muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22724, Karar No: 2013/31568, Tarih: 16.12.2013

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 1 adet A, 1 adet C grubundan toplam 2 adet devre mülk değeri için tespit edilen 14.700,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, diğer taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizin 13.06.2013 gün 2013/16053-2013/16206 sayılı ilamıyla hüküm onanmış, bu kez davalı ... karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı eldeki davada delil olarak devre mülk satış sözleşmesi, senet asılları, tahsilat makbuzları ile diğer delillere dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, sahte üyelik yoluyla haksız kazanç elde edildiğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesini talep etmiş, ne var ki mahkemece bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan karar verilmiştir. Davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmayan bir kısım sözleşme ve ödeme belgeleri dosyaya sunulmuş ise de davalının az yukarıda ileri sürdüğü hususlarda; sözleşme ve ödeme belgelerinin aslı dosyada olmakla, sözleşmelerde kullanılan mürekkebin, ödeme belgeleri üzerinde yer alan kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine, materyallerin parlaklığına, özellikle \* taahhütname ve 30.12.1997 tarihli sözleşmenin bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar üzerinde inceleme yapılması, bunun için dairemize seri olarak gelen diğer dosyalarla birlikte ... Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü ile gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'ne gönderilerek, içinde bilgisayar mühendisinin de yer aldığı bilirkişi heyetine inceleme yaptırılmalı, sözleşme ve ödeme belgelerinin gerçek olup olmadığı konusunda taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalı sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek, dayanak belgelerin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir. Açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının bozulması gerekirken, yanılma sonucu yazılı şekilde onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve yukarıda açıklandığı şekilde bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne,

Dairemizin 13.06.2013 gün 2013/16053-2013/16206 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10973, Karar No: 2021/12565, Tarih: 21.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10973 E.  ,  2021/12565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine, itiraz mercii olan Elbistan Ağır Ceza Mahkemesince itiraz incelenerek, 06/09/2016 tarihli ve 2016/499 D.İş sayılı karar ile itirazın reddine karar verildiği ve bahse konu kararın itiraz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği, böylelikle temyiz incelemesinin kapsamının suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların 18 yaşını tamamlamadığı ve buna göre 04/05/2016 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nın 116. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında düzenlenen “konut ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu”nun maddi unsurlarından biri de, sanığın, hak sahibinin rızası dışında konuta ya da iş yerine ya da bu yerlerin eklentisine “girmesi”dir. “Girmek” unsurunun gerçekleşmesi için fiziki olarak failin bu yerlere bütün vücudu ile tamamen girmesi gerekir. Suça sürüklenen çocukların müştekiye ait iş yerinin eklentisi niteliğinde bulunan etrafı tel örgü ile çevrili ve kapısı kilitli alandaki suça konu eşyaları tel örgüler arasından ellerini sokarak çalmaları şeklinde gerçekleştirdikleri eylemde, “iş yeri dokunulmazlığının ihlali” suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Olay günü, müştekinin Sanayi Sitesi 2. blokta bulunan Kul Metal Doğrama isimli iş yerinin eklentisinden suça konu seyyar kablo ve kaynak makinesi kablosunu çalan suça sürüklenen çocukların sonrasında aynı site içerisindeki 3. blok önünde bu kabloları yakmaya hazırlanırlarken ihbar üzerine polislerce yakalandıkları ve akabinde, suça sürüklenen çocuk ...’in suça konu kabloları aldıkları yeri gösterdikleri, bu suretle henüz yasal müracaat bulunmadan suça konu eşyanın tam olarak iadesini sağladıkları anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde cezalarından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen Elbistan İlçe Devlet Hastanesi’nin 08/02/2016 tarihli raporunda, suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia olunan suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiğinin belirtildiği, 08/06/2016 tarihli sosyal inceleme raporunda ise, zihinsel gelişiminin yaşına uygun olmadığına, davranışlarının sonuçlarını algılayabilecek bilişsel düzeye tam olarak sahip olmadığının gözlemlendiğine, suç ve suç olgusunu algılasa da, oto kontrol olarak kendisini tam olarak yönlendiremediğine dair kanaat bildirildiğinin anlaşılması karşısında; her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK’nın 31/2.maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi’nden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi olan 07/02/2016 tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin olarak işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda alınan 08/02/2016 tarihli raporda, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını kapsayacak şekilde rapor tanzim edilmesi gerekirken, suç adı belirtilmeden “İşlediği iddia olunan suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiği tıbbi kanaatine varılmıştır.” şeklinde tanzim edilen rapora dayanılarak hüküm kurulması,

