muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28776, Karar No: 2020/12901, Tarih: 21.10.2020

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki ihtilaf işverence yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece meydana gelen hırsızlık olayının davacının görev yaptığı dönemde gerçekleşmiş olduğunun sabit olması ve davacı işçi yönünden bir kusur bulunmadığı yönünde ibraz edilmiş rapor bulunsada davacının görev yaptığı sırada bir hırsızlık meydana gelmekle bekçilik görevini yapması sırasında bir ihmal gösterdiğinin tartışmadan uzak olduğu düşünülüp bu şekilde işverenin güvenini sarsıcı bir hareket sergilemesinin iş akdini işveren yönünden haklı nedenle fesih etme hakkı tanıyacağı somut olayda bu şartlar altında davacının iş akdinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği sonuç ve kanaatiyle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı doğrultusunda kusur durumunun belirlenmesi için yapılan keşif sonucunda düzenlenen 14.12.2015 tarihli raporun incelenmesinde olay tarihi itibariyle şantiyenin fiziki çevre güvenliğinin yetersiz ve korumasız olduğu, hırsızlık olayının meydana geldiği kısmın ışıklandırılmasının yetersiz olduğu, bu bölüme ilişkin güvenlik kamerasının bulunmadığı hırsızlık olan yerin yani teknik servisin görevlisinin ... olduğu, hırsızlık eyleminin ne zaman gerçekleştiğinin belirlenemediği, davacının asıl görevinin bekçilik olmadığı, kaldı ki davacının şantiye girişindeki bekçi kulübesinde sabit durdukları anlaşıldığından davacıya atfi kusur bulunmadığı kanaatine varıldığı tespit olunmuştur.

Dosyada mevcut bilgilere göre olay tarihini itibariyle şantiyenin fiziki çevre güvenliğinin yetersiz olduğu, güvenlik kameralarından teknik servisin kamera ile izlenemediği, hırsızlık olayının meydana geldiği kısımda ışıklandırmanın yetersiz olduğu, Jandarma tarafından yürütülen hazırlık soruşturması kapsamında alınan ifadelerde olayın meydana geldiği teknik servis binasında nokta güvenlik görevi sorumluluğunun güvenlik görevlisi ...'ta olduğu, davacı ve ...'ın Şantiye girişindeki bekçi kulübesinde sabit durdukları ve aralarında anlaşarak belirli saatlerde devriye gezdikleri, asıl görevli ...'ın gece görev yerini 02.00-04.30 saatleri arasında izinsiz olarak terketmek suretiyle boş bıraktığı bu hususun gerek kendisi gerekse diğer tanıkların beyanı ile sabit olduğu, hırsızlık olayınında hangi saat aralığında gerçekleştiğinin sabit olmadığı, bu durumda davacıya atfedilecek kusur oranı gözetildiğinde, davalı işverence yapılan feshin iş Kanunu'nun 25/II-1 maddesi uyarınca haklı nedene dayanmadığından kıdem ve ihbar tazminatı takibinin kabulü gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2056, Karar No: 2018/5210, Tarih: 08.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/2056 E.  ,  2018/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacı arsa sahibi .... ile davalı yüklenici ... arasında 06.08.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme konusu bağımsız bölümlerin davacıya 2006 yılı Ağustos ayında teslim edildiğini ve teslimi takip eden kış ayında yağan yağmurlar neticesinde dairelere pis su geldiğini, oluşan zararı gidermek için masraf yaptıklarını, kira kaybına uğradıklarını ve daire içindeki davacı ...'e ait eşyaların zarar gördüğünü ileri sürerek zararın oluşumunda müşterek kusurları bulunan davalılardan ayıplı imalat, kira kaybı ve ev eşyalarının gördüğü zarar nedeniyle toplam 17.000,00 TL tazminatın yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, bilahare talebini kira kaybı yönünden 10.594,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı yüklenici vekili, davalının işi eksiksiz yapıp teslim ettiğini, bağlantıların projeler dahilinde yapıldığını, sorumluluğun İSKİ'de olduğunu ve usulüne uygun ayıp ihbarı yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, zararın oluşumunda idare kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bina çevresinde tekniğine uygun drenaj yapılmadığı, bu hususta davalı yüklenici kusuru bulunduğu, davalı idarenin ise yeterli inceleme yapmadan uygunluk raporu verdiği, ana kanal hattını çalışır halde tutması gerekirken hattın tıkanarak geri tepmesi hususunda idare kusuru bulunduğu, davalı yüklenicinin su kanallarının ve bina bağlantılarının uygun yapılmaması nedeniyle % 50 oranında kusuru bulunduğu gerekçesiyle davacı ... yönünden, ayıplı imalât nedeniyle tazminat talebinin kabulü ile 7.200,00 TL'nin dava tarihinden yasal faiziyle davalı yükleniciden tahsiline, kira kaybı nedeniyle tazminat talebinin kısmen kabulü ile 6.000,00 TL'nin 4.500,00 TL'sine dava, bakiye kısmına ıslah tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan 1/2 oranında tahsiline, daire hasarı ve atık su hattının elden geçirilmesi talebinin kabulü ile 3.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan 1/2 oranında tahsiline, davacı ... yönünden, davanın kabulü ile 2.300,00 TL tazminatın dava

tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan 1/2 oranında tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan 1/2 oranında tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 08.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22759, Karar No: 2015/28314, Tarih: 12.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/22759 E.  ,  2015/28314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2015

NUMARASI : 2013/754-2015/334

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti;

Davacı, haksız olarak yapılan feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, boşta geçen süre ücreti ve tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı İsteminin Özeti;

Davalı işveren, hastane içerisinde davacının nitelikleri doğrultusunda yapılan incelemelerde başka bir görevde istihdam olanaklarının olmaması sebebiyle davacının iş sözleşmesine son verildiğini, yönetim asistanı görevinin bir kişi ile devam ettirildiğini belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini istemiştir.

Gerekçe;

Mahkemece, davacının çıkartıldığı birime sonra ya da fesihten makul süre öncesi işçi alınmadığı anlaşılmış, anılan kararın tüm iş yerinde tutarlı olarak uygulandığı davacının başka bir birimde çalıştırılma imkanının nitelikleri ve ücreti gereği bulunamadığı, davacının da böyle bir iddiada bulunmadığı böyle bir talebinin de olmadığı görülmüş, yönetim hakkı çerçevesinde alman işletmesel karar tutarlı olarak uygulandığı ve feshin son çare olması gerektiği ilkesinin değerlendirildiği en son gelen işçinin ilk çıkartılmasına ilişkin kuralın dikkate alındığı anlaşılmakla feshin geçerli sebebe dayandırıldığı saptanmış gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz;

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı konusu olup kanuni dayanak 4857 sayılı Kanun'un 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik sıkıntı, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren iş yeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, iş yerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, iş yerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi iş yeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel şartlarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih sebeplerinin geçerli (veya haklı) olduğunu ispatlayacaktır. Feshin işletme, iş yeri ve işin gerekleri sebepleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında iş görme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacının 18.04.2013-25.11.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde Yönetim Asistanı olarak görev yaptığı, iş sözleşmesinin işveren tarafından işyeri personel kadrosu bakımından hazırlanan rapor sonrasında davacının hizmetine ihtiyaç duyulmaması yönünde işletmesel karar alınarak işveren tarafından geçerli nedene dayanılarak sonlandırıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır. Davalı işverence sunulan belgeler, fesih işlemine ilişkin evrak, davalı tanıkları beyanları içeriğinden davacının iş sözleşmesinin fesih gerekçesi yapılan yönetim kararının yukarıda açıklanan ilkeler ışığında ortaya konulamadığı, hatta davalı tanığı A.. G..'ın beyanı içeriğinde davacının işe geç kalmaya başlaması gibi şahsi davranışları dolayısıyla işten çıkarıldığını düşündüğünü ifade ettiği göz önünde bulundurulduğunda davalı tarafından ileri sürülen geçerli fesih nedeni ispatlanamadığından, mahkemenin işe iadesinin reddi kararı yerinde olmayıp 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşveıence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacınm kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşveıence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacınm kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacınm işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

6-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 12.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22334, Karar No: 2017/36365, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22334 E.  ,  2017/36365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6623, Karar No: 2022/21065, Tarih: 27.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/6623 E.  ,  2022/21065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2013 tarihli ve 2013/60459 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan da kamu davası açıldığı anlaşılmakla, bu suçla ilgili olarak sanıklar hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyizlerinin incelenmesine gelince;

1- Sanıklar hakkında düzenlenen vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile eklerinde; 2008 yılı BS formlarına göre 10 adet fatura ile 47.747,00 TL tutarında fatura düzenlendiği belirtilmesine karşın, 2008 yılına ilişkin somut herhangi bir bilgi ve belge olmadığından bahisle şeklindeki yanlış gerekçe ile beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı,

2- Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7062, Karar No: 2022/21365, Tarih: 22.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/7062 E.  ,  2022/21365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde yer alan olay yerini gösterir basit krokiye göre katılanın suça konu çalınan koyununun bulunduğu ağılı ile ikameti arasından tali yol geçtiğinin ve ağılın katılanın ikametinin eklentisi niteliğinde olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-g maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki eylemin TCK’nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8652, Karar No: 2018/16598, Tarih: 03.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/8652 E.  ,  2018/16598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenlikte 11/04/2005 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 08/06/2016 tarihine kadar ... uzman yardımcısı olarak çalıştığını, davalı banka genel müdürlüğünün ...' a taşınması kararı verilmesinden sonra çalışanlara ve kendisine ...'a gidip gitmeyeceklerinin sorulduğunu ve "eşinin çalışması ve başka bir şehre tayin imkanının olmaması dışında zorunlu sebep kabul edilmeyeceğini ve belirtilen zorunlu sebebi bulunmayan personelin atamasının yapılacağının bildirildiğini", doğum sürecinde bulunması ve ayrıca eşinin ... dışında çalışma imkanı bulunmadığına dair işyerinden aldığı yazıyı davalıya sunarak bankaca belirtilen geçerli mazereti olduğunu tevsik ederek ...'da çalışamayacağını beyan ederek doğum iznine ayrıldığını, 08/04/2016 tarihinde doğum izninden döndüğünde geçerli mazeret bildirmesine rağmen davalı bankaca ...' a atamasının yapıldığını, yeni doğum yapmış olması ve eşinin şehir dışında çalışma imkanının bulunmadığına dair atama konusunda bankaca kabul edileceği bildirilen geçerli mazeretlerini daha önceden bildirdiğini ve bu nedenle ...'da çalışmayacağını belirterek atama kararına itiraz ettiğini, ancak itirazının reddedildiğini, bunun üzerine çalışanlar arasında eşit işlem yapılmadığı ve çalışma koşullarında esaslı değişiklik yapılmış olması nedeni ile tekrar itiraz ettiğini, yaklaşık 1,5 ay geçtikten sonra iş akdinin feshedildiğini, feshin haksız olduğunu, bankanın çalışanlara eşit davranma yükümlülüğüne uymadığını, işin niteliği gereği yapılacak işe ait görevlendirmelerin bilgisayarlarla bağlanılan banka sistemi üzerinden yapıldığını ve kendisi tarafından gerekli işlemler yapıldıktan sonra gene sistem üzerinden geri bildirim alındığını, bu nedenle yaptığı işin zorunlu olarak istanbulda çalışmayı da gerektirmediğini, ...'daki hizmet binasında kendisi ile aynı pozisyonda ve kıdemde çalışanların kaldığını, bu nedenle davalı işverenin eşitlik ilkesine aykırı davrandığını , feshin en son çare olma ilkesinin uygulanmadığını beyanla feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: