muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20687, Karar No: 2016/9559, Tarih: 09.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20687 E.  ,  2016/9559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1996-2005 yılları arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, oda ve sicil kaydının bulunduğu 1996-2005 yılları arasında 1479 sayılı Yasa uyarınca bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmişse de, yanılgılı değerlendirme neticesinde varılan sonuç hatalı olmuştur.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.05.1989 tarihinde kurum kayıtlarına intikal eden işe giriş bildirgesi uyarınca esnaf sicil kaydına istinaden 06.12.1988 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında kayıt ve tescilinin yapıldığı, davacının 06.04.1989-16.09.1996 tarihleri arasında vergi kaydının, 07.12.1988-30.06.2010 tarihleri arasında oda kaydının, 06.12.1988-30.06.2010 tarihleri arasında esnaf sicil kaydının bulunduğu ve davacının 95/11 sayılı genelge uyarınca vergi kaydına göre sigortalılığının belirlenmesine ilişkin talebi doğrultusunda, vergide kayıtlı olduğu sürelerde sigortalı kabul edildiği anlaşılmaktadır.

.../...

Uyuşmazlık, davacının oda kaydına istinaden sigortalılığa hak kazanıp kazanmadığı hususunda toplanmaktadır.

Somut olayda; davacının 4.7.1983 tarihi itibari ile tescilinin 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa'nın 24. maddesi uyarınca yapıldığı ve ilgili Yasa uyarınca zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş olup, davacının oda kaydına göre sigortalı kabul edileceği ortadadır.

.../...

Uyuşmazlık, davacının oda kaydına istinaden sigortalılığa hak kazanıp kazanmadığı hususunda toplanmaktadır.

Somut olayda; davacının 4.7.1983 tarihi itibari ile tescilinin 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa'nın 24. maddesi uyarınca yapıldığı ve ilgili Yasa uyarınca zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş olup, davacının oda kaydına göre sigortalı kabul edileceği ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19793, Karar No: 2012/5778, Tarih: 01.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19793 E.  ,  2012/5778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre her iki tarafın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40'ar TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75'er TL harcın temyiz edenlerden alınmasına, 01/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11439, Karar No: 2010/1057, Tarih: 04.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11439 E.  ,  2010/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tarafından tahliye taahhütnamesine dayanılarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve takibin devamı isteminde bulunmuştur. Mahkemece 1.5.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin birinci maddesinde tahliye taahhüdünün bulunduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 29.7.2008 tarihinde icra takibine başlamış olup, 18.7.2007 tarihinde noterlikçe düzenlenen 15.7.2008 tahliye tarihli taahhütnameye dayanmıştır. Davalı süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında taahhütnamenin düzenlenmesinden sonra aynı gün kira sözleşmesinin imzalandığını savunarak itirazda bulunmuştur. Dosyada mevcut 15.6.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin birinci maddesinde taşınmazın 15.7.2008 tarihinde boş teslim edileceği hüküm altına alınmıştır. Davacı ilk kira sözleşmesindeki tahliye taahhütnamesine göre değil noterden düzenlenen taahhütnameye göre tahliye istemiştir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/752, Karar No: 2025/1498, Tarih: 04.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/752 E.  ,  2025/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2559 Esas, 2023/2437 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 04.03.2025 günü hazır bulunan davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Rekabet Kurumu'nun 12.06.2014 tarihli kararına göre davalı ... A.Ş.'nin 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un (4054 sayılı Kanun) 6. maddesi anlamında Türkiye rakı piyasasındaki hâkim durumunu kötüye kullandığı ve aynı piyasada faaliyet gösteren davacı ... Alkollü İçecekler Tic. A.Ş. aleyhine haksız eylemde bulunduğu hususunun kesin ve bağlayıcı olarak tespit edildiğini, hakkında idari para cezası verildiğini ve kararın kesinleştiğini, 4054 sayılı Kanun'un 56. maddesi ve devamı hükümlerine göre müvekkillerinin uğradığı maddi zararların ya da bu eylemler sonucunda davalının elde ettiği ya da elde etmesi muhtemel kârın 3 katı oranında tazminatı davalıdan talep etmesinin mümkün olduğunu, müvekkillerinin maddi zararı ya da davalı şirketin elde etmesi muhtemel haksız kazancın hangisi daha yüksek miktarda ise bu miktarın 3 katı tutarında tazminata hükmedilmesi gerektiğini, ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 58. maddesine göre manevi tazminat ödeyemeye de mahkum edilmesi gerektiğini, davalının Ege Bölge Müdürlüğü tarafından yapılan e-mail yazışmalarında davacı şirketin yılan olarak anıldığı ve davacı şirket hakkında yılanın başını ezmek türünden ağır ifadelere yer verildiğinin tespit edildiğini, bu beyanların davacı şirketin iktisadi kişiliğine yönelik ağır hakaretler olduğunun şüphesiz olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin her türlü dava talep ile ıslah hakları saklı tutulmak kaydı ile şimdilik belirsiz alacak davası kapsamında 100.000,00 TL'nin 3 katı tutarında 300.000,00 TL maddi tazminata, 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine, tespit edilen alacaklara hakim durumunu kötüye kullanma ve haksız fiillerin başlangıç tarihi olan 2011 yılından itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki ilk itirazında ve zamanaşımı def'inde bulunmuş ve zararın ispatına dair yeterli bilgi ve belgenin mahkeme dosyasına sunulamadığını, tazminat taleplerinin hukuki gerekçeden yoksun ve dayanaksız kaldığını, Rekabet Kurumu kararı içeriğinde davalı şirket tarafından yürütüldüğü iddia edilen uygulamaların davacılara etkisine ilişkin olarak kesin bir değerlendirme yapılmadığını ve davacılar tarafından uğradıkları iddia edilen zararların Rekabet Kurumu'nun davalı şirkete verdiği ceza ile arasındaki nedensellik bağının açıklamadığını, dava dilekçesi ekinde sunulan bilirkişi raporlarının bazılarının duty free olarak tabir edilen gümrüksüz satış noktalarında yapılan tespitlere ilişkin olup bu konuya ilişkin olarak Rekabet Kurumu tarafından yapılan herhangi bir tespit bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacılardan .... İçecek San. ve Tic. A.Ş.'nin Rekabet Kurumu'na başvurusu olmasa dahi Kurul kararında davalı şirketin rakı pazarında hâkim durumdaki teşebbüs olduğu, sahip olduğu pazar gücünün avantajından faydalanarak rakiplerinin piyasadaki faaliyetlerini zorlaştırıcı eylemler ile hâkim durumunu kötüye kullandığının tespit edildiği, hal böyle olunca rakip teşebbüs olan, davacılardan .... İçecek San. ve Tic. A.Ş.'nin de zarar gören sıfatıyla 4054 sayılı Kanun'un 57 ve 58. maddelerine dayanarak dava açma hakkı bulunduğu, ... Alkollü İçecekler Ticaret A.Ş.'nin 2011-2012-2013-2014 yılları arasında, artıramadığı tespit edilen pazar payı oranları ile bu oranların gerçekleşmesi durumunda ise, 8.863.188 litre satış kaybına uğradığı, davacı şirketlerin 2011-2012-2013-2014 dönemleri kapsamında uğradığı muhtemel zararın 54.073.714,99 TL olduğu, Rekabet Kurulu kararında belirtildiği üzere zincir mağazalarda, davalının dışlayıcı uygulamalarının bulunmadığı görüşü doğrultusunda, zincir mağaza satışlarının zararın hesaplanmasında dikkate alınmaması gerektiği, ... Alkollü İçecekler Ticaret A.Ş.nin zararının 18.197.155,71 TL, ... İçecek Sanayi ve Ticaret A.Ş.nin zararının 16.434.438,63,00 TL olarak tespit edildiği, davalının uzun süren ihlâli nedeni ile temel para cezası yarısı oranında artırılarak davalı teşebbüse %1,5 oranında idari para cezası verildiği, davalı şirketin rakı pazarındaki hakim durumuna ilişkin geçmiş tarihli Kurul kararlarındaki tespitler, ihlalin tekerrürü, süresi, piyasadaki gücü, ihlalin gerçekleşmesindeki belirleyici etkisi ile davaya dayanak karardaki tespitler dikkate alındığında tazminatın üç katı tutarında uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın davacı ... Alkollü İçecekler Ticaret A.Ş. yönünden kısmen kabulü ile 44.562.208,42 TL maddi tazminatın 10.883.311,41 TL'lik bölümüne 31.12.2011, 14.305.851,66 TL'lik bölümüne 31.12.2012, 19.373.045,35 TL'lik bölümüne 31.12.2013 tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminat talebi yönünden fazlaya ilişkin isteğin reddine, 50.000,00 TL manevi tazminatın 03.12.2012 tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davanın davacı ... İçecek Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden kısmen kabulü ile 40.277.372,67 TL maddi tazminatın 8.122.255,50 TL'lik bölümüne 31.12.2011, 11.709.578,49 TL'lik bölümüne 31.12.2012, 20.445.538,68 TL'lik bölümüne 31.12.2013 tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminat talebi yönünden fazlaya ilişkin isteğin reddine, 50.000,00 TL manevi tazminatın 03.12.2012 tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ... İçecek Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin davacı sıfatına sahip olup olamayacağı, davalının piyasadaki hakim durumunu kötüye kullanıp kullanmadığı, davacıların tazminat talep etmekte haklı olup olmadıkları ve tazminatın hesaplanması ve miktarı noktalarında toplanmaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/3 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 04.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/963, Karar No: 2012/2103, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/963 E.  ,  2012/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasa'yla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Kamulaştırma evrak ekleri ile keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinde dava konusu taşınmaz üzerinde verim çağına gelmiş toplam 52 adet değişik türden meyve ağacı mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında, kapama meyve bahçesi değerlendirmelerinde, gelir getiren bu ağaçlardan cinslerine göre kalite ve verimlilik açısından teknik olarak en uygun sıklıkta dikildiğinde dekar başına elde edilebilecek verim esas alınmak suretiyle taşınmazın üzerindeki ağaçların bu ölçülere göre kaplayacağı alandan elde edilebilecek net gelire göre bilimsel yöntemle zemin değeri saptanması aranmaktadır. Bu nedenle mahkemece, taşınmaz üzerinde bulunan verim çağındaki ceviz, hurma, ayva, elma, kiraz, dut, erik, armut ve incir ağaçlarının cins ve yaşına göre teknik olarak normal sıklıkta kaplayacakları alan gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak belirlenip bu bölümün karışık kapama meyve bahçesi kabul edilip, yine değerlendirme yılı (2010) itibariyle bu ağaçların cinsine göre dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatını gösteren resmi veriler gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek bu verilerin esas alınması suretiyle verim çağına gelmiş ağaçların kaplayacağı alanın karışık kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması, bu şekilde yapılacak değerlendirme ile (taşınmazın tamamının karışık meyve bahçesi olması durumunda) kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle taşınmaz üzerindeki diğer ağaçların değeri de kapama bahçe olarak bulunacak bedelin kapsamında kalmaktadır.

Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmak suretiyle gelir hesabı yapılması, kapama bahçe dışında artan kesim kalırsa bu kısmın da tarla ziraatine göre değerlendirilmesi ile münferit ağaçların ancak açık tarla yapılan bölümde yer aldığının saptanması durumunda rayiç değerlerine göre hesaplama yapılarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek, taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip buna göre bedel belirlenmiş olması,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3479, Karar No: 2013/2044, Tarih: 04.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3479 E.  ,  2013/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinin 9.2.2010 tarihinde iş akdine haksız olarak son verdiğini, ödenmeyen Ocak ve Şubat 2010 aylarına ait ücretlerinin tahsili için Tuzla İcra Müdürlüğünün 2010/3533 Esas sayılı dosyasında davalı işyeri aleyhine icra takibi başlattığını, davalı işyerinin icra dosyasına 2.368,03 TL ödeyerek bakiye ücretinin davacının görevli olduğu zamanda vergi dairesine verilmeyen beyannameler nedeniyle kendilerine kesilen 7.000,00 TL vergi cezasına mahsup ederek ödemediğini bildirmiş, davacı bu paranın davalı işverenden tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı işyerinde muhasebe müdürü olarak görev yapan davacının, görev yaptığı süre içinde Vergi Dairesine verilmesi gereken BA ve BS formlarının verilmemesi nedeniyle Vergi Dairesi tarafından kesilen cezalar yönünden şahsen sorumlu olup olmayacağı noktasındadır.

Davacının, davalı işyerinde muhasebe müdürü olarak 2.3.2009-9.2.2010 tarihleri arasında görev yaptığı sabittir. Davacının davalı şirketten ayrıldıktan sonra, Tuzla Vergi Dairesi tarafından 10.3.2010 tarihi itibariyle, 2009 yılı 5-11. aylarına ait BA, BS formlarının verilmemesi nedeniyle her biri 1.000,00 TL olan 7 adet ceza ihbarnamesi düzenlenerek davalı şirkete tebliğ edildiği ve davalı işyerinin, ../..

2013/3479-2013/2044 S.2

davacının, 2 aylık ücret alacağından ceza tutarı olan 7.000,00 TL yi mahsup ettikten sonra davacı tarafından açılan icra dosyasına bakiye kalan 2.368,03 TL ücret alacağını yatırdığı, bunun üzerine davacının tahsil talepli bu davayı açtığı anlaşılmakta olup mahkemenin; görev süresinde vergi dairesine verilmesi gereken 7 adet BA ve BS formlarının verilmesinin davacının muhasebe müdürü olarak görev tanımı içinde bulunup bulunmadığı ve bunun sonucu olarak da bu formların verilmemesi nedeniyle kesilen cezadan şahsen sorumlu olup olmadığı hususu yeterince araştırılıp hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde aydınlatılmadan hüküm vermeye elverişli olmayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; Kesilen ceza ile ilgili olarak tüm evrakların ilgili vergi dairesi ve işyerinden getirtilerek yeminli mali müşavir bilirkişiden davacının görev tanımının ceza kesilmesine sebep olan eylemi kapsayıp kapsamadığı, kapsıyorsa bu formların zamanında verilmesi hususunda bir sorumluluğunun ve formların verilmemesinde davacıya atfedilebilecek bir ihmal veya kusurun olup olmadığı konusunda rapor almak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş; Kesilen ceza ile ilgili olarak tüm evrakların ilgili vergi dairesi ve işyerinden getirtilerek yeminli mali müşavir bilirkişiden davacının görev tanımının ceza kesilmesine sebep olan eylemi kapsayıp kapsamadığı, kapsıyorsa bu formların zamanında verilmesi hususunda bir sorumluluğunun ve formların verilmemesinde davacıya atfedilebilecek bir ihmal veya kusurun olup olmadığı konusunda rapor almak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.