muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/896, Karar No: 2018/1813, Tarih: 13.03.2018

Ayrıca her ne kadar mahkemenin takdir hakkı ve delil değerlendirmesine ilişkin hususların kanun yararına bozma konusu yapılamayacağı yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtilmiş ise de, sanığın suç tarihi itibariyle kamu görevlisi olduğu, almış olduğu sonuç ceza itibariyle hukuki sonuçlarının ağır olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede de, sanığın ilk aşamadan itibaren vermiş olduğu savunmaları ile üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği ve idarecilik görevinde bulunduğu okula kamera sistemi kurulumunu sağladığını belirtmesine, üzerine atılı eylemlerin de okul içerisinde bulunan koridorlarda, merdivenlerde, laboratuvar sınıfı kapısında gerçekleştirildiği iddia olunmasına rağmen, okuldan kamera kayıtlarının istenilmediği, yine sanığın mağdur ...'e yönelik benzer eylemi nedeniyle beraatine karar verildiği ve mağdurun "...arkadaşlar kendilerine bu hareketlerin yapıldığını söyleyince ben de bana karşı da yapıldı... ben inanmıyordum ama ilgi çekmek için dedim... Herhangi bir şey yapmadığı halde böyle dedim..." şeklinde beyanlarının bulunduğu, bahse konu beyan doğrultusunda diğer mağdurların tüm aşamalarda vermiş oldukları beyanlarındaki çelişkilerin giderilmediği, tanık olarak dinlenen ve aynı okulda görev yapan öğretmenler ... ve ...'ın da dinledikleri öğrencilerin hepsinin sanığın bahse konu eylemleri kendisine değil başkasına karşı yaptığını, kendisine karşı eylemlerin gerçekleştirildiği belirtilen öğrencileri dinledikleri zaman, onların da başka isimler verdiklerini belirttikleri, benzer tanık beyanlarının bulunmasına rağmen bahse konu beyanlara neden itibar edilmediğinin de karar yerinde tartışılmadığı gözetildiğinde, yargılamanın yenilenmesi talebi olarak ileri sürülen delillerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 318 ilâ 321. maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadığının tespiti bakımından, kabule değer görülerek, toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, yargılamanın yenilenmesinin kabul veya reddine karar verilmesinin uygun olacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.09.2017 gün ve 94660652-105-35-13615-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriği nazara alındığında yargılamanın yenilenmesi talebi ile ilgili olarak daha önceden değerlendirme yapılarak reddine karar verilmesinden dolayı aynı konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2017 tarihli, 2017/548 Değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olup, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11834, Karar No: 2015/14475, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/11834 E.  ,  2015/14475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cihanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2011/558-2014/119

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8748, Karar No: 2011/2120, Tarih: 10.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8748 E.  ,  2011/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 13.216,96 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının olayda %100 oranında kusurlu olduğunu davalı aracının trafik sigortasından 10.000 TL tahsil edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 3.000 TL.nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline talep etmiştir.

Davalı ... kusur oranını, hasar miktarını kabul etmediğini, davacı taraf aracında bu kadar hasar meydana gelmediğini olay tarihinde yerlerin karlı ve buzlu olması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, İdare tarafından buzlanmayı önleyici tedbir alınmadığı gibi sürücüler için gerekli uyarılarda da bulunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.071,40 TL tazminatın 27.3.2008 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 105,85.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3600, Karar No: 2011/5415, Tarih: 27.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3600 E.  ,  2011/5415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Ümraniye 1.Sulh Hukuk ve Hınıs Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Dosya, her ne kadar yargı yeri belirlenmesi için gönderilmişse de dosya kapsamından, nüfus müdürlüğü tarafından adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre kısıtlı adayının yerleşim yeri olarak bildirilen ...adresinde kardeşi...ikamet ettiği,Birlik Mahallesi, Ümraniye/İstanbul adresinde ise vasi adayı kardeşi A...'in oturduğu, 25.11.2008 tarihli İstanbul 6.Asliye Ceza Mahkemesi ilamına göre de hükümlünün ... Ötelinde kaldığı belirlenmiş, kısıtlı adayının (hükümlünün) son yerleşim yeri adres olarak tespit edilememiştir.

Bu durumda, hükümlü ... sorularak son yerleşim yeri (ikamet adresi) araştırılıp belgelendirilerek dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22024, Karar No: 2020/8533, Tarih: 21.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/22024 E.  ,  2020/8533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenlikte 01/03/1986 - 31/08/2007 tarihleri arasında ustabaşı olarak çalıştığını, son olarak 1.400,00 TL net maaş aldığını, işyerinin ...’ye taşınması nedeni ile ... akdinin feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödendiğini, ancak gerçek ücret üzerinden ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Dava dilekçesi; davacının belirlenebilir nitelikteki bir davada belirsiz alacak davası açması nedeniyle davanın öncelikle HMK'nın 107. madde hükümleri gereği usul eksikliği nedeniyle reddi gerektiğini, davacının müvekkili işverenlikte 01/02/2002 tarihinde vasıfsız işçi olarak çalışmaya başladığını, yükleme boşaltma işçisi olarak en son 585,00 TL brüt maaş aldığını, müvekkili işverenliğin adresinin değişmesi ve davacının işyeri çalışma koşullarındaki esaslı değişikliği kabul etmeyerek ... akdini 31/08/2007 tarihinde fesh edildiğini, fesih tarihi itibari ile almış olduğu 585,00 TL brüt maaş üzerinden hesaplama yapılarak 3.242,81 TL kıdem tazminatının davacıya çek ile ödendiğini, davacının ibraname imzalaması ile taraflar arasındaki işçi işveren ilişkisinin sona erdiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davalı Temyizi Yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Davalı taraf davacının ihbar tazminatına hak kazanamayacağından bahisle temyiz talebinde bulunmuş, dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 919.91 TL ( bilirkişi raporunda davacının iddia ettiği ücrete göre hesaplanan ihbar tazminatı 1.755.74 TL, davalının savunduğu ücrete göre hesaplanan ihbar tazminatı 919.81 TL )olup, karar tarihi itibari ile 2.190,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Davacı Temyizi Yönünden;

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin ücreti ihtilaflıdır.

Mahkemece gerekçeli kararda davacının son ücretinin dinlenen davacı tanık beyanları ve bir kısım emsal ücret araştırmasına göre en son net 800 TL, brüt sosyal yardımlarla birlikte giydirilmiş brüt ücretinin 1.116.54 TL olduğunun kabulü doğru ise de, hüküm kısmında bilirkişi tarafından bu ücret miktarına göre 2. seçenekte hesaplanan bakiye kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesi gerekirken maddi hata ile 1. seçenekteki asgari ücret üzerinden hesaplanan ihbar tazminatına hükmedilmesi ve bakiye kıdem tazminatı kalmadığından bahisle kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30517, Karar No: 2018/2861, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30517 E.  ,  2018/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebeplerinin reddi,

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Suç tarihinin 14/04/2014 olmasına rağmen karar başlığında Nisan 2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/705, Karar No: 2014/14760, Tarih: 16.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/705 E.  ,  2014/14760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Şikayetçi ... ...ma Fabrikası çalışanı ...'in Kahramanmaraş ... şubesine ibraz ettiği bir adet keşidecisi ... olan çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, sanıklar ... ve ...'ın sahte olduğu Kahramanmaraş ... şube müdürlüğünün 01/08/2006 tarihli yazısı ile anlaşılan ve arkasına sahte olduğuna dair şerh düşülen çeki düzenleyerek şikayetçi fabrikaya vererek karşılığında iplik aldıkları iddia edilen olayda, sanık ...’in talebi üzerine sanık ...’ın ...’e ... Dokuma firmasından iplik aldığı, firma sahiplerinin ...’ı tanımamaları nedeniyle sanık ... ile muhatap oldukları, faturanın ... adına düzenlendiği, iplik karşılığı olarak ... ... tarafından kendisine verilen suça konu 7.500 TL lik çeki ......s Dokuma firmasına verdiği, ipliklerin ... tarafından ...’e verildiği, firma yetkililerince çekin bankaya ibraz edilmesi üzerine sahte olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine ...’ın bankaya çağrıldığı, kendisine sorulması üzerine çeki ...’in verdiğini belirttiği, ...’in de bu durumu kabul ettiği, o da çekin ... isimli kişiden alışveriş karşılığında kendisine geçtiğini bildirdiği, ancak ... ...’a ait herhangi bir kendisine ulaşılmasını sağlayacak bilgi vermediği, yine ... ile aralarındaki alışverişe dair bir delil bildirmediğinin anlaşıldığı, sanık ... hakkında ... ile birlikte hareket ederek dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açılmış ise de, sanığın çekin kendisine ...’den geçtiğini, alınan ipliği ... adına aldığını ve ona teslim ettiğini bildirmesi ve bu hususları da ...’in doğrulaması, kişinin ticari ilişkisi bulunan bir firma nezdinde ticari itibarını zedeleyecek bir ilişkiye girmesinin, sahte olduğunu bildiği iddia olunan çeki ticari ilişkisi bulunan ve devam eden firmaya ciro ederek vermesinin olağan yaşam kurallarına uygun bulunmaması dikkate alındığında, sanık ...’ın atılı suçlardan beraatına, sanık ...’ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçları ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı ve sanık ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçları ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı ve sanık ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre, sanık ve müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dolandırıcılık suçu açısından, 5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'da farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun’un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. Maddesi ile Değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.