muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20032, Karar No: 2013/4308, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20032 E.  ,  2013/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; kendisini ... olarak tanıtan sanığın önce katılandan bir miktar karton kutu satın alıp ücretini nakit olarak ödemek suretiyle katılanda güven telkin ettiği, daha sonra yüklü miktarda alışveriş yapıp karşılığında ... sahte ismi ile iki adet senet imzaladığı ve vadesinde senetleri ödemeyerek ortadan kaybolmak suretiyle haksız kazanç elde ettiği anlaşılmakla, dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 157. maddesine göre cezalandırılmasına rağmen, ilgili maddede hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezası uygulanmadan, sadece hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.un 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesine aykırı olarak, aynı maddenin 1 ve 2. fıkraları uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22551, Karar No: 2018/8305, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22551 E.  ,  2018/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ...... yönünden reddine, davalı ....... yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ....... vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11.09.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden daval...... vekili Av.... geldi. Diğer davalı ve davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 30.11.2015 tarihli dilekçesiyle talebini 68.812,06 TL'ye artırmıştır.

Davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; pasif dava ehliyeti bulunmadığından davalı ..... yönünden davanın reddine, dava.......yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı.... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

...

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı.........eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı .....17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı..... diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

.....

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı ....... yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle daval.....'nin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ....verilmesine 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2020/8835, Karar No: 2020/6462, Tarih: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8835 E.  ,  2020/6462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

İncelemeye konu aynı olaya ilişkin olarak yaşı büyük sanıkların yargılandığı Küçükçekmece 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/208 Esas ve 2015/306 Karar sayılı dosyasındaki sanık ...’nın atılı suçları suça sürüklenen çocuk ile birlikte işlediklerine dair savunması ve yine bahsi geçen dosyada tanık sıfatıyla ifade veren ...’in suça sürüklenen çocuğu soruşturma aşamasında teşhis ettiğine dair beyanı karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi amacıyla, tanık ...’in duruşmaya çağrılarak mümkünse suça sürüklenen çocuk ile yüzleştirilmesi, mümkün değil ise suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğraflarının çekilmesi sağlanarak tanıktan olay günü müştekinin iş yerinden hırsızlık yapan şahıslar arasında suça sürüklenen çocuğun bulunup bulunmadığının sorulması gerekirken eksik kovuşturma ile suça sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4369, Karar No: 2014/6105, Tarih: 26.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/4369 E.  ,  2014/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile şua izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 13.03.2001-12.09.2007 tarihleri arasında davalı Üniverstenin Tıp Fakültesi Radyoloji bölümünde radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca yasal olarak 5 saat çalışması gerekirken fazla çalışma yaptığını, üç günde, bir gün nöbet tutmak suretiyle ayda 10 adet nöbet tuttuğunu, her bir nöbetin 16.00 - 09.00 saatleri arasında 17 saat kesintisiz olarak uygulandığını, hafta sonlarında da 24 saat nöbet tuttuğunu, acil serviste nöbet tuttuğu için ara dinlenmesi verilmediğini iddia ederek yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve şua izni ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı Üniversitenin 2547 S 56/a -b maddesi yollaması ile Harçlar Yasasının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun belirtilmesine rağmen yargılama giderlerine harç katılarak davalı üniversiteye harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasındaki 6 numaralı bendin tamamen çıkartılarak yerine;

“Davacı tarafından yapılan 200,00 TL bilirkişi ücreti, 15,50 TL 3 adet tebligat gideri, 10,00 TL yazışma gideri olmak üzere toplam 225,50 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanan hesaplanan 128,53 TL 'sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/24651, Karar No: 2006/938, Tarih: 31.01.2006

12. Hukuk Dairesi 2005/24651 E., 2006/938 K.

**12. Hukuk Dairesi 2005/24651 E., 2006/938 K.**

**- GECİKMİŞ İTİRAZ

- USULSÜZ TEBLİGAT**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 32 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 65 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

liK'nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde İcra Mahkemesine bildirilmesi gerekir. Maddeden de anlaşılacağı üzere gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasıdır.

Somut olayda borçlu Ülkü'ye ödeme emri 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edildiği halde, muhatabın adreste bulunmama nedenleri Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesi uyarınca ilgililerin imzalarını taşıyan tutanakla tespit edilmediğinden sözü edilen tebligat usulsüzdür(Hukuk Genel Kurulu'nun 18.04.2001 tarih 2001/6-386 esas 2001/389 karar sayılı kararı).

Bu durumda uyuşmazlığın llK.nun 65. maddesinde yer alan gecikmiş itiraz kurallarına göre değil, 7201 sayılı Kanunun 32. maddesine göre çözümlenmesi gerekir(HGK.nun 05.06.1991 tarih ve 1991/12-258 E. 1991/344 K.) 7201 sayılı Tebligat Kanununun 32. maddesinde, "Tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur", hükmüne yer verilmiştir.

Borçlunun usulsüz tebliği öğrendiği tarih olarak bildirdiği 01.09.2005 tarihine göre 05.09.2005 tarihinde Mahkemeye yaptığı başvurusu yasal 7 günlük sürededir.

Borçlu vekilinin Mahkemeye verdiği dilekçede gecikmiş itiraz deyimini kullanması, HUMK'nun 76. maddesi uyarınca hukuki tavsifin hakime ait olması nedeniyle sonuca etkili olmayıp, başvuru bu hali ile 7201 sayılı Yasanın 32. maddesine dayalı tebligat usulsüzlüğü şikayetidir(Hukuk Genel Kurulu'nun 05,06.2001 tarih ve 1991/12-258 esas 1991/344 karar sayılı kararı).

7201 sayılı Yasanın 32. maddesi gereğince muhatabın usulsüz tebliği öğrendiği tarihten itibaren takibin şekline göre icra dairesine itiraz etmemiş olması, tebligatın usulsüzlüğünün tespiti halinde mal beyanında bulunma tarihi ve takip kesinleşmeden haciz konulamayacağı cihetle uygulanan hacizlerin kaldırılacağı sonucunu doğuracağından borçlunun şikâyette hukuki yararının bulunması nedeniyle, mercii nezdinde yapılan tebligatın usulsüzlüğüne ilişkin şikâyetin incelenmesine engel teşkil etmez(Hukuk Genel Kurulu'nun 27.06.2001 tarih ve 2001/12-543 esas 2001/560 karar sayılı kararı).

O halde, Mahkemece tebligatın usulsüzlüğüne yönelik şikayetin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca borçlunun usulsüz tebligatı öğrendiği tarih olarak bildirdiği ve borçlu vekilince karşı çıkılmayan 01.09.2005 tarihinin tebliğ tarihi olarak tespitine karar vermek gerekirken, başvurunun İIK.nun 65. maddesinde düzenlenen gecikmiş itiraz olarak nitelenip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; ÜK.nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, gecikmiş itirazda bulunacak kişi, mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını da engelin kalktığı günden itibaren 3 gün içinde İcra Mahkemesine bildirmek zorundadır. İcra Hâkimi gecikmiş itiraz nedenlerini ve belgelerini inceleyerek, sonucuna göre bir karar verecektir. ÜK.nun 65. maddesine göre Hakim, "gecikme sebebinin mahiyetine" ve "hadisenin özelliklerine" göre, takibin tatilini tensip edebilir. Mazeretin kabulü halinde icra takibi durur. Aynı celsede alacaklı, itirazın kaldırılmasını sözlü olarak da isteyebilir. Bu takdirde tetkikata devam olunarak icra Hâkimliğince gerekli karar verilir. Somut olayda Mahkemece borçlunun gecikmiş itirazına dayanak yaptığı belgeler geçerli kabul edildiğine göre, İİK. 65/4. maddesine göre alacaklı itirazın kaldırılması yönünde bir talebi olmadığından Mahkemece mazeretin kabulü ile takibin durmasına karar verilmesi, gerekirken yazılı şekilde borçlunun yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi doğru değildir.

Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle bozulmasına, bozma nedenine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, İİK 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27880, Karar No: 2014/1031, Tarih: 17.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/27880 E.  ,  2014/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1-Sanıklar...ve ...hakkında Mahkûmiyet

2-Sanık ... hakkında beraat

b) Sanık ... müdafii ve sanık ...

b) Sanık ... hakkındaki hükmün bozulması

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesi:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 13.11.2013 tarihli dilekçesindeki “cezamın onaylanmasını istiyorum” şeklindeki beyanının, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesi:

20.01.2011 tarihli takip ve tarassut tutanağına göre; ... Mahallesi ... Sokak No: 27 sayılı yerde bulunan iki katlı binanın üst katında oturan sanık ... ile alt katında oturan diğer sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına dair bilgiler alınması üzerine, bahsi geçen ikametin takibe alındığı, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturması ayrı yürütülen sanık ...'nin aynı gün saat 20:05 sıralarında ikametten içeriği girdiği ve bir müddet sonra dışarı çıktığı, sanık ...'nin de...'nün ikametten çıkmasını takiben dışarı çıkarak, gözden kaybolana kadar şahsa baktığı, takibe alınan...'nün durdurulması sonrası kitap kağıdına sarılı esrar maddesini görevlilere teslim ettiği, yapılan şifai görüşmede, ...'ın kardeşi olarak bildiği üst katta oturan şahıstan satın aldığını ifade ettiği anlaşılmakla;

20.01.2011 tarihli takip ve tarassut tutanağını düzenleyen ve mahkemece de yargılama sırasında tanık olarak beyanları alınan tutanak tanıkları ... ve ...'ın yeniden dinlenerek, 20.01.2011 tarihli takip ve tarassut tutanağı içeriğine ilişkin olarak bilgi ve görgülerinin tespit edilip, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

17.02.2014 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12930, Karar No: 2023/2618, Tarih: 16.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12930 E.  ,  2023/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan daimi ve geçici irtifak hakkı tesisi ile bu hakların davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Şanlıurfa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 52 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasına karar verilen 2117,49 m²lik kısmının daimi, 1055,16 m²lik kısmının 2 yıllık geçiçi irtifak kamulaştırma bedelinin tespitine ve bu hakkın (ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile) BOTAŞ lehine tescil edilmesini ve mahkeme masrafı ile vekalet ücretlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın hükme esas fen raporunda İR1 gösterilen yeşil kalemle taralı 12117,49 m²lik kısımda (ağaç dikmemek, bina ve vs. sabit tesis yapmamak şart ile) davacı BOTAŞ lehine daimi irtifak hakkı, G1 rumuzuyla gösterilen kırmızı kalemle taralı 1055,16 m²lik kısımda davacı BOTAŞ lehine 2 yıl süre ile geçici irtifak hakkı tesis ve tesciline, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporda üretim masraflarının düşük, üretim miktarının ise yüksek hesaplandığını, antepfıstığı için bulunan net gelirin gerekenin çok üzerinde hesaplandığını, hesaplanan birim bedelinin olması gerekenden çok yüksek olduğunu, değer kaybı oranının fazla alındığını, arta kalan alanda değer kaybı verilmemesi gerektiğini ve raporun usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç