muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/37792, Karar No: 2023/234, Tarih: 24.01.2023

Sanık ... hakkında; "Bana göstermiş olduğunuz resimdeki şahıs ifademde 7 nolu adres olarak belirttiğim evde kendisi ile birlikte 3-4 defa kaldığım bayan şahıstır. Bu evde kalan diğer kişileri akrabası olarak tanıtan bu şahıs, ev sahibinin akrabası olduğunu ve ev sahibinin ... İlçesi Yeni Belediye Başkanı olduğunu söyledi. Kendisini ... Gazetesinin sahibi olarak tanıtan bu şahsın ismini ... diye biliyorum. Ben daha sonra bu kişiyi yerime Vanda kadro olarak faaliyet vürüten E. (K) ile tanıştırdım. Burada açık kimliğini sizlerden ... olarak öğrendim.'' şeklinde beyanlarda bulunmuş ancak, tanık kovuşturma aşamasında ölmüş olduğundan dinlenememiştir. Sanıklardan ...' nın evinde yapılan aramada hakkında toplatma kararı bulunan 20 adet kitap ele geçirilmiştir. Yargılama sırasında sanıklar hakkında başkaca suç unsuruna ulaşılamamıştır. Sanıklar hakkında soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümleri çerçevesinde şüpheli sıfatı ile beyanda bulunan S.Y. isimli şahıs mahkeme huzurunda dinlenememiş ve beyanlarının doğruluğu tespit edilememiştir. Sanıkların kapatılan derneklere üye olmaları veya evlerinde yasaklı kitaplar bulundurmaları ise başlı başına bir suç oluşturmamaktadır. Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde, Yargıtay' ın yerleşik içtihatları ve uygulamada, soyut bilgiler içeren tanık beyanlarına dayanarak mahkumiyet hükmü tesis edilemeyeceğinden, sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanıkların 5271 sayılı Kanun'nun 223/2-(e) maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2017/1809 Esas ve 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere: Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ; canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Teslim olduktan sonra örgüt içerisindeki faaliyetlerine yönelik etkin pişmanlık içerir beyanda bulunan ... (K) adlı S.Y.'nin sanıklar hakkında fotoğraftan teşhis yapmak suretiyle; sanık ...'ın iltisaklı dernekte yönetici olduğu ve örgüt evlerinde tanıştırıldığını, sanık ... hakkında, ... kod adını kullandığını, gençlik eğitimi aldığını, sanık ... hakkında, ... kod adlı milis ile irtibatlı gazete dağıtıcısı olduğunu, sanık ... hakkında ise örgüt evinde 4-5 defa birlikte kaldığı, ... ismiyle tanıdığı kişi olduğunu beyan etmiş ise de tanığın kovuşturma aşamasında ölmesi nedeniyle yeniden beyanına başvurulamadığı, sanıklar hakkında yapılan araştırmalarda iltisaklı dernek üyeliği ve aramalarda tespit edilen yasaklı kitaplar dışında mahkumiyete yeterli bir delil bulunmadığı gözetilmekle; dosya kapsamındaki eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduklarını gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi ve örgüte yardım kastıyla hareket ettiklerine yönelik bir delil elde edilmemesi karşısında, sanık ...'nin örgüt üyesi olarak kabul edilmesine, diğer sanıkların ise örgüte yardım suçunu işlediklerini kabule yasal olanak bulunmadığı gözetilerek atılı suçlardan mahkumiyetlerini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanıkların beraatlerine yönelik kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; yapılan yargılama sonunda suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanıtlanamadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2019/498 Esas ve 2021/751 Karar sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15790, Karar No: 2016/13663, Tarih: 13.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/15790 E.  ,  2016/13663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı ve davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun'un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 6.310,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur .Bu nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Borçlu İNG Bank ‘ın temyiz itirazlarının incelenemesinde; hüküm fıkrasında iptal edilen faizin 2989,12 TL yerine 4863,37 TL yazılması maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin tabi bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

3-İhbar olunan ...’nin temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın temyiz eden davalıya iadesine ve 29,20 TL peşin harcın da onama harcına mahsubuna 13.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4373, Karar No: 2024/2662, Tarih: 18.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4373 E.  ,  2024/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/239 E., 2023/472 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gördes Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2018/133 E., 2020/148 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılmasına, kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, tarafların sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2016 Kurban Bayramı arefesinde kadının erkeğin ailesine gitmek istememesi sebebi ile kavga ettiklerini, tartışma sırasında erkeğin kadının elindeki bıçağı almak isterken yaralandığı, kadının darp edildiği iddiası ile şikayetçi olduğunu, bayramın ikinci günü kadının evdeki eşyaları boşalttığını, kadının tedbir nafakası davası açtığını, çocukları kışkırttığını, görüştürmediğini, aracı olmak isteyenlere '' onu sürüm sürüm süründüreceğim, yüz bin lira tazminat isterim" dediğini belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı karşı davalı erkek vekili süresinde verdiği karşı davaya cevap dilekçesinde 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı karşı davacı kadından alınarak davacı karşı davalı erkeğe verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadına sürekli şiddet uyguladığını, ailesi ile görüşmesine engel olduğunu, ailesi ile ilgilenmediğini, ihtiyaçlarını karşılamadığını, hakaret ettiğini belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, aylık 500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasının, çocuklar için ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir-iştirak nafakasının, 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın davacı karşı davalı erkekten alınarak davalı karşı davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı karşı davalı erkeğin şiddet uygulaması ve ayrı ev tutmamasının aile birliğinin devamına imkan vermeyecek bir kusur olarak değerlendirildiği ancak ispat yükü kendisinde olan tarafın şiddete ilişkin somut delil sunamadığı, evi terk eden davalı karşı davacı kadının aile birliğinin devamına imkan vermeyecek kusurunun daha ağır olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, 6.000,00 TL maddî, 3.000,00 TL manevî tazminatın davalı karşı davacı kadından alınarak davacı karşı davalı erkeğe verilmesine, ortak çocuk Neslihan`ın velâyetinin davalı karşı davacı anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, karar tarihinden geçerli olmak üzere aylık 400,00 TL iştirak nafakasının davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacı anneye verilmesine, karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, 3.000,00 TL maddî, 2.000,00 TL manevî tazminatın davacı karşı davalı erkekten alınarak davalı karşı davacı kadına verilmesine, velâyetin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, aylık 400,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı karşı davacı kadın vekili; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, lehe hükmedilen tazminat miktarları, kadın lehine nafakaya hükmedilmemesi ve iştirak nafakasının miktarı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacı karşı davalı erkek vekili; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, tedbir nafakası yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı karşı davacı kadının ayrı ev tutmama vakıasına dayanmadığı, toplanan delillerden de tarafların erkeğin anne ve kardeşinin oturduğu binada altlı üstlü oturdukları, ayrı ev tutmama vakıasının erkeğe kusur olarak yüklenmesinin doğru olmadığı, her ne kadar mahkemece davalı karşı davacı kadına evi terk ettiğinden bahisle kusur verilmiş ise de; tedbir nafakası dosyası ve ceza yargılamasına göre kadının uğradığı fiziksel şiddet eylemi nedeniyle evi terk etmekte haklı olduğu, bu vakıa nedeniyle kadına kusur verilemeyeceği halde mahkemece eksik delil ile kadına terk eylemi nedeniyle kusur verilmesinin doğru olmadığı, davacı karşı davalı erkeğin, davalı karşı davacı kadına fiziksel şiddet uygulayarak davalı karşı davacı kadının ortak konuttan ayrılmasına sebebiyet verdiği, davalı karşı davacı kadının ise kusurlu bir davranışının ispat edilemediği, gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğu, durum böyleyken mahkemece davacı karşı davalı erkeğin davasının reddine karar verilmesi gerekirken hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak kabulünün usul ve yasaya aykırı bulunduğu, tazminat isteyen davacı karşı davalı erkek tam kusurlu olduğundan mahkemece tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulünün doğru görülmediği, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında davalı karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat az olduğu, her ne kadar davalı karşı davacı kadın çalışmakta ise de; boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmadığı, asgari ücret düzeyinde aldığı gelirin onu yoksulluktan kurtarmadığı, davacı karşı davalı erkeğin maaşı dışında aşçılık ve hayvancılık yaparak ek gelir elde edip, kendisine ait evde oturmasına karşılık davalı karşı davacı kadının kira ödemesi ve asgari ücret düzeyinde gelir elde etmesi karşısında taraf gelirlerinin birbirine denk olmadığı, davalı karşı davacı kadın lehine yoksulluk nafakası koşullarının gerçekleştiği, ortak çocuğun istinaf incelemesi sırasında 29.06

.06.2021 tarihinde ergin olduğu, dolayısıyla velâyet konusu olmaktan çıktığı, bu durumda velâyet, kişisel ilişki ve iştirak nafakasının konusu kalmadığından hükmün bu yönlere ilişkin kısımlarının düzeltilmesi gerektiği ancak davalı karşı davacı kadının ortak çocuk lehine aylık 500,00 TL tedbir nafakası talep ettiği, mahkemece bu konuda olumlu-olumsuz karar verilmemesinin doğru görülmediği gerekçeleri ile davacı karşı davalı erkeğin kusura esas alınan vakıa ile ortak çocuk Neslihan'ın velâyet, kişisel ilişki ve iştirak nafakasına yönelik, davalı karşı davacı kadının da erkeğin açtığı asıl davanın kabulü, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, kusur belirlemesi, kendi lehine hükmedilen tazminat miktarları, hüküm kurulmayan tedbir ve yoksulluk nafakaları yönünden istinaf itirazlarının kısmen kabulü ile gerekçenin ve hükmün yukarıda açıklandığı şekilde düzeltilerek bu hususlarda yeniden hüküm kurulmasına, davacı karşı davalı erkeğin boşanma davasının ve maddî-manevî tazminat talebinin reddine, 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın davacı karşı davalı erkekten alınarak davalı karşı davacı kadına verilmesine, davacı karşı davalı kadın için Gördes Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin 2016/223 Esas 2017/96 Karar sayılı tedbir nafakası ilamı ile belirlenen tedbir nafakası ile tahsilde tekerrür etmemek kaydıyla, dava tarihi olan 26.09.2018 tarihinden geçerli olmak üzere boşanma hükmünün kesinleşeceği tarihe kadar aylık 400,00 TL tedbir, hükmün kesinleşmesinden sonra aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasının, davalı karşı davacı erkekten alınarak davacı karşı davalı kadına verilmesine, ortak çocuk ... boşanma hükmü kesinleşmeden istinaf incelemesi aşamasında ergin olduğundan, ortak çocuk yönünden velâyet, kişisel ilişki ve iştirak nafakası taleplerinin konusu kalmadığından bu konularda karar verilmesine yer olmadığına, velâyeti anneye verilen ortak çocuk Neslihan için Gördes Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin 2016/223 Esas 2017/96 Karar sayılı tedbir nafakası ilamı ile belirlenen tedbir nafakası ile tahsilde tekerrür etmemek kaydıyla, dava tarihi olan 26.09.2018 tarihinden geçerli olmak, ergin olduğu 29.06.2021 tarihinde sona ermek üzere, aylık 350,00 TL tedbir nafakasının, davalı karşı davacı erkekten alınarak davacı karşı davalı kadına verilmesine, tarafların sair istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı karşı davalı erkek vekili; hiç bir delillerinin değerlendirilmediğini, davalı karşı davacı kadının kusurlarının ortaya konulmasına rağmen hiç dikkate alınmadığını, davalı karşı davacı kadının evliliğin sona ermesinde kusurlu olduğunu belirterek istinaf ilamının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun`un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15798, Karar No: 2012/20569, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/15798 E.  ,  2012/20569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 15.10.2007 tarihinden 16.09.2011 tarihine kadar makine operatörü olarak çalıştığını, müvekkilinin 17.09.2011 tarihinde işe geldiğinde işe başladığını bir süre sonra işyerini terk etmesi gerektiğinin söylendiğini, iş sözleşmesinin hangi sebeple sona erdirildiğinin açıklanmadığını, 16.09.2011 tarihinden sonra mazeret ileri sürmeden işe gelmediği gerekçesiyle tutanak tutulup noter vasıtasıyla fesihname gönderildiğini, müvekkilinin 16.09.2011 tarihinde rahatsızlığı ve yol yorgunu olması nedeniyle vardiya amirinden izin alarak işe gitmediğini, davalı işyerinin müvekkiline herhangi bir savunma ... vermeden ve denetime elverişli açık, net bir gerekçe göstermeden iş sözleşmesini sona erdirdiğini, davacının işyerinde uyumlu çalışma gösterdiğini devamsızlık yapma gibi bir davranışının vuku bulmadığını, davalı işverenin fazla çalışma yapan işçilerin talepte bulunması üzerine iş sözleşmelerini sonlandırdığını, bu sebeplerle müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı tanıkları ... ve ... ise davacının devamsızlık yaptığı için işten çıkartıldığını belirttikleri, davalı tarafın iddiasını davalı tanıkları doğruladığı, davacı tanığının ise olayla ilgili bilgi sahibi olmadığını, davacının geçerli bir mazeret ile işe gitmediği yönünde bir delil gösterilmediği, bu durumda davacının devamsızlık yaptığı için işten çıkartıldığı anlaşıldığı bu durumda iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II- ( g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Dosya içeriğine göre, davacının 01.01.2008-01.10.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde makine operatörü olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 16.09.2011-20.09.2011 tarihlerinde işe mazeret sunmadan devam etmediği gerekçesiyle haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.