muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8172, Karar No: 2020/10192, Tarih: 07.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8172 E.  ,  2020/10192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Tüm dosya içeriğine göre; katılana ait arazideki zeytin ağacının mala zarar verme kastı ile kesildiğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanığın aşamalarda suça konu zeytin ağacını kiraladığı tanık ...’ün tapulu alanında olduğunu düşünerek onun izni ile kestiğini savunduğu, tanık ...’nın kovuşturma aşamasında alınan beyanında, sanığa teslim ettiği arazideki zeytinler ile çevredeki zeytinlerin karışık şekilde bulunduğunu, bu nedenle yer gösterme yapamadığını, suça konu ağacın kendisine ait olup olmadığının bilinmesinin mümkün olmadığını ifade ettiği, yapılan keşif sonrası bahsi geçen arazilerin yan yana olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın mala zarar verme kastının bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın katılana ait arazideki zeytin ağacını kesmesi şeklindeki eyleminin TCK’nın 152/1-c. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15442, Karar No: 2016/16, Tarih: 11.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15442 E.  ,  2016/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün adresinin kolluk araştırmasıyla tespit edilemediği, nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, küçüğün nüfus kayıtlarına göre “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, küçüğün güncel nüfus kayıtlarına göre en son “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10191, Karar No: 2009/19170, Tarih: 15.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/10191 E.  ,  2009/19170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/289, Karar No: 2010/8735, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/289 E.  ,  2010/8735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, fatura alacağının tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu faturanın davalı kayıtlarında yer almadığı fatura konusu malın teslimine ilişkin de belge bulunmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının mal teslimini kanıtlayamadığı, yemin deliline başvurmayacağını belirten davacı vekilinin daha sonra bu beyandan vazgeçerek yemin teklif edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, delilleri arasında yemin deliline de dayanmış olup, 16.6.2009 tarihli davalının ve vekilinin bulunmadığı celsede yemin deliline başvurmayacaklarını belirtmiş ise de, bu beyan karşı tarafa (davalıya) ulaşmadan 15.9.2009 tarihli celsede davalıya yemin teklifinde bulunacaklarını beyan etmiştir. Yemin teklif edilmeyeceğine ilişkin beyan karşı tarafa (davalıya) ulaşmadığından davalı yararına usuli kazanılmış haktan söz edilemez. Bu nedenle davacı vekilinin 15.9.2009 tarihli celsedeki yemin teklifi ile ilgili işlem yapılıp uygun sonuç dairesinde bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3942, Karar No: 2018/7213, Tarih: 27.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/3942 E.  ,  2018/7213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 7.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 23.10.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 15.195,82 TL'ye arttırmıştır.

Davalı, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu ve diğer deliller de dikkate alınarak davanın ıslah talebi gibi kabulüne, dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte 15.195,82 TL'nin davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda hem yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6263, Karar No: 2014/8853, Tarih: 18.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/6263 E.  ,  2014/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GERZE ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2011

NUMARASI : 2010/310-2011/89

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir..

