muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21928, Karar No: 2015/18254, Tarih: 18.11.2015

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise eylem “kaçak elektrik kullanımı” olarak kabul edildiği hâlde, 342,50 TL gecikme cezası tahakkuk ettirilmiştir. Oysa, Hukuk Genel Kurulunun ve Dairemizin istikrar kazanmış uygulamasına göre kaçak elektrik, su ve doğalgaz kullanımlarında 6183 sayılı Kanunun 51. maddesinde belirtilen (oranda) gecikme cezası uygulanmaz, ancak (şartları varsa kaçak kulanım yapan kişinin durumuna göre) avans faizi veya yasal faiz uygulanır(Hukuk Genel Kurulunun 10/10/2012 tarih 2012/7-502 Esas, 2012/707 Karar sayılı ilamında da aynı ilkeler benimsenmiştir).

Ayrıca uyuşmazlığın çözümü için, raporlarda bahsi geçen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında da yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9. Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin e bendine dayanarak alınmaktadır.

Perakende satış hizmeti bedeli; perakende satış hizmeti maliyetini (söz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10.maddesine göre alınmaktadır.

İletim bedeli; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alınan bir bedeldir ve 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8. maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göre alınmaktadır.

Yukarıda yasal dayanakları açıklanarak, detaylı olarak belirtildiği üzere kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin, kanunun temel amaçları gözönünde bulundurularak, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Herşeyden önce; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesine göre; “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göre vergi ödemekle yükümlüdür.

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, maliye politikasının sosyal amacıdır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Bundan başka; 20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre fâaliyet gösteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır". hükümleri yer almaktadır.

Bundan ayrı olarak; 22/09/2002 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin; 31. maddesinde "müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir".

Aynı yönetmeliğin 33.maddesinde; "bu yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

Aynı yönetmeliğin 33.maddesinde; "bu yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

08/05/2014 tarih 28994 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin, Tüketicilerin bilgilendirilmesi ile tüketici hakları ve zararların tazmini başlıklı 19.maddesinin 6.bendinde; "Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan tüketicilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır”. hükümlerine yer verilmiştir.

Ancak; ilgili mevzuatta amaçlanan husus 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmediği açıktır.

Bu itibarla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kanunun verdiği yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği” ni yayımlamış, sonrasında ise yönetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliği ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi şirketler elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğler ve yönetmeliğin dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysa ki; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını öِnleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel öِdediğini bilmesi, eş sِöyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.

Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yِönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar göِzetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve iletim bedelinin kaçak elektrik bedeli içeresinde tahsil edilemeyeceği kabul edilip, yukarıda açıklanan olgular gözönüne alınarak, dosyanın önceki bilirkişiler dışında üç kişilik uzman bilirkişiye tevdii ile davalının sorumlu olduğu bedelinin hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınması, raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, davacının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının bu şekilde belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11206, Karar No: 2017/2276, Tarih: 21.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/11206 E.  ,  2017/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ücreti ve tasarruf teşvik kesintisi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.02.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde 01/12/1993-31/10/2012 tarihleri arasında garson olarak çalıştığını, son maaşının net 1.300,00 TL olduğunu, ayrıca yemek ve servis imkanı olduğunu, yaz döneminde aylık 1.500,00 TL kış döneminde ise aylık 1.000,00 TL bahşiş ödemesi yapıldığını, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, davacının hak ve alacaklarının ödenmediğini, davacının 1993-1998 yılları arasındaki çalışmalarının başka şirket nezdinde gösterildiğini, 1998-2004 yılları arasında SGK'ya hiç bildirim yapılmadığını, davacının kıdem tazminatının bu nedenlerle eksik hesaplandığını, davacının 2009 sonrasında 2 vardiyalı sisteme geçildiğini, yaz döneminde (6 ay) sabah vardiyasının 07:00-22:00 saatleri arasında öğlen vardiyasının 09:00-24:00 saatleri arasında kış döneminde ise (6 ay) 09:00-19:00 öğlen vardiyasının 12:00-24:00 saatleri arasında olduğunu, davacıya fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, davacının çalıştığı süre milli bayram ve tatil günlerinde çalıştığını ancak bu çalışmalara karşılık ücret ödenmediğini, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücretleri ile asgari geçim indirimi ve tasarruf teşvik kesintisi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedilmediğini, taraflar arasında ikale sözleşmesi imzalandığını, fazla mesaiye ilişkin iddiaların doğru olmadığını, 2008 yılından bu yana kartlı sistem uygulandığını, bu şekilde fazla çalışmaların kayıt altına alındığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, davacının 1999 tarihine kadar taşeron firmada görev aldığını, bu döneme ilişkin tüm haklarının kendisine ödendiğini, davalı nezdindeki çalışmasının 01/02/1999 yılında başladığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Somut olayda, davacı fazla mesai yapmasına ve genel tatillerde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacak taleplerinde bulunmuştur.

Davalı ise fazla mesai yapıldığında ve genel tatillerde çalışıldığında ücretinin bordrolarda tahakkuk ettirilerek davacıya ödendiğini savunmuş, ayrıca işyerinde kartlı sistem uygulaması olduğunu belirterek , işe giriş ve çıkış kayıtlarını dosyaya sunmuştur.

Mahkemece, tanık beyanları doğrultusunda ve tahakkuk olan bordrolar dikkate alınarak hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek, alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Fazla çalışmanın ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtlarının, özellikle işyerine giriş ve çıkışı gösteren belgelerin delil niteliğinde olduğu, fazla çalışmanın ve genel tatillerde çalışıldığının yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

Davacı tarafça, davalının sunduğu kartlı sistem verilerinin değiştirilmesinin mümkün olduğu, yine davalının sunduğu bordrolar ile giriş ve çıkış saatlerini gösteren kartlı sistem dökümlerinin birbiri ile çeliştiği ileri sürülerek, bu kayıtlara itibar edilmemesi talep edilmiştir.

Bu iddia karşısında Mahkemece bilgisayar uzmanı bir bilirkişi eşliğinde işyerinde keşif yapılarak; davalı işverence kartlı sisteme bir müdahalede bulunup bulunulmadığı, bir müdahale söz konusu değil ise, kayıtların yine davalı tarafça sunulan bordrolar ile uyumlu olup olmadığı bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Şayet bir müdahalenin bulunmadığı ve giriş çıkış kayıtları ile bordroların uyumlu olduğunun tespiti halinde, giriş ve çıkış kayıtları ve tahakkuk bulunan bordrolar dikkate alınarak alacaklar hesaplanmalı; bir müdahalenin tespit edilmesi ya da giriş ve çıkış kayıtlarının bordrolar ile uyumlu olmadığının belirlenmesi halinde ise şimdiki gibi karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.450.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9424, Karar No: 2016/9982, Tarih: 31.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/9424 E.  ,  2016/9982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamı ve elde edilen delillere göre, sanığın olay tarihinde arabasından elinde suça konu ekspertiz raporuna göre 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğine haiz bıçak kapsamında bulunmayan pala ile inerek mağdur ...’a saldırmak istediği sırada olay yerinde bulunan polislerin araya girmesiyle eylemini gerçekleştirememesi şeklindeki olayda; sanığın sırf saldırı ve savunmada kullanmak amacıyla amaç dışı bıçak taşıdığı ve bu nedenle 6136 sayılı Yasanın 15/son maddesine aykırılıktan hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7955, Karar No: 2009/1314, Tarih: 09.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7955 E.  ,  2009/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... San. Ltd. Şti vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı iş sahibi tarafından açılan davada davalıların hukuka aykırı işlemleri sonucu Genel Müdürlüğe ait Sağlık 7 motorbotunun hurdaya ayrılması nedeniyle maddî kayıplardan oluşan 100.000,00 YTL’nin reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep edilmiş, 10.03.2006 tarihli ıslah dilekcesi ile talep 145.000,00 YTL’ye artırılmıştır.

Mahkemece davalılar ... San. ve Tic. Ltd. Şti ile Adalet Bakanlığı aleyhine açılan davanın reddi ile .. . San. Ltd. Şti ile ... Denizcilik A.Ş aleyhine açılan davanın ıslah talebi de nazara alınarak kabulü ile 145.000,00 YTL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine dair verilen karar davalı yüklenici şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Genel Müdürlük ile davalı şirket arasında imzalanan 06.11.2000 tarihli sözleşme ile genel müdürlüğe ait Sağlık 6, 7 ve Yunus II motorbotlarının su altı ve güverte bakımları ile motor aksamı, elektrik aksamı, mekanik aksamı gibi sistemlerinin bakımı onarımı işi davalı şirket tarafından üstlenilmiş, 18.12.2000 tarihinde tasfiye kabul tutanağı düzenlenmiştir. Tasfiye kabul tutanağı içeriğine göre Sağlık 6 ve Yunus II motorbotları eksiksiz olarak teslim edilmiş, Sağlık 7 motorbotu için düzenlenen tasfiye tespit tutanağı kabul tutanağına eklenmiştir. Sağlık 6 ve Yunus II motorbotlarının keşfinde belirtilen işler yapılarak çalışır hale getirildiği tutanak içeriğinden anlaşılmaktadır. Sağlık 7 motorbotunda yapılan işler 14 kalem halinde belirtilmiştir. Her üç motorbot bakım ve onarım işinin birinci keşif bedeli 126.795.755.288 TL olup %55.55 tenzilatla üstlenilen işin birinci keşif bedelinin %30’u dahilinde kalan işler 2886 sayılı Yasanın 63 ve Muhasebe-i Umumiye Kanunu’nun 135. maddesi gereğince sözleşmedeki esaslar dahilinde işin müteahhidine yaptırılmış %30’un üzerinde artış meydana geldiğinden 18.12.2000 tarihi itibariyle mukavelenin tasfiyesine karar verilerek tasfiye kararı aynı tarihte Genel Müdürlük tarafından onanmıştır. Tasfiye kabul tutanağının düzenlenmesi ile birlikte Sağlık 6 ve Yunus II motorbotlarını eksiksiz olarak ve çalışır halde teslim alan iş sahibi idare Sağlık 7 motorbotunu ... Denizcilik A.Ş’ne ait tersanede bırakmış, davalı yüklenicinin 22.12.2000 günlü yazısına rağmen teslim alınmadığından tersane sahibi ... Denizcilik A.Ş’nin alacaklısı olan ... Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti tarafından girişilen icra takibi sonucu 10.07.2001 tarihinde haczedilmiştir. Hacze konu olan motorlar, hidrolik pres ve kaynak makinası yediemin olarak borçlu şirket temsilcisine teslim edilmiş ve daha sonra davacı 3. kişi konumundaki TC Sağlık Bakanlığı Hudut ve Sağlık Genel Müdürlüğü tarafından açılan istihkak davası sonucu haczedilen motorlar üzerindeki haczin kaldırılmasına ve motorların davacı Genel Müdürlüğe teslimine karar verilerek karar kesinleşmiştir. İşin, tasfiyeye tâbi tutulması ve tasfiye kabul tutanağının düzenlenmesi nedeniyle sözleşmeye konu Sağlık 7 motorbotunun teslim alınarak muhafaza edilmesi mükellefiyeti davacı Genel Müdürlüğe aittir. ... Denizcilik tersanesinde sökülen ve fiilen tekne sıfatını kaybeden motorbotun hurdaya ayrılması nedeniyle 10.07.2001 haciz tarihi itibariyle rayiç bedelinden davalı yüklenici şirketin sorumlu tutulması doğru olmamış, yüklenici şirket hakkında açılan davanın da reddine karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Davacı asıl davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100.000,00 YTL’nin tahsilini istemiş, 10.03.2006 tarihinde ıslah talebinde bulunarak talebini 145.000,00 YTL’ye çıkarmıştır. Davalılar dava tarihinden önce ihtar çekilerek usulen temerrüde düşürülmedikleri için asıl davada talep edilen miktara 07.01.2005 tarihinden, ıslahla artırılan miktara ise ıslah tarihi 10.03.2006 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken hüküm altına alınan alacağın tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi de kabul şekli bakımından bozma nedeni sayılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının temyiz eden davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... San. Ltd. Şti’ne geri verilmesine, 09.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.