muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31738, Karar No: 2014/34119, Tarih: 13.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/31738 E.  ,  2014/34119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİZİP 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/397-2014/135

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin Gaziantep Müze Müdürlüğü’nün N.. Z. tarihi eser alanında 19/08/2000 tarihinde bekçi olarak hizmet akdine dayalı olarak işe başladığını, 17/08/2004 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, müvekkilinin işyerinde haftanın 7 günü, günde 12 saat bekçi olarak çalıştığını, fazla mesai ücreti verilmediğini, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, fazla çalışma ücreti verilmediğini, çalıştığı süre içerisinde hiçbir zaman yıllık ücretli izin kullanmadığını, yılık izin ücretinin ödenmediğini beyan ederek dilekçede belirtmiş olduğu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta sonu çalışma ücreti ve dini ve milli bayram ücreti olarak, kalem kalem belirtmiş olduğu ücretlerden toplam 13.255,00 TL işten alacağın kıdem tazminatı için en yüksek mevduat faizi, diğer alacaklar için ise yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı kurum; öncelikle talep edilen kalemlerin zaman aşımına uğradığını, davacının 2004 yılında müze müdürlüğüne ve muhasebecisine giderek işten ayrılmak istediğini sözlü olarak bildirdiğini, davacının işten kendi isteği üzerine ayrıldığını, idareden herhangi bir alacağının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bozma dışı kalan hususlarda tekrar hüküm kurulmamıştır. .

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yerel mahkemece bozma ilamından önce verilen 25/10/2010 tarihli karar, Dairemizin 2010/25371 Esas, 2012/34949 Karar sayılı ilamı ile bozulmakla tamamen ortadan kalktığından, bozma ilamındaki bozma dışı bırakılan hususlarla ilgili olarak bozmadan önceki gibi yeniden hüküm kurulması gerekirken bu hususlarla ilgili olarak karar verilmemesi HMK.nun 297. maddesine aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10906, Karar No: 2018/11691, Tarih: 19.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/10906 E.  ,  2018/11691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... ili,... ilçesi,... mahallesi 289, 291, 647 parsellerde evinin,ahırının, ağaçlarının bulunduğunu, davalı kurumun ihmali neticesinde yangın çıktığını, kendisine ait ağaçların, ev ve ahırın zarar gördüğünü, ... 1.AHM'nin 2014/286 D.iş sayılı dosyasında tespit yapıldığını ileri sürerek, 59.230,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, elektrik tellerinin birbirine çarpıp yangın çıktığının iddia edildiğini, ancak o hatta enerji olmadığını, bu nedenle böyle bir şeyin mümkün olamayacağını,yaptıkları tespitte bahsi geçen hattın sonundaki tek abonenin faal olmayan abone olduğunun teyit edildiğini, ayrıca tellerin bakımlarının periyodik olarak yapıldığını, yangının şirketlerinden kaynaklanan bir neden yüzünden çıkmasının imkansız olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kabulüne,59.230,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 12/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporu incelendiğinde, raporda kısmen ve tamamen zarar gören ağaçlara yönelik zarar hesabının yukarıdaki yönteme göre yapılmadığı,zarar gören ağaçların yaşı,hasar durumu,adedi,birim değeri baz alınmak suretiyle toplam zarar miktarına ulaşıldığı anlaşılmaktadır.Bu haliyle söz konusu 07.03.2016 tarihli ziraat bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağı kuşkusuzdur.

Bu itibarla mahkemece;yukarıda ifade edilen hususlar ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle,davaya konu edilen ağaçlarda meydana gelen zararı net bir şekilde ortaya koyacak, belirtilen eksiklikleri giderir nitelik ve nicelikte, alanında uzman ziraat bilirkişisinden rapor alınması suretiyle hüküm tesisi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile yetersiz ziraat bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23399, Karar No: 2022/3780, Tarih: 07.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/23399 E.  ,  2022/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin düşme kararlarının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararları temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

2- Müşteki ... vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette atılı suçlardan zarar görmüş bulunan müşteki ...’nın duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizin 13/09/2021 tarihli ve 2021/5929 Esas – 2021/13900 Karar sayılı iade kararı sonrası gerekçeli kararın tebliği üzerine vekili aracılığıyla hükmü süresinde temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşıldığından, atılı suçlardan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Müşteki ... vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette atılı suçtan zarar görmüş bulunan müşteki ...’nın, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizin 13/09/2021 tarihli ve 2021/5929 Esas – 2021/13900 Karar sayılı iade kararı sonrası gerekçeli kararın tebliği üzerine müşteki ... vekilinin 25/10/2021 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

a) Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

a) Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

b) Suça sürüklenen çocuğun gece vakti girdiği ... İlk Öğretim Okulu’ndan, 3 adet bilgisayar kasası, 1 adet yazıcı ve 1 adet telsiz telefonu çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 143, 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçlarında, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hallerinin de aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK’nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk bakımından 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımının dolmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4993, Karar No: 2018/10321, Tarih: 15.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4993 E.  ,  2018/10321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu şirkete ödeme emri tebligatının 12/11/2015 tarihinde yapılması ve şikayet tarihinin 03/06/2015 olması karşısında şikayet tarihi itibariyle kesinleşmiş bir icra takibi bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16542, Karar No: 2012/2701, Tarih: 07.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16542 E.  ,  2012/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye 2.75 TL harcın  temyiz edenden alınmasına, 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4376, Karar No: 2019/14199, Tarih: 12.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4376 E.  ,  2019/14199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I)Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

21/02/2013 tarihli yakalama tutanağında, sanıkların polislerce logar kapağını sökmeye çalışırken görülmeleri üzerine yanlarına yaklaştıklarında şahısların kaçmaya başladıkları ve bu kapakları çalamadıkları, ancak kovalama esnasında araç seyir halindeyken araçtan atılan ve karayolu üzerinde bulunan 2 adet ...azılı döküm yağmur suyu ızgara çerçevesinin ve 3 adet ...azılı döküm yağmur suyu ızgara demirinin başka yerlerden çalınarak sanıkların bu kapakları hakimiyet sahasına geçirdikten sonra son logar kapağını çalmak isterken yakalandıkları, sanıkların çalmış oldukları ve araç içinde bulunan 5 adet demir ızgaranın çalınması eyleminin tamamlandığı gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 142/1-a,43 maddelerinin uygulanması gerekirken sanıklar hakkında TCK’nun 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle cezalarında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından, sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan...2. Asliye Ceza Mahkemesinin.... Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin ve sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan...1. Asliye Ceza Mahkemesinin .... Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nun 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek TCK'nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden ve T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında trafik güvenliği tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)TCK’nun 179/2-3 maddesinde düzenlendiği üzere aracı sevk ve idare eden kişiler bakımından anılan suçun oluşabileceği, sanık ...’in aracı kendisinin kullandığını kabul ettiği ve diğer sanık ...’in araç kullanmadığı, ancak araç seyir halindeyken araç içerisinde bulunan ızgara demirlerini yola atarak TCK’nun 179/1. maddesine uyan suçu işlemiş olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nun 179/2-3 maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan...1. Asliye Ceza Mahkemesinin.... Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nun 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek TCK'nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 12/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6146, Karar No: 2018/3408, Tarih: 07.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6146 E.  ,  2018/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

03.11.2008 günlü iddianame ile sanık hakkında açılıp bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili olarak hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında bu suç yönünden dava zamanaşımı süresi içinde mahkemece hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 05.05.2008 tarih ve 2008/21985(48) soruşturma, 2008/519 numaralı iddianame ile açılan davaya esas olup 23.04.2008 ve sonrasında gerçekleşen eylemlere yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında 03.11.2008 tarihli, 2008/36615 soruşturma, 2008/1250 iddianame numarası ile açılıp bu dosyayla birleştirilen davaya esas olup 11.05.2008 ve sonrasında gerçekleşen reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;