muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8383, Karar No: 2016/6866, Tarih: 06.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/8383 E.  ,  2016/6866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait römorkun davalı tarafından kaskolandığını, kaza tarihinde römorkun yük boşaltma esnasında dorsenin kasasında meydana gelen bükülme nedeniyle zarar gördüğünü, davalının hasarın teminat kapsamında kalmadığı gerekçesiyle ödeme yapmadığını, oysa zararın davacı aracındaki yükün dengeli boşalmaması ve kapağın açılmaması şeklindeki harici etkiyle oluştuğunu ve teminat kapsamında kaldığını, davacının hasarı kendi tamir ettirip 8.260,00 TL. ödediğini belirterek bu bedelin temerrüt tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin ikameti nedeniyle davada .... Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu, davacı aracının kaskocusu olduklarını, davacının ihbarı üzerine açılan hasar dosyasında yapılan incelemede, hasarın harici etki ile meydana gelmediğinin ve yükün kaymaması nedeniyle oluşan, yükten kaynaklanan hasar olduğunun saptandığını, yükün araca verdiği zararın teminat dışı olduğunu, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; hasarın harici bir etkiyle oluşmadığı ve yükten kaynaklandığı, bu durumda oluşan hasarın kasko teminatı kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesi gereği tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; hasarın harici bir etkiyle oluşmadığı ve yükten kaynaklandığı, bu durumda oluşan hasarın kasko teminatı kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesi gereği tazminat istemine ilişkindir.

6102 sayılı TTK'nın 1453. maddesi uyarınca malı rehin alan kimse o mal üzerindeki menfaatini kendi adına sigorta ettirebileceği gibi, aynı yasanın 1406. maddesi uyarınca bir başkasının da rehin konusu malı rehin alan hesabına ve onun lehine sigorta ettirmesi mümkündür. Ayrıca Türk Medeni Kanunu’nun 879. maddesi uyarınca, sigorta tazminatının öncelikle rehin hakkı sahibine verilmesi veya açık muvafakatının alınması gereklidir. Böyle bir durumda, sigortalı durumda olan rehin hakkı sahibi olduğundan sigorta şirketinden tazminat talep etme hakkının da öncelikle ona ait olması gerekir ve sigorta ettiren, ancak sigortalı malın dain ve mürtehini olan ve lehine sigorta edilenin açık muvafakatını almak suretiyle sigortadan, şayet kendi menfaati de zedelendiği takdirde, tazminat istemek hakkına sahip olur. Öncelikle talep hakkının rehin hakkı sahibinde olması, yani sigorta bedelinin rehin hakkı sahibine ödenmesi gerektiği durumda, rehin hakkı sahibinin muvafakatinin bulunması halinde sigortalıya sigorta bedeli ödenebilir. Bu durumda dava açma hakkı da öncelikle rehin hakkı sahibinde olduğundan bir dava şartı olarak aktif dava ehliyeti olan davacı sıfatının da rehin hakkı sahibinde olduğu, buna karşın daini mürtehinin muvafakati halinde bu şartının yerine getirilmiş sayılacağı Dairemiz yerleşik içtihatları ile de ortaya konulmuştur.

Somut olayda, davaya konu kasko sigorta poliçesinde, dava dışı bankanın dain mürtehin sıfatı ile hak sahibi olduğu görülmüş, davacının sigorta poliçesine dayanarak tazminat talebinde bulunabilmesi için dain mürtehinin bu konuda açık muvafakatının alınması gerektiği gözetilerek bu hususta araştırma yapılması konusunda Dairemiz'ce dosya mahkemesine geri çevrilmiştir. Mahkemece, ilgili bankaya yazılan müzekkereye verilen cevapta; dava dışı bankalarının rehin alacağının ve mürtehin kaydının devam ettiği, tazminatın davacının bankaları nezdindeki hesabına yatırılması kaydıyla muvafakatlerinin olduğunun bildirildiği görülmüştür. Bu durumda dava dışı rehin hakkı sahibi banka tarafından, davacının açtığı davaya kayıtsız şartsız muvafakat verilmediğinden, davacının dava açma hakkının ve aktif dava ehliyetinin bulunmaması nedeniyle, dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, esastan davanın reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de; neticeten davanın reddine karar verilmiş olduğundan, bu durum bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30545, Karar No: 2018/1275, Tarih: 13.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30545 E.  ,  2018/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1227, Karar No: 2013/3505, Tarih: 11.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/1227 E.  ,  2013/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.06.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 29.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne kararın niteliği gereği duruşma talebinin reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın iki defadan fazla takipsiz bırakılarak dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/1. maddesinde “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir” denildikten sonra 150/6. bentte de “İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır” hükmüne yer verilmiştir.

