muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1612, Karar No: 2018/642, Tarih: 01.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/1612 E.  ,  2018/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından ... müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait 20,00 TL değerindeki 10 adet kutu kolayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, ... hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8995, Karar No: 2011/15930, Tarih: 11.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8995 E.  ,  2011/15930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 05.04.2011 günü temyiz eden davacı idare vekili Av....'ın yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kadığı gönderilmesine rağmen gelmediğinden, temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın mücavirindeki kadastro parsellerinin dahi 2010 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerleri 102,00-TL olarak bildirdiği halde, dava konusu taşınmazın emlak vergi değeri 17,00-TL olarak bildirilmiştir.

Bu kadar farklı değerler tereddüt uyandırdığından, bunun nedeni de açıklanacak şekilde dava konusu taşınmazın 2010 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Değeri, resen belirlenen emlak vergi değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden yeniden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3418, Karar No: 2012/3721, Tarih: 02.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3418 E.  ,  2012/3721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, kadastro öncesi zilyetlik hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 2.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5626, Karar No: 2013/26685, Tarih: 25.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5626 E.  ,  2013/26685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Haberleşmenin gizliliğini ihlal etme

Hüküm : Beraat

Haberleşmenin gizliliğini ihlal etme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; ülke çapında çeşitli iş kollarında faaliyeti olan ve kamuoyu tarafından bilinen bir şirketler grubunun üst düzey yöneticisi olan katılan ile Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanının, şirketin devlete olan vergi borcu nedeniyle yaptıkları telefon görüşmesine ilişkin konuşma kaydının, 24.02.2009 tarihinde, çeşitli internet sitelerinde yayınlanması üzerine, aynı haberin, sanığın sorumlu yazı işleri müdürü olduğu günlük süreli yayın yapan “Akşam” gazetesinin 25.02.2009 tarihli nüshasının 9. sayfasında “Devletle ceza pazarlığı” başlığı altında, her iki şahsın fotoğrafları ile birlikte, haber içeriğinde yapılan telefon görüşmesi dökümü ile birlikte yayınlandığı, eser sahibinin belli olmaması nedeniyle 5187 Sayılı Kanunun 11. maddesi gereğince sorumluluğun, gazetenin yazı işleri müdürü olan olan sanıkta olduğu, bu itibarla katılanın, vekili aracılığıyla, sanık hakkında, haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan şikayetçi olması üzerine başlatılan adli soruşturma sonucunda, sanık hakkında dava açılması şeklinde gelişen olayla ilgili olarak yapılan değerlendirmede,

Sanığın sorumlu yazı işleri müdürü olduğu gazetede yayımlanan haberin, daha önceden video paylaşım siteleri ile çeşitli haber sitelerinde paylaşılmış olması, bunun yanında haberin, tahkir edici ve direk suçlayıcı dil kullanılmadan verilmesi, yayımlanan konuşma dökümünün de, yorum katılmadan ve kaynak belirtilerek yayımlanmış olması, haber içeriğinin görünür gerçeğe uygun olması, kamuya mal olmuş bir holdingin üst düzey yöneticisi olan katılan ile Maliye Bakanlığında Gelir İdaresi Başkanı olan üst düzey bürokrat ile yaptığı, miktarı yüksek bir vergi borcunun düşürülmesi ile ilgili olarak yapılan telefon görüşmesinin haberinin yapılmasında, bürokratın yürüttüğü kamu hizmetinin niteliği ve toplum içindeki konumu gereği, haberde kamu yararı ve toplumsal ilginin bulunması, haberi yapılan konunun güncel olması, haberde kullanılan ifadelerin ve haberle beraber yayımlanan fotoğrafların, habere konu olayla fikri bağlantısının bulunması, sonuç olarak, haberin verilişinde ölçülülük ilkesinin ihlal edilmemiş olması karşısında, yayımlanan haberin, basının haber verme hakkı sınırları içerisinde kalması sebebiyle, katılanın, sanık tarafından haberleşmesinin gizliliğinin ihlal edildiğinin kabulünün mümkün olmadığı, ayrıca haberde yer alan sözlerin, katılanın küçük düşmesine yol açan değer yargısı içerecek, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte de bulunmadığı, kullanılan üslupla konunun okuyucuya aktarılması sırasında, hukuka uygun çerçevenin dışına çıkılmadığı, dolayısıyla hakaret suçunun da unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin delillerin yanlış değerlendirildiğine, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine dair yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/325, Karar No: 2020/1889, Tarih: 27.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/325 E.  ,  2020/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mülkiyet Hakkı Tanınması, Değer Artış Payı Ve Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 14.05.2019 tarihli ve 2018/748 Esas, 2019/4999 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde ziynetleri ve birikmiş parası ile katkıda bulunarak muris adına 4 nolu meskenin satın alındığını açıklayarak, aile konutu olan bu mesken yönünden TMK'nin 652 ve 240. maddeleri gereğince mülkiyet hakkının davacıya özgülenmesini, bu taleplerin kabul görmemesi halinde ise fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 52.000,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., murisin daha önceden sahip olduğu taşınmazını satarak ele geçen para ve murisin TTK'den aldığı kıdem tazminatını, Amele Birliği Başkanlığı'ndan aldığı sandık parasını da dahil ederek dava konusu meskeni satın aldığını, davacının katkısının bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... kayyımı, temsilcisi olduğu ...’ün haklarına bir halel gelmesini istemediğini bildirmiştir.

Davalı ... tebligata rağmen yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Davalı ..., murisin daha önceden sahip olduğu taşınmazını satarak ele geçen para ve murisin TTK'den aldığı kıdem tazminatını, Amele Birliği Başkanlığı'ndan aldığı sandık parasını da dahil ederek dava konusu meskeni satın aldığını, davacının katkısının bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... kayyımı, temsilcisi olduğu ...’ün haklarına bir halel gelmesini istemediğini bildirmiştir.

Davalı ... tebligata rağmen yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece verilen 26.11.2013 tarihli ilk kararda, davanın kabulüne, 4 nolu bağımsız bölümünün tapu kaydının iptali ile TMK'nin 240/3 maddesi uyarınca davacıya mülkiyet hakkı tanınmasına ve taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, davacının katılma alacağı ve 1/4 oranında miras hissesi mahsup edilmek suretiyle davacı tarafça mahkeme veznesine depo edilen 22.500,00 TL'nin 1/4'er miras payları oranında hesap edilen 7.500,00 TL'sinin davalı ...'ye, 7.500,00 TL'sinin davalı ...'ye ve 7.500,00 TL'sinin dahili davalı ...'a ödenmesine karar verilmiştir. Davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz itirazı üzerine yapılan inceleme sonucu Daire'nin 08.07.2014 tarihli, ve 2014/5677 Esas, 2014/14501 Karar sayılı ilamıyla davanın; TMK'nin 227. maddesi uyarınca değer artış payından kaynaklanan alacak ve katılma alacağı isteğine ilişkin olduğu ancak mahkemece usulüne uygun olarak araştırma ve inceleme yapılmadığına, Yasa ve Daire uygulmasına uygun şekilde hesap yapılması gerektiğine ve davacı vekilinin TMK'nin 240. maddesi gereği mal rejimi ölüm nedeniyle sona erdiğinde, sağ kalan eşin bu rejimden kaynaklanan ayni hakkı talebiyle birlikte TMK'nin 652. maddesi uyarınca miras payına ilişkin olarak meskenin davacıya özgülenmesi isteminde bulunduğuna, TMK'nin 652 maddesine dayalı talep yönünden görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesi olduğundan bu istek yönünden davanın tefrik edilip görevli ve yetkili Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerektiğine işaret edilerek, her iki taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm bozulmuştur. Taraf vekillerince yapılan karar düzeltme isteklerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde 18.07.2017 tarihli kararda, davanın kabulü ile 4 nolu meskenin tapu kaydının iptali ile TMK'nin 240/3. maddesi uyarınca davacıya mülkiyet hakkının tanınmasına ve taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, davacının katılma alacağı ve 1/4 oranında miras hissesi mahsup edilmek suretiyle davacı tarafça mahkeme veznesine depo edilen 25.502,00 TL'nin 1/4'er miras payları oranında hesap edilen 6.375,50 TL'sinin davalı ...'ye, 6.375,50 TL'sinin davalı ...'ye, 6.375,50 TL'sinin davalı ...'a ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairece, Yerel Mahkemenin kararı 14.05.2019 tarihli ve 2018/748 Esas, 2019/4999 Karar sayılı ilamla murise ödenen kıdem tazminatının 4 nolu meskenin alımında kullanılıp kullanılmadığı hususunda bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek, temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile hüküm bozulmuştur. Davalılar ... ve ... vekili süresi içerisinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalılar ... ve ... vekilinin diğer itirazlarının incelenmesine gelince;

