muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26932, Karar No: 2018/2910, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/26932 E.  ,  2018/2910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''17.06.2014'' yerine ''20.08.2014'' olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3077, Karar No: 2013/15531, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3077 E.  ,  2013/15531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaliyle, kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının, davalı kuruma başvurarak babasından dolayı kendisine ölüm aylığı bağlanması talebinin, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca reddine ilişkin kurum işleminin iptali ve davacıya talep tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının, davalı kuruma başvurarak babasından dolayı kendisine ölüm aylığı bağlanması talebinin, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca reddine ilişkin kurum işleminin iptali ve davacıya talep tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, eski eşinden 27/01/2011 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı, babasının ise 25/12/1989 tarihinde öldüğü, davacının boşanma sonrası 29/03/2011 tarihinde davalı kurumdan kendisine ölüm aylığı bağlanması talebinde bulunduğu, Kurumca re'sen yaptırılan soruşturma neticesinde Kontrol memuru tarafından düzenlenen 26/12/2011 tarihli raporda; yapılan çevre soruşturmasında; davacının yerleşim yerininin bulunduğu sokaktaki market çalışanları ile görüşülmüş, davacı ve boşandığı eşinin resmen boşandıkları halde, aynı adreste çocukları ile birlikte yaşadıklarını beyan ettikleri görülmüş, davacı ile yapılan görüşmede ise, davacı, boşanma sonrası eski eşi ile bir ay kadar birlikte yaşadıklarını, sonrasında eski eşinin evli kızları ...'nın yerleşim yerinde kalmaya başladığını ifade etmiştir. Yine kontrol memurunun sistem üzerinden yaptığı araştırmada, davacının ölen babası ... TC kimlik numaralı ...'nın, SGK kapsamında herhangi bir sigortalılık kaydının bulunmadığı; hakkında 4/B kapsamında sigortalılık kaydına rastlanan ...'nın ise davacının babası olmayan ve halen yaşadığı anlaşılan ... TC kimlik numaralı kişi olduğu tespit edilmiştir. Yine mahkemece yargılama aşamasında davalı kuruma yazılan yazı üzerine verilen 17/04/2012 tarihli cevabi yazıda, davacının ölen babası ... TC kimlik numaralı ... hakkında sigortalılık ve aylık kaydının bulunmadığı, Bağkur kaydı araştırması için bağkur numarasının gerektiği belirtilmiştir. Davalı Kurum tarafından kontrol memuru raporunun içeriğine göre davacının boşandığı halde, eski eşi ile fiilen birlikte yaşadığı belirtilerek, aylık bağlanmasına ilişkin talebini reddedilmiştir. Mahkeme tarafından dinlenen davacı tanıkları ... ve ..., davacı ve eski eşi arasında fiili birlikte yaşamın bulunmadığını beyan etmişler, davacının yerleşim yeri olarak beyan ettiği adreste kendisi adına abonelik kaydının bulunmadığını ifade ederek, 3. bir kişiye ait su faturasının dosyaya sunduğu tespit edilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihinden itibaren, ilgili Nüfus Müdürlüğünden davacı ve boşandığı eşinin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, somut olayda, davalı kurumun 17/04/2012 tarihli cevabi yazısı ve 26/12/2011 tarihli kontrol memuru raporunun içeriği de dikkate alınarak, ayrıca davacının ölen babası ... TC kimlik numaralı ... hakkında sigortalılık ve emeklilik aylığı kaydının bulunup bulunmadığı hususlarının davalı kurumdan sorulması, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra ve yine davacının ölen babasının davalı kuruma bağlı olarak sigortalılığı bulunup bulunmadığının da açıkça tespiti ile elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, "davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının ve davacının ölen babasının davalı kuruma bağlı olarak sigortalılık kaydınının bulunup bulunmadığının" tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, "davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının ve davacının ölen babasının davalı kuruma bağlı olarak sigortalılık kaydınının bulunup bulunmadığının" tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15120, Karar No: 2023/11671, Tarih: 01.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/15120 E.  ,  2023/11671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/137 E., 2022/249 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Açılmamış Sayılmasına

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş, davalılar ... vekili ve ... vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; 28.11.2010 tarihinde davacı ...’un yolcu olduğu, davalı ...nezdinde trafik poliçesi ile sigortalı motosiklet ile diğer davalıların trafik sigortacısı, işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında müvekkili ...’un yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile müvekkili ... için 250,00 TL tedavi ve bakıcı gideri, 750,00 TL meslekte kazama gücü kaybı olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, müvekkili yaralanan yolcu için 25.000,00 TL manevi tazminat, babası ... için 7.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı Anadolu Sigorta vekili cevap dilekçesinde; plakalı aracın müvekkili sigorta şirketi bünyesinde sigortalı olduğunu, müvekkili şirketin sigortalısının kusur oranında sorumluluğu olduğunu, ilgili yerlerden gerekli raporların alınması gerektiğini, açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.09.2015 tarih ve 2011/290 E.-2015/264 K. sayılı kararı ile tedavi masrafları ile ilgili davada davacının delil sunmadığı anlaşıldığından bu davanın reddine, maddi tazminatın kısmen kabulü ile 45.840,12 TL sürekli iş göremezlik tazminatının tüm davalılardan, 5.149,41 TL geçici iş görmezlik tazminatının davalılar ... ve ...'dan müteselsilen ve olay tarihi olan 28.11.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsil edilerek ...'a verilmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı için 20.000,00 TL’nin, davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ve ...'dan 28.11.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 16.09.2015 tarih ve 2011/290E.-2015/264K. sayılı kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 16.09.2015 tarih ve 2011/290E.-2015/264K. sayılı kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 15.11.2018 gün ve 2016/16 E-2018/10741 sayılı ilamında; "... Bu durumda hükmedilen manevi tazminat miktarı, somut olayın özellikleri, kaza tarihi, davacının maluliyet oranı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olayın meydana gelmesindeki etkiler gibi hususlar birlikte değerlendirilerek belirlenmelidir. Somut olayda; olayın oluş şekli, kaza tarihi bir arada değerlendirildiğinde davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı bir miktar fazladır.

HMK'nın 26. maddesine göre; "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."

Somut olayda; davacı vekili dava dilekçesinde geçici iş göremezlik talep etmemiş olmamasına rağmen mahkemece talep aşılarak davacı Muhammet Resul Akkuş lehine 5.149,41 TL geçici iş görmezlik tazminatına hükmedilmiştir. O halde mahkemece, HMK'nın 26. maddesi uyarınca taleple bağlı kalınarak geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmemesi gerekirken talep aşımı yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir" gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Davalılar ... vekili ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 03.02.2021 gün ve 2019/1870 E./ 2021/614 K. sayılı ilamı ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar tarafından davalılar aleyhine açılan davada dosyanın 07.03.2022 tarihinde işlemden kaldırıldığı ve bu tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği anlaşıldığından davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararını davacılar vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararını davacılar vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; yerel mahkeme dosyasında davacılar vekili olarak yer alan Av....'ın yaşadığı bir kısım olaylar nedeniyle avukatlık mesleğinden çıkarıldığını, her iki davacının da bu durumdan haberdar olmadığını, yine yerel mahkemenin 13.10.2021 tarihli duruşmasında taraf vekillerinin mazeret dilekçesi sunmuş oldukları ve bu mazeretler de kabul görerek "Taraf vekillerinin mazeretlerinin kabulüne, duruşma gün ve saatini uyaptan öğrenmelerine" şeklinde ara karar kurulduğunu, yani yerel mahkemece mazeretlerin kabulü yönünde karar verildiği halde, yeni duruşma gününün taraflara tebliğ edilmediğini, mazeretin kabulü halinde yeni duruşma gün ve saatinin taraflara tebliğ edilmesi gerektiğini, yerel mahkemece davacıların vekili dahi olmadığı dikkate alınmadan "Taraf vekillerinin mazeretlerinin kabulüne, duruşma gün ve saatini uyaptan öğrenmelerine," şeklinde karar verilmesinin ve duruşma gününden haberdar olmayan davacıların duruşmaya gelememesi sebebiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri ve tedavi gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427, 428 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 7201 sayılı Tebligat Kanunu 7/A maddesi, Elektronik Tebligat Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427, 428 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 7201 sayılı Tebligat Kanunu 7/A maddesi, Elektronik Tebligat Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 212 nci maddesi gereğince tebligat işlemlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacağı, elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve Yönetmelik hükümleri incelendiğinde, duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği anlaşılmaktadır. Eldeki davada İlk Derece Mahkemesince 13.10.2021 günlü duruşmada davacı vekilinin vermiş olduğu mazeret dilekçesinin kabul edildiği ancak Tebligat Kanunu hükümlerine uygun şekilde yeni duruşma gününün davacı tarafa tebliğ edilmeden davacıların davayı takip etmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır. O hâlde mahkemece davacılar vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, yeni duruşma gün ve saatinin davacı tarafa usulüne uygun davetiye ile bildirilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacılara iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.