muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10041, Karar No: 2016/9711, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10041 E.  ,  2016/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin "... Mahallesi ... Sokak No:2 İç Kapı No:2 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının "... Mah. ... Cad. No:34/A .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının "... Mah. ... Cad. No:34/A .../..." adresinde davacı oğlu ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13877, Karar No: 2014/22834, Tarih: 01.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13877 E.  ,  2014/22834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2012/517-2013/402

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazlar üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Zemin bedelinin tespitine gelince;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de, hükme esas alınan bilirkişi raporu karar vermeye yeterli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın imar, somut emsal alınan 540 parsel no lu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu belirtilerek, emsal karşılaştırması yapılarak bulunan bedele düzenleme ortaklık payı eklenerek değer tespit edilmişse de, dosya içerisindeki Belediye Başkanlığı yazısına göre emsal alınan 540 nolu parselin de imar parseli olduğunun belirtilmesi karşısında bilirkişi raporu ile Belediye Başkanlığının yazısı arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bunun mümkün olmaması durumunda, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25727, Karar No: 2014/32970, Tarih: 06.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25727 E.  ,  2014/32970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2013/783-2014/213

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, kötüniyet tazminatı, prim alacağı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdine haksız olarak son verildiğini iddia ederek kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatı ile fazla mesai, ücret, prim, yıllık izin, genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı işçinin iş akdine son verilmesinden sonra tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, prim alacağı olmadığını, dini ve milli bayramlarda çalışmadığını, mesai saatlerinin 08.30-16.30 saatleri olduğunu,çok nadiren fazla çalışma yapıldığını, bunların da davacıya ödendiğini, davacının işten çıkarken verdiği ibraname ile davalıyı ibra ettiğini, kötü niyet tazminatının koşullarının oluşmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiği, davacının kıdemi bir yılı doldurmadığından kıdeme hak kazanamadığı, davacının 2009 Kasım- Aralık ayı ücretinin ödenmediği, davacının ayda 1 pazar, milli bayramların tamamında çalıştığı, dini bayramlarda çalışmadığı, hizmet süresi nedeni ile izin hakkı olmadığı,08:00-21:00 saatleri arasında çalışarak 1,5 saat yemek ve ara dinlenmesi düşüldükten sonra günlük 4 saat fazla mesai yaptığı, davalı tarafça sunulan 09/12/2009 tarihli ibranamede davacının inkar etmediği imzası olması sebebiyle bu belge makbuz niteliğinde kabul edilerek hesaplanan toplam alacak miktarlarından ibranamede ödendiği belirtilen alacakların mahsubu gerektiği, ibranameye göre ihbar tazminatının tamamının ödenmiş olduğu, işyerinde prim ödemesi uygulamasının ve dini bayramlarda çalışıldığının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesi ile fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili taleplerinin kabulüne diğer taleplerin ve mükerrer talep edilen genel tatil alacağının reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen önceki kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2011/32030 Esas,2013/21464 Karar sayılı ilamı ile “.....Somut olayda,mahkemece ibraname kabul edilmişse de aynı davalılara karşı yine Uşak İş Mahkemesinde açılan ve karara bağlanan dosyalarda (Uşak İş Mahkemesi 2009/918Esas,2009/916Esas) ibraname geçersiz kabul edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen önceki kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2011/32030 Esas,2013/21464 Karar sayılı ilamı ile “.....Somut olayda,mahkemece ibraname kabul edilmişse de aynı davalılara karşı yine Uşak İş Mahkemesinde açılan ve karara bağlanan dosyalarda (Uşak İş Mahkemesi 2009/918Esas,2009/916Esas) ibraname geçersiz kabul edilmiştir.

Davacı taraf, ibranamede belirtilen paraları almadığını iddia etmiş, işveren ise davacının hak ve alacaklarının ibranamede belirtildiği şekilde ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davalı şirketin ticari defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılarak ibranamede belirtilen miktarların kayıtlara girip girmediğini ve ibranamede gösterilen kesintilerin vergi dairesine yatırılıp yatırılmadığını araştırmak ve defter kayıtlarında oluşacak neticeye göre yukarıdaki ilkeler doğrultusunda sonuca varmaktır. Eksik inceleme ile ibranamenin makbuz niteliğinde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davacı, dava dilekçesi ile fazla çalışma iddiasında bulunurken yaz-kış ayrımı yaparak talepte bulunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının talebi aşılarak ve yaz-kış ayrımı yapılmadan fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalıdır.” gerekçesi ile mahkeme kararı bozulmuştur.

İlk derece mahkemesi bozma kararına uymuş, yeniden bilirkişi raporu aldırarak davacının davalılara ait işyerinde resmi kayıtlarda olduğu gibi 24/06/2009-09/12/2009 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığı, ancak davacının hizmet süresi 1 yılı doldurmadığından kıdem tazminatına ve yıllık izne hak kazanamadığı, ihbar tazminatı, hafta tatili alacağı ve ücret alacaklarının ödendiği, işyerinde prim ödemesi uygulaması ve genel tatillerde çalışıldığının ispat edilemediği, kötü niyet tazminatı şartlarının oluşmadığı, davacının yaz aylarında 08:00-20:00 saatleri arasında çalışarak, çalışma süresinin uzunluğuna göre 1,5 saat olası dinlenmeler düşüldüğünde günde 3 saat; kış aylarında ise 08:00-19:00 saatleri arası çalışarak çalışma süresinin uzunluğuna göre 1,5 saatlik olası dinlenmeler düşüldüğünde günlük 2 saat fazla çalışma yaptığı, ibranamede ödenen 399,76 TL.nin mahsubu ile bakiye 788,14 TL.brüt fazla çalışma ücreti alacağı kaldığı gerekçesi ile davacı vekilinin ıslah talebi de dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İlk Derece Mahkemesince Dairemizin bozma kararına uyma kararı verilerek yapılan yargılama neticesinde, davalı işverenin savunması ile çelişen bayram genel tatil ücreti ve hafta tatili alacağına ilişkin istemlerin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemlerin reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

2- İlk Derece Mahkemesince Dairemizin bozma kararına uyma kararı verilerek yapılan yargılama neticesinde, davalı işverenin savunması ile çelişen bayram genel tatil ücreti ve hafta tatili alacağına ilişkin istemlerin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemlerin reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4437, Karar No: 2021/4348, Tarih: 26.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4437 E.  ,  2021/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçu ve diğer sanıklar ..., ... ve ... haklarında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna iştirak" suçu yönünden iddianameye sevk maddesinin "213 sayılı Kanunun 359/b maddesi" olarak yazılması gerekirken "213 sayılı Kanunun 359/a-1 maddesi" olarak yanlış yazılmış olduğu ayrıca ...'nın 11/11/2009 tarih VDENR-2009-645/177 sayılı Vergi Suçu Raporuna istinaden düzenlenmiş olan Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19/10/2010 tarih 2010/8720 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında "2009 yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan dolayı açılmış olan kamu davası hakkında hüküm kurulmamış olduğu anlaşıldığından; sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da kamu davası açıldığı gözetilerek bu suç yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde

Defter ve belgeleri gizlemek suçu yönünden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19/10/2009 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz talepleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden “2009“ olarak eksik yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle “25/10/2009“ olarak; “2010” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, Form Ba-Bs analizine göre en son 2010 yılında Ağustos ayında sanıktan mal ve hizmet satın alındığının belirtilmesi nedeniyle 2010 yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden 31.08.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden “2009“ olarak eksik yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle “25/10/2009“ olarak; “2010” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, Form Ba-Bs analizine göre en son 2010 yılında Ağustos ayında sanıktan mal ve hizmet satın alındığının belirtilmesi nedeniyle 2010 yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden 31.08.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemeye iştirak suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen sahte fatura düzenleme suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli zamanaşımının, son kesici işlemler olan sanık ... yönünden 11/04/2011, sanık ... yönünden 11/05/2011 ve sanık ... yönünden 28/07/2011 olan sorgu tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6609, Karar No: 2006/8709, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6609 E.  ,  2006/8709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme/tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verilerinin esas alınması gerekirken bilirkişi raporunda 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değere ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek . İlçe Tarım Müdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 11500 m2 olup bunun 4632,61 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken bu esaslara uygun olmayan şekilde ve kamulaştırılan kısım için tespit edilen bedel üzerinden değer kaybı verilmesi,

3-Bilirkişilerce şeker pancarının ne olduğu açıklanmayan yan ürünün de değerlendirmeye alındığı, yan ürün küspe ise; (şekerpancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek) küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8971, Karar No: 2024/10396, Tarih: 05.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/8971 E.  ,  2024/10396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/561 Değişik İş-2022/556 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü /Davalının itirazının kısmen kabulü

SAYISI : K-2022/112555

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 28.10.2019 tarihinde müvekkilinin sürücüsü olduğu motosiklet ile davalıya sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla sürekli iş göremezlik tazminatı için 5.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili talebini 59.650,91 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında müvekkilinin sorumluluğu olduğunu, davacının sunduğu maluliyet raporunun hükme esas alınmasının doğru olmadığını, maluliyet oranını kabul etmediklerini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddine istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kazaya karışan sigortalı araç sürücüsünün kazada %75 kusurlu olduğunun dosyada alınan bilirkişi raporuna göre belirlendiğini; davacının sunduğu maluliyet raporunda davacının maluliyet oranının %9 olarak tespit edildiği ve bu raporun karara esas alındığı; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant ile tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 59.650,91 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 28.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz başvurusunda bulunulmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacının sunduğu maluliyet raporunun hükme esas alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, hesaplamanın doğru yapılmadığını,TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faize göre hesaplama yapılması gerektiğini, müterafik kusur indirimi uygulanması gerektiğini ve vekalet ücretinin hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5'i olarak hesaplanması gerektiğini ileri sürerek itiraz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç