muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/156, Karar No: 2011/164, Tarih: 05.07.2011

…..'e karşı, Ocak 2000 tarihindeki hırsızlık eylemi nedeniyle 10.02.2000 günlü iddianame ile kamu davası açıldığı, yargılama sonunda Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2000 gün, 2000/48-284 sayılı kararıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık ve üst ve yerel Cumhuriyet Savcıları tarafından temyizi üzerine Dairenin 17.10.2002 tarihli kararıyla diğer bozma nedenlerinin yanı sıra 'dosya arasında bulunan 2000/54 esas sayılı iddianameden ve mahkemenin incelemesinden, sanık R…

…'nın aynı yakınana ait aynı isimli işyerinin büro kısmının camını kırıp faks aleti ve telefonu çalıp diğer sanık A…

….. G...'e sattığından söz edilerek dava açıldığı ve sonucunda sanık A…

…..'in cezalandırılmasına karar verildiği ancak temyiz edilmiş olduğu anlaşıldığından sonucunun beklenip, olanaklı ise birleştirilip, sanık R…

… hakkında TCK'nun 80. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması' gerekçesiyle bozulduğu ve devam eden süreçte inceleme konusu kararın verildiği,

Sanık hakkında yakınan İ…

….. Ç…

….'e karşı 22.01.2000 günü hırsızlık suçundan 2000/54 sayılı iddianame ile 10.02.2000 tarihinde açılan kamu davasının yargılaması ise aynı mahkemede yürütülüp, 04.07.2000 gün, 2000/46-195 sayılı kararla cezalandırıldığı, bu hükmünde temyizi üzerine Dairenin 26.03.2002 tarihli kararıyla, suça konu eşyanın değeri ve uygulama sırasıyla ilgili gerekçelerle bozulmuş, ancak dosyada bulunan 09.02.2000 günlü ayırma kararında aynı sanığın aynı yakınana ait işyerinden hırsızlık eylemi ile ilgili ayrı bir soruşturma bulunduğunun anlaşıldığı ve sanıkta 07.03.2000 tarihli oturumda 'daha önce müzik seti çaldığım yere başka yerden tekrar girerek hırsızlık' yaptım şeklinde açıklamada bulunduğu halde, Daire bozma kararında bu durumun araştırılıp, belirtilen hazırlık dosyası incelenerek suç tarihleri belirlendikten sonra, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nun 80. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi konusu bozma nedeni yapılmamıştır. Bu aşamadan sonra mahkemece bozmaya uyularak 12.12.2000 tarihli kararın verildiğinin, bu kararın temyiz yasa yoluna başvurulmaksızın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; yukarıdaki açıklamalar ışığında sanık hakkında TCY'nın 80. maddesinin değerlendirilmesi konu ile ilgili Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.03.2002 tarih ve 2002/2772-3774 sayılı bozma kararına yönelik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin son cümlesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz yoluna başvurulabileceği belirtilmiştir.

Sonuç olarak; sanık hakkında aynı müştekiye karşı aynı tarihlerde işlemiş olduğu birden fazla hırsızlık eylemine ilişkin olarak aynı mahkemeye iki ayrı dava açıldığı ve bu davaların birbirinden bağımsız yürüyerek iki ayrı karar verildiği ve bu hükümlerden birinin kesinleştiği diğerinin ise temyiz aşamasında olup kesinleşmediği;

Buna göre;

Yukarıda Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 30.03.2010 tarih ve 2007/20064 - 2010/3358 sayılı kararında belirttiği şekilde özetle;

Sanık hakkında yakınan İ…

….. Ç…

Buna göre;

Yukarıda Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 30.03.2010 tarih ve 2007/20064 - 2010/3358 sayılı kararında belirttiği şekilde özetle;

Sanık hakkında yakınan İ…

….. Ç…

….'e karşı 22.01.2000 günü hırsızlık suçundan 2000/54 sayılı iddianame ile 10.02.2000 tarihinde açılan kamu davasının yargılaması Merzifon Asliye Ceza Mahkemesince aynı konuda açılan diğer dava ile birlikte yürütülüp, 04.07.2000 gün, 2000/46-195 sayılı kararla sanığın bu davada cezalandırıldığı, bu hükmünde temyizi üzerine Dairenin 26.03.2002 tarihli kararıyla, suça konu eşyanın değeri ve uygulama sırasıyla ilgili gerekçelerle bozulduğu, ancak dosyada bulunan 09.02.2000 günlü ayırma kararında aynı sanığın aynı yakınana ait işyerinden hırsızlık eylemi ile ilgili ayrı bir soruşturma bulunduğunun anlaşıldığı ve sanıkta 07.03.2000 tarihli oturumda 'daha önce müzik seti çaldığım yere başka yerden tekrar girerek hırsızlık yaptım' şeklinde açıklamada bulunduğu halde, Daire bozma kararında bu durumun araştırılıp, belirtilen hazırlık dosyası incelenerek suç tarihleri belirlendikten sonra, sonucuna göre her iki dosya birleştirilerek sanık hakkında teselsül hükümlerini içeren TCK'nun 80. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi konusu bozma nedeni yapılmaması sebebi ile sanık hakkında her iki dosyanın birleştirilip birlikte değerlendirilmesi ve 765 sayılı TCY'nın 80. maddesinin göz önüne alınması ve konu ile ilgili Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.03.2002 tarih ve 2002/2772-3774 sayılı bozma kararı eksik ve yasaya aykırı olması sebebi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin son cümlesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz yoluna başvurulması gerekmektedir" görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.03.2002 gün ve 2772-3774 sayılı bozma kararının kaldırılması isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, şikayetçiye ait işyerinden gerçekleştirdiği iki ayrı hırsızlık eylemi nedeniyle sanık hakkında açılan iki ayrı davanın birleştirilmesinin gerekip gerekmediğine ilişkin ise de; 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlere yönelik olarak Yargıtay C.Başsavcılığının 5271 sayılı CYY'nın 308. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna başvurmasının olanaklı olup olmadığının öncelikle belirlenmesi gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.02.2008 gün ve 30-35 sayılı kararında açıklandığı üzere;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.02.2008 gün ve 30-35 sayılı kararında açıklandığı üzere;

5271 sayılı CYY'nın "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının İtiraz Yetkisi" başlıklı 308. maddesinde, Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, ilamın kendisine verildiği tarihten itibaren 30 gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebileceği öngörülmüştür. Ancak, itiraz süresi kural olarak 30 gün olarak kabul edilmekle birlikte aynı madde ile sanık lehine itirazlarda süre aranmayacağı kuralı getirilmek suretiyle de 1412 sayılı CYUY'da yer almayan ayrıksı bir düzenlemeye yer verilmiştir.

Gerek öğretide gerekse yerleşmiş yargısal kararlarla, yeni yürürlüğe giren yargılama kurallarının yapılacak yargılama işlemlerinde derhal uygulanması ilkesi benimsenmiş, bu suretle de ülkede aynı anda birden çok yargılama yasasının uygulanmasının önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Bu ilkenin istisnası da ancak yeni yürürlüğe konulan yasada geçici maddelerle yapılan düzenlemeler ile ayrık tutulan hallerde ortaya çıkmaktadır. 5320 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasanın 4/2. maddesi uyarınca CYY'nın yürürlüğe girmesinden önceki işlemlerin geçerliliklerini koruyacakları açıktır.

Somut olayda, Yargıtay C.Başsavcılığı 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5271 sayılı CYY.nın 308. maddesinde öngörülen, sanık lehine itirazlarda süre aranmayacağına ilişkin hükmüne dayalı olarak yaklaşık 9 yıl sonra lehe olmak üzere itiraz yasa yoluna başvurmuştur. Ne var ki; Özel Daire ilamının Yargıtay C.Başsavcılığına verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY'nın 322. maddesi uyarınca gerek lehe, gerekse aleyhe itirazların 30 gün içinde Yargıtay C.Başsavcılığınca itiraza konu edilmesi gerekmekte, süre sona erdiğinde ise itiraz olanağı kalmamaktadır.

1412 sayılı CYUY hükümlerine göre süresinde kullanılmayan itiraz hakkının sonradan yürürlüğe giren 5271 sayılı CYY hükümleri uyarınca kullanılması usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesiyle bağdaşmamaktadır.

Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığınca, ilamın kendisine verildiği tarihte yürürlükte bulunan usul kurallarına uygun olarak süresinde Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.03.2002 gün ve 2772-3774 sayılı bozma kararına yönelik olarak itiraz yasa yoluna başvurulmadığı anlaşılmakla, itirazın süre yönünden reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının süresinde yapılmamış olması nedeniyle REDDİNE,

2- Dosyanın, sanığın temyiz başvurusu yönünden incelenmek üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.07.2011 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22382, Karar No: 2010/20051, Tarih: 17.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/22382 E.  ,  2010/20051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 17.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12294, Karar No: 2023/15903, Tarih: 25.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/12294 E.  ,  2023/15903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1278 E., 2023/1516 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 38. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/29 E., 2022/548 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 16.....2020 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 25.11.2020 tarihli kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (4) üncü alt bendi gereğince kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesinin 12.02.2021 tarihli ilâmı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli kararı ile 6100 sayılı Kanun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi gereğince kaldırılmasına ve dosyanın ikinci kez Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; asıl işveren olan davalının değişen alt işveren nezdinde çalışan davacının ve aynı durumdaki diğer işçilerin davalıya karşı muvazaa iddiası ile açılan davaların Yargıtay incelemesinden de geçerek muvazaatın tespiti yönünde kesinleştiğini, bu durumda davacının da başlangıçtan itibaren asıl işveren işçisi sayılması ve üyesi olduğu ... Maden İşçileri Sendikası (Maden ... Sendikası) ile davalı ... arasında imzalanan toplu ... sözleşmelerinden yararlandırılması gerektiğini, işbu davadaki alacak taleplerinin 2019 yılına ilişkin olduğunu ileri sürerek ilave tediye alacağı ile birlikte toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım alacaklarını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının dava dışı ... Tekstil Makine Sağlık Hizm. Bil. İlaçlama Tem. İnş. Gıda İnsan Kayn. ve Taahhüt Otomotiv Tic. San. Ltd. Şti. (... Limited Şirketi) işçisi olduğunu, davalı Kurumun 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'na göre bu Şirketten hizmet satın aldığını, bu nedenle davanın anılan Şirkete ihbarını talep ettiklerini, asıl işverenden alınan ..., onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa işi alan işverenin alt işveren değil bağımsız işveren olarak sayılması gerektiğini, ayrıca işyerinde verilen hizmetle veya yapılan üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi durumunda ortada iki bağımsız işveren bulunacağını, somut olayda emir ve talimatların Şirketin kendisi tarafından verildiğini, vardiya listesinin, giriş çıkış ve puantaj kayıtları Şirket tarafından düzenlenip davalının sadece ihale makamı olarak denetim yükümlülüklerini yerinde getirdiğini, belirtilen sebeplerle talep edilen alacakların tamamından dava dışı Şirketin sorumlu tutulması gerektiğini, faiz talebinin de hatalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilave tediye talebinin tefrik olunarak işbu dosyaya kaydedilmesinden sonra anılan alacak bakımından arabulucuya başvurulmadığı için davanın usulden reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince usulden ret kararı kaldırılarak dosyanın Mahkemeye gönderildiğinin anlaşıldığı, dosya kapsamına göre davacının ... ... Bor İşletme Müdürlüğü İhtiyacı Olan 23 Kişi İle Kontrol İşlemleri İçin Örnek Alma Hizmet Alımına Ait Sözleşme kapsamında çalıştırıldığı, teknik şartnamede de yer aldığı gibi yapılan işin konusunun “... ... Bor İşletme Müdürlüğü tarafından üretilen, stoklanan ve satışa sevk edilen ürünler ile fabrikaların beslenme ve atıklarından Buhar Üretim Tesislerinin kontrol noktalarından, çevre sularından, fabrikalarımızın ekipman performans tesislerinden ve proses kontrol amaçlı yapılan çalışmalarında ve diğer çalışmalarda talep doğrultusunda 23 personel ile 24 aylık süre ile 3 vardiyada kontrol işlemleri için örneklerin alınması ve kimyasal analizler için hazırlanması” işi olduğu, alt işveren işçisi davacının da bu sözleşme kapsamında ... ... Bor İşletme Müdürlüğü bünyesinde laboratuvarda numune alma işinde çalıştığı, yapılan ... yardımcı nitelikte bir ... olmayıp asıl ... niteliğinde olmasına rağmen sözleşmenin tamamen işçi teminine yönelik olduğu, bu sebeple asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun ve davacının baştan itibaren asıl işveren işçisi olduğunun kabul edilmesi gerektiği; ikinci kez verilen kaldırma kararı sonrasında, davacının derdest davasının olup olmadığı araştırılmakla birlikte tespit edilen dosyada hüküm kurulduğu anlaşıldığından birleştirme kararı verilemediği, diğer taraftan davacının çalıştığı Şirket ile davalı Kurum arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik emsal kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesince onandığı, muvazaalı olan işin davacının görev tanımında da belirtilen ... olup yardımcı ... olmaması karşısında davacı, aynı işi yaptığı sürece her hizmet alımı döneminin ayrıca araştırılmasına gerek bulunmadığı, celp edilen üye fişinden davacının Maden ... Sendikasına üye olduğunun anlaşıldığı, zamanaşımı savunması da nazara alınmak suretiyle hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde; davacının çalıştığı hizmet alım sözleşmesi bakımından muvazaa tespiti yapılmadığını, davacının asıl işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağını, ayrıca husumet itirazlarının olduğunu, faiz türü ve başlangıcının hatalı tespit edildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde; davacının çalıştığı hizmet alım sözleşmesi bakımından muvazaa tespiti yapılmadığını, davacının asıl işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağını, ayrıca husumet itirazlarının olduğunu, faiz türü ve başlangıcının hatalı tespit edildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin 1119813 işyeri sicil numaralı ... Limited Şirketi işyerinde numuneci (maden ocağı) işçisi olarak çalıştığı, dava tarihi itibarıyla çalışmasının devam ettiği, davalı ... ile anılan davalı Şirket arasında 20.12.2018 tarihinde 01.01.2019–31.12.2020 dönemini kapsayan ... Bor İşletme Müdürlüğü ihtiyacı olan 23 kişi ile kontrol işlemleri için örnek alma hizmet alımı işine ilişkin hizmet alım sözleşmesinin yapıldığı ve davacının bu sözleşme kapsamında görev yaptığının tespit edildiği, aynı işçi hakkında istinaf incelemesi Dairece yapılan diğer dosyada, yerinde inceleme yetkisiyle hazırlanan bilirkişi heyet raporunda, davacının yapmış olduğu işin yardımcı işlerden veya teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir ... olarak alt işverene verilebilecek işlerden olmadığı, ihale ve teknik şartnamelerdeki işin tarifi ve çalışma esasları dikkate alındığında ihale edilen işlerde çalışan işçilerin işverenin asıl işini yaptığı ve alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olduğunun açıklandığı, gerek hazırlanan bilirkişi heyet raporu, gerek dosyadaki hizmet alım sözleşmeleri ile davacıya ait belgeler ve gerekse Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin emsal mahiyetteki 20.04.2022 tarihli 2022/4603 Esas, 2022/4843 Karar vd. sayılı ilâmları gözetildiğinde, numune alma işinin yardımcı ... olmayıp asıl ... niteliğinde olduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varıldığı, davalı işverenin ilave tediye alacağından sorumlu tutulmasında ve davacının toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmasında hata görülmediği, diğer taraftan ilave tediye alacağı için arabuluculuk son tutanak tarihinde temerrüt oluştuğunun ve talep de dikkate alınarak en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere yasal faiz uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının Kurumun işçisi olmayıp dava dışı ... Limited Şirketi işçisi olduğunu, davacının çalıştığı 2018/532822 ihale kayıt numaralı işe ilişkin bir muvazaa tespiti bulunmadığını, bu nedenle davacının davalı ile Maden-... Sendikası arasında akdedilen toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmasının mümkün olmadığını, davalı ile davacı arasında ... ilişkisi olmadığı gibi Kurumun ihale makamı konumunda olduğunu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ücret, ilave tediye gibi alacaklara en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının doğru olmadığını, temerrüt tarihinin en erken ıslah tarihi olması gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı, buna bağlı olarak dava konusu alacaklara hak kazanılıp kazanılmadığı, uygulanması gereken faizin türü ve başlangıç tarihi ile hesaplama dönemi bakımından arabuluculuk dava şartının yerine getirilip getirilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. Maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Dairemizin 31.05.2023 tarihli ve 2023/6819 Esas, 2023/8311 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6878 Esas, 2023/7225 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6873 Esas, 2023/7220 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6871 Esas, 2023/7218 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6870 Esas, 2023/7217 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6872 Esas, 2023/7219 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6874 Esas, 2023/7221 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6875 Esas, 2023/7222 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6877 Esas, 2023/7224 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6876 Esas, 2023/7223 Karar sayılı ilâmları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta davalı ile davacıyı çalıştıran alt işverenler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı kabul edilerek davacı işçinin baştan itibaren davalının işçisi olarak kabulü gerektiği sonucuna varılmıştır.

3. İlâmın İlgili Hukuk bölümünün (3) numaralı bendinde yer verilen, davacı da dâhil olmak üzere aynı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında aynı işte çalışan işçilerle ilgili olarak muvazaa tespitine dair kesinleşen mahkeme kararları dikkate alındığında, işbu davadaki muvazaa tespitinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

4. Muvazaanın varlığı karşısında davacının ilave tediye ücretine hak kazandığı gerekçesiyle ilave tediye ücretine hükmedilmesi yerindedir. Dosya kapsamından ilave tediye alacağı hesabına esas alınan ücret miktarının, 17.09.2019 imza ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinde öngörülen ücret zamlarına göre belirlendiği tespit edilmektedir. Ne var ki arabuluculuğa başvuru tarihi (Temmuz 2019) itibarıyla anılan toplu ... sözleşmesi imzalanmamış olup somut uyuşmazlık bakımından 17.09.2019 imza ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi hükümlerinin uygulanması mümkün değildir.

5. Mahkemece arabuluculuk başvuru tarihindeki koşullar gözetilmeksizin bu tarih itibarıyla henüz imzalanmamış toplu ... sözleşmesinde öngörülen ücret miktarı üzerinden ilave tediye ücreti hesaplanması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.