muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9893, Karar No: 2010/6374, Tarih: 26.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/9893 E.  ,  2010/6374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : TCK 223/2 maddesi gereğince; ayrı ayrı BERAATLARINA.

Şirket temsilcilerinin 213 Sayılı Vergi Usul Kanununun 253. maddesine göre tutulan defter ve belgeleri ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl süre ile muhafaza etmek mecburiyetinde bulundukları sanıkların, 28.1.2003 tarihinde hisselerini devir aldıkları şirkete ait 2000 yılı defter ve belgelerin kendilerine teslim edilmediğini savunmaları, karşısında şirketin mal varlığının devrine ilişkin belgeler getirtilerek suça konu defter ve belgelerin devredilip devredilmediğini, bu konuda şirketin eski sahibi hakkında yasal bir işlem yapılıp yapılmadığının araştırılması, dosya içinde bulunan ve şirketin eski sahibi hakkında aynı defter ve belgelerle ilgili vergi dairesince işlem yapıldığı bu nedenle vergi mahkemesinde dava açıldığı anlaşılmakla bu dosyanın da getirtilip incelenmesi, dava ile ilgili delillerin onaylı örneklerinin dosya içine konulması,tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4752, Karar No: 2010/5757, Tarih: 26.10.2010

15. Hukuk Dairesi 2009/4752 E., 2010/5757 K.

**15. Hukuk Dairesi 2009/4752 E., 2010/5757 K.**

**- İNŞAAT YAPIM SÖZLEŞMESİNİN UYARLANMASI

- SÖZLEŞMENİN FESHİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 365 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin uyarlanması, bunun mümkün olmaması halinde sözleşmenin feshi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında Yahyalı Noterliği'nde biçimine uygun düzenlenen 29.01.2002 gün, 0212 yevmiye nolu düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle davacı yüklenici, davalı arsa sahibine ait Yahyalı İlçesi Gazibeyli Mahallesi Hacıfakılı Sokak 291 ada 10 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmenin 1. maddesinde inşaatın 6 kattan oluşaçağı, projeye göre bodrum ve 7. katın da yapılabileceği, zemin kattaki dükkan hariç 1. kattan 5. kata kadar yapılan dairelerin %40'nın mal sahibine, kalan kısımların yükleniciye ait olacağı ve 7. kat yapılırsa tamamının yine yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin imzalanmasından sonra inşaat ruhsatı alınması aşamasında davacı yüklenici tarafından Belediye'nin talebi üzerine yol fazlası 35,23 m2'lik kısım satın alınarak dava konusu taşınmazlar tevhit edilmiştir. Yine Yahyalı Belediye Meclisi'nin 11.06.2002 tarih 15 sayılı imar plan değişikliği kararı ile dava konusu yerdeki 7 kat yüksekliği 5 kata düşürülmüş ve davacı yükleniciye 5 kata göre inşaat ruhsatı verilmiştir. Kat karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri götürü bedelli sözleşmelerdir. BK'nın 365. maddesi gereğince götürü bedel kararlaştırılan işlerde yüklenici yapılacak şeyin kararlaştırılan fiyata yapmaya mecbur olup, yapılacak şey tahmin edilen miktardan fazla emek ve masrafı gerektirse bile yüklenici bedelin artırılmasını isteyemez ise de aynı maddenin 2. fıkrası gereğince evvelce tahmin olunamayan veya tahmin olunup da taraflarca dikkate alınmayan haller, işin yapılmasına engel olur ve yapılmasını son derece zorlaştırırsa hakim haiz olduğu takdir hakkı dolayısıyla ya kararlaştırılan bedeli artırır veya mukaveleyi feshedebilir.

Somut olayda, sözleşmenin yapıldığı tarihte ruhsat alınması için Belediyeye ait 35,23 m2'lik arsanın alınması zorunluluğu bulunmadığı gibi inşaat izni 7 kat iken sözleşmenin yapıldığı tarihten sonra 5 kata düşürülmüştür.

Somut olayda, sözleşmenin yapıldığı tarihte ruhsat alınması için Belediyeye ait 35,23 m2'lik arsanın alınması zorunluluğu bulunmadığı gibi inşaat izni 7 kat iken sözleşmenin yapıldığı tarihten sonra 5 kata düşürülmüştür.

Bu durumda mahkemece konusunda uzman bilirkişi kurulu marifetiyle gerekirse mahallinde keşif yapılmak ve aynı tarihlerde komşu parsellerle ilgili inceleme de yapılmak suretiyle sözleşme tarihinden sonra Belediyeye ait arsanın satın alınması zorunluluğunun ortaya çıkması ve imar değişikliği sonucu kat izninin düşürülmesinin sözleşmenin uyarlanmasını gerektiren BK'nın 365/II. maddesinde belirtilen hallerden olup olmadığı, uyarlanma yapılmasını gerektiren hallerden olması durumunda da emsaller de incelenerek paylaşımın ne şekilde yapılması ve sözleşmenin uyarlanması gerektiği hususlarında rapor alınıp değerlendirilmek suretiyle davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme sonucu davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10189, Karar No: 2020/5863, Tarih: 15.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/10189 E.  ,  2020/5863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz (mağdureler... ile Şenay'a karşı)

HÜKÜM : Mahkumiyet (mağdure sayısınca), mağdure...'ya yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin kısmen reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdure... yönelik atılı suçla ilgili verilen ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure Şenay’a yönelik müsnet suçtan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İddianamede sanığın 5237 sayılı TCK'nın 105/1-1. fıkra maddesi gereğince cezalandırılmasının talep edilmesi karşısında, aynı Kanunun 105/2-d. maddesinin uygulanmasına yönelik sanığa usulüne uygun ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden anılan maddenin tatbiki suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/825, Karar No: 2011/5647, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/825 E.  ,  2011/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın kaza sonrasında hasar gördüğünü, davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 16.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sürücünün alkollü olduğunu, rizikonun teminat dışı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sürücünün alkollü olduğu, tam kusurlu olduğu, rizikonun teminat dışında olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan kasko tazminatı istemine ilişkindir. Uyuşmazlık; trafik kazasının salt alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği, dolayısıyla hasarın kasko poliçesi teminatı kapsamında kalıp kalmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 48.maddesi; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97.maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "Alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı" kenar başlığı altında; Alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promilin üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu açıklanmıştır.

Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte;Kasko Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının A.5.5.maddesinin dayanağını teşkil eden Karayolları Trafik Kanununun 48.maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin ikinci fıkrasındaki yönetmelik düzenlemesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97.maddesinde yukarıda anılan yasa hükmün tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt;(mücerret) 0.50 promil üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin, yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibarıyla sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması, tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının kanıt yükü TTK.nun 1281 maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibarıyla sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması, tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının kanıt yükü TTK.nun 1281 maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla, olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisi ile meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.(Bkz.YHGK. 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840 sayılı ilamı, 19.4.2000 gün ve 2000/11-806-801 sayılı ilamı, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-273 sayılı ilamı, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-73 sayılı ilamı, Y.11.HD.nin 23.2.2004 gün ve 2004/7094-1654 sayılı ilamı). (HGK. 07.04.2004 tarih, 2004/11-217 Esas ve 212 Karar sayılı ilamı) O halde, mahkemece anılan H.G.K kararı çerçevesinde, aralarında nöroloji uzmanı ve trafik alanında uzman bilirkişiden oluşacak bilirkişi heyetinden kazanın salt alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği, başka bir anlatımla kazanın meydana gelmesimnde alkol dışında başka bir etken olup olmadığının tespitine yönelik yeterli, açık ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz temyiz itirazlarının kabulü ie hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 02.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8473, Karar No: 2012/15246, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8473 E.  ,  2012/15246 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat .......ile ... Dokuma San. Tic. A.Ş vekili avuküt ... aralarındaki dava hakkında İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.10.2010 tarih ve 321-504 sayılı hükmün Dairenin 20.12.2011 tarih ve 8443-19661 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan her iki tarafın karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezasının ve 43.90 TL red harcının karar düzeltme isteyenlerden davalıya yükletilmesine, 12.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9978, Karar No: 2016/21901, Tarih: 24.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/9978 E.  ,  2016/21901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Vadisi 4. ve 5. Etapları Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında davalı idare ile arsa karşılığı daire sözleşmesi imzalayarak hissesini davalıya devrettiğini, toplam 72.173,26 TL yı 48 eşit taksitte davalıya ödemeyi taahhüt ettiğini, idare mahkemesinin iptal kararı nedeniyle davalı idarenin almış olduğu meclis kararı ile projeyi yürütme imkanının kalmadığını, belediyeye devrettiği arsa ile ilgili olarak açtığı kamulaştırmasız el atma davasının lehine sonuçlandığını, idareye taksitler halinde ödediği meblağın faizi ile birlikte tahsili için icra takibi başlattığını, davalının işlemiş faiz yönünden takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Belediye Meclisinin 15.5.2009 tarihli kararı ile iptal edilen projenin 9.8.2010 tarihli kararı ile yeniden devamına karar verildiğini, davacının takip tarihine kadar idareye ihtar çekip, idareyi temerrüde düşürmediğini, bu nedenle işlemiş faiz talebinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, usul ve yasaya uygun plan hazırlamanın davalı belediyenin sorumluluğunda olup, planın yürütmesinin durdurulması ve iptalinde davalının kusurlu olduğu, bu nedenle sözleşmeden dönülmesi nedeni ile davacının belediyeye ödeme yaptığı günden icraya verildiği tarihe kadar mahrum kaldığı faizi istemekte haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 6.444,00 TL işlemiş faiz miktarına yapılan itirazın iptaline, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm,davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm,davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalı ... Belediye Meclisinin 15.05.2009 tarihli kararı ile konut karşılığı yapılan sözleşme kapsamında taksit ödemesi yapan hak sahiplerinin, ödedikleri bedellerin iadesi kararı üzerine, davacının yaptığı ödemenin işlemiş faizi ile birlikte davalıdan tahsili amacıyla başlattığı icra takibine karşı davalının işlemiş faize yönelik itirazının iptali davasıdır. Mahkemece, davanın kabulüne ve davalının 6.444,00 TL'lik işlemiş faiz miktarına yönelik takibe itirazının iptaline karar verilmiş ise de, işlemiş faize hükmedilebilmesi için davalının BK 101(yeni T.B.K 117) maddesi uyarınca temerrüt ihtarnamesi ile temerrüde düşürülmesi gerekir. Ancak eldeki davada davacının, icra takip tarihinden önce davalıyı temerrüde düşürdüğü ispat edilememiştir. Hal böyle olunca, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 440,20 TL harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6173, Karar No: 2012/10473, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6173 E.  ,  2012/10473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2003 takvim yılı için; Mükerrir davanın reddi

2004 takvim yılı için; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek 213 sayılı Yasanın 359/b-1,765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

Sanığın 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte faturalar kullanmak suretiyle "katma değer vergisi" ziyaına sebebiyet verdiğinin iddia olunması, kullanılan son faturaların 2003 yılında 26.12.2003, 2004 yılında ise 20.11.2004 tarihli olması karşısında suç tarihlerinin 21.01.2004, 21.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık müdafiinin 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunma inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca, 765 ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümleri ile 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesinde yapılan değişiklikler somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun unsurlarının bulunmadığına, mütalaa alınmadan hüküm kurulduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasının reddine dair hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığa yüklenen aynı eylemle ilgili mahkemenin 2007/78 Esas sayılı dava dosyasında yargılama yapılıp 02.04.2008 gün ve 2008/169 Karar sayılı hükümle mahkumiyetine karar verildiği, bu nedenle davanın mükerrer açıldığından bahisle reddine karar verilmiş ise de; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi bakımından, öncelikle anılan mahkeme dosyasının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren Vergi Suçu ve Tekniği Raporları ile mütalaa, iddianamenin onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması ve sanık tarafından kullanılan faturaların aynı kişiler tarafından düzenlenip düzenlenmediği de nazara alınmak suretiyle mükerrer dava açılıp açılmadığının saptanıp sonucuna göre 2003 takvim yılı için sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1463, Karar No: 2017/2521, Tarih: 27.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1463 E.  ,  2017/2521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre icra takibi toplam 6.074,47 TL alacak için başlatılmış olup buna göre hüküm fıkrasında itirazın "2.000,00 TL" yerine "2.000.000 TL" asıl alacak üzerinden kaldırılmış olmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına ve yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.