muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14485, Karar No: 2017/17269, Tarih: 02.11.2017

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, somut olayda davacı yaş şartı dışında sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısını doldurarak 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/1-5. bendi gereğince kıdem tazminatı almaya hak kazandığı, söz konusu belgeyi de işverene ibraz ettiği, davacının işten ayrıldıktan çok kısa bir süre sonra başka yerde işe girmiş olması nedeniyle davacının işten ayrılmasının asıl nedeninin emeklilik değil, başka yerde işe girmek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı talebini reddetmenin uygun olmayacağını, Yargıtay tarafından da benimsenen görüşe göre yaş hariç emekli olmak için tüm şartlarını taşıyan işçilerin SGK’ dan aldıkları yazıyı işverene ibraz etmeleri halinde kıdem tazminatını almaya hak kazanacaklarını, işçinin bu nedenle işten ayrıldıktan sonra başka yerde işe girip girmemesinin sonuca hiçbir etkisi bulunmadığını, bu nedenle davacının kıdem tazminatı talebinin kabul edilmesi gerekeceğini, işçinin 31.10.2011 tarihinde emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini sona erdirdiğinin dosya kapsamı ile sabit olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumunun yazısı ile de davacının 25.10.2011 tarihinde emekliliğe hak kazandığının anlaşıldığı, işçinin emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini feshetmesinden kısa bir süre sonra, yeniden çalışmasını gerektirecek durumlar ortaya çıkabileceği gibi işçinin bu hakkını kendisi için daha olumlu sonuçlar doğurabileceğini düşündüğü bir başka iş yerinde çalışma amacı ile de kullanmasının mümkün olduğu, Sosyal Güvenlik Hukuku alanında, yaş şartını da gerçekleştirmek sureti ile emekli olan işçilere sigorta destek primi ödeyerek çalışma imkanı tanındığı da dikkate alındığında, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/1-5 maddesindeki düzenleme açısından, kanun koyucunun amacının işçinin çalışma yaşamını fiili olarak sonlandırması olduğundan bahsedilemeyeceği, çalışmakta olduğu iş yerinde yıpranmış olan ve bu arada sigortalılık yılı ile prim ödeme süresine ilişkin yükümlülüklerin tamamlayan davalının, kendisi için çalışma şartlarının daha olumlu olduğunu düşündüğü bir iş yerinde çalışma amacı ile bu hakkını kullanması halinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde öngörülen dürüstlük kuralına aykırı davrandığı kabul edilemeyeceği, Kanun ile tanınmış emeklilik sebebi ile fesih hakkının kullanması ile birlikte kıdem tazminatına hak kazanılacağının kabulü gerektiği, haklı sebeple dahi olsa iş sözleşmesini fesheden işçi ihbar tazminatına hak kazanamayacağından, kıdem tazminatının kabulü fakat ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerektiği, dosyada davacının işyerindeki çalışma süresine ilişkin fazla çalışma saatlerine dair işyeri kaydı bulunmadığı, Mahkeme tarafından karara esas alınan bilirkişi raporunda dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına göre fazla çalışma ücretinin hesaplandığı, karara esas alınan birinci bilirkişisi tarafından hesaplanan tutar olan 24.017,61-TL üzerinden % 30 oranda hakkaniyet indirimi yapılarak 16

.017,61-TL üzerinden % 30 oranda hakkaniyet indirimi yapılarak 16.813-TL olarak hüküm altına alındığı, Mahkeme tarafından yapılan açık yargılama sonucunda; taraf beyanları, incelenen bilgi ve belgeler, tanık anlatımları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde, davacının 31.10.2011 tarihinde 1475 sayılı kanunun 14/1-5 maddesine göre emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini sona erdirdiği, Sosyal Güvenlik Kurumunun yazısı ile de davacının 25.10.2011 tarihinde emekliliğe hak kazandığı anlaşıldığı bu nedenle kıdem tazminatını hak ettiği ancak işyerinden kendi isteği ile ayrılmış olduğundan ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, dosya içerisinde son 10 günlük ücretin ödenmiş olduğuna ilişkin herhangi bir belge bulunmadığından 10 günlük ücret alacağı,ulusal bayram ve tatil ücreti, fazla mesai ücretinden ise %30 hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulduğu gerekçesi ile ihbar tazminatı ve hafta tatli haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Çalışma olgusunu, bunu ileri süren işçi ispatlamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından, hesaba esas hizmet süresinde davacı tanıkları "....'ın davacıyı görevinden azletmesi yani 1-1,5 yıl davacıya her hangi bir iş yaptırmadığı gibi psikolojik baskı uygulamıştır. " yönünde beyanda bulunmuştur. Bu beyanın fazla çalışma ve ulusal bayram-genel tatil çalışmalarında hesaba esas hizmet süresinde gözetilerek, bu dönem için fazla mesai ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti hesaplanmamalıdır.

3-Fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

3-Fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma ve genel tatil süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma ve genel tatil alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkeme kararında ulusal bayram-genel tatil alacağından %30 indirim yapıldığı belirtilse de fiili olarak % 4,5 oranında indirim yapılması hatalıdır. Taktiri indirim gerekçede belirtilen oranda yapılmalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12385, Karar No: 2012/9156, Tarih: 12.09.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/12385 E.  ,  2012/9156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

Hüküm : 1- TCK'nın 142/1-b, 143/1, 35/2, 31/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 152/1-a, 31/3, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Cumhuriyet savcısının, yasal süreden sonra olan temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar müdafiinin temyizine gelince;

Kamu kurumu niteliğindeki okuldan hırsızlık yapmaya kalkışan sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6794, Karar No: 2021/2185, Tarih: 25.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6794 E.  ,  2021/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusu kabul edilerek ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK 353/1-b-3 maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm; kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ilçesi, ... köyü 363 ve 766 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca kabul edilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)İlk derece mahkemesince verilen karar ile hüküm altına alınan bedelin davalıya ödendiği anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak şekilde kıymet taktir raporundaki bedelin ödenmesine, bakiye bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

2)Davacı idarece fazla bloke edilmiş olan bedelin bankadan çekilmişse, bankadan çekilme tarihinde varsa işlemiş faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, çekilmemişse davacı idareye iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2)Davacı idarece fazla bloke edilmiş olan bedelin bankadan çekilmişse, bankadan çekilme tarihinde varsa işlemiş faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, çekilmemişse davacı idareye iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 5 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma dosyasında ödenen bedel mahsup edildikten sonra bakiye 72.494,31 TL ye 02.09.2017 tarihinden karar tarihi olan 16.11.2018 tarihine kadar faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 3. bendinde geçen (davacı İdareye iadesine, davalıya ödenmişsse davalıdan alınarak davacıya iadesine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı İdarece fazla bloke edilmiş olan bedelin bankadan çekilmişse, bankadan çekilme tarihinde varsa işlemiş faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, çekilmemişse davacı idareye iadesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6118, Karar No: 2014/9530, Tarih: 21.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6118 E.  ,  2014/9530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2014 (Pzt.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden ...'ın 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK m.299). 06.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/10692, Karar No: 2015/17554, Tarih: 10.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10692 E.  ,  2015/17554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı F.. G.. ile davalı R.. A.. aralarındaki alacak davasına dair Çatalca 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.01.2014 günlü ve 2012/110 E.-2014/14 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 13.04.2015 günlü ve 2014/12175 E.-2015/6085 K.sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 248.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/969, Karar No: 2016/602, Tarih: 11.05.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2016/969 E.  ,  2016/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tapu iptal ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.10.2011 gün ve 2010/140 E., 2011/236 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 11.03.2013 gün ve 2012/12256 E.-2013/3520 K. sayılı ilamı ile;

(…Dava dilekçesinde, özel parselasyona dayalı olarak yapılan düzenleme sonunda belediye lehine bedelsiz olarak yola terk edilen 101 ada 58 ve 59 parselde toplam 117,55 m² lik alanın yol olarak kullanılmayıp sonradan imar değişikliği yapılarak belediyenin kendi adına ihdas sebepli arsa olarak tapuda kayıt oluşturması ve bu yerleri satışa çıkarması nedeniyle oluşan yolsuz tescillerin ortadan kaldırılarak bu yerlerin bedelsiz olarak davacıya iade edilmesi, tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili, ıslah dilekçesiyle de 59 nolu parselin belediye tarafından ihaleyle 3. kişiye satıldığından bu parselle ilgili bedelin tahsili istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüyle 101 ada 58 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, 101 ada 59 parsel yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki tüm bilgi ve belgeler ve özellikle yerinde yapılan keşif ve inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre; mülkiyeti davacıya ait 1.467 m² lik 101 ada 23 parsel sayılı taşınmazın davacının talebi doğrultusunda yola terk ve ayırma işlemi yapılarak 463 m²lik yerin bedelsiz olarak yola terk edildikten sonra davacı adına 38 ve 39 nolu parseller olacak şekilde ikiye ifraz edildiği, daha sonra kamuya terki yapılan bölümünün bir kısmının Seferihisar Belediye Meclisince 31.10.1991 tarihinde onaylanan revizyon imar planında alanında kalması nedeniyle davacının ihdas ve tevhit dosyası ile talepte bulunması üzerine 101 ada 38 parsel yanında 57,95 m² A ihdas parseli davacı adına oluşturulmuş ve 550 m² lik 101 ada 38 parsel ile tevhit edilerek 607,95 m²lik B parseli oluşturulmasına, 29.01.2008 tarihinde Belediye Meclisince uygunluğuna karar verilmesine rağmen daha sonra 30.07.2009 tarihli Belediye Meclis kararı ile 101 ada 38 parsel yanında 57,95 m² A ihdas parseli, 101 ada 39 parsel yanında 59,60 m² B parseli belediye adına ihdasen oluşmasına karar verilerek, 57,95 m² lik 101 ada 58 parsel ve 59,60 m² lik 101 ada 59 parsel numaraları ile belediye adına yoldan ihdas edilerek arsa niteliğinde ... adına tapuya tescil edilmiş 101 ada 59 parselde dava öncesinde ihaleyle üçüncü kişiye satıldığı anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Yasasının 35. maddesinde, imar mevzuatı gereğince düzenlemeye tabi tutulan parsellerden özel parselasyon sonunda malikinin muvafakati ile kamu hizmet ve tesislerine ait bulunan yerler için eski malikleri tarafından mülkiyet iddiasında bulunulamayacağı ve karşılığının istenemeyeceği herhangi bir koşula bağlı tutulmaksızın açık ve seçik bir şekilde öngörülmüştür.

Somut olayda, 1988 yılında imar düzenlemesine bağlı olarak yapılan ifraz sırasında özel parselasyon sonucu malikin rızasıyla o tarihteki imar durumuna göre yola terk edilmiş bulunduğuna göre sonradan imar durumunun ve diğer koşulların değişmiş olduğu ileri sürülerek eski malik tarafından taşınmazın terk edilen bölümü geri istenemez. Başka bir deyişle bu yerin sonradan yapılan imar düzenlemesi ile yol olmaktan çıkarılıp özel mülkiyete elverişli hale getirilmesi eski malike bu yeri geri isteme hakkını kazandırmaz.

Bu durum karşısında mahkemece davanın açıklanan nedenlerle 101 ada 58 parsel yönünden de reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle kabulü doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyeler tarafından, dava konusu taşınmazın kamusal alanda kaldığı ve bu nedenle malikin muvafakatı ile yola terk edildiği, davacının sözkonusu bu eyleminin şartlı bağış niteliğinde bulunduğu, taşınmazın imar durumunun sonradan değişmesi ve yol olmaktan çıkartılarak özel mülkiyete elverişli hale gelmesi durumunda sözkonusu taşınmazın davacı eski malik tarafından istenebileceği, bu nedenle yerel mahkeme direnme kararının onanması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 11.05.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16655, Karar No: 2014/3236, Tarih: 19.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/16655 E.  ,  2014/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.05.2013

NUMARASI :Esas no: 2013/160 Karar no:2013/432

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayete ilişkin davalar kamu düzeniyle ilgili olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlıdir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre “basit yargılama’ usulüne tabı olması, delil toplanmamasını gerektirmez. Taraflar tanık göstermiş ise , gösterilen tanıklar dinlenmelidir. Taraflar tanık deliline dayanmış ve açıkça tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmiş değildir. Öyleyse, dayandıkları olgu ve vakıaları kanıtlama konusunda taraflara imkan tanınması, "adil yargılama hakkını" içeren "hukuki dinlenilme hakkı" nın bir gereğidir (HMK.md.27.).Davacının dava dilekçesinde tanık deliline de dayandığı anlaşıldığına göre davacı tarafa tanıklarını bildirmesi için imkan tanınması, bildirdiği takdirde taraf tanıklarının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri gereğince dinlenip, uzman incelemesi (4787 sayılı Kanun 5) de yaptırılarak tüm delilerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle gerçekleşerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.02.2014 (Çrş.)