muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17967, Karar No: 2017/6520, Tarih: 04.05.2017

Hal böyle olunca mahkemece; davalı kocanın tesbit edilen geliri ile orantılı olacak ve onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre davacı lehine daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, az miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18363, Karar No: 2014/3041, Tarih: 27.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18363 E.  ,  2014/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2013/108-2013/325

Taraflar arasında görülen tüketici sorunları hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı-k.davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı karşı davalı vekili dilekçesinde; davalının tüketici sıfatıyla K.Maraş Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'na Akedaş Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından kurumlarından kayıp/kaçak kullanım bedeli olarak kesilen toplam 1.212,35 TL nin iadesi için başvurduğunu K.Maraş Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığınca 21/01/2013 tarihinde 2013/360 sayılı karar ile talep edilen 1.212,35 TL nin tahsilinin haksız şart olarak nitelendirerek sağlayıcı satıcıdan alınarak tüketiciye iadesi yönünde karar verildiğini, bu kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde; davacı karşı davalı şirket tarafından kesilen 1.212,35 TL kayıp kaçak bedelinin davacı karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davacı karşı davalının ihtilaf konusu hakem heyeti kararının iptalini istemekte hukuki yararı bulunmadığı ve dava şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, karşı dava yönünden; Elektrik Piyasası Kanunu'nun 6352 sayılı yasa ile değişik 12.maddesine göre, taraflar arasındaki ihtilafın idari yargının görev alanına girdiği belirtilerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı- karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu karşı davada, davacı-karşı davalı AKEDAŞ tarafından faturalandırılan ve tüketiciden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin tahsili talep edilmiştir.

2577 Sayılı İdare Yargılama Usulü Kanunu’nun “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı” başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri sayılmıştır. Bu hükme göre, idari davalar; idari işlemler hakkında açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları ve kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalardan ibarettir.

Bir davanın tam yargı davası olarak nitelendirilebilmesi için, ortada öncelikle bir idari işlem veya eylemin bulunması ayrıca, bu işlem veya eylem sebebiyle kişisel bir hakkın ihlal edilmiş olması gerekir.

Bir davanın tam yargı davası olarak nitelendirilebilmesi için, ortada öncelikle bir idari işlem veya eylemin bulunması ayrıca, bu işlem veya eylem sebebiyle kişisel bir hakkın ihlal edilmiş olması gerekir.

Somut olayda; dava konusu uyuşmazlık kurum tarafından faturalandırılan ve tüketiciden tahsil edilen kayıp kaçak bedeline ilişkin özel hukuk alanında yaptığı bir hukuki işlemden doğmuştur. Uyuşmazlık AKEDAŞ'ın uyguladığı mevzuata ilişkin değildir. İdarenin özel hukuk işlemlerinden doğan uyuşmazlıklarda adli yargı görevlidir.

Taraflar arasında idari yargı denetimine tabi idari bir işlemin bulunmadığı açıktır. Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilerek, hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8849, Karar No: 2016/6526, Tarih: 02.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/8849 E.  ,  2016/6526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında boş çek yapraklarını bir şekilde ele geçirerek sahte imza ile doldurdukları, sahte imzalı çekleri katılanlara vererek narenciye ürünlerini aldıklarının iddia ve kabul olunması karşısında, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde, maddi gerçeğin açığa çıkması amacıyla sanıkların imza ve yazı örnekleri alınarak, kurum ve kuruluşlardan uygulamaya elverişli yazı ve imzaları da getirtilmek suretiyle, çeklerdeki keşideci ve ciranta imza ve yazıların sanıklara aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve katılanlardan ...'ın beyanında, sanıklardan ... ile beraber ...'ün de gelerek mal aldığını ifade etmesi, katılanlardan ...'nun telefonla sanıklardan ... ile konuşarak ...'e çek gönderildiğini ifade etmesi, sanıklardan ...'ın katılan ... 'dan mal aldığını kabul etmesi hususlarıda dikkate alınarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

Kabule göre;

1)Suça konu çeklerden ...bank'a ait Z5872095 seri nolu çekte keşide yeri yazılı olmadığından belgenin "özel belge" olarak kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün, 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan "resmi belgede sahtecilik" suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve tüm dosya kapsamından sanıkların eylemleri arasında geçen kısa zaman aralıkları da gözetilerek, açıklanan ilkeler doğrultusunda sanıkların fiillerinin bir suç işleme kararının yerine getirilmesi amacıyla kanunun aynı hükmünü, kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme tek suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde belge ve mağdur sayısınca ayrı ayrı cezalandırılmasına hükmedilmesi yasaya aykırı,

3) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

3) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı yasayla değişik 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1904, Karar No: 2016/2637, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1904 E.  ,  2016/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun alıkonulması suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve.... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ...1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ...8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2015/102 esas, 2015/106 sayılı kararını müteakip, ...2. Çocuk Mahkemesinin 24/05/2015 tarihli ve 2015/372-247 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ...8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/656 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden ...2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 07/12/2015 gün ve 94660652-105-34-11747-2015-25640/80638 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/656 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2, Karar No: 2021/2153, Tarih: 17.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/2 E.  ,  2021/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonucunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.01.2014 gün ve 2012/200 Esas, 2014/27 Karar sayılı hükümlerin O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 04.11.2020 gün ve 2016/8956 Esas, 2020/4700 Karar sayılı sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanması, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün bozulması yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2020 günlü, KD-2014/152029 sayılı itiraznamesiyle 5237 sayılı CMK’nın 308. maddesi gereğince itiraz edilmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle evrak incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden, İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 04.11.2020 gün ve 2016/8956 Esas, 2020/4700 sayılı kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen iki ve üçüncü fıkraları gereğince KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Mağdurenin duruşmada soruşturma beyanından farklı anlatımlarda bulunması, öz amcası olan sanığın yaklaşık sekiz yıldır kendisini muhtelif yerlere götürerek cinsel istismarda bulunduğu iddia etmesine rağmen bu süreçte ailecek ve tek olarak sanıkla görüşmeye devam edip istismar iddiasından kimseye bahsetmemesi, hatta şikayet tarihinden önce sanıktan okuluna gelerek yaşadığı disiplin süreci nedeniyle babası yerine öğretmeni ile görüşmesini istemesi, dosya kapsamındaki mevcut adli raporlar ile sanığın cinsel organında ve sağ böbrek lojunda bulunan ilk bakışta dikkat çektiği belirtilen yara nedbesinin, iddia ettiği olaylar doğrultusunda mağdure tarafından görülmemesinin mümkün olmaması karşısında celsede kendisine sorulduğunda sanığın cinsel bölgelerinde hatırladığı bir özellik olmadığını beyan etmesi, yapılan bilirkişi incelemesinde mağdurenin sanığın kendisine attığını iddia ettiği cinsel icerikli mesaj ve fotoğraf kayıtlara rastlanmaması, aleyhe dinlenen tanık beyanlarının da olaya ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmamasına karşın aşamalardaki istikrarlı sanık savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığa isnat olunan suçların işlendiğine dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçlardan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.03.2021 tarihinde üyeler ... ile ...’in karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.03.2021 tarihinde üyeler ... ile ...’in karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

Sanık hakkında çocuğun ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel istismar ve hürriyetten yoksun bırakma suçlarından açılan kamu davasının yargılaması neticesinde Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın atılı suçları işlediği sabit kabul edilerek her iki suçtan mahkumiyetine dair hükmü sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki görüş gibi onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin bu kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın her iki suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi görüşüyle itiraz edilmiştir.

Dairemizce itiraz üzerine sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle itirazın kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Sayın daire çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus, atılı suçların sübut bulup bulmadığı konusundadır.

Mağdurenin sanık tarafından gerçekleştirilen eylemleri amcası olması nedeniyle ailesine anlatamayıp, öğrencisi olduğu okulda görev yapan ve tanık sıfatıyla dinlenen müdür yardımcısı ile rehber öğretmene anlatması sonrası adli makamlara ihbarda bulunulması şeklinde gerçekleşen intikalin doğal olması, soruşturmanın başından itibaren verdiği beyanlarının ana hatlarıyla istikrarlı olması, sanığın aşamalarda ağabeyinin kızı olan mağdure ile ailesinin kendisini sevmedikleri için iftira attıklarını savunmasına rağmen olay ortaya çıkıncaya kadar mağdurenin evine gelip gitmesi, onu gezmeye götürmesi, hatta ağabeyinin sinirli olması sebebiyle mağdure ile annesinin yardım istemeleri üzerine bazı olayları örtbas ettiğini beyan etmesi karşısında, mevcut husumet iddiasının dayanaksız olduğunun anlaşılması, dosyada mevcut raporda olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun belirtilip, bu haliyle söz konusu raporun sanığın eylemlerine maruz kaldığının bilimsel delili olması, yine dosyada yer alıp, sanık tarafından atıldığı sabit olan mesajların ne maksatla gönderildiği hususunun sanık tarafından mantıklı bir şekilde açıklanamaması, mağdurenin arkadaşı olan tanıkların intikalden önce mağdurenin ağlayarak olayları kendilerine anlattığını beyan etmeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit olduğundan ilk derece mahkemesinin oluş ve dosya kapsamına uygun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanması ve diğer atılı suçtan kurulan hükmün ise lehe kanun değerlendirmesi yapılması için bozulması yerine sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği yönünde oluşan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/101, Karar No: 2011/2771, Tarih: 02.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/101 E.  ,  2011/2771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... ve Bulancak Vergi Dairesi Müdl. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Her üç şikâyet, şikâyetçi kurum alacaklarının tahsili için konulan hacizlerin Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I inci maddesi uyarınca ilk hacze iştirak ettirilmemesinin hatalı olduğu noktasındadır.

Şikâyet olunan yargılamaya katılmamıştır.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre ilk haczin .... Vergi Dairesince konulması nedeniyle bu şikayetçinin birinci sıraya alınması suretiyle sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve Bulancak Vergi Dairesi Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikâyetçi Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve Bulancak Vergi Dairesi Müdürlüğü vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7638, Karar No: 2013/10024, Tarih: 17.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7638 E.  ,  2013/10024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan ...'a ait 3 parça taşınmazın miras bırakanın ölümünden beri davalı tarafından kullanıldığı ve taşınmazlardan yararlanmalarının engellediğini ileri sürerek, 30.000.00.-TL ecrimisilin davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazları kullanmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılarca açılan ortaklığın giderilmesi davasındaki dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren eldeki davanın dava tarihine kadar ki dönem için ecrimisil talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 741.54.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.