muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12120, Karar No: 2018/10027, Tarih: 06.12.2018

2-Suça konu faturaların katma değer vergisi indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle "25.12.2008" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "01.05.2009" şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4520, Karar No: 2014/7375, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4520 E.  ,  2014/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014(Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2011/9474, Karar No: 2011/12156, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9474 E.  ,  2011/12156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan Asiye Kellevizoğlu vd. vekili yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalılardan İlyas oğlu Salih Taşçı dışındaki davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Birinci bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz Akçaabat İlçe Merkezinde taşınmazlardan 20 kat daha değerli olup, emsal alınmayacağı gibi, ikinci bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz ise yapılaşma olarak dava konusu taşınmaza göre daha az gelişmiş bir bölgede bulunması nedeniyle emsal alınamaz.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer özelliklere sahip emsal taşınmaz bulunması mümkün olup, taraflara emsallerini sunmaları için süre verilip, gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken geçersiz raporlara dayanılarak bedel tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan Asiye Kellevizoğlu vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13685, Karar No: 2015/8688, Tarih: 17.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/13685 E.  ,  2015/8688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/301853

MAHKEMESİ : Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/66 (E) ve 2013/450 (K)

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın davaya katılma ve hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Daire çoğunluğu ile aramızdaki hukuki uyuşmazlık; T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Toto Teşkilat Başkanlığı’nın davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunup bulunmadığının değerlendirilmesinin önsorun olarak belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere futbol ve diğer spor müsabakalarında şans oyunları düzenlenmesi konusu önemi gereği 7258 sayılı Kanun ile düzenlenerek; bu konuda Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın tek karar alıcı, uygulayıcı ve denetleyici kurum olduğu söz edilen Kanun'da düzenlenmiştir. Gerçekten, adı geçen Kanun'un 1. maddesinde “Yurtiçinde ve yurtdışında spor müsabakaları üzerine sabit ihtimalli ve müşterek bahis oyunlarını oynatmak üzere, Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlı, tüzel kişiliği haiz Spor Toto Teşkilat Başkanlığı kurulmuştur “ normu yer almaktadır.

7258 sayılı Kanunun 2/1-(b) maddesinde; “Spora dayalı bahis ve şans oyunlarına yönelik mevzuata aykırı iş ve eylemlerin önlenmesi için gerekli denetimleri yapmak, faaliyetlerde bulunmak ve tedbirleri almak” ve yine aynı maddenin (e) bendinde ise, “izinsiz olarak spora dayalı bahis ve şans oyunları düzenleyen, başbayilik veya bayilik faaliyetinde bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek ve bunlar hakkında gerekli yasal işlemleri yapmak” hususları Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın görev ve yetkisi olarak düzenlenmiştir.

Görülmekte olan davada anılan Kanun'un 5. maddesinde suç olarak tanımlanan “Kanunun verdiği yetkiye dayalı olmaksızın spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli ve müşterek bahis veya şans oyunlarını oynatmak ya da oynanmasına yer veya imkân sağlamak” ile “yurt dışında oynatılan spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli veya müşterek bahis ya da şans oyunlarının internet yoluyla ve sair suretle erişim sağlayarak Türkiye’den oynanmasına imkân sağlamak” fiilleri davaya konu edilmiştir.

Görülmekte olan davada anılan Kanun'un 5. maddesinde suç olarak tanımlanan “Kanunun verdiği yetkiye dayalı olmaksızın spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli ve müşterek bahis veya şans oyunlarını oynatmak ya da oynanmasına yer veya imkân sağlamak” ile “yurt dışında oynatılan spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli veya müşterek bahis ya da şans oyunlarının internet yoluyla ve sair suretle erişim sağlayarak Türkiye’den oynanmasına imkân sağlamak” fiilleri davaya konu edilmiştir.

