muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9888, Karar No: 2017/11637, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9888 E.  ,  2017/11637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/434, Karar No: 2013/1131, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/434 E.  ,  2013/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 190 ada 1 parsel sayılı 3.422.637,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz orta malı (yaylak) olarak sınırlandırılmıştır. Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, dava konusu taşınmazın bir bölümünün adına tescili istemiyle dava açmış; yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak dava konusu 190 ada 1 parsel sayılı taşınmaz tespitte yaylak olarak sınırlandırıldığına ve dava reddedildiğine göre, çekişmeli taşınmazın "yaylak vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydına" karar verilmek gerekirken "tespit gibi tesciline" dair hüküm kurulması isabetsiz ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1. satırında yazılı "davanın reddine" sözcüklerinden sonra gelen "dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline" sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine "dava konusu 190 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yaylak vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydına" sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/834, Karar No: 2022/15077, Tarih: 01.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/834 E.  ,  2022/15077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare, davalılardan ...vd. ve ... vd. vekillerince istenilmiş, davalılardan ...vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01.11.2022 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare, bir kısım davalılar vekilleri ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm davacı idare, davalılardan ...vd. ve ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/432 Esas, 2020/84 Karar sayılı kararı incelendiğinde;

Arsa niteliğindeki Rize İli, Merkez İlçesi, İslampaşa Mahallesi, 972 ada, 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Aynı kamulaştırma kapsamında dava konusu taşınmaza komşu olan 972 ada, 7 parsel sayılı taşınmaza Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/392 Esas, 2020/251 Karar sayılı dosyasında aynı değerlendirme yılı itibarıyla 3745,68 TL/m² değer biçildiği, Dairemizin 2021/2884 Esas, 2021/9832 Karar sayılı ilamıyla bu bedelin denetiminden geçtiği gözetildiğinde, dava konusu taşınmaza 1.642,13 TL/m² değer biçilmesi nedeniyle bilirkişi raporu inandırıcı görülmediğinden, bu bedelden ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi heyetinden ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8 inci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare, davalılardan ...vd. ve ... vd. vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda, açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, HMK’nın 373/1 inci maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalılardan ...vd. ile ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine,01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2746, Karar No: 2013/1050, Tarih: 14.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/2746 E.  ,  2013/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAĞDUR SANIK : ...

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşbbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : 1- SANIK ... HAKKINDA:

Mağdur ...'i bıçakla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 82/1-e, 35, 29, 31/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası

2- SANIK ... HAKKINDA :

a) Mağdur ...'u bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası,

b) Mağdur sanık ...'i bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62/1. maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, mağdur sanık ...'un mağdur ... 'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'in mağdur sanık ... ve mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan mağdur sanık ... müdafiinin, suçun sübutuna, sanık ...'in suçun sübutuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11447, Karar No: 2010/18798, Tarih: 01.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11447 E.  ,  2010/18798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Bilirkişi Kurulunca emsal olarak alınan taşınmazın satış değeri değerlendirme tarihine endekslendikten sonra emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan 15 kat daha değerli olduğu belirtilerek taşınmaza değer biçilmiştir.

Dava konusundan 15 kat daha değerli olan taşınmazın emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp emsal ile dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerleri de taştışılarak, alınacak rapor denetlendikten sonra karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2-Taşınmazın niteliği, konumu ve geri kalan bölümün yüzölçümüne göre kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer artışı olmadığı halde, aksi düşünce ile bedelden indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14294, Karar No: 2015/5159, Tarih: 14.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14294 E.  ,  2015/5159 K.**

* MAHKEME KARARININ GEREKÇELİ OLMASI ZORUNLULUĞU

* KARARIN DENETİME ELVERİŞLİ, YETERLİ VE YASAL OLMASI GEREKLİLİĞİ

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 141

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 34

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 230

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay CGK’nın 21/05/2002 95/252 sayılı kararı ile benzer bir çok kararda açıklandığı üzere; mahkeme kararları “gerekçeli” olmalıdır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141. maddesine göre de “bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılmalıdır.”

Gerekçe; hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Gerekçe, dosyadaki bilgi ve belgelerin yerinde değerlendirildiğini gösterir biçimde “denetime elverişli”, yeterli ve yasal olmalıdır.

Bir hüküm, sorun, gerekçe ve sonuç kısımlarından oluşmalı, gerekçede suçun yasal unsurları başta olmak üzere sabit ve muhakkak sayılan olaylar ve eğer kanıt başka olaylardan çıkarılmışsa bunlar gösterilmeli, hangi kanıtlara neden itibar edildiği, hangilerinin geçersiz sayıldığı vurgulanıp, ortaya konulmalıdır.

İddia, savunma ve kanıtlar “denetime elverişli biçimde” değerlendirilip ortaya konulmadan, tarafların iddia ve savunmaları yazılmadan, hangi delillerin elde edildiği ve hangilerine itibar edildiği belirtilmeden, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması suretiyle Anayasa'nın 141/3. CMK’nın 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve sanık A.. müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3812, Karar No: 2017/6577, Tarih: 20.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3812 E.  ,  2017/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalının yönettiği ve nolu dairenin sahibi olduğunu, dairesinde çatıdan gelen rutubet nedeniyle zarar oluştuğunu, bu durumun sayılı davasına konu olduğunu, ancak süresinde açmadığından davanın reddedildiğini, defalarca yönetime bu durumun tamiri için başvurmasına, davalar açmasına ve en son 09.04.2014 tarih ve 3179 nolu ihtarı ile talep etmesine rağmen bu konuda hiçbir işlem yapılmadığını, evde rutubet ve koku nedeniyle oturmak neredeyse mümkün olmadığını, kendisine büyük zarar söz konusu olabileceğini, kendisinin bu zararı giderecek mali gücü olmadığını, bu nedenlerle davalı hakkında aynen ifa-tamir ettirme kararı verilmesine, mümkün olmadığı takdirde zarar değeri olan 15.000,00.-TL'nin davalıdan yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, nolu bağımsız bölümde tapuya kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan, 74 nolu apartmanın 12 nolu mesken maliki davacının meskeninde ortak alanların eksik yapılaşmasından kaynaklanan aşırı yoğuşma nedeniyle kirlenme ve boya arızalarının meydana gelmesine sebebiyet veren; davacıya ait dairenin çatı kısmına denk gelen gizli yağmur deresine bir adet iniş deliği ile boru ilavesi ve çatı arasına serili bulunan mevcut 3 cm kalınlığındaki ısı yalıtım plakalarının üzerine aynı özellikte ve en az 4 cm olmak üzere bir kat daha takviye yapılması suretiyle binanın dış duvar ve çatı ile bağlantılı ortak alanlarındaki eksik yalıtımın davalı tarafından yerine getirilmesine, bu işi yerine getirmesi için davalıya on gün süre verilmesine, aksi takdirde hükmün icraen infazına, bilirkişilerin raporundaki eksik yalıtımın tamamlanması için gerekli olan 2.800,00.-TL bedelin avans mahiyetinde davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının dairesinde aşırı yoğuşma nedeniyle meydana gelen yapısal sorunların satıhları temizlemek ve yeniden boya yapılması bedeli olan 900,00.-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin zarar bedeli talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık ortak alana verilen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre çatı onarımına ilişkin bedelin tahsilinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 20/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26986, Karar No: 2017/923, Tarih: 26.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/26986 E.  ,  2017/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili 08.03.2016 harç tarihli dilekçesi ile davacının davalı idareye bağlı alt işveren işçisi olarak çalıştığını, Mart/2015 ayına ait ücret alacağından 437,64 TL. sinin ödenmediğini iddia ederek, 437,64 TL. nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Vekili, işin anahtar teslimi verildiğini, Kurumun her hangi bir sorumluluğunun olmadığını savunarak husumet itirazında bulunmuştur.

Davalı vekili ilk oturumun yapıldığı 05.05.2016 tarihinden önce 29.04.2016 havale tarihli dilekçesi ile “ davayı kabul ettiklerini “ bildirmiştir.

Mahkemece davacının ücret alacağının dava açıldıktan sonra ödendiği gerekçesi ile

“ Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

Harç peşin alındığından tekrar alınmasına yer olmadığına,

HMK. nun 312/2. maddesi gereğince davalının ilk duruşmadan önce davayı kabul etmesi ve davaya sebebiyet vermediği anlaşıldığından davacının yaptığı yargılama giderlerinin kendisinin üzerinde bırakılmasına, yine aynı sebeple vekalet ücretine taktirine yer olmadığına” karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Davacının Mart/2015 ayına ait ücret alacağından 437,64 TL. sinin ödenmediği tartışmasızdır.

Dava tarihi 08.03.2016, dava konusu ücret alacağının ödenme tarihi ise 04.05.2016 olup, asıl işveren olarak alt işveren işçilerinin ücret dahil tüm işçilik alacaklarından sorumlu olan, alt işveren işçilerinin ücretinin ödenip, ödenmediğini kontrol etmeyen, dava açıldıktan sonra ücreti ödeyen asıl işveren davalı Kurumun davaya sebebiyet vermediğinden söz etmek mümkün değildir.

Bu nedenle mahkemenin “ davalının davaya sebebiyet vermediği “ şeklindeki gerekçesi hatalıdır. Buna bağlı olarak davaya sebebiyet veren davalı kurum davacının yaptığı yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumludur.

Ayrıca davalı Kurum harçtan muaf olduğundan davacının yatırdığı harçlar iade edilmelidir. Belirtilen bu hatalar bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 ve 3. paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;

“- T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan, davalı kurum aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

-Davacının yatırdığı başvuru ve peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 ve 3. paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;

“- T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan, davalı kurum aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

-Davacının yatırdığı başvuru ve peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

-Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT. sinin 13. maddesi dikkate alınarak hesaplanan 437,64 TL. vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

-Davacının yaptığı harçlar hariç iki tebligat masrafı toplam 22,00 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.01.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16441, Karar No: 2012/13217, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16441 E.  ,  2012/13217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... İnşaat Tic. Avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, kızları ...’ın, 2007-2008 eğitim ve öğretim yılında, davalı ... İlköğretim Okulunun 5. sınıfında öğrenim görmekte iken, taleplerine rağmen bir sonraki yıl için okul kaydının yenilenmediğini, şikayetleri üzerine Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından görevlendirilen müfettişlerce yapılan soruşturma neticesinde, okul kaydının yenilenmemesinin, hukuka aykırı olduğunun tespit edildiğini, ... C.Başsavcılığının 2008/26133 hazırlık sayılı dosyası ile ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunduklarını ileri sürerek, kızlarının yıllardır birlikte okuduğu arkadaşlarından ve okulundan uzaklaştırılması sonucunda duyduğu üzüntü nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, şartları oluşmadığı gerekçesiyle manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, manevi tazminat istemine ilişkin olup, Borçlar Kanununun 49. maddesine göre kişilik hakları haksız saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat isteyebilir. Aynı Kanunun 98. maddesi delaletiyle sözleşmeye aykırılık halinde de 49. maddenin uygulanacağı tartışmasızdır. Kişinin onuru, saygınlığı gibi kişilik haklarını oluşturan değerlere ve Anayasa ile güvence altına alınan temel hak ve hürriyetlere saldırı halinde manevi bir zarar, başka bir ifade ile kişilik hak ve değerlerinde irade dışında gerçekleşen bir eksilmenin oluştuğunun kabulü gerekir.

Dava konusu olayda, davacıların kızları ...’ın, 2007-2008 eğitim ve öğretim yılında, davalı ...’nın müdürlüğünü yaptığı diğer davalı ... Eğitim Vakfı özel ... İlköğretim Okulunda öğrenci olduğu, davacıların, okuldaki bazı öğrencilerin disiplinsiz davranışları nedeniyle, önlem alınması konusunda okul idaresine taleplerini ilettikleri, bunun üzerine davacılar ile okul idaresi arasında bir takım sorunlar yaşandığı, yaşanan bu sorunlar nedeniyle de ...’ın, 2008-2009 eğitim öğretim dönemi için okula kaydının yapılmadığı, davacıların, kızlarını başka bir okula kaydetmek zorunda kaldıkları, olay nedeniyle idari soruşturmanın açıldığı, yeni eğitim ve öğretim dönemi başladıktan sonra, ... Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından, yapılan inceleme ve alınan müfettiş raporu gereğince, davacılara, kızlarının davalı okula kaydını yaptırabileceklerinin bildirildiği, ne var ki bu aşamada ...’ın başka bir okulda öğrenime başladığı, konu ile ilgili ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/431 esas sayılı dava dosyası ile, eğitim ve öğretim hakkının engellenmesinden dolayı açılan kamu davasında ise, mahkemece soruşturmaya izin alınması amacıyla “durma kararı” verildiği, tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacıların velisi oldukları ...’ın, haklı bir nedene dayanmadan okul kaydının yenilenmediği, böylece öğrenim hayatının ilk beş yılını geçirdiği ve bundan sonra da devam etmek istediği okulundan ayrılmak zorunda kaldığı, bu nedenle moral bozukluğu ve üzüntü yaşadığı anlaşılmakla, dava konusu olayda kişilik hak ve değerlerinde irade dışında oluşan bir eksilmenin, dolayısıyla manevi bir zararın gerçekleştiğinin kabulü gerekir. O halde mahkemece tarafların ekonomik ve sosyal durumları araştırılıp takdir edilecek bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, şartları oluşmadığından bahisle yazılı şekilde manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9853, Karar No: 2017/11624, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9853 E.  ,  2017/11624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.