muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10782, Karar No: 2021/4257, Tarih: 29.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10782 E.  ,  2021/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Kumlu İlçesi, ... Şarkı Köyü, 83 ve 86 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

3- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2-A, 2-B, 2-C, 2-D ve 2-F numaralı bentlerinde geçen (kamulaştırma bedelinin kesinleşme tarihine kadar geçen süre için hesaplanacak yasal faizi ile birlikte kararın kesinleşmesinin ardından davalı tarafa ödenmesine,) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine (Dairemizin karar tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine,) ibarelerinin yazılmasına,

b) Ayrı bir bent olarak (dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki ipoteğin bedele yansıtılmasına) cümlesinin eklenmesine,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından davacı idare lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin 7. bendinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... vd.den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8297, Karar No: 2011/5058, Tarih: 20.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8297 E.  ,  2011/5058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Bakırköy 6. İ cizle ilgili İİK’nun 99. maddesinin uygulanması gerektiğini belirterek yaptıkları başvuru sonucunda İcra Müdürü’nün aynı Kanun’un 97. maddenin uygulanmasına karar verdiğini, anılan kararın hukuka aykırı olduğunu, belirterek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına, İİK’nun 99. maddenin uygulanmasına ve tazminata karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, haczi öğrenme tarihine göre 7 günlük yasal hak düşürücü süre içinde şikayet başvurusunda bulunulmadığını, sunulan faturaların mahcuzlara uymadığını, haciz mahallinde borçlulara ait sevk irsaliyesinin ele geçtiğini, iş yeri komşularının da borçluların haciz adresine mal getirip götürdüklerini bildirdiklerini, davacı ile borçluların yakın akrabalık bağı içinde alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik danışıklı işlemler yaptıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “haczin borçlunun önceki adresinde yapıldığı, davacı ile borçlunun yakın akraba olmaları ve aynı işi yapmaları nedeni ile organik bağ içinde bulunduğu, kira sözleşmesi ve diğer belgelerin hacizden sonra düzenlendiği, üçüncü kişinin sunduğu faturaların şirket kayıtlarında yer almadığının tespit edildiği, istihkak iddiasının samimi olmadığı,” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 20.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12992, Karar No: 2017/25768, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12992 E.  ,  2017/25768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15921, Karar No: 2014/26155, Tarih: 22.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15921 E.  ,  2014/26155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.03.2014

NUMARASI :Esas no: 2012/1444 Karar no:2014/317

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki belgelerden davalının adli yardım talebinin şartlarının oluştuğu anlaşıldığından Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/3. maddesi gereğince adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı koca vasisine, dava dilekçesi ile 21.01.2014 tarihli ön inceleme duruşma günü 21.12.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vasisi 21.1.2014 tarihli ön inceleme duruşması için mazeret bildirmiş, vasinin bu mazareti haklı görülerek mahkemece kabul edilmiş ve "vasinin duruşma gününü kalemden öğrenmesine” karar verilmiştir. Mahkemece mazeret kabul edildiği halde, yeni ön inceleme ve tahkikat duruşma günü davalı vasisine bildirilmeden, yokluğunda yargılama yapılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.12.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10531, Karar No: 2014/15035, Tarih: 13.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10531 E.  ,  2014/15035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı tarafından temyiz edilmiş, ancak Mahkemece 29.08.2013 tarihli ek kararla davalı vekili süresi geçtikten sonra temyiz dilekçesi verdiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu kararda davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı bir şahıs arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinin davalı tarafından müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla imzalandığını, asıl borçluya kullandırılan krediye ilişkin borcun ödenmemesi nedeniyle toplam 44.828,44 TL alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptali ile takibin 44.726,16 TL üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 29/08/2013 tarihli ek kararıyla, davalının temyiz isteminin yasal süreden sonra yapıldığı gerekçesiyle davalının temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalının temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 29/08/2013 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 29/08/2013 tarihli 2012/37 E., 2013/17 K. sayılı ek kararın ONANMASINA, fazla yatırılan onama harcının istek halinde iadesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5580, Karar No: 2012/18448, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5580 E.  ,  2012/18448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı Kurum'dan, davacının askerlik borçlanmasını kaç gün üzerinden yaptığı sorularak gelen yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22491, Karar No: 2015/14567, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/22491 E.  ,  2015/14567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2012/275-2014/284

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4355, Karar No: 2017/3791, Tarih: 18.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/4355 E.  ,  2017/3791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İnceleme konusu olayda yetki ihtilafı meydana getiren Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen kararın, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen bölge adliye mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden sonraya ait olmasına ve anılan Yasanın 37/2. maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin görevleri arasında yargı çevresi içeresinde bulunan adli yargı ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmenin de bulunmasına göre;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 05/09/2017 tarihinde faaliyete geçmesi nedeniyle ihtilafın meydana geldiği tarihte aynı bölge adliye mahkemesi yargı çevresinde bulunan Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığının çözüm yeri CMK'nın 17. maddesi uyarınca ortak yüksek görevli İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23090, Karar No: 2018/5724, Tarih: 20.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/23090 E.  ,  2018/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit davranmama tazminatı ile ücret farkı, fazla mesai ücreti, ikramiye farkı, vardiya zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım farkı, yemek bedeli kıdem zammı, ilave tediye ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkilinin ... Büyükşehir Belediyesi’ne (İBB) bağlı bir kamu kuruluşu olan ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü’nde (...) otobüs bakım garajında 11/09/1998-04/04/2014 tarihleri arasında 2012 yılına kadar bakımcı karoser,bu tarihten sonra da şoför olarak çalıştığını,04/04/2014 tarihinde işten ayrıldığını,davacının önce ... Ulaşım San. Ve Tic. A.Ş. işçisi gibi gösterildiğini,daha sonra ise davalı ... çalışanı olarak gösterildiğini,hizmet süresinin tamamında ...’ye ait işyerinde; ...’nin asli hizmetlerinde ve ... işçileri ile birlikte,...’nin koordinasyon ve denetimi altında çalıştığını,işyerinde Toplu İş Sözleşmesi imzalandığını,... işçisi görünen ‘kadrolu’ diye tabir edilen işçilerle,muvazaalı olarak ... işçisi gösterilen işçiler için iki farklı TİS imzalandığını ve kendisinin ...’nin TİS’ine oranla daha az sosyal hak bulunan ...’ın TİS’ine tabii tutulduğunu, ÇSGB İş Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın 25/06/2010 tarih ve 2010/70 sayılı inceleme raporu ile tespit edildiğini,davalılar tarafından yapılan itirazın ... 1. İş Mahkemesinin 2010/1115 Esas ve 2012/695 K. sayı ve 17/07/2012 tarihli kararıyla reddedildiğini,bu kararın davalıların muvazaalı bir işlem yaptığının bir kanıtı olduğunu ileri sürerek; ücret farkı , fazla çalışma ücreti, ikramiye farkı,Vardiya zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım farkı,yemek bedeli farkı, kıdem zammı,İlave tediye ücreti , jübile ikramiyesi ve eşit davranmama tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle;belirsiz alacak davası olarak açılan davanın hukuki yararsızlık sebebiyle reddinin gerektiğini,davacı vekilin ücret,ikramiye,sosyal yardım farkı,TİS, jübile ikramiyesi,bayram parası,kumanya parası,mesai ücreti,yemek ücreti gibi işçilik alacakları gibi belirlenebilir alacaklar hakkında davasının belirsiz alacak davası olarak açıldığını belirttiğini,ancak HMK’nın 107. maddesi hükmünün amir olduğunu,taleplerin hüküm kapsamında olmadığını ve Yargıtay 22. H.D. 2014/3798 Esas 2014/10165 K. sayılı 28/04/2014 tarihli kararının buna örnek oluşturduğunu ve buna dayanarak davanın reddinin gerektiğini,... ile ...’nin iki ayrı kurum olduğunu,...’nin kadro sıkıntısı nedeniyle bir kısım şoför ve bakımcının 01/04/2001 ve 20/04/2001 tarihli sözleşmelere istinaden ... bünyesinde ...’ye hizmet vermeye başladığını,...’m bu hizmeti 26/05/2005 tarihine kadar ... ile imzaladığı protokollerle sunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; talep konusu alacağın zamanaşımına uğramış olduğunu ve dava konusu talebin haklılığı kabul edilse bile geçen süreye rağmen bu güne kadar talep edilmeyip şimdi dava konusu edilmesinin hakkın kötüye kullanılması olduğunu,davalılar arasında muvazaalı işlem yapılmadığını,davacının en başından beri ... işçisi sayılıp ...’nin TİS’nden yararlanması yönünde ki talebin ... 11. İş Mahkemesinde açılan aynı nitelikteki 2008/70 Esas ve 2013/684 K. sayılı 08/11/2013 tarihli red kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından 10/06/2015 tarihinde onandığını,davacının ... çalışanı değil diğer davalı ... çalışanı olduğunu,...’ta emekli olduğu tarihe kadar hizmet işçisi olarak çalıştığını, ... ile ... arasında kurulan alt-asıl işverenlik ilişkisinin yasal mevzuat doğrultusunda olduğunu,geçmişe yönelik ikinci bir TİS’nden yararlanma talebinin dürüstlük kuralıyla da bağdaşmayacağını,sözleşme sırasında ileri süreceği hakları pazarlık sırasında ileri sürmesi gerekli iken seneler sonra bu dava ile talep etmesinin haksızlık olduğunu,5538 sayılı kanunun 18/a maddesiyle İş Kanunun 2. maddesine eklenen hükmün arz edilen beyanlarım teyit ettiğini,... ile ... çalışanlarının aylık ve yıllık ücretlerinin aynı olduğunu sadece bordrolarının ve ücret skalalarının farklı olduğunu dolayısıyla ücret farkı alacağının olmadığını davacının almış olduğu ikramiyenin ... çalışanlarının aldığı ikramiyeden fazla olduğunu dolayısıyla ikramiye farkı alacağının olmadığını,mesai ücreti farkı alacağının olmadığını jübile ücreti farkı olmadığını,sosyal yardım farklarının olmadığını,yemek ücreti fark alacağının olmadığını,kıdem tazminatı fark alacağının olmadığını,...’nin eşit davranma ilkelerine aykırı herhangi bir işleminin olmadığım,vardiya zammı ve kalemi açısından da her iki TİS’te herhangi bir farklılığın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; ... kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacının ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, ikramiye farkı , sosyal yardım farkı, yemek bedeli farkı, kıdem zammı , jubile ikramiyesi alacağı taleplerinde bulunmuş ise de , davacının bu iddialarını ispatlar yeterli kesin ve inandırıcı nedenler bulunmadığından yukarıda belirtilen taleplerinin ayrı ayrı reddine ,davacı vardiya zammı farkı ve ilave tediye ücreti, talebinde bulunmuş ise de davalı tarafından davacıya emsal kadrolu işçiden daha fazla ödeme yapıldığı ve bu ödemenin ikramiye açıklaması adı altında olduğu ve davacıya emsal kadrolu işçiden daha fazla ödeme yapıldığının anlaşıldığı, davacıya ödenen ikramiye ile kadrolu işçiye ödenen ikramiye arasındaki farkın yani davacıya kadrolu işçilerden daha fazla ödenen fark miktarın 20670,04 TL olduğu, ilave tediye ücretinin 10041,92 TL olduğu, bu miktarın davacıya fazla ödenen 20670,04 TL den düşülünce geriye10628,12 TL kaldığı, bundan da vardiya zammı farkı olarak davacıya ödenen 3536,81TL düşülünce ,vejübile ikramiyesi olan 2420,08 düşülünce davacının alacağının kalmadığı ve davalının davacıya fazla ödeme yaptığının gözüktüğü, böylece davacının vardiya zammı farkı ve ilave tediye ücret ive jübile ikramiyesi alacağının bulunmadığı ve davacıya alacaklarının fazlası ile ödendiği, anlaşılmakla davacının bu yöndeki taleplerinin ayrı ayrı reddine, davacı eşit davranmama tazminatı talebinde bulunmuş ise de dosya içeriği göz önüne alındığında, koşulları oluşmadığından ve davacının bu iddiasını ispatlar yeterli kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından davacının eşit davranmama tazminatı talebinin de reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı ... işçisi sayılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.