muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/587, Karar No: 2016/1585, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/587 E.  ,  2016/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2015 tarihli ve 2014/409 esas, 2015/144 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 27/05/2015 tarihli ve 2015/471 esas 2015/326 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/06/2015 tarihli ve 2015/493 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 15/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10850-2015-E.20441/66120 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 05/06/2015 tarihli ve 2015/493 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11684, Karar No: 2013/10405, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11684 E.  ,  2013/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2012 tarih ve 2011/518-2012/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından Evim Paket Sigorta poliçesi ile sigortası yapılan "... 11. Kısım villa 38 Bakırköy/ İstanbul" adresindeki sigortalı ...' e ait ev ve eşyaların 13.10.2007 tarihinde Tavukçu Deresinin taşması sonucunda maddi hasara uğradığını; tavukçu deresi ıslah çalışmalarını yürüten davalı firmanın şantiye sınırları içerisinde müteahhidin hatası yüzünden meydana gelecek tüm hasar ve kazaların giderilmesinden ve meteorolojinin günler öncesinden sağanak yağış ve sel baskını uyarılarına rağmen mazgalları açmayarak meydana gelen felaket ve zararlardan sorumlu olduğunu; müvekkili şirketçe sigortalı ev ve eşyalarda yaptırılan ekspertiz sonucu 45.138 TL tutarında hasar tespit edildiğini, sigortalının zararının 12.12.2007 tarihinde tazmin edildiğini; sigortalının kaza ile ilgili dava ve talep haklarına müvekkili şirketin TTK'nın 1301. maddesi uyarınca ve ayrıca temlik beyanı gereğince halef olduğunu, ileri sürerek 45.138 TL'nin (tahsilde tekerrür olmamak ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla) ödeme tarihi olan 12.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İSKİ tarafından ihaleye çıkarılan Avrupa Yakası 2006 yılı 2. Kısım Atıksu Kanalı, Yağmur suyu kanalı ve Dere ıslahı İnşaatı işinin 14.09.2006 tarihli sözleşme ile müvekkile ihale edildiğini, meydana gelen hasarda müvekkilinin herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin tavukçu deresinde ıslah çalışmalarını yaptığı, ıslah mahallinde gerekli önlem ve tedbirleri almadığı, moloz ve diğer atıkların köprü altındaki geçişlerdeki kesitleri tıkaması sonucu taşkının meydana gelmesinde neden olduğu, davalı yüklenicinin su baskınının olmasında kusurlu davranışları ile zararı artırabilecek eylemler içersinde olduğu ve ıslah çalışmalarının mansaptan membaya doğru ilerlememesi nedeni ile bilirkişilerinde belirttiği üzere davalının kusurlu olduğu ve talep edilen tazminattan sorumlu olacağı, İstanbul İdare Mahkemesi'nde İSKİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan dava ile zararın İSKİ İdaresinden tahsiline karar verildiği ve idare mahkemesince verilen kararın kesinleştiği ve bir kısım ödemelerin de

gerçekleştiği, bu nedenle davalı taraf davanın konusuz kaldığını ileri sürmüş ise de, idare mahkemesince verilen kararın idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faizi kapsadığı, oysa davacı ... şirketinin yüklenici davalı şirketten dava dışı sigortalısına ödeme yaptığı tarihten itibaren avans faizi talep edebileceği nazara alındığında, tahsilde tekerrür kaydı olmamak kaydı ile davanın kabulüne karar vermek gerektiği, gerekçesiyle davanın kabulü ile 45.138 TL'nin (tahsilde tekerrüre esas olmamak üzere) ödeme tarihi olan 12.12.2007 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.412,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6235, Karar No: 2024/11037, Tarih: 05.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/6235 E.  ,  2024/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1106 E., 2021/883 K.

SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na ve 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun kapsamında getirilen düzenlemelerden dolayı dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi; suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine ve re'sen göz önüne alınacak nedenlere ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz talebi hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 04.01.2013 günü kolluk görevlilerince Edirne 1. Sulh Ceza Mahkemesinden alınan önleme araması kararına istinaden Bedesten Dış Dükkanları No:33 sayılı yerde faaliyet gösteren sanık ...'e ait .... Ticaret isimli iş yerinde yapılan aramada gümrük

kaçağı olduğu anlaşılan 26 kutu 200'lük makaron, 101 paket sigara ve 53 paket nargile tütünü ele geçirildiği ve sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'in tüm aşamalarda suça konu eşyaları kullanmak amacıyla aldığını aldığını beyan ettiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun kapsamında getirilen düzenlemelerden dolayı dosyanın iadesi üzerine yapılan ihtarata rağmen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar olan tutarını Maliye Hâzinesi'ne ödemediği belirlenmiştir.

Sanığın suça konu eşyanın vergiler toplamı olan 1.239,75 TL tutarı Maliye Hâzinesi'ne ödediğine ilişkin 24.06.2021 tarihli alındı belgesi dava dosyasında mevcuttur.

Suça konu eşyalara ilişkin 18.01.2013 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

Somut olayda suçta kullanılan bir nakil aracı olmadığı anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin bu konuyla ilgili temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5245, Karar No: 2022/7931, Tarih: 02.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/5245 E.  ,  2022/7931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik inceleme ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; ... ilçesinde bulunan Atatürk Öğrenci Yurdunda çalışma yapan ... San. Ve Tur. Tic. A.Ş.’de sanığın şantiye şefi olarak, ...'ın da sigortalı işçi olarak çalıştığı, 14/12/2012 günü saat 10:00 sıralarında ...'ın inşaatın ... katında dalgıç pompa ile su tahliyesi yaptığı esnada elektrik akımına kapılması neticesinde öldüğü olayda,

Olay yeri inceleme tutanağında özetle; olay yeri olan bodrumdaki bölümün zemininde 5 cm su olduğu, suyun içinde bir adet dalgıç su motoru tabir edilen motor olduğu, bu motora bağlı olan ara kablo olduğu, bir adet sarı renkli baret, bir adet ... ayakkabısı ve bir çift çorap olduğunun tespit edildiği,

Kusur tespiti için alınan bilirkişi raporlarında özetle; şantiye şefi olarak çalışan sanığın, su pompasının gerekli kontrol ve bakımının yapılmasını sağlayarak kablolarda ezilmeden kaynaklanan topraklanmanın etkisini kaybetmesi, elektrik kablo ve bağlantılarının kaçak yapmasının önlenmesi, elektrik kaçağı tehlikesine karşı uygun topraklama tesisatının kurulmasını ve pompanın kulp kısmında, elektrik akımına karşı yalıtkan plastik vb. malzeme bulunmasını sağlamaması, elektrik panolarında oluşabilecek kaçak akımlara karşı, uygun nitelikte kaçak akım rölesi bulunmasına ve bunun gibi tedbirlerin alınması konusunda gerekli gözetim yükümlülüğünü yerine getirmemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, ölenin ise arıza yapan su motoruna, elektrik teknisyenin gelmesini beklemeden müdahale etmesi sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre, müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, emanetin 2013/762 soruşturma defter numarasına kayıtlı 1 adet çuval içerisinde 35. metre kablonun karar kesinleştiğinde müsaderesine karar verilmesi,

TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre, müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, emanetin 2013/762 soruşturma defter numarasına kayıtlı 1 adet çuval içerisinde 35. metre kablonun karar kesinleştiğinde müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün dördüncü paragrafını hükümden çıkarılarak yerine ''emanetin 2013/762 soruşturma defter numarasına kayıtlı 1 adet çuval içerisinde 35. metre kablonun DOSYADA DELİL OLARAK SAKLANMASINA'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38211, Karar No: 2013/6629, Tarih: 20.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/38211 E.  ,  2013/6629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa iddianamenin kabulü kararı okunduğu ve atılı suçun anlatıldığı, sanığın da suçlamaya yönelik savunma yaptığı anlaşıldığından tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın mağduru bıçakla yaraladığı mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanı ve bunu doğrulayan doktor raporunda mağdurun vücudunda kesi oluştuğu sabit olduğu halde sanığın mahkumiyeti yerine delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek suçun bıçakla işlenmediği ve takibi şikayete bağlı kabul edilerek düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe uygun olarak BOZULMASINA, 20.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1180, Karar No: 2024/2556, Tarih: 27.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1180 E.  ,  2024/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/346 E., 2023/391 K.

HÜKÜM : Açılmamış Sayılmasına

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 16.02.2023 tarihli celsede davacı ...'ın mazereti kabul edildikten sonra yeni duruşma gününün anılan davacıya bildirilip bildirilmediğinin belirlenemediği, ayrıca dosyanın işlemden kaldırılmasından sonra 3 ay içinde yenileme dilekçesinin davacı tarafından verilip verilmediğinin belirlenemediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla;

1-16.02.2023 tarihli celesede davacı ...'ın mazereti kabul edildikten sonra yeni duruşma gününün anılan davacıya tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin eklenmesi, tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihlerinin saptanması,

2- Davacının temyiz dilekçesinde, dosyanın işlemden kaldırılmasından sonra 3 ay içinde yenileme dilekçesini Mahkemeye sunduğunu ifade ettiğinden, esas dosya incelenerek varsa yenileme dilekçesinin aslının hangi tarihte ibraz edildiği tespit edilerek dosyanın içine alınması,

Suretiyle sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Ardahan 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19686, Karar No: 2015/31116, Tarih: 23.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/19686 E.  ,  2015/31116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının haklı bir sebep olmadığı halde, hakarete uğrayarak işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının başka bir iş bulduğunu ve tazminat alabilmek için işi bıraktığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacıya hakaret edilmek suretiyle iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiği kabul edilerek isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belgeyle bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.