muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/449, Karar No: 2016/2369, Tarih: 15.02.2016

Ancak 6487 sayılı yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. Maddesinin 13. Fıkrası, Anayasa Mahkemesi'nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 22.11.2011 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu konuya ilişkin istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu konuya ilişkin istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1282, Karar No: 2022/3990, Tarih: 29.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/1282 E.  ,  2022/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın hükmün kurulduğu 21.09.2021 tarihli oturumunda, başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumundan SEGBİS yöntemi ile katılmış olması nedeniyle, mahkemece hüküm tefhim edilirken hüküm fıkrasına 5271 sayılı CMK’nın 263/1 maddesi gereğince cezaevinde bulunan sanığın hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta dilekçe vererek kanun yoluna başvurabileceğinin de yazılması ve bu hususun da tefhim edilmesi gerektiği halde, bu hususun hüküm fıkrasına yazılmamış ve tefhim edilmemiş olması sebebiyle, yasa yolu bildirimi usulüne uygun olmadığından sanığın 07.10.2021 tarihli temyiz dilekçesinin yasal süre içerisinde olduğu kabul edilmekle, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay tarihinde usulüne uygun şekilde alınan karara istinaden yapılan aramada; sanığın üzerinden 1 adet içerisinde esrar sarmada kullanılan kağıt bulunan OCB yazılı kağıt kutu ile pantolon cebinden 2 adet ... jelatine sarılı vaziyette esrar ele geçirildiği, ikamette yapılan aramada da yatak odasında komodinin çekmecesinde siyah poşet içerisinde ve çocuk odasında 2 adet cam kavanoz içerisinde esrar bulunduğu, aynı şekilde araç içerisinde yapılan aramada ise 1 adet jelatin kağıdına sarılı vaziyette esrar ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, suç konusu uyuşturucu maddelerin paket sayısı, miktarı, çeşitliliği, olay yeri, savunması ve ele geçiriliş biçimine göre, sanığın eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 29/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7621, Karar No: 2011/3045, Tarih: 05.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7621 E.  ,  2011/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görülen Beykoz İcra Müdürlüğünün 2008/4175 ve 2008/4176 Esas sayılı takip dosyaları ile İnegöl 2. İcra Müdürlüğünün 2008/1271-1272 talimat, Beykoz İcra Hukuk Mahkemesinin 2008/431 E - 372 K, aynı Mahkemenin 2008/432 E – 2008/373 K sayılı dosyalarının ve davacı 3. kişiye yapılan tebligat evrakları ile birlikte, davacı şirketin kuruluşundan itibaren adres, temsilci ve ortaklarının (tüm değişiklikleride gösterir şekilde) Ticaret Sicil Müdürlüğünden istenmesine, dava konusu hacizlerde hazır olduğu bildirilen ...'in sigorta kayıtlarının Sosyal Güvenlik Kurumundan istenerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyasın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 5.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9435, Karar No: 2018/1880, Tarih: 01.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/9435 E.  ,  2018/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket nezdinde elektrik aboneliği bulunduğunu hizmet alımı nedeniyle düzenlenen elektrik faturalarında kayıp-kaçak vd. bedeller adı altında, haksız şekilde tahsilat yapıldığını belirterek, tahsil edilen bu bedellerin iptaline ve 3.000 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesin, talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 439.643,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalılar, davanın usul ve esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 3.000 TL'sine dava tarihi olan 16/12/2014 tarihinden itibaren 436.643,00 TL'sine belirli hale getirme tarihi olan 10/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte olmak üzere toplam 439.643,00 TL'nin davalılar Yedaş ve Yepaş'tan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, süresinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vd. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

arife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2) Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24310, Karar No: 2018/10438, Tarih: 08.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/24310 E.  ,  2018/10438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirkette ziraat mühendisi olarak 23.05.2002 tarihinde işe başladığını, fazla çalışma yaptığını, son ücretinin aylık net 1.046,76 TL olduğunu, kesintisiz çalışmasına devam ederken iş sözleşmesinin 26.09.2006 tarihinde haksız olarak sona erdirildiğini belirterek; kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağı olarak fazlaya dair haklarını saklı tutarak, şimdilik 300,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının birliklerine ait ...plakalı aracı izinsiz olarak alarak kendisine mobilya almak için İnegöl’e giderken kaza yaptığını ve aracı pert ettiğini, birliğin ikinci başkanı ...’a diğer çalışanların yanında “konuşursam sokağa çıkamazsın, beş para etmez adamsın, çok iyi adam olsan karını boşamazsın” şeklinde küfür, tehdit ve hakaretler ettiğini, yanında çalışan...’ı tehdit için şubeye gönderdiğini, Şubeden bir çuval buzağı mamasını zorla aldığını, bunların tutanak altına alındığını ve iş akdinin 4857 Sayılı Yasanın Md. 25/II-b fıkrası gereği haklı olarak fesih edildiğini, tazminata hak kazanmadığını, yaptığı iş gereği ve işyerinde fazla çalışma yapma imkanı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verdiği kararın dairemizce 2014/3941 Esas, 2014/19479 Karar sayılı ilamı ile 17/06/2014 tarihinde; "davacı tarafından dosyaya sunulan 01.01.2006 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesine de davalı tarafından karşı çıkılmamıştır. Bu durumda mahkemece, davacının talebinin genel hükümler ve sözleşme hükümleri dikkate alınarak çözümlenmesi gerekirken, bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir." gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 100 TL kıdem tazminatının sözleşmenin sona erdiği tarihten itibaren hesap edilecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 100 TL ihbar tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına, fazla mesai ücreti yönünden talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece 04.08.2016 tarihli ek karar ile davalının temyiz başvurusunun, miktar itibariyle temyiz edilemeyecek bir karara ilişkin olması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, davalı bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Davacı, dava konusu alacaklarını kısmi dava olarak açarak ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bu davada talep ettiği için temyize esas miktar alacağın tamamı üzerinden belirlenmesi gerekmektedir. Davalı aleyhine bilirkişi raporu ile belirlenen ve mahkemece gerekçede kabul edilen kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının toplamı 8.533,00 TL olduğu anlaşılmakla, bu durumda verilen kararın kesin olduğundan söz edilemez. O halde, mahkemece, verilen 04.08.2016 tarihli ek kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak davalının temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Yanlar arasındaki uyuşmazlık 818 Sayılı BK.nun 313. ve devamı maddelerinde düzenlenen hizmet akdinden kaynaklanmakta olup, davacının 26.09.2006 tarihinde hizmet akdinin sona erdiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık hizmet akdinin kim tarafından ve haklı nedenle feshedilip edilmediği ile davacının tazminata hak kazanıp kazanmadığı konusunda toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun "istisnalar" başlığını taşıyan 4/b. madde ve fıkrasındaki "50'den az işçi çalıştırılan (50 dahil) tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde veya işletmelerinde," İş Kanunu hükümlerinin uygulanmayacağı açıkça belirtilmiştir. Bu durumda uyuşmazlıkta uygulanacak hükümler davanın açıldığı tarih itibariyle 818 Sayılı Kanun hükümleridir. Davacı'nın istemleri arasında işten haksız sebeplerle çıkarıldığı için kıdem ve ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesi yer almaktadır. BK.’nun 344. maddesi’nde, "muhik sebeplerden dolayı gerek işçi gerekse iş sahibi, bir ihbara lüzum olmaksızın her vakit akdi fesedebilir. Ezcümle, ahlaka müteallik sebeplerden dolayı yahut hüsnüniyet kaideleri noktasından iki taraftan birini artık akti icra etmemekte haklı gösteren her hal, muhik bir sebep teşkil eder. Bu gibi hallerin mevcudiyetini hakim taktir eder. Fakat işçinin kendi kusuru olmaksızın duçar olduğu nispeten kısa bir hastalığı yahut kısa müddetli biraskeri mükellefiyeti ifa etmesi, muhik sebep olarak kabul edilemez." hükmü, yine BK.’nun 345/1. Maddesi’nde ise, "Muhik sebepler bir tarafın akte riayet etmemesinden ibaret olduğu taktirde, bir taraf diğer tarafa onun akit ile müstehak iken mahrum kaldığı feri menfaatler de nazara alınmak üzere, tam bir tazminat itasıyla mükellef olur." hükmü ve yine anılan maddenin 2. fıkrasında ise, "bundan başka hakim vaktinden evvel feshin mali neticelerini, hali ve mahalli adeti gözönünde tutarak taktir eder." hükmü vazedilmiştir. Ayrıca yine 818 Sayılı BK.’nun ihbar tazminatına ilişkin 340. maddesinde “Hizmet akdinde, bir müddet tayin edilmez ve böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden de anlaşılmazsa, her iki tarafça feshi ihbar olunabilir. Böyle ne akit nede kanun ile diğer bir müddet tesbit edilmemiş olduğu takdirde, amele hakkında ihbardan sonra girecek hafta nihayeti için, idarehane memur ve müstahdemleri hakkında ihbardan sonra girecek ikinci hafta ve diğer hizmet akitlerinde ihbardan sonra girecek keza ikinci hafta nihayeti için akit fesholunabilir. İşsahipleri ve işçiler için muhtelif ihbar müddetleri, mukavele edilmesi caiz değildir.”, 341. maddesinde “Bir hizmet akdi, bir seneden fazla devam ettiği takdirde bu akit iş sahibi ve işçi tarafından ihbar edildikten sonra girecek ikinci haftanın nihayeti için fesholunabilir. Bu müddetin bir haftadan eksik olmamak üzere mukavele ile tebdili caizdir.” hükümleri yer almaktadır.

Somut olaya dönülecek olursa; davacı, iş sözleşmesinin 26.09.2006 tarihinde haksız olarak sona erdirildiğini iddia etmiş, davalı taraf ise birliklerine ait aracı, davacının izinsiz alarak özel işlerinde kullandığı sırada kaza yapması ve birlik ikinci başkanı ...’a diğer çalışanların yanında “konuşursam sokağa çıkamazsın, beş para etmez adamsın, çok iyi adam olsan karını boşamazsın” şeklinde küfür, tehdit ve hakaretler etmesi nedeniyle iş akdinin 4857 Sayılı Yasanın Md. 25/II-b fıkrası gereği haklı olarak fesih edildiğini savunmuştur. Yerel mahkemece; dosya içerisinde davacının iş akdinin tazminatsız feshini gerektirecek herhangi bir delil bulunmadığı, feshin haklı nedene dayanmadığı, davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesi gerektiği kanaatine varılmıştır. Ancak; dosyaya davalı tarafça sunulan 26.09.2006 tarihli tutanağa ve bu tutanağı doğrulayan tanıklar ... ve Zennure Durmuş’un beyanlarına göre davacının, davalı birliğin ikinci başkanına hakaret içeren sözler söylediği, bu söylemlerinin üzerine davalının hizmet akdinin feshine ilişkin ihtarnameyi ertesi gün davacıya gönderdiği anlaşılmakla taraflar arasındaki hizmet akdinin 818 Sayılı B.K. nun 344. maddesi uyarınca davalı tarafından haklı nedenle derhal feshedildiği sabit olduğundan davacının haksız fesih tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin de reddi gerekirken, yanılgılı bir değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle, temyiz talebinin reddine ilişkin 04.08.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına, (2). bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4165, Karar No: 2025/6747, Tarih: 01.07.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/4165 E.  ,  2025/6747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1301 E., 2024/5 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hüküm davalı kadın vekili tarafından boşanma talebinin kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar, kişisel ilişki, vekâlet ücreti yönünden duruşma talepli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 01.07.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davalı vekili Avukat ...'ın mazeret bildirdiği başka yerdeki duruşması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını yeni duruşma günü verilmesini talep ettiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Evrak üzerinde inceleme yapılmasına, işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12814, Karar No: 2014/13919, Tarih: 13.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12814 E.  ,  2014/13919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, enerji nakil hattı geçirilmesi nedeniyle ağaçların kesildiği, bu nedenle kesilen ağaç bedellerinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan vişne, dut, söğüt, akasya, kavak, kayısı, ceviz ve badem ağaçlarının 2008 ve 2010 yılları itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.