muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/237, Karar No: 2013/1702, Tarih: 25.12.2013

Öte yandan hukuk mahkemesi hakimi kusur belirlemesi yaparken ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ve ceza mahkemesinden verilen beraat kararları ile bağlı değilse de, ceza mahkemesinde görülüp kesinleşen dava dosyasındaki boşanan eşlerin eylemli birlikteliklerine ilişkin saptamalar 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi ile öğreti ve Yargıtay uygulamalarında yerleşik olan “maddi olgularla bağlılık” ilkesi gereğince değerlendirilmelidir.

Bu kapsamda fiilen birlikte yaşama olgusunun kanıtlanması yönünden de anılan genel kurallar çerçevesinde tarafların delilleri toplanarak, araştırma ve değerlendirme yapılmak suretiyle boşanılan eşle kurulan ilişkinin fiili olarak birlikte yaşama kapsamında yer alıp almadığı saptanmalıdır.

Uyuşmazlık konusu 5510 sayılı Kanun’un 56/2. maddesine dayalı olarak Kurumca açılan ve yersiz ödenen aylıkların geri alınmasına ilişkin davalar ile haksahibi tarafından açılan Kurum işleminin iptali ve aylık bağlanması talebine ilişkin davalarda özellikle, boşanılan eşle kurulan ilişkinin “fiili olarak birlikte yaşama olgusu” kapsamında yer alıp almadığı, ilişkinin niteliği ve başlangıç tarihi açıkça ortaya konulmalıdır.

Bu doğrultuda, öncelikle T.C. Anayasası’nın 20. maddesi, 5510 sayılı Kanunun 59 ve 100. maddeleri, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 3, 45 ve 53. maddeleri, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun’un 28 ve 45. maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 6, 24 ila 33. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2 ve 6. maddeleri ve ilgili diğer mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı; hak sahibi ile boşandığı eşinin yerleşim yerleri, adres değişikliği ve nakilleri tarihleriyle saptanmalı, muhtarlık ve Nüfus Müdürlüğü gibi özel ve kamu kurumlarındaki bilgi ve belgelerden yararlanılmalı, ilgililerin elektrik, su, telefon aboneliklerinin hangi adres ve tarihte kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtlarındaki adresler ile mevcut ise 4857 sayılı Kanun gereği ücret ödemelerinin yapılabileceği banka kayıtları sorgulanmalı ve böylelikle boşanılan eşle fiili olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlığın incelenmesinde, davacıya, boşanma kararının kesinleştiği 11.05.2005 tarihinden sonra, 15.08.2005 tarihinde ölen babasından 506 sayılı Kanun uyarınca yetim aylığı bağlandığı, Kurum yoklama memurlarının davacıya ait adreste yaptıkları tespit üzerine düzenledikleri rapor doğrultusunda davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesiyle bağlanan ölüm aylığının kesildiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlığın incelenmesinde, davacıya, boşanma kararının kesinleştiği 11.05.2005 tarihinden sonra, 15.08.2005 tarihinde ölen babasından 506 sayılı Kanun uyarınca yetim aylığı bağlandığı, Kurum yoklama memurlarının davacıya ait adreste yaptıkları tespit üzerine düzenledikleri rapor doğrultusunda davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesiyle bağlanan ölüm aylığının kesildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerini gösteren nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri adres belgelerinde davacı ile eski eşinin adreslerinin farklı olduğu bildirilmiş olup, 17.05.2011 tarihli ...Mahallesi Muhtarlığı tarafından hazırlanan nakil belgesi ve güvenlik görevlilerince yapılan araştırma sonunda düzenlenen 23.12.2010, 02.05.2011, 14.11.2011, 06.12.2011, 12.12.2011, 13.12.2011, 23.12.2011 tarihli tutanaklardan davacının eski eşi ile birlikte yaşamadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Kurumun davacıya bağlanan ölüm aylığının iptaline yönelik işlemi, usul ve yasaya aykırı bulunmaktadır.

O halde, yerel mahkemece, aynı yönlere işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hukuk Genel Kurulu’nda yapılan görüşmeleri sırasında bir kısım üyeler; güvenlik görevlilerince yapılan araştırma sonucu düzenlenen tutanak içeriği ve tanık beyanları değerlendirildiğinde, birlikte yaşama olgusunun gerçekleştiği kabul edilerek, yerel mahkeme kararının onanması gerektiği  bildirilmiş;  bir kısım üyelerce ise,  mahkemece yapılan  inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olmadığı yönünde görüş bildirmiş iseler de; bu görüşler Kurul çoğunluğu tarafından yukarıda açıklanan nedenlerle kabul edilmemiştir.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/son maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.12.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2636, Karar No: 2020/10702, Tarih: 06.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/2636 E.  ,  2020/10702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 18/05/2004 tarihinden beri beton santrali operatörü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkil şirkette 14/04/2006 tarihinde yağlayıcı ve gresleyici olarak işe başladığını, 30/07/2011 tarihinde işten ayrıldığını, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmediğini, davacının kendi iradesiyle işten ayrıldığını, bu durumun davacının müvekkil şirkete vermiş olduğu istifa dilekçesiyle sabit olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyulmakla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Mahkemece tanık beyanlarına istinaden davacının yaz dönemi (9 ay) haftada 32 saat, kış dönemi (3 ay) haftada 14,5 saat fazla çalışması bulunduğu kabul edilerek alacağın hesaplandığı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de, karar bu yönü itibariyle dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Mahkemece tanık beyanlarına istinaden davacının yaz dönemi (9 ay) haftada 32 saat, kış dönemi (3 ay) haftada 14,5 saat fazla çalışması bulunduğu kabul edilerek alacağın hesaplandığı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de, karar bu yönü itibariyle dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta, tüm dosya kapsamı, yapılan işin niteliği ve tanık beyanlarına göre davacının yılın 9 aylık yaz döneminde haftanın 6 günü 07.00-19.30 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile 3 aylık kış döneminde(aralık, ocak ve şubat ayları) ise haftanın 6 günü bir saat ara dinlenmesi ile 08.00 ilâ 18.00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Belirtilen çalışma düzenine göre davacının yılın 9 aylık yaz döneminde haftalık 21 saat, 3 aylık kış döneminde ise haftada 9 saat fazla çalışması bulunduğu kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağı belirlenmeli, uygun bir indirim suretiyle hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile verilen karar isabetsizdir.

3-4857 sayılı İş Kanunu’nun 46 ncı maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında ifade edilmiştir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta tanık beyanları ile kanıtlandığı gerekçesiyle yazılı şekilde hafta tatili alacağı hüküm altına alınmış ise de, karar bu yönü itibariyle de isabetsizdir.

Yargılamada dinlenilen davacı tanığı ... davacının haftanın 6 günü çalıştığını beyan etmiş, davacı tanıkları... ve..., davacının 7 gün çalıştığını beyan etmiş ise de, bu tanıklar da beyanlarında yılın 9 aylık yoğun çalışılan yaz dönemindedavacının haftanın 6 günü çalıştığını ifade ettiği ve kesin bir durumu ortaya koyamadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre davacının hafta tatili alacağı talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26432, Karar No: 2013/5201, Tarih: 05.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/26432 E.  ,  2013/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete ait ... Otelde tatilini geçirdiği sırada 7.9.2005 tarihinde meydana gelen olay sonucunda, kapağı çıkarılarak açık bırakılmış ve bar altına gizli yapılmış 4-5 metre derinliğindeki kuyuya düşemsi sonucu yaralandığını, barın içine girmeyi engelleyecek herhangi bir uyarı bulunmadığından olayın meydana gelmesinde otel sahibi şirket ortaklarının, otel sorumlu müdürünün ve personelin ihmal ve kusurlarının bulunduğunu, olay nedeni ile işlerini takip edemediğini ve bir takım tedavi giderleri harcamasının yapıldığını beyan ederek 25.000 TL maddi ve 25.000 T Lmanevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz iile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, olayın meydana gelmesinde davacının kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut olay, davacının tatilini geçirmek için kaldığı, davalıların işletmekte olduğu otelde meydana gelen ve davacının yaralanması ile neticelenen olay nedeni ile davalılardan talep edilen maddi ve manevi tazminata ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın konusu 4077 sayılı yasada tanımlanan hizmet satışına yöneliktir. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, ayrı bir tüketici mahkemesi var ise görevsizlik kararı verilmesi, ayrı bir tüketici mahkemesinin bulunmaması halinde ise ara kararı ile davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,peşin alınan harcın istek halinde iadesine,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17185, Karar No: 2015/43214, Tarih: 01.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/17185 E.  ,  2015/43214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)...'nin katılan'a "10 dakikan var parayı ver" diyerek ve bıçak göstererek ceplerini arayıp para bulamaması neticesi, sadece sigarasının olduğunu söyleyen katılanın sigara vermesi şeklinde gelişen olayda;...'nin kastının, daha çoğunu alabilme olanağı varken daha azını alma şeklinde gerçekleşmediği, özgülenen kastın katılanın cebindeki paranın tamamını almaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile cezadan indirim yapılması,

2-)...'nin eylemini, silahtan sayılan bıçakla ve geceden sayılan vakitte işlemesi nedeniyle, iki nitelikli halin birleşmesi gözetilerek temel ceza hesabında alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, bu durum gözetilmeyerek cezanın alt sınırdan belirlenmesi,

3-) Yaşı küçük olan... hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadığı gibi anılan Yasanın aynı maddesinin 3. fıkrasına göre de sosyal inceleme raporu alınmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

4-) Adli emanetin 2010/ 9424 sırasında kayıtlı bıçağın, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ....e ait olmasına karşın, emanet eşyası hakkında TCK'nın 54. maddesince zoralımına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9294, Karar No: 2007/11902, Tarih: 12.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9294 E.  ,  2007/11902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıyer İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı 1.8.2003 tarihli kira sözleşmesinde kiracı olup kira dönemi sona ermeden önce mecurun tahliyesi nedeniyle peşin olarak ödenmiş ve mecurun tahliyesinden sonraki döneme ait kira paralarının tahsili için genel haciz yolu ile icra takibine başlamıştır. Temyiz konusu edilen alacağın bu bölümü için itiraz dilekçesinde borçluların bir koşulu bulunmamaktadır.

İ.İ.K.’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İ.İ.K.’nun 68.maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İ.İ.K.’nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanunun 37.maddesi gibi). O halde alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu R.D..ve M. A. D..vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/06/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13840, Karar No: 2021/7807, Tarih: 05.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/13840 E.  ,  2021/7807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

1) Sanığın, suç tarihlerinde ...'de aşçı olarak çalıştığı ve aynı köylü olmaları nedeniyle katılanla tanıştıkları, 2010 yılının Şubat ayında katılanın oğlu Levent'i ...'de aşçı olarak işe alabileceğini, bunun karşılığında para alacağını ve ayrıca işe alınma işlemini yapacak olan ... idari amirinin 5.000 TL, ... başkanı özel kalem müdürünün ise 15.000 TL istediğini söylediği, katılanın bu teklifi kabul ettiği, katılanın oğlunun işe alınması için gerekli olan sabıkasızlık kaydı, ikametgah belgesi, nüfus cüzdanı sureti, KPSS sınav sonuç belgesi ve nüfus cüzdanı suretleri ile takip eden tarihlerde parça parça olmak üzere toplam 42.500 TL parayı sanığa verdiği, aradan geçen zaman içerisinde sanığın işe alınma işlemini gerçekleştirmemesi üzerine katılanın ödediği parayı iade etmesini istediği ancak sanığın bahaneler ile parayı katılana iade etmediği, bu şekilde sanığın basit dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu kamu davasında; sanığın, "... İdari Amiri" ve "... Başkanı Özel Kalem Müdürü" gibi somut kamu görevlisi makamları belirtmek ve bu kişileri tanıdığını söylemek suretiyle eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sübut bulan eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 158/2 maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin "Şubat 2010-Haziran 2011tarihleri arası" şeklinde yazılması gerekirken "01/02/2010" olarak yazılması,

b) Sanığın, aynı suç işleme kararıyla Kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal etmesi nedeniyle, eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve bu nedenle hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 05.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11302, Karar No: 2022/10669, Tarih: 28.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/11302 E.  ,  2022/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde işletme teknisyeni olarak çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, davaya konu toplu ... sözleşmeleri kapsamında olduğunu, sendika ile dava dışı REM Mühendislik Elektrik İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında yapılan görüşmelerin olumlu sonuçlanmaması üzerine konunun Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığına intikal ettirildiğini, alınan karar neticesinde davacının toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanması gerektiğini ve ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan yakacak yardımı, bayram yardımı, fark ücret ile ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı ile davacı arasında ... sözleşmesinin, bir bağlantının ya da toplu ... sözleşmesinin bulunmadığını, istisna kapsamındaki trafo merkezlerinin işletilmesine yönelik hizmet alım işleri için Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan fiyat farkının davalı Kuruluşça ödenmesinin mümkün olmadığını, sorumluluğun firmalara ait olduğunu, davacının müvekkili Kuruluştan talep edebileceği bir hak ya da alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;