muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19245, Karar No: 2014/4698, Tarih: 13.03.2014

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, aralarında bulunan ticari ilişki kapsamında, katılan ...ve Yem Sanayi Ticaret Anonim Şirketi'nden almış olduğu malların karşılığı olarak imza ve temsile yetkisi olmadığı halde ... Gıda ve Tekstil Sanayi Nakliyat Ticaret Limited Şirketi hesabından suça konu on iki adet çeki keşide ederek katılan şirkete vermek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın katılan şirketin bölge temsilcisi olarak çalıştığı sırada, her ne kadar temsil yetkisi bulunmasa da alınan mallar karşılığında çekleri keşide ettiği ve bu çeklerin düzenli olarak ödendiği, ancak kuş gribi hastalığı nedeniyle işlerinin iyi gitmemesi sonucu bir kısım çeklerini ödeyemediği, mevcut çeklerin ticari ilişki sırasında silsile halinde verildiği, yapılan ticari işler nedeniyle verildiği hususunda bir tereddütün bulunmadığı, ancak şirketi temsile yetkili olmasa da sanığın suça konu çekler dışındaki önceden vermiş olduğu çekleri ilgili şirketin ödemesinin temsile yetkili organlarının da sanığın kesmiş olduğu çekleri kabul ettiği manasına geldiği, eylemin dolandırıcılık olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27982, Karar No: 2013/6480, Tarih: 25.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/27982 E.  ,  2013/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük; sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, CMK.nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının gerekçeli olması ve hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hükümler kurulması,

2- 09.10.2008 günlü duruşmadan önce telgraf göndererek mesleki mazereti nedeniyle duruşmaya katılamayacağını bildiren ve duruşmanın başka bir güne ertelenmesini talep eden sanık ... müdafiinin, mazereti ve talebi konusunda mahkemece bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek sanık ve müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Mala zarar verme suçunun şikayete tabi olduğu ve şikayetçinin kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçtiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2547, Karar No: 2019/10285, Tarih: 13.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/2547 E.  ,  2019/10285 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : İstihkak

MAHKEMESİ : ... 16. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 16. İcra Hukuk Mahkemesinin 04/072017 tarihli ve 2015/674 Esas, 2017/606 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davalı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını duruşmalı olarak temyizi üzerine, duruşma istemi harcı yatırılan değer esas alınarak miktardan ret edildikten sonra, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 16.12.2015 tarihinde borçlu şirkete ait malların haczedildiğini, istihkak iddiasının alacaklılardan mal kaçırma amacı ile muvazaalı olarak öne sürüldüğünü açıklayarak, davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili, müvekkili ile üçüncü kişi şirket arasında hiç bir bağ bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; borçlu şirketin haciz adresinde bulunan şube işyerinin haciz tarihinden önce üçüncü kişi şirkete devredildiği, işyeri devrinin hacizden kurtulmak ve mal kaçırmak amacını taşıdığı, devir işleminin muvazaalı olduğu, dolayısıyla mahcuz malın borçlu şirkete ait olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı üçüncü kişi vekilince İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; borçlu şirketin haciz adresinde bulunan şube işyerinin haciz tarihinden önce üçüncü kişi şirkete devredildiği, işyeri devrinin hacizden kurtulmak ve mal kaçırmak amacını taşıdığı, devir işleminin muvazaalı olduğu, dolayısıyla mahcuz malın borçlu şirkete ait olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı üçüncü kişi vekilince İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 31.01.2019 tarihli ve 2018/42 Esas, 2019/140 Karar sayılı kararı ile; Özel Çağ Hastanesinin Nisan 2008 tarihi itibariyle "... Sağlık Kurulu" tarafından devralındığı, devirden sonra isminin "...-Çağ Sağlık. ... A.Ş." olarak değiştirildiği, davalı borçlu ... Çağ Sağlık .. A.Ş'nin ...’da bulunan şubesinin kapatılarak fiili haczin gerçekleştirildiği adrese taşındığı, üçüncü kişi şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresinin de haciz adresi olduğu, borçlu şirket ile üçüncü kişi şirketin bir kısım çalışanlarının ortak olup, borçlu şirket yetkilisinin üçüncü kişi şirkette hisse sahibi olduğu, borçlu ile üçüncü kişinin aynı konuda faaliyette bulundukları, borcun doğumundan sonra haczin yapıldığı adreste iş yeri devrinin gerçekleştiği, dolayısı ile borçlu ile üçüncü kişi arasında alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik muvazaaya dayalı bir ilişkinin söz konusu olduğu, faturaların ve lisans işlemlerinin başka delillerle desteklenmeksizin tek başına haczedilen menkullerin davalı üçüncü kişiye ait olduğunu ispat etmeye yeterli olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine; bu kez istinaf kararı davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, Mahkeme gerekçesinin aksine, dava dışı ... ... Sağlık Hizmetleri A.Ş. tarafından haciz adresinde işletilen özel hastaneye ilişkin ruhsatın 03.07.2015 tarihinde hekim kadrosu ile birlikte üçüncü kişi şirkete devredildiği, borçlu şirketin 28.10.2010 tarihinde, “...” adresinde kurulduğu, tek ortağı ve yetkilisinin Abdurrahman Açıkgöz olduğu, ticaret sicil kayıtları itibarı ile borçlu şirketin haciz adresi ile ilgisinin olmadığı, üçüncü kişi şirketin 17.06.2015 tarihinde, “... Caddesi No:36/9 .../...” adresinde kurulduğu, tek ortağı ve yetkilisinin İlksen Söyler olup bu hali ile iki şirket arasında organik bağ bulunmadığı, ancak 22.01.2010 tarihinde, “... Caddesi No:35/1 .../...” adresinde kurulan dava dışı ... ... Sağlık Hizmetleri A.Ş. ile üçüncü kişi şirketin 12.03.2012-19.07.2012 tarihleri arasında, “... Caddesi No:35/1 .../...” adresinde birlikte faaliyet gösterdikleri, dava dışı ... ... Sağlık Hizmetleri A.Ş.’nin 07.09.2015 tarihinde haciz adresinde bulunan işyerinin kapatılmasına karar verildiği, üçüncü kişi şirketin ise 02.07.2015 tarihinde haciz adresinde şube işyeri açılmasına karar verildiği, üçüncü kişi şirketin tek ortağı İlksen Söyler’in 30.07.2012-12.06.2015 tarihleri arasında borçlu şirkette, 08.11.2012-31.10.2015 tarihleri arasında da dava dışı ... ... Sağlık Hizmetleri A.Ş’nin haciz adresinde bulunan özel hastane işletmesinde doktor olarak çalıştığı, SGK kayıtlarına göre birden fazla işçinin öncesinde borçlu şirket çalışanı iken üçüncü kişi şirkette çalışmaya devam ettiği, bu işçilerden bir tanesinin borçlu şirketin tek ortağı ile aynı soyadını taşıdığı, alacaklı vekilince delil olarak dayanılan ve borçlusu aynı şirket olan emsal takip dosyasında, 15.09.2015 tarihinde aynı adreste yapılan haciz esnasında borçlu şirket yetkilisinin hazır olduğu, tüm bunlardan ayrı olarak Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2018/11173 Esas sayılı dosya kapsamına göre, üçüncü kişi şirketin haciz adresinden farklı olan merkez adresinde 20.10.2015 tarihinde yapılan hacze ilişkin olarak komşu işyeri sahiplerinin gelinen adresin borçlu şirketin muhasebe bürosu olduğunu beyan ettikleri ve haciz adresine ilk gidildiğinde borçlu şirket yetkilisinin hazır olduğu görülmekle, Mahkemece, borçlu şirket ile dava dışı ... ... Sağlık Hizmetleri A.Ş. aynı şirketlermiş gibi gerekçe oluşturularak yapılan yanlışlığın yukarıda özetlenen açıklamalar kapsamında sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 496,20 TL'nin temyiz eden davalı üçüncü kişiden alınmasına 13.11

. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 496,20 TL'nin temyiz eden davalı üçüncü kişiden alınmasına 13.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14156, Karar No: 2010/22346, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14156 E.  ,  2010/22346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir.Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-İrtifak alanının yüzölçümü 1052,46 m² olduğu halde, yazım hatası sonucu 1052,49 m²'lik bölüm üzerinde irtifak hakkı tesisine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19187, Karar No: 2017/8567, Tarih: 03.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/19187 E.  ,  2017/8567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelik dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nun 158/1-a,62/1,52/2,58/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılan ...'ün, katılanın kızı.....'ün rahatsızlığı sebebiyle kendisine .... isimli şahsın tanımış olduğu bir hoca olduğunu 08/11/2011 tarihinde söyleyerek tanışıp, katılana ait bağ evinde buluştukları, sanığın bir bardağın içine su koyduğu ve akabinde katılanın eşine hitaben "senin yedi aylık ömrün kalmış, eğer mayıs ayında ölmezsen gel benim boynumu kes" dediği ve daha sonra sanığın yanlarında bulunan diğer kişileri dışarı çıkarttıktan sonra katılandan 750,00 TL. para talep ettiği müştekinin üzerinde yeter miktarda para olmadığını belirttiği ve akabinde sanığa 250,00 TL. para verdiği ve daha sonra sanığın 16/11/2011 tarihinde katılana iki adet muska yazarak teslim ettiği ve karşılığında katılandan 250,00 TL. aldığı ve katılanın bağ evinden ayrılacağı sırada sanığın, katılana hitaben "senin çocuklarında papaz büyüsü var, ölmüş papaz kemiği lazım, ......'ta ermeni mezarlığı var, orada kazı yapacağız, kazı tehlikeli fakat sorumluluğu alacağız" diyerek katılandan yapacağı işler karşılığından 3.000,00 TL. para talep ettiği ve katılanın elinde nakit olarak bu paranın olmadığını belirtmesi üzerine sanık ile katılanın birlikte.... Bankası'na gittikleri ve burada katılanın çekmiş olduğu 3.000,00 TL. lik ihtiyaç kredisinin 2.500,00 TL. lik miktarını sanığa elden verdiği ve 18/11/2011 günü sanığın tekrar katılanla telefonla tekrar irtibata geçerek savcılıkça kendisinin yakalandığını belirtip olaydan kurtulmak için paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek katılanla buluştuğu ve burada da katılandan 1.200,00 TL. para aldığı ve bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın eyleminin TCK’nın 158/1-a maddesinde yer alan nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın katılandan aynı suç işleme kararı içerisinde değişik zamanlarda menfaat temin etmesine rağmen, hakkında TCK 43 maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,ancak,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,ancak,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu husus da, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “120 gün”, ''100 gün'', “2.000 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, ''4 gün'', “80 TL'' adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8718, Karar No: 2018/6397, Tarih: 10.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8718 E.  ,  2018/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın, ...'ın yanında çalışmak için ona kimliğini verdiğini, kendisine notere götürüp imza attırdıklarını, ... ile birlikte ... ..., ... ..., ... ... ve...'ın kendi adına şirket kurduklarını, sahte fatura düzenlemediğini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması karşısında; sanığın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, savunmasında belirttiği kişilere ait olduğunu söylemesi halinde; ...,... ...,... ve ...'ın CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b)Bu kişiler de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...,... ...,... ve ...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların, bu kişilerden birine ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...,... ...,... ve ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,