muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11902, Karar No: 2021/4095, Tarih: 28.04.2021

Somut olaya geri dönersek; Karayolları Trafik Yönetmeliğinin ‘Hız Sınırları’ başlıklı 100. maddesine göre, yerleşim yeri dışında bulunan şehirler arası çift yönlü karayollarında tehlikeli madde taşıyan araçlar için azami hız sınırının 50 km olduğu; oysa ki 07.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda, kuru ve asfalt zeminde tespit edilen 60 metrelik fren izi baz alınarak sürtünme kat sayısı ile yapılan hesaplama sonucunda aracın kaza anındaki hızının 96 kilometreye tekabül ettiğinin belirlendiği, ayrıca bilirkişiler tarafından hız sınırı konusunda yapılan teknik tespitlere göre, olay mahalli yolun oldukça dar yapıda, virajlı ve eğimli bir yol olması sebebiyle tehlikeli madde taşıyan büyük araç sürücülerinin, böylesi olumsuz şartlara sahip olan bir yolda güvenli seyahat için 50 km yasal hız sınırının da altında bir hızla seyretmelerinin zorunlu olduğu; ayrıca; Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 98. maddesine göre ticari amaçla yük taşımacılığı yapan araç şoförlerinin 24 saat içinde toplam 9 saatten ve devamlı olarak 4.5 saatten fazla araç sürmeleri yasak olmasına rağmen, bilirkişiler tarafından yapılan teknik değerlendirmelerde; sürücünün saat 11:20 de ...’dan yola çıkması, kat ettiği mesafenin yaklaşık 570 metre olması ve araçta sanık ...’dan başka şoför bulunmaması itibariyle, sanık ...’ın kaza anına kadar yaklaşık 12 saat boyunca araç kullandığının belirlenmesi karşısında, aracında patlayıcı özelliği sebebiyle son derece tehlikeli bir madde taşıdığının bilinci ile hareket etmesi gereken sürücünün, mevzuatın öngördüğü sürelerin üzerinde bir zaman diliminde sürekli ve kesintisiz araç kullanmasının yol açtığı muhtemel yorgunluk, dikkat dağınıklığı ve uykusuzluğun etkisi ile söz konusu kazanın gerçekleşmesine sebebiyet verdiği kanaatine varılmıştır.

Dosyada mevcut işveren şirket tarafından hazırlattırılmış risk analizi prosedürü, risk değerlendirme tablosu ve acil durum eylem planlarına göre, gaz sızıntısı halinde şoför tarafından alınması gereken acil önlemler yanında, herhangi bir trafik kazası meydana gelmesi halinde öncelikle acil durum yöneticisi bilgilendirilip o mahalde bulunan imkânların değerlendirilmesi, güzergah tanımlaması yapılıp en yakın kolluk kuvvetlerine bilgi verildikten sonra acil durum yöneticisinin bilgilendirilmesi gerektiği konularında uyarılmış olan sanık sürücünün, kaza sonrasında aracın devrilmesi ve ... tankerinin hasar görmesi sebebiyle ... nin yaratabileceği muhtemel tehlikeler hususunda, kazadan sonra patlama anına kadar geçen yaklaşık 35 dakikalık süre boyunca, gerek kendi işverenini gerekse de en yakın kolluk görevlilerini bilgilendirdiğine dair herhangi bir tespit bulunmamaktadır.

Dosya içeriği ve beyanlardan, olaya konu yolu daha önce de taşımacılık işi sebebiyle kullandığı ve bu itibarla yolun özellikleri konusunda yeterli bilgiye sahip olduğu anlaşılan sanığın, içerisinde yaklaşık 19500 kg. tehlikeli madde taşıdığı ve toplam ağırlığı 39200 kg olan tanker ile seyrettiği yolda olay yeri yaklaşımında kendisine hitap eden birden çok ‘tehlikeli viraj yön ...’ ile uyarıcı levhaları, olumsuz yol koşullarını, uzun süre araç kullanmış olması sebebiyle muhtemel dikkat dağınıklığını önemsemeyip, tehlikeli madde bulunan aracı ile, araç kullanma sürelerine uymaksızın, virajlı ve eğimli yol bölümünde mahal şartlarının yaklaşık iki katı bir hızla seyrettiği, almış olduğu iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri ve ayrıca yük ve yolcu taşıma yetkisi veren ... ve ... belgeleri ile tehlikeli mal taşımacılığı sürücü eğitim sertifikası (...) yerine geçen eğitim tamamlama belgesi bulunması itibariyle, taşıdığı malzemenin tehlikesini bilebilecek nitelikte bir sürücü olmasına rağmen taşıdığı maddenin tehlikeliliğinin gerekli kıldığı önlemleri almadan seyrini sürdürdüğü;

Tüm bu tespitler kapsamında somut olayın özelliklerini bir bütün halinde incelediğimizde; mevzuatın amir hükümlerine göre azami 50 km hız sınırı bulunan, bunun yanında bilirkişi tespitlerine göre yol ve araç durumu itibariyle hız sınırının daha da düşük olduğu tehlikeli virajlı ve eğimli yol bölümünde, olay mahalli yol güzergahına aşina olmasına rağmen, tehlikeli madde taşıyan araçla, seyir yönüne hitap eden birden çok uyarıcı levhayı dikkate almaksızın, üstelik de vaktin gece olması ve aydınlatma bulunmamasına rağmen mahal şartlarının yaklaşık iki katı civarında bir hızla seyreden, yine mevzuatın amir hükümleri ile öngörüldüğü şekilde 24 saat içinde toplam 9 saatten ve devamlı olarak 4.5 saatten fazla araç sürmesi yasak olmasına rağmen, mevzuatın öngördüğü sürelerin üzerinde kesintisiz araç kullanan sanık ...’ın, yorgun ve uykusuz şekilde seyir halinde olmasının yarattığı dikkat dağınıklığının kazaya sebebiyet verdiği, 570 km lik mesafeyi yaklaşık 12 saatte kat ettiği düşünüldüğünde mevzuatta yer alan azami hız sınırlarına uygun şekilde seyretmesi halinde dahi mola vermeksizin olay mahalline gelmiş olduğunun kabul edileceği, bu suretle, almış olduğu iş sağlığı ve iş güvenliği eğitimleri ve sahip olduğu meslekî yeterlilik belgeleri gözetildiğinde taşıdığı maddenin tehlikeliliği hususunda yeterli bilgisi bulunan ve herhangi bir kaza anında ... nin yaratacağı tehlikenin boyutunun farkında olan sanığın, böylesi tehlikeli bir madde taşıdığı aracı ile seyir halinde iken kendisini uyaran birden çok uyarıcı işaret bulunmasına ve yol güzergahına aşına olmasına rağmen, önceki hatalı deneyimlerinin olumsuz sonuçlanmamasına, içinde bulunduğu koşullara, şoförlük bilgi ve tecrübesine olan hatalı güveni sebebiyle, öngördüğü neticenin gerçekleşmeyeceği düşüncesi ile hareketine devam ederek sebebiyet verdiği ölüm ve yaralanma neticelerinden bilinçli taksirle sorumlu tutulması ve sanık ... hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği düşüncesindeyiz.

2-Sanık ... hakkında tayin edilen hüküm bakımından;

Sanık ...’ın, karayolu ile gaz ve petrol ürünleri ile kimyasal ürünler vb. ürünlerin taşımacılığını yapan ... Lojistik Uluslararası Taşımacılık ve ... Sanayi ve Ticaret AŞ.’nin yönetim kurulu başkanı ve yetkilisi olduğu, şirketin icra ettiği tehlikeli madde taşıma işinin, İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliği kapsamında çok tehlikeli işler arasında yer aldığı, kendi beyanına göre 50 den fazla çalışanı bulunan ve 30-35 araç ile tehlikeli madde taşıma işi yapan bir şirket yöneticisi olan sanığın, taşınan malzemenin tehlikelilik özelliklerini bilebilecek durumda olmasına rağmen, araç sürücüsünün ihlâl ettiği kurallar gözetildiğinde, çalışan sürücüyü taşıdığı maddenin tehlikeliliği konusunda yeterli derecede bilgilendirip bilinçlendirmediği, acil bir durumda çalışanların nasıl davranması gerektiğine dair etkin bir organizasyon oluşturmadığı;

Tehlikeli Maddelerin Karayoluyla Taşınması Hakkında Yönetmeliğin 14. maddesinde yer alan düzenlemelere göre; tüm bu konularda araç sürücüsüne işveren tarafından yazılı talimatlar verilmesi, bu talimatların sürücü tarafından okunarak sürücünün talimatların içeriğini anlaması ve gerekli olması durumunda uygulayabilmesini sağlayıcı önlemleri alması gerekirken, sürücünün yaptığı işin tehlikeliliği konusunda almış olduğu eğitimlerin gereğine uygun davranıp davranmadığını kontrol etmediği;

Çalıştırdığı tanker sürücüsünün yaklaşık 12 saat süre ile kesintisiz araç kullanmasına müsaade ettiği, aynı yolu daha önce defalarca kullanması sebebiyle yola ve yolun olumsuz koşullarına aşina olan sürücünün mahal şartlarına uygun bir hızla seyredip seyretmediğini kontrol etmeyerek bu konuda insiyatifi çalışana bıraktığı, araçta yedek şoför bulundurmadığı, oysa ki Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 98. maddesine göre, yük ve yolcu taşıması yapan araç işletenlerinin şoförlerin çalışma sürelerini ve bu süre içerisindeki kural dışı hareketlerini izlemeleri, Yönetmeliğin öngördüğü çalışma ve dinlenme sürelerini göz önünde bulundurmak suretiyle şoförlerin gideceği yer ve güzergahları dikkate almaları, buna göre uğrayacağı il, ilçe veya durak yerlerinde yedek şoförleri hazır bulundurma zorunluluğu olmasına, ayrıca bu tür araçlarda takograf cihazı bulundurma zorunluluğu olmasına ve bunların işler durumda olmalarını sağlamaları gerekirken, sürücünün birden çok kural ihlâline sebebiyet verecek şekilde araç kullanmasını engelleyici önlemleri almadığı gibi, mevzuatın amir hükümlerine rağmen kazaya karışan araçta takograf bulundurmayarak aracın hız kontrolünü ve takibini yapmadığı, güzergah özellikleri bilindiği halde araç şoförünün sürüş ve mola sürelerini planlamadığı, bu konuda çalışanını yazılı olarak bilgilendirmediği, sürücünün ehliyet bilgilerine göre daha önce birden çok kez hız sınırı kurallarına uymaması ve tedbirsiz ve dikkatsiz araç kullanması sebebiyle trafik cezalarının bulunması da gözetildiğinde, işveren sanığın, çalıştırdığı işçilerin işe aykırı davranışlarını tespit etmesi durumunda işçileri yazılı olarak uyarıp yaptırımlarda bulunduğuna dair dosya içeriğinde herhangi bir uyarı yazısı veya belgeye rastlanılmadığı, sadece meslekî yeterlilik belgesi gibi mevzuatın zorunlu kıldığı amir hükümlerin gereğini yerine getirmek dışında, iş yerinde yaptığı işin tehlike boyutuna uygun bir iş organizasyonu kurmadığı gibi, işçilerin taşıdıkları malzemenin tehlikeliliği konusunda gerekli iş sağlığı ve iş güvenliği bilincine sahip olmalarını sağlayacak önlemleri de almadığı almadığı anlaşılmaktadır.

Tüm bu tespitlere paralel şekilde, dosyada mevcut 03.09.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; sanığın, güvenlik alanında ve teknik bakımdan tehlikeli maddelerin taşınması konusunda yetersizliği bulunan yolda sürücüsünü tehlikeli madde taşıma işinde görevlendirmesi sebebiyle %3 oranında kusurlu olduğu; 04.12.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; tanker aracına ... sistemi taktırarak aracı uzaktan izleme sistemleri ile izlemesi ve sürücünün yolun özelliklerine uygun hızda girmesini sağlayarak hız sınırlarını aşmasını önlemesi, tanker sürücüsünün daha önce hız sınırlarını aşması nedeniyle trafik cezası aldığını göz önünde tutarak ve tankerle taşınan ... gazının çok tehlikeli olduğunu dikkate alarak çalışma biçimlerini işçilerin tercihlerine ve gelişigüzel davranışlarına bırakmaması gerekirken bu hususlara aykırı davranması sebebiyle asli kusurlu olduğu; 28.09.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; sürücüye mevzuata aykırı şekilde 9 saatten fazla araç kullandırdığı ve bunu önleyici tedbirleri almadığı gerekçesi ile asli kusurlu olduğu; hükme esas alınan 24.10.2017 tarihli bilirkişi heyeti raporunda ise; taşıma yaptıkları malzemenin özelliklerini ve tehlikelerini bilmesine rağmen acil bir durumda çalışanlarına nasıl davranacağına dair etkin bir organizasyon oluşturmaması, bununla birlikte Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 98. maddesindeki amir hükme rağmen kazaya karışan araçta takograf bulundurmayarak aracın hız kontrolünü yapmaması, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 98. maddesi gereğince şoförün gideceği yer ve güzergahları dikkate alarak buna göre uğrayacağı il, ilçe veya durak yerlerinde yedek şoförleri hazır bulundurmaması, güzergah özellikleri bilindiği halde araç şoförünün sürüş ve mola sürelerini planlamaması, bu konuda çalışanları yazılı olarak bilgilendirmemesi, çalışanların yapılan işe aykırı eylemlerinde yazılı olarak uyarmayarak sebebiyet verdiği kazada asli kusurlu olduğu yönünde görüşler beyan edilmiş;

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da sanığın, 24.10.2017 tarihli bilirkişi heyeti raporunda beyan edilen kusur konusundaki görüşün hükme esas alınması suretiyle sanığın olayın meydana gelmesine asli kusurlu eylemi ile sebebiyet verdiği kabul edilerek, ... ... Başsavcılığı tarafından düzenlenen tebliğnamede de bu kabul doğrultusunda temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi talep edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da sanığın, 24.10.2017 tarihli bilirkişi heyeti raporunda beyan edilen kusur konusundaki görüşün hükme esas alınması suretiyle sanığın olayın meydana gelmesine asli kusurlu eylemi ile sebebiyet verdiği kabul edilerek, ... ... Başsavcılığı tarafından düzenlenen tebliğnamede de bu kabul doğrultusunda temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi talep edilmiştir.

Tüm bu gerekçeler ile; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu eylemi ile sebebiyet verdiği kaza neticesinde 34 kişinin ölümü ile birlikte kendisinden şikayetçi olan ve 27’si nitelikli olmak üzere 29 kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında tayin edilen temel ceza miktarı isabetli görülmüştür.

Bu gerekçelerle; sanık ... hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan tayin edilen temel ceza miktarının isabetli olduğu düşüncesinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşlerine katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2014/31399, Karar No: 2016/10115, Tarih: 26.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/31399 E.  ,  2016/10115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içeriğine göre, kolluk görevlilerinin suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar .......ve ..........suça konu çelik kapı malzemeleri ile yakalaması üzerine, suça sürüklenen çocuğun suça konu malzemeleri çaldıkları yeri söylemek suretiyle henüz yasal müracaatı bulunmayan mağdura iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç olarak verilen 5 ay 25 gün hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi uyarınca "iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesi" şeklinde tedbire çevrilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde "2 yıl süre ile ....... Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne başvurusu ile fiziki yapısı ve yeteneğine göre kendi seçtiği ve kurumca da onaylanan bir spor branşında eğitim görme yaptırımına çevrilmesi" şeklinde seçenek yaptırıma karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9552, Karar No: 2017/2841, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/9552 E.  ,  2017/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17997, Karar No: 2010/13518, Tarih: 02.12.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/17997 E.  ,  2010/13518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

3- Sonuç cezanın "adli para cezası" yerine "para cezası" olarak belirlenmesi,

4- Sanığa hükmedilen adli para cezasının TCK.nun 52/4 madde ve fıkrası yerine TCK.nun 52/5. madde ve fıkrasına göre taksitlendirilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimin "...-... saat 02:00" ibaresinin ve sanığa hükmedilen para cezalarının önüne "adli" ibaresinin eklenmesine, hükümden cezaların içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması ve taksitlendirmeye ilişkin kısımdan "TCK.nun 52/5" ibaresinin çıkarılıp yerine "TCK.nun 52/4" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 2.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9371, Karar No: 2007/11349, Tarih: 26.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/9371 E.  ,  2007/11349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZİNCAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 2069 parsel sayılı taşınmaza davalılardan S.. kendisine ve diğer davalı idareye ait taşınmazların sınırına ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini, ağaçların kök ve gölge zararına yol açtığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece kısa karar gerekçeli karar çelişkisi nedeniyle bozulmuş olup mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 2069 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya, komşu olan 1920 parsel sayılı taşınmazın ise davalı S..., 2070 nolu parselinde davalı DSİ Genel Müdürlüğüne ait olduğu, 1920 ve 2070 nolu parseller üzerinde kavak, söğüt ve iğde nitelikli ağaçların bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan ağaçların kendi taşınmazına zarar verdiğini ileri sürerek, zararın giderilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır.

O halde, taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanununun 737. ve devamı maddelerinde öngörülen komşuluk hukuki ile ilgili düzenlemelerin gözetilmek suretiyle çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Bilindiği üzere; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama,zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Somut olaya gelince; davalılardan S..e ait 1920 parsel üzerinde davacının taşınmazına sınından 4,5 metre uzakta olmak üzere 78 adet kavak, söğüt ve iğde ağacının dikildiği keza, mülkiyeti diğer davalı DSİ Genel Müdürlüğü'ne ait 2070 nolu parsele de yine davalı tarafından aynı şekilde münferit ağaçların dikildiği ve yargılama aşamasında DSİ'ye ait 2070 parsel sayılı taşınmazdaki ağaçların kesildiği görülmektedir.

Mahkemece, yapılan keşifler neticesinde elde edilen 9.7.2005 tarihli zirai bilirkişi raporunda davalıların taşınmazlar üzerindeki ağaçların hali hazırda davacıya herhangi bir zararının bulunmadığı, ancak muhtemel zararın oluşabileceğine değinilmiş, sonradan alınan zirai bilirkişi raporlarında ise, davacının bir zararının bulunup bulunmadığı belirlenmemiş ve kavak ağacı dikmenin bir kurala bağlandığı belirtildikten sonra açıkça bir zararın var olup olmadığı tespit edilmemiştir.

O halde, mahkemece yapılan uygulama, araştırma ve inceleminin yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde hükme elverişli olduğu söylenemez.. Eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Öte yandan, yargılama aşamasında 2070 nolu parsel üzerindeki ağaçlar kesildiğine göre, bu parsel yönünden davanın konusuz kaldığı gözetilmek suretiyle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.