muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9500, Karar No: 2012/459, Tarih: 14.02.2012

5. Ceza Dairesi 2010/9500 E., 2012/459 K.

**5. Ceza Dairesi 2010/9500 E., 2012/459 K.**

**- RÜŞVET

- SUÇ VASFI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 252 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 212 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

B…

….. E…

….. Dağıtım A.Ş. S…

….. işletme müdürlüğünde teknisyen olan sanığın, sayaç ambarında sayaçların korunması - saklanması - iadesi ile görevli olduğu, 27/01/2005 günü önceden sayacı sökülen müşteki İ…

….. M…

….'in bu kuruma gittiğinde sanıkla görüştüğü, sanığın sayacı iade etme konusunda isteksiz davrandığı, daha sonra "Perşembe günü 50 TL getir sayacını vereyim" diyerek para istediği, bunun üzerine müştekinin kuruma baş vurup şikayetçi olduğu, 10/02/2005 günü de sanığın aynı şekilde arızalı sayacını geri almak isteyen müşteki T…

…. H…

….'dan 200 TL para istediği, iade etmek zorunda olduğu sayaçları iade etmek için müştekilerden para isteyen sanığın, müştekinin şikayeti üzerine seri numaraları alınan paralarla birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında, rüşvet teklifinin kabul edilmemesi ve sanığın yakalanması için yapılan anlaşmanın da serbest irade ürünü olmaması nedeniyle rüşvet anlaşmasının oluşmadığı nazara alındığında sanığın eyleminin 765 sayılı Yasanın 212/1. maddesine uyan yapması gereken işi yapmak için rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturduğu, ancak 765 sayılı Yasanın 212. maddesinin bir ve ikinci fıkralarında basit ve nitelikli rüşvet alma suçları ayrı ayrı düzenlenip yaptırım altına alındığı halde, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın rüşveti tanımlayan 252/3. maddesinde "rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır" denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği, kamu görevlisinin yapması gereken bir işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlamasının rüşvet suçu kapsamından çıkarıldığı cihetle, sanığın eylemlerinin aynı yasanın 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçu niteliğinde olduğu ve lehe kanun değerlendirmesinin bu suçlar arasında yapılması gerektiği gözetilmeyerek suç vasfında yanılgıya düşülüp yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/887, Karar No: 2012/286, Tarih: 17.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/887 E.  ,  2012/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.05.2009 tarih ve 2007/846-2009/252 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17.01.2012 günde hazır bulunan davacı vekili Av. ........,ile davalı vekili Av. ..........., dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı emtianın davalı tarafından denizyolu ile taşınması sırasında hasara uğradığını, sigorta ettirene tazminat ödendiğini, rucuan tazmini için başlatılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, itirazın iptali davasının süresinde açılmadığını, TTK’nun 1067. maddesi uyarınca hak düşürücü sürede talepte bulunulmadığını, kaldı ki, tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taşıyana hasar ihbarının gönderilen veya onun adına hasar ihbarında bulunabilecek kimse tarafından yapılması gerektiği, somut uyuşmazlıkta bu ihbarın dava dışı Saima firması tarafından yapıldığı, konşimentolar ve dosya kapsamından bu kişi ile gönderilen arasında bir hukuki ilişkinin bulunduğuna dair kanıt olmadığı, ihbarın gönderilen tarafından yapıldığının kabul edilemeyeceği, davalı taşıyana süresinde ve usulüne uygun ihbar yapılmadığı, TTK.nun 1066. maddesi uyarınca zararın taşıyanın mesul olmadığı bir sebepten meydana gelmiş olduğunun kabulünün gerektiği, bu maddedeki sorumsuzluk karinesinin aksinin ispat edilemediği, davacının aktif dava ehliyetinin olduğu, takibin kötüniyetli yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, emtia taşıma sigorta poliçesine dayalı rucuan tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, emtia taşıma sigorta poliçesine dayalı rucuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı nezdinde sigortalı çelik boru emtiasının 28.10.2001 tarihli konşimentolar uyarınca Romanya’nın, Galati Şehri'nden davalının donatanı olduğu gemiye yüklendiği ve 07.11.2001 tarihinde de bu konşimentolarda belirtilen İtalya’nın Chiogga Limanı’na tahliye edildiği hususu uyuşmazlık konusu değildir. Aynı gün düzenlenen ve davalıya ait geminin kaptanının da imzasını taşıyan kargo boşaltım raporlarının alıcı beyanları kısmında yükün hasarlı ve paslı olarak teslim edildiği yönünde açıklamaya yer verildiği hususu da dosya kapsamıyla sabittir. Yine 07.11.2001 tarihinde düzenlenen ve davalıya ait gemi kaptanına yönelik keşide edilen protesto mektubunda da hasarlı teslimin yapıldığı belirtilmiştir. Ayrıca, 15.01.2002 tarihli bilirkişi raporunda da kargo boşaltım raporunda alıcı olarak imzası olan ve protesto mektubu tanzim eden firmanın geçici alıcı olduğu, yükün daha sonra konşimentoda belirtilen nihai alıcı deposuna taşındığı bilgilerine yer verilmiştir.

TTK.nun 1066. maddesinde taşınan malların uğramış olduğu ziya veya hasarın en geç navlun sözleşmesi gereğince bunları teslim almaya yetkili olan kimseye teslimi sırasında taşıyana veya boşaltma limanındaki temsilcisine yazılı olarak bildirilmesinin şart olduğu hüküm altına alınmıştır. Malların ziya veya hasarı ne ihbar edilmiş ve ne de tespit ettirilmiş olursa, taşıyanın malları konşimentoda yazılı olan halde teslim ettiği ve şayet mallarda ziya veya hasar sabit olursa, bu zararın taşıyanın mesul olmayacağı bir sebepten ileri geldiğinin kabul edileceği yönünde de bir karine kabul edilmiştir. Ancak, taşıyan lehine oluşan bu karinenin aksinin ispatı her zaman mümkündür. Somut uyuşmazlıkta taşınan emtianın 07.11.2001 tarihinde teslim edildiği yönü davalı tarafın cevap dilekçesinde açıkça kabul edilmiştir. Bu teslim dava dışı Saıma firmasına yapılmıştır. Her ne kadar anılan firma konşimentolarda açıkça gönderilen veya onun temsilcisi olarak belirtilmemiş ise de kaptanın bu firmayı gönderilen veya onun temsilcisi olarak kabulüyle teslim yaptığı sabittir. Varlığı inkar edilmeyen kargo boşaltım raporunu da anılan firmayla birlikte düzenleyerek imzaladığı, hatta hasarın hangi sebeplerden kaynaklandığına dair şerh düştüğü çekişmesizdir. Esasen, konşimentolarda asıl gönderilen olarak belirtilen firmanın, emtiaları teslim alan dava dışı Saıma firmasının tasarrufuna karşı koyduğu savunulmadığı gibi emtiaların da nihai alıcı bu firmanın deposuna getirildiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, dava dışı Saıma firmasının gönderilenin temsilcisi olarak hareket ettiğinin ve 07.11.2001 tarihli kargo boşaltım raporunun da TTK.nun 1066. maddesinde belirtilen yazılı hasar bildirimi niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. O halde, hasar ihbarının gönderilen tarafından yapılmadığı yönündeki değerlendirme doğru görülmemiştir. Ayrıca, iki bilirkişi raporu arasındaki çelişkiyi gidermek için üçüncü kere bilirkişi raporu alınmasına rağmen tekrar ikinci raporuna itibar edilerek karar verilmesi de usulen yanlış olmuştur.

Bu durum karşısında, davalıya hasar ihbarının TTK.nun 1066. maddesine uygun şekilde yapıldığının kabul edilip, taraf kanıtlarının buna göre değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1646, Karar No: 2024/4772, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1646 E.  ,  2024/4772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/146 E., 2020/357 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan ... İdaresi vekilinin 09.11.2020 tarihli ek karar talebine ilişkin dilekçesinin temyiz dilekçesi mahiyetinde olmadığı kabul edilerek sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz sebebi, hakkında verilen mahkûmiyet hükmü bozularak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre, 23.01.2015 tarihinde sanık ...'ın kaçak sigara satışı yaptığına dair ihbar üzerine Çanakkale Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/177 Değişik İş sayılı adli arama kararına istinaden inceleme dışı sanık ...'a ait iş yeri ve depoda sanıklar ... ve ...'ın refakatinde yapılan aramada, 135 paket makarona doldurulmuş 2.700 adet sigara, 11 kutu nargile tütünü,

4 adet kutuda toplam 100 adet poşet çay ve 45 kg kıyılmış tütün ele geçirildiği olayda, sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... savunmasında, arama esnasında orada bulunmadığını ve ele geçen kaçak eşyalarla ilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3994, Karar No: 2012/9274, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3994 E.  ,  2012/9274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı, basit yaralama ve sair tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.03.2007 gün ve 2006/296 Esas, 2007/73 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, sanığın "..." olan soyadının "..." olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir:

Sanığın mağdure ...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın zorla mağdure ...kolundan kendisine doğru çekerek yanağından öptüğünün anlaşılması karşısında, hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA;

Sanığın mağdur...'a yönelik basit yaralama ve sair tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğinden, sanığın birlikte okudukları okulun eğlencesine katıldığı mağdurlar ... ve ...'nın yanında gezmemesi amacıyla mağdur...'a yönelik "seni bu kızların yanında görmeyeceğim" dedikten sonra tokat atması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eylemlerinin TCK.nın 86/2 ve 108. maddelerinde yer alan cebir suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek basit yaralama ve sair tehdit suçlarından iki ayrı hüküm kurulması;

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin ceza miktarı itibarı ile kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6207, Karar No: 2025/1777, Tarih: 12.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6207 E.  ,  2025/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/265 Esas, 2023/409 Karar

KARAR : Kabul/ret

idare vekilleri

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı birleştirilen davada davacı ... ve davalı idare vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Şanlıurfa ili, ...ilçesi, ... Mahallesi 33 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yol yapım sebebi ile sökülen kamulaştırma tarihinden önce dikilmiş ve bedeli ödenmemiş 194 adet 41 yaşında fıstık, 68 adet 28 yaşında fıstık, 41 adet 21 yaşında fıstık, 23 adet 8 yaşında fıstık, 68 adet 28 yaşında fıstık, 3 adet 9 yaşında badem, 44 adet 8 yaşında üzüm, 15 adet 6 yaşında zeytin, 7 adet 21 yaşında fıstık, 1 adet 10 yaşında dut, 1 adet 10 yaşında kayısı, 2 adet 10 yaşında badem, 22 adet 15 yaşında üzüm ,34 küme 20 yaşında incir ağacı bedelinin taraflarına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

2. Birleştirilen davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkile ait Şanlıurfa ili, ...ilçesi, ... Mahallesi 33 parsel sayılı taşınmazın Karayolları Genel Müdürlüğünce yol genişlemesi nedeniyle kamulaştırılmış olduğunu, taşınmazın üzerindeki dikili ağaçlar ve yapıların karayolu çalışanları sorumluluğunda müvekkiline haber verilmeden söküldüğünü, sökülen fıstık ağaçlarının tespit edilip bedelinin müvekkile verilmesini, davanın ...Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2014/130 Esas sayılı dosya ile olan bağlantısından dolayı birleştirilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza el atmadıklarını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini, dava konusu taşınmazın ... İdare Kurulunun 27.04.1979 tarihli ve 1979/121 sayılı kamu yararı kararına istinaden kamulaştırmaya tabi tutulduğunu, taşınmazın kıymet takdirinin 22.06.1979 tarihinde yapılmış olduğunu ve taşınmazın kıymet takdiri ve diğer kamulaştırma evraklarının tebliğ edildiğini, ayrıca taşınmazın bedelinin Ziraat Bankasına 18.02.1982 tarihinde yatırıldığını, ayrıca yapılan tebliğ işlemi ile kamulaştırma işleminin kesinleştiğini, kamulaştırma işleminin kesinleşmiş olması ile taşınmazın mülkiyetinin idarelerine geçtiğini, ilgili taşınmazla ilgili olarak sadece terkin işlemi yapılmadığını, ancak her ne kadar terkin işlemi yapılmamış ise de yapılacak olan tescil bildirici nitelikte olup kurucu nitelikte olmadığını, bu nedenle kamulaştırma işleminin kesinleşmiş olup, taşınmazın mülkiyetinin idarelerine geçtiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu kesimde yol yapım çalışmalarının 2013 yılında yapıldığını, yapılan yol çalışması ile dava konusu taşınmazın bulunduğu kesimde yol iyileştirme işleminin yapıldığını, yapılan bu çalışmalar sırasında taşınmaz idarelerinin mülkiyetinde olmasaydı zaten idarelerince kendiliğinden kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının açılacağını, bu davanın açılmama sebebinin dava konusu taşınmazın zaten idarelerinin mülkiyetinde bulunması olduğunu, bu nedenle haksız ve hukuksuz açılan davanın reddinin gerektiğini, tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilerek yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.03.2015 tarihli ve 2014/130 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararı ile asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 20.03.2015 tarihli ve 2014/130 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararına davalı idare ile birleştirilen davada davacı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.03.2015 tarihli ve 2014/130 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararı ile asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 20.03.2015 tarihli ve 2014/130 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararına davalı idare ile birleştirilen davada davacı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, fiilen el atılan 5781,33 m²lik kısmın 1982 yılında kamulaştırılan ve yol olarak terkin edilen 7000 m²lik bölümün içerisinde kaldığı, kamulaştırma sırasında kamulaştırılan bölümde 70 bağ, 1 badem ve 1 acı badem ağacının bedelinin de ödendiği anlaşıldığı, davacının sunduğu fotokopi şeklindeki tespit formunda kamulaştırılan alan ve tarih yazılı olmadığı gibi, çok sayıda fıstık ağacı ve çeşitli yaş ve cinste meyve ağaçları bulunduğu tespit edildiğinden, bu ağaçların kamulaştırılan alan içerisinde kalıp kalmadığı, kime ait olduğu, ne zaman dikildiği, davalı idarece kesilip kesilmediği hususları, tarafların sunacağı tanık beyanı dahil tüm deliller ile araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması, ...Asliye Hukuk Mahkemesinin davacısı ... (devralan ...) olan 2015/128 Esas sayılı dosyası ile bu dava dosyası birleştiği hâlde, birleştirilen dava dosyası hakkında bir karar verilmemiş olması, davalı idare harçtan muaf olduğu hâlde, yargılama gideri içinde aleyhine harca hükmedilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın asıl davanın kabulüne ve muhtesat bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde birleştirilen davada davacı ... ve davalı idare vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Birleştirilen davada davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; tapu kayıtları incelendiğinde davacı müvekkilinin dava konusu taşınmazda 1/10 oranında hissesi bulunduğunu, yerel mahkemenin gerekçeli kararında dava konusu parselde davacı müvekkiline ait tapu kaydının olmadığını belirttiğini, muhdesatın asıl dosya davacısı ...'a ait olduğu hususunun gerçeği yansıtmadığını, dosyanın asıl davacısı ...'ın usule ve hukuka aykırı bir şekilde, dava konusu muhtesatların tamamının kendisine aitmiş gibi işlem yaptığını, dava konusu arazi üzerindeki muhtesatların tamamının asıl dosya davacısı ...'a ait olduğunu gösteren muhtesatın tespiti kararı bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda herhangi bir gerekçeye dayandırılmadan hesaplama yapıldığını, idare tarafından düzenlenen kıymet takdir raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde yer aldığı belirtilen ve bedeli hesaplanan ağaçlar ile bilirkişi raporunda belirtilen ağaçlar arasında ne sayı ve yaş ne de birim fiyat açısından bir uygunluk olduğunu, ayrıca ağaçların birim fiyatları hesaplanırken hangi verilerin kullanıldığının da belirtilmediğini, bu haliye hüküm kurmaya elverişli bir rapor olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun)26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4 . 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.