muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/275, Karar No: 2022/816, Tarih: 20.12.2022

Bu bilgiler ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak alınan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanık ...’ın, mahkûmiyet hükmünün Özel Dairece bozulmasından sonra; bozma ilamına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının Ceza Genel Kurulunca incelenmesinden önce, 02.07.2022 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, ölümle ilgili mahallinde araştırma yapılarak karar verilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulü ile Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün, gerekli araştırmanın mahallinde yapılıp ölümün yerel mahkemece tespiti ile sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nun 64 ve 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün verilmesinin temini için sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarih ve 1618-1472 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince verilen 08.11.2019 tarihli ve 2704-1412 sayılı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın, güncel nüfus kayıt örneğinde sanığın, mahkûmiyet hükmünün Özel Dairece bozulmasından sonra; bozma ilamına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının Ceza Genel Kurulunca incelenmesinden önce, 02.07.2022 tarihinde öldüğü bilgisinin yer alması karşısında, bu konuda gerekli araştırmanın mahallinde yapılarak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nun 64 ve 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün verilmesinin temini için sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4- Dosyanın, gereği için ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bilgi için bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3899, Karar No: 2022/910, Tarih: 09.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3899 E.  ,  2022/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 8. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen tescil davasında davanın reddine dair karar davacılar tarafından istinaf edilmiş ise de İlk Derece Mahkemesince Ek Kararla istinaf başvurusu süresinde yapılmadığı gerekçesiyle reddedilmiş, bu ek kararın da istinaf edilmesi üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 26.09.2019 tarihli ve 2019/402 Esas, 2019/619 Karar sayılı kararıyla, davacılar vekilinin ek karara yönelik, istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

İstinafın esastan ret kararına karşı davacı ... ile davacı ... vekili tarafından süresinde temyiz isteminde bulunmuştur.

Dosya kapsamından davacı ve diğer davacı ... vekili Avukat ...’e gerekçeli karar evrakının 13.02.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, istinaf başvuru süresinin tebliğden itibaren 2 hafta olup istinaf süresinin 27.02.2019 tarihinde bittiği, istinaf başvurusunun 28.02.2019 tarihinde yapıldığı bu sebeple HMK’nın 346. maddesi gereğince istinaf başvurusunun süreden ret edildiği ek karar yasalara uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin İlk Derece Mahkemesinin ek kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan ret kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı 36,30 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 09/02/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12179, Karar No: 2006/14387, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12179 E.  ,  2006/14387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.02.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 13 parsel sayılı taşınmazının genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait 8, 9, 10, 11, 12, 31 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 8 parsel sayılı taşınmazın güneyinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Geçit hakkı istemine ilişkin davalarda, geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliğine uygun atanacak bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel hükümden önce depo ettirilmeli, şayet, dava tarihi ile hüküm tarihi arasında taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek ... bir süre geçmiş ve bu sürede de geçit için öngörülen bedel davanın daha başında belirlenmişse, bu bedelin ödenmesine karar verilmesi halinde, mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olunacağı durumlarda hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak davranışları önlemek için hüküm tarihine yakın ... bir değer tespiti yapılmalıdır.

Eldeki davada; dava, 01.02.2004 tarihinde açılmış olup, karar 21.06.2006 tarihinde verilmiştir. Kurulan geçit yeri için öngörülen bedel 22.05.2006 tarihinde, dava tarihine göre belirlenmiştir. Bu halde dava tarihi ile karar tarihi arasında taşınmaz değerinde değişim yaratabilecek ... bir sürenin geçtiğinin kabulü ile hüküm tarihine yakın ... bir değer tespiti yapılarak buna göre karar verilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12598, Karar No: 2013/16186, Tarih: 21.11.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/12598 E.  ,  2013/16186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 22/02/2013 tarihli 2012/2292.60 E. 2013/292 K. sayılı kararın davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkiline ait olup davalı tarafından ticari paket yangın sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinin 18/05/2012 tarihinde caddeden gelen yağmur suyu ve tuvaletten taşan pis suyun sirayeti nedeniyle hasarlandığını, davalı ile tazminat bedeli hususunda anlaşamadıklarını, hasarın meydana geldiği katın satış mağazası olarak kullanıldığını ileri sürerek, KDV dahil 58.198,78 TL tazminatın 18/06/2012 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı işyerinde giriş (zemin) katta hasar olmadığını, hasarın bodrum katta meydana geldiğini, poliçede bodrum kattaki emtianın 15 cm. yükseklikte muhafazası zorunluluğu bulunduğu halde hasarlı bir kısım emtianın paletler üzerinde bulunmadığını, buna göre 6.267,72 TL tazminat ödenmesi teklif edildiği halde davacının hasar dosyasının neticesiz kapatılmasını istediğini, temerrüdün oluşmadığını savunarak talebin reddini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonunca, hasarın meydana geldiği işyerinin bodrum katında hasarlı emtianın bir kısmının paletler üzerinde olduğu bir kısmının ise olmadığı, bu katın satış mağazası olarak kullanıldığının davalı tarafından da bilinmesi ve su seviyesinin 15 cm’yi geçmesi sebebiyle palet üzerinde bulunmayan emtia hasarının %50 oranında ödenmesinin hakkaniyete uygun olacağı gerekçesiyle KDV dahil 37.330,54 TL’nin 04/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/12.maddesinde hakemin verdiği 40.000,00 TL'sına kadar olan kararların her iki taraf için kesin olduğu, 40.000,00 TL'nin üzerindeki kararlar için temyize gidilebileceği öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta davacı tarafından 58.198,78 TL talep edilmiş, uyuşmazlık hakem heyetince dava 37.330,54 TL yönünden kabul edilmiştir. Bu halde davanın reddedilen bölümü davacı, kabul edilen bölümüde davalı yönünden kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden tarafların temyiz dilekçelerinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle tarafların Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına yönelik temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7972, Karar No: 2010/1589, Tarih: 25.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/7972 E.  ,  2010/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 11.543 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı sürücünün olayda tamamen kusurlu olduğunu belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... 20.11.2008 tarihli oturumda kusur oranını kabul etmediğini, aşırı yağış nedeniyle aracın patinaj yaptığını, sağa sola zik zak çizdiğini, rampadan aşağı inen davacıya sigortalı araçla kafa kafaya çarpıştıklarını beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 11.543 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, Karayolları Trafik Garanti Sigortası Hesabı'nın kazanın meydana geldiği tarihte geçerli olan tazminat tutarları dahilinde ZMMS'nı yaptırmamış olan işletenlerin neden olduğu bedensel zararlardan sorumlu olup,

araçta meydana gelen hasardan sorumlu olmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 529,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 25.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27184, Karar No: 2017/3019, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27184 E.  ,  2017/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13794, Karar No: 2010/12025, Tarih: 20.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/13794 E.  ,  2010/12025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, doğrudan verilen adli para cezası ile seçenek yaptırım olarak hapis cezasından çevrilen adli para cezasının toplanması,

3- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezalarının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan yasa ve maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında tayin olunan adli para cezalarının toplanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması ve karar başlığına "suçun işlendiği yer ve zaman dilimi: Ankara, AŞTİ girişi saat 13:30 sıraları" ve adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasına "5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14688, Karar No: 2024/5837, Tarih: 28.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/14688 E.  ,  2024/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/632 E., 2022/1338 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteği yönünden; sanığın eyleminin, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı; katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanıkta ele geçirilen eşyaların kişisel kullanım sınırının üzerinde olduğuna, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Irak'tan Türkiye'ye giriş yapmak üzere sınır kapısına gelen sanığın sevk ve idaresindeki araçta yapılan arama sonucunda, 24 kutu ..., 24 kutu ..., 23 şişe ... olmak üzere 39 litre içki, 8 karton sigara, 5 paketten ibaret 2,5 kg çay ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; ele geçen eşyaları düğünü olacağı için misafirlerine ikram amacıyla aldığını, ticari kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

A. Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın eyleminin, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Sanık Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın eyleminin, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Sanık Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın suça konu eşyayı düğününde ikram edilmek üzere aldığını beyan etmesi, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre eşyaların kişisel kullanım sınırında kaldığının anlaşılması, sanığın savunmasını destekler mahiyette düğün davetiyesi ve düğün töreninde dikkat edilecek hususlara ilişkin kolluk görevlilerince düzenlenen belgenin dosyada mevcut olması karşısında, yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine ele geçen eşyaları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği nazara alınarak sanık hakkında kurulan beraat hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

A. Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Sanık Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1504, Karar No: 2021/3759, Tarih: 29.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/1504 E.  ,  2021/3759 K.**

**"İçtihat Metni"**

22/07/2016 tarihli ve 727 sayılı Mersin Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğinin 21/40. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Medine Seyehat Turizm Organizasyon İnşaat Nakliye Oto Alım Satımı Ticaret Limited Şirketi hakkında Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın 21/06/2017 tarih ve 325 takip sayılı ihbarname ile uygulanan toplam 44.988,00 Türk lirası idari para cezalarına yönelik başvurunun reddine dair Mersin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/07/2017 tarihli ve 2017/2892 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 16/01/2019 gün ve 8539 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/2019 gün ve KYB-2019-7459 sayılı ihbarnamesi daireye gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, muteriz şirketin 22/07/2016 tarihli ve 727 sayılı Mersin Büyükşehir Belediyesi Meclisi kararı ile kabul edilen yönetmeliğin 20/40. maddesinde yer alan "Terminale giriş çıkış ücreti ödemeden çıkmak, çıkış esnasında veya terminal dışında görevlilerce sorulduğunda makbuz ibraz etmemek yasaktır" şeklindeki düzenlemeye aykırı hareket ettiğinden bahisle şirket hakkında toplamda 44.988,00 Türk lirası idari para cezası uygulandığı, muteriz şirket vekilinin 18/07/2017 tarihli itiraz dilekçesinde söz konusu terminale giriş çıkışlarda gerekli ödemeleri eksiksiz yaptıklarını beyan ettiği ve dilekçe ekinde 232 sayfa ödeme fişi fotokopilerini sunduğu, anılan belediye vekilinin başvuruya karşı vermiş olduğu 15/08/2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle, terminalin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerince Mersin Şimşek Group Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne kiralandığını ancak daha sonra şartname ve sözleşme hükümlerine aykırı hareket edildiğinden dolayı kira sözleşmesinin feshedildiğini, muterizin ödeme yaptığı şirketin kiracılığının söz konusu olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla; kira akdinin feshinden muteriz şirketin haberdar edilip edilmediğine dair, varsa ilgili evraklar ile terminale giriş çıkışlarda belediye adına ödemenin nereye ne şekilde yapılacağına ilişkin gerekli bilgilendirmeye konu evrakların anılan belediyeden temininden sonra, başvuran şirket vekilinin itiraz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu ödeme fişleri ile gereğinde Mersin Şimşek Group San. ve Tic. Ltd. Şti. Ünvanlı şirketin defter ve kayıtları üzerinde yapılacak bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapora ve tüm doysa kapsamında göre, muterizin düzenli şekilde ödeme yaptığı ve iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olduğunun tespiti halinde başvurunun kabulü ile idari para cezasının iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Mersin 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/04/2018 tarihli ve 2017/2892 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması talep edilmiş ise de, anılan karara yönelik itirazın Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/05/2018 tarihli ve 2018/3265 değişik iş sayılı kararı ile incelenip karar bağlandığı anlaşılmakla; Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/05/2018 tarihli ve 2018/3265 değişik iş sayılı kararı bakımından da kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri ile Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığının 21/06/2017 tarihli ve 325 takip sayılı ihbarnamesi ile idari para cezasına konu encümen kararlarının asıl ya da onaylı suretlerinin de dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, anılan ihbarname ile encümen kararlarının tebellüğ evrakları ile birlikte dosya arasına alınması için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.