muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8728, Karar No: 2021/1328, Tarih: 22.02.2021

yoksun kılma suçunun ağırlaştırıcı nedeni sayılarak iki kez cezalandırılamaz. Cinsel amaç müstakil suç kabul edilerek cezalandırıldığında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ağırlaştırıcı nedeni olamaz. Mağdurun kişi hürriyetinden yoksun kılındığı sırada failde bulunan cinsel amaç evirilip müstakil suç olarak tezahür ettiğinde aynı sebep bir de cezayı ağırlaştıran hal olarak kabul edilemez.

TCK'nun 109/5. fıkrasının kanunda düzenlenmesinin maksadı cinsel suç faillerini mükerrer cezalandırmak değildir. Kişi hürriyetini kısıtlama suçunda faili suça iten cinsel dürtüyü ağır şekilde cezalandırmaktır. Fail mağdura karşı henüz cinsel bir suçu işlememişse cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kıldığı için hakkında TCK'nun 109/5. fıkrası uygulanacaktır. Eğer fail amaçladığı cinsel suçu işlemişse her iki suçtan ayrı ayrı cezalandırılacak ama kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda ayrıca cinsel amacı olduğu gerekçesiyle cezasında bir artırım yapılamayacaktır. Bileşik suç oluştuğu kabul edilecektir.

Cinsel saldırı veya istismar suçunu işlediği sürece mağduru failin kişi hürriyetinden yoksun kılması halinde her iki suçtan ayrı cezalandırılması uygulamasından vazgeçilmiştir. Cinsel suçun işlendiği süre boyunca mağdurun hürriyetinin kısıtlaması artık diğer suçu işlemek için zorunlu bir tutma kabul edilmektedir. Bu uygulamaya benzer şekilde yorum yapılmalı ve cinsel amaçla kişinin hürriyetini kısıtlayıp sonrada amaçladığı cinsel suç işleyerek amacına erişen failin cezasında artırım yapılarak çifte cezalandırılmasına yol açılmamalıdır.

Cinsel suçun kişi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile birlikte işlendiği hallerde faildeki cinsel amacın hem suç sayılarak hem de kişi hürriyetinden yoksun kılmanın nitelikli hali kabul edilerek cezalandırılmasına dair sürdürülen uygulama, hukukun genel ilkelerine ve temel insani hukuka aykırıdır.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçelerine katılmakla birlikte ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda hile unsuru bulunmaması ve cinsel amacın sarkıntılık suçunu oluşturması nedeniyle çifte cezalandırmaya yol açılmaması nedenlerinden de bozulması gerekçeyle katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/14085, Karar No: 2022/9043, Tarih: 18.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14085 E.  ,  2022/9043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Davalı ... yönünden tespit edilen fark bedel ilk karar tarihinde adı geçen davalıya ödendiğinden, tespit edilen bedelden acele el koyma dosyasında bloke edilen bedel mahsup edildikten sonra bakiye bedele ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, son karar tarihine kadar faize hükmedilmesi,

2-Davalı ... yönünden ilk karar ile tespit edilen bedelden acele el koyma dosyasında bloke edilen bedel mahsup edildikten sonra bakiye bedele ilk karar tarihine, ikinci karar ile tespit edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen fark bedele ise son karar tarihine kadar faize hükmedilmesi,

3-İlk karar ile davalı ... yönünden tespit edilen bedel, adı geçen davalı tarafından temyiz edilmediğinden davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın gözetilerek bu bedel üzerinden karar verilmesi ve davacı idare tarafından fazladan depo edilen bedelin davalı tarafından bankadan çekilmiş ise bankadan çekilme tarihine kadar işlemiş mevduat faiziyle iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

1-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) nolu bendinde yer alan (gözetilerek) ibaresinden sonra gelen kısımların çıkartılmasına, yerine (a-Davalı ...'ın payına düşen 14.264,68 TL bedele yargılamanın 4 ay içerisinde sonuçlanmaması sebebiyle davanın açıldığı 26/06/2015 tarihinden 4 ay sonrasına denk gelen 27/10/2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 17/06/2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ile birlikte kararın kesinleşmesi beklenmeksizin ödenmesi için Kiraz Ziraat Bankası Şubesine müzekkere yazılmasına, b-Davalı ...'nin ilk karar ile birlikte ödenmesine karar verilen payına düşen 19.217,84 TL fark bedele yargılamanın 4 ay içerisinde sonuçlanmaması sebebiyle davanın açıldığı 26/06/2015 tarihinden 4 ay sonrasına denk gelen 27/10/2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 17/06/2016 tarihine, ikinci karar ile tespit edilen 1.252,62 TL fark bedele ise 27/10/2015 tarihinden son karar tarihi olan 01/09/2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ile birlikte kararın kesinleşmesi beklenmeksizin ödenmesi için Kiraz Ziraat Bankası Şubesine müzekkere yazılmasına) ibaresinin yazılmasına,

2-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davacı idare tarafından davalı ... payına fazladan depo edilen 4.953,17 TL bedelin, adı geçen davalı tarafından bankadan çekilmişse varsa ödenen nemaları ile birlikte davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, bedel alınmamışsa fazla yatan bedelin işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8051, Karar No: 2006/10930, Tarih: 23.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/8051 E.  ,  2006/10930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Demirköy İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2005
Yargıtay — Esas No: 2015/14662, Karar No: 2016/1928, Tarih: 24.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14662 E.  ,  2016/1928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikiliden ağaç kesmek suretiyle mala zarar verme

HÜKÜM : 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c, 62, 50, 54, 6.000 TL adli para cezası, müsadere,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'e ait arsada bulunan çalı iğdesi ağaçlarının sanıklar tarafından kesildiği bu suretle sanıkların mala zarar verme suçunu işledikleri iddia olunan olayda; katılanın aşamalarda sanıkları ağaçları keserken gördüğü ve baltayı ellerinden aldığı yönündeki beyanları, mahallinde yapılan keşif ve neticesinde alınan bilirkişi raporları, tapu kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı eylemi gerçekleştirdikleri anlaşıldığından, mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21258, Karar No: 2012/21584, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21258 E.  ,  2012/21584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, AGİ, yol bedeli, yemek ücreti ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, yol ve yemek bedellerini ücretinden haksız şekilde kesildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... Mühendislik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili davacı ile müvekkili arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Dağıtım Anonim Şirketi vekili, davacı ile müvekkili arasında iş akdi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten sayaç okuma ihalesini alan diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiği, davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davacı sayaç okuma işçisi olarak görev yapmakta olup, davalı işveren sayaç okuma işinde fazla çalışma yapılmadığını ileri sürmektedir. Emsal nitelikteki Diyarbakır 2. İş Mahkemesinin 2010/760 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davada, beyanları alınan davacı tanıkları ... ve ... sayaç okuma işçilerinin sabah saat 07.00'da çalışmaya başladıklarını, akşam gün batımına kadar çalıştıklarını, kışın saat 16.00'da, yazın ise saat 20.00'da çalışmanın sona erdiğini beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının günde üç haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Emsal dosya üzerinden dinlenilen davacı tanıklarının yaz-kış aylarında farklı şekilde çalışma yapıldığına ilişkin beyanlarının dikkate alınmaması ve fazla çalışma süresinin belirlenmesi açısından davalı işverenlik kayıtları celp edilmeden karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece davalı işverenin evrakları üzerinde inceleme yapılmalı ve kayıtlarla tespit edilen çalışma süreleri ile tanık beyanları bir arada değerlendirilerek haftalık çalışma süresi belirlenmelidir. Eksik inceleme dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4610, Karar No: 2007/5185, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4610 E.  ,  2007/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 19.09.2006 gününde verilen dilekçe ile dut ağaçlarının dal ve köklerinin verdiği zararın giderilerek müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.02.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Medeni Kanunun 683. (önceki Medeni Kanunun 618.) maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir. Anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “Komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Burada esaslı unsur, zarar görmedir. Mahkemece, davalı taşınmazındaki bitkilerin gölge yaparak ya da köklerin geçmesi nedeniyle, davacı taşınmazında verim kaybının olup olmadığı saptanmalıdır. Zararın varlığının saptanması halinde ise, uzman bilirkişiler aracılığı ile hangi

ağaçların(bitkilerin) zarar verdiği, bunların kökünden yada dalları kesilerek mi zararın giderileceği saptanarak, zararın giderim şekli hükümde açıkça gösterilmelidir.

Somut olayda;

Yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 18.12.2006 günlü ziraat teknisyeni bilirkişi raporunda davalıya ait taşınmazda bulunan özellikle dut ağacı yoğunluklu ağaç kümesinin sınırdan 2,5-3 metre mesafesi bulunmadığı davacıya ait parselde yetişecek zirai ürüne gölge yapmak suretiyle zarar meydana gelebileceğini ifade etmiştir. Bilirkişinin bu anlatımı mutlak zarar unsurunu göstermez. İlerideki zararın kaldırılması için de peşin dava açılması olanağı yoktur. O halde mahkemece yerinde yeniden ziraat mühendisi bilirkişi bulundurularak keşif yapılmalı, davalı parselindeki ağaçların davacı parselinde bulunan zirai ürünlere zarar verip vermediği zarar unsuru gerçekleşirse bunun giderilmesi yönteminin ne olduğu saptanmalı alınacak rapor doğrultusunda yukarıdan beri ortaya konan ilkeler sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır. Bilirkişinin yetersiz raporuna bağlı kalınarak eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.05.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11637, Karar No: 2015/14717, Tarih: 25.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/11637 E.  ,  2015/14717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup, kanun koyuca tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içersinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; tanıklar...ve ...'nın kontrol memuruna verdiği ifadeleri mahkemede değiştirdikleri, davacı ve eski eşin nüfusta 2007 ve 2011 yıllarında adresleri aynı olup, davacının 2013 yılında adresini değiştirdiği ve o adreste davacının kızı ve damadının oturduğu, yine davacının eski eşinin 20.10.2011 tarihinde değiştirdiği adreste kontrol memurlarınca tutulan tutanakta yaşamaya elverişli olmadığı, bir kısım camlarının kırık olduğu ve camlarda perdenin olmadığı, yine bu adresteki muhtar ve aza dinlenmiş, davacının evine bir ara çok fazla icra geldiğini, ara ara muhtarlığa gelip tebligatlarını aldığı beyan etmişler ve davacı ve eski eşin adres hareketleri ve tanıkların beyanları değerlendirildiğinde, tutunak tanıkların mahkemede beyanlarını değiştirmesinin haklı bir gerekçesi olmadığı, bu haliyle de davacı ile boşandığı eşinin Yasa'da belirtilen “fiilen birlikte yaşama” koşulunu taşıdıkları anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın 5510 sayılı yasının 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup Kontrol Memuru Raporunun da aksi ispat edilemediğinden davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/45181, Karar No: 2011/9326, Tarih: 03.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/45181 E.  ,  2011/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/327916

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2006

NUMARASI : 2006/572

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8796, Karar No: 2015/9424, Tarih: 04.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/8796 E.  ,  2015/9424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, ...'nun yaşlılığı, akıl ve ruh sağlığının yerinde olmadığı, kendisine ve kızına intikal-satış için vekaletname verdiği, kısıtlı adayının kızının bir kısım taşınmazların satışını gerçekleşterdiğini, yapılan işemler nedeniyle kısıtlı adayının mağdur durumuna gelebileceği belirtilerek vasi tayin edilmesi istenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.” Aynı Yasanın 406. maddesinde ise “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınarak ilgilinin akli durumu değerlendirilmiş ise de; Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşısında savurganlığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da taraflara delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarı açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2449, Karar No: 2012/16948, Tarih: 23.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/2449 E.  ,  2012/16948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamında yapılan incelemede; Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Gümrük Kontrolörlüğünce düzenlenen soruşturma raporuna ek olduğu anlaşılan 4 klasör içindeki 1057 sayfalık eklerin bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemesince soruşturma raporu eklerinin dosyaya konularak iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/05/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.