muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14702, Karar No: 2012/8203, Tarih: 20.04.2012

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, sevkiyat elemanı olarak çalışan davacının, şirket yönetimi tarafından sevkiyat işinin konu ile uzmanlaşmış alt işverene devredilmesine karar verilmesi sebebi ile iş sözleşmesi feshedilmiştir. Dosya içeriğinden sevkiyat işinin alt işverene verildiği sabittir. Alt işverene işin verilmesi bir nevi yeniden yapılanma olup, asıl işveren- alt işveren ilişkisinin kanuna aykırı olduğu ya da muvazaaya dayandığı ispat edilmiş değildir. Bu aşamadan sonra yargısal denetim feshin son çare olması ilkesinin dikkate alınıp alınmadığı ile sınırlı olarak yapılmalıdır. Dosya içeriğine göre fesihten sonra kapalı olan bir bandın faaliyete geçirilmesi üzerine 40 civarında yeni işçi alındığı anlaşılmaktadır. İşe alınan yeni işçilerin davacı ile aynı nitelikte olup olmadığı, davacının kısa bir eğitim ile faaliyete başlayan bantta çalışmasının mümkün olup olmadığı kısaca feshin son çare olması ilkesi kapsamında davacının değerlendirilebileceği iş olup olmadığı gerekirse işyerinde keşif yapılarak  insan kaynakları uzmanının da bulunduğu bilirkişi aracılığı ile araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece tüm bu yönler düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.04.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7464, Karar No: 2023/3031, Tarih: 17.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/7464 E.  ,  2023/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/164 Esas, 2020/777 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalılar vekili

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Yaşam Televizyon Yayın Hiz. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı Trakya Basın ve Yayıncılık Hiz Tic. ve San. A.Ş. arasında 18.08.2005 tarihinde yapılan sözleşme ile anılan davalının maliki olduğu uydu yayın ve kablo TV yayın lisanslarını müvekkiline devir ettiğini, bu davalının diğer davalı tarafından devir alınması sonrasında aynı sözleşmenin yeniden imzalandığını, 04.08.2005 ve 22.08.2005 tarihinde müvekkilinin toplam 437.099 usd (575.000.00 TL) devir bedeli ödediğini, ilk sözleşmenin yapıldığı davalının kablo televizyon lisans başvurusunun olduğu, Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (RTÜK) tarafından verilmiş izninin bulunmadığının ortaya çıktığını, bu edimini yerine getiremediğini, devir için RTÜK'e davalı tarafından yapılması gereken 93.839,00 USD (125.000.00 TL) ödemenin de müvekkili tarafından yapıldığını, borçlu davalının bu ödemeyi kendi adına yapılmış gibi gösterdiğini, sebepsiz zenginleştiğini, ayrıca davalı Yaşam TV ile Digitürk sistemine geçilmesi için sözleşme imzalandığını, 08.09.2005 ve 09.09.2005 tarihlerinde 413.000,00 USD'nin (536.900.00 TL'nin) anılan davalı yetkililerine elden ödendiğini, kiralama sözleşmesi niteliğindeki sözleşme uyarınca 12 aylık kira bedeli 500.000,00 USD'nin nakit olarak ödemesinin yapıldığını, 06.03.2006 tarihinde kiraya konu kablo lisansının müvekkilince satın alındığını, 9 aylık kira bedeli toplam 375.000,00 USD'nin de iade edilmesi gerektiğini, toplamda 1.724.400,00 TL alacaklarının bulunduğunu, tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 11.07.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle 700.800,00 TL ile 750.000 USD'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkili Trakya Basın ve Yayıncılık Hiz Tic. ve San. A.Ş,nin diğer müvekkili ile birleşerek tasfiyesiz şekilde infisah ettiğini, kendisine husumet düşmeyeceğini, davacının alacağı olmadığını aksine müvekkilinin alacağının bulunduğunu, davacının Shopping TV projesini hemen uygulamak için Yaşam Haber Ajansı Ltd. Şti. ile 02.09.2005 tarihli ayrı bir anlaşma yaptığını, bu şirketin dava dışı Kent Medya Yay. A.Ş.'den davacıya yayın hakkı temin ettiğini, bilahare bu yayın hakkını davacının satın aldığını, müvekkillerine ihtiyacı kalmadığını ve bu devirden vazgeçtiğini bildirdiğini, müvekkilinin takas-mahsup hakkını kullandığını savunarak davanın reddi ile davacının %40 kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılardan Trakya Basım ve Yayıncılık Hizm. Tic. ve San. A.Ş. hakkında verilen 12.02.2013 tarihli pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddine kararı bozma konusu yapılmayıp karar kesinleştiğinden bu davalı yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına; diğer davalı Yaşam Televizyon Yayın Hizm. A.Ş. yönünden ise davalının 20.07.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile ülke genelinde ilan edilen Kanun Hükmünde Kararnameler gereğince kapatılan kurumlara ilişkin listede yer aldığı, eldeki davanın 17.08.2016 tarihinden önce açılmış olduğu gerekçesiyle davalı hakkında dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Yaşam Televizyon Yayın Hizm. A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 13.09.2022 tarihli ve 2021/3587 E. 2022/5789 K. sayılı kararıyla, yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalılar vekili; mahkemenin 16.03.2016 tarihli kararının kesinleşmesi ile dava konusunun reddedilen miktarı bakımından kesin hüküm oluştuğunu, bu durumun gözden kaçırıldığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hileye dayalı akdedildiği iddia edilen sözleşmelerle davacı tarafın bağlı olmadığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar avalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2509, Karar No: 2009/8630, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/2509 E.  ,  2009/8630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Hazineye ait 4667 parsel sayılı taşınmazda lehlerine 49 yıl süreyle irtifak hakkı tesis edildiğini, üç yıllık dilimin ikinci yılı olan 2000 yılı irtifak hakkı bedelinin davalı idarece fahiş olarak belirlenip 50.000,00-YTL olarak talep edildiğini ileri sürerek, 2000 yılı irtifak hakkı bedelinin rayiç ve emsal değerler ile hak ve nesafet kuralları çerçevesinde uyarlanarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, talep edilen bedelin fahiş olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

2000 yılı irtifak hakkı bedelinin 10.000,00-YTL olarak tespitine dair mahkemenin 21.03.2001 tarihli ilk kararı davalının temyizi üzerine dairemizce bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, alınan bilirkişi raporunda belirtilen 16.608,75- YTL'den %10 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle irtifak hakkı bedelinin 14.948,00-YTL olarak tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 01.01.1983 tarihli 49 yıl süreli "Taahhüt Senedinin" 7. maddesinde, 1990

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 01.01.1983 tarihli 49 yıl süreli "Taahhüt Senedinin" 7. maddesinde, 1990

yılından sonraki üç yıllık dilimlerin ilk yıl irtifak hakkı bedellerinin yeniden takdir edileceği, 2. ve 3. yıl kiralarının ise "Devlet İhaleleri Genelgesinde belirtilen artış oranlarının bir önceki yıl irtifak bedeline eklenmesi suretiyle saptanacağı" kararlaştırılmıştır. Bu yazılış şekline göre, üçer yıllık dilim başındaki kira parasının tespiti hakkının davalı idareye verildiğinin kabulü gerekir. Sözleşmede taraflarca belirlenen bu kararlaştırma akit serbestisi içinde düzenlenmiş olduğu için tarafları bağlar. Eldeki dava, 2000 yılına ilişkin kira bedelinin saptanmasına yönelik olup, söz konusu dönemin üç yıllık dilimin ikinci yılı olduğu tartışmasızdır. Hükme esas alınan 24.06.2008 tarihli ek bilirkişi kurulu raporunda, 1999 yılı irtifak bedelinin 13.287,00-YTL olarak tespit edildiği ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, Devlet İhaleleri Genelgesindeki artış oranının 1999 yılı bedeline uygulanması halinde 2000 yılı irtifak hakkı bedelinin 16.608,75-YTL olacağı bildirilmiş, mahkemece bilirkişi raporu benimsenmek ve %10 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle irtifak hakkı bedelinin 14.948,00-YTL olarak tespitine karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, 2000 yılı irtifak hakkı bedeli olarak, 1999 yılı irtifak hakkı bedeline Devlet İhaleleri Genelgesindeki 2000 yılı artış oranının uygulanması suretiyle tespit edilecek bedelden daha düşük bir bedelin tespit edilmesi olanaksızdır. Aksinin kabulü, tarafların iradeleri ile sözleşme hükümlerine aykırılık teşkil ettiği gibi, Devlet ihaleleri Genelgesindeki artış oranının altında belirlemeye neden olur. Bu itibarla mahkemece, 2000 yılı irtifak hakkı bedeli olarak tespit edilen 16.608,75-YTL üzerinden hakkaniyet indirimi yapılamayacağı gözetilmek suretiyle, bilirkişi raporunda belirtilen bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün davalı yarına BOZULMASINA, 22.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2766, Karar No: 2021/1703, Tarih: 16.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2766 E.  ,  2021/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin hissedarı olduğu Bursa Osmangazi ilçesi Çekirge Mahallesi 4166 ada 6 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının yol hâline getirilmek suretiyle davalı idare tarafından fiilen el atıldığını, el atmanın kamusal hizmete tahsis amaçlı ve kalıcı nitelikte olduğunu, kamulaştırma işlemi yapılmadığını ve davacıya herhangi bir bedel ödenmediğini, el atılan kısım dışında kalan ve fiilen kullanımı mümkün olmayacak bir kısım mevcut ise bu kısmın da bedeli mukabilinde davalı idareye bırakılmasını istediklerini, taşınmazın bulunduğu yer ve özellikleri itibarı ile oldukça değerli olduğunu, davalı idare ile gerek bedel ve gerekse fiilen el atılan ve atılmayan bölümleri yönünden uzlaşma ihtimalleri bulunmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydı ile 8.000TL kamulaştırmasız el atma tazminatının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; uzlaşma yolu tüketilmeden açılan işbu davanın reddinin gerektiğini, dava konusu taşınmazın büyük bir kısmının uygulama imar planında kent parkı ve yeşil alanda kaldığını, taşınmazın bu kısımlarında düzenleme yapma yetkisinin Büyükşehir Belediyesinde olması nedeniyle müvekkili idareye husumet yöneltilemeyeceğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, taşınmaz kadastro parseli olduğundan DOP düşülmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

Mahkeme Kararı:

6. Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.03.2013 tarihli ve 2011/417 E., 2013/254 K. sayılı kararı ile; davaya konu Bursa ili, Osmangazi ilçesi, Çekirge Mahallesi, 4166 ada 6 parsel sayılı 3.228.10 m2 miktarlı taşınmazda 180/3200 hissenin davacıya ait olduğu, hissesine 181.58 m2 yer isabet ettiği, fen bilirkişisi raporunda A+B+C harfleri ile gösterilen 407.39 m2 lik kısma davalı ... Belediyesi tarafından asfalt ve stabilize yol yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı, el atılan alandan davacının hissesine 22.92 m2 yer isabet ettiği, el atmanın kamusal hizmete tahsis amaçlı ve kalıcı nitelikte olduğu, kamulaştırma işlemi yapılmadığı, davacıya herhangi bir bedel ödenmediği, bu itibarla; bu kısım yönünden davacı lehine kamulaştırmasız el atma tazminatına hükmedilmesinin gerekeceği, bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen 1.503.78 m2 lik kısım ile (E) harfi ile gösterilen 387.35 m2 lik kısım olmak üzere toplam 1.891.13 m2 lik kısımdan davacının hissesine 106.37 m2 lik yer isabet ettiği, bu kısma fiilen el atılmadığı, ancak bu kısmın imar planında kamusal alanda (kent parkı) kaldığı, plan gereği ve hukuken davacı tarafından kullanılmasının mümkün olmadığı anlaşılmış ise de, kent parkı ile ilgili yetki ve sorumluluk Büyükşehir Belediyesine ait olduğundan bu kısım yönünden davalı ... Belediyesine husumet yöneltilemeyeceği, bilirkişi kurulunca yöntemine uygun hazırlanan 23.1.2013 tarihli rapor kapsamından; m2 birim fiyatı 459TL den olmak üzere fiilen el atılan 22.92 m2 lik kısmın değerinin 10.520,28TL olacağı, davacının fazlaya ilişkin talep hakkı saklı tutularak ve taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile, 8.000TL kamulaştırmasız el atma tazminatının 08.07.2011 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin talep hakkının saklı tutulmasına, Bursa ili, Osmangazi ilçesi, Çekirge Mahallesi, 4166 ada, 6 parsel sayılı taşınmazda davacı ... adına kayıtlı 180/3200 payın, çoğaltılarak 18000/320000 hisse kabulü ile, fen bilirkişisi raporunda A+B+C harfleri ile gösterilen 407.39 m2 lik alanda davacının hissesine isabet eden 22.92 kısmın ve bu kısmın isabet ettiği 2272/320000 hissenin davacı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine, taşınmazın geri kalan kısmı yönünden açılan davanın husumet yönünden reddine, karara fen bilirkişisinin 12.07.2012 tarihli raporunun eklenmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince 30.06.2014 tarihli ve 2014/9029 E. 2014/11708 K. sayılı kararı ile; “…Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince 30.06.2014 tarihli ve 2014/9029 E. 2014/11708 K. sayılı kararı ile; “…Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu 4166 ada 6 parsel sayılı taşınmazın başka paydaşları tarafından açılan ve 5. Hukuk Dairesince 22.11.2011 tarihinde incelenen (Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/588 Esas- 2011/153 Karar, 5. Hukuk Dairesinin 2011/9329 Esas- 2011/18576 Karar sayılı dosyası) ile 5. Hukuk Dairesince 14.02.2012 tarihinde incelenen (Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/567 Esas- 2010/642 Karar, 5. Hukuk Dairesinin 2011/14951 Esas- 2012/2049 Karar sayılı dosyası), kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminata ilişkin dava dosyalarında hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporlarında, aynı taşınmaz için 14.12.2009 dava tarihi itibariyle m²'sine 1.500,00 TL değer tespit edilmiş ve bu m² değeri uygun bulunarak onanmıştır. Yine Dairemizce 08.05.2014 tarihinde incelenen (Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/452 Esas- 2013/114 Karar, Dairemizin 2014/6210 Esas- 2014/8449 Karar sayılı dosyası), kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminata ilişkin dava dosyasında hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, aynı taşınmaz için 25.07.2011 dava tarihi itibariyle m²'sine 1.500,00 TL değer tespit edilmiş ve bu m² değeri uygun bulunmuştur. Temyize konu karara dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporunda ise, dava konusu taşınmaza 08.07.2011 olan dava tarihi itibariyle 459,00 TL/m² değer takdir edilmiştir.

Buna göre, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre aynı taşınmazın başka bir paydaşı tarafından açılan dava sonunda verilip kesinleşen kararda belirlenen değerin, güçlü delil olarak kabul edilmesi gerektiği de dikkate alınarak, yukarıda belirtilen dosyalar da değerlendirilmek suretiyle bilirkişi kurulundan ek rapor alınması ve oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, daha düşük değerli kabul edilerek m²'sinin 459,00 TL olarak belirlenmesi,

Buna göre, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre aynı taşınmazın başka bir paydaşı tarafından açılan dava sonunda verilip kesinleşen kararda belirlenen değerin, güçlü delil olarak kabul edilmesi gerektiği de dikkate alınarak, yukarıda belirtilen dosyalar da değerlendirilmek suretiyle bilirkişi kurulundan ek rapor alınması ve oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, daha düşük değerli kabul edilerek m²'sinin 459,00 TL olarak belirlenmesi,

2-Dosyada mevcut 12.07.2012 tarihli fen bilirkişisi raporunda, dava konusu taşınmazın krokide (D) harfi ile gösterilen 1503,78 m²'lik kısmı üzerinde, taşınmazdan geçen çeyiz sokağın desteğini sağlamak amacıyla bir çalışma yapıldığının görüldüğü, bu hususun inşaat mühendisi bilirkişilerce incelenmesi gerekeceği, davacı tarafından taşınmazın bu kısmında herhangi bir kullanımının bulunmadığı, mevcut imar planına göre kamusal alanlarda kalan bu kısmın plan gereği ve hukuken davacı tarafından kullanılmasının teknik olarak mümkün olmayacağı belirtilmiştir. Bu tespitler dikkate alınarak mahkemece, yerinde yapılacak inceleme sonucu taşınmazın (D) harfi ile gösterilen 1503,78 m²'lik kısmına fiilen el atılıp atılmadığı kesin olarak belirlendikten sonra fiili el atma varsa bu kısım yönünden de kamulaştırmasız el atma bedelinin tespiti ile bu kısmın idare adına tesciline karar verilmesi, bulunmadığı takdirde idari işlem ve eylemden doğan zarara ilişkin davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu hükümleri uyarınca idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazın krokide (F) harfi ile gösterilen 387,35 m²'lik kısmının imar planında kent parkı alanında kaldığı anlaşılmaktadır. Dosyada mevcut Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin 20.09.2012 tarihli ve 983 sayılı Meclis Kararı ile; "İmar Planlarında Kamu Sosyal Donatı Alanı olarak ayrılan, Belediye Hizmet Alanı, Resmi Kurum Alanı, Pazar Yeri, Otopark, Katlı Otopark, Spor ve Oyun Sahası, Fuar Alanı, Piknik- Eğlence ve Rekreasyon Alanı, Yeşil Alan, Ağaçlandırılacak Alan, Bölge Parkı, Park Alanı, Çocuk Bahçesi vb. alanların 10.000 m² ve üzerinde olanlarının kamulaştırma, düzenleme ve tasarruflarının Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından, 10.000 metre altında olanlarının ilçe belediyeleri tarafından yapılmasının uygun olduğuna oybirliği ile karar verilmiştir. Bu durum karşısında, mahkemece, söz konusu imar planlarına göre yapılması planlanan kent parkı alanının yüzölçümünün davalı belediyelerin imar ve şehircilik müdürlüklerinden sorularak tespit edilmesinden sonra, taşınmazın (F) harfi ile gösterilen 387,35 m²lik kısmı ile ilgili yetki ve sorumluluğun hangi belediyeye ait olduğu ve proje bütünlüğünün bulunup bulunmadığı hususlarında bilirkişiden ek rapor alınarak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. ve 13. fıkralarında “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir” ve “Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” hükmü getirilmiştir. Bu düzenlemeler karşısında Harçlar Tarifesi uyarınca maktu harca hükmedilmesi ve davacı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir…” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı: