muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1738, Karar No: 2020/4511, Tarih: 28.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/1738 E.  ,  2020/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonucunda yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın düzenlemiş olduğu rapor okundu, açıklamaları dinlendi, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, bakım borcunun yerine getirilmediği iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, 19 ada 89 parsel sayılı taşınmazını ölünceye kadar bakım akdi ile davalıya temlik ettiğini, kendisine iki ay baktığını, daha sonra ilgilenmediğini, dükkanı olması nedeniyle sürekli çalıştığını ileri sürerek bakım akdinin feshi ile taşınmazın tapu kaydının iptali ve adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, bakım akdinden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı asil, 06.08.2007 havale tarihli dilekçesi davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1928 doğumlu ...'nin çekişme konusu 19 ada 89 parsel teras kat 5 nolu bağımsız bölümü 20.01.2006 tarihinde 1957 doğumlu davalı yeğeni HaticeAydın'a ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiği, 06.08.2007 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği davacı vekilinin de temyiz dilekçesinde davacının iradesini özgürce kullanamadığını feragat beyanının geçersizliğini ileri sürdüğü anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 311.maddesinde, “Feragat ve kabul kesin hüküm gibi sonuç doğurur. İrade bozukluğu hallerinde, feragat ve kabulün iptali istenebilir.” düzenlemesi yer almaktadır.

Hal böyle olunca, öncelikle Hukuk Muhakemeleri Kanunu 311. madde gereğince feragatin irade fesadı ile alınıp alınmadığı hususunun tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9460, Karar No: 2008/17154, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9460 E.  ,  2008/17154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KATILAN DAVACI : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Köy Küzelkişiliği vekili ile katılan davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davaya konu taşınmaz kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 27 parsel ayılı taşınmaz 13016.08 m2 yüzölçümü ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı köy tüzel kişiliği ... ve ... Mevkiinde bulunan çekişmeli taşınmazın önceden ... Köyünü oluşturan dokuz aile olan ... ..., ... ..., ..., ..., ... ..., ... ..., ... ... ..., ... ve ... ... adlarına tapuda kayıtlı bulduğu ve ... Köyünün ortak malı olan yer olduğunu ileri sürerek ... Köyü tüzel kişiliği adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında Orman Yönetimi dava konusu parselin orman sayılan yerlerden olduğundan orman niteliği ile hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece davacını ve katılan davacının davasının REDDİNE; çekişmeli taşınmazın ,tespit gibi tapuya tesciline, karar verilmiş, hüküm davacı ... KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ vekili ile katılan davacı ... YÖNETİMİ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve taşımazın tespit tarihinden önce 20 yılı aşkın süredir davalının gecikmesiz aralıksız ... sıfatıyla zilyetliğinde olduğu, davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin dayandığı ... Köyü Keferdide mevkiinde, ... tarla cinsli T.EVVEL 1316 D. Tarih 4 sayılı 80 dönüm yüzölçümlü, imar yoluyla ... Oğlu ... ,... Oğlu ...,... Oğulları ... ,...,... ve ... Oğlu ... ve ... Oğlu ... ve ... Oğlu ... Ve ... Ve ... ... adına kayıtlı, doğusu, genel yol, batısı, ... toprağı kuzeyi, Faki toprağı güneyi, Miştin toprağı sınırlı tapu kaydının çekişmeli parsele uymadığı

-2-

2008/9460-17154

-2-

2008/9460-17154

gibi, tapu kaydı maliklerinin davacı köy Tüzel Kişiliğinin miras bırakanı olmadığı ve davacı köy tüzelkişiği veya tapu maliki mirasçılarının taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı, davalının zilyetliği ve tapu kaydının 1316 (1900) tarihli olması insan ömrü ile ve maliklerin ölüm tarihleri göz önünde bulundurulduğunda, dayanılan tapu kaydının 3402 Sayılı Yasanın 13/B-c. maddesi gereğince yasal değerini yitirmiş olması nedeniyle kaydın taşınmaza ait olduğu bir an için kabul edilse bile, tapu kaydına değer verilemeyeceği göz önünde bulundurularak davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği ve katılan ... Yönetiminin davasının reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 02/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/600, Karar No: 2016/1866, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/600 E.  ,  2016/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/75 esas, 2015/44 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 24/04/2015 tarihli ve 2015/214-110 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/05/2015 tarihli ve 2015/496 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10092-2015-21831/69114 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/05/2015 tarihli ve 2015/496 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12451, Karar No: 2013/13844, Tarih: 16.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12451 E.  ,  2013/13844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza gelir metodu esas alınarak dava konusu 2 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmaz baraj suları altında kaldığından, bilirkişi kurulunca dava konusu 32 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlarla ilgili olarak Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca taşınmaza acele el konulmasına ilişkin dosyadaki veriler esas alınmış olup; söz konusu tespit dosyasında, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikildiği ve bu nedenle gelişme ve verim seviyelerinin düşük olduğu yönünde bir tespit bulunmadığı halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikim olduğu için normal taç genişliklerinin teşekkül edemeyeceği ve gelişme ve verim seviyelerinin düşeceği yönündeki yasal olmayan gerekçelerle ağaç bedellerinden %50 oranında indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21751, Karar No: 2023/33, Tarih: 09.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/21751 E.  ,  2023/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/580 Değişik İş - 2021/580 Karar

SAYISI : 2021/İHK-23921

HÜKÜM/KARAR : Kabul/İtirazın Reddi

SAYISI : K-2021/60239

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan aracın 29.07.2020 tarihinde karşıdan karşıya geçmekte olan yaya ...'ye çarptığını ve ...'nin meydana gelen olay nedeniyle vefat ettiğini, müvekkilinin müteveffanın annesi olduğunu ve meydana gelen olay nedeniyle müteveffanın desteğinden yoksun kaldığını, yapılan ödemenin zararı karşılamadığını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile dava değerini 59.699,42 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline eksik belge ile başvurulduğundan başvurunun usulden reddinin gerektiğini, müvekkilinin sigortalısının kusuru oranında zarardan sorumlu olduğunu, davacının başvurusu üzerine müvekkili tarafından 12.11.2020 tarihinde davacıya gerekli ödemenin yapıldığını ve davacının zararının karşılandığını, gerçek zararın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'na göre belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

...'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Kaza tespit tutanağında yer alan kural ihlalleri ve sunulan diğer ifade ve tutanaklara göre davalının olayda %50 kusur oranına göre sorumlu olması gerektiği, davacı tarafından sunulan mirasçılık belgesinin destek ilişkisini ispatladığı, davacının bakiye destekten yoksun kalma zararının tespitine yönelik alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve gerekçeli olduğu..." gerekçesiyle başvurunun kabulüne, 59.699,42 TL bakiye destekten yoksun kalma tazminatının 12.11.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kusura ilişkin rapor alınmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, tazminat hesabının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarına göre ve TRH 2010 yaşam tablosu ile %1,8 teknik faiz yöntemi ile hesaplanması gerektiğini, hesaplanan tazminattan yetiştirme ve bakıcı giderinin tenzil edilmesi gerektiğini, hesaplanan tazminattan davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin AAÜT'ne göre belirlenen miktarın 1/5 oranında belirlenmesi gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Kaza tespit tutanağında hem sürücünün hem de desteğin kusurlu olduğunun belirtilmesi karşısında somut delile dayanmayan kusura ilişkin itirazın yerinde olmadığı, Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan hesap raporunda PMF yaşam tablosu ve prograsif rant formülü esas alınarak davacının zararının belirlendiği, Danıştay 8. Dairesinin 26.01.2021 tarihli 2020/5413 esas sayılı dosyasında TRH 2010 yaşam tablosu ve %1,8 teknik faiz ile tazminat hesabı yapılmasının yürütmesinin durdurulduğu, Yargıtayın son güncel kararlarının TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant formülü ile tazminat hesabı yapılması yönünde olduğu, muhtemel yaşam sürelerinin daha yüksek olmasının sonucu olarak TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant yöntemine göre hesaplanan tazminatın, PMF yaşam tablosu ve progresif rant formülü ile hesaplanan tazminata göre daha yüksek çıktığı, davacı tarafından tazminat hesabına itiraz edilmediğinden davalı vekilinin bu husustaki itirazında hukuki yararı olmadığı, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin Sigortacılık Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16 ıncı maddesinin on üçüncü fıkrasının Sigortacılık Kanunu ve Avukatlık Kanunu'na aykırı olduğu, Danıştay uygulamalarına göre kanuna aykırı yönetmeliklerin iptal edilmemiş olsalar bile yargı mercileri tarafından uygulanmaması gerektiği" gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusura ilişkin rapor alınmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, tazminat hesabının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarına göre ve TRH 2010 yaşam tablosu ile %1,8 teknik faiz yöntemi ile hesaplanması gerektiğini, hesaplanan tazminattan yetiştirme ve bakım giderinin tenzil edilmesi gerektiği, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin AAÜT'ne göre belirlenen miktarın 1/5 oranında belirlenmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan aracın yaya olan davacının oğluna çarpması sonucunda davacının oğlunun ölmesi nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 266 ncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 53 üncü maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Türk Medeni Kanunu'nun 185, 327 ve 328 inci maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına,Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli kararı sonrasında %1,8 teknik faizin uygulanma imkanı olmamasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Uyuşmazlık Hakem Heyetince kazaya ilişkin kaza tespit tutanağında yer alan tespitlere göre sigortalı araç sürücüsü ile desteğin ayrı ayrı %50 oranında kusurlu oldukları kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibar edilmiş; kusura ilişkin herhangi bir kusur raporu alınmamıştır.

HMK'nın 266 ncı maddesine göre çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hususlarda bilirkişi görüşüne başvurulması gerekmekte olup anılan maddeye aykırı davranılması usul ve yasaya aykırıdır. İtiraz Hakem Heyetince dava konusu trafik kazasına ilişkin varsa ceza dosyası sureti de dosya arasına alınarak tüm deliller değerlendirilmek suretiyle tarafların olaydaki kusur oranlarının tespiti için İTÜ öğretim üyeleri veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3. Türk Medeni Kanunu'nun 185 inci maddesi hükmü gereğince her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi (anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ve hayatta olup olmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir.