muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4378, Karar No: 2012/9815, Tarih: 24.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4378 E.  ,  2012/9815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, su aboneliğine ilişkin fatura alacağı bakımından menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin bozma ilamından sonra takip konusu miktarda davacının borçlu olmadığı ancak ek tahakkuk ile davalı kurumun 8.914,00 TL alacağının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, takip dosyasında istenen miktarda davacının borçlu olmadığının tespitine, ek tahakkuk miktarı kadar davacı alacağı yönünden davalının yasal haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Davacı, takip konusu borcun 2000-2009 yılları arası su kullanmadığı halde oluşturulan borç olduğunu ileri sürmüş, davalı ise borcun yönetmelik gereği, davacının sayacını saklamaması nedeniyle tahakkuk ettirdiğini savunmuştur. Eldeki davanın konusunu oluşturan icra takip miktarı ve yargılama sırasında oluşturulan ek tahakkuk tutarı aynı hukuki nedene dayalı, ancak miktarları farklı tahakkuklardır. Davacının 23.130,65 TL'lik icra takibine karşı açtığı menfi tespit davası aynı hukuki nedene dayalı olarak ve daha düşük bir miktar içeren ek tahakkuk tutarını da içermektedir.

O halde mahkemece, aynı hukuki nedene dayalı ek tahakkuk tutarı, icra takibine konu alacağın içinde bulunduğundan, menfi tespit davasının bu kapsamda değerlendirilmesi gerekirken, takip konusu alacağın dışında yeni bir alacak kalemi varmışcasına, menfi tespit davasının tümüyle kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 24.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13510, Karar No: 2011/210, Tarih: 19.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13510 E.  ,  2011/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 24.4.1998-12.1.1999 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı 24.4.1998-12.1.1999 (sonrası bildirildiğinden ) tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespitini istemiş olup, davacının 11.1.1999 tarihine kadar çalıştığı ve sonra da devam ettiği dosya içeriğinden açıkça anlaşıldığından, kararda 11.1.1999 tarihi 1.1.1999 olarak yazılması maddi hataya müstenit görülüp her zaman düzeltilmesi mümkün bulunmakla sonuç itibarı ile doğru olduğundan davalıların yerinde bulunmayan bütüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgilisine yükletilmesine, 19.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6657, Karar No: 2020/4241, Tarih: 07.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6657 E.  ,  2020/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğinden ve bilirkişi raporundan, olay yerini görüntüleyen resim, kroki ve tarife rastlanılmadığı anlaşılmakla, tarafların ifadeleri nazara alınarak yapılan incelemede;

