muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/615, Karar No: 2022/11812, Tarih: 10.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/615 E.  ,  2022/11812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız fiil nedeniyle doğan maddi ve manevi zararın tazmini davasının kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; müvekkili ve ailesinin çok uzun zamandır kullandığı üzüm bağlarının bitişiğindeki araziyi davalıların satın aldıklarını, kendi arazileri içinde kaldığını iddia ederek müvekkiline ait 13 adet badem ağacı 1 adet dut ağacını kestiklerini, 4 adet armut ağacının meyvelerini topladıklarını, davalılar hakkında dikili ağaçlara zarar vermek ve tehdit suçlarından ceza kararı bulunduğunu, kesilen ağaçların değeri ile toplanan meyvelerin değerinin 180.000,00 TL olduğunu iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminat ile söz konusu anı değeri olan ağaçların kesilmesi, tehdide ve manevi baskıya ilişkin ıstırabın giderilmesi bakımından 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüne, manevi tazminat taleplerinin her iki davalı açısından ayrı ayrı reddine, maddi tazminat taleplerinin davalılardan ... açısından reddine, diğer davalı ... yönünden kısmen kabulüne, 255,55 TL’nin bu davalıdan tahsiline dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davacının istinaf başvurusunun murisin taşınmazdaki payı doğrultusunda bedel belirlenmesi dışındaki istinaf taleplerinin reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, manevi tazminat taleplerinin her iki davalı açısından ayrı ayrı reddine, maddi tazminat taleplerinin davalılardan ... açısından reddine, diğer davalı ... yönünden kısmen kabulüne, 1.533,33 TL’nin bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacı ... vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 10.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/52096, Karar No: 2011/11536, Tarih: 30.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/52096 E.  ,  2011/11536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/252127

MAHKEMESİ : Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2008

NUMARASI : 2008/123

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın evinin eski sayacının elektronik sayaçla değiştirilmesi sırasında, kolon sigorta girişinden sayaca girmeden ayrı bir hat çekildiğinin tespit edildiğine ilişkin 23.11.2007 günlü tutanak içeriği, tutanak tanığı F. Y..’ın tutanağı doğrulayan yeminli anlatımı ve suç tarihinden önceki 2002, 2003, 2004 ve 2005 yılları kış aylarında 411, 489, 505 ve 424 olan tüketimlerin 2006 ve 2007 yıllarının kış aylarında 94 ve 64 olmak üzere dengesiz bir düşüş gösterdiğinin, elektrik mühendisi bilirkişinin raporu ile anlaşılması karşısında; son iki kış dönemindeki düşüşün nedeni sanıktan sorularak ve tespit tarihinden sonraki dönemlere ait tüketim miktarlarını gösteren föyler yakınan kurumdan getirtilip, kaçak kullanım olduğu iddia edilen dönemdeki tüketime göre, suç tarihinden sonraki tüketimde belirgin bir artma olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, suç tarihinden sonraki dönemlere ait tüketimlere ilişkin bir değerlendirme içermeyen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16647, Karar No: 2016/8212, Tarih: 09.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16647 E.  ,  2016/8212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen her iki aylığın tekrar bağlanması gerektiğinin tespitiyle biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının anne ve babasından almış olduğu yetim ve ölüm aylıklarının yeniden bağlanması ile fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 100 TL faizi ile Kurum'dan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 30/03/2004 tarihinde boşandığı, 11/05/2004 tarihli Kurum'a yapmış olduğu başvurusu sonucunda davalı Kurum tarafından ölen babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı, davalı Kurum tarafından ihbar üzerine başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 24/09/2010 tarih ve 180 sayılı Kurum denetmen raporuna dayanak oluşturan 21/04/2010 tarihinde yapılan çevresel soruşturma neticesi düzenlenen tutanak ile belirtilen adrese gidildiğinde Çetin Apartmanı 13 no lu dairede ikamet eden yönetici eşi . .., 7 no lu dairede ikamet eden . . ile 3 no lu dairede ikamet eden . ... davacı ve boşandığı eşin iki çocuğu ile birlikte yaşadıklarını ancak 6 (altı) ay kadar önce apartmandan taşındıklarını beyan ettiklerinin belirtildiği, yine rapora esas teşkil eden ihbarda bulunan Fatma Başpınar'ın kağıt üzerinde tarafların boşandıkları ve halen birlikte yaşamaya devam ettikleri, davacı ve boşandığı eşinin belirtilen adresten taşındığı, Kuşcağız tarafına gittikleri, ev aldıklarını duyduğunu beyan ettiğinin belirtildiği, davalı Kurum'un işlemi ile 01/10/2008 tarihinden itibaren davacının hem annesinden hem babasından almış olduğu yetim ve ölüm aylıklarının kesilmiş olduğu, davacının boşandığı eşinin 19/04/2012 tarihinde vefat ettiği, davacı tarafından dilekçe ile müteveffa boşandığı eşe ait ölüm belgesi ile boşandığı eşin vefat etmeden önce kızının yanında kaldığını gösterir ikametgah belgesinin dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacı tanıklarının dinlenildiği anlaşılmaktadır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Kontrol Memurluğu raporuna esas alınan 21/04/2010 tarihli tutanak ile beyanlarına başvurulan şahıslar duruşmalarda tanık olarak dinlenilmeli, Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihinden itibaren, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden davacı ve boşandığı eşinin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, doğalgaz, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yapılacak iş, davacı ile müteveffa boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32033, Karar No: 2013/29531, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/32033 E.  ,  2013/29531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem toplu iş sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından 13.08.2012 dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1262, Karar No: 2022/429, Tarih: 19.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/1262 E.  ,  2022/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.11.2019 tarih ve 2016/1048 E. - 2019/1147 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 18.01.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, imalatını çatal, bıçak, kaşık, tencere, çaydanlık ve sofra aksesuarları olarak sürdüren müvekkilinin AR-GE ve tasarım çalışmaları neticesinde “Olympos” adını verdiği tencere setini ürettiğini, tasarım olarak tescil belgesine bağlanmayan bu ürünün görsel çekiciliği ve iç içe geçerek yerden tasarruf sağlama özelliği sebebiyle tüketiciler tarafından kısa sürede tercih edilen bir mamul haline geldiğini, bu tercihi gören davalının ürünün aynısını imal edip “Matruşka Çelik Tencere Seti” adıyla satışa sunduğunu, eylemin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının fiillerinin haksız rekabet olduğunun tespitini, haksız rekabetin men’ini, davalının haksız rekabet neticesinde elde ettiği kazancın tespiti ile şimdilik 500.- TL’nin ticari faizi ile birlikte tahsilini, 7.500.- TL manevi tazminatın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 16.12.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat yönünden talebini fazlaya dair haklarını saklı tutarak 215.000.- TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davaya dayanak ürünlerin harcı alem niteliği taşıdığını, davacıdan çok daha önce dünyada ve Türkiye’de satışa sunulduğunu, bu sebepten davacının bir tescil başvurusu yapmadığını, tencerelerin iç içe konulmasının yüzyıllardır kullanılan bir teknik olup kimsenin tekeline bırakılamayacağını, müvekkili ürünü ile davacı ürününün benzerliğinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının sunduğu emsal ürünler ile davacı tarafından tasarlanan ürünler arasında benzerlik bulunduğu, davacıya ait “Olympos” tencere setindeki tasarımın harcı alem olduğu iddiasının ispatlanamadığı, alınan raporlarda tencerelerin iç içe geçme özelliği dışında tencereye ait kapak, kapak tutamağı kapak tutamağının kapak üzerindeki konumu, tencere gövdesi gövdeye ait saplar tencerelerin iç içe geçtiği görsellerde algılanan unsurlar ve bunun

tasarıma yansımaları dikkate alındığında davalının üretilip satışa sunduğu “Matruşka” tencere setinin, davacının ürettiği “Olympos” tencere seti ile iltibas oluşturduğu, bunun haksız rekabet teşkil ettiği, ticari defterler üzerinde yapılan inceleme neticesi bu ürüne ilişkin olarak davalının elde etmiş olduğu faaliyet kârının 42.298,03 TL olarak belirlenme biçiminin oluşa ve usule uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının üretip satışa sunduğu “Matruşka Çelik Tencere” setinin “Olympos Çelik Tencere” seti ile iltibas oluşturması ve bunun haksız rekabete sebep olmasından davalının bu tencere setlerini imal ve satışa sunmak sureti ile oluşturduğu haksız rekabetin önlenmesine, toplatma isteminin reddine, haksız rekabete dayalı uğranılan maddi zarardan 42.298,03 TL’lik bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, 5.000.- TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, mahkemenin 01.04.2014 tarihli kararında da toplatma isteminin reddedilmiş olmasına, davacının 16.05.2014 tarihli temyiz dilekçesinde kararı bu yönden temyiz etmemesi nedeniyle toplatma talebinin reddine dair kararın davalı yararına usuli müktesep hak oluşturmuş bulunmasına ve özellikle parekendecilere verilen mallar yönünden mahkemece davalının elde ettiği kârın hüküm altına alınmış bulunmasının bir tür ref sayılması gerektiğine göre taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.508,63 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 2.419,30 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 19/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7893, Karar No: 2015/8504, Tarih: 24.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/7893 E.  ,  2015/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/12/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yönünden reddine dair verilen 16/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., 05/04/2001 tarih ve 24364 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ''Gençlik ve ... Mülkiyetinde ve Kullanımında Bulunan Spor Tesislerinde Yapılacak Spor Faaliyetleri ile Genel Müdürlüğün Gözetim ve Denetiminde Düzenlenecek Olan Spor Organizasyonlarına Katılan Kulüp ve Kişilerin Her Türlü Spor Malzemeleri ile Araç ve Gereçlerine Reklam Konulmasına Dair Yönetmeliğin 9. maddesi gereğince 2013/2014 futbol sezonunda Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadyumunda oynanan maçlarda davalı kulüp futbolcularının formalarında çeşitli firmaların reklamlarının bulunduğunu, reklam gelirlerinden %5'inin kendilerine ödenmesi gerektiğini belirterek alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı; 2001 tarihli yönetmeliğin 5894 Sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Yasası ile ...'nün futbol ile ilgili konularda hiçbir hak ve yetkisi bulunmadığından hükümsüz kaldığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı kulübün tüm hak, alacak ve borçlarını süresiz olarak dava dışı ...'ne devrettiği, husumetin bu şirkete yöneltilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davalı kulübün 27/06/2011 tarihli yönetim kurulu kararı ile profesyonel A takımı ve futbol altyapılarını kapsayan faaliyetlerinden doğacak tüm hak, alacak ve borçlarını süresiz olarak dava dışı ...'ne devrettiği anlaşılmakta ise de davalı kulüp ile dava dışı şirket arasında hak, alacak ve borç devri taraflar yönünden geçerli olup davacı yönünden bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Mahkeme davalının husumet ehliyetinin bulunduğu kabul edilerek işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın reddi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.