muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3710, Karar No: 2022/1927, Tarih: 15.02.2022

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23/06/2004, 13/291-370)

... ili Soma ilçesinde bulunan Eynez yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda Soma maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Bunlar yanında 6100 sayılı HMK’nın 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davacı sigortalının olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre kararda sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, gerekçeli karar başlığında davalı ... Genel Müdürlüğü’nün ünvanının eksik gösterilmesi isabetsizdir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davacı sigortalının olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre kararda sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, gerekçeli karar başlığında davalı ... Genel Müdürlüğü’nün ünvanının eksik gösterilmesi isabetsizdir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, temyiz incelemesine konu mahkeme kararı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Soma İş Mahkemesi’nin 2018/633 Esas, 2021/6 Karar sayılı kararının gerekçeli karar başlığında yer alan ... sözcüklerinin tamamen silinerek yerlerine geçmek üzere ... Genel Müdürlüğü sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 15/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14694, Karar No: 2016/14391, Tarih: 01.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/14694 E.  ,  2016/14391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın geçmişe yönelik yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 21.07.2010 tarihinde kesinleşen hak sahibine, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca başlangıç günü itibarıyla kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılarak karar verilmediği, eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılarak karar verilmediği, eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu bakımdan davacı ve eski eşe ait adreslerde uyuşmazlık konusu dönemi kapsar şekilde aynı apartmanda bulunan kapıcı, yönetici ve komşuların kolluk marifetiyle resen tespit edilerek beyanlarına başvurulmalı, beyanlar arası çelişki olursa giderilmeli, kurum işlemine dayanak tutanaklar da ismi bulunan kurum denetmenleri ile denetmenlerin beyanlarına başvurduğu belirtilen daire 6 oturan şahıs tespit edilerek bilgi ve görgülerine başvurulması gerektiği belirtildiği halde Mahkemece, davacının oturduğu 12 nolu dairede oturanların tespitinin yapıldığı, önceki bozma kararı gereğince, kurum denetim tarihinde daire 6'da oturan şahısın tespiti yapılarak beyanları alınmalı, beyanlarda çelişki olursa giderilmeli, aynı şekilde tutanakta ismi bulunan kurum denetmenlerinin beyanı alınmalı, boşanılan eşe ait adres değişiklik ve nakillerine ilişkin mernis kayıtları nufüs müdürlüğünden celp edilmeli, aynı şekilde davacı ve boşanılan eşe ait tüm seçmen kayıtları celp edilmeli, medula sistemindeki kayıtlarda görünen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, davacı ve boşanılan eşin uyuşmazlık konusu dönemde oturdukları yer mahalle muhtarı ve azaların beyanlarına başvurulmalı ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/239, Karar No: 2020/6057, Tarih: 23.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/239 E.  ,  2020/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Taşınmazın m² birim bedeli bozma sonrası hükme esas alınan ilk bilirkişi kurulu raporunda 758,00 TL, aynı bilirkişi kurulunca tanzim edilen ek raporda ise 940,00 TL olarak belirlendiğinden, raporlar inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere ve yukarıda sözü edilen taşınmazlara göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalı Akedaş sorumlu olduğu halde yazılı şekilde infazı zorlaştırıcı karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,23/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6673, Karar No: 2015/7556, Tarih: 13.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/6673 E.  ,  2015/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; şikayetçinin depo olarak kullandığı yerden ağaç motorunun çalınmasından 20 gün sonra sanık tarafından başka bir kişiye satılmak istenirken daha önce sanıktan şüphelenip sanığı takip eden şikayetçi tarafından yakalandığı, sanığın ağaç motorunu ne şekilde ele geçirdiğini açıklayamadığı anlaşılmakla sanığın sübut bulan hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatına karar verilmesi ayrıca ağaç motorunun çalındığı yerin şikayetçinin konutunun eklentisi olup olmadığı araştırılmadan konut dokunulmazlığını ihlal suçundan da beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8874, Karar No: 2009/5011, Tarih: 27.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8874 E.  ,  2009/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava banka kredi kartı sözleşmesinden doğan alacağın tahsili için girişilen takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili müvekkilinin kullanımına tahsis edilen kredi kartının 04.08.2004 günü saat 23:00 sularında çalındığını, yaklaşık bir saat sonra emniyete ve davacı bankaya bu durumun bildirildiğini; çalınmadan sonra dava dışı ... Kuruyemiş unvanlı işyerinden 15.000,-TL.lik harcama yapıldığını; bildirime rağmen davacı bankanın adı geçen işyerine ödeme yaptığını ve böylece zararın oluşmasına sebebiyet verdiğini; müvekkilinin çalınan diğer 7-8 adet kartını düzenleyen bankaların kayıp bildirimi üzerine ödeme yapmadıklarını, davacının müvekkilinin imzasını taşıyan harcama belgelerini (slipleri) sunması gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece somut olayda yürürlük tarihi bakımından 5464 sayılı yasanın uygulanamayacağı, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 15/e maddesine göre davalının derhal kayıp bildiriminde bulunması gerekmesi karşısında, 23:00 da kayıp bildiriminde bulunulmasına rağmen harcamaların 21:45 ve 22:00 yapıldığı; davalının kredi kartını korumakla yükümlü olduğu ve bu yükümlülüğü yerine getiremediği; kartın kapatılmasından önceki harcamalardan sorumlu olduğu gerekçesiyle itirazın 5.583,42 TL. asıl alacak üzerinden iptaline, takibin bu alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek faizle birlikte devamına ve davacı yararına icra inkar tazminatına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu kredi kartı ile yapılan harcamaların, kredi kartının kaybolduğunun davalı tarafından davacı bankaya bildirildiği ... ve saatten önceki zaman dilimi içinde yapıldığı, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı kart hamili kartı muhafazada gösterdiği ihmalden sorumludur; ayrıca anılan kartla harcama yapıldığı sırada gerekli kimlik ve imza kontrolünü yapmayan üye işyerinin de olayda müterafik kusuru bulunup bulunmadığı yönü üzerinde durulup tartışılarak yazılı şekilde bir karar verilmek gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 27.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/144, Karar No: 2019/2263, Tarih: 05.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/144 E.  ,  2019/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 2005 takvim yılı için 16.04.2006, 2006 takvim yılı için 26.04.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Cumhuriyet savcısının, 18.01.2018 tarihinde verilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde belirlenen bir aylık yasal süresinden sonra 09.04.2018 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolmadığı ve yargılamaya devam edilmesi gerektiği gözetilmeden, zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak 5237 sayılı Kanunun 66/1-e, 67/4.maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolmadığı ve yargılamaya devam edilmesi gerektiği gözetilmeden, zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9223, Karar No: 2013/10604, Tarih: 25.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9223 E.  ,  2013/10604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

