muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6429, Karar No: 2019/18282, Tarih: 28.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6429 E.  ,  2019/18282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı TCK’nın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek; sanığın, müştekiye ait marketten 35.70 TL değerinde 3 kutu şampuan çalması şeklindeki somut olayda, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4358, Karar No: 2016/1374, Tarih: 17.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4358 E.  ,  2016/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre, suç tarihinde sanığın, kız arkadaşı olup onsekiz yaşını tamamlamayan mağdureyi gece evinin önünde görmesinin ardından mağdureyi cebir, tehdit veya hile olmaksızın okulun bahçesine götürüp ailesini yada yetkili makamları haberdar etmeksizin bir süre alıkoyduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın atılı suçtan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesi gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde aynı Kanunun 234/1. maddesine göre hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22811, Karar No: 2014/19312, Tarih: 23.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/22811 E.  ,  2014/19312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının yaşlı ve rahatsız olduğunu iddia ettiği annesine vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri “... -... “ ise de vasi dayının beyanı ve zabıta araştırmalarına göre kısıtlı adayının bu adreste ikamet etmediği, davacı- vasi adayı olan kızı ile birlikte 2009 yılından beri “... -... ” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2904, Karar No: 2007/6662, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2904 E.  ,  2007/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan ödünç aldığı 5000 Dolara karşılık dairesinin tapusunu devrettiğini, borcunu ödediği halde dairenin geri verilmediğini ve dava dışı üçüncü kişiye satıldığı halde, satış bedelinden 10.000 YTl.nın kendisine ödemediğini öne sürerek, 10.000 YTl.nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan aldığı borca karşılık teminat olarak dairesini tapuda davalıya devrettiğini, borç ödediği halde dairenin iade edilmediğini ve dava dışı üçüncü kişiye satıldığını belirterek, ... bu davayı açmıştır. Davalı ise, tapuda yapılan daire satışının teminat amaçlı olmadığını, ... bir satış olduğunu savunmuş, mahkemece bu savunmaya itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacı delilleri arasında “tutanaktır” başlıklı belgeye de dayanmış olup,mahkemece davacının bu delili üzerinde yeterince durulmamıştır. Mahkemece bu belgedeki tanıklar dinlenerek, tutanak değerlendirilmeli ve gerekirse davacıya davasını ispat konusunda yemin teklif hakkı hatırlatılmalı, sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10703, Karar No: 2019/8827, Tarih: 04.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10703 E.  ,  2019/8827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2018 gün ve 2017/782 Esas, 2018/108 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure Ayşegül'ün Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 15.03.2007 gün ve 2006/732 Esas, 2007/104 Karar sayılı ilamıyla ... tarafından evlat edinildiği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan araştırmada anlaşılmasına rağmen adı geçen müştekinin yargılama sürecine katılmayıp yokluğunda verilen ilk derece mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün müştekiye tebliğ edilmediği anlaşıldığından, ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün anılan kararlarla ilgili kanun yollarına başvurma hakkı bulunan müşteki ... usulünce tebliğiyle, tebligat parçasının eklenip, hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulduğu takdirde bununla ilgili ve sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar da sanık ile müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen 19.12.2018 günlü tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu hükümle ilgili ek tebliğname hazırlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29852, Karar No: 2013/31909, Tarih: 23.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/29852 E.  ,  2013/31909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK 'nın 52/2 maddesi gereğince en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir ... karşılığı adli para cezasının miktarı ,kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edileceği gözetilmeden sanığa verilen 5 ay karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52 maddesi yerine yazılı şekilde 50/1-a maddesi ile adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün adli para cezasına çevrilmeye ilişkin 5 numaralı paragrafınından "kısa süreli hapis cezasının" ve "50/1-a" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine "5 ay karşılığı adli para cezasının" ve "52/2" ibarelerinin eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/640, Karar No: 2019/2897, Tarih: 06.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/640 E.  ,  2019/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Yerel mahkeme kararının daval vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 20.02.2018 gün, 2017/2052 Esas ve ... Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar dosya arasında bulunan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 9 saatlik fazla çalışma yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmış ise de dosyanın karar aşamasında Mahkemelerince 9 saatlik haftalık fazla çalışma hesabının olaya uygun düşmediği kanaatine varıldığından, karar gerekçesinde bu husus açıklanarak 3 saatlik haftalık fazla çalışma esasına dayalı olarak fazla çalışma alacağı hüküm altına alındığından, bozma ilamında belirtilen hususların 20.05.2016 tarihli karar ile değerlendirildiği ve gerekçesi belirtilmek suretiyle hükme yansıtıldığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekilince temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

1-Karar başlığında dava tarihinin 06.08.2015 yerine 26.03.2018 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dairemizin “Davacının, Yargıtay 7. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin ... Esas nolu dosyasının davacısı ile aynı nitelikte iş yaptığı, garson, bulaşıkçı, levazımcı, kamyonla mal geldiğinde boşaltma işlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin 2014/496 Esas sayılı dosyası ilebirlikte incelemesi yapılan dosyalarda, tanık beyanları dikkate alınarak 2012 yılına kadar iki vardiya çalışıldığı, çalışma saatlerinin 11.00-21.00, 05.00-15.00 saatleri arası olduğu, 2012 yılından sonra ise 05.00-14.00, 11.00-19.00 veya 19.30 saatleri arasında çalışıldığı, 2012 yılına kadar 11.00-21.00, 05.00-15.00 saatleri arası günlük 10 saat-1 saat yemek ve dinlenme molası=9 saat, 9x6=54-45=9 saat; 2012 yılından sonra ise 05.00-14.00, 11.00-19.00 veya 19.30 saatleri arasında ortalama 9 saat-1 saat yemek molası=8 saat, 8x6=48-45=3 saat üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır. Bu dosyada ise, bilirkişi tarafından tanık beyanları değerlendirilerek, davacının iki vardiya çalıştığı, çalışma saatlerinin 05.00-15.00, 11.00-21.00 arası olduğunun kabulüyle, günlük 10 saat-1 saat yemek ve dinlenme molası düşüldüğünde 9 saatx6=54 saat-45 saat=9 saat üzerinden tüm çalışma süresince fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır. Aynı işyerinde çalışıp aynı görevi yapan işçilerin aynı koşullarda çalıştığı esas olup, bu dosyada, fazla mesai ücreti hususunda Yargıtay 7.Hukuk Dairesi denetiminden geçerek kesinleşen dosyalardan farklı olarak fazla mesai alacağı hesaplaması yapılması ve mahkemece bu rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olduğu” gerekçesi ile verilen kararına karşı yerel mahkemece “Her ne kadar dosya arasında bulunan ve hükme esas alınan bilirkişi hesaplama raporu ile davacının 9 saatlik fazla çalışma yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmış ise de dosyanın karar aşamasında mahkemece 9 saatlik haftalık fazla çalışma hesabının olaya uygun düşmediği kanaatine varılmış ve karar gerekçesinde bu husus belirtilmek suretiyle 3 saatlik haftalık fazla çalışma esasına dayalı olarak fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır. Bu hale nazaran bozma ilamında belirtilen hususların 20.05.2016 tarihli karar ile değerlendirildiği ve gerekçesi belirtilmek suretiyle hükme yansıtıldığı” gerekçesi ile direnilmiş olup, mahkemenin yargılama safhasında alınan bilirkişi raporundaki fazla çalışma süresini hükme esas almadığı, bozma ilamında değinilen Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin emsal kararları gözetilerek fazla çalışma alacağının belirlendiği ve bu durumu da gerekçesinde açıkladığı ve direnmenin doğru olduğu anlaşıldığından dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde de bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan direnme hükmünün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 4. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca ONANMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13742, Karar No: 2017/5047, Tarih: 11.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/13742 E.  ,  2017/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı abonenin başvurusunu değerlendiren.... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetinin, elektrik faturaları ile tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesine karar verdiğini, ancak bu bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek; hukuka aykırı olan.... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketinin vermiş olduğu hizmetin bedeli ile bu hizmete ilişkin vergileri tahsil etmesi gerektiği, bu hizmetin dışında olan dava konusu bedellerin tahsil edilmesinin ise doğru olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava; 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

1-)Dava; 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı kararı ile Anayasanın "Vergi Ödevi" Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca; bu bedeller hakkında ... tarafından çıkartılan ikincil mevzuat hükümlerinin uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı, kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içermesi nedeniyle, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HGK'nun 17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamı ile verilen kararın ard etkili olması nedeniyle kesin olmadığı belirlendiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26512, Karar No: 2011/6715, Tarih: 18.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/26512 E.  ,  2011/6715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre her iki tarafın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15.'er TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25.'er TL harcın temyiz edenlerden alınmasına, 18/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/44404, Karar No: 2010/9194, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/44404 E.  ,  2010/9194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ikramiye ve ilave tediye alacağının ödetilmesine karar

verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işyerinde tekniker ya da teknisyen olarak çalışan davacı kapsam dışı statüde olduğunu ücrete bağlı ikramiye, ilave tediye gibi ek ödemelerin kendi ücretinden değil de kapsam içi aynı statüde görev yapan personelin ücretlerinden ödendiğini belirterek fark ikramiye ve ilave tediye isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ücret ödenmesini düzenleyen "İş Mevzuatına Tabi(kapsam dışı) olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" isimli yönetmeliğin 15.maddesi yönetim kurulunun 9.10.2001 günlü kararıyla değiştirilerek "kapsam içinde yer alan ünvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin, ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınan " hükmü getirilmiştir.

Davalı işyerinde tekniker ve teknisyenler çalışma yer ve koşullarına göre kapsam içi ya da dışı olanda belirlenmiştir. Kapsam dışı olarak belirlenen davacı hakkında uygulanması gereken yönetmeliğin 15.maddesi gereğince dava konusu dönemlerde yapılan ödemeler mevzuata uygundur. Davacının 15.maddeye aykırı uygulaması yapıldığı iddiası yoktur. Böyle olunca davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Hukuk Genel Kurulunun 2010/9-166 E, 2010/ 186 sayılı kararı da aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 5.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.