muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3853, Karar No: 2016/6745, Tarih: 01.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3853 E.  ,  2016/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... tarafından müvekkili Belediye aleyhine ...İdare Mahkemesinde 2007/1047 Esas sayılı dava açılarak, 30.06.2006 tarihinde yoldaki mazgal kapağının açılması sonucu sigortalı araçta oluşan hasar bedeli olan 10.200,00 TL'nin tazmininin talep edildiğini, mahkemece tazminat isteminin kabulü ile 10.200,00 TL nin İdarelerince davacıya ödenmesine karar verildiğini ve davacı ...'ye 14.578,76 TL ödemede bulunulduğunu, kazaya neden olan yağmur suyu ızgarasının 17.10.2005 tarihinde yüklenici firma olan davalı ... tarafından yapıldığını, kesin kabule kadar geçen süre içerisinde yapılan imalatın sorumluluğunun yüklenici firmaya ait olduğunu, işin geçici kabulü yapılmadan söz konusu kazanın meydana gelmesi nedeniyle İdarelerince ödenen tazminatın davalı tarafından karşılanması gerektiğini belirterek 14.578,76 TL nin olay tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirkete atfedilebilecek bir kusur olmadığını, kendilerinin tüm güvenlik önlemlerini aldıklarını, idare mahkemesindeki davanın davalı şirkete ihbar edilmeden sonuçlandığını, dolayısıyla kendileri açısından bir bağlayıcılığı olmadığını, olayın gerçekleştiği yerdeki rögar kapağının davalı şirkete ait olmadığını, her ne kadar mazgal kapaklarının işçiliğinin davalı şirketçe yapılmışsa da mazgal kapaklarının davacı idareye ait olduğunu, kapakların kusurlu olması nedeniyle olayın gerçekleştiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 5.000,00 TL nin 14/09/2009 tarihinden itibaren, 9.578,76 TL'nin 31/12/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile dava dışı sigorta şirketine ödenen tazminatın davalı yüklenici firmadan tahsili için açılan tazminat davasıdır.

6100 sayılı HMK. nın 266.(1086 sayılı HUMK. nın 275.) ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir. Sonucu açık ve belli durumlar ayrık olmak üzere, trafik kazalarında araçta oluşan hasar miktarının hesaplanması uzmanlığı gerektiren konulardandır. Eksik inceleme ile ve uzman olmayan hukukçu bilirkişinin verdiği rapora dayanılarak hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda mahkemece kusur ve hasar konusunda uzman İstanbul Teknik Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek bilirkişi heyetinden varsa aracın hasarlı haline ilişkin fotoğraflar ve faturalar dosya arasına getirilerek, davalı vekilinin bilirkişi raporuna itirazları, dava dosyası kapsamı ve diğer deliller incelenerek tarafların kusur durumu ve aracın hasarı ve tazminat miktarının tespiti hususunda ayrıntılı, açıklamalı, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7125, Karar No: 2012/2275, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7125 E.  ,  2012/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuğun birinci hırsızlık eylem tarihi olan 18.03.2006 günü müştekiye ait binanın deposuna girerek yaklaşık 10 kutu bisküvi ile dörder adet pantolon, kazak ve gömlek çalması ve ikinci hırsızlık eylem tarihi olan 25.03.2006 günü tekrar aynı suç yerine giderek hırsızlık yaparken yakalanması şeklindeki gelişen olayda 5237 sayılı TCK'nun 145.maddesinin uygulanma olanağı olmamasına rağmen, sanık hakkında değerin azlığından bahisle indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından, TCY.nın 61. maddesine aykırı biçimde aynı Yasanın 43/1. maddesinin, 145/2. maddesinden sonra uygulanması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığım ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

5237 sayılı TCK'nın 142/4. maddesinin 06.12.2006 tarih, 5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile değiştirilmeden önceki haline göre hırsızlık suçu ile birlikte işlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçunun, TCK'nın 116/1. maddesi gereği şikayet koşuluna bağlı olması, yakınanın 30.01.2008 günlü oturumda şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında, CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 73/4 maddeleri gereğince "Düşme" kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4873, Karar No: 2015/18107, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4873 E.  ,  2015/18107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılardan ... vd. vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunun 25/2 maddesi uyarınca mahkemece verilen tescil kararı ile mülkiyetin idareye geçeceği gözetildiğinde; keşif tarihi ve mahkeme gözlemine göre taşınmazdaki ağaçların 6495 sayılı kanunun yürürlük tarihinden önce dikildikleri sabit olduğundan, söz konusu yasa maddesindeki muhtesat bedelinin dikkate alınmayacağına ilişkin hükmün de uygulama yeri olmadığından, taşınmazda bulunan ağaçların değerinin ödenmesi gerekir. Bu itibarla;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine de hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21154, Karar No: 2015/3208, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21154 E.  ,  2015/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/60-2014/342

