muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8573, Karar No: 2010/1931, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8573 E.  ,  2010/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin maliki, davalının kasko sigortalısı olan ... plakalı aracın, tek taraflı trafik kazası sonucu hasarlanıp pert olduğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 25.000,00 TL hasar tutarının, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, sigortalı ... plakalı araç sürücüsünün alkollü olduğunu belirtip, kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiğinden söz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna davanın kısmen kabulü ile 18.500,00 TL’nin 22.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan sigortalı tarafından sigorta şirketine karşı açılmış tazminat davasıdır.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin, "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edi-

len diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Motorlu Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinde; Taşıtın, uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

len diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Motorlu Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinde; Taşıtın, uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK

23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; yargılama sırasında makine mühendisi, sigorta hukukçusu ve emniyet görevlisi bilirkişi kurulundan alınan 20.01.2009 tarihli raporda, davacı sürücüsü Ahmet Yavuz’un kaza sırasında alkollü olmadığı, kazanın alkolün etkisi altında meydana gelmediği belirtilmiş ise de,mahkemece verilen ara kararına rağmen bilirkişi heyetinde nöroloji uzmanı bulunmadığından, rapor yukarıda açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, kaza tespit tutanağı mümzileri dinlendikten sonra oluş şekli ve hastane kayıtları ve dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirilmek üzere, içinde nörolog doktorun da bulunduğu İstanbul Teknik Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan, yukarıda sözü edilen ilkeler ışığında, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediğinin, alkol dışındaki başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığının tereddüde yer vermeyecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak, varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Sigorta AŞ'ye geri verilmesine 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15707, Karar No: 2008/5789, Tarih: 29.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15707 E.  ,  2008/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki iptal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece verilen 14.06.2007 tarih ve 2007/147 Esas ve 2007/116 sayılı karar yasal temyiz süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiş ise de; mahkemece sehven, süresinde temyiz edilmediği gerekçesi ile 29.08.2007 tarihli ek karar ile davacının temyiz talebi reddedilmiştir. Mahkemece maddi hataya müstenit olarak verilen ek karar kaldırılarak davacı-nın temyiz talebi ile birlikte dosya incelenerek,

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 0,90 YTL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 29.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8083, Karar No: 2010/4770, Tarih: 26.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/8083 E.  ,  2010/4770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : 765 SK 356, 40 m. uyarınca 3 ay hapis.

Sanık tarafından mahalle muhtarı tarafından düzenlendiği ifade edilen suça konu sahte “nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi”nin 765 Sayılı TCK.nun 351. maddesinde belirtilen belgelerden olduğu gözetilmeden , aynı kanunun 356. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “sahte nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesini kullanmak” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmayacağı anlaşılmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, hükmolunan cezanın paraya çevrilip ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9311, Karar No: 2010/445, Tarih: 01.02.2010

16. Hukuk Dairesi 2009/9311 E., 2010/445 K.

**16. Hukuk Dairesi 2009/9311 E., 2010/445 K.**

**- İCRA CEZA

- MAHKEME USULÜ

- ÖDEME ŞARTINI İPTAL**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 340 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 346 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 349 ]

**"İçtihat Metni"**

Ödeme şartını ihlal eyleminden borçlu Cuma'nın 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 340. maddesi uyarınca 1 ay hapsen tazyikine dair (Gülşehir İcra Mahkemesi)'nin 16.03.2009 tarihli ve 2008/115 esas, 2009/16 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin (Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi)'nin 18.05.2009 tarihli ve 2009/428 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile; Yargıtay Onaltıncı Hukuk Dairesi'nin 15.02.2002 tarihli ve 2002/964-1352 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 349. maddesi hükmüne göre, müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunmakla zorunlu olması karşısında, 16.03.2009 tarihli son celse için mazeret dilekçesi verip yokluğunda karar verilmesini isteyen müşteki vekilinin duruşmanın başka bir güne ertelenme talebi olmadığı dikkate alınarak şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemekle, anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 05.11.2009 gün ve 2009/62345 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay C.Başsavcılığı'nın gün ve K.Y.B.2009/259590 sayılı teblignamesiyle talep edilmiş olmakla,

Gereği görüşüldü:

01.06.2005 gün ve 25832 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 346/son maddesi ile aynı Yasa'nın 16. Babında yer alan suçlara ilişkin davalara İcra Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiş ve aynı Yasa'nın yargılama usulünü düzenleyen 349. maddesinde 5358 sayılı Yasa ile bir değişiklik yapılmadığı gözetildiğinde, bu usul hükmü sanığın eylemine konu İİK'nın 340. maddesi için de geçerlidir. İİK'nın 349. maddesi gereğince müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunması zorunludur. Mazeret bildirerek kabulü ile yokluğunda I karar verilmesinin istenmesi sonuca etkili değildir. Bu durum karşısında müşteki vekilinin 16.03.2009 tarihli celse için verdiği mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yazılı şekilde müşteki veya vekilinin yokluğunda borçlunun cezalandırılamayacağı gözetilemeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma stemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle, Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.05.2009 gün ve 2009/428 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince (BOZULMASINA), sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 01.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20340, Karar No: 2021/29, Tarih: 11.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/20340 E.  ,  2021/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1)Mahkûmiyet; Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi’nin 7/06/2020 tarihli, 2020/3 esas ve 2020/89 sayılı kararıile

2)İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 08/10/2010 tarihli, 2020/2153 esas ve 2020/2136 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün sanık müdafii tarafından 10/10/2020 tarihinde temyiz edilmesinden sonra, onsekiz yaşından küçük sanığın, 13/10/2020, 28/10/2020, 28/10/2020 tarihlerinde, hükmen tutuklu bulunduğu Tarsus Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığı ile gönderdiği dilekçelerinde “...dosyamın onaylanmasını istiyorum.” şeklindeki talebinin ardından, dosyada yer alan 21/11/2019 tarihli genel vekaletnameye göre "kanun yollarından feragat etme" yetkisi bulunan sanık müdafileri Av. ... ve Av. ...'nın 31/10/2020 ve 25/12/2020 tarihli dilekçelerindeki, "Müvekkil ... temyiz kanun yoluna başvurmaktan feragat etmiştir. Müvekkil Fırat adına temyiz kanun yoluna başvurmaktan feragat eder, işbu dosyanın kesinleştirilmesi hususunda gereğinin yapılmasını arz ve talep ederiz." şeklindeki taleplerinin temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15904, Karar No: 2013/8994, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/15904 E.  ,  2013/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanan taşınmaza yapılan faydalı masrafların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece verilen süre içinde gider avansının yatırılmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalıya 27.10.2011 tarihli ara kararında 6100 Sayılı Kanunun 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle 700 -TL gider avansının yatırılması için iki haftalık süre verilmiş, verilen süre içinde gider avans yatırılmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunun 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. Aynı kanunun 448. maddesine göre “Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” 450.maddesinde ise “1086 Sayılı Hukuk Usulu Muhakemeler Kanunu ek ve değişiklikler ile birlikte kaldırılmıştır.”düzenlemesi mevcuttur. Anılan düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere 6100 sayılı HMK hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girecektir. HMK 115/2 ve 120 maddelerinden ve 30.09.2011 tarihli resmi gazetede yayımlanan HMK gider avansı tarifesinin 1 ve 6. maddelerindeki düzenlemelerden gider avansının davanın açılması sırasında alınmasının şart olmadığı mahkemenin sonradan da bu eksikliği kesin süre vererek ikmal ettirebileceği anlaşılmaktadır. Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. Bu durum davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekir. Gider avansının yatırılmaması halinde dava usulden reddedilir.

Somut olayda mahkemece gider avansının yatırılması hususunda davacıya 27.10.2011 tarihli ara kararında iki haftalık süre verilmiş ise de talep edilen giderlere nelerin dahil olduğu, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığı ve miktarı belirtilmemiştir. Dolayısı ile talep edilen avansın gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığı denetlenememektedir. Yukarıda açıklandığı gibi gider avansı dava şartı iken delil ikamesi avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceğinden delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması dava şartı nedeni ile davanın reddini gerektirmeyecektir. Taraf belirlenen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilinden vazgeçmiş sayılır.Mahkeme, dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik

ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkca yazmalıdır. Bu durumda açıklanan şekilde uygulama yapılmadan soyut bir miktar belirtilmek suretiyle süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4679, Karar No: 2022/1355, Tarih: 10.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4679 E.  ,  2022/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2020 tarih ve 2016/103 – 2020/35 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne silah sağlama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 315/1,

3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 315/1, 3713

sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, istinaf ve temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne silah sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazının incelemesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1-) Duruşmada SEGBİS vasıtasıyla kaydedilen savunmasına ilişkin SEGBİS çözüm tutanağı düzenleyen bilirkişiye ödenen ücretin yargılama gideri olarak sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-) Örgüte silah sağlama suçunun örgüte yardım suçunun özel düzenlenmiş hali olup, sadece örgüt mensupları hakkında uygulama imkanı bulunan TCK’nın 58/9 maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin örgüt mensubu olmayan sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

1-) Duruşmada SEGBİS vasıtasıyla kaydedilen savunmasına ilişkin SEGBİS çözüm tutanağı düzenleyen bilirkişiye ödenen ücretin yargılama gideri olarak sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-) Örgüte silah sağlama suçunun örgüte yardım suçunun özel düzenlenmiş hali olup, sadece örgüt mensupları hakkında uygulama imkanı bulunan TCK’nın 58/9 maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin örgüt mensubu olmayan sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMK’nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün yargılama giderleri ile ilgili kısmından "SEGBİS BİLİRKİŞİ GİDERİ - 150 TL, SEGBİS BİLİRKİŞİ GİDERİ - 210 TL ve TOPLAM - 1.350,70 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TOPLAM – 990,70 TL" ibaresinin eklenmesi ve hükmün ikinci fıkrasının yedinci paragrafında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin ibarelerin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne silah sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;