muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6875, Karar No: 2024/734, Tarih: 25.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/6875 E.  ,  2024/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/165 E., 2015/75 K.

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli, 2014/165 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararı ile, sanığın katılan mağdurenin yüzünü ve dudaklarını birden fazla kez öpüp yalamak suretiyle istismar etmesi şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığa verilen cezanın kısmen teşdiden uygulanmasına, takdirim indirim maddesinin uygulanmamasına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli, 2014/165 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/8017, Karar No: 2011/8386, Tarih: 14.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8017 E.  ,  2011/8386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 17/03/2011 gün ve 2010/3785-2011/2856 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla saldırı nedeni ile manevi tazminat talebinden ibaret olup mahkemece verilen 23.12.2009 tarih 2009/331 esas, 2009/464 sayılı davanın reddine dair karar davacının temyizi üzerine Dairemizin 17/03/2011 tarihli 2010/3785 E. 2011/2856 sayılı kararı ile oyçokluğu ile onanmış, davacı taraf süresi içerisinde karar tashihi talep etmiştir.

Davalı şirketin sahibi olduğu ... Gazetesi'nin köşe yazarı olan davalı ... , 18/09/2009 tarihli "... ve İhanet Kolkola" başlıklı yazısında, davacı hakkında pişkin, cahil, seviyesiz, eğitimsiz, yetersiz ve ihanet eden ifadelerini kullanmıştır.

Mahkeme, sözü geçen ifadeleri sert eleştiri niteliğinde olduğu kanaati ile davanın reddine karar vermiştir. Davalının, kamuoyunu bilgilendirme ve kamuoyu oluşturma hakkı çerçevesinde; davacıyı eleştirmesi bir hakkıdır. Ancak, eleştiri hürriyeti eleştirilenin şahsiyetini tahkir edecek derecede olmamalıdır. Buna göre davalı tarafından kaleme alınan yazının içeriği doğru kabul edilse bile kullanılan aşağılayıcı, tahkiri edici uslup ve ifadelerin doğru kabul edilmesi mümkün değildir. Şu durumda, dava konusu yazının tamamı ile hukuka uygunluğundan söz edilemez. Dolayısı ile davacı yararına uygun bir miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekir iken, mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Dava konusu yayında davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde ifadeler kullanılmış olduğundan, mahkemece davacı lehine uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere Dairemizin onama kararının kaldırılıp mahkemenin kararının bozulması gerekmiştir.

2011/8017-8386

SONUÇ: Davacı tarafın karar tashihi talebinin kabulü ile; Dairemizin 17.03.2011 tarih 2010/3785 E. 2011/2856 K sayılı onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve tashihi karar talep eden davacıdan önceki onama kararımızla alınan harc ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14.07.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddi gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bozma nedenine katılmıyoruz. 14/07/2011
Yargıtay — Esas No: 2017/7476, Karar No: 2020/5024, Tarih: 28.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7476 E.  ,  2020/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Kocaeli Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı 2 Nolu Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun 23.07.2012 tarihli ve M-58-2012-72 sayılı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporunun sanık hakkında "2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.08.2012 tarihli 2012/12882 Soruşturma ve 2012/5292 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak "2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, ancak dosya kapsamında bu suç yönünden verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirlerine dönüşemeyeceği anlaşılmakla; iddianameye konu olan sahte fatura kullanma suçu yönünden, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, bu eylem yönünden mütalaa verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemleri tek suç kabul edilerek beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16937, Karar No: 2019/1597, Tarih: 07.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/16937 E.  ,  2019/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... ile davalı dare vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu;arsa niteliğindeki ...... İlçesi, ...... Mahallesi, 6551 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılatırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Değerlendirme yapılırken somut emsal olarak taşınmazın kendi satışının alınması doğru ise de, başka emsal incelemeden sadece kendi satışının incelenmesi gerçek değerin belirlenmesi açısından yeterli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ......... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaza davalı idarece fiilen 26.069,77 m²'lik bölümüne mezarlık yapılarak el atıldığı ve projenin uygulanmaya başlandığı, dava konusu taşınmazın imar planında kent mezarlığı olarak düzenlendiği anlaşılmakla proje bütünlüğü kapsamında taşınmazın tamamının bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde yalnızca el atılan kısmının bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının ...... irad kaydedilmesine, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7629, Karar No: 2011/13114, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7629 E.  ,  2011/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaliyle, Kuruma borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının sigortasız işçi çalıştırması nedeni ile davalı Kurum tarafından idari para cezası, prim borcu ve işsizlik sigortası ve gecikme zammı tahakkuk ettirilerek, tahsili için gönderilen 948832, 948496, 948560 nolu ödeme emirlerinin iptali ile davacının borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkin olup davacı 12.5.2010 tarihli duruşmada açmış olduğu davanın yalnızca idari para cezasına ilişkin olduğunu beyan ederek talebini daraltmıştır..

Mahkemece idari para cezasının tahsili için gönderilen ödeme emirlerinin iptaline yönelik davada İdare Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiştir.

Davacı hakkında 506 sayılı Yasanın 140.maddesinde (5510 sayılı Yasanın 102.maddesinde)öngörülen koşulların oluşması nedeniyle idari para cezası tahakkuk ettirildiği, idari para cezasının anılan maddede belirtilen prosedür çerçevesinde kesinleştiği, uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, idari para cezasının idari aşamada kesinleşmesinden ve özellikle 6183 sayılı Yasa uyarınca borçluya gönderilen ödeme emrinden sonra " Borçlu olmadığının tesbiti ve ödeme emrinin iptali veya istirdat" şeklinde dava açılması durumunda görevli mahkemenin saptanması noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5502 sayılı Yasanın 34/a maddesinde; Sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası prim gelirleri, idarî para cezaları, gecikme cezaları, gecikme zamları ve katılım payları kurum gelirleri arasında sayıldığı gibi, aynı yasanın 37.maddesinde de süresi içinde ödenmeyen sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası primleri, işsizlik sigortası primleri, idarî para cezaları, gecikme zamları, katılım paylarının Kurum alacağına dönüşeceği ve bu alacakların tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç diğer maddelerinin uygulanacağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası kanununun 88. maddesinde de Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç, diğer maddelerinin uygulanacağı, Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili olduğu, 102. maddesinde ise idari para cezalarının ilgiliye tebliği ile tahakkuk edeceği, tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kuruma itiraz edilebileceği, itirazın takibi durduracağı, Kurumca itirazı reddedilenlerin kararın tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili İdare Mahkemesine başvurabilecekleri, bu süre içinde başvuru yapılmamış olması halinde idari para cezasının kesinleşeceği, 6183 sayılı Yasanın 55.maddesinde amme alacağını vadesinde ödemeyenlere 7 gün içinde borçlarını ödemeleri için ödeme emri tebliğ olunacağı, 58.maddesinde kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zaman aşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde alacaklı tahsil dairesine ait itiraz işlerine bakan vergi itiraz komisyonu (İş Mahkemesi) nezdinde itirazda bulunabileceği bildirilmiştir.

Somut olayda davacı, idari aşamada kesinleşen idari para cezası ile ilgili 6183 sayılı Yasa uyarınca yapılan takibin ve ödeme emrinin iptali ile, ödeme emrinde belirtilen miktarda idari para cezası ve gecikme zammı borcu bulunmadığı gerekçesi ile borcu olmadığının tesbitini istediğine göre; uyuşmazlığın belirgin bir biçimde 5510 sayılı Yasanın 88. ve 6183 sayılı Yasanın 58. Maddesinden kaynaklandığı açık ve seçiktir. Hal böyle olunca, uyuşmazlığın çözüm yerinin İdari Yargı yeri olmayıp, alacaklı Sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesi olduğu ortadadır.

Mahkemece, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5204, Karar No: 2021/4554, Tarih: 22.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/5204 E.  ,  2021/4554 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde ...Termik Santralinde dava dışı şirketler bünyesinde teknik temizlik, bakım onarım işlerinde çalıştığını, 12.01.2015 tarihine kadar değişen dava dışı alt işverenlerde ara vermeden çalışmaya devam ettiğini, davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, iş sözleşmesinin 2014 yılında santralin özelleştirilmesi nedeniyle fesh edildiğini, ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ile ikramiye, ilave tediye, iş güçlüğü tazminatı ve ücret farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, husumet itirazında bulunarak, davacının kendi işçileri olmadığını ve sorumlulukları bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti taleplerinden feragat ettiği, bu taleplerin feragat nedeniyle reddi gerektiği, davalı ile ihbar olunan şirketler arasındaki ilişkinin ise geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu bu nedenle muvazaa iddiasına dayalı diğer taleplerin de reddi gerektiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmeleri yönünden emsal kararlar da dikkate alınarak davalı ile ihbar olunan alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile ücret farkı ve ilave tediye alacaklarının hüküm altına alınmasına, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek alacak talep etmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek alacak talep etmiştir.

Dosyada yer alan davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “Elektrik Üretim A.Ş. Çatalağzı Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı Elektrik Üretim A. Ş. arasındaki asıl işveren-alt işverenlik ilişkisinin (davacının yaptığı iş dikkate alındığında) muvazaalı olduğu kesinleştiğinden, dosya kapsamı gözetildiğinde, davacının başından itibaren asıl işveren olan davalı Elektrik Üretim A.Ş. işçisi olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır (22. HD. 2017/34957-14820 E.K.; 2016/18246-2019/3397 E.K.; 2017/37467-19417 E.K.; 2017/31021 E.- 2020/7087 K.).

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ... İş Mahkemesi’nin 2015/601 esas sayılı dosyasına sunulan ücret bordrolarına göre davacıya emsal olan işçinin 2014 yılı Aralık ayında günlük çıplak ücretinin 92,63 TL olduğu belirtilerek, dava konusu ücret farkı ve ilave tediye alacakları buna göre hesaplanmıştır. Ancak raporda söz edilen emsal dosyaya sunulan bordrolar dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadığı denetlenememektedir. Emsal işçi yoksa, davacının ücretine göre hesaplama yapılmalıdır.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu döneme ait Toplu İş Sözleşmeleri ile bilirkişi raporunda sözü edilen emsal işçi bordroları dosya arasına alınarak hesaplamaya esas ücret denetime elverişle şekilde belirlenmelidir.

3- Taraflar arasında, davacının iş güçlüğü tazminatı ve ikramiye alacağı olup olmadığı, hususunda da uyuşmazlık vardır.

Bölge Adliye Mahkemesince ispatlanamadığı gerekçesiyle söz konusu talepler red edilmiştir.

Dosyadaki belgelerden davacının Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üye olduğu anlaşılmaktadır. Ancak üyelik tarihi ile üyeliğin işverene bildiriliş tarihine yönelik dosyada bilgiye rastlanmamıştır.

Mahkemece, davacının sendika üyelik ve üyeliğin işverene bildiriliş tarihleri araştırılarak ve Toplu İş Sözleşmesinden yararlanma tarihi belirlenerek söz konusu taleplerin değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Dosyadaki belgelerden davacının Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üye olduğu anlaşılmaktadır. Ancak üyelik tarihi ile üyeliğin işverene bildiriliş tarihine yönelik dosyada bilgiye rastlanmamıştır.

Mahkemece, davacının sendika üyelik ve üyeliğin işverene bildiriliş tarihleri araştırılarak ve Toplu İş Sözleşmesinden yararlanma tarihi belirlenerek söz konusu taleplerin değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi