muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7642, Karar No: 2017/13962, Tarih: 09.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/7642 E.  ,  2017/13962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 01/12/2016 tarih, 2016/5376 E. - 2016/24731 K. sayılı Daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun, geçimini çiftçilikle sağladığını ileri sürerek taşınmazları üzerine konulan hacizlerin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 27.10.2015 tarihli ek rapor gereğince şikayetin kısmen kabulü ile bir kısım taşınmaz yönünden hacizlerin kaldırılmasına, bir kısım taşınmaz yönünden de istemin reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyizi üzerine Dairemizce, şikayetin sürede olmadığı gerekçesiyle süreden reddi gerektiği belirtilerek bozulduğu anlaşılmıştır.

Başvuru bu hali ile, İİK'nun 82. maddesinin birinci fıkrasının 4. bendine dayalı haczedilmezlik şikayeti olup, aynı Kanun'un 16/1. maddesi gereğince haczin öğrenildiği tarihten itibaren 7 günlük sürede şikayet konusu yapılmalıdır.

Şikayet konusu işlem şikayette bulunana tebliğ edilmiş ise süre tebliğ tarihinden başlar. Ancak şikayetçi tebliğ tarihinden daha önce şikayete konu işlemi öğrenmiş ise, şikayetin öğrenme tarihinden başlayacağı tabiidir. Şikayetçinin bildirdiği öğrenme tarihi esas olup bu tarihin aksi karşı tarafça ancak yazılı belge ile ispatlanabilir. Beyan edilen öğrenme tarihinin aksi tanık beyanı ile isbat edilemez.

Somut olayda, şikayete konu taşınmazlara son haczin 26.06.2014 tarihinde konulduğu, 103 davetiyesinin borçluya 04.8.2014 tarihinde tebliğ edildiği, ancak alacaklının 27.8.2014 tarihli talebi ile borçluya yeniden 103 davetiyesi tebligatı çıkarıldığı ve 04.9.2014'te tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, borçlu tarafa aynı hacizle ilgili, alacaklının talebi üzerine, farklı tarihlerde iki adet 103 davetiyesi tebliğe çıkartıldığı görülmekte olup, borçluya son 103 davetiyesi tebliğ tarihi olan 04.9.2014 tarihinden itibaren İİK'nun 16/1. maddesinde öngörülen 7 günlük yeni bir şikayet hakkı daha verilmiş olduğunun kabulü gerekir. O halde, mahkemece 08.09.2014 tarihinde yapılan şikayetin sürede olduğunun kabulü ile şikayetin esasının incelenmesi yerinde olup Dairemizin bu yöne ilişkin bozma gerekçesi maddi hataya müstenittir.

Öte yandan; mahkemece hükme esas alınan 27.10.2015 tarihli bilirkişi ek raporuna dosyada ve uyap kayıtlarında rastlanmaması nedeniyle, Dairemizin 19.4.2017 tarih ve 2017/2028 E. – 2017/6139 K. sayılı geri çevirme ilamı ile söz konusu raporun gönderilmesi istenmiş ise de; mahkemenin 10.7.2017 tarihli tutanak başlıklı yazısı ile; mahkeme kaleminde

Öte yandan; mahkemece hükme esas alınan 27.10.2015 tarihli bilirkişi ek raporuna dosyada ve uyap kayıtlarında rastlanmaması nedeniyle, Dairemizin 19.4.2017 tarih ve 2017/2028 E. – 2017/6139 K. sayılı geri çevirme ilamı ile söz konusu raporun gönderilmesi istenmiş ise de; mahkemenin 10.7.2017 tarihli tutanak başlıklı yazısı ile; mahkeme kaleminde

yapılan araştırma sonucunda ek bilirkişi raporuna rastlanılmadığı, uyap sorgusunda da kayıtlı olmadığının görüldüğü, raporu düzenleyen bilirkişilerle de irtibata geçildiği ancak raporun bilirkişiler nezdinde de bulunmadığı, aynı zamanda taraf vekilleri ile yapılan görüşmelerde de raporun avukatlarda olmadığının bildirildiği, sonuç olarak söz konusu ek raporun dava dosyasına temin edilemediğinin tespit edildiği görülmüştür.

İİK’nun 82/1-4. maddesinde; borçlu çiftçi ise, kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer eklenti ve ziraat aletlerinin haczedilemeyeceği öngörülmüş, aynı Kanun'un 82/3. maddesinde ise, bu malların kıymetinin fazla olması durumunda, bedelinden haline münasip bir kısmının, ihtiyacını karşılayabilmesi amacıyla borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılacağı düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, İİK'nun 82/1-4. maddesine dayalı haczedilmezlik şikayetinin çözümlenmesi, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda mahallinde yapılacak keşif ve düzenlenecek bilirkişi raporu ile mümkün olacağından ve dosyada mahkemece hükme esas alınan ek rapor mevcut olmadığından, Dairemizin bozma kararından önce alacaklı tarafından verilen temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesi olanağı yoktur. Bu nedenle, mahkemece gerektiğinde yeniden keşif yapılarak ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilirkişilerden rapor alınarak sonucuna göre hüküm tesis etmek gerekirken, dosyada mevcut olmayan ek rapora dayanılarak sonuca gidilmesi isabetsiz olup, Dairemizce kararın bu gerekçeyle bozulması gerekirken maddi hataya müstenit olarak başka bir gerekçeyle bozulduğu anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 01.12.2016 tarih ve 2016/5376 E. - 2016/24731 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9215, Karar No: 2016/848, Tarih: 18.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/9215 E.  ,  2016/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 16.11.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I- Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınanın olay günü ikametine geldiği, yatak odasına geçtiği, tekrar kapıya doğru yöneldiğinde ikametin salon kısmından sanığın koşarak çıktığı, yakınanı itekleyip evden çıkarak kaçtığı, yakınanın evi kontrol ettiğinde 2000 TL. para ile 24 ayar 10 gram ağırlığındaki bileziğin olmadığını tespit ettiği olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d,h maddesindeki konutta geceleyin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1757, Karar No: 2020/8752, Tarih: 06.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2020/1757 E.  ,  2020/8752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ...Teşkilatı A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı idareye bağlı ... kargo işlem merkezinde alt işveren işçisi olarak çalıştığını belirterek kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, ücret farkı, yıpranma prim farkı, akdi ücretler (yemek ücreti, yol ücreti ve benzeri), yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın usulden reddine ilişkin verilen karar Dairemizin 16.11.2015 tarih 2015/29319 Esas 2015/30952 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş olup bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde toplanan delillere göre ve kök bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar, davacı vekili ile davalı ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı ...A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışma saatine göre yasal ara dinlenme süresi düşülerek hesaplama yapılmıştır. Ancak dinlenen davalı tanığı ... ile davacı tanıklarının 15-20 dakika mola kullandıkları yönünde beyanda bulundukları, hatta davalı tanığı ...’ın iş olduğunda molasız çalıştıklarını belirttiği, tüm tanıkların vardiya arasında belli bir mola saatinin olmadığını ifade ettikleri tespit edilmekle, ara dinlenme süresinin 15 dakika olarak kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir.3-Davacı işçinin fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir

. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Somut olayda; davacı işçi işin niteliği gereği haftada yaklaşık 60 saat çalıştığını ileri sürmektedir. Mahkemece hükme esas alınan kök bilirkişi raporunda; tanık anlatımlarına göre, davacının haftanın 6 günü 14.00- 22.00 saatleri arasında aylık ortalama 20 saat, kamyonların kış nedeni ile geç gelmesinden dolayı saat 22

. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Somut olayda; davacı işçi işin niteliği gereği haftada yaklaşık 60 saat çalıştığını ileri sürmektedir. Mahkemece hükme esas alınan kök bilirkişi raporunda; tanık anlatımlarına göre, davacının haftanın 6 günü 14.00- 22.00 saatleri arasında aylık ortalama 20 saat, kamyonların kış nedeni ile geç gelmesinden dolayı saat 22.00'den sonra fazla çalışma yaptığı, bunun da haftanın 2 günü 14:00 - 22:00 saatleri arasında günde 8 saate tekabül ettiği, bu süreden 1 saat dinlenme süresi düşülerek günlük çalışma süresinin 7 saat olduğu, haftanın 4 günü 14:00 - 24:00 saatleri arasında günde 10 saat çalıştığı, bu süreden 1 saat dinlenme süresi düşülerek günlük çalışma süresinin 9 saat olduğu, kış Aylarında (aralık-ocak-şubat) davacının haftalık fazla çalışma süresinin 2 gün x 7 saat = 14 saat (14:00-22:00 saatleri arası normal vardiya), 4 gün x 9 saat = 36 saat (kamyonların kış nedeniyle geç gelmesinden dolayı saat 22:00’den sonra yapılan çalışma), (36 saat + 14 saat) - 45 saat = 5 saat olduğu; yine tanık anlatımlarından kış ayları dışında da kamyonların zaman zaman gecikme yapmaları nedeni ile ayda 4-5 saat fazla çalışma yaptıkları beyan edildiğinden ocak şubat ayları dışında davacının haftanın 4 günü 14:00 - 22:00 saatleri arasında günde 8 saat çalıştığı, bu süreden 1 saat dinlenme süresi düşülerek günlük çalışma süresinin 7 saat olduğu, haftanın 1 günü 14:00 - 24:00 saatleri arasında günde 10 saat çalıştığı, bu süreden 1 saat dinlenme süresi düşülerek günlük çalışma süresinin 9 saat olduğu, buna göre bu aylarda haftalık fazla çalışma süresinin 4 gün x 7 saat = 28 saat (14:00-22:00 saatleri arası normal vardiya), 2 gün x 9 saat =18 saat (Kamyonların kış nedeniyle geç gelmesinden dolayı saat 22:00’den sonra yapılan çalışma), (28 saat + 18 saat) - 45 saat = 1 saat olduğu tespit edilmiştir. Ancak, Dairemiz incelemesinden geçen 2017/41272 Esas sayılı dava dosyasında davacı ile birlikte aynı işi yapan işçinin kışın aralık, ocak ve şubat aylarında 3 ay süre ile haftada ortalama 3 kez 2 saat fazla çalışma yapabileceği, yaz aylarında ise haftanın 6 günü 14.00- 22.00 saatleri arasında günde 8 saat çalıştığı kabul edilmiştir. Dosya kapsamındaki tanık anlatımları ve anılan Dairemiz ilamı birlikte değerlendirildiğinde, bahsi geçen dosyadaki kabule göre ve yukarıdaki bentte yer alan hususlar çerçevesinde 15 dakika ara dinlenme tenzili ile fazla çalışma ücret alacağının hesaplanarak hüküm altına alınması gerektiği anlaşılmakla, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12019, Karar No: 2012/5187, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12019 E.  ,  2012/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü olduğu aracın tam kusurlu çarpması sonucu pertotal olduğunu belirterek sigortalıya ödenen 75.000.00 TL’ndan, sovtaj bedeli ve trafik sigortası ödemesinin mahsubu ile kalan 37.842.00 TL’nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, tutanağın gerçeği yansıtmadığını, kusuru ve tazminat miktarını kabul etmediklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın oluşumunda davalı sürücünün kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Sürücüler tarafından düzenlenen maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağında, davalı aracı seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybedip sol tarafında aynı istikamete seyreden davacıya kasko sigortalı aracın sağ kısmına çarpmasıyla kazanın meydana geldiği belirtilmiştir. Talimat yoluyla dinlenen davacı sürücüsü ... ve tanık ... tutanak içeriğini doğrular mahiyette beyanda bulunmuştur. Mahkemede dinlenen davalı tanıkları Coşkun. ile davalı sürücü polisteki ifadesinde, iki şeritli yolda sağ şeritte seyreden davacı aracı, sol şeritte seyreden davalı aracının önüne geçmek isterken sol arka köşesi ile davalı aracının sağ ön kısmına çarpmasıyla kazanın meydana geldiğini bildirmiştir. Mahkemece alınan 09.10.2010 havale tarihli bilirkişi ek raporunda; I. halde olay davacı tanıklarının belirttiği şekilde meydana gelmişse davalı sürücü tam kusurlu, davacı sürücüsünün kusursuz olduğu, II. halde olay davalı tanıklarının anlattığı gibi meydana gelmişse davalı sürücü kusursuz, davacı sürücüsünün tam kusurlu olduğu bildirilmiştir. Mahkemece, davalı sürücünün kusursuz olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Olayın oluşumu yönünden kaza tespit tutanağı ile taraf tanıklarının beyanları çelişkili olduğu gibi rapor da hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, tutanak ile tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi için İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kuruluşlardan seçilecek üç kişilik yeni bir uzman bilirkişi heyetinden kusur yönünden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/13855, Karar No: 2022/7910, Tarih: 10.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/13855 E.  ,  2022/7910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme, Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizinin, sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme suçundan açılan kamu davası ile ilgili mahallinde mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme suçundan verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesi:

Sanık ...'a yüklenen “2011 takvim yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13/09/2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanık ...'e yüklenen " 2008 ve 2009 takvim yıllarında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesi:

a) Sanık ... yönünden yapılan incelemede:

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 29/09/2015 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ... yönünden yapılan incelemede:

a) Sanık ... yönünden yapılan incelemede:

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 29/09/2015 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ... yönünden yapılan incelemede:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek 7394 sayılı yasanın 4. maddesi ile getirilen etkin pişmanlık hükümlerine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.