muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1764, Karar No: 2011/2134, Tarih: 04.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1764 E.  ,  2011/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davaya konu 129 ada 43 parsel sayılı 4299,60 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının kabulüne, dava konusu taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, dayanılan kayıtların dava ve temyize konu taşınmazlara ait olduğunu ispatlayamamıştır. Öte yandan dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Dava konusu taşınmazın sınırında bulunan ve mera olarak sınırlandırılan komşu taşınmaz arasında ayırıcı unsur olarak doğal ya da yapay bir sınır bulunmadığından davaya konu taşınmazın meraya elatılarak kazanıldığının kabulü gerekir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tarafların temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davalı ...'dan alınmasına, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17773, Karar No: 2017/8598, Tarih: 31.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17773 E.  ,  2017/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket tarafından faturalarda haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, PSH, iletim, sayaç okuma ve dağıtım bedeli tahakkuk ettirildiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacıdan haksız tahsil edilen bedellere ilişkin, bedellerin bilirkişi marifetiyle tespiti ile, tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere şimdilik 1.000,00TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 22.04.2016 tarihli dilekçe ile talebini 47.473,14 TL'ye arttırmıştır.

Davalı özetle; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 46.614,55 TL'nin 625,00 TL'si için 12/02/2015 dava tarihinden, 45.89,55 TL'si için 22/04/2016 ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım gibi bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 46.614,55 TL'nin 625,00 TL'si için 12/02/2015 dava tarihinden, 45.89,55 TL'si için 22/04/2016 ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım gibi bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9410, Karar No: 2012/12774, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9410 E.  ,  2012/12774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki basit yaralama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının mağazasından bir adet genç odası takımı satın aldığını, kapalı kutu ürün istemesine rağmen teşhir ürünün teslim edildiğini, üründe deformeler olduğunu, çizikler bulunduğunu, mağazaya gittiğinde teşhir ürünün yerinde olmadığını gördüğünü belirterek, ürünün yenisi ile değiştirilmesini veya bedelinin iadesine karar verilmesini, talep etmiştir.

Davalı, firmanın dava dışı ...’e ait olduğunu, kendisine husumet düşmeyeceğini, ayrıca ürünün ayıplı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı satın aldığı ürünle ilgili olarak davalıya yetkili ve sahibi olduğu gerekçesiyle dava açmış ve ürünün yenisi ile değiştirilmesini veya bedelinin iadesini talep etmiştir. Davalı ise, işyerinin kendisine ait olmadığını savunarak husumet itirazında bulunmuştur. Dosya içerine getirtilen ... yeri açma ve çalıştırma ruhsatı, vergi levhasından da anlaşılacağı üzere işyeri davalıya ait değildir. Davacıya bu davasına konu ürünü davalıdan aldığını ispat edememiştir. Bu durumda davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20243, Karar No: 2013/29745, Tarih: 24.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/20243 E.  ,  2013/29745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ihale alıcısının, KDV'nin %1 oranında alınması gerekirken %18 olarak talep edildiğini belirterek işlemin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 1. maddesinde, “Türkiye’de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir.”hükmü yer almaktadır. Aynı kanunun 1. maddesinin (d) bendinde ‘müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış 15 ve 48 seri nolu Katma Değer Vergisi genel tebliğlerinin müzayede mahallinde yapılan satışları düzenleyen bölümünde cebri icra, izaleyi şuyu, ipoteğin paraya çevrilmesi ve tasfiye nedenlerle müzayede mahallerinde yapılan açık artırma, pazarlık ve diğer şekillerdeki satışların katma değer vergisine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Yasa maddesi ve uygulamaya ilişkin tebliğler birlikte değerlendirildiğinde müzayede mahallerinde yapılan aleni ve özel satışlar ile cebri satışların ticari olup olmadığına bakılmaksızın katma değer vergisine tabi olması gerekmektedir. Yüksek Mahkeme olan Danıştay’ın kararları da bu yöndedir. Uygulamada cebri icra satışlarında katma değer vergisi alınmakta olup, Katma Değer Vergisi Kanununda cebri icra ile ilgili özel bir düzenleme mevcut değildir. Cebri icradaki katma değer vergisi alımı Katma Değer Vergisi Kanununun 1/3-d bendi uyarınca yapılmaktadır.

Mal ve hizmetlere uygulanacak katma değer vergisi oranları, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 28.maddesine dayanılarak hazırlanan 30/12/2007 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 24/12/2007 tarih ve 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesinde belirlenmiştir. Sözkonusu maddeye, 01/01/2013 tarihinde yürürlüğe giren 24/12/2012 tarih ve 2012/4116 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Kararın 7.maddesi ile eklenen 6.fıkra uyarınca; (I) sayılı listenin 11.sırasında yer alan net alanı 150 m2 kareye kadar konutlardan; 10/07/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu kapsamındaki büyükşehirlerde (16/05/2012 tarihli ve 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun kapsamında rezerv yapı alanı ve riskli alan olarak belirlenen yerler ile riskli yapıların bulunduğu yerler hariç), lüks veya birinci sınıf inşaat olarak yapılan ve ruhsatın sonradan revize edilip inşaat kalitesinin yükseltilmesi hali de dahil olmak üzere, yapı ruhsatının alındığı tarihte, üzerine yapıldığı arsanın 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 29.maddesine istinaden tespit edilen arsa birim metrekare vergi değeri;

a-Beşyüz Türk Lirası ile bin Türk Lirası (bin Türk Lirası hariç) arasında olan konutların tesliminde bu maddenin birinci fıkrasının (c)bendinde belirtilen vergi oranı,(%8)

b-Bin Türk Lirası ve üzerinde olan konutların tesliminde bu maddenin birinci fıkrasının (a)bendinde belirtilen vergi oranı (%18) uygulanır.

2012/4116 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Kararın yürürlüğe ilişkin 12.maddesinde, 2007/13033 sayılı kararın birinci maddesine eklenen altıncı fıkrayı düzenleyen 7.maddesinin “yapı ruhsatı 01/01/2013 tarihinden itibaren alınan konut inşaatı projeleri ile kamu kurum ve kuruluşları ile bunların iştirakleri tarafından ihalesi bu tarihten itibaren yapılacak konut inşaatı projelerine ilişkin konut teslimlerine uygulanmak üzere” 01/01/2013 tarihinde yürürlüğe gireceği hüküm altına alınmıştır. Burada sözedilen, konutların ilk yapım aşamasındaki teslimler olup, daha sonraki teslimlerde vergiyi doğuran olayın meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte olan yasal düzenleme uygulanacaktır.

Katma Değer Vergisi Kanunu’na göre, katma değer vergisine tabi olan müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışlar, memurlukça açık artırma usulü ile yapılmaktadır. Satışın yapıldığı yer, müzayede mahalli durumundadır. Verginin alınması için, satış nerede yapılırsa yapılsın açık artırma ile yapılması yeterlidir. Satışın yapılması ile vergiyi doğuran olay meydana gelmekle, kesin satış bedeli de verginin matrahını teşkil etmektedir. Satış kesinleşmeden, katma değer vergisi borcunu ödeme yükümlülüğü doğmaz.

Somut olayda, şikayete konu ihale, yukarıda açıklanan 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesine eklenen altıncı fıkranın yürürlük tarihinden sonra 11/03/2013 tarihinde yapılmış olup, ödenecek katma değer vergisi oranı da bu fıkra hükmü kapsamında belirlenecektir.

O halde, mahkemece,  2012/4116 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Karar ile 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesine eklenen altıncı fıkrada belirlenen kriterler göre ilgili kurumlardan sorulmak suretiyle ihale konusu taşınmaz hakkında uygulanacak katma değer vergisi oranının tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1674, Karar No: 2017/3307, Tarih: 01.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1674 E.  ,  2017/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 26/06/2014 gün ve 2014/188 - 2014/196 sayılı kararı onayan Daire'nin 06/10/2015 gün ve 2015/9826 - 2015/9967 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacı müvekkilinin boya sektöründe faaliyet gösteren şirket olduğunu, davalının 06/04/2006-15/07/2010 tarihinde kalite kontrol laboratuarında teknisyen olarak çalıştığını, davalının istifa etmek sureti ile ihbar öneline uymadan ve hiçbir gerekçe göstermeden iş yerinden ayrıldığını ve rakip firmalarda işe başladığını, davalının müvekkilinin tüm ticari bilgi ve sırlarını rakip firmada kullanmak suretiyle müvekkilini mağdur ettiğini ileri sürerek, 13.764,00 TL cezai şartın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile davalı işçinin görevi nazara alındığında işçinin müşterileri tanıma veya üretim sırları hakkında bilgi edinme imkânının olmamasına ve davalı işçinin edindiği bilgileri kullanmasının işverenin zararına sebep olacak nitelikte olduğunun ispatlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 7,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2631, Karar No: 2021/14145, Tarih: 22.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2631 E.  ,  2021/14145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müdahil ...'nun, Mavişehir'de ... Konut Kooperatifinin müteahhidi olduğu, kooperatifin bir takım taşeronluk işlerini ... Taş Ltd. Şti ortaklarının sanık ...'e verdiği, yapılan iş nedeni ile müdahil ...'nın, ...'e 250.000 TL borcu kaldığı, sanık ...'in alacağı için müdahil ...'dan cari mutabakat tutanağını imzalamasını istediği, ...'nun da cari mutabakat tutanağını imzalamadığı ve avukatı ile görüşeceğini, daha sonra imzalayacağını beyan ettiği, sanık ...'in, ...'dan alacağını tahsil etmek için ...'dan sanık ... ile ...'u ...'dan ...'e getirttiği, sokakta sanıkların üçünün birlikte beklemeye başladıkları, bu sırada müdahil ...'nun olay yerine geldiği, ağız münakaşasına başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü kavga sırasında sanıklar ... ile ...'in birlikte yumrukla müdahile vurarak ''hayati tehlike geçirmeyerek hafif nitelikte'' yaraladıkları, ayrıca sanıkların kızını kaçıracaklarını söyleyerek müdahil ...'yı ölüm ile tehdit ettikleri iddia olunan olayda; sanıkların eyleminin hukuki bir alacağın tahsili amacıyla yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11388, Karar No: 2010/15518, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11388 E.  ,  2010/15518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ... ile davalı ... aralarındaki bağımsız bölümde beslenen köpeğin verdiği rahatsızlık önlenerek siteden uzaklaştırılması davasına dair Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 25.12.2009 günlü ve 2009/521-1149 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 01.07.2010 günlü ve 2010/3447-10012 sayılı ilama karşı, davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında ve benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 172,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9069, Karar No: 2024/19284, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9069 E.  ,  2024/19284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.03.2024

SAYISI : 2020/279 E., 2020/496 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 01.03.2024 tarihli ve 2020/279 Esas, 2020/496 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.