muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11415, Karar No: 2016/10929, Tarih: 21.06.2016

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 12. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarih ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Yukarıda açıklanan Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarih ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı iptal kararından önceki yasal düzenlemeler kapsamında imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen pay karşılığının artırılmasından kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların icra takibine konu edilmesi halinde, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden önce ise; 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Yasa’nın geçici 2. maddesindeki düzenlemelerde yalnızca kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat alacakları haciz yasağı kapsamında bulunduğundan İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra ise; 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile yapılan değişiklik gereği İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği kabul edilmekteydi.

Somut olayda; imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen pay karşılığının artırılmasına ilişkin ilamlarla ilgili yapılacak ödemelerde 6487 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin hükümlerinin uygulanacağına ilişkin anılan maddenin 12.fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiğinden uygulanırlığı kalmadığından, imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen pay karşılığının artırılmasına ilişkin ilamlardan kaynaklı takiplerde, borçlunun gayrimenkul, menkul, hak ve alacaklarına haciz uygulanması hukuka uygundur. Açıklanan nedenlerle şikayetin reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/810, Karar No: 2023/1245, Tarih: 15.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/810 E.  ,  2023/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/518 E., 2022/635 K.

..

.....

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Esnaf Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 26.05.1991 tarihinde belirli bir mala tahsis edilmiş mağazalarda diğer dış giyim perakende satıcısı olarak mesleki faaliyete başladığını, söz konusu faaliyetin 26.05.1991-08.09.1991 tarihleri arasında sürdüğünü, ancak kurumda kayıt tarihinin olmadığının öğrenildiğini, tescilin yapılması hakkında yapmış olduğu başvuruya davalı kurum tarafından red cevabı verildiğini belirterek davacının 26.05.1991 ile 08.09.1991 tarihleri arasında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, öncelikle davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, davacının yasal mevzuat gereği öncelikle kuruma idari başvuru talepçisi olması ve talebinin reddi durumunda dava açması gerektiğini, 04.10.2000 tarihinde yürürlüğe giren 619 sayılı KHK geçiçi madde 1 başlıklı maddesinde "1479 sayılı Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar.” hükmü yer aldığını, 4/1-b dosyasının tetkikinde kurum 619 sayılı KHK’nın yürürlük tarihi olan 04.10.2000 sonrası (05.09.2002 tarihinde) kayıt ve tescil müracaatı yapıldığından KHK’nın yürürlük tarihinden sonra olan vergi kaydına istinaden 09.08.2002 tarihi itibarı 4/1-b tescilinin yapıldığını, dolayısıyla tescil tarihinin bu tarih öncesine çekilmesine yasal imkan bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2019 tarihli ve2018/460 E. 2019/426 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/2505 E., 2020/422 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2019 tarihli ve2018/460 E. 2019/426 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/2505 E., 2020/422 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 01.10.2020 tarihli ve 2020/2511 E. 2020/5263 K. sayılı ilamında;davacının vergi kaydının bulunduğunu belirtiği 26.05.1991-08.09.1991 dönemi yönünden kendi nam ve hesabına çalışmasına ilişkin işyeri kayıtları araştırılarak, 1479 sayılı Kanun'un 26 ıncı maddesinde yer alan düzenlenen gereği yöntemince ve re’sen araştırma yapılarak, davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının bulunup bulunmadığının tespitinin gerekeceği belirtilmek suretiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; bozma ilamından sonra düzenlenen 13.03.2022 tarihli bilirkişi raporunda davacıya ait vergi kaydının kendi nam ve hesabına çalışmanın ispatı kabul edilecekse sigortalılık tespitini isteyebileceği tarih aralığının 26.05.1991-08.09.1991 tarihleri arası olabileceği kanaatinin bildirildiği, bozma ilamı sonrası davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının bulunup bulunmadığının araştırıldığını, davacının talep ettiği dönem aralığında sadece vergi kaydının bulunmasının zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gereken dönem bakımından kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde ispata yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 26.05.1991 ile 08.09.1991 dönemi arası Esnaf Bağ-Kur sigortalılığının tespiti çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 26.05.1991 ile 08.09.1991 dönemi arası Esnaf Bağ-Kur sigortalılığının tespiti çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-Davanın yasal dayanakları olan 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanun'un 24 ve 25 inci maddelerinde “...kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler...”, “meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya başladıkları tarihten itibaren” zorunlu bağ-kur sigortalısı sayılmışken, anılan maddelerde 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir.

2-20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemede, kendi adına ve hesabına çalışma koşuluna ek olarak “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadır.

3-22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikte ise bu kez; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

4-1479 sayılı Kanun'un "Tescilini Yaptırmayanlar Hakkında Yapılacak İşlemler" başlıklı Ek Geçici 13'üncü maddesi hükmünde, sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Kanunun tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 20.04.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür. Madde, sigortalılık niteliğinin edinilmesi yönünden değil, sadece sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin başlayacağı tarih yönünden norm içermekte olup, sigortalılık niteliği yönünden yapılacak değerlendirmeler ise, sigortalılığa esas alınacak kayıt ve/veya çalışma tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre yapılacaktır.

5-02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemede de; kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gelir vergisi mükellefi olanlar ile, gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkar Sicili ile birlikte Kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıt olanlar” sigortalı sayılmışlardır.

6-4956 sayılı Kanun'un 47 inci maddesiyle, Bağ-Kur Kanunu'na eklenen geçici 18 inci maddesine göre; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982 - 04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49 uncu ve Ek 15 inci maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.”

7-Anılan hükümle belirtilen şartları yerine getiren kişiler maddede belirtilen sürelere ilişkin prim tutarlarını ödeyerek o döneme ilişkin süreleri sigortalı saydırabileceklerdir. Anılan düzenleme ile borçlanma hakkı, 04.10.2000 tarihinden sonra zorunlu sigortalı olarak Bağ-Kur'a tescil edilmiş olanlardan, daha önce vergi kaydı bulunanlara tanınmıştır.

8-5510 sayılı Kanun'un geçici 8 inci maddesine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 01.10.2008 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 01.10.2008 tarihinden itibaren başlayacağı belirtilmiş; aynı maddede, Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, 01.10.2008 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmayanlara, 04.10.2000 - 01.10.2008 tarihleri arasında vergiye kayıtlı oldukları süreyi borçlanma imkanı getirmiştir.

9-Anılan Kanun'un geçici 8 inci maddesinde belirtilen "yazılı başvuru" şartı, şekil şartı olmayıp; sigortalının, 01.10.2008 tarihi öncesi döneme ilişkin vergiye kayıtlı olduğu süreyi, Kanunda belirtilen 6 aylık sürede, Kurum'a başvurarak veya borçlanmaya ilişkin prim ödeyerek, borçlanma iradesini ortaya koyması, yasadan yararlanmak için yeterli sayılmalıdır. Anılan Kanunda belirtilen 6 aylık sürenin geçmesinden sonra, 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin sürenin, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Somut dosyada; 09.08.2002 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Bağ-Kur tescili olan davacının 26.05.1991-08.09.1991 tarihleri arasında dış giyim perakende ticareti nedeniyle vergi mükellefiyetinin olduğu,söz konusu mükellefiyeti kapsamında ... Manavgat vergi dairesince iş yerinde yapılan denetim sonucu 24.05.1991 ve 26.09.1991 tarihlerinde düzenlenen yoklama fişlerine göre davacının butik faaliyetinde bulunduğu, davacı adına bu iş yeri nedeniyle Eylül/1991 dönemine ilişkin 04.08.1995 tarihinde vergi ceza ihbarnamesinin düzenlendiği, 14.07.1995 tarihinde, Eylül/1991 dönemine ilişkin stopaj vergisi, gelir vergisi beyannamesi verilmemesi nedeniyle takdir komisyonunca vergi matrahı tutarı tayin edildiği, yine 14.07.1995 tarihinde Temmuz/1991 dönemi için vergi ödenmemesi nedeniyle vergi matrahı tayin edildiği, 14.07.1995 tarihinde 26.05.1991-30.05.1991 tarihleri arasında stopaj vergisi, gelir vergisi beyannamesi verilmemesi nedeniyle takdir komisyonunca vergi matrahı tutarı tayin edildiğinin anlaşıldığı buna göre yoklama fişleri öncesi ve sonrasında davacıya ait butik iş yerinde faaliyetinin devam ettiğinin anlaşıldığı, öte yandan mahkemece davacıya butik iş yeri ile ilgili kira sözleşmesi,irsaliye,fatura gibi belgeleri ibraz etmesinin istenmesi üzerine davacı tarafından dosyaya bir örneği sunulan büyük Manavgat yangınında davacının evinin yandığını ve bu nedenle anılan belgeleri ibraz edemediğini belirten davacının evinin yandığına ilişkin İl Afet Müdürlüğü yazısı ile de söz konusu belgelerin ibrazının mümkün olmadığı anlaşıldığından bu gerekçelerle davanın reddi isabetli olmamıştır.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki nedenler gözetilmeksizin karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/22838, Karar No: 2013/13410, Tarih: 18.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22838 E.  ,  2013/13410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü

Müşteki Kurumun temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Spor Toto Teşkilat Başkanlığının temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... Müdafınin temyiz isteme göre;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafıinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ...'ın temyiz istemine gelince;

Sanığın adli sicil kaydına konu olan Diyarbakır 1 Sulh Ceza Mahkmesinin 08.02.2006 tarihli ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nun 305/2.maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.'nun 58.maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, "Sanık ...'ın Diyarbakır l.Sulh Ceza mahkemesinin 2005/1073 esas 2006/70 karar ve 08/02/2006 tarihli hükmü ile 7258 sayılı kanunun 5.maddesi gereğince 495. TL adli para cezasına hükmolunduğu, hükmün 24/11/2006 tarihinde infaz edildiği, tekerrüre esas bulunduğu anlaşıldığından sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK nun 58/6 maddesi gereğince mükerrire özgü infaz rejimine göre ÇEKTİRİLMESİNE" dair paragrafın hükümden çıkartılarak diğer hükümlerin aynen bırakılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9083, Karar No: 2022/11189, Tarih: 01.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/9083 E.  ,  2022/11189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) Sanık ... ve ... hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma”, sanık ... hakkında “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma”, sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyizlerinin incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 26.04.2008, 26.04.2009 ve 26.04.2010 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” ve “defter, kayıt ve belgeleri gizleme”, sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve sanıklar müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 01.06.2022 tarihinde sanıklar hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Başkan Vekili ...’ın kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiğine yönelik karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer hükümler yönünden oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