muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10812, Karar No: 2013/16910, Tarih: 24.09.2013

Buna göre, evlilik ödeneği alabilmek için Kurumdan ölüm aylığı almak ve buna ilişkin şartları kaybetmemiş olmak gerekir. 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi aylık bağlanamayacak ve bağlanan aylıkların kesileceği halleri düzenlemiştir. Anılan maddenin ikinci fıkrasında; “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa’nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgâh senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; davacının boşandığı eşiyle fiili olarak birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yapılmadığı görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20094, Karar No: 2009/445, Tarih: 15.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/20094 E.  ,  2009/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 03.04.2008 tarih, 4111/6698 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,40.TL para cezasının ve 28,90.TL. karar düzeltme harcının mahsubuna bakiye 3,40.TL harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına,15/01/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4053, Karar No: 2016/2725, Tarih: 23.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4053 E.  ,  2016/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Suç Tarihi :23.08.2013

Hüküm :TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Tebliğnamedeki düşünce :Onama

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın saat 20:46 sıralarında idaresindeki (13-14 ton asfalt yapımında kullanılan malzeme yüklü) kamyon ile tek yönlü, çift şeritli, 7 m genişliğindeki, aydınlatması bulunmayan, meskun mahal dışı, yağan yağmur nedeniyle ıslak zeminli, 110 km hız sınırı uygulanan yolun sağ şeridinde, beyanına göre; 60-70 km hızla seyrettiği bir sırada, karşı yönden seyredip, soluna dönerek yolun diğer tarafındaki petrol istasyonuna girmek üzere, duraklamaksızın şeridine giren B... A... idaresindeki araca çarpması, bu aracı yolun diğer bölümüne doğru 38 m ileri savurması ve seyir istikametine doğru 47 m ileride duruşa geçmesi sonucu B... A... ile aracındaki ...’nin ölümlerine, kendisinden şikayetçi olmayan ...’nin yaşamsal tehlike geçirip, kemik kırıkları oluşacak derecede ve ...’nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmalarına neden olduğu olayın yargılaması sonunda sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, dosya içindeki olay anını gösteren CD içindeki CAM16 kodlu görüntünün heyetçe izlenmesinde; olayın, ölenin seyrettiği bölünmüş yoldan, karşı yol bölümünü kontrol etmeksizin dikkatsizce ve duraklamaksızın soluna dönüp, sanığın seyir şeridine girdiği anda gerçekleştiğinin, kazanın gerçekleşmemesi bakımından sanığın alabileceği herhangi bir tedbir bulunmadığının anlaşılmasına göre, atfı kabil kusuru bulunmayan sanığın beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Tali kusurlu olduğu kabul edilen, hakkında sadece ...’nin ölümü nedeni ile şikayetçi olunan sabıkasız sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının “suçun işlenmesindeki özellikler” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan, dosya kapsamına da uygun düşmeyen gerekçe ile adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2193, Karar No: 2012/3060, Tarih: 16.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/2193 E.  ,  2012/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

01/11/1989 doğumlu olup onsekiz yaşını doldurmamış olan mağdur ... 'a mahkemenin 22/06/2007 günlü tensip kararı ile vekil görevlendirilmesi istemi üzerine ... Baro Başkanlığı tarafından 12/07/2007 günlü cevabi yazı ile Av. ...'in mağdur vekili olarak görevlendirildiği, vekilin dosya arasında hakim havalesi bulunmayan 04/10/2007 günlü dilekçe ile Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/23 esas sayılı dosyadaki duruşması nedeniyle mesleki mazeret bildirdiği ve bu sebeple duruşmanın başka bir güne ertelenmesini talep ettiği halde mazeret konusunda bir karar verilmeden aynı gün yargılamanın sonuçlandırılması suretiyle magdura kamu davasına katılma hakkı tanınmayarak CMUK'nun 234 ve 238. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve mağdur ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9593, Karar No: 2024/6963, Tarih: 04.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/9593 E.  ,  2024/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1010 E., 2022/1396 K.

DAVALILAR : 1-Birgün Yayıncılık ve İletişim Tic A.Ş.

DAVA TARİHİ : 26.01.2017

HÜKÜM/KARAR : Direnme ile Davanın Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH : 29.12.2017

SAYISI : 2017/37 E., 2017/534 K.

Taraflar arasındaki basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve kararın yayınlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarı yönünden davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraflarca temyiz edilmesi üzerine; Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar yararına bozulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince, Daire bozma ilamına karşı direnilmesine ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi direnme kararı davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın yönetim kurulu başkanı olduğu Birgün Gazetesi’nin 19.02.2014 ve 27.02.2014 tarihli nüshalarında müvekkili hakkında hukuka aykırı haberler yapıldığını, yapılan haberler sebebiyle tekzip metninin yayınlanmasına dair mahkeme kararına istinaden 30.01.2015 tarihinde cevap ve düzeltme metninin yayınlandığı ve tekzipe konu haberlere de atıf yapılarak aynı tarihli gazetede dava konusu yapılan yeni bir yazı içeriği ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğratıldığını, dava konusu 30.01.2015 tarihli yayın nedeniyle ceza yargılaması neticesinde davalı ... ve dava dışı yazı işleri müdürü hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verildiğini ve kesinleştiğini, dava konusu yazıda kullanılan söz ve ifadelerin ifade ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ve kararın en yüksek tirajlı iki gazetede yayınlanması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yazının davacı ve dava dışı bir takım kişiler hakkında yürütülen ceza soruşturmasına konu fezlekelere dayanılarak kaleme alındığını, müvekkili ... hakkında dava konusu yayın nedeniyle verilen mahkumiyet kararının henüz kesinleşmediğini, 17-25 Aralık soruşturmasına konu ses kayıtlarının yayın tarihinde gündemde olduğunu, dava konusu yazının güncel olduğunu, kişilik haklarına saldırı olmadığını, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu Birgün Gazetesinde yayınlanan yazıda özle biçim arasındaki dengenin korunmadığı, subjektif nitelikteki değerlendirmelere yer verildiği, yazının basın ve ifade özgürlüğü sınırları içerisinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın 31.05.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.02.2019 tarihli 2018/700 Esas 2019/290 Karar sayılı ilamı ile dava konusu yazıda, davacının soyguncu olduğuna, suç üstü yakalandığına ve örgüt yöneticisi olduğuna dair olgu isnadı taşıyan ifadelerin bulunduğu, tekzip kararına rağmen aynı suçlamalarda ısrar edildiği, yayının büyük puntolarla ilk sayfayı tamamen kaplayacak şekilde yapıldığı, saldırının ulusal düzeyde dağıtımı yapılan gazete yoluyla yapılması nedeniyle ulaştığı kitle, yarattığı etki, tarafların ekonomik ve sosyal durumları değerlendirilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın 31.05.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan tahsiline, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 24.02.2022 tarih ve 2021/1265 Esas, 2022/3293 Karar sayılı ilamıyla "... davaya konu haber sebebiyle İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/120 esas sayılı dosyası ile hakaret suçundan ceza yargılaması yapılarak sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verildiği, istinaf kanun yolundan geçmek suretiyle kesinleşmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 24.02.2022 tarih ve 2021/1265 Esas, 2022/3293 Karar sayılı ilamıyla "... davaya konu haber sebebiyle İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/120 esas sayılı dosyası ile hakaret suçundan ceza yargılaması yapılarak sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verildiği, istinaf kanun yolundan geçmek suretiyle kesinleşmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 6098 sayılı TBK'nın 74. maddesi (818 sayılı BK'nın 53. maddesi) uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul edilmektedir. Bu kapsamda, bahsi geçen yasal düzenleme ve basın özgürlüğü hakkında yukarıda yapılan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde, davaya konu haber içeriğinde kullanılan söz ve ifadelerin kişilik haklarına saldırı teşkil edecek nitelikte olmaması ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerekirken davaya konu haber içeriği bakımından kesinleşmiş mahkumiyet kararı nazara alınarak BK 74. madde gereğince maddi vakıanın hukuk hakimini bağlayacağı da açıktır.

Şu halde; mahkemece davaya konu haber içeriğinin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilerek kişilik haklarına saldırı teşkil eden eylem olmadığı ve fakat ceza mahkemesince maddi vakıa tespiti ile hukuk hakiminin de bağlı olacağı dikkate alınarak olayın gerçekleşme biçimi, davalıların konumu ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarı fazla olmuştur. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir..." gerekçesiyle kararın davalılar bozulmasına, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile önceki karar gerekçeleri tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile önceki karar gerekçeleri tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dışı hukuka aykırı yayınlar nedeniyle verilen tekzip kararı üzerine davalı tarafça saldırı oluşturacak yeni bir yazının yayınlandığını, saldırının bu şekilde sürdürüldüğünü, talep gibi 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiğinde davalılar yönünden caydırıcı olacağını, kısmen kabul kararı verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkili hakkında " rüşvetçi, soyguncu, suç üstü yakalandığı" şeklindeki isnatlar yönünden verilen tazminatın yeterli olmadığını, davalı ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiğini, saldırının ağırlığı ve toplumda oluşan olumsuz kanının değerlendirilmesi gerektiğini, kasıtlı olarak müvekkilinin karalanmaya çalışıldığını, hukuka aykırı montaj niteliğindeki ses kayıtlarına dayanılmasının saldırının ağırlığını artırdığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; Dairenin bozma kararı usul ve yasaya uygun olduğundan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini, dava konusu yazıya konu olan ceza soruşturma dosyası getirtilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacı hakkındaki fezleke ve soruşturma dosyasına delil olarak dayanılmasına rağmen delilleri toplanmadan karar verildiğini, davacı hakkında 17-25 Aralık soruşturmaları nedeniyle takipsizlik kararı verilmesinin eldeki dosyada hukuk hakimini bağlamayacağını, 17-25 Aralık soruşturmasına konu ses kayıtlarının yayın tarihinde gündemde olduğunu, dava konusu yazının güncel olduğu, kişilik haklarına saldırı olmadığını, yazının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, direnme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ...'ın yönetim kurulu başkanı olduğu Birgün Gazetesi’nde 30.01.2015 tarihinde yayınlanan yazı nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve kararın yayınlanması talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3 üncü maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.