muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28461, Karar No: 2018/9045, Tarih: 08.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/28461 E.  ,  2018/9045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı spor kulübünde 2008-2009 sezonunda hentbol oyuncusu olarak oynadığını, ancak ücretini alamadığını, davalılar arasında hukuki ve organik bağ bulunduğunu ileri sürerek; 10.800,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi Başkanlığı, davacının belediye çalışanı olmadığını, ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneğinin ayrı bir tüzel kişilik olduğunu, herhangi bir hukuki bağlarının bulunmadığını beyanla, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini dilemiş; diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ... Belediyesi hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalı hakkındaki davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile sözleşmeden kaynaklanan ücret alacağının tahsilini istemiş, davalı ... ise davacının belediye çalışanı olmadığını, dava dışı spor kulübünün ayrı bir tüzel kişiliğinin olduğunu savunarak davanın husumetten reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının sözleşme imzaladığı spor kulübü ile davalı ... Belediyesi arasında hukuki ve fiili irtibat bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Davacının hentbol sporcusu olarak çalıştığı, ücretlerinin ... Belediyesi tarafından ödendiği ve sporcuların antremanlarını yaptıkları yerin temininin ... Belediyesi tarafından sağlandığı, davalı spor kulübü ile spor kulübü iktisadi işletmesinin ... Belediyesine ait olduğu, böylece davalı ile dava dışı kulüp arasında hukuki ve organik bağ bulunduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle de sözleşmede kararlaştıran ücretin ödenmesinden davalı ... Başkanlığınında sorumlu tutulması gerekmektedir. Hal böyle olunca, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18140, Karar No: 2017/37155, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18140 E.  ,  2017/37155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18565, Karar No: 2016/5713, Tarih: 21.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18565 E.  ,  2016/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2013/163-2015/253

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.Şöyle ki;

18.07.2013 tarihli belediye yazısında taşınmazın meskun alanda olmadığı ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığı belirtildiği halde dava konusu taşınmazın, yakınında il özel idaresi binaları ve evlerin bulunması gerekçeleriyle bilirkişi heyeti tarafından arsa kabul edilmiştir.

Bu durumda, dava konusu taşınmazın öncelikle değerlendirme tarihi olan 10.04.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir olan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığı'ndan sorulup, vasfı tam olarak belirlendikten sonra niteliğine göre yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak,

Arsa ise, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihine yakın zaman içinde serbest satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle emsal taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığının, ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın

emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın re'sen belirlenen vergi değerleri ile emsal taşınmazların satış akit tabloları getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınarak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ile oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma ile arazi ise, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değerinin belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9538, Karar No: 2012/41103, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9538 E.  ,  2012/41103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK.nun sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK. nun 158/1.fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1.fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52.maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3.fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise; 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, sanığın mağdur ... 'ten satın aldığı giyim eşyası karşılığında verdiği sahte çekin meblağının 650,00 TL olmasına göre, mahkemece temel adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL'den 130 gün adli para cezası olarak belirlenmesi gerekliliğine uyulmayarak 120 gün adli para cezası olarak belirlenip sanığa eksik ceza tayini, bu hususta aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Sanık hakkında mağdur ...'e karşı işlediği nitelikli dolandırıcılık, mağdur ...'e karşı işlediği resmi belgede sahtecilik, diğer mağdurlar ..., ...., ... ve ...'a karşı işlediği nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın 2005 yılının son dönemi ile 2006 yılının ilk günlerinde Bolu il merkezindeki gıda dükkanına getirerek güvenilir esnaf izlenimi uyandırıp güven telkin ettiği mağdurlardan farklı zamanlarda satın aldığı otomobil, gıda malzemesi ve giyim eşyası için arkasında kendi cirosu bulunan ve kim tarafından düzenlendiği tespit edilemeyen sahte içerikli çekler verip ortadan kaybolması şeklinde gelişen olaylarda, suçta bankanın maddi varlığı olan çeklerin kullanılmış olması nedeniyle, mahkemenin "bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçu ile resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık hakkında mağdur ...'e karşı işlediği nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanığın mağdura ait ... plaka sayılı araca alıcı olup tarafların bedelde anlaşmalarından sonra sanığın mağdura önce 11.850,00 TL meblağlı Ziraat Bankasına ait bir çeki vermesi, aracın devir işlemleri masrafları nedeniyle mağdurun almış olduğu çekin miktarı yetersiz kalınca sanıktan aldığı çeki geri verip, sanıktan bu kez 18/01/2006 tarihli 12.180,00 TL meblağlı Anadolubank'a ait görünen sahte vasıflı çeki alması şeklinde gelişen olayda, sanığın aşamalardaki beyanlarında mağdura verdiği ilk çekten hiç bahsetmemesi, bu hususun yalnızca olayın mağdurunun beyanından anlaşılması, sanığın ilk verdiği çekin geçerli bir çek olması halinde dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı zira daha evvel doğmuş bulunan bir borç için sahte çek kullanılması halinde mağdurun borç ilişkinin doğumu anında aldatıldığından bahsedilemeyeceği dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; mağdurun bahsettiği ilk çekin geçerli bir çek olup olmadığı sanığa da sorulup, özellikleri tespit edilip ilgili bankadan bu husus teyit edildikten sonra, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10344, Karar No: 2019/6063, Tarih: 13.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/10344 E.  ,  2019/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., mülkiyeti kendisine ait olan 6599 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 20/03/2007 tarih ve 756 sayılı Encümen Kararına istinaden ihale suretiyle katma değer vergisi hariç 7.415.000 TL ile davalı şirkete satıldığını, yapılan ihalenin 02/04/2007 tarihinde başkanlıkça onaylanarak kesinleştiğini, satış bedeli olan 7.415.000 TL üzerinden hesaplanan 1.334.700,00 TL katma değer vergisinin davalı şirketten tahsili amacıyla 6183 sayılı ... hükümlerine göre 08/04/2008 tarih ve 135631 muhatap no ile ödeme emri gönderildiğini, davalı şirket tarafından söz konusu verginin istisna kapsamına girdiğinden bahisle ... Vergi Mahkemesine 14/04/2008 tarih 2008/241 esas 2008/690 karar sayılı dava dosyası ile ödeme emrine karşı iptal davası açıldığını, Vergi Mahkemesince ödeme emrinin iptaline karar verildiğini, kararın yüksek yargı denetiminden geçerek kesinleştiğini, davalı şirket tarafından yatırılmayan bu vergi borcunun davacı İdare tarafından 6552 sayılı yasa kapsamında yeniden yapılandırılmaya gidilerek ve toplam vergi borcu gecikme faizi ile birlikte 1.375.842,66 TL olarak hesap edildiğini, hesap edilen bu miktar davacı idare tarafından Halk Bank ... şubesine 22/12/2012 tarihinde yatırıldığını, sonuçta davalı şirket tarafından yatırılması gereken ve bu güne kadar yatırılmayan vergi borcunun davacı idare tarafından yatırılmak zorunda kalındığını beyanla davalı şirket tarafından ödenmesi gereken ancak ödenmediği için davalı idare tarafından ödenen 1.375.842,66 TL bedelin ödeme tarihi olan 22/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı şirketten tahsili ile müvekkili idareye ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, toplanan delillerle birlikte bilirkişiden alınan rapora göre davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, toplanan delillerle birlikte bilirkişiden alınan rapora göre davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, rücuen alacak talebine ilişkindir. Dosyada Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ihalenin KDV alacağı doğurup doğurmadığı ve miktarı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmış, 26/08/2015 tarihli bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda KDV kanunun 15 numaralı genel tebliğinin müzayede mahalinde yapılan satışlar bölümünün 2.bendinde bu satışlarda vergiyi doğuran olayın satışın yapıldığı tarihte vuku bulacağının belirtildiği, dolayısıyla satışın onaylandığı 02/04/2007 tarihinde gerçekleştiği ve bu tarih itibariyle KDV istisnası kapsamına girmediği, sorumlusunun davalı şirket olduğu bildirilmiştir. Davalı yan ise, 3065 sayılı KDV Kanununun 17/4-r maddesinde 04.04.2007 tarihli yapılan değişiklikle Belediyelerin mülkiyetinde en az 2 tam yıl süreyle bulunan taşınmazların satışı suretiyle gerçekleşen devir teslimler ile Bankalara devir ve teslimlerin KDV'den istisna olduğu düzenlemesine yer verildiğinden istisnadan yaralandığını, bu nedenle davanın reddini dilemiştir.

TBK 279.maddesinin 1. fıkrasında "Artırmada taşınır bir mal alan kişi, onun mülkiyetini ihale anında kazanır. Artırmadan alınan taşınmazın mülkiyeti, ancak tapu siciline tescille alıcıya geçer. " hükmü bulunmaktadır. Buna göre taşınmazlar ancak tapu siciline tescille alıcıya geçer.

Eldeki davada, 20/03/2007 tarihinde ihalenin yapıldığı, 02/04/2007 de onaylandığı, 16/04/2007 de kesinleştiği, 13.03.2008 tarihinde tapuda davalı adına tescilinin yapıldığı, 04.04.2007 de istisnayla ilgili kanuni değişikliğin yapıldığı, 22/12/2014 te de Belediye tarafından dava konusu verginin ödendiği dosya kapsamından anlaşılmıştır. Hal böyle olunca mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, TBK 279/1. maddesi de dikkate alınarak, gerekli inceleme ve değerlendirme yapılıp sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32226, Karar No: 2014/6792, Tarih: 20.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/32226 E.  ,  2014/6792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/181224

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2012

NUMARASI : 2010/220 (E) ve 2012/378 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığa verilen 151 gün karşılığı adli para cezasının 3020 TL yerine, 60 TL adli para cezasına çevrilmesi,

2) Yediemine alınan emvalin müsaderesine ve değeri üzerinden katılan idare lehine nispi vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20920, Karar No: 2022/6236, Tarih: 29.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/20920 E.  ,  2022/6236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 05.07.2011 tarihinde 7 gün süreyle dağıtım iznine gönderildiği, izin süresi sonunda 12.07.2011 tarihinde birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 20.07.2011 tarihinde kendiliğinden gelerek birliğine teslim olduğu, böylece 12.07.2011-20.07.2011 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

ASCK’nın 66/1-b maddesinde “Özür”den bahsedilmekle beraber, madde metninde “Özür”ün bir tanımı yapılmamış ve hangi hallerin “özür” sayılabileceği hususunda bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Bu konuda TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57’nci maddesinde yer alan izinli personelin mazereti nedeniyle izninin uzatılmasına ilişkin b bendi ile 58. maddesi ölçü olarak alınmaktadır. TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57/b maddesine göre aile fertlerinden birisinin ağır hastalığı veya ölümü, kaza, doğum, yangın vb. mazeretler ile sanığın zamanında birlik komutanlığına dönmesini engelleyen veya engellemese bile önemli ölçüde güçleştiren ve askerlik hizmetini ikinci planda bıraktırabilecek önem ve ciddiyette olan mazeretlerin haklı mazeret olduğu kabul edilmiştir.

Ayrıca her somut olayda, sanık tarafından özür olarak ileri sürülen durumun, askerlik hizmetine üstün tutulabilir nitelikte bulunup bulunmadığı, beklenen bir durum olup olmadığı, aniden ortaya çıkıp çıkmadığı, sanığın özür nedeniyle ne kadar süreyle birliğinden ayrı kaldığı, birliğine katılmakta geciktiği süre içinde özür oluşturan hâli gidermeye ve bir an önce birliğine katılmaya yönelik olarak ne gibi davranışlar sergilediği dikkate alınarak; sanığın suç işleme kastı ile hareket edip etmediği ya da kabul edilebilir bir özre sahip olup, olmadığı tartışılıp irdelenmek zorundadır.

Sanık savunmalarında; halasının oğlu ...'ın hastanede makineye bağlı olarak yaşamını sürdürmekte iken beyin ölümünün gerçekleştiğini, cenazeye katıldığını, bu nedenle izin süresini geçirdiğini ileri sürmüştür.

Dosyada mevcut Özel ...Hastanesinin 07.05.2012 tarihli yazısında; ...'ın 10.07.2011 tarihinde beyin tümörü tanısıyla şuuru kapalı vaziyette acile müracaatla Hastaneye yatırıldığının, ameliyat edilemeden vefat ettiğinin bildirildiği;