muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21533, Karar No: 2016/4112, Tarih: 02.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21533 E.  ,  2016/4112 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 12/06/2015

NUMARASI : 2015/227-2015/470

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın dosyada mevcut ve emsal alınan taşınmazın ise dairemiz denetiminden geçen diğer dosyalarda mevcut değerlendirme tarihindeki emlak vergisine esas alınan değerlerin karşılaştırılmasında, emsal olarak incelenen 878 ada 385 parsel sayılı taşınmaz, dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu halde, gerekçesi açıklanmadan aynı değerde kabul edilmesi nedeniyle rapor yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma

sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/147, Karar No: 2015/21418, Tarih: 25.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/147 E.  ,  2015/21418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sorguda bildirdiği "..." adresi yerine, sanığın mernis adresi olan "..." adresine tebliğ edildiği dikkate alınarak, 13/05/2013 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılanlar ... ve ... tarafından kendi arazisine izni olmaksızın ağaç diktiklerini iddia ederek önce “ağaçlarınızı sökerim” diyerek tehdit ettiği, daha sonra katılanların dikmiş olduğu ağaçları söküp ...'a doğru fırlatıp basit tıbbi müdahale ile yaralanmasına sebep olarak mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ve katılan beyanları, doktor raporu ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, istikrarlı bir şekilde ağaçların kendi arazisine rızası dışında dikildiğine dair beyanı, söz konusu 7 nolu parsele ilişkin tapu kaydı, katılan ...'nın ağaçları diktiği yerin sanığa ait olduğunu biliyor olduğuna dair kolluk beyanı, yapılan keşif sonucunda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen rapora göre katılanların kendi parselleri dışında ve sanığın sahibi olduğu parsel alanı içerisinde bulunan bir alana ağaç diktiklerinin belirlenmesi karşısında, sanığın kendi arazisi üzerinde bulunan ve rızasıyla dikildiğine dair delil bulunmayan ağaçları sökmesi eylemiyle ilgili, mala zarar verme suçunun unsurları itibariyle oluşmaması nedeniyle sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3048, Karar No: 2015/3206, Tarih: 24.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3048 E.  ,  2015/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... yönünden yapılan incelemede:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Tekerrüre esas adli sicil kaydı olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA

2-Sanık ... yönünden yapılan incelemeye gelince:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile sabıkasız olan ve hakkında verilen mahkumiyet kararı ertelenen sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9977, Karar No: 2023/6010, Tarih: 12.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/9977 E.  ,  2023/6010 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/159 E., 2016/494 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2012 tarihli ve 2012/353 Esas, 2012/644 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2. Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/159 Esas, 2016/494 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık hakkında kurulan hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık hakkında kurulan hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 22.09.2011 tarihinde kolluk ekipleri tarafından Barbaros Hayrettin Lisesinde yapılan özel güvenlik denetlemesine istinaden okul müdürü ...'dan, okulun özel güvenlik hizmetini yerine getirdiği belirlenen 33 Toros isimli özel güvenlik şirketine bağlı olarak görev yapan güvenlik görevlisi ... ile ilgili evrakın istendiği, ... tarafından Güvenlik Hizmet Sözleşmesi ve Özel Güvenlik İzin Belgesinin ibraz edildiği, sözleşme detayına ilişkin ekiplerce sorulan soruya ise sözleşme yapmadığını, şifahi olarak yapılan anlaşma neticesinde özel güvenliğin okula gönderildiğini söylediği, ibraz ettiği Güvenlik Hizmet Sözleşmesinde adına atılı paraflar kendisine gösterildiğinde parafların kendisine ait olmadığını beyan ederek şikayetçi olduğu, bunun üzerine suça konu 19.09.2011 tarihli Güvenlik Hizmet Sözleşmesi ile ilgili olarak yüklenici 33 Toros şirketi yetkilisi sanık ... hakkında soruşturma başlatıldığı anlaşılmıştır.

2. Suça konu 19.09.2011 tarihli, yüklenici olarak Otuzüç Toros Özel Güvenlik Hizmetleri şirketi yetkilisi sanık ...'in, işveren olarak okul müdürü ...'nın imza ve paraflarının bulunduğu Güvenlik Hizmet Sözleşmesi üzerinde yapılan incelemeye ilişkin 30.03.2012 tarihli Ekspertiz Raporunda, ... adına atılı bulunan imzanın, ...'nın elinden çıkmadığı, yüklenici bölümünde ... adına atılı imzanın ve yazıların Metin Şen elinden çıktığı kanaati bildirilmiştir.

