muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19043, Karar No: 2017/10181, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19043 E.  ,  2017/10181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece

bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5020, Karar No: 2023/9935, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5020 E.  ,  2023/9935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/311 Esas, 2022/311 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Erzurum Çocuk Mahkemesinin 07.03.2022 Tarihli ve 2022/55 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçükler hakkında danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbiri kararı verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece 18.12.2022 tarihli ek karar ile, küçüklerin yerleşim yeri adresinin Refik Şevket İnce Mahallesi 2179. Sokak No:81/1 Bayraklı/İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin 29.12.2022 Tarihli ve 2022/311 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Tedbir kararı kararını veren hakim veya mahkemenin tedbir kararının sonuçlarını inceleyerek süresini uzatabileceği veya değiştirebileceği, korunmaya ihtiyacı olan çocukların adresini değiştirmesinin koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarını veren hakimin tedbirin sonuçlarını incelemesi veya değiştirmesi hususunu etkilemeyeceği, danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbirlerini veren Erzurum Çocuk Mahkemesinin tedbirin sonuçlarını inceleme ve denetlemede görevli ve yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II.GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a, b ve d alt bentleri uyarınca hakkında danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, tedbirlerinin uygulamasını takibe ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Erzurum Çocuk Mahkemesinin 2022/55 Tedbir Talep sayılı dosyasında 07.03.2022 tarihli karar ile, küçükler hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasına, 05.12.2022 tarihli ile de sağlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 18.12.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Erzurum Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Erzurum Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/49, Karar No: 2012/2306, Tarih: 21.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/49 E.  ,  2012/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elbistan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı vekili; davacının davalı belediyede işçi olarak çalıştığını, müvekkilinin İş Kanunu’na aykırı olarak işten çıkarıldığını, davacının  çalışmaya başladığından itibaren maaş  ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının eksik ödendiğini, buna dayanarak dava açtığını, davalı belediyede bu davadan dolayı müvekkilinin kötü niyetli olarak işten çıkarıldığını, davalı belediyenin müvekkilini işten çıkarırken toplu iş sözleşmesinde belirtilen  şartlara aykırı olarak işten çıkarıldığını, iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini, disiplin kurulu kararı olmadan işten çıkarıldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaparak  işe gelmediğini, işe devam etmesi için ihbarname gönderildiğini, ancak yine de işe dönmediğini, bu nedenle meclis kararı alıp davacı ve davacı ile birlikte devamsızlık  yapan çalışanların iş sözleşmelerine son verdiklerini, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı  belediye tarafından  iş sözleşmesinin feshinin geçerli bir nedene dayandığının ispat edilemediği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine  karar verilmiştir.

Hüküm davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 14. maddesinin aksine, 4857 sayılı Kanun'da ücretin peşin ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sonra ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

1475 sayılı Kanun döneminde, toplu olarak hareket etmemek ve kanun dışı grev kapsamında sayılmamak kaydıyla 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi uyarınca ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini ifa etmekten, yani çalışmaktan kaçınabileceği kabul edilmekteydi. 4857 sayılı Kanun'da ise ücret daha fazla güvence altına alınmış ve işçi ücretinin yirmi gün içinde ödenmemesi durumunda, işçinin iş görme edimini yerine getirmekten kaçınabileceği açıkça düzenlenmiş, toplu bir nitelik kazanması halinde dahi bunun kanun dışı grev sayılamayacağı  yine 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından  belediye meclisinin 05.05.2011 günlü kararı  ile devamsızlık nedeniyle feshedildiği  09.05.2011  günlü fesih bildirimi ile   feshedilmiştir.

Dosya  içeriğine  göre  davacının  ücretinin ödenmemesi nedeni ile işgörme edimini yerine getirmediğine ilişkin  davalı belediyeye hitaben yazdığı  dilekçeler mevcut ise de  davalı  belediye tarafından   davacı işçi  hakkında  devamsızlık tutanakları tutulduğu, davacı hakkında devamsızlık nedeni ile   davacının ücretinden ücret  kesintisi yapıldığı,  davacının işe dönmesi için  ihtarname tebliğ edildiği,  buna rağmen  davacının işe  devam etmemesi üzerine   iş sözleşmesinin  devamsızlık nedeni ile  feshedildiği anlaşılmaktadır.  Yine davalı Belediye davacının  ikramiye alacağı olduğu bildirilmiş  ancak  sözkonusu  ikramiyenin  hangi  döneme ilişkin olduğu  dosya içeriğinden  anlaşılamamaktadır.

Mahkemece davalının feshin geçerli nedene dayandığı ispatlanamadığı gerekçesiyle  davanın kabulü yönünde karar verilmiş ise de yapılan araştırma  hüküm kurmaya elverişli değildir.

Buna göre mahkemece yapılacak iş  fesih tarihi itibari  ile davacının  davalı işyerinden ücret alacağı  bulunup  bulunmadığı,  işveren tarafından  bildirilen ikramiyelerin hangi  döneme ilişkin olduğu, işyerinde ikramiyelerin ödeme tarihleri  belirlenmeli,  işçinin  ödenmeyen ücret alacağın bulunduğunun tespit  edilmesi halinde  işveren tarafından tutulan  devamsızlık tutanakları ve dosyadaki  diğer  tüm deliller  yeniden bir değerlendirmeye  tabi tutularak   sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/02/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/51, Karar No: 2012/2308, Tarih: 21.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/51 E.  ,  2012/2308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elbistan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı vekili; davacının davalı belediyede işçi olarak çalıştığını, müvekkilinin İş Kanunu’na aykırı olarak işten çıkarıldığını, davacının  çalışmaya başladığından itibaren maaş  ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının eksik ödendiğini, buna dayanarak dava açtığını, davalı belediyede bu davadan dolayı müvekkilinin kötü niyetli olarak işten çıkarıldığını, davalı belediyenin müvekkilini işten çıkarırken toplu iş sözleşmesinde belirtilen  şartlara aykırı olarak işten çıkarıldığını, iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini, disiplin kurulu kararı olmadan işten çıkarıldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaparak  işe gelmediğini, işe devam etmesi için ihbarname gönderildiğini, ancak yine de işe dönmediğini, bu nedenle meclis kararı alıp davacı ve davacı ile birlikte devamsızlık  yapan çalışanların iş sözleşmelerine son verdiklerini, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı  belediye tarafından  iş sözleşmesinin feshinin geçerli bir nedene dayandığının ispat edilemediği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine  karar verilmiştir.

Hüküm davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 14. maddesinin aksine, 4857 sayılı Kanun'da ücretin peşin ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sonra ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

1475 sayılı Kanun döneminde, toplu olarak hareket etmemek ve kanun dışı grev kapsamında sayılmamak kaydıyla 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi uyarınca ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini ifa etmekten, yani çalışmaktan kaçınabileceği kabul edilmekteydi. 4857 sayılı Kanun'da ise ücret daha fazla güvence altına alınmış ve işçi ücretinin yirmi gün içinde ödenmemesi durumunda, işçinin iş görme edimini yerine getirmekten kaçınabileceği açıkça düzenlenmiş, toplu bir nitelik kazanması halinde dahi bunun kanun dışı grev sayılamayacağı  yine 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından  belediye meclisinin 05.05.2011 günlü kararı  ile devamsızlık nedeniyle feshedildiği  09.05.2011  günlü fesih bildirimi ile   feshedilmiştir.

Dosya  içeriğine  göre  davacının  ücretinin ödenmemesi nedeni ile işgörme edimini yerine getirmediğine ilişkin  davalı belediyeye hitaben yazdığı  dilekçeler mevcut ise de  davalı  belediye tarafından   davacı işçi  hakkında  devamsızlık tutanakları tutulduğu, davacı hakkında devamsızlık nedeni ile   davacının ücretinden ücret  kesintisi yapıldığı,  davacının işe dönmesi için  ihtarname tebliğ edildiği,  buna rağmen  davacının işe  devam etmemesi üzerine   iş sözleşmesinin  devamsızlık nedeni ile  feshedildiği anlaşılmaktadır.  Yine davalı Belediye davacının  ikramiye alacağı olduğu bildirilmiş  ancak  sözkonusu  ikramiyenin  hangi  döneme ilişkin olduğu  dosya içeriğinden  anlaşılamamaktadır.

Mahkemece davalının feshin geçerli nedene dayandığı ispatlanamadığı gerekçesiyle  davanın kabulü yönünde karar verilmiş ise de yapılan araştırma  hüküm kurmaya elverişli değildir.

Buna göre mahkemece yapılacak iş  fesih tarihi itibari  ile davacının  davalı işyerinden ücret alacağı  bulunup  bulunmadığı,  işveren tarafından  bildirilen ikramiyelerin hangi  döneme ilişkin olduğu, işyerinde ikramiyelerin ödeme tarihleri  belirlenmeli,  işçinin  ödenmeyen ücret alacağın bulunduğunun tespit  edilmesi halinde  işveren tarafından tutulan  devamsızlık tutanakları ve dosyadaki  diğer  tüm deliller  yeniden bir değerlendirmeye  tabi tutularak   sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/02/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13407, Karar No: 2010/9056, Tarih: 26.05.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/13407 E.  ,  2010/9056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanığın mağduru bıçakla yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde yaralamış olmasına göre TCK' nun 87/1-d, son cümle uyarınca hapis cezasının 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

2- Emanette kayıtlı iki adet bıçak ile ilgili olarak herhangi bir karar verilmemesi,

3- Uygulamaya göre de suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 23. maddesinin uygulama alanının tartışılıp değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst C.Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4738, Karar No: 2016/8133, Tarih: 03.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/4738 E.  ,  2016/8133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı vekili, damga vergisi ve cezaevi harcı ile avukatlık ücretinin maktu değil nispi olarak hesaplanması gerektiği davalı borçlunun borcu öderken tahsil harcı ödemediğini bunun dayanağının da 6487 sayılı Yasa'nın 6. maddesinin 7. fıkrası olduğunu Kanun da borçlu ya da alacaklı ayrımı yapılmadığını bu nedenle taraflarından damga vergisi ve cezaevi harcı alınmaması gerektiğini ve ilamın tazminat davasına ilişkin nispi avukatlık ücreti belirlenmesi gerektiğini belirterek icra müdürlüğünün kararının kaldırılmasını, dosyanın Anayasa Mahkemesi'ne gönderilmesini talep etmiş, Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Alacaklı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil isede;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir." Yine 13. fıkrasında da; "4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır." düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasay'la değişen 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi'nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş,

./.