muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15591, Karar No: 2022/7937, Tarih: 11.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/15591 E.  ,  2022/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2012 tarihli, 2012/11319 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takkvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılmış ise de; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaanın 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarına ilişkin olduğu, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla, mahkeme tarafından öncelikle 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda dava şartı yokluğu nedeni ile davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla 2010 takvim yılında vergi usul kanununa muhalefet suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14326, Karar No: 2018/5024, Tarih: 04.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/14326 E.  ,  2018/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yargılama aşamasında suça konu yere yatmak amacıyla girdiğini, bardak sulardan bir tane içtiğini o esnada yakalandığını belirtmesi karşısında; hırsızlık eylemi tamamlandığı halde yazılı şekilde teşebbüs hükümleri uyarınca sanığın cezasından indirim yapılması,

2-Mağdurun deposunda bulunan kutu bardak şeklindeki sulardan bir tanesini içen sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 04.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18299, Karar No: 2012/28017, Tarih: 20.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/18299 E.  ,  2012/28017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut arama tutanağı, ön inceleme raporu ile soruşturma evraklarından suç teşkil eden yasak nitelikte sustalı bıçağın hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...'te ele geçtiği, sanık ...'da ele geçen bıçağın ise ekspertiz raporu ile yasak nitelikte olmadığının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19032, Karar No: 2017/10180, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19032 E.  ,  2017/10180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin ./..

-2-

Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dâhil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

-2-

Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dâhil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1559, Karar No: 2012/749, Tarih: 17.05.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/1559 E.  ,  2012/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Uyuşmazlık, TTK'nun 1279 vd maddeleri gereğince davacıya ait sigortalı konutta yer hareketi nedeniyle meydana gelen hasarın karşılığı olan 149.000 TL'nin davalı ... şîrketinden sigorta teminatı kapsamında tahsiline isteminden kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi 11. Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 11.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 17.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/50, Karar No: 2012/2307, Tarih: 21.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/50 E.  ,  2012/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elbistan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı vekili; davacının davalı belediyede işçi olarak çalıştığını, müvekkilinin İş Kanunu’na aykırı olarak işten çıkarıldığını, davacının  çalışmaya başladığından itibaren maaş  ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının eksik ödendiğini, buna dayanarak dava açtığını, davalı belediyede bu davadan dolayı müvekkilinin kötü niyetli olarak işten çıkarıldığını, davalı belediyenin müvekkilini işten çıkarırken toplu iş sözleşmesinde belirtilen  şartlara aykırı olarak işten çıkarıldığını, iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini, disiplin kurulu kararı olmadan işten çıkarıldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaparak  işe gelmediğini, işe devam etmesi için ihbarname gönderildiğini, ancak yine de işe dönmediğini, bu nedenle meclis kararı alıp davacı ve davacı ile birlikte devamsızlık  yapan çalışanların iş sözleşmelerine son verdiklerini, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı  belediye tarafından  iş sözleşmesinin feshinin geçerli bir nedene dayandığının ispat edilemediği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine  karar verilmiştir.

Hüküm davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 14. maddesinin aksine, 4857 sayılı Kanun'da ücretin peşin ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sonra ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

1475 sayılı Kanun döneminde, toplu olarak hareket etmemek ve kanun dışı grev kapsamında sayılmamak kaydıyla 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi uyarınca ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini ifa etmekten, yani çalışmaktan kaçınabileceği kabul edilmekteydi. 4857 sayılı Kanun'da ise ücret daha fazla güvence altına alınmış ve işçi ücretinin yirmi gün içinde ödenmemesi durumunda, işçinin iş görme edimini yerine getirmekten kaçınabileceği açıkça düzenlenmiş, toplu bir nitelik kazanması halinde dahi bunun kanun dışı grev sayılamayacağı  yine 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından  belediye meclisinin 05.05.2011 günlü kararı  ile devamsızlık nedeniyle feshedildiği  09.05.2011  günlü fesih bildirimi ile   feshedilmiştir.

Dosya  içeriğine  göre  davacının  ücretinin ödenmemesi nedeni ile işgörme edimini yerine getirmediğine ilişkin  davalı belediyeye hitaben yazdığı  dilekçeler mevcut ise de  davalı  belediye tarafından   davacı işçi  hakkında  devamsızlık tutanakları tutulduğu, davacı hakkında devamsızlık nedeni ile   davacının ücretinden ücret  kesintisi yapıldığı,  davacının işe dönmesi için  ihtarname tebliğ edildiği,  buna rağmen  davacının işe  devam etmemesi üzerine   iş sözleşmesinin  devamsızlık nedeni ile  feshedildiği anlaşılmaktadır.  Yine davalı Belediye davacının  ikramiye alacağı olduğu bildirilmiş  ancak  sözkonusu  ikramiyenin  hangi  döneme ilişkin olduğu  dosya içeriğinden  anlaşılamamaktadır.

Mahkemece davalının feshin geçerli nedene dayandığı ispatlanamadığı gerekçesiyle  davanın kabulü yönünde karar verilmiş ise de yapılan araştırma  hüküm kurmaya elverişli değildir.

Buna göre mahkemece yapılacak iş  fesih tarihi itibari  ile davacının  davalı işyerinden ücret alacağı  bulunup  bulunmadığı,  işveren tarafından  bildirilen ikramiyelerin hangi  döneme ilişkin olduğu, işyerinde ikramiyelerin ödeme tarihleri  belirlenmeli,  işçinin  ödenmeyen ücret alacağın bulunduğunun tespit  edilmesi halinde  işveren tarafından tutulan  devamsızlık tutanakları ve dosyadaki  diğer  tüm deliller  yeniden bir değerlendirmeye  tabi tutularak   sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/02/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2452, Karar No: 2021/6773, Tarih: 24.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2452 E.  ,  2021/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

...

...

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde, 16.11.2012- 02.04.2014 tarihleri arasında aylık 2.600,00-TL net ücret ile çalıştığını, bildirimlerinin gerçek ücreti üzerinden yapılmadığı gerekçesiyle prime esas kazançların gerçek ücretleri üzerinden tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı şirket vekili, davacının iş müracaatında 1000-TL-1500-TL aralığında ücret talep ettiğini, 942,86 TL ücret ile işe başladığını ve şirketçe bu şekilde bildirimde bulunulduğunu, noter sözleşmelerinde kamu sektöründe çalışan 8/1 derecesindeki mühendisin maaşı dikkate alınarak ilgili mühendislik odası tarafından belirlenen taban ücretinden daha düşük miktara noterlikçe sözleşme yapılamamakta olduğunu, davacı işe giriş sırasında sigorta kurumuna bildirilen maaş miktarı kadar ücretle çalışması konusunda karşılıklı anlaşıldığını, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, eksik bildirildiği iddia olunan tutarlara ilişkin davacı tarafından kurum nezdinde yapılmış herhangi bir itiraz yahut şikayet olmadığının görüldüğünü, hizmet tespiti davalarında prime esas tutarların hiçbir kuşku ve tereddüde yer vermeyecek ölçüde ispatlanması gerektiğini, bu davaların öncelikle yazılı belge ile ispatlanması gerektiğini, davacıya ait ücret bordrolarının getirtilmesi, tanık dinletilecek ise sadece tespiti istenen sürelerde işyerinden verilen bordrolarda ismi bulunan kişilerin dinlenilmesi gerektiğini, davacının iddiasında samimi olmadığını, çalışanların çalışma süreleri ile ücret miktarlarını gösterir bordroların işyerinde asılı bulundurulmasının yasa gereği olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının davalı şirkette çalıştığı 16.11.2012-02.04.2014 tarihleri arasındaki süreler itibari ile sigorta primine esas kazancının aylık net 2.600,00TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının davalı şirkette çalıştığı 16.11.2012-02.04.2014 tarihleri arasındaki süreler itibari ile sigorta primine esas kazancının aylık net 2.600,00TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davanın kabulüne dair ilk karar ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 04/07/2017 tarih 2017/1477- 2017/1456 karar sayılı ilamı ile "“Davacının iş başvurusunda 1000-1500 TL ücret istediğini belirtmesi ve kendi el yazısı ile düzenlenen dosyada mevcut belgede maaşını 1750 TL olarak belirtmesi gözetildiğinde noterde düzenlenen sözleşme ile belirlenen ücretin gerçeği yansıtmadığı anlaşılmaktadır. Odanın belirlediği ücretten daha az ücretle davacının çalıştırılması kendi mevzuatı içinde müeyyideye bağlanabilecek bir husustur. Dolayısıyla bu belgeler davanın kabulüne yeterli değildir. Ancak SGK dışındaki taraflar arasında işçi alacaklarına ilişkin bir dava bulunduğu, temyiz incelemesi için Yargıtay'da bulunan bu davada da ücretin 2600 TL olarak kabul edildiği görülmektedir. Anılan dosyanın kesinleşmesi halinde bu dosya için güçlü delil teşkil edeceği ortadadır. Sonuç olarak; temyiz incelemesi için Yargıtay'da bulunan dosyanın sonucu beklenerek diğer delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu gerekliliğe uyulmaması doğru olmamıştır.” gerekçesiyle ortadan kaldırılması üzerine, 2017/199 esasına kaydı yapılarak yargılamaya devam edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, yeniden verilen karara karşı davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun, “ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı” gerekçesiyle HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, yerel mahkeme tarafından eksik inceleme yapıldığını, davanın beş yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, tanık beyanının hükme yeterli olmadığını, davacının davasını vizite kağıdı, bildirge, bordro, maaş bordrosu, izin kağıdı vs. yazılı belgelerle ispatlaması gerektiğini, davacının dosyaya bu sayılan belgelerden hiçbirini sunamadığı gibi bordro tanığı da dinletemediğini, davanın reddi gerekirken kabulünun hatalı olduğunu, davanın açılmasına kurumun sebebiyet vermediğini, kararının bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME: