muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8282, Karar No: 2018/7100, Tarih: 26.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/8282 E.  ,  2018/7100 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 08.02.2016 günlü ve 2015/495-2016/57 sayılı hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının dava dışı Yaka Şehirler ve Uluslararası Nak. A.Ş. deki yönetim kurulu üyeliğinin dönemleri ile ilgili şirkette dava konusu borç dönemi (2008-2011) öncesi ve sonrası yönetim kurulu üyesi olanları gösterir listenin ticaret sicil müdürlüğünden sorularak, dayanağı belgelerin celbi ile eklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16148, Karar No: 2018/3612, Tarih: 05.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/16148 E.  ,  2018/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 173 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 400 m² lik bölümünü 21.11.2004 tarihli sözleşme ile 4.000.000.000 TL (yeni 4.000 TL) bedel ödeyerek davalıdan satın aldığını, kendisine teslim edilen taşınmaza ağaç dikip ev inşa ettirdiğini, ancak taşınmazın tapu devrinin gerçekleştirilmediğini ileri sürerek; satın aldığı bölümün tapusunun iptali ile adına tescilini, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, satış bedeli olarak ödediği 4.000 TL'nin 21.11.2004 tarihinden işleyecek faizi ile taşınmaza diktiği ağaçlar ile yaptırdığı binanın tespit edilecek bedellerinin davalıdan tahsilini talep etmiş; 25.05.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile ev ve ağaç bedeli olarak 52.791 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı; satış sözleşmesinin resmi şekilde yapılmamış olması nedeniyle geçersiz olduğu için tapuda devir borcu doğurmadığını, davaya konu taşınmaz nedeniyle davacıdan bir bedel almadığını, ayrıca taşınmaz üzerindeki ev ve ağaçların zilyetliğinin halen davacıda olduğunu, bu nedenle bir zenginleşmesinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; resmi şekilde yapılmayan satış sözleşmesinin tapu iptali ve tescil istemine dayanak teşkil etmeyeceği, ancak davacının sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca taşınmaz için ödediği tutar ile taşınmaza diktiği ağaçlar ile yaptırdığı evin bedelini talep edebileceği gerekçesiyle; tapu iptali ve tescil isteminin reddine, alacak isteminin kabulü ile 56.791 TL'nin 4.000 TL'sinin dava tarihinden, 52.791 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı tarafın ev ve ağaç bedeline yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Davacı, harici satış ve teslime istinaden zilyedi bulunduğu taşınmaza inşa ettiği bina ve diktiği ağaçların bedeli olan 52.791 TL'nin taşınmazın maliki olan davalıdan tahsilini istemektedir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı tarafın ev ve ağaç bedeline yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Davacı, harici satış ve teslime istinaden zilyedi bulunduğu taşınmaza inşa ettiği bina ve diktiği ağaçların bedeli olan 52.791 TL'nin taşınmazın maliki olan davalıdan tahsilini istemektedir.

Sebepsiz zenginleşme, bir kimsenin mal varlığının geçerli (haklı) bir sebep olmaksızın diğer bir kimsenin mal varlığı aleyhine çoğalması (zenginleşmesi) demektir. Sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak talep edilebilmesi için borçlunun mal varlığından bir başkasının aleyhine olarak bir zenginleşme meydana gelmeli, zenginleşme ve zenginleştirici olay arasında illiyet bağı bulunmalı ve zenginleşme haklı bir sebebe dayanmamalıdır.

Yapılan bu açıklamalara göre zenginleşmenin; dava konusu taşınmazın, davacı tarafından davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Somut olayda ise; taşınmazda zilyet olduğunu açıklayan davacı, zilyetliğinin sona erdiğini ileri sürmediği gibi bu yönde bir delilde sunmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacı tarafça taşınmaza dikilen ağaçlar ile yapılan ev yönünden sebepsiz zenginleşme olgusunun henüz gerçekleşmediği gözetilerek, bu yöne ilişen istemin hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HMUK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HMUK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1188, Karar No: 2025/7232, Tarih: 07.05.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/1188 E.  ,  2025/7232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/794 Değişik İş, 2023/798 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-58432

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2023/370847

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Davalı ... nezdinde düzenlenen ve kaza tarihini kapsayan Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinin,

2. Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/4985 nolu soruşturma dosyasından alınan 20.01.2022 tarihli kusur bilirkişi raporunun dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere saklama kararını veren mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13272, Karar No: 2015/13891, Tarih: 25.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13272 E.  ,  2015/13891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlunun şikayeti işlemiş faize yöneliktir. İcra Mahkemesi'nin gerekçe bölümünde işlemiş faizin 256,06 TL olduğu belirlendiği halde hüküm fıkrasında "takipte alacak miktarının 256,06 TL" olduğunun belirtilmesinin maddi hataya müstenit olduğuna, hüküm fıkrasında belirtilen 256,06 TL'nin işlemiş faiz olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4 (HMK 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,50 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8547, Karar No: 2019/6833, Tarih: 01.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8547 E.  ,  2019/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında vergi suçu mütalaasına uygun olarak “2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan dava açıldığı, mahkemece kurulan hüküm fıkrasında da “Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinden” beraat kararı verildiği belirtilmesine karşın, hükmün gerekçe kısmında “defter belge ibraz etmemek” suçundan bahsedilmesi suretiyle çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 01.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5961, Karar No: 2010/4204, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5961 E.  ,  2010/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 17.04.2007 tarih 50904 sayı ve 2007/14716 takip numaralı ödeme emrinin ve borç miktarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalı kurumca 2004 yılı 5 ve 6 ayları ile ilgili prim bildirgelerinin verilmemesi nedeniyle davacı şirkete tahakkuk ettirilen idari para cezası ve gecikme zamları nedeniyle yapılan takip sonucu davacıya çıkarılan ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dava, Kurum tarafından resen tahakkuk ettirilen prim borcu gecikme zammı ile idari para cezası ve gecikme zammının iptali istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı belirgin olarak 5655 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile değişik 506 sayılı Yasa'nın 140/4. maddesidir. Anılan maddeye göre idari para cezalarının ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk edeceği ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ödeneceği veya aynı süre içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edileceği, itirazın takibi durduracağı, kurumca itirazın reddedilmesi halinde kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde yetkili ve görevli idare mahkemesine başvurulabileceği, bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari para cezasının kesinleşeceği, bildirilmiştir.

Süresinde ödenmeyen prim ve diğer kurum alacaklarının bizzat kurumca cebren takip ve tahsil edilebileceği 506 sayılı Yasa'nın açık hükmü gereğidir. Cebren tahsil ve takip esasları 6183 sayılı Yasa'da gösterilmiştir. 506 sayılı Yasa'nın 80/7. maddesinde kurum alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Yasa'nın uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde alacaklı sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesinin yetkili olduğu, 6183 sayılı Yasa'nın 58/1.maddesinde de kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın ödeme emrine karşı tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde itiraz edebileceği bildirilmiştir. Bu 7 günlük itiraz süresi hak düşürücü süre olup süreyi geçiren borçlunun artık menfi tesbit, istirdat gibi aynı konuda hiçbir mahkemede dava açması mümkün değildir. Çünkü 6183 sayılı Yasa'da İİK.'nun 72.maddesine koşut bir hüküm yer almamaktadır. 6183 sayılı Yasa İİK.'na nazaran özel bir yasa olup uygulama önceliğine sahiptir. (Yargıtay HuKuk Genel Kurulunun 10.4.2001 gün ve 2002/21-201-297, 24.3.2004 gün ve 2004/10164-170 sayılı kararları) Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı Kurumca davacı apartman yönetimi hakkında 18.10.2006 tarih ve 120570 sayılı işlemle 2004 yılı 6 ayına ait 1.332,45 YTL idari para cezası tahakkuk ettirilip 27.10.2006 tarihinde tebliğ edildiği, 18.10.2006 tarih ve 120569 sayılı işlemle 2004 yılı 5 ayına ait 1.269,00 YTL idari para cezası tahakkuk ettirilip 27.10.2006 tarihinde tebliğ edildiği, davacının süresinde komisyona itirazda bulunmayarak sözkonusu idari para cezasının idari aşamada kesinleştiği, davalı Kurumca 17.04.2007 tarih ve 2007/14716 sayılı ödeme emri ile davacıdan 2004 yılı 5 ve 6 aylarına ilişkin idari para cezası ve gecikme zammı tutarı toplam 3.058,34 YTL nin istendiği ve davacı apartman yönetimine 24.04.2007 tarihinde tebliğ edildiği bu davanın 7 günlük hak düşürücü süre içinde 30.04.2007 tarihinde açıldığı görülmektedir.

Somut olayda davacı davalı kurumca hakkında tahakkuk ettirilen idari para cezasına, karşı Kurum itiraz Komisyonuna itirazda bulunmamış, sonradan kurumun aynı gerekçeyle düzenlediği ödeme emrine karşı iş mahkemesinde itiraz ve iptal davası açmıştır. Davacının öncelikle söz konusu idari para cezasına karşı kurum itiraz komisyonuna itiraz etmeyerek idari ipara cezasının idari aşamada kesinleşmesine neden olmuştur.

Davacı Kurumca tahakkuk ettirilen idari para cezasına itiraz yoluna gitmeyerek kesinleşmesine neden olmakla, sonradan kurumun söz konusu idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlediği ödeme emrine karşı iş mahkemesinde açtığı ödeme emrinin iptali ve menfi tespit davasının dinlenebilmesi mümkün değildir.

Hal böyle olunca mahkemece davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Hal böyle olunca mahkemece davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5704, Karar No: 2022/8448, Tarih: 16.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/5704 E.  ,  2022/8448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan Kahramanmaraş Rapor Değerlendirme Komisyonunun 23.12.2014 tarih ve 4190 sayılı mütalaası ve dayanağı olan 15.12.2014 tarih ve 2014-A-1117/58 sayılı vergi suçu raporunun “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarına ilişkin olduğu, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2015 tarih ve 2015/1962 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya kısmen aykırı olarak 2012 takvim yılında '''sahte belge kullanma ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme'' suçlarından kamu davası açıldığı; mahkeme tarafından ise hükmün gerekçesinde her iki takvim yılında sahte fatura düzenlme ve kullanma suçlarının sübut bulduğu belirtildiği halde, hüküm fıkrasında 2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması,

2-Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11993, Karar No: 2020/15616, Tarih: 05.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/11993 E.  ,  2020/15616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ile sanık sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz taleplerinin, sanıklar hakkında (26/04/2016 havale tarihli dilekçe ile şikâyetinden vazgeçmekle katılan sıfatını yitiren) mağdur ...’e karşı gerçekleştirdikleri “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan “mahkûmiyet” hükümlerine yönelik olduğunun tespiti ile yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık ... yönünden, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c, 87/1-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesince talimat yoluyla aldırılması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (F.C.B. v İtalya, No: 12151/86, 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanıkların eylemleri neticesinde mağdur ...’de meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu Kars Şube Müdürlüğünce tanzim olunan ve hükme esas alındığı anlaşılan, 24.04.2015 tarihli raporda, sağ el 5. metakarpta meydana gelen, hayat fonksiyorlarını orta (2) derecede etkileyeceği belirtilen kemik kırığının, “duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da kaybına yol açmadığı” belirtilmiş ise de Adli Tıp kriterleri ile Dairemizin yerleşik ve süreklilik gösteren uygulamalarında kabul edildiği üzere, “duyu ya da organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da kaybına” yönelik değerlendirmenin, olay tarihi üzerinden en az 18 ay geçtikten sonra yapılacak

muayene neticesinde belirlenmesi gerektiği, hükme esas alınan rapor tarihi 24/04/2015 olmakla bahse konu kriteri karşılamadığı gibi mağdurun kovuşturma aşamasına “Sağ elimde kırık meydana geldi. Ayrıca şu an sağ el serçe parmağımı kullanamıyorum. Kapanmıyor. Bu sebeple hareket kısıtlılığı vardır.” şeklindeki beyanı ve mahkemece yapılan ve tutanağa geçirilen “Müştekinin beyanında geçtiği şekilde sağ ele ait serçe parmağının diğerlerinden ayrı durduğu gözlemlendi.” hususları nazara alınarak mağdurun, tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile tüm adli muyene raporları ie birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, yapılacak fiziki muayenesini müteakip bahse konu yaralanmalarına ilişkin 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen tüm kriterleri kapsayan nihai rapor temini ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayinleri gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurmaya elverişli olmayan rapora istinaden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

3) Sanıkların eylemleri neticesinde mağdur ...’de meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu Kars Şube Müdürlüğünce tanzim olunan ve hükme esas alındığı anlaşılan, 24.04.2015 tarihli rapora göre mağdurda, hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığı ile yüzde sabit iz meydana gelmiş olması karşısında, eylemlerini, birden fazla nitelikli hâl ihlaline neden olacak şekilde gerçekleştiren sanıklar hakkında TCK’nin 86/1. maddesine göre temel ceza tayin edilirken, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler gereğince suçun işleniş biçimi, kasıtlarının yoğunluğu ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile aynı Kanun’un 3. maddesinde yer verilen “cezada orantılılık ilkesi” gereği, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayinleri,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 05/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4461, Karar No: 2013/4815, Tarih: 03.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4461 E.  ,  2013/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Karaotlak Köyü çalışma alanında bulunan 313 parsel sayılı 16000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak Mehmet oğlu ... adına tespit ve tescil edilmiş; bu parselden ifrazen ve hibe nedeniyle oluşan 165 ada 6 parsel sayılı taşınmaz Halfeti Belediyesi'ne intikal etmiştir. Davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 165 ada 6 parsel sayılı taşınmazın göstereceği kısımlarının tapu kaydının iptali ve adına tapuya tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, verilen süre içerisinde davacı tarafın gider avansını yatırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Her ne kadar 07.06.2012 tarihli duruşmada gider avansını yatırmak üzere kesin süre verilmişse de; davacı vekili kesin sürenin verildiği celse için mazeret dilekçesi sunmuş ve mazereti mahkemece kabul edilmişse de kendisine duruşma günü ve kesin süre ihtaratını içerir tebligat yapılmamıştır. Bu nedenle ilgilisine tebliğ edilmeyen kesin süreye uyulmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.