muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17708, Karar No: 2017/6403, Tarih: 02.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17708 E.  ,  2017/6403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, yoksulluk nafakası yönünden davanın reddine, iştirak nafakası isteminin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, tarafların ... ....Aile Mahkemesi'nin .../06/2015 tarih 2015/408 Esas-2015/468 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, kararın .../06/2015 tarihinde kesinleştiğini, müvekkili ile müşterek çocuk lehine boşanma ilamında iştirak ve yoksulluk nafakasına hükmedilmediğini belirterek davacı müvekkili için dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 250.00 TL yoksulluk nafakasına, müşterek çocuk için aylık 500.00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının yoksulluk nafakası isteminin reddine, iştirak nafakası isteminin kısmen kabulü ile müşterek çocuk ... ... ... lehine dava tarihi olan .../.../2015 tarihinden geçerli olmak üzere aylık 200.00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesine, nafakanın her ay davalı babadan alınarak velayeten davacı anneye verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...- ) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

...-) İştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanunu'nun 182/... maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocukların yaşı, ihtiyaçları, okul seviyeleri, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir karar verilmelidir.

Diğer taraftan nafaka takdirinde velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın, bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; tarafların .../06/2015 tarihli ilamla anlaşmalı boşandıkları, müşterek çocuğun velayetinin anneye verildiği, talep edilmediği için boşanma ilamında çocuk lehine nafakaya hükmedilmediği, davacı annenin huzurdaki davayı .../.../2015 tarihinde açtığı, müşterek çocuğun 29/.../1998 doğumlu olup .... sınıf öğrencisi olduğu, davacı annenin çalışmadığı, bir gelirinin bulunmadığı, davalı babanın ticari takside haftada iki gün şoförlük yaptığı, aylık 700-800 TL gelirinin olduğu, 550 TL kira ödediği anlaşılmıştır.

Bu bağlamda, davaya konu nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, takdir edilen aylık 200,00 TL nafakanın çocuğun ihtiyaçlarını karşılamayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, mahkemece; çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek ve nafaka yükümlüsü babanın geliriyle orantılı olacak şekilde, TMK'nın ....maddesinde hükme bağlanan hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, daha ... oranda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, daha ... oranda nafaka takdiri için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda ....bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, .... bentte açıklanan nedenlerle, hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4360, Karar No: 2023/12484, Tarih: 14.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4360 E.  ,  2023/12484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/481 Esas, 2023/241 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/250 Esas, 2021/301 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacılardan ... dışındaki davacıların paylarına düşen miktarların Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla, adı geçen dışındaki davacılar yönünden davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı idare vekilinin davacı ... payı yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerine ait Kırıkkale ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1814 ada 11 ve 12 parsel ... taşınmazlara kamulaştırma yapılmaksızın kapalı spor salonu ve idari binalar yapılmak suretiyle fiilen el atıldığını, ayrıca taşınmazın kesinleşmiş imar planında spor alanı olarak ayrıldığını ve imar planının yürürlüğe girmesinden itibaren beş yıllık süre içerisinde kamulaştırma yapılmaması suretiyle taşınmazlara kamulaştırmasız el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davada Gençlik ve Spor Bakanlığının taraf olarak gösterildiğini, oysa husumetin Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlı ancak ayrı bir tüzel kişiliğe sahip kamu kurumu niteliğindeki Spor Genel Müdürlüğüne yöneltilmesi gerektiğini, müvekkili idare tarafından taşınmazlara herhangi bir fiili müdahalede bulunulmadığını, imar uygulaması sonucu kamulaştırmasız el atmadan ... tazminat davalarının idari yargıda çözümlenmesi gerektiğini, müvekkili idarenin imar planı ve parselasyon planı yapmakla ilgili hiçbir görev ve yetkisinin bulunmadığını, sorumluluğun imar planını hazırlayan ve imar uygulamasını gerçekleştiren ilgili Belediyede olduğunu, bu konuda müvekkili idareden görüş alınmadığını, bu nedenle müvekkili idare yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, dava tarihinden itibaren kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faizin talep edilmesinin de yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve el atma tazminatının tespiti ile davalı idareden tahsil edilerek davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını ve zamanaşımına uğradığını, müvekkili idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedildiğini, sorumluluğun imar planını hazırlayan ve imar uygulamasını gerçekleştiren ilgili Belediyede olduğunu, müvekkili idarenin herhangi bir kusuru, işlemi veya eyleminin bulunmadığını, dolayısıyla husumetin Kırıkkale Belediye Başkanlığına yöneltilmesinin gerektiğini, müvekkili idare yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesini, dava konusu taşınmazlara müvekkili idare tarafından el atılmadığı gibi, imar planında spor alanı olarak ayrılması yönünde müvekkilinin herhangi bir talebinin de bulunmadığını, müvekkiline ait tüm tesislerin komşu parselde olduğunu, dava konusu taşınmazlara herhangi bir taşma söz konusu olmadığını, mevcut tesislerine giriş çıkışların bu parseller üzerinden yapılmadığını, taşınmazlar üzerindeki yolların kimin tarafından açıldığının belirlenemediğini, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu, emsal karşılaştırmasının kanunun aradığı şartlara uygun olarak yapılmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların davalı idarenin kullanımında olan dava dışı 1814 ada 10 parsel ... taşınmaz ile birlikte bir bütün olarak mevcut imar planında "Spor Alanı" olarak ayrıldığını, bu şekilde malikin kullanma ... elinden alındığı gibi, 1814 ada 10 parsel ... taşınmazda davalıya ait stadyum bulunduğu, bu durumda taşınmazlara amacına uygun şekilde tesis yapımına başlandığından, proje bütünlüğü gereği dava konusu taşınmazlara el atılmış olduğunun kabulü gerekeceği gibi, dava konusu taşınmazların içerisinde stadyuma ait aydınlatma direği ve kısmen de yol gibi tesislerin de yer aldığı anlaşıldığından fili el atma olgusunun gerçekleştiği ve taşınmazların bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinin doğru olduğu, arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak bedelinin tespit ve davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, ancak dava konusu taşınmazların Spor Genel Müdürlüğü yerine davalı bakanlık adına tapuya tescil edilmesi, davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ile bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar ... kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa ... olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar ... kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Kırıkkale ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1814 ada 11 ve 12 parsel ... taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı İdare Vekilinin Davacı ... Dışındaki Davacılara İlişkin Temyizi Yönünden;

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,

B. Davalı İdare Vekilinin Davacı ...'a İlişkin Temyizi Yönünden;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10718, Karar No: 2019/10324, Tarih: 08.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10718 E.  ,  2019/10324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı Cevabının Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 22.04.2009 tarihinde aşçı olarak çalışmaya başladığını, kusuru bulunmaksızın geçirdiği trafik kazasında ağır yaralandığını, raporunun bittiği 09.12.2013 tarihinde işbaşı yapmak üzere işverene başvurduğunu, rahatsızlığının gözetilerek çalışma şartlarının yeniden düzenlenmesini sözlü olarak amiri konumundaki ustabaşısına ilettiğini, daha sonra kendisine aranacağının söylendiğini, ancak defalarca işyerini aramasına rağmen kendisine dönmediklerini, akabinde davalı tarafından mazeretsiz işe gelmediğinden bahisle 3 iş günü içerisinde mazeretini bildirmediği takdirde iş akdinin feshedileceğine dair ihtarnamenin gönderildiğini, feshin haksız olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili;davacının tüm hak ve alacaklarının eksiksiz ödendiğini, 10.12.2013 tarihinden 25.01.2014 tarihine kadar izin kullandığını, izin dönüş tarihi olan 25/26/27.01.2014 ve devam eden günlerde izin almaksızın ve bilgi vermeksizin işe gelmediğini, tutanaklara istinaden mazeretini sunması için ihtarname gönderildiğini, 22.02.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen geçerli bir mazeret sunmadığını, bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminat hakkı doğmayacağını, tüm maaşlarının eksiksiz ödendiğini, maaş pusulalarının ihtirazı kayıtsız imzalandığını, bayram tatillerinde çalışma yapılmadığını, fazla mesai iddialarını kabul etmediklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının tanık beyanıyla ispat ettiği ulusal bayram genel tatil alacağı bakımından gerekçede %30 oranında takdiri indirime gidileceğinin açıklanmasına rağmen adı geçen alacağın indirimsiz olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Takdiri indirim dışında reddedilen alacak miktarı 250 TL olup karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca davalı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin bu miktarı geçemeyeceği gözetilmeden maktu 1500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi de ayrıca hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

3-Takdiri indirim dışında reddedilen alacak miktarı 250 TL olup karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca davalı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin bu miktarı geçemeyeceği gözetilmeden maktu 1500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi de ayrıca hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/219, Karar No: 2016/10416, Tarih: 14.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/219 E.  ,  2016/10416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı vekili; 09/02/2007 günü davalının kullandığı aracın davacının yolcu olduğu araca çarparak davacının yaralanmasına neden olduğunu, davalının kazada tam kusurlu olduğunu, davacının kaza sırasında sol bacak kemiğinin kırıldığını, yaralanması nedeniyle iş ve güçten kaldığını, maddi açıdan zarara uğradığını ve yaşadıklarından dolayı büyük acı ve üzüntü çektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL maddi ve 4.500,00 TL manevi olmak üzere toplam 6.500,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 05/11/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminata ilişkin talebi 18.211,64 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davalının kullandığı araca davacının yolcu olarak bindiği motosikletin çarpması sonucu kazanın meydana geldiğini, olayda kusurun tamamının davalıya ait olmadığını, motosiklet sürücüsünün de kusuru bulunduğunu, ayrıca kask takmadığı ve diğer emniyet tedbirlerine uymadığı için davacının da kusuru olduğunu ve talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 15.916,89 TL maddi tazminatın 2.000,00 TL'si için kaza tarihi olan 09/02/2007 tarihinden, bakiyesi için 05/11/2012 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine; manevi tazminat talebinin kabulü ile 4.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 09/02/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; mahkemece, davacının maluliyetine ilişkin talep edebileceği belirlenmesi için hesap bilirkişisinden alınan 10.01.2012 tarihli raporda; sürekli maluliyetine ilişkin 14.317 TL tazminat hesaplandığının bildirildiği; davalı vekilinin itirazı üzerine alınan 18.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda; sürekli maluliyetine ilişkin 17.327 TL tazminat hesaplandığı bildirildiği; mahkemece, 18.02.2014 tarihli rapora göre kusur indirimi yapılmış miktarına göre karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; mahkemece, davacının maluliyetine ilişkin talep edebileceği belirlenmesi için hesap bilirkişisinden alınan 10.01.2012 tarihli raporda; sürekli maluliyetine ilişkin 14.317 TL tazminat hesaplandığının bildirildiği; davalı vekilinin itirazı üzerine alınan 18.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda; sürekli maluliyetine ilişkin 17.327 TL tazminat hesaplandığı bildirildiği; mahkemece, 18.02.2014 tarihli rapora göre kusur indirimi yapılmış miktarına göre karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında yanlardan birinin bilirkişi raporuna itiraz etmemesi, itiraz eden taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşturur. Taraflardan biri bilirkişi raporuna itiraz etmez, diğer tarafın itirazı üzerine ya da mahkemece kendiliğinden yeni bir bilirkişi raporu alınır ve sonuncu rapor, önceki rapora itiraz edenin daha da aleyhine olursa, önceki rapor itirazda bulunmayan yönünden kesinleşeceğinden itiraz eden taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak gereği, mahkemece itiraz edenin lehine olan bilirkişi raporuna göre karar verilir. Buna göre, davacı tarafça itiraza uğramayan 10.01.2012 tarihli bilirkişi raporu, itiraz eden davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan mahkemece bu rapordaki miktara göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde, davalının aleyhine olan 18.02.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece hükme esas alınan raporda bilirkişi tarafından... 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmıştır. Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Yargıtay kriterlerine uygun olarak .... Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile sürekli işgücü kaybı zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.