7258 sayılı Kanunun suç olarak tanımladığı (kısaca) “Kanun'un verdiği yetkiye dayanmaksızın bahis oynatmak ve buna aracılık etmek” olarak tanımlanabilecek fiillerin hukuki olarak takibini yapmak görevi ve yetkisi ise, anılan Kanun ile Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'na verilmiştir. Gerçekten Kanun 2/1-(b,e) maddelerinde Başkanlığa, spora dayalı bahis ve şans oyunlarına yönelik mevzuata aykırı iş ve eylemlerin önlenmesi için;

-Gerekli denetimleri yapmak, faaliyetlerde bulunmak ve tedbirleri almak,

-İzinsiz faaliyette bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek ve bunlar hakkında gerekli yasal işlemleri yapmak, görev ve yetkisi tanımıştır. Anılan düzenlemede söz edilen “gerekli yasal işlemleri yapmak” şeklindeki görev ve yetkinin suç faiilleri hakkında adli mercilere ihbarda bulunmak ile kamu davasına katılmak yetkisini de içerdiği şüphesizdir. Gerçekten Kanun'un 1. maddesinde söz edilen Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın kuruluş amacı ile 2. maddesindeki “görev ve yetkileri” gözetildiğinde anılan Başkanlığın, somut davaya konu edilen suçla korunan hukuki değerin sahibi olarak bu hukuki değeri koruma görevi ve yetkisi bulunduğu, bu itibarla atılı suçtan doğrudan zarar gördüğüne kuşku bulunmamaktadır.

7258 sayılı Kanun'un 2/1-(e) maddesinde yer verilen “izinsiz olarak spora dayalı bahis ve şans oyunları düzenleyen, başbayilik veya bayilik faaliyetinde bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek....” görev ve yetkisinin Spor Toto Teşkilat Başkanlığına verilmiş olması bu bakımdan önem arz etmektedir. Öyle ki uygulanacak yaptırımların esalarını belirleme yetkisi dahi tanınan İdarenin atılı suçtan doğrudan zarar gördüğüne kuşku bulunmamaktadır. Bu itibarla, Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın Kanun'da açıkça ortaya konulan kuruluş amacı ile 2. maddesindeki “görev ve yetkileri” gözetildiğinde kamu davasına katılma yetkisi bulunduğunun kabulü gereklidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 2012/7.MD-1423 Esas, 2013/260 Karar sayılı ve 28.05.2013 tarihli içtihadında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırı hareket etme suçundan açılmış bir davada ilgili kurum olan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun suçtan doğrudan zarar gördüğüne ve davaya katılabileceğine karar vermiştir. Ceza Genel Kurulu kararında aynen şu gerekçelere yer vermiştir:

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 2012/7.MD-1423 Esas, 2013/260 Karar sayılı ve 28.05.2013 tarihli içtihadında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırı hareket etme suçundan açılmış bir davada ilgili kurum olan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun suçtan doğrudan zarar gördüğüne ve davaya katılabileceğine karar vermiştir. Ceza Genel Kurulu kararında aynen şu gerekçelere yer vermiştir:

“… Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun kamu düzenine ilişkin hak ve yetkileri, görevleri ve gelirleri dikkate alındığında, kullanıcıların telsiz cihaz veya sistemlerini kurumun düzenlemeleri ve telsiz ruhsatnamesinde belirtilen esaslara uygun olarak kurmak ve kullanmak mecburiyetinde olmaları, bu konuda kurumun denetim yükümlülüğünün bulunması, rekabeti engelleyici, bozucu veya kısıtlayıcı uygulamaların giderilmesine yönelik tedbir alma yetki ve sorumluluğunun olması, işletmecilerden alınacak idari ücretler, kurum hizmetleri karşılığında ödenen ücret ve izin tarifeleri uyarınca yapılan ödemelerin bir bölümünün kurumun doğrudan gelirleri arasında sayılması hususları gözönüne alındığında, kurumdan gerekli izni almadan jammer cihazını kullanma şeklinde tarif edilen ve 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçunu oluşturduğu iddia edilen eylem sonucunda katılan kurumun doğrudan zarar gördüğü kabul edilmelidir.

Bu itibarla, işlendiği iddia edilen 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçundan doğrudan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'nın bu suçla ilgili kamu davasına katılmaya ve hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunduğundan, hükmün esasının incelenmesine geçilmelidir.”

Ceza Genel Kurulu’nun yukarıda söz ettiğimiz içtihadında dayandığı gerekçelere aynen katıldığımız gözetildiğinde; Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın (kısaca) “Kanun'un verdiği yetkiye dayanmaksızın bahis oynatmak ve buna aracılık etmek” olarak tanımlanabilecek fiillere ilişkin olarak suç olarak tanımlanan bu fiillerin gerçekleştirilmesine ilişkin denetimleri yapmak, faaliyetlerde bulunmak ve tedbirleri almak, izinsiz faaliyette bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek ve bunlar hakkında gerekli yasal işlemleri yapmak görev ve yetkileri dikkate alındığında, somut uyuşmazlıkta 7258 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından doğrudan zarar gördüğü ve açılan kamu davasına katılma ile hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi olduğuna kuşku bulunmamaktadır.

Açıklanan gerekçelerle, somut uyuşmazlıkta suçla korunan ve ceza normu ile yaptırıma bağlanan hukuki değerin sahibi olan ve bu itibarla suçtan doğrudan zarar görmüş olan ve davaya katılma hakkı bulunan Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu gözetilerek öncelikle uyuşmazlığın önsorun olarak belirttiğimiz bu husus yönünden çözümlenmesi gereklidir. Bu itibarla, suçtan doğrudan zarar gören anılan Kurum'un davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu kabul edilmeksizin yokluğunda muhakeme yürütülerek uyuşmazlığın çözümlenmesinin ve temyiz isteminin reddine karar verilmesinin CMK'nın 234. maddesine ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve AİHS ile güvence altına alınmış olan adil yargılanma ilkesi ile hak arama özgürlüğüne aykırı olduğu kanaatiyle Sayın Çoğunluğun temyiz isteminin reddi yönündeki düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/1119, Karar No: 2020/3707, Tarih: 27.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1119 E.  ,  2020/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ...'na bağlı iş yerinde çalıştığını, işe girmeden önce değişik şirketler nezdinde çalışmasının bulunduğunu, kendisinin bu çalışmalarının dikkate alınarak yürürlükteki Toplu İş Sözleşmesinin 38. maddesi gereğince 13. ücret derecesinden işe başlatılması gerekirken, bu durum dikkate alınmadan daha düşük ücret derecesinden işe başlatıldığını, yanlış ücret derecesinden işe başlatılması sonucu tüm özlük haklarının yanlış ve eksik ödendiğini belirterek, işe başlangıç ücret derecesinin tespiti ile fark ücret, ikramiye ve ilave tediye ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının dava konusu talebini idareye zamanında bildirmediğini, işe başlatıldığı meslek ile önceki iş yerinde çalıştığı mesleğin farklı olması dolayısıyla talep edilen alacakların hukuki dayanağının bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, seri olarak incelenen dosyaların bazılarında bulunmayan davacıların eğitim durumlarını gösterir diploma vb. belgeler (38. madde a) fıkrası açısından üç veya dört yılın esas alınması yönünde) dosyaya kazandırılarak, meslek rehberi çizelgeleri ve işe alımdaki iş gücü istem formlarındaki nitelikler ile önceki belgelenen hizmetindeki (SGK kaydı ile uyumlu) mesleğinin davacının işe alındığı iş ve meslek kolunda olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince, eksik belgeler getirtilmiş ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının işe girerken belirlenen ücret derecesinin tespiti ile buna bağlı olarak fark alacağı bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince, eksik belgeler getirtilmiş ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının işe girerken belirlenen ücret derecesinin tespiti ile buna bağlı olarak fark alacağı bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı işçinin, davalı iş yerinde işe girmeden önce farklı işverenler nezdinde çalışmasının bulunduğu, davacının işe başlama tarihinde davalı iş yerinde uygulanmakta olan 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinin 38. maddesinde 13. ücret derecesinden işe alınacak işçilerin tanımlanarak (a) fıkrasında “mesleğinde en az 3 yıl çalışmış Teknik Lise ve dengi okul mezunları ile en az dört yıl çalışmış ve bu hususta belge almış Endüstri Meslek Lisesi ve dengi Teknik Okul mezunları,” hükmünün bulunduğu anlaşılmıştır.

Davalı işveren işyerinde elektronik teknisyeni olarak çalışan davacı işçinin öğrenim süresi 3 yıl olan Meslek Lisesi Elektronik bölümü mezunu olduğu anlaşılmaktadır. Davacının, GAP Güneydoğu Tekstil San. ve Tic. AŞ. İşyerinde 16.02.1998-30.12.1998 tarihleri arasında elektrikçi- elektronikçi olarak, İmay İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. işyerinde ise 22.04.2009-11.06.2009 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığı dosya kapsamı ile sabittir. Ayrıca dosyada davacıya ait 17.02.2004 tarihinde hazırlanıp 12.12.2006 tarihine kadar geçerli olan Elektronikçi ünvanı ile verilmiş pasaport ve pasaportların önce 2007 sonra 2008 yılına kadar uzatıldığına dair evraklar bulunmaktadır. Davacı vekilince, davacının 17.12.2004 tarihinde Adana Valiliği tarafından kendisine tahsis edilen pasaportla 21.12.2004 tarihinde İncirlik Üssü'nden kalkan uçakla Kuzey Irak'a görevlendirme ile gönderildiği, 16.12.2006 tarihine kadar geçerli olan pasaportun görevlendirmenin uzaması sebebi ile önce 2007 yılına, daha sonra da 2008 yılı sonuna kadar uzatıldığı, Kuzey Irak ile İncirlik Üssü arasında Amerikan uçakları ile sıklıkla ülkeye giriş çıkış yaparak her iki yerde de çalışmasını sürdürdüğü, böylelikle Aralık 2004 ile Eylül 2008 arasında 3 yıl 9 ay elektronikçi sıfatı ile çalıştığı ileri sürülmüştür. Ancak bu iddianın ispatı için dosyaya pasaport sayfalarından başka delil sunulmamıştır. Davacı ileri sürdüğü çalışmalarının ispatı için dava dilekçesinde işyeri özlük dosyası ve çalışma belgelerine dayandığına göre, 3 yıl 9 aylık çalışmasının ispatına yarar her türlü delil ve belgeyi sunması istenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mesleğinde en az 4 yıl çalışma şartını taşıyıp taşımadığı hususu açıklığa kavuşturulmadan yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 27.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12628, Karar No: 2019/21509, Tarih: 25.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12628 E.  ,  2019/21509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde sanık ile maktül ... arasında bagaj yerleştirme meselesinden çıkan tartışmada, sanığın maktülü darp ettiği maktülün sonradan vefat ettiği olayda, maktül için alınan Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 28/05/2014 tarihli raporda "...Olayın meydana geliş şekli ve otopsisinde tespit edilen bulgular birlikte değerlendirildiğinde; kronik kalp damar hastalığı bulunan kişinin ölümünün maruz kaldığı tartışma olayının efor ve stresinin tetiklediği ani kardiyak ölüm sonucu meydana gelmiş olduğu, olayla ölüm arasında tıbben illiyet bağı bulunduğu oy birliği ile mütalaa olunur..." şeklinde görüş bildirilmesi karşısında; sanığa yüklenen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 87/4.maddesi uyarınca kasten yaralama sonucu ölüm meydana gelmesi suçunu oluşturup oluşturmadığı, temyizlerin kapsamına göre; mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesi 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlar Kurulunun 31.01.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 11.01.2019 tarih ve 1 sayılı kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler” kısmı uyarınca Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 25.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22965, Karar No: 2017/6360, Tarih: 04.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22965 E.  ,  2017/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminat Uygulanmasına Yer Olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.