muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22398, Karar No: 2017/4464, Tarih: 23.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/22398 E.  ,  2017/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 12.04.2016 tarih, 2016/5949-10796 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 12/04/2016 tarihli onama ilamında "geçmemiş olmasına" yazılması gerekirken "öngörülen 2 yıllık sürenin geçmiş olmasına" yazılmasının maddi hataya müstenit olduğunun tabii bulunmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 275,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, 65,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2618, Karar No: 2006/3806, Tarih: 31.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2618 E.  ,  2006/3806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen ... İlçesi ... Mahallesi 127 ada 20 ile 21 parsellere ait tapu kayıt örnekleri ile 20 ve 21 parseller ile 10 ve 11 parsellerin yer alacağı ve bu parsellere doğudan güneyden ve kuzeyden en yakın genel yolu da gösterir şekilde pafta örneğinin ilgili yerlerden istenerek dosya içerisine konulmasından sonra yeniden daireye gönderilmesinin temini için dosyanın MAHALLİNE GÖNDERİLMESİNE, 31.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10620, Karar No: 2019/2385, Tarih: 07.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10620 E.  ,  2019/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ...‘ın 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı iddiasıyla açılan davada, sanığın suç kastının bulunmadığını ifade etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, 2010 ve 2011 takvim yıllarında suça konu faturaları kullanan ve düzenleyen ...Hafriyat İnş. … … Ltd. Şti. nin yetkilisi ... hakkında 2011 takvim yılına ilişkin suçlar nedeniyle vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, adı geçen hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından açılan davanın ise akıbeti araştırılarak, mümkün olduğu takdirde birbirlerine karşılıklı faturalar düzenleyen sanık ... ve ... hakkında açılan tüm davaların birleştirilmesinden sonra, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanığın suç kastının bulunup bulunmadığı da karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21370, Karar No: 2010/27778, Tarih: 07.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/21370 E.  ,  2010/27778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/262700

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2008

NUMARASI : 2008/210 Karar - 2005/412 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5271 Sayılı CMK’nun 231. maddesindeki koşullar tartışılmadan, kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında “CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasını gerektirir bir durum bulunmadığından” bahisle 5271 Sayılı Kanunun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık müdafiin 15.04.2008 tarihli celsedeki sanık lehine olan hükümlerin uygulanması talebinin, 647 Sayılı Kanunun 5. maddesinin taksitlendirilmeye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını da kapsadığı halde, bu hususta olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7118, Karar No: 2022/1495, Tarih: 03.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7118 E.  ,  2022/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.05.2018 tarih ve 2015/307 E- 2018/472 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.06.2020 tarih ve 2020/699 E. - 2020/564 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile sigortalı Sunpa Orman Ürünleri Paz. İth. Ltd. Şti arasında, emtia nakliyat sigorta poliçesi düzenlendiğini, bu şirketin dava dışı firmayla yurtdışına mobilya satışı konusunda anlaştığını, bu anlaşma üzerine, davalı ...'un sürücüsü olduğu araç ile Kayseri'den Türkmenistan'a emtia taşınması hususunda 01/04/2014 tarihinde davalı şirket ile anlaşma yapıldığını, 02/04/2014 tarihinde sürücünün %100 kusuru ile tek taraflı kaza yaptığını, kaza nedeniyle 58.690,00 USD zarar meydana geldiğini, müvekkili ile sigortalı Sunpa Orman Ürünleri Paz.İth.San.ve Tic.Ltd. Şti. arasında imzalanan sigorta poliçesinde poliçe limitinin 57.002,26 USD olduğunu, net hasar tutarının 56.432.93 USD karşılığı 123.875,93 TL olarak hesaplandığını, zararın 22/05/2014 tarihinde sigortalıya 123.875,00 TL olarak ödendiğini ileri sürerek, müvekkili tarafından sigortalısına ödenen 123.875,93 TL tazminatın 22/05/2014 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir,

