muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2664, Karar No: 2023/5366, Tarih: 20.06.2023

B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgelerin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık niteliği bulunmayacağından sahtecilik suçunun unsurları itibarıyla oluşmayacağı gözetilerek, Ankara adli emanet memurluğunun 2022/20058 sırasına kayıtlı suça konu tip sözleşmeler üzerinde heyetçe yapılan inceleme neticesinde, belgelerin dijital ortamdan renkli yazıcı ile üretilmiş onaysız fotokopi niteliğinde olduğu belirlendiğinden, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Sanık ... müdafiinin, sanık hakkında kurulan beraat hükmü nedeniyle lehine vekalet ücreti verilmesi yönündeki temyiz isteği ile sınırlı olarak yapılan incelemede; karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca beraatine karar verildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Katılan ..., müştekiler ... ve ..., tanıklar ..., ..., ... beyanları, olay tutanakları, delil ve belge ön inceleme tutanakları, TCDD Genel Müdürlüğünün yazıları, dosyada mevcut diğer tutanaklar, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı ile yüklenen suçun sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde işlendiği ve unsurları itibariyle oluştuğu, sanıkların birbirlerini suçlar yöndeki savunmaların suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu, sanıkların eyleminin en başından beri tek bir menfaate özgülenmediği, aynı suç işleme kararıyla Kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek katılandan haksız menfaat temin ettikleri anlaşılmakla, sanıkların mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemesi,

2. Suç tarihine göre meydana gelen zararın ağırlığı karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece sanıklar hakkında kurulan hükümlerde yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanıklar hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verilmiş olduğunun belirlenmesi,

Nedenleriyle hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) ve (C) bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2023/76 Esas, 2023/506 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

C. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2023/76 Esas, 2023/506 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasına “Sanık kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 17.400,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden tahsili ile beraat eden sanığa verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13179, Karar No: 2016/11078, Tarih: 21.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/13179 E.  ,  2016/11078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/274 Esas- 2011/805 Karar sayılı ilamıyla müşterek çocuk Seçil adına 300,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmediğini, çocuğun okul ve diğer ihtiyaçları nedeniyle giderlerinin arttığı, mevcut nafakanın yeterli olmadığını belirterek; aylık nafakanın 1.000,00 TL'ye çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında; nafakanın artırılması durumunda ödeme güçlüğü yaşayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık iştirak nafakasının 600,00 TL'ye çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1. maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın, 328. maddesi hükmü gereğince; ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nın 331.maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda, mahkemece, iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; davalının öğretmen olarak çalıştığı, 2015/9. dönem bordosuna göre icra ve nafaka kesintisi hariç aylık 2.532,93 TL maaş aldığı, 600 TL kira ödediği; davacının da emniyet müdürlüğü tarafından yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre öğretmen olup, aylık 2.300 TL maaş aldığı, kendine ait evde ikamet ettiği, 2006 model aracının bulunduğu; müşterek çocuğun 2004 doğumlu olduğu ve 6. sınıf öğrencisi olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalının öğretmen olarak çalıştığı, 2015/9. dönem bordosuna göre icra ve nafaka kesintisi hariç aylık 2.532,93 TL maaş aldığı, 600 TL kira ödediği; davacının da emniyet müdürlüğü tarafından yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre öğretmen olup, aylık 2.300 TL maaş aldığı, kendine ait evde ikamet ettiği, 2006 model aracının bulunduğu; müşterek çocuğun 2004 doğumlu olduğu ve 6. sınıf öğrencisi olduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyine, özellikle dava tarihi itibarıyla davacı annenin de çalıştığı ve müşterek çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı fazla bulunmuş, bu husus hakkaniyet ilkesine aykırı görülmüş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı çalışan anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, davalıyı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak, daha uygun nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20172, Karar No: 2016/7154, Tarih: 19.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/20172 E.  ,  2016/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

AVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili; 6552 sayılı Yasa'nın 121. maddesi ile değişik 5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15. maddesi gereğince haciz işlemlerinin iptali ile 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile 7. fıkrası hükmüne aykırı olarak yapılan dosya hesabının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulü ile 6552 sayılı Yasa'nın 121. maddesi ile değişik 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesi gereğince işlem yapılması için İcra Müdürlüğü'ne talimat verilmesine ve İcra Müdürlüğü'nün nispi vekalet ücreti ve tahsil harcı alınmasına yönelik hesap işleminin iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından hesap işleminin iptali kararı yönünden temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi'nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, Yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü

vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 10.12.2014 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından elatma eyleminin 1983 sonrası olduğunun kabulü gerekir. Olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, şikayetin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu konuya ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/36, Karar No: 2020/4236, Tarih: 19.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/36 E.  ,  2020/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 31.05.2019 tarih ve 2018/54-2019/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalılar aleyhine İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 2014/63 D. İş dosyası altında gerçekleştirilen delil tespiti sonucunda, davalı tarafa ait www.kalekasalar.net web sitesinde ve alan adında müvekkiline ait markanın haksız şekilde kullanıldığının tespit edildiğini belirterek, alan adının Marka KHK md. 9/2-(e) uyarınca yasaklanmasına, erişimin engellenmesi kararı verilmesine, Marka HK md. 62/b ve TTK haksız rekabet hükümleri uyarınca tecavüzün giderilmesi ve maddi ve manevi zararın tazminine ve bu cümleden olmak üzere; fazlaya ilişkin tüm hak ve alacakları saklı kalmak koşuluyla şimdilik 3 davacı için toplam 10.000.- TL maddi ve 10.00.-0 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsil edilmesine, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş olup, 30.05.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de maddi tazminat taleplerinin 10.950,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden ...'ın davalı şirketlerden Kale Çelik Eşya San. A.Ş. ile akdedilen yetkili satıcılık sözleşmesi gereği davacıların ürünlerinin yetkili satıcısı olduğunu, yetkili satıcı sıfatıyla yapmak zorunda olduğu tanıtım ve satış faaliyetleri nedeniyle davacılar tarafından haksız rekabet iddiası ile 29.05.2013 tarihli ihtarname ile sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini, feshin ...nin bir diğer şirketi Kale Güvenlik Sistemleri A.Ş. ile müvekkil arasında 24.12.2012 tarihinde imzalanan ve 5 yıl süre ile yürürlükte kalacak olan bayilik sözleşmesinin bulunduğunu, bununda haksız feshedildiğini, bu nedenlerle fesihlerin geçersiz olduğunu, web sitesindeki kullanımların bu sözleşmelere göre uygun olduğunu, marka hakkına tecavüz ile haksız rekabet bulunmadığını, diğer müvekkilinin bir yazılım şirketinin sahibi olduğunu, yazılım alanında hizmet verdiğini belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporu hükme esas alınmış ve davanın kabulü ile davalıların “www.kalekasalar.net” isimli web sitesinde davacılara ait markanın haksız kullanımının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine ve menine, bu kapsamda siteye erişimin engellenmesine, alan adının terkinine, davacıların yargılama giderlerine ilişkin açmış oldukları maddi tazminat davasının kabulü ile 10,950,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, davacıların haksız rekabet ve markaya tecavüze dayalı manevi tazminat davasının KABULÜ ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin yurtçapında yayın yapan trajı en yüksek 3 gazeteden birinde bir kez ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti,meni, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davacı tarafın maddi tazminat talebini yargılama giderlerine dayandırdığından bahisle yargılama giderleri üzerinden maddi tazminat miktarı belirlenmiş ve belirlenen miktar üzerinden maddi tazminata hükmedilmiştir. Ancak, tespit ve tedbir giderleri yargılama giderlerinden olup, (HMK m.223) bu kapsamda yapılan giderlerin maddi tazminatın konusunu oluşturmayacağı hususu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yargılama giderlerinden olan masrafların maddi tazminat olarak değerlendirilmek suretiyle maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3.Diğer yandan mahkemece davacıların manevi tazminat talebinin de kabulüyle 10.000 TL. manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Ancak manevi tazminat şartlarının oluşup oluşmadığı denetime elverişli bir şekilde karar yerinde tartışılmadan, genel ve soyut gerekçelerle manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 19.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5773, Karar No: 2011/5121, Tarih: 28.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/5773 E.  ,  2011/5121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıların murisinin yolcu olarak bulunduğu otobüs ile karşı araç (tanker) arasında meydana gelen trafik kazasında ölmesinden dolayı kazaya karışan araçların işletenleri, sürücüleri ve otobüsün üreticisine yöneltilen destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine, tarafların sıfatına ve davacı taraf temyizinin kazanın meydana gelmesinde murisin içinde bulunduğu otobüsün hatalı üretilmesinin de etken olduğu iddiasında ısrar edilerek hakkındaki dava reddedilmiş bulunan otobüs üreticisi davalı ile ilgili olarak kurulan hükme hasredilmiş olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yüksek 4.Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6288, Karar No: 2017/10559, Tarih: 28.09.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6288 E.  ,  2017/10559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

15.02.2013 tarihli tutanak, tutanak mümzilerinin ifadeleri, suça sürüklenen çocuğun tevilli ikrar içeren savunmaları, adli emanete alınan bıçak ve ekspertiz raporu, Batman M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna bıçak sokmak isterken duyarlı kapıda yapılan aramada yakalanmış olması karşısında suça sürüklenen çocuğun mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.