muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5394, Karar No: 2019/6074, Tarih: 14.10.2019

Somut olayda, üretim aşamalarında davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından bedelsiz olarak yükleniciye bırakılan makine ve teçhizatların da kullanılması, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün kendisine sunulan iş programını veya projeyi yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların davalı tarafından verilen süre içerisinde giderilmesi zorunluluğu, yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlenmesi, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebilmesi gibi tespitler karşısında anahtar teslimi olarak kabul edilemeyecek bir sözleşme ile kendisine olağan denetim sınırlarını aşacak şekilde yetkiler tanınmış olan davalı ... Genel Müdürlüğü'nün 4857 sayılı yasa’nın 2. maddesi gereğince asıl işveren, diğer davalı ... Kömür İşletmeleri AŞ.'nin ise alt işveren olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

... ili ... ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına temyizin kapsam ve nedenlerine göre ilk derece mahkemesi kararında sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, husumetin mahkemece resen araştırılması gereken hususlardan olduğu, davacı tarafın davalı .... açısından husumet itirazını kabul ettikleri yönündeki tek taraflı beyanlarının bu konuda etkili olmayacağı gözden kaçırılarak, dava konusu taleplerle ilgili olarak davalı ....'ne husumet yöneltilemeyeceği, ayrıca davacı vekilinin 20/06/2017 tarihli celsede adı geçen şirket yönünden husumet itirazını kabul ettiklerini beyan ettiğinden bahisle davalı .... hakkındaki davanın eksik incelemeyle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre de, birleşen dava dosyası yönünden alınması gereken karar ve ilam harcı hesaplanırken davacı çocuk Şükrü lehine 60.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği gözden kaçırılarak 40.000,00 TL üzerinden karar ve ilam harcı hesaplanmması isabetsizdir.

Mahkemece birleşen dava dosyası yönünden yapılacak iş, davalı .... ile .... arasında organik bağ bulunup bulunmadığı, birlikte istihdamın veya muvazaalı işlemlerin söz konusu olup olmadığı araştırılarak, oluşacak sonuca göre karar vermek, karar ve ilam harcının 60.000,00 TL üzerinden hesaplanması gerektiğini dikkate almaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kaldırılmalı, ilk derece mahkemesinin birleşen dava dosyasına ilişkin hükmü bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kaldırılmalı, ilk derece mahkemesinin birleşen dava dosyasına ilişkin hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğüne yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1726, Karar No: 2021/14505, Tarih: 07.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1726 E.  ,  2021/14505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 07/12/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda, arazi niteliğindeki ... ili, .... ilçesi, ... köyü, 1073 (kök 197 parselden ifraz) parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kök 197 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan ve kamulaştırılan 1073 parsel sayılı taşınmazın bedeline hükmedildiği halde, bedeline hükmedilmeyen ve kök parselin ifrazı ile oluşan 1072 ve 1074 parsel sayılı taşınmazların da terkinine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı ./..

Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1-a ve 2-a2 bentlerinde yer alan (197 (if:1072-1073-1074)) ibaresinin ayrı ayrı çıkartılmasına, yerlerine (1073 (kök 197 parselden ifraz) ) ibaresinin yazılmasına,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1-a ve 2-a2 bentlerinde yer alan (197 (if:1072-1073-1074)) ibaresinin ayrı ayrı çıkartılmasına, yerlerine (1073 (kök 197 parselden ifraz) ) ibaresinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1-d bendinde yer alan (kararın kesinleşmesine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 07.12.2021) ibaresinin yazılmasına, devamla 1-b bendinin çıkartılmasına, yerine (Bozma öncesinde kamulaştırma bedeli olarak belirlenip davalıya ödenmesine karar verilen bedelden, bozma sonrası hüküm altına alınan bedelin mahsubu ile bulunan ve davacı idarece bloke edilen 161.892,20-TL'nin işlemiş nemasıyla birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13325, Karar No: 2023/8827, Tarih: 12.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/13325 E.  ,  2023/8827 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1307 E., 2016/511 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan ve vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2015 tarihli ve 2015/31315 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın boşandığı eşinin babası olan katılanın ikametinin eklentisine izinsiz olarak girdiği iddiasıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli ve 2015/1307 Esas, 2016/511 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan 23.03.2016 tarihli dilekçesi ile süre tutum talebinde bulunmuş, katılan vekili 21.04.2016 tarihli dilekçesi ile sanığın katılana karşı benzer nitelikli eylemleri sürekli olarak tekrarladığı gerekçesiyle atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkin talepte bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın aralarında boşanma davası devam eden eski eşinin kalmakta olduğu katılana ait eve gittiği, ... kapsında zil, diyafon ve sair bir araç bulunmaması nedeniyle ... kapısından içeri girerek kapıyı çaldığı, kapıyı açan katılana eşini ve çocuğunu sorduğu, katılanın evde olmadıklarını beyan etmesi üzerine sanığın ikametin bahçesinden çıkarak gittiği, sanığın eve girmediği, bahçede kalmakta ısrar ettiğine dair katılanın ve tanık ...'nun da bir iddiasının bulunmadığı, sanığın başka türlü kapıyı çalma imkanı olmaması nedeniyle ikamet kapısını çalmak için bahçeye girmesi şeklindeki eylemin suç oluşturmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

2. Taraf beyanları, olay yeri fotoğrafları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.İnceleme konusu eylemde sanığın ikametin bahçesine ... hilafına veya meşru olmayan bir amaçla girdiğine veya çıkmamakta ısrar ettiğine dair mahkûmiyete yeterli bir delil bulunmadığı, sanık ile katılan arasında devam eden diğer eylemlerin inceleme konusu dosyada suçun unsurlarına müessir olmadığı anlaşıldığından katılan ve vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2. Taraf beyanları, olay yeri fotoğrafları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.İnceleme konusu eylemde sanığın ikametin bahçesine ... hilafına veya meşru olmayan bir amaçla girdiğine veya çıkmamakta ısrar ettiğine dair mahkûmiyete yeterli bir delil bulunmadığı, sanık ile katılan arasında devam eden diğer eylemlerin inceleme konusu dosyada suçun unsurlarına müessir olmadığı anlaşıldığından katılan ve vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli ve 2015/1307 Esas, 2016/511 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ve vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4903, Karar No: 2020/2046, Tarih: 13.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4903 E.  ,  2020/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nin 157/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 2013 olarak yazılan suç tarihinin 19/06/2013 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın olay tarihinde katılanın bulunduğu kıraathaneye gelerek, demir doğrama işi yaptığına yönelik kartvizit dağıttığı, katılanın da sanığa iş yaptırma teklifinde bulunması üzerine eve giderek ölçü aldıkları ve işin maliyetinin 3.000-4.000 TL tutacağını, kampanyadan yararlanırsa 1.600 TL ye yapacağını ancak kendisine 250 TL peşin ödeme yapması gerektiğini söylediği ve birlikte ATM’ ye gittikleri, katılanın 300 TL para çektiği, sanığın bu sırada telefon görüşmesi yaptıktan sonra peşinat miktarının 500 TL olduğunu bildirerek katılandan yine para çekmesini istediği, katılanın 200 TL daha para çektiği ve sanığa verdiği, sanığın bu kez... Parti Gençlik Kolları Başkanı olduğunu, katılanın evindeki işi ücretsiz yapabileceğini ancak 270 TL bağışta bulunması gerektiğini söylediği, bu kez katılanın 270 TL daha para çekerek sanığa verdikten sonra sanıktan şüphelenip parasını istemesi üzerine sanığın parayı vermeden olay yerinden uzaklaştığının iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre taraflar arasında uzlaştırma yönünde verilen bozma sonucu uzlaştırma sağlanamadığı ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Aynı suç işleme kararı ile katılandan farklı gerekçelerle birden fazla kez para alan sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmasığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, yeride görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20417, Karar No: 2017/3679, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20417 E.  ,  2017/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanığın birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği 09.02.2012 ve ikinci haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği 22.03.2012 tarihi itibariyle asıl borçlu ... köyü tüzel kişiliğine ödemesi gereken kesinleşmiş ve muaccel bir borcu bulunmadığı, borcun kira sözleşmesine göre 30 Haziran 2012 tarihinde muaccel hale geleceği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18119, Karar No: 2017/37148, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18119 E.  ,  2017/37148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1558, Karar No: 2011/5882, Tarih: 04.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1558 E.  ,  2011/5882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :29.6.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava iki adet taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiği, Tebligat Kanununun 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesinde açıklanmış olup, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Tüzüğün 28.maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, bunu tevsike yönelik yaptığı tahkikatın sonucunu tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Tebligat işleminin usulüne uygun olup olmadığı ancak bu şekilde denetlenebilir.

Olayımızda, davalı ...’a duruşma gününün tebliğine ilişkin tebligat parçasında “………en yakın komşusu tarafından çarşıya gittiği sözlü beyan edilip……..tebliğ evrakı mahalle muhtarına tebliğ edildi 2nolu haber kağıdı adresin kapısına yapıştırıldı adını vermeyen en yakın komşusuna haber verildi” açıklaması yer almakta olup İsmini vermeyen komşunun denetime elverişli şekilde kim ve hangi komşusu olduğu yeterli açıklamaya kavuşturulmamıştır. Öte yandan adres tahkikine ilişkin komşu imzası olmadığı gibi imzadan kaçındığına ilişkin açıklamada tebliğ evrakına yazılıp altı da tebliğ memurunca imzalanmamıştır. Bu haliyle adı geçen davalıya yapılan tebliğ işlemi geçersizdir. HUMK.nun 73. Maddesi uyarınca mahkeme tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için uygun şekilde davet etmeden hükmünü veremez. O halde mahkemece dava dilekçesi ve duruşma gününün taraflara yöntemine uygun şekilde tebliğinin sağlanarak taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken noksan taraf teşkili ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.