muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3810, Karar No: 2024/80, Tarih: 09.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3810 E.  ,  2024/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2022/2128 E., 2023/627 K.

KATILANLAR :Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, ...

SUÇ :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM :Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararının sanık ve katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 15.11.2022 tarihli kararı ile; "...1-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Eskişehir Çocuk Evleri Sitesi'nde bulunan Sevgi Evlerinde kalan 15 yaşından küçük mağdur ...'ın, farklı tarihlerde kaldığı çocuk yuvasından kaçarak sanığın evine gittiği, son gidişinde uyumak üzere çocuk odasına geçtiğinde sanığın yanına gelerek "ağzına vereyim mi?" şeklinde teklifte bulunması üzerine kabul etmeyerek evden çıkıp uzaklaştığı olayda onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurun kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli kabul edilmediğinden, bu itibarla sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1, 109/3-f., 5, 43/1. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan ilamda yer alan TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,..." gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz isteği; olay tarihi itibariyle koruma ve bakım altında bulunan mağduru alıkoyduğu sabit olan sanığın Yargıtay ilamı doğrultusunda cezalandırılması gerektiğine, re'sen gözetilecek nedenlerle kararın kaldırılması, lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Davaya konu olay, sanığın, Sevgi Evlerinde kalan ve buradan kaçan 15 yaşından küçük mağduru 20.01.2016 tarihinde evine götürdüğü, bir gece sanığın evinde kalan mağdurun ertesi gün tekrar yurda döndüğü, 05.02.2016 tarihinde tekrar yurttan kaçan mağdurun yeniden sanığın evine gittiği bir süre kaldıktan sonra evden çıkarak uzaklaştığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriği, mağdur ...' ın aşamalardaki beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan yakalama, teşhis ve teslim tutanağı, olay yeri kroki, görgü ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; Eskişehir Çocuk Evleri Sitesi'nde bulunan Sevgi Evlerinde kalan 15 yaşından küçük mağdur ...'ın, farklı tarihlerde kaldığı çocuk yuvasından kaçarak sanığın evine gittiği, sanığın kollukta alınan 12.02.2016 tarihli beyanında, mağdurun iki kez evine geldiğini, kendisine pantolon verdiğini, karnını doyurduğunu beyan ettiğinin sabit olduğu somut olayda, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurun kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli kabul edilmediğinden, sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20292, Karar No: 2013/16891, Tarih: 21.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20292 E.  ,  2013/16891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı İdare vekili ile davalı Kutsan Şirketi vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı şirketin tüm davalı KTÜ Rektörlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı İdare vekili, taraf ve husumet itirazında bulunarak ihale makamı olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, iken diğer davalı şirket vekili ise iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, asıl işveren K.T.Ü. Rektörlüğünün sözlü/yazılı olarak adı geçen personel ile işe devam edilemeyeceği beyanı karşısında bu kararın aksine hareket ile yüklendiği işi tamamlamasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ..., 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunun 56/b ve 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğu halde, davacı tarafça peşin yatırılan harcın yargılama giderlerine katılarak davalı Üniversitenin diğer davalı ile birlikte harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirir ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 7.bendinin silinerek yerine; 7.bent olarak "Davalı Üniversite, harçtan muaf olduğundan davacı tarafça yatırılan 48,60 TL harcın diğer davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, "...75,85 TL müzekkere ve tebligat giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine" rakam ve sözcüklerinin bir bent olarak eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davalı şirketten temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23056, Karar No: 2014/25545, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/23056 E.  ,  2014/25545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMAN İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2009/184-2012/95

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı yanında 26/06/2004 tarihinden itibaren elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davacının haftanın 7 günü hafta tatili kullanmadan günde 12 saat çalıştığını, dini ve milli bayramlarda da çalışmaya devam ettiğini, alacaklarının ödenmediğini, iş akdini 02/09/2009 tarihinde haklı nedenle sonlandırdığını iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili ;davacının iş akdinin feshine gerekçe olarak gösterdiği hususların gerçek olmadığını, davacı ve eşinin vardiyalarının eş durumuna göre ayarlandığını, işyerinde genelde fazla mesai yapılmadığını, yapıldığı zamanlarda ise karşılığının ödendiğini, davacının her Pazar çalışmadığını, nadiren de olsa çalıştığında 3,5 saatlik bir çalışmasının olduğunu, bu çalışmanın karşılığı ücretin de ödendiğini, davacıya elektrik işinden başka bir iş yaptırılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışılmadığını, bir kısım alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının haklı fesih nedenleri arasında fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesini de göstermesi ve mahkemece doğru bir biçimde fazla çalışma alacağının da hüküm altına alınması karşısında, davacının iş akdinin feshinin haklı olduğu gözden kaçırılarak kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle reddi hatalıdır.

3-Davalının yıllık izne yönelik yemin teklifine ilişkin usul işlemleri yerine getirilmeden hüküm kurulması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 08/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12289, Karar No: 2021/16864, Tarih: 14.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12289 E.  ,  2021/16864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23/06/2016 tarihli mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılan itiraz üzerine mahkemenin 29/09/2016 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği ve ek kararın süresinde katılan vekili tarafından tebliğ edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle ek kararın istem gibi ONANMASINA, 14/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25182, Karar No: 2012/22657, Tarih: 28.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25182 E.  ,  2012/22657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-)Sanıkların 2002 takvim yılında işledikleri suçlardan: Düşme

2-)Sanık ...'in 2003 takvim yılında işlediği suçtan: Beraat

3-)Sanık ...'ın 2003 takvim yılında işlediği suçtan: Mahkumiyet

4-)Sanıkların 2004 takvim yılında işledikleri suçlardan: Mahkumiyet

Katılan hazine vekilinin 02.05.2011 gün ve 2233-4877 sayılı bakanlık oluruna dayanarak 04.05.2011 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla sanıkların temyizine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I) Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yokluğunda verilen hükmün 29.04.2011 tarihinde usulüne uygun şekilde yapılan tebliğinden sonra, sanığın 28.10.2011 tarihinde yasal süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine dair yerel mahkemenin 14.11.2011 gün ve 2009/455 esas, 2011/253 sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara karşı sanığın vaki temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan red kararının istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık ...'in temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın 10.06.2011 tarihli temyizi öğrenme üzerine yaptığı ve temyizinin 2004 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu görülerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12642, Karar No: 2006/15092, Tarih: 10.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12642 E.  ,  2006/15092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İpotek alacaklısı şikayetçi banka vekili, İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün  2002/666 esas sayılı dosyasında müvekkilinin alacağına mahsuben yapılan ihalelerde tahakkuk  eden, ancak 5281 Sayılı Yasa gereği istisna teşkil ettiği için ödenmemesi  gereken  katma değer vergisi  ve damga vergisinin  ödenmesine  ilişkin  icra müdürü kararının  iptaline, müvekkil banka tarafından yatırılan 42.516.72.-YTL tutarındaki KDV ve 1.062.92.YTL. tutarında damga vergisinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Takip dosyası kapsamından  satışa konu taşınmazlarla ilgili ihalenin alacaklı banka lehine 20.6.2002 tarihinde  sonuçlandığı ihalenin  feshi  isteminin  reddedilerek bu konudaki kararın  15.3.2005  tarihinde  kesinleştiği, 31.3.2005 tarihinde  42.516.72.YTL. katma değer  vergisinin  ödendiği ve 27.6.2002 tarihinde de  1.062.92.YTL. damga  vergisinin alacaklı  banka  tarafından  yatırıldığı  anlaşılmaktadır.

Vergi  kanunlarının yeni Türk Lirasına uyumu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılması hakkında 1.1.2005 tarihinde  yürürlüğe  giren 5281 Sayılı Kanunun 8. maddesi ile 488 Sayılı Damga Vergisi  Kanununda, damga vergisinden  istisna edilen  resmi  işlemleri  kapsıyan 2  sayılı tabloya 35. fıkra  eklenmiştir. Gerek  35. fıkradaki atıfla,  gerekse 5281 sayılı yasanın 31. maddesi ile 5422 sayılı kurumlar vergisi kanununun 8. maddesinin 1. fıkrasına 12 nolu  bent ilave edilmek suretiyle “banka ve diğer  finans  kurumlarına borçlu durumda olan kurumlar ile  kefillerinin bu borçlarına karşılık  borçlu  bulundukları banka ve finans  kurumlarına devrettikleri gayrimenkul ve iştirak hisselerinde, istisna  uygulaması  bakımında iki yıl  süreyle elde tutma şartı aranmamıştır.

Yine 5281 Sayılı Kanununun 33. maddesi ile  “3065 Sayılı KDV Kanununun 17. maddesinin (4) numaralı fıkrasına (r) bendi eklenerek kurumların en az iki tam yıl süreyle aktiflerinde yer alan iştirak hisseleri ile gayrimenkullerinin satışı suretiyle gerçekleşen devir ve teslimleri bankalara borçlu  olanların ve kefillerinin borçlarına karşılık gayrimenkul ve iştirak hisselerinin (müzayede mahallerinde yapılan satışlar dahil)  bankalara devir ve teslimleri istisna  kapsamına  alınmıştır.

Kanunun gerekçesinde belirtildiği gibi, “istisna uygulanabilmesi için gayrimenkul ve iştirak hisselerinin satılması ve bu işlemden  bir kazanç  elde edilerek satan kurumun mali  yapısında bir iyileşmenin olması gerekmektedir.

./..

Kanunun gerekçesinde belirtildiği gibi, “istisna uygulanabilmesi için gayrimenkul ve iştirak hisselerinin satılması ve bu işlemden  bir kazanç  elde edilerek satan kurumun mali  yapısında bir iyileşmenin olması gerekmektedir.

./..

Bu nedenle  iştirak  hisseleri ve gayrimenkullerin para karşılığı olmaksızın devir ve temliki gibi işlemler istisna kapsamına girmemektedir.  Ancak bu tür kıymetlerin mevcut borçlar karşılığında rızaen  ve icra  yoluyla devredilmesi işlemleri devredenlerin finansman imkanlarını artıracağından istisna  kapsamında bulunmaktadır.”

Olayımızda bankaya borçlu olanlara  ait taşınmazların icra yoluyla alacaklı bankaya satışı nedeniyle, 5281 Sayılı Yasanın  1.1.2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra tahsil  edilen Katma Değer Vergisi ve önceden tahsil olunan Damga vergisinin 5281 Sayılı Yasayla getirilen istisnalar  kapsamında kaldığı  anlaşıldığından alacaklı bankaya iadesi  gerekmektedir.

Aksine düşünce ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2391, Karar No: 2021/2537, Tarih: 10.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/2391 E.  ,  2021/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıya ... Sigorta Poliçesi ile sigortalı dava dışı ... Elektronik Ürünler Pazarlama A.Ş.'ne ait sigortalı işyerinde bulunan cihazların 26/10/2010 tarihinde su basması sonucu hasar gördüğünü, oluşan hasara binanın yanında açılan davalılara ait inşaat çukurunda gölleşen yağmur suyu ve bunu toplayacak yeterli kanalizasyon sistemini kurmayan ve bakımını yapmayan ... sebep olduğunu, tespit edilen 2.875,00 TL tutarındaki hasar bedelinin 30/12/2010 tarihinde sigortalısına ödendiğini, ödenen bedelin faizi ile davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, sigortalı ile zarara neden olduğu iddia olunan arasındaki ilişkinin haksız fiile dayalı olduğu, davanın ticari dava olmadığı ve görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle davanın görev nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, 6102 sayılı TTK.'nin 1472 (6762 sayılı TTK.'nin 1301) maddesi uyarınca sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile sebebiyet veren davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 22.03.1944 Tarih E. 37, K. 9, R.G. 3.7.1944 sayılı kararında "Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava olmayıp; aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır.

Öte yandan, TTK'nun “Halefiyet” başlığı altındaki 1472. maddesinde “Sigortacı, sigorta tazminatını ödediğinde, hukuken sigortalının yerine geçer. Sigortalının, gerçekleşen zarardan dolayı sorumlulara karşı dava hakkı varsa bu hak, tazmin ettiği bedel kadar, sigortacıya intikal eder.” hükmüne yer verilmiştir.

Davacı ... olup, uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklanıyor ise de; davacının sigortalısı ... Elektronik Ürünler Pazarlama A.Ş. ile davalı ... Genel Müdürlüğü tacirdirler. Ticaret Kanunu hükümlerine göre ticarethane, fabrika yada ticari şekilde işletilen diğer bir müesseseyi ilgilendiren bütün muamele, fiil ve işler ticari işlerdendir. Davada sigortalı ve davalı tacir olduğundan tüm fiil ve işlemleri ticari iş mahiyetindedir. Bu nedenle aradaki ilişkiye ticari hükümler uygulanacaktır. Davaya konu olay tacirler arası haksız eylemden kaynaklandığından, davaya bakma görevi Asliye Ticaret Mahkemelerine aittir.

Somut olayda; 04.06.2013 tarihinde açılan davada, davacının sigortalısı ... Elektronik Ürünler Pazarlama A.Ş. olduğundan ve yukarıda açıklanan maddeler ışığında, Asliye Ticaret Mahkemeleri görevli olduğundan işin esasına girilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1340, Karar No: 2013/1847, Tarih: 07.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1340 E.  ,  2013/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1954 yılında yapılan kadastro sırasında Alkami Köyü çalışma alanında bulunan 64 ve 65 parsel sayılı 112600 ve 76000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kaçak ve yitik kişilerden kaldığı belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında ... ve paydaşları, miras yoluyla gelen hakka ve tapu kaydına dayanarak davaya katılmışlardır. Yargılama sırasında davalı Hazine tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların ve müdahil davacılar ...'nun davalarının reddine, çekişmeli taşınmazların Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, katılan ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiş, yapılan inceleme sonucunda Dairemizin 10.2.2000 tarih ve 2000/452-490 sayılı kararı ile mahkeme kararı onanmış, bu kararın usulüne uygun tebliğ edilmediğini ileri süren müdahil davacılar ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Müdahil davacılar ... ve ...'a karar tebliğinin usulsüz yapıldığına ilişkin itiraz üzerine adı geçenler mirasçılarına usulüne uygun karar tebliği yapılmış, süresinde aynı müdahil davacılar tarafından temyiz talebinde bulunulması üzerine yapılan inceleme sonucunda dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 07.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.