muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/27896, Karar No: 2020/11865, Tarih: 04.11.2020

Kabule göre de;

3-Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan cezalandırılmaları talebi ile 23/06/2015 tarihli iddianamenin düzenlendiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nun 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmadığı, iddianame içeriğinde bu suçun anlatılmadığı, ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 06/05/2014 tarih ve 2012/6-1486 Esas, 2014/238 sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye göre, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 165. maddesindeki suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan birleştirme talepli kamu davası açılması sağlanıp bu dosya ile hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocukların müdafileri ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6138, Karar No: 2018/243, Tarih: 15.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6138 E.  ,  2018/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/04/2015 tarih ve2014/2491-2015/1382 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2007/04464 tescil sayılı ambalaj kutusu ve ambalaj kutusu iç separatör kapağı tasarımına dair endüstriyel tasarım tescil belgesinin sahibi olduğunu, ancak davalı adına tescilli çoklu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini taşımadığını, zira tasarım konusu gıda ambalajlanmasında kullanılan metal kutuların Türkiye'de 30 yıldan beri tasarlanmakta ve üretilmekte olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2007/04464 sayılı endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili adına tescil edilmiş tasarımın kullanım alanı, tasarım şekli, üç ürünün kombinasyonu şeklinde düşünülmesi ve diğer yönleriyle 554 sayılı KHK'nın ilgili maddelerinde belirtilen yenilik ve ayırtedici özellik kriterlerini fazlasıyla barındırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; dava konusu davalı adına tescilli tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerinin bulunmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 2007/04464 sayılı endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22884, Karar No: 2014/3522, Tarih: 26.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22884 E.  ,  2014/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/32386

MAHKEMESİ : İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2009

NUMARASI : 2008/1512 (E) ve 2009/1116 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Dosyada mevcut tebliğ mazbatasından, 12.01.2007 günü sanığın işyeri adresinde bizzat kendisine, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığının VDENY-2006-VI-290/1 numaralı yazısının tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, sanığın da savunmasında defter ve belgelerinin tebligatla kendisinden istendiğini ve bunun üzerine belgelerini vergi denetmenine teslim ettiğini ancak eksik belgelerin bulunduğunun söylenmesi üzerine yaptığı araştırmada eksik olduğu belirtilen belgeleri bulamadığını beyan ettiği, kayıp iddiasına nazaran 213 sayılı Kanunun 139/2. madde ve fıkrasındaki incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceğinden sanığa tebligat yapılma zorunluluğu bulunmadığı, aynı Kanun'un 13. maddesinde gösterilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlere dayanmadan defter ve belgelerini ibraz etmediği anlaşılan sanığa yüklenen suçun tüm unsurları itibariyle oluşup sübuta erdiği ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2688, Karar No: 2017/4975, Tarih: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2688 E.  ,  2017/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin mahkeme tarafından yaptırılan zabıta araştırmasında adresten taşındığı bildirilmişse de; başka bir adreste de faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3370, Karar No: 2012/17509, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3370 E.  ,  2012/17509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 20.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/10/2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 12.07.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü kaybettiğinden bahisle manevi zararının giderilmesini istemiştir.

Mahkemece ... Hastanesine ait 16.09.2006 tarihli kurul raporu ve eki belgelere dayanarak manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de eksik araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Dava, nitelikçe iş kazasından kaynaklanan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer yermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez. Oysa mahkemece, açıklanan doğrultuda inceleme ve araştırma yapılmadığı ortadadır.

Yapılacak iş, davanın niteliği göz önünde tutularak davacıya olayın iş kazası olup olmadığının, iş kazası sonucu sayılması halinde, meslekte kazanma güç kayıp oranının saptanması ... Kurumuna başvuruda bulunması giderek kurum ve işveren aleyhine dava açması için önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, prosedüre uygun biçimde olayın iş kazası sonucu meydana geldiği ve meslekte kazanma güç kayıp oranı belirlenmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 900.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7179, Karar No: 2008/9476, Tarih: 18.09.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7179 E.  ,  2008/9476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : LÜLEBURGAZ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,miras bırakanı H.'in adına kayıtlı 2025 parsel sayılı taşınmazını dava dışı N. satış suretiyle devrettiğini, N.in ölümü ile de mirasçılarının anılan taşınmazı murisin oğlu davalı İ.'e satış suretiyle intikalini sağladıklarını,işlemlerin muvazaalı ve mirasçıdan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek, davalı adına olan kaydın iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,işlemlerin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacının mirasbırakanı H.in maliki olduğu 2025 parsel sayılı taşınmazını dava dışı N.e satış suretiyle devrettiğini, N.ölümü ile de mirasçılarının anılan taşınmazı murisin oğlu davalı İsmail'e intikalini sağladıklarını, işlemlerin muvazaalı ve mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı görülmektedir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakan H.in'in adına kayıtlı 2025 parseldeki bahçeli kerpiç evini 25.11.1985 tarihinde dava dışı N.e satış suretiyle devrettiği, N.in 8.5.1993 tarihinde ölümü ile mirasçılarının çekişme konusu taşınmazı muris H. oğlu İ.'e 7.3.1994' de sattıkları tartışmasızdır. Davalı İ.ile mirasbırakanı İ.n anılan taşınmazda birlikte ikamet ettikleri, akit değerleri ile gerçek değerler arasında aşırı fark olduğu miras bırakanın mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı bilirkişi raporları ve dosya kapsamı ile sabittir.

