muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/803, Karar No: 2023/3192, Tarih: 14.06.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında karşılıklı görülen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasında erkeğin kusurlu olup olmadığı, karşı davanın kabulü, kadın lehine yoksulluk nafakası verilmesi ile erkeğin tazminat taleplerinin reddinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı- karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle, erkeğin tazminat taleplerinin reddi ile kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tarafların kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları ve özellikle kadının hakaretlerinin ağırlığı ve sürekliliği dikkate alındığında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının, erkeğe oranla ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü hatalı olup kararın bu gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

3.Boşanmaya sebep olan olaylarda yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere kadın ağır kusurludur. Boşanmakla erkeğin mevcut ve beklenen menfaatlerinin zedeleneceği, en azından eşinin desteğinden mahrum kalacağı anlaşılmaktadır. Kadının gerçekleşen kusurlu davranışları aynı zamanda erkeğin kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Somut olayda erkek yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşulları oluşmuştur. O halde erkek yararına tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusurun ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi hatalı olup kararın bu gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

4.Ağır kusurlu eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedilemez. O halde kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar vermek gerekirken, yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup kararın bu gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere, kusur belirlemesi, erkeğin tazminat taleplerinin reddi ile kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası yönlerinden BOZULMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere, kusur belirlemesi, erkeğin tazminat taleplerinin reddi ile kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası yönlerinden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31948, Karar No: 2011/13591, Tarih: 21.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/31948 E.  ,  2011/13591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlular hakkında 03.09.2008 tarihli  protokole dayalı olarak  genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlanılmış olup, örnek 7 nolu ödeme emrinin tebliği üzerine, borçluların yasal sürede icra dairesine verdikleri dilekçeler ile borca  itiraz ettikleri, alacaklı vekilinin ise itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

İİK’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan 03.09.2008 tarihli protokolun  incelenmesinde; alacaklının başka takip dosyalarındaki takiplerini durdurması karşılığında borcun yeniden yapılandırılmasının kararlaştırıldığı ve protokolün karşılıklı edimleri ihtiva ettiği, bu haliyle kayıtsız şartsız para borcu ikrarını içermediği, dolayısıyla İİK. nun 68/1.maddesinde yer alan belgelerden olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, protokolde yer alan alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22241, Karar No: 2017/4232, Tarih: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22241 E.  ,  2017/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edilip takip kesinleştirilmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurları oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)Borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması

gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18972, Karar No: 2015/7776, Tarih: 11.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18972 E.  ,  2015/7776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hükümler : Şikayet yokluğu nedeniyle düşme

Taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkındaki davaların şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ortağı ve yetkilisi olduğu firma tarafından (kat karşılığı olarak) inşa edilen, sıhhi tesisat, yağmur suyu tesisatı, yangın, kalorifer ve doğalgaz tesisatı gibi işleri anılan firma tarafından sanık ... ortağı ve yetkilisi olduğu şirkete verilen inşaat şantiyesinde sıhhi tesisat işçisi olarak çalışan kayden 25.10.1994 doğumlu 16 yaşındaki mağdur ..., 08.07.2011 günü gece saat 01.30 sularında, yapımı devam eden inşaatın asansör boşluğundan düşerek, yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak, böbreğinin alınmasından dolayı duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı iddiasına konu olayda,

İncelenen dosya kapsamına göre; mağdurun, geçirdiği iş kazasının ardından uzun süre bilinci kapalı şekilde tedavi gördüğü, mağdurun tedavi gördüğü hastanede görevli öğretim üyelerince hazırlanan rapor fotokopisinde; mağdur hakkında, “Akli yeteneği akıllıca yaşam sürmek için yeterli değildir, devamlı koruma ve bakıma muhtaçtır, kendi iradesi karar verecek düzeyde değildir, kendi işlerini görecek güce sahip değildir, sürekli yardıma muhtaçtır, başkalarının emniyetini tehdit etmemektedir, hastanın bu durumu ömrü boyunca devam edebilir, hasta konuşamamaktadır, vasi tayini gerekmektedir.” tespitlerine yer verildiği, UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen 29.04.2015 tarihli nüfus kayıt örneğine göre mağdurun ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.10.2012 tarihli kararıyla kısıtlanarak velayetinin annesine verildiği ve mevcut rahatsızlıklarından dolayı mağdurun aşamalarda ifadesinin alınamadığı,

Mağdurun babası olan katılanın, Çocuk Büro Amirliğince alınan 09.07.2011 tarihli ilk ifadesinde, “Ben oğlumun tedavisi yapılmasını müteakip oğlum ile görüştükten sonra şikayetçi olup olmayacağımı karar vereceğim. Şu an için kimseden davacı ve şikayetçi değilim. Uzlaşmak istiyorum.” şeklinde beyanda bulunduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 19.01.2012 tarihli ikinci ifadesinde ise şikayetçi olduğunu ve uzlaşmak istemediğini beyan ettiği, kovuşturma evresinde de sanıklara yönelik şikayetini devam ettirip, istemi üzerine davaya katılmasına karar verildiği,

Ayrıca, mağdurun anne ve babasının, ... Noterliğinin 23.01.2012 tarihli vekaletnamesine istinaden kendilerine asaleten mağdura velayeten vekil olarak tayin ettikleri ve şikayette bulunma konusunda da yetkilendirdikleri vekilleri tarafından mahkemeye sunulan 16.12.2013 tarihli dilekçede de, mağdurun babası olan katılanın, kendisine asaleten, mağdura velayeten sanıklardan şikayetçi olduğunun ifade edildiği,

Ayrıca, mağdurun anne ve babasının, ... Noterliğinin 23.01.2012 tarihli vekaletnamesine istinaden kendilerine asaleten mağdura velayeten vekil olarak tayin ettikleri ve şikayette bulunma konusunda da yetkilendirdikleri vekilleri tarafından mahkemeye sunulan 16.12.2013 tarihli dilekçede de, mağdurun babası olan katılanın, kendisine asaleten, mağdura velayeten sanıklardan şikayetçi olduğunun ifade edildiği,

Mağdurun annesinin ise gerek soruşturma evresinde gerek kovuşturma evresinde sanıklardan şikayetçi olduğuna dair bizzat ya da vekaletnameli vekili aracılığıyla verilmiş bir beyanı ve konuyla ilgili bir ifadesinin bulunmadığı nazara alındığında,

İş kazasının meydana geldiği 08.07.2011 tarihinde 16 yaşını tamamlamış olan ve 19.10.2012 tarihinde de hakkında kısıtlılık kararı verilen kayden 25.10.1994 doğumlu mağdurun gerek kanuni temsilcisi olan annesinin, gerek vekaletnameli vekilinin TCK'nın 73/1. maddesinde öngörülen 6 aylık süre içerisinde mağdur adına usulüne uygun olarak şikayette bulunmadıkları, mağdurun babası olan katılanın ise ilk ifadesinde şikayetçi olmadığını beyan ettiği, dosya içeriği itibariyle de, bilinçli taksirin koşullarının ve CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla, şikayet yokluğu nedeniyle TCK'nın 73/1 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince verilen düşme kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin şikayetin süresinde olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2029, Karar No: 2019/124, Tarih: 08.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2029 E.  ,  2019/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme ve defter belge gizleme suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gibi her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların da ayrı suçları oluşturduğu; sanık hakkında düzenlenen mütalaa ve vergi raporlarında sanığın 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin, ayrıca defter ve belge gizleme suçunu işlediğinin belirtildiği; düzenlenen iddianame ile hem 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, hem de defter ve belge gizleme suçundan dava açıldığı gözetilmeden, eylemin kül halinde defter ve belge gizleme suçunu oluşturduğu kabul edilerek tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2520, Karar No: 2006/3048, Tarih: 04.05.2006

8. Hukuk Dairesi 2006/2520 E., 2006/3048 K.

**8. Hukuk Dairesi 2006/2520 E., 2006/3048 K.**

**- BİLİRKİŞİ RAPORLARI ARASINDAKİ ÇELİŞKİ

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 258 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 259 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 265 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 275 ]

**"İçtihat Metni"**

Muhittin ile Hazine ve B... Belediye Başkanlığı aralarındak tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Bala ...Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 22.11.2005 gün ve 324/199 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava konusu Bala ilçesi hudutları dahilinde ve Kartaltepe mahallesinde bulunan 138 ada 6 ve 15 parsel numaralı taşınmazların en az 25-30 sene evvel müvekkili tarafından ham toprak vasfında iken sürülerek zilyet edildiğini açıklayıp, tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, zilyetlikle iktisap için aranan şartların gerçekleşmediğini, yasanın öngördüğü imar-ihya olgusunun da sabit olmadığına, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın 10 yıldan uzun bir süre dava konusu taşınmazı terk ederek Ankara'ya gitmiş olmasını ve Ankara'ya yakın olan taşınmazın bulunduğu Bala ilçesine davacının kendisi gelmese bile başkalarına taşınmazı iş-lettirebileceğini, taşınmazı iradesiyle terk ettiğini açıklayıp davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar aşağıda açıklanan nedenlerle eksik incelemeye dayalı usul ve kanuna aykırıdır.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar aşağıda açıklanan nedenlerle eksik incelemeye dayalı usul ve kanuna aykırıdır.

1- Dava konusu, 138 ada 6 ve 15 numaralı parsellerin kadastro tespitleri 07.01.1985 tarihinde yapılmış, tutanaklara itiraz edilmediğinden tespit 23.10.1985 tarihinde kesinleşmiştir. Taşınmazın Hazine adına tapuya tescil edildiği tarihten sonraki zilyetliğe değer verilemeyeceğine göre davacının 1985 yılından sonra taşınmazı terk etmesi sonuca etkili olmayacaktır. Zira başkası adına tapuda kayıtlı taşınmaz üzerindeki zilyetliğe değer verilemez. Davacı, tespit tarihi olan 07.01.1985 gününden önceki zilyetliğe dayandığına göre bu tarihe kadar geçen kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresini ispat ettiği taktirde dava konusu taşınmazların adına tapuya tescilini isteyebilecektir, davacı bu amaçla 30.01.1996 tarihli dilekçesiyle Ertuğrul, Yüksel ve Fahri'yi şahit olarak bildirmiştir. Mahallinde yapılan 15.07.2002 tarihli ilk keşifte davacının verdiği liste dışından Mürsel isimli kişi şahit olarak dinlenmiş, yine bildirdiği şahitlerden Yüksel'de 19.10.2005 tarihinde yapılan keşifte dinlenmiştir. Davacının bildirdiği şahitlerden Ertuğrul ve Fahri dinlenmemişlerdir. Davacının bu şahitlerin dinlenmesinden vazgeçtiğine dair herhangi bir beyanı da bulunmamaktadır. Ayrıca, davalı Hazine tanıklarından Ahmet ile Nutullah'da usulüne uygun bir biçimde davet edilip keşif mahallinde dinlenmemişlerdir. Son keşifte liste dışından dinlenen şahit Ahmet ile mahalli bilirkişi. Güngör davacının her iki taşınmazda 1950 yıllarından beri zilyet olduğunu açıklamış, bu zilyetliğin 1975 yılında inkitaya uğradığını söylemişlerdir. 1950 yılında başlayıp 1975 yılına kadar devam eden zilyetlik süresinin iktisap için yeterli olup olmadığı hususunda taraflarca bildirilen diğer şahitler dinlendikten sonra değerlendirmelidir. O halde mahkemece yapılacak iş; HUMK.nun 258 ve 259. maddesi hükmüne göre davacı ve davalı Hazine şahitleri Ertuğrul, Fahri, Ahmet ve Nutullah'ı keşif mahallinde masrafların davacıdan alarak davet edip dinlemek, daha önce dinlenen ve yeni dinlenecek olan şahit beyanları arasında çelişki bulunduğu taktirde bunları HUMK.nun 265.maddesi gereğince gidermek, zilyetlik başlangıç süresini tam olarak belirlemek ve kadastro tespit tarihine kadar geçen zilyetlik süresinin iktisap için yeterli olup olmadığı üzerinde durmak olmalıdır. Zira zilyetlik olayları maddi olaylardandır. Maddi olaylar ancak tanık ve benzeri delillerle ispat edilebilir. O halde taraflarca dinlenilmesinden vazgeçilmeyen tanıkların beyanlarına başvurulmadan iptal ve tescile veya davanın reddine karar verilefnez. (HGK.nun 30.03.1994 tarih, 1993/8-939 esas 1994/176 karar)

2- Mahallinde yapılan 15.7.2002 tarihli keşifte hazır bulunan ziraat teknisyeni bilirkişiyle, 19.10.2005 tarihli keşifte bulunan ziraat yüksek mühendisi bilirkişinin raporları arasında taşınmazın niteliği, zilyetliğin sürdürülüş tjiçimi ve taşınmazın meyil nispeti bakımından farklılıklar bulunmaktadır, ilk kaşifte dinlenen ziraat teknisyeni taşınmazların % 70-80 nispetinde meyilli olduğundan, ikinci keşifte dinlenen ziraat yüksek mühendisi % 5-6 arasındaki meyilden söz etmektedir. Ziraatçi bilirkişilerin raporları arasındaki çelişki, HUMK.nun 275. maddesi dikkate alınarak seçilecek ziraat yüksek mühsndi-si bilirkişi marifetiyle mahallinde yapılacak keşifte dinlendikten sonra alınacak raporla giderilmelidir.

3-Ziraat mühendisi bilirkişilerin taşınmazların meyil durumuyla ilgili beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve mahalli bilirkişi Güngör'ün ilk keşifteki sözlerinin aksine ikinci keşifte "...yanlış taşınmazlar gösterildiğinden şu anki beyanlarım doğrudur..." şeklindeki beyanlarının doğruluğunun tespiti bakımından taşınmazların bulunduğu yere uyan topoğrafik harita da getir-tilmeli, keşif mahallinde harita mühendisi veya fen memuru bilirkişi marifetiyle uygulanmalı ve taşınmazın meyil durumuyla ilgili açıklamalar Yargıtay incelemesine de açık olacak bir biçimde denetlenmelidir.

4-Dava konusu 6 numaralı parsele komşu 30 numaralı parselin kadastro tutanağından itirazlı olduğu ve tutanağın kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Bu parsele ilişkin olarak tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesi, bu parselle ilgili Kadastro Mahkemesinde dava açılmışsa dosya numarasının belirlenmesi, delil olarak getirtilip değerlendirilmesi, dava konusu taşınmaz yönünün bu dosya bakımından ne şekilde gösterildiğinin araştırılması gerekir.

5-Dava konusu, 138 ada 6 ve 15 numaralı parsellerin bulunduğu yere ilişkin olarak 1965 yılı ve öncesine ait iki, ayrı tarihte çekilmiş 1/20000 veya 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları getirtilip, ziraat yüksek mühendisi, harita mühendisi ve kadastro fen elemanıyla birlikte topoğrafik harita ve kadastro paftasıyla çakıştırıldıktan sonra, mahallinde uygulanması, stereoskop aletiyle incelenmesi sonucunda taşınmazlar üzerinde hangi tarihten itibaren zilyetliğin başladığının belirlenmesine çalışılması ve böylece dinlenen şahit beyanlarının denetlenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle eksik incelemeye dayalı usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ve 12.20 YTL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 04.05.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.