muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12484, Karar No: 2011/3862, Tarih: 04.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12484 E.  ,  2011/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.01.2009 tarih ve 2007/277 - 2009/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından kasko sigortası ile sigortalı olan, davalının maliki ve sürücüsü olduğu römorklu çekici ile taşınan biçerdöverin Karacabey- Bursa istikametinde otobanda seyir halinde iken yükünün yüksekliğinin doğru hesaplanamaması nedeniyle yol üstündeki köprüye çarparak hasarlandığını, trafik kazası tespit tutanağına göre davalının olayda tam kusurlu olduğunu, sigortalının zararının tazmini amacıyla 26.01.2007 de 53.890,94 TL’nın kendisine ödendiğini ileri sürerek, 53.890,94 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana geldiği köprünün yüksekliğinin 5 metre olmadığını, bu bölgedeki köprülerin yüksekliğinin birbirinden farklı olduğunu, meydana gelen kazada Karayolları Genel Müdürlüğünün asli kusurlu olması nedeniyle husumetin müvekkiline yöneltilemeyeceğini, daha önceki köprülerde araçtan inerek yükseklikleri kontrol eden biçerdöver malikinin kazanın meydana geldiği yerde bu kontrolü yapmaması nedeniyle müterafik kusurlu olduğunu, hasar ile ilgisi olmayan pek çok konuda onarım yapıldığını, davacı ... şirketinin işletilme halinde olmayan aracın hasarını ödememesinin esas olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasar gören biçerdöverin paletli olup karayolunda bu haliyle seyretmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle hasarın sigorta teminatı kapsamında olduğu, davalının, maliki ve sürücüsü olduğu araca yaptığı yüklemenin azami haddi aştığı, kazanın meydana geldiği köprü girişinde 5 metrelik yükseklik uyarı levhasının bulunduğu, davalının sorumluluğunu

tespit için başkaca bir hususun ispatına gerek olmadığı, kazanın olduğu köprünün yüksekliğinin diğer köprülerden alçak olmakla birlikte 5 metrenin üzerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 50.569 TL tazminatın sigortalıya ödeme tarihi olan 26.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.321,09 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2179, Karar No: 2006/6797, Tarih: 14.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2179 E.  ,  2006/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.3.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen 29.12.2004 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı Hazine vekili duruşmasız olarak İl Özel İdare Müdürlüğü tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.6.2006 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı hazine vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av.H.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 1996 yılında yapılan kadastroda ham toprak cinsi ile hazine adına tespit edilip tutanakları kesinleşen ve tapuya işlenmelerinden sonra satış suretiyle ... İl Özel İdaresi mülkiyetine geçen 2453, 2454, 2455, 2456, 2457, 2458, 2459 ve 2460 parsel numaralı taşınmazların aslında özel mülkiyete konu teşkil eden niteliklerinin bulunmadığını, 1937 yılında yapılan vergi yazımında 1297, 1303 ve 1305 numaralı vergi kayıtları ile ...Köyü Tüzel Kişiliğinin merası olarak belirlendiğini, bu yerlerin özünde de mera niteliklerini koruduğunu ileri sürerek meraların özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceklerini vurgulamak suretiyle davalı ... adına olan kayıtların iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiş, davalı ... davanın reddini savunmuş, mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmesi üzerine hükmün kabule yönelik bölümü Hazine ve özel idare vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Az yukarıda da vurgulandığı üzere davaya konu taşınmazlar 1996 yılında kadastroya tabi tutulmuşlar ve iktisabı sağlayan zilyetlik süresince herhangi bir şahıs tarafından kullanılmadığı belirtilerek ham toprak cinsi ile hazine adına tespit edilmişlerdir. Davacı ... davayı açarken sadece 1937 yılında yapılan vergi yazımındaki tahrir kayıtlarına dayanarak bu kayıtlar kapsamında olduğunu kabul ettiği dava konusu parsellerin mera olarak sınırlandırılmasını istemektedirler. Dava dilekçesinde delil olarak dayanılan herhangi bir mera tahsis kararından bahsedilmemiştir. Bundan ayrı uyuşmazlık konusu taşınmazların ...Belediyesi (ki bu belde ...Köyünün belediyeye dönüşmesiyle oluşmuştur.) tüzel kişiliğinin ... merası olduğu iddiasına da yer verilmemiştir. Yapılan yargılama boyunca kadimden söz edilmediği gibi vergi kayıtları dışında bir delil uygulaması da yapılmamıştır. Vergi kayıtları tek başına mülkiyete yeterli delil olmayıp tasarrufa karine oluştururlar. Somut olayda, 1937 tahrir numaralı vergi kayıtları mera cinsi ile yazılı olduğuna göre bunlara karineden öte bir güç tanımak mümkün değildir. Vergi kayıtları fiilen kullanma biçimi ile örtüşmedikleri sürece karine olma niteliklerini de yitirirler. Mahallinde yapılan keşiflerde uyuşmazlık konusu yerlerin kadimden beri mera olarak kullanıldığını söyleyen tanık ve bilirkişi de olmamıştır. Açıklanan bu yönler davacı iddiasının kanıtlanamadığını göstermekte olup davanın reddine karar verilecek yerde kararda yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... ve hazine vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 450 YTL duruşma vekalet ücretinin ayrı ayrı alınarak davacıdan alınarak davalıara verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 13.6.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20856, Karar No: 2017/4427, Tarih: 10.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20856 E.  ,  2017/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanığın kendisine ait taşınmazları alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla devrettiğinin iddia edilmesi, sanığın ise diğer borçlarını ödemek amacıyla taşınmazlarını sattığını savunması karşısında, suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından devredilen taşınmazlardan elde edilmiş olan meblağların devir tarihlerinden sonraki banka kayıtları ve hesap hareketlerinden araştırılarak diğer borçların ödenmesi amacıyla kullanılıp kullanılmadığı belirlenmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20011, Karar No: 2020/18526, Tarih: 15.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/20011 E.  ,  2020/18526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait İhlas Pazarlama mağazasında 18.12.1997-05.09.2015 tarihleri arasında servis montaj işinde usta olarak belirsiz süreli ve aralıksız olarak çalıştığını, işveren tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeksizin iş aktinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava konusu hak ve alacaklar için zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının asgari ücretle çalıştığını, davacının sadece şofpen montajı yaptığını, resmi ve genel tatil günlerinde çalışmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yerel Mahkemenin kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, teknik servis montaj ustası olarak çalışan davacının işyerinde yaptığı günlük montaj sayısı ve buna bağlı olarak talep konusu alacakların hesaplanması noktasında toplanmaktadır.

Dava dilekçesinde davacı işçi sonbahar ve kış aylarında ortalama 300, ilkbahar yaz aylarında 100 civarında olmak üzere yılda 2000'in üzerinde montajla çalıştığını iddia etmiş, davalı ise cevabında yapılan montajın sayısı konusunda bir açıklamada bulunmamıştır. Dosyaya yapılan montajların kayıtları sunulmamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına itibarla bir montajın ortalama 1 saat sürdüğü, davacının yaz aylarında günde 3, kış aylarında ise günde 11 montaj yaptığı kabul edilerek hesaplamalar yapılmıştır.

Dosya içeriği ve tanık anlatımlarına göre, davacının 08.00-19.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile çalıştığı, bir montajın ortalama 1 saat sürdüğü, servise giderken yolda geçirilecek süre de dikkate alındığında kış aylarında günde 11 montaj yapılmasının mümkün olmadığı, bu noktada davacı tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığı anlaşılmıştır. Davalı tanık beyanına göre davacının kış aylarında günde 6 montaj yaptığı kabul edilerek ücretin belirlenmesi ve alacakların buna göre hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Diğer yandan, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yeniden hesaplanarak karar verilmiş ise de, alacakların hesaplama yöntemleri karar yerinde gösterilmediğinden kurulan hüküm denetime elverişsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3492, Karar No: 2019/5432, Tarih: 24.09.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3492 E.  ,  2019/5432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan ... vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Davacı Çocuklardan ... ve Davacı Annenin Maddi Tazminat istemleri ile Davacı Kardeşlerin Manevi Tazminat İstemlerine Yönelik Hükümler Yönünden,

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacılar asıl ve birleşen dosyalardaki dava dilekçeleri ile eş için 216.821,14 TL maddi, 200.000,00 TL manevi, çocuk Ceyhun için 65.868,07 TL maddi 150.000,00 TL manevi, çocuk Hüseyin için 45.895,81 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, çocuk Şirin için 40.928,71 TL maddi 150.000,00 TL manevi, anne için 9.205,15 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, asıl dosyada davacı durumunda bulunan kardeşler için 100.000,00'er TL manevi, birleşen dosyada davacı durumda bulunan kardeşler için 80.000,00'er TL manevi tazminat

talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, eş için 150.000,00 TL, çocuklar için 130.000,00'er TL, anne için 100.000,00 TL ve kardeşler için 40.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 28/03/2018 tarihli kararda davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı yine davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı çocuklardan Şirin ve davacı annenin maddi tazminat istemleri ile davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı çocuklardan Şirin ve davacı annenin maddi tazminat istemleri ile davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı çocuklardan Şirin ve davacı annenin maddi tazminat istemleri ile davacı kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkındaki hükümlerin temyizi mümkün olmadığından, temyiz eden davalının açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer Hükümler Yönünden,

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verildikten sonra davalı ... Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan Eynez yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile .... Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve

bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ... Genel Müdürlüğü'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamındaki, meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren , iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.".

Aynı kanunun " Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5. maddesine göre,

"(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.