muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/24, Karar No: 2023/3723, Tarih: 13.06.2023

II. CEVAP

1.Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

2.Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı banka ile dava dışı asıl borçlu SH Çevre İş Sağlığı ve Güv. San. ve Tic. A.Ş. arasında 3 adet kredi sözleşmesi düzenlendiği, sözleşmelerin davalı ...'ün müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla, davalı ... ...'ün 5.000.000,00 TL limitli sözleşmeyi müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı, borç ödenmeyince hesap kat edilerek ihtarname keşide edildiği, sözleşme hükümleri kapsamında belirlenen faiz oranlarına göre hesaplamanın yapıldığı, bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalıların Ankara 17. İcra Müdürlüğünün 2015/26056 sayılı takip dosyasında itirazlarının; taksitli ticari krediden kaynaklı; 62.347,67+5.639,41=67.987,08 TL asıl alacak, 755,18 TL işlemiş faiz, 37,76 TL Banka ve Sigorta Muameleleri Vergisi (BSMV) olmak üzere bu kalemden toplam 68.780,08 TL için iptaline, asıl alacağın 5.639,41 TL'sine takip tarihinden itibaren yıllık %24, 62.347,67 TL'sine takip tarihinden itibaren yıllık %18 faiz ve faize BSMV işletilmesine, bu kalemden fazlaya ilişkin talebin reddine, ticari krediden kaynaklı; 383.480,20 TL asıl alacak, 5.925,71 TL işlemiş faiz, 296,29 TL BSMV, 12.360,00 TL masraf olmak üzere bu kalemden toplam 402.062,20 TL için iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %25.68 oranında faiz , faize BSMV işletilmesine, bu kalemden fazlaya ilişkin talebin reddine, çek kredisinden kaynaklı; 1.200,00 TL asıl alacak, 30,81 TL işlemiş faiz, 1,54 TL BSMV, olmak üzere bu kalemden toplam 1.232,35 TL için iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %25.68 oranında faiz, faize BSMV işletilmesine, bu kalemden fazlaya ilişkin talebin reddine, ticari kredi kartından kaynaklı; 211.757,33 TL asıl alacak, 3.952,06 TL işlemiş faiz, 192,67 TL BSMV olmak üzere bu kalemden toplam 215.902,06 TL için iptaline, takibin bu miktarlar üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %30.24 oranında faiz, faize BSMV işletilmesine, bu kalemden fazlaya ilişkin talebin reddine, gayri nakit alacağa konu talebin reddine, hükmolunan meblağın %20'si oranında hesaplanan 137.595,34 TL icra inkâr tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda olayın gerçekleştiği tarihte uygulanacak faiz oranı ve davacının müracaat tarihi ile dava tarihine kadar geçen sürede uygulanacak avans faiz oranları ile yapılan hesaplamaların yanlış olduğunu, alacağın tasfiye olunan alacak hesabına aktarılmış olduğunu, bu nedenle 31.10.2016 tarihine kadar %54 (cari faiz oranı 27x2) ve anılan tarihten sonra yıllık %40 (cari faiz oranı %20x2) oranından temerrüt faizi uygulanması gerektiğini, anılan sözleşmelerin, tarafların hür iradesi neticesinde imzalandığını, temerrüt faizinin bu sözleşmelerdeki hükümler doğrultusunda kararlaştırılarak uygulandığını berliterek İlk Derece Mahkemesi kararının sadece bu yönüyle kaldırılarak “asıl alacağa intikal tarihinden itibaren yıllık %54 oranında temerrüt faizi ve bu faizin %5'i oranında BSMV uygulanmak sureti ile takibin devamına” karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı bankanın takip talebinde %54 temerrüt faizi talep ettiği, taraflar arasında imzalanan sözleşmelerin 10.5 maddesindeki temerrüt faizi düzenlemesine göre bankaca, borçlu cari hesap şeklinde çalıştırılan kredilere uygulanan en yüksek cari faiz oranının 2 kat oranda gecikme faizi ödeneceğinin kabul edildiğini, sözleşmede herhangi bir oran belirtilmediği, temerrüt tarihi itibariyle müşterilerine ticari kredilerde fiilen uyguladığı en yüksek ticari faiz oranınına ilişkin somut bilgilerin dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel kredi sözleşmesinin kefilleri olan davalılar hakkında yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava genel, kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı banka, dava dilekçesinde delil olarak bankanın defter ve kayıtlarında bilirkişi incelemesi yapılmasını ileri sürmüştür.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında bankanın hesap ekstreleri ve faiz genelgelerine ilişkin belge örneklerinin davacı tarafından sunulmasından sonra dosyanın bilirkişiye tevdisine karar verilmiş, davacı tarafından bu talebe uygun olarak ise hesap ekstreleri ve temerrüt faiz oranında yapılan değişikliğe ilişkin genel mektup ve faiz genelgeleri dosyaya sunulmuştur. Bilirkişi tarafından dosya üzerinde inceleme yapılmak suretiyle rapor düzenlenmiş, davacının rapora karşı yapmış olduğu itirazları değerlendirmeden İlk Derece Mahkemesince rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Davanın konusunu teşkil eden genel kredi sözleşmesinin temerrüt faizine ilişkin 10.05 maddesinin son cümlesinde "...Banka'ca Borçlu Cari Hesap şeklinde çalıştırılan kredilere uygulanan en yüksek cari faiz oranın 2 kat oranında gecikme faiz ödeyeceğini kabul ve taahhüt eder." hükmü yer almaktadır.

