muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6413, Karar No: 2015/5821, Tarih: 20.04.2015

Bilindiği üzere, Türk Medeni Kanunu'nun 683. maddesine dayalı elatmanın önlenmesi istekli davaların konusunu haksız eyleme dayalı tasarrufların oluşturduğu kuşkuzdur. Eylem kimin tarafından yapılırsa, davanın ona yönelik olarak açılması ve sonucundan onun sorumlu tutulması asıldır.

Somut olaya gelince; mahalinde yapılan uygulama neticesinde düzenlenen teknik bilirkişi raporları ve toplanan delillerden, davalı Banka ile diğer davalılar arasında 01.01.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi yapıldığı, 07.03.2008 tarihli kira sözleşmesinde açıkça kiralanan yerin; '' M.... İli, ..... Bölge İlçesi, S... Mahallesi, H... Caddesi, ... ada 209 parselde kayıtlı, A... Caddesi, No: .... Malatya adresindeki bina'' olduğunun belirtilmiş olması karşısında, kira ilişkisine konu yerin teknik bilirkişi H.... T....'in 12.06.2012 tarihli raporunda belirttiği 209 nolu parsel üzerinde bulunan üç katlı binanın olduğu, öte yandan; fen bilirkişisi İ...B...'un 25.05.2012 tarihli raporundaki krokide kırmızıyla boyalı olarak gösterilen, 209 nolu parsel tarafından girişi olan, ancak davacı parseli içerisinde kalan bölüme, bankanın herhangi bir müdahalesinin saptanamadığı, yine taşınmazı mevcut hali ile kiralayarak kullandığını savunan bankanın taşkın olduğu tespit edilen çatı saçakları ve yağmur iniş boruları ile de bir ilgisinin olmadığı, bu durumda sorumluluğun 209 nolu parselin maliki olan diğer davalılara ait olduğu açıktır.

Hâl böyle olunca; davalı banka yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı B.. A.. vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün belirtilen nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6514, Karar No: 2019/7960, Tarih: 17.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/6514 E.  ,  2019/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.08.2018 tarih ve 2017/638 - 2018/361 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9 maddeleri delaletiyle 58/6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan ve sanık hakkında iddianame tanzim eden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi üyesi Mehmet Özgür Turhan'ın istinaf yargılamasına katılması sebebiyle 5271 sayılı Kanunun CMK'nın 22/1-h maddesi delaletiyle 289/1-b maddesine muhalafet edilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği hususunun gözetilmemesi,

b-Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6. maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 17.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/896, Karar No: 2008/896, Tarih: 13.11.2008

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2008/896 E.  ,  2008/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Balkesir 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 25.09.2008 gün, 7928-10530 sayılı, 4.Hukuk Dairesinin 22.05.2007 gün, 6260-6846 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 4.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 4.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 13.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4962, Karar No: 2023/6397, Tarih: 06.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/4962 E.  ,  2023/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2442 E., 2020/1104 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

SAYISI : 2016/426 E., 2019/503 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından murafaa istemli temyiz edilmiş, murafaa yapılmak üzere tayin oluna 22.02.2023 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine murafaalı temyiz eden davalı adına Av. ...'ın geldiği, davacı adına gelen olmadığı görüldükten gelenlerin yüzlerine karşı murafaaya başlanarak sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra murafaaya son verilerek, aynı gün öğleden sonra yapılan incelemede dosyanın noksanların ikmali için mahalline geri çevrilmesine karar verildikten, noksanlar ikmal edilerek dosya dairemize gelmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalı işveren nezdinde iş kazası geçirdiği 13.11.2013 tarihinde davalı şirket bünyesinde mermer kesme makinelerinden çıkan mermerleri taşımakla görevlendirildiğini ve beden işçisi olarak çalıştığını, kaza tarihi itibariyle müvekkilinin aylık gelirinin 1.800,00 TL olduğunu, müvekkilinin davalı işveren şirkete henüz 6-7 aylık deneyimsiz bir işçi iken kaza vuku bulduğunu, kaza tarihinde müvekkiline este olarak tabir edilen mermer kesme makinesinde çalışma görevi verildiğini, müvekkilinin bu makinede çalışırken gama olarak tabir edilen ve kesilen mermer bloklarının alınması için kullanılan alet, mermer üzerinde oluşan doğal boşluğuna düştüğünü, müvekkilinin bu aleti almak için sağ kolunu bu boşluğa soktuğu esnada, sağ kolunu çalışan makinin bıçağına kaptırdığını, böylece müvekkilinin sağ kolunu dirsek hizasından tamamen koptuğunu, bu şekilde müvekkilinin kolunu kaybettiğini, meydana gelen bu iş kazasında tamamen davalı işverenin ihmal ve kusuru ile meydana geldiğini, müvekkilinin hiçbir şekilde mermer kesme makinesinde çalışma tecrübesi bulunmamasına rağmen ve bu makine hakkında kendisine hiçbir eğitim verilmemiş olmasına rağmen müvekkilinden bu ağır ve tehlikeli makinede çalışmasının istendiğini, davalı iş yerinde ne müvekkiline ne de çalışan diğer işçilere bu makinelerle ilgili iş güvenliği eğitimi verilmediğini, işçilerin bu makinelerin işleyişi, kullanımı ve tehlikeleri hakkında hiçbir şekilde bilgilendirilmeden çalıştırıldığını, 40 yaşını geçen müvekkilinin kendisine bu makinenin tehlikeleri hakkında yeterli ve gerekli eğitim verilmiş olsa idi, bu şekilde kolunun kesilmesine sebep olunmayacağını, bu kazanın tek nedeninin davalı işverenin işçilerini eğitim yükümlülüğünü tamamen ihmal ederek hiçbir şekilde yerine getirmemiş olması olduğunu, ayrıca mermer kesme makinelerinin bulunduğu iş yerlerinde gama olarak tabir edilen bu aletlerin her bir makine için yedeğinin bulunması gerektiğini, ancak davalı işveren tarafından bu yedek gamaların da temin edilmediğini ve müvekkilinin elinin altında başka gama bulunmadığı için boşluğa düşen gamayı almaya çalıştığını, bu nedenle de davalı işverenin kusurlu olduğunu, işveren davalı şirketin ağır ihmali ve tam kusuru ile sebebiyet verdiği iş kazası neticesinde müvekkilinin ağır yaralı olarak hastaneye kaldırıldığını, kaldırıldığı hastanede dirsek hizasından kopan kolu dikilmişse de kolunun tüm fonksiyonlarını yitirdiğini ve kullanılmaz hale geldiğini, davacının uzunu süre ..

... ve Muğla'da hastanede tedavi gördüğünü, kaza neticesinde müvekkilinin SGK İl müdürlüğüne maluliyet oranının tespiti için başvuruda bulunduğunu, ayrıca ceza dosyasının da açıldığını, davalının kusuru ile sebebiyet verdiği iş kazası neticesinde henüz 48 yaşında iken kullandığı kolu olan sağ kolunu kaybeden müvekkilinin yaşadığı acının tarifi mümkün olmadığını, tedavi süresince tarifsiz acılar çektiğini ve günlük işlerini görebilmek için başka kişilerden destek aldığını, görüntü olarak da sağ kolunun son derece şekilsiz bir görünüme büründüğünü, yukarıda açıklanan nedenlerle müvekkilinin yaşadığı acıyı biraz olsun hafifletebilmek için davalıdan kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte 2.000,00 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş yargılamanın devamında maddi tazminat istemini 111.574,28 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işe asgari ücretle başladığını, ücret bordrolarında da imzasının bulunduğunu, davacının 1.800 TL civarındaki ücret aldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacı işe başlamadan önce gerekli sağlık kontrollerinin yaptırıldığını, davacıya periyodik olarak iş güvenli eğitimi verildiğini ve davacıya eğitim ile ilgili sınav yaptırıldığını, kaza meydana gelmeden 13 gün önce de iş sağlılığı ve güvenliği eğitimine katıldığını ve ölçme değerlendirme sınavından 90 puan aldığını, meydana gelen kazanın davacının iş güvenliği kurallarına uygun davranmaması sebebiyle olduğunu, kazadan sonra müvekkil şirketin davacının tedavisi için her türlü yardımda bulunduğunu, müvekkil şirketin çalışanlarının kusurlu hareketiyle meydana gelen iş kazası nedeniyle davacıya kendi halinde bırakmadığını, her türlü tedavisi yaptırdığını, maddi manevi destek verdiğini, ileride emekli olabilmesi için de iş yerinde çalışabileceği bir iş vererek kendisini işsiz bırakmadıklarını, davacının çektiği acılara ortak olduğunu, davacı işlerinde çalışırken Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nde devam eden ceza davasına devam etmesine dahi engel olmadığını, çünkü meydana gelen kazanın tehlikeli durumdan değil, davacının tehlikeli hareketi nedeniyle meydana geldiğini, buna rağmen 200.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmasının müvekkil şirketin çabalarının inkarı, davacının sağlığına kavuşması için maddi ve manevi desteğin görmezden gelindiği anlamına geldiğini, davacının uğradığı maddi ve manevi zararın davacının tek başına kusurlu hareketi nedeniyle olmadığını, yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası yazılı kararda özetle; yapılan yargılama, toplanan deliller, taraflara ait sosyal ve ekonomik durum araştırması, tanık beyanları ve Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesine 2014/225 Esas sayılı dosyası ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının iş kazası geçirerek sağ kolunun dirsek hizasından koptuğu olayda bilirkişi kurulu raporuna göre İşveren Entaş Mermer San. ve Tic. A.Ş.'nin %60, sorumlu müdür...'in %10, kazazede ...'in %30 oranında kusurlu bulunmuş işverenin kusurlu olduğu anlaşılmış olmakla davacı vekilinin açmış olduğu davanın kısmen kabulüne, 111.574,28 TL tazminatın kaza tarihi 13.11.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının çektiği elem ve ızdırap, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, zenginleşme yasağı ve hakkaniyet ilkeleri göz önüne alınarak takdiren 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi 13.11.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin davacı dahil tüm işçilere iş sağlığı ve güvenliği hususunda her türlü eğitimi verdiğini, araç ve gereçleri eksiksiz bulundurduğunu, müvekkilinin üzerine düşen edimlerini yerine getirdiğini, davacının tehlikeli olduğunu bile bile mermer deliğine düşen gama demirini makineyi durdurmadan almaya çalışması sonucu iş kazasının meydana geldiğini, kazanın oluşumunda davacının asli kusurlu olduğunu, gama demirinin alınması için este makinasının kapatılması gerektiğini, bilirkişilerin este makinası ile ilgili tespitlerinin ve soyut ifadelerle müvekkiline kusur izafe etmesinin hatalı olduğunu, bilirkişi heyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, müvekkili şirket ile husumetli olan davacı tanıklarının beyanlarının esas alınarak verilen kararın hatalı olduğunu, maden mühendislerinden oluşun bilirkişi heyetinden yeniden rapor alınması gerektiğini, davacının iş kazasının meydana geldiği tarihte 1.800,00-TL ücret aldığı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, kaza tarihinde mermer üretiminde çalışan işçinin maaşının 942,68-TL olduğunu, ihtirazi kayıt sunulmadan imzalanan ücret bordrosununu dikkate alınması gerekirken tanık beyanlarına göre ücretin belirlenmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin davacının hastane masraflarını karşıladığını ve %56 maluliyete rağmen müvekkili işyerinde çok rahat pozisyonda çalışmaya devam ettiği hususlarının dikkate alınarak yeniden hesaplama yapılması gerektiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; dosya kapsamına göre 10.07.2017 tarihli bilirkişi raporunda olayın meydana gelmesinde davacı işçinin %30, davalı işverenin %60, sorumlu müdür...'in %10 kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemece itiraz üzerine alınan 09.12.2017 tarihli bilirkişi heyet raporunda olayın meydana gelmesinde davacı işçinin %30, davalı işverenin %60, sorumlu müdür...'in %10 kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmakla bilirkişi heyet raporunun ve kusur dağılımının dosya kapsamına uygun uygulamayı yansıtır ve denetime açık şekilde oluşu nedeniyle davalı vekilinin bu açılardan istinaf talebi yerinde görülmemiş olup,tüm dosya içeriğine göre davacının olay tarihindeki gerçek ücretinin tespiti ile hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan ücret artışları da göz önünde tutularak bu ücret üzerinden davacının %56 maluliyet oranı, kusur oranları ve SGK tarafından davacı işçiye bağlanan gelirin rücuya tabi kısmının, hesaplanan maddi tazminattan indirilmesi suretiyle yapılan hesaplamada hatalı yön bulunmadığından ve dolayısıyla karara esas alınan hesap bilirkişisi raporu Yargıtay yerleşik uygulamasına ve dosya kapsamına uygun ve denetime açık şekilde olduğundan davalı vekilinin bu açılardan da istinaf talebi yerinde görülmemiş olup,dosya kapsamına, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere göre davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıya iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verildiği, tüm yükümlülüklerin yerine getirildiğini, davacının çengel yardımıyla kamayı alması gerekirken, eliyle alarak kendisini tehlikeye attığını, illiyet bağının davacı kusurlu eylemiyle kesildiğini, husumetli tanık beyanlarına itibar edildiğini davalı tanıkları anlatımlarında iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verildiğini sabit olduğunu, bilirkişi heyetinde mermer sektöründe çalışmış maden mühendisi olmadığından kusur tayinin hatalı olduğunu, raporlarda ibraz edilen uzman görüşlerini çürütecek bir tespite yer verilmediğini, hesap raporunda; %60 işveren şirket kusuru dikkate alınması gerekirken %70 esas alınmasının, pasif devrede davacının 365 gün çalışacağının kabulünün hatalı olduğunu, hesap raporunun 22.04.2019 tarihinde düzenlenmesi nedeniyle bilinen devre sonun bu tarih sonu alınması gerekirken 31.12.2019 tarihi esas alınmasının hatalı olduğunu, hesaba esas ücretin 942,68 TL olduğunu bu ücretin dikkate alınması gerektiğini, tedavi gideri olarak harcanan 40.000 TL EMOT hastanesi masrafının tenzili gerektiğini, işçinin kazadan sonra işyerinde çalışmasının hesapta dikkate alınmadığını, hesabın aktüer hesap için hazine müsteşartlığı kriterlerine uygun olmadığını, maluliyetin Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla tespitini, fahiş manevi tazminata hükmedildiğini, zamaşımı def'inin karşılanmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile aynı kanunun 281 ve 282 nci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 417, 49, 50, 51, 52, 54, 55 ve 56 ncı maddeleri, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu maddeleri, manevi tazminatın tespiti noktasında 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile usuli kazanılmış hak yönünden 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıdır.

