muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11720, Karar No: 2008/5867, Tarih: 29.05.2008

Davalı, davaya cevabında zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Haksız eylemde zarar gören taraf zarara ve failine ittilaı tarihinden itibaren 1 sene ve her halde olay tarihinden itibaren 10 yıl geçmekle zamanaşımına uğrar.

... Genel Müdürlüğü 2004/61 sayılı dosyaya verdiği cevapta, enerji nakil hattının ... Elektrik Dağıtım Müessese Müdürlüğüne ait olduğunu bildirmiş ve bu cevap davacıya tebliğ edilmiştir. Davacının zararı ve failini bu tarihte öğrendiği kabul edilmektedir. Olay 24.01.2004 tarihinde meydana gelmiş olup, 21.06.2005 tarihinde zamanaşımı süresi dolmuş bulunduğundan zamanaşımı itirazının 07.03.2006 tarihli ara kararla reddi isabetsiz olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11608, Karar No: 2013/7552, Tarih: 21.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11608 E.  ,  2013/7552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ..., Tapu Sicil Müdürlüğü, Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 17.05.2012 gün ve 349/189 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 934 ada 22 parsel sayılı taşınmazın tapudaki kayıt malikinin “...” isimli bir kişi olduğunu, ne var ki bu şahsın kim olduğunun tapu kütüğünden anlaşılamadığını, dava konusu taşınmazda 1954 yılından itibaren ...isimli şahsın zilyet olduğunu, bu şahsın nizalı yeri davacının babası olan ...’a haricen satarak zilyetliğini teslim ettiğini, ...’ın ölümünden itibaren davacının zilyetliğinde olduğunu, eklemeli zilyetliğin 55 yılı geçtiğini açıklayarak nizalı taşınmazın TMK'nun 713/2. maddesi uyarınca tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, TMK'nun 713. maddesindeki koşulların davacı yararına gerçekleşmediğini ayrıca, son mirasçı olarak Hazinenin mülkünde olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Kendisine husumet yöneltilen Belediye Başkanlığı cevap vermemiş ve oturumlara katılmamıştır. Davalı olarak gösterilen kayıt maliki ... hakkında kimliği ve adresi belli olmadığından herhangi bir tebligat yapılmamıştır.

Mahkemece, zilyetlikle mülk edinme koşulları davacı yararına gerçekleşmediğinden ve TMK'nun 713/2. maddesindeki tescil için aranan yasal koşullar oluşmadığı sonuç ve kanaatine varılmakla sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 934 ada 22 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağı onaylı sureti getirilmiştir. Tarla vasfıyla, 2750 m2 olarak, tam mülkiyet üzere, TC tabiyetli ... adına tespit görmüştür. Ayrıca, senetsizden 17.9.1954 tarihli harici satış senedi şerhi verilmiştir. Edinme sütununda taşınmazın eski sandık emini ... namına tespiti yapılarak komisyona sunulmuştur. Komisyon 29 Temmuz 1963 tarihinde tespit gibi tesciline karar vermiş, itiraz edilmemekle 24.12.1963 tarihinde kesinleşmiştir. Çap

