muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3929, Karar No: 2017/6578, Tarih: 11.10.2017

Şirket yetkilisi olan sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, suçlamayı kabul etmemesi, şirkette maaşlı şöför olarak çalıştığını, işleri .... ve eşi ....'nin idare ettiklerini, anlaşmazlık çıkınca şirketi devralmalarının istendiği, maaşları ödensin diye şirketi devraldıklarını savunması ve vergi tekniği raporunda 2003-2008 takvim yıllarında düzenlenen faturalardan somut olarak bahsedilmemesi; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve suçun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili kanunun 227/3.maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ve sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu şirketin düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, öngörülen şekil şartlarını taşıdığının tespit edilmesi halinde; faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı inceleme yaptırılıp fatura ile belgeler üzerindeki imza ve yazıların da sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesine başvurulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321

.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8476, Karar No: 2018/1739, Tarih: 27.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8476 E.  ,  2018/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiği ve aynı takvim yılı içerisinde birden fazla fatura düzenlemesi sebebiyle TCK’nın 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından her bir takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın düzenlemiş olduğu faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı;

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11552, Karar No: 2012/31645, Tarih: 19.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/11552 E.  ,  2012/31645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3285 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Karar tarihinden sonra 13.06.2010 gün ve 27610 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5996 sayılı yasanın 36.maddesi uyarınca 3285 sayılı yasanın 46.maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü cihetle, hükmün BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 19.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25876, Karar No: 2015/16902, Tarih: 25.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/25876 E.  ,  2015/16902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Ali İhsan Gürün avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kurum olarak yaptıkları soruşturma sonucu davalı eczacı ve kalfaları tarafından diğer davalı doktor .... aracılığıyla sahte reçete düzenlenerek kurumun 65.651,59 YTL kurum zararına sebebiyet verildiğini,bu zarar karşılığı davalı alacağından 25.092,02 TL mahsubu ile 40.559,57 TL kurum zararı alacaklarının kaldığını,ayrıca bu reçete bedellerinin ödenme tarihinden 12.12.2003 tarihine kadar tahakkuk eden 69.163,80 TL işlemiş yasal faiz ile birlikte toplam 109.723,37 YTL alacağın,asıl alacağa 12.12.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...savunmasında,davacının talebine konu asıl alacağın 32.000 TL kısmını 27.02.2006 tarihinde ve 8.560 TL kısmını 06.03.2006 tarihinde ihtirazi kayıtla ödediklerini,davacının asıl alacak kalemine ilişkin bir alacağının bulunmadığını,ayrıca ceza davasında yapılan yargılama sonucu beraat ettiğini ve olayla ilgisinin olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı ... işçisi olmakla sorumlu olmadıklarını savunmuşlardır.

Mahkemece asıl alacak miktarı olan 40.559,58 TL'nin dava tarihinden önce ödenmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle asıl alacağa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına,32.000 TL asıl alacağa 12/12/2003 tarihinden ödemenin yapıldığı 27/02/2006 tarihine kadar değişken oranda yasal faiz uygulanmasına,8.559,58 TL asıl alacağa 12/12/2003 tarihinden itibaren ödemenin yapıldığı 06/03/2006 tarihine kadar değişken oranda yasal faiz uygulanmasına,69.163,80 TL işlemiş faizin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş,hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesindeki diğer talepleri ile birlikte 40.559,57 TL asıl alacak kaleminin yasal faizi ile davaıllardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş olup,davalı... ise savunmasında asıl alacağa konu bedelin tamamının dava tarihinden önce davacı kuruma ödendiğini savunmuştur.Davalının bu savunması kapsamında dosyaya ibraz edilen ödeme belgelerine göre davalının 27.02.2006 tarihinde 32.000 TL ve 06.03.2006 tarihinde 8.560 TL olmak üzere toplam 40.560 TL'yi davacı kuruma ödediği,dava tarihi itibariyle davacının dava dilekçesinde talep edilen asıl alacağının bulunmadığı anlaşılmaktadır.Bu itibarla mahkemece davacının dava tarihi itibariyle 40.559,58 TL asıl alacak kalemine ilişkin alacağının bulunmadığı gözetilerek bu husustaki talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'e iadesine, 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4607, Karar No: 2013/15991, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/4607 E.  ,  2013/15991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 16/09/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı, 19/11/1998 tarihinde geçirdiği trafik iş kazası nedeniyle %100 malul kaldığını, olayla ilgili açtığı maddi ve manevi tazminat davalarının kesinleştiğini, ne var ki, tekerlekli sandalyeye bağımlı bir yaşam sürdürmesi nedeniyle bu defa vücudunda yaralar oluştuğunu, yedi defa ameliyat geçirdiğini, cinsel günün azaldığını, tedavi giderlerinin karşılanmadığını ileri sürerek, toplam 80.000 TL manevi ve 13.780 TL maddi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ilk olayda %100 malul kaldığı ve bu nedenle artığı maddi ve manevi tazminat davasının kesinleştiği, manevi tazminatın bölünmezliği ilkesi gereğince, artık manevi tazminat istenemeyeceği, tedavi giderlerinin ise, ancak kurumdan talep edebileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İş kazasına bağlı tedavi giderlerinin SGK'dan talep edilebileceği gözetildiğinde mahkemece buna ilişkin talebin reddedilmesinde isabetsizlik yoktur.

Ne var ki, HMK'nun 303.maddesi hükmü gereğince kesin hükünden söz edebilmek için her iki davanın taraflarının dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. Oysa ilk davada talep edilen manevi tazminat ilk dava tarihi itibariyle olayla ilgili duyulan acı ve ızdırabın karşılığıdır. Halbu ki eldeki davada talep edilen manevi tazminat ise, sonradan değişen ve gelişen olaylarla ilgilidir. O tarihte davacının ileride sürekli tekerlekli sandalyeye mahkum kalması ve sonucu olarak ta oluşacak yaralar nedeniyle yedi kez ameliyat olacağını bilmesi mümkün değildir. Kaldı Ki, böyle bir faraziye ileri sürülerek talepte bulunmuş olsa idi henüz daha zarar doğmadığı için talebinin reddedileceği muhakkaktır.

Somut olayda yapılacak iş, mevcut gelişen bir durum olup olmadığı ve ilk kaza ile illiyetinin bulunup bulunmadığını belirlemekten ibarettir. Yeni durum sebebiyle tazminat talep edildiği için kesin hükümden söz edilemeyeceği gibi, manevi tazminatın bölünmezliği ilkesinin bu olayda uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Nitekim, meslek hastalıklarıyla ilgili artan maluliyet durumunda mahkemece taktir edilen manevi tazminatlar Dairemizce onanmaktadır.

Aksinin kabulü halinde, %100 maluliyet durumunda ilk davada talep edilen manevi tazminatın, kişinin tüm yaşam hakkına denk olacağı, kişinin artık değersiz bir kişi sayılacağı sonucu doğar ki bunu hukuken kabul etmek mükmün değildir. Yaşam hakkı kişinin kendinin dahi vazgeçemeyeceği en doğal ve Anayasal haklarından biridir.

Dosya kapsamı ve ibraz edilen belgelerden ilk iş kazasına bağlı sonradan gelişen durum ve ameliyatlar nedeniyle davacının çektiği acı ve ızdırap açık ve belirgindir.

O halde mahkemece, davacının gelişen durum nedeniyle çektiği acılar karşısında uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirdi. Bu nedenle hükmün bozulması geretiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluk kararına katılamıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/13785, Karar No: 2014/2312, Tarih: 10.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13785 E.  ,  2014/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçu, bir başkasının taşınır malının, rızası olmaksızın alınması ile oluşur. Rızanın geçerli olabilmesi için bulunması gereken koşulların varlığı hâlinde zilyedin rızası bir hukuka uygunluk nedeni teşkil edecek ve suç oluşmayacaktır. Failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup, bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddi veya manevi olabilir. Almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, okul binasının zemin katında bulunan kamu malı niteliğindeki kantinin pencere demirini ele geçirilemeyen demir parçası ile açarak zarar verdiği, kantindeki kasayı zorlayarak açtığı ve içerisindeki 720,00 TL parayı aldığı, daha sonra 20 adet albeni çikolata ile 2 adet pepsi şişesini alarak kantinden ayrıldığı, olay yerinden elde edilen parmak izi ile arşiv kayıtlarının yapılan karşılaştırılması sonucunda suça sürüklenen çocuğun kimliği tespit edilerek yakalandığı anlaşıldığından, eylemlerinin mala zarar verme ve hırsızlık suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan hapis cezasının, TCK’nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12016, Karar No: 2022/7548, Tarih: 26.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12016 E.  ,  2022/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalılardan ... vd. ile ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava. 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve davalı ... ... vd. vekilleri ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Arazi niteliğindeki ... İli, ... parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 22/a maddesi uyarınca yapılan yenileme çalışmaları sonucu dava konusu taşınmazların 123 ada 14, 15, 17 ve 22 parsel sayılı taşınmazlar olarak tapuya tescil edildikleri ve yüzölçümlerinin değiştiği anlaşılmış olup, yenileme sonrası kamulaştırılan ve kamulaştırmadan arta kalan alanların değişip değişmediğinin tespiti için fen bilirkişisinden ek rapor alındıktan sonra, bu alanların değiştiğinin tespit edilmesi halinde bu alanlar üzerinden hesaplama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Aynı bölgeden Dairemize gelen ve onanmak suretiyle denetimden geçen 2021/2886 Esas - 2021/12567 Karar ve 2021/3938 Esas - 2021/15902 Karar sayılı dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alındığı hususu gözetildiğinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda üretim masraflarının daha fazla alınmak suretiyle metrekare fiyatının eksik tespiti,

3) Mahkemece verilen ilk karar, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmemiş olup, ilk kararı temyiz etmeyen adı geçen davalılar yönünden davacı idare lehine oluşan usu1i kazanılmış hak ilkesine dikkat edilmiş ise de; tapu maliki muris ... ... hissesine isabet eden bedelden, ilk kararı temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... payına düşen bölüm yönünden davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşmadığı hususu gözetilmeksizin muris ... ... hissesinin tamamının ilk kararda belirlenen bedel doğrultusunda belirlenerek kamulaştırma bedelinin hatalı hesaplanması,

4) Bozma ilamı öncesi mahkemece verilen ilk kararla tespit edilen bedele 20.02.2017 tarihinden ilk karar tarihi 25.04.2017 tarihine kadar, faiz uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4) Bozma ilamı öncesi mahkemece verilen ilk kararla tespit edilen bedele 20.02.2017 tarihinden ilk karar tarihi 25.04.2017 tarihine kadar, faiz uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve davalılardan ... vd. ile ... vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 26/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.