muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3410, Karar No: 2024/4996, Tarih: 19.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3410 E.  ,  2024/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1061 E., 2024/1534 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Taşlıçay Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2023/286 E., 2024/129 K.

Davacı vekili, ilama dayalı alacağa ilişkin Iğdır İcra Dairesi'nin 2020/648 E. sayılı dosyası ile başlatılan takipte icra emri usulüne uygun bir şekilde borçlu firmaya tebliğ edilmesine rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek İİK’nın 177/4 maddesi uyarınca davalının iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra emri hukuka aykırı bir şekilde tanzim edildiğinden bahisle taraflarınca Iğdır İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2023/66 Esas sayılı dosyası üzerinden dava açıldığını, ilgili davada tensip ile takibin durdurulmasına karar verildiğini, müvekkilince arta kalan ödeme yapılmadığını, davacının bunun bilincinde ve farkında olmasına rağmen, kötü niyetli bir şekilde iş bu davanın ikame edildiğini, davacının İİK'nın 177. maddesi gereğince müvekkili firmanın doğrudan iflasını talep ederken alacağını Bakırköy 8. İcra Dairesi'nin 2023/21398 Esas sayılı dosyasına dayandırdığını, oysa ilgili takibin iptal edildiğini, davacının ilgili takipten kaynaklı bir alacağının mevcut olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalı tarafından icra emrine itiraz davasının ikame edildiği, İcra Hukuk Mahkemesince tensiben takibin durdurulmasına karar verildiği, işbu iflas davasının ikame edildiği tarihte icra emrine itiraz davasında yapılan yargılamanın devam ettiği, Iğdır İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2023/66 Esas sayılı dosyası ile görülen icra emrine itiraz davasında Iğdır İcra Dairesi'nin 2020/648 Esas sayılı takibin kısmen iptal edildiği, bu haliyle de ilama müstenit alacağın ödenmeme durumunun somut olayda oluşmadığı, davacı tarafından kendisine gönderilen icra emrine karşı yasal haklarının kullanıldığı ve bu vesileyle takibin bir kısmının iptaline karar verildiği, İİK'nın 177. maddesi 4. fıkrasında yazılı "ilama müstenit alacağın icra emriyle istendiği halde ödenmemesi" yasal koşulunun işbu iflas davasının açıldığı 17.10.2023 tarihinde oluşmamış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, İİK’nın 177/4 maddesi uyarınca iflas istemine ilişkin olup, davacı tarafından temlik alınan ilama müstenit alacak hakkında ilamlı takip başlatıldığı, icra emrinin davalı borçluya tebliğ ediliği, Iğdır İcra Hukuk Mahkemesinin 2023/66 Esas sayılı dosyası ile görülen icra emrine itiraz davasında davanın kesin olarak kabulü ile Iğdır İcra Dairesi'nin 2020/648 Esas sayılı takibin kısmen iptal edildiği anlaşılmış ise de takibin kesinleşen kısmı yönünden borcun ödenmemesi halinde davalının iflasına karar verilmesinin mümkün olduğu dikkate alınmaksızın İİK’nın 177/4 maddesi uyarınca yasal koşulların oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.12.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1716, Karar No: 2015/3583, Tarih: 05.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1716 E.  ,  2015/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bolu İş Mahkemesi

Tarihi : 23/12/2014

Numarası : 2014/178-2014/629

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..." değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirlen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda (örneğin 2014/125 E.) 2011 yılı için tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan ( 2013/22456 – 2013/24037 E – K saylı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 05/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12526, Karar No: 2010/16844, Tarih: 23.11.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/12526 E.  ,  2010/16844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yurtdışından yolcu olarak gelen sanığın beraberinde 65 kg toz şeker, 5 kg pirinç ve 3,5 kg kutu çay yakalandığına göre; sanığın beraberinde getirdiği eşyanın ticari mahiyet ve miktarda olduğunun kabulüyle, dava konusu eşyanın ithali lisansa, şarta veya izne, kısıntıya, standardizasyon kontrolüne veyahut belli kuruluşların vereceği uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi olup olmaması bakımından araştırma yapılarak 4926 sayılı yasanın 13/3. maddesi kapsamında eşya olduğunun anlaşılması halinde eylemin kaçakçılık suçunu oluşturacağı, aksi halde sadece ticari nitelikte olan eşya için suç tarihi itibariyle lehe yasa olan 4926 sayılı Kanunun 13/2. maddesi kapsamında kalacağı ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesine göre, kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun saptanması durumunda mahkeme tarafından idari yaptırım kararı verileceğinin düzenlenmiş bulunduğu cihetle, yargılamaya devamla toplanan deliller buna göre değerlendirilip, TCK.nun 7.maddesi de göz önünde tutularak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2010 günü oybirliğiyle karar verildi. verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2718, Karar No: 2015/1150, Tarih: 04.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2718 E.  ,  2015/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalıyla aralarında düzenlenen 03.04.2012 ve 17.02.2012 tarihli sözleşmeler ile davalıya ait fabrika binasının çelik merdiven yapımı ile iç-dış cephe boyası, sıva, mantolama, yağmur iniş boruları vs. gibi işlerin yapımını üstlendiğini, bu imalâtlar karşılığı 159.207,54 TL alacağının ödenmediğini belirterek bu alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı savunmasında davacıya yaptığı imalâtların bedelinin ödendiğini başkaca alacak bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davacının yaptığı imalât bedelinin 210.016,20 TL olduğu, yapılan ödemenin mahsubuyla bakiye alacağın 91.123,28 TL olduğunun kabulüyle bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği ihtilafsız olan 17.02.2012 tarihli sözleşmede çelik merdiven imalâtının yapımının 113.280,00 TL (KDV dahil) bedelle kararlaştırıldığı; 03.04.2012 tarihli sözleşmede ise 6. maddede birim fiyatı belirlenen imalâtların yapılmasının kararlaştırıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda çelik merdiven yapımı ile ilgili imalâtın %40 oranında gerçekleştiğinin kabulüyle götürü bedele oranlama yapılmak suretiyle davacı alacağı belirlenmiştir. Aynı raporda 03.04.2012 tarihli sözleşme ile ilgili imalâtlar yönünden yapılan değerlendirmede sözleşmenin 6. maddesinde sayılmayan bazı imalâtların da değerlendirmeye alındığı görülmekte olup davalı bu rapora itiraz ederek sözleşmede kararlaştırılmayan imalâtlar için bedel hesaplandığını belirtmiştir. Dava dilekçesinde davacının sözleşme dışı imalâtlara ilişkin talebinin bulunmadığı da dikkate alındığında mahkemece davalının itirazının da değerlendirilmek üzere bilirkişiden alınacak ek rapor ile davacı alacağının belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2810, Karar No: 2018/1630, Tarih: 28.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2810 E.  ,  2018/1630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Saat 07.45'de evinden ayrılan mağduru saat 10.00 sıralarında oğlu arayıp evlerine hırsız girdiğini söylemesi üzerine arkadaşı ... ile birlikte evin yakınındaki ....MYO'da kamera kayıtlarını izlemeye girdikleri, okul dışında bekleyen mağdurun eşinin soruşturması ayrı yürütülen ....'ın elinde çantasını görmesi üzerine bağırmaya başladığı, eşinin sesini duyan mağdurun dışarı çıkarak Eyüp'e müdahale etmek istediği, Eyüp'ün bıçak çekip mağduru engelleyerek yanında bulunan sanık ... ve yine soruşturması ayrı yürütülen .... ile birlikte kaçtıkları, bir süre sonra polislerin şahısları yakaladığı, şahısların suçu birbirinin üzerine atarak suça konu eşyaların yerlerini polislere gösterdikleri olayda; sanığın suç ortakları... ve.... hakkında açılan İstanbul 7. Çocuk Mahkemesi'nin 2013/739 Esas sayılı dosyasının akıbeti araştırılıp, olanaklı ise bu dava dosyası ile doğrudan bağlantılı dosyanın öncelikle birleştirilip, suçların bir bütün halinde değerlendirilmesi, olanaklı değil ise her iki dava dosyasının getirtilip incelenerek bu dosyaya esas deliller belirlenmesi, olay anında evde olduğu iddia edilen mağdurun eşi ve çocuklarının kimliği tespit edildikten sonra ve tanık ...'ün olaya dair bilgi ve görgüleri konusunda beyanları alınıp, olay yerini gören kamera kayıtlarının temini ile incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30560, Karar No: 2018/2686, Tarih: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30560 E.  ,  2018/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 2004 sayılı İİK’nın 331. maddesinin 1. fıkrasında hapis cezasıyla birlikte adli para cezası düzenlendiği halde yanlızca hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8050, Karar No: 2011/12388, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8050 E.  ,  2011/12388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza komşu 126 ada 608, 609, 612, 613 sayılı parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile davalı olanlara ilişkin dava dosyalarının kesinleşenlere ait tapu kayıtlarının, tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise ilgili dava dosyalarının,

2) Orman bilirkişi raporunda 1959 tarihli memleket haritasından söz dildiği halde memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafları ile tesbit tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafı ve memleket haritası uygulanmamıştır. Bu nedenle; 1959 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafları, tesbit tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafı ve memleket haritası ile dava konusu taşınmazlara komşu ve yakın komşu parselleri bir arada gösterir kadastro pafta örneği bulunduğu yerden getirtilip, dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, yeni tarihli orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ve hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğraf ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, ayrıca eski ve yeni tarihli hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılarak stereoskop aletiyle incelenerek, çekişmeli taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü belirtir şekilde müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19310, Karar No: 2017/16766, Tarih: 18.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/19310 E.  ,  2017/16766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : ... çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hayati tehlike nedeniyle cezada yapılan artırımda dayanılan yasa maddesinin TCK'nin 87/1-d yerine TCK'nin 87/1-b olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde görülmüştür.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Katılan hakkında Manisa Devlet hastanesince düzenlenen 14.6.2010 tarihli raporda katılanın dizini kıvıramadığı ve aksak yürüdüğü belirtilerek organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi yönünden olaydan 18 ay sonra muayene edilmesi gerektiği belirtildiğinden bu hususta Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadan hüküm kurularak verilen ilk kararın Dairemizin 25.02.2013 tarihli ilamı ile bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu, katılan bildirilen adresinden temin edilememiş ise de; yaralanmanın niteliğine göre suç vasfı değişeceğinden katılanın bulunabileceği güncel mernis adresinden araştırılarak yeniden raporunun alınmasının ardından ... çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, ... çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'un 326/son maddesine göre ... çocuğun kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.