muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/227, Karar No: 2025/29, Tarih: 15.01.2025

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda istikrarlı olarak suçlamayı kabul etmemesi ve tanık beyanlarının suça sürüklenen çocuğun savunmalarını doğrulaması, 09.06.2010 tarihinde genel cerrahi uzmanınca düzenlenen rapora göre katılan mağdurda, iddialarını destekleyecek darp ve cebir izi ile fiilî livata bulgusuna rastlanmaması, 24.01.2011 tarihli savcılık ifadesinde, ilk beyanının aksine yalnızca bir cinsel istismar eyleminden bahseden katılan mağdurun anlatımlarının birbiriyle ve tanık beyanlarıyla çelişmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; mahallinde ikame olunan ve tartışılan delillerin, gerekçeli/muhtemel şüphenin tamamen ortadan kaldırılması ve suça sürüklenen çocuğun müsnet suçu işlediği yönünde vicdani kanaat oluşması için yeterli olmadığı anlaşılmakla in dubio pro reo/şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince ispat edilemeyen suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ve yedi Ceza Genel Kurulu Üyesi; 14. Ceza Dairesinin 17.06.2019 tarih 5533-10034 sayılı ilamı ile derece mahkemelerinin kararlarındaki gerekçe de gözetildiğinde itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7824, Karar No: 2014/5992, Tarih: 12.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/7824 E.  ,  2014/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'in, bir sebebe dayan- mayan; sanık ...’ün, suçun sübuta ermediğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanıkların yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5985, Karar No: 2012/12894, Tarih: 10.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5985 E.  ,  2012/12894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/01/2011 tarih ve 2005/297-2011/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka ile olan kredi ilişkisi nedeniyle 30.11.1999 ile 15.01.2001 tarihleri arasında 227.070.00 TL kredi kullandığını, ancak davalı bankanın tahsil etmiş olduğu nakit ödeme ve müşteri çeklerini zamanında hesaplara aktarmayarak müvekkilinin daha fazla faiz borcu altına girmesine sebebiyet verdiğini, müvekkilinin 227.070 TL kredi ve 36.024.00 T faiz olmak üzere toplam 263.094.00 TL ödemesi gerektiği halde davalı bankanın 320.354.91 TL tahsil ederek fazladan 57.260.91 TL tahsilat yaptığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 45.000.00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kullandığı kredi borcunu ödememesi nedeniyle hakkında takip yapıldığını, ihtarnameden sonra takipten önce ödemiş olduğu bedellerin istirdatını isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının kullandığı kredi borcunu ödememesi nedeniyle hakkında takip yapıldığını, ihtarnameden sonra takipten önce ödemiş olduğu bedellerin istirdatını isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının kredi borcuna mahsuben davalı bankaya 20 adet çek teslim ettiği, bu çeklerin bir kısmının davalı bankaca tahsil edildiği bir kısmının ise karşılıksız çıktığının belirlendiği, bir kısım çeklerin ise dava açıldıktan sonra tahsil edildiği, iki adet çekin ise akibetinin tespit edilemediği, dava tarihinden sonra tahsil edilen çeklerin ise davacının dava tarihi itibariyle talepte bulunduğundan hesaplamaya dahil edilemeyeceği, davacının sunduğu internet kayıtları ile davalı banka kayıtlarının birbirinin tutmama sebebinin takasta gözüken çekin tahsil edilse ya da karşılıksız olsa bile takasta bir gün beklediği için hemen internet hesabına düşmemesinden kaynaklandığı ancak taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesinin 40. maddesine göre ihtilaf halinde banka kayıtlarının esas alınacağının belirlendiği, banka kayıtlarından fazla ödeme ve tahsilat olduğunu iddia eden davacının bu iddiasını ve çeklerin kaç adet olduğunu ve toplam miktarını, ne kadarının ödendiğini ispat etmesi gerektiği, ayrıca çek teslimine dair belge sunmadığı, tahsil edilen ve akıbeti tespit edilemeyen çeklerin keşide tarihlerinde tahsil edildiği varsayıldığında davacının 17.305.62 TL borçlu olduğu, banka kayıtlarına göre davacıya toplam 247.792.00 TL kredi kullandırıldığının anlaşıldığı, davacıya gönderilen hesap ekstrelerinin üçer aylık dönemlere ait olması nedeniyle yazılı olan faizlerin üç aya ait olup, banka kayıtlarındaki faiz miktarlarının ise tahsil gününe göre veya gecikmiş ekstreden sonraki ödeme günlerini kapsadığından davacı ekstreleri ile banka kayıtlarının farklılık oluşturmasının normal olduğu, hesaplar arasında yapılan virmanların ise davacının zararına sebep olmayacağı, dava tarihi itibariyle davacının davalıya borçlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19925, Karar No: 2014/16546, Tarih: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19925 E.  ,  2014/16546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; kurumlarına ait... plakalı aracın seyir halinde iken rögar kapağına çarpması sonucu araçta hasar meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde davalının tam kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ıslah neticesinde 12.106,92 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkil idarenin yol yapım, bakım ve onarımından sorumlu olmadığını, kapakla ilgili idarelerine herhangi bir ihbar yapılmadığını, bakım ve onarımların periyodik yapıldığını, kazanın meydana gelmesinde davacının sürücüsünün kusurlu olduğunu, hasar miktarın fahiş olduğunu ve temerrüde düşürülmediklerinden faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, 12.106,92 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 827,02 TL onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7438, Karar No: 2010/13974, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7438 E.  ,  2010/13974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin indirilmesi, birleşen dava ile de kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece esas davanın reddine, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar daha önce, iki kez davalılardan ...’ın “... Mahallesi Afşin” adresine gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğe çıkartılarak, iade edilmesi halinde aynı adrese Tebligat Yasası’nın 35.maddesi uyarınca tebliğ edilmesi için geri çevrilmişse de gereği tam olarak yerine getirilmemiş; adı geçen davalının “Kale Mahallesi Afşin” adresine mahkemenin gerekçeli kararı ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasası’nın 35.maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir.

Daha önceki geri çevirme kararında da belirtildiği üzere; Tebligat Yasası’nın 35.maddesi uyarınca tebligat yapılabilmesi için muhatabın daha önce aynı adresine usulüne uygun bir tebligat yapılması gerekir. Yukarıda bahsedilen “Kale Mahallesi Afşin” adresine daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmadığı için gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin yöntemine uygun tebliğ edildiğinden söz edilemez.

Bu sebeple, davalı ...’ın daha önce usulüne uygun tebligat yapılan “... Mahallesi Afşin” adresine gerekçeli karar ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğe çıkartılmalı, tebligatın iade edilmesi halinde yine aynı adrese Tebligat Yasası’nın 35.maddesi uyarınca gerekli tebligat yapılarak temyiz ve cevap sürelerinin dolmasının beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1831, Karar No: 2011/3019, Tarih: 16.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1831 E.  ,  2011/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,SINIR TESPİTİ VE TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaş olduğu 516, 517 ve 530 parsel sayılı taşınmazlar içinde yeralan toplam 25 adet ağacını, komşu parsel maliki olan davalının keserek taşınmazına müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, sınır tespiti ve tazminat isteğinde bulunmuş, keşif sırasında 530 parsele ilişkin isteğinden vazgeçmiştir.

Davalı, çekişme konusu ağaçları kesmediğini, kimin kestiğini bilmediğini, kendi taşınmazı içerisinden elektrik tellerine değen iki ağaç kestiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu ağaçları davalının kestiği gerekçesi ile muarazanın önlenmesine, tazminat isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 200,67 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16148, Karar No: 2015/12819, Tarih: 11.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16148 E.  ,  2015/12819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/464-2014/330

Davacı O.. G.. M.. vekili Avukat M..E.. D..tarafından, davalı A.. D.. aleyhine 06/11/2013 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı O.. M.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4086, Karar No: 2020/6749, Tarih: 22.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4086 E.  ,  2020/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması - Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.12.2020 günü temyiz eden davacı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf davalı Vakıfbank vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Davacı ...'nun mazeretine ilişkin dilekçe sunduğu görüldü. Vekilleri bulunduğudun ileri sürdüğü mazeret yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.050 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı bankaya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 22.12.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/2428, Karar No: 2018/7838, Tarih: 04.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2428 E.  ,  2018/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki....... İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik ....kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik ..... kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ....... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle

./..

-2-

kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ....... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek......e Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece .. Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı .......eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .......... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı.....17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

./..

-3-

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

./..

-3-

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2014/7868, Karar No: 2014/14600, Tarih: 12.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/7868 E.  ,  2014/14600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın bir nedene dayan- mayan; sanık ... müdafiinin ise, eksik inceleme yapıldığına, sanığın kusuru- nun bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezaları toplanarak, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Ted- birlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün 51. maddesine aykırı olarak hükmün kesinleşmesin- den sonra tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden TCK.nun 52/4 madde ve fıkrasının uygulandığı bölümde yer alan ''toplan 6500 TL adli para cezasının'' ibaresi çıkartılıp yerine ''adli para cezasının'' yazılması ve ''hükmün kesileşmesinden sonra'' ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.