muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18043, Karar No: 2012/1094, Tarih: 18.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/18043 E.  ,  2012/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, davalı kocasının dört sene önce kendisini terk ettiğini, halen ayrı yaşadıklarını, kocasının başka kadınlarla yaşadığını, kendisinin çalışmadığını, paraya ihtiyacı olduğunu iddia ederek aylık 300,00 TL tedbir nafakasının davalı kocasından tahsilini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, davacıya delillerini bildirmesi için süre verildiği ancak davacının eşinden ayrı yaşadığını ispatlayacak delilleri dosyaya sunamadığı gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.Dava, TMK'nın 197 vd. maddeleri gereğince tedbir nafakası talebine ilişkindir.

TMK'nın 197/1 madddesinde "Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir" hükmü getirilmiştir.Somut olayda; davacı kadın kocasının kendisini terk edip, başka kadınlarla birlikte yaşadığını ileri sürmüş, davalı koca 22.03.2011 tarihli duruşmada "açılan davayı kabul etmiyorum, ben davacı ile anlaşamıyorum, sürekli kavga ediyoruz bu yüzden kendisinden ayrı yaşıyorum, en kısa zamanda kendisine boşanma davası açacağım" şeklinde ikrarda bulunmuştur. Davalı kocanın davacı ile halen ayrı yaşadıklarını ikrar etmesi ve davacının dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış olması karşısında mahkemece; davacıdan tanık isimlerini bildirmesi istenmeli, ismi bildirilen tanıklar dinlenip davacının ayrı yaşamda haklı olup olmadığı araştırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,18.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/879, Karar No: 2019/2658, Tarih: 21.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/879 E.  ,  2019/2658 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlunun takibin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği, karara karşı borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ........06.02.2018 tarih, 2017/1891 E. - 2018/257 K. sayılı kararı ile HMK’nun 352. ve İİK'nun 363/1. maddeleri uyarınca borçlunun istinaf başvurusunun miktar itibariyle usulden reddine karar verildiği, borçlunun bölge adliye mahkemesine yaptığı 08.3.2018 tarihli başvurusunda, ilk derece mahkemesinin istinaf edilen hüküm kısmının miktar yönünden kesinlik sınırının üzerinde olduğunu belirterek bölge adliye mahkemesinin usulden ret kararının maddi hataya müstenit olduğundan bahisle merci kararının düzeltilmesini ve ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını istediği, ........ Dairesi’nin 24.4.2018 tarih, 2018/582 E. - 2018/710 K. sayılı kararı ile borçlunun bu başvurusunun maddi hata istemi olarak kabulü ile merciin 06.02.2018 tarih, 2017/1891 E. - 2018/257 K. sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, ilk derece mahkmesi kararına yönelik istinaf talebinin esasının incelenerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile şikayetin kabulüne ve borçlu hakkındaki takibin iptaline hükmedildiği, kararın alacaklıca temyiz edildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK'nun Hükmün Tashihi başlıklı 304. maddesinde; “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir....”,

Yukarıda anılan yasa hükmüne ve Dairemiz ile Yargıtay’ın diğer Hukuk Daireleri ve Hukuk Genel Kurulu’nun yerleşik uygulamalarına göre, mahkemece esas hakkında karar verilmesiyle davadan el çekildiğinden, bu aşamadan sonra herhangi bir nedenle dosyanın ele alınarak tashih yoluyla da olsa esasa ilişkin yeni bir karar verilmesi mümkün değildir, ancak Yargıtay’ca kararın bozulması halinde yeniden esas hakkında karar verilebilir.

Somut olayda bölge adliye mahkemesince, 06.02.2018 tarihinde, borçlunun istinaf nedeni olarak ileri sürmüş olduğu hususlar hakkında inceleme yapılmaksızın, ilk derece mahkemesi kararının miktar yönünden kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun usulden reddine karar verildikten sonra, bu kararın borçlu tarafından temyiz edilmediği; ancak borçlunun bu kararın maddi hataya müstenit olduğunu belirterek maddi

Somut olayda bölge adliye mahkemesince, 06.02.2018 tarihinde, borçlunun istinaf nedeni olarak ileri sürmüş olduğu hususlar hakkında inceleme yapılmaksızın, ilk derece mahkemesi kararının miktar yönünden kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun usulden reddine karar verildikten sonra, bu kararın borçlu tarafından temyiz edilmediği; ancak borçlunun bu kararın maddi hataya müstenit olduğunu belirterek maddi

hatanın düzeltilmesi dilekçesi vermesi üzerine, bölge adliye mahkemesince 24.4.2018 tarihinde dosyanın yeniden ele alınarak bu defa " ... Dairemizin 06.02.2018 tarih, 2017/1891 Esas ve 2018/257 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, borçlu vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile ..... verilen 02.11.2017 tarih, 2017/129 Esas ve 2017/327 Karar sayılı kararın HMK'nun 353/1-b-2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, kaldırılan hükmün yerine geçmek üzere; davacının davasının kabulü ile ... davacı aleyhine yürütülen icra takibinin iptaline, ..." şeklinde karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen istinaf başvurusunun usulden reddine ilişkin ilk karar, maddi hata niteliğinde olmayıp Yargıtay’ca bozulup ortadan kaldırılmadan, bölge adliye mahkemesince dosyanın ele alınarak esasa ilişkin yeni bir karar verilmesi mümkün değildir.

Hal böyle olunca; bölge adliye mahkemesince, istinaf talebinin usulden reddine ilişkin ilk kararının taraflara tebliği ile kararın temyiz edilmesi halinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken, borçlunun HMK’nın 304. maddesi kapsamında olmayan dilekçesinin maddi hata talebi olarak kabulü ile usulden ret kararının kaldırılmasını müteakip istinaf başvurusunun esası hakkında karar verilmesi isabetsiz olup......24.4.2018 tarih, 2018/582 E. - 2018/710 K. sayılı kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : ...... sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 21/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2021/17152, Karar No: 2024/2325, Tarih: 04.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/17152 E.  ,  2024/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/66 E., 2016/364 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ağaç kesmediğine, 15-16 yıl önce zeytin diktiğine, kararın hukuka aykırı olduğuna ve beraati gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yediemine teslim edilen kaçak orman emvalinin müsaderesi hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın ağaç keserek zeytin bahçesini genişlettiği ihbarı üzerine yapılan kontrolde, 4697 m 2 lik alanda açma yapıldığı, alana zeytin dikildiği, sulama havuzu olduğu ve kızılçam ağaçlarının motorlu testere ile kesildiği tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, ağaç kesmediğini, suç konusu yerde zeytin bahçesinin olduğunu ve bu nedenle havuz yaptığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda, suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, 2 adet yapacak nitelikte kızılçam ağacının motorlu testere ile kesildiği tespit edilmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçları işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21281, Karar No: 2014/4939, Tarih: 17.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21281 E.  ,  2014/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2010

