muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6434, Karar No: 2014/14468, Tarih: 05.11.2014

Bir ağacın yerine geçen (kaim) sürüm (rayiç) değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise; ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın saptanmasıyla, bu farkın her ağaç bakımından göz önünde tutulup, toplamının o ağaçların yerine geçen değeri olarak kabul edilmesi ile gerçeğe en yakın zararın belirtilmesi yöntemidir.

Hal böyle olunca mahkemece; hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek tutarının belirlenmesi gerekirken, maliyet hesaplamasına göre oluşan zararı hesaplayan bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; benzer olayların genellikle hasat mevsimi olan yaz aylarının en sıcak günlerinde, şiddetli rüzgarın da etkili olduğu olağanüstü hava koşullarında meydana geldiği anlaşılmaktadır. Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözetilerek,kısmen kabul edilen zarardan durumun gereği uygun bir tutarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu hususta bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/622, Karar No: 2016/1853, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/622 E.  ,  2016/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/33 esas, 2015/103 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2015/538-373 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/669 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12541-2015-E.25276/79558 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/669 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15153, Karar No: 2015/270, Tarih: 21.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15153 E.  ,  2015/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/12/2013

Numarası : 2011/603-2013/799

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 31/03/2007-03/06/2010 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak kan bankası teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin dava dışı alt işveren şirket tarafından ihale süresi sonlandığı gerekçesi ile feshedildiğini, torba kanları alma, testleri yapma, kültür çalışması, hasta takibi, eliza testi gibi hastanede memurların yapması gereken tüm işler olduğunu, yapılan işlerin hastanenin asıl işleri olduğunu, muvazaalı iş ilişkisi sebebi ile emsal çalışanların ücretinin davacıdan fazla olduğunu bildirerek kıdem, ihbar ve eşit davranmama tazminatı ile ücret farkı, döner sermaye payı, ilave tediye, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda mahkemece ilave tediye ücreti alacağı ile bazı alacakların kabulüne karar verilmiş, gerekçeli kararda ise ilave tediye ücreti alacağına ilişkin olarak herhangi bir açıklama yapılmamıştır. Yukarıda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere mahkeme kararları gerekçeli olmak zorundadır. Davacı işçi alt işveren işçisi olup, mahkemece bu işçinin 6772 sayılı Yasa kapsamında işçi olduğunun kabulüne ilişkin gerekçe açıklanmaksızın ilave tediye ücreti alacağının kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının ilave tediye alacağının hesabına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2129, Karar No: 2020/8026, Tarih: 02.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/2129 E.  ,  2020/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 15.09.2015 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacı;... Mahallesi'nde kain 1354 parsel sayılı taşınmazının batısında bulunan 1357 parsel sayılı taşınmazın sahibi davalı ...'in kışın yağacak yağmurlardan ve sellerden etkilenmemek için sınıra boydan boya beton döktüğünü, fazla yağış olması durumunda su tahliye olamayacağından arsasının içinde bulunan ev ve tarımsal elektrik dinomasının zarar göreceğini belirterek elatmanın önlenmesi ve duvarın kal'ini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; "davanın kabulü ile, 19/02/2016 havale tarihli ziraat bilirkişisi ... ve inşaat bilirkişisi ...'nun hazırlamış oldukları raporda Büyükalan Mevkii 1354 parsel ile 1357 parsel arasında kalan duvarın yıldız (\*) logosu ile işaretlenmiş bölümüne duvar çekmek suretiyle davalı tarafından yapılan müdahalenin men'ine, bu kısıma suyun akışının devam etmesine yeteri kadar tahliye yeri açılması suretiyle duvarın kal'ine, raporun kararın eki sayılmasına" karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmişlerdir.

1-Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde hüküm verilirken kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine göre mahkemece karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Somut uyuşmazlıkta; dava değeri 1.000.00TL olduğundan kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine dava değerini geçmeyecek oranda maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş ise de; bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7.maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; dava değeri 1.000.00TL olduğundan kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine dava değerini geçmeyecek oranda maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş ise de; bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7.maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine; 2.bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; hüküm fıkrasına 4. bent olarak "4-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ibaresinin eklenmesine, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3674, Karar No: 2016/8454, Tarih: 09.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/3674 E.  ,  2016/8454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin “süre yönünden” reddine dair mahkemenin 29/04/2016 gün ve 2014/873 E, 2016/285 K sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 26/05/2016 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 09/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3155, Karar No: 2018/5798, Tarih: 19.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/3155 E.  ,  2018/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali,

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Olay günü, müştekilerin çocuklarının bakıcısı olan ... ... ve eşi ..., müştekilerin çocuğunu okuldan alıp eve geldiklerinde kapının açık olmasınından şüphelenmiş, ... kapının önünde beklemiş, ... ... eve girip, içeriyi kontrol ederken banyoya saklanmış sanık ... ... ile hakkında ayırma kararı verilen ve açık kimliği tespit edilemeyen bir kadını görmüş, eve gelenleri fark eden sanık ve kimliği tespit edilemeyen şüpheli kadın, yanlarında müştekilerin evinden çaldıkları eşyalar olduğu halde, müştekilerin evinden kaçmaya çalışmışlar, bu sırada kendilerine engel olmaya çalışan tanık ... ... sanık ...'in eliyle ittiği, kapıda ... ile karşılaştığı, ...'ı itekleyerek düşürdüğü, bu esnada ...'ın dizinde sıyrıklar meydana geldiği, olay sırasında suça konu olan ve müşteki ... ... duruşmadaki beyanınına göre 3.000,00 TL değerindeki eşyanın sanık ...'in üzerinde olması nedeniyle bu eşyaları götürebilmek için olay mahallinde bulunanlara cebir kullandığı anlaşıldığından, eylemin bütünüyle yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12114, Karar No: 2019/18164, Tarih: 15.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12114 E.  ,  2019/18164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İlçesi T.C. Yolüstü Belediyesi'nde 30 Mart 2014 tarihine kadar yaklaşık 10 yılı aşkın kadrolu işçi olarak çalıştığını, 6360 Sayılı Kanunun Geçici 2. Fıkrası gereği Yolüstü Belediyesi'nin 30 Mart 2014 Seçimleri ile davalı İl Özel İdaresi'ne tüm hak, alacak ve borçları ile devredildiğini, bu nedenle davada husumetin kanun gereği ... İl Özel İdaresi'ne yöneltildiğini, müvekkiline 6772 Sayılı yasadan kaynaklı haklarının ödenmediğini, yaz mevsiminde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, dönem boyunca yıllık ücretli izinlerini 2008 yılı hariç kullandırılmadığını, resmi tatillerde ve hafta sonlarında da çalıştırıldığını ileri sürerek, ihbar tazminatı, resmi tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, aile yardımı ve ikramiyenin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İl Özel İdaresi vekili, davacının çalışmış olduğu Belediyenin 6360 Sayılı Kanun gereği 30/03/2014 tarihinde ... İl Özel İdaresine devredildiğini, davacının dava tarihi itibariyle müvekkili idarenin çalışanı olmadığını, Belediye tüzel kişiliği müvekkili idareye devredildikten sonra 6360 Sayılı Kanun gereğince davacının 14/12/2014 tarihinde ... Orta Karadeniz Geçit Kuş. Tar. Arş. İst. Müd. atandığını, davacının iş akdinin devam ettiğini ve iş akdinin bildirim süresine uymaksızın sona ermesi söz konusu olmadığından davacının ihbar tazminatı talebinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava dilekçesinde, davacının 30 Mart 2014 tarihine kadar çalıştığı Yolüstü Belediyesi'nin kapatılması üzerine tüm hak ve alacaklarıyla birlikte İl Özel İdaresine geçtiği belirtilerek, davacının belediyede geçen çalışma dönemine yönelik talepte bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının Yolüstü Belediyesi'nden İl Özel İdaresi'ne devredildiği 30 Mart 2014 tarihine kadar işçilik alacaklarının hesaplanması gerekirken, devirden sonraki dönem için de hesaplama yapılması hatalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının Yolüstü Belediyesi'nden İl Özel İdaresi'ne devredildiği 30 Mart 2014 tarihine kadar işçilik alacaklarının hesaplanması gerekirken, devirden sonraki dönem için de hesaplama yapılması hatalıdır.

3-Davacı davalı işyerinde yaz mevsiminde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiş, kış aylarında çalışma düzeninin nasıl olduğuna dair bir beyanda bulunmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları doğrultusunda davacının yaz dönemi kabul edilen Mayıs ve Ekim ayları arasında 08.00-17.00 saatleri aralığında ve kış dönemi kabul edilen Kasım ve Nisan ayları arasında 08.00-18.00 saatleri aralığında çalışarak yaz aylarında haftada 3.5 saat ve kış aylarında haftada 10.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmişse de, davacının kış aylarında fazla mesai yaptığına dair bir beyanı bulunmadığından bu dönem için hesaplama yapılmaması gerekirken bu dönemin de dahil edilerek fazla mesai ücretinin hesaplanması hatalıdır.

Ayrıca davalı işyeri belediye olup işyeri kayıtları sunulmadığından olağandışı hafta tatili çalışma iddiası tanık beyanlarıyla ispatlanma yoluna gidilmiştir. Davacı tanıklarının kış aylarında hafta sonu çalışmadıklarını beyan etmelerine rağmen kış ayları için de hafta tatili ücreti hesaplanması ve kış aylarında çalışıldığı kabul edilen hafta sonu çalışma günlerinde normal çalışma süresi dışında kalan fazla mesai çalışmalarının hesaba dahil edilmesi hatalıdır.

4-Dava kısmi dava olarak açılmış olup, davacı, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davasını 07/10/2015 harç tarihli dilekçesi ile ıslah etmiştir. Dilekçe davalı vekiline 08/10/2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı işveren, ıslaha karşı süresinde verdiği 09/10/2015 tarihli itiraz dilekçesinde zamanaşımı definde bulunmuştur. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 147/1 maddesine göre işçi ücretlerine ilişkin davalar 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Davalı tarafça süresinde yapılan ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.