muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1507, Karar No: 2024/8244, Tarih: 26.09.2024

Dosya içeriğinden; İlk Derece Mahkemesince, maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından istinafa başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurunun manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne kesin olarak karar verildiği, söz konusu Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik olarak davacılar vekili tarafından davalılar ile yapılan anlaşma gereği davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin tashihen kaldırılması ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilerek kararın bu şekilde düzeltilmesine ilişkin kararın tashihinin talep edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin 06.12.2022 tarihli ek kararı ile; ''...Dairemizce vekalet ücretine yönelik talep açısından, verilen kararda herhangi bir maddi hatanın bulunmadığı, davadan feragat edilmesinin davalı yararına vekalet ücreti takdirine engel bir durumun olmadığı gibi, bu hususun tavzih ile yada tashih ile düzeltilecek durumlardan olmadığı, yine Dairemizce verilen manevi tazminat miktarına ilişkin kararın kesin olduğu, bu kararın yine aynı şekilde tavzih yada tashih ile yada karar düzeltme talebi gibi, ikinci bir istinaf gerekçesi ile düzeltilmesinin mümkün olmadığı'' gerekçesiyle davacılar vekilinin tashih talebinin reddine karar verildiği, bu defa davacılar vekili tarafından 06.12.2022 tarihli ek karara ilişkin temyiz talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ek kararı ile; ''...Dairemizce verilen 13.06.2022 tarih ve 2022/442 Esas-2022/988 Karar sayılı kararına her ne kadar davacı beyanında feragata rağmen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedildiği ve manevi tazminat taleplerinin tümden kabulüne karar verilmesini talep etmiş ise de, feragata ilişkin davalılar tarafından vekalet ücreti istemediklerine dair Dairemiz dosyasına herhangi bir dilekçe yada beyan sunulmadığı gibi, Dairemizce vekalet ücretine yönelik talep açısından, verilen kararda herhangi bir maddi hatanın bulunmadığı, davadan feragat edilmesinin davalı yararına vekalet ücreti takdirine engel bir durumun olmadığı gibi, bu hususun tavzih ile yada tashih ile düzeltilecek durumlardan olmadığı, yine Dairemizce verilen manevi tazminat miktarına ilişkin kararın kesin olduğu, bu kararın yine aynı şekilde tavzih yada tashih ile yada karar düzeltme talebi gibi ikinci bir istinaf gerekçesi ile düzeltilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, Dairemizin 06.12.2022 Tarih ve 2022/442 Esas-2022/988 Karar sayılı ek kararı ile kesin olarak reddine karar verilmiş olması nedeniyle'' davacılar vekilinin temyiz talebinin ek kararın kesin olması nedeni ile reddine karar verildiği ve söz konusu 29.12.2022 tarihli ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır

.12.2022 Tarih ve 2022/442 Esas-2022/988 Karar sayılı ek kararı ile kesin olarak reddine karar verilmiş olması nedeniyle'' davacılar vekilinin temyiz talebinin ek kararın kesin olması nedeni ile reddine karar verildiği ve söz konusu 29.12.2022 tarihli ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; ''Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.'' ve 305 inci maddesinde "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez" hükmüne yer verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 ve 305 inci maddelerine aykırı şekilde hüküm fıkrasına ekleme yapılması ya da bir kısmının çıkartılması hukuk güvenliğini zedeleyici nitelikte olup, yasaktır.

Şu durumda; ''tavzih" ya da "tashih" adı altında hak ve borçların sınırlandırılması mümkün olmadığı gibi genişletilip değiştirilmesi de mümkün olmadığından Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ek kararı yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu 29.12.2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3390, Karar No: 2007/6091, Tarih: 29.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3390 E.  ,  2007/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20. YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0,90 YTL. harcın temyiz edenden alınmasına, 29.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34422, Karar No: 2019/4276, Tarih: 25.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/34422 E.  ,  2019/4276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nın 204/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ... tarafından; nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar... ile...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar... ile...'ün, müşteki ...'in aracından 03/04/2007 tarihinde çalınan suça konu Türkiye İş Bankasına ait 12/02/2008 keşide tarihli 32.300.TL bedelli çeki tespit edilemeyen bir şekilde ele geçirdikleri, katılan ... şirketinden alınan mal karşılığında cirolayarak verdikleri, katılanın çeki borcuna karşılık başka bir petrol şirketine verdiği, çekin yetkili son hamil tarafından bankaya ibrazında karşılıksız ve çalıntı olduğunun tespit edildiği, bu surette sanıkların resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 04/02/2014 tarihli mahkumiyet hükmünün, 01/04/2014 tarihinde sanığın MERNİS adresinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın da yasal süresi geçtikten sonra 10/04/2014 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve sanıklar... ve... haklarındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz başvurularının incelenmesinde;

2-Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve sanıklar... ve... haklarındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz başvurularının incelenmesinde;

a)Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden; Sanıklar...ın katılan ...'e suça konu çeki vermediklerine ilişkin savunmaları, çek üzerinde sanık ...'ın isim ve imzasının bulunmaması, keşideci şirket yetkilisinin yazı ve imza örneği alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılmayarak yalnızca suça konu çek üzerinde imza yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmış olması, dosyada mevcut 19/04/2008 tarihli protokol ile ilgili borçlu olarak gözüken ...'ın ve alacaklı olarak gözüken Yalın Yarar'ın beyanlarının alınmamış olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle suça konu çekte keşideci olarak gözüken şirket yetkilisinin tanık sıfatıyla ayrıntılı beyanların, yazı ve imza örneklerinin alınması, akabinde sanıkların ve keşideci şirket yetkilisinin kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan samimi yazı ve rakamları ile huzurda atılan yazı ve rakamların temini ile suça konu çekin önyüzünde bulunan yazı ve rakamların, sanıkların ve keşideci şirket yetkilisinin eli ürünü olup olmadığı hususunda, bilirkişi incelemesi yaptırılması, daha sonra dosyada mevcut 19.04.2008 tarihli protokol örneği gösterilmek suretiyle, imzaları bulunan ... ve Yalın Yarar'ın tanık sıfatı ile ayrıntılı beyanlarının alınması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri verilmesi,

