muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/518, Karar No: 2025/1790, Tarih: 20.02.2025

Davalı Sendika vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Sendikanın kurulu olduğu işkolu ile dava konusu işyerinin faaliyet konusunu oluşturan işkolunun farklı olduğunu, işyerinin tescil aşamasında metal işkolunda tescil edildiğini, ancak daha sonra 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 5. maddesindeki süreç işletilmeden basın, yayın ve gazetecilik işkolu olarak değiştirildiğini, işyerinin faaliyet gösterdiği işkolunda kurulu olmayan Sendikaya yetki verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkili Şirket ile dava dışı Şirket arasında organik bağ bulunduğunu, her iki Şirkete ait aynı işkolunda kurulu işyerleri birlikte değerlendirilerek işletme toplu iş sözleşmesi yapma yetkisi verilmesi gerektiğini, davalı Sendika tarafından çoğunluğun sağlanamadığını, Sendikaya zorla üye yapılmış olan işçiler bulunduğunu belirterek davalı Bakanlığın 15.02.2024 tarihli ve 341825 sayılı yetki tespit kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Sendika vekili cevap dilekçesinde; davacının işkoluna ilişkin iddialarının bu davada dinlenilmesinin hukuken mümkün olmadığını, yetki tespitine konu işyerinde; basım teknikleri, makineleri, kimyasalları ve prosesleri kullanılarak baskılı ambalaj üretimi faaliyeti yürütüldüğünü, söz konusu işlerin, İşkolları Yönetmeliği'nde diğer matbaacılık faaliyeti kapsamında müvekkilinin kurulu bulunduğu basın, yayın ve gazetecilik işkolunda yer aldığını, davacı Şirket ve dava dışı Şirketin ayrı birer tüzel kişiliği bulunduğunu, farklı tüzel kişilere ait işyerlerinin işletme kabul edilemeyeceğini, işçilerin zorla Sendika üyesi yapıldığı yolundaki iddianın gerçekle ilgisi bulunmadığını aksine işverence işçilere sendikal baskı yapıldığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; yetki tespit başvuruları karşılanırken, işverenler tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) yapılan işyerlerine ilişkin tescil ve işçi bildirimlerinin esas alındığını, Sendika Yetki Sistemi'ne SGK kayıtlarından otomasyon sistemiyle yansıyan bilgiler doğrultusunda işlem yapıldığını, ilgili Sendikanın adı geçen işyerinde işyeri toplu iş sözleşmesi imzalamak için gerekli olan üye çoğunluğunu sağladığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Sendika vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Sendika vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Sendika vekili temyiz dilekçesinde; davacı işverenin basın, yayın ve gazetecilik işkolunda faaliyet gösterdiğini, 10 yılı aşkın süre önce işyerinin ve işyeri kodunun güncellenmesini talep ettiğini, bu nedenle işyerinin basın, yayın ve gazetecilik işkolunda faaliyet göstermediğine ilişkin itirazlarının dürüst davranma ilkesi ile bağdaşmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Bakanlığın temyiz dilekçesinin reddine karar verildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Kanun'un 41 ve devamı maddeleri kapsamında yetki tespitine itiraz istemine ilişkindir.

1. Türk toplu iş hukukundaki normatif düzenlemelerde işkolu kavramı önemli bir yer tutmaktadır. 6356 sayılı Kanun'un 3. maddesine göre, sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunurlar. İşkolunun belirlenmesi konusunu düzenleyen 6356 sayılı Kanun'un 5. maddesine göre ise, işkolu tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılacaktır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılan tespit ile ilgili kararın Resmî Gazete'de yayımlanmasını müteakip, bu tespite karşı ilgililer, on beş gün içinde dava açabilir. Belirtilen süre hak düşürücüdür. Yine aynı maddenin ikinci fıkrasına göre de; "Yeni bir toplu iş sözleşmesi için yetki süreci başlamış ise işkolu değişikliği tespiti bir sonraki dönem için geçerli olur. İşkolu tespit talebi ve buna ilişkin açılan davalar, yetki işlemlerinde ve yetki tespit davalarında bekletici neden sayılmaz."

İşkolları Yönetmeliği'nin 4/1 hükmü şöyledir:

"Bir işyerinin hangi işkoluna girdiği konusunda anlaşmazlık çıkması hâlinde, ilgililerin başvurusu üzerine, işkolu, o işyerinde yürütülen işin niteliğine göre Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenir. Bakanlık tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 5. maddesine göre kararın yayımından itibaren onbeş gün içinde dava açabilir."

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 11/3 hükmünde yer alan düzenlemeye göre ise "İşveren, örneği Kurumca hazırlanacak işyeri bildirgesini en geç sigortalı çalıştırmaya başladığı tarihte, Kuruma vermekle yükümlüdür."

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 11/3 hükmünde yer alan düzenlemeye göre ise "İşveren, örneği Kurumca hazırlanacak işyeri bildirgesini en geç sigortalı çalıştırmaya başladığı tarihte, Kuruma vermekle yükümlüdür."

Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 27/1 hükmüne göre de "İşyerinde, Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi veya (c) bendi kapsamında sigortalı çalıştıran, sigortalı çalıştırılan bir işyerini devir alan ya da bu nitelikte işyeri kendisine intikal eden işveren, Kanunun 11. maddesinde belirtilen sürelerde vermekle yükümlü olduğu ... işyeri bildirgesini Kuruma e-sigorta ile göndermek zorundadır." Aynı Yönetmelik'in 28/1 hükmüne göre ise "Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince sigortalı çalıştırılan işyerine; Kurumca ‘Mahiyet kodu’, ‘İşkolu kodu’, ‘Ünite kodu’, ‘Sıra numarası’, ‘İl kodu’, ‘İlçe kodu’ ve ‘Kontrol numarası’nı ihtiva eden bir işyeri sicil numarası verilir ve bu numara işverene tebliğ edilir."

İşkolu kodu ise Yönetmelik'in 28/1-(b) hükmünde "Yapılan işin Ek-12’de yer alan İşkolu Kodu Listesine göre hangi iş koluna girdiğini belirtmeye yönelik olup dört hane rakamdan ibarettir." şeklinde tanımlanmıştır. Bu noktada şu hususu belirtmek gerekir ki Yönetmelik'in ilk hâlinde işkolu kodu "Yapılan işin Kısa Vadeli Sigorta Kolları Prim Tarifesine göre hangi iş koluna girdiğini belirtmeye yönelik olup dört hane rakamdan ibarettir." şeklinde tanımlanmış iken, 21.08.2013 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan değişiklik ile tanım yukarıda belirtildiği şekilde değiştirilmiştir.

Ayrıntılı olarak belirtilen mevzuat hükümlerine göre öncelikle tescil aşamasında işyerinin yer aldığı işkolu ve işkolu kodu belirlenir ve işverene tebliğ edilir. İşyerinin tescil edildiği işkoluna, işverenin, sendikaların yahut ilgililerin itirazı olması durumunda, Bakanlığa müracaat edilmelidir. Bu aşamada Bakanlık tarafından yapılması gereken ise işyerinin girdiği işkolunun tespit edilerek bu tespiti Resmî Gazete'de yayımlamaktan ibarettir. İlgililer tarafından itiraz vâki olmaz ise işkolu tespiti bu aşamada kesinleşir. Tarafların bu tespite de itirazı olması durumunda ise işkolu tespit kararının iptali için dava açılmalıdır. Kuşkusuz bu ihtimalde yargı kararı ile işyerinin girdiği işkolu kesin olarak belirlenecektir.

Bu noktada belirtmek gerekir ki tescil aşamasında bir işyerinin girdiği işkolu tespit edildikten sonra, bu işkolu ancak yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen usule riayet ile değiştirilebilir. Bir başka ifadeyle, işyerinin tescil edildiği işkolu, idari başvuru yoluyla işkolu kodunun değiştirilmesi suretiyle değiştirilemez ve bu anlamda olmak üzere işkolu kodunun değiştirilmiş olması, işkolunun da buna bağlı olarak değişeceği sonucunu ortaya çıkarmaz.

Bu noktada belirtmek gerekir ki tescil aşamasında bir işyerinin girdiği işkolu tespit edildikten sonra, bu işkolu ancak yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen usule riayet ile değiştirilebilir. Bir başka ifadeyle, işyerinin tescil edildiği işkolu, idari başvuru yoluyla işkolu kodunun değiştirilmesi suretiyle değiştirilemez ve bu anlamda olmak üzere işkolu kodunun değiştirilmiş olması, işkolunun da buna bağlı olarak değişeceği sonucunu ortaya çıkarmaz.

Bu hususlar yanında yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen usule riayet edilmeksizin ... tarafından da bir işyerinin dâhil olduğu işkolu resen değiştirilemez (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 20.05.2021 tarihli ve 2021/2201 Esas, 2021/9345 Karar sayılı kararı).

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) "Dürüst Davranma" kenar başlıklı 2. maddesi "Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz." şeklinde düzenlenmiştir.

Bir hakkın dürüstlük kuralına aykırı olarak kullanılması suretiyle başkasına bir zarar verilmesi, hakkın kötüye kullanımını oluşturur. 4721 sayılı Kanun’un 2/1 hükmü herkesin haklarını, toplumda geçerli doğruluk, dürüstlük ve iş ilişkilerinin gerektirdiği karşılıklı güven anlayışına uygun olarak kullanmasını emreder. Hakkın kullanımı ölçütünü 4721 sayılı Kanun’a göre dürüstlük kuralları verir. Bunun yanında ayrıca hak sahibinin başkasını ızrar kastıyla hareket etmiş olup olmadığını araştırmaya gerek yoktur. Önemli olan başkasına zarar vermek kastı değil; hakkın dürüstlük kurallarına aykırı olarak kullanılması sonucunda başkasının zarar görmüş olmasıdır.

Hakkın kötüye kullanılıp kullanılmadığı, dürüstlük kurallarına aykırı davranılıp davranılmadığı ile ilgili olduğuna göre dürüstlük kuralının da kısaca açıklanmasında fayda vardır. Dürüst davranma, "Bir hak sahibinin hakkını kullanırken veya bir borçlunun borcunu yerine getirirken iyi ve doğru hareket etmesi yani dürüst, namuskar, makul, fiilinin neticesini bilen, orta zekalı her insanın benzer hadiselerde takip edecek olduğu yolda hareket etmesi" anlamındadır. O hâlde bir hak sahibi hakkını kullanırken veya bir borçlu borcunu yerine getirirken, belirtilen ilkelere uygun hareket etmek durumundadır; aksi hâlde, haklarını kötüye kullandıkları sonucuna varılabilecektir.

Objektif iyiniyet olarak da tanımlanan ve dürüstlük kuralını düzenleyen 4721 sayılı Kanun’un 2. maddesi, bütün hakların kullanılmasında dürüstlük kuralı çerçevesinde hareket edileceğini ve bir kimsenin başkasını zararlandırmak ya da güç duruma sokmak amacıyla haklarını kötüye kullanmasını kanunun korumayacağını belirtmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen, hakkın kötüye kullanılması yasağı kuralının amacı, hâkime özel ve istisnai hâllerde (adalete uygun düşecek şekilde) hüküm verme olanağını sağlamaktadır.

Bir hakkın kullanılmasının açıkça adaletsizlik oluşturduğu, gerçek hakkın tanınması ve bireyin korunması için tüm hukuki yolların kapalı bulunduğu zorunluluk hâllerinde, 4721 sayılı Kanun’un 2. maddesi uygulama alanı bulur ve olağanüstü bir imkan sağlar; haksızlığı düzeltici, kanundaki kuralları tamamlayıcı fonksiyonunu yerine getirir ( İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 25.01.1984 tarihli ve 1983/3 Esas, 1984/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Diğer taraftan, kullanılan hak soyut değil somut olaylara dayanmalıdır. Eğer bir olayda, objektif iyiniyet kurallarına aykırılık varsa, burada hakkın kötüye kullanımı söz konusudur. Objektif iyiniyet kurallarını, her olayda geçerli kabul edilebilecek bir ölçü bulmak mümkün değildir. Hak sahibinin hakkını kullanmada iyi ya da kötüniyetli olduğunu saptamak kullananın iç dünyası ile ilgili olduğundan bunu belirlemek oldukça güçtür. Dolayısıyla her somut olayda, iyiniyet kurallarına aykırılığın olup olmadığının kendi şartları içerisinde değerlendirilmesi gerekir.

Kuşkusuz hakkın kötüye kullanımının söz konusu olması durumunda, herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğundan, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeninin korumayacağı ve evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı ilkesi iş hukuku alanında da göz önünde bulundurularak, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu ele alındığında; davacı işverence yetki tespitine konu işyerinin metal işkolunda tescil edildiği, işyerinin işkolunun 6356 sayılı Kanun'un 5. maddesinde belirtilen süreç işletilmeden basın, yayın ve gazetecilik işkolu olarak değiştirildiği, emredici düzenlemelere aykırı olarak yapılan bu değişikliğin hukuki sonuç doğurmayacağı ve davalı Sendikanın yetkili olmadığı iddia edilmiş, İlk Derece Mahkemesince dava konusu işyerinin metal işkolunda kurulduğu ancak 6356 sayılı Kanun'un 5. maddesinde belirtilen süreç işletilmeden ... Sosyal Güvenlik Merkezinin 21.10.2013 tarihli kararı ile işkolunun değiştirildiği, yapılan işlemin yasal düzenlemeye aykırı olduğu, davalı Sendikanın kurulu bulunduğu basın, yayın ve gazetecilik işkolundan farklı bir işkolunda faaliyet gösteren işyerinde toplu iş sözleşmesi yetkisi almasının hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Dosya kapsamına göre davacı işveren tarafından ... Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğüne 11.04.2013 tarihli dilekçe ile yapılan başvuruda; yetki tespitine konu işyerinin ... kodunun "kağıt, plastik ve metal üzerine baskı yapan diğer matbaa" (18.12.07) olarak güncellenmesinin istendiği, davacının talebi üzerine Kurum tarafından yapılan inceleme sonucunda işyerinin işkolu kodunun değiştirildiği ve buna bağlı olarak ... tarafından da işkolunun değiştirildiği anlaşılmıştır. Davacı işverence 11.04.2013 tarihli başvuruda işyerindeki faaliyetin davalı Sendikanın kurulu bulunduğu basın, yayın ve gazetecilik işkolunda yer aldığı iddia edildiği hâlde davalı Sendikanın yetkili olduğunun tespiti üzerine işyerinin metal işkolunda faaliyet gösterdiği ve resen işkolu değişikliği yapılamayacağı ileri sürülerek bunun sonuçlarından faydalanmaya çalışılmasının dürüstlük kurallarına aykırı olduğu, bu konuda davacı işverenin kötüniyetli olarak ve davalı Sendikanın yetki almasını engellemeye yönelik hareket ettiği, dürüstlük kuralı gereği korunmaması gerektiğinin anlaşılmasına göre İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi isabetsizdir. Belirtilen sebeplerle, 6356 sayılı Kanun'un 43/3 hükmü uyarınca hükümlerin bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

VI. HÜKÜM

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı ... Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

B. Davalı Sendika Temyizi Yönünden

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

1. Davanın REDDİNE,

2. Karar tarihi itibarıyla alınması gerekli olan 615,40 TL harçtan, peşin alınan 427,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 187,80 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Tarife'ye göre 30.000,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara müştereken verilmesine,

4. Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı Sendikanın yaptığı 1.288,75 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalı Sendikaya ödenmesine, davalı Bakanlığın yargılama giderinin bulunmadığının tespitine,

5. Davalı Sendika tarafından yatırılan 1.169,40 TL istinaf yoluna başvurma harcı ile 2.107,80 TL temyiz yoluna başvurma harcının davacıdan alınarak davalı Sendikaya verilmesine, davalı Sendika tarafından yatırılan 427,60 TL istinaf karar harcının istek hâlinde davalıya Sendikaya iadesine,

6. Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili taraflara iadesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı Sendikaya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5276, Karar No: 2022/5974, Tarih: 19.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5276 E.  ,  2022/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12.HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.03.2022 gün ve 2019/1671 - 2021/1990 sayılı ek kararı onayan Daire'nin 04.04.2022 gün ve 2022/2221 - 2022/2747 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Her ne kadar Dairemizin 2022/2221 E. - 2022/2747 K. sayılı ilamına karşı maddi hataya dayalı düzeltme isteminde bulunulmuş ise de davalı vekilinin maddi hata dilekçesi olarak sunduğu dilekçede dayandığı olguların maddi hata olarak değerlendirilemeyeceği, HMK'nın 304. maddesi uyarınca herhangi bir maddi hata bulunmadığı anlaşılmakla, ayrıca öncelikle incelenmesi gereken Bölge Adliye Mahkemesi ek kararın onanması sebebiyle bu ek karar kaldırılmadığı sürece asıl karar incelenemeyeceğinden, davalı vekilinin maddi hataya dayalı düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin maddi hataya dayalı düzeltme isteminin REDDİNE, maddi hataya dayalı düzeltme talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca maddi hataya dayalı düzeltme talep eden davalının takdiren 1.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, işlem yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı vekili, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen 30.12.2021 tarih ve 2019/1671 Esas, 2021/1990 Karar sayılı kararı temyiz etmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 07.03.2022 günlü ek kararı ile temyiz olunan kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek kararında davalı vekilince temyizi üzerine ek karar Dairenin 04.04.2022 tarihli kararı ile onanmıştır.

Dairenin 04.04.2022 tarihli kararı kesindir.

Davalı vekili bu kez Daire kararında maddi hata olduğu, temyiz itirazlarının incelenmediği gerekçesiyle onama ilamının düzeltilerek temyiz itirazları konusunda karar verilmesini istemiş ise de, Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli karar miktar itibariyle kesin olduğundan temyizi kabil değildir. Nitekim Bölge Adliye Mahkemesince de 07.03.2022 tarihli ek karar ile davalının temyiz istemi bu nedenle red edilmiş, ek karar Dairece onanmış olup Dairenin 04.04.2022 tarihli onama kararında düzeltilmesi gerekir bir maddi hata bulunmamaktadır.

Davalı vekilinin talebi, 6100 sayılı HMK 304 vd. maddelerinde düzenlenen hükmün tashihi istemine ilişkin olup, Yasa hükümlerinde talebin reddi halinde disiplin para cezasına hükmolunacağına ilişkin herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Davalı vekilinin talebi, 6100 sayılı HMK 304 vd. maddelerinde düzenlenen hükmün tashihi istemine ilişkin olup, Yasa hükümlerinde talebin reddi halinde disiplin para cezasına hükmolunacağına ilişkin herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Sayın çoğunluk tarafından, davalı aleyhinde Yasa'da yer almayan disiplin para cezasına hükmedilmesi, Ceza Hukukunun temel kurallarından olan "suç ve cezada kanunilik" ilkesine aykırıdır.

Davalının talebi HMK 361 vd. maddelerinde düzenlenen temyiz talebi niteliğinde bulunmadığından HMK 368 maddesi hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle davalı aleyhinde disiplin para cezasına hükmedilmesine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2011/15124, Karar No: 2012/1475, Tarih: 24.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/15124 E.  ,  2012/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK 167. maddesine göre alacağı çek, poliiçe veya emre muharrer senete müstenit olan alacaklı, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile, bu bölümdeki hususi usullere göre haciz yolu ile veya borçlu iflasa tabi şahıslardan ise iflas yolu ile takipte bulunabilir. Başka bir ifadeyle, çek, poliçe veya emre muharrer senede dayanmayan alacak hakkında İİK'nun 167. ve devamı maddelerinde düzenlenen kambiyo takibi yapılamaz.

Somut olayda, takip dayanağı 31.10.2010 keşide tarihli çek üzerinde borçlu  Atalay'ın isim ve imzasının bulunmadığı, bir diğer anlatımla keşideci, ciranta ya da aval veren durumunda olmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece, borçl yönünden İİK.nun 170/a maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, diğer borçluyu da kapsar şekilde iptal kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.