muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7696, Karar No: 2015/5060, Tarih: 09.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/7696 E.  ,  2015/5060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 tarih ve 2011/156-2014/69 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07/04/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan ...vekili Av. ... ve tüm davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma rizikolarına karşı sigortalı bulunan, dava dışı ...'ye ait emtianın, 19/12/2010 tarihinde davalılardan ...'nin sürücüsü, diğer davalının maliki olduğu araçla Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'ne doğru seyrederken, aracın yanması sonucu hasara uğradığını, hasarlar için sigortalıya 15/02/2011 tarihinde 675.000 TL, 17/01/2011 tarihinde 540.000 TL ödendiğini, davalıların sağlam ve TTK.'nın 772. maddesine göre ihtirazı kayıt koymadan teslim aldığı malları salimen ve eksiksiz olarak gönderilene teslimle yükümlü olduğunu ileri sürerek, 1.215.000 TL'nin 675.000 TL.'lik kısmının 15/02/2011, 540.000 TL'lik kısmının 17/01/2011 ödeme tarihlerinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların olay nedeni ile herhangi bir kusurlarının olmadığı, olay mahallinde kutu içerisinde yanıcı özelliğe sahip spreylerin kaplama üzerinde bulunmasının kazanın oluşumunda % 100 oranında asli derecede ve tamamen etken olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13984, Karar No: 2016/5646, Tarih: 31.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13984 E.  ,  2016/5646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK’nın 152/1-a, 31/3, 62 ve 50/1-c maddeleri uyarınca mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmü, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında ... için suça sürüklenen çocuk ifadesi yerine sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğu, olay tarihinde ünitenin ortak yaşam alanında bulunan bir adet pencere camını kasten kırmak suretiyle zarar verdiği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c hükmü uyarınca takdir edilen seçenek yaptırımın gereklerini yerine getirmemesi halinde, mahkemece başka bir tedbire hükmedilmesi gerekirken, yasaya aykırı olarak aynı kanunun 50/6. maddesi gereğince hapis cezasının tamamen ya da kısmen infazına karar verileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunu’nun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanunu'nun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "Hüküm kesinleştikten sonra denetimli serbestlik ve yardım merkezi şube müdürlüğünce yapılacak tebliğe rağmen 30 gün içinde seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmesine başlanılmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde mahkememizce kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin 5237 sayılı TCK 50/6 maddesi gereğince ihtarına," kısmının çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1029, Karar No: 2018/1737, Tarih: 27.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1029 E.  ,  2018/1737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınmadan "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan davaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1e, 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen, bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Fatih Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.08.2010 tarih ve 2010/17382 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suça ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2229, Karar No: 2012/8721, Tarih: 03.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2229 E.  ,  2012/8721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 102 ada 10, 104 ada 9, 103 ada 5, 14 ve 167 ada 8 parsel sayılı sırasıyla 6275,02 m2, 6284,24 m2, 7702,17 m2, 5336,74 m2 ve 614,28 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ve tutanağın beyanlar hanesinde 103 ada 5, 14 ve 167 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki fındık ağaçlarının davacı ...'a ait olduğu belirtilmek suretiyle elbirliği mülkiyeti hükümleri gereğince davacı ... ile davalılar ... ve arkadaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ve kavak ağaçlarının kendisine ait olduğunu öne sürerek tutanakların beyanlar hanesindeki şerhe yönelik olarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu 103 ada 5, 14 ve 167 ada 8 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline, dava konusu 102 ada 10 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fındık ağaçlarının ve 104 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fındık ve kavak ağaçlarının davacı ... adına tutanağın ve tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm davalı ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar ... ve arkadaşlarının dava konusu 103 ada 5, 14 ve 167 ada 8 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; davalılar ... ve arkadaşlarının dava konusu 103 ada 5, 14 ve 167 ada 8 parsel sayılı taşınmazlara yönelik dava açmadıkları, açılan davaya da yöntemine uygun şekilde katılmadıkları oluşturulan hükümle de davalılar aleyhinde herhangi bir hukuksal durum yaratılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenler gözetildiğinde ... ve arkadaşlarının yukarıda belirtilen taşınmazlar yönünden hükmü temyiz etmede hukuki yararları bulunmadığından temyiz inceleme isteğinin REDDİNE,

2-Davalılar ... ve arkadaşlarının dava konusu 102 ada 10 ve 104 ada 9 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2-Davalılar ... ve arkadaşlarının dava konusu 102 ada 10 ve 104 ada 9 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

