muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2764, Karar No: 2023/5025, Tarih: 22.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/2764 E.  ,  2023/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/407 E., 2016/74 K.

ŞİKÂYETÇİ : Gümrük İdaresi

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî red, bozma - zamanaşımı nedeniyle düşme

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyaya göre, sanığın eyleminin 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu olduğu cihetle, Gümrük İdaresi'nin suçtan doğrudan zarar görmediği, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz isteği yönünden

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi

Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebebi, sanığa alt sınırdan ceza tayin edilmesine, katılma talepleri hakkında karar verilmemesine ve kurumları lehine vekalet ücreti verilmemesine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebebi, aracındaki arıza nedeniyle depoyu temizlemek maksatlı olarak yağ doldurduğuna ve yağ boşaltmada kullanılan düzenekler incelenmeden karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyaya göre, sanığın eyleminin 5015 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan doğrudan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyaya göre, sanığın eyleminin 5015 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan doğrudan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Sanık hakkında 5015 sayılı Kanun'a muhalefetten dolayı yapılan yargılamada sonucunda, 21.11.2013 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın Enerji Piyasası Düzenleme Kuruluna tebliğ edilmeden 22.01.2014 tarihinde kesinleştirildiği, akabinde sanığın 12.02.2015 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının da durmadığı gözetildiğinde, suç tarihi itibarıyla sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 09.07.2013 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz incelemesinden önce gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ve kaçak olan eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerekmiştir.

III. KARAR

A.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gümrük İdaresinin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmediği, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı cihetle şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gümrük İdaresinin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmediği, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı cihetle şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli ve 2015/407 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak yakıtın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1874, Karar No: 2016/2595, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1874 E.  ,  2016/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/303 esas, 2015/287 sayılı kararını müteakip,... 2. Çocuk Mahkemesinin 27/04/2015 tarihli ve 2015/243 esas, 2015/156 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 14/05/2015 tarihli ve 2015/490 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ....1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 10/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12897-2015-E.26134/81936 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 14/05/2015 tarihli ve 2015/490 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13082, Karar No: 2013/27975, Tarih: 28.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13082 E.  ,  2013/27975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 28.11.2013 (Per.)

Tefhim edilen karar ile gerekçeli karar arasında hükmedilen iştirak nafakası miktarı konusunda açık çelişki vardır.

KARŞI OY YAZISI

Boşanmaya ilişkin yabancı mahkeme ilamı Türkiye'de usulünce tanınmadıkça kesin hüküm niteliği kazanamaz. Tanınmasına karar verilmemiş yabancı mahkeme ilamı, "takdiri delil" niteliğindedir. Türkiye'de açılmış boşanma davasında başkaca delil bulunmadığı takdirde; tanınmamış yabancı mahkeme ilamı; takdiri delil olmakla birlikte, tek başına boşanma kararı verilmesi için yeterli değildir. Davacı belirtilen yabancı mahkeme ilamı dışında, kocasından fiziki şiddet gördüğünün delili olarak dosyaya sunduğu yabancı ülkeden verilmiş hekim raporuna dayanmış ise de; bu belgedeki fiziki şiddet olayının davalı koca tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin bir delil bildirilmemiştir. Bu durumda ispat edilemeyen davanın reddi yerine, yazılı şekilde kabul edilip boşanmaya karar verilmesinin isabetsiz olduğu düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2016/8363, Karar No: 2016/6579, Tarih: 28.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/8363 E.  ,  2016/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen kararın, usulüne uygun tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının dosya içersinde bulunmadığı, PTT veri tabanından yapılan sorgulama belgesinin usulüne uygun geçerli bir tebligat yapıldığını göstermeyeceği ve hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcının “kararın tebliğinden ve Cumhuriyet savcısının görüldüsünden itibaren 7 gün” şeklinde tereddüte yer verecek biçimde gösterilmesi nedeniyle sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin vergi incelemesi yapıldığı, vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ile dava şartı olan “mütalaa” yazısının “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu ile ilgili olduğu halde ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.04.2011 gün ve 2011/21942 Esas sayılı iddianamesi ile "2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı da gözetilmeden kamu davası açılmamış olan "2010 takvim yılı sahte fatura düzenlemek " suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2940, Karar No: 2014/9750, Tarih: 27.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2940 E.  ,  2014/9750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/11/2013 tarih ve 2012/78-2013/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, terlik ve ayakkabı üretim ve pazarlaması işi yapan müvekkilinin ... nezdinde yaptığı ''SHAHEEN MADE İN TURKEY'' ibareli 2005/45573 sayılı tescil başvurusunun, davalının 2005/39422 sayılı ''SHAHEEN'' ibareli markası nedeniyle reddedildiğini, ancak davalının bu markayı 556 sayılı KHK'nın 14 maddesine aykırı olarak 5 yılı aşkın süredir kullanılmadığını belirterek davalı markasının ayakkabı ve terlik ürünlerinin dahil olduğu, ayak giysileri yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu markanın hem müvekkili hem de lisans verdiği ... Ayakkabıcılık Limited Şirketi tarafından kullanıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve toplanan delillere göre, dava konusu 2005/39422 sayılı ''SHAHEEN'' ibareli markanın 25. sınıftaki ayakkabı ve terlik emtiası üzerinde bizzat davalı tarafından kullanılmamakla birlikte, davalının lisans verdiği, dava dışı ... Limited Şirketi tarafından, Suudi Arabistan Devleti'ne ihracat yoluyla kullanıldığı, 556 sayılı KHK'nın 14 maddesi gereğince markanın ayırt edici karakteri değiştirilmeksizin farklı unsurlarla kullanılmasının ya da yalnız ihracat amacıyla mal veya mal üzerinde kullanılmasının dahi geçerli bir kullanım olduğu, Suudi Arabistan Devleti'ne yapılan ihracata konu kolilerin içi görülmemekle birlikte, fatura ve gümrük beyanları, koliler üzerindeki fotoğraflar hayatın olağan akışı ve tüm dosya kapsamına göre ihracat konusu ürünlerin ayakkabı ve terlik emtiası olduğu, ihracat belgelerine göre 11.04.2011-26.11.2011 tarihleri arasında çeşitli tarihlerde yapılan ihracat tutarının kullanımın ciddi bir pazar payı yaratacak nitelikte olduğunu gösterdiği, ambalajlar üzerindeki marka kullanımının da 14. madde kapsamında markasal bir kullanım olduğu, bu hususun ... Şirketleri tarafından düzenlenen kutu ambalajlarına ilişkin faturalardan anlaşıldığı, dava konusu markanın 25 sınıftaki ayakkabı ve terlik emtiası üzerinde ciddi bir pazar payı yaratacak biçimde kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31416, Karar No: 2017/5765, Tarih: 15.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31416 E.  ,  2017/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Aynı suçtan dolayı sanıklar hakkında İstanbul 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2012/131 Esas sayılı dosyasında yargılama yapıldığının iddia edilmesi ve mahkemece de söz konusu dosyanın celbi yönünde karar verilip müzekkere yazılmasına rağmen, müzekkere cevabı beklenmeden ve söz konusu dosya incelenip, suçun tek suç olup olmadığı veya sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediği hususlarının tartışılıp değerlendirilmesi için dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili, sanık ... müdafii ve sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.