muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5319, Karar No: 2023/3849, Tarih: 12.09.2023

Davalı davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin müvekkilini darp, yaralama ve tehdit etmesinden dolayı müvekkilinin karakola şikayette bulunduğunu, bunun üzerine erkek hakkında uzaklaştırma kararı verildiğini, uzaklaştırma kararından 3 gün sonra erkeğin müvekkiline karşı boşanma davası açtığını, yargılama süreci devam ederken erkeğin müvekkiline tekrar şiddet uyguladığını, erkek hakkında yine uzaklaştırma kararı verildiğini, erkek tarafından müvekkiline uygulanan psikolojik ve fiziki baskı ve şiddetin artarak devam ettiğini bu nedenle evlilik birliğinin çekilmez hale aldığını, erkeğin evlilik birliğinde sıklıkla haber vermeden eve gelmediğinin olduğunu, babasına gittiğini söyleyip iki gün eve gelmediği zaman müvekkilinin erkeğin babası ile yaptığı görüşmede babasının son bir kaç yıldır hiç görüşmediklerini dile getirdiğini, 30 Ağustos 2017 tarihinde gece eve gelmeyen erkeğin müvekkiline intihar girişiminde bulunduğuna dair mesajlar attığını, erkeğin evine ve eşine karşı ilgisizliğinin gün geçtikçe artarak devam ettiğini, erkeğin müşterek çocuk ... doğduğu günden itibaren ilgilenmediğini, hatta bu konuda erkeğin çocuğun kendisinden olmadığını düşündüğünü beyan ettiğini, bu davranışın müvekkiline yapılmış bir hakaret olduğunu ve güvenini sarstığını, erkeğin müvekkiline ve çevresindekilere karşı agresif tavırları bulunduğunu, erkeğin müvekkiline karşı şiddet uyguladığı ve müvekkilinin kedisi ile konuşmak için evin önünde arabasına binmek isterken bilerek ve isteyerek kasten yaralanmasına sebebiyet verdiğini ve arabası ile sürüklediğine dair kamera kayıtlarının olduğunu, erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, erkeğin cep telefonu satın aldığını, pırlanta fiyatlarını araştırdığını, bankadan yüklü miktarda para çektiğini ve evlilik yüzüğünü çıkardığını görmesi üzerine erkeğin müvekkilini başka kadınla aldattığını öğrendiğini, çalıştığı hastanede sekreteri ile aralarında bir ilişki olduğuna dair söylentiler duyduğunu, bisiklet binme merakı başlayan erkeğin bahsi geçen sekreter ile bisiklet bindiklerine dair söylentiler olduğunu, hatta erkeğin intihar mektubu yazdığında "...evet yanlış yaptım, geçinemeyen adamdan aldatan adama dönüşüverdim. Geçinemeyen adamın hiç geleceği yoktu. Aldatan adamın ise sonu belliydi..." şeklinde itiraf ettiğini, tarafların oturdukları evin evlendikten sonra alındığını, taksitlerinin müvekkilinin maaş kartı ile ödendiğini, müvekkilinin maaş kartının davalıda kaldığını, ev alınırken müvekkilinin ziynet eşyaları ile çocukların doğumlarında takılan takıların kullanıldığını, doğum parasının ev eşyalarının alımında harcandığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birici fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuklar için 2.500,00'er TL tedbir, 4.000,00'er TL iştirak nafakası ile müvekkili yararına 2.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, 50.000,00 maddî ve 150

.500,00'er TL tedbir, 4.000,00'er TL iştirak nafakası ile müvekkili yararına 2.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, 50.000,00 maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava devam ederken velâyet talebine ilişkin uzmandan rapor düzenlenmesi istendiğinde sosyal hizmet uzmanı Esma Avan'ın 13.04.2017 tarihinde sunmuş olduğu beyanında davacı ve davacı vekili ile telefonda yapılan görüşmelerde tarafların barıştıklarının, bu nedenle davadan vazgeçeceklerinin bildirilmesi sebebi ile rapor düzenlenmeksizin dosyanın iade edildiği ancak davacı ya da vekili tarafından bir feragat dilekçesi verilmediği; buna karşın davacının 20.11.2018 tarihli celsede, Ocak -Şubat 2017 yılında biraraya gelerek 29 Nisan 2017 tarihine kadar birlikte yaşadıkları, cinsel birlikteliklerinin de olduğu yönündeki beyanı ve davalının da 14.05.2019 tarihli celsede davacı erkek tarafından boşanma davası açıldıktan sonra eşi ile barışarak bir araya gelindiğinin, aynı evde yaşanıldığının beyan edilmesi karşısında tarafların, asıl dosyadaki erkek tarafından açılan dava tarihinden son barışarak bir araya geldikleri, aynı evde yaşamaya başladıkları ve 3-4 ay kadar birlikte yaşadıkları, karı-koca münasebetlerinin bulunduğu anlaşılmakla asıl dosyada davacı erkek tarafından dayanılan boşanma sebeplerinin affedildiği ve hoşgörüldüğü, ortak hayatın yeniden tesis edildiği kanaati ile asıl dosyada erkek tarafından açılan davanın reddine karar verildiği, erkeğin güven sarsıcı eyleminden sonra ve asıl dava tarihinden sonra taraf asillerin duruşmadaki beyanlarında barıştıkları, bir arada yaşamaya devam ettikleri ve karı-koca cinsi münasebetlerinin olduğu yönündeki beyanlar nazara alınarak kadın eşinin bu güven sarsıcı davranışlarını affettiği ve hoş gördüğü, erkeğin görüşme dökümleri incelendiğinde erkek tarafından güven sarsıcı davranış kapsamında nitelendirilecek bir görüşmesinin bulunmadığının sabit olduğu, bu sebeple asıl dava tarihinden sonra tanık beyanlarında ya da telefon görüşmelerinde güven sarsıcı davranışın ispat edilememesi sebebi ile bu konudan dolayı erkeğe kusur yüklenmediği, dava dilekçesinde bahsi geçen hakaret ve tehdit olayları da ispat edilemediği, tanıkların bu hususlarda görgüye dayalı bilgileri bulunmadığı, dosya arasına bir sureti gelen Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/499 Esas, 2019/190 Karar sayılı dosyasında ... ve ...'nın her ikisinin de katılan sanık sıfatlarının bulunduğu, 29.04.2017 suç tarihli ve basit yaralama suçundan dolayı her iki sanık hakkında da dava açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanık ... hakkında basit yaralama suçundan adli para cezası ile mahkumiyetine karar verildiği ve kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dönüştüğü, sanık ... hakkında basit yaralama suçundan ceza verilirken haksız tahrik hükümlerinin de uygulandığı, neticeten verilen hapis cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği, bu sebeple taraflar arasında evlilik birliğini temelinden sarsan ve ortak hayatı çekilmez kılan son olayın 29.04

