muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11589, Karar No: 2014/16914, Tarih: 02.10.2014

1- Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2- Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanveya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim

tarafından alıcısına teslim edildiği,

3-Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4-Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içersine bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirimesine gelince;

Sanık hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açılıp mahkemecesince de, ''sanığın ısrarlı savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, söz konusu kolinin kendi şubelerinden gönderildiğini ancak müşteri beyanına göre koliyi kabul ettiklerini, işlerinin yoğunluğu nedeni ile tüm kolilerin detaylı olarak kontrol edemediklerini, bu nedenle koli içerisinde sigara olduğunu bilmediği yönünde beyanlarda bulunduğu, bu beyanı ve savunması aleyhine başkaca da tanık beyanı yada delil elde edilemediği, böylece atılı suçtan sanığın cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ‘’gerekçesiyle beraatına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı halde sanık tarafından mevzuata aykırı olarak kabul edildiği anlaşılmakta olup, sanık hakkında ayrıca daha önceden aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin 2013/18111, 2013/17424, 2013/17787, 2013/18112, 2013/17149, 2013/17237, 2014/14783, 2014/15120, 2014/13435 (... 1.Asliye Ceza Mahkemesine ait), 2014/14605 ve 2014/11819 (... 1.Asliye Ceza Mahkemesine ait) esaslarına kayıtlı kamu davalarının açıldığı Dairemiz kayıtlarından tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında, sanığın içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanık hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK'nın 43 maddesi hükümleri de gözetilerek hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02/10/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15831, Karar No: 2014/7526, Tarih: 21.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15831 E.  ,  2014/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme (değişen suç vasfına göre hırsızlık)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılana ait olan taşınmaz içerisindeki iki adet ağacı kesip kendi evine getirmesi için tanık ...'a para verdiği, tanığın da, alınan talimat gereğince, söz konusu ağaçları keserek sanığa teslim ettiği, böylece sanığın, ağaçları kestirip evine götürtmek suretiyle dikili ağaca zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık tarafından katılana ait ağaçların çalınmak istenmesi sırasında zorunlu olarak kesilmesi suretiyle, çalınmak istenen malın aynına zarar verildiği anlaşılması, sanığın hırsızlık kastıyla hareket etmiş olması karşısında, hırsızlık suçunun işlendiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/447, Karar No: 2019/862, Tarih: 06.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/447 E.  ,  2019/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalıya 01.11.2008-31.05.2010 tarihleri arasında ödenen yersiz maaş aylığının ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalının 26.12.2001 tarihinde boşanması üzerine babasından ölüm aylığı almaya hak kazandığı ve kendisine 01.01.2002 tarihinden itibaren aylık bağlandığı, 16.03.2010 tarihinde boşandığı eşi ile yeniden evlendiği, kontrol memuru tarafından tutulan 16.05.2011 tarihli raporda; "davalının boşanmış olup tekrar evlendiği eşi ile boşanmış olduğu dönemde de aynı adreste birlikte yaşadığının tespit edildiği, bu nedenle hak sahipliğinin 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesine istinaden aynı Kanun’un 96. maddesi hükümlerine göre işlem yapılması kanaatine varıldığının" belirtildiği, bu idari soruşturmada "Davalının resmi ikamet adresi olan Örencik Mah. Aldemir Cad. No.23/2 Gülüç/ Kdz. Ereğli adresinde yapılan çevre soruşturmasında, Gülüç Örencik Mahalle Muhtarı ...'ın alınan 11.05.2011 tarihli imzalı beyanında davalı ile eşi Elvan Üner'in mahalle halkından olduklarını, halen eşlerin aynı çatı altında karı-koca ve aile olarak birlikte yaşadıklarını, yaşamlarını belirtilen adreste 2-3 yıldır aynı çatı altında sürdürdüklerini belirtmesi ve SGK Denetmen Raporunun da iş bu beyana dayandığı görülmüştür. Gülüç Örencik Mahalle Muhtarı ...'ın daha sonra Mahemece tanık sıfatıyla alınan beyanında ise, "01.05.2011 tarihli SGK Denetmen raporundaki ifadesinin altındaki imzayı kabul ettiğini ancak ifade detayını hatırlamadığını" belirtmesi, yine Nüfus Müdürlüğü adres hareketleri incelendiğinde; davalının 06.06.2007-24.03.2010 tarihleri arasındaki adresi ile 24.03.2010-son beyan tarihli adresinin Gülüç Beldesi Örencik Mah. Aldemir Cad. No.23/2 Kdz. Ereğli/Zonguldak olduğunun, davalının (boşandığı) eşi Elvan Üner'in de 06.06.2007-04.09.2009 tarihleri arasındaki adresinin Gülüç Beldesi Örencik Mah. Aldemir Cad. No.23/2 Kdz. Ereğli/Zonguldak olduğunun, 04.09.2009-24.03.2010 tarihleri arasındaki adresinin ise Elmatepe Mah. Demir Çelik Sok. No:3/1 Ereğli/Zonguldak olarak belirtilmesine karşın.... Mahallesi Muhtarlığının 30.04.2014 tarihli cevabi yazısından, davalının (boşandığı) eşi Elvan Güner'in ikametinin mahallede olmadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında belirtilen tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yanılgılı ve hatalı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5960, Karar No: 2013/6674, Tarih: 13.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5960 E.  ,  2013/6674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Köyyeri Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 25, 121 ada 7 ve 129 ada 1 parsel sayılı 1464.29, 8698.01 ve 215.44 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile sırası ile davalılar ... ve ... adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların miras bırakan babaları ...’a ait olduğunu, davalıların babalarının sağlığında kendilerini kandırıp boş kağıda imza attırmak sureti ile taşınmazları kendi adlarına yazdırdıklarını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ve ... mirasçıları adına miras payları oranında tescili istemi ile dava açmıştır. ..., taşınmazların babası ...’tan intikal ettiğini ileri sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2232, Karar No: 2017/5661, Tarih: 05.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/2232 E.  ,  2017/5661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Kollukta müdafiisiz olarak alınan, hakim veya mahkeme önünde sanık tarafından kabul edilmeyen ve CMK’nın 148/4. maddesine aykırı olarak hükme esas alınan 29.12.2015 tarihli ifade tutanağı ile istihbari niteliğe sahip olup teyide muhtaç bilgiler içeren 12.08.2016 günlü araştırma tutanağının hükme esas alınamayacak delillerden oldukları ve sanığın Cumhuriyet savcısı ve mahkemedeki aksi kanıtlanamayan savunmasına göre, silahsız olarak hendek kazma faaliyetinde bulunması veya nöbet tutması eylemlerinin TCK’nın 302. maddesinde düzenlenen Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu kapsamında vahim eylem sayılamayacağının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

İlk derece Cumhuriyet savcısının süresinden sonra sanık aleyhine istinaf talebinde bulunduğu gözetilmeden süresinde kabul edilerek incelenmesi, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında hüküm kurulurken, “örgütün sözde öz yönetim ilanı kapsamında Silopi ilçe merkezinde meydana gelen eylemler sırasında sanığın milis faaliyeti şeklinde örgütün kırsal kadrosunda olmaksızın ilçe merkezinden katılım yaparak gençlik yapılanması dahilinde faaliyetlere; özellikle ... Mahallesi civarında açılan hendek ve barikatların yapılması ile buralarda silahlı olarak nöbet tutması eylemlerine katıldığı, AK-47 Kaleşnikof marka silah, buna ait şarjör ve mühimmat taşıdığı” kabul edilmesine rağmen, TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin ve istinaf Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2830, Karar No: 2014/4757, Tarih: 12.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2830 E.  ,  2014/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. ve İnş. Malz. Turz. Nak. Tek. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. vek.Av. ... ile davalı ... vek.Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında bozma kararına uyularak ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.09.2013 gün ve 2013/170 E.- 2013/223 -K. Sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Yerel mahkemece 2013/170 E.- 2013/223 -K. 13/09/2013 tarihli davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, mahkemece temyiz isteminin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle ek karar tesis olunarak temyiz talebi reddedilmiştir. Ek kararın davacı vekiline 07/01/2014 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davacı vekili 14/01/2014 tarihinde Yazı İşleri Müdürüne havale ettirdiği dilekçesiyle ek kararı temyiz etmiş ise de, bu dilekçenin temyiz defterine ne zaman kaydedildiği belli olmadığı gibi, temyiz harcı ve temyiz yoluna başvurma harçlarının da yatırıldığına dair bir belgeye dosyada rastlanılmamıştır.

Bu durum karşısında davacı vekilinin temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için; HUMK 432/5. maddesi uyarınca yerel mahkeme ek kararının yedi günlük yasal süre içerisinde temyiz olunabileceği gözetilerek, davacı vekilinin ek kararı temyizine dair dilekçesinin bu yedi günlük yasal sürede temyiz defterine kayıtlı olduğunun saptanması halinde mahkemece temyiz harçlarının ikmaline yönelik HUMK 434/3. maddesi gereğince davacı vekiline muhtıra çıkarılarak sonucuna göre dosyanın yeniden gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.