muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/592, Karar No: 2016/1868, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/592 E.  ,  2016/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/04/2015 tarihli ve 2014/1652 esas, 2015/473 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 01/06/2015 tarihli ve 2015/494 esas, 2015/346 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 09/06/2015 tarihli ve 2015/561 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 27/11/2015 gün ve 94660652-105-34-13637-2015-24541/77989 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 09/06/2015 tarihli ve 2015/561 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1654, Karar No: 2011/1601, Tarih: 16.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/1654 E.  ,  2011/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Gıda ve Temizlik Hiz.Orman Ürünleri San. Odun Kömür Tic.Nak.İşl.San. ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... (MSB) arasındaki davadan dolayı Balıkesir 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 30.12.2010 gün ve 455-616 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı tarafın kestirdiği ağaçların açılan ihale sonucu davacı şirket tarafından satın alınması ve ihale ilanı ve şartnamede yazılı olduğu kadar ağacın çıkmaması nedeniyle tazminat istemiyle açıldığından, ağaçları kesen davacı şirket olmaması nedeniyle taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmadığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7025, Karar No: 2019/2526, Tarih: 05.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7025 E.  ,  2019/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı ... şirketinin trafik sigortacısı olduğu aracın, davacının sevk ve idaresindeki motosiklet ile çarpışması neticeasinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını kazada davalı trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu belirterek yaralanmasından dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 1.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 6.122,61 TL geçici iş görmezlik, 178.091,27 TL sürekli iş görmezlik olmak üzere toplam 184.213,88 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kazaya karışan dava dışı sürücünün sevk ve idaresindeki aracın müvekkili nezdinde trafik sigortasını olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalısının kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacının motosiklette gerekli koruyucu giysi ve teçhizatı kullanmadığını, kazanın davacının kusuruyla meydana geldiğini kusur tespiti yapılması gerektiğini davacının müvekkiline başvurusu olmadığını, maluliyetinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 184.213,88 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde,dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde BK.nun 44.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde BK.nun 44.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının motosiklet sürücüsü olduğu, kaza tespit tutanağına göre kaza sırasında davacının kaskının takılı olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının maluliyet raporunda baş bölgesinden de yaralandığı ve beyin cerrahi servisinde tedavi gördüğü anlaşılmaktadır. Davalı vekilinin, davacının motosiklete binerken güvenlik önlemi almadığı iddiası ve kaza tespit tutanağının aksi sabit oluncaya kadar geçerli olması karşısında mahkemece, BK.nun 44. maddesi değerlendirilerek zarar görenin müterafik kusurun varlığı tartışılarak sonucuna göre %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7021, Karar No: 2024/7559, Tarih: 17.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7021 E.  ,  2024/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/268 E., 2024/421 K.

KARAR : Bozmaya uyularak hüküm kurma

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan son temyiz incelemesi neticesinde, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kısmen onanmasına ve yoksulluk nafakası ile maddi tazminat miktarları yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası miktarlarının artırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı kadın vekili ve davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlendiklerinden bu yana erkeğin ailesi ile aynı apartmanda altlı üstlü oturduklarını, erkeğin ailesinin tarafların iç meselelerine sık sık müdahalede bulunduğunu, erkeğin kadına ekonomik şiddet uyguladığını, evin içerisinde kadın ile konuşmadığını, erkeğin kadına ağza alınmayacak sözler sarfettiğini, yatağını ayırdığını, sık sık kadına fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müşterek çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın için 500.000,00 TL maddî 500.000,00 TL manevî tazminatıa karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın haksız, yersiz ve hukuka aykırı olduğunu, dava dilekçesinde belirtilen hususların doğru olmadığını, kadının tarafın haklı çıkmak için erkeğe asılsız isnatlarda bulunduğunu, kadının evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, erkeğin kadına evlilik birliği içerisinde hiçbir zaman fiziksel, psikolojik, sosyal şiddette bulunmadığını, buna ilişkin iddiaların gerçek dışı olduğunu, talep edilen nafakaların ve tazminatların fahiş olduğunu, dolayısıyla açılan davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece verilen 21.01.2022 tarihli ve 2020/1002 Esas, 2022/116 Karar sayılı kararla; taraflar arasında geçimsizliğin mevcut olduğu, tarafların 1,5 yıldır ayrı yaşadıkları, tarafların erkeğin ailesi ile altlı üstlü oturdukları, erkeğin, kadına manevî anlamda bağımsız konut temin etmediği, erkeğin evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, evin mutfağında malzeme ve yiyeceğin olmadığı, ihtiyaçlarının kadının ailesi tarafından karşılandığı, erkeğin evlilik birliğinin üzerine yüklemiş olduğu sorumlulukları yerine getirmediği, evi, çocuğu ve eşi ile ilgilenmeyerek ekonomik şiddet uyguladığı, davacı kadın evden ayrıldığında vücudunun değişik yerlerinde darp izlerinin olduğu, erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile, 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müşterek çocuk ...'ın velâyetinin davacı anneye, müşterek çocuklar Beyzanur ve Rümeysa Ravza'nın velâyetlerinin davalı babaya bırakılarak çocuklarla taraflar arasında çapraz şahsi ilişki tesisine, müşterek çocuk ... için aylık 400,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 600,00 TL tedbir/iştirak, davacı kadın için aylık 500,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 800,00 TL tedbir/yoksulluk nafakası bağlanmasına, 18.000,00 TL maddî, 17.000,00 TL manevî tazminatın davacı kadına ödenmesine, velâyetleri davalı babaya verilen müşterek çocuklar yararına tedbir/iştirak nafakası takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tazminatların ve nafakaların miktarları yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının duyuma dayandığını, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmeyeceğini, kusur belirlemesinin hatalı yapıldığı gerekçesi ile kararın tümü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.12.2022 tarihli ve 2022/832 Esas, 2022/3004 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur. Davacı kadın vekili tarafından maddi ve manevi tazminatların ve iştirak ve yoksulluk nafakalarının miktarları yönünden; davalı erkek tarafından kusur değerlendirmesi ve kararın tümü yönünden temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur. Davacı kadın vekili tarafından maddi ve manevi tazminatların ve iştirak ve yoksulluk nafakalarının miktarları yönünden; davalı erkek tarafından kusur değerlendirmesi ve kararın tümü yönünden temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2.Dairemizin 11.07.2023 tarihli ve 2023/827 Esas, 2023/3804 Karar sayılı kararıyla; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alınarak davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk ve iştirak nafakasının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bozma kapsamı dışında kalan yönlerden ise onanmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemenin 01.12.2023 tarihli ve 2023/910 Esas, 2023/954 Karar sayılı kararıyla; bozma ilamında belirtilen gerekçelerle ortak çocuk ... için takdir edilen aylık 600,00 TL tedbir nafakasının, 01.12.2023 tarihinden geçerli olmak üzere aylık 1.000,00 TL'ye çıkartılmasına, nafakanın karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, davacı kadın için hükmedilen aylık 800,00 TL tedbir nafakasının aylık 1.500,00 TL'ye çıkartılmasına, nafakanın karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, bu karar davacı kadın vekili tarafından tedbir, iştirak, yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminatlar yönünden temyiz edilmiştir.

2. Dairemizin 19.03.2024 tarihli ve 2024/1359 Esas, 2024/1888 Karar sayılı ilamıyla; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alınarak davacı kadın yararına takdir edilen maddî tazminat ile yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına, sair temyiz itirazlarının reddi ile bozmanın kapsamı dışında kalan yönlerden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına uyularak; davacı kadın için hükmedilen aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasının 28.06.2024 tarihinden itibaren aylık 2.500,00 TL'ye çıkartılmasına, kadın yararına 65.000,00 TL maddî ve 70.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili ve davalı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili ve davalı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası miktarlarının dosya kapsamına, hakkaniyete uygun olup olmadığı,kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulmasının doğru olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 255 inci, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 inci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı kadının aşağıdaki (3.) paragraf davalı erkeğin ise (2.) paragraf dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dairemizin 19.03.2022 tarihli ilamı ile davacı kadının yararına hükmedilen maddi tazminat ve yoksulluk nafakası miktarlarının az olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına sair yönlerden ise hükmün onanmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, uyulan bozma ilamı doğrultusunda bozulan hususlara ilişkin yeniden karar verilmiş ise de kesinleşen manevi tazminat yönünden de karar verilmiştir. Bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulamaz. Buna göre İlk Derece Mahkemesince bu husus dikkate alınmaksızın manevi tazminat yönünden yeniden hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3. Bozma ilamına uyan İlk Derece Mahkemesince boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken bozma öncesi kararda hükmedilen yoksulluk nafakasının karar tarihinden itibaren artırılması şeklinde karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının manevî tazminat yönünden erkek yararına ve yoksulluk nafakası yönünden ise kadın yararına BOZULMASINA,

3. Bozma ilamına uyan İlk Derece Mahkemesince boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken bozma öncesi kararda hükmedilen yoksulluk nafakasının karar tarihinden itibaren artırılması şeklinde karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının manevî tazminat yönünden erkek yararına ve yoksulluk nafakası yönünden ise kadın yararına BOZULMASINA,

2.Tarafların diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.