muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7096, Karar No: 2014/8215, Tarih: 27.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/7096 E.  ,  2014/8215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/132839

MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2008

NUMARASI : 2007/388 (E) ve 2008/281 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 42/1. maddesinde yer alan "süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecekse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir" şeklindeki hüküm karşısında sanığın temyiz süresine ilişkin eski hale getirme talebi konusunda karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup yerel mahkemenin verdiği 13/01/2011 tarihli karar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığın yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı yasanın 21. maddesi uyarınca 25/11/2008 tarihinde tebliğ edildiği,tebligatın yapıldığı tarihte 7201 sayılı yasanın 21/2.maddesinde 6099 sayılı yasa ile yapılan değişikliğin yürürlükte bulunmadığı, tebligat evrakında en yakın komşunun isim vermediği ve imzadan imtina ettiği şerhi yer alsa da, idari işlemin güvenirliği için bunun tevsikinin tebligatın yapıldığı muhtardan en yakın komşunun kim olduğunun şerh düşülmesi gerektiği,böylelikle yapılan tebliğin geçerli olmadığından sanığın öğrenme ile 01/06/2009 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Müştekinin aşamalardaki istikrarlı beyanı, adli rapor içeriği ve sanığın ikrarı karşısında, sanığın müşteyi 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan taşla yaralamasına rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması ,

2)Olayın başlangıç anına ilişkin görgü tanığı olmayan olayda, olayın başlangıç nedeninin her iki tarafça farklı anlatılması karşısında ilk haksız hareketin kim tarafından yapıldığının belirlenememesi nedeniyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gözetilmek suretiyle istem gibi BOZULMASINA, 27/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/795, Karar No: 2013/304, Tarih: 06.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/2-795 E.  ,  2013/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce Aile Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2012

Taraflar arasındaki “boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Düzce Aile Mahkeme’since davanın kabulüne dair verilen 21.10.2010 gün ve 2009/458 E., 2010/725 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesi’nin 22.12.2011  gün ve 1236/23137 E., K. sayılı ilamı ile;

(...1-Toplanan delillerden; davacının birlik görevlerini yerine getirmediği, eşini ailesi ile yaşamaya zorladığı, boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.  Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacının birlik görevlerini yerine getirmemesi ve eşini kendi anne babasıyla oturtması tek başına davalının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemez. Davacıdan kaynaklanan davalının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir olayın da varlığı kanıtlanamamıştır. O halde davalının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

c-Davacının boşanma davası kabul edildiği halde kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına değil de davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi de doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

Davacı koca vekili dava dilekçesinde, tarafların 08.04.2007 tarihinde evlendiklerini, bu evliliklerinden müşterek çocuklarının bulunmadığını, tarafların müstakil bir dairede iki ay beraber yaşadıklarını,  evlendikleri günün hemen ertesinde tartışmaların başladığını ve ayrılıncaya kadar da devam ettiğini, davalının hiç bir şey söylemeden müşterek haneden ayrıldığını, bu davranışıyla evlilik birliğinin üzerine yüklediği birlikte yaşama yükümlülüğünü yerine getirmediğini, davalının davacının birlikte yaşama girişimlerine cevap vermediğini, davacı ile konuşmadığını, tarafların bu süre zarfında yüz yüze görüşmediklerini, davalının şu an İstanbul’da  çalışmakta olduğunu ve ayrı bir düzen kurarak birleşme gibi bir niyeti olmadığını ortaya koyduğunu, eşlerin tekrar bir araya gelme imkanının bulunmadığını beyan ederek, tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kadın vekili, davacı tarafın iddialarının asılsız olduğunu, tüm kusurun davacıda olduğunu, davacı iddiasının aksine tarafların evlendiklerinde müstakil bir hanede oturmadıklarını, davacının ailesi ile birlikte aynı bahçe içinde altlı üstlü oturduklarını, ayrı bir mutfağı bulunmadığını, sadece akşamları yukarı yatmaya çıktıklarını, müvekkilinin  evi terk etmediğini, davacının müvekkilini vakit geçirme bahanesi ile  babasının evine içeri dahi girmeksizin bıraktığını, müvekkilinin sürekli davacı ile görüşmek istediğini ancak davalının görüşmediğini, kendisini alması için birçok kez aradığını ancak davacının olumsuz tavır takınarak istemediğini söylediğini, davacı annesinin de bir daha gelme dediğini, psikolojik desteğe ihtiyacı olduğu için İstanbul’da ailesinin yanında yaşamaya başladığını, müvekkilinin bu olaylardan sonra manevi çöküntü yaşadığını ve çeşitli hastanelerde tedavi gördüğünü beyan ederek, tarafların boşanmalarına, 50.000,00 TL manevi tazminat ile 20.000,00 TL maddi tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, evlilik birliğinin sarsılmasında kusurun davacı kocada olduğu, davalı kadına atfedilecek bir kusurun bulunmadığı, davacı kocanın davranışları ve yaşanan olaylar nedeniyle davalı kadının psikolojik rahatsızlık geçirdiği ve kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle boşanma davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve davalı lehine 10.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, vekâlet ücretinin ise davalı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davacı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacı kocadan kaynaklanan davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir olayın bulunup bulunmadığı, burada varılacak sonuca göre, davalı kadının manevi tazminat isteminin kabulünün gerekip gerekmediği hususu ile boşanma davası kabul edildiği için vekâlet ücretinin davacı koca yararına mı, yoksa davacı kocanın tam kusurlu olup davada haksız olması ve davalı kadının talebi doğrultusunda boşanma davasının kabul edilmesi nedeniyle vekalet ücretinin davalı kadın yararına mı verilmesi gerektiği noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı kanunun 440/III maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2013 gününde yapılan ikinci görüşmede vekalet ücretine yönelik bozma yönünden oybirliği, manevi tazminata ilişkin bozma nedeni yönünden ise oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/138, Karar No: 2022/2099, Tarih: 15.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/138 E.  ,  2022/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.06.2016 tarihli ve 2015/7 Esas - 2016/158 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dosya Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 30/10/2020 tarihli ve 2017/1766E., 2020/4943 K. sayılı geri çevirme kararı ile;

1- Muratlı ilçesi Aydın Köyü çalışma alanında bulunan dava konusu 561 ve 243 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerine itiraz edilip edilmediğinin araştırılarak, dosyaya sunulan dilekçeye eklenen tespit tutanağı örneği ve ekindeki belgelerden tespite itiraz edildiği anlaşıldığından, bu hususun açıklığa kavuşturulması, tespite itiraz edilmişse bu itirazın nasıl sonuçlandığının belirlenmesi ve buna ilişkin belgelerin ilgili yerden getirtilmesi, ayrıca her iki tapu kaydının hükmen oluştuğu belirtildiğinden buna ilişkin Mahkeme dosyasının, bulunamadığı takdirde Mahkeme ilamının onaylı örneğinin dosyaya celp edilmesi,

2- Tarafların dayanmış oldukları 01.09.1991 tarihli miras taksim sözleşmesinin okunaklı örneğinin de dosya arasına alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi istemiyle geri çevrilmiş olmasına rağmen geri çevirme gerekleri yerine getirilmemiştir. Geri çevirme gerekleri yerine getirilmeden dosyanın gönderilmesinin yargılamanın uzamasına sebebiyet vereceği ve yasal sorumluluk doğuracağı dikkate alınarak, yeniden geri çevirmeye sebebiyet verilmemesi açısından geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirildiğinin bizzat mahkeme hakimi tarafından kontrol edilmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11725, Karar No: 2015/14279, Tarih: 16.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11725 E.  ,  2015/14279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/153-2013/532

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davalıya ait elektrik direğindeki bakımsızlık ve arıza nedeniyle, müvekkilinin hayvanlarını beslemek amacıyla topladığı samanlarının yandığını, durumun uzman bilirkişi heyetiyle tespit edildiğini, yapılan tespitte zarar miktarının 9.900TL olarak hesaplandığını iddia ederek 9.900TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; olay nedeniyle müvekkili idarenin herhangi bir kusuru bulunmadığını, gerek yanan saman miktarını, gerekse tespit olunan ve talep edilen bedeli kabul etmediklerini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 8.910TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; enerji nakil hattından kaynaklanan yangın nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı yangın sebebiyle hayvanlarını beslemek için topladığı samanların yandığını iddia etmiş, mahkemece yapılan keşif esnasında istiflediği samanı hangi tarlalardan topladığını göstermiştir. Kadastro teknisyeni tarafından hazırlanan rapora göre de; davacının 917 no.lu parselde istiflediği samanları, 484-620-621-623-624-637-640-644 no.lu parsellerden topladığı tespit edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; davacının keşif esnasında gösterdiği ve kadastro bilirkişisi tarafından tespit edilen parseller dışında, Çiftçi Kayıt Sisteminde yer alan ve davacı adına kayıtlı olan 1720-1770-1883 ve 3058 no.lu parseller de göz önünde bulundurularak zarar tespiti yapılmıştır.

O halde; yalnızca davacının keşif esnasında, yanan samanlarını topladığını belirttiği parseller göz önünde bulundurularak zarar tespiti yapılması gerekirken, talep aşılarak davacının adına kayıtlı olan diğer parsellerin de hesaba dahil edilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bundan ayrı olarak; davacının samanları topladığını belirttiği taşınmazların davacı tarafından kullanılıp kullanılmadığı, kullanılıyor ise ne sıfatla kullanıldığı araştırılmadan yalnız davacı beyanı esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bundan ayrı olarak; davacının samanları topladığını belirttiği taşınmazların davacı tarafından kullanılıp kullanılmadığı, kullanılıyor ise ne sıfatla kullanıldığı araştırılmadan yalnız davacı beyanı esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1803, Karar No: 2023/5406, Tarih: 31.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/1803 E.  ,  2023/5406 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2014 tarihli ve 2014/568 Esas, 2014/794 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan neticeten; 2 yıl 6 ... hapis ve 200,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2. İşbu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2019/17903 Esas, 2020/14655 Karar sayılı ilâmıyla; 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2021 tarihli ve 2020/1249 Esas, 2021/1324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına mükerrirlere özgü infaz rejimine ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kendisine etkin pişmanlık ihtaratının yapılmadığına, makaronların faturası olduğuna, eşyaların kaçak olduğunu bilmediğine, pipo tütünlerinin satışa arz edilmiş vaziyette bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın işlettiği büfede kaçak sigara satıldığına dair bilgiler alınması üzerine vergi dairesi ve belediye görevlileri ile yapılan denetim ve kontrolde, kaçak vasıfta 152 kutu makaron ve 19 paket pipo tütünü ele geçirilmiştir.

2. Sanık savunmasında, makaronların faturası olduğunu, pipo tütünlerini kızının ihtiyacı için aldığını, satışını yapmayacağını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Bilirkişi tarafından düzenlenen 30.09.2014 tarihli raporda, suça konu makaron ve pipo tütünlerinin bandrolsüz ve kaçak olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

2. Sanık savunmasında, makaronların faturası olduğunu, pipo tütünlerini kızının ihtiyacı için aldığını, satışını yapmayacağını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Bilirkişi tarafından düzenlenen 30.09.2014 tarihli raporda, suça konu makaron ve pipo tütünlerinin bandrolsüz ve kaçak olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa ait büfeden Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 152 kutu makaron ile 19 paket pipo tütününün ele geçirilmesi, sanığın savunması kapsamından makaronları satmak üzere almış olduğunun anlaşılması, sunulan faturaların tarih ve miktar bakımından davaya konu eşya ile uyuşmaması, kaçak eşyaların bulunduğu yer, miktar, niteliği, yakalanış şekli, ticari iş yerinde yakalanmış olması nedeniyle sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışında sübuta yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1. Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, dosyanın bozulması üzerine, mahkemece sanığa kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının ... Hazinesine ödendiği takdirde cezada 1/2 oranında indirim uygulanacağının ihtar edilmesi gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılacağı ihtar edilmek suretiyle sanığın yanıltılması ve bu itibarla ödeme yapmadığından bahisle hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması,

2. Sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı hâlde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

2. Sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı hâlde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2021 tarihli ve 2020/1249 Esas, 2021/1324 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.