muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6266, Karar No: 2014/8215, Tarih: 28.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6266 E.  ,  2014/8215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; ortadan kaldırma

Sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; beraat

I– Sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.10.2004 ve Aralık 2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II– Sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'a yüklenen “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.11.2004 tarihinden, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeyerek beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık ... hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5491, Karar No: 2022/15016, Tarih: 31.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5491 E.  ,  2022/15016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECEMAHKEMESİ : Ünye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılama sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Ordu Ünye Organize Sanayi Bölgesi Tüzel Kişiliği adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırıldıktan sonra, Ünye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/71 Esas, 2021/193 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama fındık niteliğindeki ...İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 104 ada 29 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kapama fındık bahçesi olarak değer biçilen dava konusu taşınmaz üzerindeki münferit ağaçların değeri de kapama fındık bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kaldığı halde, ayrıca 9.175,00 TL maktu ağaç bedeline hükmedilmesi,

2-İlk derece mahkemesinin 31.07.2019 ve 18.09.2020 tarihli kararlarını istinaf etmeyen davalı ...'ın payını da kapsar şekilde infazda tereddüte sebebiyet verecek şekilde tüm bedel yönünden hüküm kurulması,

3-Kaldırma kararı öncesi ilk karar ile tespit edilen bedel üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilmiş olup, bu bedel ilk karar tarihi itibarıyla davalı ...'a ödenmediğinden, ödenmesi yönünde hüküm kurulan son karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-3 nolu bendindeki (635.284,27) sayısının çıkartılmasına, yerine (609.886,23) sayısının yazılmasına,

b-3 nolu bendinin (B) harfi ile gösterilen alt bendindeki (333.024,62 TL'nin 283.070,92 TL'lik) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (275.272,17 TL'lik) ibarelerinin yazılmasına,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-3 nolu bendindeki (635.284,27) sayısının çıkartılmasına, yerine (609.886,23) sayısının yazılmasına,

b-3 nolu bendinin (B) harfi ile gösterilen alt bendindeki (333.024,62 TL'nin 283.070,92 TL'lik) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (275.272,17 TL'lik) ibarelerinin yazılmasına,

c-3 nolu bendinin (B) harfi ile gösterilen alt bendindeki (83.256,16) sayısının yerine (80.962,41) sayısının, (49.953,69) sayısının yerine ise (48.577,44) sayısının yazılmasına,

ç-3 nolu bendinin (C) harfi ile gösterilen alt bendindeki (333.024,62 TL'nin) ibaresinin çıkartılmasına,

d-3 nolu bendinin (C) harfi ile gösterilen alt bendindeki (ilk karar tarihi olan 31.07.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (son karar tarihi olan 22.12.2021) ibaresinin yazılmasına,

e-(4) nolu bendinde yer alan (depo edilen 635.284,27 TL bedelden davalılara ödenmesi gerekli 617.684,98 TL'den mahsubu ile bankaya fazladan bloke edilen 17.599,29 TL) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (bankaya fazladan bloke edilen 64.488,11 TL) ibaresinin yazılmasına,

Ünye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/71 Esas, 2021/193 Karar sayılı hükmünün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16541, Karar No: 2019/14080, Tarih: 25.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16541 E.  ,  2019/14080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 07.12.2009-30.07.2013 tarihleri arasında kesintisiz şekilde traktör şoförü olarak çalıştığını, ancak fırın işçisi gibi gösterildiğini, Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen gün sayısının eksik olduğunu, ücretinin de eksik gösterildiğini, yaz aylarında haftanın 6 günü günde 8 saat, kış aylarında haftanın 7 günü günde 12 saat çalıştığını, ayrıca kış döneminde 2 vardiya şeklinde 1 hafta gündüz, bir hafta gece çalıştığını, bu dönemdeki resmi tatil ve bayramlarda da çalıştığını, ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 07.12.2009 tarihinde işe başladığını, çalıştığı sürece forklift kullandığını, fabrikanın kapalı olduğu dönemlerde davacının çalışması olmadığından kesintisiz çalışma iddiasının yerinde olmadığını, davacının fiili çalışmalarının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile uyumlu olduğunu, mevsimlik çalışılan işlerde yıllık izin hakkının bulunmadığını, davacının banka hesabına bir miktar kıdem tazminatı yatırılmasına rağmen davacının ödemeyi kabul etmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının çalışma süresi uyuşmazlık konusudur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının çalışma süresi uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece davacının tuğla fabrikasında mevsimlik işçi olarak çalıştığı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına da uygun olarak her yıl, yıl sonunda çıkışının yapıldığı, yılbaşında tekrar girişinin yapıldığı kabul edilerek davacının çalışma süresi belirlendiği ifade edilmiştir. Ne var ki, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında mahkemenin bu kabul şekline uymayan çalışılmamış görünen süreler bulunmaktadır. Buna göre davacının 27.08.2010 - 19.09.2010 tarihleri ile 09.01.2012 – 04.03.2012 tarihleri arasında Kurum kayıtlarına göre çalışmadığı tespit edilen sürelerin hangi gerekçe ile davacının çalışma süresine dahil edildiği belirtilmemiştir. Ayrıca davalı taraf, 2013 yılında çeşitli dönemlerde davacı adına isteğe bağlı sigorta primi ödendiğini bu dönemlerde şirket bünyesinde çalışması olmadığı halde, bu sürelerin çalışma süresine dahil edilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece “Dinlenen tanıkların ekseriyet beyanı, tüm dosya kapsamı ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından davacının sezonluk çalıştığı, kışa rastlayan çalışma dönemlerinin hizmet döküm cetvelinde gösterildiği gibi olduğu, bunun dışında başkaca ara vermenin bulunmadığı, aksine beyan ve iddia olmaması, işin niteliği de dikkate alınarak ay içerisindeki çalışmaların 30 gün olduğu” gerekçesiyle davacının çalışma süresi belirlenmiş ise de, yargılama sırasında dinlenilen tanıkların Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında görünmeyen dönemler ile ilgili somut bir beyanı yoktur. Hal böyle iken mahkemece belirtilen yönlerden araştırma yapılmak suretiyle, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının aksinin kabulünü gerektiren bir delil bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturularak, sonucuna göre davacının çalışma süresinin belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde değildir.

Ayrıca davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelindeki eksik gün sebepleri belirlenerek, kıdem tazminatına esas çalışma süresinin belirlenmesinde çalışılmış sayılan ve sayılmayan süreler yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

3-Davalı vekili temyiz aşamasında davacının asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğine dair imzasız bordrolar ile banka ödeme listesi sunmuştur. Sunulan belgeler ödeme itirazına ilişkin olup temyiz incelemesi aşamasında dahi dikkate alınabileceğinden, kayıtlar incelendikten sonra davacının asgari geçim indirimi alacağı bulunup bulunmadığı yönünde bir sonuca varılması için kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı vekili temyiz aşamasında davacının asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğine dair imzasız bordrolar ile banka ödeme listesi sunmuştur. Sunulan belgeler ödeme itirazına ilişkin olup temyiz incelemesi aşamasında dahi dikkate alınabileceğinden, kayıtlar incelendikten sonra davacının asgari geçim indirimi alacağı bulunup bulunmadığı yönünde bir sonuca varılması için kararın bozulması gerekmiştir.

4-Somut olayda, davacının tanık anlatımlarına göre yaz döneminde fazla çalışma yapmadığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığı, kış döneminde ise haftada 7 gün iki vardiya halinde çalıştığı, her bir vardiyadaki çalışma süresinin 12 saat olduğu, böylece haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Dosya kapsamına göre davacının haftada bir vardiya değişimi yaptığı sabit olup, bu halde davacının vardiya değişimi gereği haftada bir gün aralıksız 24 saat dinlendiği kabul edilmelidir. Bu bakımdan davacının hafta tatili talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olmuştur. Ayrıca fazla çalışma süresinin hesabı bakımından da hafta tatili kullanılan günler dikkate alınarak yeniden hesaplama gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

5-Hükme esas alınan raporunda, mevsimlik çalışmanın niteliğine göre davacının 17/02/2011-18/02/2012 tarihleri arasında 11 ayı aşan çalışmasının bulunduğu gerekçesi ile 14 gün izne hak kazandığı kabul edilmiştir. Ne var ki, bozma kararının 2. bendindeki bozma sebebine göre davacının çalışma süresi belirlendikten sonra, 11 ayı geçen çalışmalar yönünden davacının yıllık izin ücretine hak kazanacağı kabul edilerek değerlendirme yapılması gerekmektedir.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2258, Karar No: 2016/3058, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2258 E.  ,  2016/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2015 tarihli ve 2014/1366 esas, 2015/418 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 27/04/2015 tarihli ve 2015/225-130 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 12/05/2015 tarihli ve 2015/395 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

.../...

-2-

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

.../...

-2-

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/10/2015 gün ve 94660652-105-34-9170-2015-E.21237/67540 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 12/05/2015 tarihli ve 2015/395 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2837, Karar No: 2009/3760, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2837 E.  ,  2009/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 114 ada 82 parsel sayılı 5262,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve satım nedeni ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ... ve ..., yasal süresi içinde taşınmazın muris ....’e ait olduğu iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile ....mirasçıları adına iştirak halinde mülkiyet hükümlerine göre tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazda davalının davacılarla birlikte zilyet olduğu, taşınmazın tarafların annesi ....’e ait olup paylaşım yapılmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; verilen karar dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davalı savunmalarında noter huzurunda düzenlenen “satış vaadi sözleşmesine” dayanmış, mahkemece satış vaadi sözleşmesine değer verilmediği gibi bu husus kararın gerekçesinde de tartışılmamıştır. Satış vaadi sözleşmesini düzenleyen Borçlar Kanunu’nun 22. maddesine göre; bir akdin ileride inşa edilmesine dair yapılan sözleşmeler geçerli olup, satış vaadi sözleşmeleri resmi şekil şartına bağlı, iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşmelerdir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13. maddesinin son fıkrasında ise “noter tarafından tespit ve tevsik edilen muvafakat beyanı veya düzenlenen satış vaadi senedi teknisyen huzurunda yapılmış muvafakat sayılır” hükmüne yer verilmiş böylece şartları yerine getirilmiş sözleşme ile zilyedin ayni hak iktisab ettiği benimsenmiştir. Somut olayda tarafları..... ve ... olan ..... Noterliğince düzenlenen 23.06.1988 tarih ve 9341 yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesinde “Devrek Kazası ..... Köyü, ..... mevkiinde bulunan ve tapunun Ağustos 1324 tarih ve 48 sıra numarasında kayıtlı olan, 5 dönüm miktarındaki hudutları belirtilen taşınmazın ...’e satış vaadinde bulunulduğu ve bedelinin tamamen alındığı” ve “ taşınmazın vaat edenden mahallen devir alınarak fiilen zilyetliğe geçirildiği” yazılıdır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişilerce de sözleşmede geçen taşınmazın çekişmeli 114 ada 82 parsel olduğu belirlenmiştir. Senet kapsamından zilyetliğin devir ve teslim edildiği anlaşıldığına davacı taraf da aksini yöntemince kanıtlamamış olduğuna göre taşınmazın teslim edilmediğinden söz edilemez. Bu durumda aynı maddeye göre davalının sözleşme ile kazanmış olduğu hakkın korunması, Mahkemece satış vaadi sözleşmesine değer verilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 29.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

S/KŞ.