muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10348, Karar No: 2020/1206, Tarih: 11.02.2020

Somut olayda; ... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 29.12.2011 tarihli yazısında, dava konusu yerin 14.03.2011 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin içerisinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, yapılacak incelemede komşu ve yakın parsellere ilişkin kıyı çizgisi belirlemelerinin de gözönününde bulundurulması, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17718, Karar No: 2014/22861, Tarih: 30.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/17718 E.  ,  2014/22861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/489-2014/102

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3537, Karar No: 2018/2820, Tarih: 29.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3537 E.  ,  2018/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 03.04.2012 tarih ve 2012/7237 Esas sayılı iddianamesi ile “2010 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek“ suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, her ne kadar sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla, Adana Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Başkanlığı'nın 30.03.2012 tarihli üst yazısında bahsi geçen 23.03.2012 tarih ve RDK-II/9 sayılı rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının incelenmek üzere, dosya içerisine getirtilmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3283, Karar No: 2013/14048, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/3283 E.  ,  2013/14048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aletle kilit açmak suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, suça konu aracın kapısını bıçakla açtığının anlaşılması karşısında, bıçağın anahtar gibi kullanıldığına ilişkin yeterli delil olmadığı ve eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/2-d maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3787, Karar No: 2023/3418, Tarih: 23.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3787 E.  ,  2023/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1731 E., 2021/2214 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.02.2021 tarihli ve 2020/318 Esas, 2021/62 Karar sayılı ilamı ile sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 01.06.2021 tarihli ve 2021/786 Esas, 2021/1219 Karar sayılı ilamı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hükmün ise belirlenecek olan cezanın suçun basit şekli olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesindeki temel ceza olan 10 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi nedeni ile bozulmasına karar vermiştir.

3. Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2021 tarihli ve 2021/313 Esas, 2021/348 Karar sayılı kararı ile sanığın bozma ilamı doğrultusunda çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/1731 Esas, 2021/2214 Karar sayılı kararı ile katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.06.2022 tarih ve 9-2022/79914 sayılı Tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak Dairemize tevdi edilmiştir.

6. Dairemizin 25.10.2022 tarihli ve 2022/10269 Esas, 2022/9421 Karar sayılı ilamı ile sanığa cezaevi aracılığı ile istinaf ilamının tebliği sırasında tercüman bulunmadığı ve bu haliyle yapılan tebligat işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi için tevdii kararı verilmiştir.

7. Anılan eksikliğin giderilmesi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2023 tarihli ve 9-2023/32799 sayılı yazısı üzerine Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

7. Anılan eksikliğin giderilmesi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2023 tarihli ve 9-2023/32799 sayılı yazısı üzerine Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesindeki indirim yapılmadan temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde en alt sınırdan cezalandırılma yoluna gidildiğini, katılan bakanlık lehihe vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; "Deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Olay tarihinde sanığın mağdur çocuğun kolundan tutarak ... Mahallesi Cumhuriyet Caddesi üzerinde bulunan ... Camisinin tuvaletine götürdüğü ve sanık ile mağdurun tuvalette bulundukları sırada, sanığın kapıyı kilitlediği ve kendi pantolonu ile çocuğun pantolonunu indirerek cinsel istismar eyleminde bulunacağı sırada caminin temizlik görevlisi olarak çalışan ve bilgi sahibi olarak ifadesi alınan ... \*\*\* isimli şahsın gelerek kapıya vurması üzerine sanığın cinsel istismar eylemini tamamlayamadığı ve olayın bu şekilde son bulduğu, bu haliyle sanığın üzerine atılı cinsel istismara teşebbüs ve Çocuğu Cinsel Amaçla Özgürlüğünden Yoksun Kılma suçlarını işlediği iddiası ile eldeki bu kamu davasının açıldığı,

Sanık ... \*\*\* tercüman vasıtası ile alınan savunmasında özetle; kimseye bir şey yapmadığını, camiden kendisine yemek verdiklerini, ancak kendisinin kimseye bir şey yapmadığını, çocuğun ve cami görevlisinin yalan söylediğini, herhangi bir husumetlerinin de bulunmadığını, camiye namaz kılmak için gittiğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği,

Cinsel suçların çoğu zaman sadece iki kişi arasında geçmesi, olayın görgü tanıklarının olmayışı, kamera veya video kaydı, ses kaydı gibi teknik araçların nadiren suç delili olarak dava dosyalarında yer alması nedenleriyle cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ispatında çoklukla beyan delilleri belirleyici olmak durumundadır. Zira başkaca delil yoktur. Yargıtay bazı kararlarında şüpheden sanık yararlanır ilkesini katı bir şekilde uygulamakta iken bazı kararlarında da mağdurun beyanını esas almaktadır.

Yargıtay’ın cinsel suçlarda mağdurun beyanının doğruluğunu sınarken başvurduğu kriterler genel olarak şu şekildedir

- Şikayetçi mağdurun şikayetini dile getirme süresi,

-Mağdurun sanığı tanıyıp tanımaması,

Suçun mağduru, suçu işlediği iddia edilen sanığı olaydan önce tanımıyorsa, mağdurun kimliği ve eşgali belirli bir kimseyi cinsel suçun faili olarak gösteren beyanına değer verilmelidir.

-Fail ile mağdur arasında önceye dayalı herhangi bir husumet bulunup bulunmaması,

Yargıtay’ın cinsel suçlarda mağdurun beyanının doğruluğunu sınarken başvurduğu kriterler genel olarak şu şekildedir

- Şikayetçi mağdurun şikayetini dile getirme süresi,

-Mağdurun sanığı tanıyıp tanımaması,

Suçun mağduru, suçu işlediği iddia edilen sanığı olaydan önce tanımıyorsa, mağdurun kimliği ve eşgali belirli bir kimseyi cinsel suçun faili olarak gösteren beyanına değer verilmelidir.

-Fail ile mağdur arasında önceye dayalı herhangi bir husumet bulunup bulunmaması,

Fail ile mağdur birbirini tanıyorsa, aralarında olaydan önceye dayalı husumet bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Mağdur ile fail arasında önceye dair husumet varsa mağdurun cinsel taciz, cinsel saldırı veya cinsel istismara maruz kaldığına ilişkin beyanı Yargıtay tarafından ispat için yeterli görülmemektedir.

-Mağdurun kendi şeref ve onurunu ilgilendiren bir konuda iftira atması için sebep bulunup bulunmaması,

Cinsel suçların yargılama süreci, bireysel ve sosyal etkileri itibariyle özellikle mağdur açısından zorlu bir süreçtir. Mağdurun doğrudan kendi şeref ve onurunu ilgilendiren bir konuda iftira atması için somut bir olgu tespit edilemememişse, mağdurun beyanına itibar edilmelidir.

-Mağdurun beyanlarının hayatın olağan akışına uygun, tutarlı ve çelişkisiz olması,

Yargıtay’a göre mağdurun olayı anlatım biçimi ve hikayesi, hayatın olağan akışına uygun olmalıdır. Mağdurun beyanı tüm aşamalarda birbiriyle uyum göstermeli, samimi, ısrarlı ve herhangi bir tereddüde mahal bırakmayacak şekilde açık olmalıdır. Yargıtay içtihatlarına göre çelişkiler içeren, hayatın olağan akışına açıkça aykırı olan, aşamalarda değişen mağdur beyanlarına itibar edilemez.

-Mağdur beyanının teknik delillerle çelişmemesi ve somut olması,

Mağdur beyanı teknik bazı delillerle, örneğin doktor raporuyla çelişmemelidir. Tıp biliminin veya diğer bilim dallarının verileriyle açıkça çelişen mağdur beyanı mahkumiyet hükmüne esas alınamaz.

-Mağdurun olayı hemen üçüncü kişilere anlatması,

Mağdurun başından geçen olayı hemen yakınındaki insanlara anlatması ve mağdurun bu anlatımına tanıklık eden kişilerin beyanı ile mağdurun beyanının örtüşmesi ispat açısından önemli bir husus olarak kabul edilmektedir.

-Mağdurun direnme/yardım isteme imkanı olan hallerde bu imkanı kullanıp kullanmadığıdır.

-Mağdurun olayı hemen üçüncü kişilere anlatması,

Mağdurun başından geçen olayı hemen yakınındaki insanlara anlatması ve mağdurun bu anlatımına tanıklık eden kişilerin beyanı ile mağdurun beyanının örtüşmesi ispat açısından önemli bir husus olarak kabul edilmektedir.

-Mağdurun direnme/yardım isteme imkanı olan hallerde bu imkanı kullanıp kullanmadığıdır.

Somut olayımızda her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiş ise de; dosya içerisinde bulunan mağdur beyanı ile bu beyanı doğrular nitelikteki kamera kaydı, tanık beyanı, katılan beyanları, dosya içerisindeki tutanak ve diğer deliller ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Sanığın suç tarihinde 2012 doğumlu olan mağdur ... \*\*\*'u nitelikli cinsel istismarda bulunmak amacıyla elinden tutanak ... Mahallesi Cumhuriyet Caddesi üzerinde bulunan ... Camisinin tuvaletine götürdüğü, tuvaletin kapısını kilitledikten sonra mağdurun pantolonunu sıyırdığı, mağdura nitelikli cinsel istismarda bulunacağı esnada caminin temizlik görevlisi olan tanık ... \*\*\*'in kendisine takip etmesi ve mağdur ile birlikte içerisinde bulunduğu tuvaletin kapısını ısrarla çalması sonucu nitelikli cinsel istismar eylemini tamamlayamadığı, bu eyleminin teşebbüs düzeyinde kaldığı, bu haliyle sanığın sabit görülen eyleminin çocuğun nitelikli istismarına Teşebbüs suçunu oluşturacağı sonuç ve kanaatine varılmakla;

Sanık ... \*\*\*'nın sabit görülen mağdur ... \*\*\*'a yönelik 12 yaşını tamamlamamış çocuğa yönelik nitelikli cinsel istismara teşebbüs eylemi nedeni ile TCK'nun 103/2-2.cümle, 35/2, 63 maddeleri gereğince CEZALANDIRILMASINA karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçeleriyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/1731 Esas, 2021/2214 Karar sayılı kararı ile katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/1731 Esas, 2021/2214 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık sekiz yaşında dört aylık çocuk mağduru elinden tutup bir cami tuvaletine sokmuş, kapıyı kilitleyerek mağdur çocuğun pantolonunu indirmiş, ancak cami tuvaletinin temizlik görevlisi tanığın durumu fark ederek kapıyı ısrarla çalması üzerine başka bir cinsel davranışta bulunamadan yakalanmıştır.

İlk derece mahkemesi, sanığa TCK’nun 103/2-2 cümlesinden 18 yıl hapis, 35/2 fıkrasından 13 yıl 6 ay hapis ve 62 maddesinden 11 yıl 3 ay hapis cezası vermiştir. Yalnızca katılan bakanlık vekilinin sanık aleyhine temyizi üzerine hüküm onanmıştır.

Hukuki sorun, aleyhe temyiz edilen mahkumiyet hükmünün lehe bozulup bozulamayacağı ile cinsel istismara teşebbüsün mü yoksa tamamlanmış cinsel istismar suçunun mu işlendiğinin belirlenmesinden oluşmaktadır.

A-) Yargıtay özel dairesi kural olarak resen fark ettiği hukuka aykırılığı bozma sebebi yapamaz. 5271 sayılı CMK, her hukuka aykırılığı bozma gerekçesi yapma yetkisi tanımamıştır. Yargıtay özel dairesinin temyiz incelemesi talepte ileri sürülen sebebe bağlı olarak sınırlı bir incelemedir. Kanun, temyiz yolunda yalnızca hukuka aykırılıkların denetleneceğini defaten tekrar etmiştir. Böylece 5271 sayılı CMK, kural olarak “hukuk güvenliğini sağlanmayı” esas almıştır. Sistem kendi içinde tutarlı ve mantıklıdır. Kanun bu mantıkla temyiz kanun yolu kurallarını düzenlemiştir.

Aleyhe temyiz yoluna başvurulsa bile hüküm sanık lehine istisna hallerde bozulabilir. Bunu engelleyen hiçbir hukuki kural olmadığı gibi sanık lehine kanuna konulan aleyhe değiştirme yasağı yalnızca aleyhe ağırlaştırmayı engellemektedir. Lehe olarak hükmün değiştirilmesi ve düzeltilmesine engel bir durum yoktur. Temyiz sebebi dışına çıkılarak hüküm sanık lehine olarak bozulabilir. Aleyhe kanun yoluna gelen katılan veya vekili, savcı, hükmün sanık lehine de bozulabileceğini bilerek kanun yoluna başvurmalıdır.

Temyizde sebep ile bağlılık ilkesinin sanık aleyhine uygulanırken sanık lehine mahkumiyet hükmünün incelenmesine ve bozulmasına engel oluşturmaması nedeniyle de hukuka aykırı olarak sanık hakkında fazla ceza verilmesi, aleyhe temyizde de gözetilerek mahkumiyet hükmünün sanık lehine bozulması mümkündür. CMK, sanık lehine temyizde aleyhe değiştirme ve düzeltme yasağını ilkesini koyarken, tersine olarak sanık aleyhine temyizde lehe bozma yasağına yer vermemiştir.

Sonuç olarak aleyhe temyiz talebi sanık lehine hükmün bozulmasına engel olmamaktadır. Sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü lehine bozulmalıdır.

B-) İlk derece mahkemesinin sanığa verdiği ilk mahkûmiyet hükmü 7 yıl 6 ay hapis cezası iken ikinci hükümde bu ceza 11 yıl 3 ay hapis olarak belirlenmiştir. Organ sokarak nitelikli cinsel istismara teşebbüsten verilen cezanın TCK’nun 103/1. Fıkra 3. Cümlesindeki on yıllık sınırın altında olamayacağı görüşü kanun sistematiğine aykırıdır. Suç karşılığı cezaların nasıl belirleneceği, TCK’nun 61 maddesinde ayrıntılı düzenlenmiştir. Hatta TCK’nun 61/10 fıkrasında “kanunda açıkça yazılı olmadıkça cezalar ne arttırılabilir, ne eksiltilebilir ve ne de değiştirilebilir” denilerek cezada kanunilik ilkesi yeniden ifade edilmiştir. Hiçbir mahkeme, kanunun belirlediği sistem dışına çıkarak kanunda olmayan bir şekilde ceza belirleyemez. Suçun nitelikli şekline teşebbüsten verilen cezanın, aynı suçun basit şeklinden verilen ceza miktarından daha az olamaz diye TCK’da hiçbir hüküm yoktur. Cinsel suçlar geçitli suç olduğu için nitelikli cinsel istismara teşebbüs değil, suçun temel halinin tamamlanmış şekli işlenmiştir. BAM bozması üzerine ilk derece mahkemesinin uygulaması, kanuna aykırıdır.

C-) Cinsel saldırı veya çocuğa cinsel istismar suçlarının temel hali ile organ veya cisim sokarak işlenen nitelikli haline teşebbüsün ayrımı doktrin ve uygulamada tartışmalı hukuki bir sorundur. Organ veya sair bir cisim sokarak cinsel saldırı veya istismara teşebbüs edilmesi TCK’nun 102, 103 maddelerine göre mümkün görünmemektedir.

Bu görüşün gerekçeleri şunlardır;

C-) Cinsel saldırı veya çocuğa cinsel istismar suçlarının temel hali ile organ veya cisim sokarak işlenen nitelikli haline teşebbüsün ayrımı doktrin ve uygulamada tartışmalı hukuki bir sorundur. Organ veya sair bir cisim sokarak cinsel saldırı veya istismara teşebbüs edilmesi TCK’nun 102, 103 maddelerine göre mümkün görünmemektedir.

Bu görüşün gerekçeleri şunlardır;

1-) Birleştirici Model; Türk Ceza Kanununun 102 ve 103. maddelerde, suçların "sarkıntılık", "basit cinsel saldırı/istismar" ve "nitelikli hali" düzenlenerek hareketin ulaştığı neticeye göre suçun hafif, basit ve ağır nitelikli halleri tasnif edilmiştir. Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda kanun, gerek cinsel saldırı ve gerekse cinsel istismar suçlarında dış dünyada gerçekleşen doğal neticeye göre failin fiilini sarkıntılık, cinsel saldırı/istismar veya organ veya cisim sokmak suretiyle nitelikli hali olmak üzere üç değişik şekilde "birleştirici modeli" esas alarak düzenlemiştir. Kanunun bu düzenleme şekline göre henüz cinsel saldırı veya istismar boyutuna varmayan hafif cinsel dokunuşlar sarkıntılık kabul edilirken mağdurun anüs, vajina veya ağzına organ veya cisim sokma fiili de nitelikli hali kabul edilmiştir. Bunun dışında kalan bütün temaslar, cinsel saldırı veya istismar suçunu oluşturan hareketler sayılmıştır. Bir suçun basit hali işlenmişse faile daha fazla ceza verebilmek için fiil, tahmini yorumla nitelikli hale teşebbüs sayılamaz. Böyle bir yorum kanun sistematiğine, kanunda kabul edilen birleştirici modele ve suçları kanunun tasnif şekline aykırılık oluşturur.