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, Davacı vekili davacının davalı işverenlikte güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davalıca 04/05/2010 tarihinde fikri sorulmadan yıllık izne çıkartıldığını, 19 gün yıllık izin kullandırıldığını, 27/05/2010 tarihinde davacının iş başı için fabrikaya gittiğinde kapıdaki görevliler tarafından fabrikaya alınmadığını, genel müdür ile görüşme talebinin reddedildiğini, bunun üzerine müvekkilinin davalı şirkete aynı gün Gerze Noterliği'nden ihtarname yolladığını, davalı şirketin 31/05/2010 tarihli Sinop Noterliği'nin 05169 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunun 25/2 maddesi gereği ihbar ve kıdem tazminatsız fesih edildiğinin ihtar ettiğini, iş aktinin haksız olarak işverence feshedildiğini, davacının eşinin 06/08/2009 tarihinde İstanbul'da işe girdiğini, bunun üzerine davalı firmanın genel müdürü ile şifahi olarak yaptığı konuşmada davacının eşinin yanına gidebileceğini, bu durumda işyerinden ayrılırsa kendisine kıdem tazminatı ödenip ödenmeyeceği hususunu iyi niyetle bilgi öğrenmek amacıyla sorduğunu, bunun üzerine davalı şirket yetkilisinin bunun mümkün olmadığını söylediğini ve konunun kapandığını, zira davacının eşinin 17/10/2010 tarihinde İstanbuldaki işinden ayrılarak davacının yanına döndüğünü, bu tarihten sonra davacının işten ayrılmak gibi bir düşüncesi kalmadığını, işinden kendisini attırmak gibi bir düşüncesi olmadığını, davacının 17/01/2007 tarihinde işe girerken davalı şirket müdürü ile özel güvenlik biriminin kurulması halinde işyerinde çalışmayı kabul ettiğini, şirket müdürü ile özel güvenlik briminin ne zaman kurulacağı konusunda defalarca görüştünü ama davacıyı sürekli oyaladıklarını, davacının hiç bir sonuç alamaması üzerine Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusu yaptığını ve 5188 sayılı Kanun'un ihlal edildiğini bildirdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacıya hakkı olan yıllık iznin davalının uygun gödrüğü zamanda kullandırılmasında bir usulsüzlük bulunmadığını, davacının işten çıkartılma nedeninin davalı şirketin ticari itibarını zedeleyici, şeref ve haysiyetini kırıcı asılsız ihbar, isnat ve beyandalar bulunması olduğunu, davacının işten çıkarılma nedeninin Cumhuriyet Başsavcılığına yaptığı haksız şikayet olmadığını, davacının şirket genel müdürü N. D.'a işten tazminatını alarak ayrılmak istediğini söylediğini, Namık'ın da davacıya, kendisini işten çıkarma Niyetinde olmadıklarını, istifa ederse de tazminat alamayacağını belirttiğini, davacının bu konuşmadan sonra şirkete cephe aldığını, kendi çektiği düzmece mizansen fotoğraflarla davalının çevreyi kirlettiği yönünde -bunun gerçek olamadığını davacı da bilmesine rağmen- şikayette bulunduğunu, davacının amacının taminat almak olduğunu, işverene ve işveren vekiline yönelik yokluklarında şeref ve haysiyetlerini kırıcı sözler sarfettiğini, 16/4/2010 tarihli tutanakta belirtildiği gibi, Namık ile belirtilen görüşmeyi yaptıktan sonra personele verilen 19/4/2010 tarihli vardiya listesini kabul etmeyerek uymayacağını söyleyerek vardiya listesini yırtıp attığını, yüksek sesle "ben bunları Savcılık'a, Valilik'e şikayet ettim, Bakanlık'a kadar da şikayet edeceğim, onlar benimle uğraşıyor ben de onlarla uğraşacağım" dediğini, bu konudaki tutanağın 25/5/2010 tarihinde personel sorumlusu E.. Ö.. tarafından üst yazı ile işveren vekili Namık'a iletildiğini, davalının fesih ve 27/5/2010 tarihinde son bir görüşme kararı aldığını, 27/5/2010 tarihinde davacının kapıda arbede çıkardığını, "üçkağıtçılar, şerefsizler beni işten atamazsınız" diye kapı önünde bağırdığını, olayın büyümemesi için davacının içeri alındığını, yönetimin bilgilendirmesi üzerine iş aktinin feshine karar verildiğini, fesih nedeninin davacının Çevre Müdürlüğü'ne yaptığı gayrı resmi şikayet ve işveren hakkındaki aşağılayıcı beyanları olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Gerze Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/207 Esas sayılı dosyasının tetkikinde katılanın T.. Y.., sanıkların N. Ö., N. D. olduğu, 5188 sayılı Kanun'a aykırılık nedeniyle sanıklar hakkında dava açıldığı ve yargılamasının devam ettiği, davalı iş yerinden celp edilen davacının iş yeri sicil dosyası incelendiğinde 16/04/2010 tarihinde davacının vardiya listesini yırtıp attığı ve bu esnada yüksek sesle iş yerini Savcılık'a şikayet ettiğini, Valilik'e, Bakanlık'a şikayet edeceğini söyleyerek, "siz beni daha atmayın ben bunun hesabını sorarım" şeklinde söylediğine ilişkin tutanak tutulduğu, bu tutanağın şirket yetkililerine 25/05/2010 tarihinde iletildiği, 27/05/2010 tarihinde E.. U..'nın imzası bulunan belgede davacının 27/05/2010 tarihinde işyerine geldiği kendisine iş akdi biteceğinden inceleme yapıldığı bu sebeple kendisini içeri alınamayacağı söylendiğinde davacının "çekil lan git, üç kağıtçılar, şerefsizler" diyerek yönetime sövdüğü, "beni işten atamazsınız" diye bağırdığı, bu durumda haklı nedenle feshe konu olan olaylardan 16/04/2010 tarihinde gerçekleşen olayın 25/05/2010 tarihinde şirket yetkilileri tarafından öğrenildiği ve davalı vekilinin cevap dilekçesinde feshe konu olaylardan olduğunu belirttiği, '' Şirketin ticari itibarını zedeleyici, şeref ve haysiyetini kırıcı isnat ve beyanlar '' olduğu iddia edilen davacının iş yeri yönetimine '' Üç kağıtçılar, şerefsizler '' dediğine ilişkin olayında 27/05/2010 tarihinde şirket yetkilileri tarafından öğrenildiği ve 6 iş günü içerisinde fesih hakkının kullanıldığı , davacının davalı iş verenin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarf ettiği ve davranışlarda bulunduğu, davacının hareketinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/II-b maddesinin ihlali niteliğinde olduğu, davalının feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davalı vekilinin dilekçelerinde, iş aktinin 5188 sayılı Kanun'a aykırılık iddiası ile davacının Cumhuriyet Başsavcılığına yaptığı ve sonucunda Sulh Ceza Mahkemesi'nde dava açılan haksız şikayet sebebi ile iş aktinin feshedilmediği, davacının Çevre Müdürlüğü'ne yaptığı gayrı resmi ve asılsız şikayet ve işveren hakkında aşağılayıcı beyanda bulunması iş aktinin feshedildiği, davacının 16/4/2010 tarihinde işveren vekili N. D. ile konuştuktan sonra talepleri reddedilince vardiya listesini yırtıp attığı, vardiya listesini kabul etmeyerek bu listeye uymayacağını belirttiği, yüksek sesle "ben bunları Savcılık'a, Valilik'e şikayet ettim, Bakanlık'a kadar da şikayet edeceğim, onlar benle uğraşıyor, ben de onlarla uğraşacağım" dediği, buna dair tutanağın işveren vekili Namık'a 25/5/2010 tarihli üst yazı ile iletildiği, bu konuyu yani haksız şikayet olayını öğrenen yönetimin fesih kararı almakla birlikte son bir görüşme yapmak için 27/5/2010 tarihinde yeniden görüşme kararı verdiği belirtilmiştir.

Davalının fesih gerekçeleri içinde bildirdiği, davacının Çevre Müdürlüğü'ne yaptığı gayrı resmi asılsız şikayet'e ilişkin dosyada delil yoktur.

Dosya içeriğinden, şahit beyanlarından ve davalının ibraz ettiği işyeri belgelerinden, 16/4/2010 tarihli olay üzerine davalıca 25/5/2010 tarihinde davacının işten çıkarılması kararı alındığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, davalının davacıya gönderdiği cevabi ihtarnameden, davalının fesih kararının davacıya 27/5/2010 tarihinde sözlü olarak bildirildiği ve fesih bildiriminin 29/5/2010 tarihinde yapılacağının da davacıya E.. Ö.. tarafından bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacının 27/5/2010 tarihinde gerçekleştirdiği savunulan söz ve davranışlarının iş aktinin davalı tarafından feshedilmesi kararı alınarak bu kararın davacıya sözlü olarak bildirilmesinden sonraki bir tarihte meydana gelmesi nedeniyle feshe dayanak yapılamaz.

Davacının işyeri yetkililerine ilişkin Cumhuriyet Başsavcılığı'na yaptığı ve Sulh Ceza Mahkemesi'nde dava olarak görülen şikayeti ise, Başsavcılıkça iddianame düzenlenerek dava açılmasına yeter suç şüphesi görüldüğünden, davacının hak arama özgürlüğü ve şikayet hakkı kapsamında kalmasının yanı sıra, bizatihi davalı savunmasında bu fesih nedeni olarak ele alınamaz.

Bu durumda 16/4/2010 tarihli tutanağa konu eylemlerin haklı feshe dayanak teşkil edip etmeyeceği açısından olayın irdelenmesi gerekmektedir.

Bu durumda 16/4/2010 tarihli tutanağa konu eylemlerin haklı feshe dayanak teşkil edip etmeyeceği açısından olayın irdelenmesi gerekmektedir.

Davalı şahitlerinden E.. Ö.., Mahkeme'de " iş yerinde kişileri işe almaya ve işten çıkarmaya yetkili kişi N. D.'dır ve iş yerinde her ayın genellikle 25'inde işçilerin performans değerlendirmesi için toplantı yapılır, 25/05/2010 tarihinde yapılan performans değerlendirmesinde N. D.'a bu tutanak sunulmuştur" şeklinde beyanda bulunmuştur. Buna göre, 16/4/2010 tarihli tutanağın 25/4/2010 tarih yerine 25/5/2010 tarihinde işleme alındığı açıklanamadığı gibi, 16/4/2010 tarihinde gerçekleştiği savunulan fesih sebebi hakkında, daha önce bir karar verilmeyerek aradan yaklaşık 40 gün geçtikten sonra 25/5/2010 tarihinde fesih yoluna gidildiği anlaşılmaktadır. Davalı işverenlik her ne kadar bir anonim şirket ise de, yaklaşık 40 günlük süre, feshe ilişkin olayın fesih kararı almaya yetkili birime iletilerek bir karar bağlanması için gereken makul süreden fazladır. Sonuç olarak, 16/4/2010 tarihli işverenlik tutanağına bağlı olay açısından, olayın içeriğinin incelenmesine gerek olmaksızın, 6 iş günlük hak düşürücü sürenin geçirildiği anlaşılmaktadır.

Yukardaki açıklanan hususlar nazara alınarak kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talebine ilişkin davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11702, Karar No: 2015/18890, Tarih: 28.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11702 E.  ,  2015/18890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2014/82-2014/287

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.