kaydı halen adı geçen kişi üzerindedir. Davacı kendi murisine ait hasımsız veraset belgesini dosyaya sunmuştur. Mahallinde keşif yapılmıştır. 1979 doğumlu yerel bilirkişi nizalı taşınmazı iyi bildiğini, bu bölgede 10 yıldan beri bekçi olarak çalıştığını, taşınmazın eski sahibini bilmediğini, taşınmaz üzerindeki kavak ağaçlarının kendiliğinden çıktığını, bunlara yabani kavak dediklerini, eski sandık emini ...’i duymadığını, tanımadığını, yine ...’ı da duymadığını ve bilmediğini söylemiştir. Davacı tanıkları, bu yerdeki kavak ağaçlarını davalının talebi nedeniyle 20 yıl kadar önce kestiğini ve kavak ağaçlarının dallarını da davacı adına kestiklerini söylemişlerdir. Ziraatçi bilirkişi, taşınmazın bir kısmının boş, bir kısmında ise yabani kavak çeşidi olan kara kavak çeşidi ve bir tane ceviz ağacı bulunduğunu, bu kara kavak ağaçlarının parsele dikilmediğini, kesilen ağaçların köklerinden çıkan sürgünlerinin taban suyunun yüksek olması nedeniyle kendiliğinden büyüyerek kesinleştiğini, herhangi bir pullukla sürüm, çapalama, ot alma ve gübreleme, budama, ilaçlamanın yapılmadığını, zeminde yabani ot ve çalıların yetiştiğini, ağaçların kerestelik değil ancak odun olarak kullanılabileceğini rapor etmiştir. Fen ehli kroki ve raporunu dosyaya sunmuştur. Açıklanan olgular tarafların ve Mahkemenin bilgisi dahilindedir.

Uyuşmazlık TMK'nun 713/2. maddesindeki maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan sebebine dayalı aynı maddenin 1. maddesindeki zilyetlik koşullarının gerçekleştiğinden bahisle iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar kayıt malikinin ve 1954 tarihli harici satış senedini kadastro tutanağına sunan ilk zilyedin kim olduğunu bilmediklerini ve tanımadıklarını söylemiş iseler de, Dairenin yerleşmiş içtihatlarına göre bu beyanlar davacı lehine ispat koşulu olarak dikkate alınmamaktadır. Ancak, yerel bilirkişi ile tanık beyanı ve uzman ziraatçi raporuna göre, dava konusu taşınmazın bir kısmının boş olduğu, geri kalan kısmındaki kara kavak ağaçlarının kendiliğinden yetişen kerestelik değeri olmayan ancak odun olarak kullanılabilecek ağaç türü olduğu, zeminde yabani ot ve çalıların geliştiği, herhangi bir bakım, dikim ve ilaçlamanın yapılmadığı anlaşılmakla, TMK.nun 713/1. maddesindeki zilyetlikle mülk edinme koşulları da davacı yararına gerçekleşmediğine göre, Yerel Mahkemece red kararı verilmesi açıklanan nedenlerle isabetlidir. Bu sebeplerle usul ve yasaya uygun olan Mahalli Mahkeme kararının ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21784, Karar No: 2015/15909, Tarih: 07.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21784 E.  ,  2015/15909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 24. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/37-2014/93

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum, A.. B.. ve Milli Eğitim Bakanlığı vekillerince temyiz edilmesi ve A.. B.. vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı okul nezdinde 01.09.1997-01.01.2004 tarihleri arasında geçen ve Kurum'a bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “davacı Ş..H.... 3.... sigorta sicil numarasıyla davalı Milli Eğitim Bakanlığı A.. B.. ve Altınyıldız İlköğretim Okulu Okul Koruma Derneği yanında 15/09/1997-24/09/2003 tarihleri arasında dönem yasal asgari ücret ile 2.170 gün çalıştığının tespitine” karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait hizmet cetvelinden davalı okul yönetimince davacı adına Kurum'a herhangi bir hizmet bildiriminde bulunulmadığı, Okul Derneği'nin 06/06/1997 tarihinde kurulmuş olduğu, 24/01/1998 tarihinde zorunlu organlarını oluşturmak suretiyle faaliyette bulunmaya başladığı, davacıya ait özlük dosyanın bulunmadığının okul idaresi tarafından Mahkeme'ye bildirildiği, 2000 yılından itibaren okulun temizlik hizmetlerinin ihale ile temizlik firmaları üzerinde bırakıldığı belirtilmek suretiyle yıllara ait sözleşmelerin dosyaya sunulduğu, Okul Aile Birliği Karar Defterinin getirtilmiş olup davacıya ait herhangi bir kaydın karar defterinde yer almadığı, yapılan zabıta araştırması neticesi komşu işyeri sahibinin tutanağa bağlanmak suretiyle Mahkeme'ye bildirildiği, davacının Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne 1997 Eylül-24/09/2003 dönemi arasında davalı okul idaresi nezdinde geçen sigortasız çalışmasının tespitine ilişkin olarak müracaatta bulunduğu, 24/12/2003 tarihli teftiş raporu ile davacı ve davalı okul idaresinin Kurum'a bildirilmeyen hizmet süreleri ile ilgili olarak uzlaştıkları, davacının işçilik haklarını almış olduğu ve bu nedenle şikayetten vazgeçmiş olduğu hususlarının Kurum'un yetkili görevlisi huzurunda tutanağa bağlanmış olduğunun belirtildiği, davacının okulda çekildiği anlaşılan 3 (üç) adet fotoğrafı dosyaya sunduğu, fotoğrafların çekim tarihinin belirsiz olduğu, yargılama esnasında alınan bilirkişi raporunun dosyaya eklendiği ve duruşmalarda davacı, davalı ve kamu tanıklarının dinlenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; tanıklar tarafından davacının temizlik firmasına bağlı olarak çalışmış olabileceğinin ileri sürülmesi karşısında davacının 2000 yılından itibaren hizmetinin ihale alan temizlik firması nezdinde mi, okul idaresi nezdinde mi geçtiğinin aydınlatılmaksızın, tespiti mümkün hizmet sürelerinin hesaplaması yapılır iken eğitime ara verilen dönemler içerisinde de davacının hizmetinin olup olmadığı hususunun irdelenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmektedir.

Somut olayda; tanıklar tarafından davacının temizlik firmasına bağlı olarak çalışmış olabileceğinin ileri sürülmesi karşısında davacının 2000 yılından itibaren hizmetinin ihale alan temizlik firması nezdinde mi, okul idaresi nezdinde mi geçtiğinin aydınlatılmaksızın, tespiti mümkün hizmet sürelerinin hesaplaması yapılır iken eğitime ara verilen dönemler içerisinde de davacının hizmetinin olup olmadığı hususunun irdelenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmektedir.

Yapılacak iş; davacının talep ettiği dönemde çalıştığı bildirilen okul öğretmeni ve yöneticilerinden re'sen seçilecek başkaca tanıkları dinlemek, 2000 yılından itibaren okul idaresinden temizlik hizmetini ihale suretiyle alan firmaların ilköğretim okulunda görev alan ve çalışması Kurum kayıtlarına geçmiş sigortalı firma çalışanlarından re'sen belirlenecek olanların tanık olarak beyanlarına başvurmak, bu kişiler davacının çalıştığını beyan etmekte iseler davacıya ücret ödemelerinin ne şekilde yapıldığını, davacının çalışmasının temizlik firması nezdinde mi, okul idaresi nezdinde mi geçtiğini, eğitime ara verilen dönemde de çalışmasının olup olmadığını sormak, bu kişilerin beyanları ile yetinilmediği ya da adreslerine ulaşılmadığı takdirde okul çevresindeki komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş kişileri de tespit edip dinlemek ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan A.. B..'ne iadesine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14237, Karar No: 2019/6438, Tarih: 09.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/14237 E.  ,  2019/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 31/05/2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve manevi tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların ikamet ettiği evin hemen önünde davalıya ait konteyner sahasının bulunduğunu, bu sahada her gece sabaha kadar ses yükseltici anons sistemleri kullanıldığını, yükleme araçlarının geri geri giderken uyarıcı sesler yaydığını ve büyük gürültü çıkardığını, bu sahada gece yapılan çalışmaların olduğu ve kabul edilebilir sınırların çok üzerinde ve komşuluk hukukuna aykırı olduğunu, ailece beden ve ruh sağlığı bozulacak şekilde etkilendiklerini, komşular arasında hoş görülebilecek sınırların aşıldığını, ilgili belediyelere yaptıkları başvuruların sonuçsuz kaldığını, komşuların taşınmazı kullanırken her türlü taşkınlıktan kaçınma yükümlülüğünün bulunduğunu, bu hususun davacıların kişilik değerlerini de olumsuz etkilediğini belirterek, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalının komşuluk hukukuna aykırı olarak yapmış olduğu gürültünün giderilmesine, davalının dava konusu konteyner sahasında özellikle gece yaptığı yükleme, boşaltma çalışması ve gürültünün önlenmesine, davacıların uğramış olduğu manevi zarar nedeniyle her bir davacı için 10.000,00TL olmak üzere toplam 60.000,00TL yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunmuş, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığının söz konusu olmadığını ve davanın ayrılması gerektiğini, davalı şirketin liman sahası içinde imar planına uygun kurulmuş ve mevzuata uygun hareket eden bir şirket olduğunu, çevre gürültü ve lisans tebliğinde belirtilen gürültü değerlemesinden muaf olduklarını, yapılan ölçümlerde değerler sınırlarının aşılmadığını, liman alanının doğası gereği 24 saat canlı bir yer olduğunu, davacıların bunu bilerek ve evin yakınından ağır vasıta geçtiğini görerek evi satın aldıklarını, bölgede sessiz ve sakin bir ortamın mevcut olmadığını, sese karşı korunma tedbirlerinin belli olmadığını, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, komşuluk hukukuna ve hukuka aykırılık bulunmadığı, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, komşuluk hukukuna ve hukuka aykırılık bulunmadığı, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın, TMK'nın 737. maddesi hükmü çerçevesinde incelenmesi ve giderilmesi gerekmektedir. "Komşu Hakkı" başlıklı TMK'nın 737. maddesi mülkiyet hakkı sınırlarının aşılarak başkalarına zarar verilmesi veya zarar tehlikesi yaratılması halinde taşınmaz malikinin sorumluluğunu düzenlemiştir. Komşuluk hukukunu taşınmaz malların kullanılmasını doğrudan doğruya veya dolayısı ile sınırlayan özel hukuk hükümleri oluşturur. Taşınmazların, yer itibariyle birbirlerine bitişik veya yakın olması komşu taşınmaz maliklerine bunlardan yararlanırken veya bunları kullanırken birbirlerinin durum ve menfaatini gözönünde tutmak ödevi yüklemiştir. Birlikte yaşama zorunluluğunun bir sonucu olarak komşuluk ilişkileri taşınmaz malikinin haiz olduğu yetkileri belirli oranda kısarak sınırlar. Bundan amaç, komşular arasında imkan eşitliği ve dolayısı ile dayanışmayı sağlamaktır. TMK'nın 737. maddesinde sıralanan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkarmak, gürültü veya sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek gibi yasaklamalar sınırlı değildir. Komşuluk hukukuna aykırılığın bulunup bulunmadığını her olayın özelliğine göre ve özellikle o konudaki emsaller ile yerel örf ve adete uygun tayin etmek gerekir.

Mahkemece, yapılacak araştırmalarla somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanım amaçları gözönünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının subjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı, sonuçta katlanılabilir hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek tarafların yarar ve çıkarları gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Mahkemece kurulacak hükümde zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek tarafların yarar ve çıkarları gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Mahkemece kurulacak hükümde zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Somut olaya gelince, davalı tarafa ait işletmenin faaliyetinden kaynaklanan gürültünün teknik aletlerle ölçümü yapılmadan gürültü seviyesinin hoşgörü sınırlarının üzerinde olup olmadığı tespit edilmeden, yapılacak inceleme sonucunda gürültü seviyesinin hoşgörü sınırlarının üzerinde olduğunun tespiti halinde davalı tarafından alınabilecek önlemlerin neler olacağı gösterilmeden ve davalı tarafından dosyaya ibraz edilen 25/12/2013 tarihli rapor ile oluşan çelişki giderilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/631, Karar No: 2016/1840, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/631 E.  ,  2016/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2015 tarihli ve 2013/990 esas, 2015/236 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 23/06/2015 tarihli ve 2015/680 esas 2015/481 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 09/07/2015 tarihli ve 2015/768 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.