muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1522, Karar No: 2016/8303, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1522 E.  ,  2016/8303 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/558-2014/914

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Taşınmazın belediye mücavir alanı içinde ve Kasımlar Mahallesi yerleşim alanında bulunduğu anlaşılmış olup, bilirkişi raporları ile belirlenen özelliklerine göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Acele el koyma kararı ile belirlenen bedelin mahsubundan sonra kalan fark bedele 12.11.2014 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için faiz yürütülmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde bitiş tarihi belirtilmeden faiz uygulanması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4236, Karar No: 2012/552, Tarih: 31.01.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/4236 E.  ,  2012/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2007 gün 2005/383 Esas ve 2007/538 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure 06.06.1986 doğumlu olup Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.02.1993 günlü kararı ile Behice Eren Çocuk ve Gençlik Merkezinde koruma altına alınmış olup, 06.06.2004 tarihinde 18 yaşını tamamladığı, 2828 sayılı Kanunun 22, 24. maddelerine göre koruma kararının istisnalar hariç reşit olana kadar devam edeceği, yine dosyaya sunulan Ankara Valiliği İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünün 08.01.2007 günlü yazısına göre mağdurenin 18 yaşını doldurduğundan dilekçe vererek kurumdan ayrıldığı, koruma kararının aynı Kanunun 24/c maddesine göre uzatılmasının da söz konusu bulunmaması karşısında, koruma kararı ortadan kalkmış olup, 22.09.2005’de verilen katılma kararı hukuki değerden yoksun olup, temyiz hakkı da vermeyeceğinden kurum vekilinin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/911, Karar No: 2018/6060, Tarih: 22.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/911 E.  ,  2018/6060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Dava ve cezanın İİK’nın 354. maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye ugun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27856, Karar No: 2009/8129, Tarih: 14.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/27856 E.  ,  2009/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 14.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5937, Karar No: 2018/6340, Tarih: 30.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5937 E.  ,  2018/6340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 18.02.2013 tarihli duruşma tutanağı ve gerekçeli hükümde zabıt katibinin, 29.11.2012 günlü duruşma tutanağında hakimin, sanığın istinabe yoluyla savunmasının alınmasına ilişkin Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesince düzenlenen 01.03.2012 günlü, 2012/19 Talimat sayılı duruşma tutanağında ise zabıt katibinin ıslak imzaları Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından, yokluğunda verilen hükmün 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 337/1. maddesi uyarınca anne ve babası evli olmayan mağdurenin velayetinin annesine ait olduğu gözetildiğinde anne ....'e tebliğine dair belgeye dosyada rastlanılmadığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde gerekçeli kararın müşteki ....'e tebliğiyle, tebligat parçası ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi durumunda bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8327, Karar No: 2018/12852, Tarih: 05.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/8327 E.  ,  2018/12852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 08/11/2017 tarihli ve 2015/11395 Esas - 2017/14803 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme istemi yerinde değil ise de;... 4. İş Mahkemesi'nin 2013/136 Esas ve 2013/609 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen alacakların tahsili talebi ile borçlular aleyhine, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/12157 Esas sayılı takip dosyasında ilamlı icra takibi başlatılmıştır.Borçlulardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince, takip konusu ilamda hüküm altına alınan alacakların brüt olarak hükmedildiği, nete çevrilmeden brüt miktarlar üzerinden takibe konulduğunu, bu miktarlar üzerinden faiz talep edildiğini ve ayrıca faizin de fazla talep edildiğini açıklayarak takibin iptali talebinde bulunmuştur. Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş,hüküm borçlu tarafından temyiz edilmiştir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakten veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu, alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemekle zorunlu olduğu miktarları kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır. (HGK'nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı Kararı). Ayrıca süreklilik arzeden Yargıtay içtihalarında da, açıkca net alacağa hükmedildiğinin belirlenmediği ilamlarda alacağın brüt olarak hüküm altına alındığı kabul edilmektedir.

HGK'nun 20.09.2006 tarih, 2012/594-534 Esas ve Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline karar verilen alacaklar bakımından, mahkemece yapılacak iş; tarafların bildirdikleri bankalardan hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranının sorulması, hakkın doğum tarihinden itibaren takip tarihine kadar istenebilecek faiz miktarının bilirkişiye hesaplattırılması şeklinde olmalıdır.Somut olayda; takip dayanağı ilamda   alacaklara brüt miktar üzerinden  hükmedildiği ve yine bu brüt miktarlar üzerinden takip yapıldığı, gerekli yasal kesintiler yapılarak kalan net miktarlar üzerinden asıl alacak ve faiz talebinde bulunulmadığı anlaşılmaktadır.Bu durumda mahkemece, mahkemece taraflara banka adlarını bildirmesi için süre ve imkan tanınarak, tarafların bildireceği bankaların genel müdürlüğüne yazı yazılarak yukarıda bildirilen ilkeler ışığında faiz oranları getirtilip dosya içine konulduktan sonra, takip konusu asıl alacak kalemlerinin net miktarlarının gerektiğinde bilirkişiden rapor alınarak belirlenmesi, yine belirlenen bu net miktarlar üzerinden ilama uygun bir şekilde dayanak ilamda en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsiline hükmedilen alacak için bildirilen banka faizleri, diğer kalemler için yasal faizler uygulanarak istenebilecek faiz miktarlarının da tespit edilmesi ve buna göre icra emrinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekçesiyle hükmün bozulması gerekirken, Dairece sadece faize ilişkin olarak maddi hataya müsteniden bozulduğu anlaşıldığından, önceki bozma ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile 8. Hukuk Dairesinin 08/11/2017 tarihli ve 2015/11395 Esas - 2017/14803 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca değişik gerekçeyle BOZULMASINA, 05/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16584, Karar No: 2020/9011, Tarih: 17.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16584 E.  ,  2020/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK' nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun yakalama sureti ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden, yine hüküm tarihinde Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 23/02/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6782, Karar No: 2016/1559, Tarih: 22.02.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6782 E.  ,  2016/1559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... . Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Temyizin resmi belgede sahtecilik suçuna hasren olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Sanık ...'ün dava konusu 4.500.00 TL değerindeki çeki imzalı bir şekilde getirip... isimli şahsa verdiği, ...'un çeki... isimli şahsa ciro ettiği ardından yapılan icra takibinde ...1. İcra Hukuk Mahkemesinin yaptırmış olduğu bilirkişi incelemesinde imzanın sanığın el ürünü çıkmadığı ve sanığın keşideci imzasını başkasına attırmak suretiyle resmi belgede sahtecilik yaptığı iddia edilen olayda;

Sanık....'ün,.....'tan odun satın aldığını bunun karşılığında 3.600.00 TL değerinde iki adet çek verdiğini, çeklerden birini günü geldiğinde ödediğini diğerini odunlar teslim edilmediğinden ödemediğini, ödenmeyen çekin... tarafından icraya koyulduğunu ve icranın kesinleştiğini bu durumu konuşmak için ...'ya geldiğini ve .. ile ... ile görüştüğünü icrayı kaldırmaları karşılığında yeni bir çek vermeyi teklif ettiğini ancak ...'nın nakit para olmadan icrayı kaldırmayacağını söylediğini bunun üzerine borcunu nakit olarak ödediğini davaya konu 4.500.00 TL lik çeki kendinin vermediğini, yemeğe gittikleri esnada çantasının ...'nın ofisinde kaldığını bu esnada çantasından çalınarak başkası tarafından doldurulmuş olabileceğini, çekin kaybolduktan sonra bankaya ibrazı üzerine bankanın kendisini araması dolayısıyla haberdar olduğunu beyan ettiği savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; çek üzerindeki yazı ve rakamların sanık ..'e ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesinin yaptırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1706, Karar No: 2017/1379, Tarih: 20.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1706 E.  ,  2017/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Katılan vekilinin temyizinin sanıklar hakkında "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan düşme kararına yönelik olduğu, sanık ... hakkında "defter ve belgeleri gizleme" suçundan kurulan hükme yönelik herhangi bir temyizi bulunmadığı, 2005-2006 ve 2007 takvim yılları için sahte fatura düzenleme suçu ile ilgili bir dava bulunmadığı, gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak gösterilen 2007 yılının defter ve belge gizleme eyleminin suç tarihi olduğu anlaşılmakla; sanıklar hakkındaki "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3105, Karar No: 2024/10965, Tarih: 05.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/3105 E.  ,  2024/10965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1322 E., 2023/1934 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.04.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci

fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/934, Karar No: 2009/3791, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/934 E.  ,  2009/3791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu aracın, davalıya ait rogar kapağına çarparak hasarlandığını ileri sürerek, sigortalısına ödenen miktardan 8.737.50.-YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın idare mahkemesinde görülmesi gerektiğini ileri sürerek, yargı yolu itirazında bulunmuş, kazanın olduğu yerin Büyükşehir Belediyesi'nin sorumluluğunda olduğunu, rogar kapaklarının yol seviyesine yükseltilmesi çalışmasının da dava dışı şirket tarafından yapıldığını belirterek, davanın husumetten reddini istemiştir.

Mahkemece, kazaya neden olan rogar kapağının İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne ait olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Davacıya kasko sigortalı aracın rogar kapağına çarparak hasarlandığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, hasara neden olan rogar kapağının mülkiyeti, bir başka deyişle kime ait olduğu konusundadır. Somut olayda, düzenlenen kaza tespit tutanağında, rogar kapağının İSKİ Genel Müdürlüğü'ne ait olduğu belirtilmiştir. Olay yerinde yapılan keşifte ise, yol üzerinde dört ayrı kapak olduğu, orta refüje 2,10m mesafede bulunan rogar kapağının üzerinde, Bağcılar Belediye Başkanlığı-İSKİ; ikinci rogar kapağının üzerinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi-İSKİ; üçüncü kapakta, Bağcılar Belediye Başkanlığı; dördüncü kapakta ise İSKİ ibaresinin yazdığı tespit edilmiştir.

Mahkemece, kazaya neden olan kapağın davalı İSKİ Genel Müdürlüğü'ne ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu durum kaza tespit tutanağı, bilirkişi raporu ve toplanan diğer delillerle örtüşmemektedir. O halde, yağmur sularını uzaklaştırma görevinin kime ait olduğu hususu araştırılarak, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile İSKİ Genel Müdürlüğü arasında imzalanan "su ve kanalizasyon hizmetleri işbirliği protokolü" hükümleri de gözönünde bulundurulmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 1.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4293, Karar No: 2022/9521, Tarih: 23.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4293 E.  ,  2022/9521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.11.2022 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... ... ... geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı ... ve vekili gelmedi. Davalı vekili Av. ...'ın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre yersiz görülen temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 23.11.2022 (Çar.)