muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8986, Karar No: 2016/15334, Tarih: 30.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/8986 E.  ,  2016/15334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

vek. Av. ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av. Özgür Çiçekci gelmiş, diğer taraftan gelen olmadığından duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten akaryakıt almak üzere davalı şirketin pos cihazlarından kendisine ait kredi kartlarıyla ödemede bulunduğunu, davalı şirketin müvekkiline vermesi gereken malı teslim etmediğini, paranın da iade edilmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığını, davacının, o dönemde müvekkili şirketin sahibi ve yetkilisi olan... kişisel borçlarını müvekkilinin pos cihazindan kredi kartı ile ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davalı şirketin, davacı ile aralarında hukuki ilişki bulunmadığını iddia ettiği, taraflar arasında sözleşme bulunmaması halinde TBK'nun 77. ve devamı maddeleri gereğince sebepsiz zenginleşme hükümlerinin devreye gireceği, TBK 77 ve devamı maddelerine göre haklı bir sebep olmaksızın bir başkasının mal varlığından zenginleşen kişinin bunu karşı tarafa ödemekle yükümlü olduğu, ispat yükü kendisinde bulunan davalı tarafından malın teslimi veya alınan paranın geri ödendiğinin ispatlanamadığı, davacının itirazın iptali ve takibin devamı yönündeki talebinin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, icra inkar tazminatı yönünden ise talep yargılamayı gerektirdiğinden tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17204, Karar No: 2016/144, Tarih: 11.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/17204 E.  ,  2016/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında.... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2009 tarihli ve 2009/679 E, 2009/564 K, sayılı ilamı ile sanıkların hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b,143/1,168/1,62/1,53/1,63/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 11 gün hapis cezası, (sanık ... hariç) TCK'nın 116/4, 35/2, 62/1,53/1 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası, (sanık ... hariç) TCK'nın 151/1,62/1,53/1 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21/05/2013 gün ve 2012/3744 E, 2013/15171 K, sayılı ilamı onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.12.2015 tarih ve 2015/397395 sayılı yazısı ile verilen karara karşı hırsızlık suçundan hesap hatası yapılarak fazla ceza hükmedilmesi nedeniyle itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınm 22.12.2015 tarih ve 2015/397395 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 21.05.2013 gün ve 2012/3744 esas, 2013/15171 karar sayılı onama kararının hırsızlık suçu yönünden kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin duruşmadaki beyanında çalınan kolaların kendisine iade edildiğini, dondurma dolabından da 5 Kg'lik bir kutu dondurma alındığını ancak bunun iade edilmediğini bildirmiş olması karşısında; TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca müştekinin sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 168/1 maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezasından 2/3 oranında indirim yapılırken 8 ay 20 gün yerine 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ve aynı Yasa'nın 62. maddesinin uygulanması ile sonuç cezanın 7 ay 6 gün hapis yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma kararının temyiz etmeyen sanıklar ... ve ...'e 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca sirayetine, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 11.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28482, Karar No: 2017/3123, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28482 E.  ,  2017/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22033, Karar No: 2014/6234, Tarih: 18.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22033 E.  ,  2014/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 14/05/2013

Numarası : 2012/588-2013/190

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, 01.05.2004-10.07.2009 tarihleri arasında tüp ve su dağıtımı işinde çalıştığını, ücretlerin ödenmemesi nedeniyle sözleşmeyi kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini ve herhangi bir alacağının bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Davacı günde 4 saat fazla çalışma yaptığını iddia etmiştir. Tanık dışında ayrıca Adana 1.İş Mahkemesi 2009/567 E., Adana 3. İş Mahkemesi 2009/553 E. sayılı dava dosyasına da delil olarak dayanmıştır. Adana 1.İş Mahkemesi 2009/567 E. sayılı dosyasında dava açan davacının kış mevsiminde 12 yazın 7 saat, Adana 3. İş Mahkemesi 2009/553 E. sayılı dosyada dava açan davacının ise haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Davacı mevcut dosyada irsaliyeli faturalara dayanmıştır. İrsaliyelerde düzenleme saati vardır. Ancak bu saatlere bakıldığında 07:00, 18:38, 07:32, 17:04, 07:23, 17:10, 18:20, 07:39, 18:09, 18:05, 20:03, 17:17, 07:29, 06:29, 08:54, 06:26 ve 07:32 saatleri arasında düzenlendiği görülmektedir. Düzenleme saatlerinden sadece birisinde 20:03 olması tüm dönem bu saatler arasında çalışıldığını göstermez. Davacı iddiaları veya davacı tanık beyanları davacı tarafından sunulan irsaliyelerle örtüşmemektedir. İrsaliyeler bu dosyada alınan davalı tanık beyanlarıyla sabah işe başlama saatleri hariç daha fazla örtüşmektedir. Bu nedenle davacı tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği gibi sadece irsaliyelerle sonuca gidilmesi de hatalıdır. Ayrıca her dosyada görevler farklı olmadıkça- farklı çalışma saatlerine ulaşılması da hatalıdır.

Mahkemece davacının emsal gösterdiği dosyalar, dava dosyadaki davalı tanık beyanları ve tüm deliller birarada değerlendirilerek fazla çalışma saatlerinin belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6491, Karar No: 2013/8418, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6491 E.  ,  2013/8418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalı ...'ün .... kızı olarak nüfusa tesciline dair kaydın iptali istenilmiştir. Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar dava dilekçesinde; davalı ... ...'ın davacıların murisleri (davacı ...'in eşi, davacı ...'ın babası) ...'un hanesinde kızı olarak kayıtlı olduğunu, gerçekte hiçbir ilgisi bulunmadığını, ... ...'ın nüfus kaydının iptalini istemiş; mahkemece, davacıların dava tarihi itibari ile yerleşim yerlerinin yurtdışı, davalı ...'ün ise ... olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine, istem halinde dosyanın yetkili ve görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile nüfus kaydı içeriğinden, davalı ...'ın ... hanesine.... Bölge İdaresi Gençlik ve Spor Dairesi'nin 12.06.1979 tarih 291/1979 numaralı ... Federal Cumhuriyeti'nin 12.06.2009 tarih... sayılı apostılla tastiki ve ....Noterliğinin 08.04.2009 tarih 04203 sayılı tercümesi ile tanımanın işlendiği anlaşılmaktadır. Bu açıklama karşısında dava tanımanın iptali davasıdır.

Türk Medeni Kanunu'nun 283. maddesinde soybağına ilişkin davalar taraflardan birinin dava veya doğum sırasındaki yerleşim yeri mahkemesinde açılır. Nüfus kaydı içeriğinden davalı ...'ün doğum yerinin ve dolayısıyla yerleşim yerinin ... olduğunun kabulü gerekmekte olup davada ... mahkemeleri yetkilidir. Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Görevin Belirlenmesi ve Niteliği başlıklı 1. maddesinde mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği ve göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu belirlendiğinden bu husus mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Dava, Türk Medeni Kanununun 297 ve devamı maddelerinde düzenlenen tanımanın iptali istemine ilişkin olup 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun

4. maddesinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısım hariç olmak üzere ikinci kitabından (TMK m.118-395) kaynaklanan bütün davalarda aile mahkemesinin görevli olduğu hükme bağlandığı ve aile mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemelerinde davanın aile mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerektiği dikkate alındığında davaya ... Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılıp işin esasına girilerek dosya içerisinde mevcut ve gerekirse toplanacak kanıtlara göre bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmayarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/568, Karar No: 2018/6479, Tarih: 23.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/568 E.  ,  2018/6479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/10/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen 20/06/2017 günlü kararın istinaf incelemesinde; istinaf başvurusunun reddine dair 23/11/2017 günlü İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 23/10/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı adına gelen olmadı. Karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldi, davacı vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği başka duruşmaları olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği görüldü, mazeret reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine 23/10/2018 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4194, Karar No: 2012/24745, Tarih: 21.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4194 E.  ,  2012/24745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianameyle talep edilmesine karşın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, bu hususun mahkemenin takdirinde olması sebebiyle bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve bilirkişi raporuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25444, Karar No: 2015/4078, Tarih: 03.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25444 E.  ,  2015/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ... 2. İcra Müdürlüğünün 2011/6225 Esas sayılı dosyası dolayısıyla borçlu olmadığının tespitine, davalının %40'dan az olmayan tazminatan mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden ve davacı hakkında yersiz ödendiği iddia edilen aylıkların faizi ile tahsili amacı ile 9.680,94 TL tutarlı icra takibi başlatan davalı Kuruma karşı açılan menfi tespit davası ile Kurumca talep edilen miktarın %40'dan az olmamak üzere tazminata hükmedilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, %40'dan az olmamak üzere tazminat isteminin koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; dosyadaki kayıt ve belgelerden; 26/01/2007 kesinleşme tarihli ilam ile anlaşmalı olarak eşinden boşanan davacının, davalı Kuruma 05/02/2007 tarihinde yaptığı başvuru üzerine ölen babasından dolayı ölüm aylığına bağlandığı, telefon ile ihbar üzerine başlatılan soruşturma sunucu kontrol memuru tarafından tutulan 11/03/2010 tarihli rapora göre; davacının kayıtlı olduğu Yeni Mahalle Muhtarı ... alınan beyanında davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığını, 2009 yılı Haziran ayına kadar Yeni Mahallede yaşadıklarını, bu tarihten sonra mahalleden taşındıklarını bildirmiş; Yeni Mahalledeki adreste yapılan çevre araştırmasında davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği; davacının güncel adresi olan ... Mah. .... Cad. .../Merkez adresinde yapılan çevre araştırmasında da davacının bu adreste boşandığı eşi ile yaşadığının beyan edildiği görülmüştür. Adres hareketleri incelendiğinde, davacının eski eşinden 26/01/2007 tarihinde boşanmasına rağmen 01/06/2007 tarihli ... sayımında aynı adreste sayıldıkları, davacının 11/03/2010 tarihli kontrol memuru raporundan sonra 16/09/2010 tarihinde yerleşim yerini başka adrese naklettiği, öncesinde boşandığı eşi ile aynı adreste kayıtlı göründükleri anlaşılmış, abonelik kayıtları incelendiğinde ise davacının,

boşandığı eşinin kayıtlı olduğu Yeni Mahalle ... Gazi Cad. No:20/1 ... adresinde 26/02/2007-24/03/2009 tarihleri arasında adına sabit telefon hattı aboneliği açtırdığı, 24/03/2009 tarihinde bu aboneliği eski eşi ile birlikte yaşadığı iddia edilen ... Mah. ... Cad. No:2/1 ... adresine naklettiği, kontrol memuru raporunun ardından 10/05/2010 tarihinde ise iptal ettirdiği, yine davacının 02/12/2008-03/05/2010 tarihleri arasında Aydoğan Mah.'deki adreste adına su aboneliği bulunduğu tespit edilmiştir.Bankalara beyan edilen adresler incelendiğinde ise, davacı ve boşandığı eşinin ... Bankasına ve... Bankasına beyan ettikleri; boşandığı eşin ...Bankası, ...ve ...'a beyan ettiği yerleşim yeri adreslerinin (Yeni Mah. no:20 ...) aynı olduğu, eski eşin ... bankasında açtığı hesabında ev adresi olarak davacının 16/09/2010 tarihinde kaydını aldırdığı ... Mah. 1. Sok. ... Apt. No:6 ... adresini beyan ettiği tespit edilmiş, mahkemesince davacı ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde ve birlikte yaşadıkları iddia edilen Aydoğan Mah.'deki yerleşim yerinde ayrıntılı kolluk araştırması yaptırılmadığı, davacı ve boşandığı eşinin geçmişten bugüne seçmen kayıtlarının istenmediği görülmüştür. Mahkeme huzurunda beyanı alınan ve kontrol memuruna verdiği beyanı haklı nedene dayanmaksızın değiştiren Yeni Mah. Muhtarı ..., davacı ve eski eşinin boşanmadan önce Yeni Mahalle'de birlikte yaşadıklarını, 2007 yılında boşandıklarını tahmin ettiğini, davacının boşanmadan sonra evi terk ettiğini, kontrol memuruna birlikte yaşadıkları yönünde beyanda bulunmadığını beyan ettiği; diğer davacı tanıklarının ise muhtar ...'in beyanı ile çelişecek şekilde boşanma sonrası evi öncelikle eski eşin terk ettiğini, akabinde davacıya evden çıkması için baskı yapması üzerine, davacının Yeni Mahalledeki evden ayrıldığını bildirdikleri anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı ... Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine

göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.