muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5907, Karar No: 2018/5203, Tarih: 04.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/5907 E.  ,  2018/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İlk hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulduğu ve bozmadan önce sanığa hırsızlık suçundan verilen 8 ay hapis cezasının ve Konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen 6 ay hapis cezasının ertelendiği, bu durumun kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bozmadan sonraki hükümde verilen cezanın ertelenmemesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son.maddesine aykırı davranılması, usul ve kanuna aykırı olduğundan,

2-Somut olayda sanığın müştekiye ait özel yapım beymen marka tükenmez kalemi çalması karşısında, dosyada değer tespit tutanağı olmadığı anlaşıldığından tükenmez kalemin değerinin tespit edilerek sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6339, Karar No: 2014/9543, Tarih: 21.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6339 E.  ,  2014/9543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2014(Pzt.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden ...'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.m.299).06.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2022/10457, Karar No: 2023/916, Tarih: 09.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10457 E.  ,  2023/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın tarafların vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin aynı iş arkadaşıyla sadakatsiz davranışları olduğunu, telefonuna şifre koyduğunu, telefonunu sakladığını, cinsel ilişkiden kaçındığını, sosyal ortamlara eşi ile katılmak istemediğini, sürekli intihar etmeyi düşündüğünü söylediğini, eve geç geldiğini, ilgisiz olduğunu, yalanlar söylediğini, eşini birlikte olduğu kadın ile kıyaslayarak aşağıladığını, diğer kadın ile ilişkisinin işyerinde konuşulduğunu, en son evi terk ettiğini, terk ettikten sonra birlik görevlerini yerine getirmediğini ve eşine hakaret ettiğini iddia ederek tarafların zina, mümkün olmadığı takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocukların her biri için aylık 4.000, 00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın için aylık 4.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 1.000.000,00 TL maddî, 1.000.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava ile karşı davaya cevaba cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, erkeğin telefonuna şifre koymasının sebebinin ortak çocukların telefonu kullanarak bozmalarını engellemek olduğunu, telefona konulan şifrenin kadın eş tarafından bilindiğini, kadının sadakatsizlik iddiasında bulunduğu üçüncü kişinin erkeğin sosyal arkadaşı olduğunu, kadının kıskanç davranışlar sergilediğini, sürekli eşini takip ettiğini, erkeğin 2020 yılının Temmuz ayında üçüncü kişi ile iş çıkışında iş konuşmak için yemek yediğini, kadının eşini sürekli boşanmakla tehdit ettiğini, kadının erkeğin ailesi ile problem yaşadığını ve onları istemediğini, eşini işten attırmakla tehdit ettiğini, lüks yaşantı özentisinde olduğunu, eşinin gelirini aşağıladığını, eşinin kendisine ait sosyal çevresi olmasını istemediğini, en son olayda erkeği kovduğunu ve akabinde de evin kilidini değiştirdiğini, çocukların bakımı ile ilgilenmediğini iddia ederek; asıl davanın reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, çocuklar için tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesine, erkek lehine 1.000.000,00 TL maddî, 1.000.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının eşinin zina yaptığına dair iddialarını ispatlayamadığı ancak boşanmaya sebebiyet veren ve gerçekleşen olaylarda sürekli ve gizli bir şekilde telefonla konuşan, başka bir kadına ilgi duyup sürekli o kadından bahsederek güven sarsıcı davranışlar sergileyen ve eşi ile sosyal ortamlarda bulunmaktan kaçınan erkeğin tam kusurlu olduğu, kadın eş lehine tazminat ve nafakalara hükmedilmesinin yasal koşullarının bulunduğu, ortak çocukların velâyetinin, sosyal inceleme raporu da dikkate alındığında, annelerine verilmesinin üstün yararlarına uygun olduğu gerekçesi ile; erkeğin davasının reddine, kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocukların her biri için dava tarihinden boşanma kararının kesinleşmesine kadar aylık 1.250,00 TL tedbir nafakasının babadan alınarak anneye verilmesine, aynı miktar nafakanın boşanma kararının kesinleşmesinden sonra iştirak nafakası olarak devamına, kadın için dava tarihinden boşanma kararının kesinleşmesine kadar aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, aynı miktar nafakanın boşanma kararının kesinleşmesinden sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, 60.000,00 TL maddî ve 60.00,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, kendisini vekil ile temsil ettiren kadın lehine her iki dava için ayrı ayrı vekâlet ücreti takdirine ve yargılama giderlerinin erkeğe yüklenmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tarafların vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda özetle; erkeğe güven sarsıcı davranış olarak yüklenen kusurların aslında sadakatsizlik boyutunda olduğunu, ayrıca erkeğe cinsel ilişkiden kaçındığı vakıasının da kusur olarak yüklenmesi gerektiğini, dava tarihinden itibaren geçen süre içinde erkeğin maaşının arttığını, kusur durumu ve erkeğin ekonomik durumu dikkate alındığında nafaka ve tazminat miktarlarının yetersiz kaldığını belirterek; kusur belirlemesi ve tazminatlar ile nafakaların miktarı yönünden kararın kaldırılarak talepleri gibi hüküm kurulmasını talep etmiştir.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda özetle; erkeğin hangi sebeplerle kusurlu bulunduğunun gerekçelendirilmediğini, kadının tanık beyanları ve telefon kayıtları ile iddialarını ispatlayamadığını, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının tam kusurlu olduğunu, kadın lehine tazminat ve nafakalara hükmedilmesi koşullarının bulunduğu düşünüldüğünde de miktarlarının fazla olduğunu, velâyet konusunda sosyal inceleme raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını belirterek; kadının davasının kabulü, erkeğin davasının reddi, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, nafakalar, velâyet ve yargılama giderleri ve vekâlet ücretleri yönünden kararın kaldırılarak talepleri gibi hüküm kurulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz başvurusunda özetle; istinaf başvuru dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kadının davasının kabulü, erkeğin davasının reddi, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, nafakalar, velâyet ve yargılama giderleri ve vekâlet ücretleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkân vermeyecek derecede bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin boşanma davasının reddi ve kadının boşanma davası ve fer'î taleplerinin kabulünün yerinde olup olmadığı, çocukların üstün yararının velâyetlerinin hangi tarafa bırakılmasını gerekli kıldığı, yasal koşulları varsa fer'îlerin miktarının hakkaniyete ve tarafların ekonomik durumlarına uygun olup olmadığı ve yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin erkeğe yüklenmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 326 ncı maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 182 nci maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/68, Karar No: 2018/668, Tarih: 23.01.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/68 E.  ,  2018/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın öğretmenlik yaptığı okuldaki bir olay nedeniyle, katılan hakkında idari soruşturma yapmak üzere ilgili kuruma gelen sanığın, katılana yönelik söylediği tanık beyanıyla da sabit olan, “sen özel eğitim öğretmenisin, özel çocuklarla uğraşıyorsun, onlardan bir farkın olmalı” ve “seninle görüşeceğiz” şeklindeki sözlerin, hakaret ve tehdit suçlarını oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, iddiaya konu sözlerin söylendiği hususunda, katılanın soyut iddiası dışında delil bulunmadığı şeklindeki, dosya içeriğiyle uygun olmayan gerekçeyle hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2004, Karar No: 2019/3003, Tarih: 25.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2004 E.  ,  2019/3003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 26.11.2018 tarihli ve 2018/10049 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.11.2018 tarih ve KYB-2018/95996 sayılı ihbarname ile;

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Gürpınar Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/03/2018 tarihli ve 2018/84 soruşturma, 2018/145 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Van 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 18/04/2018 tarihli ve 2018/2148 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Her ne kadar Gürpınar Cumhuriyet Başsavcılığınca olaydaki kimlik numarasının yanlış yazılmasına ilişkin uyuşmazlığın "olabilecek bir hata" olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de; somut olayda, müşteki, şüpheliye satmış olduğu inşaat profili ve sac karşılığında, şüphelinin kendisine 3.000 Türk Lirası bedelli bono verdiğini, ancak bonoyu icra takibine koymak istediğinde üzerinde yazılı kimlik numarasının bir rakamının farklı yazılmış olması sebebiyle ilgili bonoyu takibe koyamadığını, ayrıca söz konusu bonoyu şüphelinin doldurarak kendisine verdiğini beyan etmesi karşısında, şüphelinin savcılık tarafından alınan ifadesinde ise; söz konusu bonoyu müştekinin doldurarak kendisine verdiğini, dolayısıyla kimlik numarasının yanlış yazılmış olmasının müştekinin hatası olduğunu belirtmesi karşısında, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından bu çelişkiyi giderecek yönde bir araştırma yapılmadığı görülmekle, bahse konu bono aslının temin edilmesi, şüpheli ve müştekinin imzaları ve yazı örnekleri ile gerekli karşılaştırmanın yapılması, yine ilgili kişilerin suç tarihinden önceki resmî kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri ile birlikte huzurda alınan yazı ve imza örnekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak anılan bonodaki imza ve yazıların müştekiye veya şüpheliye ait olup olmadığının tespitinin yapılmasından sonra şüphelinin hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya ve değerlendirmeye dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; şüphelinin borcuna karşılık olarak müştekiye verdiği bonoda T.C. Kimlik numarasında yer alan rakamlardan birini yanlış yazmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda, müşteki ile şüpheli arasında suça konu bono üzerindeki yazıları kimin yazdığı hususunda bir ihtilaf bulunmakla birlikte, bono üzerinde yer alan şüpheliye ait kimlik, adres ve telefon bilgilerinin doğru olduğu ve şüphelinin savunmasında müştekiye borçlu olduğunu, bu borca istinaden suça konu bononun düzenlendiğini, ekonomik nedenlerle bonodan kaynaklanan borcunu ödeyemediğini bildirerek, bonodan kaynaklı borcunu da kabul ettiğinin anlaşılması karşısında, Gürpınar Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 29.03.2018 tarihli 2018/84 Soruşturma ve 2018/145 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin merci Van 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin 18.04.2018 tarihli ve 2018/2148 Değişik İş sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından, kanun yararına bozma isteminin CMK'nin 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1226, Karar No: 2014/6840, Tarih: 26.11.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1226 E.  ,  2014/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :14.11.2013

Numarası :2009/702-2013/492

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında, davalı ile aralarında düzenlenen taşeronluk sözleşmesine göre davalının inşaatını yaptığı İSKİ İstanbul Avrupa Yakası 10. Kısım Atıksu ve Yağmur Suyu Kanal İnşaatı işinde bir kısım stablize dolgu, beton boru hat ve muayene bacaları vb. imalâtların yapımını üstlenip bitirdiğini, ancak davalının imalât bedelinden bakiye 61.000,00 TL, nakit taminat kesintileri 33.000,00 TL ile sabit gider ve aylık giderler kapsamında kesilen 64.780,00 TL toplam 158.780,00 TL alacağını ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 89.325,98 TL'sine çıkarmıştır. Mahkemece bilirkişi raporuna göre 50.272,58 TL hakediş alacağı, 39.053,40 TL ara hakedişlerden kesilen teminat toplam 89.325,98 TL üzerinden dava kabul edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği ihtilâfsız olan sözleşmenin 9. maddesinde davacı taşeronun hakedişlerinden teminatların kesileceği kabul edilmiş bu teminatların iade koşulları da aynı maddede düzenlenmiştir. Buna göre teminatın iadesinin yüklenici tarafından tüm yükümlülüklerin yerine getirilmesi, işçi alacaklarının ödenmesi ve SSK ilişiksizlik belgelerinin sunulmuş olması koşulları kabul edilmiştir. Somut olayda mahkemece bu konuda herhangi bir incele yapılmaksızın teminat alacağının iadesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş dava tarihi itibarıyla taraflar arasındaki sözleşmenin 9. maddesinde belirlenen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması, bu koşulların gerçekleştiğinin anlaşılması halinde davanın şimdiki gibi kabulüne, gerçekleşmediğinin anlaşılması halinde ise davanın reddine karar verilmesinden ibarettir. Açıklanan nedenle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş dava tarihi itibarıyla taraflar arasındaki sözleşmenin 9. maddesinde belirlenen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması, bu koşulların gerçekleştiğinin anlaşılması halinde davanın şimdiki gibi kabulüne, gerçekleşmediğinin anlaşılması halinde ise davanın reddine karar verilmesinden ibarettir. Açıklanan nedenle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.