muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/34645, Karar No: 2017/2863, Tarih: 12.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/34645 E.  ,  2017/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, Erteleme, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın durakta karton kutu başında bekler vaziyette durmasından şüphelenilerek yapılan kontrolde 16 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda; sanığın mahkemedeki savunmasında dava konusu sigaraları kişisel kullanım için bulundurduğunu ifade etmesi karşısında, yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve kolluk beyanının hükme esas alınamayacağı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK. 58. maddeye göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK'nun 58 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2- 24/11/2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13655, Karar No: 2019/1655, Tarih: 07.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/13655 E.  ,  2019/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15/01/2018 tarihli ve 2017/8426 Esas - 2018/85 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 15.01.2018 tarihli onama ilamında her ne kadar tebliğ memurunun imzasının tebliğ mazbatasında bulunmadığı yönünde açıklama yapılmış ise de bu husus maddi hataya müstenit olup, tebliğ mazbatasında tebliğ memurunun imzası bulunmakla birlikte TK'nun 21/1. maddesi nazara alındığında tebliğ mazbatasında beyanı alınan komşunun imzasının alınması ya da imzadan imtina ettiğinin şerh düşülmesi zorunlu olup bu zorunluluğa riayet edilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında istek yerinde görülmediği gibi, HUMK'nin 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından karar düzeltme isteminin İİK'nin 366. ve HUMK'nin 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 370,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 92,50 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 07/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13156, Karar No: 2010/8303, Tarih: 13.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13156 E.  ,  2010/8303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Asliye 14.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 14.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2008 tarih ve 2006/293-2008/118 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.07.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ...gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının davacıların oğlu olup, tarafların ve dava dışı ... ve ... ’ün ortağı olduğu dava dışı ... Kolektif Şirketi’nde bulunan hisselerinin 17.01.2000 tarihli sözleşme ile ... ve ...’e devredildiğini, şirket malvarlığının taksim edilip tarafların sulh olduklarını, sözleşme ekinde sayılan 22 kalem makinenin taraflara ait olduğunun kararlaştırılmasına rağmen, davalının 01.03.2000 tarihinden beri kendi işyerinde kullandığını, bu 22 makinenin %60’ının davacılara, %20’sinin davalıya ait olduğunu, davacılara düşen bölümün değerinin tahminen 80.000 YTL olduğunu, sözleşmenin 8 nci maddesinde yer alan kıstaslara göre 5 yıllık kira bedelinin tahmini olarak 54.000 DM ve tahmini 45.137 YTL olduğunu, davacı ...’in lehdarı olduğu 24.000 DM’ bedelli bononun borçlusu ... ’ten icra aracılığı ile tahsil edilen parayı davalının avukattan teslim almasına rağmen %60’ını davacılara ödemediğini, bunun TL karşılığının 12.300 YTL yaptığını, aracın satış bedeli olan 26.500 DM’nın tamamını davalının aldığını ve davacılara düşen 13.260 YTL’nın ödenmediğini, ihtarname ile davalıdan toplam 250.697 YTL talep edildiğini ileri sürerek şimdilik 20.000 YTL alacağın, ıslah ile 197.276,00 YTL daha alacağın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 2 nci maddesi uyarınca makinelerin tüm hissedarlar arasında paylaşıldığını ve hissedarlarca teslim alındığını, davacılardan ...’in lehdarı olduğu senet bedelinin davacılara ödediğini, aracı, malikleri olan ... ve ...’in sattığını, araçtan kendisine düşen hissenin dahi ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 2 nci maddesi uyarınca makinelerin tüm hissedarlar arasında paylaşıldığını ve hissedarlarca teslim alındığını, davacılardan ...’in lehdarı olduğu senet bedelinin davacılara ödediğini, aracı, malikleri olan ... ve ...’in sattığını, araçtan kendisine düşen hissenin dahi ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna ve 17.01.2000 tarihli sözleşmeye göre, sözleşmede belirtilen 22 kalem makine ve teçhizatın taraflara ait olduğu, bunların bedelinin 319.710 YTL olduğu, 5 kalem teçhizatın yerinde bulunmadığı, davacıların bedelini istedikleri aracın satışını ... ve ...’un yapması nedeniyle hesaplamaya dahil edilmediği, davacıların %60 hissesine isabet eden makine bedelini, kira bedelini, tahsil edilen senet bedelini talepte hakkı bulunduğu gerekçesiyle, ıslah edilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, dava dışı kollektif şirketin ortaklarından olan tarafların, dava dışı iki ortağa hisselerinin devrine ve şirket mal varlığının (44 adet makine ve teçhizatların) yarısının (22 adedinin) hisseleri devreden taraflara bırakılmasına ve bu kısmın (22 adedinin) taraflar arasında (davacılara %30’ar, davalıya %40 olarak) paylaşımına yönelik sözleşmeye dayalı olarak; makine ve teçhizatın değerinin ve bunların kira bedelinin, ayrıca sözleşmede geçen bononun tahsili neticesinde sözleşme uyarınca kararlaştırılan kısmın ve sözleşmede geçen araçların satış bedelinden davacılara düşen bölümün tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı yan, dava konusu makine ve teçhizatların davacılardan ...’in davalıya verdiği vekaletnameye dayalı olarak dava dışı ... Ofset Ltd.Şti.’ne satıldığını, bu nedenle bunların bedelinin ve kira bedelinin istenemeyeceğini savunmuş ve bilirkişi raporuna bu yönde itiraz etmiş, ek raporda bu satışın muvazaalı olduğu sonucuna varılmış, ek rapora tekrar davalı yanca itiraz edilmiş, varılan bu sonucun doğru olmadığı savunulmuş, davacılar vekili de, 27.12.2007 tarihli dilekçede, vekaletnamede satış yetkisi bulunmadığını, kaldı ki satış bedelinin de davacılara ödenmediğini ileri sürmüş ise de, mahkemece savunmanın ve iddianın bu yönleri ve ek rapor değerlendirilip tartışılmamış, ek rapora itiraz üzerinde durulmamış, asıl raporun gerekçede özetinin yapılması ile yetinilmiş olup, hükmün makine ve teçhizatların değerinin ve kira bedelinin tahsili kalemleri yönünden eksik incelemeye dayalı olması nedeniyle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Bu iki işlem yönünden kabule göre ise, makine ve teçhizatların değeri ile kira bedeli konusunda bu makine ve teçhizatların yaşını, modelini, menşeini, yıpranma durumunu, bilen ilgili sektörden uzman bir bilirkişinin de bilirkişi kuruluna dahil edilmesi gerekirken, avukat ve mali müşavir bilirkişilerin oluşturduğu bilirkişi kurulunun değer ve kira bedeline ilişkin görüşünün hükme dayanak yapılması doğru olmadığı gibi, kira bedelinin davalının ve eşinin ortağı olduğu ... Ofset Ltd.Şti.’nde yapılan keşif ile varlığı saptanan 37 parça makine ve teçhizatın kira bedeli mi, yoksa davacılara sözleşmenin 2 nci maddesinde %30’ar olarak isabet eden makine ve teçhizatın kira bedeli mi olduğunu açıklamayan rapora itibar edilmesi de eksik incelemeye dayalıdır. Öte yandan, 22 parça makine ve teçhizatın toplam %60’ının davacılara, %40’ının davalıya ait olduğu sözleşmenin 2 nci maddesinde kararlaştırıldığı ve davacılar talebi de makine ve teçhizatın bedeli ve kira bedeli istemleri bakımından bu şekilde oluşturulduğu halde, davalının da ortağı olduğu işyerinde varlığı saptanan 37 parça makine ve teçhizatın değerinin %60’ının hüküm altına alınması da keza yine kabul şekli bakımından doğru olmamıştır.

3- Tahsil edilen bono bedelinin %60’ının davacılara ödenmediği iddiasına karşılık davalı vekili, davacılara ödeme yapıldığını savunmuş ise de, bu savunmasını kanıtlayamamıştır. Davalı yan, yanıtta “tüm yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davalıya, davacılara yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, gerektiğinde davacılara yemin eda ettirilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

4- Araçların satış bedelini davacıların hak etmediği sonucuna varıldığına göre, bu istek kaleminin reddi gerekirken, diğer 3 kalem için yapılan ıslah isteminin kabulü suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi nedeniyle, anılan bu istek kalemi hakkında hüküm fıkrasında olumlu ya da olumsuz bir karar tesis edilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21255, Karar No: 2012/21581, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21255 E.  ,  2012/21581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, yol bedeli, yemek ücreti ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, yol ve yemek bedellerini ücretinden haksız şekilde kesildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... Mühendislik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili davacı ile müvekkili arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Dağıtım Anonim Şirketi vekili, davacı ile müvekkili arasında iş akdi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten sayaç okuma ihalesini alan diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiği, davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davacı sayaç okuma işçisi olarak görev yapmakta olup, davalı işveren sayaç okuma işinde fazla çalışma yapılmadığını ileri sürmektedir. Davacı tanıkları ... ve ... sayaç okuma işçilerinin sabah saat 07.00'da çalışmaya başladıklarını, akşam gün batımına kadar çalıştıklarını, kışın saat 16.00'da, yazın ise saat 20.00'da çalışmanın sona erdiğini beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının günde üç, haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıklarının yaz-kış aylarında farklı şekilde çalışma yapıldığına ilişkin beyanlarının dikkate alınmaması ve fazla çalışma süresinin belirlenmesi açısından davalı işverenlik kayıtları celp edilmeden karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece davalı işverenin evrakları üzerinde inceleme yapılmalı ve kayıtlarla tespit edilen çalışma süreleri ile tanık beyanları bir arada değerlendirilerek haftalık çalışma süresi belirlenmelidir. Eksik inceleme dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3083, Karar No: 2022/12930, Tarih: 21.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3083 E.  ,  2022/12930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

I- Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 14.02.2013 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

III- Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen düşme kararları ile 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 26.12.2021 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/288, Karar No: 2007/882, Tarih: 05.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/288 E.  ,  2007/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.7.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 1.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, toplam üç adet tapu kaydında soyadının ve baba adının düzeltilmesini istemiş, davalı taraf usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara gelmemiş ve cevap da vermemiştir.

Mahkeme davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar vermiştir. Hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava tapuda isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

I- Davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

II- Yargılamanın bitirildiği 1.6.2006 günlü oturumuna hiç kimse gelmemiştir. Her ne kadar mahkemece, davacı vekili tarafından verilen dilekçenin okunup dosyasına konduğu hususu zapta geçirilmiş ve duruşmada bir davacı tanığı dinlenmiş ise de, davacı vekili için 1.6.2006 günlü duruşmaya ilişkin bir mazeret dilekçesine dosya içinde rastlanılmamıştır. Kısa kararın tefhimine ilişkin son satırda en son oturumun tarafların yokluğunda karar verildiği açıkça yazılıdır.

Bu durumda, taraflardan hiçbirinin duruşmaya gelmediği ve mazeret de bldirmediği anlaşıldığına göre, mahkemece HUMK.nun 409.madde hükmü uyarınca işlem yapmak gerekirken esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda I.bentte yazılı nedenlerle davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

II.bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 5.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14061, Karar No: 2014/16824, Tarih: 09.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/14061 E.  ,  2014/16824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2013/64-2013/380

Davacı B.. B.. vekili Avukat G. B..D. tarafından, davalı A.. A.. aleyhine 19/02/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödenen tazminatın iadesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş, karar; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının Mersin ili arama ve kurtarma ekibinde arama kurtarma teknisyeni olarak çalıştığını, 2009 yılı Nisan ayından 2010 yılı Nisan ayına kadar kendisine kurbağa adam tazminatı ödendiğini, ne var ki, davalının söz konusu tazminatı alma koşullarının bulunmadığı belirlendiğinden yersiz ödenen 11.768,10 TL tazminatının iadesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, cevap dilekçesi ile zamanaşımı definde bulunmuş, esas yönden de davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı tarafından davacı idarenin tazminatın ödenmemesi yönünde aldığı kararın iptali için idare mahkemesinde açılan davanın reddedildiği, dolayısıyla davalının kurbağa adam tazminatı alma şartlarını taşımadığı kabul edilerek yersiz ödenen tazminatın iadesine karar verilmiştir.

Zamanaşımı defi, bir hakkın istenebilirliğini önlediği için öncelikle ve ön sorun olarak çözümlenmesi, zamanaşımının gerçekleştiğinin anlaşılması halinde işin esasına girilmeden davanın sonuçlandırılması gerekir. Nitekim 6100 sayılı HMK 142. maddesinde “Ön inceleme duruşması tamamlandıktan sonra, hâkim tahkikata başlamadan önce, hak düşürücü süreler ile zamanaşımı hakkındaki itiraz ve def'ileri inceleyerek karara bağlar.” hükmü düzenlenmiştir.

Yerel mahkemece, davalının zamanaşımı defi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmeden işin esası hakkında hüküm tesis edilmiş olması doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.09/12/2014