muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8167, Karar No: 2014/9035, Tarih: 07.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8167 E.  ,  2014/9035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2009/1495-2012/1318

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 28.07.2009 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı vekili taşınmaz üzerindeki muhdesatın davalıya ait olduğuna dair mülkiyet tespiti kararının kesinleştiğini değerinin oran kurularak verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 102 ada 34 parsel sayılı 8250 m2 tarla cinsli taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine, satış bedelinin % 53,9 oranında davalı M.. P..'a kalan bedelin diğer hissedarlara tapu kaydındaki payları oranında paylaştırılmasına, karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%.....) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; dava konusu 102 ada 34 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davalı M.. P..'a ait olduğu Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/38 Esas, 2011/228 Karar sayılı ilamında ağaçların bedeli 3.135 TL olarak belirlenmiş mahkemece yapılan keşif sonucunda ise ağaçların bedeli 68.147 TL olarak belirlenmiş ve bu bedel esas alınarak oran kurulmuştur. Ancak iki rapor arasında ağaçların bedeli bakımından aşırı farklılık bulunduğundan mahkemece ağaçların değerinin (dava konusu taşınmazda meydana getirdiği değer artışının) tespit edilerek yeniden oran kurulmak suretiyle satış bedelinin dağıtılmasına karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33509, Karar No: 2018/14561, Tarih: 07.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/33509 E.  ,  2018/14561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin kadro fazlalığı gerekçesiyle ve ...'de faaliyet gösteren başka bir şirkete ait işyerinde işe başlatılacağı söylenerek işten çıkartıldığını, haksız feshe rağmen kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, müvekkilinin ayda ortalama iki pazar ve resmi tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı ücretin ödenmediğini, müvekkilinin işyerinde kış aylarında 08.30-18.00, yaz aylarında ise 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını,ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, hak ettiği yıllık izinlerin kullandırılmadığı gibi karşılığı ücretin de ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 21/02/2014 tarihinden 09/03/2014 tarihine kadar yeni şirkette çalıştığını, 10-11-12 Mart 2014 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmediğini, bunun üzerine iş sözleşmesinin ... Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti. tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatını hak etmediğini, davacının çalıştığı süre boyunca pazar çalışmasının olmadığını, çalıştığı süre boyunca genel tatil ücretlerinin zamanında ödendiğini,davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığını, kullandırılmayan izin ücretinin de davacının banka hesabına ödendiğini, davacının müvekkili şirkette fazla çalışmasının bulunmadığını, fazla çalışma yapılmış ise de bu çalışmalarının karşılığı ücretin ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları ve yıllık izin belgelerine göre davacının haftanın altı günü kış aylarında 08.30-18.30 saatleri arasında, yaz aylarında 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıkları davacının kış aylarında 18.00 kadar çalıştığını beyan etmişlerdir. Dava dilekçesinde davacı tarafda kışın 18.00 kadar çalıştığını beyan etmiştir. Hal böyle olunca Mahkemece dava dilekçesi ve davacı tanık beyanlarına göre davacının kış aylarında saat 18.00 kadar çalıştığının kabul edilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12134, Karar No: 2016/8735, Tarih: 24.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/12134 E.  ,  2016/8735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar :1-..., 2-..., 3-...

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :Sanıklar hakkında TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’ın gerekçeli karar başlığında müşteki olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

I-Sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, katılanlar vekillerinin de kusura, sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ve eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ihtarına karar verildiği halde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin hükümde gösterilmemesi,

2-Kendisini ayrı bir vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (7.) bendine “ihtarına” ibaresinden önce gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibarelerinin eklenmesi ve vekalet ücretine ilişkin (9.) bendinin “Karar tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca 1500’er TL avukatlık parasının sanıktan eşit olarak alınarak katılanlar Fatma ve ... ile kendisini ayrı bir vekil ile temsil ettiren katılan ...’a verilmesine,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ...’ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

II-Sanık ...’ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’e ait ve İstanbul ilinde kurulu bulunan işyerinde işçi olup, sanık adına fason plastik çatal-bıçak üretimi yapan ve diğer sanık ...’a ait olan işyerindeki üretimi denetlemek ve plastik enjeksiyon makinelerinin bakımını yapmak maksadıyla Adana iline gönderilmiş bulunan ...’ın, olay günü saat 19:00 sıralarında muhtemelen bir müddet sonra başlayacak olan üretime hazırlık yapmak maksadıyla, aynı bina içindeki misafirhanesinde kaldığı, o an kimsenin bulunmadığı iş yerindeki plastik enjeksiyon makinesini çalıştırdığı ve kalıbı düzeltmek amacıyla makine üzerine çıktığı bir sırada elektrik akımına kapılarak öldüğü, olayın söz konusu plastik enjeksiyon makinesinde kaçak akım koruma rölesi bulunmaması ve makine topraklama kablosunun ince olması nedeniyle topraklama değerinin yüksek olması, yanı sıra da İşçi Sağlığı ve Güvenliği Tüzüğü’nün 345. maddesine aykırı olarak gerilim altındaki elektrik devre ve makinesine elektrik akımı kesilmeden müdahale edilmesi sebebiyle gerçekleştiğinin anlaşılmasına göre; maaş ve diğer haklarını ödediği ölen işçisini üretimi denetlemek ve makine bakımını yapmak amacıyla fason üretim yapan iş yerine geçici süreliğine göndermiş bulunan sanık ...’ün, oluş itibariyle denetim ve gözetim yükümlülüğünün bulunmadığı, yanı sıra da; ağır ve tehlikeli işte çalışan işçinin sağlık raporunu almamak ve gerekli işçi sağlığı ve güvenliği eğitimini vermemek şeklindeki ihmali eylemi ile ölüm arasında illiyet bağının bulunmadığı, ölenin sanık ...’a ait işyerinde çalışmaya başlamasından itibaren illiyet bağının kesildiği gözetilmeyerek, beraatı yerine yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ihtarına karar verildiği halde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin hükümde gösterilmemesi,

2-Kendisini ayrı bir vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5982, Karar No: 2018/5620, Tarih: 03.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/5982 E.  ,  2018/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

30/01/2015 tarihinde sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın son bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adrese Tebligat Kanunu’nun 10 ve 16. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak aynı konutta yaşayan yengesi ...’e 23/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bu kararı 08/02/2016 tarihinde temyiz ettiği, mahkemesince 12/02/2016 tarihli ek kararla temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine karar verildiği, bu kararın cezaevinde bulunan sanığa 16/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık tarafından ek kararın 17/02/2016 tarihinde temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair, 12/02/2016 tarih ve 2010/ 500 Esas - 2015/ 17 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 03/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6102, Karar No: 2015/10396, Tarih: 10.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6102 E.  ,  2015/10396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/298125

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10.07.2013

NUMARASI : 2013/32 Esas, 2013/99 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12924, Karar No: 2016/1082, Tarih: 28.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12924 E.  ,  2016/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişilerin huzur ve sükununu bozma ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2015 tarihli ve 2014/1223 esas, 2015/249 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 26/05/2015 tarihli ve 2015/449 esas 2015/295 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/06/2015 tarihli ve 2015/473 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-9138-2015-E.21798/69082 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 05/06/2015 tarihli ve 2015/473 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11403, Karar No: 2016/10133, Tarih: 27.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11403 E.  ,  2016/10133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Köyü 172 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2011 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

2-Dosyada mevcut bilirkişi kurulu raporlarına ve mahkemenin değerlendirmesine göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş (10-15 yaş) 300 adet kavak ve 70 adet söğüt ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar davalı tarafından kesilip nakledilebileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan, sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden değer takdir edilmiş olması,

3-Dava konusu (davalılardan ... ve ...' e ait) seraların yapım tarihi araştırılarak, seraların, 5177 sayılı Kanunun 35.maddesi ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 19.maddesine eklenen “Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgari levazım bedeli, ağaçların ise 11.madde çerçevesinde taktir olunan bedeli zilyedine ödenir.” hükmünün Resmi Gazete'de yayım tarihi olan 05.06.2004 tarihinden sonra yapıldığının saptanması halinde sözü edilen seralarla ilgili olarak Kamulaştırma Kanunu'nun 19/son maddesi uyarınca .... Bakanlığı'nca yayımlanan yapı birim fiyat listesine göre ve ayrıca yıpranma payı düşülerek bulunan değerinden müteahhit kârı ve ve işçilik bedeli düşülmek suretiyle tespit edilecek asgari levazım bedeline hükmedilmesi gerekirken, mahkemece salt .... Bakanlığı'nca yayımlanan yapı birim fiyat listesine göre ve yıpranma payı düşülerek değerlendirme yapılmış olması,

4-Mahkemece tespit edilen ve davacı adına yatırılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 30.01.2012 tarihinden, karar tarihi olan 17.02.2015 tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin başlangıç tarihinin 01.03.2012 tarihi olarak alınması,

Doğru görülmemiştir.

4-Mahkemece tespit edilen ve davacı adına yatırılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 30.01.2012 tarihinden, karar tarihi olan 17.02.2015 tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin başlangıç tarihinin 01.03.2012 tarihi olarak alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.