muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2817, Karar No: 2019/4601, Tarih: 19.06.2019

Tarafların tacir olması nedeniyle, davacının verdiği taşıma hizmetinden doğan alacağının ve davalının ise aldığı hizmet nedeniyle doğan borcunun TTK 66 ve devamı maddeleri gereğince ticari defterlerinde kayıtlı olması gerekmektedir. Bu nedenle TTK 80 ve devamı maddeleri uyarınca, davaya konu alacağın var olup olmadığı ve miktarının her iki tarafın ticari defterleri üzerinde yapılacak bir incelemeyle açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

6100 sayılı HMK’nın 222. maddesinde ticari defterlerin delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış olması, defter kayıtlarının birbirini doğrulaması ve bunun yanında diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların da bunlara aykırı olmaması veya ilgili hususta hiç bir kayıt içermemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerekir.

Davacı vekili, her iki taraf ticari defter ve kayıtlarına delil olarak dayanmış ve kısa kararın tefhim edildiği celsede de davacı şirkete ait ticari defterlerinin incelenmesi talebini tekrar etmiştir. Buna göre, HMK 222 madde koşullarının gerçekleşmesi halinde usulüne uygun tutulmuş ticari defterler tutan lehine delil niteliğinde sayılacağından, davacı ticari defter ve kayıtlarının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/237, Karar No: 2008/8, Tarih: 29.01.2008

Ceza Genel Kurulu 2007/9-237 E., 2008/8 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/9-237 E., 2008/8 K.**

**- MALA ZARAR VERME

- MÜDAFİİN GÖREVLENDİRİLMESİNDE USUL**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 150 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 151 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 156 ]

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçları ile sarhoşluktan sanık E.... Y.......'ın 765 sayılı TCY'nın 516/3, 522/1. maddeleri uyarınca 4 ay hapis ve 163 YTL. adli para, 5237 sayılı TCY'nın 265/1-4, 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis, 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 35. maddesi uyarınca 50 YTL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 3.Asliye Ceza Mahkemesince 27.10.2005 gün ve 320-848 sayılı hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 9.Ceza Dairesince 28.02.2007 gün ve 7039-1582 sayı ile;

"14.06.2005 tarihli celsede mazereti kabul edilen sanık E.... Y....... müdafiine duruşma günü bildirilmeden, gıyapta yargılama yapılarak hüküm tesis edilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması..." gerekçesiyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Yerel Mahkeme ise 20.06.2007 gün ve 331-480 sayı ile;

"...14.06.2005 tarihli oturumda sanık E.... müdafii Av. Ş…

… C…

…. mesleki mazeret bildirdiğinden bu mazeretinin kabulüne karar verilmiş olup, yine aynı oturumun 2.ara kararı ile duruşma gününün sanık müdafiine çağrı kâğıdı ile bildirilmesine karar verilmiştir. Bu karar doğrultusunda sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmiş olup, bu çağrı kâğıdında duruşma günü saati ile birlikte 19.09.2005 gün ve saat 11.50 olarak bildirilmiştir. Sözü edilen çağrı kâğıdı dosya içerisinde mevcut olup bulunduğu zarf içerisinden çıkartılarak bozma ilamı üzerine iliştirilmiştir..." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Yoklukta verilen bu hüküm sanık müdafiine 10.07.2007, başka suçtan cezaevinde bulunan sanığa 23.07.2007 tarihinde tebliğ edilmiş olup, sanık tarafından 24.07.2007 tarihinde temyiz edilmesi nedeniyle dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "sanığın temyiz isteminin süre yönünden reddi" istemli tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçları ile sarhoşluktan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, 14.06.2005 tarihli celsede mazereti kabul edilen sanık E.... Y....... müdafiine yeni oturum gününün tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir.

Ancak Ceza Genel Kurulunda yapılan müzakerede, uyuşmazlık konusunun incelenmesine geçmeden önce, sanığın temyizinin süresinde olup olmadığının tespiti gerektiğinden bu husus Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak görüşülmüştür.

Sanığın temyizinin süresinde olup olmadığının belirlenebilmesi, sanık ile Av. Z…

….. Ş…

… C…

Ancak Ceza Genel Kurulunda yapılan müzakerede, uyuşmazlık konusunun incelenmesine geçmeden önce, sanığın temyizinin süresinde olup olmadığının tespiti gerektiğinden bu husus Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak görüşülmüştür.

Sanığın temyizinin süresinde olup olmadığının belirlenebilmesi, sanık ile Av. Z…

….. Ş…

… C…

….. arasında hukuken geçerli bir müdafilik ilişkisinin bulunup bulunmadığının tespitine bağlıdır. Zira direnme hükmünün sanık müdafii sıfatıyla 10.07.2007 tarihinde tebliğ edildiği Av. Z…

….. Ş…

… C…

….. hükmü temyiz etmemiş, sanık ise başka bir suç nedeniyle bulunduğu cezaevinde 23.07.2007 tarihinde kendisine yapılan tebligat üzerine 24.07.2007 tarihinde hükmü temyiz etmiştir. Bu nedenle sanık ile Av. Z…

….. Ş…

… C…

….. arasında geçerli bir müdafilik ilişkisinin bulunduğunun kabulü halinde temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekecek, savunma görevinin yerine getirilmemesinden dolayı geçerli bir müdafilik ilişkisinin bulunmadığının kabulü halinde ise sanığın temyizi süresinde yapılmış olacaktır.

Dosyanın incelenmesinde;

Bozma öncesinde 05.04.2005 tarihinde yapılan ilk oturumda sanığın "avukat istiyorum" şeklindeki talepte bulunduğu, Yerel Mahkeme tarafından "daha önce baroca görevlendirilen avukata duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmasına, gelmez ise yeniden barodan avukat istenmesine" karar verildiği, bunun üzerine soruşturma aşamasında sanığın müdafiliğini üstlenen Av. Z…

….. Ş…

… C…

…..'a 14.06.2005 tarihli duruşma gününün 22.04.2005 tarihinde tebliğ edildiği, Av. Z…

….. Ş…

… C…

…..'ın bu duruşma için mazeret dilekçesi vererek aynı zamanda sanık müdafii olarak davaya kabulünü talep ettiği, 14.06.2005 tarihli duruşmada mazeretinin kabul edilerek bir sonraki duruşma gününün kendisine 28.06.2005 tarihinde tebliğ edildiği, ancak 15.09.2005 tarihli bir sonraki oturuma ait tutanağının dosyada bulunmadığı görülmektedir. Bu nedenle de bu oturuma adı geçen avukatın katılıp katılmadığı hususu ile yapılan işlemlerin tespiti olanaklı olmamıştır.

Müdafii görevlendirilmesi ile ilgili olarak 5271 sayılı CYY'nın 150. maddesinde;

" (1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir...",

"Müdafiin görevlendirilmesinde usul" başlıklı 156. maddenin 1/a maddesinde ise;

"150 nci maddede yazılı olan hâllerde, müdafi;

a) Soruşturma evresinde, ifadeyi alan merciin veya sorguyu yapan hâkimin istemi üzerine,

b) Kovuşturma evresinde, mahkemenin istemi üzerine,

Baro tarafından görevlendirilir..." şeklinde düzenlemeler yeralmaktadır. 02.03.207 gün ve 26450 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin" müdafi veya vekillerin görevlendirilmesine ilişkin 5. maddesi;

a) Soruşturma evresinde, ifadeyi alan merciin veya sorguyu yapan hâkimin istemi üzerine,

b) Kovuşturma evresinde, mahkemenin istemi üzerine,

Baro tarafından görevlendirilir..." şeklinde düzenlemeler yeralmaktadır. 02.03.207 gün ve 26450 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin" müdafi veya vekillerin görevlendirilmesine ilişkin 5. maddesi;

"(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, görevlendirilecek müdafie yapılacak ödemelerin yargılama giderlerinden sayılacağı ve mahkûmiyeti hâlinde kendisinden tahsil edileceği hususu hatırlatılarak talep ettiği takdirde barodan bir müdafi görevlendirmesi istenir.

…

(6) Müdafi veya vekil görevlendirilmesi; soruşturma evresinde ifadeyi alan merci veya sorguyu yapan hâkim, kovuşturma evresinde ise mahkeme tarafından barodan talep edilir." şeklinde,

"Görevlendirme esasları" başlıklı 6. maddesi ise;

" (1) Soruşturma evresinde görev yapan müdafi veya vekil, engel bulunmadığı takdirde kovuşturma evresinde de öncelikle görevlendirilir…

…" biçimindedir.

Müdafiin görevini yerine getirmediğinde yapılacak işlem CYY'nın 151. maddesinde gösterilmiştir:

"150 nci madde hükmüne göre görevlendirilen müdafi, duruşmada hazır bulunmaz veya vakitsiz olarak duruşmadan çekilir veya görevini yerine getirmekten kaçınırsa, hâkim veya mahkeme derhâl başka bir müdafi görevlendirilmesi için gerekli işlemi yapar. Bu durumda mahkeme oturuma ara verebileceği gibi oturumun ertelenmesine de karar verebilir". Anılan yönetmeliğin 6. maddesinin 6. fıkrası da aynı doğrultudadır.

Öte yandan, bir dava dosyasının tamamının veya bir kısmının yangın, yer sarsıntısı, su baskını veya heyelan sebebiyle kaybolması halinde nasıl yenileneceği 21.07.1943 gün ve 5461 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4473 sayılı "Yangın, Yersarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Yasa" ile özel bir şekilde düzenlenmiş ise de, yasalarımızda dosyanın tamamının veya bir kısmının bu özel yasada belirtilen haller dışında zayi olması halinde yenileme işlemlerinin nasıl yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda, dava dosyasının yenilenebilmesi zorunluluğu doğduğunda, usul hükümlerinde kıyasın mümkün olduğu da gözetilip 4473 sayılı Yasadaki hükümlerden faydalanılarak ve bu yasadaki hükümlerin uygun düştüğü oranda kıyasen uygulanması yoluyla yenileme işlemlerinin tamamlanması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkeme tarafından kendisine yapılan tebligat üzerine verdiği mazeret dilekçesinde, sanık müdafii olarak davaya kabulünü talep eden Av.Z…

….. Ş…

… C…

Bu açıklamalar ışığında dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkeme tarafından kendisine yapılan tebligat üzerine verdiği mazeret dilekçesinde, sanık müdafii olarak davaya kabulünü talep eden Av.Z…

….. Ş…

… C…

…..'ın savunmaya ilişkin görevini yerine getirip getirmediğinin dolayısıyla sanık ile arasında hukuken geçerli ve devam eden bir müdafilik ilişkisinin bulunup bulunmadığının, buna bağlı olarak ta sanığın temyizinin süresinde olup olmadığının tespit edilebilmesi için dosyada bulunmayan 15.09.2005 tarihli oturuma ait tutanağın veya onaylı örneğinin dosya içerisine konulması gerekmektedir.

Bu nedenle, bahse konu oturuma ait tutanağın aslının bulunması halinde aslının dosya arasına konulması, aslının bulunamaması halinde ise 4473 sayılı Yasa hükümlerinin olaya uygun düştüğü oranda kıyasen uygulanarak bu tutanağın temin edilmesi gerekli olduğundan dosyanın Yerel Mahkemeye gönderilmesi amacıyla Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

15.09.2005 tarihli oturuma ait tutanağın aslının dosyaya konulması, aslının bulunamaması halinde ise 4473 sayılı Yasa hükümlerinin olaya uygun düştüğü oranda kıyasen uygulanarak bu tutanağın suretinin temin edilmesi ve dosyanın temyiz incelemesi için iadesi kaydıyla Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi amacıyla Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.01.2008 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6942, Karar No: 2015/9233, Tarih: 12.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6942 E.  ,  2015/9233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların hazırlıktaki ifadesinde hazır bulunan ancak yargılama aşamasında görev yapmayan Av. ...'ın karar başlığında sanık vekili olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak görülmüş, sanığın alışveriş merkezi içindeki bir mağazadan engelli arabasının altına yaptırdığı bir kutu aracılığıyla hırsızlık konusu bir takım ürünleri dışarı çıkarması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK 142/1-b kapsamında olduğunun gözetilmemesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, yargılama gideri olarak tahsiline karar verilen toplam 20.00 TL'nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine'' ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine ''yargılama gideri olarak hesaplanan 12.00 TL'nin CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine ''cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4767, Karar No: 2017/1593, Tarih: 06.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4767 E.  ,  2017/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- “Defter ve belge ibraz etmemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli kararda yanlış yazılan suç tarihinin, defter ve belgelerin isteme yazısının tebliğ tarihinden itibaren 15. günden sonraki gün olan 24.11.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeniyle her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenip, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilerek, asıl ya da onaylı suretlerinin dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

2- Kamu davasının vergi suçu ve inceleme raporları ile mütalaaya uygun olarak “2005, 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açıldığı, her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan ceza tayini,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 06.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12278, Karar No: 2022/12971, Tarih: 27.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/12278 E.  ,  2022/12971 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2021/43541

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a aykırı davranmak suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sırasında Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine Kırıkkale adli emanetinin, 2009/143 sırasında kayıtlı bulunan, delil poşeti içerisinde 7,92x57 mm çap ve tipinde, Türkiye yapısı 38 adet dolu fişek (mavzer mermisi), delil poşeti içerisinde siyah renkli poşet, delil poşeti içerisinde "Tehlikeli Patlayıcısı Lütfen açmayın" ibaresi bulunan kağıt parçası, bir adet delil poşeti içerisinde "suikast silahı mermisi" ibareli kağıt parçası ile anılan adli emanetin, 2009/759 sırasında kayıtlı bulunan 1 Adet ağzı mühürlü bez torba içerisinde 2 adet renkli sis kutusu ile 10 adet normal infilak kapsülünün, müsadere edilmesi talebinin reddine ve Kırıkkale Adli Emanetin 2019/143 ve 2019/759 sırasında kayıtlı eşyaların dosyada delil olarak saklanmasına dair Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2020 tarihli ve 2020/135 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Kırıkkale 5 Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, istinaf talebinin "müsadere edilen mermi ve fünyelerin bilinen değeri ve hüküm tarihi göz önünde bulundurulduğunda, hükme karşı istinaf yoluna başvuru olanağının bulunmadığı anlaşıldığından,...istinaf başvurusunun reddine" ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 20/11/2020 tarihli ve 2020/1583 esas, 2020/3109 sayılı kararının verildiği gözetilerek yapılan incelemede,

Kırıkkale 5 Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, istinaf talebinin "müsadere edilen mermi ve fünyelerin bilinen değeri ve hüküm tarihi göz önünde bulundurulduğunda, hükme karşı istinaf yoluna başvuru olanağının bulunmadığı anlaşıldığından,...istinaf başvurusunun reddine" ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 20/11/2020 tarihli ve 2020/1583 esas, 2020/3109 sayılı kararının verildiği gözetilerek yapılan incelemede,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54. maddesinde 1-4. fıkrasında yer alan, " (1)İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur. (4)Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir." şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran, olay tarihinde ele geçirilen siyah poşetin içinde olup Emniyet Genel Müdürlüğünün 04/02/2009 tarihli ve 009/1337 sayılı ekspertiz raporuna göre, bulundurulması suç olan, 6136 sayılı kapsamında yasak niteliği haiz ateşli silah fişeklerinden olduğu tespit edilen 38 adet fişek ile Emniyet Genel Müdürlüğünün 03/02/2009 tarihli ve 2009/08 sayılı ekspertiz raporunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 174. madde düzenlenen "Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi" suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilen 10 adi infilak kapsülünün ve yine aynı poşet içinde bulunup adı geçen suçların işlenmesinde kullanılan üzerinde "Tehlikeli Patlayıcı Lütfen Açmayın", "suikast silahı mermisi" ibareleri bulunan kağıt parçaları ile 2 adet renkli sis kutusunun müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri

Genel Müdürlüğünün 17/03/2021 gün ve 2021/1636 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/04/2021 gün ve KYB - 2021/43541 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Genel Müdürlüğünün 17/03/2021 gün ve 2021/1636 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/04/2021 gün ve KYB - 2021/43541 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54. maddesinde 1-4. fıkrasında yer alan, " (1)İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur. (4)Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir." şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran, olay tarihinde ele geçirilen siyah poşetin içinde olup Emniyet Genel Müdürlüğünün 04/02/2009 tarihli ve BLS.2009/397 sayılı ekspertiz raporuna göre, bulundurulması suç olan, 6136 sayılı kapsamında yasak niteliği haiz ateşli silah fişeklerinden olduğu tespit edilen 38 adet fişek ile Emniyet Genel Müdürlüğünün 03.02.2009 tarihli ve 2009/08 sayılı ekspertiz raporunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 174. madde düzenlenen "Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi" suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilen 10 adi infilak kapsülünün ve yine aynı poşet içinde bulunup adı geçen suçların işlenmesinde kullanılan üzerinde "Tehlikeli Patlayıcı Lütfen Açmayın", "suikast silahı mermisi" ibareleri bulunan kağıt parçaları ile 2 adet renkli sis kutusunun müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayılı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2020 tarihli ve 2020/135 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.