muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18455, Karar No: 2017/9590, Tarih: 08.06.2017

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişede etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ,dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada inceleenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40086, Karar No: 2017/43483, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40086 E.  ,  2017/43483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/896, Karar No: 2018/230, Tarih: 18.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/896 E.  ,  2018/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaliyle, 30/09/2010 tarihinden itibaren ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve 30.09.2010 tarihinden sonra ödenmesi gereken ölüm aylıklarının işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; müteveffa davacı 'nın 28.11.2008 tarihinde eşi ...'den boşandığı,. 26.7.1988 tarihinde vefat eden babası ...'den dolayı 13.1.2009 tarihli tahsis talebi ile ölüm aylığı bağlandığı, 08/03/2013 tarihinde eski eşiyle tekrar evlendiği, davacının 07/10/2014 tarihinde vefat ettiği, mirasçıların davayı devam ettirdiği, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 24/05/2010 tarih 531 sayılı rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının aylığının kesildiği, borcun dönemi ve miktarına ilişkin dosyada bilgi olmadığı, Mahkemenin kabule ilişkin vermiş olduğu ilk kararın Dairemizin 2013/18162 esas 2014/14265 karar sayılı kararıyla eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulduğu, bozma üzerine verilen ikinci kararın da davanın kabulüne dair olduğu anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

24/05/2010 tarih 531 sayılı denetmen raporunda; davacının adresinin "..." , boşandığı eşi ...'ün adresinin ise, "..." olduğu, davacının kız kardeşi ... KIT’ın 04.05.2010 tarihli ifadesinde; “ Kendisinin beyan ettiği ... adresinde şuan kendisi oturmuyor. Bu ev ablam ... ve eniştemiz ...'ın evidir, kendileri Almanya'da ikamet etmektedirler. Ablam ... eşi ... ile birlikte yıllarca bu evde oturdular, yaklaşık 2 yıl önce ... adresinden ev alıp buraya taşındılar. Şuan bu adreste birlikte yaşıyorlar. "..." adresinde ablamın kiracıları ikamet etmektedir. Ablam ev hanımıdır. Eniştem uzun yol şoförüdür. Eşiyle formaliteden boşanıp babamın maaşını alıyorlar.” dediği, davacının komşusu ...’in 13.05.2010 tarihli ifadesinde:” . ... adresinde yaklaşık 23-24 yıldır ikamet etmekteyiz. ... ve ... komşularımız olur. Kendileri yaklaşık 2 yıl önce bu adrese taşındılar. ... Hanim herhangi bir işle meşgul degildir, ... Bey ise uzun yol şoförüdür . ... Hanım ve ... Bey sürekli bu adreste beraber yaşamaktadırlar." dediği, "...” adresinde, yapılan çevre soruşturmasında; aynı apartmanın 12 numarasında ikamet eden ... adlı genç ve 8 numarada ikamet eden ... ..., ... ... ve ... ...'ün çocukları ile bu adreste birlikte yaşadıklarını beyan ettikleri, ayrıca davacının nüfus kayıtlarında “...” olarak bildirdiği adresinde, yapılan çevre soruşturmasında; kendilerinin yaklaşık 2 yıl önce burada yaşadığı bu evin ... Hanımın ablasının evi olduğu, şuan burada ... adlı kiracının ikamet ettiğinin tespit edildiği, görülmüştür.

Sonuç olarak; davacının 08/03/2013 tarihinde eski eşiyle tekrar evlenmesi, İlçe Emniyet Müdürlüğünün 18.03.2010 tarihli tutanağında davacının, eşinin mernis adresinde iki kızı ile birlikte ikamet ettiklerinin tespit edilmesi, davacının kendi mernis adresinde yaşamadığının dairenin kiraya verildiğinin tespit edilmiş olması, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen rapor içeriğindeki komşuların yazılı ve imzalı beyanları, özellikle ihbarcı kız kardeşin yazılı ifadesinin somut verilerle örtüşmesi, hususları birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin, boşandıkları süreçte de birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2863, Karar No: 2018/9378, Tarih: 12.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2863 E.  ,  2018/9378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, itiraz merciince incelenerek karara bağlandığının anlaşılması karşısında, sanık ... yönünden temyiz kapsamının hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, sanık ... yönünden temyiz kapsamının ise hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde :

Sanık ... müdafii tarafından dosyaya sunulan makbuzlara göre, kovuşturma sırasında sanık ...'ın katılanlara toplam 800 TL ödeme yaptığı anlaşılmış ise de, katılanlardan, sanık tarafından yapılan ödeme neticesinde zararın tamamının giderilip giderilmediği, zararın tamamının giderilmemiş olması halinde ise kısmi ödeme nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızalarının bulunup bulunmadığının sorulması gerektiği gözetilmeden sanık ... hakkında hırsızlık suçu yönünden TCK'nın 168/2 maddesi uyarınca indirim yapılması ile; işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/07/2001 tarihli ve 2000/270 esas, 2001/215 karar sayılı kararına konu suçu işlediği sırada sanığın on sekiz yaşını tamamlamadığı, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi hükmüne göre anılan karar nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı ve sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek mahiyette başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının “1- A) ve 1- B) no'lu” kısımlarından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan, sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde :

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamına göre, sanık ...'ün katılanlara ait işyerine 17/04/2012, 20/04/2012 ve 22/04/2012 tarihlerinde üç defa hırsızlık amacıyla girdiği, bunlardan ilkine ilişkin düzenlenen 17/04/2012 tarihli olay yeri inceleme raporu ve görgü-tespit tutanağına göre, işyeri ahşap pencere kilit kısımlarının kanırtılarak ve zorlanarak açıldığının tespit edildiği, bu tarihten sonraki 20/04/2012 ve 22/04/2012 tarihli eylemlere ilişkin düzenlenen olay yeri inceleme raporları ve görgü tespit tutanaklarında ise hırsızlık suçuna konu yağmur oluklarının dış cepheden söküldüğüne dair tespit dışında işyerinde meydana gelen herhangi bir zarar ve hasardan bahsedilmediği anlaşıldığından; katılanlardan sorulmak suretiyle 20/04/2012 ve 22/04/2012 tarihlerinde yağmur oluklarının çalınması sırasında işyerinde herhangi bir hasar oluşup oluşmadığının araştırılması ve neticesine göre, sadece 22/04/2012 tarihli eyleme iştirak eden sanık ... hakkında mala zarar verme suçunun oluşup oluşmayacağı ile katılanlara karşı birden fazla hırsızlık eylemini gerçekleştiren sanık ... hakkında ise mala zarar verme suçu yönünden TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Katılanların işyerinden gece vakti birden fazla defa hırsızlık suçunu işleyen sanık ... ve temyiz dışı sanık ... hakkında, hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca 1/12 oranında artırım yapılmasına karşın, anılan sanıklarla birlikte katılanların işyerinden gerçekleştirilen hırsızlık eylemlerinden yalnızca birine iştirak eden sanık ... hakkında aynı madde uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden ¼ oranında artırım yapılması,

2- Katılanların işyerinden gece vakti birden fazla defa hırsızlık suçunu işleyen sanık ... ve temyiz dışı sanık ... hakkında, hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca 1/12 oranında artırım yapılmasına karşın, anılan sanıklarla birlikte katılanların işyerinden gerçekleştirilen hırsızlık eylemlerinden yalnızca birine iştirak eden sanık ... hakkında aynı madde uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden ¼ oranında artırım yapılması,

3- Katılanların uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi halinde, zararın faillerden hangisi tarafından giderildiğine bakılmaksızın, tazmin edilmesi gereken herhangi bir zarar kalmadığından, tazmine karşı çıkmayan faillerin tümü hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinde tereddüt bulunmamaktadır. Ancak; zararın faillerden bir ya da birkaçı tarafından kısmen giderilmesi halinde, henüz geri kalan zararı giderme olanağı bulunan diğer failler yönünden, zarar tam olarak giderilmediği halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmayıp, TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca katılanların rızası da sorularak, yalnızca kısmi iadede bulunan veya iadeyi sağlayan fail ya da faillerin etkin pişmanlık hükmünden yararlandırılması gerekecektir.

Bu itibarla; katılanların 27/12/2012 tarihli duruşmadaki beyanlarında, miktar belirtmeksizin temyiz dışı sanık ...'in kendi payına düşen zararı ödediğini beyan ettikleri, kovuşturmanın devamında da sanık ... müdafii tarafından dosyaya sunulan makbuzlara göre, sanık ... tarafından katılanlara toplam 800 TL ödeme yapıldığının anlaşılması karşısında, katılanlardan sorularak, zararın tamamının giderilmiş olması halinde sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden, sanık ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması, zararın tamamı giderilmemişse, sanık ... tarafından yapılmış herhangi bir kısmi ödemenin bulunup bulunmadığı araştırılıp eğer sanık ... tarafından da kısmi ödeme yapılmış ise, katılanlardan yapılan kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızalarının bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, sanık ... hakkında ise mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nın 50/2. maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde, artık hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nın 50/2. maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde, artık hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, sanık ... yönünden bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 12/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1003, Karar No: 2015/10928, Tarih: 03.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1003 E.  ,  2015/10928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 14/10/2014

Numarası : 2013/157-2014/790

YARGITAY İLAMI

Dosyada davalı şirketin davacıya gönderdiği devamsızlık tutanakları ile ilgili mazeretini sorduğu ihtarname ile fesih ihtarnamesine ilişkin noter evrakının tebliğ şerhinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, ilgili Noterlikten tebliğ şerhlerinin araştırılıp tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.