muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/670, Karar No: 2016/2071, Tarih: 25.02.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12535-2015-25183/79347 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/07/2015 tarihli ve 2015/804 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32335, Karar No: 2014/34692, Tarih: 08.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/32335 E.  ,  2014/34692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacasu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2010/129-2013/5

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini emeklilik sebebi ile feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, fazla çalışma yapıldığında karşılığının imzalı bordro ile ödendiğini ve sadece yaz aylarında fazla çalışma yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları ittifakla, su tevzi işinde çalıştıklarını, bu çalışmada gece- gündüz mesai kavramı olmadığını, bazen ayda 1-2 defa hafta sonu mesailerinin ödendiğini, bayramlarda da çalıştıklarını, ne zaman ihtiyaç olsa gece de olsa gidip ilgilendiklerini, günde 12-14 saat arası çalıştıklarını belirtmişlerdir. Üç davacı tanığı ise su tevzi işinin nisan ayında başlayıp kasım ayında sona erdiğini bildirmiştir. Davalı tarafından da, fazla çalışmanın sadece yaz aylarında olduğu ve kış aylarında fazla çalışma yapılmadığı savunulduğuna göre; tanıklar yeniden dinlenerek davacının yaz ve kış aylarında farklı çalışma bir şeklinin olup olmadığı, yazın ve kışın günde kaç saat çalıştığı açık ve tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre davacının fazla çalışma alacağı gerekirse yeniden hesaplattırılmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma ilamının iki nolu bendinde de açıklandığı üzere; imzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Somut olayda; davalı tarafından sunulan ücret bordrolarının incelenmesinde, bir kısmının fazla çalışma tahakkuku içerdiği ve davacı tarafından ihtirazı kayıt ileri sürülmeksizin imzalanmış olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, bilirkişiden ek rapor aldırılarak fazla çalışma tahakkuku içeren ve ihtirazı kayıtsız imzalanmış olan bordro dönemleri dışlanarak fazla mesai alacağı yeniden hesaplattırılmalıdır. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14363, Karar No: 2011/2683, Tarih: 24.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/14363 E.  ,  2011/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (3.Kişi) : ... Ltd. Şti. Vek. Av.... Davalılar (Alacaklılar):1-Yapı Kredi Ban.A.Ş (Koşbank A.Ş.)Vek.Av.... 2-... Gıda Tic. A.Ş. Vekili Av.... 3-.... Vekili Av.... 4-Küçükbay Yağ Det.San.A.Ş. Vekili Av.... 5-Kızılkaplan Finans A.Ş. 6-Hedef Finans Hiz. A.Ş. .Vekilleri Av.... 7-...Yağ San. Tic. A.Ş. Vekili Av.... 8-... Vekili Av.... 9-... Vekili Av.... 10-...Yağ San. Ltd. Şti. Vekili Av.... 11-...Ay Faktoring Hiz. A.Ş. Vek.Av.... 12-... .... A.Ş. Vekili Av.... 13-... Organik Gıda A.Ş. Vekili Av.... 14-... Kombinaları A.Ş. Vekili Av.... 15-Plaş Plastik Amb. San.A.Ş. Vekili Av.... 16-... Vekili Av.... 17-... Halefleri Bit.Yağ San.Tic....Vek.Av.... 18-... Bitkisel Yağ San.Tic....Vek.Av.... 19-...Yağ Ltd. Şti. Vekili Av.... Kuleli 20-...Renk Kutu Tic.A.Ş. Vekili Av. ... 21-... A.Ş. Vekili Av.... (BORÇLU ) 22-Lio Yağ Sanayi Tic. A.Ş. aralarındaki istihkak davası hakkında Karşıyaka 1.İcra Hukuk Mahkemesince verilen 25.06.2008 Gün ve 873/403 Sayılı kararın Bozulmasına lişkin Dairemizin 14.10.2010 gün ve 8171/9919 Sayılı ilamına karşı davalı (Alacaklı) Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Davalı alacaklı; borçlunun iflasına karar verilmesi ve iflasın kesinleşmesi nedeniyle İİK’nun 193/2 maddesi uyarınca takip düşüp hacizler kalktığından konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dava açılmasına neden olan tarafın yargılama giderleri ile sorumlu tutulması gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasına ilişkin Dairemizin 2010/8171 E,2010/9919 K sayılı 14.10.2010 tarihli kararının tavzihen “Davaya konu hacizli malların iflas açılmadan önce paraya çevrilmiş olup olmadığı saptanarak sonucuna karar verilmesi” olarak düzeltilmesi talebinde bulunmuş ise de iflasın kesinleşmesi nedeniyle dava konusu hacizler kalktığından istihkak davasının konusuz kaldığı açıktır.Tavzih isteminde bulunan davalı alacaklının talebi ayrı bir davanın konusunu oluşturup hüküm verildikten sonra tavzih yoluyla hükme yeni bir unsurun eklenmesi yada hükümden çıkarılması mümkün bulunmadığından yerinde bulunmayan alacaklı Yapı Kredi Bankası ...vekilinin tavzih isteminin REDDİNE , aşağıda yazılı karar düzeltme harcının Yapı Kredi Bankası AŞ.'ne yükletilmesine, 24.03.2011 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25903, Karar No: 2014/13455, Tarih: 01.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/25903 E.  ,  2014/13455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun daha önce cezaevinde aynı koğuşta kaldığı sanığın olay günü husumet nedeniyle kendisini bıçakla yaraladığını söylemesi, sanığın mağdur ile aynı koğuşta kaldıklarını ikrar etmesi ve mağdurun bıçakla yaralandığının adli doktor raporu ile de doğrulanması karşısında, mağdurun kovuşturma aşamasında sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanına itibar edilerek yazılı şekilde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5430, Karar No: 2022/10719, Tarih: 20.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/5430 E.  ,  2022/10719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, temyiz süresinin "15 gün" olarak yanıltıcı şekilde gösterilmesi nedeniyle, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tehdit suçunun oluşabilmesi için failin, mağdura yönelik sarf ettiği sözlerin kişilerin iç huzurunu bozucu, geleceğe yönelik kaygı verici ve objektif olarak korkutucu etki meydana getirmesi gerekmektedir. Somut olay kapsamında, katılanların İl Sağlık Müdürlüğü görevlileri olarak, eczacı olan sanığın iş yerine denetim amacıyla gittikleri, katılanlar ..., ... ve ...’nın iş yerinin arka tarafında inceleme yaptıkları sırada katılan ...’nın dükkan içerisinde gezinmesine kızan sanığın, katılandan oturmasını istediği, katılanın oturmaması üzerine sanık tarafından söylenen ve özdeyiş niteliğinde olan ifadelerin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirilmesinde, geleceğe yönelik, objektif olarak korkutucu nitelikte bulunmaması nedeniyle tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanık tarafından söylenen sözlerin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenmiş olan tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıyla aynı madde ve fıkranın 2. cümlesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Katılan ...’dan iş yerinde gezinmeyip oturmasını isteyen sanığın, çıkan tartışmanın devamında söylediği ifadelerle katılan ...’ı hedef aldığı gözetilmeden, eylemin birden fazla katılana karşı gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi sonucunda TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

b- Katılan ...’dan iş yerinde gezinmeyip oturmasını isteyen sanığın, çıkan tartışmanın devamında söylediği ifadelerle katılan ...’ı hedef aldığı gözetilmeden, eylemin birden fazla katılana karşı gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi sonucunda TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

c- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

d- Katılanlar kendilerini aynı vekil ile temsil ettirmelerine rağmen katılanlar yararına tek vekalet ücreti yerine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8278, Karar No: 2019/1692, Tarih: 20.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8278 E.  ,  2019/1692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında; sanığın faturaların gerçek mal alışverişine dayandığını savunması; vergi denetmenlerince düzenlenen vergi inceleme raporlarına göre kullanılan faturaların sahte düzenlendiğinin tespit edilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkındaki vergi suçu raporları ile vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi; suça konu faturaları düzenleyen kişi ve şirket yetkilileri hakkında suça konu takvim yılları ile ilgili dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmesi, birleştirme mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığının araştırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanıldığının iddia olunması ve son kullanılan fatura tarihinin 01/05/2010 olmasına göre, "25/06/2010" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "2010" şeklinde eksik yazılması,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9487, Karar No: 2017/9798, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9487 E.  ,  2017/9798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu,davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek,fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere geçmiş on yıla ait kayıp kaçak vb. bedeller ile bu bedeller üzerinden haksız şekilde tahsil edilen KDV için şimdilik 5.000 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalılardan müşterek müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,yetkili mahkemenin .... Ticaret Mahkemeleri olduğunu belirterek yetki ve görev itirazında bulunmuş;esasa yönelik olarak ise,kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca .... Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğu,tarafların tacir olmaları nedeniyle yetki sözleşmesi uyarınca artık diğer genel yetkili mahkemelerin yetkilerinin son bulduğu,HMK’nun 19. maddesine uygun yetki ve itirazında bulunulduğu gerekçe gösterilerek,davanın görev ve yetkisizlik yönünden reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

2-) Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde hükmün ihtiva etmesi gereken hususlar ayrıntılı olarak düzenlenmiştir . Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince, yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda;mahkemece taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca .... Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğu,tarafların tacir olmaları nedeniyle yetki sözleşmesi uyarınca artık diğer genel yetkili mahkemelerin yetkilerinin son bulduğu,HMK’nun 19. maddesine uygun yetki ve itirazında bulunulduğu belirtilmek suretiyle mahkemece yetki yönünden davanın reddine karar verildiği gerekçe kısmında dile getirilmiş ise de,hüküm kısmında gerekçe ile çelişki oluşturacak şekilde’’ davanın görev ve yetki yönünden reddine’’ şeklinde hüküm tesis edildiği,bu itibarla da,kararın gerekçesi ile hüküm kısmının çelişkili olduğu anlaşılmakla,bu husus usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirmiştir.

3-) Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.