muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/760, Karar No: 2015/1802, Tarih: 25.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/760 E.  ,  2015/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini öldürmeye teşebbüs etmek

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk .. kardeşi olan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdur .. yönelik nitelikli şekilde öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, bozma nedeni saklı kalkmak kaydıyla kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğünün, haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun niteliğine, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Suça sürüklenen çocuk .. arkadaşı .. ile birlikte evde oturup çay içtikleri sırada .. ağabeyi olan ve olay tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olan mağdur .. alkollü bir şekilde eve gelerek .. ve .. kendisine çay getirmelerini istediği, suça sürüklenen çocuk .. ve .. karşı çıkması üzerine mağdur ..'ın .. ve ..'e tokatla vurduğu, .. ve ..'in de mağdura yumrukla vurarak karşılık verdikleri, alkollü olan mağdur ..'ın bıçakla ..'e doğru hamle yapması üzerine ..'in geri çekilerek kendisini koruduğu, ancak mağdur ..’ın bıçakla suça sürüklenen çocuk ..'i sağ ve sol femur ile sağ ve sol kristia ilak bölgelerinden toplamda 4 kez basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, suça sürüklenen çocuk ..'in yaralanması üzerine masa üzerinden ele geçirdiği bıçakla mağdurun göğüs bölgesine bir kez vurduğu ve mağdurda akciğer ve perikart laserasyonu oluşup hayati tehlike geçirdiği, mağdur ..'ın elinden düşen bıçağı ..'in alarak suça sürüklenen çocuk .. ile birlikte hastaneye gittikleri olayda;

1-) Mağdur ..'ın suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmadığı anlaşıldığından, kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nun 82/1-e maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Mağdurdan kaynaklanan ve suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, 1/4 ile 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK’nun 29. maddesinin uygulaması sırasında, cezasından üst sınırdan indirim yapılması yerine, yazılı biçimde 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), suça sürüklenen çocuk .. hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine 25/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13250, Karar No: 2019/16023, Tarih: 16.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/13250 E.  ,  2019/16023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, tayin edilen 1.600,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca Aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK' nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenler tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10272, Karar No: 2019/9907, Tarih: 10.07.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/10272 E.  ,  2019/9907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, karar verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen hükmün ... Cumhuriyet Savcısı ... tarafından 17.06.2014 tarihli müddeti muhafaza dilekçesi ile temyiz edildiği, Dairemizin 13.02.2019 tarihli tevdii kararı ile Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi hususunda ek tebliğname istenilmesine rağmen bu konuda görüş bildiren ek tebliğname düzenlenmediği anlaşılmakla, Cumhuriyet Savcısının temyizi konusunda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13986, Karar No: 2011/8044, Tarih: 15.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13986 E.  ,  2011/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin davalıya olan 30.000,-TL’lik borcuna karşılık her biri 5.000,-TL meblağlı altı adet bono verdiğini, bonoların tamamı için dava dışı T. Garanti Bankası AŞ.’nden ihbar geldiğini ve diğer bonolar gibi 30.5.2008 tarihli bonoyu da davalının adı geçen bankadaki hesabına yatırdıklarını, buna rağmen davalının bedeli ödenmiş bonoyu takibe koyduğunu ileri sürerek borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili bonoya karşılık yapılan bir ödeme olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının ödemeyi kanıtlayamadığı ve davalının da teklif edilen yemini eda ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ödeme itirazında bulunmuş ve bunu kanıtlamak maksadıyla bono bedeli tutarındaki bir dekonta dayanmıştır. Sıralı bonolar verdiğini bildiren davacı, diğer bono bedellerini de aynı şekilde ödediğini ileri sürmüştür. Bu durumda mahkemece davalının bono dışında, dekonta konu bir alacağının olup olmadığı hususunda isticvap edilmesi ve ispat yükünün yer değiştirip değiştirmediğinin değerlendirilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, icapsız yemine de dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28, Karar No: 2017/8303, Tarih: 28.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/28 E.  ,  2017/8303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ..., ... vekili ve davalılar ..., ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların maliki olduğu binada çıkan yangının bitişiğindeki davacıya iş yeri ... poliçesi ile sigortalı olan binaya sirayet etmesi sonucunda sigortalı işyerinde hasar meydana geldiğini, davalıların malik sıfatıyla zarardan sorumlu olduklarını belirterek, sigortalısına ödenen 13.329,00TL hasar bedelinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan arsa payları oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davalılara husumet yöneltilemeyeceğini, bina maliki sıfatı ile tüm sorumluluklar yerine getirildiğinden davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulü ile 13.329,00 TL.nın 15.03.2012 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile ... İli, ... İlçesi, ... ada 13 parsel tapu kaydındaki arsa payları oranında davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ..., ... vekili ve davalılar ..., ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, yangın ... poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın 266. (1086 sayılı HUMK'nın 275.) ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir. Eldeki davada çatı, duvar, kapı ve diğer donanımlarda hasar meydana geldiği iddia edilmiştir. Ekspertiz incelemesi makina teknisyeni ve inşaat bilirkişisince yapılmıştır. Mahkemece, makina mühendisi ve yangın bilirkişisinden alınan raporunda hasar bedeli hesaplanmış ise de zarar kalemleri tek tek karşılaştırılmamıştır. Zararın niteliğine göre de bazı hasar kalemlerinin inşaat mühendisi tarafından değerlendirilmesi gerekir. O halde inşaat mühendisi de eklenmek suretiyle bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak hasar kalemleri teker teker karşılaştırılmak suretiyle gerçek zarar miktarı belirlenip sonucuna göre hareket etmek gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ..., ...vekili ve davalılar ..., ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılılar ..., ..., ... vekili ve davalılar ..., ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ..., ...'ye geri verilmesine 28.9.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45015, Karar No: 2016/2096, Tarih: 09.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45015 E.  ,  2016/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı ... İlçesi ..... Belediyesinde 30 Mart 2014 tarihine kadar yaklaşık 10 yılı aşkın kadrolu işçi olarak çalıştığını, 6360 Sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası gereğince listede adı geçen .... Belediye 30 Mart seçimleri ile davalı İl Özel İdaresi Genel Sektereterliğine tüm hak alacak ve borçları ile devredildiğini ,6772 sayılı yasadan kaynaklı haklarını ödenmediğini, yaz mevsiminde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, dönem boyunca yıllık ücretli izinlerini 2008 yılı hariç kendisine kullandırılmadığını, resmi tatillerde ve hafta sonlarında da çalıştırıldığını ihbar tazminatı, resmi tatil alacağı, fazla mesai alacağı, yıllık izin alacağı, hafta sonu alacağı, aile yardımı alacağı ve ikramiye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı konularıda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Davacı davalı işyerinde yaz mevsiminde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiş, kış aylarında çalışma düzeninin nasıl olduğuna dair bir beyanda bulunmamıştır.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından Hayri Bayram yaz aylarında 7 gün, kış aylarında 6 gün çalışıldığını, pazar günleri genelde tatil olduğunu, cumartesi günleri yoğun kar yağışı olduğunda yol açma çalışmaları yapıldığını, ayda 1-2 kez hafta sonu bu şekilde çalıştığını, resmi tatillerde çalıştıklarını, davacının 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, genelde işin 18.00-19.00 a kadar uzadığını, kışın 17.00-18.00 saatleri arasında işten çıktığını beyan etmiş diğer davacı tanığı İbrahim Bayram ise haftanın 7 günü çalıştıklarını, 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştıklarını beyan etmiştir.

