muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11887, Karar No: 2013/15568, Tarih: 11.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11887 E.  ,  2013/15568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2013

Yanlar arasında görülen tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, muvazaa olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden davacıların, miras bırakan M. Z.C.'ın 524 ada 42 parsel sayılı taşınmazı mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı şekilde davalılara temlik ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açtıkları, davalıların paylaştırma savunmasında bulundukları, dava konusu taşınmazın dava dışı A.S. adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda, yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme imkanı bulunmadığı gibi mirasbırakana ilişkin veraset ilamı ve dava konusu taşınmazın devrine dayanak teşkil eden akit tabloları dahi getirtilmeden karar verildiği belirlenmiştir.

Hal böyle olunca, öncelikle veraset ilamı ve akit tabloları getirtilerek davanın dinlenebilirlik koşulunun bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, dava dinlenebilir ise yukarıdaki ilkeler uyarınca araştırma yapılması, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır, taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınarak paylaştırma kastının bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4756, Karar No: 2017/12417, Tarih: 21.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4756 E.  ,  2017/12417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesiyle; ... İlçesi ... Köyü 87 ve 81 parsel sayılı taşınmazların kendisi adına tapuya kayıtlı olduğunu, dava konusu taşınmazların 1. sınıf tarla vasfında olup buğday ekili iken davalı kuruma ait bulunan elektrik telinin 17/06/2014 tarihinde kopması nedeniyle çıkan yangın sonucu tamamen yandığını, meydana gelen zarar miktarı ile söz konusu yangının davalıya ait bulunan elektrik telinden çıktığı hususunda Mahkememizin 2014/61 D.İş sayılı dosyasında delil tespiti yapıldığını, dava konusu taşınmazların 1.sınıf tarla vasfında olup, tarlada sulu buğday ekili olduğunu, meydana gelen yangın sonucu taşınmazlarda ekili bulunan buğdayın tamamının yandığını; bu nedenle, fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak üzere, şimdilik 7.924,74TL tazminatın yangının meydana geldiği 17/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile tespit dosyasında yapılan 1.198,00 TL yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yangının şirkete ait saiklerden meydana geldiğinin ispatlanamadığını, gıyabında yapılan delil tespiti ve alınan bilirkişi raporlarını kabul etmediğini, nedensellik bağının kesilip kesilmediği konusunda araştırma yapılmadığını, Enerji Nakil Hattının kime ait olduğu tespit edilerek, ayrıca olayın meydana geldiği yerdeki arıza bakımından sorumlu yüklenici ... Tem. Gıda Elk. …Ltd.’ye davanın ihbar edilmesi gerektiğini; olayın meydana gelmesinde şirkete kusur yüklenemeyeceğini ve illiyet bağının bulunmadığını savunarak; öncelikle davanın husumetten reddine, aksi halde esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile; 10.454,36 TL tazminatın olay tarihi olan 17.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Dava konusu taşınmaz davacı dışında 3. kişiler adına da kayıtlıdır. Yangında zarar gören yer davacının hisse miktarını aşmış olmasına rağmen, tazminat hesabı yapılan yerin tamamının davacının ekip ekmediği, neye dayanarak ektiği hususu araştırılıp tartışılmamıştır.Mahkemece, davanın tapu kaydındaki hisse miktarı gözetilmeksizin, yangında zarar gören yerin tamamı için hesaplanan tazminat miktarına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmemiştir.

3)AAÜT.nin 13. maddesine göre; Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekâlet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.

Somut olayda; mahkemece, davanın kısmen kabul-kısmen reddine karar verildiği ve davalı da kendisini bir vekil ile temsil ettirdiği halde, reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.09. 2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/45, Karar No: 2020/352, Tarih: 20.01.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/45 E.  ,  2020/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 22/01/2019 tarihli ve 2018/15909 Esas - 2019/740 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İtirazın... Maks Teknoloji Elektrik İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından yapıldığının anlaşılması karşısında, mahkemenin gerekçeli karar başlığında ...'ın gösterilmesi maddi hataya müstenit olup, mahkemece mahallinde düzeltilebilir olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında istek yerinde görülmediği gibi, HUMK'nin 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından karar düzeltme isteminin İİK'nin 366. ve HUMK'nin 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 113,30 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 20/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25003, Karar No: 2016/1932, Tarih: 10.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25003 E.  ,  2016/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/702-2015/168

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6485, Karar No: 2025/3313, Tarih: 12.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/6485 E.  ,  2025/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/995 E. 2024/328 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

EK KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ve 2021/498 Esas, 2022/445 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan 4 yıl hapis ve 7000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.02.2024 tarihli ve 2023/995 Esas, 2024/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.05.2024 tarihli ve 2023/995 Esas, 2024/328 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, ek kararın kaldırılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasında ilgili bölümde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise..., hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.05.2024 tarihli ve 2023/995 Esas, 2024/328 sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.05.2024 tarihli ve 2023/995 Esas, 2024/328 sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7391, Karar No: 2017/12265, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7391 E.  ,  2017/12265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu Demircikara Mahallesi, 27881 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu ve emsal taşınmazın aynı mahallede olduğu ve vergi değerleri ise dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibari ile 1.431,32 TL/m2, emsal taşınmazın ise 400,77 TL/m2 olduğu bildirilmiştir. Emsal taşınmazın vergi değeri ile dava konusu taşınmazın vergi değeri arasında 3,5 kat fark olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal olarak alınan taşınmaz ile eşdeğer olduğu kabul edilerek dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davalı idarenin dava konusu taşınmazda 1754 m² yönünden malik olduğu iddiası karşısında dava konusu taşınmazın güncel tapu kaydının getirtilerek raporun denetlenmemiş olması,

3-Dava konusu taşınmazlara 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığı anlaşıldığından nisbi harç ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2667, Karar No: 2010/5817, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2667 E.  ,  2010/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bilirkişi kurulu raporu ve ek raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Dava konusu 276 parsel sayılı taşınmazın tamamı 34740m² olup, bunun 3845,40m²’sinde irtifak hakkı kurulmuştur. İrtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer kaybının tespit edilmesi için alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın tamamı kuru tarım arazisi olarak değerlendirilerek bir dekarın değeri bulunmuş, ayrıca bir dekarda 17 adet zeytin ağacı olacağı varsayımı ile hareket edilip bu ağaçların maktu değerini de belirledikten sonra bunu da saptanan arazi değeri üzerine ekleyerek bir dekar arazinin değeri belirlenmiş, ayrıca veriler getirilerek raporlar denetlenmemiştir.

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise; özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde (sulu-kuru, arazi-kapama bahçe) getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır. Buna göre taşınmazın arazi yada zeytinlik olup olmadığı belirlenmeden ve münavebeye alınan ürünlerin verileri getirilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Mahkemece yapılacak iş; münavebeye alınan ürünlerin kuru şartlardaki verileri ile bir dekarda kaç adet zeytin ağacının yetişebileceği İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulmalı, böylece kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının sayıları belirlenmeli, kapama zeytinlik yapmaya yeterli yaş ve nitelikteki ağaçların kapladığı alan kapama zeytinlik, varsa artan kısım açık tarım arazisi olarak değerlendirilmeli; zeytin ağacı yoksa ya da sayısı ve yaşı itibariyle kapama nitelik verecek durumda değilse taşınmazların tamamı, tarım arazisi olarak değerlendirilmeli, ağaçların veya fidanların maktu değeri taşınmazın tamamının değerine eklenmeli ve bulunan bu değerden ise irtifak nedeniyle taşınmazın tamamında oluşacak değer kaybı tespit edilerek hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.