muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/849, Karar No: 2023/1982, Tarih: 06.03.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin boşanmadan sonra kızı ...'ın yanında "..." adresinde kaldığını, bu adresteki aboneliklerin davacının damadı üzerinde olduğunu, Esenyurt İlçe Emniyet Müdürlüğünün 16.02.2021 tarihli araştırma tutanağında davacı ile ilgili bilgi edilenilemediği bildirilmişse de, emniyet araştırmasının eksik araştırma ile yapıldığını, günümüzde aynı apartmanda yaşayan şahısların dahi birbirini tanımadıklarını, damadının adına abonelik kaydı olduğu ve dinlenilen tanıklar tarafından da davacının kızının yanında ikamet ettiğinin doğrulanmış olduğunu, eski eşinin Sarıyer'deki adresinde yapılan araştırmada ise kardeşi ... ile birlikte yaşadığının tespit edildiğini, bir kez eski eşin adresine yakın ... Eczanesinden ilaç alınmasının aleyhine delil olamayacağını, zira bu adrese yakın olarak davacının kardeşi ...'ın oturduğunu, davacı ve boşandığı eşinin aynı köyden olmaları nedeniyle ... ilinde değişik tarihlerde hastane kayıtlarının bulunmasının da doğal olduğunu, denetim raporunda beyanı alınan tanıkların imzalarının olmadığını, bu kişilerin yeminsiz olarak dinlendiklerini, davacı ile eski eşinin çok yakın akraba olması nedeniyle köyde yakın yerlerde oturmalarının hayatın olağan akışına uygun olduğunu, kamu tanığı ...'ın tespit edilen beyanlarının dikkate alınmadığını, davacının eşinden ayrı olarak kızı ... 'ın yanında ikamet ettiğini, mahkemece davayı aydınlatma yükümlülüğü gereği gibi yerine getirilmediğini, mahkemenin eksik araştırma ile karar verdiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve eski eşinin mernis adreslerinin farklı olduğu, emniyet araştırma tutanaklarında davacının kayıtlı olduğu Esenyurttaki adreslerinde tanıyan ve bilenin olmadığı, eski eşinin ise Sarıyer'deki adresinde kardeşi doğan ...'ın yanında kalırken 5-6 ay önce nereye gittiğinin belli olmadığının bildirildiği, bu adreslerde her ikisinin de üzerine abonelik kaydı olmadığı, denetmenin ... köyünde çevresel soruşturma yaptığı, davacı ile eski eşinin 5-6 sene öncesine kadar köyde beraber kaldıkları, ...'a göçtükten sonra yazın köye geldiklerinde birlikte yaşamaya devam ettiklerine dair imzalı tanık beyanları, davacının eski eşinin halen nerede oturduğunun açıklanamaması karşısında denetmen raporunun aksi ispat edilemediği anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığını belirterek yetim aylığının kesilmesine ilişkin olarak tesis edilen işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56 ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96 ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56 ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20, 5510 sayılı Kanun'un 59, 100, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun'un 28, 45, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3, 45 – 53, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6, 24 – 33, 189, 190, 191, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6, 19, 20 nci maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1-İncelenen dava dosyasında; davacının 08.09.2003 tarihinde boşandığı, 20.09.1984 tarihinde vefat eden babasından dolayı 19.01.2004 tarihli tahsis talebine istinaden ölüm aylığının davacıya 01.10.2003 tarihinden itibaren bağlandığı, davacının eski eşi ile birlikte yaşadığı hususunda davalı Kuruma yapılan isimsiz ihbar üzerine Kurum denetmenleri tarafından inceleme başlatıldığı, Kurumun 13.09.2019 tarihli raporunda davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiğinin belirtilmesi üzerine aylığının kesildiği ve ödenen aylıkların da borç tahakkuk ettirilerek davacıdan istendiği, mahkemece nüfus müdürlüğü kayıtlarının, bir kısım elektrik ve su aboneliği kayıtlarının, medula kayıtlarının getirtildiği, dinlenen tanık anlatımları ile de davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

2- Mahkemece yapılması gereken iş, Kurum denetmeni tarafından denetmen raporu ekinde tutulan tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olacağı dikkate alınarak, denetmen tarafından davacı ile eski eşinin memleketi olan ... Köyünde ifadesine başvurulan köy sakinlerinden ...,...'ın ifadesi alınmalı, denetmen raporu ve ekleri değerlendirilmeli, denetmen raporuna esas alınan tutanak mümzilerinin alınan beyanları ile mahkemede dinlenen bu tanıkların beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli, ihtilaf konusu dönem içerisinde davacının nüfusta kayıtlı Esenyurt/... adresleri ile boşandığı eşinin ... adreslerinde birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği ve her bir adreste kimlerin yaşadığı kolluk vasıtasıyla araştırılarak ve muhtar, komşu, kapıcı, yönetici gibi kişiler dinlenerek tespit edilmeli, uyuşmazlık konusu dönemdeki seçmen kayıtları getirtilmeli, birlikte yaşama olgusu yukarıda açıklanan düzenlemeler ışığında araştırılarak elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3.Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.

... (M)

-KARŞI OY-

1.Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2003 yılında eşinden boşanmıştır. Davacı-karşı davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babasından dolayı bağlanan yetim aylığı 2019 yılında yapılan denetim sonrası fiili birliktelik nedeni ile 2008-2019 yılları için 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

06.03.2023 tarihinde karar verildi.

... (M)

-KARŞI OY-

1.Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2003 yılında eşinden boşanmıştır. Davacı-karşı davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babasından dolayı bağlanan yetim aylığı 2019 yılında yapılan denetim sonrası fiili birliktelik nedeni ile 2008-2019 yılları için 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

2.Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değişik geçici 1 inci maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı Kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

3.Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

4.Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının kesin olarak bozulması gerekirken, fiili birlikteliğin araştırılması yönünde bozulması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/12329, Karar No: 2016/2049, Tarih: 11.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/12329 E.  ,  2016/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/361-2015/54

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9840, Karar No: 2023/1404, Tarih: 09.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/9840 E.  ,  2023/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/37 E., 2016/313 K.

KATILANLAR : Hazine, ...

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ... müdafii, katılan kurum vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli ve 2014/37 Esas, 2016/313 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanıklar ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanıklar ... ve Ümit Topçu hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrasının birinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, sanıklar ... ve ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanıklar ... ve Ümit Topçu hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Sanıklar ..., ..., ..., ... Ve Ümit Topçu Hakkında

2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteği, sanıkların sahte fatura düzenlediğine, eksik araştırma ve inceleme ile verilen beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafinin Sanık Hakkında

2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile hükümler kurulduğuna, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, suç kastının bulunmadığına, vesaire;

C. Sanık ... Topçu Hakkında

Sanık ... Topçu'nun 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteği; suçlayıcı beyanlar dışında delil bulunmadığına, beyanların çelişkili olduğuna, vesaire; İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

C. Sanık ... Topçu Hakkında

Sanık ... Topçu'nun 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteği; suçlayıcı beyanlar dışında delil bulunmadığına, beyanların çelişkili olduğuna, vesaire; İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların belirli dönemlerde ortağı ve yetkilisi oldukları Punto Film Reklam Organizasyon Promosyon Matbacılık ve Tic. Ltd. Şti. vergi mükellefi olup Şehit Muhtar Mahallesi, Süslü Saksı Sokak, No:19/3, Beyoğlu adresinde faaliyet göstermekte iken 16.02.2012 tarihinde mükellefiyetin resen terkin edildiği, şirketin kurucu ortaklarının sanıklar ... ve ... olduğu, %98 hissedar olan sanık ...'un 10 yıl süre ile şirket müdürü olarak atandığı, sanık ...'un hisselerini 14.09.2011 tarihinde sanıklar ... ve Bahadır Koç'a devrederek ortaklıktan ayrıldığı, sanık ...'un ise hisselerini 23.09.2011 tarihinde Bahadır Koç'a devrettiği, 14.09.2011 tarihinden itibaren 5 yıl süreyle şirket müdürü olarak sanık ...'in atandığı, sanık ...'in de hisselerini 28.12.2011 tarihinde sanık ... Topçu'ya devrettiği, ayrıca sanık ...'in şirket müdürlüğünün sona erdiği, şirket müdürü olarak herhangi bir atama yapılmaması nedeniyle bu tarih itibariyle şirket ortağı olan sanıklar Ümit ve Bahadır'ın şirket işlemlerinden sorumlu olduğu, sanıkların yetkilisi ve ortağı olduğu mükellef şirketin 2011 ve 2012 yılı hesaplarının incelenmesinde, ..., Gülhan Öner ve Şemsettin Turgay Çelik isimli vergi mükelleflerinin içinde bulunduğu toplam 14 mükellefin faturalarının taklit edildiği, bu mükelleflerin bilgilerine göre sahte olarak bastırılan faturalar kullanılarak mal alımı yapılmış gibi gösterildiği, mükellef şirketin 2011 takvim yılında 4.376.822,00 TL, 2012 takvim yılı Ocak ve Şubat aylarında 271.878,00 TL KDV beyannamesi verdiği, 24.06.2011 ve 16.02.2012 tarihlerini kapsayan sekiz ay gibi kısa sürede 50.000 TL sermayeli olarak kurulan ve adresinde bulunmayan bir firmanın bu tutarda mal ve hizmet satmasının mümkün olmadığı, mal alışlarının sahte olduğu, taklit faturaların kullanıldığı, bu şekilde mükellef şirket tarafından 2011 ve 2012 yıllarında düzenlenen faturaların sahte olduğu belirtilerek vergi suçu raporu düzenlendiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... savunmasında, şirketin kendisinin üzerine kayıtlı olduğunu, ancak iki üç ay faaliyet gösterdiğini, daha sonra başa çıkamayıp hisselerini sanıklar ... ve Ümit Topçu'ya devrettiğini, matbaa ve promosyon işi ile uğraştığını, pazarlamacıların olduğunu, onların piyasaya ve matbaalara mal verdiğini, bunun karşılığında kendilerine fatura getirdiklerini, faturaların sahte olup olmadığına bakmadığını, suçlamayı kabul etmediğini, iddianamede yazılı faturaları kendilerinin bastırmadığını, şikayetçi ...'i tanımadığını ifade etmiştir.