muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5808, Karar No: 2024/6480, Tarih: 26.09.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince delillerin yeterince toplandığı, bunların değerlendirilmesinde, kanunun olaya uygulanmasında, hukuki nitelendirmede hata yapılmadığı, dosyaya sunulan sosyal inceleme raporu ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarının tekrarla; davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, babaanne ile torunları arasında kişisel ilişki kurulmasının, kişisel ilişkinin refakatçi olmadan ve yatılı şekilde kurulmasının dosya kapsamına ve çocukların üstün menfaatine uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 323, 324, 325 inci maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı anne vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Üçüncü kişilerin, koşulları gerçekleştiği takdirde çocukla kişisel ilişki kurma hakkı mevcut ise de kişisel ilişki süresinin anne ve babaya tanınan genişlikte olması beklenemez. Somut olayda, çocukların ve babaannenin yaşı, çocukların eğitim hayatları, anneleri yanında bir düzene alışkın olmaları ve mevcut koşulları, görüşleri, tarafların farklı illerde olmaları, 02.03.2022 tarihli uzman raporu dikkate alındığında davacı babaanne ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki süresinin uzun olduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 inci bendindeki davacı babaanne ile küçükler arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümün hükümden çıkartılmasına, yerine “Davacı ... ile torunları 2013 doğumlu ... ve 2011 doğumlu ... arasında her ayın birinci haftası Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan akşam 17.00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32825, Karar No: 2014/11451, Tarih: 21.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/32825 E.  ,  2014/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2008/175508

Mahkeme : İNEGÖL 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 10.04.2008 – 2008/142 esas ve 2008/186 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, kullandığını söylediği maddelerin de ele geçmemesi nedeniyle bu nitelikte olup olmadığı tespit edilemeyen, Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı’nca düzenlenen 07.09.2007 tarihli raporda da kan ve idrar örneklerinde uyuşturucu madde bulunmadığı belirtilen sanığın; soyut beyanı dışında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğine ilişkin yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15420, Karar No: 2016/483, Tarih: 18.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15420 E.  ,  2016/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2015/350020

Sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle koyma suçundan suça sürüklenen çocuk S.. A.. hakkında yapılan yargılama sonunda 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2015/142 esas, 2015/105 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 24.04.2015 tarihli ve 2015/213 esas, 2015/111 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği BAKIRKÖY 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13.05.2015 tarihli ve 2015/486 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür. "Yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde" (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Baysavcılığı ve görevli mahkemelerce bu kanun hükümlerine göre yapılır.”, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... (4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09.10.2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.10.2015 gün ve 67484 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2015 gün ve KYB/2015-350020 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5395 sayılı Kanunun amacının 1. maddede de belirtildiği üzere korunma ihtiyacı olan veya suça sürüklenen çocukların korunması olduğu, bu amaçla Çocuk Mahkemeleri'nin özel olarak düzenlendiği gözetilerek, yasanın geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceğinin öngörülmesi ve geçici 1. maddenin 2. fıkrasında belirtilen “ Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.” hükmünün 5395 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle önem arzettiği, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisinin bulunmadığı cihetle, Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.02.2015 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın 25.02.2015 tarihinde faaliyete geçen Küçükçekmece Çocuk Mahkemesi'ne devrinde isabetsizlik bulunmadığından, çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, merciince Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesi'nin görevli mahkeme olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevli mahkeme olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.05.2015 gün, 2015/486 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24645, Karar No: 2015/2491, Tarih: 26.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/24645 E.  ,  2015/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/61305

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2009/827 (E) ve 2012/956 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Denizli Devlet Hastanesinin 27.08.2009 tarihli raporunda, mağdurede sağ kulakta hafif iletim tipi kayıp olduğu, operasyon yapıldığı işitmenin normal hale gelebileceği ve sağ kulakta travmatik zar perforasyonu mevcut olduğu odriyometride hafif iletim tipi kayıp olduğu operasyonla düzelebileceği belirtilmesine göre, tedavi evrakı, kesin ve geçici raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek mağduredeki yaralanmanın duyularından ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olup olmadığı hususunda rapor alınmadan eksik incelemeyle karar verilmesi,

2) Sanık hakkında uygulanan kanun maddelerinin öngördüğü ceza miktarının alt sınırı itibari ile sanığın mahal mahkemesinde ifadesinin alınması gerektiği gözetilmeyerek CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6260, Karar No: 2024/8339, Tarih: 13.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/6260 E.  ,  2024/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suçlar : Silahlı terör örgütüne üye olma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme

Hüküm : 1-Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi,

2-Sanıklar hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan; TCK'nın174/1-2, 52/2, 53. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi,

3-Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan; 6136 sayılı Kanun'un 13/2, ek 5. maddesi, 3713 sayılı Yasanın 5/1, TCK'nın 52, 53, 58/9. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanık ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

I-)Sanıklar hakkında hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından yapılan temyiz incelemesinde;

Temyiz taleplerinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafileri ve sanık ...'nin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA,

II-)Sanıklar hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan yapılan temyiz incelemesinde;

II-)Sanıklar hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan yapılan temyiz incelemesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafileri ve sanık ...'nin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK' nın 58/9. maddesi bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup, kazanılmış hak oluşturmayacağı ve örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanıklar hakkında örgütsel faaliyet kapsamında işledikleri anılan suçta 5237 sayılı TCK' nın 58. maddesinin 9. fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafileri ve sanık ...'nin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediği, CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün H, J ve K maddelerine "TCK’nın 58/9. maddesi gereğince sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/06/2024 tarihinde silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden oy birliğiyle, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçları yönünden Başkan vekili ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

... ... ... ... ...

(Karşı Oy)

KARŞI OY

... ... ... ... ...

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Sanıklar ..., ..., ... hakkında Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturmalar sonucunda sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak 6136 sayılı yasaya muhalefet tehlikeli maddeleri bulundurma ve el değiştirme suçlarından kamu davaları açılıp açılan davalar birleştirilip Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesi 2017/808 esas üzerinden yürütülen yargılama sonucunda sanıkların ..., ..., ... silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 1-Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2,3713 sayılı TMK'nın 5/1,TCK'nın 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince 10 yıl 6 ay hapis cezası 2- 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet suçundan; 6136 sayılı Kanun'un 13/2, EK-5 ve 3713 Sayılı TMK'nın 5/1,TCK'nın 52/2-4, 53,58/9,63. maddeleri gereğince 18 yıl hapis ve 60.000 TL adli para cezası 3-Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan; TCK'nın 174/1-2 ,TCK'nın 52/2, 53,58/9,63. maddeleri gereğince 8 yıl hapis ve 200 TL Adli Para Cezası ile ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar verildiği,

Kararın istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/06/2020 gün ve 2017/808 (E) ve 2020/199 (K) sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verildiği tespit edilmiştir.

Dosyanın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucunda sanıkların hakkında verilen kararın düzeltilerek onanmasına oyçokluğuyla karar verildiği tespit edilmiştir.

Sanıklar hakkında silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan verilen hükümler konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması suçundan verilen mahkumiyet kararının yasal olmadığı ve bu suçtan sanığa ayrıca ceza verilemeyeceği, zira sanıkların silahları bulundurdukları yerde ele geçirilen silahlar arasında hem 6136 sayılı kanunun EK-5 maddesi kapsamında savaş mühimmatı, hem de TCK’nın 174. maddesi kapsamında el bombası ele geçirilmiş olması ve daha ağır cezayı gerektiren 6136 sayılı kanunun EK-5 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca eylem nedeniyle ayrıca tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması suçundan ceza verilemeyeceğinden atılı suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir.

Zira PKK terör örgütü üyesi Aram kod adlı ...’ın yer göstermesi sonucu, Çermik ilçesinde açık arazide 1 adet RPG 7 roketatar, 4 adet RPG 7 roketatar muhimmatı, 4 adet RPG sevk fişeği, 360 adet pil, değişik markalarda telsiz düzenekleri, 1 adet sabotaj okulu eğitim srojü yazılı kitap, 40 adet elektronik devre kartı, 8 adet fünye 7 adet anti personel roket muhimmatı ve sevk fişeği, 1 adet anti tank roket muhimmatı ve sevk fişeği, 2 adet el bombası, 221 adet m-16 fişeği, 185 adet kaleşnikof fişeği, 2 adet anti tank roket muhimmatı ve sevk fişeği, 1 adet m-16 şarjoru, 1 adet el bombası, 59 adet kaleşnikof fişeği, 59 adet m16 fişeği, 5 litre mazot, 500 adet pil, 250 kg nitrat gübre ve yaşam malzemesinin ele geçtiği,

Etkin pişmanlıkta bulunan sanığın yer göstermesi sonucu aynı yerde toprağa gömülü halde bulunan 6136 sayılı yasanın 13/2 ve EK-5 madde kapsamında kalan silahların yanında ayrıca el bombası bulundurması eyleminde hangi suçların oluşacağını ve sanıklar hakkında TCK 44. maddesi gereğince fikri içtima hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağını hukuksal olarak ortaya koymamız gerekmektedir.

Sanıkların aynı yerde toprağa gömülü bulunan; silahlı terör örgütüne silah, mühimmat ve paylayıcı madde bulundurması eylemi aynı kasıt ve tek suç işleme kararıyla işlenmesi nedeniyle tek suç mu oluşur?

Tek fiille birden fazla farklı suçun oluşumuna neden olması halinde fikri içtima hükümlerinin uygulanması suretiyle en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılması mı gerekir?

765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga)

Madde 79 – İşlediği bir fiil ile kanunun muhtelif ahkamını ihlal eden kimse o ahkamdan en şedit cezayı tazammun eden maddeye göre cezalandırılır hükmü yer almaktaydı.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu

Madde 44-(I). maddesinde “İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır. “

765 sayılı Türk Ceza Kanununun 79. maddesinde “kanunun muhtelif ahkamını ihlal eden kimse” kavramı kullanıldığı halde 5237 sayılı yasanın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi” kavramları kullanılmıştır. Eski Türk Ceza Kanunu uygulamasında sanığın tek fiille Türk Ceza Kanunundaki iki ayrı suçu işlemesi durumunda fikri içtima kuralları uygulandığı halde, yeni Türk Ceza Kanununda “kanunun” kavramı kullanılmayarak Türk Ceza Kanunu dışında diğer özel yasalarla düzenlenen suçların tek fiille işlenmesi durumunda da fikri içtima hükümlerinin uygulanmasını kabul etmiştir.