Bu durumda Mahkemece bilirkişiye banka kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yapma yetkisi verilerek, yerinde inceleme yaptırılmak suretiyle bilirkişiden ek rapor ya da yeni bir bilirkişiden rapor alınarak davalı bankanın aynı nitelikteki kredilere uyguladığı faiz oranı belirlenip bu oran üzerinden sözleşme hükümleri de nazara alınmak suretiyle temerrüt faiz oranı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesinin uygun olmadığını ve kararın bu nedenle bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmamaktayım. (Yargıtay 11.HD. 11.10.2022 tarih, 2022/5752 E. 2022/6840. K)
Yargıtay — Esas No: 2018/7319, Karar No: 2018/7310, Tarih: 06.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7319 E.  ,  2018/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez), cinsel taciz (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (bir kez) mahkûmiyetine dair İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2016 gün ve 2016/91 Esas, 2016/245 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, mağdurlar ... ile 'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez) ve tüm mağdurlara ilişkin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından (üç kez) mahkûmiyetine dair hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak bu suçlardan beraati ile cinsel taciz suçundan (iki kez) mahkûmiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 18.05.2016 tarihli birinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11937, Karar No: 2012/26036, Tarih: 21.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/11937 E.  ,  2012/26036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyet ve beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın 13/07/2010 tarihinde tefhim edilen hükme karşı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra, 1708/2010 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Müdahil idarenin temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

a)Sanık hakkında orman alanını işgal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

13/06/2006 tarihli kararla verilen beraat hükmünün Dairemizin 25/03/2010 tarihli ilamı ile onanarak kesinleşmiş olup bu kez verilen kararın yok hükmünde olduğu anlaşılmakla inceleme dışı bırakılmıştır.

b)Sanık hakkında ağaç kesme suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, Ancak;

Sanık hakkında temel cezanın tayininde suçun işleniş biçimi, ağaç miktarı gerekçe gösterilerek asgari hadden uzaklaşılmış olmakla birlikte, suça konu emvalin kaç adet ağaçtan temin edildiği hususunda bilirkişi raporunda açıklık bulunmamakla bilirkişiden, yemini verdirilerek, emvalin temin edildiği ağaç miktarı, emvalin niteliği, kebimin ne ile yapıldığı, ağaçların orta kuturları yönünden ek rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1137, Karar No: 2018/6053, Tarih: 22.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1137 E.  ,  2018/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa duruşma gününü bildiren davetiyenin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekirken terk ettiği adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan geçersiz tebligat ile yetinilerek yokluğunda yargılamaya devam edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4025, Karar No: 2012/19329, Tarih: 13.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4025 E.  ,  2012/19329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın TCK.nun 342/1, 59/2. maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanık ...'ın kendisine ait önceden başkasına imzalatmış olduğu 3 adet çeki almış olduğu mal karşılığında katılana verdiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, sanığın dolandırıcılık kastı ile hareket ettiği gözetilmeksizin, unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Heyetin çoğunluğu ile muhalefet görüşü arasındaki uyuşmazlık, sanığın eyleminin vasıflandırılmasına ilişkindir. Sanık ... hakkında Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığının 18.,09.2001 tarihli iddianamesi ile “ olay tarihinde müştekinin ikamet etmekte olduğu köye giderek müşteki ile buluştuğu, kendisine elma almak istediğini belirterek aralarında pazarlık yaparak elma alımı hususunda müşteki ile anlaştıkları elma bedelinin bir kısmını peşin olarak verdiği, kalan kısmı için ise çek vereceğini belirterek üzerinde taşıdığı kendisine ait önceden sahte olarak imzalatmış olduğu 3 adet çekin ön yüzündeki yazı ve rakamları müştekinin huzurunda tanık Sadullah'a doldurtarak sahte olarak tanzim edilmiş olan çekleri müştekiye verdiği, karşılığında 50 ton civarında elma alarak olay yerinden uzaklaştığı, vadesi geldiğinde müştekinin çekleri ilgili banka şubesine ibraz ettiğinde karşılığının olmadığının kendisine bildirildiği, bu nedenle sanığın sahte çek tanzimi ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda dolandırıcılık suçu ile ilgili kamu davasının düşürülmesine; sahtecilik suçu ile açılan kamu davası ile ilgili mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bilindiği üzere belgede sahtecilik suçları genel olarak amaç suç değil, araç suçlardandır. Yani kişi işlemeyi kastettiği başka bir amaç suçu gerçekleştirmek için araç suç olan sahtecilik suçunu işlemektedir. 5237 sayılı TCK'nun 212. maddesinde “ sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunacağı” belirtilmiştir. Somut olayımızda sanık keşidecisi kendisi olan 3 adet çeki kendisi yerine başka bir kişiye imzalatmış ve bu şekilde oluşturduğu unsurları tam olan resmi belge niteliğindeki 3 adet çeki yaptığı alışveriş karşılığında müştekiye vermiştir. Sanığın baştan itibaren kastı bu şekilde oluşturduğu çeklerle müştekiyi dolandırmaktır. Ancak amaç suç olan dolandırıcılık suçunu işlemek için sahte belge düzenlediğinden sahtecilik suçunu işlediği konusunda da kuşku yoktur. Sanık çeklerle ilgili aleyhine takibat yapıldığında, imzasını inkar ederek takipten kurtulmayı amaçlamıştır. Çek, poliçe ve bono gibi belgelerde keşideci imzası belgenin zorunlu unsurudur. Zira bu tür kıymetli evraka imza atılması şart olup işaret, parmak izi, mühür konulması halinde kambiyo senedi geçerli olmayacaktır. Sanık kendisinin keşidecisi olduğu 3 adet çeki keşideci imzasını keşideci yerine (kendisi) başka birisine attırmak suretiyle belgenin içeriğini sahteleştirdiği ve böylelikle sahtecilik suçunu işlediği, bu belgeleri alışveriş sırasında kullanmak suretiyle de dolandırıcılık suçunu işlediği sabittir. Sahtecilik suçlarının oluşması için çıkar sağlamak gerekmeyip bir başkasına zarar verilmesi, zarar olasılığının bulunması, o belgeye olan güvenin sarsılmış olması yeterlidir. Öğretide failin keşide ettiği bono veya çekte kendi imzasını atmayıp benzer imza atması veya başka birisine imza attırdıktan sonra bu şekilde düzenlenen kambiyo senetlerini ciro yoluyla üçüncü kişilere vermesi halinde en son kendisine başvurulacağı ve bu parayı ödeyeceği için suçun oluşmadığı ileri sürülmekte ise de; resmi belge niteliğinde olan bu kambiyo senetlerinde keşideci imzasının sahte olarak başka bir kişiye attırılması suretiyle yani bu belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesiyle sahtecilik suçu oluşmuştur. Sahte olarak düzenlenmesi nedeniyle somut olaydaki çeke olan güven sarsılmış ve zarar doğmuştur. Failin sahte imza attırmakta çıkarı olmadığından suçun oluşmadığı söylenemez. Kaldı ki fail kendi yerine sahte imza atarak veya attırarak verdiği çek karşılığında bir çıkar sağlamış, yapılan takipte imzaya itiraz ederek borcunu ödememiş böylece maddi menfaat de sağlamıştır. Somut olayda mahkemenin dolandırıcılık suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yönünde verdiği karar doğrudur, zaten dolandırıcılık suçundan açılan kamu davası ile ilgili verilen duşme kararına yönelik bir temyiz istemi de bulunmamaktadır

. Kaldı ki fail kendi yerine sahte imza atarak veya attırarak verdiği çek karşılığında bir çıkar sağlamış, yapılan takipte imzaya itiraz ederek borcunu ödememiş böylece maddi menfaat de sağlamıştır. Somut olayda mahkemenin dolandırıcılık suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yönünde verdiği karar doğrudur, zaten dolandırıcılık suçundan açılan kamu davası ile ilgili verilen duşme kararına yönelik bir temyiz istemi de bulunmamaktadır. Farklı tarihlerde düzenlendikleri saptanamayan bu 3 adet unsurları tam olan ve bu nedenle resmi belge niteliğinde olan çekin aynı ilişki nedeniyle aynı anda müştekinin huzurunda doldurulup tanzim edilmesi eylemi 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80; 5237 sayılı TCK'nun 204/1 maddelerine uyan sahtecilik suçunu oluşturduğundan yerel mahkeme hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2025/160, Karar No: 2025/3792, Tarih: 03.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/160 E.  ,  2025/3792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3944 E., 2024/5 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.10.2024 tarihli ve 2023/3944 Esas, 2024/5 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın 25.01.2024 ve 31.01.2024 tarihli dilekçelerinde “kararları temyiz etmeyeceğim, feragat ediyorum, cezalarının bir an önce onaylanıp infazına başlamak istiyorum” şeklindeki beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği, her ne kadar sanığın 02.09.2024 ve 22.10.2024 tarihli dilekçe içeriklerine göre temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmış ise de; feragatten feragatin mümkün olmadığı gözetildiğinde, temyiz isteminin reddine dair 16.10.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7662, Karar No: 2015/11421, Tarih: 07.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7662 E.  ,  2015/11421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/103001

MAHKEMESİ : Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2012

NUMARASI : 2010/124 Esas, 2012/65 Karar

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan H.. H..nin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 10/10/2013 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "... H.. H.. avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye dayanılarak H.. H..nin katılma isteminin kabulüne, katılan Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü vekilinin temyizden vazgeçmesi nedeniyle incelemenin katılanlar Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı, Gençlik ve Spor Bakanlığı ve H.. H.. vekillerinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.