muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12166, Karar No: 2022/20309, Tarih: 19.10.2022

(5) Bu maddenin iki, üç ve dördüncü fıkrasındaki fiillerden dolayı tüzel kişiler hakkında bunlara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur"şeklinde düzenleme mevcuttur.

TCK 181/1 de düzenlenen suçun oluşması için atık veya atıkların alıcı ortam olan havaya suya ve toprağa ilgili kanunlarda belirlenen teknik usullere aykırı olarak ve çevreye zarar verecek şekilde verilmesi gerekir.

Suçun oluşumu için atık ve atıkların teknik usullere aykırı olarak çevreye verilmesi tek başına yeterli olmayıp bu atık veya atıkların aynı zamanda çevreye zarar verecek şekilde alıcı ortama verilmesi gerekir.Yani teknik usullere aykırı olarak verilen atık veya atıkların çevreye zarar verecek nitelikte boyutta ve elverişlilikte olması ve atık veya atıkların çevresel değerleri somut bir biçimde tehlikeye sokması gerekir; suçun oluşumu için zararın oluşumu aranmaz,

TCK 181/4 de; TCK 181/1 ve 181/2 de düzenlenen fiillerin insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların ve bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek niteliklere sahip olan atık veya atıklarla ilgili olarak işlenmesi halinde cezanın artırılacağı öngörülmüştür.

Bu nitelikli hal için atık veya atıkların maddede bahsedilen niteliklere sahip olması gerekir. Şayet atık veya atıklar maddede belirtilen niteliklere sahip değilse ve diğer koşullar oluşmuş ise fail TCK 181/1 veya TCK 181/2 de yer alan suçun temel şekli ile cezalandırılır.

Nitelikli halin uygulanabilmesi için maddede öngörülen sonuçların ortaya çıkması aranmaz; atıkların sayılan niteliklere sahip olması aranır. Şayet sonuçlar ortaya çıktığında başka bir suç oluşuyorsa fail hakkında farklı neviden fikri içtima hükümleri uygulanmalıdır.TCK 181/4 maddesinden sorumluluğun doğabilmesi için failin çevreye atılan atık veya atıkların fıkrada belirtilen niteliğe sahip olduğunu bilmesi gerekir.

5237 sayılı TCK'nın 181 ile ilk çevre suçu olarak çevrenin kasten kirletilmesi düzenlenmiştir. Aynı Kanun'un 344. maddesindeki düzenleme gereği TCK'nın 181 maddesinin 1. Fıkrası Resmi Gazetede yayım tarihi olan 12/10/2004 tarihinden itibaren 2 yıl sonra yani 12/10/2006 tarihinde yürürlüğe girmiştir bu nedenle bu tarihten önce işlenen ve TCK'nın 181 kapsamına giren eylemler suç oluşturmayacak söz konusu eylemler şartları var ise 2872 sayılı Çevre Kanunu'na göre işlem görecektir. Maddenin diğer fıkralarında düzenlenen haller için ise yürürlük tarihi 1 haziran 2005 tir.

TCK 181 düzenlenen madde metnindeki ilgili kanunlar ibaresinden; ilgili kanunlar ve bu kanunlara dayanarak çıkartılan yönetmelikler ve diğer yazılı düzenlemeler anlaşılmalıdır.

Anayasamızın 38. maddesinde "Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz; kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez" şeklinde de ifade edilen evrensel nitelikteki "kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesi,

TCK 181 düzenlenen madde metnindeki ilgili kanunlar ibaresinden; ilgili kanunlar ve bu kanunlara dayanarak çıkartılan yönetmelikler ve diğer yazılı düzenlemeler anlaşılmalıdır.

Anayasamızın 38. maddesinde "Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz; kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez" şeklinde de ifade edilen evrensel nitelikteki "kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesi,

5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinde "(1) Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz.Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. (2) İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz. (3) Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz" olarak belirtilmiştir.

Somut olayda; dava konusu atıkların 04/07/2004 ila 25/03/2005 tarihleri arasında taşınarak alıcı ortama (toprağa) verildiği ve sanık ...'in ihbarı neticesinde 27.03.2006 tarihi ve sonrasında gerçekleştirilen kazı çalışmaları sırasında atık dolu varillerin bulunduğu, yapılan bilirkişi incelemeleri ile bu atıkların TCK'nın 181/4. maddesinde düzenlenen insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların ve bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek niteliklere sahip olduğu anlaşılmıştır.

TCK 181/4 maddesinin yürürlük tarihi yukarıda ayrıntıları ile açıklandığı üzere 1 Haziran 2005 tir. Bu tarihten önce gerçekleşen eylemlerin TCK 181/4 kapsamında değerlendirilerek cezalandırılması suçta ve cezada kanunilik ilkesine aykırılık oluşturacaktır. Zira madde metninden; atık veya atıkların alıcı ortam olan havaya, suya ve toprağa ilgili kanunlarda belirlenen teknik usullere aykırı olarak ve çevreye zarar verecek şekilde verilmesinin yeterli olduğu suçun oluşması için zararın aranmadığı ayrıca kanuni düzenleme ile sanıklara eylemlerinden doğabilecek tehlikeyi veya zararlı neticeyi engelleme yükümlülüğünün getirilmediği; sanıklara bu yükümlülüğün getirilmesinin suç teorisine ve suçta ve cezada kanunilik ilkesine açıkça aykırılık oluşturacağı anlaşılmaktadır. Bu nedenle dava konusu olayda suç tarihinin son taşıma işlemi olan 25/03/2005 olduğu ve anılan kanuni düzenlemenin bu tarihte yürürlükte olmadığı ve sanıkların eylemlerinin TCK 181/4 kapsamında suç oluşturmaması ve sanıkların kanundan kaynaklanan önleme yükümlülüklerinin bulunmaması nedeniyle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulünün gerektiği düşüncesiyle; sanıklar ..., ... ve ... yönünden mahkumiyet kararı verilmesi yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/8923, Karar No: 2014/18207, Tarih: 09.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8923 E.  ,  2014/18207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi kurum vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7316, Karar No: 2025/3750, Tarih: 20.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7316 E.  ,  2025/3750 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2816 Esas, 2024/1952 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hadim Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/186 Esas, 2023/257 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 inci ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nın 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Değerlendirme tarihi olan 2022 yılı Taşkent İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir. Bu nedenle karar denetlenemediğinden, 2022 yılına ait sulu tarım arazilerinde münavebeye esas ürün listesi, ürünlerin toptan kg satış fiyatı ile dekar başına verim ve üretim maliyetleri ile hükme esas rapordaki meyve ağaçlarının dekar başına verim miktarları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2022 yılı dekar başına üretim masrafı (kalem kalem masraf dökümü) ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilmelidir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3556, Karar No: 2017/5919, Tarih: 31.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3556 E.  ,  2017/5919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2015 tarih ve 2014/556-2015/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; Müvekkil Hulki Cevizoğlu’nun, “GÜNEŞİ BEKLERKEN Ey Türk İstiklalinin Evladı 3” isimli kitabını yayımladığını, davalı kuruluşun yayımcılığını üstlendiği “Güneşi Beklerken” adlı TV dizisinin Kanal D Televizyon Kanalı’nda yayınlanmış olduğu ve yaklaşık 2-3 aydır da TV2 adlı televizyon kanalında yayınlanmaya devam ettiğini, müvekkile ait eser ismi ile davalının yayınladığı dizinin isminin birebir aynı olduğu ve dizinin geniş izleyici kitlesine ulaşmasını sağlayan önemli bir etken olduğunu, bu durumun haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek tecavüzün tespiti ve önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; eserin adının korunmasının o eser bakımından ayırt edici niteliği bulunan ve genel olarak herkes tarafından kullanılmayan adlar için geçerli olduğunu, adın korunması için fikrin orijinal bir fikir olması gerektiğini, herkesçe düşünülebilecek bir adın korunmasının söz konusu olmadığını, adı geçen dizinin gençlik dizisi olduğunu, davacının kitabı ile benzer konuları içermediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; "Güneşi Beklerken” ibaresinin, gündelik dilde herkesçe kullanılabilecek nitelikte olması, herhangi bir ayırt edici niteliğinin ve davacı tarafa atfedilebilecek özgünlüğünün bulunmaması, davalı tarafın fiili ile davacı tarafın genel olarak eser sahipliğinden doğan haklarının ihlalinden söz edilemeyeceği, söz konusu ifadenin davaya konu televizyon dizisi adında kullanılması veya kullanım şeklinin herhangi bir iltibas oluşturma olanağının olmadığını, dava konusu dizinin yayınının davacının hak ve menfaatlerine bir tecavüz oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16151, Karar No: 2013/2482, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/16151 E.  ,  2013/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkiline borcuna karşılık çek verdiğini ve gününde ödemediğini, çekin zamanaşımına uğraması nedeniyle alacağın tahsili için ilamsız icra takibi yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı icra takibinin ve davanın yetkisiz yerde açıldığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının Ordu'da ikamet ettiği ve icra takibinin yetkisine yapılan itirazın yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu çek süresi içinde bankaya ibraz edilmiş ve karşılıksız çıkmış ise de süresi içinde kambiyo senedi yolu ile takip başlatılmadığından kambiyo senedi niteliğini kaybetmiş ve imzası inkar edilmeyen yazılı delil başlangıcı haline dönüşmüştür.

