muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10656, Karar No: 2024/13072, Tarih: 03.10.2024

Bununla birlikte asıl işveren ile alt işveren aynı işkolunda yer almakta ise, sürekli işçi kadrolarına geçişi yapılan alt işveren işçileri mevcut asıl işveren işyerinden Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilecektir. Bu ikinci ihtimalde, yeni tescil edilen herhangi bir işyeri söz konusu değildir.

Bu düzenlemelere göre, ilk olarak asıl işverenin mevcut işyeri, ikinci olarak asıl işverence alt işverene göre farklı işkolunda tescil edilecek işyerleri söz konusu olacktır. 6356 sayılı STİSK Geçici 7 nci maddenin ikinci fıkrasına göre “Birinci fıkra kapsamındaki işyerlerinin her biri bu Kanunun uygulanması bakımından bağımsız bir işyeri sayılır.” Maddeye göre mevcut işyeri ile alt işverene göre farklı işkolunda tescil edilecek işyerlerinin bağımsız birer işyeri sayılacağı ifade edilmiştir.

Kanun koyucu bu düzenlemeler yoluyla bir geçiş dönemi öngörmüştür. Bu dönemin son bulacağı tarih ise 6356 sayılı STİSK Geçici 7 nci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiştir. Hükme göre 'Birinci fıkra kapsamında yeni tescil edilen işyerlerinden bildirilen işçiler, bu madde kapsamındaki idarelerde geçiş işleminden önce alt işveren işçileri için Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve en son sona erecek olan toplu iş sözleşmesinin sona ermesiyle birlikte 4 üncü maddeye uygun şekilde Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilir.'

Belirtmek gerekir ki 'Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve en son sona erecek olan toplu iş sözleşmesinin' son bulacağı tarih 31/10/2020 tarihidir. Bu tarih itibariyle farklı işkolunda yeni tescil edilen işyerlerinden bildirilen işçiler de, asıl işverenin mevcut işyerlerinden Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilecektir.

Kanun koyucunun belirtilen bu ayrıksı düzenlemelerdeki amacı, farklı işkolunda tescilli alt işveren işçilerinin sürekli işçi kadrolarına geçişi ile birlikte, işkolu değişikliği sebebiyle sendika üyeliklerinin düşmesini engellemek ve yine bu suretle sendikaların ani üye kaybını engellemek olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim bu hususlar madde gerekçesinde ifade edilmiştir.

Diğer taraftan 696 sayılı KHK ile sürekli işçi kadrolarına geçişi yapılan alt işveren işçilerinin mali ve sosyal haklarının belirlenmesine dair de ayrıntılı düzenlemeler sevk edilmiştir.

696 sayılı KHK’nın yukarıda belirtilen 127 nci maddesinin altıncı fıkrasında mevcut işyerinden bildirilecek işçiler ile farklı işkolunda yeni tescil edilen işyerlerinden bildirilen işçiler bakımından farklı düzenlemeler yapılmış ise de, maddenin amacı 31/10/2020 tarihine kadar sürecek geçiş döneminde, sürekli işçi kadrolarına geçişi yapılan tüm alt işveren işçilerinin aynı mali ve sosyal haklara sahip olmasını temin etmektir.

696 sayılı KHK’nın yukarıda belirtilen 127 nci maddesinin altıncı fıkrasında mevcut işyerinden bildirilecek işçiler ile farklı işkolunda yeni tescil edilen işyerlerinden bildirilen işçiler bakımından farklı düzenlemeler yapılmış ise de, maddenin amacı 31/10/2020 tarihine kadar sürecek geçiş döneminde, sürekli işçi kadrolarına geçişi yapılan tüm alt işveren işçilerinin aynı mali ve sosyal haklara sahip olmasını temin etmektir.

Bu noktada, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesinin altıncı fıkrasının son cümlesinde kanun koyucu tarafından yetki başvurusuna dair yapılan özel düzenlemenin dikkate alınması gerektiği hususu belirtilmelidir. Hükme göre 'Bu madde kapsamındaki idarelerde; 6356 sayılı Kanunun geçici 7 nci maddesinde belirtilen mevcut işyerleri bakımından anılan Kanuna uygun olarak yetki başvurusunda bulunulabilir, ancak geçişi yapılan işçiler için yeni tescil edilen işyerlerinde, geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin sona erme tarihinden sonra yetki başvurusunda bulunulabilir.'

Kanun koyucu söz konusu düzenleme ile açık bir şekilde mevcut işyeri bakımından 6356 sayılı STİSK hükümlerine uygun olarak yetki başvurusunda bulunulabileceğini ortaya koymuştur. Burada şu hususu ifade etmek gerekir ki, esasen mevcut işyerleri bakımından mevzuatta öngörülen bir yasak bulunmadığından, yetki başvurusunda bulunulabileceği tabiidir. Bu cümleden olarak, kanun koyucunun yaptığı bu özel düzenlemenin amacının mevcut işyerleri bakımından 696 sayılı KHK ile sürekli işçi kadrolarına geçişi yapılan ve mevcut işyerinden bildirilen işçilerin dikkate alınması gerektiği hususu olduğu sarihtir. Buna göre, 696 sayılı KHK ile sürekli işçi kadrolarına geçişi yapılan ve mevcut işyerinden bildirilen işçiler de yetki tespitinde dikkate alınacaktır.

Kanun koyucunun istisnai düzenleme sevk ettiği husus, farklı işkolundan yeni tescil edilen işyerleri bakımından yetki başvurusunun yapılması durumudur. Maddeye göre yeni tescil edilen işyerlerinde 31/10/2020 tarihinden önce yetki başvurusu yapılamayacaktır. Zaten bu tarih itibariyle de, bu işçiler de mevcut işyerinden bildirilecektir. ...”

3. Değerlendirme

1. İnceleme konusu davada davacı Sendika tarafından ... ve bağlı İl Müdürlüklerinden ... işkolunda yer alan işyerlerinde toplu iş sözleşmesi imzalamak üzere yetki başvurusunda bulunulduğu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının dava konusu 04.03.2020 tarihli ve 624206 sayılı yetki tespiti ile "...söz konusu işyerinde sadece taşeron kapsamında çalışırken, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında kadroya alınan işçiler çalıştığından, söz konusu KHK hükümleri gereğince ilgi yetki tespiti başvurularınız hakkında Bakanlığımızca yapılacak işlem bulunmamaktadır..." şeklinde başvurunun olumsuz sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.

2. Dairemiz bozma ilâmı ile; davacı Sendikanın, başvuru konusu işyerlerinde 696 sayılı KHK ile sürekli işçi kadrosuna geçişi yapılan işçiler haricinde İŞKUR aracılığı ile istihdam edilen yeni işçiler çalıştığı için yetki tespitinin yapılması gerektiğini ileri sürdüğü, davalıların bu iddiayı kabul etmediği, bu çerçevede İlk Derece Mahkemesince yukarıda belirtilen gerekçe ile davanın kabul edildiği görülmekte ise de yapılan araştırmanın eksik olup hüküm kurmaya yeterli bulunmadığı gerekçesiyle araştırılması gereken hususlar belirtilmiş ise de Mahkemece uyulan bozma ilâmının gereği yerine getirilmemiştir. Bu sebeple öncelikle bozma ilâmında belirtilen hususlar araştırılmalı, tespit edilen olgular denetime elverişli şekilde ortaya konulmalı, yetki tespitine esas alınan işçilerin hangi kapsamda istihdam edildiği belirlenmelidir.

3. Ayrıca bozma ilâmında belirtildiği üzere; İŞKUR tarafından ibraz edilen ve ... işyerlerinde 02.04.2018 tarihinden sonra işe giren işçilere ilişkin CD içerisinde yer alan kayıtlar ile yetki tespitine esas alınan işçi listeleri karşılaştırılmadan ve sonuçlar denetime elverişli şekilde ortaya konulmadan hüküm kurulduğundan, yetki tespitine esas alınan işçilerin 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrolarına geçişi yapılan işçilerden olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Bu konuda bir örnek vermek gerekirse ... Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü işyerinde yetki tespitine esas alınan 20 işçi ile İŞKUR aracılığı ile istihdam edilen yeni işçilerin listesi örtüşmemektedir. ... Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü işyeri bakımından da aynı durumun geçerli olduğu görülmektedir.

4. Yukarıda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere 696 sayılı KHK'dan önce asıl işveren işyerine göre farklı işkolunda yer alan alt işveren işyeri işçilerinin sürekli işçi kadrolarına geçişi farklı işkolunda yeni tescil edilecek işyerinde gerçekleştirilecektir. Bu nitelikteki işyerleri bakımından ise 31.10.2020 tarihine kadar yetki başvurusu yasağı bulunmaktadır. Bu itibarla İlk Derece Mahkemesince, yetki tespitine konu işyerlerinin farklı işkolunda yeni tescil edilen işyerlerinden olup olmadığı ile yetki tespitine esas alınan işçilerin 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrolarına geçişi yapılan işçilerden olup olmadığı hususu duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

5. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, yetki tespitine esas alınan işçilerin 696 sayılı KHK yürürlüğe girmeden önce çalıştıkları işyerleri tespit edilmeli, İlk Derece Mahkemesince ... ile Gençlik ve Spor Bakanlığından ilgili tüm kayıtlar getirtilerek yetki tespitine esas alınan işyerlerinin 696 sayılı KHK kapsamında farklı işkolunda yeni tescil edilen işyerlerinden olup olmadığı belirlenmelidir. Yeni tescil edilen işyerlerinin mevcut olması durumunda 696 sayılı KHK'dan önceki dönemde alt işveren işyerine ilişkin sicil bilgileri ve kayıtlar getirtilmeli, yetki tespitine esas alınan işçilerin 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçişi yapılan işçilerden olup olmadığı tespit edilmeli, işverenin 696 sayılı KHK yürürlüğe girmeden önceki mevcut işyerlerine ilişkin bilgi ve belgeler getirtilmeli, bu suretle işyerlerinin ve işçilerin hukuki durumları somut olarak duraksamaya yer vermeyecek ve denetime elverişli şekilde belirlenmeli, bu doğrultuda değerlendirme yapıldıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile verilen karar isabetsizdir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11130, Karar No: 2018/3604, Tarih: 15.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11130 E.  ,  2018/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31/05/2016 tarih ve 2015/676-2016/491 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eczacı olup, krediye ihtiyaç duyduğunu, davalı banka şubesine başvurduğunu, davalının krediyi erken kapatma durumunda %12 oranında “ceza faizi” alınacağını bildirmeksizin müvekkiline genel kredi sözleşmesi sunduğunu ve sözleşmenin son sayfasının müvekkili tarafından imzalandığını, sözleşmenin ilgili kısmının imzalanırken boş bırakıldığını ancak, imza atıldıktan sonra “2” rakamının elle yazıldığını, ardından bu rakamın yanına “1” rakamının ilave edildiğini ve ceza faiz oranının %12 'ye çıkarıldığını, davalının hileye başvurmak suretiyle müşterisini yanılttığını, erken kapatmayla ilgili miktarları müvekkiline e-mail yoluyla gönderdiğini, müvekkilinin ise ihtarnameyle bunu kabul etmediğini bildirdiğini, müvekkilinin başka bir banka şubesinden aldığı krediyi erken ödeyerek %2 oranında erken kapatma komisyonu ödediğini, davalının müvekkilinden aşırı yararlanma yoluyla haksız kazanç elde ettiğini, müvekkilinin ihtirazi kayıtla %12 oranında 26.000,00 TL ödemede bulunduğunu ileri sürerek, fazladan alınan 21.500,00 TL erken kapatma bedelinin 01.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmedeki %12 ibaresinin imza anında mevcut olduğunu, davacının tüm sözleşme hükümlerinin geçerli olacağını kabul ve taahhüt ettiğini, müvekkili bankanın kaybından daha az bir cezai faiz tahsil ettiğinin açık olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda tüm dosya kapsamına göre; diğer bankalarca uygulanan erken kapama komisyon oranlarının ortalamasının % 4,5 olduğu, alınması gereken erken kapama komisyonu tutarının BSMV dahil 10.024,48 TL olduğu, davacıdan 14.569,50 TL fazla komisyon tahsil edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabülüne 14.569,50 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 746,43 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9673, Karar No: 2013/15132, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9673 E.  ,  2013/15132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan kayısı ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, kayısının 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir liste ile 15 yaş kayısı ağacının yaş ve cinsine göre ağaç başına (2011 yılı) rayiç değerlerini gösterir listenin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden ve ...n Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç enkazının davalılara bırakılıp bırakılmadığına ilişkin bilgi ve belgelerin davacı kurumdan,

Sorularak, alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1939, Karar No: 2025/5166, Tarih: 24.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/1939 E.  ,  2025/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/4168 E., 2024/3187 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.12.2024 tarihli ve 2024/4168 E., 2024/3187 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 03.12.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8020, Karar No: 2017/3803, Tarih: 06.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8020 E.  ,  2017/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- Adli para cezasına ilişkin taksitlendirmede taksit aralıklarının hükümde belirtilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 228/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 5 günün 4 güne indirilmesi, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 liradan hükmolunan 100,00 TL adli para cezasının 80,00 TL'ye indirilmesi, hükümde adli para cezasının taksitlendirildiği bölümde yer alan "5 eşit taksitle" ibaresinden önce "birer ay ara ile" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12652, Karar No: 2020/828, Tarih: 15.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12652 E.  ,  2020/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç adı, gerekçeli karar başlığında doğru olarak “iş yeri dokunulmazlığını bozma” şeklinde yazılmış ise de, hüküm fıkralarında “konut dokunulmazlığını bozma” şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 142/1-a maddesinde "suça konu eşyanın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunmasından" söz edilip, bu binaların eklentisinden açıkça söz edilmemesi karşısında, dosya içerisindeki krokiye göre etrafı duvar ile çevrili ... İlköğretim Okulunun bahçesindeki ayrı bir bina niteliğinde olan kantinden müştekiye ait eşyaların çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından eylemin gece vakti işlenmiş olması nedeniyle TCK'nın 143/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4. maddesi gereğince aynı Kanun'un 53/1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4. maddesi gereğince aynı Kanun'un 53/1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde sayılan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29824, Karar No: 2014/1768, Tarih: 30.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/29824 E.  ,  2014/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık ve Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, müdahil idare vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında, kurulan hükmün ONANMASINA,

II- Müdahil vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin temyizine yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesindeki cezasının miktarına göre tabi olduğu, aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. Maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 17.01.2000 gününden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. Maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında sahtecilik suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Müdahil vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında teşekkül halinde kaçakçılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyizine gelince;