Hükme Esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları doğrultusunda davacının yaz dönemi kabul edilen Mayıs ve Ekim ayları arasında 08.00-18.00 saatleri arasında ve kış dönemi kabul edilen Kasım ve Nisan aylarında 08.00-17.00 saatleri arasında çalışarak yaz aylarında haftada 10.5 saat ve kış aylarında haftada 3.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmişse de davacının kış aylarında fazla mesai yaptığına dair bir beyanı bulunmadığından bu dönem için hesaplama yapılmaması gerekirken bu dönemin de dahil edilerek fazla mesai ücretinin hesaplanması hatalıdır.

Ayrıca davalı işyeri belediye olup işyeri kayıtları sunulmadığından olağandışı hafta tatili çalışma iddiası tanık beyanlarıyla ispatlanma yoluna gidilmiştir. Davacı tanıklarından ... kış aylarında hafta sonu çalışmadıklarını beyan etmelerine rağmen kış ayları için de hafta tatili ücreti hesaplanması ve kış aylarında çalışıldığı kabul edilen hafta sonu çalışma günlerinde normal çalışma süresi dışında kalan fazla mesai çalışmalarının hesaba dahil edilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8754, Karar No: 2011/1465, Tarih: 10.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8754 E.  ,  2011/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.02.2009 tarih ve 2008/54-2009/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin davalıya sigortalı olduğu dönemde meydana gelen su baskını sonucunda işyerinin, işyerinde bulunan kondansatör ve bilgisayarın hasarlandığını, davalının işyeri hasarı için 2.600,00 TL, bilgisayar için 800,00 TL olmak üzere 3.400,00 TL ödeme yaptığını, müvekkilinin ödemeyi ihtirazi kayıtla kabul ettiğini, bilgisayarın değerinin 2.417,10 TL olmasına rağmen 800,00 TL ödendiğini, hasarlanan bilgisayardaki bilgilerin kurtarılması için 300,00 TL ödendiğini, hasarlanan kondansatörler için ödenmesi gereken 10.137,15 TL'nın hiç ödenmediğini ileri sürerek, 12.054,25 TL'nın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı işyerinde doğan zararın karşılığının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı işyerinde yapılan keşifte kondansatör numuneleri alındığı, dava dışı TSE'ne teknik inceleme için götürüldüğünde davacının ölçüm masrafını ödemediği, bunun üzerine alınan mumunelerin bilirkişilerce davacı vekiline teslim edildiği, mevcut numuneler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde kondansatörlerin dış yüzeylerinden kutu içine su sızmayacak şekilde üretildikleri, dış yüzeylerinde fiziki hasar ve korozyon bulunmadığı, data kurtarma ücretinin teminat kapsamında olmadığı, bilgisayarın ikinci el olup, eksperce belirlenen 800,00 TL değerin rayice uygun olduğu, davacı taraf masrafın karşılanacağından bahisle TSE'de gerekli testlerin yapılmasını istemiş ise de, numuneler davacı vekiline teslim edildikten sonra yeniden test yaptırma isteğinin kabule şayan olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.