muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3000, Karar No: 2012/9604, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3000 E.  ,  2012/9604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3. kişi vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2010/26 sayılı takip dosyasında 11.8.2011 tarihinde müvekkiline ait ... Otel isimli işyerinde haczedilen mehkullerin müvekkiline ait olduğunun mahcizların bir kısmı ihaleden bir kısmının ise dışardan satın alındığını borçlu şirket ile aralarında hiç bir organik ve hukuki bağ bulunmadığını, borçlu ile dava dışı ... Belediyesi arasında düzenlenmiş olan yap-işlet- devret sözleşmesinin 15.7.2011 günlü belediye meclisi kararı ile feishedildiğini ve bu fesihle her türlü malın belediyeye geçtiğini müvekkilini bu fesihten sonra belediye ile yap- işlet- devret sözleşmesi imzalayarak tesisi işletmeye başladığını bu nedenle borçlu şirketin borçlarından sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin ödeme emri tebliğ edilen " sandal otel" adlı işyerinde yapıldığını dava konusu mehkullerin başka dosyalardan da aynı yerde haczedildiğini haczi adresinde borçludan sonra faaliyete başlayan davacı 3. kişinin işletmenin borçlarından da sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece haczin ödeme emri tebliğ edilen adreste yapıldığı, davacı 3. kişinin işletmeyi 15.7.2011 tarihinde devraldığı davacı ile borçlu arasındaki ilişkinin işletme devri niteliğinde olduğu, İİK.nun 44 ve BK.nun 179.maddeleri uyarınca devrin alacaklıların haklarını etkilemeyeceği devralan 3. kişinin işletmenin borçlarından da sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3. kişi vekili ile davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı alacaklı vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede ise;

Uyuşmazlık, 3. kişinin İİK.nun 96. vd maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir. Toplanan delillere göre davanın reddine karar verilmesi doğrudur. Ancak, icra mahkemesince teminat karşılığı takibin ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasına karar verildiğine göre İİK.nun 97/13.maddesi gereğince bu dava nedeniyle davacı 3. kişinin tutumu sonucu alacağın tahsili geçiktiğinden davanın reddi nedeniyle alacaklı yararına gecikme tazminatına hükmedilmesi gerekirken bu yönün gözardı edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı 3. kişi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 20.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/151, Karar No: 2009/241, Tarih: 03.06.2009

Hukuk Genel Kurulu 2009/4-151 E., 2009/241 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2009/4-151 E., 2009/241 K.**

**- MANEVİ TAZMİNAT DAVASI**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 28 ]

- 5187 S. BASIN KANUNU [ Madde 1 ]

- 5187 S. BASIN KANUNU [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, davaya konu Halka ve Olaylara Tercüman Gazetesi'nin 22 Ekim 2004 tarihli nüshasında davalı Servet Kabaklı tarafından kaleme alınan "Konuşturana, dinleyene yazıklar olsun!" başlıklı yazıda kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, haberin eleştiri niteliğinde ve espirili bir dille kaleme alındığını, güncel ve kamu yararı bulunduğunu, davacılara yönelik matufiyetin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı tarafından yazılan yazının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yazının bütünü incelendiğinde makalenin yayınlandığı günlerde güncelliği olan ve kamuoyunda çok tartışılan "Azınlık Raporu" nun içeriğine eleştiri getirilmektedir. Yazının birinci bölümünde genel olarak Türk aydınının yaşadığı dönüşüm ve ulusal konularda sergilenen yaklaşım sert bir dille eleştirilmekte, davacı Baskın Oran'a yönelik ikinci bölümde ise; davacılar tarafından hazırlanan "Azınlık Raporu"nda yer alan düşünceler ve davacıların önerileri eleştirilerek bu rapora yönelik kanaat açıklaması yapılmaktadır. Son bölümde yer alan ifadelerin ise davacılara yönelik olmayıp başka kişilere yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Bu bölüm bakımından matufiyet unsurunun gerçekleştiği söylenemez. Yazının tamamı incelendiğinde, davacıların kişilik haklarına saldırı amacının bulunmadığı, azınlık raporuna yönelik düşünce açıklaması niteliği taşıdığı, eleştiri sınırının aşılmadığı görülmektedir. Şu durumda tazminat isteminin tümden reddine karar vermek gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçeyle kısmen kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 03.06.2009 gününde, ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6624, Karar No: 2022/12333, Tarih: 26.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/6624 E.  ,  2022/12333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 01/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7070 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanunun 5. maddesi ile değişik 188/1. maddesine eklenen ''Müdafiinin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi veya duruşmayı terk etmesi halinde duruşmaya devam edilebilir'' şeklindeki cümle de gözetilerek, sanık ... müdafiinin bozma ilamı sonrasında 3 celse boyunca mazeret dilekçesi sunduğu, 13/01/2022 tarihli karar oturumuna gerekçesiz şekilde mazeret bildirerek katılmadığı anlaşıldığından sanık ... yönünden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanık ...’e zorunlu müdafii atanması gerektiği ve müdafii huzurunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12613, Karar No: 2011/15773, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12613 E.  ,  2011/15773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tavzih istemine ilişkin davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 105 ada 39 parsel sayılı 14813,44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve taşınmazın kültür arazisi olarak orman dışına çıkarılması nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, dava konusu taşınmazın tamamının orman arazisi olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin serbest kadastro teknisyeni ve orman yüksek mühendisi tarafından hazırlanan raporda (A) harfi ile gösterilen 6814,34 m2 yeşil alana ait olan kısmının orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 7999,10 m2'lik kısmının tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı, 29/04/2011 havale tarihli dilekçesinde ve ekinde karara konu teknik bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin ve bu sebeple ilamın infaza elverişli olmadığından bahisle dosyanın yeniden incelenerek infaza engel hükmün tavzihine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece kadastro bilirkişisinden ek rapor alınarak, karara konu bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin, ITRF koordinat sistemindeki değerleri belirlenmiş ve 30/06/2011 tarihinde hükmün infazı sırasında da hükme dayanak krokili raporun ITRF koordinat sisteminde yeniden tanımlanmasının mümkün olması veya ... bilirkişisince tanzim edilen ek rapor ile hesaplanan ITRF koordinatlarına göre hükmün infazına olanak bulunması gerekçeleriyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz etmiştir.

Dava, tavzih istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve hükme dayanak alınan bilirkişi krokisi ile rapordaki verilerin ITRF koordinatlarına dönüştürülmesi suretiyle infazı olanaklı olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1188, Karar No: 2024/6056, Tarih: 26.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1188 E.  ,  2024/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/458 E., 2024/113 K.

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 04.11.2021

KARAR : Davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun usulden reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/257 E., 2022/326 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın ecrimisil yönünden reddine, el atmanın önlenmesi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; davacının dava konusu 61 numaralı bağımsız bölümü 05.10.2021 tarihinde davalıların kızı Hilmiye'den satın aldığını, davalıların satışa rağmen taşınmazda hiçbir hakları bulunmadan oturduklarını, müvekkilinin Gebze 16. Noterliğinin 11.10.2021 tarihli ihtarnamesini keşide ettirerek davalılardan taşınmazı 21.10.2021 tarihine kadar boşaltmalarını, ayrıca haksız işgal nedeniyle oluşan zararlarını talep ettiğini, ancak boşaltmadıklarını ileri sürerek davalıların el atmasının önlenmesini ve 3.777,50 TL ecrimisil istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle, dava konusu taşınmaz açısından intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini, davalıların yurt dışında bulunmaları nedeniyle tebligattan ve satıştan haberdar olmadıklarını, noter ihtarına ilişkin tebligatın usulsüz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; noter ihtarına ilişkin tebligat geçersiz olduğundan davanın ecrimisil yönünden reddine, taşınmaz yargılama sırasında boşaltıldığından el atmanın önlenmesi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; tebligatın usulüne uygun olması nedeniyle ecrimisil talebinin kabulü gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; tebligatın usulüne uygun olması nedeniyle ecrimisil talebinin kabulü gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalılar vekili; müvekkillerinin haksız işgalci olmadıklarını, taşınmazı haberdar olur olmaz boşalttıklarını, davanın açılmasına sebep olmadıklarını, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacaklarını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; karar tarihindeki kesinlik sınırının 8.000,00 TL olması karşısında 3.377,50 TL değerindeki ecrimisil talebi yönünden davacı vekilinin istinaf dilekçesinin usulden reddine, Gebze 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/234 Esaslı dosyasına 22.10.2021 tarihinde Gebze 16. Noterliğinin 11.10.2021 tarihli ihtarnamesini sunan davalıların ihtarnameden haberdar olmalarına karşın eldeki davanın açılmasına sebep olmaları nedeniyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulmalarının isabetli olduğu gerekçesiyle el atmanın önlenmesi talebine ilişkin davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili, istinaf başvurusundaki gerekçeleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326, 369, 370 ve 371 inci maddeleri ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 683 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25713, Karar No: 2014/1365, Tarih: 28.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25713 E.  ,  2014/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/82787

MAHKEMESİ : Kuyucak(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

NUMARASI : 2011/7 (E) ve 2011/155 (K)

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık A.. A..'ın S...Köyü muhtarı olduğu, diğer sanığın da DSİ Aydın Bölge Müdürlüğünde Dozer operatörü olduğu, şüpheli Ali'nin köy ihtiyar heyetiyle birlikte köy etrafında bulunan bağ ve bahçe yollarının düzenlenmesi konusunda karar aldıkları, bu kapsamda sanık Ali'nin DSİ'den iş makinesi talep ettiği, diğer sanık İhsan'ın talep üzerine Savcıllı köyüne iş makinesi ile geldiği, yol düzenlemesi çalışmaları sırasında, sanık Ali'nin söz konusu yolu katılana ait taşınmazda bulunan ağaçları da alacak şekilde açması talimatı vermesi üzerine sanık İhsan'ın katılana ait İncir ve Zeytin ağaçlarını yıkarak yolu genişlettiği ve katılanın ağaçların zarar gördüğü dosya içerisinde mevcut olay yeri görgü ve tespit tutanağı yapılan keşif ve bilirkişi raporlarıyla sabit olduğu, yol çalışmaları öncesinde herhangi bir ölçüm yaptırmaksızın ve katılana ait ağaçlarının zarar göreceği sanıklarca öngörülmesine rağmen yol çalışmalarına devam etmeleri şeklindeki eylemlerinin dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanıkların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde oluşa aykırı ve yerinde olmayan gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.