muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2996, Karar No: 2013/1001, Tarih: 13.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/2996 E.  ,  2013/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 9 - 2007/258611

MAHKEMESİ : İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 13/06/2007, 2006/323 (E) ve 2007/200 (K)

SUÇ : Meşru savunmanın aşılmasıyla taksirle öldürme,taksirle yaralama, 6136 sayılı yasaya aykırılık, kasten yaralamaya teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

l-a- Katılanların duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından, vekillerinin duruşmalı inceleme isteminin,

b- Katılan sanık Ramazan müdafii yasal süresi içinde verdiği süre tutum dilekçesinde hükmü sadece "sanık" sıfatıyla temyiz ettiğinden, yasal süreden sonra "katılan" sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin,

c- Sanıklar Aşır ve Fırat hakkında kasten yaralama suçundan verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, bu suçlar hakkında müdafiilerinin temyiz isteminin,

CMUK.nun 318 ve 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Oluşa, dosya kapsamına göre; mahkemenin, olay sırasında maktül Ercan'ın sanık Ramazan'ı sol uyluk ve sol kalça bölgelerinden bıçakla toplam üç darbe ile yaraladığı, maktülün babası Aşır ile kardeşi Fırat'ın ellerindeki tomavida ve bıçakla sanık Ramazan'a hamle yaptıkları ancak isabet ettiremedikleri anlaşılmakla, mevcut deliller değerlendirilerek hüküm kurmasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamede yer alan eksik soruşturma nedeniyle bozma öneren düşünceler benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ramazan'ın maktül Ercan'a, mağdurlar Aşır ve Fırat a yönelik eylemleri ile "6136 Sayılı Yasaya Aykırılık" suçlarının sübutu kabul, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Ramazan müdafiinin sair temyiz itirazları ile katılanlar vekilinin kararın hakkaniyete aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A- Ercan'a yönelik "meşru savunma sınırının kast olmaksızın aşılması nedeni ile takside ölüme neden olma" ve Aşır ve Fırat'a yönelik "meşru savunma sınırının kast olmaksızın aşılması nedeni ile taksirle yaralama" ve "6136 Sayılı Yasaya Aykırılık" suçları yönünden;

Ancak;

A- Ercan'a yönelik "meşru savunma sınırının kast olmaksızın aşılması nedeni ile takside ölüme neden olma" ve Aşır ve Fırat'a yönelik "meşru savunma sınırının kast olmaksızın aşılması nedeni ile taksirle yaralama" ve "6136 Sayılı Yasaya Aykırılık" suçları yönünden;

a- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık Ramazan'ın işlettiği içkili lokantaya kız arkadaşı ile beraber gelen maktül Ercan'ın, alkolün etkisi ile sanığın kardeşi E.. Ö.. ile tartışarak ona küfür ettiği, yanına gelen sanık Ramazan'a da küfür ettiği, E.. Ö..'a yumruk ile vurduğu, sanık Ramazan'ın maktülü ikna ederek dışarı çıkarttığı, maktülün, "tekrar geleceğim, burayı dümdüz edeceğim, ya ben öleceğim ya sen öleceksin " diyerek ayrıldığı, lokantaya 45 dakika kadar sonra ellerinde tomavida ve bıçak olan babası Aşır, kardeşi Fırat ve ellerinde sopalar olan annesi Nafia, üvey annesi Hanife ve kızkardeşi Pınar ile beraber tekrar geldikleri, maktülün, elindeki bıçakla sanık Ramazan'ın üzerine yürüdüğü, sanık Ramazan'ın maktülün elindeki bıçağı almaya çalıştığı, alamayınca kaçmaya başladığı, maktülün babası Aşır ve kardeşi Fırat'ın, ellerindeki tomavida ve bıçakla sanık Ramazan'a hamle yaptıkları maktülün, araya girmek isteyen garson Metin'i bıçakla yaraladıktan sonra Ramazan'ı sol uyluk bölgesine iki, sol kalça bölgesine bir kez bıçakla vurmak sureti ile etkisi basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, yere düşen sanık Ramazan'ın, maktül Ercan, mağdurlar Fırat ve Aşır'ın saldırılarının devam etmesi nedeni ile üzerinde bulunan tabancasını çıkartıp bir kaç kez havaya ateş ederek gelmeyin diye bağırdığı, buna rağmen saldırının devam etmesi üzerine, hedef gözetmeksizin yaptığı atışlar sonucu maktülün kafa bölgesinden bir isabet sonucu öldüğü, mağdur Fırat'ın iki isabetle, mağdur Aşır'ın bir isabetle yaralandıkları olayda;

