muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13707, Karar No: 2016/1328, Tarih: 08.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13707 E.  ,  2016/1328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, paydaşı oldukları... ilçesinde bulunan 549 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fabrika binasını 24/12/2002 tarihli sözleşme ile dava dışı ... Pazarlama isimli şirkete kiraladıklarını, kira ilişkisinin devam ettiği sırada ... Pazarlama şirketi hakkında iflas kararı verilerek.... İcra Müdürlüğü'nün 2009/10 E sayılı iflas dosyasının açıldığını, iflas işlemleri sırasında çekişmeli fabrikada bulunan taşınır mallar ile ... isimli markanın davalı şirkete ihale edildiğini, davalı şirketin 29/07/2009 tarihli dilekçesi ile mallar üzerindeki mührün açılmasını iflas masasından talep etmesine rağmen malları fabrika binasından taşımayarak haksız kullanıma başladığını ve hiç bir bedel ödemediğini ileri sürerek 19/07/2009-22/02/2010 tarihleri arasındaki dönem için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 10.000,00 TL ecrimisil istemişler, 11/06/2013 tarihli dilekçeleri ile ecrimisil isteklerini 125.641,60 TL'ye ıslah etmişlerdir.

Davalı, çekişmeli fabrikada bulunan dava dışı ... Pazarlama şirketine ait taşınır mallar ile ... isimli markanın kendisine ihale edildiğini, fabrikada bulunan malları 01/09/2009 tarihinden itibaren taşımaya başladıklarını, davacılar ile iflasına karar verilen dava dışı ... Pazarlama şirketi arasındaki kira sözleşmesinin 2009 yılı Aralık ayı sonu itibarı ile son bulmasına rağmen davacıların hem iflas masasından kira alacaklarını hem de kendilerinden haksız kullanım bedeli talep ettiklerini, ayrıca ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 25/08/2009 tarih ve 2009/71 D.İş sayılı kararı ile çekişmeli fabrikayı tahliye edebilmeleri için gereken sürenin 4 ay olduğunun tespit edildiğini, tespit edilen süre içerisinde fabrikayı tahliye ettiklerini, bu nedenle kötü niyetli sayılamayacaklarını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının çekişmeli taşınmaza haksız müdahalesinin ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 125.641,60 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davalının çekişmeli taşınmaza haksız müdahalesinin ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 125.641,60 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişmeli taşınmazın önceki maliki ... Mamülleri isimli şirket ile müflis ... Pazarlama şirketi arasında düzenlenen 24/12/2002 tarihli kira sözleşmesi ile çekişmeli taşınmazın ... Pazarlama isimli şirkete kiralandığı, taraflar arasında yapılan 10/05/2004 tarihli ek sözleşme ile kira ilişkisinin 31/12/2009 tarihine kadar uzatıldığı, bu arada davacıların çekişmeli taşınmazı 27/09/2005 tarihinde temlik alarak kiracı şirket ile aralarındaki kira ilişkisini devam ettirdikleri, kira ilişkisi sırasında dava dışı ... Pazarlama isimli şirketin 19/03/2009 tarihinde iflasına karar verildiği ve müflis şirkete ait hak, alacak ve borçların iflas idaresine devredildiği, tasfiye sırasında çekişmeli fabrikada bulunan menkul mallar ile '' ... '' isimli markanın davalı şirkete ihale edilerek 27/08/2009 tarihinde kesinleştirmesinin yapıldığı ve davalının fabrikayı boşaltma işlemlerinin bir müddet devam etiği, davacılar ile iflas idaresi arasındaki kira ilişkisinin ise 11/11/2010 tarihinde sona erdiği tespit edilmiştir.

Somut olayda; her ne kadar davacılar, çekişmeli fabrikanın ihale tarihinden itibaren uzun bir süre davalı şirket tarafından boşaltılmadığını iddia ederek 19/07/2009 – 22/02/2010 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil talep etmişler ise de, 19/03/2009 tarihli iflas kararından sonra müflis şirkete ait hak, alacak ve borçların iflas idaresine devredildiği ve kira sözleşmesinin davacılar ile iflas idaresi arasında devam ettiği, davacılar ile iflas idaresi arasındaki kira ilişkisinin 11/11/2010 tarihinde sona erdiği, davacılar tarafından ecrimisile konu edilen 19/07/2009 – 22/02/2010 tarihleri arasındaki dönemin kira sözleşmesinin süresi içerisinde kaldığı, bu nedenle davacıların kira alacaklarını iflas idaresinden isteyebilecekleri gözetilmeksizin Mahkemece, 19/07/2009 – 22/02/2010 tarihleri arasındaki dönem için davalılar lehine ecrimisile hükmedilmesi hatalıdır.

Hâl böyle olunca; ecrimisil istenilen dönemin, davacılar ile iflas idaresi arasında devam etmekte olan kira sözleşmesinin süresi içerisinde kaldığından davanın reddedilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13200, Karar No: 2011/18975, Tarih: 28.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/13200 E.  ,  2011/18975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 8.500 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, yarıcı sıfatı ile kullandığı taşınmazı satın alan davalının, diktiği fıstık, zeytin ve ceviz ağaçları ile bağların bedelini ödemeyi teklif etmesi üzerine Gaziantep’te bir araya geldiklerini, bu sırada davalının kendisine bir belge imzalattığını, ancak başının dönmesi ve okuma yazma bilmemesi nedeniyle neyi imzaladığını bilmediğini, bir süre sonra davalının imzaladığı belgeyi öne sürerek kararlaştırılan bedeli ödemekten kaçındığını iddia ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ağaç ve bağların bedeli olan 8.500 TL nin yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı, diktiği ağaç ve bağlar nedeniyle davacıya 6.000 TL civarında ödemede bulunduğunu, düzenlenen ibraname ile de bu durumun belirlendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının dikmiş olduğunu iddia ettiği ağaçlar nedeniyle zenginleşenin taşınmazın önceki maliki olduğu, davalının ise taşınmazı satın alması nedeniyle 3. kişi konumunda bulunduğu, bu nedenlerle davanın taşınmazın önceki malikine karşı açılması gerektiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada olayları açıklamak ödevi davanın taraflarına; hukuksal nitelendirmeyi yapma ve uygulanması gereken yasa maddelerini belirleyip uygulama ödevi ise hâkime aittir.

Davada, dikilen ağaç ve bağların bedelinin davacıya ödenmesi konusunda anlaşma sağlandığı taraflarında kabulündedir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, anlaşma sonucu belirlenen bu bedelin davacıya ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır. Şu durumda, sebepsiz zenginleşme hükümlerinin olayda uygulama yeri bulunmadığı açıktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde; Davacı, davalının hileli davranışları ile imzaladığı belgede yazılı olduğu üzere kararlaştırılan bedelin ödenmediğini ileri sürmüş ise de; ibraz edilen ibraname içeriğinden, davacı ile dava dışı oğlu ...’in, aldıkları toplam 5.750 TL bedelli iki ayrı bono ödendiğinde yetiştirdikleri ağaçlar nedeniyle davalıyı ibra etmiş olacaklarını noter huzurunda beyan ettikleri sabittir.

Diğer taraftan, ibranamede belirtilen bonoların da ödendiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davacı tarafça ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesi gerekirken açıklanan gerekçe ile red kararı verilmiş olması doğru değil ise de; sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK. 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 28.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31170, Karar No: 2017/2526, Tarih: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31170 E.  ,  2017/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma sonrası verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Borçluya ödeme emrinin tebliğ edilmediği ve takip kesinleşmeden 03/02/2011 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25826, Karar No: 2015/2920, Tarih: 19.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25826 E.  ,  2015/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2013

NUMARASI : 2013/317-2013/178

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 30.04.2014 gün ve 2013/28702 Esas - 2014/11999 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/202, Karar No: 2020/3998, Tarih: 12.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/202 E.  ,  2020/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27.02.2019 tarih ve 2014/1153 E. - 2019/164 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.12.2019 tarih ve 2019/737 E. - 2019/896 K. sayılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin Avrupa'da ve özellikle Almanya'da Türk işçilerinden istenildiği an geri alınabileceği ve yüksek oranlarda faiz verileceği vaadiyle para topladığını, davacının da 07.04.2001 tarihli makbuz ile 8.181,84 Euro ödediğini, davalı şirketin bu şekilde binlerce kişiyi dolandırmak suretiyle haksız çıkar sağladığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 8.181,84 Euro alacağın tahsil tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı ve hukuki yarar yokluğu itirazı ile teminat ve kesin hüküm itirazında bulunmuş ve ayrıca davanın esastan da reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, kesin hükme ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce, ilk derece mahkemesince kesin hükme ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2019/737 E. 2019/896 K. 05.12.2019 tarihli ek kararı ile dava değerinin 23.765,79 TL olduğu, bu miktarın 2019 yılı için belirlenen temyiz parasal sınırı olan 58.800,00 TL'nin altında kaldığı gerekçesiyle HMK'nın 366. maddesi delaletiyle 346. maddesi gereğince davacının temyiz kanun yoluna başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeblere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeblere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4982, Karar No: 2019/5805, Tarih: 07.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4982 E.  ,  2019/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan ... vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle, davacı çocukların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eşin maddi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ... Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ... A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ... Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ... A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ... Genel Müdürlüğü'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren , iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.".

Aynı kanunun " Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5. maddesine göre,

"(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı çalışma şekli ve üretim metodlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.

e) Tehlikeli olanı tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.

f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek.

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek."

Yine 6331 sayılı Kanun " Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

"(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,