muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7391, Karar No: 2023/3520, Tarih: 02.10.2023

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

1.Davacının hukuka aykırı şekilde gözaltına alındığına ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulu’nda 20.05.2016 tarihinde kabul edilen 6718 sayılı Kanun’un 1 inci maddesiyle Anayasa’ya eklenen geçici 20 nci madde ile “Bu maddenin Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edildiği tarihte; soruşturmaya veya soruşturma ya da kovuşturma izni vermeye yetkili mercilerden, Cumhuriyet başsavcılıklarından ve mahkemelerden; Adalet Bakanlığı’na, Başbakanlığa, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına veya Anayasa ve Adalet komisyonları üyelerinden kurulu Karma Komisyon Başkanlığına intikal etmiş yasama dokunulmazlığının kaldırılmasına ilişkin dosyaları bulunan milletvekilleri hakkında, bu dosyalar bakımından, Anayasanın 83 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi hükmü uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş gün içinde; Anayasa ve Adalet komisyonları üyelerinden kurulu Karma Komisyon Başkanlığında, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığında, Başbakanlıkta ve Adalet Bakanlığında bulunan yasama dokunulmazlığının kaldırılmasına ilişkin dosyalar, gereğinin yapılması amacıyla, yetkili merciine iade edilir” hükmü getirilmiştir. Bu hüküm uyarınca 20.05.2016 tarihi itibariyle maddede sayılan mercilere intikal etmiş olan dosyalar hakkında Anayasa’nın 83 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan yasama dokunulmazlığına ilişkin hüküm uygulanmamış ve davacı hakkındaki fezlekelere konu olan soruşturma dosyaları, 2016 yılının Haziran ayında gereğinin takdir ve ifası bakımından Diyarbakır, Şırnak Cumhuriyet Başsavcılıklarına gönderildiği tespit edilmiştir.

Bunun üzerine Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/24950 soruşturma sayılı dosyası kapsamında yapılan tüm çağrılara rağmen ifade vermeye gelmeyen davacının ifadesinin alınabilmesi için 5271 Sayılı Kanun'un 90 ıncı maddesi uyarınca yakalanarak 5271 sayılı Kanun'un 91 inci ve devamı maddeleri uyarınca gözaltına alınmasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı tespit edilmiştir.

2. Suç işlemeye tahrik suçu yönünden azami tutukluluk süresinin aşıldığına ilişkin temyiz sebebi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un "Tutuklulukta geçecek süre" kenar başlıklı 102. maddesinin ilgili kısımları şöyledir:

"(1) (Değişik: 6/12/2006 – 5560/18 md.) Ağır ceza mahkemesinin görevine girmeyen işlerde tutukluluk süresi en çok bir yıldır. Ancak bu süre, zorunlu hallerde gerekçeleri gösterilerek altı ay daha uzatılabilir.

(2) Ağır ceza mahkemesinin görevine giren işlerde, tutukluluk süresi en çok iki yıldır. Bu süre, zorunlu hallerde, gerekçesi gösterilerek uzatılabilir; uzatma süresi toplam üç yılı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlarda beş yılı geçemez.

(2) Ağır ceza mahkemesinin görevine giren işlerde, tutukluluk süresi en çok iki yıldır. Bu süre, zorunlu hallerde, gerekçesi gösterilerek uzatılabilir; uzatma süresi toplam üç yılı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlarda beş yılı geçemez.

(3) Bu maddede öngörülen uzatma kararları, Cumhuriyet savcısının, şüpheli veya sanık ile müdafiinin görüşleri alındıktan sonra verilir."

Anayasa Mahkemesinin (Erdoğan Ayhan Kit, B. No: 2013/9302, 17/9/2014, §§ 44-46) kararında Ağır Ceza Mahkemesinin görev alanında bulunan, devletin gizli belgelerini siyasal ve askerî casusluk amacıyla temin etme suçlamasıyla tutuklanan ve sonrasında bu suçun yanı sıra Asliye Ceza Mahkemesinin görev alanına giren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılması istemiyle açılan bir davada tutukluluğun kanunda öngörülen azami süreyi aşıp aşmadığını incelemiştir. Anılan davada İlk Derece Mahkemesi başvurucunun devletin gizli belgelerini siyasal ve askerî casusluk amacıyla temin etme suçundan beraatine ve bu suç yönünden tahliyesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise mahkûmiyetine ve hükümle birlikte tutuklanmasına, ayrıca beraat ettiği suç için tutuklulukta geçen sürenin bu mahkûmiyet süresinden mahsubuna karar vermiştir. Anayasa Mahkemesi bu olaya ilişkin incelemesinde farklı mahkemelerin görevine giren suçların, aralarındaki hukuki bağlantı nedeniyle birlikte yüksek görevli mahkemede yargılama konusu olmasının mümkün olduğuna ve bu durumda yargılama konusu suçun alt dereceli mahkemenin görevine girmesi hâlinde bile bağlantılı suç nedeniyle üst dereceli mahkemenin davaya bakacağına dikkat çekmiş; buna göre değişik mahkemelerin görevine giren suçların hukuki bağlantı nedeniyle birlikte yüksek görevli mahkemede yargılama konusu olması durumunda kanuni tutukluluk süresinin tutuklamaya esas alınan suça göre belirleneceğine vurgu yapmıştır. Anayasa Mahkemesi bu bağlamda yaptığı değerlendirmede olayda azami tutukluluk süresinin ağır ceza mahkemesinin görev alanındaki bir suç nedeniyle tutuklama söz konusu olduğu için beş yıl olduğu sonucuna varmış ve 1 yıl 7 ay 27 günlük tutukluluk süresinin kanuna uygun olduğuna karar vermiştir.

Bununla birlikte Anayasa Mahkemesi kişiler hakkındaki birden fazla suça ilişkin soruşturma ve kovuşturmaların bir dosya üzerinden yürütülmesi veya bir dosyada birleştirilmiş olması hâlinde -bu soruşturma ve kovuşturmaların belli bir bütünlük içinde yürütüleceğini gözönüne alarak- uygulanan bir tutuklama tedbirinin soruşturma ve kovuşturmaların tamamı açısından sonuç doğuracağına vurgu yapmış, bu itibarla da kanunda öngörülen azami tutukluluk süresinin her bir suç için ayrı ayrı değil tüm suçlar için tek bir süre olarak kabul edilmesi gerektiğine karar vermiştir (Burak Döner, B. No: 2012/521, 2/7/2013, §§ 46-48; Abdullah Ünal, B. No: 2012/1094, 7/3/2014, § 41).

Davaya konu somut olayda ise davacının tutuklu iken başka bir suçtan mahkumiyet infazına başladığı, davacının 04.11.2016-07.12.2018 tarihleri arasında 2 yıl 1 ay 3 gün tutuklu kaldığı, tutukluluk süresinin 5 yılı aşmadığı tespit edilmiştir.

Kaldı ki davacının Diyarbakır 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.11.2016 tarih, 2016/563 sorgu numaralı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma ve suç işlemeye alenen tahrik etme suçlarından tutuklandığı, Adalet Bakanlığı Edirne F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 17.10.2018 tarihli cevabi yazısında davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz edilmekte olduğunu, suç işlemeye alenen tahrik etme suçu açısından düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz edilmediği, 04.11.2016 ile 07.12.2018 tarihleri arasında infaz gören tutuklama müzekkeresinin terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin olduğuna ilişkin cevabı karşısında davacının temyiz istemi reddedilmiştir.

3.Tahliye taleplerinin gerekçesiz olarak reddedildiğine, tutuklamanın orantılılık ilkesine aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Dairemizce UYAP üzerinden yapılan araştırmada, davacının aynı soruşturma ve kovuşturma dosyasına dayanarak bireysel başvuruda bulunduğu, Anayasa Mahkemesinin 09.06.2020 tarih, 2017/38610 başvuru numaralı kararıyla ''tutukluluğun devamına ve tahliye taleplerinin reddine ilişkin kararların genel ve matbu içerikli gerekçelerle yetinildiği, başvurucunun iddialarına yönelik değerlendirmede bulunulmadığı, başvurucunun milletvekilliği, TBMM'de grubu bulunan bir siyasi partinin eş genel başkanlığı ve Cumhurbaşkanı adaylığı gibi hususlara dayalı olarak yargılama aşamalarında dile getirdiği tahliye taleplerinin ve tutukluluğa karşı itirazlarının matbu gerekçelerle reddedildiği'' gerekçeleriyle hak ihlaline karar verildiği ve davacıya 50.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında aynı sebebe ilişkin mükerrer ödeme yapılamaması nedeniyle davacının temyiz talebi reddedilmiştir.

4.Davanın gerekçesiz olarak reddedildiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Yargılama sürecindeki aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

5.Davanın görülmesi için asıl davanın sonuçlanmasına gerek olmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden;

4.Davanın gerekçesiz olarak reddedildiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Yargılama sürecindeki aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

5.Davanın görülmesi için asıl davanın sonuçlanmasına gerek olmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un tazminat isteminin koşulları başlığını taşıyan 142 inci maddesinde; “Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde” bulunulabileceği hükme bağlanmıştır. Ancak asıl davanın sonucuna bağlı olmayan ve asıl davada verilecek kararları etkilemeyecek talepler yönünden mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunlu değildir. 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci maddesinin (a) bendinde kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğun devamına karar verilen kişilerin tazminat isteminde bulunabileceğinin belirtildiği, davacının 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen “Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğun devamına karar verilenler” hükmü uyarınca tazminat talebinde bulunduğu, bu taleplere ilişkin olarak asıl davada hüküm verilmesinin veya verilen hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek bulunmadığı, zira bu hususa ilişkin tazminat taleplerinin asıl davanın sonucunu etkileyici veya asıl davanın sonucuna bağlı olmadığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesinin gerekçe kısmı incelendiğinde ''açılabilecek dava için hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek olmadığı'' değerlendirmesiyle davanın esasına girildiği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz istemi reddedilmiştir.

6.Re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 22.04.2019 tarihli ve 2019/95 Esas, 2019/1283 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18880, Karar No: 2015/2829, Tarih: 19.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18880 E.  ,  2015/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/170-2013/570

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, kamulaştırma işleminin dayanağı olan Belediye Meclis kararına karşı İdare Mahkemelerinde açılan iptal davaları sonunda söz konusu idari işlemin iptaline karar verildiği ve verilen kararların kesinleştiğinden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, karar davacı idare vekilince davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin fazla olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın niteliği gereği kendilerine vekil ile temsil ettiren davalılar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. Bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT. ne göre 1.320,00 TL. vekalet ücretinin davacı idareden alınarak kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılara ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25388, Karar No: 2014/10935, Tarih: 04.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25388 E.  ,  2014/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında, her takvim yılındaki eylemlerin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve aynı takvim yılında değişik zamanlarda düzenlenmiş faturalar nedeniyle TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12454, Karar No: 2018/6506, Tarih: 10.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/12454 E.  ,  2018/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur ...'ın olay tarihinde, sanıklar ..., ..., ... ve şüpheli ... tarafından darp edildiği iddiasına ilişkin olarak, Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/635 Esas sayılı dosyasında sanık ... dışındaki sanıklar hakkında ayrı bir kamu davasının yürütültüğü, ...'ın bu dosyada 10.02.2015 tarihli celsede alınan beyanında; mağdur ...'in bacanağının kızı ...'yu rahatsız ettiğini, olay günü ise bu sebepten bacanağı olan ... ile mağdur ... arasında kavganın başladığını, mağdur ...'ın elinde bıçak olduğunu, bacanağına zarar vermesini önlemek için fırça sapıyla mağdura vurduğunu savunduğu, ...'nun ise savcıya verdiği ifadesinde, olay yerinden ele geçirilen bıçağın ...'a ait olduğunu ve aynı bıçakla kendisini daha önceden tehdit ettiği için şikayetçi olduğunu beyan ettiği, mağdur ...'ın yaralanmasına ilişkin doktor raporunun da dosya içinde bulunamadığı görülmekle, Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/635 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamaya ilişkin dosyanın getirtilip incelenmesi, mağdura ait doktor raporunun onaylı bir suretinin dosya içine alınması, gerektiğinde dosyanın sanıklarının beyanlarına da başvurulmadan, sonuç olarak deliller bir bütün halinde takdir edilip değerlendirilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7904, Karar No: 2015/11714, Tarih: 15.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/7904 E.  ,  2015/11714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...l tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanunun 87. maddesi hükmünde tanımlandığı üzere taşeron; bir işte ya da bir işin bölüm veya eklentilerinde asıl işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenlerde asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş yada işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Öte yandan, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 74. (818 sayılı Borçlar Kanunun 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. ...nın Türkçesi Üzerine”, ... Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Eldeki dosyada, davalı ... ile ... arasında imzalanan sözleşmeye göre,... tarafından ...n termik santral yatırımına ait dolaşımlı akışkan yataklı kazan ve hava soğutmalı ünitelerinin proje, teçhizat ve malzemesi ...i tarafından teslim edilmek kaydıyla kazan ve kondensere ait her cins teçhizat ve malzemenin sahaya boşaltımının yapılması, nakli, yükleme ve boşaltma, teçhizat ve malzemelerin projeler ve şartnamede belirtilen talimatlara uygun olarak yerlerine montajı ve test edilmesi ile birlikte tesislerin hazır hale getirilmesi, hatalı montajdan doğacak arızaların giderilmesi olduğu, ... ile sigortalının işvereni ...i. arasında imzalanan sözleşmeye göre ise, termik santrale ait çelik konstrüksiyon ve dolaşımlı akışkan yataklı kazanın montaj işlerinin ÇKB tarafından taşeron sıfatıyla yapılmasının kararlaştırıldığı, hükme esas alınan kusur raporunda asıl işveren ..ren..'nin kusurunun bulunmadığı kanaatinin bildirildiği, kesinleşen tazminat davasında ise ...i.’nin ayrı ayrı %40, sigortalının %20 kusurlu olduğunun kabul edildiği, derdest ceza davasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, öncelikle dosyaya sunulan tüm sözleşmeler ve ilgili belgelerle birlikte tarafların sunacağı deliller birlikte değerlendirilerek, davalılar arasındaki hukuki ilişki bir başka ifade ile, asıl işveren-taşeron ilişkisi olup olmadığı belirlenmeli, asıl işverenin taşeronun kusuru dolayısıyla teselsül hükümlerine göre sorumlu olacağı gözetilmeli, ceza davasının sonucu araştırılıp, dosya arasına getirtilerek, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olanlara, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi zorunluluğu nazara alınarak, davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde oluşa uygun sorumluluğun tartışıldığı, konusunda ve ...alanında uzman bilirkişi kurulundan kusur raporu alınmalı, mevcut raporlar arasında oluşan çelişki giderilmeli, böylelikle kusur oran ve aidiyetleri usulünce belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30303, Karar No: 2014/10818, Tarih: 09.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30303 E.  ,  2014/10818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacının ... olduğu karar başlığında...yazılmasının maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 92,40 TL harcın temyiz edene iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.