muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/797, Karar No: 2023/3242, Tarih: 17.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; meşru savunma ve sınırın aşılmasına, haksız tahrik indiriminin en üst sınırdan uygulanması gerektiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ve kardeşi ... ile mağdur ... 'nin Elazığ Şehirlerarası Otobüs Terminali Taksi Durağı'nda taksicilik yaptıkları, olay günü yolcu seçme konusunda çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdurun, sanığın kardeşi olan ...'i tehdit edip bıçak çekmesi üzerine sanığın da içeriden aldığı bıçakla yanlarına gittiği, duraktakilerin araya girip aralamaya çalıştıkları, sanık ve mağdurun birbirlerine bıçak savurup küfürleştikleri, sonrasında mağdur ... 'nin terminal içine doğru kaçmaya başladığı, sanığın da elindeki bıçakla mağduru kovaladığı, terminalin giriş kapsında mağdur ... 'nin elindeki bıçakla sanık ...'yi alnından sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı, kavganın devamı sırasında mağdurun yere düşmesi ile elindeki bıçağın da savrulduğu, buna rağmen sanığın, mağdura yönelik eylemlerine devam ederek elindeki bıçakla mağdur ... 'nin hayatî bölgelerini hedef alarak birden fazla kez bıçaklayarak yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralamak suretiyle öldürmeye teşebbüs ettiği, çevrede bulunanların müdahalesi ile eylemine son verdiği ve mağdurun hastaneye kaldırılarak acil ameliyata alındığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun ve kavganın diğer tarafı olan ...'in anlatımları, tanık beyanları, kamera kayıtları ve buna ilişkin bilirkişi raporu, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmalara ilişkin Elazığ Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 14.05.2019 ve 28.06.2019 tarihli adlî muayene raporlarında; mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olduğunun; işlev zayıflamasına neden olmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Sanık hakkında Elazığ Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 18.06.2019 tarihli adlî muayene raporunda; sanığın yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı, sadece 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca teşebbüs nedeniyle yapılan uygulama sırasında sanığın eylemi ile orantılı olmayan şekilde ceza tayin edilerek fazla cezaya hükmedilmesi nedeniyle cezanın azaltılması suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı, sadece 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca teşebbüs nedeniyle yapılan uygulama sırasında sanığın eylemi ile orantılı olmayan şekilde ceza tayin edilerek fazla cezaya hükmedilmesi nedeniyle cezanın azaltılması suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin; meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Ayrıntıları Olay ve Olgular kısmında (1) numaralı paragrafta açıklandığı şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayda, Dairemizce de izlenen olay anını gösteren kamera kayıtlarına göre, sanığın öldürücü etkiye sahip bıçakla mağdurun hayatî bölgelerini hedef alarak şiddetli bir şekilde birden fazla kez bıçaklaması, yaralanmaların yerleri ve nitelikleri ile çevredekilerin müdahalesi ve mağdurun kaçması sonucu engel hal nedeniyle sanığın eylemine son verdiği de dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine kamera kayıtlarının incelenmesinde kavga sırasında mağdurun düşmesi ile elindeki bıçağın da yere düştüğü, buna rağmen sanığın, mağdura yönelik eylemlerine devam ettiği, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından somut olayda meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

2. Sanık müdafiinin;haksız tahrik indiriminin en üst sınırdan uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebebi yönünden;

Ayrıntıları Olay ve Olgular kısmında (1) numaralı paragrafta açıklandığı şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanığın aşamalardaki savunması ile uyumlu tanık anlatımlarına göre tartışmanın, mağdurun yolcu seçmesinden kaynaklandığı ve kavga sırasında sanığın abisi ...'i tehdit ederek ilk haksız hareketin de mağdurdan geldiği, mağdurun bıçakla gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle sanığın yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı olayda, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılıp taraflar da çağrılarak yapılan delil değerlendirmesi sonucunda mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut da dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 1/4 ile 3/4 oranında ceza indirimi öngören 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca makul bir oranda indirim yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, yazılı şekilde asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi haksız tahrikin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.12.2019 tarihli ve 2019/200 Esas, 2019/195 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6391, Karar No: 2008/7068, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6391 E.  ,  2008/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalı şirketin itirazı üzerine durması üzerine, itirazın iptâli icra takibinin devamı, icra-inkâr tazminatı istemleriyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde ve delil dilekçesinde “her türlü kanuni delâil” ibaresini kullanmakla yemin deliline de dayanmıştır. Davacı vekiline davalı iş sahibi şirkete yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmadan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; davacı vekilline davalı şirkete yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılmasından, yemin teklif edilirse gereğinin yapılmasından, sonucuna göre değerlendirme yapılıp karar verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12682, Karar No: 2024/3937, Tarih: 01.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12682 E.  ,  2024/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/213 Esas, 2023/213 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 5. Çocuk Mahkemesinin 10.08.2023 Tarihli ve 2023/49 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun Şehitler Mah. 52/125 Sok. No: 19 Karabağlar/İzmir adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 25.10.2023 Tarihli ve 2023/213 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Ankara 5. Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin c bendi uyarınca verilen bakım tedbirinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Ankara 5. Çocuk Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli, 2023/49 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 10.08.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Ankara 5. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 5. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21717, Karar No: 2015/21025, Tarih: 02.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21717 E.  ,  2015/21025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosyalarda davacıların haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, ... kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..."değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde ... cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (... hizmet cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirilen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan (2013/22456–2013/24037 E–K sayılı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği gerekçesiyle kararlar bozulmuştur.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; kararı davacının temyiz etmemesi nedeniyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/783, Karar No: 2016/1869, Tarih: 17.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/783 E.  ,  2016/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ...'in haricen satın aldığı ancak adına devir ve tescili yapılamayan .........plakalı olan park halindeki araca, davalı şirketin sigortalısı olan ......plakalı aracın çarpması sonucu müvekkilinin aracında ciddi oranda hasar meydana geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, araçta oluşan zarar bedelinden şimdilik 11.750,00-TL.nin zararlandırıcı olayın meydana geldiği tarihten itibaren işletilecek reeskont faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu aracın davaya konu kaza tarihinde dava dışı üçüncü şahıs olan....... adına kayıtlı olup aracın işleteni sıfatına sahip olan Kemal Kavurcuk'a davanın ihbarını talep ettiklerini, davacının talebinin KTK 109. ve Sigorta Genel Şartları'nın C.8 maddeleri uyarınca 2 yıllık zamanaşımına uğradığını, davaya konu olayın 20.10.2011 tarihinde meydana geldiğini, davanın 03.12.2014 tarihinde açıldığını belirterek davanın zamanaşımından reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 17.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26998, Karar No: 2025/6579, Tarih: 27.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/26998 E.  ,  2025/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/764 E. 2020/111 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın mirasçısı olduğu ve Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/4 tereke dosyasında 07.07.2006 tarihinde tespiti yapılan 159 kalem menkul mal ile lazer yazıcı ve klavyeyi kendisinden önceki tereke mümessili ...'den tutanakla teslim aldığı halde, kendisinden sonraki tereke mümessili ...'ye menkul malları teslim etmediği, sadece tereke ile ilgili belgeleri tutanakla teslim ettiği, teslim edilen menkul malların bir kısmı ile klavye ve yazıcının da eksik olduğunun iddia edildiği olaya ilişkin olarak; tüm dosya kapsamının sanık savunmaları ve sanığa yapılan tereke tesliminin belge üzerinden olması, yazıcı ve klavyenin daha sonra ilk mümessil ... tarafından tutanakla sanığa teslim edilmesi, terekeye ait bahçede tereke tespiti sırasında ... ve ... 'in sonrasında ise ...'in kiracı olarak oturduğu, bahçede bulunduğu iddia olunan ve 159 kalem menkul arasında bulunan odunların da kiracılar tarafından kullanılmış olabileceği değerlendirilmekle, atılı suç yönünden kastı bulunmayan sanık hakkında beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. Maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6633, Karar No: 2021/14626, Tarih: 20.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/6633 E.  ,  2021/14626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın ikametinde yapılan aramada uyuşturucu madde, tabanca ve çok sayıda merminin ele geçirildiği olayda, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/238 Esas, 2014/149 Karar sayılı dosyasından kurulan mahkumiyet hükmünün temyizde onanarak 02.10.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, CMK'nın 251/8. maddesinde yer alan "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde uygulanmaz" düzenlemesi dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanığın 09.01.2013 tarihinde alınan savunmasında suça konu silahı ikametine yazın getirip bıraktığını beyan etmesi karşısında, eyleminin, 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 13/3. maddesi kapsamında kaldığından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca ceza miktarı açısından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2420, Karar No: 2022/7480, Tarih: 14.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2420 E.  ,  2022/7480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın,CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafinin UYAP üzerinden gönderdiği 14.12.2021 tarihli mazeret dilekçesi ile başka mahkemelerde duruşmalarının olduğundan bahisle duruşmaya katılamayacağını, bu nedenle duruşmanın başka bir güne ertelenmesini talep ettiği ve bu dilekçenin dosya içerisine de konulduğu halde,mahkemece sanık müdafinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA,14.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.