muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7390, Karar No: 2009/9398, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7390 E.  ,  2009/9398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar ve ek rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas alınır ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında taşınmazın bulunduğu yörede mümkün ve mutat olan münavebe sisteminin hangi ürünlerden oluştuğu da İlçe Tarım Müdürlüğünden sorularak, bu ürünlerin salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verilerine göre değil, dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarına göre değerlendirme yapılması gerekir.

Buna göre, tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın Bigadiç İlçe Tarım Müdürlüğünün bildireceği mümkün ve mutad olan ürünlerin münavebesi ve ilçe geneline ait 2008 yılı resmi verilerine göre değerlendirilmesi gerekirken, 2008 yılı resmi verilerinin henüz oluşmadığı gerekçesi ile 2007 yılına ait lokal verilerin dava tarihine endekslenmesi yoluyla değerlendirme yapılmış olması,

2-Hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza %5 oranında kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle değer biçilmiştir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5 oranı uygulanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

3-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcına ve davalılardan tahsiline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4152, Karar No: 2019/5550, Tarih: 22.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/4152 E.  ,  2019/5550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda...Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair...10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/435 esas, 2015/85 sayılı kararını müteakip,...1. Çocuk Mahkemesinin 08/05/2015 tarihli ve 2015/318 esas, 2015/209 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen...10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/06/2015 tarihli ve 2015/502 Değişik iş sayılı Kararının;

Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2015 tarihli ve 2015/502 Değişik iş sayılı kararını müteakip ikinci kez mahkemenin görevsizliğine ilişkin...10. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarihli ve 2015/645 esas, 2016/763 sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu düşünülerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 37. maddesinde, "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde, "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde, "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde, "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde, "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesindeki, "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanunun geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde, "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde

.../...

-2-

.../...

-2-

derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde, "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde, "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." şeklindeki hükümlerin yer aldığı;

Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden...1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 11/04/2019 tarihli ve 94660652-105-34-3225-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/06/2015 tarihli ve 2015/502 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 22/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7235, Karar No: 2018/10921, Tarih: 25.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/7235 E.  ,  2018/10921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.07.2010 tarih ve 2010/15068 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “defter belge ibraz etmemek” suçundan da kamu davası açılmış ise de; sanık hakkında bu suçtan dolayı verilmiş bir mütalaa bulunmadığı, ...Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 07.06.2010 tarihli mütalaasının 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesinde düzenlenen “Belgeleri Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmadığı halde basanlar ile sahte olarak basanlar veya bu belgeleri kullananlar” ile “Vergi kanunlarına göre tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecrubiyeti bulunan; defter kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiçbir yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar” suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince defter belge ibraz etmemek suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/504, Karar No: 2023/7787, Tarih: 27.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/504 E.  ,  2023/7787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/36 E., 2021/150 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili, sanıklar müdafileri, sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mağdure vekilinin temyiz isteğinin yapılan ön incelemesinde; hafif-orta derecede zeka geriliği olan ve suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği olmadığı anlaşılan mağdure için vasi olarak tayin edilen annesi ...'nin kovuşturma evresinde 21.05.2013 tarihli duruşmada alınan ifadesinde sanıklardan şikayetçi olmakla birlikte davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, mağdureye tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi Mahkemece verilen katılma kararının da bu hakkı vermeyeceği belirlenmiştir.

Sanık ... müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinin incelenmesinde temyiz isteklerinin mağdureye ...'ya yönelik eylemlerle ilgili kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olduğu anlaşıldığından temyiz incelenmesinin anılan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Katılan Bakanlık vekili, sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz isteklerinin yapılan ön incelemesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2006 tarihli ve 2006/105 Esas, 2006/370 Karar sayılı kararı ile;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2006 tarihli ve 2006/105 Esas, 2006/370 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdure ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasıyla ikinci fıkrasının (a) ve (f) bentleri ve beşinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdure ...'ya yönelik fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 120,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Anılan karara karşı sanıklar ve sanıklar müdafilerinin temyiz yoluna başvurması üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 19.03.2007 tarihli ve 2007/733 Esas, 2007/2052 Karar sayılı kararı ile; kamu davasına katılma istemleri hakkında bir karar verilmemesi, kanuni temsilci ...'nin vekil atanmasını istemesine rağmen vekil tayin edilmeden dinlenilmesi, fuhuşa teşvik suçunun yapısının teselsülü kapsadığı gözetilmeden bu suçtan sanık ... hakkında tayin edilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca arttırılması suretiyle fazla ceza tayini, hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderlerinin ve dökümünün gösterilmemesi gerekçeleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2007 tarihli ve 2007/178 Esas, 2007/323 Karar sayılı kararı ile;

3. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2007 tarihli ve 2007/178 Esas, 2007/323 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdure ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri ve beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdure ...'ya yönelik fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 100,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Anılan karara karşı mağdure ... vekili, sanık ... müdafii ve sanıkların temyiz yoluna başvurması üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 29.01.2009 tarihli ve 2008/13415 Esas, 2009/583 Karar sayılı kararı ile; orta derecede zeka geriliği bulunduğu saptanan mağdureye 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca vasi tayin ettirilmesi ve aynı Kanun'un 462 nci maddesinin sekizinci fıkrasına göre husumet izninin alınması gerektiği düşünülmeden mağdurenin katılma talebinin kabulüne karar verildiği gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

5. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2013 tarihli ve 2009/121 Esas, 2013/320 Karar sayılı kararı ile;

5. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2013 tarihli ve 2009/121 Esas, 2013/320 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdure ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdure ...'ya yönelik fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 100,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Anılan karara karşı mağdure ... vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz yoluna başvurması üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 13.12.2016 tarihli ve 2016/8978 Esas, 2016/8485 Karar sayılı kararı ile; vesayet altındaki mağdure ... vasisinin, davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında temyize hakkı bulunmayan mağdure ... vekilinin temyiz isteğinin reddi ile birlikte zeka geriliği bulunduğu anlaşılan mağdure hakkında alınan raporların içerikleri ve düzenleyici sayısı bakımından yetersiz görülmesi sebebiyle Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulundan ayrıntılı rapor alınması, hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61 inci maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 102, 103, 104 ve 105 inci maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi kapsamında lehe olan kanunun tespiti ile denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerekçeleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

7. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2021 tarihli ve 2017/36 Esas, 2021/150 Karar sayılı kararı ile;

7. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2021 tarihli ve 2017/36 Esas, 2021/150 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdure ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdure ...'ya yönelik fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 100,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında mağdure ...'ya yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.01.2022 tarihli ve 9-2021/118303 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Eylemlerin çokluğu ve ağırlığı, mağdurenin yaşı ve beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olması gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Suçun niteliği ve işleniş biçimi göz önüne alınarak sanık ... ve ... hakkında cinsel saldırı suçları ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suçundan kurulan hükümlerde üst sınırdan ceza tayini, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve cinsel saldırı eylemleri yönünden zincirleme suç hükümlerinde üst sınırdan artırım yapılması gerektiğine, vekil ile temsil edilmelerinden ötürü kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyet hükmü kurulan suçlara dair mağdurenin beyanlarından başka şüpheye yer vermeyecek şekilde kanaat oluşturacak bir delil bulunmadığına, müşteki ...’un beyanlarına da eşi olan sanık ... ile arasındaki husumet ve boşanma davasından ötürü itibar edilmemesi gerektiğine, kurulan ceza miktarlarının yüksek olduğuna ve cinsel saldırı suçunun zincirleme şekilde işlediğinin kabulünü gerektirecek kesin, inandırıcı ve şüpheye yer bırakmayacak delil elde edilmediğine ilişkindir.

D. Sanık ...'ın Temyiz İsteği

D. Sanık ...'ın Temyiz İsteği

Reşit olup arasında gönül ilişkisinin bulunduğu mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanı dışında mahkûmiyetine yeterli başkaca delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

E. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanık ...'ın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından mağdurenin beyanlarına itibar edilerek kurulan mahkûmiyet hükmünün usul ve esasa aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR