muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/34699, Karar No: 2016/5893, Tarih: 14.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/34699 E.  ,  2016/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde veteriner sağlık teknisyeni olarak çalışırken ağır koşullarıda çalıştırılması ve ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının haksız yere işi bıraktığını, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma, yıllık izin ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde işyerinde en son aylık net 1.200,00 TL ücret karşılığı çalıştığını belirttiği halde olup Mahkemece davacının talebi aşılmak suretiyle net 1.275.73 TL üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilmesi hatalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporuda davacı tanık beyanlarına itibar edilerek fazla çalışma ücreti hesabı yapılmış ise de davacı tanıklarının davalı işverenle husumet içinde olduğu gibi beyanları arasında çelişki de olduğu anlaşılmakta olup davalı tanık beyanları dikkate alınarak hesap yapılmalı, ayrıca davacı dava dilekçesinde günde 4 saat fazla çalışma yaptığını 1 saat karşılığının ödendiğini dile getirdiğinden hesaplamada bu beyan de dikkate alınarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece yeni kurulacak hükümde davalı lehine takdiri indirimde oluşan usuli kazanılmış hak nedeni ile aynı oranda indirim yapılmalıdır.

4-Dava kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davası niteliğinde olduğundan kıdem tazminatı dışındaki alacaklarda faiz yönünden dava ve ıslah ayrımı yapılmaması hatalıdır.

5- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemeside hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece yeni kurulacak hükümde davalı lehine takdiri indirimde oluşan usuli kazanılmış hak nedeni ile aynı oranda indirim yapılmalıdır.

4-Dava kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davası niteliğinde olduğundan kıdem tazminatı dışındaki alacaklarda faiz yönünden dava ve ıslah ayrımı yapılmaması hatalıdır.

5- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemeside hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10437, Karar No: 2016/9722, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10437 E.  ,  2016/9722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Cad. No:20 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:19 İç Kapı No:3 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Amirliğince yapılan araştırmaya göre, kısıtlı adayının, davacı oğlu ile birlikte “... Mah. ... Sk. No:19 İç Kapı No:3 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28199, Karar No: 2015/37804, Tarih: 04.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/28199 E.  ,  2015/37804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların yağma eylemini silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında; olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 61.maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; yağma suçu sonrası yapılan ihbar üzerine polisler tarafından yakalanan sanıklardan ....’ın üstünde suça konu paranın bulunarak, yakınana iade edildiğinin anlaşılması karşısında; etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığı gözetilmeden TCK'nın 168/3. maddesiyle indirim yapılması; sanıkların adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas hükümlülükleri bulunduğu halde haklarında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından; sanık .....’ın üst aramasında ele geçirilen bıçağa ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü, ...Kriminal Polis Laboratuvarının 22/03/2010 tarihli ekspertiz raporunda; "bıçağın, 6136 sayılı Kanunun 4.maddesinde sayılı yasak olan sustalı çakı türünden olduğu, ancak aynı Yasanın 15/2. maddesindeki vahim bıçaklardan olmadığı" belirtilmekle; verilen ceza ve türüne göre uygulama maddesinin 6136 sayılı Yasa’nın 15/1 maddesi yerine, 15/2 olarak gösterilmesi yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; sanıklar .... ve .... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4726, Karar No: 2017/536, Tarih: 31.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4726 E.  ,  2017/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- ... Oto Gıda İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından kullanılan ... Alüminyum San. Tic. Ltd. Şti ve Pozitif Orman Ürünleri Metal İnş. Ltd. Şti. adına düzenlenmiş faturaların taklit edilerek basıldığına dair basit raporlar bulunması, bu rapor içeriklerinden sanıklar tarafından kullanılan bir kısım faturaların taklit suretiyle basılmış, belge basım iznine dayalı olmayan sahte faturalar olduğunun anlaşılması ve sanık ...’in bu faturaları gerçek alışveriş karşılığında aldıklarına yönelik savunması karşısında; taklit faturaları kullanılan şirket yetkilileri dinlenerek ... Oto Gıda İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. ile gerçek bir ticari alışverişinin olup olmadığının sorulması, gerçek alışveriş bulunduğunun beyan edilmesi halinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olduğunu kanıtlayan, satıcı ve alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin istenerek dosya içerisine alınması, ayrıca; faturaları kullanılan... Ürünleri İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin komisyon karşılığı sahte fatura ticareti amacıyla kurulduğu ve düzenlediği faturaların sahte olduğuna dair 26.07.2007 gün 54 sayılı vergi suçu raporu bulunduğu ve bu şirket yetkilileri hakkında vergi kaçakçılığı sebebiyle Ümraniye ve Kadıköy Asliye ceza mahkemelerinde davalar açıldığının anlaşılması karşısında bu dosyaların da getirtilerek incelenmesi suretiyle delillerin hep birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturalar veya onaylı suretlerinin dosya içerisine alınıp, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12219, Karar No: 2014/22228, Tarih: 25.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12219 E.  ,  2014/22228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2012/519-2013/404

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yırpanma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Zemin bedelinin tespitine gelince;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de, hükme esas alınan bilirkişi raporu karar vermeye yeterli değildir.Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın imar, somut emsal alınan 540 parsel nolu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu belirtilerek, emsal karşılaştırması yapılarak bulunan bedele düzenleme ortaklık payı eklenerek değer tespit edilmişse de, dosya içerisinde ki Belediye Başkanlığı yazısına göre emsal alınan 540 nolu parsel de imar parseli olduğunun belirtilmesi karşısında bilirkişi raporu ile Belediye Başkanlığının yazısı arasında çelişkinin giderilmesi bakımından bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak taşınmaz bedelinin yeniden tespiti, bunun mümkün olmaması durumunda, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölüçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3156, Karar No: 2015/776, Tarih: 15.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/3156 E.  ,  2015/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasını satın almak veya kabul etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)-80 gün olarak tayin olunan adli para cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 66 gün yerine 76 gün hesaplama hatası yapılarak cezasının aynı Yasanın 52. maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi sırasında 1320 TL yerine 1520 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2)-Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun savunması için yasa gereği görevlendirilen müdafiiye ödenen ücretin kişisel geliri saptanamayan sanıktan tahsil edilemeyeceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğa yüklenen yargılama giderine bu ücretin de dahil edilmek suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “suça sürüklenen çocuk hakkında, 76 gün adli para cezası hükmedilmesine ve devamında aynı yasanın 52. maddesi uyarınca 1520 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ibarelerinin çıkartılarak yerine; “suça sürüklenen çocuğun 66 gün adli para cezası ile, devamında aynı kanunun 52. maddesi uyarınca neticeten 1320 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi ve ''CMK avukatlık asgari ücret tarifesine göre suça sürüklenen çocuk adına zorunlu müdafii ücreti 230 TL’nın suça sürüklenen çocuktan tahsiline ” ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21124, Karar No: 2011/6359, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/21124 E.  ,  2011/6359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay 6. CD'nin 2006/12047 E.2007/4879 K. Sayılı kararı ile 28.09.2005 tarihli karara yönelik hükümlü müdafinin temyizi üzerine yapılan incelemede; hükmün kesinleşmesiyle müdafi ilişkisinin son bulduğundan hükümlüye ek kararın tebliği, buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten ve ayrıca hükümlünün Av. ...'ın temyiz başvurusuna onay verip vermediği de belirlendikten sonra daireye gönderilmesi için dosyanın iadesine karar verildiği, bunun üzerine mahkemenin uyarlama yargılamasında tespit edilen yeni adresine değil eski adresine kararın Tebligat Kanunu 35. maddesi gereğince tebliği ile yetinilmesiyle dosyanın yeniden gönderildiği anlaşıldığından; hükümlüye ek kararın tebliği, hükümlünün Av. ...'ın temyiz başvurusuna onay verip vermediği belirlendikten sonra, buna ilişkin belge ile sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6964, Karar No: 2019/7409, Tarih: 17.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6964 E.  ,  2019/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında düzenlenen 30.01.2013 tarih ve 2013-A-22052 sayılı vergi inceleme raporunda, sanığın 2010 takvim yılında (KDV hariç) 179.702,50 TL tutarındaki mal veya hizmet alışlarını sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalar ile belgelendirdiğinin Vergi Müfettişi ... tarafından düzenlenen 15.03.2011 tarih ve VDENR-2011-2646-5 sayılı vergi inceleme raporu ile tespit edildiğinin belirtilmiş olması karşısında; sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflere ait kullandığı sahte faturalara ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği dikkate alınarak; Vergi Müfettişi Gökhan Şahin tarafından düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden sanık hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise buna ilişkin dava dosya ile varsa aynı mükellefiyet sebebiyle aynı yıla ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması hâlinde davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, sanığın fiillerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

B) 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden:

1- 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu olan faturaları düzenleyen mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise, dosyasının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması; faturaları düzenleyen kişinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi, kendisinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiğinin, sanığı tanıyıp tanımadığının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- UYAP sisteminde yapılan incelemede, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarih ve 2013/539-2016/5043 sayılı ilamı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflere ait kullandığı sahte faturalara ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği dikkate alınarak; anılan ilama ilişkin dava dosyası ile varsa aynı mükellefiyet sebebiyle aynı yıla ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması hâlinde davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, sanığın fiillerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

C) Her iki suç yönünden:

Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17363, Karar No: 2017/1035, Tarih: 06.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17363 E.  ,  2017/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :(Kapatılan) 48. Asliye Ticaret

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; davalı ... şirketi tarafından 6862958 sayılı poliçe ile Trafik Sigortası temin edilmiş olan ... plakalı aracın 24.10.2012 tarihinde .. ... ... Köyü mevkiinde kaza yapması sonucunda araç içerisinde yolcu olarak bulunan davacıların murisi ...'ın vefat ettiğini ve trafik kazası tespit tutanağında ... plakalı araç sürücüsü ...'ın 8/8 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini, meydana gelen kaza sonucu vefat eden ...'ın eş ve çocuklarının destekten yoksun kaldıklarını, müvekkilleri tarafından dava öncesi sigorta şirketine gerekli belge ve bilgilerle müracaat edildiğini, şirketin yaptırmış olduğu aktüer hesap sonucu eş ve çocukları için toplam 71.158 TL tutarında ödemede bulunulduğunu, müvekkillerinin destek kaydının davalı ... şirketinin yapmış olduğu ödemeden daha fazla olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı kaymak kaydıyla şimdilik davacı eş ... için 500 TL, çocukları ... ve ...'dan her biri için 250 TL olmak üzere ... 1.000 TL destekten yoksun tazminatının dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 31.10.2014 tarihinde ıslah ile tazminat talebini 23.483,30 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda hatır taşımacılığı sözkonusu olduğunu, davacılar vekili tarafından müvekkil şirkete merhum ...'ın gelir durumu ile ilgili bir belge sunamadığından asgari ücret üzerinden aktüerya hesabı yaptırılarak davacının zararının tespit edilip %20 hatır taşımacılığı indirimi yapılarak hak sahibi ...'a 71.158 TL ödeme yapıldığını, davacıların da müvekkili şirketi ibra ettiğini, bu sebeplerle davacının müvekkil şirketten talep edebileceği hiçbir hak ve alacağının kalmadığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile, 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte 22.483,30 TL'nin ıslah tarihi olan 31/01/2014 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.