b)Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30/05/2006 tarih ve 173/145 sayılı kararında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nın 225. (1412 sayılı CMUK’nun 257 ve 150) maddesi uyarınca hükmün konusunun iddianamede gösterilen fiilden ibaret olması ve ek savunma verilerek başka bir suçtan yargılama yapılarak mahkumiyet kararı verilmesinin mümkün olmaması karşısında, sanıklar hakkında açılan davada TCK’nın 204/1. maddesi uyarınca cezalandırılmalarının talep edildiği, 17/11/2009 tarihli iddianamedeki sevk ve tavsife göre, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık eylemine ilişkin olarak açılmış bir davanın bulunmadığı, görevsizlik kararı yoluyla da iddianameye konu edilmemiş bir olayın dava konusu haline getirilemeyeceği, dolayısıyla hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu, bu eylemler için ayrı bir kamu davasının açılması gerektiği gözetilmeden, dava konusu dışına çıkılıp sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçunda yüklenen suçtan elde edildiği ileri sürülen haksız menfaat miktarı 32.300.TL olmakla, adli para cezasının belirlenmesine esas alınacak temel tam gün birim sayısının haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde takdir olunup, gün sayısı üzerinden eksiltme yapılarak TCK'nın 52. maddesi uyarınca adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının, sanık ...'ün ve sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 25/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14411, Karar No: 2013/14570, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14411 E.  ,  2013/14570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, çatı yapım ve onarımından kaynaklanan alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; anayapının çatısından yağmur suları akması nedeniyle davacının zorunlu olarak çatı yaptırdığını ileri sürerek, çatı yapım giderinden davalıların arsa yapılarına düşen miktarın tahsilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, anataşınmazda kat irtifakının kurulduğu ve kat irtifakına esas alınan 1991 onay tarihli mimari projede anayapının üstünde teras çatı olduğu ve oturtma çatının bulunmadığı anlaşılmakta ise de bilirkişi raporunda 2010 tarihli tadilat projesinde oturtma çatı yapıldığı belirtilmekte olup bu projenin geçerli olabilmesi için gerekli olan tüm kat maliklerinin muvafakatının bulunup bulunmadığı ve belediyece onaylanıp onaylanmadığı hususları yeterince araştırılmamıştır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 5711 sayılı Yasa ile değişik 19. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kat maliklerinden biri, tüm kat maliklerinin 4/5'inin yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerine inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramaz. Sözü edilen Yasanın 19. maddesine aykırı şekilde yapılan ve projesinde yer almayan çatının yapım giderinden davalılar sorumlu tutulamaz. Saptanan bu durum karşısında öncelikle, 2010 tarihli tadilat projesinin geçerli olduğu ve bu projede oturtma çatı bulunduğu yapılan çatınında bu projeye uygun olarak yapıldığı anlaşıldığı takdirde davalılar çatı yapım giderinden arsa payları oranında sorumlu olacaklardır. Aksi takdirde ancak teras çatıda gerekli yalıtımın yapılıp su sızdırmasının önlenmesi yönünde yapılacak onarım giderinden sorumlu olacaklarından yapılacak bakım, onarım ve yalıtım hususundaki tedbirler ayrıntılı biçimde ek raporla tespit ettirilip bunlara hükmedilmesi gerekirken yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11320, Karar No: 2017/14979, Tarih: 05.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11320 E.  ,  2017/14979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu ... Mahallesi, 451 ada 2 parsel sayılı taşınmaz için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dairemizin 2015/12550 Esas sayılı dosyasında aynı kamulaştırma kapsamında aynı emsalle, aynı mahallede ve yakın mevkideki 404 ada 14 parsel sayılı taşınmaza 2014 yılı itibariyle 200 TL m2 değer biçildiği, halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu 451 ada 2 parsel sayılı taşınmazın m2 birim bedelinin 120,00 TL olarak tespit edildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Dairemizin 2015/12550 Esas sayılı dosyasında aynı kamulaştırma kapsamında aynı emsalle, aynı mahallede ve yakın mevkideki 404 ada 14 parsel sayılı taşınmaza 2014 yılı itibariyle 200 TL m2 değer biçildiği, halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu 451 ada 2 parsel sayılı taşınmazın m2 birim bedelinin 120,00 TL olarak tespit edildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda somut emsal olarak esas alınan taşınmazların, belediye binası, hükümet konağı, adliye, belediye binası, vb. merkezi yerlere ve birbirlerine olan uzaklıkları halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten sonra, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ve taşınmazın bulunduğu mahallede düzenleme ortaklık payı kesintisinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dosya kapsamına göre arsa niteliğindeki taşınmaz üzerindeki ağaçların kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2014 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan ağaçların değerini maktuen hesaplayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4898, Karar No: 2013/6419, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4898 E.  ,  2013/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre dava konusu taşınmazların değerlendirmesine esas alınan elma ürünü için dava tarihi olan 2011 yılına ait veriler esas alınarak kamulaştırma bedeli tespit edilmesi gerekirken, 2010 yılı verilerine göre düzenlenen bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Tapuda tarla olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmazlar üzerinde elma ağaçları dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 2 armut, 2 ceviz, 1 dut, 9 şeftali, 2 badem ve 2 vişne ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazların tamamı kapama elma bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan dut, ceviz, armut, şeftali, badem ve vişne ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazların kapama elma bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazların üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle elma ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama karışık elma bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır. Buna göre kapama elma bahçesi olarak değerlendirilen taşınmazlar üzerindeki diğer ağaçlara da ayrıca değer verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.