muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9077, Karar No: 2007/10576, Tarih: 07.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/9077 E.  ,  2007/10576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı köy tüzel kişiliği adına kayıtlı 1003 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 3621 sayılı yasaya göre kesinleşmiş kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürüp taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapusunun iptaline, üzerindeki müştemilatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunmadığını, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığını, mahkemece davanın kabulüne karar verilecekse taşınmazın bedelinin ödenmesi gerektiğini, kendisine dava ihbar edilen Karayolları Genel Müdürlüğü ise, idarece taşınmazın kamulaştırma işlemlerine başlandığını ve halen devam ettiğini bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın tamamının alçak- basık kıyı özelliği gösteren kıyı devamında kaldığının, deniz kumluğu niteliğinde bulunduğunun keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan taşınmazın sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın 28.11.1977 tarih 5/3 sayılı çekişme konusu taşınmazın 28.11.1977 tarih, 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre tanımı 3621 sayılı yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kalmamakla beraber niteliği itibariyle denizel kum vasfında olduğu ve özel mülkiyete konu bulunmadığı keşfen ve özellikle bilirkişi raporu ile sabittir.

O halde, mahkemece davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.Bu yöne değinen davalının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır. (Anayasa Md. 35/1, AİHS Ek Prot. 1-1). Türk Medeni Yasasının 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava konusu edebileceği hüküm altına alınmıştır. .

Öte yandan, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı Kararında da ifade edildiği gibi, kıyılar doğal nitelikleri itibariyle herkesin kullanımına açık, diğer taraftan da bu nitelikleri nedeniyle özel mülkiyet alanı dışında ve özel mülkiyete konu olamayacak yerlerdir. Kıyılar, herhangi bir tahsis işlemine gerek olmaksızın doğrudan doğruya herkesin serbestçe yararlanmasına sunulmuş sahipsiz kamu mallarıdır. Bunun sonucu; kıyının zamanaşımı yoluyla kazanılması, tapu sicili hükümlerine bağlı tutulması, haczedilmesi mümkün değildir. Kıyılar, bu özelliklerinden dolayı Anayasanın 43.maddesinde ayrı bir bölümde düzenlenmiş, düzenlemede yukarıda sayılan nitelikler vurgulanmıştır.

Bilindiği ve yukarıda sözü edilen yasa ve sözleşmelerin hakkı tanımlayan maddelerini takip eden fıkralarda ifade edildiği gibi, mülkiyet hakkı da kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir veya tamamen kaldırılabilir.

Ne varki, bu sınırlandırma veya kaldırma gerçekleştirilirken; T.C.Anayasasının 90/5.maddesi ile iç hukukun üstünde sayılan AİHS. Hükümlerince AİHM tarafından oluşturulan 30.5.2006 tarih 1262/02 sayılı kararda ifade edildiği üzere; “… bir kişiyi mülkünden yoksun bırakan bir önlemin…”, “kamu yararına meşru bir amaç gütmesi gerektiği…”, bu önlem alınırken “… başvurulan yollar ve gerçekleştirilmesi amaçlanan hedef arasında makul bir oransallık ilişkisi olması gerektiği…”, kişinin “… kişisel ve haddinden fazla yük taşıma zorunda kalması halinde gerekli dengenin kurulamayacağı…” açıktır.

Diğer bir anlatımla, kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin hakkı arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Bu arada, üzerinde durulması gereken konulardan biri de; çekişme yaratılan tapu kaydına bağlanan ve böylece kişi adına mülkiyet hakkı oluşturulan kıyı kapsamındaki yere ait tapunun niteliğinin belirlenmesidir.

Devlet tarafından verilen, doğru esasa ve geçerli kayda dayalı tapu ile sağlanan mülkiyet hakkına değer verileceği kuşkusuzdur. Böyle bir yer kıyı kapsamında kalmakla, temel vasfı yani kamu malı olma niteliği değişmemekle birlikte, kişinin söz konusu tapuya dayalı hakkının yukarıda ifade edildiği gibi korunması gerekeceği muhakkaktır.

