muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14597, Karar No: 2019/2142, Tarih: 28.02.2019

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme istemleri yerinde görülmemiştir.

2.Ancak, bilindiği üzere, bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad.718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK mad. 722, 724. ve 729). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın mülkiyetinin arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Muhdesatın tespiti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda, muhdesatın mülkiyetinin tespiti değil, muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin ya da davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, davaya konu muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin ya da davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 2-a ve 2-b bentlerinin HUMK'un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Taraf vekillerinin karar düzeltme taleplerinin yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, ancak, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme talebi yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairenin 29.05.2017 tarihli ve 2015/5372 Esas, 2017/7888 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, hükmün 2-a ve 2-b bentlerindeki “.... mülkiyetinin ....” kelimesinin hüküm fıkralarından çıkarılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyenlere ayrı ayrı iadesine, 28.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1789, Karar No: 2012/20012, Tarih: 21.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1789 E.  ,  2012/20012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının vergi suçu ve tekniği raporlarına uygun olarak “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açıldığı, her bir yıla ait vergi döneminin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, 22.12.2002 tarihli faturanın 2002 takvim yılından ayrı olarak ele alınıp bu faturanın kullanılmasına yönelik suç tarihinin 26.01.2003 olarak kabul edilmesi nedeniyle dava konusu olmadığı halde 2003 takvim yılından ayrıca hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 26.01.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9967, Karar No: 2014/1921, Tarih: 18.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9967 E.  ,  2014/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnşaat halindeki okulun önünde gördüğü mağduru buradan alıp okul tuvaletine götürerek cinsel istismar eylemini gerçekleştiren sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7/1. maddesinde ihtisas kurullarının bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birlikte, her ihtisas kurulları için ayrıca sayılan uzmanların katılımı ile oluşacağı, bu duruma göre 6. İhtisas Kurulunun bir başkan ve dokuz üyeden ibaret olduğu genel olarak belirtilmekle birlikte, Adli Tıp Genel Kurulu ve İhtisas Kurullarının çalışması başlıklı 23/B maddesinde ihtisas kurullarının işin niteliğine göre bir başkan ve en az dört üye ile toplanacağı açıklandıktan sonra, incelenecek konunun uzmanı olan üyenin hazır bulunmasının zorunlu olacağının ifade edilmesi nedeniyle söz konusu ihtisas kurulunun bir adli tıp uzmanı ile toplanarak rapor düzenlenmesinde Kanuna aykırılık görülmediğinden ve mağdurun sol yanak bölgesinde 2 cm çapında kızarıklık bulunduğuna dair 07.12.2010 tarihli rapor karşısında eylemin cebirle işlendiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bu konularda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun sadece kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi olan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkrası ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/226, Karar No: 2014/14415, Tarih: 10.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/226 E.  ,  2014/14415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/22414

MAHKEMESİ : Bingöl (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2010

NUMARASI : 2009/24 (E) ve 2010/206 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıklar A.. G.. ile S.. A..'un sahibi ve yetkilisi oldukları M.. Dayanıklı Tüketim Malları Pazarlama Otomotiv İnşaat ve Toptan Gıda Ticaret Limited Şirketinin satış elemanları olan diğer sanıklar Ertürk ve Şentürk'ün, Bingöl ili B.. köyüne giderek evlere zarflar dağıttıkları, zarflardan sadece 3 tanesinde kampanyaya katılma şansı belgesi bulunduğunu belirttikleri, nihayet katılanlara şanslı olduklarını, bu zarflardan birinin kendilerine çıktığını, kampanyaya katılma şansı yakaladıklarını, kendilerinden mal satın aldıklarında 86 adet porselen takımı hediye edeceklerini söyleyerek katılan M.. G..'ye 420 TL karşılığında halı yıkama makinesi ve fırın, katılan M.. A..'e 400 TL karşılığında mini fırın ve robot sattıkları, katılanlara kutuları açmamalarını, teknik elemanlar tarafından kutuların açılıp kurulacağını, aksi halde garantiden yararlanamayacaklarını, hediyelerin de aynı elemanlar tarafından getirileceğini, Bingöl Sanayi Sitesinde yeni mağaza açtıklarını, bu mağazadan verilecek müşteri kartıyla her yerden yüzde elli indirimli alış veriş yapabileceklerini söyleyerek piyasa değerinin çok üstünde bozuk ve değersiz fırın, robot ve elektrik süpürgesi sattıkları, hediyeleri getirmedikleri gibi sanayi sitesinde açılmış bir mağazanın da bulunmadığının iddia edildiği olayda, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-h maddesinde tanımlanan "Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında" gerçekleşen dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delilleri takdir etme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 10.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4783, Karar No: 2016/6513, Tarih: 08.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4783 E.  ,  2016/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: ... Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıp kaçak beledi davasına ilişkin olarak İstanbul 10. Tüketici ve Bakırköy 2. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elektrik aboneliği sözleşmesi kapsamında alınan kayıp kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Bakırköy 2. Tüketici Mahkemesince, davalının ikametgahı olan Avcılar ilçesinin İstanbul Tüketici Mahkemesinin yetki alanı içinde olduğı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