Alacağın bir miktar para alacağı olduğu dikkate alınarak davacının kendi ikametinde bunu talep edebileceği gözetilip işin esasının incelenmesi gerekirken davanın reddi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9954, Karar No: 2016/4666, Tarih: 12.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9954 E.  ,  2016/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı....Şti. vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 05.04.2016 Salı günü taraflar adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirketin maliki olduğu aracın seyir halindeyken, davalıların işleteni, sürücüsü ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı olduğu ticari kamyondan kopan şaftın araca çarpması neticesinde araçta ağır hasar meydana geldiğini, meydana gelen hasardan dolayı ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/221 D.İş sayılı dosyası ile yaptırılan delil tespiti sonucu araçta meydana gelen hasarın 100.000 Euro olduğunun belirlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 120.000 TL tazminatın avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08.11.2013 tarihinde harcını tamamlamak suretiyle talebini 179.310 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı .... Şti. vekili; davanın öncelikle görev ve yetki yönünden reddi gerektiğini, davacı aracının muayene geçerlilik süresinin kazadan 3 ay önce sona erdiğini, olayın davacı tarafın sürücüsünün hız limitine uymaması, takip mesafesini korumamasından meydana geldiğini, muayenesiz araçla trafiğe çıkan davacı tarafın hasara kendi özensizliği ile sebep olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kısmen kabulüne, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 179.310 TL'nin davalı ... Emlak İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve davalı ...'dan alacağın 120.000 TL'lik kısmına dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle tahsiline, ıslah edilen 59.310 TL kısım için faiz talep edilmediğinden bu miktar için faiz işletilmesine yer olmadığına, davalı ....'nin ...teminatı kapsamında 50.000 TL'den sorumlu olmasına, bu miktara dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş, karar davalı .... Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 10.199,36 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı . Emlak İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/146, Karar No: 2024/7167, Tarih: 04.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/146 E.  ,  2024/7167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/305 E., 2023/243

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş, Dairemizin 21.06.2023 tarihli bozma ilamı ile meydana gelen kaza olayında sanığın kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu sebebiyle bozma kararı verilmiş, bozma üzerine sanık hakkında hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi; kararın gerekçe içermediğine, mazeret taleplerinin reddedilerek dosyanın karara çıkartılmasının hatalı olduğuna, sanığın kusurlu olduğuna ve hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi; kararın gerekçe içermediğine, mazeret taleplerinin reddedilerek dosyanın karara çıkartılmasının hatalı olduğuna, sanığın kusurlu olduğuna ve hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 00:15 sıralarında ölen ...'ın kullandığı motorsiklet ile meskun mahal dışında, 14 metre genişliğinde, her biri 3,5 metre genişliğinde 3 şeritli ve 2,5 metre banket bulunan, bölünmemiş, iki yönlü, asfalt kaplı, aydınlatma bulunmayan, düz, eğimsiz, hafif çiseleyen yağmur sebebiyle ıslak-nemli yolda gece vakti seyir halinde iken bu gidiş istikametine göre yolun sağ banket tarafına temyize gelmeyen sanık ... tarafından hiç bir tedbir olmadan tekeri patlamış olarak park halinde bırakılan traktör römorkün sol arka köşe kısmına çarptığı, kaza sebebiyle motosiklet sürücüsü ...'ın öldüğü, motosiklette yolcu olarak bulunan eşi ve oğlunun nitelikli şekilde yaralandığı olayda, sanık ...'a ait buğdayların yine bu sanığa ait römork içinde bulunduğu, ancak bu sanığın traktörünün eski olması nedeniyle yeğeni olan sanık ...'ın traktörü ile ticaret borsasına götürülmek üzere bu traktöre bağlandığı, yolda iki kez patlayan römork tekerleğinin değiştirildiği, üçüncüsünde bu kez aynı römorkun sağ ön lastiğinin patlamış olması nedeniyle hem gecenin geç saati olması, hem havanın yağışlı olması nedeniyle krokide de görüleceği üzere sağ emniyet şeridine oldukça yakınlaşacak ancak kısmen güvenlik şeridi üzerinde kalacak şekilde römorkun bırakıldığı, önüne arkasına herhangi bir reflektör konulmadığı, römorkta buğday olması nedeniyle brandanın da kendiliğinden bulunan reflektörün görünmesini engellediği ve bu sebeple ölümlü ve yaralanmalı kazaların meydana geldiği olayda, dosya kapsamı incelendiğinde Mahkememizce yapılan değerlendirmede, traktörün sahibi ve idaresi altında bulunduran, böylelikle kazaya neden olan kural ihlalinden cezai anlamda sorumlu olan kişinin sanık ... olduğu, yolcu olarak traktörde bulunan ve buğdayları taşınan sanık ...'ın kazanın meydana gelmesinde etkisi olmadığı, sorumluluğun kazaya sebebiyet veren araçta yolcu olarak bulunmakta olan sanık ...'a yüklenemeyeceği anlaşılmakla, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12082, Karar No: 2013/9763, Tarih: 21.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/12082 E.  ,  2013/9763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendiğinde;

2-Borçlu idare vekili, müvekkili hakkında başlatılan icra takiplerine konu alacakların kamulaştırmasız elatmadan doğduğunu, takip dosyasında projeli işlerde kullanılmak üzere kamu hizmetlerine tahsis edilmiş ödeneklerin bulunduğu ... Bankası ... Şubesi'nde bulunan hesap üzerine 29.03.2013 tarihinde konulan haczin İİK'nun 82/1. maddesi gereği Devlet Malı olduğu ve bu tür alacaklar için 5999 sayılı Yasa'nın Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi ile haciz yasağı getirildiğini belirterek, yasaya aykırı haciz işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi üzerine hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.