muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/125, Karar No: 2010/1514, Tarih: 15.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/125 E.  ,  2010/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİZİP ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, maliki olduğu 4218 parsel sayılı taşınmaz kenarında yapılan otoyola yağmur, kar vb. sularının zarar vermesini engellemek için yapılan kanal nedeniyle taşınmazına müdahale edildiğini, taşınmazın iki parçaya ayrılarak zarar gördüğünü ileri sürerek elatmanın önlenmesine, kanal yönünün değiştirilerek akıntının başka yöne aktarılmasına, uğradığı zarar ve değer kaybı nedeniyle de tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, Karayolları Genel Müdürlüğü yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden ise elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı şirketler vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davanın Sulh Hukuk Mahkemesinde açıldığı, Sulh Hukuk mahkemesince 17.11.2006 tarihinde görevsizlik kararı verildiği, görevsizliğe ilişkin kararın davacı tarafça temyiz edilmekle,Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 10.4.2007 tarih ve 2007/ 3394 E. 2007/3895 K. sayılı ilamı ile onandığı ve onama ilamının davacı tarafa 17.07.2007 tarihinde tebliğ edildiği, bu şekilde kesinleşen görevsizlik kararı üzerine davacı tarafça 12.09.2007 tarihli dilekçe ile dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere,HUMK’nun 193 maddesi hükmü uyarınca görevsizlik kararının kesinleştiği tarihten itibaren 10 günlük süre içerisinde dilekçeyle başvurulmadığı veya çağrı kağıdı çıkarılmadığı takdirde, dava aynı maddenin son fıkrası hükmü uyarınca açılmamış sayılır.(Y.H.G.K’nun 6.2.2002 gün ve 2002/8-72-60 sayılı kararı) Görevli mahkemeye başvurma süresi olan 10 günlük süre hak düşürücü nitelikte bir süre olup mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerekir.

Somut olayda , görevsizlik kararına ilişkin onama ilamının davacı tarafa 17.07.2007 tarihinde tebliğ edildiği, dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için dilekçenin 12.09.2007 tarihinde verildiği,dolayısı ile anılan maddede sözü edilen on günlük yasal sürenin geçtiği dikkate alınarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20009, Karar No: 2015/35678, Tarih: 14.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/20009 E.  ,  2015/35678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/64768

MAHKEMESİ : İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/88 (E) ve 2014/348 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu eylemlerin hükümde belirlenen yasal niteliğine, uygulanan yasa maddelerine ve temyizin kapsamına göre; mahkemece kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik  Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın Yargıtay 18. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15542, Karar No: 2013/4718, Tarih: 07.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15542 E.  ,  2013/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının davalı işyerinde 05.03.1999 tarihinden itibaren teknisyen olarak görev yaptığını, davalı tarafından noter kanalı ile ihtarname çekilerek iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanununun 25/II md.sine dayandırılarak iş sözleşmesinin sonlandırıldığını, davalı tarafından düzenlenen fesih ihbarında fesih sebebi olarak belirtilen 25/II(g) bendinin devamsızlık sebebiyle haklı feshi düzenlemekte olduğunu, davacının bu maddeye dayandırılabilecek bir devamsızlığının olmadığını, fesih bildiriminde bildirilen diğer nedenlerin doğru olmadığını, bu sebeplerle 1.000,00 TL kıdem, 2.320,00 TL ihbar tazminatı, 500,00 TL fazla mesai, 500,00 TL yıllık izin, 250,00 TL genel tatil, 121,00 TL onsekiz günlük maaş bakiyesinin faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının davalı işyerinden ayrılmak istediğini, davalının kendisi ayrıldığında tazminat alamayacağını bildiğinden işten attırmak için türlü yollara başvurduğunu işten ayrılmak istediğini yerine eleman alınmasını söylediğini eleman alınınca vazgeçtiğini davacı hakkında 18.02.2009, 09.03.2009 ve 06.06.2009 tarihlerinde tutanaklar tutulduğunu, ücretinin asgari ücret olduğunu, fazla mesai yapmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece on yılı aşan hizmeti bulunan bir işçinin tazminat hakkından vazgeçecek şekilde davranmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, işçi lehine yorum ilkesi de dikkate alınarak ücret alacağı bulunan davacının eylemli ve haklı olarak iş sözleşmesini feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı davalı vekilinin zamanaşımı itirazı sebebiyle alınan ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Sözlü yargılama usulünün uygulandığı dönemde zamanaşımı def'i ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir. Ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girmesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 319. madde hükmü uyarınca savunmanın değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin verilmesiyle başlayacağından, zamanaşımı defi cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde ilk oturuma kadar zamanaşımı definin ileri sürülmesi ve hatta ilk oturumda sözlü olarak bildirilmesi mümkün değildir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319’uncu maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içince cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2 maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Somut olayda davalı vekili cevap dilekçesinde ve yargılamanın ilerleyen aşamalarında zamanaşımı def'ini ileri sürmemiştir. Ayrıca ıslah dilekçesi 31.10.2011 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmiş bu dilekçeye itirazlarını ve zamanaşımı ile ilgili def'isini 20.12.2011 tarihli dilekçede ileri sürmüştür. Davacı vekili süresinde ileri sürülmeyen zamanaşımı def'ini kabul etmediklerini beyan etmiştir. Davacı vekili bu itirazı ile davalının savunmasını genişletmesine muvafakat etmemiştir. Davalı vekilinin zamanaşımı def'ini ileri sürmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonraki bir tarihtir. Dolayısıyla olayda uygulanacak kanun da 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunudur. Davacı vekilinin savunmayı genişletmeye açıkça muvafakatı olmadığını bildirdiği nazara alındığında zamanaşımı def'inin mahkemece dinlenmemesi gerekir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12824, Karar No: 2008/16469, Tarih: 26.09.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12824 E.  ,  2008/16469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapan alacaklı şirket 29.01.2008 tarihli takipten (1) gün sonra 30.01.2008 tarihinde Ankara 8.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.01.2008 tarih ve 2008/145-145 D. İş sayılı ihtiyati haciz kararına dayanmıştır.

23.11.2007 tarihinde Bursa’da keşide edilen 16.000.YTL. bedelli çek ve ödeme emri itiraz eden borçlu ....Çelik Hasır ve Demir Mamülleri San. Tic. A.Ş.ye 5.2.2008 tarihinde Adana adresinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Her dava veya takip, açıldığı tarihteki maddi ve hukuki vukualara göre değerlendirilir. Bu neden takipten bir gün sonra alınan Ankara Asliye Ticaret Mahkemesinin ihtiyati haciz kararı esas alınarak 29.01.2008 tarihinde Ankara 7.İcra Müdürlüğünde takip yapılması isabetsizdir.

Örnek 10 ödeme emri borçlu şirkete Adana adresinde tebliğ edildiğine göre borçlu şirketin yetki itirazının kabulü gerekirken, itirazın reddine karar verilerek işin esasının incelenmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/09/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9139, Karar No: 2024/19283, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9139 E.  ,  2024/19283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 23.02.2024

SAYISI : 2023/2983 E., 2024/82 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 23.02.2024 tarihli ve 2023/2983 Esas, 2024/82 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20069, Karar No: 2014/27704, Tarih: 20.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20069 E.  ,  2014/27704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2014/306-2014/442

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ihale alıcı, KDV'nin %1 oranında alınması gerekirken %18 olarak talep edildiğini belirterek işlemin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurmuş; mahkemece, şikayetin reddine karar verilmiştir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde, “Türkiye’de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir.”hükmü yer almaktadır. Aynı Kanunun 1. maddesinin (d) bendinde ‘müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış 15 ve 48 seri nolu Katma Değer Vergisi genel tebliğlerinin müzayede mahallinde yapılan satışları düzenleyen bölümünde cebri icra, izaleyi şuyu, ipoteğin paraya çevrilmesi ve tasfiye nedenlerle müzayede mahallerinde yapılan açık artırma, pazarlık ve diğer şekillerdeki satışların katma değer vergisine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Yasa maddesi ve uygulamaya ilişkin tebliğler birlikte değerlendirildiğinde müzayede mahallerinde yapılan aleni ve özel satışlar ile cebri satışların ticari olup olmadığına bakılmaksızın katma değer vergisine tabi olması gerekmektedir. Yüksek Mahkeme olan Danıştay’ın kararları da bu yöndedir. Uygulamada cebri icra satışlarında katma değer vergisi alınmakta olup, Katma Değer Vergisi Kanununda cebri icra ile ilgili özel bir düzenleme mevcut değildir. Cebri icradaki katma değer vergisi alımı Katma Değer Vergisi Kanununun 1/3-d bendi uyarınca yapılmaktadır.

Mal ve hizmetlere uygulanacak katma değer vergisi oranları, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 28.maddesine dayanılarak hazırlanan 30/12/2007 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 24/12/2007 tarih ve 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesinde belirlenmiştir. Söz konusu maddeye, 01/01/2013 tarihinde yürürlüğe giren 24/12/2012 tarih ve 2012/4116 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Kararın 7.maddesi ile eklenen 6.fıkra uyarınca; (I) sayılı listenin 11.sırasında yer alan net alanı 150 m2 kareye kadar konutlardan; 10/07/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu kapsamındaki büyükşehirlerde (16/05/2012 tarihli ve 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun kapsamında rezerv yapı alanı ve riskli alan olarak belirlenen yerler ile riskli yapıların bulunduğu yerler hariç), lüks veya birinci sınıf inşaat olarak yapılan ve ruhsatın sonradan revize edilip inşaat kalitesinin yükseltilmesi hali de dahil olmak üzere, yapı ruhsatının alındığı tarihte, üzerine yapıldığı arsanın 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 29.maddesine istinaden tespit edilen arsa birim metrekare vergi değeri;

a-)Beşyüz Türk Lirası ile bin Türk Lirası (bin Türk Lirası hariç) arasında olan konutların tesliminde bu maddenin birinci fıkrasının (c)bendinde belirtilen vergi oranı(%8),

b-)Bin Türk Lirası ve üzerinde olan konutların tesliminde bu maddenin birinci fıkrasının (a)bendinde belirtilen vergi oranı (%18) uygulanır.

2012/4116 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Kararın yürürlüğe ilişkin 12.maddesinde, 2007/13033 sayılı kararın birinci maddesine eklenen altıncı fıkrayı düzenleyen 7.maddesinin “yapı ruhsatı 01/01/2013 tarihinden itibaren alınan konut inşaatı projeleri ile kamu kurum ve kuruluşları ile bunların iştirakleri tarafından ihalesi bu tarihten itibaren yapılacak konut inşaatı projelerine ilişkin konut teslimlerine uygulanmak üzere” 01/01/2013 tarihinde yürürlüğe gireceği hüküm altına alınmıştır. Burada sözedilen, konutların ilk yapım aşamasındaki teslimler olup, daha sonraki teslimlerde vergiyi doğuran olayın meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte olan yasal düzenleme uygulanacaktır.

Katma Değer Vergisi Kanunu’na göre, katma değer vergisine tabi olan müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışlar, memurlukça açık artırma usulü ile yapılmaktadır. Satışın yapıldığı yer, müzayede mahalli durumundadır. Verginin alınması için, satış nerede yapılırsa yapılsın açık artırma ile yapılması yeterlidir. Satışın yapılması ile vergiyi doğuran olay meydana gelmekle, kesin satış bedeli de verginin matrahını teşkil etmektedir. Satış kesinleşmeden, katma değer vergisi borcunu ödeme yükümlülüğü doğmaz.

Somut olayda, şikayete konu ihale, yukarıda açıklanan 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesine eklenen altıncı fıkranın yürürlük tarihinden sonra 17/03/2014 tarihinde yapılmış olup, ödenecek katma değer vergisi oranı da bu fıkra hükmü kapsamında belirlenecektir.

O halde, mahkemece, 2012/4116 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Karar ile 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesine eklenen altıncı fıkrada belirlenen kriterler göre ilgili kurumlardan sorulmak suretiyle ihale konusu taşınmaz hakkında uygulanacak katma değer vergisi oranının tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16301, Karar No: 2018/1209, Tarih: 14.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16301 E.  ,  2018/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Şikayetçi ... vekilinin 16.10.2014 havale tarihli dilekçe ile davaya katılmak istediğini bildirmesine rağmen, katılma istemi konusunda bir karar verilmemiş ise de; sanığa yüklenen mühür bozma suçundan doğrudan doğruya zarar gören ve vekili aracılığıyla katılma talebinde bulunan şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu ve öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçi kuruma duruşma günü bildirilerek davaya katılma, iddia ve delillerini sunma olanağı tanınmadan, 16.10.2014 havale tarihli mazeret dilekçesi verdiği halde, şikayetçi vekilinin mazeret talebi okunmadan ve bu taleple ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, duruşmanın, 11.12.2014 tarihi yerine 26.11.2014 tarihinde yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7794, Karar No: 2015/8757, Tarih: 17.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/7794 E.  ,  2015/8757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/257859

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2011/683 (E) ve 2012/462 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.