muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14796, Karar No: 2017/7690, Tarih: 22.05.2017

açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.05.2016 günlü ve 2015-14105 E. 2016-8032 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7381, Karar No: 2008/7479, Tarih: 21.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7381 E.  ,  2008/7479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazların bulunduğu bölgede yapılmış orman tahdidi bulunup bulunmadığının merciinden sorularak varsa orman tahdit harita ve mazbatalarının, askı tutanaklarının ve tahdidin kesinleşip kesinleşmediğine ilişkin olarak düzenlenecek belgelerin,

2- Çekişmeli taşınmazlar ile bu taşınmazlara en yakın ormanı bir arada gösterecek şekilde birleşik krokinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/545, Karar No: 2018/3527, Tarih: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/545 E.  ,  2018/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Tazminat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Tazminat istemi hakkında yapılan incelemede;

Tazminata yönelik sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- İİK’nın 338. maddesinden kurulan hükmün incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/256, Karar No: 2007/247, Tarih: 27.11.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/1-256 E., 2007/247 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/1-256 E., 2007/247 K.**

**- TEMYİZ SÜRESİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 291 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 2429 S. ULUSAL BAYRAM VE GENEL TATİLLER HAKKINDA KANUN [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık A...... Ç......'ın annesi Y.... Ç......'ın azmettirmesi ile 20.11.2001 tarihinde av tüfeği ile müştekiler M.... E..., H.... E...ve M..... Ç......'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işlediğinden bahisle açılan kamu davaları sonunda Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesince 23.12.2003 gün ve 442-327 sayı ile ".. sanık A...... Ç......'ın her bir müştekiye karşı işlediği kasten yaralamaya teşebbüs suçu nedeniyle 765 sayılı Yasanın 456/4,62,457/1 ve 59. maddeleri uyarınca 1 ay 14 gün hapis (toplam 4 ay 12 gün hapis) cezası ile cezalandırılmasına" hükmedilmiş, bu hükümler sanık A...... Ç...... müdafii tarafından temyiz edildiğinde Yargıtay 1. Ceza Dairesince sübutta bir isabetsizlik bulunmayarak, "sanığın hukuki durumunun yeni yasalar nazara alınarak tekrar belirlenmesi zorunluluğu" nedeniyle bozulmuştur.

Bunun üzerine Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesince 04.04.2006 gün ve 516-145 sayı ile "uyma kararı verilmiş" ve aynı hükümler sanık A...... Ç...... ve müdafiinin yokluğunda yeniden tesis edilmiştir.

Sanık Y…

…. Ç...... tarafından da temyiz edilen bu hükümlere ait gerekçeli karar sanık A...... Ç...... müdafiine 12.05.2006 tarihinde tebellüğ edilmiş, sanık müdafii de 22.05.2006 tarihinde temyiz dilekçesi sunmuştur.

Bunun üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairesince 09.10.2007 gün ve 4526-7326 sayı ile;

"Sanık Y…

…. hakkında 23.12.2003 günlü kararla verilen hüküm temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden bu sanık hakkında yeniden kurulan hüküm yok sayılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebinin ve sanık A...... müdafiinin süresinden sonraki temyiz talebinin reddine karar verilmek suretiyle dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE)" şeklinde karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2007 gün ve 82719 sayılı itirazı sanık A...... Ç...... müdafiinin temyizinin süresinde olduğuna ilişkindir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtiraz yazısının kapsamı nedeniyle inceleme, sanık A...... Ç...... hakkındaki hükümlere hasren yapılmıştır.

Sanık A...... Ç......'ın 20.11.2001 tarihinde M.... E..., H.... E...ve M..... Ç......'a av tüfeği ile ateş etmesi tarzında gerçekleşen olayda, uyuşmazlık A...... Ç...... müdafiinin temyiz dilekçesinin süresinde olup olmadığına ilişkindir. Bu nedenle, öncelikle bu konu üzerinde durulmuş ve işin esasına girilmemiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtiraz yazısının kapsamı nedeniyle inceleme, sanık A...... Ç...... hakkındaki hükümlere hasren yapılmıştır.

Sanık A...... Ç......'ın 20.11.2001 tarihinde M.... E..., H.... E...ve M..... Ç......'a av tüfeği ile ateş etmesi tarzında gerçekleşen olayda, uyuşmazlık A...... Ç...... müdafiinin temyiz dilekçesinin süresinde olup olmadığına ilişkindir. Bu nedenle, öncelikle bu konu üzerinde durulmuş ve işin esasına girilmemiştir.

Temyiz süresi 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının 291/1. maddesinde yedi gün olarak düzenlenmiştir. 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CYUY.nın 310. maddesinde ise bu süre tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren bir hafta olarak belirlenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun "Sürelerin Hesaplanması" başlıklı 39. maddesinin 1. fıkrasında, gün ile belirlenen sürelerin tebligatın yapıldığının ertesi günü işlemeye başlayacağı; 2. fıkrasında, hafta olarak belirlenmiş ise, tebligatın yapıldığı günün son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona ereceği; 4. fıkrasında da, son gün tatile rastlarsa sürenin tatilin ertesi günü biteceği belirtilmiştir.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2. maddesinin (A) fıkrasının 2. bendine göre; 19 Mayıs Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı resmi ve genel tatil olarak belirlenmiş, aynı maddenin (D) bendine göre de bu tarihte resmi daire ve kuruluşların tatil edileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; hüküm, sanık A...... Ç...... ve müdafiinin bulunmadığı 04.04.2006 tarihli oturumda verildikten sonra, A...... Ç...... müdafiine 12.05.2006 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu durumda, bir haftalık temyiz süresinin 19.05.2006 tarihinde sona ermesi gerekecektir. Oysa "Cuma" gününe denk gelen ve Gençlik ve Spor Bayramı olan bu tarihin ve Cumartesi-Pazar günlerine denk gelen 20 ve 21 Mayıs tarihlerinin resmi tatil olması nedeniyle temyiz süresi son tatil gününden bir sonraki gün olan 22 Mayıs 2006 günü mesai saati sonunda bitecektir. Dolayısıyla, sanık A...... Ç...... müdafiinin 22.05.2006 tarihinde vermiş bulunduğu temyiz dilekçesi süresi içinde verilmiş olduğundan, Özel Dairenin temyiz istemini süresinde saymayan kararı isabetli değildir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulü ile Özel Daire Kararının kaldırılması gereklidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.10.2007 gün ve 4526-7326 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3-Dosyanın incelenmek üzere Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine 27.11.2007 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2409, Karar No: 2013/6832, Tarih: 16.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2409 E.  ,  2013/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle, dosya içeriğine göre, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 44.maddesi uyarınca muvakkat işçi olarak daimi kadroya geçene kadar, idari kadroda madde de belirtilen iş dışında, sürekli işte çalıştırıldığından, mahkemece fark ücret ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmış olmasının yerinde olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, geçici işçi olarak işe alındığını, ancak 2007 yılına kadar büro memuru sıfatıyla fiilen çalıştığını, daimi işçi gibi çalıştırıldığı halde tüm ücretlerinin geçici işçilere ödenen ücretler üzerinden ödendiğini belirterek ücret, ikramiye, hafta tatili, tediye fark alacaklarını ve eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise, davacının TİS hükümleri uyarınca tabi olduğu skaladan ücretlendirildiğini ve hakettiği tüm ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının işyerinde yaptığı işin sürekli iş niteliğinde olduğu ve sözleşmenin en başından beri belirsiz süreli iş sözleşmesi olduğunun kabulü ile, davacı ile aynı kıdeme sahip ve aynı işi yapan emsal işçinin alması gereken ücret üzerinden yapılan hesaplama sonucu, ücret farkı ile ikramiye farkı alacaklarının kabulüne, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı bakımından, işçinin ücretinin 4 katı üzerinden hesaplanan tazminatın kabulüne ve diğer alacak kalemleri bakımından talebin reddine karar verilmiştir.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, İş Hukuku bakımından işverene, işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir.Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı, işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte, eşit davranma borcu, tüm işçilerin hiç bir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmemektedir. Bahsi geçen ilke, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

Öte yandan anılan ilke, hakların sınırlandırılmasına değil tesisine hizmet eder. Eşitlik ilkesi aynı durumda olan işçiler yönünden geçerlidir. Başka bir anlatımla işverenin, farklı konumda olan işçiler bakımından eşit davranma yükümü yerine, yönetim hakkı kapsamında farklı davranma serbestisinden söz edilir. İşverenin işçileri arasında eşit işlem yapma borcundan söz edebilmek için hiç şüphesiz işveren ile arasında iş ilişkisi kurulmuş olan işçilerin varlığı gerekmektedir. Eşitlik ilkesine uygun davranılıp davranılmadığının belirlenmesinde bu yönde bir iddiayı ileri süren işçi ile aynı işverene bağlı olarak, aynı ya da benzer işte, aynı ya da benzer verim ile çalışan, eğitim dereceleri aynı ya da benzer olan, kıdemleri eşit olan, kısacası objektif ve subjektif nitelikleri itibarıyla karşılaştırılabilir iki veya daha fazla işçi bulunmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almış ve kanunun 5. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin 2. fıkrasına göre “İşveren, esaslı sebepler olmadıkça tam süreli çalışan işçi karşısında kısmi süreli çalışan işçiye, belirsiz süreli çalışan işçi karşısında belirli süreli çalışan işçiye farklı işlem yapamaz”. İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı maddenin 6. fıkrasında belirtilmiştir. Anılan hükme göre işçinin dört aya kadar ücreti tutarında bir ücretten başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep imkanı bulunmaktadır. 4 ay üst sınır olduğundan tazminatın 1 ile 4 ay arasında hakim tarafından ihlalin ağırlığına, işçinin kıdemine göre belirlenmesi isabetli olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren yükleme ve boşaltma hizmetinde belirli süreli iş sözleşmesi ile veya bu hizmetin dışında ise ihtiyaç duyulduğu takdirde süresi muayyen olan işlerde veya icap ve hususiyetleri dolayısıyla bir yıldan az süreli ve mevsimlik işlerde çalıştırılması gereken davacı işçiyi, TİS hükümlerine aykırı olarak sürekli çalıştırmış, ancak muvakkat işçi olarak çalışmış gibi işçilik alacaklarını ödemiştir. Nesnel olarak 5 ve 13. maddeler de açıklandığı gibi davalı işveren muvakkat işçi olmasından dolayı daimi kadroda çalışan işçiye göre farklı bir işlem yapmamıştır. Kısaca davalı işveren daimi kadroda çalışan işçiye göre muvakkat sözleşme ile çalışan işçide bir farklılık yapmamış, muvakkat süreli işçiyi sürekli ve devamlı olarak çalıştırmıştır. Davacı işçi sürekli ve devamlı daimi kadrodaki işçi gibi çalıştırılması nedeni ile fark işçilik alacaklarına bu hükümle kavuşmuştur. Ancak açıklandığı gibi eşit işlem borcuna aykırılık tazminatının koşulları oluşmamıştır.

Mahkemece ayrımcılık tazminatının reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6699, Karar No: 2023/11264, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6699 E.  ,  2023/11264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1882 E., 2023/962 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/441 Esas, 2022/195 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili ile davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Davalı ... vekili tarafından istinaf ve temyiz incelemesi başvurusu yapıldığı, ancak davalı ... vekili tarafından istinaf ve temyiz dilekçelerinde davalılar vekili olarak başvuru yapıldığı, yine temyiz harcının ise davalı ... adına yatırıldığı anlaşılmakla davalı ...'ın Av. ...'ı vekil tayin ettiği vekaletnamenin dosya içerisinde olmadığı, buna göre davalı ...'ın Av. ...'ı vekil olarak tayin ettiği vekaletname varsa dosya içerisine alınmalıdır.

2.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak kabul edilen İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 688 parsel sayılı taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerini gösteren ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden alınan resmî yazının,

3.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan sonra alınacak yazı cevaplarının,

4. Dava konusu taşınmazın ve içerisinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranını gösteren ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden alınan resmî yazının,

5. Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

4. Dava konusu taşınmazın ve içerisinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranını gösteren ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden alınan resmî yazının,

5. Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10538, Karar No: 2023/2899, Tarih: 28.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/10538 E.  ,  2023/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/92 E, 2016/284 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, nakil aracının iadesi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri, katılan ... İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli ve 2016/92 Esas, 2016/284 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan ayrı ayrı 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollaması ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri;

Mahkûmiyet hükmü verilirken nakil aracının iadesine karar verilmesine, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmemesine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Suça konu eşyanın kişisel kullanım sınırları içinde olduğuna, sanığın ticari kasıt ile hareket etmediğine, ceza tayini sırasında gerekçe gösterilmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, fazla ceza tayin edildiğine ve re’sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir

C. Sanık ... Ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Suça konu eşyanın kişisel kullanım sınırları içinde olduğuna, sanığın ticari kasıt ile hareket ettiğine dair delil bulunmadığına, verilen cezanın hakkaniyete aykırı olduğuna, lehine olan delillerin toplanmadığına, eşyanın diğer gemi personeline de ait olduğu nedenleri ile hükmün bozulmasına ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR