muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/931, Karar No: 2023/1991, Tarih: 24.05.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, eser sözleşmesine dayalı hakedişlerden yapılan kesinti, fazla imalat bedeli, fiyat farkı ve ödenmeyen imalat bedellerinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd maddeleri.

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi.

3. Değerlendirme

Dairemizin, 2021/4739 Esas, 2021/2486 Karar sayılı bozma ilamından sonra davacı şirket vekili ..., 02.02.2022 tarihli Uyap sisteminde güvenli elektronik imza ile imzalı karar düzeltme dilekçesi ile kesinleşmeyen ve bozma konusu yapılan talebinden feragat ettiğini bildirmiş, dairemizin 20.04.2022 tarihli ve 2022/1421 Esas, 2022/2274 Karar sayılı kararı ile de HMK’nın 310 uncu maddesine eklenen 3 üncü fıkraya göre, ‘‘Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir'' hükmü gereği, bozma kapsamında yargılaması devam eden talep yönünden davacının feragat iradesi doğrultusunda gerekli araştırma yapılarak ek karar verilebilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmesine rağmen mahkemece; yargılaması devam eden talep yönünden ek karar verilmesi gerekirken tüm talepler hakkında yeniden karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın dairemizin 20.04.2022 tarihli ve 2022/1421 Esas, 2022/2274 Karar sayılı kararının gereğinin yerine getirilerek yargılaması devam eden talebe yönelik feragat iradesi doğrultusunda gerekli araştırma yapılarak ek karar verilebilmesi için bozulması uygun bulunmuştur.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; karar düzletme kapsamı dışında kalan diğer taleplerin kesinleştiği dikkate alınarak sadece yargılaması devam eden talebe yönelik feragat iradesi doğrultusunda gerekli araştırma yapılarak ek karar verilmesinden ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme kanun yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/87, Karar No: 2025/1235, Tarih: 04.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/87 E.  ,  2025/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/147 E., 2024/400 K.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; davacının Adana ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1859 ada 15 parsel sayılı taşınmazı 18.03.2016 tarihinde ...'dan satın aldığını, satın aldığında taşınmazda satıcı ...'nın eşi ...'nın oturduğunu ve bu kişinin 2 ay içerisinde evi boşaltacağını beyan ettiğini, ancak evi boşaltmadığını, evi satan ...'nın da satışın hileli olduğundan bahisle savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu, bunun üzerine davacının Adana 4. Noterliğinin 15.08.2018 tarih ve 16135 yevmiye No.lu ihtarnamesiyle evi boşaltmasını istediğini belirterek; davalının dava konusu taşınmaza el atmasının önlenmesini, evin tahliyesi ile davacıya teslimini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.400,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; taşınmazın boşanma aşamasında hileli olarak satıldığını, kendisine ev ve nafaka verilmemesi için mal kaçırıldığını, Medenî Kanuna göre eşlerin birbirinden habersiz krediyle ev alması, borçlanması, imza atmasının yasak olduğunu, taşınmazda haksız işgalci olarak bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2019 tarihli ve 2018/17 Esas, 2019/347 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, davalının dava konusu taşınmaza el atmasının önlenmesine ve tahliyesine, 5.400,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2020 tarihli ve 2020/410 Esas, 2020/1083 Karar sayılı kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2020 tarihli ve 2020/410 Esas, 2020/1083 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2020 tarihli ve 2020/410 Esas, 2020/1083 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.03.2022 tarihli, 2021/3536 Esas, 2022/2085 Karar sayılı ilâmında; “davalı ile dava dışı eşi arasındaki boşanma davası 16.03.2018 tarihinde kesinleşmiştir. Bu tarihe kadar dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Türk Medenî Kanununun 194/1 maddesine göre malik olan eş aile konutunu diğer eşin açık rızasını sağlamadan devredemeyeceğinden taşınmazın devrine rağmen taşınmazı kullanmaya devam eden eşin haksız kullanımı ancak boşanma hükmünün kesinleştiği 16.03.2018 tarihinden itibaren olacağından ecrimisil dava tarihinden geriye doğru boşanma hükmünün kesinleştiği 16.03.2018 tarihinde kadar geçen süre için istenebilir. Mahkemece ecrimisilin dava tarihinden geriye doğru temlik tarihinde kadar geçen süre için hesaplanması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,davanın kabulüne, davalının dava konusu taşınmaza el atmasının önlenmesine ve tahliyesine, 4.285,15 TL ecrimisil alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A .Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Mahkemece davaya konu taşınmaz hakkında muvazaalı yapılan devir nedeniyle açılan tasarrufun iptali davasının kabulüne karar verildiğinin dikkate alınmadığını, devrin muvazaalı olduğunu belirterek ve res’en belirlenecek sebepler ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4475, Karar No: 2015/3630, Tarih: 26.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/4475 E.  ,  2015/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4, 50/6, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

30.05.2010 günü saat 09:30 sıralarında sanık sürücü ...'ın idaresindeki kamyonet ile yerleşim yeri içinde, iki yönlü, kuru, düz, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, seyir istikametine göre yolun solundan sağına geçmiş bulunan ve sağdaki otobüse binmeye çalışan öğretmen ve öğrenci kafilesindeki yaya ...'e çarparak katılanın hayati tehlike geçirip, 6. derece kemik kırığına, sabit ize, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine ve iyileşmesi olanağı bulunmayan hastalığa neden olacak şekilde mağdur ....'nin basit tedavi ile giderilecek, mağdur.....'in de sol ayakta ağrı oluşacak şekilde yaralandığı, kazadan sonra makine mühendisi bilirkişiden alınan raporda, malzeme yorgunluğundan kaynaklanan parça yorulmasının aracın freninin patlamasına neden olduğuna ilişkin tespitte bulunduğu, sanığın da 1979 model el freni tutmayan, bakımsız aracı ile 3. vitesle seyir halindeyken kazaya neden olduğu olayda eşit kusurlu olduğunun kabulü gerektiği bu nedenle mahkemenin asgari hadden uzaklaşarak ceza tayin etmesinde isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamede bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin ise, hapis cezasının tercih edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesi ile adli para cezasının taksitlendirilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3-4. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 89/4 maddesi gereğince hükmedilen 2 yıl hapis cezasından 62.maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu tesbit edilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL den adli para cezasına çevrilmesi sonucunda 12.100TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 18.300TL adli para cezasına hükmedilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 89/4 maddesi gereğince hükmedilen 2 yıl hapis cezasından 62.maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu tesbit edilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL den adli para cezasına çevrilmesi sonucunda 12.100TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 18.300TL adli para cezasına hükmedilmesi,

3-TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi, maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olması, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlenmesi karşısında, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/6. maddesine yer verilmesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hüküm fıkrasının 5. bendinin başına "TCK.52/4.maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesine ve hüküm fıkrasının 7. bendinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4993, Karar No: 2011/12985, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4993 E.  ,  2011/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12.07.2011 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. ... ile Av. ... ve davalı vekili Av. ...'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Davacı idarece tanzim edilen Kıymet Takdir Komisyonu raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır.

Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 11/1-f maddesine göre arazilerde, taşınmazın değerinin tesbitinde kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin esas alınacağı ön görülmektedir.

Yasanın bu maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazın tamamındaki verim çağına gelmiş olduğu saptanan ağaçların cins ve yaşları itibariyle dekar başına ortalama verim miktarları ve 2010 yılına ait üretim ve dekar başına masrafları ile hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatlarının öncelikle İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kapama karışık meyve bahçesi olarak getireceği net gelirin hesaplanması ve hesaplanan bu net gelire kapital faiz uygulanmak suretiyle m² bedelinin tesbit edilmesi, tesbit edilecek bu bedel içerisinde karışık meyve bahçesi dışında kalan diğer ağaçların değerinin de bulunduğu dikkate alınarak ayrıca bu ağaçların bedelinin dahil edilmemesi gerektiği düşünülmeden, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına aykırı biçimde hesaplama yapan rapora göre kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

3-Ağaçların toplam alanı teknik olarak kamulaştırılan alandan büyük olmasına karşın sınırlara yakın dikildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı verilmesi,

4-Dava konusu ... Köyü, ... Bağları Mevkiide bulunan, 101 ada 1401 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kayıt örneği ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye 825,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11356, Karar No: 2007/11126, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11356 E.  ,  2007/11126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kredi kartı üyelik sözleşmesi gereğince müvekkili banka tarafından davalıya kredi kartı verilip kullandırıldığını, davalının borcunu ödememesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itiraz sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının iptaliyle 7.840.46 YTL’ si asıl alacak olmak üzere takibin toplam 9.205.63 YTL üzerinden devamına, asıl alacağa takipten itibaren % 85 oranında temerrüt faizi uygulanmasına ve davalının % 40 oranında inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, 21.11.2006 tarihli mazeret dilekçesiyle aynı gün yapılacak oturuma katılamayacağını beyan etmiş ve yeni duruşma gününün kendisine tebliği için posta pulunu da eklemiştir. Bu durumda davalının mazeret talebi konusunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi ve yeni duruşma gününün davalıya bildirilmesi gerekirken bu yön gözden kaçırılarak savunma hakkının kısıtlanması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6986, Karar No: 2021/8065, Tarih: 07.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/6986 E.  ,  2021/8065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte olarak basılmış faturayı satış işleminde kullanma,

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Sanıklara yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte olarak basılmış faturayı satış işleminde kullanma” ve sanık ...’e yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 05.09.2007, 07.05.2008 ve 02.07.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanık ...’e yüklenen “2006 ve 2008 takvim yıllarına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme” ve “2006 takvim yılına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 28.12.2010 ve 04.10.2013 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili, sanık ... müdafisi ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3846, Karar No: 2018/5054, Tarih: 13.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3846 E.  ,  2018/5054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalı ile aralarında düzenlenen sözleşme ile, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde imar planı kapsamındaki ...-2 ... Projesi bünyesinde yer alan 12 ve üstü genişlikteki stabilize yol teknik altyapılarının bedeli kendilerince karşılanmak üzere yaptırıldığını, Büyükşehir Belediye Meclisinin kararına dayalı olarak Fen İşleri Daire Başkanlığı ile düzenlenen 05.08.2008 tarihli protokolle devir ve teslim edildiğini, protokole göre yollara cepheli arsalar için üçüncü şahıslardan tahsil edilen 331.370,02 TL'nin yıllar sonra 18.03.2013 tarihinde hesaplarına aktarıldığı, davalının üçüncü kişilerle olan hukuki ihtilafı nedeniyle ... İdare Mahkemesince verilen yürütmeyi durdurma kararı uyarınca Belediye Meclisinin 12.03.2013 tarih ve 382 sayılı protokolünün iptali ve tasfiyesine karar verildiğini, bu kararın gerekçesini benzer protokol hükümlerini içeren ... Genel Müdürlüğü ile aralarında düzenlenen 15.07.2004 tarihli protokol hükmündeki muvafakat koşuluna ilişkin olarak doğan hukuki ihtilaflar sonucu tesis edilen adli ve idari yargı kararlarında muvafakat koşulunun hükümsüzlüğüne yer verilmesinin oluşturduğunu, bahse konu kararlarda kendi kooperatiflerine ait arsanın bulunduğu alandaki altyapı hizmetlerinin kendileri tarafından yapılmış olması nedeniyle bu hizmetler karşılığında yapılan tahsilatların taraflar arasında akdedilen sözleşme çerçevesinde yapılması gerektiğinin yer aldığını, belediyenin de 25.03.2013 tarihli yazısında, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca üçüncü şahıslardan alınacak katılım bedeli tahsilatı ve uygulamasının

belediye tarafından yürütüleceğini bildirdiğini, protokolün mutabakat sağlanmadan tek taraflı tasfiye edildiğini belirterek yaptıkları harcamalar için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 10.550.433,85 TL'ye yükseltmiştir.