muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4014, Karar No: 2016/15861, Tarih: 22.12.2016

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2692, Karar No: 2019/12956, Tarih: 03.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2692 E.  ,  2019/12956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2017 gün ve 2017/380 Esas, 2017/438 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden kabulüyle hükmün kaldırılarak bu suçtan mahkumiyetine, katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilince ilk derece mahkemesi tarafından sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.02.2019 tarihli ek kararın Bakanlık vekiline tebliği gerektiği halde dosya içerisinde buna ilişkin belge bulunmadığı anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekiline ek karar tebliğ edilmişse buna ilişkin tebligat parçasının eklenmesi, aksi halde ek kararın usulünce tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, ek kararın temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/43673, Karar No: 2013/536, Tarih: 15.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/43673 E.  ,  2013/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan 135 gün adli para cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 112 gün adli para cezası yerine 113 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının hüküm metninden çıkarılarak yerine 'sanığın sabıkasız oluşu, duruşmadaki hal ve tutumu lehine takdiri indirim sebebi sayılarak cezasından TCK'nin 62 madde gereği takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 112 gün Adli Para Cezasının TCK'nin 52/2 madde gereği beher günü takdiren 20.TL karşılığı 2240 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına' ibaresi eklenerek, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1009, Karar No: 2019/6702, Tarih: 24.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1009 E.  ,  2019/6702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/05/2017 tarih ve 2015/924 E- 2017/437 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/01/2018 tarih ve 2017/702 E- 2018/36 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 22/10/2019 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat emtea blok sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan Kasar ve Dual Tekstil Sanayi A.Ş.’ye ait iplik emtiasının davalı şirket tarafından ... / ... plakalı çekici ve dorse île Çorlu'dan ...'ya taşınması esnasında çalındığını, müvekkili şirketin bu nedenle sigortalısına 31.12.2013 tarihinde 134.122,00 TL hasar tazminatı ödediğini, davalı şirkete yapılan rücu taleplerinin neticesiz kalması üzerine, hasar tazminatını ödeyen müvekkilinin sigortalısının hukukuna halef olduğundan bu kanuni halefıyete dayanılarak davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının yapılan icra takibine itirazı üzerine takibin durduğunu, davalı şirketin icra takibine yapmış olduğu itirazın haksız ve yerinde olmadığını ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalı aleyhine %20'den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın TT.K.'nın 1472 maddesindeki halefiyet ilkesine dayalı bir dava olması nedeniyle; davacı sigortacının dava dışı sigortalısının hakkı kadarına sahip olacağını, bu nedenle davacı ... bakımından davada uygulanması gereken zamanaşımı süresinin (1) yıl olduğunu, davaya konu maddi olayın teminat kapsamında olmadığını, sigortalı şirketin, müvekkili tarafından ismi bildirilen ... isimli kişiye malı teslim etmesinin gerektiğini, ancak malı kime teslim ettiğinin belli olmadığını, dava konusu eşyaların göndericisi tarafından taşıyıcıya teslim edilmiş olduğunun kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının TTK m.1472 ve TBK m.183 ve devamı hükümlerine göre sigortalısına halef olduğu, taşıma sürecinde gerçek gönderen Kasar ve Dual Tekstil firması olmasına karşın; TTK .m.868 hükmüne aykırı bir şekilde emir ve talimatlarla boşaltma adresi değişikliği yapıldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; taşıma sürecinde pervasızca-zarar meydana gelme bilinci içinde hareket edildiği, üç yıllık zamanaşımının uygulanacağı, davalı tarafın kusurundan bu olayın meydana geldiği, davacı sigortalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, dolayısıyla davalı tarafın meydana gelen zararın tamamından sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk derece mahkemesinin hüküm gerekçesinde davalı vekilinin istinaf nedenlerinin karşılandığı da dikkate alındığında, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gibi kamu düzenine aykırılık da görülmediğinden, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmitşir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 7.240,36 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15679, Karar No: 2023/2692, Tarih: 20.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15679 E.  ,  2023/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 20.06.2022 Tarihli ve 2022/266 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında eğitim, danışmanlık ve sağlık tedbiri kararı verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece 01.07.2022 tarihli ek karar ile küçüğün ... Tarsus/Mersin adresinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Tarsus 1. Aile Mahkemesinin 11.11.2022 Tarihli ve 2022/534 Esas, 2022/786 Karar Sayılı Kararı

Çocuk hakkında verilen koruyucu ve destekleyici tedbirin kaldırılması veya değiştirilmesi gerekirse bu kararın da koruyucu ve destekleyici kararı veren Mahkemece verileceğinin, ancak acele hâllerde çocuğun bulunduğu yerdeki hakimin bu kararı vermede yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a, b ve d alt bentleri uyarınca hakkında danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, tedbirlerinin uygulamasını takibe ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 2022/266 Tedbir Talep sayılı dosyasında 20.06.2022 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 01.07.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hâkim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hâkim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1413, Karar No: 2021/8051, Tarih: 17.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1413 E.  ,  2021/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince

mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolphin/Yunus AVM içinde bulunan iş yerinin düğün salonu olarak kullanılmak üzere kiracı Muzikhol Limited şirketi tarafından gerekli restorasyon, tadilat, tamirat ve elektrik, elektronik alt yapı işlerinin yapılmasına karar verildiği, yapılan 09/05/2014 tarihli Elektrik ve Elektronik Hizmetler Alım ve Uygulama Sözleşmesi gereği elektrik, elektronik ve alt yapi işlerinin sanığın ortağı ve yetkili müdürü olduğu Askom Bilgisayar ve Elektronik Limited şirketine verildiği, ölen işçi ...'ün Askom Ltd. Şti'de elektrik teknikeri olarak on aydır çalışmakta olduğu ancak ölenin elektrik meslek dalı ile ilgili eğitim-öğretim aldığına dair diploma veya mesleki eğitim belgesi bulunmadığı, olay tarihinde öncesinde ölen tarafından kurulumu yapılan aydınlatmaların bir kısmının çalışmadığının kiracı şirket tarafından bildirilmesi üzerine işin kontrolü için buraya giden ...'ün elektrik lambalarını kontrolü sırasında elektrik akımına kapılarak alınan 09/01/2015 tarihli otopsi raporuna göre "vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı ani solunum ve dolaşım durması sonucu" vefat ettiği, olay yerinde yapılan incelemeye göre elektrik tesisatının bağlı olduğu panoda kaçak akım rölesinin bulunmadığı ayrıca ölenin olay anında ellerinde yalıtım eldiveninin bulunmadığı, bu hususta ölen ile birlikte olay yerine giden Askom şirketinde stajyer olan ...'ın tanık sıfatıyla alınan beyanında ölene yalıtımlı eldiven verildiğini ancak ölenin bunu kullanmadığını belirttiği, dosya kapsamı incelendiğinde ölene koruyucu donanım teslim edildiğine dair bir belge sunulamadığı ve kaza sonrası düzenlenen morg eşya teslim tutanağında yalıtımlı eldiven vb. korucuyu donanım teslim edildiğine dair bir ibare bulunmadığı, ölenin iş yerinde 10/03/2014 tarihli iş sağlığı ve güvenliği konulu (çalışma mevzuatı ile ilgili bilgiler, çalışanların yasal hak ve sorumlulukları, iş yeri temizliği ve düzeni, iş kazası ve meslek hastalığından doğan hukuki sonuçlar, meslek hastalıklarının sebepleri, güvenlik ve sağlık işaretleri) 4 saatlik eğitime katıldığı, soruşturma aşamasında alınan 19/09/2014 tarihli bilirkişi raporu ile bu rapora ek olarak düzenlenen 24/11/2014 tarihli bilirkişi raporu ile yargılama aşamasında alınan 23/04/2015 tarihli bilirkişi raporları gereği sanığın ölen ile eş kusurlu olduğu; yargılama aşamasında alınan 06/07/2015 tarihli bilirkişi raporu ile 12/11/2015 tarihli bilirkişi raporu gereği sanığın asli kusurlu olduğunun tayin edildiği, alınan raporlarda ortak olarak sanığın elektrik tesisatının bağlı olduğu panoda kaçak akım rölesinin olup olmadığının kontrol edilmeden çalışma yapılmasına müsaade edilmesi, yeterli iş güvenliği bilinci kazandırılmaması, bu bilincin kazandırılması amacına dönük olarak yeterli düzeyde iş sağlığı ve güvenliği eğitiminin verilmemesi, kontrol ve denetim görevinin yeterince yerine getirilmemesi sebepleriyle kusurlu olduğunun belirtildiği, ayrıca dosya kapsamına alınan 06/05/2015 tarihli SGK müfettişi tarafından düzenlenen inceleme raporuna göre "..

...panoda elektriğin güvenli şekilde kesilmesini, çalışanların elektrik akımına maruz kalmaması için gerekli tedirlerin alınmasını, çalışma öncesinde çalışılan bölümde elektrik olup olmadığının kontrol edilmesini elektrik yokluğunun teyit edilmesini müteakip çalışmasını sağlayıcı denetim ve gözetim mekanizmasının işverence kurulmaması, işçilerin yanlış çalışmalarını önleyici denetim gözetim sorumluluğunun işverence yerine getirilmemesi sonucunda, kazalının elektrik akımına kapılması sonucunda meydana geldigi,bu itibarla iş sağlığı ve güvenliği mevzuatında kendisine verilen görevleri yerine getirme konusunda yeterli dikkat ve özeni göstermediği, kazanın meydana gelmesinde % 75 oraninda kusurlu bulunduğunun" belirtildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kusur durumuna ve gerekçesiz şekilde mahkumiyet hükmü kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Dosya kapsamına ve ölenin eşi ...'ün beyanına göre ölenin elektrik meslek dalı ile ilgili diploması bulunmadığı, bu hususta mesleki bir eğitim de almadığı,

6331 sayılı İş Sağlığı ve güvenliği Kanununun 17/3. maddesinde "mesleki eğitim alma zorunluluğu bulunan tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde, yapacağı işle ilgili mesleki eğitim aldığını belgeleyemeyenler çalıştırılamaz" hükmü yer aldığı,

Yapı İşlerinde İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin 5/2-a. maddesinde "işveren yapı işlerinde özellikle birinci fıkranın uygulanmasında ek-4'te belirtilen asgari şartları dikkate alarak uygun tedbirleri alırlar", Ek-4-A/14. maddesinde "elektrikle ilgili bütün ekipman ve bağlantıların kurulması, sökülmesi, tamirat ve tadilat işleri sadece ilgili mevzuatın öngördüğü yetkili elektrikçiler tarafindan yapılır" hükmü yer aldığı,

Elektrik ile İlgili Fen Adamlarının Yetki Görev ve Sorumlulukları Hakkında Yönetmeliğin 3.maddesinde "elektrik ile ilgili fen adamları, gördükleri teknik veya mesleki öğrenim seviyelerine göre aşağıdaki gruplara ayrılırlar : l. Grup ; En az 3 veya 4 yıl yüksek öğrenim görenler, 2. Grup ; En az 2 yıllık yüksek teknik öğrenim görenler ile ortaokuldan sonra en az 4 veya 5 yıl mesleki ve teknik öğrenim görenler, 3. Grup; En az lise dengi mesleki ve teknik öğrenim görenler, lise mezunu olup bir öğrenim yılı süreyle Bakanlıkların açmış olduğu kursları başarı ile tamamlamış olanlar ile 3308 sayılı Çıraklık ve Mesleki Eğitim Kanununun öngördüğü eğitim sonucu ustalık belgesi alanlar" şeklinde eğitim seviyelerinin ve çalışabilecekleri işlerin düzenlendiği, bu kapsamda dosya içeriğine göre öleni, çok tehlikeli iş sınıfında yer alan elektrik işi ile ilgili diploma ve mesleki eğitim belgesi bulunmamasına rağmen elektrik teknisyeni olarak çalıştıran sanık hakkında koşulları oluşması sebebiyle TCK'nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27322, Karar No: 2013/15109, Tarih: 04.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27322 E.  ,  2013/15109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içerisindeki arkeolog ve inşaat mühendisi bilirkişileri tarafından düzenlenen raporlar ile Şirince Köyünün tamamının Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 25/09/1984 tarih ve 397 sayılı kararı ile kentsel sit alanı olarak tescil edildiği, Şirince Köyü Muhtarlığına ait olup, sanık tarafından işletilen otoparkın, tuvaletinin çatısında üç sıra halinde eski ve harap olmuş kiremitlerin aynı tip ve özellikteki kiremitler ile değiştirildiği ve yağmur sularının içeriye akmasını engellemek için harçla kapatıldığı, binanın yapısını ve taşıyıcı unsurlarını etkilemeyen çatı aktarımının basit tadilat kapsamında bulunduğu ve ruhsata tabi olmadığı hususlarının belirlendiği, Yüksek Kurul kararlarının Resmi Gazete'de yayınlanması nedeniyle herkes tarafından bilindiğinin kabul edilmesi, dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde sit alanı içerisinde bulunduğuna dair şerhin yer alması, yine Şirince nüfusuna kayıtlı olup burada ikamet etmekte olan sanığın tamamı kentsel sit alanı olan söz konusu yerin belirtilen özelliğini bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olması karşısında, sanığın suça konu çatı tamiri ile ilgili olarak her hangi bir yerden izin alınması gerektiğini bilmediğine dair savunmasının itibar edilebilir mahiyette bulunmadığı anlaşılmış olup, dava konusu uygulamaların 2863 sayılı Kanunun 57/6-7 ve 65/d maddelerinin yollaması ile 3194 sayılı İmar Kanunun 21/3. maddesi kapsamında basit onarım niteliğinde olduğu, bu kapsamdaki onarımlar için iznin, idarenin bünyesinde Koruma Uygulama ve Denetim Bürosu varsa idareden alınacağı, Koruma, Uygulama ve Denetim Bürosu kurulmamış yerlerde ise izin ve denetim konusunda Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün yetkili olduğu, sanık tarafından izinsiz olarak gerçekleştirilen ve basit onarım kapsamında bulunan suça konu müdahalenin 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesine temas eden suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, mahkemece “suça konu eylemin basit onarım kapsamında kaldığı, Koruma Kurulu iznine tabi olmadığı, inşai ve fiziki müdahale niteliğinde bulunmadığı” şeklinde oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.