muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7769, Karar No: 2023/8167, Tarih: 14.09.2023

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; -Olayda işverene kusur verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kazada %50 işveren kusuru bulunduğunun belirtildiğini, bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğunu, -Alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, olayda işverene kusur verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili kurum teknik birimince hazırlanan teknik savunma raporunda da belirtildiği gibi işyerinde yapılan çalışmaların tamamının yasal mevzuatlara uygun olarak hazırlanmış yönerge ve çalışma talimatları doğrultusunda yapılmakta olduğunu, çalışanlara bu talimatlara uygun hareket etmeleri yönünde düzenli olarak eğitimlerin verildiğini, işin yapımında kullanılacak araç, gereç ve kişisel korunma teçhizatları noksansız olarak işçilere verildiğini, -İşverenin Maden ve Taş Ocakları Tüzüğüne uygun yönergeler oluşturduğunu, işçilerin kendi güvenliklerini almadan çalışmaya başlamamalarını ustaların da işin devamı süresinde işyerinden ve yanındaki işçilerin güvenliğinden sorumlu olduklarını öğrettiğini, işveren tarafından birebir her işçinin yanına olağan şartlarda sürekli bir denetmen verilemeyeceği için denetimde aksaklık söz konusu olmadığını, işverenin kendi görev ve sorumluluklarını yerine getirdiğini, -Mahkemece itirazlarının reddedilmesi ve hatalı bilirkişi raporuyla hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, -Faizin olay tarihinden başlatılması halinde zararın olay tarihi itibariyle sermayeleştirilmesi (iskonto edilmesi ) gerektiğini, -Fiili gün ortalaması tespitinde sadece fiilen çalışılan günler esas alınması gerektiğini, izinli ya da istirahatli geçen ve tatil olan günlerin de fiili gün ortalaması tespitinde dikkate alınmasının hatalı olduğunu, -Davacının 50-60 yaş arası yılın tamamını düzenli olarak asgari ücretli işte çalışarak geçireceği varsayımı ülke gerçeklerine uygun olmadığını, genç nüfusun yoğunluğu ve işsizlik oranının her yıl azalmayıp, hızla arttığı bir ortamda 50-60 yaşındaki kişinin düzenli, sabit bir işte ücretli olarak çalışabileceği kabul edilerek bu dönem için bu şekilde hesap yapılmasının hatalı olduğunu, -Geleceğe yönelik varsayımsal olarak hesap yapılmasının hatalı olduğunu, nitekim davacının emeklilik nedeniyle kurumdan ayrıldığında kendisine SGK'ca yaşlılık aylığı bağlanacağını, davacının bu tarihten sonra çalışması varsayımı kabule şayan olmadığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı kurum vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Kurum vekili özetle; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı vekili, istinaf dilekçesinde sunduğu gerekçelerle temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı kurum vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Kurum vekili özetle; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı vekili, istinaf dilekçesinde sunduğu gerekçelerle temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, rücuan tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kurum vekili ve davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6748, Karar No: 2012/10616, Tarih: 03.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6748 E.  ,  2012/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece muris tarafından davalıya sicil kaydı üzerinden yapılan bir temlikin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de 7 parseldeki 12 nolu bağımsız bölüm yönünden 01.04.1974 tarih ½ sayılı İçtihatı Birleştirme kararına konu teşkil edecek nitelikte doğrudan muris tarafından davalıya yapılan bir temlikin bulunmadığı saptanarak davada tenkiste istenmediği gözetildiğinde bu taşınmaz bakımından mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. O halde davacıların bu taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile aleyhlerindeki hükmün ONANMASINA.

2 parseldeki 8 ve 10 nolu bağımsız bölümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince; Taşınmazın öncesinde murisin mirasbırakanı eşi Sebahat'e ait iken ölümü ile ¼ payın miras yolu ile .'e intikal ettiği ve S. tarafından da 31.07.2009 tarihinde davalı A.'ye satış suretiyle intikal ettirildiği kayden sabittir. O halde bu taşınmazlarla ilgili temlik edilen pay yönünden gerekli inceleme, araştırma ve değerlendirme yapılarak mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olup olmadığının ortaya konulması gerekmektedir.

Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerin toplanması bu arada yargılama sırasında sözkonusu çekişme konusu 2 nolu parselin 8 ve 10 nolu bağımsız bölümlerin el değiştirmesi karşısında mirasbırakan tarafından intikal ettirilen ¼ pay yönünden davacılara 6100 sayılı HMK.nun 125. maddesi (1086 sayılı HUMK.nun 186. maddesi ) hükmü uyarınca gerekli usuli işlemin ikmal ettirilmesi ondan sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik tahkikatla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile; hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14198, Karar No: 2019/7061, Tarih: 30.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14198 E.  ,  2019/7061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı iş yerinin tavanından geçen, binaya ait pis su ana gider borusunun tıkanması nedeni ile sızan suların iş yerine sirayeti ile iş yerinde hasar meydana geldiğini, sigortalıya 12.864,00 TL ödendiğini açıklayıp ödenenin rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile 9.774,34 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, iş yeri sigorta sözleşmesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalının maliki olduğu binanın pis su ana gider borusunun tıkanarak sigortalıya ait iş yerine su sızması neticesinde hasar meydana geldiğini açıklayıp sigortalıya ödenen tazminatın rücuan tahsilini talep etmiş, mahkemece inşaat mühendisi ve hukukçu bilirkişilerden alınan

raporda eksper raporunda belirtilen birim fiyatların piyasa rayicine uygun olduğu belirtilmiş, mahkemece rapor hükme esas alınarak yazılı olduğu üzere karar verilmiştir. Anılan rapor denetime elverişli olmadığı gibi konusunda uzman olmayan bilirkişilerce düzenlendiğinden hükme esas alınması isabetli olmamıştır.

Rücu davaları; gerçek zararının giderilmesi amacına yönelik olup, zenginleşmeye bir vesile teşkil etmemelidir. Dolayısıyla zarar sorumlusundan halefiyet ilkelerine dayalı olarak talepte bulunan davacı da, ödediği meblağın tamamını değil, ancak zarar görenin uğradığı gerçek zararı, zarar sorumlusu bulunanlardan isteyebilir.

Somut olayda; sigortalıya ait iş yerinin halı mağazası olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Davacı vekili meydana gelen su hasarı neticesinde iş yerinde halı emtialarının zarara uğradığını ileri sürerek sigortalıya ödeme yapıldığını iddia etmiş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yeni bir hesaplama yapılmaksızın davacının hasar dosyasında esas aldığı tazminat esas alınarak hesaplama yoluna gidilmiş, emtianın sovtajı olup olmadığı konusunda değerlendirme yoluna gidilmemiştir. Zarar gören emtianın (halı ürünleri) niteliği dikkate alındığında inşaat mühendisi ve hukukçu bilirkişilerin zarar gördüğü iddia edilen halı ürünleri hakkında zarar tespiti yapmak konusunda uzmanlıkları bulunmadığından anılan raporun hükme esas alınması hatalıdır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, zarar gördüğü iddia edilen halılar yönünden konusunda uzman bilirkişiden meydana gelen dahili su hasarı nedeni ile gerçek zararın belirlenmesi, birim fiyatlarının ve emtiaların sovtaj değerinin bulunup bulunmadığının tespiti yönünde birikişi raporu alınarak davalının sorumluluğuna karar vermekten ibarettir.

3-Davacı vekili meydana gelen dahili su hasarı nedeni ile sigortalı iş yerinde bulunan parkelerin de zarar gördüğünü, parkelere ilişkin olarak da müvekkilince ödeme yapıldığını ileri sürerek bu kalem hasarın da rücuan tahsilini talep etmiş, mahkemece parkelerin yenileri ile değiştirilmediği, hasarın giderilmediği gerekçesi ile bu kalem talebin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; hasar sonrası düzenlenen eksper raporu, hasar sonrası fotoğraflar ve keşif sonucu alınan rapordan meydana gelen dahili su hasarı sebebi ile sigortalının parkelerinin de hasarlandığı ve davacı tarafından sigortalıya

parke değişimi için de tazminat ödemesi yapıldığı sabittir. Davacı ödediği gerçek zararı davalı zarar sorumlusundan rücuan talep edebileceğine göre zarar gördüğü ve zararın davacı tarafça karşılandığı sabit olan parkeler yönünden inşaat mühendisi bilirkişiden gerçek zarar yönünden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2852, Karar No: 2011/8705, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2852 E.  ,  2011/8705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

2-... Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.12.2010 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile aleyhine temyiz olunan davacılar vekili Av....'in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının hissedar olduğu 2031 Ada, 35 parsel sayılı taşınmazda öncelikle 2981 sayılı yasanın 10/b maddesi gereğince uygulama yapıldığı ve davacıya düzenleme ortaklık payı kesilerek 10362 ada, 5 ve 6 parselden pay verildiği, daha sonra pay verilen bu parselin bulunduğu bölgede 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi gereğince imar uygulaması yapıldığı bu uygulamada 2. kez düzenleme ortaklık payı kesilmek suretiyle davacıya 1716,62 m² miktarlı 4562 Ada, 5 parsel sayılı taşınmazdan 71/2400 hisse verildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar davalı ... Başkanlığınca; dava konusu taşınmazda yapılan 18. madde uygulamasına ilişkin imar planlarının iptal edildiğinden ve bu nedenle de geri dönüşümler yapılarak yeniden 18. madde uygulaması yapıldığı belirtilmiş, buna ilişkin belgeler de dosyaya sunulmuş ise de, Yıldırım Tapu Sicil Müdürlüğünce geri dönüşüm ve yeniden 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi gereğince yapılan işlemlerin henüz tamamlanmadığı ve önceki işlem sonrası oluşturulan tapuların halen geçerliliğini koruduğu bildirilmiştir.

Bununla birlikte, mahkemece söz konusu imar uygulamasının Bursa 2. İdare Mahkemesi'nin 29.12.2006 tarih ve 2006/2316-2766 sayılı kararı ile iptal edildiği belirtilerek, davaya konu imar uygulaması ortadan kalktığından ve 18. madde uygulamasına giren ilk taşınmaza yol olarak fiilen el atıldığından bahisle söz konusu taşınmaz bedelinin tahsiline karar verilmişse de, davacı imar uygulamasının iptaline ilişkin idare mahkemesi kararında taraf olmayıp, iptal davası Bursa Defterdarlığınca açılmıştır. İdari yargı, kararlarının sadece kararın tarafların bağlayacağı hususu tartışmasızdır. Davacının; yapılan imar uygulaması ve Belediye Meclisi kararına karşı idari yargı yoluna başvurmadığı sabittir.

Bu itibarla, idare mahkemesince verilen karar davacı için sonuç doğurmayacağından, 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi gereğince yapılan ilk imar uygulaması davacı yönünden geçerliliğini korumaktadır.

Ancak;

Davacının hissedar olduğu 2031 Ada, 35 parsel sayılı taşınmazda 2981 sayılı Yasanın 10/b maddesi gereğince yapılan uygulama sırasında düzenleme ortaklık payı nedeniyle kesinti yapıldığından ve taşınmaz imar parseline dönüştüğünden, daha sonra yapılan 18. madde uygulaması sırasında 2. kez Düzenleme Ortaklık Payı kesintisi yapılması mümkün değildir.

Bu nedenle, 2. kez kesilen düzenleme ortaklık payı miktarı hesaplanarak imar uygulamasını yapan Yıldırım Belediye Başkanlığından bedelinin tahsiline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz eden davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 750,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/834, Karar No: 2015/1146, Tarih: 26.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/834 E.  ,  2015/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK'nın 62, 53/1. maddeleri

gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

....İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yürütülen istihbari çalışmalar neticesi, sanık ...'ın piyasaya sahte para sürdüğü bilgilerine ulaşıldığı, sanığın ikametinde...Cumhuriyet Savcısının verdiği yazılı arama izni doğrultusunda olay günü aramanın yapıldığı ve ikametinde davaya konu toplu tabanca, topuz, pişmiş topraktan yapılmış vazo, amfora ve koku şişelerinden oluşan toplam 19 parça eserin ele geçirildiği,...Sulh Ceza Mahkemesinin 13.06.2006 tarih ve 2006/254 değişik iş sayılı el koymanın onaylanmasına karar verilen eserler hakkında düzenlenen 13.06.2006 tarihli...Müze Müdürlüğü raporundan ve 14.05.2007 tarihli arkeolog bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere, eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlıkları olduğu, sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanık verdiği ifadelerde, ikametinde ele geçirilen eserleri bir kişiden aldığını, tarihi eser olmadığını öğrendiğini ve evinde muhafaza ettiğini, bir suç kastının olmadığını beyan etmiş ise de; eserleri aldığı kişinin açık kimlik ve adres bilgisini söylemediği, bu nedenle sanığın beyanlarının cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı olmadığı, ancak davaya konu eserlerin sanık tarafından ticari maksatla satın alındığına, kabul edildiğine ve satışa arz edildiğine dair dosyada somut ve kesin bir delil bulunmadığı, bu bakımdan sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlığını izinsiz bulundurma” suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanığın bu suçtan cezalandırılması gerekirken 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenen “bildirim yükümlülüğüne aykırılık” suçundan cezalandırılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutularak, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.