muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1880, Karar No: 2013/4055, Tarih: 29.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1880 E.  ,  2013/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81, 29, 62 maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkla maktul arasında çıkan tartışma sonucu maktulün küfür ederek sanığın üzerine bıçakla yürüdüğü, sanığın da maktulün elinden bıçağı aldığı, ele geçirdiği bıçakla maktule vurmak suretiyle öldürdüğü olayda, maktulden kaynaklanan ve haksız fiil oluşturan söz ve davranışlar da dikkate alındığında, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesi uyarınca, makul oranda indirim yapılması gerektiğinin, 07/12/2011 tarihli bozma kararında belirtildiği ve bozmaya uyulduğu halde, bozma kararını etkisiz kılacak şekilde 13 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 29/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14028, Karar No: 2012/15445, Tarih: 18.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/14028 E.  ,  2012/15445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :3-169

Dava, trafik kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylıkların 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Sigortalı, 14.08.1997 tarihinde, davalı yönetimindeki aracın TEM otoyolunda bankete çarpıp takla atması sonucunda vefat etmiş, Gerede Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1997/194 Esas 1999/181 Karar sayılı ceza davasında, olayda davalı 8/8 oranında kusurlu bulunmuş, işbu rücu davasının yürütülen yargılaması sırasında alınan ve davalıyı %100 kusurlu bulan Adli Tıp Raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesinde; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malulü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesidir. Anılan madde uyarınca, davacı Kurumun rücu hakkı, kanundan doğan kendine özgü ve bağımsız rücu hakkı niteliğindedir. Bu madde kapsamında rücu edilecek kişilerin sorumlulukları, üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile kanunda belirtilen sosyal sigorta yardımlarının yapılmasını gerektiren bir halin doğması ile sigortalı veya hak sahiplerine bu yardımların yapılması koşuluna bağlanmıştır.

Bu Kanun hükümleri kapsamında “sigortalı” ve “hak sahibi” konumunda bulunanlara malûllük, yaşlılık ve ölüm durumlarında, belirli koşullar altında sağlanan sosyal sigorta yardımlarına ilişkin hükümler içeren 1479 sayılı Kanun, sosyal güvenlik mevzuatının önemli bir parçasıdır. Sosyal güvenlik hukuku; diğer hukuk dallarından bağımsız, öngörülen amaca uygun, kendine özgü düzenlemeler içermekte ise de, genel hukuk kurallarından tümüyle ayrı düşünülemez. Konunun daha iyi anlaşılabilmesi ve taraflar arasındaki çekişmenin dayanağı olan maddeye yönelik olarak uygulama koşullarının, kapsam ve sınırlarının ortaya konulabilmesi için tazminat hukukunun genel prensiplerinin de irdelenmesi gereklidir.

Tazminat hukukunun bir ilkesi olarak, sorumluluk koşulları gerçekleştiği takdirde, zarar veren, zarar görenin mal varlığında oluşan eksilmeyi gidermek durumunda ise de, zararın tümüyle giderilmesini amaçlayan “tam tazmin” ilkesinin katı bir şekilde uygulanmasının, adil olmayan haksız sonuçlar doğurabileceği, bazı özel sebepler nedeniyle tazminat tutarında indirim yapılmasının hakkaniyete daha uygun düşeceği görüş ve yaklaşımını benimseyen kanun koyucu tarafından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddelerinde bu düşünceden hareket ederek düzenlemeler yapılmıştır. Anılan Kanunun “Tazminat miktarının tayini” başlıklı 43. maddesinde; hakimin, tazminatın türünü ve kapsamının derecesini, durum ve mevkiinin gereğine ve hatanın ağırlığına göre belirleyeceği belirtilmiştir. Sözü edilen “durum ve mevkiinin gereği”, ekonomik ve sosyal olgular içinde değerlendirilebilecek geniş yorumlu kavramlardır. Bu kapsamda maddede yazılı; eylemi gerçekleştiren (zarar veren) kişinin, karşılık almaksızın zarar gören yararına bir davranışta bulunduğu sırada zararlı sonuç doğuran olayın meydana gelmesi olarak beliren bu tür olgulara en çarpıcı örnek, “hatır taşımacılığı”dır ve amaçlanan, olayın özelliklerine göre hakkaniyete uygun sonuca ulaşmaktır.

Hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı yönündeki genel hukuk ilkesinin yansıması olarak kaleme alınan ve tazminat miktarından indirim sebepleri olarak daha çok, zarar gören ile ilgili olanlara yer veren, anılan Kanunun “Tazminatın tenkisi” başlıklı 44. maddesinde de; zarar gören taraf zarara razı olduğu veya kendisinin eylemi zararın doğmasına ya da zararın artmasına yardım ettiği ve zararı yapan kişinin durum ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakimin, zarar ve ziyan tutarını indirebileceği veya zarar ve ziyanı hüküm altına almaktan vazgeçebileceği açıklanmış, eğer zarar kasten veya ağır bir ihmal ya da tedbirsizlikle yapılmamış ve tazmini (giderilmesi) de borçluyu müzayakaya maruz bırakacak ise hakimin, zarar ve ziyan miktarını hakkaniyete uygun olarak indirebileceği belirtilmiştir. Burada, zarar gören, açık veya üstü örtülü (zımni) bir irade beyanı ile zarara ... gösterebileceği gibi, rızanın, bir takım olgulardan çıkarılarak var sayılması da olanaklıdır.

Öte yandan, konuyla ilgili olarak 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun “Genel hükümlerin uygulanması” başlığını taşıyan 87. maddesinde; yaralanan veya ölen kişi, hatır için karşılıksız taşınmakta ise veya motorlu araç, yaralanan veya ölen kişiye hatır için karşılıksız verilmiş bulunuyorsa, işletenin veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin sorumluluğunun, genel hükümlere tabi olacağı belirtilmiş olup, maddenin yollamada bulunduğu genel hükümler kapsamında, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri yer almaktadır.

Mahkemece; dava konusu somut olayda, hatır taşımacılığı olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak, davalının tazmin yükümlülüğünün, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler ışığında yapılacak değerlendirme uyarınca belirlenmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2384, Karar No: 2010/2467, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2384 E.  ,  2010/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Plas. Ür. Paz. Dış Tic. Ltd. Şti. Ile davalı ... Mob.Kop.Dikiş İpliği San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı İnegöl 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.12.2009 gün ve 522-579 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari satım akdinden kaynaklanmış olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13327, Karar No: 2013/16924, Tarih: 07.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13327 E.  ,  2013/16924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılan inceleme sonucu alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken geçerli olmayan raporlara göre eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Davacı murisi için Kıymet Takdir Komisyonunca tesbit edilen bedelden davacı payına düşen 984,59-TL olup bu bedelin tesbit edilen bedelden mahsubu gerekirken, 7.648,00-TL'nin mahsubu ile eksik bedele hükmedilmesi,

