muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8400, Karar No: 2012/925, Tarih: 27.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8400 E.  ,  2012/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ... Lü......

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/04/2010 tarih ve 2009/1976-2010/804 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 22/11/2007 tarihinde müvekkili şirkete sigortalı iş yerinde, üst katta bulunan davalıya ait meskendeki muslukların açık unutulması sonucu hasar meydana geldiğini, hasarın davalının ihmali sonucunda oluştuğunu, hasar bedelinin sigortalıya 10/12/2007 tarihinde ödendiğini ve müvekkilinin TTK'nın 1301. maddesi uyarınca sigortalısının haklarına halef olarak ödediği miktar üzerinden davalı hakkında takip başlattığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu oysa ki davalının bu zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, 4.000 TL'nin ödeme tarihi olan 10/12/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve icra inkar tazminatı ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddia ettiği zararların su baskınından önce meydana geldiğini, eksik inceleme ile eksper raporunun düzenlendiğini, hasarın terastan akan sular sebebi ile meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamında, sigortalı iş yerinde davalının kusuru nedeni ile hasar meydana geldiği ve hasarın sigorta şirketi tarafından sigortalıya ödenerek halef olduğu gerekçesi ile itirazın kısmen iptali ile 2.530 TL üzerinden takibin devamına, 2.377,95 TL'ye takip tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık %9 oranında yasal faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline, icra inkar tazminatı ile fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 133,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ödediği 129,15 temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalı Davacı

150,30 H 150,30

17,15 PH 21.15

133,15 BK 129,15 İade 30/01/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2007/53, Karar No: 2007/44, Tarih: 31.01.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/6-53 E., 2007/44 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/6-53 E., 2007/44 K.**

**- İHTİYAÇ NEDENİYLE TAHLİYE

- YARGITAY KARARLARININ TEBLİĞİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 438 ]

- 6570 S. GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Tahliye" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 29/11/2005 gün ve 196-1608 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 07/03/2006 gün ve 2006/529-2006/2251 sayılı ilamıyla;

(...Uyuşmazlık yeniden inşaat nedenine dayalı tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazı satın almak suretiyle iktisap ettiğini, önceki malikle davalı arasında yapılan sözleşmenin 1.1.2005 tarihinde sona erdiğini, davalıya 18.8.2004 keşide 21.8.2004 tebliğ tarihli ihtarla kiralananın yıkılarak yeniden inşaat yapılacağını bildirdiğini ileri sürerek yeniden inşaat nedeniyle davalının tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davacının bildirdiği tarihe karşı çıkarak önceki malikle yaptıkları 9.7.1981 tarihli sözlü sözleşmeye dayanarak kiracı olarak oturduğunu ve buna göre davanın süresinde açılmamış bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

6570 Sayılı Yasanın 7/c maddesine dayalı davaların sözleşmenin bitiminden itibaren bir ay içinde açılması gerekir. Ancak kiralayan tarafından daha önce ihtar çekilmişse dönem sonuna kadar dava açılabilir.

Taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmaması halinde davacının kira sözleşmesinin başlangıç ve süresine ilişkin beyanlarına davalının karşı çıkması durumunda sözleşmenin başlangıç tarihi ile süresinin davacı tarafından kanıtlaması gerekir.

Davacı bu amaçla tanık dinletmiş ve keşide ettiği ihtarnameye dayanmıştır. Davacının tek yanlı olarak keşide ettiği ihtarname tek başına delil olarak kabul edilemez. Davacının dinlettiği tanık da davacının iddiasını doğrular şekilde beyanda bulunmamıştır. Davalı karşı delil olarak işyeri ruhsatına dayanmış ve ibraz ettiği belgeye göre işyeri ruhsatının 9.7.1981 tarihinde alındığı belirlenmiştir.

Davacı dava dilekçesindeki delilleri arasında ve sair demekle yemin deliline de dayandığının kabulü gerekir. Davacı mevcut delil durumu itibariyle kira başlangıcı ve sonunu kanıtlayamadığına göre kira başlangıç ve süresi bakımından davacının davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmalı bu hakkını kullanmak istemesi halinde varılacak sonuca göre hüküm kurmak gerekirken, davanın süresinde açıldığından bahisle hüküm kurulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir...) Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, yeniden inşaat nedenine dayalı tahliye istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemenin "davanın kabulüne" dair verdiği karar, Özel Daire'ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Mahkemece, "görülmekte olan davayla aynı mahiyetteki dosyalara ilişkin kararların onanarak kesinleştiğinin anlaşıldığı" gerekçesiyle direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'ndaki görüşmeler sırasında; Mahkemece direnme kararı verilmeden evvel, emsal nitelikte olduğu belirtilen dava dosyalarının getirtilmesi ve direnme kararında gerekçe olarak dayanılmasının yeni bir hükmün varlığını ortaya koyup koymadığı hususu öncelikle incelenmiş; emsal dosyanın getirtilmiş olması yeni delil toplama olarak kabul edilmemiş; bu itibarla yeni bir hükmün varlığı değil, HUMK nun 429/3 maddesi anlamında gerekçenin genişletilmesi mahiyetinde nitelendirilerek kararın, direnme kararı niteliğinde olduğuna oybirliği ile karar verilerek ön sorun reddedilmiştir.

İşin esasına gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 31.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18530, Karar No: 2015/9752, Tarih: 30.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18530 E.  ,  2015/9752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucunda yerinde korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sonucunda yerinde korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40165, Karar No: 2017/43334, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40165 E.  ,  2017/43334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14783, Karar No: 2015/12722, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14783 E.  ,  2015/12722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanması talebine ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım atanılacak küçüğün yerleşim yeri adresinin "... Mah. ... Sk. No:... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, küçüğün ... ve ...'la birlikte "... Mahallesi, ... Sokak No:... ... ..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 431. maddesinde "Vasinin atanması usulüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre, "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı Kanunun 411. maddesine göre de, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamından,küçüğün ...'da ikamet etmediği ve AdreseDayalı Nüfus Kayıt Sistemi bilgilerine göre yerleşim yerinin "... Mah. ... Sok. No:... .../..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100sSayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE

17/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22887, Karar No: 2016/6412, Tarih: 28.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22887 E.  ,  2016/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 10/06/2015

NUMARASI : 2015/35-2015/326

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazlar noterde düzenlenmiş kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki şartlar dikkate alınmak sureti ile dava konusu taşınmaza bilimsel olmayan ve soyut ifadelerle değer biçilmiştir. Bu nedenle emsal incelemesi geçerli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup,

Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9831, Karar No: 2015/21719, Tarih: 17.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/9831 E.  ,  2015/21719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliğ üzerine borçlunun borca itirazı sonucu takibin durdurulduğu, alacaklının icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını talep ettiği; mahkemece istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; alacaklının itirazın kaldırılmasına dayanak olarak sunduğu taraflar arasında düzenlenen 29.11.2007 tarihli sözleşme, İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan ve borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde değildir. Borç da kabul edilmediğine göre, anılan sözleşme kapsamında alacağın varlık ve miktarının tesbiti ile tahsilinin gerekip gerekmediği, genel mahkemelerde yargılama yapılmasını gerektirir.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6060, Karar No: 2012/31659, Tarih: 30.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6060 E.  ,  2012/31659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

756 sayılı TCK.nun 29. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 81. maddesinin 59. maddesinden önce uygulanması ve 5252 sayılı ''Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5. maddesinin 3. fıkrasında ''ağır para cezasından dönüştürülen adli para cezasının ödenmemesi halinde, 13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesi hükümlerine göre hapis süresinin belirlenmesinde bir gün karşılığı olarak yüz milyon Türk Lirası esas alınır'' hükmü getirilmiş bulunmakla; bu değişiklik sanık lehine sonuç doğurduğundan 765 sayılı TCK.nun 2/2. madde ve fıkrası dikkate alınarak sanığın tekerrüre esas alınan 232.102.000 lira ağır para cezasından ibaret geçmiş hükümlülüğü nedeniyle hakkında tayin olunan cezanın 765 sayılı TCK.nun 81/2-3. madde ve fıkraları uyarınca (2) günden fazla artırılamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrür ve takdiri indirimin uygulanmasına ilişkin bölümünden ''765 sayılı TCK.nun 81/2. maddesi uyarınca 2 ay 10 gün hapis 525 TL adli para cezası ve aynı Kanunun 59/2. maddesi uyarınca 1 ay 28 gün hapis 437 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine sırasıyla ''765 sayılı TCK.nun 59/2. maddesi gereğince 1 ay 20 gün hapis 375 TL adli para cezası ve aynı Kanunun 81/2-3. maddesi gereğince 1 ay 22 gün hapis ve 437 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25145, Karar No: 2018/5318, Tarih: 15.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/25145 E.  ,  2018/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7674, Karar No: 2013/11730, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7674 E.  ,  2013/11730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Üst Cumhuriyet savcısının, 24.11.2009 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/3 maddesinde belirlenen bir aylık süre geçtikten sonra 18.01.2010 günü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçu, bir başkasının taşınır malının, rızası olmaksızın alınması ile oluşur. Rızanın geçerli olabilmesi için bulunması gereken koşulların varlığı hâlinde zilyedin rızası bir hukuka uygunluk nedeni teşkil edecek ve suç oluşmayacaktır. Failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup, bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddi veya manevi olabilir. Almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.

Suça sürüklenen çocuk ... ’in, hakkında yaşı nedeni ile kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilen ... ile

birlikte şikayetçinin müdürü olduğu Kazımpaşa İlköğretim Okulu'nun kapı ve camını zorlayarak içeri girdikten sonra, 3/B ve 3/A sınıf dolaplarının kilitlerini kırdığı, bu sınıflardan ve öğretmenler odasından VCD oynatıcı, bilgisayar ve yiyecekleri alarak uzaklaştığının iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Fiili işlediği sırada 12-15 yaş grubu arasında olan suça sürüklenen çocuğun farik ve mümeyyiz olup olmadığının her bir suç açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinden ve dosya içerisinde yer alan raporun yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçuna ilişkin ceza sorumluluğunun tespiti yönünden, gerçekleştirdiği eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman hekim raporu aldırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

b)Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca; bu kanun kapsamındaki çocuklar hakkında mahkemeler, çocuk hakimleri veya Cumhuriyet savcılarınca gerektiğinde çocuğun bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren inceleme yaptırılmasını öngördüğü sosyal inceleme raporunda çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

c)Fiili işlediği sırada 12-15 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 31/2 maddesi yerine, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

d)5395 sayılı Kanun’un 3/a-2 maddesine göre, kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuklar için, “suça sürüklenen çocuk” ibaresi yerine, “sanık” ifadesinin kullanılması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.