muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27552, Karar No: 2013/9075, Tarih: 30.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/27552 E.  ,  2013/9075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Emanetin 2008/312 sırasında kayıtlı belgeler hakkında mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Hisar Geri Dönüşüm şirketinin 2005 takvim yılı hesaplarının incelenmesinde Atıcı Metal Plastik... Şirketinden verilme 53 adet sahte faturayı kullandıklarının iddia ve kabul edildiği olayda; Aliağa Ticaret Sicili Memurluğu'nun 25.06.2009 tarihli yazısında 2005 yılında şirket yetkililerinin ... ve Hilmi Sadıklı olarak belirlendiği, 22.08.2008 havale tarihli mütalaanın ve 23.06.2008 tarihli vergi suçu raporunun da bu kişiler için düzenlendiği, Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının vergi işlemlerinin kimler tarafından gerçekleştirildiğinin ilgili vergi ya da ticaret sicili memurluğundan sorulması talebinin ise mahkemece reddedildiği; ayrıca aynı takvim yılına ait sahte fatura kullanma eyleminin tek bir suç oluşturacağı, sahte faturaların birden fazla olması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı gözetildiğinde Aliağa Ceza Mahkemesinin 2009/800 esas numaralı dosyasının incelemeye konu 2009/272 esas numaralı dosya ile aynı takvim yılı olan 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak eylemine ilişkin olduğu anlaşılmakla; öncelikle bu dosyanın aslı yada onaylı fotokopisi getirtilmek suretiyle delillerin birlikte değerlendirilmesi ve mümkünse davaların birleştirilerek görülmesi; ayrıca defterdarlık mütalaası, vergi suçu raporu ile ticaret sicili memurluğu cevabi yazısı dikkate alındığında şirketteki görev ve iş bölümü tespiti yapılarak hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24539, Karar No: 2017/3698, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24539 E.  ,  2017/3698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında şikayete dayanak icra takibinde ödeme emri 04/07/2012 tarihinde borçluya tebliğ edilmiş olmasına karşın, şikayetçinin icra takibi kesinleşmeden önce 06/07/2012 tarihinde şikayette bulunduğu, bu tarih itibariyle borçlu şirket hakkında kesinleşmiş bir icra takibi bulunmadığından ,sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17282, Karar No: 2012/34865, Tarih: 26.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17282 E.  ,  2012/34865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının icra takibine dayanak yaptığı sözleşmenin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği ve dolayısıyla İİK.nun 68/1. maddesinde yazılı nitelikte bir belge olmadığı görülmüştür.

Bu durumda alacaklı anılan belgeye dayalı olarak itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden ve alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Ayrıca HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12598, Karar No: 2010/26864, Tarih: 29.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/12598 E.  ,  2010/26864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/154403

MAHKEMESİ : İmamoğlu Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2007

NUMARASI : 2007/132

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O Yer C.Savcısının temyizinin sanık hakkında mağdur T.. İ..'yı bıçakla kasten yaralama suçundan kurulan kamu davasının düşürülmesine dair karara karşı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, alacak meselesinden dolayı çıkan kavga esnasında diğer mağdur E.. I..'ı kasten yaralamak amacı ile salladığı bıçağın kavgayı ayırmak için araya giren mağdura isabet etmesi sonucu mağduru yaraladığına göre, eyleminin taksirle işlenen fiillerden olmadığı gözetilmeden yanlış değerlendirme sonucu fiilin taksirle işlendiğinin kabulü ile şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20314, Karar No: 2008/15725, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/20314 E.  ,  2008/15725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.01.1982 tarihinden itibaren vergi mükellefi olduğunun ayrıca 04.06.2000 tarihinde vergi mükellefiyetine dayalı tescilinin yapıldığını vergi mükellefi olduğu tarihten itibaren ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/923, Karar No: 2017/520, Tarih: 24.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/923 E.  ,  2017/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiş, duruşmalı olarak incelenmesi daval. vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 24.01.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalılardan vekili Av...., davalı vekili geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıdan abonesi olduğu 2500 abone nolu otel işletmesinde kullandığı elektrik tüketim miktarına göre tahakkuk eden faturalarında hizmet bedeli karşılığı olmayan kayıp kaçak bedeli adı altında bedel tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik davalı ...' den gizlenmiş kayıp kaçak bedeli, davalı 2.840,00 TL, davalı den 162.530,00 TL olmak üzere toplam 165.370,00 TL nin ödendiği fatura tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, 21.10.2015 tarihli dilekçesi ile de davalı ... yönünden talebini 74.844,09 TL olarak belirtmiş, davalı yönünden ise talebini 15.844,03 TL'ye yükseltmiştir.

./..

-2-

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen elektrik satış sözleşmesi uyarınca yetkili mahkemenin belirlendiğini, yetkili mahkemenin olduğunu belirtmiş, davanın usul ve esastan reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Davalıvekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin şirket merkezinin bulunması sebebi ile yetkili mahkemenin olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, davanın usul ve esastan reddi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, sözleşmenin ifa yerinin olduğu bundan dolayı mahkemenin mevcut olayda yetkili olduğu belirtilerek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Davalı vekili süresinde sunduğu cevap dilekçesi ile davacı ile abonelik sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme ile yetkili mahkemenin olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uyuşmazlıkla ilgili “Sözleşmeden doğan davalarda yetki “ başlıklı 10. maddesi "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir" hükmünü ,“yetki sözleşmesi” başlıklı 17. maddesi ise "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.”hükmünü ihtiva etmektedir.

HMK m. 17’nin ikinci cümlesine göre, “taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır”. Bu hükme göre, yetki sözleşmesi (veya yetki şartı) yapan taraflar, aksine bir düzenleme yapmamışlarsa, dava sadece yetki sözleşmesinde kararlaştırılmış olan mahkemede açılabilir. Diğer bir deyişle, aksi belirtilmediği sürece, HMK, yetki sözleşmesinde gösterilen mahkemenin münhasır yetkili mahkeme olacağını kabul etmiştir. Bu şekilde yapılmış olan, yetki sözleşmesinin münhasır yetkili olacağı madde gerekçesinde de açıkça belirtilmiştir. Görüldüğü üzere, taraflar, salt bir münhasır yetki sözleşmesiyle, kanunun öngörmüş olduğu genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisini kaldırmış olmaktadırlar. Taraflar, bu sonucun ortaya çıkmasını istemiyorsa, yani genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisinin devam etmesini istiyorlarsa yetki sözleşmesinde bunu ayrıca belirtmek zorundadırlar. Buna göre, münhasır yetki sözleşmesinden kasıt, tarafların yetki sözleşmesi ile kararlaştırılan mahkemeden başka bir mahkemede dava açılamaması üzerinde anlaşmalarıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalılardan arasında düzenlenen Sözleşmesinde sözleşmeden doğabilecek uyuşmazlıkların çözümünde yetkili olacağı belirlenmiştir. Tacir olan taraflar arasında yapılan sözleşmedeki düzenleme dikkate alındığında,yetkisi münhasır yetki olup, davanın da sadece İstanbul Mahkemelerinde görülmesi gerekir.

./..

-3-

Hal böyle olunca mahkemece, davalı yönünden mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi gerekirken esatan hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde arafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

./..

-4-

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

3-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı yararına, ikinci bendde açıklanan nedenlerle davalı ... ve davalı Ayararına BOZULMASINA, üçüncü bendde açıklanan nedenle davalı tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraflar için ayrı ayrı olmak üzere duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı taraflara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/341, Karar No: 2022/6995, Tarih: 12.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/341 E.  ,  2022/6995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü :

Söke Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21/11/2013 günlü iddianamesiyle sanık ...’nin, suç tarihinde işlediği iddia olunan görevli polis memurlarına direnme suçu ile mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 152/1-a, 265/1-4, 43/2, 53 ve 58 maddelerinden cezalandırılması istemiyle iş bu kamu davası açılmıştır.

Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/11/2014 günlü, 2013/348 esas ve 2014/389 sayılı kararı ile sanığın; TCK’nın 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 152/1-a, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile 265/1, 43/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Bu kararın sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 30.06.2020 tarih, 2020/2780 esas ve 2020/6560 sayılı kararı ile sanığın son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması sebebi ile sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin bozma kararı sonrasında, bozma kararına uyan Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/01/2021 günlü, 2020/418 esas ve 2021/59 sayılı kararı ile sanığın; TCK’nın 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 152/1-a, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile TCK’nın 265/1-4 ve 43/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak kazanılmış hak gereği neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bu kararın da sanık ... tarafından, 08.01.2021 tarihinde ve yasal temyiz süresi içinde temyiz edildiği incelenen dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanması, mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçlarından ayrı ayrı verilen mahkumiyet hükümlerinin ise, sanığın bu iki suç bakımından olası kastla hareket ettiği düşüncesinden hareketle bozulması gerektiği görüşündedir.

Dairemiz tarafından özellikle ve öncelikle dava konusu edilen mala zarar verme suçu ve kamu görevlisine direnme suçunu oluşturan fiillerin hangi hâllerde hukuki anlamda tek bir fiil olarak kabul edilebileceği ve bu fiiller yönünden aynı ya da farklı neviden fikri içtima kurallarının uygulanabilmesi sorunu ve daha sonrada mala zarar verme suçu manevi unsur yönünden değerlendirilmiştir.