3) Davacı dava dilekçesinde tesbit edilecek bedelin faizi ile birlikte tahsilini talep ettiği dikkate alınmadan bu hususta bir karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3356, Karar No: 2022/11964, Tarih: 11.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3356 E.  ,  2022/11964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 24/12/2021 tarih 2021/İHK-42907 sayılı davalının itirazının kısmen kabulüne dair kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde davadan feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11/08/2022 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3.Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,11/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9855, Karar No: 2017/11625, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9855 E.  ,  2017/11625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8748, Karar No: 2018/19246, Tarih: 20.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/8748 E.  ,  2018/19246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalı ...'nın kurmuş olduğu ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Demeğinin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği, davaya cevap vermemiş, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı ...'nın temyizi üzerine karar, Dairemizin 25/02/2016 gün 2014/32387 esas, 2016/5676 karar sayılı ilamı ile ''...Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve çalışma süresinin doğru belirlenip belirlenmediği hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur... işçinin çalıştığı günlerde günlük onbir saati aşan onbir-ondört saat arasında üç saatlik çalışmasının fazla çalışma olduğu kabul edilmelidir. ...Öte yandan, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 10.07.2009 tarihinden itibaren dava dışı başka bir işveren yanında çalışması görülmektedir. Mahkemece, bu dönem ile çakışacak şekilde davalıya ait işyerinde 10.12.2009 tarihine kadar çalıştığı kabul edilmiştir. Aynı tarihlerde iki ayrı işyerinde çakışan çalışmasının olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, bu çakışan çalışma durumu davacıya açıklattırılarak, işyeri kayıtlarından da çalışma süresi belirlenerek, davalı ... ile davalı Dernek ve dava dışı şirket arasındaki hukuki ilişki de araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir...'' gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Bozma ilamında belirtilen hususlara dikkat edilmemiştir. Bozma ilamında, kabul edilen çalışma süresinde davacının dava dışı başka bir işveren yanında çalışmasının görüldüğü, çakışan bu çalışma durumunun davacıya açıklattırılarak, işyeri kayıtlarından da çalışma süresi belirlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bozma ilamı sonrası, Mahkemece davacının çalışma süresi, çakışan çalışma dönemi dışlanmak suretiyle 07/07/2008-10/06/2009 tarihleri arasında 11 ay 3 gün olarak kabul edilmiştir. Buna göre de, kıdem tazminatı isteğinin reddedilmesi ve fazla çalışma ücreti alacağının da kabul edilen bu çalışma süresine göre hesaplanması isabetli ise de, dava konusu yapılan yıllık izin ücreti alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin de kabul edilen bu çalışma süresine göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10569, Karar No: 2013/13120, Tarih: 23.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10569 E.  ,  2013/13120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; davalının ödediği aylık 200,00 TL iştirak nafakasının çocuğun ihtiyaçlarını karşılamada yetersiz kaldığı iddia edilerek; nafakanın aylık 650,00 TL'ye çıkarılması talep edilmiş, mahkemece; hükmedilen iştirak nafakasının her yıl ocak ayının 15'inden geçerli olmak üzere Tüfe oranında arttırılmasına karar verildiği, kararın 07.03.2011 günü kesinleştiği, bu tarihten sonra çocuğun ihtiyaçlarında hüküm altına alınan artış oranı ile karşılanamayacak bir artış meydana geldiği veya davalının gelirinin ciddi oranda arttığı yönünde delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1. maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı, 330. maddesinde; nafaka miktarının, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirleneceği, 331. maddesinde de; durumun değişmesi halinde hakimin, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirleyeceği hükme bağlanmıştır.

Bu bağlamda; nafakanın yeniden belirlenmesi için yasada kesin bir zaman diliminin geçmesi aranmamıştır. Artım şartları oluşmuşsa, her zaman nafakanın artırılması istenebilir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 10.02.2011 günü anlaşmalı boşandıkları; 2008 doğumlu müşterek çocuğun velayetinin anneye verildiği, çocuk yararına aylık 200,00 TL iştirak nafakası takdir edildiği, nafakanın her yıl Ocak ayının 15'inden geçerli olmak üzere Tüfe oranında artırılmasına karar verildiği, eldeki artırım davasının yaklaşık 1,5 yıl sonra 25.06.2012 günü açıldığı, davacı annenin öğretmen olduğu, aylık 1.800,00 TL gelirinin bulunduğu, nafaka yükümlüsü babanın ilköğretim okulunda müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, aylık 2.500,00 TL gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı nafakanın takdir edildiği tarihten sonra çocuğun ihtiyaçlarında artış olduğunu, nafakanın bu ihtiyaçları karşılamada yetersiz kaldığını ileri sürerek artırım isteminde bulunmuş ve iddiasını ispat için tanık dinletmiştir. Davacı tanığı ... beyanında; davacının öğretmen olduğunu; tarafların boşanmasından önce çocuğa davalının annesinin baktığını ancak boşanmanın ardından davacının işte bulunduğu 08.00-15.00 saatleri arasında çocukla ilgilenmesi için bakıcı tutmak zorunda kaldığını, bakıcıya aylık 500,00 TL ücret ödediğini beyan etmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; tanık beyanı dikkate alınmaksızın,yanılgılı değerlendirme sonucu çocuğun ihtiyaçlarında hüküm altına alınan artış oranı ile karşılanamayacak bir artış meydana geldiğinin ispatlanamadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya uygun görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; çocuğun bakıcı giderini dikkate alarak, hakkaniyete uygun bir artırıma karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.