muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14477, Karar No: 2012/12895, Tarih: 10.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14477 E.  ,  2012/12895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Kurulu'nca verilen 10.06.2011 tarih ve 2011/479 sayılı karar, İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 13.10.2011 tarih 2011/11 Hakem sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...l tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Başvuruda bulunan, işletmekte olduğu işyerinin davalı şirkete işyeri paket sigortası ile sigortalı bulunduğunu, 12.07.2010 tarihinde molotof kokteyli saldırısı ile dükkanında maddi hasarın meydana geldiğini, hasarın tazmini için davalı ... şirketine yapılan başvurusunun dükkanının üç bölüme ayrıldığı ve her bölümü farklı kişilerin işlettiği gerekçesiyle reddedildiğini ancak dükkanın herhangi bir bölüme ayrılmadığını ve kiracı olarak tek başına işlettiğini ileri sürerek 177.134.29 TL sigorta bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Karşı taraf vekili, işyerinin kapı ve kepenk kilitlerinin kırılarak içeri girilmesi sonucunda atılan çok sayıda molotof kokteylinden işyerinin üç farklı noktasında yangın çıktığını, yangın başlangıç noktalarından bazılarının dışarıdan molotof atılmak sureti ile yangın meydana gelecek noktalar olmadığı, yapılan araştırmada sigortalının işlerinin kötü olduğu ve işyerinin bazı bölüm ve bodrum katını kiraya verdiğini, talebinde haksız olduğunu savunarak talebinin reddini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu'nca iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, molotof kokteyli kaynaklı yangının bazı başlangıç noktalarının dışarıdan molotof kokteyli fırlatmak suretiyle yangın meydana gelebilecek noktalar olmadığı, sigortalının doğru ve gerçek zarar tespitinin yapılmasını kendisine yapılan ihtara rağmen işyerinde zarar gören ve görmeyen tüm emtiayı süpürerek topladığı, sağlıklı sonuçlara ulaşmak adına kasıtlı davrandığı, muhasebe kayıtlarını vermekten ve görünmesinden kaçındığı, çevre sakinleri ve sigortalı dükkanın mülk sahibi dernek yetkililerinin beyanlarına göre sigortalının 18 aydan beri kira ödemediği, hakkında açılan tahliye davasına ilişkin kararın yangından 1 ay önce çıktığı ve yangın olayına yakın tarihlerde işyerini yavaş yavaş boşaltmakta olduğu, bu şekilde olayın bir senaryo ile meydana getirildiği, başvuru talebinin sigorta ile temin edilen teminatın dışında kaldığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, başvuruda bulunan temyiz etmiştir.

Davacı vekilince ileri sürülen temyiz itirazları HUMK’nun 533. maddesinde sayılan sebeplerden olmadığından reddi gerekir.

Kararı, başvuruda bulunan temyiz etmiştir.

Davacı vekilince ileri sürülen temyiz itirazları HUMK’nun 533. maddesinde sayılan sebeplerden olmadığından reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hakem kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6772, Karar No: 2018/13166, Tarih: 24.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/6772 E.  ,  2018/13166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında imzalanan 10.04.2010 tarihli "Elektrik Enerjisi Tedariki ve Tüketimine İlişkin Sözleşme" uyarınca davalı şirkete elektrik enerjisi sağlandığını, 01.02.2011- 31.02.2012 tarihleri arasında kapsayacak şekilde geçmiş dönem faturalaına kayıp kaçak bedelleri üzerinden TRT payı, enerji fonu ve tüketim vergisinini hesaplanarak fatura düzenlendiğini, davalı tarafından ödeme yapılmaması nedeni ile davalı hakkında ... 8.İcra Müdürlüğü'nün 2012/13785 Esas sayılı dosyası üzerinden 6.713,19 TL miktarlı takip yapıldığını, davalının haksız ve dayanaksız itirazı ile takibi durdurduğunu, takip dayanağı faturanın sözleşme ve tarifelere uygun olarak düzenlendiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve % 20’dan aşağı olmamak üzere inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/13785 sayılı dosyasında davalının itirazının 6.623,55 TL için iptaline, takibin bu miktar üzerinden ve takip tarihinden itibaren davacı talebini aşmayacak şekilde amme alacaklarının tahsili hakkındaki kanunun 51.maddesine göre gecikme zammı uygulanmak sureti ile ve takip talebindeki diğer koşullarla devamına, fazla istemin reddine, davalının % 20 oranında 1.324,80.-tl icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Anılan karar Dairemizin 2014/5214 Esas- 2014/13641 Karar sayılı ve 20.10.2014 tarihli kararı ile “Somut olayda ise; %2 TRT payının hesaplanmasında kayıp-kaçak bedelinin nazara alınmadığı (matraha dahil edilmediği) hususu tarafların ve mahkemeninde kabulündedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ve Dairenin uygulamasına göre aslının alınmamasına karar verilen bir bedelin (kayıp-kaçak) %2 TRT payının hesaplanmasında nazara alınması (matraha dahil edilmesi) mümkün değildir. Hâl böyle olunca mahkemece; yukarıda belirtilen ilke ve esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak, %2 TRT payının hesaplanmasında kayıp/kaçak bedelinin hesaba dahil edilemeyeceği nazara alınarak, kayıp/kaçak bedeli üzerinden %2 TRT payı alınamayacağı, davacının tahakkukunun yerinde olmadığı kabul edilerek, gerektiğinde bilirkişiden de rapor alınarak karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra verilen 08.03.2018 tarihli son kararında; davanın kısmen kabulüne, ... 8 İcra Müdürlüğünün 2012/13785 sayılı takip dosyasında davalının itirazının 6.623,55 TL için iptaline, takibin bu miktar üzerinden ve takip tarihinden itibaren davacı talebini aşmayacak şekilde, Amme Alacaklarının Tahsili Hakkındaki Kanunun 51.maddesine gecikme zammı uygulanmak suretiyle takip talebindeki diğer koşullarla devamına, fazla istemin reddine, davalının %20 oranında (1.324,80 TL) inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davalının icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davalının icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İcra ve İflas Kanunu'nun 67. maddesinin 2. fıkrası hükmünce, inkar tazminatına hükmedilebilmesi için, borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Bunlardan başka, alacağın likit ve belli olması da gerekir. Alacağın gerçek miktarı belli, sabit veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurlar bilinmekte ya da bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından borcun tutarının tahkik ve tayini mümkün ise; başka bir ifadeyle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur.Somut uyuşmazlıkta, dava konusu alacak miktarının açıklığa kavuşturulması gerektiğinden icra inkar tazminatına hükmedilemez. Bu itibarla; takip konusu alacağın varlığı yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece koşulları oluşmayan icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bahsedilen bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK' un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yer alan “Davalının %20 oranında( 1.324,80 TL) inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına” cümlesinin çıkarılarak yerine “Yasal şartları oluşmadığından davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine” cümlesinin eklenerek hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK' nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33864, Karar No: 2016/2855, Tarih: 10.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33864 E.  ,  2016/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/345093- Kanun Yararına Bozma

Yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece ... ve ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3.maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece ... Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/548 esas, 2015/65 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece ... Çocuk Mahkemesinin 14/04/2015 tarihli ve 2015/128-64 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 21/04/2015 tarihli ve 2015/329 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 12.10.2015 tarih ve 2015/... – ... sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.10.2015 tarih ve 2015/345093 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/...-... sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

Mercii Bakırköy ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bakırköy ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi 21/04/2015 tarihli ve 2015/329 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14540, Karar No: 2013/19270, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14540 E.  ,  2013/19270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, izin ücreti, ücret alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesine haksız olarak 01.07.2009 tarihinde son verildiğini, davacının günde onyedi saat çalıştığını, haftasonu ve resmi bayramlarda da çalıştığını fazla çalışma karşılıklarının da ödenmediğini 50 TL kıdem tazminatı, 50 TL fazla mesai, 50 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 50 TL izin ve kullanmadığı çay ve yemek molası ücreti, 50 TL ihbar tazminatı, 50 TL cebinden karşıladığı yol parasının faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, konteynırların elektrik montaj işini yapmaması üzerine iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-h maddesi uyarınca feshedildiğini, fazla çalışma yapılmadığını, ücret alacağının bulunmadığını, yıllık izinlerini de kullandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, her ne kadar işverence 4857 sayılı Kanun'un 25/II-h maddesi uyarınca iş sözleşmesinin feshedildiği iddiasında bulunulmuş ise de bu maddeye göre iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için işçinin uyarılıp tutanak tutulması buna rağmen işçinin ısrar etmesi halinde fesih yoluna başvurulması gerekirken bu yolda davalı işverence herhangi bir delil ve belge sunulmamış olup iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının iki haftada altı gün 07.00-18.00 saatleri arasında, bir gün 07.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Taraf tanıkları mesainin 06.00-18.00 saatleri arasında olduğu hususunda mutabıktır. Davacının şantiyedeki tek elektrik teknisyeni olması sürekli fazla mesai yapmasını gerektirmez. Sadece mesai saatleri dışında jeneratörün arıza yaptığı süreler için davacının fazla mesai yaptığı kabul edilmelidir.

3-Davalı vekili delil listesinde yemin deliline dayanmış, bilirkişi raporuna itiraz ettiği 09.11.2012 tarihli dilekçesinde kullanmadığı izinler hakkında davacıya yemin teklifinde bulunma hakkını saklı tuttuğunu beyan etmiştir. Mahkemece davalı vekiline yemin teklif etme hakkını kulanıp kullanmayacağının hatırlatılmaması da hatalı olmuştur.

3-Davalı vekili delil listesinde yemin deliline dayanmış, bilirkişi raporuna itiraz ettiği 09.11.2012 tarihli dilekçesinde kullanmadığı izinler hakkında davacıya yemin teklifinde bulunma hakkını saklı tuttuğunu beyan etmiştir. Mahkemece davalı vekiline yemin teklif etme hakkını kulanıp kullanmayacağının hatırlatılmaması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3080, Karar No: 2020/4847, Tarih: 10.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/3080 E.  ,  2020/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç ve karar tarihlerinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin velayet hakkına sahip annesi müşteki Havva'nın, kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak davaya katılmasına rağmen yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmemesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Her ne kadar iddianame ile gerekçeli kararda suç tarihi 08.03.2017 yazılı ise de, intikalin dahi 27.02.2017 tarihinde gerçekleştiği nazara alınarak yapılan değerlendirmede 2016 yılı Ramazan ayından sonra ve okulların açılmasından kısa süre önce sanığın evinde gerçekleşen ilk eylem sonrası mağdurenin babasının İstanbul'a gitmek üzere otogara bırakılmasına müteakip otomobil ile kulübede yaşanan ikinci olayın zamanının net olarak belirlenememesi nedeniyle son eylemin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonra gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun şüphede kaldığı ve bu durumun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 103/1-c.1. maddesi ile hüküm kurulması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 10.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18486, Karar No: 2014/1866, Tarih: 20.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/18486 E.  ,  2014/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2013/393824

Mahkemesi : Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02.03.2012

Numarası : 2009/544 - 2012/1365

Muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan sanık F.. Ö..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 ve 500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/03/2012 tarihli ve 2009/544 esas, 2012/1365 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; sanığın haczedilen ve kendisine yediemin olarak teslim edilen malların maliki olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun’un 289/1-ikinci cümlesine göre cezasından yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin dikkate alınmamasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 09.12.2013 tarih ve 2013/18539/75052 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2013 tarih ve 2013/393824 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 02.03.2012 tarih ve 2009/544 esas, 2012/1365 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

Sanığa muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen temel ceza, sanığın bu malın sahibi olması nedeniyle TCK’nın 289/1-2. cümlesi uyarınca yarı oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 15 gün adli para cezası, TCK’nın 62/1. maddesinin uygulanması ile 1/6 oranında indirilerek 1 ay 7 gün hapis ve 12 gün adli para cezası, kısa süreli hapis cezası TCK’nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20 TL’den adli para cezasına çevrilmesi ile sonuç olarak 740 TL adli para cezası, 12 gün adli para cezası ise TCK’nın 52/2. maddesine göre günlüğü

takdiren 20 TL’den hesaplanmak suretiyle sonuç olarak 240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.