muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23917, Karar No: 2023/9042, Tarih: 02.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23917 E.  ,  2023/9042 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2017 tarihli 2017/23832 soruşturma sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(h) bendtleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2018 tarihli ve 2017/382 Esas, 2018/109 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(h) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2018/1497 Esas, 2018/1418 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2021 tarihli, 2018/75441 sayılı temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Duruşmalardan vareste tutulma hakkı hatırlatılmayan, bu yönde talebi bulunmayan ve hüküm tarihinde Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olan suça sürüklenen çocuk ...'un, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 13.03.2018 tarihli oturumda hazır bulundurulmaması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

II. GEREKÇE

Duruşmalardan vareste tutulma hakkı hatırlatılmayan, bu yönde talebi bulunmayan ve hüküm tarihinde Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olan suça sürüklenen çocuk ...'un, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 13.03.2018 tarihli oturumda hazır bulundurulmaması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2018/1497 Esas, 2018/1418 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çock müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8539, Karar No: 2018/9711, Tarih: 18.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/8539 E.  ,  2018/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK’nın 155/1, 52, 58 ve 53 maddeleri gereğince, sanık ... hakkında TCK’nın 155/1, 52 ve 53. addeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...’in kendisini Özgür ismi ile tanıtıp diğer sanık ile birlikte hareket ederek, müştekiye ait daireyi kiraladıkları ve temizlik yapmak için dairenin anahtarını aldıkları, bir süre sonra ise müştekinin sanıklara ulaşamaması üzerine kapıyı çilingir marifetiyle açtırdığında, dairedeki kombinin yerinden sökülerek götürüldüğünü gördüğü, bu surette sanıkların güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

Sanıkların suça konu daireyi kiralamak amacı ile hareket etmeyip, en başından itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket edip, müştekiyi hileli eylemlerle kandırarak menfaat temin ettikleri, tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 6763 sayılı Kanunun ile uzlaşma kapsamına alınan TCK 157/1. maddesinde düzenlenen, “basit dolandırıcılık” suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde “güveni kötüye kullanma suçundan” mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de,

Sanıklara yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümde sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son gereğince kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6871, Karar No: 2025/69, Tarih: 06.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6871 E.  ,  2025/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1 Esas, 2024/1 Karar

KORUNMA İHTİYACI

OLAN ÇOCUK : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 22.12.2023 Tarihli ve 2023/180 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun ikamet adresinin ...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 04.01.2024 Tarihli ve 2024/1 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun(5395 sayılı Kanun)5 inci maddesinin d bendi uyarınca verilen tedbirin uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( d ) alt bendi şöyledir:

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 27.07.2023 Tarihli ve 2023/180 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 22.12.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9435, Karar No: 2012/17548, Tarih: 16.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9435 E.  ,  2012/17548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.1998 gün, 50/105, 01.06.1999 gün, 137/146, 10.10.2000 gün, 175/193, 23.10.2001 gün, 226/227 ve 30.05.2006 gün 173/145 sayılı kararlarında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nun 225.(1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup sanık hakkında "2000, 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından dava açıldığı gözetilmeden dava konusu yapılmayan "yasal defter ve belgeleri gizlemek" suçundan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen '2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden iddianame tarihine '2001-2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarının ise aynı Kanunun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 2000 takvim yılında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 2001 ve 2002 takvim yıllarına ait kamu davalarının ise 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12476, Karar No: 2013/16991, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/12476 E.  ,  2013/16991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 09/12/2002-15/09/2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 09.12.2002-15.09.2004 Tarihleri arasında davalı apartman işyerinde kapıcı olarak çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizce eksik araştırma neticesi verilen karar bozulmuş, mahkemece yapılan araştırmalar neticesinde bozma ilamına uyularak red kararı verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının davalı apartman işyerinde kapıcı olarak çalıştığı iddiasıyla ilgili olarak Kuruma bildirim yapılmadığı, davalıya ait apartman işyerinin 01.04.2002 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, davalı apartman işyerinden 2003/1-2004/8 yılları arası her ay için davacıya temizlik ücreti ödendiğine ilişkin gider pusulalarının düzenlendiği, ayrıca temizlik ücreti adı altında 2002/8.ayında Habib Kuş, 2002/10.ayında Sabih Kurtıuluş, 2002/11.ayında ... adına düzenlenmiş gider pusulalarının olduğu, bordrolarda ... isminin geçtiği, tanık beyanlrında davacının kapıcılık yaptığının beyan edildiği, kalorifersiz olduğu anlaşılan davalı apartman yönetimi ile davacının eşi dava dışı ... arasında 01.09.2002 başlangıç tarihli kapıcı dairesinde kiracı olarak oturulmasına ilişkin kira sözleşmesi imzalandığı, anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı adına düzenlenen gider makbuzlarından davacının temizlik yaptığı sabittir; ancak gider makbuzlarındaki ücretin kaç günlük temizlik bedeli olduğu bilinememekle birlikte davacının yaptığı temizliğin kapıcılık hizmeti olarak mı yapılıp yapılmadığı da anlaşılamamaktadır.Bordroda adı geçenin beyanına da başvurulmadan davacı hizmetinin yalnız temizlik mi, yoksa kapıcılık hizmetinin mi olduğu netliğe kavuşturulmadan eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş; gider makbuzlarındaki ücretin kaç günlük temizlik bedeli olduğunu, davacının kapıcılık hizmeti olarak yalnız temizlik yapıp yapmadığını,diğer kapıcılık işlerinin başkalarınca yapılıp yapılmadığını araştırmak, bordroda adı geçen ... beyanı ile komşu işyeri,komşu bina sakinleri ve res’en dinlenebilecek başkaca kişilerin beyanlarına başvurmak suretiyle çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra bilirkişiden rapor alarak davacının kapıcılık hizmeti olarak yalnız temizlik yaptığının anlaşılması halinde temizlik yaptığı gün için sigortalı saymak; diğer kapıcılık işlerinin de davacı tarafından yapıldığının anlaşılması halinde tüm çalıştığı günker için sigortalı saymaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine

24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24073, Karar No: 2023/822, Tarih: 28.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/24073 E.  ,  2023/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

D U R U Ş M A T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1033 E., 2020/819 K.

KATILANLAR : T.C. Cumhurbaşkanlığı, T.C. ...

SUÇ : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK’nın 309/1, 62/1, 53, 58/9, 63/1,

2- Sanıklar ..., ... haklarında; TCK’nın

309/1, 39/1, 62/1, 53, 58/9, 63/1 inci maddeleri gereğince mahkumiyetlerine ilişkin yapılan istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddi

3-Katılan ... Bakanlığının temyiz istemlerinin

CMK'nın 296/1 inci maddesi uyarınca reddine dair ek karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenlerin sıfatı bakımından 477 sayılı Kanun ile bazı Kanunlarda değişiklik yapılması hakkındaki 698 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile ... kurumuna yapılacak tüm atıfların Cumhurbaşkanlığı kurumuna yapılacağı göz önünde bulundurularak, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

I-Tüm sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, İlk Derece Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, istinaf aşaması ve temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94 üncü maddesi ile değişik CMK’nın 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

II-Katılan ... vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede;

Katılan ... Bakanlığının Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçu yönünden niteliği itibarıyla atılı suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılmasına imkan bulunmadığından temyiz taleplerinin, CMK'nun 296/1 inci maddesi gereğince reddine ilişkin 19.11.2020 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun olmakla 5271 sayılı CMK'nun 298 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Diğer temyiz taleplerine yönelik temyizin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar,belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Dairemizin 22.03.2019 tarih ve 2018/7103 Esas 2019/1953 sayılı Kararında açıklandığı üzere;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 309 uncu maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçunun maddi unsuru/tipik eylem, cebir ve şiddet kullanarak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye elverişli vasıtalarla teşebbüs etmektir.

Suçun bu amaçla kurulmuş bir örgüt faaliyeti kapsamında işlenmesi, korunan amaçlara matuf fiillerin elverişliliğinin değerlendirilmesi bakımından önem taşımakta ise de bu husus suçun unsuru değildir.

Suçun bu amaçla kurulmuş bir örgüt faaliyeti kapsamında işlenmesi, korunan amaçlara matuf fiillerin elverişliliğinin değerlendirilmesi bakımından önem taşımakta ise de bu husus suçun unsuru değildir.

Suç, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın öngördüğü düzeni ortadan kaldırmak, bu düzen yerine başka bir düzen getirmek veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemek amacına matuf doğrudan genel kast ile işlenebilen bir suçtur. Suç tanımında belirtilen amaçları gerçekleştirmeye yönelik bir fiil işlenmesi hususunda iştirak iradeleri bulunan sanıklar hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 309 uncu maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçu yönünden iştirakin her şeklinin uygulanması mümkündür.

Suça iştirakten söz edebilmek için amaca yönelik bir fiil işleme hususunda iştirak iradelerini ortaya koyan kişilerin hepsinin bu amaçla kurulmuş bir örgütün üyesi olması da gerekmez.

15 Temmuz 2016 günü, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Anayasal düzeninin değiştirilmesi amacıyla, Türk Silahlı Kuvvetlerine sızmış FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu olan ve/veya bu örgütsel faaliyeti destekleyen 8.000'in üzerinde askeri personel tarafından savaş uçakları dahil 35 uçağın, 3 geminin, 37 helikopterin, 74'ü tank olmak üzere 246 zırhlı aracın ve 4.000'e yakın hafif silahın kullanılarak; Cumhurbaşkanına suikasta teşebbüs edilmiş, TBMM ve Cumhurbaşkanlığı Külliyesi başta olmak üzere birçok stratejik ... bombalanmış, Başbakanın konvoyuna silahlı saldırı gerçekleştirilmiş, kalkışmaya karşı koyan güvenlik görevlileri ile sokaklara çıkan sivillere devletin silahlı kuvvetlerine ait bu uçak, helikopter, tank ve silahlarla saldırılarak 4'ü asker, 63'ü polis ve 183'ü sivil olmak üzere toplam 250'den fazla kişi şehit edilmiş, 23'ü asker, 154'ü polis ve 2.558'i sivil olmak üzere toplam 2.735 kişi de yaralanmıştır.

Somut darbe teşebbüsü, TCK'nın 309 uncu maddesinde sayılan amaçlara matuf zarar tehlikesi doğuran vahim eylemler vasfını aşarak, Anayasal düzeni doğrudan ortadan kaldırma neticesine yönelmiş, örgütün ülke genelindeki organik bütünlüğünden ve etkinliğinden istifade edilerek planlanıp uygulanmış, neticesi ve başarısı eş zamanlı, senkronize hareketlere bağlı hukuki anlamda tek bir fiil olarak ortaya çıkmıştır. Bu nedenle örgütsel koordinasyon veya iştirak iradesi gereğince ve iş bölümü doğrultusunda bulundukları mahal ve konumlarına uygun, amaca hizmet eden ve katkı sunan icrai harekette bulunanların, icra aşamasına geçerek amaç suç yönünden somutlaştığında ve elverişliliğinde tartışma bulunmayan bu fiil üzerinde müşterek hâkimiyet kurdukları gözetilerek TCK'nın 37. maddesi kapsamında "doğrudan fail" olduklarının kabulünde zorunluluk vardır.