muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/16681, Karar No: 2004/8264, Tarih: 28.05.2004

13. Hukuk Dairesi 2003/16681 E., 2004/8264 K.

**13. Hukuk Dairesi 2003/16681 E., 2004/8264 K.**

**- 2886 SAYILI YASANIN UYGULANMA ALANI

- DEVLETİN ÖZEL MÜLKİYETİNDE BULUNAN YERLERİN KİRALANMASI

- KİRA SÖZLEŞMESİNİN FESHİ**- 2886 S. DEVLET İHALE KANUNU [ Madde 62 ]

- 2886 S. DEVLET İHALE KANUNU [ Madde 75 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü.

Davacılar, arsa niteliğinde olup davalı idarenin mülkiyetinde bulunan taşınmazdan 2000 yılında yer kiralayıp üzerine dükkân inşaa ettiklerini, kira süresinin üç yıl olduğunu, kira sözleşmesinin 6570 sayılı Yasaya tabi olduğu ve kira süresi sona ermediği halde davalı idarenin, idari kararla kendilerini tahliye etmek istediğini bildirip, kira sözleşmesinin 6570 sayılı Yasa kapsamında olduğunun, kira süresinin dolmadığının ve kiracılık sıfatlarının tesbiti ile muarazanın menine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, devlete ait taşınmazların kira sözleşmeleri hakkında 6570 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanamayacağını, davacı kiracılarını kira ödemediklerinden sözleşmelerinin fesih edildiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bursa ili Orhangazi ilçesi Çekirge Mahallesinde kain 3200 ada 2 parsel sayılı arsa niteliğinde olup, devletin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazdan, dükkan yeri olarak noterde düzenlenen 7 Haziran 2000 tarihli ve 20 Eylül 2000 tarihli üçer yıl süreli kira sözleşmesi ne davacılara 2886 saydı Yasaya göre açılan ihale sonucu düzenlenen iki sözleşme ile iki yerin kiraya verildiği, kira süresinin yer teslim tarihinde başlayacağı, kiralanan taşınmaz üzerindeki dükkanların davalı idareye ait olmayıp davacılar tarafından yapıldığı hususları tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu gibi, taraflar arasında da çekişmesizdir. Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufunda bulunan taşınmazlar 2886 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile 6570 sayılı Yasa kapsamından çıkarıldığından bu taşınmazların kira sözleşmeleri hakkında 6570 sayılı Yasa hükümleri uygulanmaz. Bu tur nitelikteki taşınmazların kira sözleşmeleri, 2886 sayılı Yasanın 75. maddesi hükmü uyarınca kira süresinin bitim tarihinde sona erer. Kaldı ki arsa, olarak kiraya verilen taşınmazların üzerine, kiracı tarafından musakkaf nitelikte tesis ve bina yapılması, kiralanan arsa vasfını kaldırmaz ve taşınmaz hakkında 6570 sayılı Yasanın uygulanmasını da gerektirmez. Yargıtay'ın ve dairemizin istikrar bulmuş uygulaması bu yöndedir.

Dava konusu taşınmaz devletin özel mülkü olduğu gibi, arsa atarak davacılara 2886 sayılı Yasaya göre kiraya verilip, üzerindeki tesisler davacılar tarafından yapıldığından taraflar arasındaki kira sözleşmesi hakkında 6570 sayılı Yasa hükümleri uygulanamaz. Kira sözleşmesindeki üç yıllık süre bitmemiş ise de, davacıların kiraları, kendilerine gönderilen ihtara ve verilen süreye rağmen ödemediklerinden, kira sözleşmesine aykırı davrandıklarından, 2886 sayılı Yasanın 62. maddesine göre kira sözleşmelerinin fesih edildiğine bu nedenle davacıların fuzuli şagil durumuna düştüklerinden kiracılık sıfatlarının kalmadığına dair, davalı idarenin savunmasına ve dosyaya sunulan bu konudaki belgelere, davacılar tarafından karşı çıkılmamış, kirayı süresinde ödediklerini ileri sürmemişler, sadece kira sözleşmesinin 6570 sayılı Yasaya tabi olduğunu ve kira süresinin bitmediğini bildirmişlerdir. Öyle olunca, 2886 sayılı Yasaya göre kiraya verilen taşınmazın kira sözleşmesinin, davacıların sözleşmeye aykırı davranışları nedeniyle idarece 2886 sayılı Yasanın 62. maddesine göre feshedilip, aynı Yasanın 75. maddesine göre işlem yapılması da yasaya uygundur. Davacıların kiracılık sıfatları kalmamıştır. Mahkemece bu nedenlerle davanın reddine karar verilmemesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına (BOZULMASINA), 28.5.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21033, Karar No: 2015/10314, Tarih: 15.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21033 E.  ,  2015/10314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Davalı vekiline davacı vekilinin temyiz dilekçesi 26.08.2014 tarihinde yasaya uygun olarak tebliğ edilmiş, mahkeme kararı katılma yoluyla 11.09.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. Bu durumda HUMK.nun 433/2. maddesi hükmünde öngörülen 10 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan davalının temyiz talebinin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

2-Davacı idare vekilinin temyizine gelince,

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; 18.06.2013 tarihli keşif tutanağında taşınmazın meyve fidanlığı olduğu, dosya arasındaki acele kamulaştırma dosyasında bulunan 27.09.2012 tarihli keşif tutanağında dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise taşınmaz üzerinde değişik yaşlarda kiraz ağaçlarının bulunduğu, bölgede kamulaştırma işlemlerinin başlamasıyla ağaçların bakımının yapılmadığı, büyük ağaçların odunluk olarak köklendiği geri kalanların kurumaya bırakıldığı ve taşınmazda su kaynağının bulunmadığı kuru tarım arazisi olduğu belirtilmiştir. Tüm dosya kapsamından dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan kiraz ağaçlarının sayı ve yaşları dikkate alındığında taşınmaza kapama kiraz bahçesi niteliği

vermeyeceğinden ve taşınmazda su kaynağının bulunmadığı belirtildiğinden taşınmazın kuru tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2013 yılı rayiç değerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip maktu ağaç bedelinin hesaplanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu hususlara uymayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

vermeyeceğinden ve taşınmazda su kaynağının bulunmadığı belirtildiğinden taşınmazın kuru tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2013 yılı rayiç değerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip maktu ağaç bedelinin hesaplanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu hususlara uymayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16520, Karar No: 2017/2714, Tarih: 03.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16520 E.  ,  2017/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

Taksirle öldürme suçundan, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin kararlar, katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişikin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanıklar ... ve ... müdafinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Beraat eden sanık ...'a atılı taksirle öldürme suçunda, korunan hukuki yararın niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan diğer sanıklar ... ve ...'in temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların olayda kusurunun bulunduğuna ilişkin, temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

4- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

4- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1996 doğumlu ... ile 1998 doğumlu ...'nun, olay tarihi olan 19/05/2010 günü saat 14:00 sıralarında, mülkiyeti beraat eden sanıklardan ...'a ait arsanın içinde temeli atılmış inşaatın bulunduğu ve harfiyatın alınması sonucu yağan yağmur sularının birikimi ile oluşan gölde yüzdükleri sırada boğularak hayatlarını kaybettikleri olayda; arsa sahibi ...'ın eşi olan ...'in aşamalarda alınan beyanında, inşaat için sanık ... ile anlaştıklarını, ancak henüz sözleşme imzalamadıklarını, Sanık ...' in inşaatın kazı işine başladığını, kazıyı yapanın sanık ... olduğunu beyan ettiği, sanık ...'in aşamalarda alınan beyanında, inşaat yapımı için ... ile anlaşamadıklarını ve bu yüzden inşaata başlamadığını, atılı suçu kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmakla; inşaat kazısına başlanmadan önce yer teslimi yapılıp yapılmadığı, yine kazı işine başlanmadan önce ilgili resmi kurumlara başvuru olup olmadığı hususları araştırılarak ve sanık ...'in sahibi olduğu şirket çalışanları ile çevreden yapılacak etraflıca araştırma sonucu varsa inşaat kazı işlerini gören görgü tanıklarının da beyanlarının alınarak sonucuna göre sanığının hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/28579, Karar No: 2012/23221, Tarih: 05.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/28579 E.  ,  2012/23221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesine göre silah sayılan bıçakla müştekiyi yaralamaya teşebbüs ettiği ve bu suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı anlaşıldığından davaya devam edilip hüküm kurulması gerekirken bıçağın ele geçirilememesi ve silah vasfının tartışılamaması nedeniyle eylemin TCK'nin 86/2. maddesine temas ettiği ve mağdurun şikayetçi olmaması nedeniyle yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21724, Karar No: 2023/1009, Tarih: 25.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/21724 E.  ,  2023/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/572 D.İş, 2021/572 K.

SAYISI : İHK-2021/21310

HÜKÜM/KARAR : Davalının İtirazının Reddine, Davacı İtirazının Kısmen Kabulüne

SAYISI : K-2021/57163

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara taraf vekillerince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazlarının reddine, davacının itirazlarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 20.07.2019 tarihinde davalı ... nezdinde ... poliçesi ile sigortalı olan aracın virajdan geçişi sırasında karşı yönden gelen davacının yolcusu olduğu motosiklet ile çarpışmasına bağlı gerçekleşen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini ıslah ile toplam 47.596,53 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; başvurucunun gerekli evraklarla başvuruda bulunmadığını, maluliyete ilişkin raporun usule uygun bir rapor olmadığını, kazaya ilişkin kusur tespiti yapılması gerektiğini, tazminatın genel şartlara göre hesaplanması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinin teminat dışı olduğunu, hesaplanan vekalet ücretinin beşte biri oranında hüküm kurulması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; başvurucunun geçirmiş olduğu trafik kazası nedeni ile malul kaldığı, davalı ... şirketinin kazaya karışan aracın ... poliçesi uyarınca işletene düşen hukuki sorumluluğu üstlenmesi nedeni ile sorumluluğunun bulunduğu gerekçesi ile başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 47.596,53 TL'nin 15.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz kullanılmak suretiyle hesaplama yapılmasının ve beşte bir oranında vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu iddia ederek karara itiraz etmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz kullanılmak suretiyle hesaplama yapılmasının ve beşte bir oranında vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu iddia ederek karara itiraz etmiştir.

Davalı vekili; maluliyet raporunun hatalı olduğunu ve hükme esas alınamayacağını, kusur oranlarının hatalı tespit edildiğini, müterafik kusurun varlığının araştırılması gerektiğini, aktüer raporunun açık ve denetlenebilir olmadığını, geçici işgöremezlikten sorumluluklarının bulunmadığını, başvuru sahibi lehine 1/5 vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini savunarak kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; uyuşmazlığa konu kaza tarihine göre maluliyet raporunda esas alınan yönetmelikte hata olmadığı, kusura ilişkin düzenlenen ek rapor da dikkate alınarak kusura ilişkin itirazların reddine karar verildiği, dosya içerisinden başvurucunun müterafik kusurlu olduğuna dair delil olmaması nedeni ile müterafik kusur itirazlarının reddine karar verildiği, dosyada bulunan aktüer raporunun denetime elverişli, karar vermeye uygun olduğu, geçici iş göremezlik tazminatının poliçe kapsamında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verildiğini; başvurucunun itirazları yönünden ise, Yargıtay kararları uyarınca TRH 2010 Yaşam Tablosu ile 1.8 teknik faiz kullanılarak yapılan hesaplamaya itibar edilmesinde hata olmadığı, vekalet ücreti bakımından ise yönetmelikle kanun hükmü değiştirilemeyeceğinden tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden başvuru sahibi vekilinin itirazlarının kısmen kabulü ile (5) karar başlıklı 3 numaralı bentte yer alan 1.397,51 TL ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine 6.987,55 TL ibaresi eklenmek sureti ile kararın düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ... kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davacı vekili, itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ... kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90 ve 111 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3.Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ... Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve ... ve ... tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; hakem heyetlerince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.