muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13064, Karar No: 2023/13367, Tarih: 25.12.2023

.11.2020 tarihli tutanakta, komşu iş yerleri tanıklarının "olayı görmediklerini, olay olduktan sonra işyerine gittiklerini" beyan ettikleri; dava konusu kaza işyerinde meydana geldiği; komşu iş yeri tanıklarının dinlenmek istendiği ancak tanıkların mahkememizde ifade vermek istemedikleri; zorla getirme kararı neticesinde komşu iş yeri emin ticaret çalışanı ifade için geldiği ancak kazayı görmediğini iddia ettiği, kolluk tutanağı kendisine okunduğu ancak yine de ifadesinde ısrar ettiği; bu tanığın beyanı ile kolluk tutanağı çelişkili olduğundan beyanına itibar edilmediği; davacının yufka işi yapıldığı sırada kaza meydana gelmiş olup, bu haliyle iş yerinde yapılan iş ile olay arasında uygun illiyet ilişkisinin bulunduğu, işçinin yaralandığı, bu haliyle olayla sonuç arasında da uygun illiyet bağı olduğu, davacının bedence zarara uğradığı, olay tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Kanunun'un 11/A-a,11/A-b maddeleri uyarınca olayın iş kazası sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının 11.06.2018 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; 11.06.2018 tarihinde meydana geldiği iddia edilen ve ...'in yaralanması ile sonuçlanan olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde yer alan hal ve durumlardan birinde meydana geldiğinin tespit edilemediği, tanık beyanları çelişkili olup davayı ispata yeterli olmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili istinaf dilekçesinde özetle; herhangi bir elektrikli aletin kullanılmadığı yufka açma işinde davacının elektrik akımına kapılmasının mümkün olmayacağı, doğalgaz borusunda elektrik akımı olduğu iddiası hayatın olağan akışına aykırı olduğu, doğal gaz boruları konut ve iş yerlerinde mümkün olan en yüksek yerden geçirildiği, davacının evinde hazırlamış olduğu yufkaların davalı tarafından satın alınmak üzere alındığı, davalı ile davacı arasında iş akdi bulunmadığı, davacının davalıya ait iş yerinde çalışmadığı, davacının başına gelen kazanın davalıya ait iş yerinde meydana gelmediği, davacının haksız kazanç elde etmek amacıyla, evinde yaşadığı olayı davalının işyerinde meydana gelmiş gibi aksettirerek iş bu davayı açtığı, davacının ekonomik olarak zor durumda olduğunu bildiğinden, kendisine yapmış olduğu yufkalara ilişkin olarak ön ödeme bile yaptığı, kazanın davalıya ait iş yerinde gerçekleştiğini kabul anlamına gelmemekle birlikte, davacının beyanlarındaki çelişkilerin, davacının davalıya ait iş yerinde çalışmadığını ispat ettiği, zira davacının tam zamanlı olarak çalıştığı işyerinin mevcut olduğu binada tadilat yapıldığını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, görgüye dayalı tek bir beyan bile olmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 11.06.2018 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 11.06.2018 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13 üncğ maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2467, Karar No: 2024/15510, Tarih: 16.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2467 E.  ,  2024/15510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/448 E., 2023/117 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Düşme, kamu davasının reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesi uyarınca mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesi için, "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava" olmasının gerekeceği, dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ile farklı faturaların kullanılması karşısında, 2011 takvim yılı yönünden mükerrerlik bulunmadığı, bununla birlikte; 7394 sayılı Kanun ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/6. maddesi de gözetilerek, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçu yönünden yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerekirken, 2010 takvim yılı yönünden düşme, 2011 takvim yılı yönünden ise red kararı verilmesi yasaya aykırı ise de; sanığa yüklenen 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunun, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14043, Karar No: 2016/2127, Tarih: 17.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/14043 E.  ,  2016/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın eyleminin 1219 sayılı Kanun'un ek 7.maddesi kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2.maddesi delaletiyle 41.maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan 5728 sayılı Kanun ile değişik 1219 sayılı Kanun'un 41.maddesi uyarınca ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1016, Karar No: 2022/10229, Tarih: 14.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1016 E.  ,  2022/10229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “Davacı Hazinenin sair temyiz itirazları yerinde olmadığı, ancak Mahkemece, davacı Hazinenin çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde bulunan muhdesata ilişkin şerhin terkini istemiyle açtığı dava reddedildiği ve şerh sahibi davalı ... tarafından taşınmaz üzerinde bulunan ve beyanlar hanesinde gösterilmeyen diğer muhdesatların şerhi istemiyle açılmış bir dava bulunmadığı halde, taşınmaza ait kadastro tespit tutanağının beyanlar hanesinde muhtesat olarak gösterilen zeytin ağaçları dışındaki ağaçlar yönünden davalı yararına şerh verilmiş olmasının hatalı olduğu açıklanarak, çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan zeytin ağaçlarının yaş ve adet olarak gösterilmesiyle yetinilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine, çekişmeli 138 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşacağından, bu hakkın ihlal edilmemesi için bozma gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Hükmüne uyulan bozma ilamında, çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan “zeytin ağaçlarının” yaş ve adet olarak gösterilmesiyle yetinilmesi gereğine değinilmesine rağmen, zeytin ağaçlarının yaşları ve adedi belirtilmeksizin hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, önceki tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere, dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan “zeytin ağaçlarının” yaş ve adetleri yazılmak suretiyle gösterilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9112, Karar No: 2019/5237, Tarih: 17.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9112 E.  ,  2019/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 06.03.2012 olan suçun işlendiği tarihin 06.03.2013 şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müştekinin 13.03.2012 tarihinde alınan kolluk ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını belirttiği, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2012 tarihinde sanık hakkında taksirle yaralama suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verdiği, aynı tarihte hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dava açıldığı, 27.11.2012 tarihinde sanık hakkında verilen takipsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen kararın Dairemizin 10.12.2014 tarihinde “Sanık hakkında aynı eylemle ilgili olarak taksirle yaralama suçundan Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesine (2013/716 Esas) dava açıldığının tespit edilmiş olması karşısında; Sanığın tek bir eylemi ile taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarının oluştuğu trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun tehlike, taksirle yaralama suçunun zarar suçu olduğu, zarar suçunun oluştuğu durumda artık trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ceza verilemeyeceği ancak, herhangi bir şekilde cezalandırma imkanının ortadan kalkması halinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında tefrik edilen dosya akıbeti araştırılıp mümkün ise birleştirilmesi, mümkün olmadığı taktirde diğer dosyada verilen hüküm veya yapılan işlem de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi” nedeniyle bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine sanık hakkında açılan davaların birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmakla;

Sanığın idaresindeki otomobil ile saat 06.50 sıralarında meskun mahalde yağmurlu havada bölünmemiş tek yönlü hafif virajlı caddede direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine, o sırada yolun sol tarafında çöp konteynırını boşaltmaya çalışan müşteki ....'a çarpması sonucu müştekinin hayat fonksiyonlarını ağır (5) derece kemik kırığı oluşturacak tarzda yaralanmasına neden olduğu, Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 18.04.2013 tarihli raporuna göre sanığın olay saatinde 82,5 mg/dl alkol düzeyinin trafikte güvenli bir şekilde araç kullanma yeteneğini ortadan kaldıracak nitelikte olduğunun belirlendiği olayda;

Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 100 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, sanığın olay saatinde 82,5 mg/dl olarak hesaplanan alkol miktarı dikkate alındığında, direksiyon hakimiyetini kaybederek bir kişinin nitelikli yaralanmasına neden olan sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı, adli raporlar incelendiğinde, olay nedeniyle yaşamsal tehlike oluşturmayacak ve ağır derecede etkili kırık meydana gelecek şekilde yaralanan katılanın, hastaneye genel durumu iyi, şuuru açık olarak geldiği, olay tarihinden yedi gün sonra alınan 13.03.2012 tarihli ilk beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmiş olduğu, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından yapılan yargılama sonunda taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmaması karşısında sanık hakkında taksirle yaralama suçundan açılan davanın düşmesine; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken sanığın TCK'nın 89/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/2 oranında artırılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14456, Karar No: 2014/15320, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14456 E.  ,  2014/15320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Aile Mahkemesi ve ... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, evlilik dışı doğan ve annesinin yaşı küçük olan çocuğa vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 404. maddesinde "velayet altında bulunmayan her küçük vesayet altıan alınır“ hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre küçüğün ve annesinin ikametgahı ... Köyü, ... ise de zabıta araştırmasına göre küçük ve annesinin bu adreste ikamet etmediği, küçüğün annesi ... ile birlikte ... Köyü, ... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 1. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31257, Karar No: 2016/10397, Tarih: 01.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/31257 E.  ,  2016/10397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında müştekilere yönelik mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Üzerinde ele geçirilen çakı bıçağı nedeniyle Cumhuriyet Savcılığınca çıkarılan önödeme önerisinin sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğinin anlaşılması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Sanığın soruşturma evresinde alınan ifadesinde üzerinde ele geçirilen ve 6136 sayılı Kanun gereğince bulundurulması yasak olmayan çakı bıçağını hasımlarının olması nedeniyle savunma amacıyla taşıdığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında sanığın bıçağı hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde kararda tartışılmadan yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27298, Karar No: 2013/8417, Tarih: 17.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27298 E.  ,  2013/8417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Yazı İşl. Müd.Y.MÇ..