muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11639, Karar No: 2013/9748, Tarih: 21.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/11639 E.  ,  2013/9748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendiğinde;

2-Şikayet eden borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; 6111 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 25.02.2011 tarihinden itibaren kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan alacağa dayalı başlatılan takiplerde, idarenin mal hak ve alacakları haciz edilemeyeceğinden, yapılan haciz işlemlerinin iptali ile haciz konulan Banka hesabındaki paranın vergi geliri olduğundan 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesine göre haciz edilemeyeceğinden hacizlerin kaldırılmasını ve ilamın kesinleşmeden takibe konması nedeniyle de takibin iptalini istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı, bu yasal düzenlemenin Anayasa Mahkemesi'nce 22.02.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 01.11.2012 tarihli karar ile iptal edildiği ancak bu kararın 6 ay sonra (22.08.2013) yürürlüğe gireceğinden, somut olayda anılan yasal düzenleme uygulanacağından şikayetin kabulüne, icra dosyasında uygulanan haciz işlemlerinin iptaline karar verilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlu aleyhinde AYM'nin iptal karar tarihinden (01.11.2012) sonra haciz işlemleri uygulanmıştır. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve halen yürürlükte bulunan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre, alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi de bulunmadığından, kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda borçlu aleyhinde haciz uygulanması anılan yasal çerçevede hukuka uygun olup, borçlunun 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesi hükmüne dayanarak banka hesabındaki paranın vergi geliri olduğu yönündeki şikayetinin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yerine, yazılı gerekçelerle kabulüne ve haciz işlemlerinin kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 21.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2620, Karar No: 2012/5726, Tarih: 16.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2620 E.  ,  2012/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, davacının 573 parsel sayılı taşınmazda hissesine isabet eden kısımdaki ağaçların bir bölümünü davalının haksız olarak söktüğünü ve aynı bölümü haksız biçimde kullandığını ileri sürerek, müdahalesinin menine ve 8.000.00.-TL zararın davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının dava konusu taşınmazın bir kısmını satın aldığını, satılan yerin eksik olması nedeniyle taşınmazdaki 8000 m2 alanı da kendi yerine kattığını, bu yerdeki ağaçların köklerini söktüğünü, ağaç köklerinin ekonomik değerinin olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Yargılama aşamasında davalının taşınmazdaki payını devretmesiyle meni müdahale açısından dava konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına, tazminat istemi yönünden davanın kabulüyle 8.000.00.-TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin mahkeme kararı Dairece, davalı tarafından ağaçların kesilmesi suretiyle verilen toplam zararın hepsine değil davacının payı oranında tazminata hükmedilmesi gerektiğine değinilerek bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüyle davacının payına tekabül eden 892,70.-TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu,düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22748, Karar No: 2022/8403, Tarih: 26.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22748 E.  ,  2022/8403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 09.09.2021 tarihinde verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz ettiği; 5235 sayılı Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07/11/2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20/07/2016 tarihinde göreve başlaması, ilk derece mahkemesi mahkumiyet hükmünün 18.05.2004 tarihinde verilmesi karşısında, anılan hükme ilişkin temyiz isteminin reddine dair 09.09.2021 tarihli ek kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

18/05/2004 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 07.09.2021 tarihinde hükümlünün temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 09.09.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 26/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12963, Karar No: 2016/1608, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12963 E.  ,  2016/1608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal etme ve hırsızlık suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2015/53 esas, 2015/111 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 19/06/2015 tarihli ve 2015/613-443 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/07/2015 tarihli ve 2015/808 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

.(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/10/2015 gün ve 94660652-105-34-11510-2015-21131/67434 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/07/2015 tarihli ve 2015/808 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3250, Karar No: 2014/2192, Tarih: 13.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3250 E.  ,  2014/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2010/136-2012/1379

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar 1- Çankaya Belediye Başkanlığı ile 2- Çankaya İmar Belde Gerek Proje İnş. Malz. Müt. San. Tic. A. Ş. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı belediyenin Ahlatlıbel parkında bakım, sulama ve temizlik işlerinde çalıştığını, sigorta primlerinin Aralık/2006'ya kadar Çankaya İmar Şirketi tarafından, Ocak/2007'den Eylül/2009'a kadar ise Çankaya Belediyesi Gençlik Spor Kulübü tarafından yatırıldığını, Mayıs/2009 tarihinde yeni belediye başkanının isteği üzerine, diğer çalışanlarla birlikte işten çıkarıldığını, yeniden işe alınma umuduyla hazır beklemesine rağmen çağrılmadığını, tazminatları ile işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Çankaya Belediye Başkanlığı vekili; husumet itirazında bulunduklarını, davacının, davalı Belediye'nin çalışanı olmadığını ve herhangi bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Çankaya İmar Şirketi vekili; davacının ödenmemiş herhangi bir ücret alacağının bulunmadığını, davalı şirkette çalıştığı süre açısından kıdem tazminatı da talep edemeyeceğini, iddia ettiği gibi fazla çalışmasının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Ç.. İ..ne 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligatın yapılmış, ancak davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalılardan Çankaya İmar A.Ş. ve Çankaya Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının yaptığı iş uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi, Belediyenin Ahlatlıbel parkında bakım, sulama ve temizlik işlerinde çalıştığını iddia etmektedir. Bilirkişi raporunda davacı şahitlerinin beyanı esas alınarak davacının güvenlik görevlisi olarak yirmidört saat çalışıp yirmidört saat dinlenme esasına göre çalıştığı kabul edilerek talep ettiği alacaklar hesaplanmış, mahkemece sözkonusu bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmiştir. Davacının işyerindeki görev ve unvanı gerekirse şirket kayıtlarından bilirkişi aracılığı ile araştırılarak bulunacak sonuca göre talep ettiği alacakların hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5192, Karar No: 2018/12434, Tarih: 27.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5192 E.  ,  2018/12434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında cezai sorumluluğun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından şirket kuruluş ve işleyişine ilişkin belgeler getirtilerek, fiilin birlikte işlenmediğinin anlaşılması halinde, temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da dikkate alınarak suçun oluşumundaki temsilci tespit edilip suçun oluştuğu tarih itibariyle şirket yetkilisi veya yetkililerinin kim olduğu hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafiisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/187, Karar No: 2015/445, Tarih: 16.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/187 E.  ,  2015/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sayaç harici ayrı tesisattan su bağlamak eylemi iddiası ile ... hakkında, ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 35. maddesi uyarınca 694,00 Türk lirası kaçak su bedelinin tahsiline dair ... Su ve Kanalizasyon İdaresi (GASKİ) Genel Müdürlüğü Abone İşleri Dairesi Başkanlığı Kaçak Kontrol Şube Müdürlüğünün 06/02/2014 tarihli ve A/074777 sayılı tutanağına yönelik itirazın kabulü ile İdarî para cezasının iptaline ilişkin ... . Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/519 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 13.01.2015 gün ve 2643 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2015 gün ve KYB. 2015/23828 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 17/2. maddesi gereğince İdarî para cezası, kanunda alt ve üst sınırı gösterilmek suretiyle de belirlenebilir. Bu durumda, idari para cezasının miktarı belirlenirken işlenen kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte göz önünde bulundurulur, hükmüne göre, idari para cezasının Kanunla düzenlenmesi gerektiği, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/1-i maddesi uyarınca, satıcının: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketicinin ise aynı Kanun’un 3/1-k maddesi uyarınca, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi olarak tanımlandığı, oysa eylemin taraflar arasında mal veya hizmet alım ve satımını içeren su ile ilgili olup bunun dışındaki kaçak su için uygulanan bedelin ise mahiyeti itibari ile idari para cezası olmadığı gibi müsnet karşılıksız yararlanma eyleminin ise ceza hukuku açısından suç değil özel hukuk kapsamında haksız fiil niteliğinde olduğu, belirtilen nedenlerle bu bedelin iptali için açılacak davalarda 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 73/1. maddesi uyarınca Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gözetilerek kamu düzenine ilişkin görev kuralları gereğince, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla itiraz eden hakkında davanın esasına ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;