muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/88, Karar No: 2017/290, Tarih: 23.05.2017

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nun 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Bununla birlikte, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, davranışlar yoluyla da gösterilebileceği; yine sanığın en azından pişmanlığını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiğini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunması, karşı duruş sergilememesi koşuluyla, suç nedeniyle meydana gelen zararın, sanık adına, üçüncü kişilerce giderilmesi halinde de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olayın özelliklerine göre mümkün olabilecektir.

Bu bağlamda, iştirak halinde işlenmiş suçlarda fail, yardım eden veya azmettiren suç ortaklarından birinin mağdurun zararını tamamen gidermesi halinde, artık giderilmesi gereken bir zarar bulunmadığından zararı gidermeyen diğer suç ortakları yönünden etkin pişmanlık müessesesinin uygulanması için "iade ve tazmin" şartı aranmayacak ise de, TCK'nun 168. maddesi tazminden çok pişmanlık esasına dayandığından zararı gidermeyen diğer suç ortaklarının en azından pişmanlıklarını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiklerini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunmaları gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında bu uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

30.01.2009 tarihli ilk hükümden sonra katılan ... tarafından mahkemeye sunulan 11.02.2009 havale tarihli dilekçede; olay nedeni oluşan bütün masraflarının sanık ... tarafından giderildiğinin belirtilmesi karşısında, katılanın suç nedeniyle uğramış olduğu zararının sadece sanık ... tarafından mı yoksa tüm sanıklarca birlikte mi karşılandığı hususunun araştırılması, sonucuna göre tüm sanıklar hakkında TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının tartışılmasında ve hukuki durumlarının belirlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Sonuç olarak; yerel mahkeme direnme hükmünün, sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi ve katılanın olay nedeniyle uğradığı zararın kovuşturma aşamasında tamamen giderildiği halde sanıklar hakkında TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının araştırılıp tartışılmaması isabetsizliklerinden, aleyhe yönelen temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesine göre ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulması kaydıyla bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2014 gün ve 16-135 direnme hükmünün, sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi ve katılanın olay nedeniyle uğradığı zararın kovuşturma aşamasında tamamen giderildiği halde sanıklar hakkında TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının araştırılıp tartışılmaması isabetsizliklerinden, aleyhe yönelen temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesine göre ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulması kaydıyla BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34788, Karar No: 2017/3309, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34788 E.  ,  2017/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/721, Karar No: 2024/8976, Tarih: 12.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/721 E.  ,  2024/8976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/86 Esas, 2023/1614 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/534 E., 2021/194 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davalılar vekili tarafından ve katılma yoluyla da davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tekstil makineleri üretimindeki yenilikleri ile tekstil sektöründe teknoloji ve pazar lideri olduğunu, bu sektörde önde gelen firmalardan biri olduğunu, müvekkilinin Türkiye'de 2012/01377 sayılı "..." esas unsurlu, 2015/58623 sayılı "..." esas unsurlu, 2015/52405 sayılı "...", 2018/40113 sayılı "..." esas unsurlu markaların tescilli sahibi olduğunu, müvekkilinin bu markaları uzun süreli yoğun ve yaygın bir şekilde kullandığını, müvekkilinin "...", "...", "..." markalarının haksız kazanç sağlamak isteyen kişilerce çeşitli yol ve şekillerle sıklıkta taklit edildiğini ve kullanıldığını, davalıların müvekkilinin markasına tecavüz niteliğindeki eylemlerinin tespiti amacıyla Mahkemenin 2018/124 Değişik İş sayılı dosyası ile delil tespiti ikame ettiklerini, müvekkilinin davalılara noter vasıtayla ihtarname gönderdiğini, fakat davalıların bu ihtara rağmen haksız kullanımlarına devam ettiğini, davalıların söz konusu fiillerinin müvekkilinin marka haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, davalıların kullandığı "...", "...", "..." ibarelerinin, müvekkilinin "...", "...", "...", "..." ve "..." esas unsurlu markalardan doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, men'ini, sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, bu ibarelerin imalat, satış, ambalajlama, depolama ve pazarlama dair her tür ticari kullanımının önlenmesini, davalılara ait "...", "..." ve "..." ibareleri ve benzerleri dahil olmak üzere, müvekkili adına tescilli "...", "...", "...", "..." ve "..." markaları ile teşkil eden etiket, kalıp, kutu, koli ambalaj, katalog, broşür, basılı evrak ve her türlü ambalaj ile tanıtım vasıtalarına el konularak imhasını, dava konusu 2016/44562 sayılı "..." ibareli ve 2016/44599 sayılı "..." ibareli markaların hükümsüzlüğünü ve sicilden terkini ile 50.000,00 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile verilecek hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin yıllardır ticari unvanlarında kullandığı “PRO” ibaresini markalarında da aynı şekilde kullandığını, müvekkilinin adeta sektörde “PRO” ibaresi ile tanınmakta olduğunu, halihazırda aynı şekilde bu ibareyi taşıyan marka tescil işlemlerini gerçekleştirmeye de devam ettiğini, “...” ile “PRO-SIZING” markalarının “...” ile “...+ŞEKİL” markalarının birbirleri ile karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacı markaları ile davalı şirkete ait markaların birbirinden farklı olduğunu, iltibas yaratmasının mümkün olmadığını ve davacı markaları ile davalı markalarının sınıflarının birbirinden farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, dava konusu markalardan 2016/44562 "..." ibareli markanın Mal ve Hizmetlerin Sınıflandırılmasına İlişkin Tebliğ'in 35. sınıfında yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Tekstil makineleri, dikiş makineleri ve bunlarla aynı işleve sahip endüstriyel robotlar. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.) ve 37. sınıfında yer alan “Sınai makinelerin ve cihazların ... bakımı ve tamiri hizmetleri.” bakımından, 2016/44599 tescil numaralı "PRO-SIZING+ŞEKİL", ibareli markanın Mal ve Hizmetlerin Sınıflandırılmasına İlişkin Tebliğ'in; 7. sınıfında yer alan “Tekstil makineleri, dikiş makineleri ve bunlarla aynı işleve sahip endüstriyel robotlar.” 35. sınıfında yer alan “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Tekstil makineleri, dikiş makineleri ve bunlarla aynı işleve sahip endüstriyel robotlar. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” 37. sınıfında yer alan “Sınai makinelerin ve cihazların ... bakımı ve tamiri hizmetleri.” emtia ve hizmetleri bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası hükmü çerçevesinde davacının önceki tarihli benzer ibareli markaları ile karıştırılmaya sebebiyet verecek derecede benzer olmaları nedeniyle belirtilen emtialar yönünden hükümsüzlükleri koşullarının oluştuğu, kötüniyetli tescilin ispatlanamadığı anlaşıldığından hükümsüzlüğe ilişkin davanın bahsi geçen emtialar yönünden kabulüne, 6769 sayılı Kanun'un 155 inci maddesi gözetildiğinde davalının aynı emtia sınıfındaki kullanımlarının davacıya ait marka haklarına tecavüz teşkil ettiği ve davacı ile haksız rekabete sebebiyet verdiği anlaşıldığından markaya tecavüz ve haksız rekabete ilişkin davanın kabulüne, davalıların kullandığı '...', '...' . '..." ibarelerinin davacı adına olan "...", "...", "...", "...", "..." esas unsurlu markalardan doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, men'ine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, bu ibarelerin imalat, satış, ambalajlama, depolama ve pazarlama dair her tür ticari kullanımının (markaların tescilli olduğu emtia sınıfları yönünden) önlenmesine, davalılara ait '...' , '...' , '..." ibareleri ve benzerleri dahil olmak üzere davacı adına tescilli "...", "...", "...", "...", "..

...", "...", "...", "...", "..." esas unsurlu markalardan doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, men'ine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, bu ibarelerin imalat, satış, ambalajlama, depolama ve pazarlama dair her tür ticari kullanımının (markaların tescilli olduğu emtia sınıfları yönünden) önlenmesine, davalılara ait '...' , '...' , '..." ibareleri ve benzerleri dahil olmak üzere davacı adına tescilli "...", "...", "...", "...", "..." markaları ile teşkil eden etiket, kalıp, kutu, koli ambalaj, katalog, broşür, basılı evrak ve her türlü ambalaj ile tanıtım vasıtalarına el konularak imhasına, davalıların bu eylemleri davacının markadan doğan manevi haklarını ihlal ettiğinden, markanın kullanım biçimi ve süresi, tarafların ekonomik durumu ve manevi tazminatın amacı gözetilerek 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin ilanına karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince ve katılma yoluyla davacı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının, haksız rekabet iddiasını markanın haksız kullanımına dayandırdığı, markaların kendi özel yasası niteliğindeki 6769 sayılı Kanun hükümleriyle korunduğu ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 55 inci maddesinin 1-a fıkrasının 4 üncü bendindeki düzenleme dikkate alındığında, markanın haksız kullanımının ayrıca 6102 sayılı Kanun'a göre haksız rekabet oluşturmayacağı, davacı ön incelemeden sonra sunduğu delil dilekçesinde haksız rekabet iddiasını broşür tasarımlarının benzerliğine dayandırmış ise de, davalı vekili iddianın genişletilmesine muvafakat etmediğini açıkça beyan ettiğinden bu yöndeki iddiası istinaf aşamasında değerlendirilemeyeceğinden davacının markaya dayalı haksız rekabet iddiasının reddi gerekirken kabulünün yerinde görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2016/44562 tescil nolu markanın sadece tescilli olduğu 35. sınıftaki "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alınması için tekstil makineleri, dikiş makineleri ve bunlarla aynı işleve sahip endüstriyel robotlar, mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir) ve 37. sınıfta yer alan "sınai makinelerin ve cihazların... Bakımı ve tamiri hizmetleri" bakımından hükümsüzlüğüne, davalı adına tescilli 2016/44599 tescil nolu markanın tescilli olduğu sadece 7. sınıfta yer alan "tekstil makineleri ve bunlarla aynı işleve sahip endüstriyel robotlar.", 35. sınıfta yer alan "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için tekstil makineleri, dikiş makineleri ve bunlarla aynı işleve sahip endüstriyel robotlar. Mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" ve 37. sınıfta yer alan "sınai makinelerin ve cihazların... Bakımı ve tamiri hizmetleri" emtia ve hizmetleri bakımından hükümsüzlüğüne, sair emtialar yönünden hükümsüzlük talebinin reddine, davalıların kullandığı '...', '...', '..." ibarelerinin davacı adına olan "...", "...", "...", "...", "..." esas unsurlu markalardan doğan haklarına tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, men'ine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, bu ibarelerin imalat, satış, ambalajlama, depolama ve pazarlama dair her tür ticari kullanımının (markaların tescilli olduğu emtia sınıfları yönünden) önlenmesine, davalılara ait '...', '...', '..." ibareleri ve benzerleri dahil olmak üzere davacı adına tescilli "...", "...", "...", "...", "..." markaları ile teşkil eden etiket, kalıp, kutu, koli ambalaj, katalog, broşür, basılı evrak ve her türlü ambalaj ile tanıtım vasıtalarına el konularak imhasına, 50

...', '...', '..." ibareleri ve benzerleri dahil olmak üzere davacı adına tescilli "...", "...", "...", "...", "..." markaları ile teşkil eden etiket, kalıp, kutu, koli ambalaj, katalog, broşür, basılı evrak ve her türlü ambalaj ile tanıtım vasıtalarına el konularak imhasına, 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, haksız rekabete dayalı istemin reddine, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin ilanına karar verilmiş, karar davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaların hükümsüzlüğü, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i, ref'i ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 141 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 155 inci maddesi.

3. 6102 sayılı Kanun'un 55 inci maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 12.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8642, Karar No: 2013/6944, Tarih: 18.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/8642 E.  ,  2013/6944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, tapuya kayıtlı ve ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu muhdesatların taşınmazda mevcut olan önceki yapının tamir edilmesi ve muhdesata eklentiler yapılmak suretiyle meydana getirildiği bu haliyle yapılan harcamaların faydalı masraf niteliğinde olduğu kaldı ki kaçak yapı niteliği arz etmesi sebebiyle de tespit istemine konu edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verlmiştir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; muhtesatı meydana getiren kişiler tarafından arsa malikleri aleyhine açılacak alacak ve temliken tescil ya da böyle bir taşınmazda kat mülkiyeti kurulması istemiyle açılacak davaların sonucunda verilebilecek kabul kararı, hukuken değer verilmesi mümkün bulunmayan kaçak yapı niteliğindeki muhtesatın yasallaştırılması sonucunu doğuracağından böyle bir kararın İmar Kanunu'nun kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine aykırı olacağı kuşkusuzdur. Bu nedenlerle kaçak yapıyı meydana getiren kişi tarafından kaçak yapı nedeniyle arsa sahipleri aleyhine açılacak alacak ve temliken tescil davalarının ya da üzerinde kaçak yapı bulunan taşınmazda kat mülkiyeti kurulması istemine ilişkin davaların dinlenmesine olanak bulunmamaktadır. Ne var ki, tespit davalarının sonucunda verilecek hükmün infaz olanağının bulunmadığı, bu hükümlerle sadece bir olgunun tespit edilmiş olacağı, henüz

yıkılmayan ve bu hali ile kullanılarak yararlanılmaya devam edilen kaçak yapı niteliğindeki muhtesatın da az veya çok bir değerinin, en azından enkaz değerinin bulunacağı, ortaklığın giderilmesi davası sonucunda taşımazın üzerinde bulunan muhtesatla birlikte satılması halinde bu nitelikteki muhtesat nedeniyle satış bedelinin az veya çok artacağı, kaçak yapı niteliğinde olduğu gerekçesiyle muhtesata değer verilmemesi halinde taşınmazın satışından pay alacak olan diğer taşınmaz maliklerinin kaçak yapı niteliğindeki muhtesat nedeniyle meydana gelecek değer artışından haksız şekilde yararlanacakları ve sebepsiz zenginleşecekleri gözetildiğinde muhtesat aidiyetinin tespitine ilişkin davalarda muhtesatın kaçak yapı olup olmamasının sonuca etkisi bulunmadığının kabulü gerekir.

Az yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin davanın reddine ilişkin bu yöndeki gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Bununla birlikte iddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen ve az yukarıda yazılı diğer gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin ödenen harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın davacıdan alınmasına, 18.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

HK
Yargıtay — Esas No: 2018/831, Karar No: 2018/1814, Tarih: 04.06.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/831 E.  ,  2018/1814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükümüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, örgüte müzahir gazete ve dergiye abone olması ve çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.