muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1436, Karar No: 2025/1148, Tarih: 23.01.2025

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... ... Nakliyat Gıda ve Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin diğer davalı ... Batı Anadolu Çimento Sanayi AŞ için çimento taşıma işini üstlendiği müteveffanın bu kapsamda alt işverene ait işyerinde şoför olarak 31.05.2016 tarihinde işe başladığı ve işyerinde çalışmakta iken 11.06.2016 tarihinde gündüz vakti saat 15.00 sularında havanın açık, zeminin kuru, keskin viraj levhasının bulunduğu mahalle gelindiğinde davalı ... Ltd Şti. adına kayıtlı 35 AU 3174 plakalı 2014 model Mercedes çekici ve bu çekiciye bağlı 35 PS 174 plakalı çimento tozu yüklü dorse ile eğimli alanda meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucunda aracın devrildiği ve müteveffanın hayatını kaybettiği, olay yerinde 20 metre lastik izi bulunduğu ve aracın 54 metre kadar sürüklendiğinin tespit edildiği, Manisa C. Başsavcılığının 2016/8951 soruşturma 2016/6308 karar numaralı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile iş kazasının oluşumunda müteveffanın 2918 sayılı Kanun'un 52/1 maddesi uyarınca aracın hızını yük ve teknik özelliğe, görüş, yol, hava trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmama kuralının ihlali sonucu müteveffanın tam kusuru ile meydana geldiği kazanın oluşumunda başkaca kimsenin kusuru bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmektedir. Sosyal Güvenlik Kurumunca 29.06.2017 tarih 104651/27/İR:27 sayılı müfettiş raporu ile meydana gelen kazanın iş kazası kabul edildiği ve kazanın oluşumunda müteveffanın % 100 kusurlu kabul edildiği anlaşılmaktadır. İş kazasının oluşumuna ilişkin dairemiz kararına uygun olarak içerisinde ulaştırma ve trafik güvenliği konusunda ihtisas yapmış öğretim üyesinin de bulunduğu 3 kişilik iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyetinden alınan raporda olayın müteveffanın tam kusurlu ve tek taraflı geçirdiği trafik kazası sonucu meydana geldiği, çekiciye bağlı römorkun istiap haddini yasal sınırlar üzerinde aşmayacak şekilde yüklendiği aracın yüklendiği yer ile davaya konu trafik iş kazası olayının gerçekleştiği yer arasında mesafenin yaklaşık 20 - 25 km civarında olduğu, araç kullanımının yasal sınırlar dahilinde gerçekleştiği, çekici ve çekiciye bağlı romörkta teknik bir eksiklik arıza yahut bakım eksikliğinin bulunmadığı, müteveffanın işyerinde çalışmaya başladıktan kısa bir süre sonra iş kazasının meydana geldiği gerekçesiyle iş kazasının meydana gelmesinde müteveffanın % 100 oranında kusurlu olduğu diğer davalıların ise kusurunun bulunmadığının tespit edildiği görülmektedir

. Her ne kadar istinaf kanun yoluna başvuran davacılar vekilince iş kazası geçirilen araca ilişkin davalı tarafa takograf kayıtlarını sunmak üzere kesin süre verilmesine ve kesin sürenin sonuçları hatırlatılmasına rağmen davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu ileri sürülmüş ise de, takograf kayıtlarına mahkemece ulaşılamadığı bu durumda uyuşmazlıkta her ne kadar kesin süre verilmiş ise de elde edilen deliller uyarınca bir karar vermek gerektiği, davacının aşırı çalıştırıldığına ilişkin ayrıca bir kayıt yahut delilin bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporu ile diğer raporlarda müteveffanın tam kusuruyla trafik iş kazasının meydana geldiği davalılara atfedilecek bir kusurun bulunmadığının tespit edildiği kabulün oluşa ve dosya içerisindeki delillere, 4857 sayılı İş Kanun'u, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanun'u, 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'u, Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun düştüğü anlaşılmakla davacılar vekilinin istinaf gerekçesinin yerinde olmadığı ..." gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü beyanlarını tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililere yükletilmesine.

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13746, Karar No: 2014/5610, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/13746 E.  ,  2014/5610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/172-2013/619

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtların gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36439, Karar No: 2014/36764, Tarih: 22.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/36439 E.  ,  2014/36764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/265801

MAHKEMESİ : Finike Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2009

NUMARASI : 2008/351 (E) ve 2009/274 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı olduğu belirlenen şikayetçiler E.. A.., A.. A.. ve Ahmet Sarı vekilinin, 03.12.2008 tarihli dilekçeleri ile sanıktan şikayetçi olduklarını ve davaya katılmak istediklerini belirtmelerine karşın, mahkemece taleplerinin reddine karar verilmiş ise de; temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, anılan Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca şikayetçiler E.. A.., A.. A.. ve Ahmet Sarı'nın davaya katılan, avukatlarının da katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Her ne kadar .. nolu parselde Yılmaz çıkmazının doğusunda kalan yerdeki binanın, 25-30 yıl önce yapıldığı anlaşılmış ise de, sanığın aşamalarda, suça konu aynı parseldeki Yılmaz çıkmazının batısında kalan diğer binayı da 12.10.2004 tarihinden önce yaptığını savunması, bu durumun tanık B.. A..'ın beyanıyla da doğrulanması ve kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda da, ruhsatsız olarak inşaa edilen "Yılmaz çıkmazının batısında kalan tek katlı yığma binanın" yapım tarihine ilişkin bir tespitin bulunmaması karşısında, konu hakkında varsa bilgi sahibi olanların yöntemince ifadeleri alınıp, söz konusu binanın mevcut durumu itibariyle hangi tarihte yapıldığı konusunda bilirkişiden de ek rapor temin edilerek, inşaatın yapım tarihinin tespitine yönelik teknik verilerin açıklattırılması, gerekli görülmesi halinde bölgeye ait hava fotoğraflarının temin edilmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, "binanın çatısında yağmur sularının girmemesi için yapılan naylon çekme işleminin asli tadilat kapsamına girmeyeceği" şeklindeki yetersiz gerekçe ve eksik kovuşturmayla beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar E.. A.., A.. A.. ve Ahmet Sarı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16047, Karar No: 2008/323, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16047 E.  ,  2008/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.06.2006 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı müdahalenin meni ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 469 ada 3 parsel sayılı taşınmazındaki bitkilerine ve binasına, davalılara ait 469 ada 4 parsel sayılı taşınmazda ortak sınıra çok yakın dikilen 13 adet ağacın gölgeleme yaparak ve kökleri ile zarar verdiklerini belirterek taşınmazına el atmanın önlenmesini ve ağaçların kal’ini talep etmiştir.

Davalılar, ağaçlarının ortak sınıra dikilmediğini, davacı taşınmazına taşan dalları kesmeye hazır olduklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davalılara ait 4 parsel sayılı taşınmazda bulunan dava konusu ağaçların tamamının veya her sene olmak üzere davacının bahçesine geçen kısımlarının kesilmesi şeklinde kal’ine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Keşifte hazır edilen fen bilirkişisi ... tarafından çizilen 16.04.2007 tarihli krokide davalılara ait 4 parsel sayılı taşınmaza dikilen ve ortak sınıra 0.40 ila 1,70 metre mesafede bulunan toplam 13 adet ağacın davacıya ait 3 parsele 25 m2’lik alanda dallarının tecavüzlü olduğu tespit edilmiştir.

Somut olayda; mahkemece “dava konusu ağaçların tamamının veya her sene olmak üzere davacının bahçesine geçen kısımlarının kesilmesi şeklinde kal’ine” karar verilmiştir. Bu şekilde kurulan hükmün infaz sırasında tereddüt yaratacağı açıktır.

HUMK.nun 388 ve 389.ncu maddeleri hükmünce yazılan kararlarda taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Aksi halde taraflar hükmün infazı sırasında yeni bazı uyuşmazlıklar içine düşer.

Türk Medeni Kanunun 683.ncü maddesi hükmünce malik malına her türlü haksız el atmanın önlenmesini dava edebileceğinden ve davalıların dava konusu ağaçlarının dallarının davacıya ait 3 parsele krokide belirtildiği üzere tecavüzlü bulunduğu sabit olmakla, TMK’nun 740. maddesi uyarınca taşan kök ve dalların kesilmesi suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edenin sıfatına göre davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.01.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8924, Karar No: 2023/2016, Tarih: 23.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8924 E.  ,  2023/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki borca itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu dava dilekçesinde; çek üzerinde tahrifat yapıldığını, çek üzeri farklı kalem ve farklı yazı ile farklı zamanlarda sonradan doldurulduğunu, çek üzerindeki keşideci imzası ile diğer kısımlar arasında yaş farkı olduğunu, bu durumla alakalı olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/8558 soruşturma dosyası üzerinden soruşturmanın devam ettiğini belirterek davanın kabulü ile takibin iptaline ve davacı lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı tarafından verilen cevap dilekçesinde; davacı tarafın imzaya itiraz etmediğini, davacı tarafından tahrifatın net olarak belirtilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davacı borçlu dava dilekçesindeki beyanlarından sonra duruşma esnasındaki beyanlarında senet üzerindeki yazının kendilerine ait olmadığından yazı incelemesi için bilirkişiye gönderilmesini talep ettiği, davacı dava dilekçesinde imzanın kendisine ait olduğunu kabul ederek üst kısmının kendisine ait yazı ile doldurulmadığı senedin boş olarak verildiğini beyan etmişse de senedin, imzalı boş bir belgenin doldurulması sonucu elde edildiğini, İİK'nın 68/a maddesine göre ve şekli inceleme yapan icra mahkemesinde ileri sürülemeyeceği, bu yöndeki iddianın yargılamayı gerektirdiğini, ancak genel mahkemede açılacak bir davada ileri sürülebileceğini, söz konusu senette tahrifat iddiasının yanında senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasının da olduğunu, bunun İİK madde 169 uyarınca borca itiraz kapsamında değerlendirileceğini, bu kapsamda borca itirazına dayanak olarak anılan madde de sayılan nitelikte bir belge sunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı borçlu istinaf başvuru dilekçesinde; dava dilekçesini tekrarla davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı borçlu istinaf başvuru dilekçesinde; dava dilekçesini tekrarla davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece verilen karara karşı davacı borçlu tarafından sunulan istinaf dilekçesi ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme neticesinde hukuki nitelendirmenin mahkemeye ait olduğunu, davacının dava dilekçesindeki anlatımlarının senedin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiasına yönelik olduğunu, İİK 169/a maddesi gereğince senedin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiasının yazılı delillerle usulünce ispatının gerektiğini, bu sebeple senet üzerindeki yazı yaşının farklı olduğuna ilişkin iddianın sonuca etkili olmadığı gibi mahkemece bu yönde bilirkişi incelemesi yapılmasının gerekmediğini, bu nedenle davacının bilirkişi raporu alınmasına yönelik itirazının isabetli olmadığını, yine takip hukukuna göre ve basit usulde yargılama yapan icra mahkemesince, savcılık soruşturması veya ceza mahkemesinde görülmekte olan dava bekletici mesele yapılamayacağını, davalı tarafından senedin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunun usulünce ispat edilememesi nedeniyle ilk derece mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı borçlu dava dilekçesini tekrarlayarak, istinaf kararına karşı yasal süresi dahilinde temyiz kanun yoluna başvurduklarını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, borca itiraz davasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İcra İflas Kanunu 169. madde.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.