muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3602, Karar No: 2023/10977, Tarih: 26.12.2023

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2023/278 Esas, 2023/451sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2433, Karar No: 2016/5195, Tarih: 22.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2433 E.  ,  2016/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, ... ada ... parselin tamamının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaline, taşınmaz üzerinde kalan bina ve ağaçların kal'i ile davalının bu yere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile Isparta İli, ... İlçesi, ... Köyü ... ada ... parselin 571,80 m2'lik (tamamı) alanı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapusunun iptaline, davalının bu alana müdahalesinin önlenmesi ile su basmanı seviyesindeki yapının kal'ine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; karşısında; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Uzman bilirkişilerin raporlarında Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda;... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü yazısında, dava konusu yerin 14.03.2011 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen ... havale tarihli bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesine ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8619, Karar No: 2015/16747, Tarih: 27.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8619 E.  ,  2015/16747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 1.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2014/965-2015/163

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müşterek konutu terk ettiğini ve yaşamını başka bir kadınla sürdürdüğünü belirterek, müvekkili davacı için aylık 5.000 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların yaklaşık 25 yıldır ayrı yaşadığını, müvekkili davalının imam nikahlı bir eşi ve bu eşinden 4 çocuğu bulunduğunu, buna rağmen müvekkilinin davacının tüm ihtiyaçlarının karşılandığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, ayrı yaşamada haklı olan davacı kadın için dava tarihinden itibaren aylık 850,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden ise;

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre, davacının ev hanımı olduğu ve geçimini çocuklarının sağladığı, kira bedeli ödemeksizin davalıya ait evde ikamet ettiği; davalının ise seyyar gıda satıcılığı işi yaptığı, bu işten elde ettiği aylık gelirin 2.000,00 TL-3.000,00 TL arasında olduğu, kirada bulunan gayrimenkullerinden aylık yaklaşık 1.200,00 TL kira geliri elde ettiği, ayrıca adına kayıtlı 1 adet 2014 model TIR'ı olduğu ve yük taşımacılığı yaptığı, bu TIR için aylık 3.800,00 TL kredi ödemesi yapmakla birlikte bu işten 3.000,00 TL-6.000,00 TL arası geliri bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamı itibariyle, davalının bir başka kadın ile uzun yıllardır birlikte yaşadığı ve evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmediği ve bu kapsamda davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğu açıktır.

Hal böyle olunca, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları gözetilerek, TMK.nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak; davacı kadının geçimi için gerekli, davalı kocanın geliri ile orantılı olacak şekilde; davacı kadın lehine daha yüksek bir miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı şekilde (az miktarda) nafakaya hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12205, Karar No: 2015/19727, Tarih: 07.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12205 E.  ,  2015/19727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İNEGÖL AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2015

NUMARASI : 2013/57-2015/263

Taraflar arasında görülen nafakanın kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.

27.70.TL.Harç

27.70.TL.Peşin

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_
Yargıtay — Esas No: 2013/10689, Karar No: 2013/12127, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/10689 E.  ,  2013/12127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : Burçin ARAL

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, ... Çocuk ve Gençlik kapalı cezaevinde hükümlüyken eliyle cama vurarak cezaevinin camını kırdığı, böylece kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuğun ikrarı, görgü ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, suçun çocuk tarafından işlendiğinin sabit olması karşısında, bu gerekçeye dayanan mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca; fiil

işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 08/12/2010 tarihinde kamu davası açıldıktan sonra kurum zararının 14/12/2010 tarihinde giderildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesi ve fıkrası yerine aynı maddenin ikinci fıkrasının uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

3-5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması,

3-5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 326/son maddesi gereğince sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 01/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15783, Karar No: 2012/27779, Tarih: 19.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/15783 E.  ,  2012/27779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 51/1-3, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Emniyete yapılan ihbar ile, 2 şahsın gelerek Onur kuyumculuğa 15-16 adet Osmanlı dönemine ait sikke satacaklarının, daha önce de bu kuyumcuya aynı sikkelerden sattıklarının bildirilmesi üzerine, Ferizli Cumhuriyet savcılığı'nın arama izni ile, sanığa ait Onur Kuyumculuk adlı iş yerinde suç tarihinde saat 16:30 sıralarında arma yapıldığı, işyerinde yapılan aramada, tezgahın altında kutu içinde sikkelerin ele geçirildiği, dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporuna göre, 4 adet sikkenin 2853 sayılı Kanun kapsamında tescil ve tasnife tabi müzelerde korunması gereken eserler olduğu, 1 adet sikkenin ise, düşük kondisyonlu olduğu için etütlük olduğunun bildirildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre; sanığın sabıkasının olmadığı, dosyaya yansıyan herhangi bir olumsuz kişilik özelliğinin de mevcut olmadığı dikkate alındığında “sanığın, katılan tarafın zararını giderme yönünde herhangi bir beyanı bulunmadığı” şeklindeki söz konusu zararın ne olduğuna dair bir tespit yapılamayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-) 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin, ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

3-) 5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi gereğince, mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlü hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-e bendi ile sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından 53/1-c bendinde belirtilen güvenlik tedbirlerinin uygulanamayacağı dikkate alınmaksızın, TCK'nın 53/1 maddesinin tamamının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-) Suça konu sikkelerin 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiği nazara alınmaksızın, 5237 sayılı TCK'nın 54 maddesi uyarınca müsaderesine hükmolunması,

4-) Suça konu sikkelerin 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiği nazara alınmaksızın, 5237 sayılı TCK'nın 54 maddesi uyarınca müsaderesine hükmolunması,

5-) Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7811, Karar No: 2010/12444, Tarih: 14.07.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/7811 E.  ,  2010/12444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapağında bulunan 17.08.2006 tarihli yazıda dosya eklerinin Yargıtay'dan gelince kaleme konulduğuna dair not düşüldüğü, temyiz incelemesi sırasında dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla; bunların eklendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.07.2010 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/2593, Karar No: 2016/5199, Tarih: 22.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2593 E.  ,  2016/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, ... ada ... parselin 3199,47 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptaline, bu kısım üzerinde kalan bina ve ağaçların kal'i ile davalının bu yere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü ... ada ... parselin 3199,47 m2'lik alanı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapusunun iptaline, davalının bu alana müdahalesinin önlenmesi ile bina ve ağaçların kal'ine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Uzman bilirkişilerin raporlarında Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.