3. Değerlendirme

1.Geniş anlamıyla sorumluluk kavramı, bir kişinin başka bir kişiye verdiği zararları giderme yükümlülüğü olarak açıklanmıştır. Hukuki anlamda sorumluluk ise, taraflar arasındaki borç ilişkisinin zedelenmesi sonucu doğan zararların giderilmesi (tazmin edilmesi) yükümlülüğünü içerir.

3. Değerlendirme

1.Geniş anlamıyla sorumluluk kavramı, bir kişinin başka bir kişiye verdiği zararları giderme yükümlülüğü olarak açıklanmıştır. Hukuki anlamda sorumluluk ise, taraflar arasındaki borç ilişkisinin zedelenmesi sonucu doğan zararların giderilmesi (tazmin edilmesi) yükümlülüğünü içerir.

2.İşçi ve işverenin hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sıkı iş ilişkisi, işçi yönünden işverene içten bağlılık (sadakat borcu), işveren yönünden işçiyi korumak ve gözetmek borcu şeklinde ortaya çıkar. Gerçekten işçi, işverenin işi ve iş yeri ile ilgili çıkarlarını korumak, çıkarlarına zarar verebilecek davranışlardan kaçınmak, buna karşı işveren de, işçinin kişiliğine saygı göstermek, işçiyi korumak, iş yeri tehlikelerinden zarar görmemesi için iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak, işçinin özlük hakları ve diğer maddi çıkarlarının gerektirdiği uygun bildirimlerde ve davranışlarda bulunmak, işçinin çıkarına aykırı davranışlardan kaçınmakla yükümlüdür.

3.Sanayi ve teknolojideki gelişmeler, yeni işletmelerin açılması, fabrikaların kurulması iş yerlerindeki makinalaşmanın artmasına yol açmış, bu durum iş kazaları ile meslek hastalıklarında artışlara neden olmuştur. Bu gelişme, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin daha etkili şekilde alınması gereğini ortaya çıkarmıştır.

4.İşveren, gözetme borcu gereği, çalıştırdığı işçileri, iş yerinde meydana gelen tehlikelerden korumak, onların yaşam, bedensel ve ruhsal sağlık bütünlüklerini korumak için iş yerinde teknik ve tıbbi önlemler dahil olmak üzere bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı tüm önlemleri almak zorundadır.

5.Anayasanın 17 nci maddesinde; "Herkes, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir. Tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında, kişinin vücut bütünlüğüne dokunulamaz; rızası olmadan bilimsel ve tıbbi deneylere tabi tutulamaz." hükmü getirilerek yaşama hakkı güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde İş ve Sosyal Güvenlik Mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir.

6.818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 332 nci maddesinde; "İş sahibi, aktin özel halleri ve işin mahiyeti noktasından hakkaniyet dairesinde kendisinden istenilebileceği derecede çalışmak dolayısıyla maruz kaldığı tehlikelere karşı icap eden tedbirleri ittihaza ve münasip ve sıhhi çalışma mahalleri ile, işçi birlikte ikamet etmekte ise sıhhi yatacak bir yer tedarikine mecburdur.

7.İş sahibinin yukarıdaki fıkra hükmüne aykırı hareketi neticesinde işçinin ölmesi halinde onun yardımından mahrum kalanların bu yüzden uğradıkları zararlara karşı isteyebilecekleri tazminat dahi akde aykırı hareketten doğan tazminat davaları hakkındaki hükümlere tabi olur." hükmü düzenlenmiştir.