Öyle ise, yapılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabul edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,18.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18656, Karar No: 2015/2236, Tarih: 17.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/18656 E.  ,  2015/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2012/741-2014/202

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; 3728 parsel sayılı taşınmazının 3.400 m2 yüzölçümlü kesimini davalının haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın kullandığını ileri sürerek 2007 ila 2011 dönem aralığı için toplam 9.690 TL ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı; çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde ev ve zeytin ağaçlarının mirasbırakanı..........'a ait olduğu yönünde şerh bulunduğunu, anılan şerhe istinaden taşınmazdaki zeytin ağaçlarının bakımını yapıp meyvelerini topladığını, haksız işgalci olmadığını, ecrimisil istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının beyanlar hanesinde yazılı şerhin kapsamı dışında kalan yerlerede zeytin ağacı dikip taşınmazdan faydalandığı, ağaçlar davalı tarafından dikildiğinden kira geliri üzerinden ecrimisil istenebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..............'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9058, Karar No: 2019/4828, Tarih: 16.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9058 E.  ,  2019/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı ... şirketinin trafik sigortacısı, davalı şahışların maliki ve sürücüsü olduğu aracın, davacının maliki, eşinin sürücüsü olduğu araca çarpması neticesinde davacının aracında hasar oluştuğunu, kazadan sonra tutulan tutanakta kavşağa yeşil ışık sonunda giren ve ada etrafında dönerek geldiği istikamete dönüş yapacak araçlar için trafik sinyalizasyon ışıkları ile yeterli koruma süresi olmadığı belirtildiğinden davalı ... Belediyesi'nin KTK. 10. maddesi gereğince kusurlu olduğunu, davalı sürücünün ise kavşağa yaklaşırken hızını azaltmadığı için kusurlu olduğunu, davalı idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğunu, davacının araç hasarının tespiti için ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/16 D.İş sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığını, 13.500,00 TL hasar zararı ve 500,00 TL araç mahrumiyet zararı belirlendiğini, ayrıca 772,00 TL tespit gideri yapıldığından bahisle toplam 14.772,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili, davacının kusura yönelik iddiaları kabul etmediklerini, müvekkkiline böyle bir kusur isnat edilebilmesi için ayrıntılı bir teknik değerlendirme yapılması gerektiğini, kavşaklarda koruma süresi

olduğunu ve koruma süresinin geçiş hakkı sona eren bir yönden kavşağa girerek kavşağı boşaltan son taşın ile bundan sonraki fazda kavşağa girecek olan ilk taşıtın kesişme noktasında çarpışmamaları için fazlar arasında bırakılan kayıp bir zaman olduğunu, bu nedenle öncelikle davacı sürücünün kavşağı boşaltma hızının araştırılması gerektiğini, koruma sürelerinin makul seviyede olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...vekili kazaya karışan davalı sürücünün sevk ve idaresindeki aracın müvekkili nezdinde trafik sigortasının olduğunu, sorumluluğun kusur oranında ve poliçe ilimiti ile sınırlı olduğunu, kazada sigortalı araç sürücüsünün kusurunun olmadığını, belitilen hasar miktarını kabul etmediklerini, tespit masraflarının sigorta poliçesi dışında olduğunu ayrıca müvekkili şirketin sadece dava tarihinden itibaren yasal faizden sorumlu olabileceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...vekili kazaya karışan davalı sürücünün sevk ve idaresindeki aracın müvekkili nezdinde trafik sigortasının olduğunu, sorumluluğun kusur oranında ve poliçe ilimiti ile sınırlı olduğunu, kazada sigortalı araç sürücüsünün kusurunun olmadığını, belitilen hasar miktarını kabul etmediklerini, tespit masraflarının sigorta poliçesi dışında olduğunu ayrıca müvekkili şirketin sadece dava tarihinden itibaren yasal faizden sorumlu olabileceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; kazada davalılardan ... Büyükşehir Belediyesinin kazada ağır kusurlu olduğunu, kazanın asıl sebebinin davalı idarenin ışıklandırmalarda yapmış oduğu sinyalizasyon hatasında kaynaklandığını, idare ışıklandırma sistemini hatasız bir şeklide kurmuş olsaydı kazanın %100 önlenebileceğini, davacının yaptırmış olduğu tespitin delil niteliği olmadığını, talebinin fahiş olduğunu, davacının araç mahrumiyet zararının ispat edilmesi gerektiğini, müvekkilinin sorumlu olduğu düşünülse bile zararın kapsamından ve miktarından sigorta şirketinin sorumlu olduğunu, müvekkilinin kullandığı aracın ... Sigorta A.Ş. tarafından sigortalandığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 13.500,00 TL araç hasar bedelinin davalı ..., ... ve ... Büyükşehir Belediyesinden 13/02/2014 tarihi olan olay tarihinden itibaren, diğer davalı ... şirketinden temerrüt tarihi olarak kabul edilen dava tarihi olan 17/11/2014 tarihinden başlayacak yasal faiziyle birlikte sigorta şirketinden poliçe limiti dahilinde davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, 450,00 TL araç mahrumiyet bedelinin davalılar ..., ... ve ... Büyükşehir Belediyesinden 13/02/2014 tarihi olan olay tarihinden itibaren başlayacak yasal faiziyle

birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan hasar bedeli ve araç mahrumiyet zararı istemine ilişkindir.

birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan hasar bedeli ve araç mahrumiyet zararı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; kavşağa yeşil ışık solunda giren ve kavşak etrafında U dönerek geldiği istikamete dönüş yapacak araçlar için dönüşünü tamamlayamadan yolun sağından gelen araçlar için yeşil ışık yanması nedeniyle trafik sinyalizasyon ışıklarında yeterli koruma süresi olmadığından bahisle davalı ... Belediyesi'nin kusurlu olduğunu belirterek davalı idare alehine de dava açmış ve davada hizmet kusuruna dayanmıştır. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediyeler, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir. Bu durumda davanın HMK'nın 114/1-b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK'nın 115/2.maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine 16/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.