muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/391, Karar No: 2021/177, Tarih: 27.04.2021

Kovuşturma evresinde farklı olarak; sanık ile birlikte üç kişinin iş yerine gelmesinden birkaç gün sonra yine aynı kişilerin dükkânına geldiklerini, "Müdür bey bu kadar para ile borç silinmez bize 2.500 TL daha vereceksin." dediklerini, paranın ödenmesi için BEDAŞ binasının önünde buluşmayı kararlaştıklarını,

Tanık ...; 03.08.2009 tarihinde saat 14.30 sıralarında kardeşi olan katılanın kendisini arayarak geçen Cuma günü BEDAŞ'tan üç kişinin geldiğini, iş yerinin borcu olduğundan ve kaçak elektrik kullanıldığından bahisle tutanak tuttuklarını ve kendisinden 1.500 TL aldıklarını, olay günü ise 2.500 TL daha istediklerini, iş yerine gelip konuşmayı kabul etmediklerini, katılanın parayı alarak TEK binası önüne gittiğini söylemesi üzerine katılana memurların bu şekilde bir para almayacaklarını, kendisinin de buluşma yerine geleceğini söylediğini, Avcılar TEK binası önüne gittiğinde park içerisinde katılan ve üç şahsın konuştuğunu gördüğünü, yanlarına gittiğinde kardeşinin parayı vermiş olduğunu ve makbuz istediğini, sanık ve yanındakilerin ise daha sonra vereceklerini söylediklerini, kendisi olayın ne olduğunu sorunca panikleyerek kalktıklarını, şahısların boynunda hiç kimlik asılı olmadığını, ellerinde ise çantalar ve evrak olduğunu, kimliklerini göstermesini isteyince şahısların kaçmaya başladıklarını, sanığı kemerinden yakaladığını, sanığın kaçan şahıslardan yaşlı olan şahsa "Ahmet parayı getir, beni yakaladılar." diye bağırdığını, ancak şahısların durmayarak kaçtıklarını,

İfade etmişlerdir.

İfade etmişlerdir.

Sanık ... soruşturma evresinde; Zeytinburnu'nda bulunan Bulvar İşhanı girişinde seyyar oyuncakçılık yaptığını, daha önce ise 2002 yılına kadar BEDAŞ'ın taşeron firmalarında sayaç kesme işlerinde çalıştığını, 30.07.2009 tarihinde Esenyurt tarafına gitmediğini, ancak 03.08.2009 tarihinde aynı semtte oturduğu için 4-5 yıldır tanıdığı ancak açık kimlik ve adresini bilmediği Ahmet Korkmaz isimli bir şahıs ile saat 11.00-12.00 arasında Esenyurt'ta bulunan bir kasap dükkânına gittiklerini, Ahmet Korkmaz'ın bir saat sözleşmesi yapacağını söylediğini, dükkânda bulunan katılan ile elektrik saatinin değişimi için 470 TL karşılığında anlaştıklarını, katılanın kendisine verdiği parayı Ahmet Korkmaz'ın çantasına koyduğunu, katılana belgelerini tamamlaması durumunda saat 14.00 sıralarında Avcılar BEDAŞ önüne gelmesini söylediklerini, kendisinin sadece Ahmet Korkmaz'ın yanında gittiğini ve saat değişimi için 400-500 TL kadar masrafı olduğunu, işlemler için kira kontratı ve kimlik fotokopisi gerektiğini söylediğini, kesinlikle kaçak kullanımdan dolayı katılanın borcu olduğunu söyleyip para istemediğini, aynı gün BEDAŞ önünde buluştuklarında katılanın yalnız olduğunu, kendisinin yanında ise sadece Ahmet Korkmaz'ın olduğunu, belgeleri konuşurken tanık Hasan'ın geldiğini ve gelir gelmez "Parayı verin." dediğini, kendisinin Ahmet Korkmaz'a "Ahmet abi parayı ver." dediğini, ancak tanığın kendisini darp etmeye başlaması üzerine Ahmet Korkmaz'ın kaçtığını, kendilerini katılana BEDAŞ görevlisi olarak tanıtmadıklarını, Ahmet Korkmaz'ın hareketlerinden katılanı daha önceden tanıdığını düşündüğünü, kendisi BEDAŞ taşeron firmada çalışırken elektrikçi olarak ustalık belgesi ve imza yetkisi olan ...'ın Ahmet Korkmaz'ı tanıdığını, yakalama esnasında üzerinden çıkan BEDAŞ belgelerinden bazılarının tanıdıklarına ait ödenmiş fatura olduğunu,

Kovuşturma evresinde ek olarak; boynunda BEDAŞ'a ait herhangi bir tanıtıcı kart bulunmadığını, farklı olarak ise; olay günü tanıdığı ancak ne iş yaptığını bilmediği Ahmet Korkmaz isimli arkadaşının bir tanıdığının elektrik sorunu olduğunu söylediğini, birlikte katılanın iş yerine gittiklerini, Ahmet Korkmaz ile katılanın elektrik sorunları ile ilgili konuştuklarını, kendisine sorulduğunda elektrik saati ve benzeri masraflar nedeniyle 470 TL, daha doğrusu 400-500 TL masraf olabileceğini söylediğini, iş yerinden ayrıldıklarında Ahmet Korkmaz'ın 470 TL para aldığını söylediğini, aynı gün Avcılar'da bulunan elektrik idaresinin olduğu yere gittiklerini, katılan ile Ahmet Korkmaz'ın randevulaşmış olduklarını, katılanın tanık ile birlikte geldiğini ve tanığın "Bu parayı kim nasıl alır." diyerek saldırdığını, kendisini yakaladıklarını, Ahmet Korkmaz'ın kaçtığını,

Savunmuştur.

A- Sanığın eyleminin "kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık" suçunu mu yoksa "basit dolandırıcılık" suçunu mu oluşturacağı hususunun değerlendirilmesinde;

Savunmuştur.

A- Sanığın eyleminin "kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık" suçunu mu yoksa "basit dolandırıcılık" suçunu mu oluşturacağı hususunun değerlendirilmesinde;

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi için öncelikle dolandırıcılık suçunun unsurlarının açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Dolandırıcılık suçu 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde; "Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir." şeklinde düzenlenmiş, 158. maddesinde ise suçun nitelikli hâlleri sayılmıştır.

Mal varlığının yanında irade özgürlüğünün de korunduğu dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

1) Failin bir takım hileli davranışlarda bulunması,

2) Hileli davranışların mağduru aldatabilecek nitelikte olması,

3) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi veya başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar yapmalı, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile eylem arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı ve zarar da, nesnel ölçüler göz önünde bulundurularak belirlenecek ekonomik bir zarar olmalıdır.

Görüldüğü gibi, dolandırıcılık suçunu diğer mal varlığına karşı işlenen suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece mal varlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde yalnızca hileli davranıştan söz edilmiş olmasına göre, her türlü hileli davranışın dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde yalnızca hileli davranıştan söz edilmiş olmasına göre, her türlü hileli davranışın dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

"Hile", Türk Dili Kurumu sözlüğünde; "Birini aldatmak, yanıltmak için yapılan düzen, dolap, oyun, desise, entrika" (Türk Dil Kurumu, Türkçe Sözlük, s. 891.) şeklinde, uygulamadaki yerleşmiş kabule göre ise; "Hile nitelikli yalandır. Yalan belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun denetleme olanağını ortadan kaldırmalıdır. Kullanılan hile ile mağdur yanılgıya düşürülmeli ve yanıltma sonucu kandırıcı davranışlarla yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hileli davranışın aldatacak nitelikte olması gerekir. Basit bir yalan hileli hareket olarak kabul edilemez." biçiminde tanımlanmıştır.

Öğretide de hile ile ilgili olarak; "Olaylara ilişkin yalan açıklamaların ve sarf edilen sözlerin doğruluğunu kuvvetlendirecek ve böylece muhatabın inceleme eğilimini etkileyebilecek yoğunluk ve güçte olması ve bu bakımdan gerektiğinde bir takım dış hareketler ekleyerek veya böylece var olan halden ve koşullardan yararlanarak, almayacağı bir kararı bir kimseye verdirtmek suretiyle onu aldatması, bu suretle başkasının zihin, fikir ve eylemlerinde bir hata meydana getirmesidir." (Sulhi Dönmezer, Kişilere ve Mala Karşı Cürümler 2004, s. 453.), "Hile, oyun, aldatma, düzen demektir. Objektif olarak hataya düşürücü ve başkasının tasavvuru üzerinde etki doğurucu her davranış hiledir." (Nur Centel/Hamide Zafer/Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt I, Beta Yayınevi, 4. Baskı, Eylül 2017, İstanbul, s. 502-503.) biçiminde tanımlara yer verilmiştir.

Yerleşmiş uygulamalar ve öğretideki baskın görüşlere göre ortaya konulan ilkeler göz önünde bulundurulduğunda; hile, maddi olmayan yollarla karşısındakini aldatan, hataya düşüren, düzen, dolap, oyun, entrika ve bunun gibi her türlü eylem olarak kabul edilebilir. Bu eylemler bir gösteriş biçiminde olabileceği gibi, gizli davranışlar olarak da ortaya çıkabilir. Gösterişte, fail sahip bulunmadığı imkânlara ve sıfata sahip olduğunu bildirmekte, gizli davranışta ise kendi durum veya sıfatını gizlemektedir. Ancak sadece yalan söylemek, dolandırıcılık suçunun hile unsurunun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Kanun koyucu yalanı belirli bir takım şekiller altında yapıldığı ve kamu düzenini bozacak nitelikte bulunduğu hallerde cezalandırmaktadır. Böyle olunca hukuki işlemlerde, sözleşmelerde bir kişi mücerret yalan söyleyerek diğerini aldatmış bulunuyorsa bu basit şekildeki aldatma, dolandırıcılık suçunun oluşumuna yetmeyecektir. Yapılan yalan açıklamaların dolandırıcılık suçunun hileli davranış unsurunu oluşturabilmesi için, bu açıklamaların doğruluğunu kabul ettirebilecek, böylece muhatabın inceleme eğilimini etkisiz bırakabilecek yoğunluk ve güçte olması ve gerektiğinde yalana bir takım dış hareketlerin eklenmiş bulunması gerekir.

Failin davranışlarının hileli olup olmadığının belirlenmesi noktasında öğretide şu görüşlere de yer verilmiştir: "Hangi hareketin aldatmaya elverişli olduğu somut olaya göre ve mağdurun içinde bulunduğu duruma göre belirlenmelidir. Bu konuda önceden bir kriter oluşturmak olanaklı değildir." (Veli Özer Özbek/Koray Doğan/Pınar Bacaksız, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 15. Baskı, Ankara 2020, s. 717.), "Hileli davranışın anlamı birtakım sahte, suni hareketler ile gerçeğin çarpıtılması, gizlenmesi ve saklanmasıdır." (Doğan Soyaslan, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Yetkin Yayınevi, 13. Baskı, Ankara 2020, s. 439.), "Hilenin, mağduru hataya sürükleyecek nitelikte olması yeterlidir; ortalama bir insanı hataya sürükleyecek nitelikte olması aranmaz. Bu nedenle, davranışın hile teşkil edip etmediği muhataba ve olaya göre değerlendirilmelidir." (Centel/Zafer/Çakmut, s. 509.).

Esasen, hangi davranışların hileli olup olmadığı konusunda genel bir kural koymak oldukça zor olmakla birlikte, bu konuda olaysal olarak değerlendirme yapılmalı, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Esasen, hangi davranışların hileli olup olmadığı konusunda genel bir kural koymak oldukça zor olmakla birlikte, bu konuda olaysal olarak değerlendirme yapılmalı, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Uyuşmazlık konusunu ilgilendiren "Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle" dolandırıcılık suçu ise; suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 158/1-d maddesinde; "(1) Dolandırıcılık suçunun; ...d- kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi hâlinde, iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde iken, suç ve karar tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle "iki yıldan yedi yıla kadar hapis" şeklindeki yaptırım "üç yıldan on yıla kadar hapis" olarak değiştirilmiştir.

Bu düzenleme ile toplumda yaşayan insanlar üzerinde güven etkisi oluşturan kurum, kuruluş ve tüzel kişiler aracı kullanılmak suretiyle kişilerin istismar edilmesinin önlenmesi amaçlanmış ve maddenin bu bölümüne ilişkin gerekçesinde de; "Birinci fıkranın (d) bendinde, dolandırıcılık suçunun kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişilerinin araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi, bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Çünkü, kamu kurum veya kuruluşları, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişilikleri toplumda güven beslenen müesseseler olarak kabul edilmiştir." şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Dolandırıcılık suçuna ilişkin bu açıklamalardan sonra Türkiye'de elektrik dağıtım ve satış hizmetlerine ilişkin mevzuat ve özelleştirme sürecinin üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır.

Türkiye'de elektrik üretimi, iletimi, dağıtım ve satış hizmetleri, daha önce bir kamu iktisadi teşebbüsü olan Türkiye Elektrik Kurumunca (TEK) gerçekleştirilirken, TEK, Bakanlar Kurulu'nun 12.08.1993 tarihli ve 93/4789 sayılı kararı ile Türkiye Elektrik Üretim-İletim AŞ (TEAŞ) ve Türkiye Elektrik Dağıtım AŞ (TEDAŞ) adı altında iki ayrı iktisadi devlet teşekkülü olarak yeniden yapılandırılmış, 1994 yılında TEAŞ ve TEDAŞ tüzel kişiliğe kavuşturulmuştur. TEDAŞ, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02.04.2004 tarihli ve 2004/22 sayılı kararı ile özelleştirme programına alınmış, bölgesel elektrik dağıtım şirketleri oluşturulduktan sonra, elektrik dağıtım ve perakende satış şirketlerinin işletme hakkı hisse devri yoluyla dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişilerine devredilmiştir.

Açık kaynak bilgilerine göre; Boğaziçi Elektrik Dağıtım Müessesesi 18.06.1984 tarihinde 18435 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri (KİT) hakkında çıkarılan Kanun Hükmünde Kararname uyarınca Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına bağlı bir KİT olarak yapılandıktan sonra Türkiye Elektrik Kurumunun 12.08.1993 tarihinde Türkiye Elektrik Üretim-İletim AŞ (TEAŞ) ve Türkiye Elektrik Dağıtım AŞ (TEDAŞ) adı altında iki ayrı iktisadi devlet teşekkülü olarak yeniden yapılandırılmasının ardından TEDAŞ'a bağlanıp adı 1995 yılında Boğaziçi Elektrik Dağıtım AŞ olarak değiştirilmiş ve TEDAŞ'a bağlı bir ortaklık yapısı ile çalışmaya başlamış ve 28.05.2013 tarihi itibari ile özelleştirilmesi tamamlanmıştır.

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin (a) bendinde; "Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz." hükmü öngörülmüştür.

Anılan Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 11. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Özelleştirme programına alınan kuruluşlar, sermayelerindeki kamu payı %50'nin altına düşünceye kadar 02/04/1987 tarihli ve 3346 sayılı Kanun ile 24/06/1983 tarihli ve 72 sayılı Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu Hakkında Kanun Hükmünde Kararname esaslarına göre denetlenir." şeklindeki hüküm suç ve karar tarihinden sonra 09.07.2018 tarihli ve 30473 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 02.07.2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 85. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan hâlindeki 1. maddesinin birinci fıkrasında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır." şeklindeki düzenlemeyle Kanun'un amacı açıklanmış, ikinci fıkrasında Kanun'un kapsamı belirlenmiş, üçüncü fıkrasında müşteri hizmetleri yönetmeliğinin; "Dağıtım ve perakende satış faaliyeti gösteren tüzel kişilerin görüşleri alınmak suretiyle TEDAŞ tarafından hazırlanarak dağıtım ve perakende satış lisansları hükümleri uyarınca dağıtım şirketleri, perakende satış şirketleri ile söz konusu şirketlerden hizmet alan tüm taraflara uygulanacak standart, usul ve esasları belirleyen kuralları,..." ifade edeceği belirtilmiş, "Elektrik Piyasası Faaliyetleri" başlıklı 2. maddesinin ikinci fıkrasında ise;

"(2) Piyasada faaliyet gösterecek tüzel kişilerin faaliyetlerinde uymaları gereken usul ve esaslar bu Kanun ve ilgili yönetmeliklerle düzenlenir..." şeklindeki düzenlemeyle piyasada faaliyet gösterecek şirketlerin uymaları gereken usul ve esasların kanun ve yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiş, 4. maddesi ile de kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulacağı ifade edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ın açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen iki kişi ile birlikte katılan ...'ın kısa bir süre önce devraldığı kasap dükkânına geldikleri, üzerlerinde BEDAŞ'a ait yaka kartı bulunduğu ve kendilerini BEDAŞ görevlisi olarak tanıttıkları, katılana iş yerinde kaçak elektrik kullanıldığını ve 7.000-8.000 TL civarında elektrik borcu olduğunu, ancak 1.500 TL vermesi durumunda borcun halledileceğini ve karşılığında makbuz verileceğini söyledikleri, katılanın istenilen 1.500 TL'yi sanığa verdiği, katılana bir cep telefonu numarası bırakan sanık ile yanındakilerin iş yerinden ayrıldıkları, birkaç gün sonra verilen numaradan arayan bir kişinin katılana 2.500 TL daha vermesi gerektiğini söylediği, Avcılar'da bulunan BEDAŞ binası önünde buluşmayı kararlaştırdıkları, katılanın ağabeyi olan tanık ...'a durumu haber verip buluşma yerine gittiği, kendisini arayan numarayı çaldırdığında sanık ile birlikte aynı kişilerin BEDAŞ binasından çıkıp katılanın yanına geldikleri, bina önündeki parkta katılanın parayı sanığa verdiği, sanığın da yanındaki şahsın çantasına parayı koyduğu, katılanın makbuz istediği ancak daha sonra vereceklerini söyledikleri sırada tanık Hasan'ın da yanlarına geldiği ve kimlik göstermelerini istediği, bunun üzerine sanık ile yanındakilerin kaçmaya başladığı, tanık Hasan'ın sanığı yakalayıp kaçmasına engel olduğu, bu sırada sanığın kaçan şahıslara "Ahmet parayı getir, beni yakaladılar." dediği, ancak diğer şahısların kaçıp uzaklaştıkları, Yerel Mahkemece "...Katılanda inanma ve hataya düşme neticesini doğuracak niteliklere haiz olduğu kabul edilen BEDAŞ kurumuna ait kimlik kartlarını takmak sureti ile katılan ile konuşup kaçak elektrik kullandığından bahisle 8.000 TL civarında borç olduğunu bildirdikleri, iş yerini yeni devraldığını belirten katılanın bu şekilde konuşmak ve ikna niteliğine haiz olduğu anlaşılan meslek kimliği kullanmak sureti ile var olan dolandırma kastının sonucunu elde etmeye yönelik olarak katılandan bu konuyu halledeceklerini belirterek kandırdıkları," şeklindeki gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verilen olayda;

Katılanın, sanığın iş yerine geldiği sırada üzerinde bulunduğunu belirttiği kimlik kartının ait olduğu BEDAŞ'ın 1993 yılından itibaren TEDAŞ'a bağlı bir ortaklık yapısı ile çalıştığı, TEDAŞ'ın Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02.04.2004 tarihli ve 2004/22 sayılı kararı ile özelleştirme programına alındığı ve bölgesel elektrik dağıtım şirketleri oluşturulduktan sonra, elektrik dağıtım ve perakende satış şirketlerinin işletme hakkı hisse devri yoluyla dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişilerine devredildiği, nihayet 28.05.2013 tarihinde de özelleştirilmesinin tamamlandığı, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin (a) bendine göre özelleştirme programına alınan kuruluşların özel hukuk hükümlerine tabi olduğu, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerinin uygulanmayacağı hususları birlikte dikkate alındığında; suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 4046 sayılı Kanun'un 11. maddesinin ikinci fıkrasına göre özelleştirme programına alınan kuruluşların sermayelerindeki kamu payının % 50'nin altına düşünceye kadar Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu'nun denetlemesine tabi olmalarının sonuca etkili olmayacağı, suç tarihinde özelleştirme programına alınmış olan BEDAŞ'ın kamu kurumu niteliğinin bulunmadığı ve sanığın eyleminin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

B- Sanığın eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu sonucuna ulaşılmış olmakla 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında kalıp kalmadığı hususunun değerlendirilmesine gelince;

Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesinin 17.09.1987 tarihli 410. toplantısında alınan Ceza Adaletinin Sadeleştirilmesi Hakkında Üye Devletlere Yönelik 18 Sayılı Tavsiye Kararında;

"Ceza adaletinin işleyişini hızlandırma ve sadeleştirme işleminde Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin özellikle 5. ve 6. maddelerinde öngörülen şartların dikkate alınması gerektiği göz önüne alınarak; Mahkemelere intikal eden ceza davalarının kabarıklığı ve özellikle hafif cezaları gerektirenler ile ceza yargılamasındaki uzunluğun neden olduğu sıkıntılara bakılarak ...yetkili makamlarca ceza işlerinde savcılık ve mahkeme dışı anlaşmalar sağlanması, bu tür ihtilafların uzlaşma yolu ile halledilmesinin tavsiye edilmesi" kabul edilmiştir.