Sanığın, yaşam hakkına yönelmiş gerçekleşen ve devam eden haksız saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu ile eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği böylelikle meşru savunmada aşırıya kaçılmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 25 ve CMK.nun 223.maddeleri uyarınca sanığın beraatına karar verilmesi yerine, delillerin takdirinde hata ile yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümle ilgili olarak; hüküm tarıhinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 56 . maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

B- Kabule göre;

B- Kabule göre;

a- Sanık Ramazan hakkında Aşır ve Fırat a yönelik "meşru savunma sınırının kast olmaksızın aşılması nedeni ile taksirle yaralama " suçlarında TCK'nun 89/1 maddesi gereğince seçimlik ceza olarak doğrudan hapis cezaları tayin edildiğine göre, bu hapis cezalarının TCK 50/2 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b- Sanık Ramazan hakkında Fırat'a karşı "meşru savunma sınırının kast olmaksızın aşılması nedeni ile taksirle yaralama" suçunda 5237 sayılı TCK.nun 89/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlenip, mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeni aynı yasanın 89/2-e maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra meşru savunmada sınırın aşılması nedeni ile aynı yasanın 27/1 maddesi uyarınca cezada indirim yapılması yerine, maddenin düzenleme amacına aykırı olarak, 5237 sayılı TCK.nun 89/1. maddesiyle temel ceza belirlendikten sonra TCK'nun 27/1. maddesi hükmü uygulanarak cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Ramazan müdafii ile katılanlar vekilinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan,hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), 13/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7164, Karar No: 2008/8129, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/7164 E.  ,  2008/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 2.649,1 YTL alacağın sarf tarihinden faiziyle tahsili, ödenen 5.000 YTL.nin de ödeme tarihine kadar işlemiş faizinin masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan, ... 8. Noterliğince 26.8.1998 tarih ve 19669 yevmiye ile düzenlenen, davalılar tarafından da imzalanan yüklenme senedinde yükümlü ve kefilin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Davacı tarafından dosyaya sunulan masraf çizelgelerinden yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın sarf tarihi belirtilmediği için faiz borcunun başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine yıl sonunun esas alınması suretiyle eksik faiz hesaplanmış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 7.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18389, Karar No: 2017/7833, Tarih: 24.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18389 E.  ,  2017/7833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket tarafından Aralık 2009-Şubat 2016 tarihleri arasında düzenlenen faturalarda haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedeli tahakkuk ettirildiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00TL'nin her bir fatura için ödeme tarihinden itibaren işleyecek değişken ticari faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 26.05.2016 tarihli dilekçe ile talebini 10.803,63 TL'ye arttırmıştır.

Davalı özetle; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 10.803,63 TL'nin, 1.000,00 TL'si yönünden dava tarihinden, kalan kısmi yönünden ıslah tarihi olan 26/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

../..

-2-

../..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10012, Karar No: 2014/5538, Tarih: 20.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/10012 E.  ,  2014/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/111865

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

NUMARASI : 2009/485 (E) ve 2012/44 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer suça sürüklenen çocuklar B. A. ve A. A. hakkındaki dosyanın getirtilerek incelenmesi ve ilgili kısımlarından bir suretinin dosyaya konması, tanık F. G.'e sanığın kendisini saat kaçta okula bıraktığını, saat kaçta sanığın yanına döndüğünü ve olay günü saat.16.00'a kadar kesintisiz sanığın yanında bulunup bulunmadığını ve sanığı görüp görmediğinin, dosyada mevcut tanık G.. A..'ya da kendi adına yazılı 25.05.2009 tarihli dilekçe içeriğinin sorulması sonrasında deliller bir bütün olarak değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. G.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4044, Karar No: 2014/34638, Tarih: 01.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/4044 E.  ,  2014/34638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/23434

MAHKEMESİ : Ünye(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2009

NUMARASI : 2009/153 (E) ve 2009/569 (K)

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin (j) bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.