muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2241, Karar No: 2011/2516, Tarih: 21.03.2011

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 8.12.1980-1.1.1981, 1.4.1985-7.5.1986, 1.12.1986-10.9.1990 ve 28.4.2004-31.3.2005 tarihleri arasında vergi, 4.4.1985-20.4.2004 tarihleri arasında Çorum Esnaf ve Sanatkarlar Odası , 31.8.1985-22.4.2004 tarihleri arasında Bayat Şoförler ve Otomobilciler Odası, , 3.4.1985-25.5.1995 ve 5.12.1988-15.12.1997 tarihleri arasında da Bayat Esnaf ve Sanatkarlar Odasında, 4.4.1985-26.4.2004 tarihleri arasında da sicil kaydının bulunduğu, 1985 yılı içerisinde verildiği anlaşılan giriş bildirgesine göre vergi kaydı esas alınarak 1.4.1985 tarihinde sigortalı olarak kayıt ve tescilinin yapılığı, daha sonra Kurum davacının vergi dairesindeki kaydının 8.12.1980-10.9.1990 olarak bildirilmesi üzerinde davacının sigortalılık başlangıcını 26.4.2004 tarihli işlemle 20.4.1982 tarihi olarak düzlettiği, davacının 5.7.1991 tarihinden itibaren pirimlerini düzensiz ödediği ve en son 5510 sayılı Yasa ile getirilen yapılandırma kapsamında 1.7.2008 tarihinde yaptığı toplu ödeme ile tüm borçlarını ödediği ve 1.7.2008 tahsis talebi üzerine Kurumca sigortalılığının 1.4.1985-26.4.2004 ve 28.4.2004-31.3.2005 arasında 19 yıl 11 ay 28 gün olduğu bildirilerek aylık bağlanmadığı anlaşılmaktadır

Somut olayda davacının vergi, oda ve sicil kaydının bulunmadığı uyuşmazlık dönemi olan 20.4.1982-1.4.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı kabul edilmesi yasal olarak mümkün değildir. Yerel Mahkeme tarafından davacının bu döneme ait primleri ödediği ve ödenen bu primlerin Kurumca uzun süre kullandığından bahisle Medeni Kanunun 2 Maddesindeki dürüstlük kuralı çerçevesinde uyuşmazlık dönemine yönelik sigortalılık isteminin kabulüne karar verilmiştir. Oysa davacının 1985 yılında Kuruma verilen giriş bildirgesi üzerine vergi kaydı esas alınarak 1.4.1985 tarihinde sigortalı olarak kabul ve tescilinin yapıldığı, yeniden sigortalılık durumunun değerlendirilmesi üzerine vergi kayıtları hatalı bildirildiğinden sigortalılık başlangıcının 20.4.1982 tarihine çekildiği ve işlemin yapıldığı tarih olan 28.4.2004 tarihinden öncesine ait uyuşmazlık dönemi için bir prim ödemesi söz konusu olamayacağından, bu işlem tarihinden sonraki yapılan ödemelerinde 2005 ve 2008 yıllarında toplu olarak yapılmış olmasına göre bu ödemelerin uyuşmazlık dönemlerini kapsaması halinde dahi artık “ uyuşmazlık dönemi için tahsil edilen primin uzun süre kullanımından” bahsedilemeyeceğinden 20.4.1982-1.4.1985 tarihleri arasında sigortalılık isteminin reddi ile kalan sürelerde yaşlılık aylığı koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde koşulları bulunmayandan uyuşmazlık döneminde davacının sigortalı kabul edilerek sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2025, Karar No: 2023/2775, Tarih: 14.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2025 E.  ,  2023/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/212 E., 2022/86 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Almanya'da yaşadığını, sık sık olarak da Türkiye'ye ziyarete geldiğini, müvekkilinin karın bölgesinde meydana gelen yağlanma, ve sarkmalardan dolayı rahatsızlık duyduğu için Kayseri ... Hastanesinde ... isimli doktorla görüştüğünü, davalı doktorun yaptığı muayene sonunda mevcut yağlanma ve sarkmaların lazer yöntemi ile iz kalmadan ve herhangi bir kesme dikme işlemi olmadan giderileceğini müvekkiline ve yakınlarına bildirdiğini, ayrıca operasyonda hemen sonra işine dönebileceğini söylediğini, müvekkilinin operasyondan sonraki günlerde karın bölgesi açık yara haline geldiğini, ve bu durumun git gide daha kötü bir hal aldığını, bunun üzerine doktora başvuran müvekkilinin ikinci kez ameliyat edildiğini, bu nedenle müvekkilinin ikinci kez canının yandığını, çok uzun bir süre normal hayata dönemediğini, hem de dikiş izi olmamasını isterken pek çok dikiş iziyle hayatını sürdürmek zorunda kaldığını, bu durumlar nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zararının büyük olduğunu, aylık geliri 2.000,00 Euro'nun üzerinde olduğunu, 3-4 aydır çalışamadığını, ayrıca çok acı çektiğini sıkıntı yaşadığını, operasyon sebebiyle hastaneye 3.250,00 TL operasyon ücreti verdiğini, ayrıca davalı doktorun ve hastanenin ikinci ameliyat için bir ücret ve masraf talep etmemeleri de hatalarını kabul ettiklerinin göstergesi olduğunu, bu nedenlerle müvekkilinin uğradığı manevi yıkım nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 07.11.2014 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, ayrıca müvekkilinin operasyon için hastaneye ödediği 3.250,00 TL ücretin de 07.11.2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline, müvekkilinin haksız fiilden dolayı hayatını idame edememesi ve çalışamaması nedeniyle kazanç kaybının şimdilik 3.000,00 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihi olan 07.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... Hastanesi vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili hastaneye 07.11.2014 tarihinden itibaren geldiğini ve ilk geldiği tarihte karın derisinde sarkma ve gevşeklik şikayetleri olduğunu söylediğini, hastaya ilaç tedavisi ve operasyon yapıldığını, basınçlı korse giydirildiği ve operasyona son verildiğini, ameliyat sonrasında komplikasyon olmadığını, hastanın şifa ile taburcu edildiğini, hastanın kendi vücudunun kimyasal tepkisinden ve hastanın yanlış korse kullanımından kaynaklanan bir komplikasyon mevcut olduğunu, hastaya yapılan ikinci ameliyattaki ücret uygulanmaması müvekkili hastanenin özen ve ihtimam yükümlülüğüne uygun davranmasından kaynaklanan bir durum olduğunu, bu nedenlerle haksız ve hukuki mesnetten yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının karın bölgesindeki şikayetleri için ülke genelinde araştırma yaptığını, ve sonunda davalı müvekkiline kendi hür iradesiyle ameliyat olma kararı verdiğini, davacının 07.11.2014 tarihinde yapılacak ameliyat için hastaneye geldiğini, ameliyat sırasında herhangi bir problem yaşanmadığını, pansumanı yapılan hastaya kopçaları sol yanda ve altta olan karın korsesi giydirildiğini, operasyon sırasında açılan deliklerden 2 gün boyunca akan sıvılar nedeniyle günlük pansuman yapıldığı ve iki gün boyunca herhangi bir sorun ile karşılaşılmadığını, sonrasında hastanın genel durumunun iyi olması ve olağan dışı bir problem olmaması nedeniyle taburcu olmasını planlandığını, ve diğer gerekli tıbbi bilgiler davacıya anlatıldıktan sonra 09.11.2014 tarihinde taburcu edildiğini, bu nedenle müvekkiline kusur atfedilmesinin hatalı olduğunu, mesnetsiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2015/288 Esas, 2018/107 Karar sayılı kararıyla; davacının karın derisinde sarkma ve gevşekliğin giderilmesi için davalı ... Hastanesi bünyesindeki estetik merkezine müracaat ettiği, burada yapılan ilaç tedavisi ve akabinde yapılan operasyon sonucunda karın bölgesinde yaralar meydana geldiği iddiasıyla davalılar hakkında maddi ve manevi tazminat davası açılmışsa da; Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/4979 soruşturma numaralı dosyasında alınan bilirkişi raporunda hekimin kusursuz olması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'ndan alınan bilirkişi raporu ve bilirkişi ek raporunda kişide gelişen komplikasyon olarak atfedilen ve şikayete neden olan durum nedeniyle operasyonu gerçekleştiren hekime tıbben kusur izafe edilemeyeceğinin belirtildiği, hastanın imzasının bulunduğu izin ve bilgilendirme formu ile usulüne uygun olarak aydınlatılmış ve onayının alınmış olması, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı bir davranış tespit edilememesi, davalı hekime ve operasyonun yapıldığı hastaneye yüklenebilecek kusur bulunmaması ve kusursuz sorumluluk halinin de söz konusu olmadığı anlaşılmakla, şartları oluşmayan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.07.2019 tarihli ve 2018/1072 Esas, 2019/915 Karar sayılı kararıyla; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin maddi tazminat talebine ilişkin istinaf taleplerinin reddine, davacı vekilinin manevi tazminat talebine ilişkin istinaf sebeplerinin incelenmesi neticesinde; davacı vekili dava dilekçesinde, davalı hekimin, işini özen borcu gereği olarak fen ve sanat kurallarına, sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmediğini ileri sürerek, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verildiği, kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebileceği, yargılama sırasında görüşüne başvurulan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 17.02.2017 tarihli raporda "...Hastada ortaya çıkan deri nekrozlarının, lazer liposuction aletinin ve korsenin yanlış kullanımına bağlı ortaklaşa bir etki ile ortaya çıktığının anlaşıldığı..." belirtildiği, bu durumda, mahkemece; dosyadaki mevcut delil durumu, 17.02.2017 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin raporu ve davacı vekili tarafından ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alınarak, yukarıda açıklanan nedenlerle, 353/1-b.3 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının manevi tazminat talebi yönünden kaldırılarak manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi 15.06.2020 tarihli, 2019/3257 Esas, 2020/1565 Karar sayılı ilamı ile; davalılar vekillerinin temyiz itirazları reddedilmiş, davacı vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede, taraflar arasındaki sözleşmenin kurulduğu tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nın 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi olduğu, sözleşme ile davacıya estetik müdahalelerde bulunulması kararlaştırıldığı, davacı ile davalı arasındaki sözleşmenin niteliği itibariyle hekim ile hasta arasında tedaviye ilişkin sözleşmeden farklı olduğu ve eser sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerektiği, eser sözleşmesini düzenleyen TBK'nın 470. maddesi uyarınca yüklenicinin edimi bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin edimi ise, karşılığında bedel ödemeyi üstlendiği, eser sözleşmesinin niteliği gereği yüklenicinin sonucu garanti ettiği, davacıya yapılan estetik müdahalenin sonucu itibariyle davacı iş sahibi yararına sonuç vermediğinin anlaşıldığı, bu durumda yeterli gerekçe içermeyen bilirkişi raporuna dayanılmasının hatalı olduğu, bu durumda davalı hekimin kusurlu olduğu gözetilerek davacının istek kalemleri değerlendirilerek, konusunda uzman bilirkişi heyeti oluşturularak davacının talep edebileceği maddi tazminat miktarının hesaplattırılması ve tarafların sosyal ekonomik durumlarına göre düşük olduğu anlaşılan manevi tazminat miktarının da yeniden değerlendirilmesi gerekçeleri ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak alınan rapor sonucunda maddi tazminat bakımından; 6.941,80 TL'nin 07.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, manevi tazminat bakımından; 15.000,00 TL'nin 07.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacının Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; eser sözleşmesinin hükümlerinin olaya yanlış uygulandığı, davacının çektiği onca acının ve sıkıntının üzerine oldukça az bir manevi tazminat ödenmesine hükmedildiği belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ...'in Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının ameliyat sonrası yapması gereken tamamlayıcı işlemleri yapmadığını, bu nedenle kusurlu olmadıklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.Davalı ... San. Tic. A.Ş'nin Temyiz Sebepleri

2.Davalı ...'in Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının ameliyat sonrası yapması gereken tamamlayıcı işlemleri yapmadığını, bu nedenle kusurlu olmadıklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.Davalı ... San. Tic. A.Ş'nin Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının korse kullanmaması nedeni ile sonucun ortaya çıktığını, davacının kusurlu olduğunu, ameliyat sonrası tüm hizmetlerin kusursuz şekilde yerine getirildiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi niteliğinde estetik amaçlı tıbbi müdahaleden kaynaklan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 373/2. maddesi,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden esas hakkında karar verilmiş, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 15.06.2020 tarih ve 2019/3257 Esas, 2020/1565 Karar sayılı ilamı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesinin 10.07.2019 tarih ve 2018/1072 Esas, 2019/915 Karar sayılı kararı bozulmuştur. Bozma sonrası dosya HMK’nın 373/2 maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekirken sehven ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bu kez İlk Derece Mahkemesi 15.02.2023 tarih ve 2020/212 Esas, 2022/86 Karar sayılı karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin bu kararı yok hükmünde olduğundan kaldırılmasına; dosyanın Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 15.06.2020 tarih ve 2019/3257 Esas, 2020/1565 Karar sayılı bozma ilamı gereğince yargılamaya devam edilerek karar verilmek üzere Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11604, Karar No: 2019/32611, Tarih: 13.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2017/11604 E.  ,  2019/32611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... haklarında beraat; sanıklar ..., ... haklarında hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan vekilinin beraat eden sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkındaki 2-A) ve 2-B) numaralı hükümler ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1. Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanıklar ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince,

1. Hükmün takdiri indirim uygulanmasına ilişkin fıkralarından ''TCK 62. maddesi'' ibaresinin çıkartılarak yerlerine gelmek üzere, ''TCK'nun 62/1. maddesi'' ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün eşya müsaderesine ilişkin bölümünden ''TCK 54. maddesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''TCK'nun 54/4. maddesi'' ibaresinin eklenmesi,

3. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması, yerlerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Sanık ... hakkındaki 2-C) numaralı hüküm ve sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

III) Sanık ... hakkındaki 2-C) numaralı hüküm ve sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Tüm dosya kapsamı ve arama tutanağının incelenmesinde 01.01.2015 tarihinde ''... '' adresinde yapılan aramada tezgah ve tezgah altında 313 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanık ...'ın kollukta alınan ilk ifadesinde olay günü elindeki 34 karton sigara ile sanık ...'nin işyerine giderek bir çift güvercin alma karşılığında 10 paket sigara verdiğini,kuşları almak için kümese giderken elindeki poşetteki sigaraları ...'nin işyerinde bıraktığını,aramada ele geçen sigaraların kendisine ait olduğunu beyan etmesine rağmen kovuştuma aşamasında her iki sanığın da ifadelerini değiştirerek aramanın yapıldığı işyerinin olaydan bir süre önce ...'a devredildiğini, arama yapıldığı tarihte işyerinin ... tarafından işletildiğini beyan etmeleri karşısında olay tarihinde aramanın yapıldığı işyerinin kime ait olduğu,sanık ...'a devredilip edilmediği hususları tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1241, Karar No: 2016/5502, Tarih: 12.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/1241 E.  ,  2016/5502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 10.11.2010 tarihinde kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği, davacı Kurumca, davalıya 17.04.2011-16.06.2012 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili amacıyla iş bu davanın açıldığı, Mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin hükmü, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; öncelikle, davacı tanıkları dışında, resen tespit edilecek kişilerden, kanaat edinmeye yetecek kadarının uyuşmazlık konusu olan 17.04.2011-16.06.2012 tarihleri arasındaki dönemi kapsar mahiyette, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, tanıkların beyanları arasında çelişki olursa bu çelişki giderilmeli, davalı ve eski eşin uyuşmazlık dönemini kapsar şekilde ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer