muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10482, Karar No: 2014/8030, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10482 E.  ,  2014/8030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basik cinsel istismarı, cinsel taciz

(iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdureler vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün icenelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü, sanığın tanık olarak dinlenen ablası ... ile okuldan çıkıp, yurda gitmekte olan mağdurenin sol kolunu tutarak kendisine doğru çekip öpmek istediği, bir yandan da diğer eliyle mağdurenin göğsünü tutmak için hamle yaptığı, ancak mağdurenin sanığı iteleyerek kurtulduğu şeklinde subut bulan olayda, sanığın, mağdureye yönelik eyleminde bedensel teması da içeren cinsel davranışlarının bulunduğu, bu haliyle eylemin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, yazılı gerekçeyle teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK.nın 103/1. maddesi uyarınca tayin olunan 4 yıl hapis cezasından, aynı Kanunun 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 3 yıl hapis cezası yerine, 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17671, Karar No: 2009/26270, Tarih: 24.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17671 E.  ,  2009/26270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatih 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Çeke dayalı olarak kambiyo takibi yapılmaktadır. Takibin kesinleşmesinden sonra, 19.10.2006 tarihinde, 3.kişi A.İ., borçlu D. H.Y. ve S. Hizm.Ltd.Şti’nin borcundan dolayı 76.702,50 YTL’ye icra kefili olmuştur.

İİK’nun 38.maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK’nun 39.maddesine göre de; ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Yukarıda belirtildiği üzere icra müdürünün huzurunda, icra kefili dosya borcunu ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğinden bu taahhüt, kambiyo senedinden ayrı bir taahhüdü içermekte olup, Borçlar Kanunu’nun 125.maddesine göre 10 yıllık genel zamanaşımı süresine tabidir. O halde mahkemece icra kefili olan borçlunun zamanaşımı itirazının reddi yerine yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15497, Karar No: 2014/12369, Tarih: 14.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/15497 E.  ,  2014/12369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünü temyiz etmeyen sanığa usulü- ne uygun olarak tebliğ edilmeyen gerekçeli kararın tebliği ile temyiz edilmesi halinde, ek tebliğname düzenlenmesi için tevdii edilen dosyanın sanığın temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmeden gönderildiği anlaşılmakla; sanığın 18.04.2014 günlü temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C. Başsavcılığına (TEVDİİNE), 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21591, Karar No: 2012/37026, Tarih: 10.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21591 E.  ,  2012/37026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23232, Karar No: 2014/4525, Tarih: 24.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23232 E.  ,  2014/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2012

NUMARASI : 2011/398-2012/341

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 13.06.2013 gün ve 2013/10548 Esas - 2013/12419 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce düzeltilerek onanmış, taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerleri dikkate alındığında emsal kabul edilen taşınmazın dava konusu taşınmazdan yaklaşık 1,3 kat değerli olduğu ve taşınmaz ile emsal arasında 100-150 metre mesafe bulunduğu halde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan % 82 oranında daha değerli olduğunun kabul edildiği, ayrıca taşınmaz üzerindeki ağaçların sayısı dikkate alındığında, ağaç bedelleri hesaplanırken kapama karışık meyve bahçesi olarak değer biçilip, arazi olarak biçilen değerin bundan indirilmesi gerektiği gözetilmeden, fındık ağaçları için bu yönteme uyularak, diğer ağaçlara ise maktuen değer biçildiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır.

Bu nedenle, taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 13.02.2013 gün ve 2013/10548-12419 sayılı düzelterek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaza emsal kabul edilen satış, dava konusu taşınmaza 100-150 metre mesafede olup, hemen hemen aynı özellikleri taşıdığı gibi, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerleri de dikkate alındığında emsal taşınmazdan 1,3 kat değerli olduğu halde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan % 82 oranında daha değerli olduğu kabul edildiğinden rapor inandırıcı değildir.

1) Dava konusu taşınmaza emsal kabul edilen satış, dava konusu taşınmaza 100-150 metre mesafede olup, hemen hemen aynı özellikleri taşıdığı gibi, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerleri de dikkate alındığında emsal taşınmazdan 1,3 kat değerli olduğu halde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan % 82 oranında daha değerli olduğu kabul edildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın yerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü emsal bildirmeleri için süre tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak kabul edilip buna göre biçilen değerden arazi olarak biçilen değer düşüldükten sonra kalan bedelin taşınmazdaki ağaç beeli olarak kabulü gerekirken, fındık ağaçları için bu yönteme göre, diğer ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 23.10.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkemece verilen kararın yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12127, Karar No: 2019/18163, Tarih: 15.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12127 E.  ,  2019/18163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İlçesi T.C. ... Belediyesi'nde 30 Mart 2014 tarihine kadar yaklaşık 10 yılı aşkın kadrolu işçi olarak çalıştığını, 6360 Sayılı Kanunun Geçici 2. Fıkrası gereği Yolüstü Belediyesi'nin 30 Mart 2014 Seçimleri ile davalı İl Özel İdaresi'ne tüm hak, alacak ve borçları ile devredildiğini, bu nedenle davada husumetin kanun gereği ... İl Özel İdaresi'ne yöneltildiğini, müvekkiline 6772 Sayılı yasadan kaynaklı haklarının ödenmediğini, yaz mevsiminde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, dönem boyunca yıllık ücretli izinlerini 2008 yılı hariç kullandırılmadığını, resmi tatillerde ve hafta sonlarında da çalıştırıldığını ileri sürerek, ihbar tazminatı, resmi tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, aile yardımı ve ikramiyenin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İl Özel İdaresi vekili, davacının çalışmış olduğu Belediyenin 6360 Sayılı Kanun gereği 30/03/2014 tarihinde ... İl Özel İdaresine devredildiğini, davacının dava tarihi itibariyle müvekkili idarenin çalışanı olmadığını, Belediye tüzel kişiliği müvekkili idareye devredildikten sonra 6360 Sayılı Kanun gereğince davacının 14/12/2014 tarihinde ... Orta Karadeniz Geçit Kuş. Tar. Arş. İst. Müd. atandığını, davacının iş akdinin devam ettiğini ve iş akdinin bildirim süresine uymaksızın sona ermesi söz konusu olmadığından davacının ihbar tazminatı talebinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava dilekçesinde, davacının 30 Mart 2014 tarihine kadar çalıştığı Yolüstü Belediyesi'nin kapatılması üzerine tüm hak ve alacaklarıyla birlikte İl Özel İdaresine geçtiği belirtilerek, davacının belediyede geçen çalışma dönemine yönelik talepte bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının Yolüstü Belediyesi'nden İl Özel İdaresi'ne devredildiği 30 Mart 2014 tarihine kadar işçilik alacaklarının hesaplanması gerekirken, devirden sonraki dönem için de hesaplama yapılması hatalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının Yolüstü Belediyesi'nden İl Özel İdaresi'ne devredildiği 30 Mart 2014 tarihine kadar işçilik alacaklarının hesaplanması gerekirken, devirden sonraki dönem için de hesaplama yapılması hatalıdır.

