muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7454, Karar No: 2016/7825, Tarih: 15.11.2016

Dosya kapsamına göre; mağdurenin, soruşturma evresinde alınan 10.06.2014 tarihli kolluk beyanında, inşaatın önünden geçerken sanığın kolundan tutarak kendisine buradan geçme dediğini, gideceğini söyleyince de kendisine vurarak inşaatın birinci katına götürdüğünü, burada alt kıyafetlerini çıkarttığını, bu sırada... diye seslenilmesi üzerine, kıyafetlerini giyindiğini ve gittiğini, ifade tarihinden iki hafta önce de yine aynı şekilde sanığın kendisine buradan geçme dediğini, geçeceğini söyleyince de kolundan tutarak inşaatın birinci katına götürdüğünü, götürürken inşaatta iki üç kişinin bulunduğunu, burada kıyafetlerini çıkartarak cinsel organını sürttüğünü söylediği, sanığı tariflerken de kirli sakallı, zayıf ve babası boyunda olduğunu ifade ettiği, mağdurenin 10.06.2014 tarihli ifadesine ait görüntülerde, ifade tutanağında yer almamasına rağmen iki hafta önce meydana geldiğini belirttiği olayda inşaata götürürken inşaatta iki üç kişinin bulunduğunu ve bunların kendisini gördüğünü ifade ettiği, ancak bu hususun yazılı hale getirilirken tutanağa yansımadığı, mağdurenin kovuşturma evresinde alınan ilk beyanında, diğer olaylara ilave olarak sanığın kendisini evlerinin arkasına götürerek burada içki içmeye zorladığını belirttiği, Polis Vazife ve Salahiyet Kanununun ek 6. maddesine göre, teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin birden fazla ve aynı cinsten olması, aralarında yaş, boy, ağırlık, giyinme gibi görünüşe ilişkin hususlarda benzerlik bulunması gerektiği halde kolluğun soruşturma evresinde yaptığı araştırma sırasında mağdurenin failin kirli sakallı olduğunu belirtmesinden sonra temin edilen sanığın anılan maddede belirtilen benzerlikleri bulunmayan kişilerin arasına konulmak suretiyle yaptırılan teşhis işleminin ek 6. maddeye aykırı olduğu, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin alınan ... Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinin 23.12.2014 tarihli raporunda, mağdurenin muayenesi sırasındaki öykü anlatımına yer verilmediği ancak öykü detaylarının anabilim dalında mevcut olduğunun ifade edildiği, mağdurenin üvey annesi müşteki ...'in de duruşmada, kızının okuldan gelince mağdureyi okula götürdüğünü akşam üzeri de okuldan aldığını, mağdurenin evde sıkıldığından erken gitmek için evden çıkmış olduğunu, ablasına yakalanmamak için inşaatın önündeki düz yoldan gitmiş olduğunu anlattığı, sanığın da aşamalarda, mağdureyi ilk kez duruşmada gördüğünü, öncesinde görmediğini, kendisine ...diye hitap edilmediğini belirterek suçlamaları kabul etmediği anlaşılmakla öncelikle mağdurenin soruşturma evresindeki ifadeye ait görüntülerin duruşmada izlenerek bunun ayrıntılı olarak tutanağa bağlanması, ifade tutanağına yansımadığı halde mağdurenin ifadesinde inşaatta kendisini iki üç kişinin gördüğünü belirtmesi nedeniyle gerekirse inşaatta çalışan tüm işçilerin tespit edilerek bu hususun kendilerinden sorulması, sanığın çalıştığı belirtilen inşaatta çalışan işçiler arasında ...

...diye hitap edilmediğini belirterek suçlamaları kabul etmediği anlaşılmakla öncelikle mağdurenin soruşturma evresindeki ifadeye ait görüntülerin duruşmada izlenerek bunun ayrıntılı olarak tutanağa bağlanması, ifade tutanağına yansımadığı halde mağdurenin ifadesinde inşaatta kendisini iki üç kişinin gördüğünü belirtmesi nedeniyle gerekirse inşaatta çalışan tüm işçilerin tespit edilerek bu hususun kendilerinden sorulması, sanığın çalıştığı belirtilen inşaatta çalışan işçiler arasında .... isminde birinin bulunup bulunmadığının ayrıntılı şekilde araştırılması ve ...Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinin raporunda belirtilen hasta tıbbi evrakının celbi ile sonucuna göre dosya kapsamındaki tüm deliller değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.15.11.2016 tarihinde verilen işbu karar 16.11.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2009/28958, Karar No: 2011/24177, Tarih: 15.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/28958 E.  ,  2011/24177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gerekçeli karar içeriğinde olayın olduğu yerin açıklanmış olması ve mühürleme işleminin

mahallinde tamamlanması mümkün görülmekle;

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK.nın 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma kararı verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık Nali Sözbakan'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK.nın 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasının çıkarılarak yerine "sanığın, 5237sayılı TCK.nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya, 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Silahla tehdit suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

2- Silahla tehdit suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

1- Mağdur sanık ...'in "eşim kavga sırasında evin içerinden bıçak alarak yanımıza geldi, hepinizi öldüreceğim dedi" beyanı ile hazırlık aşamasında eşimin elinde bıçak vardı , annemin üzerine bıçakla yürüdü beyanı ve tanık Ali'nin " eniştemin elindeki bıçağı aldım,eniştemin diğer sanık ve müşteki sanığa yönelik tehdit içeren söz söylediğini duymadım" beyanı ile hazırlık aşamasındaki "eniştem elindeki bıçağı halam Gülden, babaannem Yaşar ve dedem Hasan Ali'ye doğru tutup tehdit ederken elinden bıçağı aldım beyanları karşısında, mağdur ve tanığın anlatımları arasında aşamalarda oluşan çelişkiler giderilip, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı, tehdidin tek mağdura mı birden fazla mağdura mı yönelik olduğu, TCY'nın 43/2. maddesinin uygulanmama olasılığı yönünden tartışılarak sonucuna göre, hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCY.nın 53/1- c madde ve fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a,b,d,e madde ve fıkralarında belirtilen hak yoksunluklarının cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerektiği gözetilmemesi

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9075, Karar No: 2015/21659, Tarih: 02.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9075 E.  ,  2015/21659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp,

yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, katılan İbrahim'den aldığı araç karşılığında keşideci... ...Limited Şirketi'ne ait 13.500 TL bedelli çeki katılana verdiği, çekin bankaya ibrazında çalıntı olduğunun belirlendiği, yapılan incelemede, çekteki yazı ve imzaların keşideci şirket yetkililerine ait olmadığının tespit edildiği, sanığın, çeki, birinci ciranta olan ...isimli kişiden aldığını belirtmiş ise de, böyle bir kişinin var olduğunun ispatlanamadığı ve sanığın çeki başkasından aldığını gösterir herhangi bir belge ya da fatura ibraz edemediği, böylece sanığın, suça konu çeki sahte olarak düzenleyip ya da düzenlettirip haksız menfaat temin etmek suretiyle zincirleme nitelikli dolandırıcılık ve zincirleme resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları, kriminal raporu ve banka kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre, suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararı açısından, 5237 sayılı TCK'da, 765 sayılı TCK'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı TCK'nın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 tarih ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan

hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, önce temel cezanın 5 gün olarak belirlenip, daha sonra, bu cezanın haksız menfaatin iki katından az olamayacağı gerekçesiyle, adli para cezası olarak haksız menfaatin iki katının esas alınıp, bu miktar üzerinden de indirim yapılmak suretiyle sonuç olarak 22.500 TL adli para cezası tayin edilmesi,

2-Her iki suç nedeniyle verilen mahkumiyet kararları açısından; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, nitelikli dolandırıcılık suçuyla ilgili hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına dair kısmın tamamen çıkartılarak, yerine; “5237 sayılı TCK'nın 158/1, f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 13.500 TL, haksız menfaatin iki katının 27.000 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 1350 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1125 gün adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 22.500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına” ibarelerinin eklenmesi ile her iki hüküm fıkrasından; 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5463, Karar No: 2017/4575, Tarih: 01.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5463 E.  ,  2017/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 11 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, katılan ...‘ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, suç vasfına, haksız tahrike, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanığın, katılan ...'ye doğru yakın sayılabilecek bir mesafeden 3 el ateş ettiği, bu ateşler sonucunda katılan ...'nün sol alt bacak orta seviyesinden almış olduğu 1 adet isabet ile yaşamını tehlikeye sokmayacak ancak basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı olayda;

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine, bozma ilamına uyulduğunun da bildirilmesine karşın, bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde, alt sınıra yakın, 9 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu

anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 01/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.