muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3472, Karar No: 2015/5130, Tarih: 23.02.2015

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8817, Karar No: 2014/10075, Tarih: 28.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8817 E.  ,  2014/10075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/4137, Karar No: 2024/7185, Tarih: 17.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/4137 E.  ,  2024/7185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/185 E., 2024/339 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyaların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delillerin elde edilemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin hatalı olduğuna, bu nedenle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebepleri; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, bu nedenle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde Denizli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 04.09.2013 tarihli ve 2013/436 Değişik İş sayılı önleme araması kararı uyarınca Kardelen-2 isimli iş yerinde yapılan aramada, toplam 200 paket gümrük kaçağı sigara ile 98 kutu kaçak makaronun ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın alınan savunmasında, ele geçirilen sigaraları içmek amacıyla satın aldığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 2.697,00 TL ve pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre dava konusu olayda 200 paket gümrük kaçağı sigara ile 98 kutu kaçak makaronun ele geçirilmesi ve sanığın alınan savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında hükmedilen 1 gün adlî para cezasının günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak 20,00 TL yerine 40,00 TL adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 10. bendindeki "40,00 TL" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme ''20,00 TL'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12479, Karar No: 2014/18435, Tarih: 15.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12479 E.  ,  2014/18435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2009/160-2013/265

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı Hazine vekili, davalı borçlu aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu taşınmazını davalı Bayram'a satışına ilişkin tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı Bayram vekili, taşınmazı gerçek bedeli ödenerek iyi niyetli olarak satın alındığını ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili, borcu ödemek için satıldığını kesinleşmiş bir vergi borcu bulunmadığının belirtmiştir.

Mahkemece, Ankara 1.Vergi Mahkemisinin 2009/644-297-135- 134-133-132-131 Esas sayılı dosyaları ile borçlu Hüseyin'in vergi borcu bulunmadığının tesbit edildiği, Ankara 2.Vergi Mahkemesinin 2008/1112-1113-1114 sayılı dosyalarının 22.05.2009 tarihinde kesinleşen kararı ile ödeme emirlerinin iptalinin red edildiği, dava tarihinde kesinleşen ödeme emrinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 Sayılı Kanun’un 24 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

6183 Sayılı Yasa'nın 37.maddesi 2.fıkrasında, özel kanunlarda ödeme zamanı tesbit edilmemiş amme alacaklarının maliye vekaletince belirlenen usule göre yapılacak tebliğden itibaren 1 ay içinde ödenmesi gerektiği, 54.maddesinde ödeme müddeti içinde ödenmeyen amme alacağının tahsil dairesince cebren tahsil olunacağı yine anılan Yasanın 55.maddesinde ise amme alacağının vadesinde ödemeyenlere 7 gün içinde borçlarını ödemleri veya mal bildiriminde bulunmaları için ödeme emrinin tebliğ edileceği belirtilmiştir. Vergi Usul Kanunun 112/1 maddesi de aynı yönde olup 2577 sayılı İdari

Yargılama Usul Kanunun 27. maddesinin 3.fıkrasında, yargılama sırasında tahsil durdurulmuş ise kararın tebliğinden itibaren 1 ay içinde ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda, borçludan talep edilen vergi borçlarının bir kısmı yönünden vergi borcu olmadığı tesbit edilmiş ancak bir kısım vergi borcuda sabit olmuştur. Dosya içeriğinden yargılama sırasında tahsilin durdurulması yönünde bir karar alınmamış ve kararlarda ödeme emrinin 10.07.2006 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından bu tahriyatlara karşı aynı mahkemede açılan davanın 23.06.2008 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verildiğinden ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak kesinleştiği ve ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılığın bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, ödeme emrinin bu kararların verildiği 26.03.2009 tarihinde değil 10.07.2006 tarihinden sonraki 7 gün içerisinde kesinleştiğinden, davanın açıldığı 05.05.2009 tarihinde davalı borçlunun vergi borcunun bir kısmının kesinleştiği sabit olup mahkemenin aksi yöndeki gerekçesi yerinde değildir.

Ayrıca, Maliye Hazinesi tarafından yapılan takip sonucu borçlu ile 6111 sayılı Kanun gereğince yapılandırma sözleşmesi imzalandığı ve ödemelerin devam ettiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır. Adı geçen Kanun uygulamasında, yapılandırmanın, davacı tarafça açılmış tasarrufun iptali davalarını durduracağı ya da ertelemesini sağlayacağı yolunda bir hüküm bulunmamaktadır.

Ancak dosya içeriğinden yapılandırmanın 31.03.2014 tarihinde sona ereceği görülmektedir.

Tasarrufun iptali davalarının ön koşulu borçlu hakkında geçerli, kesinleşmiş bir takibin varlığı ve takibin karar kesinleşinceye kadar devam etmesi gerekir. Temyiz aşamasında dahi borç ödenmiş ve takip kalmamış ise değerlendirmenin buna göre yapılması gerekmektedir.

Yapılacak iş, borçlunun 6111 Sayılı Yasaya göre yaptığı yapılandırma sonucu borcun ödenip ödenmediği, takibin devam edip etmediği araştırılarak oluşacak sonuca göre karar vermekten ibaretir.

Mahkemece bu araştırmanın yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 15.12.2014 tarihinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9719, Karar No: 2016/11484, Tarih: 29.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9719 E.  ,  2016/11484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava alacak istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise davalı tarafın söz konusu apartmanda yönetici sıfatının bulunmadığı, ayrıca davacı tarafın dava ettiği alacağın davalı tarafa fazla ödenen apartmanın masrafları içn vermiş olduğu paranın iadesine yönelik olduğu ve bu alacağın genel hükümlere tabi alacak davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin .... Mah. ... Apt.4/4 numaralı dairenin sahibi olduğunu, davalının ise aynı binada yönetici bulunduğunu, Mart ayında sitenin çatısının ve dış izolasyonun yapılacağından bahisle yöneticiye 10/02/2013 tarihinde 4.800,00.-TL elden ödeme yapıldığını, buna rağmen çatının Nisan ortalarında açıldığını, 17 Hazirana kadar bir işlem yapılmadığını, buna rağmen müvekkilinin 29/05/2013 tarihinde müteahhite 2.500,00.-TL ek ödeme yaptığını, yapılan ödemelere rağmen çatı onarımına geç başlandığını, yağan yağmur sularının açık çatıdan müvekkilinin sahibi olduğu dairenin mutfak ve odalarına aktığını, dairede oturan kiracıların mağdur olduğunu, sözleşme bitiminden önce daireyi tahliye ettiklerini, yeniden kiraya veremediğini, daha önce anlaşılan firmanın dışında başka bir firma ile anlaşma yapılması nedeniyle yeniden 2.000,00.-TL daha davalıya ödeme yaptığını, sonuç olarak çatı onarımı ve dış yalıtımı için müvekkilinin kendi beyanına göre 4.800,00.-TL ödemesi gerekirken davalıya 9.300,00.-TL ödediğini, ayrıca dairesinde zarar oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 4.500,00.-TL'nin 10/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Dosya kapsamından davaya konu Ördekçi apartmanında yapılacak tadilat işlerine ilişkin düzenlenen sözleşmenin yüklenici ile davalı ... ve dava dışı diğer kat malikerince imzalandığı, davalı ...'nin kat malikleri tarafından apartman yöneticisi seçildiğine ilişkin kat malikleri kararı da bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/11/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4781, Karar No: 2014/7246, Tarih: 03.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4781 E.  ,  2014/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2011/481-2013/287

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. H.. Ö.. ve davalı vekili Av. M.. Ö.. ve Av. Z.. A.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava sözleşmenin haksız fesih nedeniyle kira süresi sonuna kadar olan kira paralarının ve kaybedilen plastik kasa bedellerinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı vekilinin yoksun kalınan kira bedeline yönelik, davalı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı vekilinin yoksun kalınan kira bedeline yönelik, davalı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, taraflar arasında 30.04.2008 tarihli ve 5 yıl süreli plastik kasa kiralama sözleşmesi imzalandığını, sözleşme ile davalıya özel olarak üretilen 243.976 adet katlanabilir plastik meyve kasasının 0,31 TL/ay + KDV kira bedeli üzerinden davalıya kiraya verildiğini, davalının keşide ettiği 22.07.2011 ve 01.08.2011 tarihli ihtarnameler ile sözleşmeye konu kasaları kaybettiğinden bahisle sözleşmeyi haksız ve tek tarafları olarak feshettiğini, sözleşmenin 4.madde kayıp kasa bedelinin 4 Euro+Kdv olarak belirlendiğini, ancak bu bedelin 5 yıl süre ile kira alınacağından hareketle belirlenmiş bir bedel olduğunu, bu nedenle kayıp kasa bedellerinin sözleşme sonunda ödeneceğinin kararlaştırıldığını, kaldı ki sözleşmenin 8. Maddesine göre, davalının sözleşme süresi içinde kasaları satın almak istemesi durumunda davacı ile mutabakata varması gerektiğini, dönem içinde kayıp kasa olması halinde bunların kira bedellerinin sözleşme sonuna kadar ödenmeye devam edilmesi ve sözleşme sonunda 4 Euro + KDV üzerinden bedellerinin ödenmesi gerektiğini, oysaki davalının süresinden önce sözleşmeyi feshedip sözleşme sonu için kararlaştırılan bedel üzerinden kasalara sahip olmaya çalıştığını, davalının haksız feshin sonuçlarına katlanmak zorunda olduğunu, sözleşmenin 4.maddesi hükmüne göre davalının kira süresi sonuna kadar olan kira bedelleri yanında, sözleşme sonu için öngörülen adedi 4 Euko+KDV üzerinden kayıp kasa bedellerini ödemesi gerektiğini, söz konusu alacağın tahsili için davalı hakkında İstanbul 6.İcra Müdürlüğünün 2011/15002 sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını ancak davalının borca itiraz ederek takibi durdurduğunu, belirterek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise;

sözleşmenin feshinin hukuka uygun olduğunu, kayıp kasalar için kira bedeli ödenmesinin sözleşmeyi çekilmez kıldığını, davacıya iadesi mümkün olmayan kasalara yönelik olarak müvekkilinin satın alma talebinin davalıdan karşılık görmediğini, kabul manasına gelmemek kaydı ile hem kasa bedeli hem kira bedeli istenemeyeceğini davacının kayıp kasalar için talep ettiği 4 Euro+ KDV bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, sözleşmenin davalı tarafından feshinin haklı nedene dayanmadığı, davalının sözleşme süresi sona ermeden sözleşmeyi haksız olarak feshettiği, sözleşme süresi sonuna kadar mahrum kalınan kira bedeli ve kaybedilmiş olan kasaların bedelini ödemekle yükümlü olduğu gerekçesi ile kayıp kasa bedeli ve kira bedeli olarak 4.781.305 TL üzerinden itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 30.04.2008 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin konusu; davalının tüm lojistik depolarında kullanacağı veya tedarikçilerine alt kiraya verebileceği plastik meyve kasalarının davacı tarafından temin edilerek davalıya kiraya verilmesidir. Sözleşmede kira bedeli kasa başına aylık 0,31 TL+Kdv olarak kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 4.maddesi “…….sözleşme dönemi boyunca kasaların herhangi birinin kayıp veya kullanılamayacak olması durumunda C... kasa bedelini sözleşme sonunda Odesaya ödeyecektir. Kasa bedeli boyut ayrımı yapılmaksızın 4 Euro+Kdv olarak belirlenmiştir” hükmünü içermektedir. Sözleşmenin 8.maddesi ise “……beş yıllık sözleşme süresince kira bedeli sabit kalacaktır. C... dönem içinde kiraladığı kasaları satın almak istemesi halinde Odesa ile mutabakata varması gerekecektir” hükmünü içermektedir. Davalı 22.07.2011 keşide tarihli ihtarname ile toplam 245.000 adet plastik kasadan ciddi adedinin kayıp olduğunu belirterek davacıya sözleşmenin feshini bildirmiş, ihtarın tebliğ edilememesi üzerine aynı konuda keşide ettiği ikinci ihtar 03.08.2011 tarihinde davacıya tebliğ edilmiştir. Davacı, fesih bildirimi ile sözleşme ilişkisinin sona erdiğinden hareketle kaybolan kasa bedellerini ve sözleşme süresi sonuna kadar işleyecek kira bedellerinin tahsilini istemiştir. Kural olarak kiracı, kira sözleşmesi kapsamında kendisine verilen şeyi özenle kullanmak ve kira süresi sonunda da aldığı hali ile iade etmekle yükümlüdür. İadesi mümkün olmaya kasalara yönelik olarak taraflar sözleşmenin 4.maddesinde, sözleşme sonunda ödenmek üzere 4 Euro+Kdv kasa bedeli kararlaştırmışlardır. Kasaların kaybedilmesi davalının kusuruna dayalı olup aksi davalı tarafından kanıtlanamadığından kasa bedellerine yönelik istemin kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır.