muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10515, Karar No: 2023/11376, Tarih: 20.12.2023

B. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi kararının sanıklar ... ve Erdem ile sanık ... müdafii taraflarından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 14.10.2019 tarihli ve 2017/2183 Esas, 2019/5342 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık ... hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.06.2014 tarih ve 2014/34709 sayılı soruşturma dosyasında düzenlenen iddianamede "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan kamu davası açıldığı halde mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmakla, ilgi suç hakkında zamanaşımı süresince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli

soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140 ıncı maddesindeki düzenlemeye göre, sanıklar hakkında teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, bu nedenle CMK'nın Teknik araçlara izlemeye ilişkin kararın aslı ve onaylı suretinin dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmediği,

Mahkemece suçun sübutu sanıkların uyuşturucu madde sattıklarını açıkça kabul ettikleri gibi, dosyadaki olay, fiziki takip ve muhafaza altına alma tutanakları, CD görüntü çözüm tutanakları, uzmanlık raporları, sanıkların alışveriş sırasında gizli soruşturmacılar tarafından alınan görüntülerinden elde edilen fotoğraflara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

1. Sanık ... hakkında “04.03.2014, 11.04.2014” sanık ... hakkında “11.04.2014, 12.04.2014” sanık ... hakkında “12.04.2014” olan suç tarihinin gerekçeli kararda "06.05.2013" olarak gösterilmiş olması,

2. Dosya kapsamı itibariyle teknik araçlarla izlemeye ilişkin kararın aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih ve 2014/372 Değişik iş sayılı kararının aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Dosya kapsamı itibariyle teknik araçlarla izlemeye ilişkin kararın aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih ve 2014/372 Değişik iş sayılı kararının aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların beyanları da dikkate

alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

5. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıklar Hicran ve Erdem’den birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanıklar Hicran ve Erdem’in cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

6. Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve E. 2014/140; K.2015/85 sayılı kararının hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2019/546 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararı ile,

Sanıklar Erdem ve ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; Usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen bir suç için gizli soruşturmacı görevlendirilmesi hukuka aykırı olup buna dayanılarak verilen hükmün bozulması gerektiğine,

2. Adil yargılanma hakkına zarar verdiğine,

3. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair somut, şüpheden uzak ve kesin delil bulunmadığına,

4. Sanığın sırf olayda orada bulunması ve ilk olarak gizli soruşturmacıyla sadece iletişim kurması sebebiyle uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan yargılanıyor olmasının kabul edilmesi mümkün olmadığına,

5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilmeden sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine,

İlişkindir.

C. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri

1. Örgüt kapsamında olmayan atılı suçtan gizli soruşturmacı usulü uygulanarak, hukuki olmayan bu delile dayanarak mahkûmiyet kararı verildiğine,

2. Kamera görüntüleri net olmayıp denetlemeye elverişli olmadığına,

3. Deliller eksik ve yanlış değerlendirilerek karar verildiğine,

4. Sanığın suçunu inkar etmesi halinde hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi olanaksız iken sanık suçunu ortaya çıkardığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine,

5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Kamera görüntüleri net olmayıp denetlemeye elverişli olmadığına,

3. Deliller eksik ve yanlış değerlendirilerek karar verildiğine,

4. Sanığın suçunu inkar etmesi halinde hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi olanaksız iken sanık suçunu ortaya çıkardığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine,

5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bursa Emniyet Müdürlüğü Kom Şube Müdürlüğü Narkotik Suçlar Büro Amirliği görevlilerinin yaptıkları çalışmalar sırasında, Yıldırım ilçesi Demet Mahallesinde ikamet den şahısların uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına dair bilgiler alınması üzerine yapılan araştırma sonucu alınan bilgilerin doğru olduğunun anlaşılmasını müteakip başlatılan soruşturma kapsamında şüphelilerin belirlenmesi ve eylemlerine ilişkin olarak başka suretle delil elde edilmesi imkanı bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesi ve 140 ıncı maddesi gereğince alınan gizli soruşturmacı ve teknik araçlarla izleme kararı kapsamında yapılan çalışmalar neticesinde sanıklar Erdem ve Hicran'ın birlikte 11.04.2014 tarihinde gizli soruşturmacılara 20,00 TL karşılığında suça konu uyuşturucu maddeyi sattıkları, sanıklar ... ve Hicran'ın 12.04.2014 tarihinde gizli soruşturmacılara 20,00 TL karşılığında suça konu uyuşturucu maddeyi sattıkları, sanık ...'in 04.03.2014 tarihinde suça konu uyuşturucu maddeyi sattığı,

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 29.04.2014 ve 04.04.2014 tarihli uzmanlık raporlarına göre elde edilen maddelerin uyuşturucu maddelerden olan THC ihtiva eden hint kenevir bitki parçaları olduğu,

Sanıkların uyuşturucu madde sattıklarının açıkça kabul ettikleri gibi, dosyadaki olay, fiziki takip ve muhafaza altına alma tutanakları, CD görüntü çözüm tutanakları, uzmanlık raporları, özellikle sanıkların alışveriş sırasında gizli soruşturmacılar tarafından alınan görüntülerinden elde edilen fotoğrafları da dikkate alındığında sanıkların üzerine atılı suçu işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına ilişkin koşulların oluşmadığı, adli kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak içeriği ve maddenin ele geçiriliş şekli itibariyle uyuşturucu madde alış verişine ilişkin eylemin delillerinin hukuka uygun şekilde elde edildiği

anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde;

