muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5212, Karar No: 2018/20575, Tarih: 14.11.2018

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyeri işletmekte olduğu limanın dış güvenliğinin alt işverene verilmesi iç güvenlik hizmetinin ise eskiden olduğu gibi bizzat yürütülmesi hususunda işletmesel karar alıp valilik onayına tabi bu karar yönünden valiliğin onay vermesi sonrasında işletmesel kararı uygulayıp dış güvenlik işini dava dışı Hedef güvenlik firmasına vermiştir. Dış güvenlik işini alan alt işveren bu işi tamamen kendi işçileri ile yapmış, davalı asıl işverenden işçi devralmamıştır. Dış güvenlik işinin alt işverene devri nedeniyle oluşan istihdam fazlalığına bağlı olarak çıkartılan işçilere teklif edebilecek başkaca bir iş olduğu veya fesih öncesinde ve sonrasında çıkartılan işçilere teklif edilebilecek bir işe işçi alındığına dair bir veri de bulunmamaktadır. Yardımcı işlerden olan güvenlik işinin iç güvenlik ve dış güvenlik olarak ikiye ayrılarak dış güvenliğin alt işverene verilmesine engel bir durum da söz konusu değildir. Açıklanan nedenle feshin son çare olması ilkesine uygun işletmesel karara dayandığı kabul edilerek davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

H)Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi ile ilk derece mahkemesi kararlarının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 3 tebligat gideri 27 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24050, Karar No: 2014/9122, Tarih: 12.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24050 E.  ,  2014/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar Mehmet İşçan ve ... hakkında: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, Sanıklar ... (İmat) ve ... hakkında: Beraatlerine

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre; sadece sanıklar ... (İmat) ve ... hakkında verilen beraat hükümlerini temyiz ettiği kabulüyle yapılan incelemede;

1- Katılan vekilinin, sanıklar ... (İmat) ve ... hakkında '2005, 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından verilen beraat hükümlerine, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın ise mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında '2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından vergi mütalaası verildiği ve aynı suçlardan kamu davası açıldığı cihetle, farklı takvim yıllarında işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı da gözetilerek, her takvim yılında işlenen suç yönünden ayrı hüküm kurulması yerine yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar ... (İmat) ve ... yönünden; elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanıklar ... ve ... yönünden ise; toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekilinin; sanıklar ... (İmat) ve ... hakkında da mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, sanık ... müdafiinin; yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, dava zamanaşımının gerçekleştiğine, sanık ...'ın ise; yüklenen suçla ilgisinin olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle belirtilen hükümlerin ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin; sanıklar ... (İmat) ve ... hakkında '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince;

2

2- Katılan vekilinin; sanıklar ... (İmat) ve ... hakkında '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince;

2

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen ‘2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32628, Karar No: 2015/8234, Tarih: 02.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/32628 E.  ,  2015/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:Alacaklı ... tarafından borçlu şirket hakkında; Belediye Meclisinin 02.12.2011 tarihli kararı ile arttırılıp aylık 1100 TL olan otogar- otopark ücretinin 2011 ve 2012 yılı için ödenmeyen bedellerinden oluşan 21.900 TL asıl alacak ve fer’ilerinin tahsili talebi ile başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde; alacaklının, borçlunun itirazı ile duran takibin devamına yönelik itirazın kaldırılmasına karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece talebin reddi ile %20 tazminatın alacaklıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Alacaklı, takip talebinde ve ödeme emrinde alacağını otogar- otopark ücreti olarak göstermiş ve takip talebine otogar ücretleri hakkında alınan Belediye Meclis Kararını eklemiştir. Bu belgeye dayalı olarak itirazın kaldırılması istenmektedir. Hal böyle olunca, itirazın kaldırılmasını isteyen dilekçede alacaklı tarafça otopark ücreti alacağından bahisle itirazın kaldırılmasının istenmesi ve bilahare verilen dilekçede alacağın “otogar ücreti” alacağı olduğuna yönelik alacaklı beyanlarının iddianın genişletilmesi niteliğinde olduğunun kabulüne olanak bulunmamaktadır.

Şu halde; alacaklının genel haciz yoluyla başlattığı icra takibinde İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan ve mücerret borç ikrarını içeren bir belgeye dayanmadığı tartışmasızdır. Ancak borçlu vekilinin mahkemeye verdiği 21.01.2014 tarihli dilekçesinde otogar ücretinin günü gününe ödenmekte olduğunu ileri sürüldüğü görülmektedir. Borçlu, borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul edip, itirazını ödeme olgusuna dayandırdığına göre, itirazın kaldırılması isteminin mahkemede incelenmesi sırasında alacaklının artık İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek ve yer yoktur. Çünkü anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borçtur. Borçlu hukuki ilişki ve borcu kabul edip borcunu ödediğini ileri sürdüğüne göre, kabul edilen bir hususun ayrıca İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerle ispatına yer olmadığı izahtan varestedir (H.G.K. 04.12.1985 tarih ve 1984/12-527 E. 984. K.). Bu durumda borçlunun ödeme iddiası üzerinde durularak bu iddiayı ispat hususunda göstereceği belge ve delilleri incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.Kabule göre de; mahkemece alacağın İİK’nun 68. maddesinde belirtilen belgelere dayanmadığı gerekçe gösterilerek itirazın kaldırılması istemi reddedildiğine ve bu ret gerekçesi İİK’nun 68/son maddesi uyarınca esasa ilişkin bir neden sayılamayacağına göre istemi reddedilen alacaklı aleyhine asıl alacağın %20’si oranında tazminata hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18343, Karar No: 2014/2807, Tarih: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18343 E.  ,  2014/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın ve taşınmaz üzerindeki ağaçların bedellerinin dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Ağaçların enkazının davacı tarafından alındığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle düşük bedel tesbiti,

Doğru olmadığı gibi,

2)11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiğinden,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 8. numaralı beddinde "7.299,00 TL" yerine "8.110,00 TL" yazılmasına,

b)Vekalet ücretine ilişkin bölümünden (1.596,14) rakamının çıkartılmasına, yerine (1.320,00) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13210, Karar No: 2006/16299, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13210 E.  ,  2006/16299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 8.8.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava zorunlu geçit ihtiyacı istemi ile açılmıştır. Davacılar 151 ada 2, 5 ve 481 ada 12 parsel sayılı taşınmazlarının genel yol ile bağlantılarının bulunmadığını bildirerek genel yola uluşmak amacıyla bitişik taşınmaz maliki Devlet Demiryollarının 149 ada 1 parsel sayılı taşınmazı üzerinden, uygun bulunacak yerinden geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir. Davalı idare ise geçit için başka seçeneklerin araştırılması gerektiğini ve o seçenekler üzerinden geçit tesis edilmesini savunmuş, yargılamaların devamı sırasında da Devlet Demiryollarına ait 1 parsel nolu taşınmazın güney sınırı boyunca kurulacak olan geçite itirazlarının olmayacağını bildirmiştir. Mahkemece davalı Devlet Demiryollarına ait 1 parsel sayılı taşınmazın A harfli bölümü üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı Devlet Demiryolları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kurulan geçit davalı idarenin 1 numaralı parselinin ortasından kurulmuş olup batı istikametine doğru genel yola ulaşacak bölümünde ise 15 metreden daha yakın olacak şekilde Devlet Demiryoluna yakınlaştığı anlaşılmaktadır. Davalı idare 30.9.2005 günlü yazısında demiryoluna 15 metreden yakın mesafede yapılacak iş ve yapıların tehlike hattının içine girdiğini, bu nedenle belirlenen geçit güzergahının fenne uygun mesafeden yapılmadığını bildirdiği halde bu itiraz üzerinde durulmadığı anlaşılmaktadır.

Bundan ayrı; belirlenen geçit güzergahının davalı idareye ait parseli ikiye böler şekilde kurulması da fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine aykırı olmuştur. Davalı idareye ait taşınmazın güney hududu boyunca belirlenecek bir güzergahın geçit için daha uygun olacağı anlaşılmakta olup, idarenin buradan verilecek geçit için bir itirazının da olmayacağı belirtildiğine göre geçit hakkının buradan kurulması yerine bu güzergahta zaman zaman olacak yağmurlar nedeniyle oluşacak taşkından sözedilerek kararda yazılı olduğu gerekçelerle A harfi ile gösterilen seçeneğin uygun bulunması yasaya aykırı görülmüştür.

Kabule göre de, üzerinden geçit tesis edilen 149 ada 1 parsel numaralı taşınmaz ile mülkiyet ilişkisi bulunmayan Abdulgafur Mıcırlar'ın eldeki dava için davalı sıfatı olmaması gerekirken ona da husumet yöneltilerek yatırılan geçit bedelinden yararlandırılmış olması da yasaya aykırıdır. Ayrıca, 481 ada 12 parsel için mutlak geçit ihtiyacı varlığı kabul edilerek bu parsel yararına da geçit kurulmasına rağmen, kurulan geçite irtibatı olduğu tespit edilmeden ve bu parsele ait uygun pafta da getirtilmeden karar verilmesi de yasaya aykırılığı oluşturmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Devlet Demiryolları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/999, Karar No: 2019/11513, Tarih: 18.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/999 E.  ,  2019/11513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1. maddesinde barış zamanında 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 89'uncu maddesi uyarınca haklarında verilen idari para cezası kesinleştikten sonra kabul edilecek bir özrü olmadan bakaya kalanların durumu değerlendirilmektedir. Askere sevk için çağrıldıkları halde askerlik şubesine gelemeyecek olanlar bakımından nelerin kabul edilebilir özür ya da yasal bir mazeret olabileceği 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nda sayılmıştır. Sanığın alınan ifadesinde; ailevi ve psikolojik sebeplerden dolayı sevk işlemlerini yaptıramadığını beyan etmesi hususları nazara alındığında kanuni anlamda bir mazeretten bahsetmenin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16023, Karar No: 2025/1921, Tarih: 13.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/16023 E.  ,  2025/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1451 E., 2024/1675 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Siirt 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/257 E., 2022/209 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Siirt Valiliği koordinasyonunda Siirt Akamemi Derneği tarafından yürütülmekte olan ve Devlet Planlama Teşkilatı tarafından SODES kapsamında kabul edilerek finanse edilen .... Gençlik ... Yarınlar projesinde, Eğitimde Fırsat Eşitliğini sağlamaya yönelik faaliyetleri çerçevesinde Sosyal Bilgiler öğretmeni olarak 1.750,00 TL ücretle çalıştığını beyanla, davalı Derneğe ait iş yerinde 10.09.2013-05.03.2014 tarihleri arasında kesintisiz bir şekilde 1.750,00 TL aylık ücretle hizmet akdine tabi çalışmaların tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1- Davalı davaya cevap vermemiştir.

2-Fer'i müdahil Kurum vekili işverenliği iddia edilen davalının kamu kurumu olduğunu, kamu kurumundaki ödemelerin belgelere dayalı olduğunu, iddiaların yazılı delil ile ispatlanması, fiili ve gerçek çalışmanın kanıtlanması gerektiğini, açılan davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davalı ... Derneğinde davacının, 01.02.2014 ile 05.03.2014 tarihleri arasında brüt 1.596,00 TL ücretle hizmet akdine tabi çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kabulünde bir hatanın bulunmadığının anlaşılmasına göre fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili; davacı iddialarının tümüyle reddini savunduklarını, fiili ve gerçek çalışmanın kanıtlanması gerektiğini, Yargıtayın emsal nitelikte kararları bulunduğunu, dosyada somut herhangi bir kanıt olmadığını, tanık ifadeleri ile sonuca gidilmesinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazançların tespiti istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili; davacı iddialarının tümüyle reddini savunduklarını, fiili ve gerçek çalışmanın kanıtlanması gerektiğini, Yargıtayın emsal nitelikte kararları bulunduğunu, dosyada somut herhangi bir kanıt olmadığını, tanık ifadeleri ile sonuca gidilmesinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazançların tespiti istemine ilişkindir.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine (fiil ehliyetine) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231). Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder (Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s.288).

Somut olayda, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, hakkındaki davada hüküm kurulan davalı ... Derneğinin 16.08.2016 tarihinde fesholduğu, bu durumda taraf ehliyeti bulunmayan adı geçen davalı Dernek adına karar verildiği anlaşılmış olmakla, anılan davalı Derneğin ihyasının sağlanması bakımından, dernek son yönetim kuruluna husumet yöneltilerek ayrı bir dava açılması için, davacı tarafa uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde bu davanın sonucu beklenmeli ve Derneğin yeniden ihyası halinde, taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre karar verilmelidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA,

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.