muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1970, Karar No: 2017/4003, Tarih: 05.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1970 E.  ,  2017/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare bünyesinde... Üsteğmen rütbesiyle ... 3. ... ... Üst Komutanlığı'nda görev yaptığı sırada disiplinsizlik gerekçesiyle 14.04.2014 tarihinde ilişiğinin kesildğini, idarenin eğitim öğretim masraflarını talep ettiğini ancak idare tarafından hesaplanan bedelin fazla olduğunu ileri sürerek fazla olan kısım yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 15.05.2015 tarihli celsede bir sonraki duruşma günü 08.10.2015 tarihi olarak belirlenmiş, 08.10.2015 tarihli celsede tarafların mazeretlerinin kabulü ile duruşma gününü UYAP sistemi üzerinden öğrenmesine karar verilerek duruşma günü 27.10.2015 tarihi olarak belirlenmiş, 27/10/2015 tarihli celsede ise, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan davacı/vekili duruşmaya gelmediğinden, gelen taraf davayı takip etmeyeceğini bildirdiğinden Hukuk Muhakemeleri Kanunun 150/1 maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, işlemden kaldırıldıktan sonra 3 ay içinde de dosya yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

08.10.2015 tarihli celsede verilen mazeretin kabulü ile duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine ilişkin duruşma zaptının UYAP'a yüklenmediği ve bu nedenle davacının duruşma gününü öğrenmediği, ayrıca duruşma gününün davacıya tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Bu itibarla, davacı vekilinin 8.10.2015 tarihli oturum için mazeretinin kabul edilmesi nedeniyle yeni tayin olunan 27.10.2015 tarihli duruşma gününün davacı vekiline tebliğ edilmesi gerekirken hem bu husus yerine getirilmeden hemde duruşma gününün UYAP'a yüklenmemesinden dolayı yeni duruşma gün ve saatinin öğrenme hakkının ortadan kaldırılarak dosyanın işlemden kaldırılmasına ve yasal süre dolduktan sonra da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu durumda; Mahkemenin taraflara usulüne uygun çağrı gönderip yargılama yapmak suretiyle sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2220, Karar No: 2008/6418, Tarih: 26.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2220 E.  ,  2008/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOZAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 327 parsel sayılı  taşınmaza, aralarında görülen Kozan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.11.2002 tarih 77-331 sayılı davası ile davalı tarafından portakal ağacı dikilmek suretiyle  yapılan müdahalenin önlenmesine karar verildiğini, davalı tarafından daha sonra ağaçları nedeniyle açılan temliken tescil ve tazminat davasından dolayı taşınmazına tedbir konulduğundan kararın infaz da edilemediğini, müdahalenin devam ettiğini ileri sürerek, ağaçların sökülmesini istemiştir.

Davalı, elatmanın önlenmesi davasında yıkım isteğinin reddedildiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilerek, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, yıkım isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. Davalı, 20.11.2007 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden feragat ettiğinden, temyiz dilekçesinin reddine.Davacının temyizine gelince; dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının paydaşı olduğu 327 parsel sayılı taşınmaza, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ağaç dikmek suretiyle elattığı anlaşılmaktadır.

Kural olarak çekişme konusu ağaçların yıkım isteğinin kabulü gerekmekte ise de, davalı tarafından davacı aleyhine söz konusu ağaçlar  nedeniyle Kazan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde 01.12.2004 tarih 2003/202 esas - 2004/522 karar sayılı sebepsiz zenginleşmeye dayalı davanın açıldığı ve halen derdest olduğu görülmektedir.

Öyle ise, anılan davanın sonucu eldeki davayı etkileyeceğinden bu dava beklenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8256, Karar No: 2010/5389, Tarih: 29.09.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8256 E.  ,  2010/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ..., ... ve ... Eroğul tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 153 ada 8 parsel sayılı 21434,31 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliğiyle davalı ...adına tespit edilmiştir. İtirazları komisyonca reddedilen davacılar ..., ... ve ... vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 153 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davacıların taşınmaz üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliklerinin bulunmadığı davacılar ..., ... ve ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Davacılar vergi kayıtlarına dayanmış ise de; mahkemece zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacılar ..., ... ve ... 'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan 82,80 TL harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacılardan alınmasına, 29.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1153, Karar No: 2010/20854, Tarih: 24.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/1153 E.  ,  2010/20854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/108047

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

NUMARASI : 2007/576 Karar - 2007/504 Esas

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4601, Karar No: 2019/10617, Tarih: 04.07.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/4601 E.  ,  2019/10617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 29.09.2003 doğumlu mağdurenin suç tarihinde on iki yaşında olması ve velayet hakkına sahip babası ...'in kovuşturma evresinde alınan 31.03.2015 tarihli mahkeme ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanığın hükümden sonra 24.10.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20602, Karar No: 2015/5422, Tarih: 02.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20602 E.  ,  2015/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇİNE ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2013/410-2014/349

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2004 yılında evlendiklerini, iki çocuklarının olduğunu, müvekkilinin şiddetli geçimsizlik nedeniyle davalı aleyhine açtığı boşanma davasının reddedildiğini, tarafların halen ayrı yaşadıklarını, çocukların müvekkilinin yanında olduğunu, davalının, eşi ve çocuklarıyla ilgilenmediğini belirterek; müvekkili için aylık 400,00 TL; müşterek çocukların herbiri için 300,00 TL olmak üzere aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ayrı yaşamda haklı olmadığını, müvekkilinin görme yeteneğinin azalması üzerine davacının eşine bakmamak için evden ayrıldığını, açtığı boşanma davası reddedilmesine rağmen eve dönmediğini, müvekkilinin çocuklarla görüşmesini engellediğini, müvekkilinin aldığı özürlü maaşıyla geçinmeye çalıştığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamda haklı olmadığı gerekçesiyle davacı yönünden davanın reddine, çocuklar yönünden talebin kısmen kabulü ile müşterek çocuk İbrahim için aylık 100,00 TL, İlker için 75,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; eş ve müşterek çocuklar için tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı eş yönünden talebin reddinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı vekilinin çocuklar için takdir edilen tedbir nafakasına yönelik itirazına gelince;

Anne baba, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.(TMK m.182) Anne ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.(TMK m.328/1) Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçlarıyla anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafakanın takdirinde çocuğun alıştığı yaşam şekli dikkate alınmalıdır.

Diğer taraftan nafaka miktarı belirlenirken, çocuğa fiilen bakan anne babanın, bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olan harcamaların dikkate alınması zorunludur. Hakim, nafaka takdirinde; nafaka alacaklısı çocukların ihtiyaçlarıyla nafaka yükümlüsünün gelir durumu arasındaki dengeyi kurarak, hakkaniyet ölçüsünde nafakaya hükmetmelidir.

Diğer taraftan nafaka miktarı belirlenirken, çocuğa fiilen bakan anne babanın, bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olan harcamaların dikkate alınması zorunludur. Hakim, nafaka takdirinde; nafaka alacaklısı çocukların ihtiyaçlarıyla nafaka yükümlüsünün gelir durumu arasındaki dengeyi kurarak, hakkaniyet ölçüsünde nafakaya hükmetmelidir.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; davacı annenin ev hanımı olduğu, her hangi bir gelirinin olmadığı, davalının emekli olup, aylık 980,00 TL maaş aldığı, 2005 ve 2008 doğumlu çocukların anne yanında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları, nafakaların niteliği, müşterek çocukların yaş ve ihtiyaçları, günün ekonomik koşulları nazara alınarak,TMK'nın 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun olacak şekilde çocuklar yönünden daha yüksek oranda nafaka takdiri gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; çocukların yaşı, okul durumu ve zorunlu ihtiyaçları, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, özellikle çocuklara fiilen bakan annenin her hangi bir gelirinin olmadığı hususu da dikkate alınarak çocuklar için "hakkaniyete" uygun daha yüksek oranda nafaka takdir etmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3511, Karar No: 2022/147, Tarih: 12.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3511 E.  ,  2022/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 22/6. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ... ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm ile sanık ...'nun beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 13:45 sıralarında sanık ... idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, 5 metre genişliğinde, iki yönlü, eğimli ve virajlı, zemini yağmur sebebiyle ıslak ve nemli yolda seyir halinde iken karşı istikametten seyir halinde olan sanık ...'nun idaresindeki otobüsün sol ön kesimi ile aracının ön kesiminin, sanık ...'nun şeridi içerisinde çarpışması neticesinde, ...'in aracında bulunan eşi ...'in vefat ettiği olayda; 01/06/2014 tarihli kaza tespit tutanağı, keşif neticesinde düzenlenen 13/04/2015 tarihli trafik bilirkişi raporu ile 28/07/2015 tarihli Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı raporuna göre sanık ...'in tam kusurlu, sanık ...'nun ise kusursuz olduğunun bildirildiği, mahkeme tarafından yapılan yargılama neticesinde sanık ...'nun kusursuz olması sebebiyle beraatine, sanık ...'in ise eşinin ölümüne tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği ancak sanığın neden olduğu netice, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak şekilde mağdur olmasına yol açtığı anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 22/6 maddesi gereğince 5271 Sayılı CMK.nın 223/4.b. maddesi de göz önüne alınarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedildiği, dosya kapsamı incelendiğinde, sanıkla ölen eşi arasında düzenli bir aile birliğinin mevcut olduğu ve eşinin vefatı sebebiyle bu birliğin bozulduğu, kaza sebebiyle sanığın da yaralandığı ve bakıma ihtiyaç duyar vaziyette koltuk değneği ile duruşmaları takip ettiğinin görüldüğü, sanığın eşinin ölümü dışında başka bir kimsenin doğrudan zarar görmediği, böylelikle TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu görülmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3910, Karar No: 2014/14910, Tarih: 28.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/3910 E.  ,  2014/14910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin 23.12.2010 tarih ve 2010/253 Esas, 2010/605 sayılı kararı ile verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/1-c maddesi gereğince “en az iki yıl süreyle Mersin Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne başvurusu ile kendi seçtiği bir spor branşında eğitim görme” tedbirine çevrildiği, kesinleşen hükümde hükümlünün tedbiri yerine getirmemesi nedeniyle, dosyanın infaz aşamasında yeniden ele alınıp, mahkemece duruşma açılarak kurulan 26.09.2012 tarih ve 2011/750 Esas, 2012/513 sayılı kararın 5275 sayılı Kanunun 101/3. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca hükümlü ... müdafii yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11624, Karar No: 2013/6408, Tarih: 25.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/11624 E.  ,  2013/6408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın 16.11.2005 tarihinde jandarmaya başvurarak, içerisinde zeytin ağaçları bulunan 542 parsel nolu taşınmazının davalı olması nedeniyle zeytin mahsulünü toplama sırasında müdahale olabileceğinden emniyet tedbiri alınmasını talep ettiği, 25.11.2005 tarihinde jandarma ekiplerinin emniyet tedbiri alması ile toplam 60 adet zeytin ağacından 25 adet ağaçtaki mahsulün işçiler tarafından toplandığı, 35 adet ağaçtaki mahsulün ise 28.11.2005 günü toplanmasına karar verildiği, 27.11.2005 tarihinde yakınana söz konusu taşınmazındaki zeytinlerinin başkaları tarafından toplandığının telefon ile bildirilmesi üzerine yakınanın durumu jandarmaya ilettiği ve jandarma ekiplerinin taşınmaza gittiği, sanık ...'ın jandarma aracını görünce yakınana ait taşınmaz içerisinde bulunan aracına bindiği ve hareket ettiği, jandarmanın dur ihtarı üzerine aracını durdurduğu, bu sırada sanık ...'ın çocukları sanık ... ile küçükler ... ... ve ... ...'ın yakınana ait taşınmaz içerisinden ellerinde, içerisinde 60 kg zeytin bulunan bıranda olduğu halde çıktıkları, sanık ...'ın, Cumhuriyet Savcılığında verdiği 27.11.2005 tarihli ifadesinde, çocukları ... ve ... ile birlikte yakınanın taşınmazında mahsulü toplanmış ağaçlardan başaklama yaptıklarını bildirmesi, mahkeme aşamasında ise yakınana ait taşınmazın önceleri kendisine ait olduğunu ancak daha sonra elinden çıktığını ve olay günü çocukları Kadir ve ...'ün başaklama yaptığını kendisinin yapmadığını savunmasında yer vermesi, bölgenin adet ve gelenekleri bakımından dinlenen tanık köy muhtarı ...'in; aralarında husumet bulunan kişiler arasında başaklama işlemi yapılmasının gelenek olmadığını ve sanık ile yakınan arasında da husumet bulunduğunu beyan etmesi ve bütün deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların yakınana ait taşınmazdaki zeytin ağaçlarındaki mahsülü toplamaları şeklinde gelişen eylemlerinin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden hükümlülükleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4442, Karar No: 2007/1593, Tarih: 08.02.2007

