muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2260, Karar No: 2014/21420, Tarih: 11.12.2014

1- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, maddede yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kendini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, maddede yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi ve "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılan idareye verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1557, Karar No: 2022/18057, Tarih: 29.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1557 E.  ,  2022/18057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda ... ... tarafından verilen davanın kabulüne dair karara davacılar vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen itirazın kısmen kabulüne dair kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 17.07.2016 tarihinde, davacıların kızı....'nın yolcu olduğu davalıya zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini beyanla, destekten yoksun kalma tazminatı belirlendiğinde ıslah etme ve talebi yükseltme hakkı saklı kalmak üzere, 2.500'er TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılamada ... için talebini 70.879,34 TL'ye, ... için talebini 80.348,32 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile 151.277,66 TL tazminatın 04.07.2017 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davacılar vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davalı vekilinin itirazının kabulü ile ... kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile baba ... için 44.101,12 TL, davacı anne Havva için 59.145,75 TL olmak üzere 103.246,87 TL destekten yoksun kalma tazminatının 04.07.2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, ... kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hükme esas alınan 03.03.2018 tarihli hesap raporunda davacı tarafa ayrılan destek payının dairemiz yerleşik uygulamalarına uygun olmakla, benimsenmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre; davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazasında ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Diğer yandan; Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası

Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Somut olayda; davacıların hak kazanabileceği destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması için alınan ve ... tarafından da karara esas kabul edilen 03.03.2018 tarihli aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak, işleyecek devre bakımından "devre başı ödemeli belirli süreli rant" yöntemi kullanılarak tazminat hesabı yapıldığı; ... tarafından, TRH 2010 ve % 1,8 teknik faiz esasıyla hesap yapılan tazminata göre karar verildiği görülmektedir. Dairemizin içtihatları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılması yerinde olmakla birlikte % 1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından "devre başı ödemeli belirli süreli rant" yöntemi kullanılması doğru olmamıştır. Ancak davacı tarafın PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile hesaplama yapılmasını talep ettiği anlaşılmakla, davacı için, PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, % 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından "progresif rant" formülü kullanılarak tazminat hesaplamasının yapılması gerektiği dikkate alınmak suretiyle, bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 29.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1009, Karar No: 2014/3470, Tarih: 10.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1009 E.  ,  2014/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmek, kasten öldürmeye yardım etmek, kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ... için, 5237 Sayılı TCK.nun 81/1,29/1, 62/1,63 ve 54 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

2-Sanık ... için, 5237 Sayılı TCK.nun 81/1,39/1-2-b, 62/1,63 ve 54 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası,

3-Sanık ... için,

a-)237 Sayılı TCK.nun 81/1,29/1, 62/1,63 ve 54 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

b-)5237 Sayılı TCK.nun 86/2,29/1,62/1,63 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası,

4-Sanık ... için, kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine,

5-Sanık ... için,

a-)Mağdur ...'a yönelik eylemi

nedeniyle, kamu davasının 5237 Sayılı TCK.nun 73/4 maddesi uyarınca düşürülmesine,

b-)...'e yönelik eylemi nedeniyle, C.M.K. nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

c-)...'a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK.nun 86/2,29/1,62/1,63 maddeleri uyarınca 75 gün adli para cezası, C.M.K. nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Müdahil sanık... vekilinin 23.01.2013 tarihli süre tutum dilekçesi ve 06.03.2013 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi içeriği dikkate alındığında, temyiz istemini, müvekkili... hakkında işlediği iddia olunan suçlardan kurulan hükümler ve sanık... un kendisine karşı işlediği kasten yaralama ve babası maktül ...’e karşı işlediği kasten öldürme suçlarından kurulan hükümler ile sınırladığı, sanıklar... ve ...’in öldürme suçları ile ilgili temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar... ve ... hakkında öldürme suçlarından kurulan hükümler müdafılerinin temyiz istemi ile sınırlı olarak incelenmiş, sanık A1i ... hakkında...’a karşı işlediği iddia olunan kasten yaralama suçundan kurulan düşme kararı inceleme dışı bırakılmıştır.