Davacılar vekili 10.09.2009 ve 12.5.2010 tarihli oturumlarda mazereti olmaksızın hazır bulunmamıştır. Bu durumda mahkemece HUMK'nun 409/1 maddesi gereğince dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına

karar verilmiş, davacılar vekilince dava 3 ay içinde yenilenerek yargılamaya devam olunmuştur. Ne var ki; davacılar vekili 06.07.2011 tarihli dilekçesi ile mazeret beyan etmiş ve mahkemece davacılar vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma 29.11.2011 tarihine ertelenmiştir. Ancak verilen duruşma gününün davacılar vekiline usulüne uygun biçimde tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece davacılar vekiline duruşma gün ve saatini bildirir usulüne uygun şekilde davetiye tebliğ ettirilerek üçüncü defa duruşmaya gelmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken usul hükümlerine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 11.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4369, Karar No: 2020/1227, Tarih: 12.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4369 E.  ,  2020/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2004,2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan:Düşme

2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan:Beraat

1-2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun 213 sayılı yasanın 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinin gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen asıl dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2616, Karar No: 2021/10963, Tarih: 29.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/2616 E.  ,  2021/10963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanıklar ... ve ... hakkında “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından, sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davalarına ilişkin Mahkemece ayrıca karar verilmesi mümkün görülmüştür.

A) Sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak ... yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C) Sanık ... hakkında “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin, sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

C) Sanık ... hakkında “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin, sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

1) Sanık ...’nun UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 10.09.2021 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanık ... hakkında 2009 yılının Aralık ayında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi, suça konu faturaların ...’nun şahsi mükellefiyetine ait olması, işletmenin faaliyetiyle ...’nun ilgilendiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Suça konu faturaların asıllarının getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; sanığın yazı ve imza örneklerinin temin edilmesi, suça konu faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı, ... ... Ticaret Ltd. Şti., ... Kuyumculuk ve ... Ticaret Ltd. Şti. ve ... tarafından ...’na düzenlenen ve dosyada asılları bulunan faturalar ile suça konu faturalardaki yazı ve imzaların aynı el ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Suça konu faturaların asıllarının temin edilememesi veya faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması hâlinde; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 45 ve 48. maddeleri uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

c) Kabule göre de;

aa) İddianamede sanık ... hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, anılan maddenin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

bb) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte ... değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16731, Karar No: 2016/5012, Tarih: 25.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/16731 E.  ,  2016/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, bedelin tahsili davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kesilen ağaç bedellerinin tahsili isteklerine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 230 ada 10 parsel sayılı taşınmazın 250 m2'lik bölümüne, komşu 9 parsel sayılı taşınmaz maliki olan davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın dikenli tel ile çevirmek suretiyle müdahale ettiği gibi bu bölümdeki 11 adet dut ağacını da keserek sattığını, yine çekişme konusu 10 sayılı parselin doğu kısmındaki bir bölümü yol olarak kullandığını ileri sürerek, davalının çekişme konusu 10 sayılı parsele el atmasının önlenmesi ile 3.000,00 TL ağaç bedelinin yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu 250 m2'lik bölüme yıllardır zilyet olduğunu ve dut ağaçlarının muris babası tarafından dikilerek yetiştirildiğini, bu nedenle davacının ağaç bedellerini isteme hakkının olmadığını, ayrıca 9 ve 10 sayılı parseller arasındaki sınırın kadimden beri bu şekilde kullanıldığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının 10 sayılı parsele haksız müdahalesinin ispatlandığı gerekçesiyle 05/11/2011 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide '' B '' harfi ile gösterilen 293,60 m2'lik alana davalının el atmasının önlenmesine, ağaç bedellerinin tahsili isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile kayden davacıya ait 10 sayılı parselin bir bölümünün davalı tarafından kullanıldığı saptanarak bu bölüm yönünden el atmanın önlenmesi isteğinin kabul edilmiş olmasında, bu bölümdeki ağaçların davalının murisi tarafından dikildiği, davalı tarafından da yetiştirildiği ve sonucunda kesildiği saptanarak tazminat isteğinin reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine.

Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Açılan dava kısmen kabul kısmen reddedildiği ve taraflar da kendilerini vekil aracılığıyla temsil ettirdiklerine göre harçlandırılan dava değeri dikkate alınarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti yönünden olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru değildir.

Davacı ile davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2048, Karar No: 2021/1882, Tarih: 22.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2048 E.  ,  2021/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmazın ... Belediye Başkanlığı'nın 11/11/2013 gün ve 4648 sayılı yazısında mücavir alan sınırları içerisinde, belediye hizmetlerinden faydaladığı, meskun mahalle 2200 m uzaklıkta olduğunun bildirildiği ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözlem ve taşınmazın yakın çevresindeki taşınmazların Dairemiz denetiminden geçerek kesinleşen arsa nitelikleri nazara alındığında; taşınmaz arsa niteliğinde olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza arazi niteliğine göre değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve

dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da gözönüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,