Olay günü, sanığın idaresindeki otomobil ile saat 07:00 sıralarında, meskun mahalde, Yenimahalle Cebeci Caddesi üzerinde seyir halinde iken, katılanın yolun karşısındaki otobüs durağına geçtiği sırada, sanığın katılana çarptığı, katılanın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı hayat fonksiyonlarını ağır ( 5. ) derecede etkileyecek şekilde, yaralandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK’nın 89/1-2-b-e maddeleri gereğince belirlen 270 gün karşılığı adli para cezasından TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında adli para cezasının 225 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 235 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi ve netice cezanın günlüğü 20 TL'den hesaplanmak suretiyle 225 gün karşılığı 20 TL'den 4500 TL olarak tayin edilmesi gerektiği halde 4700 TL şeklinde hesaplanmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. 4. ve 5. bentlerinin çıkartılarak yerine; “ 3- Sanığın yargılama sürecindeki davranışlarının olumlu görülmesi ve verilecek cezanın geleceği üzerindeki etkisi nazara alınarak sanığa verilen cezanın TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4- Sanığa verilen 225 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak günlüğü takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilmesi ile sanığın netice olarak 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5- Sanığa verilen 4.500,00 TL adli para cezasının ekonomik durumu dikkate alınarak TCK'nın 52/4. maddesi gereğince takdiren birer ay ara ile 10 eşit taksit şeklinde alınmasına, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan miktarın bir defada tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtarat yapılamadı) ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6085, Karar No: 2012/14249, Tarih: 25.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6085 E.  ,  2012/14249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2010 tarih ve 2008/709-2010/733 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde ticari risk sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ilköğretim okulunda 09.12.2007 tarihinde davalı TEDAŞ'a ait elektrik direğinin diğer davalının yüklenicisi bulunduğu inşaatta çalışan ve inşaatın müteahhitliğini yapan davalı ...'a ait kepçenin çarpması sonucu devrilerek sigortalı ilkokul içerisinde yangın çıkmasına sebebiyet verdiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 11.943,00 TL'nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TEDAŞ vekili, dava konusu yerin Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş. İzmir İl Müdürlüğü'nün faaliyet alanı içerisinde kaldığını, söz konusu şirketin ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunması sebebiyle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Sema Çoban-Doruk Yapı İnşaat vekili, olay tarihinde inşaat alanında herhangi bir çalışma yapılmadığını, elektrik direğinin yağmur ve fırtına sebebiyle yıkıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Turuççular usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin faaliyet alanı içinde bulunan ve gerektiği gibi dikilmeyen elektrik direğinin hava muhalefetinin de etkisiyle yıkılması sonucunda kısa devreye bağlı olarak sigortalı ilkokulda yangın meydana geldiği, zarardan dava dışı Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş'nin sorumlu olduğu, diğer davalıların zararın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığı, ayrı bir tüzel kişiliğe sahip Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş'nin davada taraf olarak gösterilmediği, kurumların ayrı tüzel kişiliklerinin bulunması dolayısıyla temsilde hata ilkesine dayanılamayacağı gerekçesiyle davalı TEDAŞ aleyhine açılan davanın husumet sebebiyle, diğer davalılar aleyhine açılan davanın sabit olmaması sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, gerekçeli karar başlığında 2 nolu davalı TEDAŞ A.Ş. Genel Müdürlüğü vekilinin isminin yanlış yazılmış olmasının mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, gerekçeli karar başlığında 2 nolu davalı TEDAŞ A.Ş. Genel Müdürlüğü vekilinin isminin yanlış yazılmış olmasının mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 19,85 TL harcın temyiz edene iadesine, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1800, Karar No: 2025/475, Tarih: 04.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1800 E.  ,  2025/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3012 E., 2024/181 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/420 E., 2023/153 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; mülkiyeti davacı kuruma ait ... ilçesi, ... Mahallesinde kain eski 2025 ada 14 (yeni 1001 ada 1) parsel sayılı taşınmazın 23.319,00 m2’lik kısmını 12.01.2005 tarihi itibarıyla (beş yıl üzerinden) davalı ... Başkanlığının kiraladığını, kira sözleşmesinin 12.06.2009 tarihinde feshedildiğini, bu tarihten itibaren stadın kullanımının Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne devredildiğini, 12.01.2005 tarihli kira sözleşmesi kapsamında dava konusu yerin Kasımpaşa Spor Kulübü’ne tahsis edildiğini, ilgili kulüp tarafından taşınmazın tamamının ... Stadyumu olarak kullanıldığını, 16.03.2011 tarihinde yapılan incelemede Kasımpaşa Spor Kulübü Derneğinin tasarruf ettiği alan dışında, davalı ... tarafından inşa edilmiş Karikatür ve Mizah Müzesinin bulunduğunun tespit edildiğini, dava konusu alan ile ilgili tahakkuk ettirilen ecrimisil bedelinin davalıdan talep edildiğini, ödeme yapılmaması üzerine 04.06.2012-30.12.2014 dönemine yönelik İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde ecrimisil davası açıldığını ve müteakip dönemler için gönderilen yazılara rağmen ecrimisil ödemesinin gerçekleştirilmediğini belirterek 01.01.2015-16.04.2018 tarihleri arasına yönelik toplam 1.031.859,12 TL ecrimisil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; dava konusu taşınmazda tarafların paydaş oldukları, taşınmazın büyük bir kısmının ... Stadyumu ve Spor Kompleksi olarak kullanıldığı, bir bölümünün yol ve otopark olarak tasarruf edildiği, kalan 1500 m²'lik kısmında ise davalı tarafından inşa edilen ve hali hazırda davalı ... Belediyesi'ne ait Karikatür ve Mizah Müzesi bulunduğu, İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/62 Esas sayılı dava dosyasında keşfen belirlendiği üzere davalı Belediyenin payına istinaden davaya konu yeri kullandığı, davacının taşınmazın stadyum olarak kullanılan bölümüne ait bedeli ilgilisinden düzenli olarak tahsil ettiği, payına karşılık gelir sağladığı, paylı mülkiyete tabi dava konusu taşınmaza ilişkin (ecrimisil istekli olarak davacı tarafından) açılan davanın dinlenme olanağının bulunmadığı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 2019/1185 Esas ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2021/3775 Esas sayılı ilamlarının dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. Kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu,

b. Dava konusu edilen yerin dava öncesinde mülkiyetinin tamamen davacıya ait olup 12.01.2005 tarihli kira sözleşmesi dışında kullanıldığını,

c. Davalının hukuken korunan hiçbir hakkı olmadığı dönemde yapı inşa ederek yararlandığını,

d. Davacı kurumun rızası alınmaksızın paydaş olunduktan sonrada kullanıma devam edildiğini,

e. Taraflar arasında taşınmazın kullanımına yönelik bir anlaşma bulunmadığını,

f. Davalının kullanımına hem mülkiyetin geçişinden önce hem de mülkiyetin geçişinden sonra itiraz edilerek ecrimisil talepli dava açıldığını,

g. Davalının kullandığı alanın net olarak hesaplanmadığını,

h. Davalı tarafından haksız kullanım nedeniyle ecrimisil ödemesi yapılması gerektiğini, beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

g. Davalının kullandığı alanın net olarak hesaplanmadığını,

h. Davalı tarafından haksız kullanım nedeniyle ecrimisil ödemesi yapılması gerektiğini, beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33881, Karar No: 2016/2860, Tarih: 10.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33881 E.  ,  2016/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili ... Çocuk Mahkemesine devredilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2015/59 esas, 2015/198 sayılı kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2015/336 esas, 2015/231 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 01/06/2015 tarihli ve 2015/598 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 08.10.2015 tarih ve 2015/19800 – 64248 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.10.2015 tarih ve 2015/343114 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi 01/06/2015 tarihli ve 2015/598 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3948, Karar No: 2018/7131, Tarih: 20.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3948 E.  ,  2018/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlışlıkla "29/11/2006" olarak yazılmış olan suç tarihinin, çekin bankaya teminat olarak verildiği tarih olan “07.01.2008" olarak düzeltilmesi ve İnegöl adli emanetinin 2012/114 sırasında kayıtlı suça konu çek aslının akıbeti hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin ve cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35275, Karar No: 2017/33766, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35275 E.  ,  2017/33766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.