muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/370, Karar No: 2024/158, Tarih: 22.05.2024

Açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin direnme kararındaki gerekçeler eksik olsa da sonuçları itibarıyla hukuki ve yerinde olduğundan Sayın Çoğunluğun, eylemin TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu yönündeki kabulüne katılmıyorum.

Sayın Çoğunluğun suç vasfı yönündeki kabulüne göre davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinde ise hukuka aykırılık bulunmamaktadır.",

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi de; Yerel Mahkemenin direnme gerekçesinin isabetli olduğu,

Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli ve 405-696 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın eyleminin TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden ve gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki açılan kamu davasının, TCK’nın 66/1-e ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde yapılan müzakerede sanığın eyleminin TCK'nın 85/1. maddesi kapsamında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu mu, yoksa aynı Kanun’un 257/2. maddesi kapsamında kalan görevi kötüye kullanma suçunu mu oluşturacağına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla, dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5341, Karar No: 2016/6313, Tarih: 14.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/5341 E.  ,  2016/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

"...Türkeli Belediyesi gelir ve harcama yetkilisi olan sanık ...'ın görevi nedeni ile denetim ve gözetiminden sorumlu olduğu sanıklar.... yardımı ile belediye bütçesine intikal ettirmesi gereken 22.140 TL bedeli belediye hesabına aktarmayarak üzerine atılı basit zimmet suçunu değişik tarihlerde aynı suç işleme kararı kapsamında belediyenin zararına olarak müteselsilen işlediği ve yine bu suçun işlenmesine sanıklar ...yardım ederek suçun icrasını kolaylaştırdığı...'' iddiasıyla yapılan yargılamada mahkemece 11/08/2011 tarihli bilirkişi raporunda kamu davasına konu edilmeyen hususların da hesaplanması neticesinde zimmet miktarının 44.885 TL olduğunun belirlenmesi üzerine, söz konusu bilirkişi raporu hükme esas alnarak sanıkların yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; Dairemizce de benimsenen ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/05/2006 gün 173/145 sayılı Kararında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nın 225/1-2. maddesinde, "hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir." hükmü karşısında, iddianamede belirtilen failler dışında yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden, ayrıca maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından zimmet kabul edilen eylemlere konu ajanda da kendilerinden para alındığı yazılı olan ....e paraların verildiği belirtilen Belediye Meclisi Üyesi....isimli şahısların beyanlarına başvurulmadan, keza Anayasanın 141/3, CMK'nın 34/1 ve 230/1. maddeleri gereğince hakimlerin ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olduğu, CMK'nın 230. maddesine göre de gerekçede delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi gibi hususların bulunması gerektiği nazara alınmadan, sanıkların zimmet ve zimmete yardım etme suçlarının nasıl oluştuğu, hangi eylemlerinin bu suçun oluşmasına vücut verdiği denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Fiilin ...'ın yapmış olduğu müracaat ve diğer tanıkların beyanlarının alınması, sanık ... tarafından tutulan ajanda da yazılı bilgilerin incelenmesi neticesinde daire dışı bilgi ve araştırmayla saptandığı hususu da gözetildiğinde eylemlerin zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen yanılgılı değerlendirmeler sonucu sadece zincirleme basit zimmet suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Fiilin ...'ın yapmış olduğu müracaat ve diğer tanıkların beyanlarının alınması, sanık ... tarafından tutulan ajanda da yazılı bilgilerin incelenmesi neticesinde daire dışı bilgi ve araştırmayla saptandığı hususu da gözetildiğinde eylemlerin zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen yanılgılı değerlendirmeler sonucu sadece zincirleme basit zimmet suçundan hüküm kurulması,

Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar ..., ..., ... hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Adli sicil kaydına göre mükerrir olduğu anlaşılan sanık ... hakkında TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması,

Sanık ...'ün adli sicil kaydında yer alan erteli mahkumiyet kararı yönünden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1478, Karar No: 2014/613, Tarih: 15.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/1478 E.  ,  2014/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti yapmak suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki Gümrük idaresi vekilinin 18/11/2011 havale tarihli dilekçesinde bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti yapmak suçu yönünden katılma talep etmediği ve katılan olmaması nedeniyle müşteki idarenin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan Gümrük İdaresi vekilinin kaçakçılık suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dava konusu 3380 kutu LW 6090 isimli gıda takviyesi ilaçtan karar verilmeyen 1233 kutusu hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/01/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11953, Karar No: 2014/7181, Tarih: 27.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11953 E.  ,  2014/7181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elazığ İş Mahkemesi

Tarihi : 20.03.2013

No : 2011/836-2013/137

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, aylıkların birlikte yaşama olgusu sebebiyle kesildiği dönemde boşanan eşlerin medula sisteminde geçen adres bilgilerinin aynı olup olmadığı araştırılmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, eski eşin Mazgirt’e nakilsiz gittiği belirtilmekle burada ve boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, boşanma ilamında velayet ve nafaka ile ilgili hükümler varsa bu hükümlerin icrası ne şekilde gerçekleşmekte olduğunun yani şahsi ilişki ve nafakaların tahsili icra marifetiyle mi yoksa nizasız şekilde mi icra edildiği araştırılmalı böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6427, Karar No: 2016/3558, Tarih: 28.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6427 E.  ,  2016/3558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nın 158/1-d, 62/1, 50/1-a, 52, 52/4, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis ve 20.000 TL adli para cezası

2-TCK'nın 204/1, 62/1, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, katılanın borçlu olarak gözüktüğü sahte senedi icra takibine koymak suretiyle katılandan tahsil etmeye çalışarak üzerlerine atılı suçları işlediği iddia edilen somut olayda;

1- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın mağduru tanımadığına ve onunla ticari ilişkisinin bulunmadığına diğer sanık ...'in mağdur ile ortak terapi merkezi kuracaklarını hatta buraya kendisini de ortak edeceklerine dair teklifte bulunması üzerine mağdur ile muhatap olmaksızın elden verdiği nakit para karşılığında sanık ...'un getirdiği 445.000 liralık bononun ödenmemesi üzerine senedin sahte olduğunu bilmeksizin senet borçlusu mağdur aleyhine icra takibi başlattığına dair savunması, bu savunmanın diğer sanık ... tarafından da doğrulanmış olması karşısında; sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının unsurlarının oluşmadığı gibi diğer sanığın eylemlerine iştirak ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)-Sanık ...'un savunmalarında, katılan ile aralarında düzenlenen ortaklık sözleşmesi ve senedin katılan tarafından yanında imzalandığını iddia etmesi icra dosyasında alınan bilirkişi raporu ile 04.06.2007 tarihli ortaklık sözleşmesi üzerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişilerin tanzim ettikleri 08.07.2008 tarihli raporda imza dışındaki yazı ve rakamların katılana ve sanığa aidiyeti yönünden bir inceleme yapılmaması ve taraflar arasında gerçek bir borç ilişkisinin tespit edilmemiş olması karşında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanık ... ile katılanın yeteri miktarda itiraz edemeyecekleri yazı ve imza örneklerinin temin edilerek ortaklık belgesi ve suça konu senetteki yazı ve imzalarla karşılaştırılması suretiyle bu belgelerdeki yazı rakam ve imzaların sanık ve mağdurun eli ürünü olup olmadığının bilirkişi kurulundan rapor alınması, resmi belgede sahtecilik suçuna konu teşkil eden bononun aslının dosyaya getirtilerek, yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu senedin mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilmeden, bu şekilde, iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti ile sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

b-Kabule göre de;

1-Sanığın suça konu senedi icra takibi yoluyla tahsil etmeye çalıştığı ve katılanın söz konusu takipte imzaya itirazda bulunduğu ...İcra Hukuk Mahkemesinin 29/07/2007 tarihli 2008/41-468 sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verilerek davayı red ettiği, bu kararında Yargıtay'ın ilgili Dairesince onandığının anlaşılması ve senet bedelinin tahsil edilmemiş olması karşısında eyleminin dolandırıcılık suçuna teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin suçun tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması ve ayrıca TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3152, Karar No: 2025/2286, Tarih: 19.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3152 E.  ,  2025/2286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 12.04.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/1650 E. ve 2022/1910 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin, 12.04.2023 tarihli ve 2022/1650 Esas, 2022/1910 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafinin yokluğunda verilip 03.11.2022 tarihinde sanığa, 07.11.2022 tarihinde sanık müdafine usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, sanık müdafinin temyiz isteminde bulunmadığı, sanık ...'nin ise 09.11.2022 tarihli dilekçesi ve 24.11.2022 tarihli cezaevi idaresince alınan beyanı ile temyiz isteminden vazgeçtiği bildirdiği, 20.02.2023 tarihinde ilk kez temyiz isteminde bulunduğu, temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu ve temyizden vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmadığı, verilen kararın ise tebliğ tarihinden itibaren kanuni 7 (yedi) günlük süresi geçtikten sonra sanık tarafından 20.02.2023 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin, 12.04.2023 tarihli ve 2022/1650 Esas, 2022/1910 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. Maddesi uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2459, Karar No: 2018/3027, Tarih: 04.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2459 E.  ,  2018/3027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan açılmış bir dava, dava şartı olan mütalaa ve hüküm bulunmadığından tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Sanıkların 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddia edilen kamu davasında; İşyerinde yapılan yoklamalarda tespit edilen teknik donanım, iş gücü ve sermaye yapısı ile fatura edilen faaliyetin icrasının mümkün olmadığı, tahakkuk edilen vergilerle ilgili olarak vergi dairesine hiç bir ödemede bulunulmadığı, KDV matrahları yüksek olmasına rağmen ödenecek KDV'nin düşük tutarlarda çıkarıldığı, mükellefin ba-bs formlarını vermediği dosyada mevcut vergi tekniği raporundan anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakmından sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen 2006 ve 2007 takvim yılarına ait faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle 2006 ve 2007 yılına ait suça konu fatura asıl veya onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın düzenlediği iddia edilen tüm yıllara ait faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanıkların savunmalarının doğru olup olmadığının tespiti bakımından, faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve hangi sanık ile ticari ilişki içerisinde olduklarının sorulması, faturalarda yer alan imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanık ...'ün hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

b)Sanık ...'in UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 19.10.2017 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık ... hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun oluşabilmesi için, bunları vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiği cihetle; defter ve belge isteme yazısının içeriğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanamadığından, idareden buna dair belgenin aslı ya da onaylı örneği getirtilip incelenerek hangi takvim yıllarına ilişkin defterlerin talep edildiği, belgelerin yasal saklama süresi içerisinde ve vergi incelemesi amacıyla talep edilip edilmediği belirlenip, belgelerin süresinde ve vergi incelenmesi için istenmediğinin tespit edilmesi halinde, sanığın sorgusundaki savunmasında şirketle bir alakasının olmadığını iddia ettiği anlaşılmakla usulüne uygun tebligat yapılmış olsa dahi defterlerin incelemeye ibraz edilme olanağı bulunmadığından VUK'nın 139. maddesinde yazılı hususlar ve usulüne uygun tebligatın aranmayacağı nazara alınıp suçun sübuta erdiği gözetilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanlış gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3337, Karar No: 2018/12791, Tarih: 04.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3337 E.  ,  2018/12791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adana Büyükşehir Belediyesi ASKİ Genel Müdürlüğünce 3851998 sayılı su abonesi ile ilgili düzenlenen 01/08/2016 tarihli ... seri nolu kaçak su kullanım tutanağı üzerine, ... hakkında tahakkuk ettirilen toplam 1.237,63 Türk Lirası kaçak su tüketim bedeline itirazın kabulü ile tahakkukun iptaline dair, Feke Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/01/2017 tarihli ve 2016/316 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 21/04/2017 gün ve 2984 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/05/2017 gün ve KYB-2017-27070 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 16/04/2015 tarihli ve 2015/195-443 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, muterizin kaçak su kullandığından bahisle ASKİ Genel Müdürlüğü tarafından tahakkuk ettirilen bedelle ilgili davanın hukuki mahiyette bulunduğu, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında idari yaptırım gerektiren bir eylemden söz edilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;