muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12170, Karar No: 2025/3977, Tarih: 25.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12170 E.  ,  2025/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/892 Esas, 2024/893 Karar

KORUMAYA İHTİYACI OLAN

ÇOCUK : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 01.10.2024 Tarihli ve 2022/193 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenilen çocuğun üniversite eğitimi için Manisa Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bağlı Manisa Çocuk Evleri Koordinasyon Merkezi Müdürlüğüne nakil olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Manisa 2. Aile Mahkemesinin 22.10.2024 Tarihli ve 2024/892 Esas, 2024/893 Karar Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin c bendi uyarınca verilen bakım tedbirinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli, 2022/193 Tedbir Talep sayılı kararı ile korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına, daha sonra 29.01.2024 tarihli ek kararla koruma kararının uzatılmasına karar verildiği, ardından 01.10.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1122, Karar No: 2018/3608, Tarih: 29.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1122 E.  ,  2018/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümlü hakkında 19/09/2002 tarihinde verilen 1 ay 10 gün hapis cezası, adli para cezasına çevrilip ertelendiği halde uyarlama yargılaması sonucu verilen kararda hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmemesi ve ertelenmemesi suretiyle kazanılmış hakkın ihlali,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümlü hakkında 765 sayılı TCK'nın 491/4, 61 ve 522. maddeleri uyarınca tayin olunan 1 ay 10 gün hapis cezasının 647 sayılı Kanun'un 4/1. maddesi uyarınca ve suç tarihinde yürürlükte olan günlük adli para cezasının alt sınırına göre bir gün karşılığı 6,00 TL hesabıyla 240,00 TL adli para cezasına çevrilmesine ve hükümlünün kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç adli para cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6730, Karar No: 2014/12001, Tarih: 24.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6730 E.  ,  2014/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2014/65-2014/65

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İpoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takipte taşınmaz satın alan ihale alıcısı, taşınmazın konut finansmanından kaynaklanan ipoteğe dayalı olarak ihale edilmesi sebebiyle KDV'den muaf olduğunu, ihale kesinleştiğinden KDV ödenmeksizin tescil yazısı verilmesine ilişkin taleplerinin reddine ilişkin müdürlük işleminin iptalini istediği, mahkemece Vergi Mahkemeleri görevli olduğundan yargı yolu sebebiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; "Türkiye'de yapılan aşağıdaki işlemler Katma Değer Vergisine tabidir" düzenlemesi yer almaktadır. Anılan Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar Katma Değer Vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17. maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Her ne kadar Dairemizin önceki içtihatlarında, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olduğundan, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu belirtilmiş ise de; Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 11.03.2013 tarih ve 2012/182 Esas, 2013/321 Karar sayılı ilamında özetle; KDV'ye ilişkin şikayetin, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı, mahkemece incelemenin, icra dosyasından yapılarak anılan işlemin kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar verileceği belirtilmek suretiyle uyuşmazlığın adli yargılanmanın bir parçasını oluşturduğundan adli yargı yerince çözümlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Buna göre, KDV'ye ilişkin işlemin kaynağı icra müdürlüğünün tesis etmiş olduğu karara ilişkin olduğundan, işlemin yasaya uyarlılığı, şikayet yoluyla, icra mahkemelerinin denetiminde olduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan olgular karşısında Dairemizin değişen içtihadına göre KDV'ye ilişkin şikayetin icra mahkemelerinde incelenmesi gerektiğinden mahkemece şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken şikayetin inceleme isteminin yargı yolu nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3894, Karar No: 2014/6610, Tarih: 10.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3894 E.  ,  2014/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/58-2013/107

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26544, Karar No: 2014/22243, Tarih: 10.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26544 E.  ,  2014/22243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 10.02.1994 tarih ve 1735 sayılı kararıyla sınırları belirlenen, 1. grup yapı statüsünde korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olan Sokullu Külliyesi Arastasında yer alan ve özel mülkiyete konu olan Sokullu Külliyesi Koruma Alanı içerisinde, Kocasinan mahallesi, 311 sayılı ada, 34 sayılı parselde yer alan dükkanda, ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince yapılan denetimde, dükkanın maliki olan sanık ... tarafından cephe doğramasının alüminyum doğrama ile değiştirildiği, zeminin serflor malzeme, çatının alüminyum folyo ile kaplandığı ve ön cephe saçak boyunca pvc malzemeden yağmur oluğunun takıldığının tespit edildiği, yapılan tespitler üzerine sanık hakkında suç duyurusunda bulunulduğu ve soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanığın verdiği ifadelerinde, davaya konu uygulamaları dükkanı ilk aldığında yani 1977 yılında yaptığını, bu tarihten sonra da başka bir tadilat yapmadığını, bu işleri ...'ya yaptırdığını beyan ettiği, tanık sıfatı ile dinlenen ...'nın da verdiği ifadesinde, davaya konu uygulamaları kendisinin 1977 yılında yaptığını, o günden bu yana dükkanda başka bir tadilatın yapılmadığını beyan ettiği, yine olay yerinde yapılan 06.04.2012 tarihli keşfe iştirak eden inşaat mühendisinden alınan bilirkişi raporunda da, davaya konu uygulamaların ruhsat gerektirmeyen basit uygulamalar olduğu ve 1994 yılından daha önce yapılmış olabileceğinin tespit edildiği, sanık ifadeleri, tanık ifadeleri, ifadeleri doğrulayan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sanığın davaya konu uygulamaları, binanın tescilli yapı olduğunun kabul edildiği tarihten önce yapıldığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kararın eksik inceleme ile verildiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2859, Karar No: 2014/6495, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2859 E.  ,  2014/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/6697, Karar No: 2019/3331, Tarih: 15.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/6697 E.  ,  2019/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının sahibi olduğu otobüsün 1/4 payını 29/09/2011 tarihinde satınaldığını, 01/04/2012 tarihinde kira sözleşmesi yapıldığını, otobüsün işletmesinin aylık 1142 tam biletin bedelinin kira olarak ödenmesine karşılık davalıya bırakıldığını, davalının ibraname verdiğini, otobüsün tüm giderlerinin davalı kiracıya ait olduğunun düzenlendiğini, davalının 2012 yılı haziran ayı kira bedelini 2.000.00.-TL yerine 850.00.-TL olarak ödediğini, 2012 yılı aralık ayı kira bedelini hiç ödemediğini, başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, karşı dava dilekçesinde, borcu değil alacağı olduğunu, dosyaya sunulan ibranamede yeralan imzanın kendisine ait olmadığını, 2011 yılı ekim, kasım, aralık ayı ve 2012 yılı ocak ayına ait otobüse ait harcama ve giderlerden davacının eksik ödediği 6.224.00.-TL bedel olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddine, kötüniyet tazminatına karar verilmesini, şimdilik 1.000.00.-TL yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir .

Mahkemece, davacı ...'un davasının kısmen kabulü ile, ....icra müdürlüğünün 2013/10044 esas sayılı dosyasında 3.375,00 TL asıl alacak için itirazın iptaline fazlaya ilişkin kısmın reddine,kabul edilen kısım yönünden %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karşı davanın usul yönünden reddine, karşı davacının ayrı bir dava açmaktan muhtariyetine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir .

Anılan karar Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2014/8448 Esas – 2015/4800 Karar sayılı ve 12/05/2015 tarihli kararı ile; “Asıl dava, kiralayanın açtığı kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak, karşı dava yapılan masrafların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne, karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 4/1-a maddesinde, Sulh Hukuk Mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'una göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler, hükmüne yer verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 4/1-a maddesinde, Sulh Hukuk Mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'una göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler, hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayımızda; dava, kira sözleşmesinden kaynaklanmakta olup dava 13.06.2013 tarihinde açılmıştır. Dava tarihinde yürürlükte olan HMK. 4/1-a maddesi gereğince dava değerine bakılmaksızın davaya bakma görevi Sulh Hukuk Mahkemesine aittir. Bu nedenle mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esası hakkında karar verilmesi doğru değildir... “ gerekçesi ile bozulmuştur.Mahkemece, bozma kararına uyularak Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir .

Sulh Hukuk Mahkemesi de, davanın kısmen kabulüne, .... İcra Müdürlüğünün 2013/10044 sayılı dosyasında 3.375,00 TL asıl alacağa ilişkin itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, asıl alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karşı davanın usul yönünden reddine, karşı davacının ayrı bir dava açmakta muhtariyetine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir .

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davalı, karşı dava açarak davacıdan kendisinin yaptığı masrafları talep etmiş ,mahkemece talebin davanın konusu dışında kaldığı gerekçesi ile karşı dava usulden reddedilmiştir. Somut olayda Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma kararında da vurgulandığı gibi mahkeme karşı dava yönünden de görevlidir, asıl dava ile karşı dava bağlantılıdır . Mahkemece, karşı dava hakkında, esastan yapılacak inceleme sonucu deliller değerlendirilerek varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır .

3-)Davalı, cevap dilekçesinde ve yargılama boyunca aşamalarda davacının dosyaya sunduğu 05/04/2012 tarihli ibra belgesinde yeralan imzanın kendisine ait olmadığını belirttiği halde, belge altındaki imzanın davalıya ait olup olmadığı araştırılmamış, imza incelemesi yaptırılmamıştır. İbra belgesinde yeralan imzanın davalıya ait olup olmadığı konusunun aydınlatılmaması da bozmayı gerektirmiştir .

3-)Davalı, cevap dilekçesinde ve yargılama boyunca aşamalarda davacının dosyaya sunduğu 05/04/2012 tarihli ibra belgesinde yeralan imzanın kendisine ait olmadığını belirttiği halde, belge altındaki imzanın davalıya ait olup olmadığı araştırılmamış, imza incelemesi yaptırılmamıştır. İbra belgesinde yeralan imzanın davalıya ait olup olmadığı konusunun aydınlatılmaması da bozmayı gerektirmiştir .

4-)İcra ve İflas Kanunu’nun 67/2. maddesi uyarınca icra inkar tazminatına hükmedilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi, alacaklının alacağını tahsil edebilmek için doğrudan mahkemede dava açarak haklı çıkması, alacağın likit ve muayyen olması gerekir. Eğer alacaklı itirazın iptali davasında haklı çıkar ve borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse istek halinde alacaklı yararına, eğer davalı borçlu haklı çıkar ve dava reddedilirse bu kez alacaklının takibinde haksız ve kötü niyetli olması koşulu ile yine istek halinde borçlu yararına tazminata hükmedilir. Yasa ile güdülen amaç borçlu olduğu miktarı bilebilecek durumda olan borçlunun ödeme emri tebliği üzerine icra borcunu inkar etmesini önlemek, gerçekte alacaklı olmayan alacaklının da borçluya zarar vermesini engellemektir. Somut olayda, davacının alacağı ,bilirkişi incelemesi sonucu belirlenmiş , hesaplanan kira alacağı miktarı da icra takibine konu edilen kira alacağı bedelinden daha düşük çıkmıştır , başka bir anlatım ile dava konusu alacak miktarı (likit) belirlenebilir mahiyette değildir. Alacak miktarının belirlenmesi yargılamayı gerektirdiğinden davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci, üçüncü, dördüncü bentlerde yeralan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.