muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23784, Karar No: 2016/10578, Tarih: 30.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/23784 E.  ,  2016/10578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, velayet ve nafakalara yönelik temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.05.2016 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ve vekilleri gelmedi. Davalı-karşı davacı ... vekili Av. ...'in mesleki mazeretini bildirdiği ne varki birden fazla vekil olup tevkil yetkisi bulunduğu anlaşıldı. Mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle usulüne uygun şekilde yargılama sırasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülemeyeceğinin anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.05.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/1004, Karar No: 2015/10363, Tarih: 25.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1004 E.  ,  2015/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yerköy Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2014/99-2014/486

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde; davacılardan C.. Ü..'in ...'de ikamet etmekte olup işsiz olduğunu, herhangi bir sigortaya kaydının olmadığını, bu iş yerinde kendisinin hurdacılık yapmak suretiyle geçimini temin edeceğini, işlerini yürütmesi için kiralananın da bulunduğu Yerköy'e taşınacak olduğunu belirterek, kiralananın tahliyesini istemiş, davalı, davacıların gerçek niyetinin kiralananı satmak olduğunu, davacıların Kayseri'de ikamet ettikleri için kendi ihtiyaçlarında kullanmalarının söz konusu olmadığını, davacı C..’in hurdacılık yapmak üzere tahliye talep ettiğini ancak herhangi bir işyeri açma ruhsatı başvurusu veya vergi kaydı olmadığını, davacının talebinde samimiyetsiz olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Davacı C.. Ü.. ...’de ikamet etmekte olup kiralananın bulunduğu ... ilçesine yerleştiğini veya yerleşme girişiminin olduğunu kanıtlamış değildir. Bunun dışında, dava konusu işyerine ihtiyacı olduğu iddiasının ispat açısından dosyaya herhangi bir delil ve belge sunmamış, tanık da dinletmemiştir. Bu durumda ihtiyaç iddiasının kanıtlandığından söz edilemez. Mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/661, Karar No: 2018/3051, Tarih: 04.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/661 E.  ,  2018/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında defter belge ibraz etmemek suçundan 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ve Defterdarlık veya Vergi Dairesi Başkanlığınca verilmesi gereken 'mütalaa'nın verilmeyeceğinin anlaşılmış olması karşısında, yargılama şartının gerçekleşmemesi üzerine sanık hakkındaki kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesine göre düşürülmesi gerektiği, mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2574, Karar No: 2014/6460, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2574 E.  ,  2014/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/6610, Karar No: 2019/2998, Tarih: 30.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6610 E.  ,  2019/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerinince istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan tapuya 246 ada 78 parsel numaraları ile kayıtlı ana gayrimenkulün A Blok, zemin + birinci kat, 2 nolu dubleks meskenin maliki olduğunu, davalının ise aynı ana gayrimenkulde A blok, zemin + birinci kat, 1 nolu dubleks dairenin maliki olduğunu, davalı ve davacının gayrimenkullerinin biribirine bitişik olup bahçelerinin ortak olduğunu, davalı tarafın müvekkilinin rızasını almaksızın ortak bahçeyi bölen bir duvar inşa ettiğini, böyle bir duvar yapılması gayrmenkülün onaylı projesine aykırı olduğunu, duvar yapıldıktan sonra yağmur suları müvekkilinin gayrimenkülünün ... katına dolmaya başladığını, bu sebeple müvekkilinin dairesinin zarar gördüğünü, davalının duvar yapmak amacıyla ortak alan olan bahçede mevcut 1 adet yaşlı zeytin ağacını ve 1 adet palmiye ağacını da kestiğini, ortak yerlerden olan bahçeye duvar yapılması ve mevcut ağaçların kesilmesi suretiyle haksız olarak yapılan el atmanın önlenmesine, davalı tarafından yapılan duvarın yıkılıp, kesilen ağaçların yerine yenilerinin dikilmesi suretiyle bahçenin eski haline getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mimari projeye aykırılıkların bilirkişi raporu ile tespit edilerek projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak: 1-Mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca, uygun bir süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan ve konusu doğrudan para alacağı olmayan davaların niteliği gereği maktu harç ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte olup, mahkemece nispi harca hükmedilmesi,

3-Davacı taraf kendisini duruşmalarda vekil ile temsil ettirmesine rağmen, karar tarihi itibariyle yürürlükteki ... gereğince, davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/630, Karar No: 2022/2047, Tarih: 11.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/630 E.  ,  2022/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine dair karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş, iddia, kolluk görevlilerince tutulan 09.02.2015 tarihli tespit tutanağı, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

Terör örgütünün amaçları doğrultusunda yayın yapan yazılı ve görsel medya ile internet siteleri araştırılarak suç tarihinden önce PKK/KCK silahlı terör örgütünün amaç ve stratejisi doğrultusunda, “Öcalana Özgürlük” adıyla düzenlenmiş herhangi bir örgütsel çağrı yapılıp yapılmadığının, şayet böyle bir çağrının tespiti halinde ise sanığın; olay tarihinde “Öcalan ve Türkiye’deki siyasi tutsaklara özgürlük talebini destekliyorum. Öcalan’ın özgürlüğü Türkiye’nin demokratikleşmesi ve Kürdistandaki barış süreci için en önemli adım olacaktır” başlıklı, sol üst tarafında PKK/KCK silahlı terör örgütünün lideri Abdullah Öcalan’ın resmi bulunan formlara imza attırmak” şeklindeki silahlı terör örgütünün amaçlarına hizmet eden eylemlerinin, silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışmasız bıraklması,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1221, Karar No: 2023/3678, Tarih: 19.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1221 E.  ,  2023/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/1137 E., 2021/1744 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.10.2021 tarihli ve 2021/1137 Esas, 2021/1744 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 13.10.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Aksaray 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5068, Karar No: 2011/5545, Tarih: 25.04.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/5068 E.  ,  2011/5545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit ve yaralmaya teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, aile içi geçimsizlik ve aralarındaki boşanma davası nedeniyle olay günü eşi olan katılanın üzerine elinde tahta kutuyla yürüyerek vurmak isteyip "burada kan çıkacak..." biçimindeki sözler ile tehdit ettiğinin, müşterek çocukları olan tanıklar ... ve ... tarafından aşamalardaki anlatımlarında ısrarlı biçimde tekrarlanmış olması karşısında katılan ile onu doğrulayan tanık anlatımlarının tutarlılığı ve aile içinde cereyan eden bir olayın başkaca hangi kanıtlarla kanıtlanabileceği yöntemince tartışılmadan, katılanın iddiasının soyut olduğundan, tanıkların da olay tarihinde 17-18 yaşlarında oldukları gözetilmeden yalnızca katılanla birlikte yaşadıklarından söz edilerek yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılanın ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21172, Karar No: 2015/23125, Tarih: 24.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/21172 E.  ,  2015/23125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2015

NUMARASI : 2013/559-2015/31

Davacı, davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine, kesilen ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2. fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden ; davacının eski eşinden 02.05.2003 kesinleşme tarihli ilam ile boşandıktan sonra davalı kuruma başvurarak, ölen babasından dolayı ölüm aylığı almaya başladığı, ihbar üzerine davalı kurum tarafından yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen 29.12.2010 tarihli kontrol memuru raporuna ekli kollukça tutulan tutanakta; davacı ve boşandığı eşi Toki Konutları 4.Bölge ..... ŞANLIURFA adresinde beraber yaşadıklarının tespit edildiği, 21/11/2013 tarihli kolluk araştırmasında; davacının eski eşi Halil'in halen Kurtuluş mahallesinde bulunan adreste kendi ailesi ile birlikte ikamet ettiği, şahısların yaklaşık olarak 10 yıl önce boşandıkları ve bir daha bir araya gelmedikleri, yeniden evlenerek veya nikahsız olarak birlikte yaşamadıklarının belirtildiği, davacının Batıkent 8004. ......adresinde 08.05.2008 başlangıç tarihli su aboneliği olduğu, davacının boşandığı eşi İ.H...D...18.02.2010 başlangıç tarihli Akabe Konutları TOKİ .... adresinde Türk Telekom ADSL aboneliği olduğu, dosyada bulunan seçmen kayıtlarından davacı ile boşandığı eşinin seçimlerde farklı adreslerde oy kullandıkları, nüfus kayıtlarından boşanmadan sonra ikamet adreslerinin farklı olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.