muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4807, Karar No: 2013/7679, Tarih: 08.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4807 E.  ,  2013/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 28.03.2001 tarih ve 2000/1227 E. 2001/296 K. sayılı karar ile boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verildiğini, müşterek çocuk lehine aylık 700 ... iştirak nafakasına hükmedildiğini, bu güne kadar nafakanın ödenmediğini, davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, müşterek çocuk için hükmedilen nafakanın günün ekonomik koşulları, çocuğun büyümesi ve eğitim masrafları ile ihtiyaçları karşısında yetersiz kaldığını belirterek, nafakanın aylık 2.000 ... ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; müvekkili tarafından nafakanın düzenli olarak ödendiğini, çocuğun eğitim masraflarının müvekkili tarafından karşılandığını, müşterek çocuk için belirlenen nafakanın mahkeme kararı sonrasında taraflar arasında düzenlenen protokol ile 250 ... olarak belirlendiğini belirterek, davanın reddini, karşı davanın kabulü ile iştirak nafakasının aylık 250 ... olarak devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; ''...tarafların 24.11.2011 tarihinde müşterek çocuk için 250 ... nafaka hususunda düzenlemiş oldukları protokol nazara alınarak ve o tarihten sonra herhangi bir düzenleme de olmadığı gözetilerek ayrıca davacı karşı davalı vekilinin beyanında davalı karşı davacının müşterek çocuğun okul ve servis ücretlerini ödediğine ilişkin beyanı da nazara alırak davacı-karşı davalının nafakaların artırılmasına ilişkin davasının reddine dair karar verilmiş, Davalı karşı davacı vekilince tarafların müşterek çocukları için belirlenen nafakanın 250 ... olarak devamına karar verilmesi talebiyle açılan karşı davasına ilişkin olarak ise tarafların ekonomik ve sosyal durum durumlarının tespiti için yazılan müzekkere cevapları, taraflar arasında yapılan 24.11.2011 tarihli protokol ile tarafların müşterek çocuk için 250 ... nafaka miktarında anlaşıp bu şekilde düzenleme yapılmış olması bu düzenlemeden sonra da tarafların ekonomik ve sosyal durumlarından nafakaların değiştirilmesini gerektirir her hangi bir olağanüstü bir değişikliğin olmaması gözetilerek ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak karşı davacının davasının kabulüne nafakanın 250... olarak belirlenmesine...'' gerekçesi ile davacı ...'in davasının reddi, karşı davacı ...'ın davasının kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. ./..

TMK.'nın 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

TMK.'nın 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Ne var ki, nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; tarafların ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.03.2001 tarih ve 2000/1227 E. 2001/296 K. sayılı kararı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, 1996 doğumlu müşterek çocuğun velayetinin anneye verildiği, müşterek çocuk lehine 700 ... iştirak nafakasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisindeki 24.11.2001 tarihli protokolün incelenmesinden; taraflar protokol tarihinden itibaren iştirak nafakasının 250 ... olarak ödenmesi hususunda anlaşmışlardır.

Somut olayda; ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile müşterek çocuk lehine hükmedilen ve daha sonra tarafların karşılıklı anlaşması ile 24.11.2001 tarihli protokol ile 250 ... olarak belirlenen nafakanın belirlendiği tarih ile bu dava tarihi arasında geçen sürede müşterek çocuğun büyümesi karşısında ihtiyaçlarının artmış olduğu açıktır.

Bu durumda, mahkemece; tarafların karşılıklı imzalarını taşıyan protokol ile belirlemiş oldukları nafaka miktarı üzerinden, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim ile...’in yayınladığı...artış oranı ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktar artırıma gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15831, Karar No: 2016/4821, Tarih: 19.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/15831 E.  ,  2016/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakan babaları ...’in, 2237 ada 18 parsel sayılı taşınmazını davalı kızına satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile miras payı oranında adına tescil istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın 1985 yılında öldüğünü, taşınmazın 1977 yılında temlik edildiğini, davacının uzun zamandan beri davaya konu taşınmazda oturduğunu, devirden itibaren 35 sene geçtiğini, taşınmazda oturan davacının bunu bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, eşi ile birlikte 1974 yılında ...’da yaşamaya başladıklarını, sermayelerini yatırıma dönüştürmek için muristen yardım istediklerini, murisin davaya konu evi bularak 1975 yılında kendi adına satın aldığını, ev için banka kanalı ile murise sürekli para gönderildiğini, taşınmazı alacak maddi gücünün bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 854 ada 1099 (yeni 2237 ada 18) parsel sayılı taşınmazdaki 44/442 payının mirasbırakan tarafından 17/01/1977 tarihli satış işlemi ile davalı kızına temlik edildiği, mirasbırakanın 15/12/1985 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak birden fazla eşinden olma dava dışı çocukları ve torunlarını bıraktığı, davacı ve davalının ana baba bir kardeş oldukları anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi, uygulama ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın diğer çocukları ile bir ihtilafının olmadığı, davalının yurt dışında yaşadığı, mirasbırakanın mal kaçırmak için davalıyı tercih etme sebebinin de ortaya konamadığı, temlikin muvazaalı olduğu hususunun davacı tarafından usulünce kanıtlanamadığı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3322, Karar No: 2011/11007, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3322 E.  ,  2011/11007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz şehrin dışında ve seyrek yapılaşmanın olduğu bir bölgede olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmaz şehir merkezinde ve yoğun yapılaşmanın olduğu bir bölgede bulunduğu gibi, 788 m2 olan emsal taşınmazın 20 m2 lik bölümüne karşılık gelen çok küçük bir payın satışı olduğundan özel nitelikli olup, dava konusu taşınmaza emsal olarak kabulü mümkün değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2-Arsa niteliğindeki taşınmaza ecrimisil belirlenirken taşınmazın bulunduğu bölgede benzer taşınmazların ne şekilde kullanıldığı, kira gelirine ilişkin var ise emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek elde edilecek kiranın somut bulgularla tesbit edilmesi gerektiğinden, davacı tarafa, emsal kira sözleşmelerini ibraz etmesi için süre verilerek, sonucta, ibrazı halinde bu sözleşmelere göre ecrimisil belirlenmesi, ibraz edilememesi halinde ise ecrimisil talebi yönünden davanın reddedilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Bedeline hükmedilen taşınmaz yol niteliği aldığından TMK. nın 999. maddesi uyarınca tapudan terkini yerine Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/584, Karar No: 2011/1909, Tarih: 21.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/584 E.  ,  2011/1909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Dava, mülkiyet hakkı bulunmaksızın, cep telefonu baz istasyonu kurulup işletilmesi nedeniyle insan yaşam ve sağlığının tehlikeye düşürüldüğü ve zarar verildiği iddiasına dayalı çekişmenin giderilmesi, yıkım ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir. Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 4.Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1933, Karar No: 2019/10532, Tarih: 22.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1933 E.  ,  2019/10532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, sanığa verilen hapis cezasının paraya çevrilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre sanığın saat 07:20 sıralarında idaresindeki okul servisi olarak kullanılan otobüs ile iki yönlü,iki şeritli 6.4 m genişliğindeki meskun mahal dışı, asfalt kaplama yolda, gidiş istikametine göre iniş eğimli yola geldiğinde aracın vitesini boşa alarak seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve gidişe göre yolun sol tarafına yoldan çıkarak tarlaya girdiği, aracın sağ ön tekerleği ile yerde bulunan taşa sağ ön tekerleği ile çarparak lastiğinin patladığı ve aracın tarla içinde sağ tarafına takla atıp tekerlekleri üzerine düşmesi sonucu meydana gelen olayda taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne, üçü nitelikli olmak üzere 17 kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın iniş eğimli olan yolda vitesi boşa alarak seyrini sürdürdüğü sırada kazanın meydana gelmesine bilinçli taksirle neden olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6795, Karar No: 2011/3997, Tarih: 07.07.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6795 E.  ,  2011/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Ardıçatak Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.07.2010 gün ve 127/107 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, miras bırakanından intikalen ve taksimen vekil edeninin zilyetliğinde bulunan taşınmazın bir bölümünün ilkokul yapılması şartıyla köye bağışlandığını, halen taşınmaza okul yapılmadığı gibi, vekil edeninin zilyetliğinde bulunan kısmın da bağışa konu yere dahil edilerek köy tüzel kişiliği adına tespit edildiğini açıklayarak, öncelikle 30 yıldan fazladır okul yapılmadığından bağıştan rücu ile parselin tamamına ilişkin, bu talep kabul edilmediği takdirde bağışlanan yer dışında kalan bölüme ilişkin 157 ada 16 parselin davalı köy Tüzel Kişiliği üzerindeki tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, niza konusu taşınmazın öncesinin de tapuya kayıtlı olduğu ve bağıştan rücuya ilişkin hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 157 ada 16 parsel, 3002,66 m2 yüzölçümüyle 25.4.1978 tarih ve 20 sayılı tapu kaydına istinaden ... adına 26.3.2007 tarihinde tespitle, itirazsız kesinleşerek 29.6.2007 tarihinde fındık bahçesi vasfıyla tapuya tescil edilmiştir. Dayanak tapu kaydı 3000 m2 yüzölçümüyle ihdasen ilkokul yapılmak üzere köy ihtiyar heyetinin talebi ve Kaymakamlığın onayı ile 25.4.1978 tarihinde köy tüzel kişiliği adına tescil edilmiştir.

