muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/394, Karar No: 2022/845, Tarih: 27.12.2022

Geçmesiyle düşer.

(2) Fiili işlediği sırada on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamış olanlar hakkında, bu sürelerin yarısının; on beş yaşını doldurmuş olup da on sekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise, üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer.

(3) Dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri de göz önünde bulundurulur.

(4) Yukarıdaki fıkralarda yer alan sürelerin belirlenmesinde suçun kanunda yer alan cezasının yukarı sınırı göz önünde bulundurulur; seçimlik cezaları gerektiren suçlarda zamanaşımı bakımından hapis cezası esas alınır…" hükümlerine yer verilmiştir.

TCK'nın 66. maddesinde; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça kamu davasının maddede yazılı sürelerin geçmesiyle ortadan kalkacağı düzenlenmiş, aynı maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda bu sürenin 15 yıl olacağı hüküm altına alınmıştır.

Zamanaşımını kesen sebepler de TCK'nın 67. maddesinin 2. fıkrasında sayılmıştır. Buna göre, bir suçla ilgili olarak;

a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,

b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,

c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,

d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Hâlinde, dava zamanaşımı kesilecektir.

TCK'nın 67. maddesinin 3. fıkrası gereğince kesen bir nedenin bulunması hâlinde zamanaşımı, kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacak, dava zamanaşımını kesen birden fazla nedenin bulunması hâlinde ise son kesme nedeninin gerçekleştiği tarih esas alınacak, dördüncü fıkrası uyarınca da kesilme hâlinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik gösteren birçok kararında açıkça vurgulandığı üzere, yargılama yapılmasına engel olup davayı düşüren hâllerden biri olan zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi hâlinde, mahkeme ya da Yargıtay, resen zamanaşımı kuralını uygulayarak kamu davasının düşmesine karar verecektir.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Suç tarihinde 17 yaşında olan suça sürüklenen çocuk ...’a yüklenen TCK’nın 149. maddesinin 1. fıkrasındaki nitelikli yağma suçunun yaptırımı 10 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası olup TCK'nın 66/1-d ve 66/2. maddesi uyarınca bu suçun asli dava zamanaşımı süresi on yıl, 67/4. maddesi göz önüne alındığında ise kesintili dava zamanaşımı süresi on beş yıldır.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Suç tarihinde 17 yaşında olan suça sürüklenen çocuk ...’a yüklenen TCK’nın 149. maddesinin 1. fıkrasındaki nitelikli yağma suçunun yaptırımı 10 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası olup TCK'nın 66/1-d ve 66/2. maddesi uyarınca bu suçun asli dava zamanaşımı süresi on yıl, 67/4. maddesi göz önüne alındığında ise kesintili dava zamanaşımı süresi on beş yıldır.

Daha ağır cezayı gerektiren başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve 22.03.2008 tarihinde gerçekleştirildiği iddia edilen eylemle ilgili olarak, suça sürüklenen çocuk hakkında dava zamanaşımını kesen son işlemin, 14.08.2008 tarihli sanıkların sorgusu olup bu tarihten sonra dava zamanaşımını kesen veya durduran başkaca bir sebep bulunmadığı gözetildiğinde, 10 yıllık asli dava zamanaşımı süresi, Ceza Genel Kurulunun inceleme tarihinden önce 14.08.2018 tarihinde dolmuş bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu beraat hükmünün gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında suça sürüklenen Çocuk ...'a atılı teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçunun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu görüşülmemiştir.2- Sanıklar ..., ... ve ...’a atılı teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçunun sabit olup olmadığı;

Ulaşılan bu sonuç karşısında suça sürüklenen Çocuk ...'a atılı teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçunun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu görüşülmemiştir.2- Sanıklar ..., ... ve ...’a atılı teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçunun sabit olup olmadığı;

22.03.2008 tarihinde mağdurun, tanıklar ... ve Musa Beyhan ile birlikte Sevgi Yolu olarak bilinen ... trafiğine kapalı cadde üzerinde yürüdükleri sırada sanıkların mağdurun önünü kestikleri, sanık ...’in, elindeki çakı bıçağı ile "Para ver lan!" diyerek mağdurdan para istediği, mağdurun "Ne parası?" diyerek karşı çıkması üzerine de elindeki çakı bıçağı ile mağduru yaraladığı, daha sonra sanıkların hep beraber olay yerinden kaçtıkları olayda; mağdurun olayın hemen ardından kollukta verdiği ifadesinde; etrafını çeviren kişiler arasında sanıklar Resul ve ...’ın da olduğunu, kendisini bıçaklayan kişinin sanık ... olduğunu beyan etmesi, Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinde de benzer ifadelerde bulunması, tanıklar ... ve Musa Beyhan’ın kolluktaki ifadelerinde mağdurun beyanını desteklemesi, olayın hemen ardından tanıklar ve mağdurun sanıkları teşhis etmeleri, her ne kadar mağdur kovuşturma aşamasında beyanını değiştirmiş ise de vekilinin hazır olduğu 14.08.2008 tarihli oturumda sanık ...’in kendisini bıçaklayan kişi; diğer sanıkların da kaçmasını engellemek için etrafını çevreleyen kişiler olduğunu teşhis etmesi, mağdur için görevlendirilen pedagoğun da mağdurun babasının cezaevinde olmasının yarattığı duygusallıkla farklı ifade verme eğilimde olabileceğini belirtmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerilerine atılı teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçunun sabit olduğu, Yerel Mahkemece sanıkların beraatlerine karar verilmesinde isabet bulunmadığı kabul edilmelidir.Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin, sanıklara atılı teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçunun sabit olduğu gözetilmeden beraatlerine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.İki numaralı uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ..., ... ve ...; "Suç tarihinde, sanıkların yolda yürüyen mağdurun etrafını sararak kendisinden para istedikleri, mağdurun vermemesi üzerine diğer sanık ...'nin onu bıçakla yaraladığı ve bu şekilde tüm sanıkların fikir ve irade birliği içinde nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu işledikleri iddia olunan olayda:

Mağdurun aşamalardaki değişken ve çelişkili anlatımları, olay yerinin merkezi ve kalabalık konumu itibarıyla olayı gören herhangi bir tanığın bulunmamasının mümkün olmaması, mağdurun yanındaki şahısların sanıklara ilişkin net teşhislerinin de olmaması karşısında sanıkların üzerlerine atılı nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli, kesin ve şüpheden uzak delil elde edilemediği gözetilerek beraatlerine hükmeden Yerel Mahkeme direnme hükmünün onanması gerektiği görüşüyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki düşüncesine katılmıyoruz." açıklamasıyla,

İki numaralı uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer gerekçelerle Yerel Mahkemenin direnme gerekçesinin isabetli olduğu düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 437-46 sayılı hükümlerinin;

a- Sanıklar ..., ... ve ...’a atılı teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçunun sabit olduğu gözetilmeden beraatlerine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

b- Suça sürüklenen çocuk ... yönünden ise gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 13.12.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede suça sürüklenen çocuk ... yönünden oy birliğiyle, sanıklara ilişkin uyuşmazlık konusu yönünden ise yasal çoğunluk sağlanamadığından, 27.12.2022 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

13.12.2022 Tarihli Oturum;
Yargıtay — Esas No: 2013/18666, Karar No: 2014/1241, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18666 E.  ,  2014/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/1409-2013/417

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile eksik bedel tespiti,

2)Dava konusu 745 parsel nolu taşınmaza ilişkin acele el koyma dosyasında, taşınmaz üzerinde ağaçlar olduğu belirlenerek maktuen değer biçilmesine rağmen, yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi kurulu raporunda çeltik tarlasında bu miktarda ağacın bulunması teknik olarak mümkün olamayacağı gerekçesi ile ağaç bedeli verilmemiştir.

Bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak çeltik tarlasının sınırına ekilebilecek ağaç miktarı belirlenip, bedeline hükmedilmesi gerekirken, ağaç bedelinin tümünün hesaplamaya dahil edilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24718, Karar No: 2016/8504, Tarih: 04.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24718 E.  ,  2016/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Yokluğunda verilen ve 19/04/2013 günü tebliğ edilen hükmü, yasal bir haftalık temyiz süresinden sonra 03/05/2013 günü temyiz eden sanığın, süresinde olmayan temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

23.11.2011 tarihinde düzenlenen inceleme-araştırma, teşhis tutanağı ve 28.11.2011 tarihinde düzenlenen araştırma tutanağına göre; "müştekinin bulunduğu mahallede aynı gün içerisinde birden fazla hırsızlık eyleminin gerçekleştiği, eylemlerin gerçekleştiği konutlara yakın mesafede bulunan kamera görüntülerinden sanıkların apartmanlara girdikleri ve belli bir müddet sonra çıkması nedeniyle çevrede yapılan araştırmada sanıkların başka dosyanın müştekisine ait olan konuta girmeden önce apartmanın ziline basarak temizlikçi lazım olup olmadığını sordukları, tanık ...'nun da sanıkları bu şekilde teşhis ettiği, başka dosyanın müştekisi... ile incelemeye

esas dosya müştekisi ...'ün konutuna girme şekillerinin de aynı olması nedeniyle her iki hırsızlık olayını da sanıkların gerçekleştirdiklerinin değerlendirildiğinin belirtilmiş olduğu" gözetildiğinde; tanık olarak dinlenen ...'nun Kardelen Apartmanında oturduğu dosya müştekisi...'ün ise... Apartmanında oturduğu, dosya içerisinde bulunan kroki bilgisine göre her iki apartmanın aynı mahallede bulunmalarına rağmen farklı sokaklarda oldukları ve yine dosya içinde bulunan krokiye göre kameraların bulunduğu öğrenci yurtlarının da müştekiye ait konutu doğrudan görmediğinin anlaşılması nedeniyle, öncelikle olay yeri inceleme görevlilerince konutun çocuk odasında masa üstünde bulunan plastik kutu üzerindeki parmak izinin sanıkların parmak izi ile karşılaştırmasının yapıldığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye de rastlanmadığının anlaşılması karşısında, sözkonusu parmak izinin sanıklara ait olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5977, Karar No: 2019/15121, Tarih: 08.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/5977 E.  ,  2019/15121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 01.10.2009 tarihinde soğutma teknisyeni olarak işe başladığını ve iş koşullarının ağırlaşması, fazla mesai ve yıllık izin ücretlerinin usulüne uygun olarak hesaplanıp ödenmemesi, işyerinin il dışına taşınacak olması ve ücret politikalarındaki adaletsizlik nedenleriyle noter ihtarnamesiyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin 28.03.2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere İş Kanunu 25/II/g maddesi işe devamsızlık hükümleri uyarınca haklı sebeple feshedildiğini, davacının teknisyen olarak görev yaptığını, fazla mesai yapılmış olması halinde mutlaka bordrolara yansıtıldığını ve ödendiğini, bu nedenle davacının fazla mesai alacağı olmadığını, personel dosyasında mübrez iş teklif formunu kabul ederek çalıştığını, hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının dini ve milli bayramlarda ve hafta tatillerinde çalıştığını ispatladığı, bu çalışmaları karşılığı ücretlerinin ödenmediği, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği, kıdem tazminatı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücretleri talebinin yerinde olduğu, davacının iş akdini haklı olarak feshettikten sonra davalının devamsızlık savunmasına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece davacının fazla mesai ücretlerinin ödendiği gerekçesiyle alacak talebinin reddine karar verilmiştir. Ancak, dosya içeriğine göre davalı cevap dilekçesinde davacının fazla mesai ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini savunmasına karşın ücret bordrolarını sunmamıştır. Davacı tarafından dava dilekçesi ekinde sunulan ve imza içermeyen 2013/Mayıs, Haziran, Ağustos, Aralık ve 2014/Şubat ayı ücret bordrolarında fazla mesai tahakkukları olduğu ve banka kayıtlarında “maaş ödemesi” açıklamasıyla davacı hesabına ödemeler yapıldığı görülmüş, ücret bordrosu sunulmayan aylar için fazla mesai ödemesi yapıldığının ispatlanamadığı anlaşılmıştır.

Öncelikle, davacı tanık beyanları ile davacının haftada 7 gün, 12 saatlik vardiyalar ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Fazla mesai ile hafta tatili ücretlerinin birlikte istendiği dikkate alındığında haftalık 45 saati aşan fazla mesainin 6 gün üzerinden hesaplanması halinde hafta tatilinde 7,5 saati aşan miktarın da fazla mesai hesabına eklenmesi gerekir. Buna göre, davacı haftanın 7 günü, günlük 1,5 saatlik ara dinlenme düşüldüğünde 10,5 saatten 73,5 saat çalışmaktadır. Hafta tatili 7,5 saat mahsup edildiğinde davacı 66 saat mesai yapmaktadır. Bu mesaiden 45 saat mahsup edildiğinde davacının haftalık fazla mesaisi 21 saattir.

Mahkemece; haftalık 21 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplatılmalı, imza içermeyen 2013/Mayıs, Haziran, Ağustos, Aralık ve 2014/Şubat ayı ücret bordrolarında yer alan fazla mesai ödeme tutarları hesaplama sırasında mahsup edilerek bulunan tutar üzerinden karineye dayalı makul indirim yapıldıktan sonra davacının fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması gerekir.

Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5965, Karar No: 2006/7956, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5965 E.  ,  2006/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 8.921.700.000 TL eğitim ve öğretim gideri alacağının davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan ve davalının askeri okula girişi sırasında Bakırköy .... Noterliğince 1.9.1992 tarihinde 29262 yevmiye ile düzenlenen ve davalının velisi tarafından da imzalanan yüklenme senedinde adına yapılan masrafların öğrenim gördüğü sınıflara göre sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödeme taahhüt edilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde “...’ın öğrenim gideri olarak hazinece 8 yılda yapılan toplam 8.921.700.000 TL masrafın her bir öğrenim yılı için yapılan okul masraflarının o yıldan itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte ...tahsili” talep edildiğine göre, mahkemece dosya bilirkişiye tevdi edilip, davalı adına yapılan masrafların sarf tarihinden -Yargıtay uygulamalarına göre her öğrenim dönemi sonundan- itibaren işleyecek yasal faizinin de hesaplattırılıp buna da hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile ilişik kesme tarihi olan 12.05.2003 tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.10.2006 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI:

Askeri Öğrencilerden Başarı Gösteremeyenler Hakkındaki 5401 sayılı Yasanın 3.maddesi hükmü uyarınca, sağlık nedenleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan tüm harcamalar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir. Bu yasa hükmüne göre, bir askeri öğrencinin okuldan çıkarılması durumunda, ödemesi gereken tazminatın belirlenmesinde o öğrencinin okul yönetimi ile yaptığı mukavelenin, daha açık bir anlatımla -doğrudan veya yasal temsilcisi aracılığıyla- okul yönetimine verdiği “yüklenme senedi”nin esas alınması gerekir.