muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/21377, Karar No: 2024/6903, Tarih: 23.09.2024

B-Sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 09.05.2024 tarihli ve 2024/1958 Esas, 2024/1602 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25821, Karar No: 2014/14242, Tarih: 22.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25821 E.  ,  2014/14242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanığın eylemine uyan TCY.nın 165/1. maddesinde hem hapis, hem de adli para cezasının öngörülmüş olması ve hapis cezasında temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, uygulama maddesinde adli para cezasının alt sınırı belirlenmemiş olmakla, aynı Yasanın 52. maddesinin 1. fıkrası uyarınca beş gün olacağı gözetilmeden adli para cezasında gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 100,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24909, Karar No: 2014/19748, Tarih: 16.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24909 E.  ,  2014/19748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Antalya 1. İş Mahkemesi

Tarihi :06.11.2013

No :2013/348-2013/621

Davacı, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresinin belirlenmesini, bu sürenin tahsis prim gün sayısına ilavesiyle fark aylıklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.01.1993-31.12.1996 arası 720 gün 2925 sayılı Yasa kapsamında, 01.01.1997-24.09.2008 arası 4.223 gün 2926 sayılı Kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığı, 25.09.2008-04.02.2013 arası 1.570 gün 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı olmak üzere toplam 6.513 gün üzerinden 01.03.2013 tarihinden itibaren davacıya Bağ-Kur’dan yaşlılık aylığı bağlanmıştır.

Davaya ve uyuşmazlığa konu olan 20.04.1982-31.12.1996 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa kapsamında primi ödenmiş zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı, tescile esas vergi kaydının zirai (çiftçi) olması ve aynı dönemde çakışan 2925 sayılı Yasa kapsamındaki sigorta nedeniyle, tümüyle iptal edilmiştir. Davacının, 01.01.1982-31.12.1983 arası çiftçi işinden zirai vergi kaydı, 15.10.1993-31.12.1994 ve 27.09.1996-31.12.1996 arası manav işinden vergi kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, 20.04.1982-31.12.1996 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa kapsamındaki zorunlu Bağ-Kur sigortalılığın tespitini, bu sürenin tahsis prim gün sayısına ilavesini ve oluşacak fark aylıkların yasal faiziyle birlikte ödenmesini istemiş; Kurum işlemleri yerinde bulunmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında; a) Davaya ve uyuşmazlığa konu olan 20.04.1982-31.12.1996 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa kapsamında primi ödenmiş zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı, tescile esas vergi kaydının zirai(çiftçi) olması ve aynı dönemde çakışan 2925 sayılı Yasa kapsamındaki sigorta nedeniyle tümüyle geçersiz sayılmış ise de; çiftçilik işinden zirai vergi kaydının sadece 01.01.1982-31.12.1983 arası dönemi içermesi, çakışmaya konu sigortanın isteğe bağlı niteliği ve 15.10.1993-31.12.1994 ve 27.09.1996-31.12.1996 arası vergi kaydının manav işine

dayalı olması karşısında; tüm dönemi geçersiz sayan mahkeme kabulü yerinde değildir. Davacının, manavlık faaliyetine ilişkin yukarıda belirtilen 15.10.1993-31.12.1994 ve 27.09.1996-31.12.1996 arası vergi kayıt dönemlerinde geçerli ve üstün olan 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerekirken, yazılı şekilde karar tesisi hatalıdır. Kuşkusuz bu halde, aynı dönemle çakışan ve tahsiste dikkate alınan 2925 sayılı Yasa kapsamındaki sigortanın geçersiz sayılacağı gözden uzak tutulmamalıdır.

b) 01.01.1982-31.12.1983 arası vergi kaydının zirai olması nedeniyle, bu dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılabilmesi mümkün bulunmamakla birlikte; Antalya ilinin 2926 sayılı Yasa kapsamına alındığı tarih usulünce araştırılarak, yasa kapsamına alındığı tarihten sonrası dikkate alınmak suretiyle, zirai vergi kaydının bulunduğu anılan dönem ile, usulünce yapılacak tarımsal faaliyet araştırması sonucuna göre,tarımsal faaliyetin varlığı halinde 31.12.1983-15.10.1993 tarihleri arası dönemde 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi yerinde bulunmamıştır.

Ne ki tarımsal faaliyet bulunmasa dahi, öncesinde geçerliliği kabul edilen 20.04.1982-31.12.1996 tarihleri arası sigortalılık döneminin primlerinin ödenmiş olması da dikkate alınarak,Medeni Kanun 2.madde uyarınca yukarıda belirtilen dönemde isteğe bağlı sigortalılık durumu değerlendirilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32818, Karar No: 2021/2638, Tarih: 16.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32818 E.  ,  2021/2638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde tutuklu olarak kaldığı İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumundaki odasının pencere camını kırarak zarar vermesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a ve 31/2. maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 12.04.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11876, Karar No: 2014/17469, Tarih: 15.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11876 E.  ,  2014/17469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 25. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/03/2014

No : 2013/109-2014/50

Dava, malullük aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

04.04.1988 tarihinden itibaren sigortalılığı bulunan davacının, 12.02.2010 tarihinde Kurumdan malullük aylığı talebinde bulunduğu, Kurumca %60 oranında meslekte kazanma gücü kaybı bulunmadığı için talebinin ret edildiği, Kurumun ret kararı üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 25 ve devamı maddeleridir.

Anılan Kanunun 25. maddesinin 1. fıkrasının “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmü ile sigortalıların hangi hallerde malul sayılacağı belirlenmiş, 26. maddenin “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./14.mad) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c)Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır.

Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü ile malul sayılan sigortalıların malullük aylığından yararlanabilmeleri için gereken şartlar düzenlenmiştir.

Hastanelerin sağlık raporları arasında çelişki bulunması durumunda, bu çelişkinin, 95. maddede belirtilen prosedüre uyularak, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan, itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla giderilmesi gereklidir. Ancak Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan verilecek rapor ile Adlî Tıp Kurumu’ndan alınacak rapor arasında çelişki mevcut olması halinde Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmalıdır.

Hastanelerin sağlık raporları arasında çelişki bulunması durumunda, bu çelişkinin, 95. maddede belirtilen prosedüre uyularak, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan, itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla giderilmesi gereklidir. Ancak Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan verilecek rapor ile Adlî Tıp Kurumu’ndan alınacak rapor arasında çelişki mevcut olması halinde Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmalıdır.

Somut olayda; Yüksek Sağlık Kurulunun 09.06.2010 tarihli raporunda çalışma gücü kayıp oranının %60 olmadığının bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun13.02.2012 tarihli raporunda, çalışma gücü kayıp oranının %60 ve 2/3 oranında olduğunun, Adli tıp Genel Kurulu raporunda ise 2/3 oranında çalışma gücü kayıp oranının bulunmadığının bildirildiği ancak, yukarıda zikredilen Yasa maddesinde belirtilen %60 oranında çalışma gücü kayıp oranının bulunup bulunmadığı yönünde bir görüş bildirilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, Adli Tıp Genel Kurulundan anılan eksikliğin giderilmesi yönünde yeniden rapor alınarak, davacının %60 oranında çalışma gücünü kaybedip etmediği ve %60 oranında çalışma gücü kaybının varlığı halinde, hangi tarih itibariyle çalışma gücü kayıp oranının %60 olduğu tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10432, Karar No: 2014/10820, Tarih: 12.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10432 E.  ,  2014/10820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 12.05.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/19569, Karar No: 2016/3087, Tarih: 04.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/19569 E.  ,  2016/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında sehven “20.06.2010” olarak yazılmış olan suç tarihinin mahallinde “20.06.2008” olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

S.S. İlbey Konut Yapı Kooperatifi başkanı olan sanık ...'ın, kooperatif adına bono tanzim etmeye kooperatif yönetim kurulu üyelerinden biri ile birlikte müştereken yetkili olduğu halde sanık ... ile eylem ve fikir birliği içerisinde üyeler yerine sahte imzalar atmak veya attırmak suretiyle suça konu bonoları düzenlediklerinin iddia ve oluşa uygun kabul olunması karşısında; 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 62/son maddesindeki “yönetim kurulu üyeleri ve kooperatif memurları, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar. Bunların suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle kooperatifin para ve malları bilanço, tutanak, rapor ve başka evrak, defter ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılır.' hükmü uyarınca eylemin 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde öngörülen memurun resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı artırıcı sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafii ve sanık ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11660, Karar No: 2013/6926, Tarih: 21.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/11660 E.  ,  2013/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Davanın dayanağını oluşturan, zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleriyle doğrulanan suç tutanağında suça sürüklenen çocuğun el testeresi ile kaçarken yakalandığının, geldiği istikamete gidildiğinde kaçak kesilmiş ağaçların görüldüğünün, bir adet 8 cm. orta kuturlu ağacın henüz yeni kesilip yerde yatar vaziyette olduğunun, suça sürüklenen çocuğun ... makinesinin devirdiği ağaçlardan topladığını, ağaç kesmediğini beyan ettiğinin yazılı bulunmasına, zabıt mümziilerinin duruşma aşamasında suça sürüklenen çocukta yakalanan el testeresi üzerinde talaş tozları bulunduğunu beyan etmelerine göre mahallinde uzman bilirkişiler vasıtasıyla keşif yapılarak suça sürüklenen çocukta yakalanan el testeresi ile kesilen ağaçlardaki kesim izlerinin aynı olup olmadığının, suça sürüklenen çocuk tarafından kesilip kesilemeyeceğinin tesbit edilip suça sürüklenen çocuğun suç tutanağındaki beyanı da dikkate alınarak sonucuna göre bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de ;

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmiş bulunmasına göre emval ve suç aletlerinin istirdatı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılması yerine yazılı şekilde müsaderelerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17090, Karar No: 2013/14030, Tarih: 24.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/17090 E.  ,  2013/14030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hürriyeti bağlayıcı cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3.maddesi gereğince denetim süresinin belirlenmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla, yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24/06/2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece suçu sabit görülen sanığa, eylemine uyan 5607 sayılı kanunun 3/1 maddesinde öngörülen yaptırımın alt ve üst sınırları arasında ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 61.maddesine göre "suçun işleniş şekli, kaçağa konu eşyanın gümrüklenmiş değeri" gerekçesiyle takdiren 1 yıl hapis cezası ve 365 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme hürriyeti bağlayıcı cezayı alt hadden belirlerken, adli gün para cezasını ise asgari hadden ayrılarak belirlemiştir. Mahkeme, her iki cezanın belirlenmesinde aynı gerekçeye dayanmıştır. Bu suretle hürriyeti bağlayıcı ceza ve adli gün para cezasının belirlenmesinde gerekçe yönünden çelişkiye düşülmüştür.

Diğer bozma nedeni ile birlikte bu hususun da bozma nedeni yapılmasını düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bu konuyu dikkate almayan bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/8325, Karar No: 2018/12851, Tarih: 05.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/8325 E.  ,  2018/12851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 15/11/2017 tarihli ve 2015/11396 Esas - 2017/15258 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Sair karar düzeltme istemi yerinde değil ise de;... 2. İş Mahkemesi'nin 2013/286 Esas ve 2014/256 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen alacakların tahsili talebi ile borçlular aleyhine, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/12156 Esas sayılı takip dosyasında ilamlı icra takibi başlatılmıştır.Borçlulardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince, takip konusu ilamda hüküm altına alınan alacakların brüt olarak hükmedildiği, nete çevrilmeden brüt miktarlar üzerinden takibe konulduğunu, bu miktarlar üzerinden faiz talep edildiğini ve ayrıca faizin de fazla talep edildiğini açıklayarak takibin iptali talebinde bulunmuştur. Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu tarafından temyiz edilmiştir.193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakten veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu, alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemekle zorunlu olduğu miktarları kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır (HGK'nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı Kararı). Ayrıca süreklilik arzeden Yargıtay içtihalarında da, açıkca net alacağa hükmedildiğinin belirlenmediği ilamlarda alacağın brüt olarak hüküm altına alındığı kabul edilmektedir.