21. Hukuk Dairesi 2006/4442 E., 2007/1593 K.

**21. Hukuk Dairesi 2006/4442 E., 2007/1593 K.**

**- DAVANIN AÇILMAMIŞ SAYILMASI

- İSTİHKAK DAVASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 96 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 409 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen kararın temyizen tetkiki davacı (3.kişi) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Üçüncü kişinin İ.İ.K.'nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı açtığı istihkak davasında, mahkemece, üçüncü kez takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, 01.12.2005 tarihli oturumda, davanın takipsiz bırakılmış sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır. Uyuşmazlığın yasal dayanağını oluşturan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409/1. maddesi hükmüne göre, "usulüne uygun biçimde çağrıldıkları halde" davanın taraflarından hiçbiri gelmediği veya gelip de takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Somut olayda, 17.11.2005 tarihli oturuma katılamayacağına dair davacı 3. kişi vekili mazeret dilekçesi vermiş, söz konusu oturumda davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilip, yargılama 01.12.2005 tarihine ertelenmiştir. Davacı vekiline oturum gün ve saatini bildiren davetiye 02.12.2005 tarihinde tebliğ edilmiş ve 01.12.2005 tarihli oturumda ise, dava taraflarca takip edilmediğinden ve daha önce iki kez dosyanın işlemden kaldırılmış olduğu gerekçeleriyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mazereti kabul edilen tarafa ileri bir tarihe bırakılan oturum gününün mutlaka yöntemine uygun şekilde (oturum gününden önce) bildirilmesi gerekir. Hal böyle olunca, davacı 3. kişi vekili, 01.12.2005 tarihli son oturuma usulüne uygun çağrılmadığından anılan oturumda davayı takipsiz bırakmış sayılmaz.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular ve özellikle üçüncü kez davanın takipsiz bırakılmadığı gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı 3. kişinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıdaki gerekçelerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı (3.kişi)'ye iadesine, 08.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.