muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2071, Karar No: 2023/4536, Tarih: 30.10.2023

3. Sanıklar soruşturmanın başından beri atılı suçlamayı reddetmiştir.

4. Katılanlar sanıkların cezalandırılmalarını talep etmiştir.

5.Tanık ... " Ben 2,5 yıldır 2012 yılının Mayıs'ından bu yana aynı apartmanda kapıcı olarak görevliyim. O tarihten bu yana sanıklardan her hangi bir şikayet duymadım ve gürültü de duymadım. Diğer dairelerin de her hangi bir şikayeti olmadı. Gürültü yaptıklarına şahit olmadım. Aksine müştekilerin dairesinden sandalye peteklere vurma, kapılara vurma ve yüksek sesle müzik çalma gürültüleri duydum. Gece sabaha karşı hiç fark etmiyordu. dedi.Kolluk ifadesi okundu. Doğrudur dedi.Sanık vekilinin talebi gibi soruldu: Ben apartmanda oturanlardan 8. Kattan bile geceleri gürültü yapıldığına ilişkin şikayetler gelmişti. Ben bunun üzerine müştekinin dairesine gitmiştim ve beni kovmuştu. Şikayet edenlerden birisi 33 nolu dairede oturan ...'ydı. Daha bir çok kişi vardı." şeklinde beyanda bulunmuştur.

6.Tanık ... "Ben Mart 2014 ten beri bu apartmanda oturuyorum. O zamandan beri sanıkların bir gürültü yaptıklarına tanık olmadım. Aksine bir üst katımda oturmakta olan müşteki Beyhan'ın sürekli gürültü yaptığına şahit oldum Sandalyeyi yere vuruyordu, televizyonun sesini açıyordu, topuklu ayakkabı ile yürüyordu, evimin avizesini sallandıracak kadar gürültü yapıyordu." şeklinde beyanda bulunmuştur.

7.Tanık Yaprak Talman "Ben 13 nolu dairede oturuyorum. Nisan 2014 tarihinden beri oturuyordum. Benim bir üst katımdan sürekli gürültü geliyor. Orada ... ve ... oturmaktadır. Sandalyeyi yere vurma, sürekli topuklu ayakkabı ile yürüme şeklinde gürültüler gelmektedir. Sanıkların dairesinden her hangi bir gürültü duymadım." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ısrar ögesinin ve sırf huzur ve sükunu bozma saikinin bulunmaması nedeniyle unsurları oluşmayan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ısrar ögesinin ve sırf huzur ve sükunu bozma saikinin bulunmaması nedeniyle unsurları oluşmayan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2014/1860 Esas 2016/250 K. Karar sayılı kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5567, Karar No: 2025/551, Tarih: 22.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/5567 E.  ,  2025/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1494 E., 2023/1546 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde; sanığın olay günü alkollü olarak kullandığı araç ile kuşlara bakma ve eve bırakma bahanesiyle mağduru kandırarak aracına bindirdiği, aracının içerisinde ve dışında mağdurun penis bölgesine ve kalçasına kıyafetinin üstünden ve içinden bir çok kez dokunduğu, bu esnada kendi alt kıyafetlerini de çıkardığı ve cinsel organını mağdura gösterdiği mağdurun pantolonunu çıkarmaya ve mağduru dudaklarından öpmeye çalıştığı, mağdurun engel olmaya çalıştığı sırada, kafasına vurarak "dur len it" dediği ve eylemleri sonrasında mağdurun evine döndüğü kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle delillerin eksik ve hatalı tartışıldığına, eksik incelemeye, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, raporların mahkumiyete esas alınamayacağına, husumet iddiasına, suç vasfının değişme ihtimali olduğuna, beraat ve lehe olan hükümlerin uygulanması için bozma talebine ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde hükmün neden dolayı bozulması gerektiği hususunda sebep göstermediği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

C. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi ile Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6910, Karar No: 2007/11554, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/6910 E.  ,  2007/11554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile ortak olarak halı ticareti yaptıklarını Çin'de yaptıkları alışveriş sonrasında kendisinin alacağı doğduğunu bunu belgeye bağladıklarını alacağının ödenmediğini yaptığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline %40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı alacağının şarta bağlı olduğunu 3. şahsa olan borcun ödenmesi halinde talep edilebileceğini şartın gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, açtığı davada 11.11.1996 tarihli davalı tarafından imzası inkar edilmeyen yazılı belgeye dayanmıştır. Belgede davacının davalıda 33700 Dolar karşılığı halısı kaldığı Şahin Şakı hesabı kapatıldıktan sonra halı veya parasının alınacağı yazılmıştır. Davacı alacağı belgeye bağlı isede şarta bağlı bir alacaktır. Şartın gerçekleşmediğinin ispat külfeti davalıya aittir. İspat yükü kendine düşmeyen ve belgeye dayanan davacının yönelttiği yemin hukuken sonuç doğurmaz. Mahkemece davalı savunması ve delil listesinde bildirdiği yazılı delillerinin ibrazı sağlanıp değerlendirilmesi yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usül ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 4.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3608, Karar No: 2015/10708, Tarih: 19.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3608 E.  ,  2015/10708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA(KAPATILAN) 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2012/215-2014/154

Taraflar arasında görülen davada Bursa(Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2014 tarih ve 2012/215-2014/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 03.04.2009 tanzim tarihli bir yıl süreli işveren mali mesuliyet sigortası düzenlendiğini, davalının, müvekkili işyerinde çalışan dava dışı M.G.'in 22.08.2009 tarihinde yaralanmasına neden olan iş kazasının sigorta kapsamında olmadığını bildirdiğini, oysa ki düzenlenen sigorta poliçesi nedeniyle müvekkili şirketin işyerinde meydana gelen iş kazalarının poliçe kapsamında olduğunu, poliçede ve işveren sigortası genel şartlarında çalışan işçilerin isimlerinin sigorta şirketine bildirilmesinin zorunlu olmadığını ileri sürerek meydana gelen yaralanmanın sigorta kapsamında ve bu iş kazası nedeniyle gerek işçi gerekse de SGK'nın davacı şirketten talep edeceği tazminatlardan poliçe kapsamında sorumlu olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işveren mali mesuliyet sigortası poliçesinin tanzim tarihi itibariyle riziko adresinde çalışan 51 kişiyi kapsamakta olduğunu, 20.05.2009 tarihli zeyilname ile isimleri kayıt altına alınan çalışanlar arasında bahsi geçen işçinin adının bulunmadığını, bu kişinin davacı şirkette 20.08.2009 tarihinde işe başladığını, davaya konu iş kazasının ise 22.08.2009 tarihinde meydana geldiğini, işçinin iş kazasının meydana geldiği tarihten iki gün sonra 24.08.2009 tarihinde tanzim edilen zeyilname ile poliçeye eklendiğini, meydana gelen yaralanmadan sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında 03.04.2009-03.04.2010 tarihleri arasını kapsayan ticari paket sigorta poliçesi düzenlendiği, bu sözleşmeye göre davacı işyerinde işçi sayısının 51 olarak belirtildiği, bilahare 20.05.2009 tarihli zeyilname ile 52 olarak gösterildiği, zeyilnamede işçilerin isimlerinin tek tek yazıldığı ancak isimler arasında 22.08.2009 tarihinde iş kazası geçiren M. G.'in yer almadığı, ayrıca kaza tarihinde işyerinde çalışan işçi sayısının SGK kayıtlarına göre 74 olduğu, davacı işverenin kaza tarihinden sonra 24.08.2009 tarihinde diğer 16 işçi ile birlikte M.G.'i de sigorta kapsamına soktuğu, her ne kadar davacı tarafından sigortalı işçilerin isimleri bildirilmiş ise de poliçede asıl olanın poliçedeki isimler değil kişi sayısı olduğu, davacının işyerinde çalışan işçi sayısını tam olarak bildirmeyerek eksik prim ödediği, bu nedenle kaza tarihindeki işçi sayısının dikkate alınması gerektiği, davacının talebinin iyiniyet ve sözleşme hukukunun kuralları ile bağdaşamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, yapılan zeyilnamelerle sigorta kapsamında oluşan çalışanların isimleri bildirilip primlerinin de belirtilmek suretiyle sigorta kapsamına alındığının ve davaya konu rizikoda zarar gören çalışanın riziko tarihinde teminat kapsamında olmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4373, Karar No: 2022/13722, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4373 E.  ,  2022/13722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenlerinin reddine ancak;

1-Sanık ... hakkında 2008, 2009, 2010, 2011 ve sanık ... hakkında 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, hangi sanık hakkında hangi takvim yılına ilişkin hüküm kurulduğu belirtilmeden, tüm kamu davaları hakkında olağan dava zamanaşımı nedeniyle tek düşme hükmü kurulması,

2-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 ile sanık ... hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere ilişkin; sanıklara yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 66/1-e. maddesi gereğince olağan dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASI, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 ile sanık ... hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 18.03.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, paragrafının yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3581, Karar No: 2025/2754, Tarih: 17.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3581 E.  ,  2025/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1286 E., 2024/333 K.

DAVA TÜRÜ : Babalığın Tespiti

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1017 E., 2023/278 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekilleri ile kayyım gelmedi. Davacı vekili Avukat ... ...'nun mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6829, Karar No: 2024/4130, Tarih: 03.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6829 E.  ,  2024/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/605 E., 2023/1604 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/175 E., 2021/901 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 28.11.2010 tarihinde evlendikleri, davalının müvekkile sürekli olarak fiziksel şiddet uyguladığını, boğazını sıktığını, canına kastettiğini, bu nedenle kolluk kuvvetlerine başvurduklarını, ayrıca davalı hakkında kasten yaralama suçundan soruşturma başlatıldığını, davalı müvekkile psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığını, davalının müvekkilin çalışmasına izin vermediğini, eve harçlık bırakmadığını, gezmeye gitmesine izin vermediğini, yılda bir kez dahi ailesinin yanına gitmesine izin vermediğini, ayrıca sürekli aşağılayıp hakaret ettiğini, taraflar evlendikleri günden beri davalının ailesinin bulunduğu ev ile altlı üstlü oturduklarını, tarafların ayrı düzeninin olmadığını, ayrı bir ekonomilerinin olmadığını, davalının maddî imkanı olmasına rağmen ayrı bir düzen kurmak istemediğini, müvekkilin tüm vazifelerini yerine getirdiğini, bu nedenle ortak çocuğun velâyetinin müvekkile verilerek tarafların evlilik birliğinin temelnden sarsılması nedeniyle boşanmalarına çocukların her biri için aylık 500,00'er TL tedbir-iştirak, müvekkil için ise aylık 1000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası, 50.000,00 TL maddî 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak müvekkile verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI