muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28809, Karar No: 2017/3361, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28809 E.  ,  2017/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15818, Karar No: 2019/4640, Tarih: 15.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15818 E.  ,  2019/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... Gazete Dergi Basım AŞ (Sabah Gazetesi) ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Yayıncılık ve Ticaret AŞ ve diğerleri aleyhine 13/02/2014 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve kararın yayınlanması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/02/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... Gazete Dergi Basım AŞ (Sabah Gazetesi) ve ... Aktif Televizyon Prodüksiyon AŞ (ATV) vekilleri tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 15/10/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacılardan ... Gazete Dergi Basım AŞ vekili Avukat... geldi. Diğer davacılar ve davalılar adlarına gelen olmadı. Davacılardan ... vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi gönderiği görüldü. Mazeret reddedildi. Açık yargılamaya devam edildi. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya içeriğinden; davacı ...'ın ve diğer davacıların yargılama sırasında vekili Av. ... tarafından temsil edildiği, kararın anılan vekile 06/10/2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın verildiği tarihten beş gün sonra davacı ... adına Av. ... tarafından dosyaya vekaletname sunulduğu ve 09/02/2016 tarihli beyan dilekçesinde; söz konusu davaya ilişkin olarak davacı ... adına davanın takibinin kendisi tarafından yapılacağının bildirildiği anlaşıldığından davacı ... adına Av. ...'e gerekçeli kararın tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın iadesi için mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın, yukarıda gösterilen nedenlerle ve yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13924, Karar No: 2016/4093, Tarih: 08.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/13924 E.  ,  2016/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair ... tarih, ... sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, kamulaştırmasız el atma tazminatına ilişkin ilama dayalı olarak müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını, İcra Müdürlüğü'nün gönderdiği muhtırada hesabın hatalı olduğunu, 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesine göre icra vekalet ücreti ve harçların maktu hesaplanması gerektiğini, ayrıca karar kesinleştikten sonra amme alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiğini belirterek 02/07/2013 tarihli bakiye borç muhtırasının faiz miktarı, icra avukatlık ücreti ve icra harçları yönünden iptalini talep etmiş, Mahkemece, ilamla ilgili ve birleşen dosyalarla ilgili faiz hesabının yapıldığı, kısmi ödemelerin mahsup edildiği yapılan bu hesaplamaların usul ve yasaya uygun olduğu, alacaklının fazla bir talepte bulunmadığı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiş, hükmün alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin ... sayılı ilamı ile ... tarihinde onanmış, borçlu ve alacaklı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

.//..

.//..

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 03.02.2011 karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından öncesine ait olduğuna dair bir belge ve bilgi bulunmamaktadır. Bu durumda el atmanın 1983 sonrasına ait olduğunun kabulü gerekip olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, dosya hesabının buna göre yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi isabetsizdir.

Mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, dosya hesabının buna göre yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi isabetsizdir.

Mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ... sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda yazılı nederlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin reddine ve

57,60 TL peşin harcın karar düzeltme isteyene iadesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21761, Karar No: 2014/22982, Tarih: 21.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/21761 E.  ,  2014/22982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu sivri uçlu bıçağın kabzası sırt kısmında elle açılan namluyu kabza ucunda sabitlemeye yarayan emniyet yayı olarak kabul edilen susta kilidinin bulunması, bu sayede katlanmadan suçta kolaylıkla ve kullanan açısından yaralama riski durumunda kolaylıkla kullanımı, yasa ile kurulan resmi bilirkişi statüsündeki Adli Tıp Kurumu raporu içeriği, bıçakların birbirinden farklı olması, uygulamada yeterli olmayan polis kriminal laboratuvarı raporundan sonra Adli Tıp Kurumundan görüş alınması karşısında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Kanunla 5271 sayılı Kanuna eklenen 308/3. madde ve fıkrası hükmü gözetilerek, itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1042, Karar No: 2016/3917, Tarih: 06.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/1042 E.  ,  2016/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 289/1-son, 62/1, 51/1-3, 52/2-4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "27.03.2009" yerine "09.02.2010" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceğinden, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 52/4 maddesi gereğince yapılan ihtarat sonuca etkili görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında sonuç hapis cezasının 2 ay 15 gün hapis cezası yerine yazılı şekilde 5 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sonuç gün adli para cezasının 41 gün hapis cezası yerine, yazılı şekilde 83 gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ikinci bendinden TCK'nın 289/1-son maddesi gereğince yarı oranında indirim yapılarak, sanığın ibaresinden sonraki “6 AY hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “3 AY hapis ile cezalandırılma” ibaresinin eklenmesi, hükmün üçüncü bendinden TCK'nın 62/1. maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 83 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “2 ay 15 gün hapis ve 41 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi, hükmün sekizinci bendinden “Sanığa verilen 83 gün adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi gereğince tam bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 1620 TL OLARAK BELİRLENMESİNE” ibaresinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 41 gün adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi gereğince tam bir gün karşılığı takdiren 20 TLden paraya çevrilerek 820 TL OLARAK BELİRLENMESİNE” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9076, Karar No: 2007/10578, Tarih: 07.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/9076 E.  ,  2007/10578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı köy tüzel kişiliği adına kayıtlı 1003 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 3621 sayılı yasaya göre kesinleşmiş kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürüp taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunmadığını, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığını, mahkemece davanın kabulüne karar verilecekse taşınmazın bedelinin ödenmesi gerektiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın tamamının alçak- basık kıyı özelliği gösteren kıyı devamında kaldığının, deniz kumluğu niteliğinde bulunduğunun keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan taşınmazın sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın 28.11.1977 tarih 5/3 sayılı çekişme konusu taşınmazın 28.11.1977 tarih, 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre tanımı 3621 sayılı yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kalmamakla beraber niteliği itibariyle denizel kum vasfında olduğu ve özel mülkiyete konu bulunmadığı keşfen ve özellikle bilirkişi raporu ile sabittir.

O halde, mahkemece davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.Bu yöne değinen davalının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır. (Anayasa Md. 35/1, AİHS Ek Prot. 1-1). Türk Medeni Yasasının 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava konusu edebileceği hüküm altına alınmıştır. ..

Öte yandan, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı Kararında da ifade edildiği gibi, kıyılar doğal nitelikleri itibariyle herkesin kullanımına açık, diğer taraftan da bu nitelikleri nedeniyle özel mülkiyet alanı dışında ve özel mülkiyete konu olamayacak yerlerdir. Kıyılar, herhangi bir tahsis işlemine gerek olmaksızın doğrudan doğruya herkesin serbestçe yararlanmasına sunulmuş sahipsiz kamu mallarıdır. Bunun sonucu; kıyının zamanaşımı yoluyla kazanılması, tapu sicili hükümlerine bağlı tutulması, haczedilmesi mümkün değildir. Kıyılar, bu özelliklerinden dolayı Anayasanın 43.maddesinde ayrı bir bölümde düzenlenmiş, düzenlemede yukarıda sayılan nitelikler vurgulanmıştır.

Bilindiği ve yukarıda sözü edilen yasa ve sözleşmelerin hakkı tanımlayan maddelerini takip eden fıkralarda ifade edildiği gibi, mülkiyet hakkı da kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir veya tamamen kaldırılabilir.

Ne varki, bu sınırlandırma veya kaldırma gerçekleştirilirken; T.C.Anayasasının 90/5.maddesi ile iç hukukun üstünde sayılan AİHS. Hükümlerince AİHM tarafından oluşturulan 30.5.2006 tarih 1262/02 sayılı kararda ifade edildiği üzere; “… bir kişiyi mülkünden yoksun bırakan bir önlemin…”, “kamu yararına meşru bir amaç gütmesi gerektiği…”, bu önlem alınırken “… başvurulan yollar ve gerçekleştirilmesi amaçlanan hedef arasında makul bir oransallık ilişkisi olması gerektiği…”, kişinin “… kişisel ve haddinden fazla yük taşıma zorunda kalması halinde gerekli dengenin kurulamayacağı…” açıktır.

Diğer bir anlatımla, kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin hakkı arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Bu arada, üzerinde durulması gereken konulardan biri de; çekişme yaratılan tapu kaydına bağlanan ve böylece kişi adına mülkiyet hakkı oluşturulan kıyı kapsamındaki yere ait tapunun niteliğinin belirlenmesidir.

Devlet tarafından verilen, doğru esasa ve geçerli kayda dayalı tapu ile sağlanan mülkiyet hakkına değer verileceği kuşkusuzdur. Böyle bir yer kıyı kapsamında kalmakla, temel vasfı yani kamu malı olma niteliği değişmemekle birlikte, kişinin söz konusu tapuya dayalı hakkının yukarıda ifade edildiği gibi korunması gerekeceği muhakkaktır.

Aksi düşünce tarzının, devletin verdiği tapunun geçersizliğini ileri sürerek, hiçbir karşılık ödemeksizin iptalini istemesi, geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı gibi, devletin saygınlığını zedeler nitelikte bir tutum olacaktır.

Aksi düşünce tarzının, devletin verdiği tapunun geçersizliğini ileri sürerek, hiçbir karşılık ödemeksizin iptalini istemesi, geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı gibi, devletin saygınlığını zedeler nitelikte bir tutum olacaktır.

Bu durumda, kıyılar kamunun yararlanacağı yerlerden olup buralarda yukarda belirtilen nitelikte tapu kaydı oluşturulmuş ise tapunun iptalinde, Anayasanın 43., Tapu Kanununun 33., Kadastro Kanununun 16.maddesi gözönüne alınarak, kamu yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Ancak, kişinin mülkiyet hakkı sona erdirilirken karşılıklı hak dengesinin sağlanması için mülkiyet hakkı sahibine tazmini nitelikte bir bedelin ödeneceği de kuşkusuzdur. Tazminatın nedeni yasa dışı bir işlemden değil hak dengesinin sağlanmasından kaynaklandığından, taşınmazın tam değerini karşılaması da gerekli değildir. Bu düşünce, AİHM.’sinin bir kararında “…Ulusal hukuk ihlalin yol açtığı sonuçları tam olarak gidermeye imkan tanımıyorsa 41. madde AİHM.’ni uygun gördüğü adil bir tazminata hükmetmeye yetkili kılar…” şeklinde dile getirilmiştir.

Davalı, taşınmazın sicil kaydının iptali halinde davacının tazminattan sorumlu tutulması gerektiğini bildirerek tazminat isteğinde bulunmuştur.Tazminat isteğinin ayrı bir davanın konusu olabileceği gibi aynı dava içerisinde savunma yoluyla istenmesine de engel bir hüküm yoktur.

Ne varki mahkemece bu yönde usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bahisle istek reddedilmiştir.Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda somut olay incelendiğinde, kamu yararı nedeni ile davalının tapusunun iptal edilerek taşınmazın kayıt dışı bırakılmasında hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilerek davalının tazminat isteğinin incelenip karar verilmesi gerekirken, bu konunun gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davalının temyiz itirazları bu sebeple yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2094, Karar No: 2020/1848, Tarih: 24.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/2094 E.  ,  2020/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

2014/566 Esas sayılı ana dava dosyasının dayanağını oluşturan 24/09/2014 tarih ve 21 nolu suç tutanağı ile Ağıdere mevkii, köprü yatak Rızmen Ormanı mevkiinde bulunan 616 nolu bölmede 3 adet kestane, 1 adet meşe ve 3 adet kayın olmak üzere 841 dm3. Toplam 7 adet ağacın suç tutanak tarihinden 15-20 gün önce motorlu testere ile kesildiğinin tespit edildiği, bu tutanağa dayanılarak Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1556 esas ve 29/09/2014 tarihli iddaname ile sanık hakkında dikiliden ağaç kesme suçundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4. maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

2014/566 Esas sayılı dosya ile birleştirilen 2014/601 Esas sayılı dosyanın dayanağını oluşturan 24/09/2014 tarih ve 20 nolu suç tutanağı ile Ağıdere mevzii Suyun Yanı mevkiinde bulunan 537 nolu bölmede tutanak tarihinden 3 yıl kadar önce orman sınırlarında kalan 720 m2 alan içerisinden 4 adet kestane, 3 adet kayın olmak üzere toplam 938 Dm3. toplam 7 adet ağaç kesilmek suretiyle ormanın temizlenerek bu alana 38 adet fındık ocağının dikildiğinin tespit edildiği, bu tutanağa dayanılarak Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1670 Esas ve 20/10/2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında Orman Alanında Tarla Açmak suçundan 6831 sayılı Kanun'un 93/2.1 maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açıldığı,

Buna göre; 24/09/2014 tarih ve 20 nolu suç tutanağı ile tespit edilen 720 m2'lik açma yapılan yerde suç tutanak tarihinden 3 yıl önce kesildiği belirtilen 4 adet kestane ve 3 adet kayın ağacı yönünden dikilen ağaç kesme suçundan açılan bir davanın bulunmadığı sadece açma fiilinden dava açıldığı kabul edilerek, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ancak,