muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13376, Karar No: 2017/15124, Tarih: 13.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/13376 E.  ,  2017/15124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, ... 7.İcra Müdürlüğü’nün 2012/20726 Esas sayılı takip dosyasından alacaklı vekilinin talebi ile taraflarına gönderilen muhtırada belirtilen icra vekalet ücreti ve icra tahsil harcının maktu olarak hesaplanması gerekirken nispi olarak hesaplandığını, söz konusu muhtıranın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, borçlu vekilinin icra vekalet ücreti ve icra tahsil harcının maktu olarak hesaplanması yönündeki talebinin mevcut düzenleme uyarınca kabulü gerektiği gerekçesiyle icra vekalet ücreti ve icra tahsil harcının nispi olarak istenmesine ilişkin muhtıranın iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklılar vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi'nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır.

Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 07.09.2012 Karar tarihli takip konusu ilamda; borçlunun kamulaştırmasız el koyma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, el koymanın 1983 sonrası olduğunun kabulü gerekir. Olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir. Borçlu vekili, şikayet dilekçesinde daha fazla faiz ödememek için asıl alacak miktarı ve işlemiş yasal faizin davalılar vekilince bildirilen adrese 24.07.2014 tarihinde 283.258,20 TL olarak ödendiğini belirttiğinden 24.07.2014 tarihinde borcun tam olarak ödenmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8699, Karar No: 2013/3629, Tarih: 14.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8699 E.  ,  2013/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

KARAR

1-Dava konusu taşınmazın hangi tarihte imar planı kapsamına alındığının ve imar planının kesinleşme tarihinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ...'ndan sorularak alınacak cevabın dosyaya eklenmesi,

2-Dosya arasındaki teknik bilirkişi ...'nin 09.06.2011 tarihli krokili raporu eklenmek suretiyle davaya konu taşınmazın tapuda kayıtlı olup olmadığının Tapu Müdürlüğünden sorulması, alınacak cevabın dosya arasına konulması,

3-Dava konusu taşınmaza komşu 298 parselin kadastro tutanağının onaylı örneğinin Tapu Müdürlüğünden getirtilerek kadastro sırasında bu parsele revizyon gören vergi kaydının belirlenmesi; tespit edilecek bu vergi kaydı ile 306 parsele kadastro sırasında revizyon gören 2066 nolu vergi kaydının Özel İdare Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

4-306 parselin tapu kaydının tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması

5-305 ve 307 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları ile kadastro tutanaklarının onaylı bir örneğinin ve varsa dayanağı bulunan tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm revizyonları ile birlikte Tapu Müdürlüğünden, vergi kaydının ise Özel İdare Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2894, Karar No: 2016/5919, Tarih: 04.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2894 E.  ,  2016/5919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

I-Katılan vekilinin "2003 ve 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-"2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanık hakkında "2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan vergi suçu raporu hazırlandığı ve mütala verildiği, ...Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2007 tarih ve...Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında "2003-2004-2005 takvim yıllarında muhteviyati itibariyle sahte ve yanıltıcı fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, kararın gerekçe kısmında ise sanığın "2005 yılı itibariyle sahte ve yanıltıcı belge kullandığı" sonucuna varıldığının belirtilmesi karşısında anılan suç yönünden 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütala bulunmadığı ve dava açılmadığı gözetilemeden hüküm ile gerekçe kısmında çelişkiye yol açacak şekilde hüküm kurulması,

2-Her takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi eylemlerinin kendi içerisinde zincirleme suç oluşturacağı cihetle; sanığın aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte belge düzenlemesi nedeniyle cezanın TCK 43 maddesi gereğince arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/22330, Karar No: 2017/36367, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22330 E.  ,  2017/36367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4304, Karar No: 2013/13403, Tarih: 26.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/4304 E.  ,  2013/13403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve patlayıcı madde bulundurma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre katılanın, kendisine sanığın tabancayla ateş ettiğini iddia etmesi üzerine 13.05.2009 tarihinde başlatılan soruşturmada; 26.08.2009 tarihinde başkaca bir ihbar bulunmaksızın sanığın evinin yakınlarında bulunan barakalarda yapılan aramada toprağa gömülü ve çuvallara sarılmış şekilde suça konu tabanca ve eklerinin yanısıra dinamit lokumu ve fünyelerin ele geçirildiği olayda, aramanın özel bir ihbar üzerine yapılmamış olması ve suç eşyalarının dikkatlice gizlendiğinin anlaşılmış olması karşısında, arama tutanağı ile mahkemece yapılan keşif arasında silahların bulunduğu yerin eve olan mesafesi yönünden mevcut çelişkinin giderilmesi, barakaların sanığın arazisinin sınırına olan mesafesi, çitin durumu, kolayca aşılabilecek nitelikte olup olmadığı, silahların içine konulduğu çuvalın toprakla temas edip etmediği, çürüme veya yeni konulduğuna ilişkin bir bulgu olup olmadığı, suç eşyalarının bulunduğu barakaların ve sanığın arazisini çevreleyen çitlerin sanığın evine uzaklığı bir krokiyle kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptandıktan ve fotoğraflandıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3823, Karar No: 2018/387, Tarih: 30.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/3823 E.  ,  2018/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 23/06/2015 tarihinde davalı ...'ın sevk ve idaresindeki 07 KS 126 plakalı komyenet ile sürücü müvekkili ...'ün sevk ve idaresindeki ... plakalı motosiklete çarptığını, motosiklet üzerinde tüm kurallara uyarak ve asgari düzeyde hız ile seyir halinde olan müvekkillerinden ...'ün ve arkasında yolculuk eden ...'ün bu çarpışma sonucunda ağır şekilde yaralandığını, müvekkillerinin yeni evliyken bu kazada ağır yaralandıklarını, bu nedenle biriken borçlarını, kiralarını, eşya borçlarını ödeyemediklerini belirterek ve adli yardım talebinde bulunarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her bir davacı için 25.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar Altın İş Doğrama Mobilya Dekorasyon Ltd. Şti. ve ...'dan, her bir davacı için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren başlayan yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın HMK 115/2 maddesi gereğince usulden reddine, karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucunda yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, mahkemece 04.01.2016 tarihli tensip zaptının 7 no'lu ara kararında, davacı tarafa peşin ve başvuru harcını ve gider avansının tamamlaması için, 2 hafta kesin süre verilmiş ve kesin süre içerisinde eksiklikler giderilmediğinden dava usulden reddedilmiştir.

6100 HMK'nın 115/2. maddesinde “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.” hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 120. maddesinde “Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

Mahkeme, dava şartı olarak belirlediği harç ve gider avansına yönelik ara kararında gider avansı, harç gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamak, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermek ve verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da açıkça yazmak zorunda olup mahkemece bu hususlar yerine getiilmemiş olmakla, davanın dava şartı yokluğundan reddi isabetli görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 30/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1351, Karar No: 2014/3649, Tarih: 25.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1351 E.  ,  2014/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, tehdit.

HÜKÜM : 1- Sanık ...: TCK.nun 106/2-d, 62, 53/1-2, 58/6-9, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası.

2- Sanık ...: TCK.nun 149/1-a, c, f,g, 62, 53/1-2, 58/6-9 maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası,

TCK.nun 149/1-a, c, f,g, 62, 53/1-2, 58/6-9 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

3- Sanık ...: TCK.nun 149/1-a, c, f,g, 62, 53/1-2, 58/6-9 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

4- Sanık ...: TCK.nun 149/1-a, c, f,g, 62, 53/1-2, 58/6-9 maddeleri uyarına 10 yıl hapis cezası.

5- Sanık ...: TCK.nun 149/1-a, c, f, g, 62, 53/1-2, 58/6-9 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar... müdafiinin, süresinden sonra gerçekleşen duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Mahkemece, Dairemizin 28.09.2011 tarihli bozma ilamına uyularak sanık ...'in eylemini yağma suçuna teşebbüse azmettirme olarak kabul edildiği halde TCK.nun 38. maddesi gereğince suça azmettiren sanığın, işlenen suçun cezasıyla cezalandırmak yerine daha az cezayı gerektiren hal nedeniyle TCK.nun 150/1 maddesi uyarınca cezada indirim yapılarak TCK.nun 150/1 maddesi delaletiyle tehdit suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Sanıklar... hakkında mağdur ...’e karşı nitelikli yağma suçundan, sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

21.04.2010 tarih ve 2006/131-2010/84 sayılı ilk hükümde, sanıklar... hakkında tehdit suçundan netice olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği ve hükmün sadece sanık ... müdafii ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edildiği, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde yağma suçundan ceza tayin edilirken CMUK.nun 326 maddesi gereğince bu hususun değerlendirilmediği anlaşılmakla; hüküm fıkrasının, yağma suçundan takdiri indirim uygulandığı paragrafın sonuna, “CMUK.nun 326 maddesi gereğince, ilk hükümde aleyhe temyiz olmadığından, sanıkların ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları göz önüne alınarak sanıklar ... ve ...’ın neticeten ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek sureti ile CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye istinaden DÜZELTİLEN hükümler ile sanık ... hakkında kurulan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

3- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Salih'e karşı nitelikli yağma suçlarından, sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Sanıklar... müdafii, Avukat ...'in, iş programının daha fazla beklemeye elverişli olmaması nedeniyle geciken duruşmayı bekleyemeceğini belirterek mazeretinin kabulü ve duruşmanın başka bir güne ertelenmesi talebiyle mazeret dilekçesi vererek hükmün kurulduğu 07.12.2012 duruşmaya katılmadığı, sanıklar müdafiinin mazeretin reddine karar verilip sadece sanık ...'ya baro tarafından müdafii atanması için yazı yazılarak duruşmaya devam edildiği, baro tarafından görevlendirilen ve daha sonra duruşmaya katılan

sanık ... müdafii huzurunda, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yokluğunda hüküm kurulduğu anlaşılmakla;

a) Sanık ...'a isnat edilen suçun cezasının alt sınırı nazara alındığında, CMK.nun 188/1. maddesi uyarınca duruşmaya gelmeyen sanık müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde CMK’nun 150/3. maddesi uyarınca yeniden zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği düşünülmeden sanık müdafiinin hazır bulunmadığı celsede hüküm kurulması,

b) Savunma hakkının kısıtlanmaması açısından sanıklar müdafiinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşmanın bir başka güne ertelenmesine karar verilmesi yerine, sanıklar müdafiinin mazeretlerinin reddine karar verilerek hüküm kurulması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,

Usule aykırı olup, sanık ... ile sanıklar... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 25/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

V/T
Yargıtay — Esas No: 2010/10048, Karar No: 2010/13102, Tarih: 09.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10048 E.  ,  2010/13102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : REYHANLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları F..'nin 630 sayılı parselin 1/2 payını aracı kullanmak suretiyle davalı oğluna mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı temliklerini sağladığını ileri sürerek, pay oranında  iptal-tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, işlemlerin muvazaalı olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işlemin muvazaalı olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakan F..'nin üzerinde ev bulunan 630 parsel sayılı taşınmazda  maliki olduğu 1/2 payını dava dışı F..'ye 03.12.1990 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, onunda 22.12.1992'de F..'nin oğlu davalı İsmet'e aynı şekilde satışlar devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.