muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12746, Karar No: 2012/20555, Tarih: 28.11.2012

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 22.01.2007 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık ... hakkında “ 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu her takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve temyiz dilekçesi ekinde sunulan 26.08.2000 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiği belirtilen yetki iptaline ilişkin kararın ve ilgili gazetenin de getirtilip bu hususun da araştırılması gerekirken eksik inceleme sonucu ve hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

3-Sanıklar ... ve ... yönünden ise, suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı, sanıkları tanıyıp tanımadıkları araştırılması, sanıkların her ikisinin de temsil yetkisinin bulunduğu anlaşılmakla, temsil yetkisinin bölüşümdeki ağırlık ve sınırlar ile suçun oluşumunda rolü olan temsilci belirlenip toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11118, Karar No: 2021/4453, Tarih: 31.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11118 E.  ,  2021/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ...İlçesi, ... Mahallesi 1051 ada 11 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerine göre fark oranı tespit edildikten sonra, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınan emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle karşılaştırma yapılmadan, emsallerin daha değerli olduğu kabul edilerek (taşınmaz ile emsallerin m² değerleri arasında 10-15 kat fark vardır) soyut ifadelerle taşınmazın m2 birim fiyatına 375,00-TL olarak değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 31/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24029, Karar No: 2013/12386, Tarih: 13.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/24029 E.  ,  2013/12386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebiniin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair ek karar, iki kez tebliğ edilmiş ise de, ilk tebligatta hangi kararın tebliğ edildiğinin tebligat parçasına yazılmadığının anlaşılması karşısında 12.02.2010 tarihinde ikinci kez yapılan tebligatın geçerli olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Temyiz isteminin reddine dair, 07.12.2009 gün ve 2009/52-165 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6932, Karar No: 2007/9417, Tarih: 08.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6932 E.  ,  2007/9417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keskin İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 68/1.maddesinde "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse alacaklı itirazın kendisine tebliğ tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir..." düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, dayanak belge kambiyo senedi vasfında değil ise de, mücerret borç ikrarını içermekte ve İİK'nun 68/1.maddesinde yazılı niteliği taşımaktadır. Borçlu, "borcun 300.000.000 TL'lik kısmını kabul ettiğini, alacaklının senette tahrifat yaparak 300.000.000 TL'nin önüne (8) rakamının ilave edilerek 8.300.000.000 TL yapıldığını" beyan etmiş, senetteki imzasına karşı çıkmamıştır. O halde, mahkemece uyuşmazlığın yukarıdaki kurallar ışığında değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yasaya uymayan gerekçe ile itirazın kaldırılması talebinin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/692, Karar No: 2019/5830, Tarih: 18.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/692 E.  ,  2019/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

A-Sanıklar hakkında kaçak emval nakletme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında ağaç kesme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Keşifte dinlenen tutanak tanığı Celalettin Tuncel'in " ben ağaçların ilk kesildiği yerde üç kişi olduğunu biliyorum. İsmini daha sonra ... olarak bildiğim şahıs da elinde motor ile ağaç kesim işiyle uğraşıyordu." şeklindeki beyanı ve davanın dayanağını oluşturan aksi ispat edilinceye kadar geçerli suç tutanağına göre sanığın diğer sanıklar ile birlikte orman idaresi aracının görülmesi üzerine araçla birlikte kaçması, aracın durdurulmasından sonra da yaya olarak uzaklaşmaya devam etmesi karşısında sanığın ağaç kesme suçundan mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6256, Karar No: 2016/10142, Tarih: 27.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6256 E.  ,  2016/10142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların davalının ailesiyle birlikte yaşadıklarını, davalının ailesinin müvekkilini kabullenemediğini, kayınvalidesinin rencide etmek için hakarete yönelik eylemlerde bulunduğunu, baskılara dayanamayan davacının evi terk ettiğini, fakat davalının iyi niyetli konuşmalarına istinaden geri döndüğünü, son olarak davalının darp ettiğini ve defolup gitmesini beyan ettiğini belirterek; müvekkili için 500,00 TL, müşterek çocuk için 300,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların davalının ailesiyle altlı üstlü oturduklarını, konutlarının ayrı olduğunu, davacının daha öncede hamileyken evi terk ettiğini, daha sonra müvekkilinin işyerine gelerek eve dönmek istediğini beyan ettiğini ve not başlıklı yazı hazırlayarak olumsuz davranışlarını kabul ettiğini, son olarak davacının evi sebepsiz yere terk ettiğini, babasını eve çağırarak evden ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ayrı yaşama hakkını delillerle ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, TMK 182/2.maddesine göre, ana ve baba çocuğun bakım ve eğitim giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar. TMK.328/1.maddesine göre, ana ve babanın bakım borcu çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Aynı yasanın 329/1.maddesine göre de, küçüğe fiilen bakan ana veya baba diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.

./..

-2-

Müşterek çocuk yönünden talep edilen tedbir nafakası takdirinde ayrı yaşamakta haklılık olgusundan ziyade kimin yanında kaldığı ve kimin tarafından bakıldığı nazara alınır. Çocuk yönünden ayrı yaşamda haklılık olgusu aranmaz.

Somut olayda; taraflar ayrı yaşamakta olup, ortak çocuk davacı kadının yanında kalmaktadır.

O halde, mahkemece; anne yanında kalan ortak çocuğun geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, tarafların ekonomik sosyal durumları ve TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyete uygun bir tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde müşterek çocuk yönünden de davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda; taraflar ayrı yaşamakta olup, ortak çocuk davacı kadının yanında kalmaktadır.

O halde, mahkemece; anne yanında kalan ortak çocuğun geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, tarafların ekonomik sosyal durumları ve TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyete uygun bir tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde müşterek çocuk yönünden de davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/8725, Karar No: 2012/15701, Tarih: 10.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8725 E.  ,  2012/15701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/03/2011 tarih ve 2010/832-2011/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin kurucu ortaklarından olduğunu, kuruluş ile birlikte 06.04.2009 tarihine kadar yetkili müdürlük görevini sürdürdüğünü, davalının yetkili olduğu 3 yıllık sürede müvekkili şirketin mevcutlarını şahsi işlerinde kullandığını, çocuğunun yıllık okul ücreti, servis taşıma ücreti gibi eğitim masraflarını şirket hesabına ait çeklerle ödediğini, şirketin tüm araçları satılmış ve kayıtlı hiçbir araç kalmamışken araç bakım masrafı olarak verilen şirkete ait 15.03.2009 keşide tarihli 4.000,00 TL bedelli çeki eşinin araç bakım masraflarında kullandığını, dava dışı Standart Çelik Metal ve Makine Dış. Tic. Ltd. Şti ortaklarından birisinin davalının abisi olması itibariyle bu firmayı paravan olarak kullanmak suretiyle ve temel borç ilişkisinden yoksun olarak müvekkili şirketi bu şirkete borçlandırdığını, pek çok şirkete hatır çeki verdiğini, yine davalının abisi ile birlikte ortağı olduğu Ege Çelik Tic. Ltd. Şti. ile gerek 2007 gerekse 2008 mali yılı sonunda ticari kayıtlarda tek kalemde hesap kapatma adına belgesiz ve usulsüz olarak yüklü mahsuplaşmalar yapıldığını, davalının müvekkili şirket ile ismi geçen diğer şirketlerin ticari kayıtları üzerinde oynamak suretiyle hiçbir belgeye dayanmadan müvekkili şirketi borçlandırarak içini boşaltıp, dava dışı Standart Çelik Metal ve Makine Dış. Tic. Ltd. Şti borçlarını ödediğini, kendisine şirket yetkilisi olarak duyulan güveni kötüye kullanıp çek ve senetleri asılsız olarak devrettiğini, bu nedenlerle davalı hakkında Tuzla C.Başsavcılığının 2009/7625 hazırlık sayılı dosyasında soruşturmanın devam ettiğini ileri sürerek TTK'nun 551/3 maddesi uyarınca davalının müvekkili şirket ortaklığından çıkartılmasını, davalıya ait payın ortaklar kurulu kararı uyarınca dağıtılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı şirketi zarara uğratacak hiçbir işlem yapmadığını, yurt dışından malzeme getirebilmek için Ege Çelik Tic. Ltd. Şti. ve Standart Çelik Metal ve Makine Dış. Tic. Ltd. Şti'nin kredilerini kullandıklarını, şirket çeklerinin eşinin aracının tamiri için kullanılmadığını, firma olanaklarını kendi menfaatleri için kullanmayıp, aksine bankadan kredi almak için evini bankaya ipotek gösterdiğini, miras olarak gelen 100.000,00 TL'nı da firmaya aktardığını, çocuklarının okul masrafını ödemek için Türkiye Ekonomi Bankası'ndan kredi çektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, TTK'nun 551/3 maddesinde kabul edilen haklı sebeplerin gerçekleştiği, davacı şirket ortaklarının aynı zamanda şirket yetkilisi olan davalıya güvenlerinin kalmadığı, bu nedenle davalının şirket ortaklığından çıkarılması yönünde ortaklar kurulu kararı alındığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının davacı şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3935, Karar No: 2018/2006, Tarih: 01.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/3935 E.  ,  2018/2006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile süresinden sonra davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, İİK’nun 94/2. maddesi gereğince aldığı yetki belgesine istinaden 10 numaralı bağımsız bölümün davalı yüklenici adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının davayı üçüncü kez takipsiz bıraktığı gerekçesiyle, davanın HMK’nun 150/6. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davalı vekili, kararın düzeltilerek onanmasını talep etmiş ise de, dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi, temyiz harcı da yatırmadığı anlaşıldığından ve temyiz süresi de dolduğundan, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı, 02.02.2016 tarihli celseye mazeret dilekçesi sunmuş, mahkemece mazereti kabul edilmiş ancak, duruşma gününü UYAP’tan öğrenmesine karar verildikten sonra, bir dahaki celseye gelmeyince, davanın, üçüncü kez takipsiz bırakılması nedeniyle, açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, davacının UYAP ortamından duruşma gününü öğrenmesi şeklinde bir talebi olmadığından ve HMK’da UYAP’tan duruşma gününü öğrenme şeklinde bir usul hükmü bulunmadığından, davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez. Bu itibarla, yargılamaya devam olunup, sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süreden reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz talebinin kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11415, Karar No: 2016/10929, Tarih: 21.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/11415 E.  ,  2016/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu Belediye Başkanlığı vekili, müvekkili aleyhine başlatılan takip nedeni ile verilen haciz kararlarının, 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesine aykırı olduğunu belirterek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; 6487 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesinin 11. fıkrasının Anayasaya aykırı olmadığına ve iptal isteminin reddine karar verildiği gerekçesi ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi 11. fıkrasına göre haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 12. fıkrasında; '' 24/2/1984 tarihli ve 2981 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan imar uygulamalarından doğan ve ipotekle teminat altına alınanlar da dâhil olmak üzere her türlü alacak ve bedeller, borçlu idarelerce, ipotek veya uygulama tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunda belirtilen kanuni faiz oranı uygulanmak suretiyle güncellenerek ilgililerine ödenir. Bu hüküm devam eden davalarda da uygulanır. Bu fıkra uyarınca yapılacak ödemeler hakkında da bu madde hükümleri uygulanır.” düzenlemesi mevcuttur.