muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13259, Karar No: 2015/13505, Tarih: 16.03.2015

b-104.madde de yer alan eşya için üç yıl olarak uygulanır. 80.madde de ki eşya için, kiralamaya veya devredilmeye ilişkin sınırlamalarda bu hakkın kötüye kullanılma riskinin bulunması hallerinde bu süre müsteşarlıkça üç yıla kadar uzatılabilir." şeklinde düzenlenmiş olup sanığın yaklaşık iki buçuk yıllık bir sürede kendi muafiyet hakkını kullanarak zaman zaman da başkalarının muafiyet hakkından faydalanarak, ticari kasıtla ve süreklilik arz eder şekilde yurtdışından satın aldığı saatleri üçüncü kişilere satmak suretiyle posta muafiyeti kapsamında ithal ettiği eşyayı ithalat amacı dışında kullanarak 5607 sayılı Kanunun 3/1.maddesinde düzenlenen kaçakçılık suçunu işlediği anlaşılmakla sanığın mahkumiyeti yerine suç işleme kastı olmadığından bahisle beraatine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/675, Karar No: 2016/2076, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/675 E.  ,  2016/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2015 tarihli ve 2014/530 esas, 2015/386 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 15/05/2015 tarihli ve 2015/391-267 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 04/06/2015 tarihli ve 2015/671 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12547-2015-25175/79339 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 04/06/2015 tarihli ve 2015/671 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4132, Karar No: 2018/4727, Tarih: 01.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/4132 E.  ,  2018/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı ... Doğru Oto Ser. Sat. İnş. Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15.11.1999-06.08.2012 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden oto kaporta ustası olarak göreve başladığını, yetişmiş ve nitelikli bir eleman olduğunu, işyerinde ücret bordrolarının asgari ücret üzerinden düzenlendiğini, davacının çalıştığı işyerinin önce Ses Oto yed. Par. San. Tic.Ltd.Şti. ne ait iken şirketin sahibi ...'in kurduğu davalı... Doğru Oto Ser.Sat. İnş.Tur.San. ve Tic.Ltd.Şti.'ne devredildiğini, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... Doğru Oto Ser. Sat. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 20.06.2001 yılından 06.08.2012 tarihine kadar kesintisiz çalıştığı iddiasının yersiz olduğunu, davacının diğer davalı Ses Oto uhdesinde çalışıp kendisinin işten çıktığını ve hatta 2 ay işsizlik maaşı aldığını, daha sonra müvekkile ait işe girip 2 ay çalıştıktan sonra işten ayrıldığını, olayda işyeri devri hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Ses Oto Yed. Par. San. Tic. Ltd. Şti., davaya karşı cevap dilekçesi sunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin davacının iş akdini kıdem ve ihbar tazminatını gerektirmeyecek şekilde feshettiğini ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı... Doğru Oto Ser. Sat. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı... Doğru Oto Ser. Sat. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı... Doğru Oto Ser. Sat. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı... Doğru Oto Ser. Sat. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta hükme esas alınan bilirkişi raporunda; tanık anlatımlarına itibarla davacının davalı işyerinde haftanın 6 günü kışın 08:30-18:30, yazın ise 08:30-19:00 saatleri arasında 1,5 saatlik ara dinlenme ile çalıştığı tespit edilmiştir. Dosya içeriği ve tanık beyanlarına göre yapılan bu tespit yerindedir. Buna göre, davacının günlük çalışma süresinin kışın 10 saat, yazın 10,5 saat olduğu dikkate alınarak bu çalışmalardan 1,5 saatlik ara dinlenme süresi düşüldüğünde davacının kışın haftada 6 saat ve yazın ise haftada 9 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Fazla mesai ücretinin buna göre hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, kışın haftada 12 saat, yazın ise haftada 15 saat üzerinden hesaplama yapan hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11174, Karar No: 2015/22489, Tarih: 25.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11174 E.  ,  2015/22489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/286288

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2014/67 (E) ve 2014/78 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1018, Karar No: 2011/1671, Tarih: 17.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1018 E.  ,  2011/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Dava, mülkiyet hakkı bulunmaksızın, cep telefonu baz istasyonu kurulup işletilmesi nedeniyle insan yaşam ve sağlığının tehlikeye düşürüldüğü ve zarar verildiği iddiasına dayalı yıkım isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 4.Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/602, Karar No: 2015/1527, Tarih: 22.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/602 E.  ,  2015/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/262252

Bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma, kasten bıçakla basit yaralama, tehdit suçlarından sanık F.. U..'un yapılan yargılanması sırasında; Bilecik Ağır Ceza Mahkemesiyle Bilecik Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bilecik Sulh Ceza Mahkemesinin 03/03/2014 gün ve 2014/42 E. 2014/157 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2649, Karar No: 2013/23748, Tarih: 21.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/2649 E.  ,  2013/23748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/75810

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2010/175 (E) ve 2011/438 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların, yüklenen suçları işlediklerine ilişkin hakkında beraat kararı verilen sanık İ..Ç..'ın suç atma niteliğindeki soyut iddiasında başka mahkumiyetlerine yeter nitelikte kesin kanıtların neler olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, yakınanların kuşkularına dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar F.. D.. ve F.. A..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 21/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/487, Karar No: 2017/2532, Tarih: 04.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/487 E.  ,  2017/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/04/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı idare tarafından yol açılması sırasında müvekkillerine ait ağaçların söküldüğünü, 14/01/2015 tarihli enkaz kıymet takdir komisyonu raporu ile kesilen ağaçların Malatya Belediyesi teknik elemanlarınca değer tespiti yapılarak belirlenen bedelin müvekkillerine ödendiğini, ancak takdir edilen değerin düşük olması nedeniyle ağaç bedellerinin davalı tarafından ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı idare, husumet itirazı ile ağaç bedellerinin davacılara ödenmiş olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

11/02/1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının I. bendinde açıkça belirtildiği gibi, bir kamu kurumu tarafından verilen kararlar üzerine plan ve projesine göre bir yol yapılması dolayısıyla evinin duvarı yıkılan veya bodrum katını sel basan, bir su tesisi yapılması neticesinde tarlasındaki sular çekilip ağaçları ve mahsulleri kuruyan veya tarlası ekilemez hale gelen yahut tarlasının kenarından geçen derenin kuruması yüzünden tarlası susuz kalan veya su tesisinin bozukluğu yahut bakımındaki ihmal yüzünden tarlasını sular basıp bu suların getirdiği kumlardan dolayı tarlası artık ekilemeyecek duruma düşen kimsenin uğradığı zararlar gibi zararlar idari kararın ve fiilin neticesinde meydana gelen zararlardır. Zira bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere plan ve projeler yapıp o plan ve projeler gereğince işi görmesi de verilen kararın neticesi olan birer idari eylemdir. O halde sözü edilen kararda örnek olarak belirtilen bu eylemlerden doğan zararların ödettirilmesi istekleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi hükmünce bir tam yargı davasıdır ve bu davalara bakma görevi idari yargı yerine aittir.

Temyize konu edilen davada davacılar vekilince davalı idare tarafından yol çalışması sırasında kesilen ağaçların bedelleri istendiğine göre, davanın yargı yolu bakımından usulden reddi gerekir. Bu yön gözetilmeksizin işin esasının incelenmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Temyize konu edilen davada davacılar vekilince davalı idare tarafından yol çalışması sırasında kesilen ağaçların bedelleri istendiğine göre, davanın yargı yolu bakımından usulden reddi gerekir. Bu yön gözetilmeksizin işin esasının incelenmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan yönden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8157, Karar No: 2012/10028, Tarih: 26.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/8157 E.  ,  2012/10028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 234 ada 9 parsel sayılı 10217.18 m² yüzölçümündeki taşınmaz davalılar ... ve paydaşlarının tutunduğu tapu kaydı ile davacı Hazine'nin tutunduğu tapu kaydının kapsamında kalması,aynı kuvvet ve mahiyette belgeye dayanılması nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 10.maddesi hükmü gereğince malikhanesi boş bırakılmak suretiyle tespit edilmiş ve Kadastro Komisyonunca mahkemeye gönderilmiştir. Davacı Hazine tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın payları oranında ... ve paydaşları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 234 ada 9 parsel sayılı taşınmazın davalılar ... ve paydaşlarının tutunduğu, Hazine'nin taraf olduğu tescil ilamı ile oluşan tapu kaydının kapsamında kaldığı, dayanak tescil ilamının Hazine açısından kesin hüküm niteliğinde bulunduğu, kesin hükmün kamu düzenine ilişkin olup istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarından olduğu, öte yandan aynı taşınmaz ya da taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır. Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6966, Karar No: 2024/6836, Tarih: 03.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6966 E.  ,  2024/6836 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2321 E., 2023/211 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/503 E., 2020/45 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; davalı erkeğin uyuşturucu kullandığını, fiziksel şiddet uyguladığını, ailesinin müdahalesi sonucu erkeğin ailesiyle altlı üstlü oturduklarını, erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediğini, müvekkiline ve ailesine ağır hakaretler ettiğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 nci ve 166 ncı maddeleri gereğince boşanmalarına, velâyetin anneye bırakılmasına, aylık 1.250.00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacının ortak evin satın alınmasındaki katkısı, ortak hanede kullanılan eşyaların bedeli, evlilik devam ederken alınan otomobildeki katkısı ve ev işleriyle bakım hususundaki katkılarının hesap edilerek mal rejiminin tasfiyesine, bu kapsamda fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 20.000,00 TL maddî tazminata, 200.000,00 TL manevî tazminata, davalı baba ile ortak çocuk arasında davalının uyuşturucu madde bağımlılığı ve şiddete eğilimli karakteri dikkate alınarak kişisel ilişki tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; öncelikle babayla çocuk arasında tedbiren kişisel ilişki kurulmasına, davanın yetki yönünden reddine, iddiaların asılsız olduğunu belirterek boşanma ve buna bağlı tazminat taleplerinin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İstanbul 11. Aile Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli kararı ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş ve dosyanın Gaziosmanpaşa Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.