muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21025, Karar No: 2016/23637, Tarih: 20.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/21025 E.  ,  2016/23637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinin fabrikasında forklift operatörü olarak 22.01.2015 tarihinde belirsiz iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığını, müvekkilinin belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından 21.11.2015 tarihinde yapılan fazla mesaili çalışmaya hiçbir mazeret göstermeden gelmediği, 04.11.2015 tarihinde de fazla mesaiye kalmadığı yönünde uyarıldığı gerekçesi ile 24.11.2015 tarihinde geçersiz olarak feshedildiğini, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca sürekli fazla mesai yaptığını ileri sürerek müvekkilinin işe iadesine, boşta geçen süreye ilişkin dört aylık ücret alacağının ve diğer haklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kanuni süresi içinde işe başlatılmaması halinde en az sekiz aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ifa etmekle yükümlü olduğu işin iş kanundan doğabilecek fazla çalışmaya da ilişkin olduğunu, davacının fazla çalışmaya gelmemesinin işçinin hatırlatıldığı halde görevini yerine getirmemesinin içinde değerlendirildiğini ve bu sebeple iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini, bundan başka davacının işyerinde disiplinsiz hareketlerinin olduğunu beyan ederek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyada bulunun bordrolarda davacıya fazla çalışmaya ilişkin ödemelerin yapıldığı, yapılan fazla mesaiye mazeretinin olması nedeniyle katılamadığı, davalı tarafça davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığı kanuni ve yöntemince ispat edilemediği gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, dosyada bulunun bordrolarda davacıya fazla çalışmaya ilişkin ödemelerin yapıldığı, yapılan fazla mesaiye mazeretinin olması nedeniyle katılamadığı, davalı tarafça davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığı kanuni ve yöntemince ispat edilemediği gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, fazla mesai yapmak için onay verdiği halde, 21.11.2015 tarihinde yapılan fazla mesaili çalışmaya hiçbir mazeret belirtmeden, ilk amirinden izin almadan gelmediği, aynı şekilde 04.11.2015 tarihinde de mesaiye kalmama yüzünden uyarıldığı ve konuyla ilgili yazılı savunma vermediği gerekçeleri ile geçerli sebeple feshedilmiştir. Mahkemece davacının fazla mesai yapmaya yönelik muvafakatinin olup olmadığının, fazla çalışmalarının yılda ikiyüzyetmiş saati aşıp aşmadığının araştırılarak belirlenmesi, yıllık ikiyüzyetmiş saati aşan çalışmaları var ise şimdiki gibi feshin geçersiz olduğunun kabul edilmesi, aksi durumda davanın reddedilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23774, Karar No: 2015/18620, Tarih: 15.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23774 E.  ,  2015/18620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2011/522-2014/124

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/09/2008-26/07/2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalıların tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalı işyerinde 01.09.2008-26.07.2011 tarihleri arasında geçen çalışmaları tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile hükümdeki gibi karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işyerinde teknisyen olarak çalıştırıldığının iddia edildiği, davalı işyeri tarafından davacı adına 01/05/2009-30/06/2009 ile 05/11/2009-06/08/2011 tarihleri arasında hizmet bildiriminde bulunulduğu , davacı tarafından 3 adet servis fişinin dosyaya sunulduğu, bunlardan 2 tanesinde montaj tarihinin 19.08.2009 ve 23.03.2009 yazdığı, 1 tanesinde ise montaj tarihi yazmasa da garanti başlama tarihinin 02.10.2008 yazdığı, hepsininde de teslim eden kısmında davacının adı ve imzasının olduğu , davacı ve davalı bordro tanıklarının beyanlarının alındığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, servis fişinde yazılı olan 02.10.2008 tarihinin davacının davalı işyerindeki çalışmasının başlangıç tarihi olarak kabul edilmemesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hükmün 1. satırındaki "23.03.2009" tarihi silinerek, yerine; "02.10.2008" tarihinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacı ve davalılardan K.. D..'a yükletilmesine, 15/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33409, Karar No: 2013/40433, Tarih: 17.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/33409 E.  ,  2013/40433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemeleri, İİK'nun 4. maddesi gereğince icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri inceleme ile görevlidir. Borçlunun istemi, Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce, vergi alacağının tahsili amacıyla 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan takipte emekli maaşına konan haczin kaldırılmasına yöneliktir.

Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce konan haciz, idari işlem niteliğindedir. Bu haciz işlemine ilişkin başvurunun incelenmesi 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na göre Vergi Mahkemeleri'nce yapılır ve bu mahkemelerce karara bağlanır.

O halde, başvurunun incelenmesi idari yargıya ait olduğundan mahkemece, yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25484, Karar No: 2015/11960, Tarih: 28.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25484 E.  ,  2015/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 22.09.2014 tarih, Esas, Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 21.02.2013 tarih, Esas- Karar sayılı kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat ilamına dayanılarak başlatılan ilamlı takipte, alacaklı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, İcra Müdürlüğü'nün icra vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanması nedeniyle anılan müdürlük işleminin kaldırılarak vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile kamulaştırmasız elatmadan kaynaklı tazminat davalarında her türlü vekalet ücretinin maktu olacağının düzenlemesi nedeniyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, Esas sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (.. Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 21.02.2013 Karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin 1995 yılından sonra yapılan yol çalışmaları ile el attığı belirtilmiş olup, el atma 1983 yılından sonra olduğundan olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak şikayetin kabulüne karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 22.09.2014 tarih, Esas, Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5825, Karar No: 2006/12323, Tarih: 22.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5825 E.  ,  2006/12323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av..... ile davalı vek.Av.......ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya mukavva karton sattığını, 07.01.2002-06.02.2002 tarihleri arası düzenlenen fatura bedellerinin ödenmediğini belirterek, 213.507.301.900.-TL. alacağın aylık % 10 faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının siparişleri zamanında teslim etmediğini, teslim edilenlerin kalitesinin düşük olduğunu, davacının teslim ettiği kartonlar ile yurtdışına gönderilen ürünlerin terleme yaparak bozulduğunu, faturalara itiraz edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalı davacıdan aldığı mukavvaların ayıplı olması nedeni ile narenciye ürünlerinin bozulduğunu savunmuş ise de, ürünlerin bozulma sebebinin tespiti ile ilgili bir rapor sunamadığını, narenciye ürünlerinin bozulmasının mukavvadan kaynaklandığının kanıtlanamadığını, bu nedenle 213.507.30.-YTL.nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalının ihraç ettiği narenciye ürünlerinin bozulmasına davacıdan alınan mukavva kutuların neden olduğunun kanıtlanamamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 500.00.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3549, Karar No: 2014/13796, Tarih: 04.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3549 E.  ,  2014/13796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/27437

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20.10.2011

NUMARASI : 2011/152 Esas, 2011/224 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan nüfus kaydına göre, 17 yaşı içerisinde olan ve sanıkla arasında arkadaşlık ilişkisi bulunan mağdurenin evinin yakınlarında bulunan okulun kömürlüğe giderek sanıkla cinsel ilişkiye girdiği, başka bir tarihte de babasının dükkanın üst katında sanıkla buluştuğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın eylemlerini cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedenle gerçekleştirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli somut delil bulunmadığı gözetilmeksizin, sanığın TCK.nın 104/1. maddesinden mahkûmiyeti ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9235, Karar No: 2023/15914, Tarih: 25.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9235 E.  ,  2023/15914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3010 E., 2023/400 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Emet Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/183 E., 2021/572 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünde muvazaalı hizmet alımı yoluyla ... alan görünüşte alt işveren şirketler bünyesinde ... İşletme Müdürlüğü triyaj bölümünde işçi olarak çalıştığını, müvekkili tarafından yapılan işin davalı Kurumun asli ve sürekli işi olduğunu, eskiden işin tamamının kadrolu işçiler eliyle yapılmaktayken kadrolu personelin emeklilik gibi çeşitli nedenlerle azalması sonucu bu işçilerin yerine ucuz işçi teminine yönelik alt işveren şirketler vasıtasıyla işçi temini yoluna gidildiğini, personel eksikliğinin bu şekilde giderildiğini, davalı Kurumun dava konusu tahliye, taşıma, ayıklama, istifleme, bunkere cevher beslemesi sair işlerine ilişkin hizmet alımı gerçekleştirdiğini, birbirini takip eden bu hizmetlerin işletme süresinin bir parçası olduğunu, bir bütün olan üretimin bir unsuru olarak değerlendirilen ihale konusu hizmetlerin özel sektör eliyle gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını, davalı Kurum ile alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu, müvekkilinin başlangıçtan itibaren davalı Kurumun işçisi olduğunu ileri sürerek ilave tediye alacağı ile davalı Kurumun toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurumun işçisi olmayıp değişen yüklenici firmalarda çalıştığını, müvekkili ile arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığını, yönetim hakkı doğrudan alt işverenlere ait olup Kurumun alt işveren işçileri üzerinde yönetim hakkı bulunduğundan söz edilemeyeceğini, müvekkili Kurumun ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, esas işin sevk ve idaresinin kadrolu ve vasıflı işçileri tarafından yapıldığını, alt işveren eliyle yapılan işlerin, asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalürjik süreçler kapsamında değil doğrudan üretimle ilişkisi olmayan yardımcı işler kapsamında olduğunu, davacının çalışmış olduğu hizmet alım işinin müvekkili Kurum tarafından baştan itibaren ihale yoluyla satın alınarak gördürüldüğünü, bu nedenle muvazaa iddialarının haksız olduğunu, davacının alt işveren işçisi olduğunu, ilave tediyeden yararlanamayacağını, toplu ... sözleşmelerinin asıl işveren işçileri için imzalandığını ve yürütüldüğünü, alt işveren toplu ... sözleşmesinin tarafı olmadığına göre onun işçilerinin sözleşmeden yararlanmasının mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere davacının bir an için asıl işverenin işçisi sayılması gerektiği kabul edilse dahi sendika üyeliği bulunmayan işçinin toplu ... sözleşmesinden yararlanmasının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) gereği mümkün olmadığını, yine davacının çalışmış olduğu dönemlerde imzalanan tüm toplu ... sözleşmelerinde "bu sözleşmenin işçilere hak ve menfaat sağlayan hükümleri ise yalnız taraf sendikası üyesi işçilere uygulanır." ibaresinin yer aldığını, davacının talep etmiş olduğu tüm alacaklar hakkında zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işyerinde keşif icra edildiği ve keşif mahallinde tanıkların dinlendiği, keşif sonrası teknik bilirkişiler tarafından rapor hazırlandığı, toplanan kanıtlar ve dosya kapsamına göre davalı Kurumun asıl işinin açık ocaktan çıkartılan bor madeninin reaksiyon, filtrasyon, kristalizasyon ve kurutma işlemlerinden geçirilerek borik asite dönüştürülme işi olduğu, sırasıyla maden çıkarma, cevher taşıma, yıkama, ayıklama, sınıflandırma, depolama, kırma, parçalama, öğütme, reaksiyon, filtrasyon, kristalizasyon, kurutma, paketleme, stoklama ve yükleme aşamalarının bulunduğu, alt işverene verilen işin ise işyerinde asıl işveren tarafından yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin yardımcı işlerinden olmadığı ve işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir ... olmadığı, buna göre davalı Kurum ile davacının çalıştığı alt işverenler arasında yapılan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğu ve davacının çalışmaya başladığı tarihten itibaren davalı Kurumun işçisi olduğu, dolayısıyla ilave tediyeye hak kazandığı, 6356 sayılı Kanun ve toplu ... sözleşmeleri hükümlerine göre; taraf işçi sendikası üyesi olan işçinin toplu ... sözleşmesinin imzalandığı tarihte üye ise toplu ... sözleşmesinin yürürlük tarihinden, sonradan üye olmuş ise üyeliğinin işverene bildirildiği tarihten, taraf sendikaya üye değilse dayanışma aidatı ödeyerek toplu ... sözleşmesinden yararlanmak istediğine dair talep tarihinden itibaren toplu ... sözleşmesinden yararlanabileceği, bu nedenle her bir toplu ... sözleşmesi dönemi yönünden ayrı ayrı değerlendirilerek davacının yararlanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirildiği, davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasına bir engel bulunmadığı gerekçesiyle bir kısım alacak miktarının zamanaşımına uğradığı ve seri hâlde açılan davaların duruşmalarının aynı gün yapılmamasına göre vekâlet ücretinin belirlendiği de belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri