muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8474, Karar No: 2025/2942, Tarih: 15.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8474 E.  ,  2025/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2162 E., 2023/2126 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret, nitelikli tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik hakaret suçundan verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2022/399 Esas, 2023/113 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/2162 Esas, 2023/2126 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının;

a. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin tatbiki sırasında alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın ceza tayini gerekirken 13 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

a. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin tatbiki sırasında alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın ceza tayini gerekirken 13 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b. Sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararında sanık ... yönünden 2 numaralı bendin kaldırılmasına ve yerine "Her ne kadar sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik tehdit suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanık ...'nın atılı suçtan BERAATİNE, bu suç yönünden yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında değerlendirilmesi ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, teşebbüs ve haksız tahrikin derecesine, sanık ... hakkında üzerine atılı suçlardan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin hatalı olduğuna, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, sanık ... tarafından eylemin öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı,

katılan ... ile sanık ... arasında sanık ...'un karşı komşusu ve aynı zamanda dayısının üvey kızı olan ve sanığın boşandığı eşi ... ...'na karşı gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle husumet bulunduğu, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olduğu, darbe yerleri ve isabet sayısı, katılandaki yaralanmanın ağırlığı, sanığın katılanın olay sonrasında peşinden koşarak yakalamaya çalışması ancak katılanın hızlıca kaçması nedeniyle eylemini tamamlayamadığı nazara alındığında sanık ... hakkında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. ... ... ile katılan sanık ...'nın 2018 yılında evlendikleri ve müşterek iki çocuklarının olduğu, evlilik birliklerinin bozulması üzerine 05.07.2019 tarihinde boşandıkları, boşandıktan sonra ...'un annesi olan tanık ... ve üvey babası olan tanık ...'in ikametine geldiği, Turgutlu Aile Mahkemesi tarafından müşterek çocuklardan ...'un velayetinin ...'a, ...'in velayetinin de katılan sanık ...'a verildiği, katılan sanık ...'ın zaman zaman kızı ... ile görüşmek amacıyla ...'un ikamet etmiş olduğu eve gelip gittiği, ... ile katılan ...'ın boşanmaları sonrasında aralarındaki anlaşmazlıkların devam ettiği ve katılan sanık ...'ın alkol kullanması, kızı ...'u görmeye alkollü vaziyette gelmesi nedeni ile ... ile aralarında sürekli olarak tartışmaların yaşandığı, olay öncesinde farklı tarihlerde ...'un bu tartışmalar nedeniyle yaklaşık 8 defa katılan sanık ...'dan şikayetçi olduğu, olay öncesi bir tarihte katılan sanık ...'ın ...'un yaşadığı ikametin kapısının önüne geldiği ve ikametin kapısını benzin ve tiner kullanarak yakmaya çalıştığı, bu konu hakkında da ... tarafından şikayetçi olunduğu, olay günü katılan sanık ...'ın ...'un yaşamış olduğu ikamete geldiği, sanık ...'un annesi ve üvey babası ile yaşamış oldukları ikametin karşı dairesinde sanık ...'un üvey babası ...'ın yeğeni olan katılan sanık ...'nin ikamet ettiği, katılan sanık ...'ın sanık ...'un yaşamış olduğu ikametin kapısının önüne geldiğinde yanında siyah poşet içerisinde yanıcı ve yakıcı etkisi bulunan bira şişesi içerisine konulmuş benzin yakıcı maddesi ile çakmağın bulunduğu, katılan sanık ...'ın elinde bira şişesi içerisinde bulunan benzin maddesini ikametin kapısına döktüğü ve elinde bulunan çakmak ile yakmak istediği esnada katılan sanık ...'un apartman kapısından içeri girdiği, bunun üzerine katılan sanık ...'un katılan sanık ...'a "senin burada ne işin var lan" dediği, sonrasında katılan sanık ...'ın elindeki benzin dolu bira şişesini ve çakmağı katılan sanık ...'a doğru göstererek "o.... çocukları hepinizi yakacağım, sizinle işim bitmedi, senin ananı s...." şeklinde söylediği, daha sonra apartman boşluğu içerisinde katılan sanıklar Yusuf ve İhsan arasında yaşanan bu sözlü tartışmanın fiziki arbedeye dönüştüğü, bu arbede sırasında katılan sanık ...'un cebinde bulunan bıçağı çıkardığı, katılan sanık ...'un cebinden çıkarmış olduğu bıçağı katılan sanık ...'ın vücudunun sol koltuk altı karın bölgesine, sol omuz bölgesine, sol kaburga bölgesine ve sol kol bölgesine olmak üzere toplamda 4 kez sokarak katılan sanık ...'ı yaşamını tehlikeye sokacak ve dalağın alınması nedeniyle duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı, katılan sanık ...'ın apartmandan dışarıya doğru kaçmaya çalıştığının anlaşıldığı olayda, katılan sanık ...'dan kaynaklanan, sanığa ve sanığın ailesine yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların sürekliliği ve

yoğunluğu ile ulaştığı boyut da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un verilen cezada asgari indirim oranı olan 1/4 ile azami indirim oranı olan 3/4 arasında indirim öngören 29. maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul orana yakın bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde asgari oranda (1/4) tahrik indirimi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3. Katılan ...'ın yaralanmasının niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir ceza tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

4. Oluş ve kabule göre; katılan sanık ...'ın sanık ...'un ikametinin kapısının önüne kadar çıktığı, kolluk görevlilerince de tutanak altına alındığı üzere ikametin kapısının önünde bira şişesi içerisinde benzin yanıcı yakıcı maddesi ile çakmağın bulunduğu ve apartman içerisine girildiğinde benzin kokusunun alınmasına göre yakmak için benzin döktüğünün anlaşıldığı, katılan sanık ... ile karşılaştıklarında ise elindeki benzin dolu bira şişesini ve çakmağı katılan sanığa göstererek "o.... çocukları hepinizi yakacağım, sizinle işim bitmedi, senin ananı s...." şeklinde söylediği sabit olduğundan sanığın eylemi sabit görüldüğünden üzerine atılı nitelikli tehdit suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik hakaret suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen; “...İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ve sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri "haksız tahrik ve teşebbüsün derecesi ile sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi" yönlerinden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/2162 Esas, 2023/2126 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca netice ceza miktarı yönünden sanık ...'un kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca netice ceza miktarı yönünden sanık ...'un kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2518, Karar No: 2015/13784, Tarih: 15.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/2518 E.  ,  2015/13784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, zarar alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı idareye ait ... plaka sayılı mazot tankerinin sürücüsü olan davalının 09.03.2010 tarihinde ... Karayolunda viraja hızlı girmesi sebebiyle tankerin devrilmesine sebep olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/82 D. İş sayılı dosyası ile 4.000,00 TL olduğunun tespit edildiği, davalı tarafça bu bedelin ödenmediğini, davacı idareye ait araçta meydana gelen hasar bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının sürücüsü olduğu davacıya ait aracın 1984 model eski bir araç olup, şehirlerarası kullanıma uygun olmadığı, çöp kamyonundan bozma tanker haline getirilen aracın teknik özellikleri yeterli olmadığından aracın kullanımının güç olduğu, tankerde dalgakıran bulunmadığından savrulduğu, istihap haddinden fazla yük yüklendiği, fren sisteminin araç üzerindeki yüke uygun olmadığı, kazanın aracın teknik özellikleri ile sonradan monte edilen tankerin ağırlığının birbirine uygun olmamasından kaynaklandığı, davalının kazada kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalının sebep olduğu zararda kusur oranı ve buna bağlı olarak sorumlu olduğu zarar miktarı noktasındadır. Mahkemece davalı işçinin sebep olduğu maddi hasarlı trafik kazasındaki ortaya çıkan zarar miktarı ve davalının kusur oranının belirlenmesi için bilirkişilerden rapor alındığı anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan tekli bilirkişi raporlarında davalının %100 kusurlu olduğu bildirilmiştir. Mahkemece hükme esas olarak alınan üçlü bilirkişi heyeti raporunda ise davalının meydana gelen kazada %50 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporları arasında davalının kusur oranı bakımından çelişki bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece ... Üniversitesi iş sağlığı ve güvenliği ile trafik kazalarında uzman bir heyetten rapor alınarak meydana gelen kazada davalının kusur oranının tespiti suretiyle raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerekli iken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde davalıya iadesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13091, Karar No: 2025/1529, Tarih: 05.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13091 E.  ,  2025/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/976 E., 2024/2403 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/59 E., 2021/424 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 1998 yılından itibaren 3410291631 tahsis numarası ile babası ... üzerinden yetim aylığı aldığını, Kurumun 02.09.2019 tarihli yazısıyla maaşın kesildiğini, 08.12.2019 tarihli yazısı ile 5510 sayılı Kanun'un 96. maddesinin 1. fıkrasının fıkra (a) bendi hükmüne göre toplam 165.610 TL borç kaydı yapıldığını, muvazaalı bir boşanma gerçekleştirmediğini, eski eşi ...ile Bornova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.03.1998 tarih 1997/968 E.1998/99 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını, Kurum işleminin iptali için 17.02.2020 tarihinde başvurduğunu, Kurum tarafından 28.02.2020 tarihli yazısıyla talebin reddedildiğini, Kurum işleminin usulsüz ve hukuka aykırı olduğunu, Kurumca kesilen yetim aylığının kesilme tarihi itibariyle yasal faiziyle birlikte tekrar bağlanarak ödenmesini, Kuruma 120.624,00 TL ana para 44.986,00 TL gecikme faizi ile toplam 165.610,00 TL borçlu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkeme tarafından; emniyet araştırması yapıldığı, kayıtların araştırıldığı, özellikle seçmen bilgi kayıtları, adres bilgileri raporlarında birlikte yaşadıklarını gösterir bir kayıt bulunmadığı tespit edildiği, Kurum işlemine dayanak teşkil eden Sosyal Güvenlik Denetmenliği 02.09.2019 tarih HÖ/077 sayılı raporda ...,...,, ..., ...’nun ifadelerinin alındığı, Mahkemece ...’nun beyanını alındığı ve Sosyal Güvenlik Denetmenliğine verdiği imzalı 20.08.2019 tarihli ifadesinde "Ancak kış aylarında ...Bey'in eşi... oğlunda İzmir’de kaldığını duymuştum. Yaz aylarında ise ...Beyin eşi...'la yaşadığını biliyorum. Boşandıklarını hiç duymadım." şeklinde beyan ettiği, ifadesinde tutarsızlıklar olduğu, görülmüş, tanık beyanlarından ......’a ait iş yeri adresi olarak bildirilen “Atatürk Mah. 6307 Sok. No.22-1 Gümüldür/Menderes/İzmir” yerin ikametgah olarak kullanıma uygun olmadığı, baraka olarak nitelendirildiği, işyeri olarak kullanıldığı sonucuna varılmış, dava dilekçesi ekinde sunulan sağlık raporu belgelerinden davacının 2005 yılından itibaren CA rahatsızlığı olduğu ve tedavi gördüğünün anlaşıldığı, SGK Denetmenliği tarafından düzenlenen raporda davacı ve boşanmış olduğu eşi bakımından MEDULA kayıtları incelenmiş aynı gün aynı hastaneye gittiklerine dair bir tespit yapılamamış, raporda dinlenen imzalı tanık beyanlarının aksi yazılı belgeler olan seçmen kayıtları, nüfus adres bilgileri, telefon ve elektrik kayıtları ile ispatlandığı hususları hep birlikte değerlendirildiğinde; davacı ...’nun boşanmış olduğu eşi, ...ile fiilen birlikte yaşamadıkları anlaşılmakla; davanın kabulü ile ....T.C. kimlik numaralı davacı ...'nun Kurumdan .... sigorta sicil numaralı .......'ndan dolayı 3/291631 tahsis no.lu dosyadan almakta olduğu yetim aylığının 01.10.2008 tarihi itibari ile kesilmesine yönelik Kurum işleminin iptaline, kesilen ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren davacıya yeniden bağlanılarak süresinde ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle beraber davacıya ödenmesine ve davacının 120.209,07 TL yersiz ödeme, 53.612,53 TL faiz (17.09.2020 tarihi itibari ile) toplam 173.821,60 TL miktarda borçlu olmadığının tespitine Kurumun İzmir Muhasebe Birimi 2019/25767 dosya no ile 24.09.2020 tarihli 11362252 sayılı borç bildirim belgesine istinaden 5510/96. madde hükmüne göre tahsil edilmesi işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; toplanan deliller karşısında davanın kabulünün gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.