muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/607, Karar No: 2023/1829, Tarih: 03.04.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre Bölge Adliye

Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2019/1161 Esas, 2019/842 sayılı kararında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE BERAATE İLİŞKİN HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4717, Karar No: 2012/12667, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4717 E.  ,  2012/12667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu en yakın kadastro parselini de gösterir şekilde geniş pafta örneği ile komşu köylerle kenarlaştırılmış pafta örneğinin,

2) Komşu köylerde arazi kadastrosu çalışmalarının yapılıp yapılmadığı sorularak alınacak cevabın,

3) Çekişmeli taşınmazın Korulu Köyünde yapılan arazi kadastrosu sırasında neden tapulama harici bırakıldığı sorularak alınacak cevabın,

4) Bölgede orman tahdit çalışmaları yapıldıysa orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

5) Eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritası getirtildikten sonra, mahkemece dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Eski tarihli hava fotoğrafı ve orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, 1969 yılında kesinleşen orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23382, Karar No: 2008/1301, Tarih: 28.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/23382 E.  ,  2008/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının takibine dayanak yaptığı ilamda davacı F.  D. vekili Av. ..... olup, takip talepnamesinde alacaklı sıfatı doğru gösterildiği halde, imza bölümünde Y. D. vekili olarak aynı vekilin takip talebini imzalaması zuhule müstenit olup takibin iptalini gerektirmeyeceği gibi, örnek 48 (eski) takip talepnamesine dayanılarak takibin yapılması da sonuca etkili görülmediğinden bu eksiklik nedeniylede takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

Ancak dayanak ilamda borçluların her birinin sorumlu olduğu borç miktarı  takip talepnamesin de ilama uygun biçimde gösterilmiş ise de, icra emrinde ilama ve  talepnameye uygun sorumluluk belirtilmediğinden mahkemece icra emrinin iptaline karar vermek gerekirken sonuca etkili olmayan az yukarıda açıklanan eksiklikler nedeniyle  takibin iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle kabulü ile mahkeme kararının İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 28.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8424, Karar No: 2013/12533, Tarih: 09.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8424 E.  ,  2013/12533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekili ile süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya fatura karşılığı davetiye satıp teslim ettiğini, ancak davalının teslim aldığı davetiyelerin bir kısmını iade ettiği , ancak kendisinde kalan davetiyelere ilişkin bakiye borcunu ödemediğini , bunun üzerine başlatılan icra takibine de davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafça satılan davetiyelerin büyük bir kısmının ayıplı olduğunu kalan malların da bedelinin ödendiğini, davacının talebinde haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davalı şirketin iadelerden sonra elinde kalan 2.900 kutu davetiyelere ilişkin 5.000.TL ödeme yaptığını, ödeme için verilen bonoların bir kısmının ödenmediği, bu durumda davalının kalan borcunun 8.769.TL olduğu, davalının bu nedenle itirazında haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmiş karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme hükmü davacı vekiline 30.01.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, HUMK’un 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 19.02.2013 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1879, Karar No: 2023/5132, Tarih: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1879 E.  ,  2023/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2023 E., 2022/1938 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun süreden reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/585 E., 2022/306 K.

Taraflar arasındaki davacı tarafından açılan çocuğun annesinin soyadını kullanmasına izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının boşanma tarihinden itibaren çocuğu ile hiç bir şekilde ilgilenmediğini, bir kez dahi görmediğini, babalık sorumluluklarını yerine getirmediğini, kızının biyolojik babasını tanımadığını, kızının şuan ki evlilikten olan eşi ...'yı babası olarak bildiğini, kızının yaşı büyüdüğünden dolayı soy adının kardeşi ile farklı olmasını sorguladığını, bu durumun psikolojik olarak kızını etkilediğini, ileriki yaşlarda daha büyük problemlere yol açacağından biyolojik babası... 'ın da rızası ile şuanki eşinin soyadı olan ...soy adının kızının soy adı ile değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iş bu davayı kabul ettiğini, kızının soyadının annesinin şuan ki evliliğinden olan soyadı ile değiştirilmesine izin verdiğini, kızının psikolojik açıdan daha fazla etkilenmemesi adına kabul ettiğini belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iş bu davayı kabul ettiğini, kızının soyadının annesinin şuan ki evliliğinden olan soyadı ile değiştirilmesine izin verdiğini, kızının psikolojik açıdan daha fazla etkilenmemesi adına kabul ettiğini belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların Çorlu 1. Aile Mahkemesinin 2014/636 Esas, 2014/764 Karar sayılı kararı ile boşandıkları, çocuk ...'in velâyetinin davacı anneye bırakıldığı, davalı baba ile kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği, kararın 25.12.2014 tarihinde kesinleştiği, davacının 06.10.2019 tarihinde T. ...ile evlendiği bu evlilikten bir çocuğunun daha olduğu, davacının kendi kızlık soyadı değil evlendiği eşinin soyadı olan "..." soyadını çocuk ...’e vermek istediği, her ne kadar velâyet hakkına sahip olan davacının küçük ...'in yetiştirilmesi ve bakımı yönünden yetkili olduğu düşünülmüş olsa dahi; soyadı değişikliğini isteme talebi, kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hak olup; küçük ...’in 2014 doğumlu olduğu, idrak çağında bulunmadığı, çocuğun bu yaşlarda bulunduğu ortamdan ve arkadaş çevresinden etkilenerek davacının yeni eşinin soyadı olan "..." soyadını kullanmak istemesinin davaya kabul için yeterli bir gerekçe olmadığı, ayrıca davacının yeni eşinden muhtemel bir boşanma durumunda kızlık soyadını kullanabilecekken küçük ...’in soyadı değişikliği sonucu "..." soyadını kullanmaya devam edeceği ya da küçük İdrak çağına geldiğinde "..." soyadını kullanmak istemeyebileceği, ikinci kez soy isim değişikliği yapmasının sosyal çevresi açısından ve hukuki bakımdan daha zor olacağı, bu durumun çocuğun psikolojisini derinden etkileyebileceği, çocuğun psikolojisine zarar vereceği, velâyet hakkına sahip olmanın küçük üzerinde sınırsız yetki kullanabileceği anlamına gelmeyeceği, her durumda küçüğün yüksek menfaatinin gözetilmesi gerektiği, tanıkların küçüğün babası olarak T. ...’yı öz babası olarak bildiğini beyan ettikleri, küçüğün öz babası olan davalı ... ile iletişiminin olmadığı, öz babasını tanımadığı, bu durumun da küçüğün psikolojisi için zarar verici bir durum olduğu, küçüğün soyadının davacının yeni eşinin soyadı ile değiştirilmesi durumunda bu sağlıksız durumun daha da derinleşeceği, küçüğün psikolojik ve sosyolojık gelişimine uygun olmayacağı gerekçesi ile kadının evlendiği eşinin soyadı olan "..." soyadının küçüğe verilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocuğun biyolojik babası ile hiçbir bağının kalmadığını, aynı okula gittiği kardeşi ile farklı soyadına sahip olmanın üzerinde kötü etki yarattığını, gerekli değerlendirmenin ve çocuğun üstün yararının tespiti için uzman bir heyet tarafından bir heyet raporu ile karara bağlanmasının gerektiğini ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile açılan davanın velâyeti altındaki çocuğun soyadına ilişkin olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri gereğince velâyet ve nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davalarının adli tatilde de görülebilen davalardan olduğu, adli tatilde görülen davalarda istinaf süresinin işlemeye devam ettiği, adli tatile tabi olan davalardaki sürenin uzayacağına ilişkin hükmün bu davalarda uygulanmayacağı, gerekçeli kararın davacı vekiline elektronik tebligat yolu ile 06.08.2022 tarihinde tebliğ edildiği, kanunda öngörülen iki haftalık süre geçtikten sonra 01.09.2018 tarihinde verilen dilekçe ile istinaf edildiği, istinaf süresinden sonra yapılan istinaf talebinin usulden reddine karar vermek gerektiği gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 345 inci ve 352 nci maddeleri gereğince istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; çocuğun biyolojik babası ile hiçbir bağının kalmadığını, aynı okula gittiği kardeşi ile farklı soyadına sahip olmanın üzerinde kötü etki yarattığını, gerekli değerlendirmenin ve çocuğun üstün yararının tespiti için uzman bir heyet tarafından bir heyet raporu ile karara bağlanmasının gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, velâyeti altındaki çocuğun annenin soyadının kullanmasına izin davalarının velâyete ilişkin işlerden sayılıp sayılmadığı, adli tatilde devam edip etmeyeceği, istinaf başvurusunun süresinde yapılmış olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesi, 345 inci ve 352 nci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesi, 345 inci ve 352 nci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28219, Karar No: 2018/1687, Tarih: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28219 E.  ,  2018/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın savunmasının alınması için yazılan talimat üzerine Ankara 2. İcra Ceza Mahkemesince çıkartılan davetiyelerin sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilemeden sanık duruşmadan haberdar edilmeksizin, savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4913, Karar No: 2016/5408, Tarih: 26.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/4913 E.  ,  2016/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı Kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2015/52 Esas, 2015/218 sayılı Kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 29/09/2015 tarihli ve 2015/815-535 sayılı Kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 06/10/2015 tarihli ve 2015/793 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.