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemece, tasfiyeye konu 4 nolu meskenin edinilmesinde davacı kadının ziynetlerinin kullanıldığı kabul edilerek değer artış payı ve artık değere katılma alacağının hesaplandığı, 14.05.2019 tarihli ilamında davalıların 4 nolu meskenin alınmasında murisin kıdem tazminatının kullanılıp kullanılmadığının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu; ancak davalılar vekilin cevap dilekçesinde ayrıca "murisin Amele Birliği Başkanlığı'ndan aldığı sandık parasının da meskenin edinilmesinde kullanıldığına" yönelik kişisel mal savunmasında bulunduğu, savunma gereği bildirdiği delillerin toplanmadığı ve kişisel mal savunmasının değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. O halde, Mahkemece yapılacak iş, davalılar vekilinin “murisin Amele Birliği Başkanlığı'ndan aldığı sandık parasının da meskenin edinilmesinde kullanıldığına” yönelik kişisel mal savunması olduğu göz önünde bulundurularak, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi olmalıdır

SONUÇ: Davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteğinin (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle yerinde görüldüğünden kısmen kabulü ile Dairemizin 14.05.2019 tarihli ve 2018/748 Esas, 2019/4999 Karar sayılı bozma ilamının 2. bendine ilaveten, davalılar vekilinin “murisin Amele Birliği Başkanlığı'ndan aldığı sandık parasının da meskenin edinilmesinde kullanıldığına” yönelik kişisel mal savunması olduğu dikkate alınarak, savunma yönünden araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği yönündeki bozma sebebinin de eklenmesi suretiyle Yerel Mahkeme kararının BOZULMASINA, davalılar ... ve ... vekilinin sair karar düzeltme taleplerinin (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, HUMK'un 442.maddesi gereğince aynı mahkeme ilamı ile ilgili bir defadan fazla karar düzeltme isteğinde bulunulamayacağından ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9318, Karar No: 2009/12540, Tarih: 25.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/9318 E.  ,  2009/12540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gebze Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :10.03.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.(TMK.md.168)Yerleşim yeri ise bir kimsenin "sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir"(TMK.md.19/1)

Davacının, 2008 yılının Ağustos ayında ortak konuttan ayrılarak baba evinin bulunduğu Gebze'ye geldiği ve ailesi ile oturduğu, çocuklarının okul kayıtlarını naklen buraya aldırdığı, yerleşim yerini de naklettiği yaklaşık 3 ay sonra 05.11.2008 tarihinde boşanma davası açtığı görülmektedir. Gerçekleşen bu olgular karşısında davacının yerleşim yerinin Gebze olduğu anlaşılmaktadır. O halde davalının yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyize konu hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine   oybirliğiyle karar verildi.25.06.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/18303, Karar No: 2014/23308, Tarih: 25.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/18303 E.  ,  2014/23308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 11/06/2014

Numarası : 2013/157-2014/197

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, müvekkilinin Dörtdivan Metro Tesislerinde alt işverenler ve asıl işveren davalı şirkette, Aralık 2007 tarihinden itibaren teknisyen olarak çalıştığını, davalının asıl işveren olduğu, günlük net 32,50 TL ücret aldığını asgari ücretten artan kısmın elden ödendiğini bildirerek fazla mesai, hafta sonu, yıllık izin, bakiye ücret, ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacaklar bakımından 10 ve 5 yıllık zamanaşımı kuralının cari olduğunu, miktar belirtmeden açılan davanın HMK'na aykırı olduğunu, müvekkil şirkete husumet yöneltilemeyeceğini husumet itirazında bulunduklarını ayrıca işçilik alacaklarını kabul etmediklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında fazla çalışma alacağına uygulanan hakkaniyet indirimi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda mahkemece davacının asgari ücretle çalıştığı ve ayrıca tanıklarca da doğrulandığı için fazla mesai çalışmasının olduğu kabul edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla mesai alacağına hükmedilirken; makul oran olarak ilke kararlarında istikrar kazanan oranların dışına çıkılarak ve hakkın özünü etkileyerek ortadan kaldıracak şekilde %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılmış olmasında isabet görülmemiş ve karar bu yönüyle daha düşük bir oranda indirim yapılmak üzere bozulmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 25/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4700, Karar No: 2019/5630, Tarih: 08.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4700 E.  ,  2019/5630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ... 5. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, kendisine kayyım tayini istenilen ...'in adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Mahkemesi ise kayyım atanması talep edilenin adresinden emniyet vasıtası ile yapılan araştırmada kayyım atanması talep edilenin "..." adresinde ikamet etmekte iken 3 yıl önce bu adresi terk ettiği, açık adresini bilen olmadığı tespit edilmiştir.Kısıtlı ...'in ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/526 Esas sayılı dosyasında verilen karar ile vesayet altına alındığı, .... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/526 Esas sayılı dosyasında yapılan emniyet araştırmasında .... Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı, .... 28/03/2017 tarih 360 sayılı yazı cevabı ekindeki tutanakta ...'in "... Mahallesi ... adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 28/03/2017 tarih 360 sayılı yazı cevabı ekindeki tutanakta ...'in "... Mahallesi ..." adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.