muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1246, Karar No: 2019/7764, Tarih: 16.12.2019

. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370) ... ili ... ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.Bunlar yanında, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun, (1) sayılı tarifesinin A.III.1.a maddesinde konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında karar ilâm harcı alınacağı düzenlenmiştir.Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp kaza olayının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına göre kararda sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, bölge adliye mahkemesince istinaf yoluna başvuran davalı ... Genel Müdürlüğü'nün başvuruda bulunurken yatırdığı harcın, alınması gereken istinaf karar harcından mahsubu yapılırken hata yapılması isabetsiz olmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır

... Genel Müdürlüğü'nün başvuruda bulunurken yatırdığı harcın, alınması gereken istinaf karar harcından mahsubu yapılırken hata yapılması isabetsiz olmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... Bölge Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 13/12/2018 tarih ve 2018/2695 Esas, 2018/1825 Karar sayılı ilamının 2 nolu bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere,

"2-Alınması gereken 36.608,89 TL istinaf karar harcından, peşin yatırılan 9.152,22 TL'nin mahsubu ile bakiye 27.456,67 TL'nin davalı ... Genel Müdürlüğü'nden alınıp hazineye irat kaydına," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5112, Karar No: 2014/8179, Tarih: 20.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5112 E.  ,  2014/8179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/666-2013/712

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ihale alıcısı, icra mahkemesine başvurusunda; satışı yapılan taşınmazın ihale bedeli üzerinden % 1 KDV alınması gerektiği halde %18 orandan alınmasına karar verildiğini ileri sürmüş, mahkemece KDV'ye ilişkin şikayet ve itirazlara yönelik davalara bakma görev ve yetkisinin Vergi Mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar Katma Değer Vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17. maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Her ne kadar Dairemizin önceki içtihatlarında, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olduğundan, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu belirtilmiş ise de; Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü’nün 11.03.2013 tarih ve 2012/182 Esas 2013/321 Karar sayılı ilamında özetle; KDV’ye ilişkin şikayetin, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı, mahkemece incelemenin, icra dosyasından yapılarak anılan işlemin kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar verileceği belirtilmek suretiyle uyuşmazlığın adli yargılanmanın bir parçasını oluşturduğundan adli yargı yerince çözümlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Buna göre, KDV’ye ilişkin işlemin kaynağı İcra Müdürlüğünün tesis etmiş olduğu karara ilişkin olduğundan, işlemin yasaya uyarlılığı, şikayet yoluyla, İcra Mahkemelerinin denetiminde olduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan olgular karşısında Dairemizin değişen içtihadına göre KDV’ye ilişkin şikayetin İcra Mahkemelerinde incelenmesi gerektiğinden mahkemece şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken şikayeti inceleme istemin yargı yolu nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5970, Karar No: 2024/7833, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5970 E.  ,  2024/7833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES İ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1340 Esas, 2024/426 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kocaeli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.10.2023 Tarihli ve 2023/1370 Esas, 2023/1579 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ........, Mahallesi Belediye Meclis Üyesi ......., Caddesi No:10/3 İç Kapı No:4 .......,/Bingöl olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bingöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.03.2024 Tarihli ve 2023/1340 Esas, 2024/426 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yerinin tespitine ilişkin yapılan araştırma sonucunda kısıtlı adayının İzmit/Kocaeli'de yaşadığı, yine Mahkemeye dilekçe gönderen vasi adayının da aynı adreste ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin İzmit/Kocaeli olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kocaeli 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Kocaeli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/229, Karar No: 2014/7759, Tarih: 09.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/229 E.  ,  2014/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 21/11/2013

Numarası : 2012/137-2013/899

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı 26.01.2007 ile 31.12.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde bilgisayar teknisyeni olarak 950,00 TL aylık ücret ile haftanın 5 günü 08-18.00 saatleri, Cumartesi günleri 08-15.00 saatleri arasında çalıştığını, ayda 4 defa 24 saat nöbet tuttuğunu, iş aktinin haksız olarak davalı tarafından sonlandırıldığı, ihtar çekerek başka bir pozisyonda çalışabileceğini, ama işten ayrılması isteniyor ise haklarının ödenmesini talep ettiğini, iş akdinin sonlandırıldığının davalı tarafından ihtar ile bildirildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı almış olduğu ihale gereği ana firmanın işçi azaltılmasını talep ettiği, bu sebeple davacının iş akdini sonlandırmak durumunda kalındığı, ayrıca hastane yönetimi davacıya başka firmada çalışmasın teklif etmesine rağmen davacının bunu kabul etmediği, alacağı varsa husumetin ihaleyi veren kuruma yöneltilmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı işverence iş akdinin haksız feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının haftalık çalışma süresi ve buna bağlı olarak da fazla çalışma alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriği ve tanık anlatımlarından davacının haftanın 5 günü 08-18.00, Cumartesi günleri de 08-15.00 saatleri arasında çalıştığı, ayrıca ayda ortalama 4 defa 24 saat nöbet tuttuğu, tuttuğu nöbetlerin ertesinde o gün çalışmadığı anlaşılmaktadır. Yargıtay içtihatları doğrultusunda 24 saat nöbet tutulan günlerde günlük çalışmanın 14 saat olarak hesaplanacağı yerleşmiş uygulamadır. Nöbetlerdeki fazla çalışma süresi hesaplanırken günlük normal çalışma süresi ile yukarıda belirtilen 14 saat arasındaki çalışmanın fazla çalışma olduğu ve haftalık fazla çalışma süresine ekleneceği açıktır. Bilirkişinin ilk raporunda haftalık 2 saatlik fazla çalışma yapıldığının kabulüyle yaptığı hesaplamaya itibarla eksik fazla çalışma ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6872, Karar No: 2018/9143, Tarih: 13.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/6872 E.  ,  2018/9143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hüküm kurulurken hapis cezasının alt sınırdan, doğrudan verilen adli para cezasının ise alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayini ile çelişkiye düşülmesi,

2 - Sanıkta ele geçen sustalı bıçakların sayı ve nitelikleri itibariyle vahim nitelikte olmadığı gözetilmeden, hakkında 6136 sayılı Kanunun 15/2 maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

3 - Ekspertiz raporuna göre yasak nitelikte olmadığı belirlenen 19 adet bıçağın sanığa iadesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39056, Karar No: 2017/43418, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39056 E.  ,  2017/43418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3191, Karar No: 2018/8142, Tarih: 12.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/3191 E.  ,  2018/8142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Asıl ve birleşen dava davacıları, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacılardan ... ve ... ile davalılardan... istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan...vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/2 maddesinde ''Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir '' denilmektedir.

Birleşen dava dilekçesi ile davacı kardeşlerin her ikisi için de 50.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, ilk derece mahkemesince verilen 30/03/2017 tarihli kararda davacı kardeşler lehine 40.000,00'er TL manevi tazminata hükmedildiği, bir kısım davacılar ve davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 29/03/2018 tarihli kararda tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği ve bu karara karşı davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 02.12.2016-31.12.2016 tarihleri arasında 40.000,00 TL, 01.01.2017-31.12.2017 tarihleri arasında 41.530,00-TL, 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı kardeşler için hüküm altına alınan manevi tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı kardeşler için hüküm altına alınan manevi tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine dair hükümlerin davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından temyizi mümkün olmayıp, adı geçen davalının temyiz itirazlarının davacı kardeşler açısından 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle, asıl dosya açısından davacılar eş ve çocuğun maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulüne, birleşen dosya açısından ise davalılar ... ve ... hakkında açılan davanının feragat nedeniyle reddine, davacılar anne ve kardeşlerin manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne dair verilen karara karşı bir kısım davacılar ile davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Kurumu Genel Müdürlüğü olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ...San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ....'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Kurumu Genel Müdürlüğü olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ...San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ....'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ... Kurumu Genel Müdürlüğü'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamındaki, meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;