muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2918, Karar No: 2020/14092, Tarih: 08.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/2918 E.  ,  2020/14092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Müşteki Gümrük idaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmadığından, anılan idare vekilinin vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan TAPDK vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Tüm dosya kapsamı ve 06.04.2013 tarihli olay tutanağına göre, devriye görevi ifa eden kolluk güçlerinin, sanığı sokakta kutu içerisinde kaçak bandrolsüz sigara satışı yaparken gördükleri ve suça konu sigaralar ile birlikte yakaladıklarının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçtan mahkumiyeti gerekirken, sanığın sigaraları içmek için bulundurduğu yönündeki beyanına itibar edilerek, ele geçen sigarayı ticari amaçla bulundurduğuna dair delil bulunmadığı şeklindeki gerekçeyle mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22735, Karar No: 2011/2942, Tarih: 08.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/22735 E.  ,  2011/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11182, Karar No: 2017/11820, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11182 E.  ,  2017/11820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13574, Karar No: 2016/15771, Tarih: 12.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/13574 E.  ,  2016/15771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.05.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı-davacı ... ve vekili gelmedi. Karşı tara....vekili Av. ...'ın başka mahkemede duruşması olduğundan bahisle mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Tevkil yetkisinin bulunduğu görülmekle mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece davacı-davalı erkek taralından evlilik birliğinin sarsılması sebebine dayalı olarak açılan boşanma davasının, davacı-davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda daha kusurlu olduğu, davalı-davacı kadının erkeğe yönelik hakaretlerinin tepki niteliğinde olduğu ve dava tarihinden sonra gerçekleşen eylemlerin hükme esas alınamayacağı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-davacı kadının da erkeğe ağır hakaretlerde bulunduğu, bu hakaretlerin tepki sınırını aştığı, boşanma davasından önce, başka bir davanın duruşması için beklerken davalı-davacı kadının davacı-davalı erkeğe fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olup, davacı-davalı erkek dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davanın kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

../...

2- Davalı-davacı kadının.... mahkemesine açtığı bağımsız tedbir nafakası dava dosyasının 16,04.2014 tarihinde, davacı-davalı erkek tarafından açılan boşanma dava dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmiştir. Davalı-davacı kadın 9.9.2014 tarihli ön inceleme duruşmasına usulüne uygun davet edilmesine rağmen katılmamış, mazeret de bildirmemiştir. Davalı-davacı kadın tarafından, boşanma dava dosyası ile birleştirilen bağımsız tedbir nafakası dava dosyası takip edilmemiş olup, yenileme dilekçesi de sunulmamıştır. Mahkemece, bağımsız tedbir nafakası davasının açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 1.350,00 TL. vekalet ücretinin ....verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2016 (Pzt.)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 1.350,00 TL. vekalet ücretinin ....verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2016 (Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2021/13748, Karar No: 2022/5628, Tarih: 28.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13748 E.  ,  2022/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin davada yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma isteminin değerden reddine karar verilip, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Aydınkavak Köyü, 107 ada 38 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

2-Taşınmazın değeri belirlenirken, bilirkişi raporunda döner sermaye faizi ve genel idare giderleri, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

3-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ ve patatesin dekar başına verim miktarları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafı hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4-Kamulaştırma bedeline uygulanan faizin bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

5-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

4-Kamulaştırma bedeline uygulanan faizin bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

5-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

6-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih, 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

Gerektiğinden;

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21947, Karar No: 2014/6328, Tarih: 03.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21947 E.  ,  2014/6328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında 03.11.2008 tarihli iddianame ile özel belgede sahtecilik suçundan da kamu davası açılmasına rağmen bu suç bakımından bir karar verilmemiş ise de dava zamanaşımı süresi içerisinde her zaman hüküm kurulabileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-i bendinde serbest meslek sahibi kişiler tarafından mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi hali nitelikli dolandırıcılık olarak kabul edilmiş, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 65/2. maddesinde serbest meslek faaliyeti sermayeden ziyade şahsi mesaiye ilmi veya mesleki bilgiye veya ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılmasıdır” şeklinde tanımlanmış, aynı kanunun 66. maddesi ise “serbest meslek faaliyetini mutat meslek halinde ifa edenler serbest meslek erbabıdır” denilmiştir. Aynı yasanın 37. maddesinin 4. bendinde ise, gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle uğraşanların bu işlerinden doğan kazançların bu kanunun uygulanmasında ticari kazanç sayılacağı belirtilmiştir. Kanunda kendi nam ve hesabına mesleğin gerektirdiği etik kurallara uygun olarak çalışması gereken kişilerin toplumda kendilerine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlemeleri hali nitelikli dolandırıcılık olarak düzenlenmiş ise de, bu bendin uygulanabilmesi için failin serbest meslek mensubu olması ve dolandırıcılık suçunu da mesleği gereği kendisine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle işlemesi gerekir.

Kendine ait bir işyeri bulunmamasına rağmen reklamcılık işi ile uğraşan sanık ...'ın Mersin Gençlik ve İl Spor Müdürlüğüne ...Sanayi Ltd. Şti.'ye ait kaşeyi kullanarak yazılı olarak başvurup Edip Buran Kapalı Spor Salonu zeminine yerleştirilmek üzere reklam sözleşmesi yapmak istediğini bildirdiği, teklifinin kabul edilmesi üzerine yapılan sözleşme gereğince orta daireye 14.05.2008 tarihinden 31.07.2008 tarihine kadar, pota önlerindeki yarım daireler için 01.07.2008 tarihinden 01.03.2009 tarihine kadar reklamların yerleştirilmesi için anlaşmaya varıldığı ve sanığa yetki belgesi verildiği, sanık ...'ın... Ajansının sahibi olan sanık ...'a doğacak KDV farkını ödemek kaydıyla katılanın reklamlarını spor salonuna yerleştirmek için kendisinin yerine bir sözleşme yapmasını teklif ettiği, sanıkların birlikte katılana giderek yaptıkları görüşme sonucunda aralarında akdettikleri anlaşma gereğince 43.070,00 TL karşılığında bir yıllık süreyle katılanın reklamlarının kapalı spor salonunda sergilenmesine karar verdikleri, katılanın reklamları spor salonunda görmesi üzerine parayı havale ettiği, ancak daha sonra reklamların sergilenmediği gerekçesi ile şikayetçi olduğu somut olayda; Mersin Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü'nde şube müdürü olarak görev yapan ... tanık olarak verdiği ifadesinde sanık ... ile aralarındaki anlaşma gereğince katılanın orta dairedeki reklamını yayınladıklarını, süresi dolunca da kaldırdıklarını, yarım daireler içerisine yerleştirilecek reklamların kendilerine ulaştırılmaması nedeni ile yerlerini boş tuttuklarını söylemesi karşısında sanıklar ile katılan arasındaki uyuşmazlığın sözleşme hükümlerine aykırılıktan kaynaklanan hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6543, Karar No: 2018/1308, Tarih: 06.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/6543 E.  ,  2018/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Aynı olayla ilgili olarak suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç tarihi itibari ile 18 yaşını doldurmaması sebebi ile ayırma kararı verilen dava dosyası karara çıkmamış ise fiili irtibat nedeniyle bu dosya ile birleştirilmesi, karara çıkmış olması halinde ise dosyanın onaylı bir örneğinin dosya arasına alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın aşamalarda elinde bıçak olduğuna ve kavga esnasında bıçağı rastgele salladığına dair beyanları, mağdurun kovuşturma aşamasında kendisini sanığın yaraladığına dair beyanı ve ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 22/07/2014 tarihli raporuna göre de, mağdurun "yara dudaklarının düzgün kenarlı ve ince oluşu dikkate alındığında; darba bağlı künt bir yaradan daha çok bıçak gibi kesici delici aletle husulünün daha büyük olasılıkla mümkün olduğu ve baş bölgesinde, sol frontal 2,5 cm'lik, sol boyun 7 cm'lik kesilerinin yüzde sabit ize neden olduğunun" belirtildiği, dolayısıyla; dosya içeriğine, olayın oluş biçimine, mağdur ve sanığın beyanlarına, doktor raporundaki bulgulara göre, sanığın kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısnın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8362, Karar No: 2018/3218, Tarih: 14.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/8362 E.  ,  2018/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, ... Lisesinde okuyan öğrencilerin cep telefonlarının konulduğu... numaralı dolabın anahtarını bulduktan sonra , aynı okulda öğrenci olan ve soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ...'ın beyanına göre ona "Telefon dolapları nerede" diye sorduğu ve dolapların yerini öğrendikten sonra aynı dolapta bulunan telefonlar arasından katılanlara ait dört adet telefonu çalması karşısında; telefonların farklı kişilere ait olabileceğini bilebilecek durumda olan suça sürüklenen çocuk hakkında ayrı ayrı 4 kez hırsızlık suçundan ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca ''Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçların'' uzlaşma kapsamına alındığı, suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun üst sınırının ise üç yıl hapis cezası ile birlikte adli para cezası olduğunun anlaşılması karşısında; Ceza Muhakemesi Kanununda düzenlenen ve usul hukuku kurumu olan uzlaşma yolunun ceza muhakemesi hukukunda mümkün olan sanık lehine genişletici yorum ve kıyas ile suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanarak üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis cezaları yanında adli para cezalarına da hükmedilmesi halinde suçun uzlaşma kapsamı içerisinde kalmaya devam edeceği, hapis cezası ile birlikte hükmolunan adli para cezalarının suçun üst sınırına etki etmeyeceği ve suçu uzlaşma kapsamı dışına çıkarmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamında bulunması sebebiyle 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuk ...'nın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6506, Karar No: 2018/5444, Tarih: 07.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6506 E.  ,  2018/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek, Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

A- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen 2005 takvim yılında “sahte fatura kullanma” suçunun, 213 sayılı VUK'nın 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.01.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B-Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmeme, 2006,2007,2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

I-Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden,“defter ve belge isteme yazısı” temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlenmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

II-Sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması, sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1-Sanığın 2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturaların, dosya içerisinde bulunan asıllarının veya onaylı örneklerinin incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,