Davacı, niza konusu taşınmazın bir bölümünün babası ... tarafından ilkokul yapılması şartıyla köye bağışlandığını, kalan kısmın babasının 1969 yılında ölümüyle intikalen ve taksimen zilyetliğinde olduğunu; davalı köy temsilcisi bağışa konu kısma ulaşımı sağlamak üzere bir kısım taşınmaz bölümünün de 5.3.1978 tarihli senetle kendisinden (davacıdan) satın alındığını bildirmiştir. Dosya arasında mevcut köy karar defterinin 3.10.1967 tarih ve 3 sayılı kararında; .. tarafından mevkii ve

Davacı, niza konusu taşınmazın bir bölümünün babası ... tarafından ilkokul yapılması şartıyla köye bağışlandığını, kalan kısmın babasının 1969 yılında ölümüyle intikalen ve taksimen zilyetliğinde olduğunu; davalı köy temsilcisi bağışa konu kısma ulaşımı sağlamak üzere bir kısım taşınmaz bölümünün de 5.3.1978 tarihli senetle kendisinden (davacıdan) satın alındığını bildirmiştir. Dosya arasında mevcut köy karar defterinin 3.10.1967 tarih ve 3 sayılı kararında; .. tarafından mevkii ve

sınırları yazılı altmış yılı aşkın zilyetliğinde bulunan taşınmazın 750 m2 bölümünün ilkokul binası yapılmak üzere hibe edildiği belirtilmiştir. 5.3.1978 tarihli senet incelendiğinde ise, davacı ... ilkokula geçiş için yol olarak kullanılmak üzere ebatları yazılı taşınmaz bölümün satın alındığının bildirildiği görülmüştür. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, uyuşmazlık konusu taşınmazın öncesinde davacının babası zilyetliğinde bulunduğunu, davacının babasının 1967 yılında köydeki mevcut okulun yetersiz gelmesi nedeniyle 2.okul yapılması amacıyla taşınmazının güneyinde yer alan bölümünü bağışladığını, bilahare bağışlanan bölümün kuzeyinde yer alan ve zilyetliğinde bıraktığı bölümünün ölümüyle miras yolu ile intikal ve taksimen davacı oğluna kaldığını, köy tüzel kişiliğinin davacının zilyetliğindeki bölümden bir kısım yeri de okul yolu olarak kullanmak üzere satın aldığını, ne var ki okulun yapılamadığını, yıllar içinde öğrenci sayısının da azalmasıyla 1994 yılından itibaren köyün taşımalı eğitime alındığını, halen köyde öğrenci de kalmadığını, bağışlanan ve satılan yer dışında kalan bölümlerde zilyetliğin davacı tarafından sürdürüldüğünü, dayanak tapu kaydının nizalı parseli kapsamakla birlikte köye ait bölümün bağışlanan ve satın alınan kısımlar olduğunu açıklamıştır.Teknik bilirkişi 22.3.2010 tarihli raporunda nizalı 157 ada 16 parsel dahilinde A harfi ile gösterilen 750,81 m2 bölümün davacının babası tarafından hibe edilen yer olduğu; D harfiyle gösterilen 394,05 m2 kısmın ise davacı tarafından 5.3.1978 tarihli senetle okul yolu olarak kullanılmak üzere köy tüzel kişiliğine satılan bölüm olduğu; B ve C harfli kısımların ise taşınmazın kalan bölümleri olduğunu bildirmiş ve ekli krokide ilgili bölümleri işaretlemiştir. Ziraatçı uzman bilirkişi raporunda uyuşmazlık konusu taşınmaz üzerinde 30-35 yaşlarında fındık bahçesi tesis edilmiş olduğu ifade edilmiştir.