muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/326, Karar No: 2020/481, Tarih: 26.11.2020

Sanık ...; uyuşturucu madde ticareti yapma suçlamasını kabul etmediğini, yıllar önce bir süre uyuşturucu madde kullanıp bıraktığını, son üç yıldır tekrar başladığını, evinde ele geçen esrarı da kullanmak amacıyla bulundurduğunu, bu esrarı geçen sene görev yaptığı Sındırgı ilçesinde ormanlık bir alana ektiği (3) kök kenevir bitkisinden elde ettiğini, Balıkesir'e ataması çıkınca da yanında getirdiğini, evinin üst katında anne ve babasının ikamet etmesi ve ara sıra evine girip çıkmaları nedeniyle bulmamaları ve kullanmak istediği zaman pratik olsun diye ayrı ayrı poşetlere koyup bidonlar içinde vitrinin arkasına bıraktığını, satış amacıyla paketlemesinin söz konusu olmadığını, evde ele geçen terazinin daha önce babasının işlettiği bakkal dükkanından kalma olduğunu, dükkanın 2009 yılında kapandığını, (1) kök kenevirden kaç gram esrar elde edilebileceğini merak ettiği için bu teraziyi babasının evinden alıp kendi evine getirerek ölçüm yaptığını, ele geçen paraların maaş, ikramiye ve maaş farklarından gelen kendi birikimi olduğunu, eşinden boşandığı ve hakkında nafaka borcu nedeniyle icra takibi bulunduğundan bankaya para yatırmadığını, ruhsatsız tabanca ve fişeklerin kendisine ait olduğunu, yaz aylarında çalışmak için ormanlık bölgelere gittiği zaman korunmak amacıyla yanına aldığını savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nın “Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti” başlıklı 188. maddesinin 3. fıkrası;

“Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, on yıldan az olmamak üzere hapis ve bin günden yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Ancak, uyuşturucu veya uyarıcı madde verilen veya satılan kişinin çocuk olması hâlinde, veren veya satan kişiye verilecek hapis cezası on beş yıldan az olamaz.” şeklindedir.

Üçüncü fıkrada, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticaretine ilişkin çeşitli fiiller, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Buna göre, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satışı, satışa arzı, başkalarına verilmesi, sevki, nakli, depolanması ya da kazanç amacıyla satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, bir ve ikinci fıkralara göre ayrı bir suç oluşturmaktadır. Fıkradaki suçun oluşması için bu seçimlik hareketlerden herhangi birisinin yapılmış olması gerekir.

Aynı Kanun'un “Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak” başlıklı 191. maddesinin 1. fıkrası ise; “Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” şeklinde düzenlenmiş olup, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da kullanmak fiilleri suç olarak tanımlanmıştır.

Uyuşturucu madde bulundurma eyleminin, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu mu, yoksa uyuşturucu madde ticareti suçunu mu oluşturduğunun tespitinde belirgin rol oynayan husus, bulundurmanın amacıdır. Ceza Genel Kurulunun 15.06.2004 tarihli ve 107-136 ile 06.03.2012 tarihli ve 387-75 sayılı kararları başta olmak üzere bir çok kararında da belirtildiği üzere, uyuşturucu madde bulundurmanın, kullanma maksadına matuf olduğunun belirlenmesinde dikkate alınması gereken ve öğreti ile uygulamada da kabul görmüş olan bazı kriterler bulunmaktadır.

Bunlardan ilki; failin bulundurduğu uyuşturucu maddeyi başkasına satma, devir veya tedarik etmek hususunda herhangi bir davranış içine girip girmediğidir.

İkinci kriter, uyuşturucu maddenin bulundurulduğu yer ve bulunduruluş biçimidir. Kişisel kullanım için uyuşturucu madde bulunduran kimse, bunu her zaman kolaylıkla erişebileceği bir yerde, örneğin genellikle evinde veya iş yerinde bulundurmaktadır. Buna karşın uyuşturucunun ev veya iş yerine uzakta, çıkarılıp alınması güç ve zaman gerektiren depo, mağara, samanlık gibi bir yere gizlemesi kullanma dışında bir amaçla bulundurulduğunu gösterebilir. Yine, uyuşturucunun çok sayıda özenli olarak hazırlanmış küçük paketçikler halinde olması, her paketçiğin içine hassas biçimde yapılan tartım sonucu aynı miktarda uyuşturucu madde konulmuş olması, uyuşturucu maddenin ele geçirildiği yerde veya yakınında, hassas terazi ve paketlemede kullanılan ambalaj malzemelerinin bulunması, kullanım dışında bir amaçla bulundurulduğu hususunda önemli bir belirtidir.

Üçüncü kriter de bulundurulan uyuşturucu maddenin çeşit ve miktardır. Uyuşturucu madde kullanan kimse genelde bir ya da benzer etki gösteren iki değişik uyuşturucu maddeyi bulundurur. Bu nedenle değişik nitelikte ve farklı etkileri olan eroin, kokain, esrar ve amfetamin içeren tabletleri birlikte bulunduran sanığın bunları satmak amacıyla bulundurduğu kabul edilebilir. Kişisel kullanım için kabul edilebilecek miktar, kişinin fiziksel ve ruhsal yapısı ile uyuşturucu veya uyarıcı maddenin niteliğine, cinsine ve kalitesine göre değişiklik göstermekle birlikte, Adli Tıp Kurumunun mütalaalarında esrar kullananların her defasında 1-1,5 gram olmak üzere günde üç kez esrar tüketebildikleri bildirilmektedir. Esrar kullanma alışkanlığı olanların bunları göz önüne alarak, birkaç aylık ihtiyaçlarını karşılayacak miktarda esrar maddesini ihtiyaten yanlarında veya ulaşabilecekleri bir yerde bulundurabildikleri de adli dosyalara yansıyan ve bilinen bir husustur. Buna göre, esrar kullanan faillerin olağan sayılan bu süre içinde kişisel olarak kullanıp tüketebilecekleri miktarın üzerinde esrar maddesi bulundurmaları halinde, bulundurmanın kişisel kullanım amacına yönelik olmadığı kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yaptığı, yakın bir zaman içerisinde getirdiği uyuşturucu maddeleri 2. Sakarya Mahallesi Oğuz Sokak Kasap Apartmanı No: 11 Karesi/Balıkesir adresinde bulunan 3 katlı ikamet ve zemin katında sakladığı, kısa süre içerisinde başka bir adrese nakledeceğine ilişkin istihbarat bilgileri elde edilmesi üzerine, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrine istinaden söz konusu apartmanın sanığın ikamet ettiği birinci katında narkotik köpeği eşliğinde yapılan arama sonucunda, dairenin salonunda bulunan camlı vitrinin arka tarafındaki yeşil kapaklı küçük boy ve sarı kapaklı büyük boy plastik bidonlar içerisinde, ayrıca bu bidonlardan sarı kapaklı büyük boy olanın içinde ikisi beyaz, birisi siyah diğeri ise şeffaf olmak üzere (4) ayrı poşette, ayrıca sanığın üst araması sırasında çıkartarak kolluk görevlilerine teslim ettiği beyaz renkli poşette esrar ile dairenin mutfağında bulunan yeşil kapaklı mutfak dolabının üst rafında SF-400 A ibareli esrar bulaşıklı hassas terazi ele geçirildiği anlaşılan olayda;

Sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin elde edilen bilgi üzerine ikametinde yapılan aramada salonda bulunan camlı vitrinin arka tarafına saklanmış şekilde suç konusu esrarın ele geçirilmesi, esrarların iki ayrı plastik bidon içinde ve bu bidonlardan birisinde bulunan (4) farklı poşette bulunması, sarı kapaklı bidon içerisinde ele geçen poşetlerdeki esrarlardan ikisinin daralı ağırlıklarının birbirlerine eşit olması ile sanığın ikametinde bulunan hassas terazi üzerinde de esrar kalıntıları tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın ikametinde ele geçen esrarları, farklı bidonlarda saklayıp yine ikametinde ele geçen hassas terazide tartımını yapmak suretiyle farklı poşetlere koyarak satmak amacıyla bulundurduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı bir nedene dayanmayan itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; "sanığın suç konusu esrarları satmak amacıyla bulundurduğuna ilişkin, savunmalarının aksine, şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediği, eyleminin bir bütün hâlinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu" düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.11.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14018, Karar No: 2017/6538, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/14018 E.  ,  2017/6538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3643, Karar No: 2021/2030, Tarih: 02.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3643 E.  ,  2021/2030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. Sanık ... hakkında Lüks Çiçek Temizlik Medikal Ticaret Limited Şirketi adına 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ve müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

213 sayılı VUK’nin 359/b, 5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında, 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

II. Sanıklar hakkında Lüks Çiçek Temizlik Medikal Ticaret Limited Şirketi adına 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında Ancel Temizlik Medikal Ticaret Limited şirketi adına 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanıklar ile müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen, 213 sayılı VUK’nin 359/a-1. maddesinde düzenlenen, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ve müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

III. Sanık ... hakkında Ancel Temizlik Medikal Ticaret Limited şirketi adına, sanık ... hakkında Lüks Çiçek Temizlik Medikal Ticaret Limited Şirketi adına 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ve müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

1- 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.05.2011 tarihli, 2011/2267 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2008 takvim yılında Ancel İtriyat Temizlik Medikal Ticaret Limited Şirketi adına sahte fatura düzenleme suçuyla sınırlı olarak kamu davası açıldığı, 2009 takvim yılına ilişkin açılan bir dava bulunmadığı gözetilmeksizin, dava açılmayan 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması,

2- Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2011 tarihli, 2011/1836 esas sayılı iddianamesi ile Lüks Çiçek Temizlik Medikal Ticaret Limited Şirketi yetkilisi olan sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, Antalya Vergi Dairesi Başkanlığının 30.03.2011 2011-1/491 sayılı mütalaasında atıf yapılan 24.03.2011 tarihli, VDENR-2011-1188/17 sayılı vergi suçu raporunun sonuç kısmında, sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin suç duyurusunda bulunulması gerektiğinin belirtilmesi, sanık ... hakkında Lüks Çiçek Temizlik Medikal Ticaret Limited Şirketi adına 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; CMK'nin 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca kovuşturmanın durmasına karar verilerek, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de;

a) 213 sayılı VUK’nin 359/b, 5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında, 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

b) Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10065, Karar No: 2023/2656, Tarih: 02.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/10065 E.  ,  2023/2656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2020/4 Esas, 2020/70 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının c bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 tarihli ve 2020/835 Esas, 2020/834 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafi ile suça sürüklenen çocuğun yasal temsilcisi ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliyesi Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii ile suça sürüklenen çocuğun yasal temsilcisi ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/19857 Esas, 2021/8350 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2021/304 Esas, 2022/4 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdurenin beyanları aşamalarda detaylı ve tutarlıdır olayları açıklığıyla anlatmaktadır, mağdurenin beyanlarından daha sonra dönmesi baskı ile olmuştur, olayın intikal şeklinde göz önüne alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdurenin beyanları aşamalarda detaylı ve tutarlıdır olayları açıklığıyla anlatmaktadır, mağdurenin beyanlarından daha sonra dönmesi baskı ile olmuştur, olayın intikal şeklinde göz önüne alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuğun mağdurenin amcası olduğu, mağdurenin babaanesinin evinde bulunduğu sırada suça sürüklenen çocuğun mağdurenin ve kendisinin elbiselerini çıkararak mağdureyi kucağına aldığı, yere yatırıp ileri geri hareket yaptığı, sürtündüğü iddia edilen eylemlerde mağdurenin okul rehber öğretmeni tarafından intikalin gerçekleştirildiği kabul edilmiştir.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller;

Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları,

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmaları,

Tanık anlatımları,

Mağdure hakkında aldırılan adli raporlara, ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, mağdurenin aşamalarda alınan çelişkili savunmaları, tanık anlatımları, mağdure hakkında aldırılan adli raporlar ile suça sürüklenen çocuk savunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2021/304 Esas, 2022/4 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16170, Karar No: 2015/1017, Tarih: 19.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16170 E.  ,  2015/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhtesatın tespiti

.. ve .. ve müşterekleri aralarındaki muhtesatın tespiti davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.02.2013 gün ve 148/128 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, ortak muristen intikal eden ve ortaklığın giderilmesi davasına konu olan 446 parsel üzerinde bulunan 7 adet yapının kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ortak murise ait taşınmaz üzerindeki yapıların da ortaklaşa yapıldığını bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine; Hükmün redde ilişkin bölümü davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, redde konu olan yapıların davacı tarafından meydana getirildiğine ilişkin tanık beyanı bulunmadığına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün ONANMASINA,

2-Davacının teknik bilirkişi tarafından G harfi ile gösterilen 2 katlı yapıya ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dinlenen tanıklar davacı tarafından meydana getirilen yapıları keşif mahallinde göstermiş ise de, keşif zaptından bu yapıların tespiti mümkün olmamakla birlikte, aynı keşfe iştirak eden teknik bilirkişi 15.11.2012 tarihli raporunda tanıkların keşif mahallinde gösterdiği yapıları krokisinde işaret ettiğini bildirmiştir. Bilirkişi raporunda krokide G harfi ile gösterilen 2 katlı evin kabul edilen diğer yapılar gibi yeni yapıldığı bildirilmekle bu yapının davacı tarafından meydana getirilmiş olup olmadığı hususunda duraksama oluşmuştur. Bu halde Mahkemece yeniden yapılacak keşifte tarafların tanıklarının 6100 sayılı HMK'nun 243 ve 244. maddeleri uyarınca keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılmaları aynı Kanunun 259/2 ve 290/2 maddeleri (HUMK m.259) gereğince taşınmaz başında yapılacak keşif yerinde dinlenerek G harfi ile gösterilen 2 katlı yapının davacı tarafından meydana getirilip getirilmediği açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddi ile hükmün b bölümünün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.