muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5468, Karar No: 2014/6828, Tarih: 25.11.2014

Dava dilekçesinde bakiye hakediş bedeli, sözleşme dışı imalât bedeli, haksız fesih nedeniyle irad kaydedilen mektup bedeli, davalı iş sahibine verilen 14.06.2010 tarihli dilekçede yazılı kesinti ve emanete alınan bedeller ile %10 teminat kesintisiyle ilgili talepte

bulunulmuş, toplam 10.000,00 TL harca esas değer gösterilmiş, mahkemece bir kısım alacak kalemleriyle ilgili talep reddedilmiş olmasına rağmen haklılık durumuna göre yargılama giderleri paylaştırılmamış, kısmen red kararı verilmeyerek davalı yararına vekâlet ücreti takdir edilmemiştir. Mahkemece öncelikle davacıya süre verilerek dava dilekçesinde talep ettiği 10.000,00 TL'nin içerisinde hangi alacak kalemi için ne miktarda talepte bulunulduğu açıklattırılıp yargılamaya devam edilmesi gerekirken bu işlem yapılmamıştır.

Davacı tarafça sözleşme dışı fazla imalât bedeliyle ilgili talepte bulunulmuş, davalı sözleşme dışı imalât yapılmadığını savunmuştur. Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında sözleşme dışı iş, sözleşme kapsamı dışında kalıp iş sahibinin talimatı ya da işin gereği olarak talimat olmaksızın yüklenici tarafından gerçekleştirilen ve davacı yararına olan imalât olarak kabul edilmektedir. Varlığı halinde de, sözleşmenin 9.2.3 maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi ek olduğundan sözleşme dışı imalât bedelinin sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan şartnamenin 23. maddesindeki yönteme göre hesaplanması gerekir.

Sözleşme, davalı iş sahibinin feshi ile sonlandırıldığına göre davalı iş sahibine uygun süre verilerek sözleşme ve eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi ile teknik ve idari şartnameler çerçevesinde fesih tarihi itibariyle işin kesin hesabı çıkartılıp, yükleniciye tebliğ ettirilmesi, yüklenicinin itirazı halinde itiraz dilekçesini de ekleyerek kesin hesap evraklarının mahkemeye gönderilmesinin istenmesi çıkartılacak kesin hesaba yüklenici tarafından itiraz edilmemiş ise; sözleşme dışı imalât bedeli dışındaki hakediş alacakları, ceza kesintileri ve emanete alınan paralar ile teminat kesintileriyle ilgili talepler yönünden uyuşulan kesin hesap sonuçlarına göre karar verilmesi, çıkarılacak kesin hesaba yüklenici tarafından itiraz edilmesi halinde tasfiye kesin hesabının mahkemece çıkartılması gerekmektedir. Tasfiye kesin hesabı mahkemece çıkartılırken %10 nakdi teminat kesintisiyle ilgili sözleşmenin 32.2. maddesinde belirtilen iade koşulları ile 33.15 maddesine göre yapılan %2 işletme proje kesintisiyle ilgili, davalı iş sahibince sözleşme eki özel teknik şartnamenin 18.4. maddesi gereğince yüklenici tarafından işletme projesinin yapılmaması nedeniyle onun hesabına kendileri tarafından yaptırıldığı, bunların bedeliyle özel teknik şartnamesinin 18.4. maddesine göre ceza kesintisi talep haklarının bulunduğu savunması üzerinde durulup, bu teminatın iadesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği de araştırılmalıdır.

Davacı, davalı idareye verdiği 14.01.2011 gün ve 144 sayılı yazısı ile sözleşme dışı imalât bedeli, bakiye hakediş bedeli, 14.06.2010 tarih ve 129 sayılı yazılarında belirtilen kesintiler, %10 nakdi teminat kesintisi ve irat kaydedilen teminat mektuplarıyla ilgili ödeme talebinde bulunarak, miktar da gösterilmek suretiyle ödeme istediğinden davalıyı temerrüde düşürücü nitelikte olan bu yazının davalı iş sahibine tebliğ edilip edilmediği araştırılıp, tebliğ edilmişse tebliğ edildiği tarih itibariyle yazıda belirtilen alacaklar için temerrüdün gerçekleştiği kabul edilmelidir.

Bu durumda mahkemece öncelikle dava dilekçesindeki alacak kalemleri için talep ettikleri miktar davacıya açıklattırılarak; sözleşme ve eki şartnameler hükümleri çerçevesinde, fesih tarihi itibariyle işin kesin hesabının çıkartılması, çıkartılacak kesin hesabın yükleniciye tebliğ edilmesi, yüklecinin kesin hesaba itirazı halinde, itirazı da eklenerek kesin hesabın mahkemeye gönderilmesi için davalı iş sahibine uygun süre verilerek, çıkartılan kesin hesaba itiraz edilmemişse, sözleşme dışı işler dışındaki davadaki alacak kalemleriyle ilgili üzerinde uyuşulan kesin hesap sonuçlarına göre hüküm kurulması, sözleşme dışı imalât bedellerinin de hükme esas alınan raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak gerekçeli ve denetime elverişli ek raporla az yukarıda belirtilen biçimde araştırılıp Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 23. maddesi hükmüne göre hesaplattırılarak davanın sonuçlandırılıp, davalı iş sahibi tarafından çıkarılacak kesin hesaba yüklenici tarafından itiraz edilmişse yine yukarıdaki paragraflarda belirtilen hususlar dikkate alınarak, tarafların itirazları da gözönünde tutulmak suretiyle tasfiye kesin hesabının bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla çıkarılarak, teminat kesintileri yönünden de iade koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan ve temerrüde esas teşkil ettiği kabul edilen yazının tebliğ tarihi araştırılmadan, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın taraflar lehine bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 1.100,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8531, Karar No: 2015/16182, Tarih: 20.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8531 E.  ,  2015/16182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİĞDE AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2015

NUMARASI : 2014/706-2015/216

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşanmaları sonucu velayeti anneye verilen müşterek çocuk O. yararına aylık 200,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini; ancak, aradan geçen zaman içerisinde bu nafakanın çocuğun ihtiyaçlarını karşılamakta yetersiz kaldığını belirterek; iştirak nafakasının aylık 3.000 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müşterek çocuk için aylık 500,00 TL iştirak nafakası ödemeyi kabul ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, müşterek çocuk O. yararına takdir edilen iştirak nafakasının aylık 500,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

Dava konusu olayda, mahkemece yaptırılan ekonomik durum araştırması neticesinde; davacı kadının matematik öğretmeni olduğu, aylık 3.000,00 TL maaş aldığı, kendi evinde oturduğu, ayrıca yeniden evli olup bir kızının daha bulunduğu; davalı babanın "............." ismiyle bilinen .......... Meşrubat ve Gida San. Tic. Ltd. Şti., ........... İnş. Taah. Tar. Gıda Ltd. Şti. Ve .........Turizm Eğitim Dan. Hizm. Gıda İnş. Taah. Tic. A.Ş. şirketlerinin ortağı olduğu, ayrıca aylık 3.300,00 TL emekli aylığı aldığı, yeniden evlenmiş olduğu; müşterek çocuğun ise, 2004 doğumlu olup, özel okulda okuduğu anlaşılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davalının ekonomik durumunun tespitine ilişkin zabıta araştırmasının yetersiz olduğu, davalının tüm Türkiye çapında bilinen bir şirket ortağı olarak elde ettiği gelir durumunun yeterince araştırılmadığı görülmüştür.

Dosyanın incelenmesinden, davalının ekonomik durumunun tespitine ilişkin zabıta araştırmasının yetersiz olduğu, davalının tüm Türkiye çapında bilinen bir şirket ortağı olarak elde ettiği gelir durumunun yeterince araştırılmadığı görülmüştür.

Öyle ise, mahkemece; öncelikle, davalının aylık ve yıllık gelirlerinin net olarak saptanmasından sonra, ilk nafakaya karar verildiği tarihten dava tarihine kadar 9 yıllık bir sürenin geçmiş olduğu da gözetilerek; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim ile ile nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak; TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun daha yüksek miktar iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile müşterek çocuk için iştirak nafakasında az miktarda artırım yapılması doğru görülmemiştir, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6864, Karar No: 2011/8487, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6864 E.  ,  2011/8487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1.Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“Dosya kapsamındaki adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre verilen yazı cevabından kısıtlı adayının yerleşim yeri olarak bildirilen" ... Mahallesi, 60.sokak, No:2, D.1 Esenler/..." adresinin, Hükümlü İzzet'in kardeşi Kıyasettin ile yengesi...'in ikamet adresi olduğu, hükümlünün" ..., Mahallesi,.../..." adresinin ise hükümlünün ceza evine girmeden önceki ikamet ettiği yer olduğu,... 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2009 günlü ilamı ve 17.12.2010 günlü polis tutanağı ile 30.08.2010 tarihli vasi istem dilekçesinden anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20173, Karar No: 2015/16290, Tarih: 21.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20173 E.  ,  2015/16290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2009/341-2014/159

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının dava konusu .......... blok .............. nolu taşınmazı 20.10.2005 tarihinde yeni ve boş olarak satın aldığını, kredi imkanlarının olmaması nedeniyle kirvesi davalı adına kredi çekilerek tapu kaydının davalı adına yapıldığını, satın alındıktan kredi ödemelerini davacının yaptığını, satın alınan tarihte sıvası olmayan taşınmaza bakım, tesisat ve yapım işlerinin davacı tarafından yapıldığını, davacının ödeme güçlüğü nedeniyle kredi ödemesini aksattığını, bunun üzerine davalı borçlu göründüğü için bankaya gidip taksit ödediğini, daha sonra taraflar arasında tartışma ve kavga yaşandığını, olayın karakola intikal ettiğini, davalının taşınmazın kendi adına kayıtlı olmasından yararlanarak davacıdan taşınmazı boşaltmasını istediğini, davacının taşınmazı boşaltarak teslim ettiğini, davalının sadece bakiye krediyi ödeyerek taşınmazı başkasına sattığını, taşınmaza yapılan masraflar ve kredi ödemesi nedeniyle davalının aktifinde nedensiz çoğalma olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL alacağın harcama tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın davalı tarafından satın alındığını, davacıya kiraya verildiğini, davacının bir süre sonra kira borcunu ödememeye başladığını, evi tahliye etmediğini, aralarındaki tartışma sonrası taşınmazın tahliyesi için takip başlatıldığını, itirazın iptali davası ikame edildiğini, kira sözleşmesinin 12. maddesi gereği tezyinat masraflarının davacıya ait olduğunu, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, delil tespiti dosyasında imalat bedellerinin 2008 tarihine göre hesaplandığını, izin alınmadan yapılan lüks masrafların talep edilemeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı tarafın yapı bedelleri nispetinde sebepsiz zenginleştiği, davacının yapı bedelleri ve yapılan kredi ödemesi nedeniyle talep hakkı bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile, 34.366,08 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda; davacı tarafından taşınmazda yapıldığı ileri sürülen masraf ve ev kredisi için ödenen miktarların tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece taşınmaza yapılan masraflar yönünden Erdemli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/62 D.iş sayılı dosyasında ibraz edilen bilirkişi raporu, davacı tarafından yaptırılan imalatların 2008 tarihindeki bedellerini hesaplamakla yetindiği, davacı tarafından dava konusu taşınmaza yapılan masrafların hangilerinin zorunlu hangilerinin faydalı masraf olduğu ayrıntılı olarak belirlenmediğinden hükme dayanak alınacak nitelikte değildir.

Olayda; davacının resmi olmasa da bir sözleşme ile taşınmaz satın aldığı, taşınmazın devrinin sağlanacağı inancı ile bazı masraflar yaptığı diğer bir deyiş ile zilyet olduğu sürede iyiniyetli olduğu açıktır; bu durumda davacı TMK'nun 723.maddesi gereğince yaptığı zorunlu ve faydalı masraf bedelini talep edebilecektir.

Zorunlu giderler, bir şeyin muhafaza ve işletilmesinin gerektirdiği, diğer bir deyimle muntazam bir idare veya işletmenin, malın yada veriminin korunması, telef ve ziyanının önlemesi için yapılmasında zorunluk duyduğu giderler olup (örneğin evin çatısının tamiri gibi), buna karşılık faydalı giderler ise sadece şeyin değerini artıran giderlerdir. Bu giderler şeyin muhafazası ile ilgili değildir. Yani, bu giderler yapılmasa da o şeyde eksilme olmayacaktır.

Buna göre, mahkemece; delil tespiti dosyası celp edilerek, dosyanın önceki bilirkişi dışında konusunda uzman bir bilirkişi veya kuruluna tevdii ile, davacının dava konusu taşınmaza yaptığı zorunlu ve faydalı masrafların taşınmazın davalıya teslimi tarihi itibariyle ayrıntılı bir şekilde tespit edilmesi suretiyle, hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınarak,temyiz edenin sıfatı da dikkate alınarak sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8022, Karar No: 2022/1233, Tarih: 26.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/8022 E.  ,  2022/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Kırkağaç Cumhuriyet Başsavcılığının 13/11/2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, mütalaaya uygun olarak 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından da dava açıldığı anlaşılmakla, bu suçlar yönünden mahkemesince her zaman hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

1)2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla,sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

2009 takvim yılında en son Aralık ayına ait faturaların KDV indiriminde kullanılmaları nedeniyle suç tarihinin 25/01/2010 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede,

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25/01/2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35731, Karar No: 2016/8278, Tarih: 11.05.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/35731 E.  ,  2016/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ... müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

Dairemizce daha önce incelenerek temyize gelen diğer sanık ... yönünden bozulmasına karar verilen 2015/12776 E- 2015/15687 K (... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/172 E- 2012/755 K sayılı) sayılı dosyadaki eylemin aynı nitelikte olduğu gözetilerek sanık ...'in eylemlerinin suç ve iddianame tarihleri itibariyle değerlendirilmesi için dosyaların birleştirilerek incelenmesi suretiyle, TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanık ...'in temyizine gelince;

Olay günü alınan ihbar üzerine... şubesine gidildiğinde sanık ...''in “... adına kargo geldi mi” diye sorduğu ve görevlileri fark etmesi üzerine olay yerinden ayrıldığı, alınan karar doğrultusunda sanığın işyerinde yapılan aramada ele geçen kaçak eşyanın yanısıra kargo kolisinin yapılan incelemesinde de 962 kutu içinde cinsel uyarıcı hap ele geçirildiği, bu eşyaya ilişkin sevk irsaliyesinde gönderici olarak ... adının yazılı olduğunun anlaşılması karşısında; aynı gün temyiz incelemesine konu dairemizin 2013/20021 esas sayılı dava dosyası ile bu dosyanın birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ,

Yasaya aykırı olup, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3878, Karar No: 2011/1140, Tarih: 22.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/3878 E.  ,  2011/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 72, 647 sayılı

Kanunun 4, 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesinde ön görülen para cezasının alt ve üst sınırlarının suç tarihi itibariyle aynı Kanunun 19. maddesinde belirlenen ve asgari miktar olan 440 TL'sını geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanığın 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi gereğince 440 TL adli para cezası; aynı Kanunun 459/son maddesi gereğince kusuru oranında indirim yapılarak sanığın 330 TL adli para cezası; hapis cezasından çevrilen para cezası ile toplanması sonucu 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi gereğince sonuç olarak 4290 TL adli para cezası ile cezalandırılması suretiyle diğer yönleri doğru bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19179, Karar No: 2018/6032, Tarih: 29.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19179 E.  ,  2018/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 20.000 TL'nin ödeme tarihlerinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 26.01.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 73.823,87 TL'ye artırmıştır Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 20.000 TL'nin dava, 53.823,87 TL'nin ise 26.01.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.