b-Müdahil sanık... hakkında mağdur ...’e karşı işlediği iddia olunan kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile mağdur ...’a karşı işlediği iddia olunan kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükmü temyizde hukuki menfaati bulunmadığından, vekilinin gerekçeye de yönelmeyen temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2- Müdahil sanık...’un, mağdur...'a karşı işlediği kasten yaralama suçu ile ilgili olarak CMK.nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK.nun 231/12 maddesine göre itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallinde itiraz mercii tarafından gereği yapılmak üzere dosyanın bu suç yönünden inceleme yapılmaksızın itiraz merciine gönderilmek üzere CMK.nun 264 maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Müdahil sanık...’un, mağdur...'a karşı işlediği kasten yaralama suçu ile ilgili olarak CMK.nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK.nun 231/12 maddesine göre itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallinde itiraz mercii tarafından gereği yapılmak üzere dosyanın bu suç yönünden inceleme yapılmaksızın itiraz merciine gönderilmek üzere CMK.nun 264 maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

3- Maktülün oğlu... ile sanık...'un karşılıklı olarak birbirlerine küfredip, birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettikten sonra sanık... un amcası olan sanık...’e ait işyerine girerek eline bıçak ve sopa alarak tekrar dışarıya çıktığı ve maktülün bulunduğu tanık...’ye ait işyerine doğru gittiği sırada maktülünde elinde bıçakla dışarı çıktığı ve karşılıklı olarak birbirlerine saldırdıkları, bu sırada sanık...’in, işyerinde çalışan sanık ...’den kendisine bıçak vermesini istediği, sanık ...’in verdiği bıçakla maktül ve sanık...'un kavga ettikleri yere giderek kavgaya katıldığı, maktülle karşılıklı bıçakla birbirlerine saldırdıkları, sanık...’in maktulün boyun bölgesine bıçakla vurduğu, maktulün boyun bölgesindeki kesinin öldürücü nitelikte olduğu gibi göğüs sağ koltuk altı ve sırt sol tarafta 11 kaburga seviyesinden aldığı yaralarında öldürücü nitelikte olduğu, kavga sırasında, sanık...’in de sol el bileğinden, sol mandibula, batın ve gluteal bölgesinden kesici delici aletle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; maktülden kaynaklanan ve sanık...’e yönelen haksız fiil niteliğindeki eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK nun 29. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza belirlenmesi yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, maktülden kaynaklanan ve sanık ...'’e yönelen haksız fiil niteliğinde herhangi bir hareket olmadığı halde bu sanık lehine hiçbir gerekçe gösterilmeksizin haksız tahrik hükmünün uygulanması ve cezasından azami oranda indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten öldürme, sanık ...’ın kasten öldürme, kasten yaralama, sanık ...’in kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık... müdafiinin meşru savunma koşullarının varlığına, suç vasfına vs.ye, sanık... müdafiinin sübuta, suç vasfına, delillerin takdirinde hata edildiğine, sanık ... müdafiinin sübuta vs.ye, müdahil... vekilinin haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanık ...’in suçunda olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık ...’ın kasten öldürme suçu ile ilgili olarak; T.C. Anayasası’nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, soruşturma aşamasında sanığa tayin edilen müdafii için belirlenen 179 TL zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına, sanıktan alınmasına karar verilen yargılama gideri toplamının 370.47 olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, sanık ...

hakkında öldürme, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

hakkında öldürme, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

a-Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; Olay günü akşam saat 21.00 sıralarında alkollü olan maktülün ulu orta küfür ettiği, arkadaşı olan tanık...’nin maktülü alarak işyerine götürdüğü, maktülle aralarında husumet bulunan ve maktülün işyerleri yakınında kendilerine küfür ettiğini düşünen sanık...’un kısa bir süre sonra maktülün oğlu olan... ile karşılaşınca karşılıklı olarak...’la birbirlerine küfredip, birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettikleri, daha sonra sanık...'un amcası olan...’e ait işyerine girerek eline bıçak ve sopa alarak tekrar dışarıya çıktığı ve maktülün bulunduğu tanık...’ye ait işyerine doğru gittiği sırada maktülünde elinde bıçakla dışarı çıktığı ve karşılıklı olarak birbirlerine saldırdıkları, bu sırada...’in, işyerinde çalışan ...’den kendisine bıçak vermesini istediği, ...’in verdiği bıçakla maktül ve sanık...'un kavga ettikleri yere giderek maktülün boyun bölgesine bıçakla vurduğu, maktülün boyun bölgesindeki kesinin öldürücü nitelikte olduğu gibi göğüs sağ koltuk altı ve sırt sol tarafta 11 kaburga seviyesinden aldığı yaralarında öldürücü nitelikte olduğu, kavga sırasında, sanık...'un da sağ hemitoraks, sağ gluteal, sol uyluk bölgesinden kesici delici aletle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; maktülden kaynaklanan haksız fiil niteliğindeki eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK. nun 29. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada ceza adaletinin sağlanması açısından hak ve nesafet kuralları gereğince alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b-Sanık...'un adli sicil kaydına göre; İzmir 7.Sulh Ceza Mahkemesinin 18.03.2010 tarihli ve Esas 2009/224, Karar 2010/427 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 86/2,3, 52/2-4 maddeleri uyarınca verilen 740 TL adli para cezasının, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 01/02/2011 gün ve 2011/8/16/17 sayılı kararında açıklandığı üzere kesin nitelikteki ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başka mahkumiyetlerinin bulunması nedeniyle, bu mahkumiyetlerin kesinleşme ve infaz şerhi verilmiş onaylı örnekleri getirtildikten sonra tekerrür hükümlerinin uygulanması konusunda değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık... müdafii ile müdahil... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükümlerin

Yasaya aykırı ve sanık... müdafii ile müdahil... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükümlerin

tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanık... müdafiinin tahliye isteminin reddine, 10.06.2014 gününde oybirliği le karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10417, Karar No: 2013/9466, Tarih: 09.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10417 E.  ,  2013/9466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.02.2012 tarih ve 2009/917-2012/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının arsasında hafriyat çalışması yaptığı sırada gerekli ve yeterli önlem almaması nedeniyle İSKİ’ye ait su borusunu kırdığı, kırılan borudan akan suyun hafriyat alanında birikerek müvekkili nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altında bulunan işyerine zarar verdiği, 17.381,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödediğini, sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, 17.381,00 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasar gören İSKİ borusundan akan suyun müvekkilinin inşaatından daha yüksekte bulunan davacının sigortalının işyerine zarar vermeyeceğini, sigortalının işyerinde bulunan su kuyusunun yağan yağmurlardan sonra zaman zaman taşarak işyerine zarar verdiğini, kırılan su borusundan 27.90 m3 su aktığının bildirildiğini, bu miktarda suyun davacının iddia ettiği oranda hasara yol açmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu hasarın davalının arsasında yaptığı kazı neticesinde meydana gelmediği, davacının sigortalısının işyerinin bodrum katında bulunan kuyuda toplanarak dışarıya taşan suyun neden olduğu, davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, 04.04.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre dava konusu hasarın davalının arsasında yaptığı kazı neticesinde meydana gelmediği, davacının sigortalısının işyerinin bodrum katında bulunan kuyuda toplanarak dışarıya taşan suyun neden olduğu, davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda, dava konusu işyerinde hasara neden olan suyun sigortalının kendi binasının altındaki kuyuda bulunan pompanın devreye girmeyerek kuyuda toplanan ve yükselen suyun kuyudan taşarak bodrum kata ve içindeki emtialara zarar verdiği belirtilmiştir. Ancak, davacı

vekili mahkemenin hükme esas aldığı 04.04.2011 tarihli raporuna karşı itirazında, olaydan hemen sonra kolluk kuvvetlerince tutulan tutanakta davalının hafriyat yaptığı taraftan sigortalı işyerine su sızdığının tespit edildiğini, sigortalı işyerinin zemininde 11-12 cm su birikintisi bulunduğunu, arazinin gevşek yapıda geçirgen olduğunu, yer altı suyu da ihtiva ettiği için bölgede yapılacak kazılar sırasında çıkacak suyun alandan uzaklaştırılması için gerekli önlemler alınmadığını, bilirkişilerce nedensellik bağının yeterince irdelenmediğini ileri sürmüştür. Mahkemece, davacının sigortalısının işyerinin bodrum katında bulunan kuyudaki suyun artmasına davalının eyleminin neden olup olmadığı, illiyet bağının kesilip kesilmediği, davacının sigortalısının pompasının da devreye girmemesinin müterafik kusur kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği konusunda gerektiğinde yeni bir bilirkişi raporu alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmek gerekirken anılan hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.