muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20021, Karar No: 2022/3649, Tarih: 19.04.2022

Mağdurun okuduğu lisedeki sınıf öğretmeni ve rehber öğretmenlerin düzenledikleri tutanakta, öğrencileri olan mağdurun boş bir arazide kenevir yetiştirildiğini, bu bitkinin oturdukları apt’da da yetiştirildiğini, şeker denen hap kullandığını söylemesi üzerine mağdurun ailesine durumdan bilgi verildiği, ancak ailenin inanmak istemediği ve önemsemediği, mağdurun öğretmenine alkol alabilmek için başkalarından para istediğini ve hırsızlık yaptığını söylediği, kendisine para ve şeker veren kişinin ... (sanık) adında kişi olduğunu, eve gitmediği zamanlarda ...’ın evinde kaldığını söylemesi üzerine mağdurun 1. dönem boyunca gözlemlendiği ve takip edildiği, durumunda düzelmenin gözlendiği, ancak 2. dönem yeniden okuldan kaçmaya başladığı, derslerde uyuklamaya başlaması üzerine rehber öğretmen ve annesi ile birlikte mağdurun hastaneye götürülerek uyuşturucu kullanıp kullanmadığını öğrenebilmek için test yaptırmak istedikleri ancak mağdurun halen psikiyatrik tedavi aldığı ve ilaç kullandığı gerekçesi ile test yapılmadığı, mağdurun tedavisine 3-4 aydır devam etmediğinin bildirildiği hatta İst’daki bir kliniğe yönlendirildiği ancak ailesinin maddi imkansızlığı nedeni ile gidemedikleri, ailesi ile yapılan görüşmede mağdurun evden kaçtığı zaman yanına gittiği ve kaldığı şahsı bildiklerini ve mağdura engel olamadıklarını söyledikleri,

Mağdurun soruşturma ve duruşmada sanık tarafından cinsel istismara uğradığını söylemesine rağmen, hazır bulunduğu başka bir duruşmada sanık hakkındaki ifadelerinin gerçek olmadığını, parasının olduğunu bildikleri için arkadaşı Yunus Emre ile anlaşarak isnatta bulunduklarını söylediği, bu şekilde aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğu, tanık olarak dinlenen Yunus Emre ve Tuğçe’nin de aşamalardaki beyanlarının çelişkili olup mağdurun beyanlarını desteklemediği nazara alındığında, dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı gözetilerek sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine dair verilen kararın onanmasına ilişkin çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/16094, Karar No: 2018/3298, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/16094 E.  ,  2018/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin '' 31/12/2014'' yerine ''2015'' olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/772, Karar No: 2013/2217, Tarih: 05.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/772 E.  ,  2013/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve davalı ..., ..., ..., ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü 158 ada 13, 15 ve 29 parsel sayılı taşınmazlar, öncesinin dava dışı 146 ada 1, 2 ve 3, 156 ada 124, 158 ada 14 ilâ 18, 26 ilâ 28, 30, 31, 32 ve 33 sayılı parsellerle bir bütün olarak, Mayıs 1289 Y. Tarih ve 173 ve 368 numaralı sicillerden gelen, Kasım 1947 tarih ve 5 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldıklarından sözedilerek davalılar adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parsellerin tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, davacı Orman Yönetimi tarafından hüküm temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.12.2007 gün ve 11856 - 15854 sayılı bozma kararında özetle; " Değişir sınırlı tapu kayıtları dayanak gösterilerek kayıt miktarından çok fazla gerçek kişiler adına tesbit tutanaklarının düzenlendiği, bilirkişi orman yüksek mühendisi ... tarafından düzenlenen raporun denetime elverişli olmadığı, parselin el ile ok işareti yapılarak gösterildiği; davaya konu taşınmazların öncesinin tarla olduğu, daha sonra fındık veya orman ağacı olmayan ağaçların yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki sayısı ve kapalılığı teknik ve somut olarak açıklanmayan fındık ağaçlarının, 1959 yılında memleket haritasının düzenlenmesinde etkili olabilmesi için, keşfin yapıldığı 2006 yılına göre en az 60 yaşında olması gerektiği gözetilmeden memleket haritasında yeşil ile renklendirilerek, küçük yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği, orman olarak nitelendirilmediği bildirilmiş, memleket haritasının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğraflarının çekildiği 1954 yılında ya da daha önce tarla niteliğinde olan ve sonradan fındık dikilen taşınmazların memleket haritasında yeşil ile boyanarak gösterilemeyeceği gözardı edilmiş, gerek fındık ağaçlarının gerek kızıl ağaç ve akasya gibi ağaçların, sayıları, yaşları kapalılıkları ve hâkim ağaç türleri belirlenmemiş, kıran, in ve kah gibi değişebilir nitelikte sınır içeren eski tarihli tapu kayıtlarının bu taşınmazları ne şekilde kapsadığı, taşınmazların tapu kayıtlarının yüzölçümü ile kapsadığı alanlar içinde kalıp kalmadıkları irdelenmemiş, mahkemece, tüm bu çelişki ve yetersizlikler üzerinde durulmamıştır.

O halde, mahkemece, çekişmeli parselin de kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı parsellerin tesbit tutanakları, bu revizyonları dıştan çevreleyen komşu parsel ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, aynı tapu kaydının revizyon gördüğü parsellere ilişkin derdest davalar birleştirilmeli, yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz

ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, taşınmazın hangi bölümünde hangi sıklıkta bulundukları, kapalılık oranı, aşılı ağaçların kök yaşı ve ağaç yaşı, kestanelerin aşılı olup olmadıkları, hakim ağaç türü ve çevresi incelenmeli; 6831 sayılı Kanunun 1/F maddesinin orman içindeki veya ormana sınır yerler söz konusu olduğunda, tapu kaydı kapsamındaki yerler için uygulama olanağı bulabileceği düşünülmeli; dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli, asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanılıp kazanılmadığı, taşınmazın orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalıdır" şeklindedir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 158 ada 29 parselin (2735 m2) tamamının; 158 ada 13 parselin (A1) ile gösterilen 1614 m2,158 ada 15 parselin (A1) ile gösterilen 3839 m2 bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine adına, 13 parselin (A2) ile gösterilen 243 m2 bölümünün ..., 15 parselin (A2) ile gösterilen 218 m2, (A3) ile gösterilen 203 m2 bölümlerinin ... ve arkadaşları adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından kişiler adına tescile karar verilen bölümlere; davalı ..., ..., ..., ... vekili tarafından orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verilen bölüm yönünden temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğraflarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu çekişmeli taşınmazların kısmen orman sayılan, kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kişiler adına tescile karar verilen bölümlerin dayanak tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları temyiz harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 05/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10022, Karar No: 2010/13359, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10022 E.  ,  2010/13359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde icra takibine itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; kat irtifaklı anataşınmazın onaylı mimari projesinde mevcut olan çatısının eskiyip yağmur sularının bağımsız bölümüne zarar verdiğini, onarımın şart olduğunu, davalıların kendilerine düşen bedeli ödememeleri üzerine yapılan icra takibine itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptalini, takibin devamını, davalıların %40 oranında inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmelerini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; kat irtifaklı anataşınmazda 15 bağımsız bölüm bulunduğu, davacı ...'in 13 nolu bağımsız bölümün maliki olduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 20. maddesine göre her kat maliki anataşınmazın bütün ortak yerlerinin bakım, onarım ve koruma giderlerine, bu giderler için toplanacak avansa yönetim planı hükümleri uyarınca katılmak mecburiyetindedirler. Aynı Yasanın 19. maddesinin birinci fıkrası uyarınca da her kat malikinin anataşınmazın bakımını ve sağlamlığını titizlikle korumak yükümlülüğü mevcuttur. Anataşınmazın sağlamlığını korumak ve dolayısıyla onarımı söz konusu ise bunun için kat maliklerinin toplanıp karar almalarına da gerek yoktur. Her kat maliki gibi davacı da bu onarımı sağlamak için yasal yollara başvurmak, dava açmak, icra takibine girişmek, avans toplayıp tamirat yaptırmak hak ve yetkisine sahiptir. Tüm bu hususlar dikkate alınarak mahkemece; öncelikle anataşınmazın onaylı mimari projesi ilgili yerlerden getirtilerek onarımı istenen çatının onaylı mimari projede bulunup bulunmadığı saptanıp bulunuyorsa tamiri için gerekli masraf bilirkişiye hesaplattırılıp öncelikle avans olarak tüm kat maliklerinden (davacı da dahil olmak üzere) yönetim planı hükümleri uyarınca tahsili sağlanıp onarımın yaptırılmasına karar verilmesi gerekirken, hukuki olmayan gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12213, Karar No: 2021/3806, Tarih: 22.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12213 E.  ,  2021/3806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiği gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)5 numaralı bendinde geçen (son karar tarihi olan 31.05.2019 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemizin karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)5 numaralı bendinde geçen (son karar tarihi olan 31.05.2019 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemizin karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

b)4.bendinde geçen (fark 1.411,42-TL bedelin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8 hükmü gereğince bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar 3’er aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılmasına ve kesinleşen karara göre nemasıyla birlikte davalı ...’a ÖDENMESİNE,) kelime ve rakamlarının çıkarılmasına, yerine (fark bedel olan 1.411,42- TL’nin davalı ...’a DERHAL ÖDENMESİNE,) rakam ve kelimelerinin yazılmasına,

c)Davacı idare lehine vekalete ilişkin 10 numaralı bendinde geçen (A.A.Ü.T uyarınca hesaplanan 2.725,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,) hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1154, Karar No: 2014/18257, Tarih: 22.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1154 E.  ,  2014/18257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/114-2013/429

Davacı, Kurum işleminin iptaline, kesilen maaşının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının, eski eşinden Almanya'da boşandığı ve boşanma kararının 13/12/2001 kesinleşme tarihli tenfiz kararı ile kesinleştiği anlaşılmış olup, Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının boşandıktan sonra davalı kuruma başvurarak, 1980 yılında ölen babasından dolayı ölüm aylığı almaya başladığı, davalı kurum tarafından, davacının kız kardeşinin ihbar üzerine yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen 10/02/2012 tarihli kontrol memuru raporunda; davacının eski eşi ile birlikte T.. Mah. K..sok. No:.. Şahinbey/G.antep adresinde birlikte yaşayıp yaşamadıklarının tespiti amacı ile İlçe Emniyet Müdürlüğü marifeti ile yaptırılan tahkikat sonucunda düzenlenen 05/12/2011 tarihli cevapta, bu adresin davacı ve eşine ait olduğu, bu kişilerin Almanya'da yaşadıkları, her yıl tatil için geldiklerinde, bu adreste birlikte kaldıkları bildirilmiş olup, başkaca araştırma yapılmadığı görülmüş, mahkemesince söz konusu tutanağı imzalayan polis memurları M.. S.. ve M.. A..'un tanık sıfatı ile dinlenmediği anlaşılmıştır. Davacının, kendisine ve eski eşine ait Berlin Bölge Memuriyetinden alınan yurt dışı adres kayıtlarını ve yurt dışındaki kira sözleşmelerini dosyaya sunduğu; bu kayıtların tercümesinden, davacı ve eski eşinin boşanma kararından sonra aynı adreste kayıtlı olmadıkları tespit edilmiştir. Ceza davasında alınan 10/05/2012 tarihli kolluk araştırma tutanağında, T.. Mah. K.. sok. No:.. Şahinbey/G.antep adresinde bulunan evin, öncesinde B.. mahallesi sınırları içerisinde olup, malikinin davacı olduğu, davacının Almanya'da ikamet ettiği, Türkiye'ye geldiğinde T.. Mah. K..Sok. No:.. Şahinbey/Gaziantep adresinde kaldığı bildirilmiş, mahkemesince yaptırılan 13/03/2013 tarihli kolluk araştırmasında, belirtilen T.. Mah. K.. sok. No:.. Şahinbey/G.antep adresinde, uzun zaman önce davacının kızının oturduğu, eski eşinin torunlarını görmek için bu adrese gidip geldiği, kızının bu adresten ayrılması üzerine eski eşin bu adrese uğramadığı, bu adreste davacının Türkiye'ye geldiğinde kaldığı bir odanın bulunduğu, davacı ve eski eşinin genelde yurt dışında yaşadığı, birlikte yaşadıklarını bilenin olmadığı belirtilmiş; 19/08/2013 tarihli araştırmada ise, belirtilen adreste beş yıldır C.. Ç.. isimli kişinin yaşadığı bildirilmiştir. Mahkemesince alınan davacı ve eski eşine ait yurt dışına giriş-çıkış kayıtları arasında tarih itibari ile çakışmanın bulunmadığı tespit edilmiş, tapu kayıtlarına göre, Bostancı Mahallesinde bulunan evin davacıya ait olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece dinlenen davacı tanıklarının, davacı ve eski eşi arasında birlikte yaşamın bulunmadığını, birlikte Türkiye'ye gidip gelmediklerini beyan ettikleri görülmüş; davacıyı ihbar eden kızkardeşi S.. Ö..'ın ise davacının Almanya'da yaşadığını, ara sıra Türkiye'ye geldiğini, dilekçeyi verdiği tarihte davacı ve eski eşinin aynı evde kaldıklarını, şuan birlikte yaşayıp yaşamadıklarını bilmediğini, davacının kendisine maaş almak için boşandığını söylediğini ifade etmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.