muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9984, Karar No: 2023/15989, Tarih: 25.10.2023

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi ile 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (g) bentleri ile 4 ve 11 inci maddeleri ve 12 nci maddesinin ikinci fıkrası, 492 sayılı Harçlar Kanunu (1) sayılı Tarife, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 ve 22 nci maddeleri.

3. Dairemizin 19.10.2020 tarihli ve 2020/6727 Esas, 2020/12289 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir:

"... Tüm dosya kapsamından, davacı işçinin sendika üyeliğinin dava tarihi itibariyle işverene bildirilmediği anlaşılmaktadır. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalar uyarınca (örneğin Dairemizin 2020/6056 E-2020/9257 K. sayılı ilamı) dava tarihi itibariyle sendika üyeliği işverene bildirilmeyen davacı işçi yönünden, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan işverenin sendikasız işçisinin bulunmadığı anlaşılmakla davacının ilave tediye ücreti isteminin fiilen aldığı ücret esas alınarak sonucuna göre değerlendirilmesi ve davacının fark ücret alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

..."

4. Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/13480 Esas, 2022/12661 Karar sayılı kararında da Dairemizin muvazaanın varlığı durumunda işçinin gerçek işveren tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesinden yararlanma koşulları şu şekilde açıklanmıştır:

"...

Somut uyuşmazlıkta olduğu gibi asıl alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının ya da geçerli olarak kurulmadığının ve işçinin çalışma süresinin en başından itibaren asıl işverenin işçisi olduğunun belirlendiği durumlarda; işçi, toplu ... sözleşmesinin imza tarihinde yetkili sendikaya üye olsa da gerçek işveren olan asıl işverenin toplu ... sözleşmesinden yararlanabilmesi; ancak taraf sendika üyeliğinin gerçek işverene bildirildiği tarihten itibaren mümkündür. Somut uyuşmazlık dönemi için davacının sendika üyeliği, toplu ... sözleşmesinin tarafı Sendika tarafından davalı Belediyeye bildirilmediği gibi davacının da toplu ... sözleşmesinden yararlanma talebi ile davalı Belediyeye bir başvurusu olmamıştır.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15006, Karar No: 2024/2930, Tarih: 19.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/15006 E.  ,  2024/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/489 E., 2015/1314 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak emvalin müsaderesi, suçta kullanılan araç ve

nakil vasıtasının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; sanığın ormanlık araziden ağaç kesme talimatı vermediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine ormanlık arazide orman muhafaza memurlarınca 38 adet yakacak nitelikteki söğüt ve kavak ağaçlarının motorlu testere ile kesildiği, 3 adet aynı nitelikteki ağacın budandığı, kesilen ve budanan yaklaşık 22 ster emvalin iki adet traktöre yüklenmiş olduğu görülerek bahse konu yerde bulunan temyiz

dışı sanıkların imzalarının da bulunduğu orman suç tutanağına yansıyan beyanlarına göre belediye personeli olarak belediye başkanı tarafından odun temini için görevlendirildikleri belirlenerek olay yerine

çağrılan belediye başkanı olan sanığın imzasının da olduğu tutanakta söğüt veya kavak ağaçlarını kestirmenin suç olduğunu bilmediğini beyan ederek hakkında azmettirmek suretiyle 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/1-4. maddelerine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda ifadesine başvurulan temyiz dışı sanık ...'ın belediye başkanı olan sanık ve diğer belediye personelleriyle birlikte suça konu yere giderek emvalleri traktörüne yüklediklerini beyan etmiştir.

Sanık savunmasında; olay günü izinli olduğunu, diğer sanıklara itfaiyede yakılmak üzere belediyeye ait yerlerden ağaç kesilmesi talimatı verdiğini, ormandan ağaç kesilmesine ilişkin bir talimatı olmadığını beyan etmiştir.

Olay yerinde görülen temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın; sanığın kendilerine olay tarihinden yaklaşık bir ay önce itfaiye için ağaç kesmeleri talimatı verdiğini, ancak ormandan kesmeleri yönünde bir talimatı olmadığını beyan etmişlerdir.

Davanın dayanağını oluşturan aksi ispat edilene kadar geçerli suç tutanağı, temyiz dışı sanık ...'ın olay yerine sanık ile birlikte geldikleri yönündeki Cumhuriyet savcısı huzurundaki beyanı, bilirkişi raporları, belediye personeli temyiz dışı sanıklar ile birlikte olay yerinde bulunan belediye başkanı olan sanığın talimatı olmaksızın ormandan ağaç kesilmesinin mümkün olmaması karşısında sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılarak sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık mdüafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/938, Karar No: 2018/9851, Tarih: 17.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/938 E.  ,  2018/9851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 03/03/2015

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 22/3, 62/1, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 61/2. maddesine uygun olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinden, temel ceza miktarından 1/3 oranında arttırım yapılarak sanığın 160 gün adli parası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 89/2-b maddesi gereğince tayin edilen cezadan 1/ 2 oranında arttırım yapılarak 240 gün adli para cezası cezalandırılmasına ve sanık hakkında TCK’nın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 200 gün adli parasına ve TCK 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20-TL’den hesaplanmak üzere sanık hakkında sonuç ceza olarak 4000-TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm 2-3-4 ve 5. paragraflarının hükümden çıkartılarak yerine

‘’ Sanığın bilinçli taksir altında üzerine atılı suçu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, TCK'nun 22/3. maddesi uyarınca cezasında takdiren 1/3 oranında artırım yapılarak 160 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığın taksirli eylemi sonucu katılanda kemik kırığı oluştuğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla TCK 89/2-b maddesi uyarınca cezasında 1/2 oranında artırım yapılarak 240 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığın saygılı tutum ve davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri, 5237 Sayılı TCK nın 62/1. maddesi gereğince cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek sanığın 200 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığa verilen 200 gün adli para cezası sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak 5237 Sayılı TCK nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL hesabı ile adli para cezasına çevrilerek SANIĞIN NETİCETEN 4000-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığın saygılı tutum ve davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri, 5237 Sayılı TCK nın 62/1. maddesi gereğince cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek sanığın 200 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığa verilen 200 gün adli para cezası sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak 5237 Sayılı TCK nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL hesabı ile adli para cezasına çevrilerek SANIĞIN NETİCETEN 4000-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığa verilen 4000 TL adli para cezasının TCK 52/4 maddesi uyarınca takdiren 24 eşit taksitte taksitlendirilmesine, taksitlerin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına, (ihtarat yapılamadı,)‘’ paragraflarının eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15042, Karar No: 2015/22910, Tarih: 22.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15042 E.  ,  2015/22910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Takibe konu ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 20.01.2011 tarih ve 2009/402E-2011/9K. Sayılı kararında, ''Dava tarihi olan 15.09.2009 tarihinden itibaren müşterek çocuk için aylık toplam 1000,00TL iştirak nafakasına, dava tarihinden sonra müşterek çocuk için yatırılan nafakaların tahsilat aşamasında mahsubuna" hükmedilmiştir. Borçlu ilama göre yaptığı ödemeler mahsup edilmeksizin tamamının takibe konulmasının doğru olmadığını icra emrinin düzeltilmesini İcra Mahkemesi'nden talep etmiştir.

Dairemizin 03.12.2013 tarih 2013/12053E-18311K. Sayılı ilamı ile borçlunun iştirak nafakası için dava tarihi olan 15.09.2009 tarihinden itibaren yaptığı ödemeler mahsup edilerek belirlenecek alacak yönünden icra takibi yapılacağından bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak, 19.03.2014 havale tarihli bilirkişi raporu kapsamında, borçlunun alacaklıya bir borcu olmadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Borçlunun itfa itirazına dayanak olarak sunduğu ödeme belgeleri arasında müşterek çocuğun servis ücretleri, yardımcı kitap, okul kıyafet parası, 1 yıllık eğitim bedelinin de olduğu anlaşılmaktadır. Anılan bu ödemeler, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre ahlaki bir borcun yerine getirilmesi niteliğinde olup, nafaka borcundan mahsup edilemez.

Mahkemece, bu kurallar kapsamında değerlendirme yapılıp gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23107, Karar No: 2018/4153, Tarih: 12.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23107 E.  ,  2018/4153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi, 11 ada 13 parsel ve 11 ada 15 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Dava konusu 13 ve 15 parsel nolu taşınmazın vergi değerinin değerlendirme tarihi itibari ile sırasıyla 572 TL/m2,1145 TL emsal taşınmazın ise 2.862TL/m2 olduğu bildirilmiştir. Emsal taşınmazın vergi değeri ile dava konusu taşınmazların vergi değeri arasında 13 parselde 5 kat, 15 parselde 2,5 kat fark olduğu halde, dava konusu taşınmazı emsal olarak alınan taşınmazdan % 35 daha değerli olduğu kabul edilerek değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13746, Karar No: 2021/4365, Tarih: 17.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/13746 E.  ,  2021/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın işlettiği iş yerinde kaçak sigara satıldığı bilgisine ulaşılması üzerine Savcılık tarafından ... 3. Sulh Ceza Hakimliği'nden arama ve el koyma kararı talep edildiği, Mahkemenin 27.10.2014 tarih ve 2014/1589 değişik iş sayılı kararıyla somut delil bulunmadığından talebin reddine karar verildikten sonra, Savcılık tarafından gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle arama ve el koyma kararı verilmesi üzerine sanığın iş yerinde gündüz vakti yapılan aramada 96 paket kaçak sigara ve 4 kutu makaron ele geçirildiği,

Savcılığın, mahkemece arama ve el koyma izni verilmesi talebinin reddi kararına karşı itiraz yoluna başvurmak yerine mahkemenin kararını yok sayarak gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle arama ve el koyma kararı vermesiyle ele geçen eşyanın hukuka aykırı arama sonucu ele geçen yasak delil niteliğinde olduğu, ele geçirilen eşyaların kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın suça konu eşyaları ticari amaçla bulundurduğuna dair herhangi bir ikrarı da bulunmadığı nazara alındığında Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9269, Karar No: 2023/15940, Tarih: 25.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9269 E.  ,  2023/15940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2987 E., 2023/290 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Emet Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/137 E., 2021/549 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünde muvazaalı hizmet alımı yoluyla ... alan görünüşte alt işveren şirketler bünyesinde ... İşletme Müdürlüğü triyaj bölümünde işçi olarak çalıştığını, müvekkili tarafından yapılan işin davalı Kurumun asli ve sürekli işi olduğunu, eskiden işin tamamının kadrolu işçiler eliyle yapılmaktayken kadrolu personelin emeklilik gibi çeşitli nedenlerle azalması sonucu bu işçilerin yerine ucuz işçi teminine yönelik alt işveren şirketler vasıtasıyla işçi temini yoluna gidildiğini, personel eksikliğinin bu şekilde giderildiğini, davalı Kurumun dava konusu tahliye, taşıma, ayıklama, istifleme, bunkere cevher beslemesi sair işlerine ilişkin hizmet alımı gerçekleştirdiğini, birbirini takip eden bu hizmetlerin işletme süresinin bir parçası olduğunu, bir bütün olan üretimin bir unsuru olarak değerlendirilen ihale konusu hizmetlerin özel sektör eliyle gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını, davalı Kurum ile alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu, müvekkilinin başlangıçtan itibaren davalı Kurumun işçisi olduğunu ileri sürerek ilave tediye alacağı ile davalı Kurumun toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurumun işçisi olmayıp değişen yüklenici firmalarda çalıştığını, müvekkili ile arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığını, yönetim hakkı doğrudan alt işverenlere ait olup Kurumun alt işveren işçileri üzerinde yönetim hakkı bulunduğundan söz edilemeyeceğini, müvekkili Kurumun ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, esas işin sevk ve idaresinin kadrolu ve vasıflı işçileri tarafından yapıldığını, alt işveren eliyle yapılan işlerin, asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalürjik süreçler kapsamında değil doğrudan üretimle ilişkisi olmayan yardımcı işler kapsamında olduğunu, davacının çalışmış olduğu hizmet alım işinin müvekkili Kurum tarafından baştan itibaren ihale yoluyla satın alınarak gördürüldüğünü, bu nedenle muvazaa iddialarının haksız olduğunu, davacının alt işveren işçisi olduğunu, ilave tediyeden yararlanamayacağını, toplu ... sözleşmelerinin asıl işveren işçileri için imzalandığını ve yürütüldüğünü, alt işveren toplu ... sözleşmesinin tarafı olmadığına göre onun işçilerinin sözleşmeden yararlanmasının mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere davacının bir an için asıl işverenin işçisi sayılması gerektiği kabul edilse dahi sendika üyeliği bulunmayan işçinin toplu ... sözleşmesinden yararlanmasının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) gereği mümkün olmadığını, yine davacının çalışmış olduğu dönemlerde imzalanan tüm toplu ... sözleşmelerinde "bu sözleşmenin işçilere hak ve menfaat sağlayan hükümleri ise yalnız taraf sendikası üyesi işçilere uygulanır." ibaresinin yer aldığını, davacının talep etmiş olduğu tüm alacaklar hakkında zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI