muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/44, Karar No: 2024/2518, Tarih: 06.03.2024

Mahkemece Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi aracılığı ile aldırılan kusur durumuna ilişkin 24.04.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre ise davaya ve birleşen davaya konu trafik kazasının meydana gelmesinde araç sürücüsü ve işletenin ayrı ayrı %50 oranında kusurlu oldukları bildirilmiştir.

Dosyaya celp edilen Hilvan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/49 Esas sayılı dava dosyası, Hilvan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/89 sayılı soruşturma dosyasında aldırılan bilirkişi raporları ile mahkemece alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden kusur durumuna ilişkin rapor aldırılmış, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin kusur durumuna ilişkin 31.05.2019 tarihli bilirkişi raporuna göre davaya konu trafik kazasının oluşumunda dava dışı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu, kazanın salt istiap haddine aykırı yük ve yolcu taşınmasından kaynaklanmadığı bildirilmiştir.

O halde mahkemece; bu dosya ve ilgili Hilvan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/49 Esas sayılı dava dosyası, Hilvan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/89 sayılı soruşturma dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirilip kazanın oluşumunda istiap haddinin aşılmasının kazaya etkisinin değerlendirildiği ve raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek İTÜ öğretim üyelerinden seçilecek uzman bilirkişi kurulundan, önceki raporların da irdelendiği, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

2.Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA

2- İlk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3- Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20139, Karar No: 2013/30284, Tarih: 05.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/20139 E.  ,  2013/30284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı emlakçı olduğunu, davalı ile 20.11.2010 tarihli aracılık sözleşmesi imzalandığını, ancak davalının kendisini devre dışı bırakarak 05.04.2011 tarihinde taşınmazı satın aldığını, komisyon ücretini ödemediğini, tahsili için başlatılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, komisyon alacağının tahsili için davacı emlakçı tarafından davalı aleyhine başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı, takibe dayanak sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını savunmuştur. Mahkemece aldırılan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik ve Grafoloji İhtisas Dairesi’nin 18.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda, 20.11.2010 tarihli “Alıcı/Kiralayıcı Temsil Yetkisi Sözleşmesinde” davalı ...' e atfen atılı imza ile ...'in mukayese imzaları arasında tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından farklılıklar saptandığının, söz konusu imzanın mevcut mukayese imzalarına kıyasla ...' in eli ürünü olmadığının bildirildiği görülmüştür. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak sözleşmede bulunan imzanın davalıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, bilirkişi raporuna itirazında özetle, bilirkişi raporunda karşılaştırılan imzalara ilişkin resimlerin bulunmadığını, soyut ifadelerle sonuca varıldığını ve raporun denetime elverişli olmadığını belirtmiştir. Bilirkişi raporlarının taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olması gerekir. Adli Tıp Kurumu imza incelemesi konusunda son merci de değildir. Bu durumda mahkemece, Polis kriminal Labaratuvarından yeni bir rapor aldırılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön göz ardı edilerek eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA,2.bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 5.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25474, Karar No: 2015/14587, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25474 E.  ,  2015/14587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2014

NUMARASI : 2013/519-2014/274

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39431, Karar No: 2014/42045, Tarih: 30.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/39431 E.  ,  2014/42045 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26/11/2013 tarih ve 2013/397-479 sayılı hükmün Dairenin 09.06.2014 tarih ve 2014/15138-18053 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, ... Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, 84 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 15.343TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 13.704TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 13.704TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; verilen karar, davalının temyizi üzerine Dairemizce onanmış; davalı, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı 2014/39431-42045

sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi 2014/39431-42045

gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olduğundan, davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin onama ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme taleplerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin KABULÜNE, Dairemizin 9.6.2014 gün, 2014/15138-18053 sayılı “onama” kararının kaldırılmasına, hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davalının diğer karar düzeltme taleplerinin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5491, Karar No: 2022/13426, Tarih: 27.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5491 E.  ,  2022/13426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Sanıklar ... ile ...'ın yetkilisi oldukları şirkete ait 2010, 2011 ve 2012 yıllarına ait defter ve belgelerin Vergi Denetim Kurulu Anadolu Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı tarafından yapılan incelemesinde; mükellef kurumun aktifine kayıtlı hiçbir taşıt olmadığı, işçi çalıştırdığına dair beyanın bulunmadığı, fatura aldığı ve fatura düzenlediği firmaların tamamına yakın hakkında sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma yönünde olumsuz tespitin olduğu, mükellef kurumun sattığını bildirdiği emtia veya hizmet tutarının alışlarına göre gerçekle örtüşmeyecek derecede fazla olduğu, mükellef kurumun fatura düzenlediği iki firma ile yapılan karşıt incelemede mükellef kurum hakkında olumsuz durumun mevcut olduğu, mükellef kurumun gerçek bir ticaret faaliyeti olmaksızın münhasıran sahte belge düzenleme amacı ile mükellefe tesis ettirildiğinin anlaşıldığı, şirketin muhasebecisi olan sanık ...'in ise sahte fatura düzenlediğini bilmesine rağmen şirkete ait beyannameleri internet yolu ile vergi dairesine göndererek ve sahte belge düzenleme fiilinden maddi menfaat temin etmeksizin 2010, 2011 ve 2012 yıllarında eylemlere iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ...'ın savunmasında 2010 yılında muhasebeci ...'a iş için başvurduğunu, kendisinden sigorta için bir takım belgeler istendiğini, bunları tamamlayıp verdiğini, ancak şirketin kurmadığını ve sigortasının da başlamadığını öğrenince notere gidip istifa belgesi düzenlediğini, fatura düzenlemediğini, haberi olmadan şirket yetkilisi yapıldığını beyan etmesi, sanık ...'in savunmasında mali müşavir olduğunu, diğer sanıkların yetkilisi olduğu ... Petrol Ürünleri Ltd. Şirketi'nin kuruluşunu kendisinin yaptığını, daha sonra da kendisine gönderilen muhasebe bilgileri doğrultusunda beyannamelerini düzenlediğini, bu şirketin gerçek ticari faaliyeti olup olmadığını bilemeyeceğini çünkü çok sayıda bu şekilde mükellefinin olduğunu, onların iş yerlerinde çalışmadığını, büroya getirilen bilgi ve belgeler doğrultusunda beyannameleri ve diğer muhasebe evraklarını tanzim edip ilgili kurumlara göndermekle yükümlü olduğunu, bunun dışında başka bir ilgi ve bilgisinin olmadığını beyan etmesi, sanık ...'ın ise eskiden sokakta yaşadığını, ... tren garında tanıştığı ... isimli bir ağabeyinin zaman zaman kendisine yardımcı olduğunu, bir gün kendisini alarak Altunizade de bir noter'e götürdüğünü, bir şirket kurulacağını söylediğini, kendisinden de imza atmasını istediğini, "bu şirket çalışacak sende bir şeyler kazanırsın" dediğini, bu şekilde üzerine bir şirket kurulduğunu bildiğini ancak bu şirketin ne iş yaptığını ne alıp sattığını bilmediğini, ... isimli şahsın açık kimlik bilgilerini de bilmediğini, diğer sanıkları tanımadığını, şuan bir kahvehanede çalıştığını, o yıllardan beri ... ile de görüşmediğini, onu bir daha hiç görmediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Faturaları kullanan mükelleflerden ya da bağlı bulundukları vergi dairelerinden temin edilecek faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, sanık ... yönünden ayrıca adı geçen şirket yetkilisi olarak kiminle sözleşme yaptığının, savunmasında belirttiği şekilde kendisine faturaları getiren kişinin kim olduğunun sorulması, beyan etmesi halinde ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya adı bildirilmesi halinde bu kişiye ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve ismi bildirilen kişiye de ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucunda beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

3)Kabule göre;

a)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

b)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ...'ın ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15149, Karar No: 2015/20790, Tarih: 22.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/15149 E.  ,  2015/20790 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 4.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2015

NUMARASI : 2014/1562-2015/803

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların Ankara 8.Aile Makhemesi'nin 20.03.2013 tarihinde kesinleşen, 2011/810 esas 2012/409 karar sayılı ilamı ile boşandıkları, müşterek çocuğun velayetinin davalıya verildiğini ve müşterek çocuk için aylık 300 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, ancak müşterek çocuk Elif'in gerek yargılama sırasında gerekse de boşanma davası sonuçlandıktan sonra davacı babası ve babaannesi ile birlikte yaşadığını belirterek; müşterek çocuğa velayeten davalıya yapılmış nafaka ödemelerinden fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10.500 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açılmış olması nedeniyle öncelikle usulden reddi gerektiğini, bununla birlikte müşterek çocuğun velayetinin davacı müvekkiline verildiğini ve çocuğun davalı annesi ile yaşamasına karşın, boşanma sürecinden etkilenmemesi için davacı babası ve dava dışı babaannesi ile sürekli görüştürüldüğünü, müşterek çocuğun okul ihtiyaçlarının ise müvekkilinin hiçbir talebi olmamasına rağmen babaannesi tarafından karşılandığını belirterek davanın esastan da reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında görülen boşanma davası ile müşterek çocuğun velayeti davalı anneye verilmiş olmasına karşın çocuğun haftanın beş günü babaannesi ile yaşadığı ve yalnızca hafta sonları annesinin yanına gittiği, davalı annenin müşterek çocuğa fiilen bakamadığı günler için aldığı nafakayı sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade etmekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kesmen kabulüne ve 6.000 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kabule göre, konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda vekalet ücreti, nispi tarifeye göre hesaplanır. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.

Kabule göre, konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda vekalet ücreti, nispi tarifeye göre hesaplanır. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.

Somut olayda mahkemece davanın kısmen kabul-kısmen reddine karar verildiği ve davalı da kendisini bir vekil ile temsil ettirdiği halde, reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yagılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak "davalı taraf kendisini bir vekil ile temsil ettirmiş olduğundan yürürlükte bulunan AAÜT gereğince belirlenen 1.500 TL vekalet ücretinin davacıda alınarak davalıya verilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.