5- Kabule göre de;

Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10900, Karar No: 2010/10628, Tarih: 28.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10900 E.  ,  2010/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2008

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu  karar  asliye hukuk mahkemesince verilen menfi tesbit davası ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine,  28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4779, Karar No: 2016/8759, Tarih: 25.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4779 E.  ,  2016/8759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 13/05/2014

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 62, 53/1, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2-Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 74/1- 2.cümle, TCK'nın 62, 53/1, 54, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Alanya İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan, dinamit patlatmak suretiyle kültür varlığı arandığına dair ihbar üzerine, Alanya ilçesi, Demirtaş kasabası, Dikmetaş Yaylasına giden kolluk görevlilerince, Cin Kayası diye adlandırılan büyük bir kayanın önünde sanıklar ... ve ... ile hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'in, hilti, kazma, kürek, jeneratör, matkap, fünye ve barut gibi suç aletleriyle yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede, sanıkların yakalanmadan önce olay yerinde patlatma yaptıklarının ve etrafa kaya parçalarının savrulmuş olduğunun tespit edildiği, olay yerine ait fotoğraflardan ve sanık ...'ın verdiği ifadelerden, sanıkların gerek suç aletleriyle, gerekse patlayıcı madde kullanarak, kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı yaptıkları ve kazı derinliğinin, ülkemizde tarımsal amaçlı faaliyet için öngörülen 40 cm. den fazla olduğu kanaatine varıldığı, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, 18.03.2013 tarihli Alanya Müze Müdürlüğü raporunda ve olay yerinde yapılan keşfe iştirak eden arkeologdan alınan 10.02.2014 tarihli raporda belirtildiği üzere, izinsiz kazı yapılan yerin sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi

./.

anlamında korunması gerekli bir yer olmadığı, tüm dosya kapsamından sanıklar ... ve ...'ın, hakkında verilen karar temyiz incelemesine gelmeyen diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde kültür varlığı bulabilmek için izinsiz kazı yaptığı ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın bir sebebe dayanmayan, sanık ...'ın ise üzerine atılı suçu işlemediğine, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17297, Karar No: 2015/20750, Tarih: 19.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/17297 E.  ,  2015/20750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalıya tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine ilamlı icra yoluyla takip başlatıldığı, borçlu Belediye vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; müvekkili belediyenin hesabının bulunduğu... Bankası ... Şubesi'ne 89/1 haciz ihbarnamesi gönderildiğini, hesaptaki paranın haczedilemeyeceğini, ayrıca banka hesabının Belediye'nin kamu hizmetine tahsis edilmiş alacaklarına ilişkin olması nedeniyle de hesaba haciz konulamayacağını ileri sürerek banka hesabına konulan haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, ilk olarak, 3. şahıs banka şubesine gönderilen 89/1 haciz ihbarnamesi uyarınca hesaba konulan haczin hukuka uygun olduğu, ayrıca ilgili hesabın kamuya tahsis edildiğine ilişkin borçlu belediyece alınmış bir meclis kararı da bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Verilen hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiş ve 12. Hukuk Dairesi'nin 2014/3113 Esas ve 2014/5094 sayılı bozma ilamı ile, borçlu belediyeye ait hesabın bulunduğu banka şubesinden hesap ekstreleri getirtilip gerekli görüldüğü taktirde bilirkişi incelemesi yaptırılarak hesapta bulunan paraların niteliğinin belirlenmesi ile oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle hüküm bozulmuştur.

Bozmadan sonra, Mahkemece, 6552 sayılı Yasa'nın 121 ve 123. maddeleri ile değişik 5393 sayılı Belediye Kanunu 15 ve geçici 8. maddeleri gereğince işlem yapılmak üzere şikayetin reddine karar verilmiş, bu hüküm de alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.09.2014 tarihli 29116 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu 15. maddenin son fıkrasına "İcra dairesince haciz kararı alınmadan önce belediyeden borca yeter miktarda haczedilebilecek mal gösterilmesi istenir ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır. On gün içinde yeterli mal beyan edilmemesi durumunda yapılacak haciz işlemi alacak miktarını aşacak veya kamu hizmetini aksatacak şekilde yapılamaz" hükmü eklenmiş ise de Anayasa Mahkemesi’nin 17/6/2015 tarihli ve E.: 2014/194, ....: 2015/55 sayılı Kararı ile Birinci cümledeki “ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır.” ve son cümlesindeki “veya kamu hizmetini aksatacak” ifadeleri iptal edilmiştir.

Yine aynı Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede “15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce yapılmış icra takipleri gereğince konulan tüm hacizler, söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır.” hükmü de Anayasa Mahkemesi’nin 17/6/2015 tarihli ve E.: 2014/194, ....: 2015/55 sayılı Kararı ile iptal edilerek yürüklükten kaldırılmıştır.

Bu durumda Geçici 8. maddenin iptal edilmesi ile 6552 sayılı Yasa hükümlerinin sadece yasanın yürürlüğe girdiği 11.09.2014 tarihinden sonra başlatılan icra takiplerinde uygulanabileceğinin kabulü gerekir.

O halde icra takibinin 6552 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihi olan 11.09.2014 tarihinden sonra başlatılmış olması halinde; 5393 sayılı Kanun'un 15/son fıkrasına eklenen ve iptal edilmeyen “İcra dairesince haciz kararı alınmadan önce belediyeden borca yeter miktarda haczedilebilecek mal gösterilmesi istenir" hükmü gereğince öncelikle İcra Dairesince bu işlemin yerine getirilmesi, 10 gün içinde mal beyanında bulunulmaması veya gösterilen malların alacağı karşılamaması halinde ise diğer mallar üzerinde haciz uygulanması talebinin yerine getirileceğinin, icra takibinin 6552 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihi olan 11.09.2014 tarihinden önce olması halinde ise; 6552 sayılı Yasa ile 15/son maddesine eklenen yukarıdaki fıkra hükmünün uygulanamayacağının kabulü gerekir

Somut olayda; alacağın ... isimli şahsa temlik edildiği anlaşılmakla temlik alan ... ile ilgili vekaletnamenin de dosya arasına konulması sağlanmalıdır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşısında takip 26.07.2010 tarihinde başlatılmış olup, 6552 sayılı Yasa ile 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesine eklenen ek fıkra hükümlerinin uygulanamayacağı nedeniyle Mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5008, Karar No: 2017/1185, Tarih: 20.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5008 E.  ,  2017/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2003 ve 2004 takvim yılları için: Ortadan kaldırma 2005 takvim yılı için: Mahkumiyet

1.Sanık hakkında "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararlarına karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında zamanaşımı nedeniyle verilen ortadan kaldırma kararlarına karşı sanığın temyizde hukuki yararı olmadığından, vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2.Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.06.2008 tarih ve 2008/28704 Esas sayılı iddianamesi ile vergi dairesi mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu, sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılıp karar verilmesi yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle;

En son matrahlı KDV beyanname tarihi Mart 2005 olup, daha sonraki aylarda düzenlenmiş fatura tespit edilemediği gözetildiğinde, suç tarihinin 01.06.2005'ten önce olacağı, bu halde de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/539, Karar No: 2014/17693, Tarih: 02.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/539 E.  ,  2014/17693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davalı isminin hükümde yanlış gösterilmesinin maddi hataya müstenit olup, her zaman düzeltilebileceğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.