muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5422, Karar No: 2023/99, Tarih: 10.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/5422 E.  ,  2023/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23/11/2020 tarihli ve 2020/181 Esas, 2020/77 Karar sayılı hükmü ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2021/169 Esas, 2021/242 Karar sayılı hükmü ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan resen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Hükmün gerekçesiz ve hukuka aykırı olduğuna,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Sanık hakkında zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanmaması gerektiğine,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde uyuşturucu satıldığı yönünde alınan istihbari bilgi sonrasında yapılan fiziki takipte ikamete girip çıkan ve haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ..., ... ve ...'nun suça konu uyuşturucularla birlikte yakalandıkları, usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada şeffaf poşette

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde uyuşturucu satıldığı yönünde alınan istihbari bilgi sonrasında yapılan fiziki takipte ikamete girip çıkan ve haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ..., ... ve ...'nun suça konu uyuşturucularla birlikte yakalandıkları, usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada şeffaf poşette

sentetik kannabioid uyuşturucu maddesinin ele geçmesi, tanıkların sanığın ikametine girerek uyuşturucu madde aldıklarına dair fiziki takibe ilişkin kolluk tutanağı, fiziki takibi gerçekleştiren tutanak mümzi tanık beyanları, tanıklarda ele geçen uyuşturucu maddelerin sanığın evinde bulunan uyuşturucu madde ile aynı cins olması, tanık ...'da ele geçen uyuşturucu maddenin sarılı olduğu kağıt parçasının devamı niteliğindeki kağıdın sanığın ikametinde ele geçmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün müsadereye ilişkin uygulama maddesinin yanlış yazılması ve suça konu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmemesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın ikamet ettiği adreste uyuşturucu madde satıldığı yönünde gelen istihbari bilgi sonrasında ikamete girip çıkan ve haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ..., ... ve ...'nun suça konu uyuşturucularla birlikte yakalandıkları, usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada kullanım sınırının üzerinde kalacak miktarda sentetik kannabioid uyuşturucu maddesinin ele geçtiği ve İlk Derece Mahkemesince sanığın farklı zamanlarda 3 ayrı tanığa uyuşturucu madde satışını gerçekleştirmiş olması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğu anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17/02/2021 tarihli ve 2021/169 Esas, 2021/242 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10/01/2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3581, Karar No: 2017/4926, Tarih: 03.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/3581 E.  ,  2017/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : CMK.nun 223/2-e maddesi gereği beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi Hazinenin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi Hazine vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 03.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12883, Karar No: 2023/6524, Tarih: 19.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12883 E.  ,  2023/6524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/300 E., 2016/38 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.10.2015 tarihli ve 2015/2442 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/300 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.03.2020 tarihli ve 14 - 2016/91433 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle dosya kapsamına göre mağdurenin babası ile suça sürüklenen çocuğun babasının görüşmediklerine, aile arası gerginliğin mahkemece dikkate alınmadığına, duruşmada da şikayetçi olmayan mağdurenin annesinin duruşma sonrası dosyaya sunduğu dilekçeyle aralarında husumet olduğunu belirttiğine, aile arasındaki husumetin suça sürüklenen çocuğa yansıtıldığına, suça sürüklenen çocuğun bu suçu işlemediğinin açıkça ifade edildiğine, yetersiz ve eksik incelemeyle değerlendirme yapıldığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda erteleme hükümlerinin kanuna ve hakkaniyete aykırı olarak uygulanmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hapis kararlarının bozulması taleplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamına göre, mağdure ile suça sürüklenen çocuğun teyze çocukları oldukları, aynı apartmanda altlı üstlü dairelerde oturdukları, suça sürüklenen çocuğun 2015 yılının Haziran veya Temmuz ayı içerisinde bir tarihte Ramazan bayramından önce teyzesinin kızı olan ve evlerine misafir olarak gelen mağdureyi yatak odasına götürüp yatak odasının kapısını kilitleyerek mağdurenin anüs bölgesine cinsel organını sürttüğü, yine belirtilen tarih aralığında başka bir günde evlerine misafir olarak gelen mağdureyi bilgisayar odasına alıp odanın kapısını kilitledikten sonra cinsel organını mağdurenin anüs bölgesine sürttüğü olayda, adli tıp uzmanınca düzenlenen 13.08.2015 tarihli rapor içeriği, mağdurenin tüm aşamalarda değişmeyen çelişkisiz beyanları, psikolog ve adli görüşmecinin mağdurenin olayı saptırmadan gerçek bir şekilde aktardığı şeklindeki beyanları gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun savunmasının inandırıcı olmadığı ve mağdurenin yaşı dikkate alınarak kurgu yapması mümkün görülmeyerek mağdurenin beyanlarına üstünlük tanınması gerektiği gerekçeleriyle suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında suç adının "Çocuğun cinsel istismarı" yerine "Çocuğun nitelikli cinsel istismarı" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde eleştiri nedeni dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun cinsel istismar eylemi dışında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine göre onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/300 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/300 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/157, Karar No: 2020/4019, Tarih: 12.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/157 E.  ,  2020/4019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08.07.2019 tarih ve 2019/41 E. - 2019/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı kurum vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılar adına tescilli "KALE" ve "KL" ibareli markaların bulunduğunu, "KALE" markasının tanınmış marka olarak kabul edildiğini, tanınmış markaların mutlak tescil engelleri arasında sayıldığını, davalının 2014/17505 sayılı "KLL" ibareli marka başvurusunun kendi markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, Türk Patent nezdinde yaptıkları itirazın kısmen kabul edildiğini, ancak başvuru konusu diğer mal ve hizmetlerin de benzer olduğunu belirterek; davalı Türk Patent YİDK'nın 2015-M-7516 sayılı kararının iptalini ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı Türk Patent vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, ilk olarak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacılar vekili ve davalı Kurum vekilinin kararı istinaf etmeleri üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince incelenerek, tarafların istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, akabinde anılan karar yine davacılar vekili ve davalı Kurum vekilince temyiz edilmekle Dairemizin 2017/2167 E.- 2018/7673 K. sayılı ilamıyla bozulmuş olup; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; taraf marka işaretleri arasında dava konusu markanın 35.sınıfında yer alan "metalden mamul kapılar ve pencereler, kepenkler, jaluziler, bunların kasaları ve aksamları" emtiaları yönünden görsel ve sescil olarak aralarında yüksek benzerlik olduğu, davacılar adına tescilli "KA-LE" ve "KALE" ibaresi ile davalı markası "KLL" ibaresi arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibas oluştuğu, bu emtialar dışında kalanlar yönünden ise Dairemizin bozma ilamında da belirtildiği şekilde 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinde düzenlenen "yapılan marka başvurusu, diğer tarafın tanınmışlığından haksız yarar sağlanabileceği, itibarına zarar verebileceği veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği” ihtimali karşısında davalının marka başvurusunun davacının seri markaları arasına sızmaya çalışma niteliğinde olduğu 556 sayılı KHK 8/4 maddesindeki tanınmışlık engeli koşulu da oluşmakla davanın bütünü ile kabulünün gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu Türk Patent'in 2015-M-7516 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2014/17505 sayılı marka tescilli olduğundan hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kurum vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı kurum vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kurumdan alınmasına, 12.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3113, Karar No: 2015/10406, Tarih: 13.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3113 E.  ,  2015/10406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2009/424-2014/45

Taraflar arasında görülen davada Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/01/2014 gün ve 2009/424-2014/45 sayılı kararı bozan Daire’nin 08/12/2014 gün ve 2014/11918-2014/19249 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, 2007/07029 sayılı "e.m. k.k. cihaz" ve 2007/05174 sayılı "k. k. cihaz" ürünlerine ilişkin faydalı model ve endüstriyel tasarımın müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının da aynı ürünü ürettiğini ve www.k..com adresli sitede pazarladıklarını ileri sürerek patent ve tasarım hakkına tecavüz eden fiillerin durdurulmasını, haksız rekabetin men'ini, davalılara ait internet sitesinde fikri haklara tecavüz ve haksız rekabet oluşturan içeriğin kaldırılmasını, fiili zarara karşılık 1.000 TL, yoksun kalınan kazanca karşılık 4.000 TL, manevi zarara karşılık da 20.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davaların ise reddini istemiştir.

Birleştirilen davalarda davacılar vekili, müvekkiline ait kuş kaçırıcı cihaz ürününün davalı tarafından yeniymiş gibi piyasaya sürülmek suretiyle üretiminin yapılıp pazarlandığını, ürünün 2007 yılında 05174 endüstriyel tasarım belgesi ve 07029 faydalı model belgesi ile tescil edildiğinin öğrenildiğini, ancak bu cihazın müvekkil şirket tarafından öteden beri imal edilmek suretiyle kullanıldığını, ilk olarak 1940'lı yıllarda üretilmeye başlandığını, müvekkilinin 1994 yılında kendi adına faaliyetine başladıktan sonra üretmeye devam ettiğini, ürünün yenilik ve ayırdedicilik unsurlarını içermediğini, taklit edilmek suretiyle kullanıla geldiğini ileri sürerek 2007/05174 sayılı endüstriyel tasarım ve 2007/07029 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğünü, sicilden terkini talep ve dava etmiş, asıl davanın ise reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davaların kabulüne dair verilen karar, asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davalılar/birleşen davada davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davaların kabulüne dair verilen karar, asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davalılar/birleşen davada davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Asıl dava, faydalı modele tecavüzden kaynaklanan tazminat, birleşen dava faydalı modelin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 551 sayılı KHK'nın 1. maddesine göre "bu KHK'nın amacı buluşlara patent ve faydalı model belgesi vererek korumaktır." Yine 551 sayılı KHK'nın 154. maddesi uyarınca, "bu KHK'nın 156. madde hükmüne göre yeni ve 10. madde anlamında sanayiye uygulanan buluşlar faydalı model belgesi verilerek korunur." Aynı KHK'nın 156. maddesinde de faydalı model belgesine konu buluşun yenilik koşulu açıklanmıştır. Anılan madde metinlerinden de anlaşılacağı üzere KHK'da patentlerden farklı olarak buluş basamağı koşulu getirilmemiş olmakla birlikte, faydalı model belgesi ile korunması gereken sınai hak konusunun öğretide ve Dairemiz kararlarında da açıklandığı üzere (basit bir çözümü içeren küçük/faydalı) buluş niteliğinde bulunması gerekmektedir. Dolayısıyla, 551 sayılı KHK'nın 154 vd maddelerinde ifade edilen yenilik unsuru, aynı zamanda faydalı model korunması amacına uygun nitelikte bir küçük buluş vasfınına sahip olmalıdır.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, dava konusu faydalı model belgesinin 11 nolu isteminin yeni olduğu açıklanmakla birlikte, az öncede ifade edildiği üzere bu yeniliğin aynı zamanda 551 sayılı KHK hükümleri uyarınca faydalı model belgesi verilerek korunması gereken bir buluş niteliğinde olup olmadığı tartışılmamıştır.

Bu itibarla, bilirkişilerden söz konusu 11 nolu istemin yenilik unsuruna sahip (küçük/faydalı) buluş niteliği vasfının bulunup bulunmadığı hususunda ek rapor alınarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucunda bu istem bakımından da hükümsüzlük kararı verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirdiğinden, asıl davada davalılar/birleşen davada davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 08.12.2014 gün ve 2014/11918-19249 E. K. sayılı bozma ilamının (1) nolu bendinin kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 08.12.2014 gün ve 2014/11918-19249 E. K. sayılı bozma ilamının (1) nolu bendinin kaldırılarak, yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle BOZULMASINA, ödedikleri karar düzeltme harcının istekleri halinde karar düzeltme isteyenlere iadesine, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.