muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7902, Karar No: 2018/4672, Tarih: 17.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/7902 E.  ,  2018/4672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Alkollü ve Alkolsüz İçecekler Gıda Med. İth. Ihr. San. Tic. Ltd.Şti.'nin yetkilisi olan sanığın, vergi incelemesine esas olmak üzere kendisinden istenilen 2009 takvim yılına ait defter ve belgeleri yasal süresi içerisinde ibraz etmeyerek defter ve belge ibraz etmeme suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açıldığı; UYAP üzerinden yapılan sorgulamada Dairemiz 2016/6776 Esasına kayıtlı Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/242 Esas, 2014/34 Karar sayılı dosyasında sanığın aynı şirkete ilişkin 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmeme ile 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından yargılandığı ve her iki suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, mükerrer yargılama olup olmadığının tespiti için bu dosya ile mümkünse mevcut dosyasının birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra, aynı takvim yılı/yıllarına ait defter ve belgelerin birden fazla kez ibrazının istenilmesi halinde yapılan ilk tebliğ ile suçun oluşacağı, ikinci kez istenmesi üzerine ibraz edilmemesinin ikinci bir suç oluşturmayacağı hususu da gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/306, Karar No: 2012/4726, Tarih: 25.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/306 E.  ,  2012/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacılar tarafından davalılar aleyhine açılan tapu iptal ve tescil davasının yapılan yargılamasında mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince süresinde  temyizi üzerine dosya ve  Tetkik Hakimi   raporu incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakanın maliki olduğu 627 ada 25 parsel sayılı taşınmazını 6.11.1987 tarihinde 1/2'şer pay olarak davalılara satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir.

Davacılar, temliki işlemin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde gerçekleştirildiğini ileri sürerek, eldeki davayı açmışlar, mahkemece murisin vasiyetname ile mirasını taksim ettiği, anılan temlikin ise gerçek olduğu benimsenerek davanın reddine karar  verilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan; miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırma kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda; miras  bırakanın 27.11.2009 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak  davacı kızları ile davalı erkek çocuklarının kaldığı, çekişme konusu taşınmazın temlik tarihindeki gerçek  değer ile akitte gösterilen değer  arasında fahiş fark bulunduğu, murisin 19.11.2008 tarihli vesayetnamesi ile dava dışı 1929 ada 299 parselde 3 adet bağımsız  bölümü davacılara vasiyet  etmiş ise de, anılan taşınmazların muris tarafından dava dışı kişilere devredildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, dosyada toplanan delillere, yukarıda değinilen ilkeler ışığında bakıldığında, miras bırakanın gerçek  iradesinin sağlığında hak dengesini gözeterek, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir  paylaştırma yapmak olmadığı, asıl amacının davalıların terekeden daha fazla yararlanmasını sağlama, yani mal kaçırma iradesi bulunduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların, temyiz  itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3591, Karar No: 2012/3961, Tarih: 21.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3591 E.  ,  2012/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik suçunun suç vasfındaki vaki değişiklik nedeniyle "görevi kötüye kullanmak" ve "nitelikli dolandırıcılık"

HÜKÜM : ...: 765 sayılı Yasanın 504/7, 80, 522, 59/2. maddelerine göre 7 ay hapis ve 91 YTL apc ile cezalandırılmasına

...: 765 sayılı Yasanın 240/1, 59/2, 72, 647 sayılı Yasanın 4. maddelerine göre 1317 YTL apc ile cezalandırılmasına ve 5 ay süreyle memuriyetten men'ine

Sahte küpür kullanmak suretiyle reçetelerde sahtecilik suçundan sanık ..., doktor sanık ...’ya sahte reçete düzenlettirmek suretiyle memurun resmi belgede sahteciliğine iştirak suçundan da sanıklar ..., ... ile ... haklarında dava açıldığı iddianame kapsamından anlaşılmakla, bu davalar hakkında zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'a sahte küpür kullanmak ve sahte reçeteler düzenlettirmek suretiyle dolandırıcılık, sanıklar ..., ... ile ...'e yüklenen sahte reçeteler düzenlettirmek suretiyle dolandırıcılık suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden

yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, dolandırıclık suçlarından açılan kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... müdafiinin “memurun resmi belgede sahteciliği suçundan açılan ve değişen suç vasfına göre “görevi kötüye kullanmak” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince:

Suç tarihinde Bismil Devlet Hastanesinde doktor olarak görev yapan sanık ...'ya yüklenen, hastaları muayene etmeden eczacı sanık ...’un azmettirmesi sonucu “sahte reçeteler düzenlemek ve dolandırıcılık" suçlarının görevi sebebiyle işlediğinin iddia edilmesi ve TC.Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünün 04.10.2002 tarihli soruşturma raporu karşısında, anılan soruşturma raporuna istinaden 4483 sayılı Yasa hükümleri uyarınca dava şartı olan "soruşturma izni" verilip verilmediği araştırarak, oluşacak duruma göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7641, Karar No: 2015/7814, Tarih: 28.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7641 E.  ,  2015/7814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2003

NUMARASI : 1994/27-2003/16

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 26/12/2013 gün ve 2012/10904 - 2013/12252 sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemiz kararı, karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 248.00.- TL. para cezasının düzeltme isteyenden alınmasına 28/09/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3691, Karar No: 2014/19743, Tarih: 26.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3691 E.  ,  2014/19743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıklardan ...ı'nın şikayetçi ...'ın asker arkadaşı olduğu, zaman zaman şikayetçi ile sanığın telefonla görüştükleri, sanığın şikayetçiyi arayarak telefonu eniştesi olduğunu beyan ettiği ve hakkında ayırma kararı verilen ...’a verdiği, ...’in şikayetçiye küpün içinde 12 kg altın bulduklarını söylediği ve şikayetçiyi Denizli’ye çağırdıkları, şikayetçinin altınları almaya karar vererek babası ve amcasının oğlu ... ile beraber Denizli’ye geldikleri, sanık ve ... adlı şahısla buluştukları, sadece şikayetçiyi alarak altınları amcasının yanında görmesi için çay ocağının arkasındaki boş bir araziye getirdikleri, burada sanığın amcası olarak tanıtılan diğer sanık ...'ın yere bir havlu sererek pazar çantası içindeki altınları boşaltmaya başladığı ve şikayetçiye 1 adet numune altın verdikleri, şikayetçinin babası ve amcası oğlu ile birlikte İstanbul’a döndüğü, altını kapalı çarşıdaki kuyumculara gösterdiği, gerçek altın olduğunu öğrenmesi üzerine kalan altınları da satın almaya karar verdiği ve sanık ... ile telefonda pazarlık yaptıkları, şikayetçinin çağırması üzerine ...’nın İstanbul’a gittiği ve burada yeniden altınların satış fiyatı hususunda pazarlık yaptıkları, şikayetçinin 9.000 TL parası olduğunu söylemesi üzerine sanığın da “sen parayı ayarla, altın satıldıktan sonra ben sana aldığım parayı vereceğim” dediği, olay günü sanık ile şikayetçinin Denizli’ye geldikleri, eniştesi olarak tanıtılan ...'i telefonla aradıkları ve şikayetçinin geldiğini, paranın tamam olduğunu söyledikleri, şikayetçinin 8.500 TL vereceğini söylediği, bir süre sonra ...’in sanığı telefonla arayarak “parayı al gel, amcan (...) malı versin” demesi üzerine şüphelenen şikayetçinin “parayı vermem, ikinizden birisi benim yanımda kalacak” dediği, ...’in gelerek şikayetçiye “tamam ben senin yanında kalacağım” demesi üzerine şikayetçinin üzerindeki parayı sanığa verdiği, sanığın parayı aldıktan sonra yanlarından ayrıldığı, 5 dakika sonra sanığın ...’i arayarak şikayetçinin elindeki valizi almasını söylediği, şikayetçinin bunu kabul etmediği, kendisinin de geleceğini söylemesi üzerine birlikte yürümeye başladıkları, ...’in “sen yabancısın, dikkat çekmeyelim, arkamdan gel” dediği ve bir apartmanın yanına geldikleri, ...’in burada zile basmaya başladığı, şikayetçinin sigara almak için bakkala girip çıktığında valizinin apartman önünde durduğunu, ancak ...’in olay yerinden kaçmış olduğunu gördüğü, sanıkların bu eylemleriyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıklar savunması, katılan ve tanıklar beyanı, fotoğraf teşhis tutanağı, canlı teşhis tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; her ne kadar şikayetçi ...'ün hükümden sonra verdiği dilekçe ile sanık ...'un 18.08.2010 tarihinde zararı karşıladığını bildirmişse de; hüküm tarihinden sonraki ödemelerin TCK'nın 168

...'ün hükümden sonra verdiği dilekçe ile sanık ...'un 18.08.2010 tarihinde zararı karşıladığını bildirmişse de; hüküm tarihinden sonraki ödemelerin TCK'nın 168. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/221, Karar No: 2017/8017, Tarih: 25.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/221 E.  ,  2017/8017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptal tescil ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmesi üzerine; duruşma isteminin miktar itibariyle reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; .... ili Araban ilçesi Hisar köyün kain 137 Ada 96 nolu parselin müvekkili adına, 94 parselin ise davalı adına kayıtlı olduğunu, yaklaşık 35 yıl önce davalıya ait parsele kendi parseli sanarak iyi niyetli olarak fıstık ağaçları diktiği, ağaçların bakımını yaptığını, dava taraf bu durumu bugüne kadar fark etmeyerek hiçbir şekilde müdahalede bulunmadığını belirterek,.... ili Araban ilçesi Hisar köyün kain 137 Ada 94 'de kayıtlı bulunan taşınmazın müvekkili tarafından kullanılan kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde söz konusu kısım üzerindeki ağaçların bedeli olan 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının kötü niyetli olduğunu, eski sınırın belli olmasına rağmen davalının taşınmazını işgal ettiğini, davacı alyhine meni müdahale davası açtığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişisinin raporları, tanık, mahalli bilirkişi beyanını ve özellikle yöresel örf ve adet dikkate alındığında davacının, iyi niyetli olarak taşınmazı imar ve ihyada bulunarak fıstık ağacı yetiştirdiği, bunun neticesinde yıllarca emek ve para harcadığı, dolaysıyla davacının bu iyi niyetinin korunması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL imar ve ihya bedelinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, davacının tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu ağaçların 2013 yılı ortalama değeri esas alınarak değer tespitinin yapıldığıanlaşılmaktadır. Oysa ki; davalı, davacı aleyhine Araban Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 10/10/2012 tarihinde ecrimisil talepli

dava açmıştur. O halde, dava konusu ağaçların davacıya ait taşınaz içerisinde olmadığını öğrendiği tarihin ecrimisil davasının açıldığı tarih olarak kabul edip, dava konusu ağaçların değerinin bu tarih itibarile belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

dava açmıştur. O halde, dava konusu ağaçların davacıya ait taşınaz içerisinde olmadığını öğrendiği tarihin ecrimisil davasının açıldığı tarih olarak kabul edip, dava konusu ağaçların değerinin bu tarih itibarile belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16441, Karar No: 2011/1282, Tarih: 31.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/16441 E.  ,  2011/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin tenfizi istenilmiştir. Mahkemece HUMK 409/5.md.uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, noterde düzenlenen 17.11.1995 tarihli vasiyetnamenin tenfizini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin 23.02.2010 tarihli dilekçeile 25.02.2010 tarihine atılı duruşma için mazeret bildirdiği ancak mazeret dilekçesinin dava dosyasına girmediği, mahkemeye gelen ve yerleştirilmesi gereken evraklar arasında bulunduğuna dair 15.....2010 tarihli tutanak tutulduğu gerekçede açıklandıktan sonra, 25.02.2010 tarihinde takip edilmeyen davanın, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 3 ... içinde yenilenmediğinden HUMK'nun 409/5.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.

Mahkeme gerekçesinde de açıklandığı gibi, davacı vekilinin 25.02.2010 tarihli duruşma için mazaret dilekçesi 23.02.2010 tarihinde mahkemeye sunulmuş ve hakimce havale edilmiştir. Talep mahkemeye ulaşmış olup, mazerete ilişkin dilekçenin dosyaya konulmaması davanın açılmamış sayılması için yeterli değildir.

Mahkemece, bu husus gözönünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.