muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10048, Karar No: 2010/13102, Tarih: 09.12.2010

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.          Somut olaya gelince; miras bırakanın zengin ve varlıklı bir kişi olduğu, mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı, taşınmazın gerçek değeri ile satış değeri arasında aşırı fark bulunduğu sabit olduğu, taşınmazda pay alan malik F..'nin taşınmazı hiç kullanmadığı anlaşılmaktadır.

Öyle ise, anılan bu olgular, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde  değerlendirildiğinde miras bırakanın gerçek iradesinin aracı kullanmak suretiyle oğlu İ.'e mal kaçırma amaçlı temlik olduğu kabul  edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi hüküm altına alınan vekalet ücreti de doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  09.12.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2953, Karar No: 2018/3201, Tarih: 30.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2953 E.  ,  2018/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının maliki bulunduğu bağımsız bölüme davalının maliki bulunduğu bağımsız bölümden küçük tuvalet, banyo ve koridor tavanlarında yoğun bir şekilde su sızıntısı olduğu, su sızıntısının davalının maliki bulunduğu bağımsız bölümden kaynaklandığının ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/... D.iş dosyası ile tespit edildiği, tespit sonucu düzenlenen .../0/2015 tarihli bilirkişi raporundaki tespitler doğrultusunda tespit edilen tamiratların yapılabilmesi için davalının bağımsız bölümüne girilebilmesi için izin verilmesi istenilmiş, mahkemece; tespit talep dilekçesine göre davacının davalıya ait bağımsız bölümden kendi bağımsız bölüme olan sızıntıların ve sızıntı sebeplerinin tespitini istediği, yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen tespit raporuna göre davalının evinden davacıya ait eve su sızıntılarının olduğunun tespit edildiği, su sızıntısının ise davalının uzun süredir dava konusu evde ikamet etmemiş olması nedeni ile daireye giren temiz su tesisatından kaynaklanan su kaçağından meydana geldiğinin tespit edildiği, ayrıca sızıntının davalıya ait bağımsız bölüme ait temiz-pis su yatay ve düşey boru ve bağlantı parçalarındaki sızıntılar olduğunun tespit edildiği, daha sonra mahkemece yapılan keşifte yukarıda bahsedildiği gibi davalıya ait bağımsız bölüme giren temiz su girişinin tamamen kapatıldığı, vananın söküldüğü, su sızıntısına neden olabilecek kalorifer tesisatındaki boruların kör tıpa ile kapatıldığı, yine pencere kapaklarının mandal ile sabitlenerek açılarak içeriye yağmur suyunun girerek alt kata su sızma riskinin ortadan kaldırıldığı ve keşif sırasında da davacıya ait bağımsız bölümde su sızıntısının davalıya ait su girişinin kesilmesi sonucu durduğunun tespit edilmesi karşısında, davanın bu aşamada konusunun kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, fakat davalının kendi kusurlu davranışları ile dava açılmasına sebebiyet vermiş olmaları nedeni ile masraf ve ücreti vekalet ile sorumlu olması yönünde karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Dava, hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davalının kusurlu davranışları ile dava açılmasına sebebiyet vermiş olmaları nedeni ile yargılama giderlerinden sorumlu olması yönünde karar verilmiş olup, davalı vekili tarafından karar bu yönden temyiz edilmiş olmakla, davalının kendi kusurlu davranışı nedeniyle dava açılmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/04/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8932, Karar No: 2015/7453, Tarih: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8932 E.  ,  2015/7453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise hükümlünün cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevince alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1252, Karar No: 2024/291, Tarih: 15.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1252 E.  ,  2024/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ve 2022/297 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/2605 Esas, 2022/2762 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvuruları üzerine; 5271 sayılı Kanun'un 280 maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, yetersiz gerekçeye, sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağının kesildiğine, suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılması ile haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, yetersiz gerekçeye, sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağının kesildiğine, suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılması ile haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 14.03.2022 tarihi 00:30 sıralarında, tanıklar ... ..., ... ve maktül ...’in, tanık ... ...'in aracında bulundukları sırada, sanık ...'in, tanık ... ...''i arayarak kaza yaptığını söyleyerek, ... ... gelip kendisini almasını istediği, tarafların birlikte giderek sanık ...'i yoldan aldıkları, bu sırada sanık ve maktulün alkollü oldukları, sanık ...'in kazadan dolayı sinirli olduğu, sanık ...'in küfürlü konuşması üzerine maktulün üzerine alındığı, aralarında karşılıklı küfürleşmenin gerçekleştiği, tanıkların araya girerek sanık ve maktulü sakinleştirdikleri, birlikte sanık ...'in ... yerine gittikleri, bir süre sonra sanığın konuşmak bahanesiyle maktulü ... yerinin dışına çağırdığı, bu sırada sanığın elinde bıçak bulunduğu, dosyada yer alan kamera kayıtlarından anlaşılacağı üzere maktulün elini sanığın omzuna attığı sırada sanığın elinde bulunan bıçağı maktulün önce sol ön baldır kısmına doğru salladığı, ardından sanığın bıçağı maktulün sol üst omuz kısmına salladığı, sanığın 2-3 kere daha elindeki bıçağı maktulün sol üst omuz kısmına salladığı, maktulün elinde herhangi bir aletin bulunmadığı, sanığın kesici alet darbelerinden kurtulmak için sanıktan kaçtığı, sanığın 6 kez maktulün sol üst omuz kısmına doğru bıçağı salladığı, toplam 10 kere maktule karşı bıçak salladığı, 3. bıçak savurmasından sonra tanıkların olay yerine geldikleri, sanığı engellemeye çalıştıkları, engelleyememeleri üzerine tanık ...'un maktulü kurtarmak için aracı sanığın üzerine doğru sürdüğü, sanığın araçtan kaçarak ... yerine doğru gittiği, ardından yeniden bıçak ile maktule saldırmaya devam ettiği, tanık ...'un kavgayı ayırmak için bu sefer elinde bulunan ... ile sanığın elindeki bıçağı yere düşürmeye çalıştığı, başarılı olamadıkları, tanık ...'un yerden bulduğu cismi sanığa atması