İstanbul 10. Tüketici Mahkemesince ise, Avcılar ilçesinin Bakırköy Tüketici Mahkemesinin yetki alanına dahil olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

HSYK Genel Kurulunun 19/03/2014 tarih ve 129 sayılı kararı ile Bakırköy Tüketici Mahkemelerinin yargı alanı Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresi ile aynı olarak belirlenmiştir. Buna göre; Bakırköy, Büyükçekmece, Küçükçekmece, Avcılar, Bağcılar, Bahçelievler, Başakşehir, Beylikdüzü, Esenler, Esenyurt, Güngören ve Zeytinburnu ilçelerinin Bakırköy Tüketici Mahkemelerinin yetki alanında bulunduğu anlaşıldığı gibi, taraflarca ileri sürülen yetki itirazı da bulunmadığından, uyuşmazlığın Bakırköy 2. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 2. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7626, Karar No: 2019/4154, Tarih: 04.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7626 E.  ,  2019/4154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ölüm nedeniyle açılan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların oğlu ...'ın elektrikli bisikleti ile seyir halinde iken davalı ...'in kullandığı diğer davalı ...'e ait aracın arkadan çarpması sonucu hayatını kaybettiğini, aracın davalı ... tarafından sigortalı bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminatın sigorta şirketi yönünden poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden, diğer davalılar yönünden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... için 100.000,00 TL, Gülten için 100.000,00 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'ten olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiş, 27.01.2016 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 39.999,19 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat yönünden; davacı ... için 17.943,26 TL'nin davalılar ... ve ... yönünden olay tarihi olan 22/08/2013 tarihinden itibaren, diğer davalı

Sigorta A.Ş. yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile 10/03/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı ... için 23.055,93 TL.nin davalılar ... ve ... yönünden olay tarihi olan 22/08/2013 tarihinden itibaren, diğer davalı ... yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile 10/03/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, manevi tazminat yönünden; davacı ... yönünden; takdiren 10.000,00 TL, davacı ... yönünden; takdiren 10.000,00 TL'nin olay tarihi olan 22/08/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine

dair karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve ... vekilinin aşağıdaki (2), (3) ve (4) nolu bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

dair karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve ... vekilinin aşağıdaki (2), (3) ve (4) nolu bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar, destek Serhat Kahraman'ın vefatı nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talep etmekte olup, kaza tarihinde destek 25 yaşında ve bekardır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda destek paylarının dağıtımı, anne babaya destek süreleri boyunca %10 oranında, babanın destekten çıktığı dönemden sonra ise anneye %15 oranında yapılmıştır. Dairemiz uygulamalarına göre, hayatın olağan akışına göre bekar olarak ölen desteğin ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem için de anne ve babanın her birine %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki, eşe iki, anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16’şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe, bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya %12,5’er pay verilmesinin uygun olacağı, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekeceği, Dairemizin yerleşik uygulaması gereğidir. Bu haliyle bilirkişi raporunda destek payları hatalı olarak paylaştırılarak hesap yapılması doğru görülmemiş olup kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle yukarıda anlatılan şekilde pay dağılımı yapılması gerekmektedir.

3-Gerek öğretide ve gerekse uygulamada tazminat hesabında bir yıl 360 olarak kabul edilmektedir. Davacıların gerçek maddi zararının, 360 gün üzerinden hesaplama yapılarak belirlenmesi gerekirken, mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda, 365 gün üzerinden hesaplama yapılarak zarar belirlenmiştir. Mahkemece, tazminat hukuku ilkelerine, hesaplama yöntem ve tekniğine aykırı şekilde 365 gün esas alınarak yapılan hesaplama ile belirlenen zarar miktarının benimsenerek karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

4-Davacı annenin bakiye yaşam süresi 24 yıl 10 ay 18 gün, davacı babanın bakiye yaşam süresi 21 yıl 1 ay 25 gündür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacıların muhtemel bakiye yaşam sürelerinin, PMF Tablosu'na göre belirlenerek hesaplama yapıldığı belirtilmiş ise de kesirlerin tama iblağı sonrası denilmek suretiyle davacı annenin bakiye ömrünün 10.07.2038 tarihinde, davacı babanın bakiye ömrünün ise 17.10.2034 tarihinde bitmesi gerekirken davacı anne için 2038 senesinin sonuna kadar davacı baba için 2034 senesinin sonuna kadar hesap yapılmak suretiyle fazla hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosuna göre bakiye ömür süresinin doğru biçimde belirlenmesi suretiyle hesaplama yapılması konusunda, bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

5-BK'nın 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek, tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri gözönünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar için takdir edilen manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) (3) ve (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin, (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılar ... ile ...'e geri verilmesine 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.