muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7769, Karar No: 2024/9490, Tarih: 03.10.2024

Denetimde ifadesine başvurulan tanıkları beyanları ile zabıta tarafından tutulan tutanaklarla davacı ve eşinin boşandıkları dönemde birlikte yaşadıklarının anlaşıldığı, Kurum tarafından davacının aylığının kesilmesi işleminin yerinde olduğu,davacının istinaf taleplerinin yerinde olmadığı kanaatine varıldığı" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 20.10.2021 tarih ve E.2021/2094, K.2021/12529 sayılı kararında; "...Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, yapılan emniyet araştırmalarında davacı ve eşinin boşandıkları dönemde birlikte ve ayrı yaşadıklarına dair tespitler yapıldığı ve birlikte yaşama olgusunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya konulmadığı anlaşılmakla; davacı ve eşinin boşandıkları dönemde İstanbul'daki adreslerinde (50. Yıl Mah. ve Güneştepe Mah.) ve Doluca Mezrası mevkiindeki köy/mahalle muhtar ve azaları dinlenmeli, davacı ve eşine ait ihtilaflı döneme ilişkin .../Aile Hekimliği kayıtları getirtilerek tedavi belgeleri değerlendirilmeli, davacı ve eşinin boşandığı dönemde Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı ile başka yardım kuruluşlarından yardım alıp almadıkları araştırılarak, yardım almış olmaları halinde buna ilişkin durum tespit tutanakları celbedildikten sonra, dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirilerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konularak hüküm kurulmalıdır." gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Toplanan delillere, nüfus kayıtlarına, nüfus kayıtlarındaki adres hareketlerine, boşanmaya ilişkin Mahkeme dosyasına, SGK denetmenlik raporuna, bu raporda ifadesine başvurulan tanıkların talimatla alınan ifadelerine, seçim kayıtlarına, denetmenlik raporundaki davacının gelininin beyanına, yapılan zabıta araştırma tutanaklarına, Mahkememizin önceki kararına, yukarıda açıklanan Yargıtay kararına, bozma ilamında belirtilen şekilde yapılan araştırmalara, muhtar ve azaların beyanlarına, ... kayıtlarına, davacı ve eşinin 08.03.2016 tarihinde tekrar evlenmelerine ve tüm dosya kapsamına göre, davacının eşi ... ile anlaşmalı şekilde boşandığı gerekçesiyle murisi babasından aldığı maaşının kesildiği, maaşın kesildiği tarihten itibaren davacıya borç çıkarıldığı, getirtilen boşanma dosyasına göre davacının eşinden 12.10.2003 tarihinde anlaşmalı şekilde boşandığı, nüfus aile kayıt tablosuna göre ..., ... ve ... isimli 3 oğullarının olduğunu, şikayet üzerine İstanbul Sultangazi 50. Yıl Mahallesi 2157 Sok No:.../... adresinde tahkikat yapıldığı, tahkikat sırasında davacının bulunmadığı, gelininin beyanının alındığı, kocasının ... olduğu, kaynanası ve kaynatanın 1-2 aylığına köyden gelip ikamet ettiğini, halen köyde birlikte ikamet ettiklerini belirttiği, kendisinin bu adreste 2 yıldır ikamet ettiğini bildirdiği, bu beyanlar üzerine Sivas ... Köyü Koyulhisar adresinde tahkikat yapıldığı, tahkikat sırasında beyanına başvurulan ...'in beyanında davacının yazları karı koca beraber Bolluca mezrasında kaldığını, kışları İstanbula göçtüğünü belirttiği, ...'in ifadesinde de davacının 3 yıl önce İstanbul'a göçtüğünü, yaz ayları karı koca gelip Dolluca mezrasında yaşadığını belirttiği, çevre araştırması sonucuna göre de boşandıktan sonra fiilen yaşadıklarının tespitinin yapıldığı dikkate alındığında burada ifadesine başvurulan ...'in talimatla alınan ifadesinde bu ifadeyi kısmen doğrulayıp ... ' de bu ifadeyi doğruladığından getirtilen davacı ve eşinin seçim kayıtlarına göre boşandığı eşinin boşandıktan sonraki tüm sürelerde İstanbul'da oy kullanması, boşandığı eşinin nüfus hareketleri içerisinde sigorta tespit tarihine kadar ... Köyünün adres olarak gösterilmemesi, ... Köyünde yapılan jandarma tahkikatı sırasında kış aylarında köyde kimsenin olmadığı, İstanbul ilinde oldukları belirtilip ...'un beyanına göre yazıldığından kış aylarında kimsenin olmadığı yerde davacının boşandığı eşinin sürekli ikamet ettiği iddiasının inandırıcı olmadığı, bu yöndeki davacı tanık beyanları ile davacının ... isimli oğlu olmamasına rağmen komşusu olduğunu iddia eden ... ve ...'nun davacının oğlu ...'ı yanında kaldığı şeklindeki beyanının da inandırıcı olmadığı, ... kayıtlarına göre davacının eşinden boşanalı 9 yıl geçmesine rağmen boşandığı eşi ile birlikte 05.06.2012 tarihinde aynı hastanede tedavi gördükleri, ..

... isimli oğlu olmamasına rağmen komşusu olduğunu iddia eden ... ve ...'nun davacının oğlu ...'ı yanında kaldığı şeklindeki beyanının da inandırıcı olmadığı, ... kayıtlarına göre davacının eşinden boşanalı 9 yıl geçmesine rağmen boşandığı eşi ile birlikte 05.06.2012 tarihinde aynı hastanede tedavi gördükleri, ... kayıtlarına göre Sivasta yaşadığı iddia olunan boşandığı eşinin sadece bir defa Suşehrinde hastaneye gidip diğer tüm dönemlerde İstanbulda aynı hastanede tedavi gördüğü dikkate alındığında 08.03.2016 tarihinde de tekrar evlendikleri ve evliliklerini sürdürdükleri dikkate alındığında SGK denetmenlik raporlarının aksinin ispatlanamadığı, dolayısıyla davanın ispatlanamadığı, Kurum işleminin yerinde olduğu, davacının maaşının kesilmesinin ve borç çıkarılmasının da yerinde olduğu, Kurum işleminin iptali ve borçlu olmadığının tespiti yönünden davanın tümden reddinin gerektiği sonucuna varıldığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın kabulü gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371, 5510 sayılı Kanun'un 56 ve 96 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında temyiz sebeplerine göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8414, Karar No: 2018/1044, Tarih: 05.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/8414 E.  ,  2018/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezalarının toplanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40653, Karar No: 2017/43403, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40653 E.  ,  2017/43403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8311, Karar No: 2022/3195, Tarih: 10.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8311 E.  ,  2022/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/2. maddelerinde tanımlanan suç, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık olağan zamanaşımına bağlı olup, karar tarihi olan 28/03/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabul ile nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 51/3. madde ve fıkrası uyarınca "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, mahkûm olunan ceza süresinden az olmamak kaydıyla bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir." hükmüne aykırı olarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 3 ay 22 gün denetim süresi belirlenmek suretiyle 1 yıldan az denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki denetim süresini belirleyen parağrafta yer alan "3 ay 22 gün denetim süresi belirlenmesine” tümcesinin çıkartılarak, yerlerine “1 yıl” ibaresinin yazılması suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gece vakti okul kantin binasından hırsızlık yapmaya çalışırken yakalandığının anlaşılması karşısında; eyleminin suç tarihine göre TCK'nın 142/2-h maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde TCK'nın 142/1-a maddesinden uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2- 5232 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunun, suç tarihi itibariyle alt sınırının 3 yıl hapis cezası olduğu dikkate alınmaksızın, yazılı şekilde temel ceza 2 yıldan başlatılarak eksik ceza tayini,

3-TCK'nın 51/3. madde ve fıkrası uyarınca "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, mahkûm olunan ceza süresinden az olmamak kaydıyla bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir." hükmüne aykırı olarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 3 ay 22 gün denetim süresi belirlenmek suretiyle 1 yıldan az denetim süresi öngörülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 10/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11013, Karar No: 2022/10726, Tarih: 30.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/11013 E.  ,  2022/10726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Sanık ...’in nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti ile diğer atılı suçtan beraatine, sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuklar Levent ve Serkan’ın nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatlerine dair İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2021 gün ve 2020/410 Esas, 2021/445 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin 31.08.2022 tarihli dilekçesi ile ilgili görüş belirtilmesi gerektiği anlaşıldığından, söz konusu dilekçeyle ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/37928, Karar No: 2011/5010, Tarih: 14.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/37928 E.  ,  2011/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/271681

MAHKEMESİ : Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2007

NUMARASI : 2007/362

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurun soruşturma aşamasındaki iddiaları ve bu iddiaları doğrulayan doktor raporunun içeriğine göre, sanığın mağduru bıçakla yaraladığı sabit olduğu, silahla kasten yaralama suçu soruşturulması ve kovuşturması şikayete bağlı suçlardan olmadığı gözetilmeden ve 5271 sayılı CMK.nun 210/1.maddesine aykırı olarak olayın tek görgü tanığı B.B. duruşmada dinlenmeden, mağdurun oluşa ve dosya içeriğine uygun olmayan kovuşturma aşamasındaki beyanına itibar edilerek olayda bıçak kullanılmadığı gerekçesiyle şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40916, Karar No: 2018/2520, Tarih: 27.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/40916 E.  ,  2018/2520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı hakkında yapılan idari soruşturma neticesinde eczacının ilgili eczanede kalfa ve çırak olarak görev yapan personel ile birlikte emekli sandığı sağlık yardımından faydalanan kimselerden temin ettikleri sağlık karnelerine hak sahiplerinin bilgisi dışında reçeteler yazdırdıkları ve bu reçeteleri hak sahiplerine vermeyerek davacıya fatura ederek 14.542,26.- TL zarar uğrattığının tespit edildiğini, alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun itirazı üzerine takibin durdurulduğunu, bu itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile asıl alacağın % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davalının ... 7.İcra Müdürlüğünün 2005/5539 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına, davalı tarafından icra takibinden ve dava açıldıktan sonra asıl alacak olarak yatırılan 14.542,26 TL'nin icra asıl alacağından mahsubuna, icra tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 67.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre, icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Borçlunun itirazının kötüniyetli olması ise yasal koşul değildir. İcra inkar tazminatı, aleyhindeki icra takibine itiraz eden ve işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan başka, alacağın likit ve belli olması da gerekir. Alacağın gerçek miktarı belli, sabit veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurlar bilinmekte ya da bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından borcun tutarının tahkik ve tayini mümkün ise; başka bir ifadeyle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kurallar ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, kabul edilen asıl alacak miktarı üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece yanlış değerlendirme sonucu, alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirdiği ve şartları oluşmadığı gerekçesiyle bu istemin reddedilmiş olması bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 4. bendinin kaldırılarak yerine “... 7. İcra Müdürlüğünün 2005/5539 numaralı dosyasındaki asıl alacağın %40'ı oranında hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” söz ve rakamlarının yazılarak davacı lehine düzeltilmesine ve DÜZELTİLMİŞ bu haliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21246, Karar No: 2013/18157, Tarih: 03.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/21246 E.  ,  2013/18157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalılık süresinin ve 6111 sayılı Yasa'dan yararlandırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 20.4.1982 ile 3.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespitini istemiş, Mahkemece, davacının vergiye kayıtlı olduğu 19.12.1984 ile 4.10.2000 tarihleri arasındaki dönemi 1479 sayılı Yasa'nın geçici 18. maddesi uyarınca borçlanabileceğinin ve 6111 sayılı Yasa uyarınca prim borçlarını yapılandırabileceğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre; 27.8.2003 tarihli bildirge ile vergi kaydına dayalı olarak 4.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılık tescili yapılan davacının, 23.8.2003 tarihli vergiye kayıtlı olduğu dönemi borçlanmak için başvurusunun bulunmasına rağmen, Kurum tarafından herhangi bir işlem yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve 4956 sayılı Yasa ile eklenen 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesi olup, anılan Yasanın geçici 18.maddesi; “Sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay

içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49. ve ek 15. maddelerine göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağını yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir” hükmünü getirmiştir.

Davacının, süresinde bir talebinin bulunması karşısında geçici 18. madde kapsamında borçlanabileceğinin tespitine dair mahkeme yaklaşımında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Fakat, davacının 4.10.2000 tarihinden sonraki sigortalılık dönemine ilişkin olarak prim borcu bulunmaması, vergi borçlanmasının ise 1479 sayılı Yasa'nın geçici 18. maddesinde öngörülen şekilde yapılması gerekliliği ve 6111 sayılı Yasa'da vergi borçlanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmaması karşısında anılan borçlanma bedeli yönünden, davacının, 6111 sayılı Yasa'nın yeniden yapılandırma hükümlerinden yararlanması gerektiğinin tespitine hükmedilmesi, yerinde görülmemiştir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.