Davalı vekili, müvekkili ... tarafından İnegöl'den taşımaya alınan yükün tam ve hasarsız olarak Aşkabat varma yerinde gönderilene teslim edildiğini, CMR taşıma senedinde hasar tespiti veya ihtirazi kayıt yer almadığını, hasar varsa ambalaj, yükleme, istifleme ve boşaltma süreçlerinden kaynaklı olabileceğini, bu edimlerin müvekkillerine ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili ... tarafından İnegöl'den taşımaya alınan yükün tam ve hasarsız olarak Aşkabat varma yerinde gönderilene teslim edildiğini, CMR taşıma senedinde hasar tespiti veya ihtirazi kayıt yer almadığını, hasar varsa ambalaj, yükleme, istifleme ve boşaltma süreçlerinden kaynaklı olabileceğini, bu edimlerin müvekkillerine ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Nakliyat Gıda İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin taşıyıcı, diğer davalı ...'un ise tır ve dorsenin işleteni ve aynı zamanda sürücü olduğu, Ağrı İli Taşlıçay İlçesi'nde sigorta sözleşmesine konu mobilyaların yüklü olduğu aracın kaza yaptığı, araçta yüklü bulunan mobilyaların hasar gördüğü ve hasarlı şekilde varış noktasında teslim edildiği, bu nedenle de davalılardan ...'un aracın işleteni, diğer davalı şirketin ise taşıyıcı olarak taşıma senedinde bulunması nedeniyle sorumluluklarının bulunduğu, teknik bilirkişi tarafından araç içerisinde bulunan mobilayaların ambalajlarının yeterli olduğunun belirlendiği, davacı ... şirketinin, dava dışı şirkete yaptığı 22/05/2014 tarihli ödeme nedeniyle TTK'nın 1472.maddesi ve TBK'nın 183.maddesi gereği rücuen tazminat talebi bakımından iş bu davayı açma hususunda halefiyet kazandığı, son bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 20/03/2018 tarihli bilirkişi raporunun denetime açık, hüküm kurmaya elverişli olması nedeniyle bu rapora itibar edildiği, davacı ... şirketinin yapmış olduğu 123.875,00 TL'lik ödemeden mobilyaların sovtaj değeri olan 6.378,77 TL düşüldüğünde, 117.497,16 TL tazminat bedelini davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 117.497,16 TL tazminatın 22/05/2014 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılar Çelikler Uluslararası Nak. Gıda İnşaat San.ve Tic. Ltd. Şti.ile ...'tan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş, hükme karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.961,83 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıladan alınmasına, 03/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5602, Karar No: 2012/12015, Tarih: 14.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5602 E.  ,  2012/12015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.171,60 TL'nin istirdatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın açılmamış sayılması cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava; icra dosyasından fazla para çekildiğinden bahisle paranın istirdatı talebidir. Mahkemece; davanın açılmamış sayılması cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Somut olayda Mahkeme; davacı vekilinin duruşmaya katılmadığı, davalı vekilinin de davayı takip etmeyeceğini bildirdiği gerekçesi ile 08.12.2010 tarihinde dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, 21.04.2011 tarihinde de yasal 3 aylık süre içinde yenilenmediği için davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Oysa ki; davacı vekili 29.11.2010 havale tarihli dilekçe ile 08.12.2010 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi sunmuş, duruşmaya katılamama nedenini dilekçe ekindeki zabıtlarla belgelendirmiş, yeni duruşma gününün tebliği için posta masrafı vermiştir.Usulüne uygun mazeret dilekçesine rağmen dosyanın işlemden kaldırılmasına ve akabinde yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16959, Karar No: 2013/34003, Tarih: 03.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/16959 E.  ,  2013/34003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, idari para cezası uygulaması

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi tek olduğu halde, beraat kararı verilip 6831 sayılı yasanın 100/son maddesine göre de idari para cezası uygulanarak ikilemli hüküm kurmak suretiyle CMK’nin 225. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

MUHALİF ŞERHİ

Yerel mahkeme sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanununun 108/1. maddesine muhalefetten açılan kamu davasının yargılaması sonucunda fiilin 6831 sayılı Orman Kanununun 100/son. maddesindeki suça dönüştüğünü, bu fiilinde 5728 sayılı Kanunun 207. maddesi ile idari para cezasına dönüşmesi nedeniyle açılan kamu davasından sanığın beraatine, sanık hakkında idari idari para cezası uygulanmasına karar vermiştir.

3. Ceza Dairesinin çoğunluk görüşü ise sanık hakkında eyleminin bölünerek hem beraat hem de idari para cezası verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesine aykırı davranılması nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermiştir.

3. Ceza Dairesi çoğunluk görüşüne aşağıdaki nedenlerden dolayı katılmıyoruz.

1) 6831 sayılı Orman Kanunun 91/5. maddesindeki suç 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile “idari para cezasına” dönüştürülmüştür.

6831 sayılı Orman Kanunun 91/5. maddesindeki fiillerin idari para cezasına dönüşmesi nedeniyle artık bu maddeye muhalefet halinde 5326 sayılı Kabahatlar Kanunun uygulanması gerekmektedir. Zira 5326 sayılı Kabahatlar Kanunu 5271 sayılı CMK' ye göre özel kanundur.

5326 sayılı Kabahatler Kanunun 27/7. maddesinde idari yaptırım kararlarına karşı başvuru yolu düzenlenmiştir. Maddede “Kovuşturma konusu fiilin suç değilde kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idari yaptırım kararı verilmesi halinde; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle verilen beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idari yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciince incelenir.” şeklinde düzenlenmiştir.

5326 sayılı Kabahatlar Kanununun 27/7. maddesi kovuşturma konusu fiilin suç değilde kabahat oluşturması halinde mahkemenin beraat kararı vereceğini, beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idari yaptırım kararına karşı itiraz olursa itirazında bu kanun yolu merciinde inceleneceği düzenlemesi getirilmiştir.

5326 sayılı Kabahatlar Kanununun 27/7. maddesi kovuşturma konusu fiilin suç değilde kabahat oluşturması halinde mahkemenin beraat kararı vereceğini, beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idari yaptırım kararına karşı itiraz olursa itirazında bu kanun yolu merciinde inceleneceği düzenlemesi getirilmiştir.

Görüldüğü gibi yerel mahkeme kamu davası ile açılan fiilin suç oluşturmadığını tespit ederek beraat kararı vermiştir. Ancak fiilin idari para cezası gerektirmesi nedeniyle de sanık hakkında idari yaptırım kararı vermiştir. Yani yerel mahkeme Kabahatlar Kanunun 27/7. maddesini kamu davasında uygulamıştır. Bu nedenle hüküm doğru olarak verilmiştir.

2) 3. Ceza Dairesi çoğunluk görüşü yerel mahkeme kararının 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesine muhalefet edilmesi nedeniyle bozmuştur. CMK.nin 225. maddesinde “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.” düzenlemesi bulunmaktadır.

6831 sayılı Orman Kanununun 91/5. maddesindeki fiilerin cürüm olmaktan çıkarılarak idari para cezasına dönüştürülmesinden sonra mahkemenin cürüm suçundan açılan dava nedeniyle beraat kararı vermesi ile fiilin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında kalmasından dolayı idari para cezası uygulamasında dava konusu eylem bölünmüş olmamaktadır.

Yerel mahkeme 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde sayılan hükümlerden iki ayrı hüküm kurmamıştır. Kurulan hüküm tek olup o da beraat hükmüdür. İdari para cezası uygulanması kararı CMK'nin 223. maddesindeki hükümlerden değildir. İdari bir işlemdir. Beraat kararı olmasa temyize konu olmayacaktı. Mahkeme fiilin nitelendirilmesinde iddia ve sanvunmalarla bağlı olmaksızın eylemin değişen vasfına göre fiilin suç olmaktan çıkması nedeniyle kamu davasındaki suçtan beraat, yeni vasıftan dolayıda idari yaptırım kararı uygulamıştır. 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesine muhalefet etmemiştir.

3) Katılan ... idaresi temyiz dilekçesinde beraat kararını temyiz etmekte, idari para cezasına karşı ise açıkça bir itirazı bulunmamaktadır. Sanıkda idari yaptırım kararına itiraz etmemiştir. Bu nedenle idari yaptırım kararına karşı itiraz bulunmadığından temyiz incelemesi dışında kalması gerekmektedir.

4) Diğer taraftan bozma kararı ile itiraza dahi konu edilmeyen idari yaptırım kararları 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 20/2-c maddesinde bu fiiller için öngörülen soruşturma zamanaşımı sürelerinin kısa olması nedeniyle yaptırımsız kalmalarına neden olunabilecektir.

5) Bu nedenlerle yerel mahkeme kararının esasının incelenerek subutun kanuna uygun olması halinde onanması gerektiği düşüncesi ile çoğunluk bozma görüşüne katılmıyoruz. 02.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/29089, Karar No: 2018/10744, Tarih: 15.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/29089 E.  ,  2018/10744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki hizmet akdinden kaynaklanan alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıların evinde 1983 yılından itibaren tüm ev işlerine baktığını ve davalı ...'nın eşine bakıcılık yaptığını, bunun karşılığında davalıların ileride kendisine maddi destekler sağlayacaklarını, düğününü yapacaklarını ve tüm giderlerini karşılayacaklarını vaat ettiklerini, ancak kısa bir süre önce hiçbir sebep yokken, hiçbir ücret ve tazminat ödemeksizin kendisini evden kovduklarını belirterek; davalılardan öncelikle kendisine ev alınmasını, nişanı ve düğünü ile ilgili tüm giderlerin yapılmasını, bunlar mümkün olmadığı takdirde çalıştığı süreler için ücret alacağı, işten çıkarıldığı için ve haksız sebeplerle yanlarında çalışması engellendiği için kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini terditli olarak istemiş, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine dair verdiği kararın dairemizce 2012/25160 Esas 2013/3199 Karar sayılı ilamı ile 12.02.2013 tarihinde, davacının davalılardan ...'a hizmet ettiği taraflar arasında ihtilafsızdır. Her ne kadar davaya konu olayda ölünceye kadar bakma sözleşmesinin unsurları yoksa da davacının tarafların da kabulünde olan bu hizmetleri karşılıksız olarak yapmadığı da ortadadır. Açıklanan nedenle bilirkişi marifetiyle davacının davalılar yararına görmüş olduğu hizmetlerin ve süresinin tespit edilip bu hizmetlerin karşılığı bedelin belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekir gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne, davacının ev alınması, düğün yapılması ve nişan masrafları ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, davacının ücret alacağı yönünden talebinin kısmen kabulü ile; brüt 1.550,55 TL ücret alacağının dava tarihinden (17/01/2000) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ve dahili davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.