muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5368, Karar No: 2014/24224, Tarih: 01.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5368 E.  ,  2014/24224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, idaresindeki araçla sol şeritte seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi nedeni ile orta şeritte seyir halinde bulunan tıra çarpması sonucu meydana gelen trafik kazası sonrası yapılan ölçümde 214 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14175, Karar No: 2013/23542, Tarih: 26.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14175 E.  ,  2013/23542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.03.2012 gün ve 2010/689-2012/127 sayılı kararı bozan Daire’nin 13.03.2013 gün ve 2012/10370-2013/4938 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin yurt dışında ikamet ettiğini, davalı banka nezdinde 29/03/2004 tarihinde 218744 nolu vadeli hesap açtırdığını ve aynı tarihte 67,993,017 TL yatırdığını, müvekkilinin 20/12/2004 tarihinde de aynı hesaba 74.000 TL yatırmak istediğini ancak davalı banka yetkileri tarafından müvekkili ve dava dışı ... adına teselsüz müşterek hesap açıldığını ve paranın bu hesaba yatırıldığını, ayrıca 218744 nolu hesabının da talimatı olmadığı halde müvekkilinin Türkçe bilmemesinden yararlanan banka yetkililerince imza attırmak suretiyle kapatıldığını, buradaki bakiyenin de müşterek hesaba aktarıldığını, müvekkilinin vadeli hesabındaki parayı 07/12/2009 tarihinde çekmek istediğinde hesabında para olmadığının bildirildiğini, müşterek hesaptaki paranın da dava dışı ... tarafından çekildiğini, davalı bankanın bu suretle müvekkilini zarar uğrattığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 218744 nolu hesaptaki 67.993,017 TL'nin 33.996,005 TL'lik kısmının, hesap türü itibariyle işlemesi gereken akdi faiz belirlenerek temerrüt tarihi itibariyle oluşacak anapara kısmı bulunarak, bu suretle bulunacak anaparaya 07/12/2009 tarihinden itibaren temerrüt faizi işletilmesine, bu kabul görmediği takdirde müvekkilinin talimatı dışında teselsüz müşterek hesaba aktarılan ve hepsi dava dışı ... tarafından çekilen 67.993,017 TL'nin 33.996,005'lik kısmının 27/12/2004 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte, 407448 nolu teselsüz müşterek hesaba yatan 74.000 TL'nin 37.000 TL'sinin 21/12/2004 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında 218744 nolu hesaptan doğan alacağının 124.002,39 TL olduğunu, bu miktarın dava tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili banka tarafından yapılan işlemlerin davacının talimatıyla yapıldığını, 407448 sayılı müşterek hesabın teselsüllü olduğunu savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, müvekkili banka tarafından yapılan işlemlerin davacının talimatıyla yapıldığını, 407448 sayılı müşterek hesabın teselsüllü olduğunu savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı banka nezdinde bulunan 218744 nolu vadeli hesabının talimatı dışında kapatılarak 407448 sayılı müşterek hesaba aktarıldığı, 407448 sayılı müşterek hesabın teselsüz olduğu, zira hesabın teselsüllü veya teselsüzlü olduğuna ilişkin bir kayıt bulunmadığı, bu nedenle teselsüz kabul edilmesi gerektiği, bu hesaptan da bütün miktarın dava dışı ... tarafından çekildiği, davalı bankanın kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 218744 sayılı hesapla ilgili 67.993,02 TL asıl alacak, 55.981,11 TL işlemiş faiz olarak toplam 123.974,13 TL'nin davalıdan tahsiline, asıl alacağa dava tarihinden itibaren aylık mevduat faizi işletilmesine, 407448 sayılı hesapla ilgili olarak 37.000 TL'nin 21/12/2004 tarihinden itibaren işletecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.03.2013 günlü ilamıyla davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazları reddedilerek, karar davacı yararına uygulanan faiz yönünden bozulmuştur.

Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin karar düzeltme istemine gelince; dava, davacının davalı banka nezdinde bulunan mevduat hesaplarındaki paranın usulsüz işlemler ile çekilmesi sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, davacının bankaya mevduatının tahsili için başvurduğu tarihe kadar ilgili mevduata banka tarafından uygulanan faiz oranları da eklenerek belirlenecek miktarın ana para olarak kabulü ile bu şekilde belirlenecek ana para miktarı üzerinden davalı bankanın başvuru tarihinde temerrüde düştüğü nazara alınarak, bu miktara temerrüt tarihi olarak kabul edilmesi gereken başvuru tarihinden sonra avans faizi oranları uygulanmasına karar verilmek suretiyle davacının, davaya konu mevduat hesaplarından doğan alacağının belirlenmesi gerekirken, sadece uygulanacak faiz oranları belirtilip, temerrüde düşülen tarih itibariyle davalı bankanın sorumlu olduğu ana paranın belirlenme yöntemine ilişkin bir bozma yapılmaması doğru olmadığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 13.03.2013 günlü ilamındaki bozmanın kaldırılarak, kararın açıklanan gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin Dairemizin 13.03.2013 günlü, 2012/10370 Esas-2013/4938 Karar sayılı ilamına yönelik karar düzeltme isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının davacı yararına açıklanan değişik gerekçe ile BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10339, Karar No: 2020/2291, Tarih: 13.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10339 E.  ,  2020/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk karar davalı vekilinin temyizi üzerine, ... Belediye Başkanlığının 16.12.2014 tarihli yazı cevabı doğrultusunda, dava konusu taşınmazın arsa olduğundan bahisle bozulmuş ise de; bozma ilamı sonrası mahallinde yapılan keşif sonrası, mahkemece yapılan gözlemde dava konusu taşınmazların etrafında meskun alan bulunmadığı ve belediye hizmetlerinin bulunmadığının tespit edildiği, yine 30.05.2018 tarihli ... Belediye Başkanlığı tarafından gönderilen son cevabı yazıda dava konusu taşınmazın etrafının meskun olmadığının bildirildiği anlaşıldığından dava konusu taşınmaza tarım arazisi olarak değer biçildiği anlaşılmıştır.

Dosya arasında bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından gönderilen 30.05.2018 tarihli cevabı yazı ve bozma ilamı sonrası keşif mahallinde yapılan mahkeme gözlemi dikkate alındığında dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 103 ada 115 parsel sayılı taşınmaza arazi olarak net gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının %5 uygulanması gerekirken, bu oranın %4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun %100 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre fazla bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun %100 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre fazla bedele hükmedilmesi,

3-Bozma ilamı öncesi dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde herhengi bir değer azalışına hükmedilmediği ve bu hususun bozma konusu yapılmadığı anlaşıldığı halde, bozma ilamı sonrası davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek taşınmazın tamamında (kamulaştırılan ve bedeline hükmedilen bölümü yüzölçümü de dahil olmak üzere) %4.75 oranında değer kaybına hükmedilmek suretiyle fazlaya karar verilmesi,

4-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, mahkemece ilk kararla tespit edilen kamulaştırma bedeline 26.10.2014 tarihinden, ilk karar tarihi olan 24.11.2015 tarihine kadar, bozma ilamı sonrası oluşan fark bedele ise 26.10.2014 tarihinden kararın kesinleşmesine kadar geçen süre için yasal faize hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11858, Karar No: 2017/11694, Tarih: 26.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11858 E.  ,  2017/11694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetin dayanağını oluşturan icra takip dosyasından borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edilip takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Dava ve cezanın İİK’nın 354. maddesinde yazılı bulunan sebeplerden düşeceğinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21839, Karar No: 2010/11722, Tarih: 21.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/21839 E.  ,  2010/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Suç zaptında sanık ...'ün suç konusu 147 nolu bölmedeki orman üretim alanında istihsal işçisi olarak çalıştığı kendisine sorulduğunda cevaben "ben o kadar kesmedim sadece dört adet ağacı sürütme yolu için kestim" şeklindeki beyanı yanında kesilen ağaçların sanık ...'ın kesim sahasının yakınında sürütme yolunda bulunduğunun da belirtilmesi, bilirkişi raporunda ağaçların üretim ve sürütme işini kolaylaştırmak amacıyla, zabıt tarihinde belirtilen tarihte kesildiğinin tesbit edilmesine binaen, orman idaresinden üretim ve sürütme işlerinin hangi tarihte bitirildiğinin sorulması, kesim tarihinin sürütme işleri bitim tarihinden önce olması halinde kooperatif yöneticilerinin sorumluluğu yönüne gidilebilmese bile sanık ...'ın kesim işinde yetenekli ve uzman olması, orman işletme şefi tarafından işaretlenmeyen ve damgalanmayan ağaçların kesilemeyeceğini bilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14372, Karar No: 2014/6779, Tarih: 26.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14372 E.  ,  2014/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pertek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2013/20-2013/59

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanana yapılan faydalı masrafların tahsili ve peşin ödenen kira bedelinin istirdatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, Pertek Belediye Meclisinin 06/06/2006 tarihli kararı ile çocuk parkının müvekkiline kiraya verildiğini, park içerisinde mevcut bulunan binanın müvekkili tarafından yaptırılmasının kararlaştırıldığını, on yıllık kira bedeli olan 10.000 TL'nin, 3.000 TL kısmının davalıya ödendiğini, meclis kararında belirtildiği gibi davacının söz konusu çocuk parkı içerisindeki binalardaki tadilatı tamamladığını, davacının meclis kararında yazılan şartlara uyduğunu ve mevcut binalardan birini pasta imalathanesi olarak hazırlattığını, inşaat tamamlandıktan sonra pasta imalathanesi ve çay ocağı için ruhsat girişiminde bulunduğunu ancak davalı tarafından kiralanan yerde pasta imalathanesine izin verilmediğini, park içerisindeki binaları mühürlediğini ve kira sözleşmesinin feshedildiğini, müvekkilinin söz konusu yere yaptırdığı inşaat maliyetlerinin Pertek Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/73 D.İş sayılı dosyası ile 27.541,45 TL olduğunun tespit edildiğini belirterek inşaat maliyetleri toplamı olan 27.541,45 TL ile müvekkilinin davalıya ödediği 3.000 TL kira bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında 01.06.2006 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde 10 yıllık kira bedelinin iki yıl içerisinde ödenmesi, kiralanan park içerisinde mevcut bulunan binanın, kiracı tarafından yaptırılması ve yapılacak masrafların kiracıya ait olacağı düzenlenmiştir. Pertek Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/73 D.İş sayılı tespit dosyasındaki bilirkişi raporunda, dava konusu 9 ve 12 numaralı binaların inşaat maliyetinin 27.541,45 TL olduğu belirtilmiştir. Sözleşmede yapılacak masrafların kiracıya ait olacağının kararlaştırıldığı görülmektedir. Tarafların serbest iradeleri ile imzalamış oldukları sözleşme hükümleri tarafları bağlar. Sözleşmenin belirtilen açık hükmüne göre davacı kiralanana yapmış olduğu masraflar nedeniyle herhangi bir tazminat talebinde bulunamayacağı gibi İmar Kanununa aykırı olarak inşa edilen ve bu nedenle yıktırılması gereken ruhsatsız ve kaçak yapıların bedeli de istenemez. Bu nedenle imalat bedelinin tahsiline ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekir.

Ayrıca Mahkemece, kira bedeli olarak ödenen 3.000 TL'nin davalı kiraya verenden tahsiline karar verilmiş ise de davacının taşınmazı tahliye ettiği tarih tespit edilerek, tahliye tarihinden sonraki döneme isabet eden kısmın iadesine karar verilmesi gerekirken ödenen kira bedelinin tamamının iadesine karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14686, Karar No: 2018/7213, Tarih: 20.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14686 E.  ,  2018/7213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01/03/2016 tarih ve 2015/129-2016/119 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... Nak. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/11/2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde ... Sigorta Poliçesi ile sigortalı dava dışı ... İnş. Tur ve Tic. A.Ş'ye ait ahşap mobilya malzemesinin .../.../... nakliyesinin ... tarafından gerçekleştirildiğini, varış yerinde konteynırın kapakları açıldığında bir kısım malların konteynırda bulunmadığının ve çalınmış olduğunun tespit edildiğini, davalı alt/fiili taşıyıcı ... tam ve sağlam teslim aldığı malları noksan teslim ettiğini, müvekkilinin zarar bedelini sigortalıya ödediğini, taşıma sözleşmesinin sigortalı ile davalı üst/akdi taşıyıcı ... Nakliyat ve Dış Tic. Ltd. Şti. arasında aktedildiğini, yüklemenin davalı şirket tarafından gerçekleştirildiğini, her iki davalının müvekkiline karşı müteselsilen sorumlu olduklarını, zarar ödenmeyince davalılar hakkında takip başlatıldığını, her iki davalının da takibe haksız ve dayanaksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, ... kadar tüm ülkelerin vagonların mühürlerini kontrol ettiklerini, kopuk mühürle varış yerine kadar gidilemeyeceğini, yükleme ve boşaltma işlemlerinin müvekkilince yapılmadığını, navlun ücretinin sadece ... taşıması için alındığını, daha sonra vagonların diğer ülkelerin demiryolu idarelerine teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Nakliyat ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili, dava konusu taşımadaki müvekkili rolünün ancak gönderen adına navlun ücretlerini demiryolu idaresine yatırma olduğunu, üst taşıyıcı, ilk ve son taşıyıcı gibi sıfatlarının bulunmadığını, ... ve ... hükümlerinin uygulanmasının gerektiğini, malın taşıyıcıya tesliminden sonra müvekkiline sorumluluk atfedilemeyeceğini, yüklemenin sigortalı tarafından yapıldığını, gönderici ve alıcının yani mühürlemeyi yapan ve mühürleri kopartanın davacının sigortalısı olduğunu, taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.