muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5945, Karar No: 2019/7010, Tarih: 19.11.2019

"Zaman yönünden yürürlük hukukunda genel ilke şöyle ifade edilebilir.

1)Her kanun yürürlük tarihinden itibaren yürürlükten kalkıncaya kadar, yürürlük dönemindeki ilişki işlem ve olgulara uygulanır. Eski kanun döneminde kurulmuş ve gerçekleşmiş ilişki, işlem ve olguların kendi yürürlük tarihinden sonra doğan sonuçları da kural olarak bu kapsamdadır.

2) Eski kanun döneminde gerçekleşmiş ve kurulmuş ilişki, işlem ve olgular ile bunların yine eski kanunun yürürlük döneminde doğan sonuçlarına tekrar dönülerek bunlar tartışılmaz. Çünkü birinci ilke gereğince bunlarda Eski Kanuna tabi olmuştur.

3) Ancak: sözleşme serbestisi alanına giren ilişkilerde, yeni Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra doğan sözleşme sonuçlarına da eski Kanunun, sözleşmede açıkca gönderme yapılmış veya sözleşmenin örtülü içeriğine -güven kuramına göre- dahil sayılan kuralları artık kanun kuralı olarak değil de sözleşme kuralı olarak uygulanmaka devam eder meğerki bu " Eski Kanundan İktibas edilen sözleşme kuralları", yeni Kanunun emredici, aksine sözleşme yapılamayacak olan kurallarına aykırı olsun. Bu ihtimalde artık bu kurallar, sözleşme kuralı kılığında ortaya çıksalar dahi, sözleşme kurallarının emredici kuralları bertaraf edemeyeceği genel kuralı gereğince uygulanamazlar ve yeni Kanunun kuralları gözönünde tutularak sözleşmenin "uyarlanması" veya "tamamlanması" gerekir.

Belirtilen bu genel ilkeler; "Özel hukuk alanında da uygulanacak genel ilkelerdir" (Hatemi-İntikal (Geçiş) Dönemi Hukuku-Zaman Yönünden Yürürlük Hukuku-Aralık 2004-İstanbul-Sayfa 24 vd. )

"Yasalar 22/05/1928 tarihli ve 1322 sayılı eski bir özel yasa uyarınca, yayımlandıkları Resmi Gazetede belirtilen günde, eğer böyle bir gün belirtilmemişse, Resmi Gazetede yayımlandıkları günü izleyen kırkbeşinci günde yürürlüğe girerler.

Eğer Yasa, yürürlüğü süreye bağlanmış "süreli" (periyodik) bir yasaysa, bu sürenin dolmasıyla kendiliğinden yürürlükten kalkar. Böylesine özel bir yürürlük süresinin öngörülmediği durumlarda ise yasa, ancak başka bir yasayla açıkça ya da üstü örtülü (zımni) bir biçimde yürürlükten kaldırılabilir.

Belirli bir yasa (kuralı) yürürlükteyken aynı konuda yeni bir yasa (kuralı) yürürlüğe sokulursa, genelde, yeninin eskiyi "zımnen ilga " ettiği ( yürürlükten kaldırdığı) kabul edilir. Bazen her iki yasada pekala bir arada yaşamlarını sürdürebilirler. Bu gibi durumlarda kurallar arasında öncelik ve birliktelik ilişkisi kuralların amacını göz önünde bulunduran duyarlı bir değer yargıyla saptanır.

Yasayı Anayasa Mahkemesi de yürürlükten kaldırabilir. Kural olarak Anayasaya aykırılığı saptanmış kural, iptal kararının Resmi Gazetede yayımlandığı gün yürürlükten kalkmış olur. Ama Anayasa Mahkemesinin geçici (intibakı) kolaylaştırmak için bir yılı aşmamak üzere daha geç bir iptal gününü öngörmesi de olanaklıdır. (Anayasa M.153/III)

Bir yasanın, resmen yürürlükten kaldırılmadığı halde, anlamını ve işlevini yitirdiği için "fiilen metruk" (caput mortuum) sayılması da olanaklıdır.

Yasayı Anayasa Mahkemesi de yürürlükten kaldırabilir. Kural olarak Anayasaya aykırılığı saptanmış kural, iptal kararının Resmi Gazetede yayımlandığı gün yürürlükten kalkmış olur. Ama Anayasa Mahkemesinin geçici (intibakı) kolaylaştırmak için bir yılı aşmamak üzere daha geç bir iptal gününü öngörmesi de olanaklıdır. (Anayasa M.153/III)

Bir yasanın, resmen yürürlükten kaldırılmadığı halde, anlamını ve işlevini yitirdiği için "fiilen metruk" (caput mortuum) sayılması da olanaklıdır.

Yasa kurallarının zamansal yürürlüğünden söz edilince akla gelen asıl önemli sorun şudur: Acaba yeni bir yasa yürürlüğe girdiğinde eski yasanın yürürlüğü sırasında oluşup tamamlanmış olan olguların ve etkileri süre gelen olguların durumu ne olacaktır.

Bu sorun "yasaların geçmişe etkisi" ve "derhal yürürlüğü" sorunu diye bilinir.

Kural olarak, yeni yasa geçmişte oluşmuş hukuksal olgulara, sona ermiş hukuksal etkilere ilişmez.

Avusturya MK (ABGB) § 5 kuralı bu bakımdan çok açıktır, "Yasalar geçmişe etkili olamazlar, yürürlüğe girdiği tarihten önce oluşmuş eylemlere ve evvelce edinilmiş haklara ilişmezler."

Dar ve teknik anlamda geçmişe yürümezlik kuralı (retroaktivite yasağı) olarak bilinen bu kural yurttaşların korunmayı hak etmiş güvenlerinin korunması gerektiğinin, genel ve soyut bir deyimle hukuksal güvenlik isteminin ve son aşamada anayasal hukuk devleti ilkesinin bir ürünüdür. " (Rona Serozan-Hukukta Yöntem-İstanbul 2015-Sayfa 150vd)

Somut olayda, müteveffa sigortalının Morgedik Barajı inşaatı kontrol teşkilatında görevli olduğu, kaza tarihinde toplantı için diğer arkadaşları ile birlikte Van il merkezine çağırıldıkları ancak şantiyede kendilerini il merkezine götürecek, işveren tarafından temin edilmiş bir araç bulunmadığı, bu nedenle aynı işyerinde görevli dava dışı işçi ...'ye ait araçla il merkezine gitmeye karar verdikleri, Naci'nin başı ağrıdığı için aracı geçerli bir ehliyeti bulunan diğer işçi ...'in kullandığı, kendi şeritlerinde seyir halinde iken plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen beyaz bir aracın kendi önündeki aracı sollamak için işçilerin bulunduğu aracın şeridine geçtiği, dava dışı Hüseyin'in karşıdan gelen araçtan kurtulmak için manevra yapması üzerine aracın kontrolden çıkıp devrildiği anlaşıldığına göre işverenin işçilerin şantiyeden toplantının yapılacağı il merkezine taşınması için uygun bir araç temin etmemiş olması nedeniyle bir miktar kusurlu olduğu açıktır.

Yapılacak iş, olayın öncelikle bir trafik iş kazası olduğu, yukarıda açıklandığı gibi işverenin işçilerin şantiyeden toplantının yapılacağı il merkezine taşınması için uygun bir araç temin etmemiş olması nedeniyle bir miktar kusurunun bulunduğunu dikkate almak, bundan sonra yürürlük hükümlerine göre 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu hükümleri uygulanacaksa; Kanunun 9. maddesinde açıklanan tebliğe ekli Ek 1 Listesine göre işyerinin tehlike sınıfının belirlenerek, işverenin yükümlülüklerini açıklayan 4, 5 ve 10. maddeler ile çalışanların yükümlülüklerini açıklayan 19. madde hükümleri aksi halde 4857 sayılı İş Kanununun 77. ve devamı maddeleri hükümleri doğrultusunda, aralarında trafik iş güvenliği uzmanı da bulunan bilirkişi heyetine inceleme yaptırılarak kusur ve sorumlulukları belirlemek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davacı yararına takdir edilen 2.037,00TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

