muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13747, Karar No: 2025/1024, Tarih: 22.01.2025

6-Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davanın işlemden kaldırılması kararından önce tarafların duruşma gününü UYAP üzerinden öğrenmelerine dair karar verilmesi hususu, usulüne uygun bir tebliğ mahiyetinde olmadığı için davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14828, Karar No: 2015/15068, Tarih: 25.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/14828 E.  ,  2015/15068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ... davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın müvekkilinin ... olarak taşındığı araca çarpması sonucu meydana gelen ...da müvekkilinin yaralandığını, sol gözünde tam, sağ gözünde kısmi görme kaybı oluştuğunu, müvekkilinin ... sonrasında %66 oranında sakat kaldığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 10.000 TL maddi ...ın poliçe limitiyle sınırlı olarak temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 04.06.2013 tarihinde talebini 200.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi ...u benimsenerek ve ıslah doğrultusunda, davanın kabulüne, 200.000 TL maddi ...ın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi ...unda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ... ...sı sonucu yaralanma nedeniyle sürekli iş göremezlik ...ı istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, %66 oranında maluliyete dayalı olarak talepte bulunmuş, yargılama aşamasında davacının yaralanması nedeniyle ...nde meydana gelen kaybın belirlenmesi için alınan ...da %82 oranında maluliyet belirlenmiş, mahkemece bu orana göre yapılan ... hesabı hükme esas alınarak karar verilmiş ise de, dava dilekçesinde maluliyetin %66 olarak belirlendiğinin belirtilmiş olması ve buna göre ... talep edilmiş olmasına göre, mahkemece davacı tarafından dava dilekçesinde belirtilen ve kabul edilen maluliyet oranı esas alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Haksız fiil sonucu ... kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise...Kurumu ... Dairesi veya ... ... ... gibi kuruluşların ... kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman ... heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan ... İşlemleri Tüzüğü veya ... ve ... ... ... ... Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Mahkemece, davacının ... nedeniyle meydana gelen işgücü kaybı hususunda...uzmanı tarafından düzenlenen 06.04.2013 tarihli ... hükme esas alınmış ise de, ... ... tarihinde yürürlükte bulunmayan ... İşlemleri Tüzüğüne göre düzenlenmiştir. ..., 02.11.2011 tarihinde gerçekleşmiş olup maluliyet oranının tespiti açısından ... ve ... ... ... ... Yönetmeliği yürürlüktedir. Davacının ... ...sı nedeniyle işgücü kaybı oranının kesin olarak belirlenmesi için ... tarihinde yürürlükte bulunan söz konusu Yönetmelik hükümlerine göre ... alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Kabule göre, Mahkemece hükme esas alınan ...da bilirkişi tarafından CSO 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacının ... tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Yargıtay kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacı ...'ın muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile sürekli işgücü kaybı zararının hesaplanması gerekirken ... esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi ...unun hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

5-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi ...unda davacının bulunduğu aracın sürücüsünün %30, davalıya sigortalı aracın sürücüsünün ise %70 oranında kusurlu olduğu tespit edildiği halde kusur indirimi yapılmaksızın karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine, 25.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1459, Karar No: 2024/19735, Tarih: 12.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1459 E.  ,  2024/19735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2991 E., 2023/2966 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.11.2023 tarihli ve 2022/2991 Esas, 2023/2966 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçlarından hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 27.11.2023 tarihli ve 2022/2991 Esas, 2023/2966 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9201, Karar No: 2015/10236, Tarih: 06.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/9201 E.  ,  2015/10236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/641-2014/72

-K A R A R-

Mahkemenin 22.05.2015 tarih, 2013/641 esas, 2014/72 sayılı davalı N. D. Turizm Seyahat Ltd Şti yönünden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek kararının davalı N. D. Turizm Seyahat Ltd Şti vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Ek kararın davalı N. D.Turizm Seyahat Ltd Şti vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ ile temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11934, Karar No: 2017/11850, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11934 E.  ,  2017/11850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2249, Karar No: 2019/7187, Tarih: 25.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/2249 E.  ,  2019/7187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 168/2, 62, 52 ve 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde katılanın telefonla aranarak, sağlık poliçesinin iptalinin onay işleminin tamamlanmadığından bahsedilip, katılana ait kredi kartına ait numaraların söylenmesinden sonra, kartın güvenlik şifresinin öğrenilmesi ve internet üzerinden gönderilen şifreyi katılanın tuşlaması sağlanarak, kredi kartından 350 TL harcama yapılmak suretiyle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunması karşısında, sanığın eyleminin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakların gözetilmesine, 25/06/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında, başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimsenin kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere; söz konusu madde, “banka veya kredi kartlarının hukuka aykırı olarak kullanılması suretiyle bankaların veya kredi veya banka kartı sahiplerinin zarara sokulmasını, bu yolla çıkar sağlanmasını önlemek ve failleri cezalandırmak amacıyla kaleme alınmıştır. Aslında hırsızlık, dolandırıcılık güveni kötüye kullanma ve sahtecilik suçlarının ratio legis’lerinin tümünü de içeren bu fiillerin, duraksamaları ve içtihat farklılıklarını önlemek amacıyla, bağımsız suç haline getirilmeleri uygun görülmüştür.

Öte yandan 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 3/e maddesine göre kredi kartı, “nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını” ifade etmektedir.

Öte yandan 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 3/e maddesine göre kredi kartı, “nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını” ifade etmektedir.

Olayımızda; katılanın telefonla aranarak, sağlık poliçesinin iptalinin onay işleminin tamamlanmadığından bahsedilip, katılana ait kredi kartına ait numaraların söylenmesinden sonra, kartın güvenlik şifresinin öğrenilmesi ve internet üzerinden gönderilen şifreyi katılanın tuşlaması sağlanarak, kredi kartından 350 TL harcama yapılmak suretiyle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunması, karşısında sadece kart bilgilerini aldığında eylemin TCK’nın 136. maddesindeki kişisel verileri hukuka aykırı ele geçirme suçunun oluşacağı yerleşik Yargıtay içtihatlarından anlaşıldığı ancak; sanığın müştekiden aldığı kredi kartı bilgilerini kullanarak mail order yoluyla müştekinin kredi kartından 350 TL harcama yaptığı,

Sanığın eyleminin bir bütün olarak banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK.nın 245/1. ve 168. maddelerine uyduğu görüşünde olduğumdan kararın bu çerçevede bozulması düşüncesiyle, eylemin TCK 158/1-L’ye uyduğunu ve Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğunu belirten sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/10542, Karar No: 2024/2618, Tarih: 26.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/10542 E.  ,  2024/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1318 E., 2022/234 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2018/625 Esas, 2020/111 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2020/1318 Esas, 2022/234 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.04.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz sebepleri özetle;

1-Sanığın Bank Asya hesap hareketleri, KHK ile kapatılan İnteraktif Gençlik Derneğinin 28.03.2014 tarihinde kurucu üyesi, 30.09.2014 tarihinden dernek kapatılana kadar yönetim kurulu yedek üyesi olarak görev alması, yine KHK ile kapatılan Bursa Girişimci İşadamları Derneğinin üyesi oluşu, sanık hakkında ihbar kayıtları ve diğer tüm deliller nazara alındığında üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan cezalandırılması yerine beraatine ilişkin karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2-Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2-Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2020/1318 Esas, 2022/234 sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5188, Karar No: 2023/9907, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5188 E.  ,  2023/9907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/157 Esas, 2022/157 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesinin 20.09.2022 Tarihli ve 2022/157 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun ... Mah. ... Sok. No:...İç Kapı No:... Kepez/Antalya adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 10.10.2022 Tarihli ve 2022/218 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma (5395 sayılı Kanun) Kanunu'nun 5 inci maddesinin c bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri verilen çocuk hakkında hazırlanan uygulama planının onaylanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

C. Değerlendirme

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Şanlıurfa 2 . Çocuk Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli, 2022/157 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 20.09.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.