muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14045, Karar No: 2009/23175, Tarih: 19.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14045 E.  ,  2009/23175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15/01/2009 tarih, 2008/20090 Esas, 2009/474 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,40 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 19/11/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2380, Karar No: 2022/4026, Tarih: 26.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2380 E.  ,  2022/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 30/09/2019

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :1) İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 26/10/2021 tarih, 2016/91 Esas ve 2017/163 Karar sayılı kararı ile; Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62/1, 53/1, 58. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezasına mahkumiyetine dair karar.

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30/09/2019 tarih, 2018/684 Esas ve 2019/2085 Karar sayılı kararı ile "istinaf başvurularının kabulü ile; sanık ... hakkında katılan ...''a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62/1, 53/1, 58. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyetine dair karar.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30/09/2019 tarih, 2018/684 Esas ve 2019/2085 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmünde mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, suç vasfına ve fazla ceza tayin edildiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30/09/2019 tarih, 2018/684 Esas ve 2019/2085 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının; suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliyesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9220, Karar No: 2024/1988, Tarih: 08.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/9220 E.  ,  2024/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/669 E., 2021/130 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade-bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın itiraz üzerine Mardin 2.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 12.08.2021 gün ve 2021/279 değişik iş sayılı kararı ile itiraz kanun yolu incelemesine gidilmesi üzerine kesinleştiği anlaşılmakla, hırsızlık suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin karar celsesi olan 02.02.2021 tarihili oturuma katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi göndermesine karşın, yokluğunda karar verilmesi talebi bulunmayan müdafiinin mazeret talebi hakkında bir karar verilmeksizin yokluğunda yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun, 15.12.2020 tarihli duruşmada, ailesi tarafından katılanın zararının karşıladığını ve suça konu eşyaları katılana iade ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, katılandan zararının giderilip giderilmediği giderilmiş ise hangi tarihte giderildiği sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5895, Karar No: 2012/476, Tarih: 02.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/5895 E.  ,  2012/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca fazla imalât bedelinin tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, mahkemenin Dairemiz bozma ilâmına uyulduktan sonra yapılan inceleme sonucu, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı-k.davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-k.davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davada fazla imalât bedelinin nelerden kaynaklandığı ayrı ayrı maddeler halinde gösterilerek her bir imalât kalemi için bedeli de belirtilmek suretiyle tahsil kararı verilmesi istenilmiştir. Buna göre yapım denetim hizmet bedeli karşılığı ...’den 1.000,00 TL,...’den 5.415,00 TL, talep edilmişken hükme dayanak bilirkişi raporunda yapım denetim bedelinin 33.921,00 TL olduğu, bundan ...in payına 2.829,10 TL, ...’in payına 11.302,31 TL isabet ettiği saptanmış ve bu miktar hüküm altına alınmıştır. Oysa davacı yüklenici 28.05.2008 tarihli hesap dökümüne ilişkin belgede yapı denetim firmasına 25.483,00 TL ödediğini açıklamıştır. Bu durumda davalıların arsa paylarına göre, davacının ödediği 25.483,00 TL üzerinden hesaplama yapılarak ve bunun gibi davadaki diğer talepler de gözetilerek hükme varılması gerekirken, bilirkişi raporu ile bağlı kalınıp ve talep aşılmak suretiyle hükme varılması HMK’nın 26. maddesine aykırı olmuştur. Yine mahkemenin ilk kararının davacı tarafından takibe konulması üzerine davalılarca icra dosyasına ödeme yapıldığı savunulduğuna göre bu husus araştırılmaksızın mükerrer ödemeye neden olacak şekilde tahsil kararı verilmesi de doğru olmamıştır. Öte yandan hükmüne uyulan bozma ilâmında davalıların sorumlu olduğu miktarlar ayrı ayrı belirlendiği halde vekâlet ücreti ve yargılama giderinin her birinin yükümlü olduğu miktara göre hesaplanması gereğine değinilmesine karşın, davalıların vekâlet ücreti ve yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulmaları da bozma kararına aykırı olmuştur. O halde karar tüm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı karşı davacı arsa sahiplerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün yararlarına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacılara geri verilmesine, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11169, Karar No: 2014/12849, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11169 E.  ,  2014/12849 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile .... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Tüketici Mahkemesinden verilen 2.4.2013 tarih ve 2011/364 2013/305 sayılı hükmün Dairenin 20.02.2014 tarih ve 2013/22447 2014/4422 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyanın incelemesinde, mahkemenin 2.4.2013 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile 4400 TL asıl alacağına yönelik itirazın kabulüne yönelik karar verildiği, davalı temyizi üzerine kararın 20.02.2014 tarihinde onandığı ve ancak davalıdan 7200 TL onama harcının alınmasına karar verildiği, oysaki onama harcı olan 300,56 TL den temyiz esnasında alınan 75 TL harcın mahsubu ile 225,56 TL harcın alınması gerektiği hususun maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmakla;

Dairemizin 20.02.2012 tarih ve 2013/22447 -2014/4422 sayılı ilamında yer alan (7200) rakamının çıkarılarak yerine (225,56) rakamının yazılmasına, yine kararın alt kısmında yer alan rakamlarında çıkarılarak yerine (225,56 TL kalan) rakamların yazılmasına, maddi hatanın bu şekilde DÜZELTİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2564, Karar No: 2022/6786, Tarih: 19.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2564 E.  ,  2022/6786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verildiği, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2014 tarihli ve 2014/18676 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından mütalaa bulunmadığı halde kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili kurumdan sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2320, Karar No: 2006/3826, Tarih: 08.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2320 E.  ,  2006/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu karar vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 15.maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün esas tutulması gerekir. Somut olayda davacı idarece belgelerin mahkemeye sunulduğu gün (davanın açıldığı tarih) gözönünde bulundurulduğunda -karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin belirlenmiş olduğu da gözetilerek- dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde bilirkişi kurulunun 2005 yılı yerine 2004 yılına ilişkin verileri esas alan raporuna itibarla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Sulu tarım arazisi niteliğindeki 16944 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmaz üzerinde, tamamına kapama bahçe niteliği verecek yaş ve sayıda kayısı ağaçlarının bulunup bulunmadığı açıkça belirtilmeden, bu bağlamda normal aralıklarla bir dekara kaç ağaç düştüğü İl Tarım Müdürlüğünden sorulup saptanmadan; taşınmazın tamamını kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirip dekara 10 ağaç üzerinden hesaplama yapıp buna göre değer belirleyen eksik incelemeye

dayalı ve denetime elverişsiz bulunan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

dayalı ve denetime elverişsiz bulunan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

3-Taşınmazın 1691,14 m2’lik bölümünde (bina ve tesis yapmamak, ağaç dikmemek kaydıyla) davacı idare lehine daimi irtifak hakkı kurulmuş olup, irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen 30 yaşlarındaki 3 kayısı ağacının boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeni ile kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç dikilemeyeceği cihetle; Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre, irtifak hakkının kurulduğu alan önce kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirilmeli, daha sonra açık tarım arazisi olarak çevrede yetiştirilmesi mutad olan ürünlere göre saptanan net gelirine (sulu tarım arazisi niteliğine uygun) %5 oranında kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle ağaçsız değeri bulunmalı, bu iki değer arasındaki fark ağaçların kaim değeri olacağından; enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan değere hükmedilmelidir. Şu halde açıklanan bu kaim değer belirleme yöntemine uyulmadan ve taşınmazın değerinin saptanmasında esas alınan kapitalizasyon faiz oranının, kapama bahçe ya da açık tarım arazisi olmasına göre değişmeyeceği düşünülmeden kayısı bahçesi için %5, açık tarım arazisi için %6 alınması suretiyle ağaç bedeli hesabında yüksek değere ulaşan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan bozma gereklerine uygun ve denetlemeye elverişli ek rapor alınmalı, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21671, Karar No: 2016/6040, Tarih: 05.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/21671 E.  ,  2016/6040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili,... 19. İcra Müdürlüğü'nün 2014/17041 Esas sayılı takip dosyasında borçlunun mal varlıklarının 3.şahıslardaki hak ve alacaklarının haczine dair talepte bulunduklarını, İcra Müdürlüğü'nün Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 2013/18840 Esas 2013/7836 Karar sayılı kararını gerekçe göstererek 06/07/2015 tarihinde taleplerini reddettiğini belirterek, İcra Müdürlüğü kararının kaldırılmasını ve haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 13. fıkrasında; ''04/11/1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminat ile bu davalara ilişkin mahkeme ve icra vekalet ücretleri de, idarelerce bu maddenin sekizinci fıkrasına göre bütçelerden ayrılacak paydan ve aynı fıkrada belirtilen usule göre ödenir ve işlem yapılır. Bu alacaklar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır. Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır” düzenlemesi mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve Esas 2013/95, Karar 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 13.06.2015 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (.... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 18/06/2014 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1995 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma davalarında borçlunun gayrimenkul, menkul, hak ve alacaklarına haciz uygulanması hukuka uygundur.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4488, Karar No: 2024/1860, Tarih: 07.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4488 E.  ,  2024/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/544 Esas, 2022/461 Karar

DAVALILAR : 1. .../Erdal Damper Hidrolik Makine San. ve Ahşap Karasör vekili Avukat ...

2. Galipoğlu Hidromas Hidrolik Otomotiv San.ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ...

3.Haydar Keleş-(Keleş Otomotiv)

4. Mengerler Ticaret Türk Anonim Şirketi vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 06 BD 3096 plaka sayılı Mercedes marka damperli kamyonun 08/01/2008 tarihinde arızalandığını ve yetkili servise getirildiğinde araç üzerindeki damper hidrolik sistemi nedeniyle şanzımanda yağ kalmadığının tespit edildiğini, bunun üzerine araç üzerindeki damper sisteminin montajını yapan ...'a aracın götürüldüğünü ve hidromas pompanın hiçbir ücret talep edilmeksizin değiştirildiğini, ancak aracın kısa mesafe sonra yine arızalandığını, aracın servis bakımlarının davalı Mengerler Ticaret Türk A.Ş. Ankara Şubesi Ankara Motorlu'da son bakımın ise Haydar Keleş tarafından yapıldığını, ne yetkili servis ne de özel servis bakımlarında şanzıman yağının kontrol edildiği ve yağının değişiminin yapıldığını gösterir bir kayda rastlanmadığı, hidromas pompanın üreticisi olan davalı Galipoğlu Hidromas Hidrolik Otomotiv San. ve Tic.A.Ş.'nin, damper montajını yapan ... ile servis hizmeti veren diğer davalıların müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek aracın yeni şanzıman ve montaj işçiliği için 26.424,20 TL, kazanç kaybı için 2.500,00 TL, tespit masrafları için 314,22 TL olmak üzere toplam 29.238,42 TL bedelin davalılardan müştereken ve müteselsilen arıza tarihi olan 08/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından monte edilen hidromas marka pompanın montajından kaynaklanan bir arıza oluştuğu şeklindeki iddiayı kabul etmediklerini, söz konusu arızanın özel servisteki bir hatadan ya da kullanıcı hatasından kaynaklanmış olabileceğini, zira müvekkili tarafından söz konusu pompanın montajının 10/04/2007 tarihinde yapıldığını, arızanın ise aradan 9 ay gibi bir süre geçtikten sonra meydana geldiğini, müvekkili tarafından tamamen iyiniyetli olarak arıza meydana geldikten sonra pompanın yenisi ile ücretsiz değiştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.