19/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4528, Karar No: 2020/5489, Tarih: 22.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/4528 E.  ,  2020/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 1. derece arkeolojik sit alanında yer alan ... İlçesi ... Köyü ... mevkiinde izinsiz kazı yaptığı ve kazı sırasında tümülüsün yıkılarak zarar görmesine sebebiyet verdiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, dosya kapsamındaki tutanaklara göre kazı yapan şahıs ya da şahısların jandarma ekibinin geldiğini fark etmeleri üzerine kaçtıkları ve yakalanamadıkları, olay yerinde yapılan incelemede jeneratörün motorunun halen sıcak olduğunun tespit edildiği, jenaratörün bulunduğu çukurdan açılan tünelden ikinci bir tünele geçiş yapıldığı ve ikinci tünelin takriben 25-28 metre derinliğinde kazıldığı, ikinci tünelin üstten yapılan kazı giriş bölümüne meşe ormanından kesilerek vinç düzeneği yapıldığı ve bu sisteme bir adet 2-3 metrelik profil demir bağlanmak suretiyle sarı renkli “Extra Profesyonel” marka ve kırmızı renkli Big – Lift marka olmak üzere iki adet halatlı vinç bağlı olduğu, kazı yerinin yakınında atılmış vaziyette sarı renkli vince ait mühafaza kutusu parçasının ele geçirildiği, kutu parçasında yazılı “...” ibaresinden yola çıkılarak ilgili işyerinden bilgi alındığı, yapılan araştırmada 08.04.2014 günü anılan marka ve modelde 600 TL karşılığnda vinç satışı yapıldığının bu vincin alımının Denizbank’a ait ... Turizm Taşımacılık Tic. Ltd. Şirketinin hesabından yapıldığının, adı geçen şirketin yöneticisinin sanık ... olduğunun belirlendiği, sanığın savunmasında suç tarihinde kazı yapmadığını, 2009 yılında daha önce kazı yaptığını ve ondan dolayı da yargılandığını belirterek suçlamayı kabul etmediği, dosya kapsamında bulunan Jandarma Genel Komutanlığı tarafından düzenlenen uzmanlık raporuna göre; olay yerinde bulunan sigara izmaritlerinde erkek şahıslara ait DNA profillerinin elde edildiği anlaşılmakla;

Dosya kapsamı itibariyle, olay yerinde bulunan sigara izmaritlerinden elde edilen DNA örneklerinin sanığa ait olup olmadığı hususunda herhangi bir inceleme yaptırılmadığı görülmekle, bu kapsamda, 19/06/2014 tarihli uzmanlık raporunda sözü edilen DNA profilleri ile sanığa ait DNA örneklerinin karşılaştırması yapılarak, olay yerinden elde edilen DNA örneklerinin sanığa ait olup olmadığının tereddütsüz şekilde belirlenmesi, ayrıca dosya kapsamında bulunan Er Ticaret isimli işyerine ait kamera kaydı görüntülerinin bilirkişi tarafından incelenerek görüntülerdeki şahsın sanık olup olmadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruştırmaya dayalı olarak, sanığın beraatine dair karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1697, Karar No: 2016/2593, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1697 E.  ,  2016/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel istismar suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, .... ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2015 tarihli ve 2014/340 esas, 2015/145 sayılı kararını müteakip, ..... Çocuk Mahkemesinin 16/06/2015 tarihli ve 2015/570-400 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ..... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 09/07/2015 tarihli ve 2015/774 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci B..... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden .. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/10/2015 gün ve 94660652-105-34-11845-2015-E.21120/67423 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 09/07/2015 tarihli ve 2015/774 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10401, Karar No: 2014/674, Tarih: 13.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10401 E.  ,  2014/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.10.2012 tarih ve 2009/518-2012/605 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... firmasının dava dışı ... firmasına sattığı 98.320,00 Euro fatura bedelli emtianın...’dan ...’a naklinin davalı ... firmasının..../... plakalı aracı ile yapıldığını, aracın İpsala Keşan arası 17 km'de sürücü kusuru ile devrilmesi nedeniyle yükün hasarlandığını ve...’ya iade edildiğini, dava dışı ... firmasının bu olay nedeniyle meydana gelen 89.872,00 Euro tutarındaki hasarının müvekkili şirket tarafından 03.03.2009 tarihinde ödendiğini ileri sürerek, ... ... ilgili maddeleri çerçevesinde 89.872,00 Euro olarak yapılan ödemenin 09.06.2008 tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki satış kuru üzerinden, mahkeme masrafları ve ücreti vekaletle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Uluslararası Nakliyat ve Ticaret A.Ş. vekili, yükteki hasarın tespit dosyasında da belirlendiği üzere emtianın yetersiz ve hatalı ambalajı nedeniyle meydana geldiğini, bu nedenle ... madde 17 kapsamında müvekkilinin hasardan sorumlu olamayacağını, müvekkili taşıyıcının ... 23. maddesi kapsamında sınırlı sorumluluğunun bulunduğunu, ... konvansiyonu hükümleri kapsamında avans faizi talep edilemeyeceğini, yıllık faiz %5 olup ödeme isteğinin taşıyıcıya ulaştığı tarihten başlayacağını savunarak haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..... vekili, 534 koli olarak yüklenen iplik emtiasının kazada hasar görecek cinste bir yük olmadığını, nitekim 322 kolinin hiç hasara uğramadığını, 212 koli ipliğin hasar nedeninin ise hatalı ve yetersiz ambalajlamadan dolayı yağan yağmur suyundan etkilenmesi olduğunu, bu nedenle gönderici ve dava dışı sigortalı firmanın kusurlu olduğunu, kazadan kısa bir süre sonra gerek ekspertiz işleminin gerekse ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi kanalıyla tespit yaptırıldığını, rapor sonucunda hasarlı ipliklerde % 75 oranında geri kazanım olabileceğinin dolayısı ile % 25 oranında hasarın tespit edildiğini, 3095 sayılı Kanun kapsamında döviz cinsinden talep edilen tazminat nedeniyle avans faizi talebinin geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sigortalı malların taşıyıcının sorumluluğu sırasında, meydana gelen kaza neticesinde zarar gördüğü, davalı taşıyıcının sorumluluktan kurtulduğunu gösteren herhangi bir beyyinenin varlığından söz edilemeyeceği, taşıyıcının ... 17. maddesi gereğince sorumlu olması nedeniyle, bu sorumluluğu sigortalayan davalı ... şirketinin de sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.758,36 Euro alacağın 9.483,36 TL'sinin her iki davalıdan müteselsilen, bakiyesinin ise davalı ...den fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden tahsili ile davacıya verilmesine, işbu alacaklara ödeme tarihi olan 03/03/2009 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, fazlaya dair isteğin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 981,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18103, Karar No: 2024/8108, Tarih: 02.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18103 E.  ,  2024/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/306 E., 2016/214 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında verilen cezayı doğru bulmadığına ve itiraz ettiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, tıraşlama biçiminde ağaçların kesildiği ve açma yapıldığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suça konu yerde 22 dönümlük fındık bahçesi olduğunu, 2-3 yıl önce yan taraftaki ormanlık alanı yaktıklarını, fındıklar yanmasın diye kuru dal ve ağaçları temizlediğini, ağaç kesmediğini,

kuru odunları topladığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, motorlu testereyle yapacak emval veren ağaçların kesildiği tespit edilmiştir.

Suç konu yerde 77 adet gürgen ağacı kesilmesi karşısında, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.