3. Sanık aşamalardaki savunmasında özetle, 18.09.2011 günü okul müdürü ... ile telefonda konuşarak okula güvenlik görevlisi gönderilmesi konusunda anlaştıklarını, 19.09.2011 günü ...'ın okulda çalışmaya başladığını, suça konu sözleşmeyi de aynı gün gerekli kısımlarını doldurarak personeli ... ile okul müdürü tarafından imzalanması için okula gönderdiğini, ayrıca okulun valilik izin belgesini de personelinden istediğini, öğleden sonra geldiğinde sözleşmenin bir örneğinin ve valilik izin belgesinin masasının üzerinde olduğunu, bu belgelere istinaden usule uygun olarak İl Emniyet Müdürlüğüne ilgili personelin hizmet başlangıç bildirimini yaptığını, bu şekilde ...'ın dört gündür okulda çalıştığı sırada yapılan denetimde okul müdürünün hizmet sözleşmesindeki imzayı kabul etmemesi nedeniyle soruşturma başladığını, sözleşmenin işveren kısmındaki imzanın kim tarafından atıldığını bilmediğini, ... tarafından atıldığını düşünerek hizmet bildirimi yaptığını beyan ederek suçlamaları reddetmiştir.

4. Müşteki ...'nın özetle, sanıkla şifahi olarak anlaştıklarını, buna istinaden güvenlik görevlisinin okulda çalışmaya başladığını ancak yazılı sözleşme yapmadığını, sözleşme üzerinde adına atılı imzanın kendisine ait olmadığını, imzasını kullanan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

5. Tanık ...'in alınan beyanında, sözleşmeyi müşteki ...'ya kendisinin götürdüğünü, ayrıca valilik izni gerektiğini de müştekiye söylediğini, müştekinin sözleşmeyi okuduktan sonra imzalayıp şirkete göndereceğini söyleyerek imzalamadığını, aynı gün öğleden sonra bir okul görevlisinin sözleşmeyi ve izin belgesini getirip okula bıraktığını beyan ettiği, yine sanığa ait şirkette sekreter olarak görev yapan Ümran ...'nin de benzer mahiyette beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

6. Mahkemece, sanık hakkında 30.03.2012 tarihli Ekspertiz Raporu ve müşteki beyanları hükme esas alınmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek anılan suçtan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

22.09.2011 tarihli tutanak, soruşturma ve kovuşturma aşamasında dinlenen tanık ve müşteki beyanları, sanık savunmaları ve toplanan deliller bir bütün olarak değerlendirilmekle, sanık ve müşteki ...'nın sözlü olarak okula özel güvenlik hizmeti verilmesi konusunda anlaştıkları, bu anlaşmaya ve suça konu sözleşme içeriğine uygun olarak özel güvenlik görevlisi ...'ın dört gündür okulda özel güvenlik hizmeti yaptığı, yine suça konu sözleşme aslının ...'da bulunduğu ve okulda yapılan denetim sırasında ... tarafından kolluk ekiplerine ibraz edildiği, tanıklar ... ve Ümran ... beyanları ile de sözleşmenin sanık tarafından imza kısmı boş olarak ...'ya gönderildiği, daha sonra imzası tamamlanmış olarak bir örneğinin okul görevlisi tarafından sanığın şirketine bırakıldığının anlaşılması karşısında, sanığın, üzerine atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine cezalandırılmasını gerektirir mahiyette her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine eksik araştırma ve incelemeyle mahkumiyetine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/159 Esas, 2016/494 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21969, Karar No: 2017/3232, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21969 E.  ,  2017/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9607, Karar No: 2022/18337, Tarih: 14.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9607 E.  ,  2022/18337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/106 Esas, 2019/579 Karar sayılı kararı incelendiğinde;

Kapama bağ niteliğindeki Gaziantep İli, Şahinbey İlçesi, Sarıbaşak Mahallesi, 103 ada 41 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmazda 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme sonucu dava konusu taşınmazın yüzölçümü ve irtifak alanlarının değiştiği anlaşılmakta olup, Kadastro Kanunu’nun 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme sonrası kamulaştırılan alanların ölçekli kroki üzerinde gösterilmesi için fen bilirkişisinden ek rapor alındıktan sonra, bu alanların değiştiğinin tespit edilmesi halinde yenileme sonrası oluşan yüzölçümüne göre kamulaştırma bedelinin yeniden tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması sağlanmadan eksik incelemeyle karar verilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın tapu kaydında TEDAŞ lehine 2.318,34 metrekarelik eski irtifak hakkı tesis edildiği anlaşıldığından, bu irtifak hakkı nedeniyle taşınmaz üzerinde meydana gelecek değer düşüklüğü oranı belirlenerek hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Doğru olmadığı gibi;

2- Dava konusu taşınmazın tapu kaydında TEDAŞ lehine 2.318,34 metrekarelik eski irtifak hakkı tesis edildiği anlaşıldığından, bu irtifak hakkı nedeniyle taşınmaz üzerinde meydana gelecek değer düşüklüğü oranı belirlenerek hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Doğru olmadığı gibi;

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2019/106 Esas, 2019/579 Karar sayılı hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.