muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14510, Karar No: 2023/2017, Tarih: 05.04.2023

önünde bulundurularak cezasında TCK'nın 62 nci maddesi uyarınca indirim yapıldığı, sanığın örgüt üyesi olduğu tespit edilememekle hakkında TCK'nın 58/9 uncu maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar vermek gerektiği vicdani kanaatiyle aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, incelenen dosya kapsamına ve gerekçeye göre İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma ve cezanın kişiselleştirilmesi yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir(5237 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrası). Fiilin icrası sırasında suçun kanuni tanımındaki maddi unsurları bilmeyen bir kimse, kasten hareket etmiş olmaz(5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası). 5237 sayılı Kanun'un, “Hata” kenar başlıklı 30 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun maddi unsurlarında hata şartlarının gerçekleştiği durumlarda, sanığın kasten hareket ettiğinden bahsedilemeyecek ve somut olayda tipik eylem gerçekleşmiş olsa da 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraat kararı verilecektir.

Hata(yanılma); kişinin tasavvuru, zihninden geçirdikleri ile gerçeğin birbirine uymaması anlamına gelen bir kavramdır. Hata kural olarak iradenin oluşum sürecine etki eder ve gerçeğin yanlış biçimde tasavvuru veya bilinmesi nedeniyle irade bozulmuş olarak doğar. Failin tasavvurunun konusu dış dünyaya ait bir şeye ilişkin olabileceği gibi, normatif dünyaya (kurallar alanına) dair de olabilir. Dış dünyayla ilgili şey olduğundan farklı bir biçimde algılanması halinde unsur yanılgısından (tipiklik hatası), normatif dünyaya ait gerçekliğin farklı biçimde değerlendirilmesi halinde ise yasak hatasından bahsedilir. Kısaca unsur hatası bir algılama hatası olduğu halde, yasak hatası bir değerlendirme hatasıdır.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı dosyasında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; FETÖ/PDY terör örgütünün, başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanında büyük bir kesimce böylece algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce erişinceye kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında, örgütün ustaca gizlenen amacını bilenler ve bu amaçla örgütte görev alanlar açısından, suç tarihine bakılmaksızın ve suç tarihinden önce anılan yapının terör örgütü olduğuna ilişkin bir mahkeme kararı verilmiş olması da aranmaksızın hata savunmalarına itibar edilemeyeceğinde kuşku bulunmamakta ise de; terör örgütü olduğunu bilmeksizin içinde yer alan veya yardım eden sanıklar yönünden mensup olduğu ya da yardım ettiği yapının Anayasal düzeni

zorla değiştirme, Anayasa'ya uygun olmayan yöntemlerle iktidarı ele geçirmeyi amaçlayan bir terör örgütü olduğunu veya terör örgütüne dönüştüğünü anladığı veyahut expost bir değerlendirme ile dış aleme yansıyan olay ve olgular itibariyle kendisinden anlamasının beklendiği tarihten itibaren davranışları ile bu örgütten ayrılma iradesini ortaya koyup koymadığı ve bu bağlamda 30 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun maddi unsurlarında hata şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; ... Katılım Bankası A.Ş nezdinde yapılan mutad bankacılık işlemlerinin ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin, müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetildiğinde, örgütün nihai amacının kamuoyunca bilinebilir hale geldiği döneme kadar örgütün organize ettiği bir kaç yurt dışı geziye ve örgütsel içeriği kanıtlanamayan dini sohbet adı altında yapılan toplantılara katılan ve bu aşamadan sonra örgütten ayrıldığını savunan sanığın, Aralık 2013 tarihinden sonra örgüt ile bağlantısının devam ettiğine dair görgüye dayalı hiçbir tanık beyanının bulunmaması gibi delil ve olgular nazara alınarak örgütteki konumu ve yer aldığı katman ile kişisel özelliklerine göre, örgütün nihai amacını öğrendikten sonra örgütsel faaliyetlerine devam ederek hiyerarşik ilişkiyi sürdürdüğüne dair bir delil tespit edilememesi karşısında; hukuki durumunun 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç adının "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" olarak yanlış yazılması hukuka aykırıdır.

V. KARAR

b) İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç adının "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" olarak yanlış yazılması hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.12.2017 tarihli ve 2017/3178 Esas, 2017/2719 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14452, Karar No: 2018/19661, Tarih: 24.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14452 E.  ,  2018/19661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacılar vekili, müvekkili ...'un davalı şirkette 19.10.2011 tarihinde belirsiz süreli iş akdi ile plasiyer olarak çalışmaya başladığını, işe girerken 10.000,00 -TL meblağlı vade ve düzenleme hanesi boş bırakılan teminat senedi imzalatılmak zorunda bırakıldığını, 20.06.2012 tarihinde de iş akdine haksız ve geçersiz olarak son verilmesinden sonra icra takibinde bulunulduğunu, müvekkillerinin davalı işverene gerçekte böyle bir borcu olmadığını iddia ederek takip konusu senetten dolayı müvekkillerinin borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline ve davalının bu takibi yapmakta kötü niyetli bulunması sebebiyle takip konusu alacağın %20' dan az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ...'un 20.06.2012 tarihine kadar plasiyer olarak müvekkili şirkette çalıştığını, iş akdinin feshinden 2 gün sonra imzaladığı belgede şirkete olan borcunu ve bu borcunu ödeyeceğini kabul ettiğini, senet tanzim tarihinin iş akdinin fesih tarihinden sonra olduğunu, diğer davacı ...'un senet tarihi yada öncesinde müvekkili şirkette herhangi bir çalışmasının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, İzmir 15, İcra Müdürlüğü'nün 2013/835 esas sayılı takibin iptaline ve % 20 İcra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında uyuşmazlık, davacı aleyhine icra takibine konu olan senedin dayanağının kapsamının borçlandırıcı bir işlem sonucu oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, İzmir 15, İcra Müdürlüğü'nün 2013/835 esas sayılı takibin iptaline ve % 20 İcra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında uyuşmazlık, davacı aleyhine icra takibine konu olan senedin dayanağının kapsamının borçlandırıcı bir işlem sonucu oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davacı ...'un davalı işyerinde 19.10.2011 – 20.06.2012 yılları arasında pazarlama elemanı olarak çalıştığı ve davalının davacı aleyhine davacının imzalamış olduğu senet sebebiyle icra takibi yaptığı anlaşılmıştır. Söz konusu dava konusunun ise; iş bu takibe konu olan senedin teminat senedi olup olmadığı, karşılığında herhangi bir borçlandırıcı işlem yapılıp yapılmadığı oluşturmaktadır. Mahkemece davacının işten ayrıldıktan 2 gün sonra davalıya 10.000,00 TL borçlanmayı gerektiren ne alındığının belli olmadığı, senet içeriğinde de senet bedelinin mal veya nakit alınıp alınmadığı konusuna açıklık getirilmediği, senette o bölümün boş bırakıldığının görüldüğü, çalışarak geçimini sağlayan bir kimsenin 1 ay gibi kısa bir süre geri ödemeli olarak borçlanmasını gerektiren nedenin varlığının davalı işveren tarafından kanıtlanması gerektiği, taraflar arasında hizmet akdi bulunduğuna göre ve tanıkların işyeri uygulamasına ve davacı ile ilgili beyanları birlikte değerlendirildiğinde takibe konu senedin işyerinde Plasiyer olarak ve hizmet akdi ile çalışan davacının bayilere dağıtım ve satışı yapılmak üzere verilen mallar karşılığı teminat olarak alındığının anlaşıldığı gerekçesi ile dava kabul edilmiştir. Takip konusu 10.000,00 TL bedelli senedin 22.06.2012 tarihinde düzenlendiği, ödeme tarihinin 30.07.2012 tarihi olduğu, davacı işçi ... un borçlu ve diğer davacı ... un ise kefil olduğu anlaşılmıştır. Yargılama esnasında dinlenen davacı tanıkları tüm çalışanlardan işe girerken düzenleme ve ödeme tarihi boş olan 10.000,00 TL bedelli senet alındığını ve yakınlarının kefil olduğunu beyan etmişlerdir. Dosya içerisinde yer alan 22.06.2012 tarihli davacı ... tarafından el yazısı ile yazılmış ve imzalanmış yazı içeriğine göre ise davacı, davalı şirkete olan 12.900,00 TL borcunu 30 Temmuz 2012 tarihine kadar ödeyeceğini taahhüt etmiştir. Buna göre; davacı ... el yazısı ile yazdığı bu beyan ile borçlu olduğunu beyan etmiş olup bu yazı içeriğinin, Mahkemece tartışılmadığı ve değerlendirilmediği görülmüştür. Mahkemece söz konusu yazı içeriği davacıdan sorularak gelecek cevaba göre gerekirse bilirkişi marifetiyle yazı ve imza incelemesi yaptırılarak bu konuda yeniden bir değerlendirme yapılması gerektiğinden, yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 24.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28483, Karar No: 2014/11070, Tarih: 16.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28483 E.  ,  2014/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2013

NUMARASI : 2011/67-2013/6

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor geçersizdir. Şöyleki;

1)Dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, muafiyetine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11233, Karar No: 2021/11425, Tarih: 15.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11233 E.  ,  2021/11425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıların yaptığı “...” adlı projeden satın aldığı ... numaralı bağımsız bölümün 28/11/2008 tarihinde teslim edildiğini, daha önce açılan davalarda davalılar tarafından projenin 2014 yılına kadar tamamlanacağı bildirilmesine rağmen proje kapsamında vaat edilen taahhütlerden metro hizmetinin başlamadığını, alışveriş ve eğlence merkezinin yapılmadığını, ticari alan olarak belirtilen alana 30' ar katlı 2 bloktan oluşan başka proje konutlarının yapıldığını, çevrenin beton yığınına döndürüldüğünü, eksik ve ayıplı işler bulunduğunu, değer kaybına sebep olan eksiklikler nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 2.000 TL'nin satış tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 12/08/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile 14.287 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davanın reddine yönelik olarak verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13.Hukuk Dairesinin 17/02/2016 tarihli ve 2015/6300 E. 2016/4712 K. sayılı kararıyla; ’’... mahkemece, dosyada mevcut, eksiklik ve yapılan hesaplama açısından hükme esas alınmaya layık olan bilirkişi heyet raporu ve davacının talebi dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği...’’ gerekçesiyle bozulmuş, davalıların karar düzeltme talebinde bulunmaları üzerine, Dairenin 02/11/2017 tarih ve 2016/23861 E. 2017/10639 K. sayılı kararıyla; ‘’ davacının "gizli ayıplı" olarak belirttiği imalatlar ile ilgili olarak mahkemece, konusunda uzman bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli rapor alınması gerektiği; (...) davacının eksik ifa olarak bildirdiği işlerle ilgili olarak yapılan incelemede ise; bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği...’’ gerekçeleriyle, karar bu değişik gerekçe ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda ise; 18/09/2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 28/11/2008 tarihinde teslim edildiği ve 15/11/2013 tarihinde eldeki davanın açıldığı, bozma kararında açıklandığı üzere davacının talep etmiş olduğu, projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işlerin açık ayıp niteliğinde olduğu, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davacının davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Kural olarak bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorunludur. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep (kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bir bozma nedenidir. Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre, Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme, bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak, ya da gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır.

Somut olayda; davacının dava konusu ettiği "gizli ayıplı" imalatlara yönelik talebi açısından, uyulan bozma kararında belirtildiği üzere, konusunda uzman bilirkişi heyetinden

“gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların tek tek incelenmesi suretiyle, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak denetime elverişli rapor alınması ve bu yöne ilişkin istem hakkında ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bozma kararı gereği tam olarak yerine getirilmeden, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7986, Karar No: 2012/30035, Tarih: 18.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7986 E.  ,  2012/30035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23993, Karar No: 2017/35884, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23993 E.  ,  2017/35884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11678, Karar No: 2013/13649, Tarih: 01.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11678 E.  ,  2013/13649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.06.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının maliki olduğu 104 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan davalılara ait 103 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki ağaçların gölge ve kökleriyle zarar verdiği iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteminin kabulü ile davacının taşınmazına zarar verdiği tespit edilen 26 adet ağacın kal'ine, kal'ine karar verilen ağaçlardan, 2, 3, 4, 5, 8, 16 ve 18 no'lu ağaçların taç dallarının kesilmesine, yine, 2, 3, 4, 5, 8, 16, 18, 35 ve 37 no'lu ağaçların köklerinin kesilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkeme kararlarında taraflara yüklenen hak ve borçlar tereddüt uyandırmayacak biçimde açık olarak yer almalı, hükmün infazında duraksama yaratmamalıdır. 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesinin 2. fıkrası gereğince “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

Somut olayda, dava konusu ağaçların hem dal ve köklerinin kal'ine, hem de tamamen kal'ine karar verilmesi infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. Bu nedenle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.