muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/302, Karar No: 2019/1686, Tarih: 19.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/302 E.  ,  2019/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde

a)İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 30.01.2008 tarihli VDENR-2009-1588/4 sayılı Vergi tekniği raporunda sanığın yetkilisi olduğu ... Kırtasiye Mamulleri San. Tic. Ltd. Şti. ile ilgili olarak yapılan incelemelerde; şirketin en son 2006 yılının haziran ayında matrahlı KDV beyannamesi verdiği, 2007 takvim yılında fatura düzenlediğine dair herhangi bir tespitte bulunulmadığı anlaşılmasına rağmen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraati, yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b)Kabule göre de: 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5546, Karar No: 2023/5111, Tarih: 13.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5546 E.  ,  2023/5111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1143 E., 2015/5 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2015 tarihli ve 2014/1143 Esas, 2015/5 Karar sayılı kararı ile sanığın, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi ile aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın hatalı olduğuna ve bozulması gerektiğine, mağdurenin yaşından büyük göründüğüne ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın hatalı olduğuna ve bozulması gerektiğine, mağdurenin yaşından büyük göründüğüne ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme Kabulü

Mahkemece "27/12/1999 doğumlu 15 yaşını bitirmemiş mağdure ... ile 23/03/1999 doğumlu 15 yaşını bitirmiş ... ... ...'nun ... Meslek Lisesinde 10 sınıfta öğrenci oldukları, 26/11/2014 tarihinde mağdurelerin birlikte okuldan çıkıp ... parkına gittikleri, bir müddet sonra olay yerine ... ...'ın sevgilisi tanık ... ...'ın geldiği, daha sonra ... ...'ın arkadaşı sanık ...'un da geldiği, hep birlikte başka bir parka gittikleri, ...'ın ...'ya 'aşkım, bebeğim' şeklinde hitap edip şakalaştığı, parka oturulduğu sırada ...'un ...'nın belinden tutup havaya kaldırıp kucakladığı, daha sonra birlikte oturdukları sırada ...'un cep telefonunu ... ...'a vererek fotoğraflarının çekilmesini istediği, dosya içerisinden de görüleceği üzere ...'nın ...'un bir omzuna elini atarak samimi pozlar verdiği, iki pozda ise yüzünü sağa sola çevirmek suretiyle fotoğraflarının ailesi ve yakınlarının geçmesinden endişe ettiği, ... ...'ın ...'nın bu tutumundan dolayı daha fazla fotoğraf çekmediği, daha sonra hep birlikte ... İlköğretim Okulunun bahçesine gittikleri, ...'ın mağdure ...'nın yanına oturup iki kolu ile sıkıştırdığı, dudağından öptüğü, hep birlikte yeniden ... parkına gittikleri, ertesi gün ...'ın ...'yi arayarak parka gelmesini istediği, ...'nın okula geldiğinde ...'ye ...'ın buluşmak istediğini anlattığı, mağdurelerin çantalarını da alarak ... parkına gittikleri, ... ... ve ...'ın da geldikleri, ...'ın ...'yı öptüğü, bir müddet sonra ...'nın bir yakının motorbisiklet ile parkın önünden geçtiği, ...'nın görüldüğünü sanarak eve gitmeyelim dediği, ...'un elektrikli bisikletine bindikleri, ...'un dayısı ...'ın 5-6 km uzaklıktaki evine gittikleri, evin iki katlı müstakil bir ev olduğu, bir müddet sonra ...'un evden ayrıldığı, mağdurelerin uyumadığı, bir ara ...'ın mağdure ...'nin cep telefonunu alarak içindeki kartı çıkartıp kırdığı, mağdurelerin ailesinde de kızlarına ulaşmaya çalıştıkları, mağdure yakınlarının ... ...'a ulaştıkları, ... ...'ın mağdurelerin ... ile gittiğini söylediklerinde ... ile karakolda buluştukları, tüm sıkıştırmalara rağmen mağdureleri götürdüğünü öncelikle kabul etmediği, saat 04.00 sularında mağdureleri ...'ın evine götürdüğünü anlattığı, polislerin ... ile birlikte ...'ın evine gittikleri, kapıyı çaldıklarında mağdurelerin iki katlı evin camına çıkıp çantaları ile birlikte aşağı atladıkları, boş araziyeye doğru kaçtıkları, polislerin mağdurelerin arka camdan kaçtıklarını görünce arkaya dolanıp mağdureleri yakaladığı, mağdureler ... ve ...'ın Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin raporuna göre atlama sırasında sıyrıklar oluşacak ve 'BTM ile giderilebilir' şekilde yaralandıkları anlaşılmakla...

...Mağdure ...'nin tüm aşamalardaki birbiri ile tutarlı anlatımına göre sanık ...'ın mağdure ...'yı iki farklı zamanda ve yerde öptüğü, kucakladığı anlaşıldığından TCK 103/1-3,43/1 maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği kanaatine varılmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığa atılı eylemin kabul ediliş şekli nazara alınıp çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturup oluşturmadığı konusunda değerlendirme yapılması lüzumu ile anılan suçu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenle Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2015 tarihli ve 2014/1143 Esas, 2015/5 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5023, Karar No: 2017/3451, Tarih: 30.03.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/5023 E.  ,  2017/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Aracında ruhsatsız tabanca ve bıçak çıkan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca, en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, iki ayrı suç kabulü ile hem tabanca taşımaktan, hemde bıçak taşımaktan hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5452, Karar No: 2013/13154, Tarih: 11.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5452 E.  ,  2013/13154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Müteahhitiliği Tic.ve San A.Ş. Vekili Av.

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Davacı, kullandığı taş kırma makinesine toprak yapışması nedeniyle işverenin kendisine hakarette bulunup tokat attığını ,bu nedenle haklı nedenle sözleşmeyi feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kendi kontrolünde olan 2.000.000 TL değerinde bulunan makineye kum yüklenmesi nedeniyle zarar gördüğünü ve bu olay nedeniyle işverenin kesinlikle hakaret ve tokat eyleminde bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının uzun süredir çalışması nedeniyle kendiliğinden işi bırakmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, işçinin kendisine hakarette bulunulması nedeniyle iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Yasasının 24/2-b maddesi uyarınca haklı olarak feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, ve diğer işçilik alacaklarına da ispatladığından taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı davalı işyerinde taş kırma makinesi operatörü olarak sabah 06.00’dan gece iş bitene kadar çalıştığını ancak fazla mesai alacağının ödenmediğini belirtmiştir. Davalı yapılan işin süreklilik arz etmediğini belirterek fazla mesai alacağının olmadığını savunmuştur. Davacı tanıkları benzer nitelikteki beyanlarında çalışmanın sabah 07.00 başlayıp 19.00’a kadar sürdüğü , bazen bu saatten sonrada çalışmanın devam ettiğini belirtmişlerdir. Davalı tanığı ..., mesainin yazın 07.30-19.00 saatleri arası olduğu, kışın ise 07.00-17.00 arası olduğunu belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının 6 gün boyunca 07.00-19.00 saatleri arası çalışmasının olduğu kabul edilmiştir. Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere davacı, işveren yol ihalesi aldığı zaman şantiyede , diğer zamanlarda ise işverenin taş ocağında çalışmaktadır. Yapılan işin niteliği göz önüne alındığında davacının yaz ve kış mevsiminde aynı saatlerde çalıştığının kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır. Kış mevsiminde hava şartları nedeniyle çalışmanın daha erken biteceğinin kabulü gerekecektir.

Yapılacak iş; davacının yaz ve kış mevsimindeki çalışma saatleri konusunda gerekirse taraf tanıklarına da tekrar dinleyerek oluşacak sonuca göre bir karar vermektir. Bu husus değerlendirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2697, Karar No: 2012/48660, Tarih: 19.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/2697 E.  ,  2012/48660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Katılan sanık ...'nın kendisi hakkında hakaret suçundan; katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince karar tarihinde 2.000,00 liraya kadar olan hükümlerin temyizi mümkün olmadığından ... hakkında hakaret suçundan verilen 1.740,00 TL; ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen 1.500,00 TL adli para cezalarına yönelik temyiz istemlerinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II - Üst C.Savcısının, katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin suç niteliğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelenmede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Kemaliye ARAS EDAŞ İşletme Şefliği'nde elektrik teknisyeni olarak çalışan katılan sanık ...'un, 5237 sayılı TCK.nun 6. maddesine göre kamu görevlisi olduğu ve adı geçene karşı işlenen hakaret suçunda temel cezanın aynı kanunun 125/3-a maddesi uygulanmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılan sanık ...'un tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan ... ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı; kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan katılan sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6'ncı fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “Dava konusu olayda sanıkların birbirinin maddi ve manevi zararını gidermediği anlaşıldığından sanıklar hakkında şartları oluşmadığından” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3156, Karar No: 2023/4088, Tarih: 20.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/3156 E.  ,  2023/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, tehlike ve tesis sahibinin sorumluluğuna ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1320, Karar No: 2016/2094, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1320 E.  ,  2016/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2015 tarihli ve 2014/120 esas, 2015/156 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2015/548-409 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/881 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.