... hakkında basit yaralama suçundan adli para cezası ile mahkumiyetine karar verildiği ve kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dönüştüğü, sanık ... hakkında basit yaralama suçundan ceza verilirken haksız tahrik hükümlerinin de uygulandığı, neticeten verilen hapis cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği, bu sebeple taraflar arasında evlilik birliğini temelinden sarsan ve ortak hayatı çekilmez kılan son olayın 29.04.2017 tarihli karşılıklı kasten yaralama olayı olduğu, kasten yaralama sebebi ile ceza dosyası da nazara alındığında her iki tarafın da kusurlu olduğu ve kusurlarının eşit olduğu, yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırması, dosya arasına alınan SGK kaydı ve maaş bordrosu kapsamında kadının pek çok iş yerinde iş güvenliği uzmanı doktor olarak görev yaptığı, kadının düzenli ve sabit bir geliri olduğu bu kapsamda tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddedildiği, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurlu olduğu, eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata karar verilemeyeceği, bu nedenle kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddedildiği gerekçesi ile asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk ...... için 19.12.2019 tarihli celse 5 nolu ara kararında hükmedilen aylık 1.750,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 2.000,00 TL'ye çıkarılmasına, karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, ortak çocuk İlkim ... Yağlı için 19.12.2019 tarihli celse 6 nolu ara kararında hükmedilen aylık 2.000,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 2.250,00 TL'ye çıkarılmasına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin doğru olmadığını, ... erkeğin müvekkilini aldattığını ve çok kısa bir süre bir araya geldikten sonra aldatma eylemine devam ettiğini, bu durumun dosyaya sunulan fotoğraflar, tanık beyanları ve mektupla sabit olduğunu, müvekkilinin hiçbir zaman erkeği affetmediğini, barıştığını zannettiği eşinin aldatmaya hala devam ettiğini anlaması üzerine birleşen davayı açtığını, 31.12.2017 tarihli delil ve tanık listesinin 11. bendinde; HTS kayıtlarına delil olarak dayandıklarını, yine 15 inci maddesinde de yukarıda belirtilen delillerle bağlantılı icabında ikamesi mümkün diğer yasal delillere dayandıkları halde mahkemece erkek tarafından kullanılan 05323428779 nolu hatta ilişkin görüşme kayıtlarının celp edilmediğini, bu delile sonradan dayanmadıklarını, ceza dosyasında ... erkeğin daha fazla ceza alması dikkate alınmadan eşit kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, erkeğin ekonomik ve sosyal durumunun eksik ve yanılgılı tespit edildiğini, bu durumunda çocuklara ve müvekkiline verilecek iştirak ve yoksulluk nafakasının tayinini etkilediğini, erkeğin gelirinin müvekkilinden daha yüksek olduğunu, belirterek kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri ile iştirak nafakasının miktarı ve reddedilen ziynet alacağı davası yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ziynet alacağı davası yönünden miktar itibariyle kesin olmak üzere karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı davacı kadın vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olduğunu belirtilerek, istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri ile iştirak nafakasının miktarı, reddedilen ziynet alacağı davası yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davalı davacı kadın yararına, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı ve iştirak nafakalarının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davalı davacı kadın yararına, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı ve iştirak nafakalarının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi. 4721 sayılı Kanunu'nun 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 inci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu, maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk ... yararına hükmedilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı görülmüş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı-davacı kadın vekilinin reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı-davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının iştirak nafakasının miktarı yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

b)İlk Derece Mahkemesi kararının iştirak nafakasının miktarı yönünden davalı davacı kadın yararına BOZULMASINA,

c)Davalı davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Duruşma için takdir olunan 8.400,00 TL'lik vekâlet ücretinin Ömer'den alınarak ...'e verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/863, Karar No: 2018/358, Tarih: 18.09.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/863 E.  ,  2018/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 301-239

Yakarak kamu malına zarar verme suçundan sanık ...'nun, TCK'nın 151/1-a, 152/2-a, 168/1, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.04.2013 tarihli ve 301-239 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 09.06.2015 tarih ve 21845-26521 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.07.2015 tarih ve 171915 sayı ile;

"...5237 Sayılı TCK'nun 152. maddesinin 6545 Sayılı Kanun ile değişiklikten önceki hâli şu şekilde idi;

'Mala zarar vermenin nitelikli halleri

Madde 152- (1) Mala zarar verme suçunun;

a) Kamu kurum ve kuruluşlarına ait, kamu hizmetine tahsis edilmiş veya kamunun yararlanmasına ayrılmış yer, bina, tesis veya diğer eşya hakkında,

...

İşlenmesi halinde, fail hakkında bir yıldan altı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(2) Mala zarar verme suçunun;

a) Yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanarak,

…

İşlenmesi halinde, verilecek ceza iki katına kadar artırılır.'

18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle, bu maddenin birinci fıkrasında yer alan 'altı' ibaresi 'dört', ikinci fıkrasında yer alan 'iki' ibaresi 'bir' şeklinde değiştirilmiştir.

Somut olayda hakim tarafından 152/2-a maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılması, değişiklikten önceki halde yakarak mala zarar verme suçlarında verilecek cezanın iki katına kadar artırılmasının mümkün olması, değişiklik sonrası bu miktarın bir katına indirilmesi ve hükümden sonraki değişiklikte artırım miktarının üst haddinin suça sürüklenen çocuk lehine olması nedeniyle yasa bozması yapılması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 29.09.2015 tarih ve 12600-29124 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup, inceleme sanık ... hakkında yakarak kamu malına zarar verme suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup, inceleme sanık ... hakkında yakarak kamu malına zarar verme suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yerel mahkemece TCK'nın 152/1-a maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra cezanın “iki katına kadar” artırılmasını öngören aynı Kanun'un 152/2-a maddesine dayanılarak 1/2 oranında artırılmasından sonra 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesi ile atılı suça ilişkin artırım oranının üst sınırının, belirlenen cezanın bir katına indirilmesi nedeniyle sanık hakkında yeniden bir değerlendirme yapılmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın, Nazilli E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğu sırada cezaevi koğuşunun bahçesinde yemek pişirmek için katılan kuruma ait nevresimi yakması nedeniyle yakarak kamu malına zarar verme suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, yerel mahkemece TCK'nın 151/1-a maddesi gereğince temel cezanın 1 yıl hapis olarak belirlendiği, müteakiben eylemin yakarak işlenmesi nedeniyle TCK'nın 152/2-a maddesi gereğince cezanın 1/2 oranında arttırılmasına karar verilerek saptanan 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden 168/1, 31/3, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uygulanmak suretiyle sonuç cezanın belirlendiği anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nın “Mala zarar verme” başlıklı 151. maddesinin birinci fıkrasında;

“Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hâle getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır” şeklinde mala zarar verme suçunun basit hâli düzenlenmiş,

Suç ve karar tarihi itibarıyla suçun nitelikli hâlleri ise aynı Kanun'un 152. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında;

"(1) Mala zarar verme suçunun;

a) Kamu kurum ve kuruluşlarına ait, kamu hizmetine tahsis edilmiş veya kamunun yararlanmasına ayrılmış yer, bina, tesis veya diğer eşya hakkında,

b) Yangına, sel ve taşkına, kazaya ve diğer felaketlere karşı korunmaya tahsis edilmiş her türlü eşya veya tesis hakkında,

c) Devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında,

d) Sulamaya, içme sularının sağlanmasına veya afetlerden korumaya yarayan tesisler hakkında,

e) Grev veya lokavt hâllerinde işverenlerin veya işçilerin veya işveren veya işçi sendika veya konfederasyonlarının maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesis veya eşya hakkında,

f) Siyasi partilerin, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının ve üst kuruluşlarının maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesis veya eşya hakkında,

d) Sulamaya, içme sularının sağlanmasına veya afetlerden korumaya yarayan tesisler hakkında,

e) Grev veya lokavt hâllerinde işverenlerin veya işçilerin veya işveren veya işçi sendika veya konfederasyonlarının maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesis veya eşya hakkında,

f) Siyasi partilerin, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının ve üst kuruluşlarının maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesis veya eşya hakkında,

g) Sona ermiş olsa bile, görevinden ötürü öç almak amacıyla bir kamu görevlisinin zararına olarak,

İşlenmesi hâlinde, fail hakkında bir yıldan altı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(2) Mala zarar verme suçunun;

a) Yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanarak,

b) Toprak kaymasına, çığ düşmesine, sel veya taşkına neden olmak suretiyle,

c) Radyasyona maruz bırakarak, nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanarak,

İşlenmesi hâlinde, verilecek ceza iki katına kadar artırılır..." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152. maddesinin birinci fıkrasındaki “bir yıldan altı yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırım “bir yıldan dört yıla kadar hapis” olarak, ikinci fıkrasındaki “iki katına kadar” şeklindeki artırım oranı ise “bir katına kadar” olarak değiştirilmiştir.

Görüldüğü gibi 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 152. maddesinin birinci fıkrasındaki mala zarar verme suçunun nitelikli hâli bakımından ceza süresinin alt sınırı korunmuş, üst sınırı ise dört yıla indirilerek bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası öngörülmüş, uyuşmazlık konusuyla ilgili olarak aynı Kanun'un 152. maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan nitelikli hâllerin varlığı halinde faile TCK'nın 151. maddesine veya 152. maddesinin birinci fıkrasına göre verilecek olan ceza iki katına kadar artırılacak iken 6545 sayılı Kanun ile bu oranının bir katına kadar arıtılabileceği hükme bağlanmıştır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.10.2010 tarihli 185-210 sayılı kararında belirtildiği üzere, hâkim, TCK'nın 61. maddesinde gösterilen hususları göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirleyecek ve TCK'nın 152. maddesinin ikinci fıkrasını uygularken de gerekçesini göstererek cezayı artırabilecektir. Fıkradaki artırım oranı azami oran olup, bu oran aşılmamak koşuluyla somut olayın özellikleri göz önünde bulundurularak ve gerekçesine yer verilerek herhangi bir oranda cezanın artırılması olanaklıdır.