muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5768, Karar No: 2024/4071, Tarih: 30.05.2024

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin eviyle, eşiyle ve çocuklarıyla hiçbir şekilde ilgilenmediği, onlara zaman ayırmadığı, ilgisiz, sadakatsiz bir eş ve baba olduğunu, erkeğin kuyumcu olması sebebiyle haftanın üç günü şehir dışında olduğunu, kalan dört günü evine ve ailesine ayırması beklenirken bugünlerde de eve gece 12.00' den erken gelmediğini, erkeğin 12 senedir nedenini müvekkilinin anlayamadığı şekilde evden, eşinden ve çocuklarından uzak durduğunu, yokluğunun telafisi olarak ise sürekli kadına "Sen yap, sen al, hallet, sen git kaç paraysa veririm, ne kadar istiyorsun, ne kadar lazım, al şu parayı biraz annenlerde kalsana, kafamı dinlicem eve bir süre uğramasana" şeklinde evlilik birliğinin yükümlülüklerine aykırı saçma isteklerde bulunup kadına da sadece para ile sus payı verdiğini, erkeğin tutarsız tavırları yüzünden kadının ailesine ve akrabalarına sürekli küçük düştüğünü, erkeğin evde kendi kendine konuşmaları, halüsinasyon görmeleri ve kadını öldürmeyi tasarlamaları sebebi ile psikolojik rahatsızlığı olduğunu düşündüklerini, hastaneye sevkini talep ettiklerini, 3-4 kez mutfaktan bıçak alıp müvekkilinin boğazına dayadığını, "... bak bir ileri bir geri yaparsam ölürsün, biter bu iş" şeklinde paranormal davranışlar sergilediğini, evliliğin ilk yıllarında erkeğin işsiz olup tarafların maddî sıkıntılarla yıllar geçirdiğini, para kazandıktan sonra müvekkiline psikolojik, fiziksel ve cinsel şiddet uyguladığını, her canı sıkıldığında müvekkilini kapı önüne koyduğunu, babasının evine bıraktığını, babasını, amcasını aradığını gelin götürün diye akrabalarını tartışmalara dahil ettiğini, küçük sebeplerden müvekkilinin hiç anlam veremediği şekilde kavgalar çıkararak müvekkilini evden gönderdiğini, düğün nişan, iftar, davet, kına, hiçbir önemli günde eşiyle birlikte gitmediğini, kadına ve onun babasına kardeşine hakaret etmekte evden kovmakta küfüretmekte hatta son iki yılda bazı geceler eve sarhoş geldiğini, son olayda 20.12.2019 tarihinde her nasılsa yine bir kavga sebebi ararken bu sefer "Benden izin almadan nereye gittin oruspusun sen"diyerek kavga çıkardığını, hem babalık hem de eş olma vazifelerini üstlenmediği gibi evliliği kendisine bir engel olarak gördüğünü, kendisini odaya kilitleyip video izleyip tatmin olduğunu, bu yüzden yatak çarşaf yıkadığını, kadınlık gururu ile oynadığını, bu evlilikte müvekkilinin 12 yıl boyunca maddi manevi haylı yıprandığını, kadınlık duyguları unutulmuş sürekli hor görülüp istenmeyen dışlanmış bir kadın olduğunu, hiç sebepsiz sürekli "Seni sevmiyorum, senden nefret ediyorum" şeklinde sözler söyleyerek kadını hissiyatsızlaştırdığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk ... için aylık 1.000,00 TL, ... için aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 3

... için aylık 1.000,00 TL, ... için aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile bağlanan nafakalara üfe-tüfe oranında artış uygulanmasına, kadın lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların hiçbirini kabul etmediklerini, erkeğin işi gereği haftanın 2-3 günü şehir dışına seyahat ettiğini, kadının erkeğe küçük düşürücü, onur kırıcı ithamlarda bulunduğunu, "Cahil, ilkokul mezunu, deli, sen erek misin, senden adam olmaz, artık seni istemiyorum, yanıma yakışmıyorsun" gibi sözleri ortak çocuk ve aile dışı kişilerin de yanında söylemiş olmasının erkeği psikolojik olarak bir haylı yıprattığını, aile sırlarını üçüncü kişilere anlatıp aile mahremiyetini ihlal ettiğini, aile birliği içerisinde yaşanıp, ailede kalması gereken konuları başta annesi olmak üzere kuzenlerine ve akrabalarına anlatmak suretiyle evlilik birliğinin saygınlığını zedelediğini anne ve babasına aile hayatlarına olan müdahalesine sessiz kaldığını, evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları ihlal ettiğini, aşırı derecede gezmeyi, ihtiyaç ötesinde alışveriş istediği ve haftanın en az 3-4 günü ortak çocukları evde yalnız bırakarak gezmeyi alışkanlık haline getirdiğini, ev içerisinde sürekli telefon ve bilgisayarla uğraşması neticesinde de ailesinden soyutlandığını ve birlik görevlerini ihmal ettiğini, çocukların eğitim döneminde onları yalnız bırakarak tur gezilerine çıktığını, ekonomik birliğe zarar verici harcamalar yaptığını, fiili evlilik süresince erkeği güven sarsıcı davranışlarla suçladığını, özellikle son zamanlarda erkeğe karşı paranoyak bir tutum sergilediğini, müvekkil ile olan telefon görüşmelerini dahi ses kayıt cihazı ile kayıt altına aldığını, müvekkilinin cebinden gizlice para aldığını, fiili ayrılık gerçekleştikten sonra 26.12.2019 tarihinde müvekkilin olmadığı bir zamanda eve gelerek müvekkiline ait para ve altınları alarak ortak konutu terk ettiğini, müvekkilinin annesine de saygısız davrandığını, erkeğe hakaret edip aşağıladığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, erkek yararına 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin, kadına para verdiği, ancak bunun dışında, evi ve çocukları ile ilgilenmediği, düğün ve cenazelere katılmadığı, tüm sorumluluğun kadında olduğu, hakaret ve tehdit ettiği, kadının ailesine küfür ettiği, gelin kızınızı alın dediği, kadının ise erkeğe hakaret ettiği, yaşı küçük çocukları bırakıp gezmeye gittiği, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, ... için aylık 800,00 TL, ... için aylık 600,00 TL iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 650,00 TL tedbir ve boşanmakla yoksulluğa düşeceğinden aylık 1.650,00 TL yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 50.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kadına yüklenen çocuklarını bırakıp gezmeye gittiğine dair kusurun, kadının çocuklarını, erkek kardeşine bırakarak gezmeye gitmesi, dinlenen tanık beyanlarınca da kadının, yine kuzenleri ve kız kardeşi ile gezmeye gitmesi vakıasının, münferit olduğu, bu durumda, kadının kusur durumuna yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile kadının çocuklarını, bırakarak gezmeye gitmesine ilişkin kusurun gerekçeden çıkartılarak, gerçekleşen bu duruma göre erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna ilişkin Mahkeme tarafından yapılan tespit değişmese de, kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına ve ortak çocuk ...’nın ihtiyaçlarına göre; kadın lehine hükmedilen yoksulluk ve ortak çocuk ... lehine takdir edilen iştirak nafakasının az olduğu gerekçesiyle kadının bu yönlere ilişkin istinaf itirazlarının kabulüne, kadın lehine aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuk ... lehine aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, nafakaların her yıl ÜFE oranında artırılmasına, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat ile hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının maddî ve manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile kadın lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, kadının diğer, erkeğin ise tüm istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, nafakalar ve tazminatlar ile nafaka ve tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, nafakalar ve tazminatlar ile nafaka ve tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 174 üncü, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14757, Karar No: 2020/5381, Tarih: 15.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/14757 E.  ,  2020/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’a hükmün açıklanacağına dair duruşma gününün tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiine duruşma gününün tebliğ edilmediği, sanığın yüzüne karşı verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca müdafiiye tebliğ edilmesi sonucu suça sürüklenen çocuk müdafiinin öğrendiği, duruşmadan haberi olmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz süresinin kendisine gerekçeli kararın tebliği üzerine başladığı, bu nedenle temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik olarak; her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları bulunduğu halde TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmamış olsa da, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih, 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen suçun gece vakti birden fazla kişiyle birlikte işlenmesinin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı Yasa'nın 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınması gerektiği de gözetildiğinde, suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk 12-15 yaş grubunda bulunmasına rağmen, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor adli tıp uzmanlı psikiyatrist ya da zorunluluk bulunması halinde uzman hekimden rapor aldırılmadan duruşmaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi,

2)Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3) Suça sürüklenen çocuk ...’un iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu suça sürüklenen çocuklar Ömer Saldız ve Orhan Tanrıverdi ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında TCK’nun 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılmaması,

2)Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3) Suça sürüklenen çocuk ...’un iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu suça sürüklenen çocuklar Ömer Saldız ve Orhan Tanrıverdi ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında TCK’nun 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/915, Karar No: 2010/2971, Tarih: 17.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/915 E.  ,  2010/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, satış ve paylaştırma giderinin satış bedelinden öncelikle tefrik edilerek bu masrafları yapan dosyaya ödenmesi gerektiğini, imtiyazı olmadığından Vergi Dairesine ödeme yapılamayacağını 08.07.2004 tarihli haczinin de 09.09.2004’de kaldırıldığını, yeni bir haczinin de olmadığını belirterek vergi dairesine ayrılan payın müvekkiline tahsisini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Vergi Dairesinin takip dosyasından 08.07.2004 tarihli haczin 09.09.2004 tarihli yazıyla sehven konulduğunun tapu dairesine bildirildiği, 2007 yılında konulan hacizden de aynı yıl içinde vazgeçildiği, tapu kaydında satış tarihi itibariyle geçerli bir haciz bulunmadığı Vergi Dairesinin haczini ve alacağını ispatlaması gerektiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 17.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22308, Karar No: 2017/36378, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22308 E.  ,  2017/36378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19558, Karar No: 2019/8388, Tarih: 23.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19558 E.  ,  2019/8388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili Şirkete yangın ve ek teminat ile sigortalı bulunan ... 'in kullanmakta olduğu sigortalı mahallin bulunduğu binada ortak mahalli ana elektrik panosunun ve saatlerin yandığını, bu olay sonucunda, ortak mahalde duvar boyası ve sıvalarda, ortak elektrik pano ve tesisatları ile merkezi uydu ve diyafonda maddi hasar meydana geldiğini, şirketin vaki hasar ihbarına müteakip yaptırılan ekspertiz raporuna istinaden 3.658,33-TL hasar tazminatının 19.11.2012 tarihinde sigortalıya ödendiğini, yapılan ödeme ile TTK.m. 1472 gereğince şirketin sigortalının haklarına halef olduğunu, hasar miktarının rücu alacağının ödeme tarihi olan 19.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili için davalılar/borçlular aleyhine Büyükçekmece 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/6249 sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığını ancak davalıların belirtilen borca süresi içinde itiraz ettiğini beyanla fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla Büyükçekmece 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/6249 sayılı dosyasına yapılmış olan itirazların iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ...; Söz konusu yangının ... Apartmanı'nın giriş katında bulunan elektrik panosunda meydana geldiğini, yangından ötürü giriş kattaki 1

ve 2 numaralı dairelerin bile hasar görmediğini, zarar gördüğünü iddia eden sigortalı ...'in ise 3 numaralı dairede oturduğunu, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ...; kendisinin ... Apartmanında oturduğunu, her apartmanın elektrik panolarının farklı olduğunu, kendisinin bu olaydaki apartman ile bir bağlantısının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...; Davacı şirket ... Sigorta A.Ş.'nin sigortalısı olan ... 'e yangından doğan hasar nedeniyle sigorta poliçesi gereği ödeme yaptığını, şirket tarafından sigortalı daireye 3.658,00-TL bedel ödendiğini, binada oluşan basit hasarın sigortalı daire dahil hiçbir daireye hasar vermediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; Yangının meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Davacı ... şirketinin dava dışı ... 'in konutunda meydana gelen hasar nedeniyle ödediği tazminatın davalılara rücu şartının oluşmadığı kanaatine varılarak bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Davacı ... şirketinin dava dışı ... 'in konutunda meydana gelen hasar nedeniyle ödediği tazminatın davalılara rücu şartının oluşmadığı kanaatine varılarak bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava, konut sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacı sigortacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu iddia olunan davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı taraf, sigortalı dairenin bulunduğu binada ortak mahalli ana elektrik panosunun ve saatlerin yandığını ve bu nedenle sigortalı konutta hasar meydana geldiğini iddia ederek davalı kat maliklerine husumet yöneltmiş; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; hasara konu yangının çıkış sebebinin elektrik panosunda herhangi bir arızadan dolayı meydana gelen kısa devre sonucu olarak tespit edildiğinden davalı kat maliklerinin meydana gelen ve hasara yol açan yangının çıkmasında kasıt ve ihmalleri bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu olayının gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte olan, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 69.(818s.BK

58.) maddesinde düzenlenen bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğu, kusursuz sorumluluk türü olan özen (olağan sebep) sorumluluğudur. 6098 sayılı TBK'nun 69/1. maddesinde "Bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur" denilmektedir. Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğu, yapı eserinin yapımındaki bozukluğa veya bakımındaki eksikliğe dayanmaktadır. Sorumluluğun doğmasında, yapılıştaki bozukluk-bakım eksikliği ayrımının bir önemi bulunmamaktadır. Zira, malikin sorumlu olması için bakım eksikliği veya yapılıştaki bozukluktan herhangi birinin varlığı yeterli görülmektedir. Her iki olasılıkta da yalnızca malikin sorumluluğu söz konusu olmaktadır.

Bina veya yapı eseri malikinin sorumlu tutulabilmesi için; yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden zararın doğması, yapım bozukluğu veya bakım eksikliği ile zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması yeterlidir. Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğu bakımından bulunması zorunlu unsur olan illiyet bağı yönünden ise, bu bağın kesilmesine yol açacak sebeplerin somut olayda gerçekleşmemiş olması gereklidir. İlliyet bağını kesen sebepler ise; mücbir sebep, zarar görenin ya da üçüncü kişinin ağır kusurudur. Zarar, aradaki illiyet bağını kesecek derecede bir mücbir sebepten, zarar görenin ya da üçüncü bir kişinin kusurundan doğmuş ise yapı malikinin sorumluluğu sözkonusu olmaz (bu yönde, HGK'nun 29.11.2017 tarih, 2017/3-439 Esas ve 2017/1463 Karar sayılı ilamı).