3-Davacı davalı işyerinde yaz mevsiminde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiş, kış aylarında çalışma düzeninin nasıl olduğuna dair bir beyanda bulunmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları doğrultusunda davacının yaz dönemi kabul edilen Mayıs ve Ekim ayları arasında 08.00-17.00 saatleri aralığında ve kış dönemi kabul edilen Kasım ve Nisan ayları arasında 08.00-18.00 saatleri aralığında çalışarak yaz aylarında haftada 3.5 saat ve kış aylarında haftada 10.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmişse de, davacının kış aylarında fazla mesai yaptığına dair bir beyanı bulunmadığından bu dönem için hesaplama yapılmaması gerekirken bu dönemin de dahil edilerek fazla mesai ücretinin hesaplanması hatalıdır.

Ayrıca davalı işyeri belediye olup işyeri kayıtları sunulmadığından olağandışı hafta tatili çalışma iddiası tanık beyanlarıyla ispatlanma yoluna gidilmiştir. Davacı tanıklarından Hayri Bayram'ın kış aylarında hafta sonu çalışmadıklarını beyan etmesine rağmen kış ayları için de hafta tatili ücreti hesaplanması ve kış aylarında çalışıldığı kabul edilen hafta sonu çalışma günlerinde normal çalışma süresi dışında kalan fazla mesai çalışmalarının hesaba dahil edilmesi hatalıdır.

4-Dava kısmi dava olarak açılmış olup, davacı, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davasını 07/10/2015 harç tarihli dilekçesi ile ıslah etmiştir. Dilekçe davalı vekiline 08/10/2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı işveren, ıslaha karşı süresinde verdiği 09/10/2015 tarihli itiraz dilekçesinde zamanaşımı definde bulunmuştur. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 147/1 maddesine göre işçi ücretlerine ilişkin davalar 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Davalı tarafça süresinde yapılan ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/194, Karar No: 2020/3086, Tarih: 24.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/194 E.  ,  2020/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 53, 58/9, 62/1, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan tutuklu olarak yargılaması yapılan sanığın müdafiinin; mahkumiyet hükmü kurulduğu esas hakkında mütalaaya karşı savunmasını yapacağı 25.09.2018 tarihli oturumda; “mesleki mazeret” nedeniyle vermiş olduğu mazeret dilekçesi mahkemece kabul edilmeyerek, sanığın esas hakkındaki mütalaaya karşı avukatıyla birlikte savunma yapmak istediğini talep etmesine rağmen bu isteğinin kabul edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde CMK’nın 188/1 ve 216. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın, İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3489, Karar No: 2010/5812, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3489 E.  ,  2010/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde değerlendirme tarihindeki getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır. Mahkemece 2009 yılına ait veriler dikkate alınarak değer belirlenmesi gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2008 yılına ait veriler esas alınarak, dava tarihine endeksleme yapılması suretiyle değerin güncellenmiş olması,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 11.770 m² olup bunun 1829,93 m²'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı veren bilirkişi raporuna itibar edilerek bedel tespit edilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4350, Karar No: 2016/1317, Tarih: 08.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/4350 E.  ,  2016/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve ihtiyari/zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu özel halk otobüsünün neden olduğu kaza sonucu, karşı araçta yolcu olarak bulunan ..........'un vefat ettiğini, müteveffanın hak sahipleri tarafından müvekkiline ve işleten ile sürücüye karşı açılan tazminat davasında davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, kararın icraya konulduğunu, müvekkili tarafından icra dosyasına 218.999,13 TL ödeme yapıldığını belirterek ödenen bedelin (davalı sigorta şirketinin maddi tazminata tekabül eden 114.000,00 TL'sinden sorumlu olmak üzere) ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile tazminat taleplerini 233.660,83 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının davasının kabulü ile dava konusu edilen toplam 233.660,83TL tutarındaki alacağın 14.661,70TL’lik kısmına ödeme tarihi olan 23.09.2008 tarihinden itibaren, 218.999,13TL’lik kısmına ise ödeme tarihi olan 19.08.2008 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle bu alacağın 8.108,00TL’lik kısmının davalı .........’den (poliçe limiti ile sınırlı olmak

kaydıyla) bakiye 225.552,83TL’lik kısmının ise diğer davalılar Yağmur Ulaşım Hizmetleri ve İnşaat Tic.Ltd.Şti. ve ...’tan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.