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosyada mevcut bilirkişi raporunda Terkos Gölü maksimum su kodu içinde kaldığı bildirilen dava konusu 126 parsele fiilen el atılıp atılmadığı taşınmazda su toplanıp toplanmadığı zaman zaman su belirtilen kot seviyesine ulaşıyor ise senenin hangi aylarında bu durumun meydana geldiği ve taşınmazda ekonomik olarak tarım yapılmasının engellenip engelenmediği davalı idareden sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30633, Karar No: 2017/3090, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30633 E.  ,  2017/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Sanık tarafından satılan taşınmazla ilgili İstanbul 28. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 16.04.2013 tarih ve 2011/1E, 2013/102 K, İstanbul 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 02.10.2012 tarih ve 2011/94 E, 2012/358 K, sayılı tasarrufun iptali davalarının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/289, Karar No: 2016/9769, Tarih: 22.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/289 E.  ,  2016/9769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/06/2015 tarih ve 2014/643-2015/343 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.12.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı limited şirketin karı, koca ve bunların iki çocuklarından oluşan 4 ortaklı bir şirket olduğu, davacı ...'in ortaklıktaki payının % 20 olduğu, limited şirket ortaklarından davalı ... ile müvekkilinin arasındaki evlilik birliğinde ihtilaf çıktığını ve davacı tarafından boşanma davası açıldığını, ayrıca davalı koca ... aleyhine evde şiddet uygulaması nedeniyle ceza davası açılıp fiilin sabit olduğunu, söz konusu boşanma davası nedeniyle müşterek çocuklardan % 10 paya sahip şirket ortağı Tuğçe'nin anne yanında, Batu'nun ise baba yanında yer aldığını, limited şirket ortakları arasında ihtilaf çıktığı ve ortaklar kurulunun toplanma olanağının fiilen ortadan kalktığını, davalı şirketin % 60 payına sahip olan kocanın aynı zamanda şirket müdürü olup, anasözleşmenin 9. maddesi gereği şirketi tek başına temsile ve ilzama yetkili olduğunu, şirket ortaklar kurulunun fiilen toplanmamasına rağmen şirket müdürü ... tarafından 02.08.2006 tarihinde ortaklar kurulunun toplandığı ve imzalanması gerektiğinin müvekkiline taahhütlü mektupla bildirildiğini, söz konusu toplantıda şirket sermayesinin artırılması ve şirketin anonim şirkete dönüşmesi gibi çok önemli kararların alındığını, öte yandan davalı ...'un kardeşi ...'in kız...le birlikte müvekkilinin pay sahibi olduğu şirketle aynı amaçları gerçekleştirmek amacıyla "... ve Sızdırmazlık Elemanları Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti"ni kurduğunu, davalı şirket mallarının bu şirkete nakledilebileceğini ileri sürerek şirket anasözleşmesine aykırı davranışları olan davalı şirket müdürünün azli ile şirkete kayyum tayin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davalının müdürlük yetkisini kötüye kullanmadığı, şirkete ait varlıkları kaçırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davalının müdürlük yetkisini kötüye kullanmadığı, şirkete ait varlıkları kaçırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dilekçesinde davalı şirket müdürünün kardeşi olan ...'in kızı ... ile beraber davalı şirketle aynı iştigal konularında faaliyette bulunan "... ve Sızdırmazlık Elemanları Otomotiv Sanayi ve Tic. Ltd. Şti."ni kurduğu, davacının pay sahibi olduğu şirket mal varlığının yeni kurulan şirkete nakledilebileceği ileri sürülmüş, Dairemiz bozma ilamına uyularak davalının müdürlük yetkisini kötüye kullanıp kullanmadığının, şirkete ait varlıkları kaçırıp kaçırmadığının tespiti yönünden davalı şirketin defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, davalı müdürün şirkete ait varlıkları kaçırmadığı, müdürlük yetkisini kötüye kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davalı şirket tarafından dava dışı adı geçen şirkete satılan ekipmanların davalı şirketin içini boşaltma ve davalı şirketi zarar uğratma kastıyla rayiç fiyatının altındaki bir fiyata satıldığı, satış faturalarında yer alan malların değerlerinin belirlenmediği, böylece davalı şirket müdürünün davalı şirket aleyhine yapmış olduğu işlemlerin tespit edilmediği iddia edildiği halde bu konu üzerinde durulmamış, satılan ürünlere yönelik rayiç değer incelemesi ile bu ürünlerin alış ve rayiç değerleri altında dava dışı şirkete satılıp satılmadığı araştırılmamıştır. Bu durumda mahkemece, davacı iddialarının karşılanabilmesi açısından bilirkişilerden ek rapor alınmak ya da yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle davalı şirket tarafından dava dışı şirkete yapılan satışların rayiç değerin altında olup olmadığının, böylece davalı şirket müdürünün bu yolla şirkete ait varlıkları kaçırıp kaçırmadığının, müdürlük yetkisini kötüye kullanıp kullanmadığının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde noksan inceleme sonucu karar verilmesi doğru olmamış ve kararın açıklanan nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1334, Karar No: 2016/2106, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1334 E.  ,  2016/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/510 esas, 2015/110 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 23/06/2015 tarihli ve 2015/671-493 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 09/07/2015 tarihli ve 2015/754 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 01/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12311-2015-24971/78813 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 09/07/2015 tarihli ve 2015/754 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.