muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5010, Karar No: 2017/10509, Tarih: 12.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/5010 E.  ,  2017/10509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanunun 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanık hakkında Çukurca Cumhuriyet Başsavcılığınca kaçakçılık suçundan başlatılan soruşturma kapsamında sanık tarafından ibraz edilen faturaların sahte olduğunun anlaşıldığından bahisle evrakın tefriki sonrası sahte fatura kullanma suçundan doğrudan 15.11.2007 tarihli iddianamenin düzenlendiği, Diyarbakır Vergi Dairesi Başkanlığı Mükellef Hizmetleri Grup Müdürlüğü'nün 10/04/2008 tarihli yazısından sanığa ilişkin inceleme talebinin tasfiyesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında dosya kapsamında “sahte fatura kullanmak” suçu ile ilgili ilgili olarak verilmiş her hangi bir rapor ve mütalaanın bulunmaması nedeniyle davanın CMK.nun 223/8. maddesine göre düşürülmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1-Sanığın kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkumiyetine karar verilmiş olması karşısında 5237 sayılı TCK.nun 53/1...3. madde ve fıkraları uyarınca belli hakları kullanmaktan mahrumiyetine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın adli sicil kaydındakı ilama konu mahkumiyetin 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanunun 13/1. maddesinde belirtilen karşılıksız çek keşide etmek suçundan kaynaklandığı, 3167 sayılı yasada yapılan değişikliklere göre söz konusu eylemin suç olmaktan çıkartılmış olması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kaçakçılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yasaya aykırı, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kaçakçılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

1-CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar yönünden engel halleri bulunmayan sanıkların talimat ve yakalama emri ekinde KEMT varakasının olmadığı nazara alınarak kamu zararından haberdar olmadıkları anlaşılmakla; sanıklara davaya konu eşyanın ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunun 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken kamu zararının giderilmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Davaya konu eşyanın gümrüklenmiş değeri suç tarihi itibariyle "hafif" kabul edildiği halde sanıklara verilen cezadan 4926 sayılı Yasanın 4/3. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Hükmedilen sonuç para cezası üzerinden karar tarihinde geçerli olan tarife üzerinden 6.9772,51 TL nisbi harcın tahsiline karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde eksik harca hükmedilmesi,

4-Nakil aracının müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5607 sayılı Kanunun 13/1 ve TCK 54. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6534, Karar No: 2016/7165, Tarih: 25.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6534 E.  ,  2016/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; işveren tarafından yemekhanedeki artık ekmek ve ona benzer şeylerin işçilerce evlerine götürülebileceğine dair izin verilmesine rağmen 17/01/2013 tarihinde torbasında bulunan 1 adet ekmek nedeniyle 28/01/2013 tarihinde haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem, ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ücretleri alacağını talep etmiştir.

Davalılar; kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının, hastaneye ait genel temizlik malzemelerini mesai bitiminde elinde taşıdığı poşetin içerisinde hastane dışına çıkarırken yakalanması üzerine iş akdine İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle son verildiğini, bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda; davacı, işveren tarafından yemekhanedeki artık ekmek ve ona benzer şeylerin işçilerce evlerine götürülebileceğine dair izin verilmesine rağmen 17/01/2013 tarihinde torbasında bulunan 1 adet ekmek nedeniyle 28/01/2013 tarihinde haksız olarak işten çıkarıldığını iddia etmiş, davalı işverenler ise; davacının, işyerine ait genel temizlik malzemelerini alarak hastane dışına çıkartmaya çalışmak suretiyle hırsızlık yaptığı gerekçesi ile haklı nedenle iş akdine son verdiklerini savunmuşlardır. Davacının iş çıkışında elindeki torbada yapılan denetimde işyerinin temizliği için kullanılan bir kısım malzemelerin bulunduğu, bulunan malzemeler hakkında özel güvenlik görevlisi .... tarafından tutulan 17.01.2013 tarihli tutanağa göre davacının torbasından hastaneye ait 2 kutu Alord marka pisuar tableti ve 1 kutu (12 adet) Fulnet Ernet Bloğun çıktığının tespit edildiği, davacının 25.01.2013 tarihinde alınan savunmasının aksine torbada ekmek bulunmadığı, bu nedenle işçinin bu eylemini hataen gerçekleştirdiği yolundaki savunmasına değer verilemeyeceği dosya içerisindeki belgelerden anlaşılmaktadır. İşverence yasal 6 iş günlük süre içinde davacının iş sözleşmesi İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi uyarınca feshedilmiş olup haklı fesih olgusu işverence kanıtlanmıştır. Bu durumda Davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 25.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7246, Karar No: 2014/10883, Tarih: 12.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7246 E.  ,  2014/10883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.12.05.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/301, Karar No: 2021/7971, Tarih: 13.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/301 E.  ,  2021/7971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun tutuklu olarak kaldığı İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu...Nolu odada bulunan klozeti odanın camına atarak klozet ve camı kırmak suretiyle gerçekleşen kamu malına zarar verme suçundan, eylemine uyan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddeleri gereğince hesaplanan cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 29.04.2015 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30257, Karar No: 2013/856, Tarih: 21.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/30257 E.  ,  2013/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, boşandığı eşi olan şikayetçinin çalıştığı işyerine onu huzursuz etmek ve işinden attırmak için elektronik postalar gönderdiğinin iddia edildiği olayda, göndereni, alıcısı, tarihleri ve içerikleri açıkça belli olacak biçimde suça konu elektronik postalar usulünce tespit edilmeden, şikayetçinin dilekçesine eklediği okunaksız, fotokopi ve elektronik posta olup olmadığı anlaşılamayan belgelere dayanılarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de,

Adli sicil kaydındaki hükümlülüklerinin silinme koşulları oluşan sanığın, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan cezasının ertelendiğinin anlaşılması, şikayetçi tarafından ileri sürülmüş giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, sanığın sabıkalı olduğu biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açılanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...’nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/721, Karar No: 2021/2590, Tarih: 22.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/721 E.  ,  2021/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Müdahalenin Men'i, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı; ..., ... beldesi ... mahallesi 102 ada 829 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının davacıya ait taşınmazın 4 dönümünü kullandığını bu nedenle, müdahalenin meni, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 2.500,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan 2003 yılından itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacının 829 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait olan kısmını yıllarca önce 1-1,5 metre yüksekliğinde duvar örerek ayırmış olduğunu, davacının kendisinin işgal ettiğini iddia ettiği taşınmazı bu duvarın dışarısında bıraktığını, dışarıda kalan bu arazinin 1980 yılından bu yana iyi niyet içerisinde tarafınca ekilip işlendiğini davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne; ... İli, ... İlçesi, ... Beldesi, ... Mahallesi 102 ada 829 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişiler tarafından hazırlanan 06.06.2014 tarihli rapor ve ekindeki krokide A harfi ile gösterilen, kırmızı kalemle taralı 1623,17 m2 yüzölçümündeki kısmına davalı tarafından limon ve çilek tarımı yapmak sureti ile gerçekleştirilen müdahalenin men'ine, davacı tarafın ecri misil talebinin kabulü ile; 19.984,67 TL ecrimisil bedelinin 2.500,00 TL'lik kısmı için dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanarak, kalan kısım bakımından talep olmadığından faiz yürütülmeksizin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. T.C. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2014/19973 Esas, 2017/1140 Karar sayılı ilamı ile “davalının çekişme konusu 102 ada 829 parsel sayılı taşınmaza haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın limon ağacı dikmek ve bir kısmında çilek yetiştiriciliği yapmak sureti ile müdahale ettiği saptanarak yazılı şekilde müdahalenin önlenmesine karar verilmesi doğrudur. Davalının gerek cevap dilekçesinde gerekse bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesinde belirttiği duvar ile ilgili gerekli araştırmaların yapılarak varılacak sonuç çerçevesinde ecrimisil hususunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek ecrimisile karar verilmiş olması doğru olmadığından hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş yapılan yargılama sunucunda davanın kabulüne; ... İli, ... İlçesi, ... Beldesi, ... Mahallesi 102 ada 829 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişiler tarafından hazırlanan 06.06.2014 tarihli rapor ve ekindeki krokide A harfi ile gösterilen, kırmızı kalemle taralı 1623,17 m2 yüzölçümündeki kısmına davalı tarafından limon ve çilek tarımı yapmak sureti ile gerçekleştirilen müdahalenin men'ine, davacı tarafın ecrimisil talebinin kabulü ile; 19.984,67 TL ecrimisil bedelinin 2.500,00 TL'lik kısmı için dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanarak, kalan kısım bakımından talep olmadığından faiz yürütülmeksizin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava müdahalenin men'i ve ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, hak sahibinin hak sahibi olmayan zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz, tapu da tarla vasfındadır. 09.06.2014 havale tarihli ziraat bilirkişi ...’ın raporunda 524,57 m2lik limon ağaçlarının ekili olduğu kısmın ecrimisil bedelini limon ağaçları üzerinden hesapladığı anlaşılmıştır. Oysa ki davalı tarafından, dava konusu taşınmazın 524,57 m2 lik kısmına limon ağaçlar dikildiği dinlenen tanık beyanıyla sabittir. Hal böyle olunca dava konusu taşınmazın davalı tarafından tecavüzlü olarak belirlenen kısmın tamamı tarla olarak ecrimisil bedelinin belirlenmesi gerekirken, davalı tarafından dikilen limon ağaçları üzerinden ecrimisil bedelinin belirlendiği raporun hükme esas alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair itirazların 1. bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10666, Karar No: 2017/9904, Tarih: 05.07.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/10666 E.  ,  2017/9904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Borçlu vekili, takibe konu ilamda brüt miktarlara hükmedildiğini, yasal kesintilerin infaz aşamasında dikkate alınmasına karar verildiğini, davalı alacaklı vekili tarafından davacı müvekkili ortaklık aleyhine hazırlanan takip talebinde brüt miktarların esas alındığını, ayrıca net 37.686,23-TL ile ilam vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile bir kısım alacağa mukabil olmak üzere 7.432,11-TL ödendiğini, davacı vekilinin takip talebinde alacak miktarına uyguladığı faiz miktarlarının yüksek olduğunu, bilahare icra müdürlüğünce kesilen tahsil harçlarının da alacak miktarı göz önüne alınarak yeniden hesaplanması gerektiğini belirterek şikayetin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,10/12/2014 havale tarihli bilirkişi raporu kapsamında; fazla talep edilen yasal kesintiler toplamının 7.829,96-TL olduğu, kıdem tazminatı ile sair alacak kalemleri işlemiş faizine ilişkin olarak fazla talep miktarının 10.543,91-TL olduğubelirtilerek borçlunun şikayetinin kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazları, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından yerinde değildir.

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakden veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre; borçlu işveren vergi sorumlusu, alacaklı işçi de vergi mükellefidir.

Takip dayanağı ilamda tüm alacaklara brüt miktar üzerinden hükmedildiği ve yine bu brüt miktarlar üzerinden takip yapıldığı anlaşılmaktadır. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden, verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun ilamda yazılı alacaklarda "vergi sorumlusu" sıfatıyla gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemekle zorunlu olduğu miktarları kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır.

Somut olayda; Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, brüt hükmedilen alacakların nete çevrilmesi gerektiği, buna göre talep olunan faiz miktarının fazla olduğu, borç nedeni ile 37.687,23 TL ve 7.432,11 TL ödemelerde bulunduğunu belirterek itiraz etmiştir.