muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5361, Karar No: 2017/3990, Tarih: 25.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/5361 E.  ,  2017/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/529 esas, 2015/78 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 21/05/2015 tarihli ve 2015/417 esas, 2015/280 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 04/06/2015 tarihli ve 2015/680 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 11/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 21/08/2017 gün ve 94660652-105-34-8049-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04/06/2015 tarihli ve 2015/680 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14681, Karar No: 2015/1219, Tarih: 29.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14681 E.  ,  2015/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...A.Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın sebep olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, müvekkilinin inşaatlarda amele olarak çalışan ve hamallık yapan, yaşlı annesinin geçimini fizik gücü ile sağlayan biri olduğunu ancak yaralanması sebebi bu işi yapamaz hale geldiğini, kaza sonrası maruz kaldığı süreç ve yaşamış olduğu ızdırabın bir ölçüde tatmini açısından davalılardan 15.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili müvekkilinin kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...A.Ş. vekili, müvekkilinin kazaya karışan aracın uzun süreli kira sözleşmesi ile kiralandığını, müvekkilinin işleten olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...A.Ş. vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen hususların hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun hükümlerine göre, trafik kaydı  kesin olarak gösteren bir karine değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak, trafik kaydına rağmen işletenliğin 3. kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. Aynı yasanın 3. maddesinde, <İşleten: Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alacı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak, ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse işleten sayılır.> şeklinde tanımlanmıştır. Aynı kanunun 85. maddesinde ise,  hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenleme karşısında, kazaya karışan araçların meydana getirdikleri zararlardan araç sahiplerinin hukuken sorumlu olacağı ilkesi benimsenmiş ise de, araç malikleri tarafından herhangi bir sebeple yararlanılması için bir başka kimseye devir edilmesi halinde (kısa bir süre için kiralanmaması kaydıyla) artık üzerindeki fiili hakimiyeti kalmaması ve bu sebeple ekonomik yönden de bir yararlanma olanağının kalktığı durumlarda, o araca kaza sırasında fiili hakimiyeti altında bulunduran ve ondan iktisaden yararlanan kimsenin işleten sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu tutulması gerekir. Bunun sonucu olarak da, araç maliki sorumlu tutulmamalıdır. Gerek doktrinde, gerekse Yargıtay'ın uygulamalarında, kiracının işleten sıfatının belirlenmesinde, kira sözleşmesinin uzun süreli olması, araç üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanma unsurlarının birlikte bulunması gerekmektedir.

Somut olayda, dosya kapsamında kira sözleşmesinde kazaya neden olan araç 36 aylığına dava dışı ... tarafından kiralanmış olup bu sözleşmenin geçerli olduğunun kabulü halinde işleten sıfatının kiracıya geçtiğinin de kabulü gerekir.

Davalı, yargılama aşamasında aracı uzun süreli kiralama sözleşmesi ile kiraladığını ve işleten sıfatı bulunmadığını ileri sürmüş, mahkeme tarafından bu konuda bir araştırma yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece taraflar arasında tanzim edilen kira sözleşmesi olup olmadığı, uzun süreli ve 3.kişileri bağlayacak güçte bir kira sözleşmesinin bulunup bulunmadığı, aracın fiilen teslim edilip edilmediği ekonomik yararlanmanın kime ait olduğu, kira sözleşmesi ve kira bedelinin maliye ve vergi dairelerine bildirilip bildirilmediği gerektiğinde işleten ve kiracının ticari defter ve kayıtlar üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmak suretiyle kira sözleşmesinin fatura, ruhsat ve cari hesap hareketleri gibi yan delillerle desteklenip desteklenmediği, davalının işletenlik sıfatının devam edip etmediği hususları tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 256,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4473, Karar No: 2021/5840, Tarih: 06.07.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4473 E.  ,  2021/5840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tanıma ve Tenfiz

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın dava dilekçesi ile Hollanda Lahey Aile ve Gençlik Mahkemesi'nin 365781 dava numaralı ve 13/12/2010 tarihli kesinleşmiş mahkeme kararının tanınması ve tenfizini talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda boşanma kararının kesinleştiği tarih açıkça yabancı mahkeme ilamından anlaşılmayan hükmün Türk mahkemelerince tanınmasının ve tenfizinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Milletlerarası Özel Hukukunda, yabancı mahkemelerin hukuk davalarına ilişkin olarak verdikleri ve o devletin kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan ilamların tenfizi ve tanınmasına ilişkin davalarda; tenfız dilekçesine, yabancı mahkeme ilamının o ülke makamlarınca usulen onanmış aslı veya ilamı veren yargı organı tarafından onanmış örneği ve onanmış tercümesinin; ilamın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı veya belge ile onanmış tercümesinin eklenmesi zorunludur. Bu belgelerde eksiklik varsa yargılama sırasında tamamlanması mümkündür. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden ve özellikle yabancı mahkeme ilamının konsolosluk onaylı tercümesine göre, karara karşı kanun yollarına başvurulmadığı, kararın nüfusa işlendiği ve dolayısıyla kararın 09.12.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Hal böyle iken mahkemece tüm deliller birlikte değerlendirilerek tanıma ve tenfiz talebinin 5718 sayılı Yasanın 58/1. maddesinde gösterilen şartları incelenip, hasıl olacak sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebep BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.07.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/10808, Karar No: 2011/4032, Tarih: 07.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10808 E.  ,  2011/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.04.2009 tarih ve 2007/112 - 2009/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı nezdinde Elektronik Cihaz Sigorta Poliçesi ile sigortalı tomografi cihazının 04.08.2008 tarihinde arızalandığını, servis çağrıldığında sorunun E-Gun tüpten kaynaklandığının bildirildiğini, davalı ... ile görüşülerek yetkili servis çağrıldığında arızanın sigortalı ünite içinde yar alan Gun Valvets’den (tabanca valfi) kaynaklandığının tespit edildiğini, test çekimleri yapmak üzere yurtdışı firmasından gelen mühendisin de aynı şekilde arızanın valften kaynaklandığını bildirmesine rağmen davalı ... şirketinin hasarın teminat dışı olduğundan bahisle ödeme yapmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 6.500,00 YTL’nın hasar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, ıslahla talebini 146.893,92 YTL arttırarak toplam 153.393,92 YTL’nın hasar tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ekspertiz raporunda dava konusu hasarın mutat kullanımdan kaynaklanması nedeniyle teminat dışı olduğunun bildirildiğini, ünitenin ekonomik ömrünün 1,5-2 yıl olduğu halde yaklaşık 5 yıldır kullanılmakta olduğunu, Elektronik Cihaz Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının 3-e ve Makine Kırılması Sigorta Poliçesi Genel Şartları'nın 3/h maddelerine göre hasarın teminat dışı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı tomografi cihazının ekonomik ömrünü tamamladığına dair dosyada belge bulunmadığı, davalı şirketin savunmasının aksine Elektronik Cihaz Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının 3-e ve Makine Kırılması Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının 3/h maddelerindeki şartın gerçekleşmediği, hasarın poliçe teminatı kapsamında olduğu, hasarın teminat dışı olduğunun davalı sigortacı tarafından kanıtlanması gerektiği, ibraz edilen belgelerin bu hususu kanıtlamaktan uzak olduğu, davacının zararının 153.393,92 TL olarak belirlendiği,

dava dilekçesinde faizin sınırlandırıldığı, bu sınırlandırmanın faiz oranı bakımından zımmi feragat teşkil ettiği, ıslah ile oranın yükseltilemeyeceği gibi avans faizi talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 153.393,92 TL’nın 23.09.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, faiz cinsi ve faiz başlangıcına yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

dava dilekçesinde faizin sınırlandırıldığı, bu sınırlandırmanın faiz oranı bakımından zımmi feragat teşkil ettiği, ıslah ile oranın yükseltilemeyeceği gibi avans faizi talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 153.393,92 TL’nın 23.09.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, faiz cinsi ve faiz başlangıcına yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 828,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14289, Karar No: 2021/4167, Tarih: 16.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/14289 E.  ,  2021/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikayetçi Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun suçtan zarar görme olasılığına göre kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek şikayetçi vekilinin temyizlerine yönelik yapılan incelemede,

Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun yargılamadan haberdar edilmeksizin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre;

Kolluk görevlilerine sigara satışı yapıldığı anonsu üzerine sanığa ait tahta kutu içinden 43 paket ve elindeki poşetten 30 paket olmak üzere toplam: 73 paket kaçak sigaranın ele geçtiğinin olay tespit tutanağında belirtilmesine karşın, sanığın; mahkemede sigaraları satmadığını içmek amacıyla bulundurduğu yönünde savunması karşısında; olay günü sigara satışı yapıp yapmadığının tespiti bakımından tutanak düzenleyicilerinin olayla ilgili bilgi ve görgülerinin saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5404, Karar No: 2021/4652, Tarih: 01.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/5404 E.  ,  2021/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi;

Sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‟nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi;

Sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2919, Karar No: 2014/2405, Tarih: 07.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/2919 E.  ,  2014/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/2919

Karar No : 2014/2405

Tebliğname No : K.Y.B./ 2014/65405

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, uyuşturucu madde ticareti yapma, kasten yaralama, tehdit ve suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarından hükümlü S.. Y.. hakkındaki hükümlerin infazı aşamasında Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 18.11.2013 tarihinde 2013/1847 değişik iş sayı ile verilen itirazın reddine ilişkin kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 24.02.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosyadan;

a) Hükümlü S.. Y.. hakkında;

Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 17.02.1010 tarihinde 2009/385 esas ve 2010/50 karar sayı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 188/4, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 30.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 23.10.2008 tarihinde 2008/534 esas ve 2008/815 karar sayı ile kasten yaralama suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 86/2 ve 86/3-a maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanunun 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 04.02.2008 tarihinde 2005/847 esas ve 2008/103 karar sayı ile kasten yaralama suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 86/2 ve 52. maddeleri uyarınca 1800 TL adli para cezasıyla, tehdit suçundan dolayı aynı Kanunun 106/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 17.12.2009 tarihinde 2006/712 esas ve 2009/930 karar sayı ile suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan dolayı TCK'nın 281/1 ve 281/3. maddeleri uyarınca 1 ay 6 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına

Hükmolunduğu

b) İnfaz aşamasında, hükümlünün hükmolunan adli para cezalarını ödememesi üzerine adli para cezalarının hapse çevrildiği,

c) Cumhuriyet savcısınca hükümlü hakkındaki 10 yıl hapis, 1 ay 6 gün hapis, 7 ay 15 gün hapis, 1 yıl hapis, 1.800 gün adli para cezası karşılığı 90 gün hapis ile 30.000 TL adli para cezası karşılığı 1500 gün hapis cezalarının 5275 sayılı Kanun'un 99. maddesi uyarınca toplanmasının talep edilmesi üzerine, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 23.10.2013 tarihinde 2013/1348 değişik iş sayı ile 30.000 TL adli para cezasının karşılığı 1095 gün hapis cezası olarak esas alınarak, hükümlü hakkındaki cezaların 11 yıl 8 ay 1206 gün hapis cezası olarak toplanmasına karar verildiği,