muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1027, Karar No: 2021/1708, Tarih: 21.12.2021

53. Ölüm ve bedensel zararlar sebebiyle tazminat istemlerinde zararın büyük kısmı geleceğe yöneliktir.

54. Gelecekteki zararlar ve zarar süreleri varsayıma dayalı olduğundan ve bu zararların karşılığı peşin olarak ödeneceğinden iskonto oranı uygulanarak bir matemetik işlemi yapılmakta bu işlem fomüller ile gerçekleştirilmektedir.

55. Tazminat hukukunda sosyal güvenlik gelir bağlama işlemlerine de koşut olarak uzun yıllar boyunca “devre sonu ödemeli ortalama kazanç ve sabit taksitli rant tekniği” kullanılarak tazminat hesapları yapılmıştır.

56. Tazminat hukuku ile ilgili tartışmalar ve yöntem arayışları neticesinde 1993 yılında “progressif rant” adı altında aynı kazanç unsurunun her yıl için %10 artırım %10 indirim biçiminde eşit oranda artırılıp eşit oranda iskonto edildiği yönteme geçilmiş, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin öncülüğünü yaptığı bu hesaplama biçimi Yargıtay daireleri tarafından da benimsenerek uygulanmaya başlanmıştır.

57. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.03.1990 tarih 1989/4-586 E., 1989/199 K. sayılı kararında da destek tazminatın belirlenmesine hâkim olan temel ilkeler nazara alındığında iskonto oranında denklik kuralı gereği ücret artış oranı gibi %10 (yüzde on) alınması gerektiği çoğunluk görüşü olarak belirlenmiştir.

58. Ancak az yukarıda değinilen 28.08.2008 tarihli ve 26981 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 50. maddesi ile bu hükme istinaden Kurumca çıkarılan ve 28.09.2008 tarihli, 27011 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan “İş Kazası ve Meslek Hastalığı Sigortası Bakımından İşverenin, Üçüncü Kişilerin ve Sigortalıların Sorumluluğu ile Peşin Sermaye Değerlerinin Hesaplanmasıyla İlgili İşlemler Hakkında Tebliğ'in 9. maddesinde ve anılan Yönetmeliği yürürlükten kaldıran 12.05.2010 tarihli ve 27579 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 46. maddesinde de “...yüzde beş iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanacak..” düzenlemesine yer verilmiştir.

59. Sosyal Güvenlik Kurumunun 25.09.2012 tarihli ve 2012/32 sayılı 2011/58 sayılı Genelgede değişiklik yapılmasına ilişkin Genelgesinde TRH 2010 yaşam tablosuna göre yeniden güncellenen tablolara yer verilmiş ve yüzde beş iskonto oranı dikkate alınarak hesaplamalar yapılacağı belirtilmiştir.

60. Her ne kadar Kurum, hesaplamalarda açıklanan yönetmelikler, tebliğ ve genelge gereği yüzde beş iskonto uygulamasını dikkate alsa da gerçek zararın hesaplama ilkeleri ile Kurum hesaplama teknikleri birbirinden farklı olup Kurum uygulamaları tazminat hesabına yönelik genel ilkelerde uygulanmayacak ve ücret artış ve iskonto oranı yüzde on uygulanmaya devam edilecektir.

60. Her ne kadar Kurum, hesaplamalarda açıklanan yönetmelikler, tebliğ ve genelge gereği yüzde beş iskonto uygulamasını dikkate alsa da gerçek zararın hesaplama ilkeleri ile Kurum hesaplama teknikleri birbirinden farklı olup Kurum uygulamaları tazminat hesabına yönelik genel ilkelerde uygulanmayacak ve ücret artış ve iskonto oranı yüzde on uygulanmaya devam edilecektir.

61. Somut olayda davacı Kurum, dava dışı sigortalının geçirdiği iş kazası neticesinde vefat ettiğini, ölen sigortalının hak sahiplerine gelir bağlandığını, cenaze yardımı yapıldığını, iş kazasının meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduğunu ileri sürerek rücuen tazminat davası açmış, 27.11.2012 tarihli hesap raporunda kaza tarihinde 41 yaşında olan dava dışı sigortalının PMF 1931 yaşam tablosuna göre bakiye ömrünün 29 yıl olduğu kabul edilerek buna göre aktif ve pasif devre için ücretlerde %10 artış ve %10 iskonto oranı uygulanmak suretiyle kusur durumu da gözetilerek öncelikle hak sahiplerinin isteyebileceği gerçek zarar ve buna bağlı olarak da Kurumun talep edebileceği zarar hesabı yapılmış ve mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

62. Şu hâlde yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; yukarıda da belirtildiği üzere gerçek zararın belirlenmesine hâkim olan temel ilkeler nazara alındığında ücret artış ve iskonto oranının %10 (yüzde on) uygulanması yerindedir ancak gerçek zarar hesabının özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesaplama olması nedeniyle gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerekliliği karşısında bakiye ömür süresinin belirlenmesinde ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 yaşam tablosunun esas alınması gerekmektedir.

63. Öte yandan Özel Daire bozma kararında “..Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.” ve “..çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.” ifadelerine yer verilmiş ise belirtilen ifadelerin dosya ile ilgisi bulunmadığından Özel Daire bozma kararından çıkarılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

64. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında Özel Daire bozma kararında belirtildiği şekilde gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerekliliği karşısında bakiye ömür süresinin belirlenmesinde ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 yaşam tablosunun esas alınması ile ücret artış ve iskonto oranının Sosyal Güvenlik Kurumu hesaplamaları ile de paralel olarak yüzde beş uygulanması gerektiği ancak bozma kararı ile ilgisi olmayan kısımların bozma kararından çıkarılarak direnme kararının bu değişik gerekçe ile bozulması yönünde görüş belirtilmiş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

65. Hâl böyle olunca, direnme kararının yukarıda belirtilen farklı değişik gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Özel Daire bozma kararında yer alan “..Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.” ve “..çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.” ifadelerinin bozma kararından çıkarılmasına,

2- Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan farklı değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.12.2021 tarihli ikinci görüşmede oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

İş gücü kaybı ve destek yoksunluğu nedeniyle açılan tazminat davalarında tazminat hesaplamaları, yapılması gereken aktüer hesaplamalar nedeniyle teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu konuda bilirkişi raporları da alınarak sonuca gidilmektedir.

Bilinen dönem kazancının aynı alınıp, bilinmeyen dönem için bilinen son ücret üzerinden her yıl belli bir iskonto oranıyla artırıldığı, sonra toplam kazancın yıl sayısına bölünüp ortalama kazanç esas alınarak buna her yıl için iskonto oranları uygulanmak suretiyle toplam kazancın belirlendiği ve bu miktar esas alınarak tazminat hesaplamalarının yapıldığı ortalama ücret ve sabit taksitli rant tekniği yargısal uygulamalarda terk edilmiş ve bunun yerine uzun yıllardır progressif rant tekniği ile hazırlanmış bilirkişi raporları kabul görmekte ve bu şekilde hazırlanan raporlar mahkemelerce hükme esas alınmaktadır.

Progressif rant tekniğiyle hazırlanan bu raporlarda reel ücretlerin her yıl için bir miktar artacağı varsayımından hareketle bilinen son ücret üzerinden her yıl için belli bir oranda artırım yapılmakta ancak ileri tarih için hesaplanan tazminatın peşin ödenecek olması nedeniyle her yıl için belli bir oranda iskonto edilmektedir. Bu sistemde artırım ve iskonto oranı aynı alındığı takdirde her yıl için bulunan ücret, bilinen son ücretle aynı olmaktadır. Dosyadaki bilirkişi raporunda da bilinen ücret üzerinden hesaplanan devre başı yıllık gelir olan 15.501,96TL artırım ve indirimler yapıldığı hâlde her yıl için yine aynı kalmış ve 15.501,96TL olan yıllık gelirin yıl sayısı ile çarpılması suretiyle toplam kazanç bulunmuş olmasından da bu durumun varlığı açıkça görülmektedir.

Progressif rant tekniğinde ücretlerdeki artış oranı ile iskonto oranlarının aynı miktarda alınması hâlinde yıllık kazanç da aynı miktara ulaşmakta ve her yıl için farklı bir rakam ortaya çıkmamaktadır. Bu durumda artırım ve iskonto oranlarının eşit olması hâlinde, bu oranın ne olduğu da bir önem taşımayacaktır. Zira bu şekilde hesaplandığında oranın yüzde beş olması ile yüzde on olması arasında hesaplama farklılığı da ortaya çıkmamaktadır.

Oranın yüzde beş veya yüzde on olması, hatta yüzde bir veya yüzde doksandokuz olması sonucu değiştirmese de aktüer hesaplamalar teknik bilgiyi gerektirdiğinden ileride değişebilecek koşullara göre iskonto oranlarının farklı ve değişik alınması gerektiğinin kabulü hâlinde farklı sonuçlara ulaşılacağı için artırım oranlarının hangi miktarda alınmasının ülke koşullarına daha uygun olduğu değerlendirilmelidir.

Her yıl için belli oranda yapılan artırımın temel nedeni, kişinin her zaman aynı ücret seviyesiyle çalışmayacağı, zaman ilerledikçe gerek bilgisi, gerek tecrübesi ile daha verimli hâle geleceği için kazancının artacağı varsayımıdır. Yaptığı işte yeterli deneyimi olmayan kişinin işe başlarken elde edeceği gelir ile on yıl veya yirmi yıl sonra elde edebileceği gelir de farklı olacaktır. Kişi ücretli bir çalışan olsa da yıllar içinde elde ettiği tecrübe ile ortaya koyacağı verimlilik onun daha aranılan bir eleman olması ve daha çok ücret seviyesiyle çalışabilmesi sonucunu doğuracaktır.

Hesaplamada yapılan bu varsayımsal ücret artışları, enflasyon varsayımına dayalı bir artış olmayıp, enflasyondan arındırılmış reel bir artışı ifade etmektedir.

Her yıl belli oranda yapılan artışın, kaç yıl sonra ne miktara ulaştığının hesaplanması basit matematik hesabı olup teknik bilgiyi gerektirmemektedir. Bu kapsamda düşünülerek hesaplandığında, yüzde beş oranıyla artışta; ücret seviyesinin on yıl içinde 1,62 katına, yirmi yılda 2,65 katına otuz yılda ise 4,32 katına çıktığı görülmektedir. Bu oran yüzde on alındığında ise ücret seviyesi on yılda 2,59 katına, yirmi yılda 6,72 katına otuz yılda ise 17,44 katına ulaşmaktadır.

Her yıl belli oranda yapılan artışın, kaç yıl sonra ne miktara ulaştığının hesaplanması basit matematik hesabı olup teknik bilgiyi gerektirmemektedir. Bu kapsamda düşünülerek hesaplandığında, yüzde beş oranıyla artışta; ücret seviyesinin on yıl içinde 1,62 katına, yirmi yılda 2,65 katına otuz yılda ise 4,32 katına çıktığı görülmektedir. Bu oran yüzde on alındığında ise ücret seviyesi on yılda 2,59 katına, yirmi yılda 6,72 katına otuz yılda ise 17,44 katına ulaşmaktadır.

Rakamları daha da somutlaştırmak gerekirse, işe yeni başlayan bir kişi için aylık gelir 4.000TL ise bu gelirin her yıl reel olarak yüzde on oranında artacağı varsayımıyla hesaplandığında bu rakam, yirmi yıllık tecrübeye sahip bir çalışan için 26.880TL’ye, otuz yıllık tecrübeye sahip bir çalışan için ise 69.760TL’ye ulaşmış olacaktır. Oysaki ülkemiz koşullarında ağırlıklı çoğunluk düşünüldüğünde işe yeni başlayanlarla işinde tecrübe kazanmış kişiler arasında fiili çalışmasının karşılığı elde edilebilecek gelirler bakımından bu denli aşırı farklar bulunmamaktadır.

Yıllık yüzde beş oranıyla yapılan artışta bulunan gelir farkları ise daha makul düzeyde olup ülkemiz koşullarına daha uygun olduğu açıkça görülmektedir.

İskonto oranları yönünden ise elde edilecek tazminat peşin sermaye hâline geleceğinden bu paranın yıllık geliri enflasyondan arındırılmış faiz oranı ölçü olarak alındığında yıllık yüzde beş seviyesini geçmemektedir. Ülkemizdeki yabancı para mevduatlarına fiilen uygulanan faiz oranları gözetildiğinde bu durumun varlığı da açıkça anlaşılmaktadır. İskonto oranlarının da yüzde beşi aşmayan oranda uygulanması ülkemiz koşullarına daha uygundur.

Açıkladığım nedenlerle diğer yönlerden değişik bozma görüşüne katılmakla birlikte, yeniden alınacak bilirkişi raporunda artırım ve iskonto oranlarının yüzde beş olarak alınması gerektiği hususu da belirtilerek değişik bozma yapılması görüşünde olduğumdan, bu oranların yüzde on olarak alınması gerektiği kabul edilmek suretiyle değişik bozma yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/555, Karar No: 2007/1465, Tarih: 08.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/555 E.  ,  2007/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesine dayalı iş bedelinin tahsili istemiyle açılmıştır. Davalı davanın reddini savunmuş mahkemenin husumet yokluğundan reddine dair kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisinin varlığı davacı tarafça usulen kanıtlanmış değildir (HUMK. m.288 vd.). Ne var ki davacı dava dilekçesinde “her türlü yasal delil” denmek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan mahkemece bu hususta davalıya yemin teklifine hakkı olduğu davacıya hatırlatılmalı sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır. Bu husus üzerinde durulmadan davanın reddi doğru olmadığı gibi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/III. maddesince davanın husumet nedeniyle reddi durumunda maktu yerine nispî vekalet ücretine hükmedilmesi de kabul şekli bakımından bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 08.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13273, Karar No: 2012/30696, Tarih: 20.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/13273 E.  ,  2012/30696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

26.7.2006 tarihinde yapılan keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda taşınmaz içinde dağınık halde bulunan meşelerden gelen meşe gençliği temizlendiği, 3402 sayılı Yasaya göre yapılan kadastronun henüz kesinleşmediği, memleket haritasında beyaz renk ile gösterilen açık alan amenajmanda zıraat alanı, 4785 sayılı ve 5658 sayılı Yasalarla ilişkisi olmadığı orman sayılmayan yer olduğu belirtildiği, Dairenin Bozma ilamından sonra 20.9.2010 tarihinde yapılan keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda memleket haritasında beyaz renkte boyalı ormanlık alana isabet ettiği, % 35-40 meylinin bulunup toprak muhafaza karakteri taşıdığı toprağın çok taşlı bir yapıya sahip olduğu kadastro çalışmalarında orman vasfı ile tesbit gördüğünü, açma olduğunu belirtmiş olması karşısında farklı üç kişilik bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak hava fotoğrafı da getirtilip memleket haritası, amenajman planı zemine uygulanarak kadastronun suç tarihinden sonra kesinleştiği dikkate alınarak yerin orman olup olmadığı eylemin açma olup olmadığı, açma tarihi tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/401, Karar No: 2014/6317, Tarih: 09.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/401 E.  ,  2014/6317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında verilen adli para cezasının 6 eşit taksitle tahsiline karar verilirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "Söz konusu adli para cezasının sanıktan takdiren 6 eşit taksitle tahsiline," ibaresinin çıkartılarak, yerine "Para cezasının miktarı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK.nın 52/4. maddesi gereğince sanığın bu para cezasını birer aylık eşit aralıklarla 6 eşit taksit halinde ödemesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen

adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13032, Karar No: 2012/18063, Tarih: 02.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13032 E.  ,  2012/18063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare ile davalı ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Mahkemece; hükme esas alınan ve taşınmaza arazi niteliğine göre değer biçen bilirkişi raporu geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dosyada bulunan 11.07.2011 tarihli ... Belediye Başkanlığı yazısı ve dosyada mevcut diğer evrak ve bilgiler ile taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle taşınmaza arsa niteliğine göre Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinden taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzar yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazı arazi olarak nitelendirip net gelirine göre değer belirleyen rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

2-Dava konusu dosyada taraf sıfatı bulunmadığı halde, Maliye Hazinesinin davaya dahil edilerek aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24236, Karar No: 2011/4741, Tarih: 28.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24236 E.  ,  2011/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1956, Karar No: 2022/3100, Tarih: 25.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1956 E.  ,  2022/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.08.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 17.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, meni müdahale ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, davacı vekili 05.09.2013 tarihli 5. celse için mazeret dilekçesi sunmuş, mahkemece davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile yeni duruşma gün ve saatinin UYAP ortamından öğrenilmesine karar verilmiştir. Davacı vekili duruşma gününü UYAP ortamından öğrenerek 14.11.2013 tarihli 6. celseye katılmıştır. 13.01.2014 tarihli 7. celseye davacı asil veya vekili katılmadığından mahkemece dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Dosya üç aylık yasal süre içerisinde yenilenmediğinden, 17.04.2014 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.