YRG.GELİŞ TARİHİ:

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; miras payı devir sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal tescil. istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,25.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14703, Karar No: 2018/6892, Tarih: 18.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/14703 E.  ,  2018/6892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan;

TCK’nın 158/1-d, 35/2, 62/1, 52/2 ve 53 .maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan;

TCK’nın 204/1, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’nın, olay tarihinde sanığın yanında pamuk toplama işinde çalışmak üzere amele çavuşu olarak işe girdiği, işe girerken sanıktan almış olduğu 3.000 TL avans karşılığında sanığa aynı bedelli senet verdiği, sanığın, suça konu senet üzerinde sonradan “18.09.2012, 31.200 TL, 18 Eylül 2012, ..., ne, otuzbirbinikiyüz, min, nakden, K.Maraş, m” olarak ekleme yapmak suretiyle söz konusu senedi kamu kurumu niteliğindeki Kahramanmaraş 4. İcra Müdürlüğü aracılığıyla katılan aleyhine icraya koyup, bedelini 31.200 TL üzerinden tahsil etmeye çalıştığı, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, Adana Polis Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 04/01/2013 tarihli ekspertiz raporu ile Kahramanmaraş 4. İcra Dairesi’nin 2012/5012 sayılı takip dosyası ve dosya kapsamından sanığın, üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet hükümlerine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

İcra takibi neticesinde katılan aleyhine fiili olarak haciz işlemi uygulandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılıktan tamamlanmış suç hükümleri uygulanması gerekirken, yazılı şekilde eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin atılı suçların sübut bulmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 18/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4232, Karar No: 2013/8724, Tarih: 14.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4232 E.  ,  2013/8724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, tarafların evli olduklarını, aralarında halen devam eden boşanma davasının olduğunu, davalının 140.000 TL bedelli senede dayalı olarak davacının aleyhine icra takibi yaptığını, senedin sahte olduğunu, imza ve yazıların davacıya ait olmadığını belirterek senedin sahtelik nedeniyle iptaline ve % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, senedin davacı tarafından baskı altında olmadan imzalandığını, davalının verdiği 140.000 TL borç nedeniyle düzenlendiğini, süresinde borca ve imzaya itiraz edilmediğini, davacının beyanlarının çelişkili olduğunu, karakol beyanlarında davacının senedi imzaladığını ikrar ettiğini, işbu davada ise senedin sahte olduğunun ileri sürüldüğünü belirterek davanın reddine ve % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; sahtelik iddiasıyla açılan menfi tespit davasında davacı asilin karakolda alınan 06/10/2011-02/12/2011-20/01/2012 tarihli ifade tutanaklarında senedin hile ve zor kullanılarak boş olarak imzalatıldığı yönünde ifadesinin bulunduğu, davacı vekili tarafından Aile Mahkemesine sunulan 29/09/2011 tarihli dilekçede senedin boş senet olarak imzalatıldığı yönünde beyanın bulunduğu, aynı dosyada dinlenen davacı tanığının 22/03/2012 tarihli duruşmada davacıya 140.000 TL bedelli senet imzalatıldığı yönünde beyanının bulunduğu, bu beyanlarda imzanın davacıya ait olduğu hususunun kabul edildiği gerekçesiyle davanın reddine, davalı lehine % 40 tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, davalı tarafından takip konusu yapılan senetteki yazı ve imzanın kendisine ait olmadığını belirterek HMK'nın 209/1 maddesi uyarınca takibin durdurulmasını talep etmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 209/1 maddesine göre adi bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde bu konuda bir karar verilinceye kadar bu senet herhangi bir işleme esas alınamaz. Davacının sahtecilik iddiası üzerine icra takibi kanun gereği durduğundan İİK 'nın 72.maddesinde öngörülen tazminat bu durumda uygulanmaz. Mahkemece tazminata hükmedilmesi isabetsiz ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı HUMK'un 438/7 md uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (2) nolu bendinin çıkarılarak hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.