muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/39276, Karar No: 2012/40434, Tarih: 29.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/39276 E.  ,  2012/40434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminden vazgeçmesi nedeniyle katılan idarenin temyiz talebine hasren yapılan incelemede ;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) 7/11/2005 tarihli Tutanakta, sanığın izinsiz 1,5 m3. çam ağacı kesip bu ağaçları 6.11.2005 tarihinde motorlu testere ile keserek evine getirdiğinin kendi beyanından anlaşıldığının yazılı bulunmasına, sanık hakkında ihbar üzerine tutanak düzenlenip yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan da suça konu emvalin yapacak vasıflı dikili vaziyetteki karaçam ağaçlarından elde edildiklerinin, motorlu testere ile kesilip kesim sonucu ağaçların hayatiyetlerini kaybettiklerinin anlaşılmasına göre ihbarcının kimliğinin tesbit edilip tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve 7/11/2005 tarihli tutanak mümziilerinin dinlenilerek sanığın yazılı şekilde beyanda bulunup bulunmadığının tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Duruşmaları vekil vasıtasıyla takip eden orman idaresi lehine vekalet ücretine de hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş k.idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/27237, Karar No: 2018/2078, Tarih: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27237 E.  ,  2018/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK’da değişiklik yapılmasına dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18855, Karar No: 2013/15634, Tarih: 26.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18855 E.  ,  2013/15634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı belediyeye ait meşe tesislerinde 2001-2011 tarihleri arasında sözleşmeli ve kadrolu aşçıbaşı olarak çalıştığını, 04/11/2011 tarihinden itibaren belediyelerde ihtiyaç fazlası işçilerin istihdamının yeniden yasal mevzuat ile düzenlenmesi üzerine, Canik Belediyesi'nden ilişkisinin kesilerek Samsun Emniyet Müdürlüğü Polis evinde çalışmaya başladığını, davalı belediyeye ait işyerinde aşçıbaşı pozisyonunda çalıştığını ancak TİS'den ... iş riski ve sorumluluk tazminatlarının ödenmediğini belirterek, iş riski tazminatı, hafta tatili ücreti, ... ve resmi tatil ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, iş riski tazminatı, fazla mesai ile ulusal ...-genel tatil alacaklarının kabulüne, hafta tatili alacağının reddine karar varilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut, 15.02.2010-14.02.2012 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin 34/H maddesinde iş riski tazminatı düzenlenmiş olup, söz konusu düzenlemede iş riski tazminatından yararlanacak çalışanlar ve ünvanları açıkça belirtilmiştir. Buna göre, "teknisyen, iş makinesi operatörü, baş usta, baş şoför, baş kontrol, tır şoförü 2,50 TL, şoför, usta, kontrol, konkasör işçileri 1,65 TL, kalfa, iş makinesi yağcısı, kontrol, onbaşı, asfalt işçisi 1.00 TL, kaloriferci, puantör, vasıflı işçi ve çıraklara 1.00 TL" iş riski tazminatı ödeneceği bildirilmiştir. Ancak "aşçıbaşı" iş riski tazminatından yararlanacaklar arasında sayılmamıştır. TİS'in ilgili maddesinde iş riski tazminatı düzenlenirken, özellikle asıl iş ve yardımcı iş kriteri dikkate alınarak, yapılan işin niteliğine göre tek tek sayılan ünvana göre bu haklar tanımlandığına ve yardımcı hizmetler sınıfında çalışanlar bu kapsama dahil edilmediğine göre, ünvanı açıkça belirtilmeyen ve bu şekilde dışlanan baş aşçı için iş riski tazminatına karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5432, Karar No: 2014/34003, Tarih: 25.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/5432 E.  ,  2014/34003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/9145

MAHKEMESİ : Finike(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2009

NUMARASI : 2007/489 (E) ve 2009/249 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, oğlunun öğretmeni olan Muharrem'in çocuğunu dövdüğünü öğrenmesi üzerine, nedenini öğrenmek için okula gittiğinde öğretmenin “dövdüysem bile özür dilerim” şeklindeki beyanının tanık N.. K..'ın ve müşteki M.. K..'nun anlatımıyla da doğrulanması karşısında, olayın çıkış sebebi ile gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık M.. A..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4780, Karar No: 2012/1899, Tarih: 09.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/4780 E.  ,  2012/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

15.08.2009 tarihli ... Gazetesinde "Yatak Başına 50 Euro Haraç" başlıklı manşet haberi ile 10. sayfada yer alan "Yatak Saydı Haraç Aldı" başlıklı yazılar sebebiyle ilgilisi ... vekilinin cevap ve düzeltme talebinin kabulüne dair Manavgat 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.09.2009 tarihli ve 2009/486 değişik iş sayılı kararına karşı vuku bulan itirazın reddine ilişkin Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2009 tarihli ve 2009/181 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 24.03.2010 gün ve 18339 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2010 gün ve KYB. 2010-76509 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5187 sayılı Basın Kanununun 14. maddesi uyarınca kullanılan düzeltme ve cevap hakkının, kişilik haklarına saldırı ve gerçeğe aykırı yayın yapılmasına karşı düzenlenmiş bir hak olduğu, ancak bunun haber verme hakkının sınırlanmasına yol açacak yaygınlıkta kullanılamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasanın 28 ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3.maddesinde ifadesini bulan basının haber verme hakkı gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlıdır. Haber verme hakkı bu sınırlar içinde kaldığı sürece hukuka uygundur. Bu unsurlardan birini taşımayan haberin veya eleştirinin hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve saldırıya uğrayan kişisel hak korunmaya değer bir üstünlük kazanır.

Kanun yararına bozma istemine konu yazının güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi unsurlarını içermekte olduğunda kuşku yoktur. Konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık unsuruna gelince; bu unsur haber gerçeği yansıtsa dahi kullanılacak dil ve ifadenin, yapılacak niteleme ve yorumun haberin verilişinin gerektirdiği ve zorunlu kıldığı biçim ve ölçüde bulunmasını öngörür. Öze ilişkin koşulların varlığı durumunda da biçimsel koşullara uyulması zorunluluğu vardır. Eleştirinin verilişinde gereksiz, yararlı olmayan beyan, niteleme ve değerlendirmelere gidilerek içerik ile uygun düşmeyen tahrik edici, yalın bir okuyucuda husumet ve kuşku yaratıcı dil ve ifade kullanılır, seçilen sözcükler aşağılayıcı, küçük düşürücü, incitici nitelikte olursa konu ile ifade arasındaki denge bozulur, haber veya eleştiri hukuka aykırı duruma gelir.

Belirtilen hususlar göz önüne alındığında ve bütünü değerlendirildiğinde anılan yazının konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık unsurunu taşımadığı ve dolayısıyla yazının başlığında belediye başkanı olan ...'ın haraç aldığından bahsedilmesi suretiyle kişilik haklarının ihlal edildiği anlaşılmakla yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 09.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18161, Karar No: 2024/3194, Tarih: 21.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18161 E.  ,  2024/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/945 E., 2016/1008 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

... isimli şahsın, sanığın ikametinin çatısında kaçak orman emvali sarf ettiği ihbarı üzerine Cumhuriyet savcısının arama kararı ile sanığın ikametinin çatısında yapılan incelemede çatıda kullanılan emvallerin tahmini 15-20 yıl önce biçildiği tespit edilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, ihbar eden ... ile aralarında husumet olduğunu, evini yaklaşık 30 yıl önce, çatısını da 20 yıl önce yaptığını, kullandığı malzemeleri tapulu arazisinden temin ettiğini beyan etmiştir.

Sanık ve ihbarda bulunan ... arasındaki soruşturma dosyalarına ilişkin karar örnekleri dosyada mevcuttur.

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Davanın dayağını oluşturan ve 6831 sayılı Kanun'un 82 nci maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağına göre sanığın ikametinin çatısında sarf edilen emvalin tahmini 15-20 yıllık olduğunun tespit edilmesi, sanığın savunmalarında evin çatısını 20 yıl önce arazisinden temin ettiği emvali kullanarak yaptığını savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8603, Karar No: 2016/5858, Tarih: 12.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8603 E.  ,  2016/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilince trafik sigortası yapılan davalıların işleten ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucunda müvekkilinin kazada ölen ... için 31.586 TL tazminat ödediğini, ancak kazanın davalı sürücünün alkollü araç kullanmasından kaynaklandığını ileri sürerek, 31.586,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili ve davalı işleten, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ZMSS poliçesine dayanılarak, sigortalı aleyhinde açılan rücuen alacak istemine ilişkindir. 2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin kara yolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın

hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa, sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa, sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir. O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Mahkemece yargılama sırasında nörolog, trafik bilirkişisi ve hukukçu bilirkişiden oluşan heyetten alınan raporda, kazanın davalı sürücünün münhasıran almış olduğu alkolün etkisiyle meydana geldiği belirtilmiş, ancak mahkemece dava konusu kaza ile ilgili .. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/129 Esas sayılı

Mahkemece yargılama sırasında nörolog, trafik bilirkişisi ve hukukçu bilirkişiden oluşan heyetten alınan raporda, kazanın davalı sürücünün münhasıran almış olduğu alkolün etkisiyle meydana geldiği belirtilmiş, ancak mahkemece dava konusu kaza ile ilgili .. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/129 Esas sayılı

dosyasında yapılan yargılama sonunda aracın sağ ön lastiğinin patlaması nedeniyle aracın hakimiyetini kaybettiği ve aracın yüksek hızda olduğu, bozuk teknik özelliklere aykırı araç kullandığı için araçta 4 kişinin hayatını kaybettiği, sanık sürücünün taksirle ölüme sebebiyet verdiği gerkçesi ile sanığın neticeten 42.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği gözetilerek, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği gerekçesi ile dava reddedilmiştir. Ceza dosyasının temyiz edildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, ceza yargılamasının kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27896, Karar No: 2020/11865, Tarih: 04.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/27896 E.  ,  2020/11865 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii,

o yer Cumhuriyet Savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, Sanık ...... müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazı yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediği yer ve olayın gerçekleştiği zaman dilimi itibarıyla, müştekiye ait iş yerinin suç tarih ve saatinde açık olduğu, bu nedenle iş yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden olduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ...‘in somut olayda diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte olay yerinde olduğu ve iş bölümü gereği dışarıda gözcülük yaptığı, sonrasında birlikte kaçtıkları ve çalınan paradan 50 TL yi aldığını kabul ettiği buna göre eyleminin hırsızlık suçuna iştirak olup TCK'nın 142/2-h maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin delillerin takdirinde yanılgıya düşülüp suça sürüklenen çocuğun soyut savunmalarına itibar edilerek suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;