muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5022, Karar No: 2012/26, Tarih: 16.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/5022 E.  ,  2012/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, dava dışı ... ’ın kullanımında iken meydana gelen tek taraflı kaza sonucu pertotal olduğunu, başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 17.300.00 TL’nın, faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sürücü değişikliği yapıldığını, araç, alkollü davacının kullanımında iken ve alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiğini, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesi uyarınca hasarın teminat dışında kaldığını ve fâhiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza sırasında aracı davacının kullandığı, sürücüsünün aldığı alkolün münhasıran etkisi altında direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kazanın meydana geldiği ve hasarın sigorta teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, TTK.’nun 1292/son maddesindeki doğru beyan yükümlülüğünün kasten ihlâl edilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 16.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21814, Karar No: 2013/7577, Tarih: 24.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21814 E.  ,  2013/7577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, Nitelikli Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların öğrenim gördükleri Sergentepe İlköğretim Okulunun camlarını, projektörü ve güvenlik kamerasını kırıp, nöbetçi öğrenci kulübesindeki iki topu alarak kaçmaları şeklinde gelişen olayda, mahkemenin "kamu malına zarar verme" ve "nitelikli hırsızlık" suçlarının oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup; suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 31. maddesinin üçüncü fıkrası yerine ikinci fıkrası uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, müdafilerinin ve suça sürüklenen çocuk ... velisinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteklerinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

2)Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından para ödemeksizin yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde suça sürüklenen çocukların 5271 sayılı CMK.nun 150/2 maddesi gereğince atanan müdafilerine bu kapsamda ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... velisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili kısmından zorunlu müdafiiye yapılan ödemelerin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27160, Karar No: 2015/17915, Tarih: 29.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/27160 E.  ,  2015/17915 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 11.06.2008 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2014 gün, 2013/1876 esas, 2014/865 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suça konu silahı satın alıp 1 yıldır taşıdığını savunması karşısında, eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesindeki ruhsatsız yasak nitelikte silah taşıma suçunu oluşturacağı, kabule göre ise sanığın iki kutu merminin kendine ait olduğu beyanı karşısında silah ve mermi sayısına göre, TCK.nun 3 ve 61/1. maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 29.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4812, Karar No: 2016/4495, Tarih: 17.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4812 E.  ,  2016/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

I- Sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında “2002, 2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında işlediği iddia edilen sahte belge düzenlemek” suçlarından davalar açılmış ve 2002, 2003 ve 2004 suç tarihleri yönünden davanın zamanaşımına uğradığı anlaşılmış ise de, sanık hakkında tek hüküm kurulmuş olması, 2005 ve 2006 yılları açısından kurulan beraat hükmünün sanığın lehine olması, her suç tarihi için ayrı hüküm kurulmasının yenilik getirmeyeceği ve sanık aleyhine olacağının anlaşılması cihetiyle; elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- 01.12.2008 tarihli iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 05.04.2007 gün ve VDENR-2007-1487/11 sayılı vergi suçu raporu ve mütalaa içeriğine göre; sanıklar hakkında “2002-2003-2004-2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek suçları bakımından da her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği ve 2002, 2003 ve 2004 yıllarına ilişkin davaların zamanaşımına uğradığı da gözetilmeden, hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Başkan V. M.Üye Üye Üye Üye

... ... ... ... ...

MUHALEFET ŞERHİ

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı; sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün onanmasına ilişkindir.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Başkan V. M.Üye Üye Üye Üye

... ... ... ... ...

MUHALEFET ŞERHİ

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı; sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün onanmasına ilişkindir.

Sanık hakkında “2002, 2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçlarından davalar açılmış olup, mahkemece her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken herhangi bir suç tarihi belirtilmeden sanığın beraatine denilmek suretiyle genel olarak hangi yıl/yıllardan kurulduğu belirtilmeksizin bir hüküm kurulmuştur. Katılan vekili bu hükmü temyiz etmiştir. Sayın çoğunluk tarafından ise; "2002, 2003 ve 2004 suç tarihleri yönünden davanın zamanaşımına uğradığı anlaşılmış ise de, sanık hakkında tek hüküm kurulmuş olması, 2005 ve 2006 yılları açısından kurulan beraat hükmünün sanığın lehine olması, her suç tarihi için ayrı hüküm kurulmasının yenilik getirmeyeceği ve sanık aleyhine olacağının anlaşılması cihetiyle" denilmek suretiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Kanaatimce adı geçen sanık yönünden de aynı diğer sanık gibi hükmün bozulması gerekmektedir. Şöyle ki:

1- Sanık hakkında beş ayrı yılda sahte belge düzenlemek suçundan kamu davası açılmış olup; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları bakımından da her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmemesi nedeniyle CMK.nun 230-232. Maddelerine muhalefet edildiğinden dolayı hükmün bozulmasına karar verilmeliydi.

2- İkinci olarak sanık hakkında açılan davalardan bir kısmı (2002, 2003 ve 2004 yılları) zamanaşımına uğramıştır. Zaten sayın çoğunluk beraat gerekçesinde de bu hususu açıkça belirtmiştir. Zamanaşımı gerçekleşmiş bir dava hakkında verilen beraat kararının onanması hem usul yönünden hukuka aykırılık teşkil eder hem de bugüne kadar ki tüm Yargıtay dairelerinin uygulamasına ters bir karardır.

3- Sayın çoğunluk sanık hakkında verilen beraat kararının katılan vekilince ALEYHE olarak temyizine rağmen enteresan bir şekilde onama kararında tek hüküm kurulmasının sanık lehine olacağını, her suç için ayrı hüküm kurulmasının sanık aleyhine bir durum doğuracağını belirtmektedir. Zaten beraat hükmü katılan vekilince ALEYHE olarak temyiz edilmiştir. Katılan tarafın temyizi üzerine hüküm her halde sanık ALEYHİNE bozulacaktır. Bundan daha doğal ne olabilir ki? Bu gerekçeyi anlamak mümkün değildir.

4- Diğer bir husus ise; sayın çoğunluk beraat onama gerekçesinde; her suç için yeni bir hüküm kurulmasının dosyaya bir yenilik getirmeyeceğini ileri sürmüş ise de; bu hususta anlaşılamamıştır. Çünkü yukarıda değinilen usul hükmü ve Ceza Genel Kurulunun hükmü açıktır. Her takvim yılı ayrı bir suçtur ve her suç için ayrı bir hüküm kurulması zorunludur. Aksi halde yani sayın çoğunluğun yaptığı gibi hükmün olduğu gibi onanması zamanaşımına uğramış (2002, 2003 ve 2004 yılları) hükümlerin onanması gibi garabet bir durum ortaya çıkaracaktır. Halbuki hüküm bozulmuş olduğunda mahkemece her bir takvim yılı için ayrı değerlendirme yapılacak ve 2002, 2003 ve 2004 yılları yönünden düşme kararı verilecektir.

Bu nedenlerle sayın çoğunluğun sanık ... hakkında verdiği beraat kararının onanmasına dair kararına diğer sanık gibi bozulması gerektiği düşüncesiyle katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2015/20887, Karar No: 2018/856, Tarih: 05.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/20887 E.  ,  2018/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın İzmir İcra Ceza Mahkemesi tarafından 09.09.2013 tarihinde 2013/77 Talimat sayılı duruşma tutanağı ile sorgu ve savunmasının tespit edilmesine karşın gerekçeli kararda sanığa usulüne uygun tebligat yapılmış olmasına rağmen duruşmaya katılmadığı gibi yazılı savunmada da bulunmadığının belirtilmesi, suretiyle mevcut duruma aykırı gerekçeli karar düzenlemesi,

2) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/490, Karar No: 2013/14149, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/490 E.  ,  2013/14149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Somut olayda; eczacı olan sanığın 19 kalem sahte ilaç küpürünü Sosyal Güvenlik Kurumu'na fatura ederek 882.77 TL haksız kazanç elde etmek suretiyle kamu kurum ve kuruluşları aleyhine dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilmesi karşısında; sanığın işlettiği eczanenin defter kayıt ve belgelerinde geriye dönük inceleme yapılarak, suça konu ilaçlardan kaç adet alım olduğu ve ne kadarının satıldığı, kayıt dışı ilaç bulunup bulunmadığının tespiti için uzman bilirkişilerden rapor alınıp, suça konu ilaçların yazıldığı reçeteler tespit edilip, teşhis ve tedavi ile uyumlu olup olmadıkları, ilgili reçete sahiplerinin beyanları da alınarak tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, sanığın savunmasına itibar edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3407, Karar No: 2014/14184, Tarih: 09.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3407 E.  ,  2014/14184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/80777

MAHKEMESİ : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2010

NUMARASI : 2009/421 (E) ve 2010/135 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yaşın küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, ayyaşlık veya bunlara benzer durumlarda bulunma dolayısıyla, fiil ve hakeretlerin saikini ve sonuçlarını doğru olarak algılayamayan kişilerin dolandırılması, TCK'nın 158/1-c bendiyle ağırlaştırıcı neden kabul edilmiştir.

Algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle kişilerin aldatılması daha kolaydır. Algılama, duyu organları aracılığıyla, olay, nesne ve ilişkileri birbirinden ayırt etme demektir. Yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk, uyuşturucu etkisinde bulunma yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olan kişilerin aldatılması suçun konusudur.

Mağdurda zayıf da olsa bir irade, zayıflamış bilinç var olmalıdır. Akla uygun davranma demek, belli bir olay karşısında normal insanlardan çoğunun izleyeceği davranışa uygun hareket etmek demektir. Hakim, somut olayın mahiyetini, kişinin içerisinde yaşadığı sosyal çevreyi, gelişme derecesini, muhakeme ve fikri becerisini göz önünde tutarak değerlendirme yapacaktır.