Aksi düşünce tarzının, devletin verdiği tapunun geçersizliğini ileri sürerek, hiçbir karşılık ödemeksizin iptalini istemesi, geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı gibi, devletin saygınlığını zedeler nitelikte bir tutum olacaktır.

Aksi düşünce tarzının, devletin verdiği tapunun geçersizliğini ileri sürerek, hiçbir karşılık ödemeksizin iptalini istemesi, geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı gibi, devletin saygınlığını zedeler nitelikte bir tutum olacaktır.

Bu durumda, kıyılar kamunun yararlanacağı yerlerden olup buralarda yukarda belirtilen nitelikte tapu kaydı oluşturulmuş ise tapunun iptalinde, Anayasanın 43., Tapu Kanununun 33., Kadastro Kanununun 16.maddesi gözönüne alınarak, kamu yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Ancak, kişinin mülkiyet hakkı sona erdirilirken karşılıklı hak dengesinin sağlanması için mülkiyet hakkı sahibine tazmini nitelikte bir bedelin ödeneceği de kuşkusuzdur. Tazminatın nedeni yasa dışı bir işlemden değil hak dengesinin sağlanmasından kaynaklandığından, taşınmazın tam değerini karşılaması da gerekli değildir. Bu düşünce, AİHM.’sinin bir kararında “…Ulusal hukuk ihlalin yol açtığı sonuçları tam olarak gidermeye imkan tanımıyorsa 41. madde AİHM.’ni uygun gördüğü adil bir tazminata hükmetmeye yetkili kılar…” şeklinde dile getirilmiştir.

Davalı, taşınmazın sicil kaydının iptali halinde davacının tazminattan sorumlu tutulması gerektiğini bildirerek tazminat isteğinde bulunmuştur.Tazminat isteğinin ayrı bir davanın konusu olabileceği gibi aynı dava içerisinde savunma yoluyla istenmesine de engel bir hüküm yoktur.

Ne varki mahkemece bu yönde usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bahisle istek reddedilmiştir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda somut olay incelendiğinde, kamu yararı nedeni ile davalının tapusunun iptal edilerek taşınmazın kayıt dışı bırakılmasında hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilerek davalının tazminat isteğinin incelenip karar verilmesi gerekirken, bu konunun gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davalının temyiz itirazları bu sebeple yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3670, Karar No: 2017/7518, Tarih: 18.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3670 E.  ,  2017/7518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ....vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; hizmet ve ürün bedeli karşılığı olmayan kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedeli gibi isimler altında muhtelif hizmetlerin elektrik hizmet bedeline ilave olunarak tahsil edildiğini, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli 2012/7-2454 esas, 2014/679 karar sayılı ve diğer yerleşik Yargıtay emsal içtihatları gereğince bu uygulamanın hukuka aykırılığının tespit edildiğini, ...'nun kararı ile kayıp-kaçak bedelini 01/01/2011 tarihinden itibaren faturalara yansıtmaması nedeni ile müvekkilinden tahsil edilen toplam kayıp-kaçak bedelinin tespitinin mümkün olmadığını, bu durumun davalı şirketlere sorulmak sureti ile tespitinin mümkün olması nedeni ile HMK 107/2 maddesi uyarınca dava değerinin daha sonra arttırılması gerektiğinden belirsiz alacak davasının açılmasının zaruri olduğunu 05/02/2005-31/07/2011 tarihleri arasındaki döneme ilişkin 500 TL...… A.Ş., 31/07/2011-31/08/2013 tarihleri arası döneme ilişkin 500 TL Modern … A.Ş., 31/08/2013-31/12/2014 tarihleri arasındaki döneme ilişkin 500 TL.... … A.Ş.’den kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, perakande satış hizmeti bedeli, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedelleri adı altında tahsil olunan fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.500.00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek....z Bankasınca belirlenen en yüksek avans faizi ile birlikte davalı şirketlerden tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; dava konusu alacağın niteliği ve davalının sıfatı ve alacağın kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedeline ilişkin olması nedeniyle, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında olduğundan bu durumda dava konusu uyuşmazlık ile ilgili Tüketici Mahkemesi görevli olacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm süresi içinde davalılar ...ve .... E.... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış ve Kanun'un 87. maddesi uyarınca, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış ve Kanun'un 87. maddesi uyarınca, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi, olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu aboneliklerin davacı Üniversite için düzenlendiği, davacının 6502 sayılı yasa kapsamında, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi olmadığı açık olup, davacı 6502 sayılı yasa kapsamında tüketici tanımına uymadığı gibi, olayda 6502 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu duruma göre, uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar ..... Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/197, Karar No: 2017/3640, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/197 E.  ,  2017/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminatın Reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa ait ticari defterler vergi dairesinden muhasebecisi tespit edilerek muhasebecisinden veya kolluk vasıtasıyla temin edilerek birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi olan 18.10.2011 tarihi itibariyle üçüncü şahıs olan sanığın asıl borçlu ...’e ödemesi gereken kesinleşmiş ve muaccel bir borcu bulunup bulunmadığı belirlenip, ticari defterler incelenerek sonucuna göre hukuki durumunun takdiri yerine, ticari defterlerin sunulmaması nedeniyle bu hususun ispatlanamadığı da kabul edilerek eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet ve tazminatın reddine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4935, Karar No: 2015/7731, Tarih: 26.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4935 E.  ,  2015/7731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... ’ye ait çekici ve römorkun 09/09/2008 tarihinde hareket halindeyken araç dışında çalışan davacıya çarpması sonucu davacının malul kaldığını ileri sürerek, şimdilik 500 TL geçici iş göremezlik, 1.500 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 2.000 TL maddi tazminatın ve 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... den tahsilini, birleştirilen davada çekicinin trafik sigortacısı davalı ...Ş.’den 2.000 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini dava ve talep etmiş, 28.08.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 2.672 TL geçici iş göremezlik, 56.292 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, olayın karayolu dışında meydana geldiğini, trafik sigortası kapsamında olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kazanın meydana geldiği yerin karayolu eklentisi sayılan stabilize yolda meydana geldiği, kazada davalı ... '.ye ait araç sürücüsünün 4/8 oranında, davacının 4/8 oranında kusurlu olduğu, davacının meslekte kazanma gücünü %30,2 oranında kaybettiği gerekçesiyle 7.500 TL manevi tazminatın davalı ... i'den tahsiline, 2.672 TL geçici iş

göremezlik ve 47.931,17 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 50.603,17 TL. maddi tazminatın davalılardan ....’den olay tarihinden itibaren, davalı ...Ş.’den 09/11/2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, kazanın meydana geldiği yerin KTK’nun 2. maddesinde sayılan karayolu ile bağlantılı yol olmasına, ...’nun 15.03.2012 tarihli cevabi yazısına göre davacıya yapıldığı bildirilen 958,04 TL ödemenin tazminattan mahsup edilmesine, Sosyal Sigortalar Sağlık İşleri Tüzüğü'ne uygun olan ... maluliyete ilişkin raporunun, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.591,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... şirketinden alınmasına 26.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18415, Karar No: 2015/20091, Tarih: 09.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18415 E.  ,  2015/20091 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI :

DAVACI : K.. M..

DAVALI : M.. G..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, takip konusu ilamın kamulaştırmasız el atma tazminatına ilişkin olduğunu, 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Geçici 6. maddesi gereğince maktu olması gereken icra vekalet ücreti ve icra tahsil harcının nispi hesaplandığını belirterek ilama aykırı muhtıranın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasay'la değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası gereği, 1983 sonrasındaki kamulaştırmasız el atmalarla ilgili açılan her türlü davada, maktu vekalet ücreti ve maktu harç uygulanacağı gerekçesi şikayetin kabulüne karar verilmiş olup hüküm davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 Karar sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş,

.//..