NUMARASI : 2003/318-2010/78

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum, şirket vekilleri ile N.. D.., G.. Y.., N.. G.. ve Neziha E.... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 8.4.1985-15.5.2003 tarihleri arasında geçen çalışmaların kesintisiz olduğunun ve Kuruma eksik bildirilen sürenin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Uyuşmazlık nitelikçe 506 sayılı Yasanın 79. maddesinden kaynaklanan davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitine ilişkindir. Bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, işin niteliği, sürekli veya sezonluk nitelikte olup olmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilir ise de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve uyuşmazlık konusu dönemi kapsar biçimde çalışmaları işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Somut olayda; davacının kış aylarında davalılara ait zahire dükkanında, yaz aylarında ise biriket imalathanesi işyerinde çalıştığı, bu şekilde kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de kabul edilen dönemlere ilişkin olarak yeterli tanık beyanı alınmadan karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda; davacının kış aylarında davalılara ait zahire dükkanında, yaz aylarında ise biriket imalathanesi işyerinde çalıştığı, bu şekilde kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de kabul edilen dönemlere ilişkin olarak yeterli tanık beyanı alınmadan karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş;davalılara ait B... Pazarı adresinde kurulu Z... dükkanı işyerinin kayıtları ve bu işyerine ait dönem bordroları getirtilerek davacının iddia ettiği gibi kış aylarında bu işyerinde, yaz aylarında ise birikethanede çalışıp çalışmadığını öncelikle bordro tanıklarına açıklattırmak, bordro tanığı bulunamaz ise veya bunların ifadeleri ile yetinilmemesi halinde Belediye ve zabıta aracılığıyla, aynı işi yapan komşu iş yerlerinin işveren ve çalışanları tespit edilip ifadelerine başvurularak, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde, eksik inceleme ve araştırma ile HUMK 417. Maddesine aykırı biçimde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden şirket vekilleri ile N.. D.., G.. Y.., N.. G.. ve Neziha E....'a iadesine 17/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4431, Karar No: 2018/5189, Tarih: 17.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/4431 E.  ,  2018/5189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10736, Karar No: 2015/3122, Tarih: 16.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/10736 E.  ,  2015/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/66933

MAHKEMESİ : Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/392 (E) ve 2013/725 (K)

SUÇ : Mühür bozma

K.. Ç... isimli şahsın 22.06.2007 tarihinde müracaat etmesi üzerine suça konu adrese 47190 numaralı sayacın takıldığı ve 40 numaralı pens ile mühürlendiği, 07.04.2012 tarihinde yapılan kontrollerde 47190 numaralı mühürlü sayacın kurumdan habersiz olarak söküldüğü, yerine kuruma kayıtlı olmayan değişik bir sayacın takıldığı anlaşılması karşısında;

Öncelikle; sanığın suça konu adreste ne zamandan itibaren ikamet ettiği, mühürleme tarihi olan 04.07.2007 tarihi ile suç tespit tarihi olan 07.04.2012 tarihi arasında kim/kimlerin ikamet ettiği, suçun unsurlarının ve sayacın mührüne ne şekilde müdahele edildiğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için tutanak tanıklarının, K..Ç..isimli şahsın ve sanığın savunmasında elektrik su işleriyle uğraştığını belirttiği İrfan isimli şahsın bilgi görgüleri sorularak neticesine göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22259, Karar No: 2016/9527, Tarih: 31.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/22259 E.  ,  2016/9527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, muhtelif tarihlerde ödemeler yapılarak icra takip dosyasının infaz edildiğini, ancak alacaklı vekili tarafından, 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesinin 12. ve 13. fıkralarının Anayasa Mahkemesi tarafından 13.03.2015 tarihinde iptal edildiği gerekçesi ile bakiye borç muhtırası düzenlenmesinin istendiğini, yapılan işlemin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtilerek iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, 26.01.2015 tarihinde borcun tamamının ödendiği, İcra Müdürlüğü'nce de, infaz edilen dosyanın, nispi vekalet ücreti hesaplanmak üzere işleme alındığı, Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 tarihli iptal kararının 13.03.2015 tarihinde yürürlüğe girdiği, bu tarih itibari ile dosyadaki borcun ödendiği ve geriye dönük Anayasa Mahkemesi kararlarının hüküm ifade etmeyeceği belirtilerek 30.04.2015 tarihli bakiye alacak muhtırasının iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir." Yine 13. fıkrasında da; "04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır." düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi'nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, Yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 31.12.2012 karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 tarihinden önce olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından el atmanın 1983 yılından sonrasına ait olduğunun kabulü gerekir. Olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmesi gerektiğinden, muhtıra tarihi itibariyle borcun bu ilkeler çerçevesinde hesaplattırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken denetime imkan vermeyen inceleme ile sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddine, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27.70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,50 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 27,70 TL peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.