üzerine sanığın ... yerine girdiği, tanık ... ...'in sanığı ... yeri içinde tutmaya çalıştığı, ... yerinin kapısını kapatarak araca doğru koştuğu, tanıklar ile maktulün araca binerek olay yerinden ayrıldıkları, maktulün götürüldüğü hastanede kesici-delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar kesilmesinden gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü anlaşılmış, somut olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

üzerine sanığın ... yerine girdiği, tanık ... ...'in sanığı ... yeri içinde tutmaya çalıştığı, ... yerinin kapısını kapatarak araca doğru koştuğu, tanıklar ile maktulün araca binerek olay yerinden ayrıldıkları, maktulün götürüldüğü hastanede kesici-delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar kesilmesinden gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü anlaşılmış, somut olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanıkların beyanları, görüntü izleme tutanağı ve görüntü cd'si, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, 14.03.2022 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, Adli ... Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesi raporu, ... Devlet Hastanesi raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu değerlendirilen delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, ölü muayene ve otopsi raporu uyarınca maktulde öldürücü mahiyette olduğu belirtilen kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar kesilmelerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu ölümün meydana geldiği ve sanığın eylemi ile ölüm sonucu arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği, suç vasfının doğru şekilde belirlendiği, kamera kayıtları ve tanık anlatımlarına göre, ilk haksız hareketin sanıktan gelmesi ve maktulden sanığa yönelen olay anında herhangi bir haksız söz ya da davranış bulunmaması nedeniyle sanık lehine meşru savunma, sınırın aşılması ya da haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/2605 Esas, 2022/2762 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9098, Karar No: 2020/448, Tarih: 28.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9098 E.  ,  2020/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın kapatılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde feri müdahil ... Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müflis şirket hakkında verilen iflas kararı sonrasında adi tasfiye usulünün uygulanarak tasfiye işlemlerinin tamamlandığını öne sürerek mahkemece iflasın kapatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporu uyarınca, müflis şirketin tüm malvarlığının iflas idaresince eksiksiz tasfiye edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile iflasın kapatılmasına karar verilmiştir.

Kararı fer'i müdahil ... Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre fer'i müdahil ... Vergi Dairesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... Vergi Dairesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi gereğince temyiz edenden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22897, Karar No: 2017/36251, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22897 E.  ,  2017/36251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6983, Karar No: 2015/7044, Tarih: 11.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/6983 E.  ,  2015/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2012/99-2015/96

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 11.5.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12083, Karar No: 2013/9764, Tarih: 21.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/12083 E.  ,  2013/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendiğinde;

2-Şikayet eden borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceği nedeniyle yapılan haciz işlemlerinin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz işlemlerinin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi üzerine hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun banka hesabına 25.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve halen yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda borçlunun Vakıflar Bankası'ndaki hesabına haciz konulması hukuka uygundur. Mahkemece, şikayetin reddi yerine, yazılı gerekçelerle kabulüne ve haczin kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 21.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.