muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18280, Karar No: 2017/8602, Tarih: 31.05.2017

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2816, Karar No: 2010/518, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2816 E.  ,  2010/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının dava konusu yerde kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, çıkarılan tahakkukun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu işyerinde 2002 yılından bu yana büfe işlettiğini, bir kutu içerisinde bulunan sayaca hiç dokunmadığını, müvekkilinin kızı hakkında Ankara 7.Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davanın yargılaması sonunda sanığın beraatine karar verildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davacının davasını kısmen kanıtladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve alacak yargılamayı gerektirdiğinden davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23800, Karar No: 2008/2056, Tarih: 12.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/23800 E.  ,  2008/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13,10 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 0,90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 12.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23723, Karar No: 2013/26612, Tarih: 18.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/23723 E.  ,  2013/26612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.03.2013 Tarihli Ek Karar
Yargıtay — Esas No: 2009/6344, Karar No: 2012/64, Tarih: 09.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/6344 E.  ,  2012/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine dair.

29.06.2001 tarihinde ateşli silahla yaralanan şikayetçi ...'ın sanıkların görevli oldukları özel hastanede yatarak tedavi olması nedeniyle ödenmesi gereken tedavi giderleri için düzenlediği savunulan senedin düzenleme tarihinin, tedaviden çok önceki bir tarih olan 05.04.2001 olması, 22.04.2004 tarihli ekspertiz raporunda, borçlu ve kefil imzaları ile ... ve ...'ın mukayese imzaları arasında kaligrafik ve grafolojik özellikler yönünden ilgi ve irtibat tespit edilemediğinin belirtilmesi, senet borçlusu ...'in 1996 yılından beri yatalak hasta ve imza atamaz durumda olduğuna dair 11.11.2003 tarihli tutanak içeriği ile katılan ...'ın beyanları da dikkate alınarak; borçlu ve kefillerin daha önce attıkları imzaların temininden sonra borçlu ve kefil imzalarının senette adı geçen kişilere ait olup olmadığı, yazıların aynı kalemle tek bir kişi tarafından mı, yoksa farklı kişi ya da kişilerce mi yazıldığı, borçlu ve kefiller adına atılan imzaların aynı kalemle atılıp atılmadığı hususlarının tespiti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, mağdur ...'in hangi tarihte tedavi gördüğü bu senetten başka senet düzenlenip düzenlenmediği hususları araştırılıp eylemin suç tarihinde yürülükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347. maddesindeki (5237 sayılı TCK'nun 211. md.) suçu oluşturup oluşturmadığı hususu da tartışıldıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6390, Karar No: 2014/2310, Tarih: 11.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/6390 E.  ,  2014/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Osmaniye İş Mahkemesi

Tarihi : 05.12.2012

No : 2012/349-2012/94

Dava, 1479 (5510 sayılı Yasanın 4/1-b) sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ–Kur sigortalılık süresinin tespiti ile 6111 sayılı Yasa kapsamında yapılandırma hakkından faydalanma istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanaklarından olan ve 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. maddesi ile 1479 sayılı Kanuna eklenen geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin 04.10.2000 gününden itibaren başlayacağı, ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren (6) ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları, 20.04.1982 – 04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemeleri, belgelenen bu sürelere ilişkin olarak hesaplanacak prim borçlarını, tebliğ tarihinden itibaren (1) yıl içinde ödemeleri kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği belirtilmiştir. Diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun “1479 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlığını taşıyan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren geçici 8. maddesinde ise; bu Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanunun yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğünün bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren başlayacağı, ancak, bu Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ve (3) numaralı alt bentlerine göre sigortalı sayılanlardan bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren sigortalılıkları başlatılanların, bu Kanunun yürürlük tarihi ile 04.10.2000 tarihi arasında geçen vergi yükümlülük süreleri bulunmak kaydıyla, sigortalının bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren (6) ay içinde istemde bulunması durumunda, vergi yükümlülük sürelerinin tamamı için borçlanma tutarının hesaplanacağı ve sigortalıya tebliğ edileceği, sigortalının kendisine tebliğ edilen borçlanma tutarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren (6) ay içinde ödemesi halinde, bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği hüküm altına alınmış olup, geçici 18. maddede öngörülen başvurusu süresi 02.02.2004 günü, geçici 8. maddede yazılı başvurusu süresi ise 01.04.2009 tarihi mesai bitimi itibarıyla sona ermiştir.

17.04.2008 tarihli 5754 sayılı Yasa ile değişik 5510 sayılı Yasa’nın 4/b maddesinde hizmet aktine bağlı olmaksızın kendi adı ve hesabına bağımsız çalışanların sigortalılıkları için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı yeterli görülmüştür.

Somut olayda; dava, davacının 15.02.1982 – 14.01.1988 tarihleri arasındaki vergi kaydı ile 31.10.1984 – 11.10.2010 tarihleri arasındaki sicil kaydına istinaden Bağ-Kur (5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi kapsamında) sigortalılık süresinin tespiti ile 6111 sayılı Yasa kapsamında yapılandırma hakkından faydalanma istemine ilişkindir. Dosya kapsamından, dava dilekçesi ekindeki Kurum varidesi bulunmayan Bağ-Kur sigortalılık belgesinde; davacının, Osmaniye Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Memurluğunda 30.12.1984 – 11.10.2010 tarihleri arasında üyeliği bulunduğu, 15.02.1982 – 14.01.1988 tarihleri arasında Osmaniye Vergi Dairesinde oto makas mesleğinden vergi mükellefiyeti bulunduğu, Osmaniye Madeni Sanatkarlar Odasından gelen evraklardan davacının ilgili odaya 06.03.1982 tarihinde kayıt olduğu, mahkemece, Kurumdan davacının Bağ-Kur şahsi dosyası istendiği, Sakarya Sosyal Güvenlik Merkezinin davacıya ait Tarım Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin şahsi dosyasını gönderdiği, davacının SSK (5510 SY’nın 4/1-a) hizmet döküm cetvelinde, 1994/2, 1995/1-3, 1996/1, 1997/1, 1998/1 ve 15.09.2006 – 01.01.2008 tarihleri arasında çalışmaları olduğu, mahkemece, davacının 5510 sayılı Yasanın 4/1-b bendi (Bağ-Kur) kapsamında sigortalı olarak kayıt ve tescilinin bulunmadığı, 01.10.2008 tarihine kadar da vergi kaydının olmadığı belirtilerek 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi kapsamında sigortalılığı bulunmadığından 6111 sayılı Yasadan da yararlandırılmasının mümkün olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine dair hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, Osmaniye Madeni Sanatkarlar Odasının üye kayıt defterinin sayfa suretinde davacının isminin bulunduğu bölümün sonunda son rakamları okunamayan Bağ-Kur numarası olduğu, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarında, davacının Osmaniye İlinden sonra, Adana İlinde de çalışmaları olduğuna ilişkin beyanlar ile davacının talebinin 01.10.2008 tarihleri sonrasına ilişkin 5510 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresinin tespitini de kapsadığı gözetildiğinde ve açıklanan yasal mevzuat çerçevesinde dava değerlendirildiğinde; Osmaniye Madeni Sanatkarlar Odası üye kayıt defterinde belirtilen Bağ-Kur sicil numarası tespit edilmeli, davacıya ait 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur kaydı olup olmadığı araştırılmalı, Bağ-Kur kaydının bulunması halinde şahsi dosyası celbedilmeli, davacının tescil başvurusu, prim ödeme olgusu, yukarıda belirtilen süreler içerisinde vergi borçlanma istemi şartları irdelenmeli, davacının mesleğini icra ettiği sırada bağlı olduğu vergi daireleri/mal müdürlüklerinden vergi kaydı ile Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Memurluğunda kaydı olup olmadığı araştırılmalı; vergiden muaf bir çalışma olup olmadığı irdelenmeli; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2690, Karar No: 2013/3362, Tarih: 28.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/2690 E.  ,  2013/3362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamak

HÜKÜM : TCK'nun 245/1, 62, 52, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 1.500 YTL a.p.c.

Katılanın kredi kartı bilgilerini ele geçiren sanığın bu bilgilerle internet üzerinden MyTel isimli şirketten alışveriş yaptığının iddia olunması, sanığın tüm aşamalarda işyerinde birden fazla bilgisayar olduğunu, internete kablosuz sistemle bağlandığını, mevcut ağdan diğer işyerlerinin de faydalandığını, suça konu kredi kartı bilgileriyle alışveriş yapmadığını savunması, katılanın ise, Elmalı ilçesi Ziraat Bankası Şubesinde işlem yapmakta iken kartı şubede unuttuğunu, ertesi gün kartı aldığını, sonrasında olayın meydana geldiğini, sanığa ait işyerinden alışveriş yapmadığını beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından, MyTel şirketinden suça konu alışverişin kim ya da kimler tarafından yapıldığının, mal veya hizmetin kime ve nereye sağlandığının sorulması, alışverişe ilişkin faturaların anılan firmadan temin edilmesi sonrasında tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11521, Karar No: 2011/6001, Tarih: 06.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/11521 E.  ,  2011/6001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. madde ve fıkrası uyarınca temel para cezasının 450 YTL' den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 513/2 madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen temel adli para cezasının 450 TL'ye, aynı yasanın 522. maddesinin uygulanması sonucu 150 TL'ye ve mahkemece kabul edilen miktar üzerinden hapsin 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca para cezasına çevrilip TCK.nun 72. maddesi uyarınca toplanması sonucu, tayin edilen toplam ve sonuç adli para cezasının 390 Türk Lirası adli para cezasına indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10414, Karar No: 2023/7042, Tarih: 11.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/10414 E.  ,  2023/7042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/100 E., 2015/868 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/100, 2015/868 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nin temyiz isteği; cezasının ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... hükmü temyiz etmek istediğine dair dilekçe vermiş olup herhangi bir gerekçe ileri sürmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar hakkında, şikayetçi adına sahte olarak düzenlenmiş nüfus cüzdanını noterlikte kullanarak kendisini şikayetçi olarak tanıtan bir kişi temin edip bu kişi aracılığıyla şikayetçi adına taşıt kira sözleşmesine sahte imza attırmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanıklar sorgularında, yüklenen suçu kabul etmemişlerdir.

3. Bilirkişi raporu ile suça konu taşıt kira sözleşmesindeki adına atılı imzanın şikayetçi ile sanıklara ait olmadığı belirlenmiştir.

4. Suça konu belgenin noter tarafından düzenlenerek noter huzurunda imzalanan taşıt kira sözleşmesi olduğu anlaşılmıştır.

5. Mahkemece; iddia, savunma, haklarındaki mahkûmiyet hükümleri temyize konu olmayan sanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre yüklenen suçun sübut bulduğu kabul edilerek sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Suça konu belgenin kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğinde olduğu, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suça konu belgenin kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğinde olduğu, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık ...'nin 3 ... fazla hapis cezasını içerir önceki hükümlülüklerinin ertelemeye engel teşkil ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151 Esas, 2013/304 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilerek, sanıklardan ...'ın adli sicil kaydında yer alan ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2011 tarih ve 2011/147 Esas , 2011/385 Karar sayılı ilamının, sanıklardan ...'ün adli sicil kaydında yer alan Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2011 tarih ve 2007/366 Esas, 2011/407 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınılması ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüte neden olacak şekilde birden fazla ilamın tekerrür esas alınması hukuka aykırı bulunmuş olup bu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/100, 2015/868 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından sanıklardan ... hakkında tekerrüre esas alınan Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2009 tarihli ve 2009/265 Esas, 2009/356 Karar sayılı ilama ilişkin paragrafın, sanıklardan ... hakkında tekerrüre esas alınan Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2012 tarihli ve 2009/1006 Esas, 2012/544 Karar sayılı ilama ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.