muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12590, Karar No: 2016/10997, Tarih: 02.05.2016

D) Temyiz:

07.03.2016 tarihi Ek Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK'nun 304.maddesi, “ (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.

(2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.” hükmünü içermektedir.

Her ne kadar davalı vekilinin 02.03.2016 tarihli dilekçesi yerel Mahkemenin 07.03.2016 tarihli ek kararında tavzih dilekçesi şeklinde yorumlanarak ek karar verilmiş ise de, anılan ek karar ile yapılan işlem esasen hükmün tavzihi değil tashihi olup, işbu tashih işlemi asıl hükmün tebliğinden sonra yapılmakla, taraflar dinlenmeden yapılan bu tashih 6100 sayılı HMK'nun 304.maddesine aykırı olup, 07.03.2016 tarihli Ek Kararın anılan bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan 07.03.2016 tarihli Ek Kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11653, Karar No: 2021/1174, Tarih: 10.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11653 E.  ,  2021/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; tarımsal sulama abonesi olduğunu, 2011/12. dönem gönderilen ve son ödeme tarihi 26/01/2012 olan faturadaki 13.652,93 TL meblağın bir kısmının gerçeği yansıtmadığını belirterek, borcun 6.000TL olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı; S fazına ait akım trafosunun oksitlenmiş olması nedeniyle sayacın 1/3 oranında eksik değer kaydettiğinin tespit edildiğini, bu nedenle ek tahakkuk yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacının 2011/12 döneme ait 05/01/2012 tarihli döneme ait fatura bedeli olan 5.957 TL borçlu olmadığının tespitine dair verilen karar, davalı tarafın temyizi üzerine Dairece verilen 10/03/2014 tarihli ve 2013/19836 Esas 2014/3644 Karar sayılı kararla; “Dosyadaki belgelerden; davaya konu faturanın 13.652.93 TL bedelli olduğu, 22/09/2011 tarihli sayaç ve ölçü devreleri tespit, değiştirme ve mühürleme tutanağında da S fazına ait akım trafosunun canlı ucu oksitlendiğinden dolayı sayacın 1/3 oranında eksik değer kaydettiğinin, düzeltilip mühürlendiğinin belirtildiği, mahkemece benimsenen elektrik mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan raporun Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 16. maddesinde yer alan sayaç ve kontrol ekipmanını düzenleyen ilkelere göre sonuca ulaşılmış olması nedeni ile hükme dayanak alınacak nitelikte bulunmadığı, uyuşmazlığın aynı yönetmeliğinin 20. maddesinde sayacın doğru tüketim kaydetmemesi hali başlığı altında yer alan ilkelere göre çözülmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne, taleple bağlılık ilkesi gereğince davacının 2011/12 dönem 05/01/2012 tarihli döneme ait fatura bedeli olan 7.652,93 TL borçlu olmadığının tespitine dair verilen karar; davalı tarafın temyizi üzerine Dairece verilen 14/06/2017 tarihli ve 2016/20436 Esas 2017/9988 Karar sayılı kararla;

“1- Somut olayda, mahkemece verilen davacının 2011/12 döneme ait 05/01/2012 tarihli döneme ait fatura bedelinden 5.957,00 TL borçlu olmadığının tespitine ilişkin hükmün davalı tarafından temyizi üzerine, davacının ilk kararı temyiz etmemesi ve bozma kararına uyulması ile davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak doğduğu, kararın Dairemizce davalı lehine bozulmasına karar verilmesine ve bozmaya uyulmasına karşın önceki miktardan daha fazla 7.652,93 TL borçlu olmadığının tespitine hükmedilerek davalı yararına müktesep hakkın ihlal edilmesine sebebiyet verilmesinin isabetsiz olduğu,

2- Bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda kayıp kaçak ve sayaç okuma bedelinin hesaplamaya dahil edilmediği, ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanun ile ...’nın kanundaki yetkileri genişletilerek dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin maliyet unsuru kapsamına dahil edildiği, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının mahkemece tartışılıp değerlendirilmesi” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulüne, kısa kararda 2011/12.dönem faturasının 6.265,48 TL olduğunun tespitine, davacının 1.387,45 TL borçlu olmadığının tespitine, karar gerekçesinde faturanın 6.265,48 TL olduğunun tespitine ve davacının davalıya karşı 7.387,45 TL borçlu olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir.

Gerekçe-hüküm çelişkisi, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına da aykırıdır.

Somut olayda; hüküm kısmında, davacının 1.387,45 TL borçlu olmadığının tespitine, karar gerekçesinde ise, davacının davalıya karşı 7.387,45 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerektiği belirtilmiş; bu suretle de gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

2- Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir

Dairece verilen ikinci bozma kararındaki, ilamı ile 17.06.2016 tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanun ile EPDK’nın kanundaki yetkilerinin genişletilerek dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin maliyet unsuru kapsamına dahil edildiği belirtilerek 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının tartışılıp değerlendirilmesi gereğine değinilmiş, mahkemece de bozma ilamına uyulmuştur.

Ne var ki, hükme esas alınan 14.05.2018 tarihli bilirkişi heyeti raporunda 2011/12 döneme ait elektrik faturasının kayıp kaçak ve diğer bedeller dahil 7.293,18 TL olduğu, kayıp kaçak ve diğer bedeller dahil edilmeksizin yapılan hesaplamada ise faturanın 6.265,48 TL olduğu belirtilmesine ve mahkemece, geçmişe de etkili olacak şekilde yasa değişikliği olduğundan 6446 sayılı kanunun 17. 19 ve 20. maddeleri gereğince kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedeli talep edileceğinin benimsenmesine rağmen, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin dahil edilmediği 6.265,48 TL’lik miktar üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Değinilmesi gereken bir diğer husus ise, davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakka ilişkindir. 04/02/1959 tarih 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında vurgulandığı üzere; bozma kararına mahkemece uyulmuş olması taraflardan biri lehine usuli kazanılmış hak meydana getirir. Bu hakkı ne mahkeme ne de temyiz mahkemesi halele uğratabilir. Müktesep hakkın tanınması kamu düzeni düşüncesiyle kabul edilmiştir.

3- Değinilmesi gereken bir diğer husus ise, davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakka ilişkindir. 04/02/1959 tarih 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında vurgulandığı üzere; bozma kararına mahkemece uyulmuş olması taraflardan biri lehine usuli kazanılmış hak meydana getirir. Bu hakkı ne mahkeme ne de temyiz mahkemesi halele uğratabilir. Müktesep hakkın tanınması kamu düzeni düşüncesiyle kabul edilmiştir.

Somut olayda, ilk hükümde mahkemece davacının 2011/12 döneme ait 05/01/2012 tarihli döneme ait fatura bedelinden 5.957 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş olup, davacı tarafından ilk kararın temyiz edilmemesi ve mahkemece, bozma kararına uyulması ile davalı taraf lehine ‘5.957 TL’ yönünden usuli kazanılmış hak doğmuştur. İlk hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce davalı lehine bozulmasına karar verilmesine ve bozmaya uyulmasına karşın hükmün gerekçe kısmında ilk hükmedilen miktardan daha fazla olan 7.387,45 TL borçlu olmadığının tespitine yer verilerek davalı yararına oluşan müktesep hakkın ihlal edilmesine sebebiyet verilmiştir.

O halde; mahkemece, bozma ilamına uyulması ile birlikte davalı yararına usuli müktesep hak oluştuğu dikkate alınarak ve ilk hükmedilen fatura bedeli olan “5.957 TL” miktarın aşılamayacağı gözetilerek hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince karar verilmesi gerekirken; müktesep hak ihlal edilerek davalının aleyhine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK’nın 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28972, Karar No: 2016/7728, Tarih: 30.05.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/28972 E.  ,  2016/7728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar dosya arasında kamu zararı olan eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarını gösteren KEMT varakasının olmadığı ve sanığa da Gümrük Müdürlüğü tarafından bildirilen gümrük vergileri yerine bilirkişi tarafından hesaplanan eşyanın cif değeri olan 135 TL ihtar edilmiş ise de suç tarihinde silinme şartları oluşmayan kasıtlı suçtan mahkumiyeti olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6641, Karar No: 2006/9832, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6641 E.  ,  2006/9832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme/tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verileri esas alması gerekirken bilirkişi raporunda 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değere ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Mihalıççık İlçe

Tarım Müdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 16680 m2 olup bunun 3339,45 m2'si kamulaştırılarak geriye üç ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda üçgen biçimindeki iki küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı veren bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

3-Bilirkişilerce şeker pancarının ne olduğu açıklanmayan yan ürününün de değerlendirmeye alındığı, yan ürün küspe ise; (şekerpancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek) küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek usuli kazanılmış hak da gözetilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek usuli kazanılmış hak da gözetilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2473, Karar No: 2021/3763, Tarih: 23.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2473 E.  ,  2021/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

No : 2020/907-2020/1979

İlk Derece Mahkemesi : Bakırköy 22. İş Mahkemesi

No : 2013/506-2019/502

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalılara ait apartmanın çatısının yapılması sırasında 01.11.2002 tarihinde müvekkilinin spiral makinesi ile ağaç keserken ağaçta bulunan çivi nedeniyle spiral makinesinin müvekkilinin sağ kolunu keserek malul kaldığını belirterek, 1.500,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, 28/08/2014 tarihli talep artırım dilekçesiyle maddi tazminat istemini 126.599,85 TL’ye artırmıştır.

II-CEVAP

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kazalı sigortalının 01/11/2002 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda sürekli iş göremezliğe uğradığı, hükme esas alınan kusur raporunda kazanın meydana gelişinde, kazalının %30 oranında, davalıların %70 oranında kusurlu olduğunun bildirildiği, hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, sürekli iş göremezlik oranı, tarafların kusur oranı, kurum tarafından yapılan ödemeler ve dosya kapsamı nazara alınarak davacı kazalının 84.018,66 TL maddi zararının olduğunun tespit edildiği ve 10.000,00 TL manevi tazminat takdir edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulune karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile kamu düzeni dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 ve 355. maddeleri gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile kamu düzeni dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 ve 355. maddeleri gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Adli Tıp Genel Kurulu’nun 24/11/2016 tarihli raporunda özellikle %21,2 maluliyet oranının başlangıç tarihinin 06/04/2015 muayene tarihi olduğunu, bu durumda hükme esas alınan raporda olay tarihi 01.11.2002 tarihinden rapor tarihine kadar işlemiş 17 yıl aktif devre zararı hesaplanırken 01.11.2002 tarihinden 06/04/2015 adli tıp muayene tarihine kadarki dönem için %49,2 maluliyet oranı 06/04/2015 tarihinden bu zamana kadar ise %21,2 maluliyet oranı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı ile müvekkilleri arasında hizmet akdine dayalı bir ilişki bulunmadığını, istisna akdi olduğunu, götürü usulde çatı tamiri işi verildiğini, emniyetteki ifadesinde bu durumu kabul ettiğini, bağımlılık unsuru bulunmadığını, kusur oranının hatalı olduğunu, maluliyetin yeniden %21,2 olarak tespit edildiğini, kusurun da değişeceğini, bu doğrultuda maddi ve manevi tazminatın değişeceğini, yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacının ve davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, 01/11/2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulu ile, 84.018,66TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verildiği, bu kararın davacı vekili ile davalılar vekilince istinaf yoluna götürüldüğü, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince davacı vekili ile davalılar vekilinin istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

1-Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Geniş anlamıyla sorumluluk kavramı, bir kişinin başka bir kişiye verdiği zararları giderme yükümlülüğü olarak açıklanmıştır. Hukuki anlamda sorumluluk ise, taraflar arasındaki borç ilişkisinin zedelenmesi sonucu doğan zararların giderilmesi (tazmin edilmesi) yükümlülüğünü içerir.