3402 Sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi hükmü gereğince taşınmazlar üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesatın mevcut olması nedeniyle muhtesatın sahibi, cinsi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği belirtildiğine göre dava konusu 102 ada 10 ve 104 ada 9 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ağacı niteliğindeki muhdesatın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi hükmü gereğince davacı ... tarafından meydana getirildiğinin belirlenmesine göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ... ve arkadaşlarının 102 ada 10 ve 104 ada 9 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki fındık ağaçlarına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne varki; 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 19. madde hükmü uyarınca mahkemece muhtesat olarak değerlendirilen ve tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilen dava konusu 104 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kavak ağaçları 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesinde tanımlanan muhtesatlardan değildir. Belli bir süre içerisinde ekonomik yarar sağlamak ve sanayide kullanılması amacıyla kesilmesi zorunludur. Mahkemece bu olgular dikkate alınarak kavak ağaçlarının muhtesat olarak kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi davacı ... davasının bir kısım taşınmazlar yönünden feragat nedeniyle kısmen kabul edildiği dikkate alındığında 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 31/3.maddesi gereğince davalı taraf yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi dahi isabetsiz olup davalı ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... ve arkadaşlarına iadesine, 03.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1935, Karar No: 2016/2646, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1935 E.  ,  2016/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/1610 esas, 2015/282 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 01/06/2015 tarihli ve 2015/492 esas, 2015/348 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 09/06/2015 tarihli ve 2015/552 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 16/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12525-2015-E.26510/83541 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 09/06/2015 tarihli ve 2015/552 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26209, Karar No: 2014/26287, Tarih: 11.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/26209 E.  ,  2014/26287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2012

NUMARASI : 2010/789-2012/326

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin,fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, gerçekte ödenen ücretlerin bordroya yansıtılmaması, düzensiz ödenen ücretle çalışmaya zorlanması gibi nedenlerle iş sözleşmesini müvekkilinin haklı olarak feshettiğini, diğer davalı şirketlerin de aynı adreste faaliyet gösterdiklerini, ortaklarının ve taşımacılıkta kullandıkları nakliye araçlarının aynı olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı E.. Ş.. ile R.. A.. vekili; iş akdinin, davacının işyerini terk etmesi nedeniyle son bulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı B.. A.. T.. Tütün Mam. San. A.Ş. Vekili ; müvekkili şirketin, tütün mamulleri üretimi ve ticareti ile uğraştığını, müvekkiline ait fabrikalarda kullanılan hammaddenin ve üretilen ürünlerin yurt çapında dağıtımı ve taşınması işlerinin hizmet alımı yöntemi ile satın alındığını, bu hizmetlerin 2004 yılından bu yana diğer davalı E.. şirketince yürütüldüğünü, müvekkili şirketin, davacının işvereni olmadığını, tüm bunların yanında E.. şirketinin tek müşterisinin müvekkili şirket de olmadığını, aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığı gibi sözleşmenin muvazaaya dayandığı iddiasının da asılsız olduğunu belirterek, davanın reddi gereğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin 16.08.2010 tarihinde davacı işçi tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve asgari geçim indirimi istemleri hüküm altına alınmış, diğer istemlerinin ise reddine karar verilmiştir. Hüküm altına alınan alacaklardan davalılar B.. A.. ile E.. Doğalgaz Akaryakıt Taş. Depolama Tur. Ltd. Şti. Müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuştur.

R.. şirket kurucuları ile E.. kurucuları arasında ortak isimlere ve aynı yerde faaliyete karşın, bunun şirketler arası organik bağın kabulü için yeterli olmadığı ve R..'ın, B.. ile yapılan sözleşme kapsamında taahhüt altına girmediği de gözetilerek, bu davalının davada sıfatının bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle R.. Taşımacılık ve Lojistik Tic. A.Ş. hakkındaki davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılardan R.. A..'nin işçilik alacaklarından sorumlu olup olmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosyadaki delillerden; davalı şirketlerden E.. Ş...' nin, diğer davalı B.. A.. ile yaptığı taşıma sözleşmesi uyarınca, B.. A..'ne ait fabrikalarda kullanılan hammaddenin ve üretilen ürünlerin yurt çapında dağıtımı ve taşınması işlerini, aralarındaki taşıma sözleşmesi çerçevesinde üstlendiği, B.. A..'nin bildireceği zamanda ve yükleme noktalarından, yine B.. A..'nin bildireceği boşaltma noktalarına belirtilen şartlar dahilinde taşıdığı, karşılığının taşınan yük ve km miktarına göre fatura kesilmek suretiyle ödendiği, yüklemede kullanılan araçların E.. Ş... ile diğer davalı R.. A..'ne ait Torbalı Kuşçuburun'da bulunan garajda bulunduğu, nakliye işlerinin B.. A..'nin ihtiyaç duyduğu zamanlarda yapıldığı, bu durum karşısında, davalı B.. A.. ile diğer davalı şirketler arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu ve ayrıca, tanık beyanları ve ticaret sicil kayıtları ile diğer emsal dosyalardaki bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, E.. Doğalgaz Akaryakıt Taşımacılık Depolama Tur. Ltd. Şti ile R.. A.. arasında organik ve yönetsel bağ bulunduğu, davacıyı birlikte istihdam ettikleri anlaşılmakla, hüküm altına alınan işçilik alacaklarından davalı R.. A..'nin de sorumlu tutulması gerekirken bu davalı hakkındaki davanın sıfat yokluğundan reddi hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusu da yıllık izin ücreti ile hafta tatili ücreti noktasında toplanmaktadır.

Dava dilekçesindeki talepler arasında yıllık izin ücreti ile hafta tatili ücreti istemlerinin de bulunmasına karşın bu işçilik alacakları hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.