muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15355, Karar No: 2023/3395, Tarih: 04.04.2023

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.12.2017 tarihli ve 2017/77 Esas, 2017/170 Karar sayılı kararı ile asıl davanın kabulüne, birleştirilen dava yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı-birleştirilen davanın davacısı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2012 yılı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri esas alınmak suretiyle elmanın dekar başına verim miktarının, hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatı ile çarpılması sonucu bulunacak brüt gelirden, ekonomik tarım yapılması hususunda tereddüt yaratmayacak şekilde dekar başına üretim masraflarının düşülmesi sonucu bulanacak net gelire kapitalizasyon faizinin uygulanması neticesi m² birim bedelinin tespiti gerekirken, bu yönteme uygun olmayacak şekilde m² birim bedeli belirleyen bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması, taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 6 kabulü ile az bedel tespiti, taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi gerekirken yazılı şekilde davacı idare adına tesciline karar verilmesi, davacı idare harçtan muaf olduğu hâlde aleyhine harca hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, 7139 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması hâlinde bu kısım için; yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda asıl davanın kabulüne, birleştirilen dava yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-birleştirilen davanın davacısı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-birleştirilen davanın davacısı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı idare yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden kararın düzeltilerek onanması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti, birleştirilen davada ise kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanunun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

Uyuşmazlık, asıl davada dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti, birleştirilen davada ise kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanunun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi ile kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin asıl davanın kabulüne karar verilmesi doğru olduğu gibi, birleştirilen davada karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-birleştirilen davada davacı vekilinin aşağıdaki paragraflar kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan kararı da gözönüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

6. Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken, ödenmesi gereken bedelin üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak kararın kesinleşmesi ile ödenmesine ve iş bu bedele kararın kesinleşmesine kadar yasal faize hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı-birleştirilen davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı-birleştirilen davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı-birleştirilen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (8) numaralı bendinin tamamen çıkartılmasına, (2) numaralı bendin (a) alt bendinde yer alan “karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine” ibaresinin çıkartılmasına, yerine “ mükerrer ödemeye mahal verilmeden işlemiş nemasıyla birlikte derhal davalıya ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına” ibaresinin yazılması, (2) numaralı bendin (b) alt bendinin tamamen çıkartılmasına, (3) numaralı bentte yer alan “hükmün kesinleşmesi tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, işletilecek yasal faizin davalıya ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına," ibaresinin çıkartılarak, yerine “Dairemiz karar tarihine (04.04.2023) kadar işleyecek yasal faizin davacı idareden alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı-birleştirilen davanın davacısından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22115, Karar No: 2013/2177, Tarih: 06.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/22115 E.  ,  2013/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 155/2,62,52 maddeleri gereğince 6000 TL ve 500 TL para cezasına hükmedilmesi karşısında tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılan şirketten finansal kiralama sözleşmesi ile kiraladığı traktörün aylık taksitlerini ödememesi üzerine, borçlarını tebliğinden itibaren 60 gün içerisinde ödemesi, ödemediği takdirde finansal kiralama sözleşmesinin fesh olacağı ve sürenin sona ermesinden itibaren 3 gün içerisinde finansal kiralamaya konu malın şirketin adresine teslim edilmesi hususlarında gönderilen ihtarnamenin usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, buna rağmen traktörü katılan şirkete teslim etmemesi şeklindeki eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir .

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 gün ve 2007/20-108, 2007/152 sayılı kararın açıkladığı üzere, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal ve dosya içeriği ile örtüşmesi gerekmektedir.

Hükmolunan hapis cezası alt sınırdan tayin olunmasına rağmen, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Hükmolunan hapis cezası alt sınırdan tayin olunmasına rağmen, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ''5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 25 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62.maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”, ibaresinin eklenmesi suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/02/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1494, Karar No: 2022/4589, Tarih: 07.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1494 E.  ,  2022/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23.11.2020 tarih ve 2020/11 E. - 2020/803 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi ve babası olan Tekin Ünal’ın, THK Türk Kuşu Eskişehir İnönü Eğitim Merkezinde THK Hava Taksi İşletmesi olarak işletilen hava aracında yolcu iken aracın düşmesi sonucu 05.09.2008 tarihinde vefat ettiğini, hava aracının sahibinin ... olup, işleticisinin THK Türkkuşu Genel Müdürlüğü olduğunu, kazanın davalılar tarafından istihdam edilenlerin kusurundan kaynaklandığının belirlendiğini, vefat, nedeniyle, müvekkillerinin eşi ve çocuklarının, müteveffanın desteğinden yoksun kaldıklarını, müteveffanın SPK’da müfettiş olarak çalışıp, sonrasında da ortağı olduğu şirketlerde ticari faaliyette bulunan bir iş adamı olduğunu ileri sürerek her bir davacı için 10.000.- TL olmak üzere toplam 30.000.- TL maddi tazminatın, olay tarihinden işletilecek reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/156 Esas sayılı davada davacılar vekili, asıl davadaki taleplere ilaveten toplamda, ... için 569.000.- TL maddi, 150.000.- TL, manevi, ... İçin 257.000.- TL maddi, 100.000.- TL, manevi ... için 257.000.- TL maddi 10.000.- TL manevi, ... ve ... için 50.000’er TL manevi, ..., ..., ... ve ...için 15.000’er TL manevi tazminatın olay tarihinden işletilecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/367 Esas sayılı davada davacılar vekili, asıl davada alınan bilirkişi raporuna göre müvekkili eş ... için 298.000.- TL maddi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/367 Esas sayılı davada davacılar vekili, asıl davada alınan bilirkişi raporuna göre müvekkili eş ... için 298.000.- TL maddi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada asıl davada davacıların maddi tazminata ilişkin taleplerinin kabulüne, birleşen Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/156 Esas sayılı dava dosyasında davacı ... yönünden maddi tazminata ilişkin verilen hüküm kesinleşmiş olduğundan bu konuda yeniden karar verilmesine mahal bulunmadığına, davacılar ... ve ...'ın maddi tazminat taleplerinin kabulü ile taleple bağlı kalınarak her bir davacı yönünden 257.000,00 TL olmak üzere toplam 514.000,00 TL maddi tazminatın 05.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacılara verilmesine, bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 50.000.- TL, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 25.000'er TL, davacı ...ve ... için ayrı ayrı 20.000'er TL, davacılar ..., ... ve ...için ayrı ayrı 10.000'ar TL olmak üzere toplam 180.000,00 TL manevi tazminatın 05.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacılara verilmesine, bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/367 Esas sayılı davası bakımından davanın süre yönünden reddine, bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, esas ve birleşen davalarda davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'nden alınmasına, asıl ve birleşen davalarda davalı ...'ndan harç alınmasına yer olmadığına, 07/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25767, Karar No: 2015/13371, Tarih: 23.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25767 E.  ,  2015/13371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından, kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat istekleri ile takdir edilen iştirak nafakası miktarı yönünden, davacı-karşı davalı tarafından ise, kusur belirlemesi ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.06.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekili gelmedi. Davacı-karşı davalı ... vekili Av. ...'in başka mahkemelerdeki duruşmaları nedeniyle mazeretini içiren dilekçe verdiği görüldü. Tevkil yetkisinin olduğu görülmekle mazereti kabul edilmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.06.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/17778, Karar No: 2022/2443, Tarih: 15.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17778 E.  ,  2022/2443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 25/12/2020 tarih 2020/İHK-23120 sayılı itirazın reddine dair kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde davadan feragate yetkisi olan davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11/01/2022 havale tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10.Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 15/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6604, Karar No: 2015/31463, Tarih: 26.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6604 E.  ,  2015/31463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/186731

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2009

NUMARASI : 2008/292 (E) ve 2009/165 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan ve kovuşturma evresinde M.................... 21.04.2009 tarihinde alınan kurul raporuna göre; atılı suçlar yönünden (09.05.2008 olan suç tarihi itibariyle) "hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme" yeteneğini haiz olduğu tespit olunan suça sürüklenen çocuk D...... ile hakkında 16.02.2009 tarihli kurul raporu düzenlenmiş olan suça sürüklenen çocuk S......, fikir-eylem birliği içinde hareketle; 21.05.2008 tarihli "Olay Yeri İnceleme ve Tespit Tutanak" içeriğinde belirlendiği üzere, okul binası duvarlarına monteli paratoner bakır kablolarının bir kısmını kesmeye çalışmaları, bir kısmını ise sert cisimle kesip alarak götürmeleri eylemlerinin "nitelikli hırsızlık" ve "kamu malına zarar verme" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

I) "Kamu malına zarar verme" ve "Nitelikli hırsızlık" suçlarından suça sürüklenen çocuk S........ hakkında verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelen C. Savcısının temyizinin incelenmesinde:

C. savcısının yokluğunda 30.04.2009 tarihinde verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 03.06.2009 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) "Kamu malına zarar verme" ve "Nitelikli hırsızlık" suçlarından, suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelen, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

II) "Kamu malına zarar verme" ve "Nitelikli hırsızlık" suçlarından, suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelen, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Suç tarihi olan 09.05.2008'den inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK ilgili maddelerinde değişiklikler yapan 6545 sayılı Kanun hükümleri lehe yorumlanarak), TCK'nın 66/1, 2 ve 67. maddelerinde öngörülen 6 yıldan ibaret eklemeli dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMUK'nın 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.