5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibariyle zorunlu müdafii tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, savunmasının alındığı tarihte 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibariyle zorunlu müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden,

Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinde hakkınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında 12.04.2022 tarihinde yakalama emri çıkarıldığı, 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istinabe yasağı bulunan suçun yargılaması esnasında sanığın yargılamayı yapan Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesince savunmasının alınması gerektiği halde 16.04.2022 tarihinde Nöbetçi Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine sevk edilerek alınan savunmasına dayanılarak mahkûmiyetine karar vermek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırı görülmüştür.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde;

5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibariyle zorunlu müdafii tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, savunmasının alındığı tarihte 6545 saylı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 150 nci

maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibariyle zorunlu müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden müdafi olmaksızın alınarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibariyle zorunlu müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden müdafi olmaksızın alınarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2019/546 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Erdem ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2019/546 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3061, Karar No: 2018/7283, Tarih: 01.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/3061 E.  ,  2018/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi sıfatıyla davacıya ödenen ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesine yönelik kurum işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibari ile yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ve ödenmeyen aylıkların faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine ilamında belirttiği gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 06.11.2012 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca kesildiği ve 21.04.2013 - 20.05.2014 döneminde yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

5510 sayılı Kanunun, Kurumun denetleme ve kontrol yetkisi başlığını taşıyan 59. maddesinde, "Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin işlemlerin denetimi, Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eliyle yürütülür. Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece Dairemizin 18.02.2016 tarihli bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamında belirtilen fiilen birlikte yaşama olgusunun varlığının ve yokluğunun tespiti için yol gösterici hususlar tam olarak yerine getirilmeksizin eksik inceleme sonucu karar verilmiştir.

Mahkemece Dairemizin 18.02.2016 tarihli bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamında belirtilen fiilen birlikte yaşama olgusunun varlığının ve yokluğunun tespiti için yol gösterici hususlar tam olarak yerine getirilmeksizin eksik inceleme sonucu karar verilmiştir.

Mahkemece anılan bozma ilamındaki hususlarla birlikte, uyuşmazlık konusu dönemde Kabakdere Mahallesinde görev yapan köy imamı ve köy öğretmeni ile kuruma ihbar dilekçesi gönderen davacının kız kardeşi ...'ın bilgisine başvurularak beyanları alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4834, Karar No: 2014/17688, Tarih: 12.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/4834 E.  ,  2014/17688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, devriye halinde bulunan jandarma görevlilerini gören sanık ... ile hakkında verilen mahkumiyet kararı kesinleşen ...'un, tedirgin davranışlarda bulunarak araçlarına bindikleri, jandarma görevlilerinin tüm ikaz ve ihtarlarına rağmen durmaksızın hızla ilerledikleri, jandarmanın ısrarlı bir şekilde takip etmesi ve sanığın bulunduğu aracın önüne geçmesi sonucu, aracı durdurmak zorunda kaldıkları, jandarma tarafından araç içerisinde yapılan aramada, arka koltuk üzerinde, karton kutu içerisinde, ağzı açık şekilde, hükme esas alınan arkeolog bilirkişi raporu ile, Roma dönemine ait, 2863 sayılı Kanunun 23/a maddesi kapsamında, kültür varlığı niteliğini haiz, tasnif ve tescile tabi, müzelik değerde, ölü külü ve hediyeleri koymak amacı ile yapılan, kutu biçimli lahit ile kapağından oluşan “ostetekin” bulunduğu, her ne kadar sanık ..., ...'un telefonla araması üzerine, onun bulunduğu yere gittiğini, araca koyduğu koli içerisinde ne olduğunu bilmediğini savunmuş ise de, dosya kapsamı itibarıyla sanığın, ...'un eylemine iştirak ettiğinin sabit olduğu ancak, 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde öngörülen üç günlük bildirim süresi içerisinde kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı, bu bakımdan haber verme zorunluluğuna aykırılık suçunun unsurlarının oluşmadığı, mahkemece sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen ve yetkili mercilere haber vermeme suçunun unsurları arasında yer alan üç günlük bildirim süresi içerisinde dava konusu eserin yakalanması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, bu itibarla 5271 sayılı CMK'nın 223/a maddesi uyarınca beraatına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin mahkemece “sanığın aleyhine yeterli delil bulunmadığı” şeklindeki gerekçeye dayalı olarak anılan Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

2-Suça konu lahit ile kapağından oluşan “ostetekin” 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, bu konuda herhangi bir hüküm tesis edilmemesi,

2-Suça konu lahit ile kapağından oluşan “ostetekin” 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, bu konuda herhangi bir hüküm tesis edilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan “sanığın yapılan yargılamada elde edilen delillere göre mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2.e maddesi gereğince atılı suçtan BERAATINA,” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, "sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasının ilk paragrafından sonra gelmek üzere, “Dosya kapsamında mevcut 27/04/2006 tarihli bilirkişi raporu ile 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi, müzelerde muhafazası gerekli, kültür varlığı niteliğini haiz bulunduğu belirlenen ostetekin Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne tevdine” cümlesinin eklenmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.