muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6104, Karar No: 2017/14832, Tarih: 01.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/6104 E.  ,  2017/14832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak,

1) Aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve aynı mahallede ve mevkiide bulunan 1042 parsel numaralı taşınmaza....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/300 esas, 2013/293 karar sayılı dosyasında değerlendirme tarihi 2012 yılı Nisan ayı itibariyle 225,00-TL metrekare birim fiyatının belirlendiği ve Dairemiz incelemesinden geçtiği anlaşıldığından, bu değere göre dava konusu taşınmazın m² değeri inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11315, Karar No: 2016/13707, Tarih: 13.10.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/11315 E.  ,  2016/13707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına” dair kısımların çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4350, Karar No: 2013/20873, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4350 E.  ,  2013/20873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.11.2011 tarih ve 2010/509-2011/402 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.11.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin reklam panoları, fatura, antetli kağıt, tanıtım belgeleri sair evrak ve ambalajlarında ticaret sicil kaydında ve ticaret unvanında yer alan "PANASON" isim ve logosunu kullandığını, davalının ise ticaret unvanı ile ilgisi olmayan müvekkili şirketin isim ve logosu ile iltibasa yol açacak ve haksız rekabete oluşturacak şekil renk ve ebatlarda, tabela, evrak fatura, irsaliye, antetli kağıt, poşet, kutu, ambalaj malzemesini "PANATOM "adıyla kullandığını, davalının müvekkili eski çalışanı aracılığı ile müvekkili şirketin hasta ve doktor bilgilerini de kullandığını, delil tespit raporu ile durumun belirlendiğini ileri sürerek, davalının iltibas ve haksız rekabet oluşturan eylem ve davranışların ve "PANOTOM" ibaresini kullanmasının men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın görev ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, tarafların sağlık alanında faaliyet gösteren ve aynı iş kolunda görüntüleme yapan şirketler olduğu, davacının kullanmış olduğu "PANASON" ve davalının kullanmış olduğu "PANATOM" sözcüklerinin aynı kökten geldiği, davacı ve davalının görüntüleme yaptığı, uyuşmazlığın davacının çalışanı olan Özgül Uzunca Dada'nın ayrılıp davalının iş yerinde çalışmasından kaynaklandığı, davalının davacıdan önce ticaret siciline kaydolduğu, kullanmakta olduğu sözcüğün tescili için TPE 'ye başvurduğu, bu nedenlerle iltibas nedeniyle haksız rekabetin önlenmesine ilişkin davanın sabit olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3033, Karar No: 2015/4752, Tarih: 09.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3033 E.  ,  2015/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/237287

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2011/549 (E) ve 2012/1016 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü, katılanın banka hesabında bulunan toplamda 4.760,00 TL'nin sanığın hesabına internet yoluyla havale edilip, bir kısmının bankamatikten çekilmesi, bir kısmı ile de harcama yapılması biçiminde gerçekleşen olayda, sanığın bankamatik kartını kaybettiği, hesabında bulunan 700,00 TL'nin de katılana iadesini sağladığı yönündeki savunması ile aynı gün aynı IP adresinden katılanın hesabındaki aynı meblağdaki paranın D.İ...'in banka hesabına da havale edilmiş olması karşısında; S.C.. Başsavcılığı'ndan D.İ..hakkında yapılan soruşturmanın akıbeti sorulup, onaylı ifade örnekleri getirtilip, havale işlemlerini gerçekleştiren IP adresinin sahibi yetkili kurumlardan sorularak, sanığın 2010 yılında ilgili bankaya kayıp başvurusunda bulunup bulunmadığı, bulunduysa hangi kartın iptal edildiği, bankamatikten para çekmede kullanılan kart numarası ile kayıp olduğu iddia edilen kart numarasının aynı olup olmadığı, 700,00 TL'nin sanık tarafından katılana iade edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunu belirlemek gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21028, Karar No: 2017/6633, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21028 E.  ,  2017/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20706, Karar No: 2018/672, Tarih: 24.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/20706 E.  ,  2018/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında İİK'nın 333/a maddesine aykırılıktan cezalandırılması içinde şikayette bulunulduğu halde, bu suçtan hüküm kurulmamışsa da mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

PTT’den gelen 25.10.2013 tarihli yazıya göre borçlu şirkete ödeme emri 09.09.2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, takip kesinleşmeden 28.03.2013 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15907, Karar No: 2018/163, Tarih: 10.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/15907 E.  ,  2018/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında mahkumiyet

Katılan vekilinin, dilekçe içeriğinden, temyiz talebinin beraat eden sanıklara yönelik olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine ve sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mükellef şirketin 2006 takvim yılına ait fatura örnekleri dairemizin 2016/5191 E. Sayılı dosyasından temin edilerek incelendiğinden tebliğnamedeki 2006 takvim yılına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'ın 2006 takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklindeki eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek " suçunun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...'ın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

Sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asılları, varsa faturaları kullanan şirketler hakkında sahte fatura kullanmak suçundan açılan dava dosyalarından da sorulup kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenlemek suçunu içeren 213 sayılı yasanın 359/b-1 maddesinin 5728 sayılı yasanın 276.maddesi ile 08/02/2008 tarihinde değiştirilmesinden önceki halinin 18 aydan 3 yıla kadar hapis cezası içermesi, yapılan değişiklik ile 3 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasının getirilmiş olması, ancak BA-BS formu analizine göre 2008 takvim yılında düzenlendiği belirlenen faturaların asıllarının ya da onaylı suretlerinin dosya arasında bulunmaması sebebiyle 08/02/2008 tarihinden önce mi yoksa sonra mı düzenlendiklerinin tespit edilememesi, vergi tekniği raporunda ise, bu durum ödevli lehine değerlendirilerek faturaların 2008 yılı Aralık ayında düzenlendiğinin belirtilmesi, vergisel yükümlülükler bakımından sanık lehine olacağından hareketle faturaların 2008 yılı Aralık ayında düzenlendiğine ilişkin varsayımın kabulü mümkün ise de, cezai sorumluluk bakımından faturaların 2008 yılı Aralık ayında düzenlendiği varsayımında bulunulmasının sanığın aleyhine olacağının anlaşılması karşısında; 2008 takvim yılına ait faturaların 08/02/2008 tarihinden sonra olduğu belirlenmeden sanığın aleyhine kabul ile bu tarihten sonra düzenlendiğinin kabulü ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11284, Karar No: 2022/17111, Tarih: 29.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11284 E.  ,  2022/17111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 6100 sayılı Kanun’un Geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece, Dairemizin 05.04.2022 tarihli ve, 2021/10137 Esas, 2022/6371 Karar sayılı bozma ilamına karşı direnilmiş, direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurularının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddi ile derhal ödeme ve faize ilişkin hükmün yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Çiftlikköy İlçesi, Laledere Köyü, 166 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden, bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden hükmün HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 29.11.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden hükmün HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 29.11.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair karar, tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken münavebeye karpuz ürününün dahil edilmesi gerektiğinden bahisle Dairemizce bozulmuş, mahkemece bu karara direnilmesi üzerine direnme kararı Dairemizce uygun bulunmuş ise de bu görüşe katılmamaktayım. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın kuru marjinal tarım arazisi olduğu belirtildikten sonra iklimin ılıman, nemin yüksek, yıllık yağış ortalamasının 739 mmlik yağış ortalamasına sahip olduğu, ekolojik şartları nedeniyle sebze tarımına imkân verdiği, münavebe ürünlerinden bamyanın veriminin resmî veriden yüksek alındığı gözetildiğinde dava konusu taşınmazın yağış miktarının yeterli bir yer olduğu, sulama yapılmasına dahi gerek olmadığı ve Daireden geçen aynı yöreden gelen taşınmazların değerinin belirlenirken karpuz ürününe yer verildiği anlaşılmakla Dairemiz bozma kararının doğru olduğu ve bu nedenle direnme kararının değerlendirilmesi bakımından dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiği düşüncesindeyim.