muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5846, Karar No: 2016/9793, Tarih: 13.06.2016

Somut olayda, mahkemece verilen karar, sigorta primine esas ücret yönünden doğru olmuştur. Çünkü davacı tarafından gösterilen bir kısım tanıklarla, davalı tarafından gösterilen tanıklar davacının asgari ücretle çalıştığını belirttikleri görülmektedir. Öte yandan hizmet tespitine yönelik verilen karar ise hatalı olmuştur. Çünkü tanıkların bir kısmi davacının kesintisiz çalıştığını belirtmelerine rağmen bir kısım tanıklarda davacının sezonluk çalıştığını belirttikleri, dolayısıyla tanık beyanları arasındaki bu çelişkilerin giderilmediği, dosyadaki dönem bordrolarından bordro tanıklarının resen tespit edilip dinlenmediği böylece davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmeden sonuca gidildiği görülmektedir.

Yapılacak iş; öncelikle dosyadaki dönem bordrolarından bordro tanıklarını resen tespit edip dinlemek, tanık beyanları arasında oluşan çelişkileri gidermek, gerekirse Kurum, vergi idaresi, belediye ve emniyet müdürlüğü gibi kamu kurumları aracılığıyla tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan T.. A..'ya iadesine, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6369, Karar No: 2016/1062, Tarih: 08.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6369 E.  ,  2016/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/11/2014 tarih ve 2014/237-2014/344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkiline nakliyat abonman sigorta sözleşmesi gereğince sigortalı olan dava dışı... A.Ş.'ye ait giyim eşyasından oluşan 16 karton kutuda yer alan 138 kg emtianın ...'ya davalıya ait uçakla taşıttırıldığını, ancak 16 kutu eşyanın tamamının kaybolduğunu ve gönderilene teslim edilemediğini, müvekkilinin bu nedenle sigortalısına 04/02/2012 tarihinde 41.621,00 TL ödediğini, ödemeden sonra davalıya başvurulduğunu, davalının sınırlı sorumluluk nedeniyle ancak 5.576,65 TL ödeyebileceğini bildirdiğini, davalının sınırlı sorumlu olduğunun kabulünün mümkün olmadığını ileri sürerek 41.621,00 TL tazminatın 04/02/2012 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; taşıyıcı davalının Varşova Sözleşmesi 25. maddesi kapsamında kabul edilebilecek bir kusurunun bulunduğunun ispat edilemediği, bu durumda davalının Varşova Sözleşmesi 22. maddesi kapsamında doğan zarardan sınırlı sorumlu olduğu, tazminat hesabında SDR'nin karar tarihine en yakın değerinin esas alınması ile tazminat miktarının 8.601,21 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 8.601,21 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 440,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4114, Karar No: 2013/7151, Tarih: 10.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4114 E.  ,  2013/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.09.2006 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, suya vaki elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı, 30 sene önce kendisi ve babası tarafından kazı yapılmak suretiyle çıkartılan ve bahçesinde kullandığı kaynak suyuna, davalı tarafından çok yakın mesafede kazı yapılmak suretiyle müdahalede bulunduğunu ileri sürerek davalının suya elatmasının önlenmesini ve davalının açtığı kuyunun kapatılmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 11.10.2011 günlü 2011/6571 Esas, 2011/15230 Karar sayılı ilamı ile özetle “...mahkemece kurulan hükümde, sadece “davacının davasının kabulüne” denilmekle yetinilmiş, taraflara yüklenen hak ve vazifeler açıklanmamıştır. Bu haliyle, hükmün infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; “sonuç olarak düşüncemiz, 1 no'lu kaynaktaki kesilen suyun, 2, 3 ve 4 no'lu kaynaklardaki suyun çıkışı kapatıldığında; akış haline geçip geçmeyeceği konusu muamma olduğundan dolayı, aşağıdaki havuzda biriken suyun ortak kullanıma açılması bir çözüm yolu olarak görülmektedir.” denilerek, su rejimi kurulması önerilmiştir. Mahkemece, önerilen biçimde bir su rejimi ve düzeneği oluşturulmasının gerekip gerekmediği hususunun değerlendirilip, tartışılmamış olması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir...” denilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, davalıya ait 216 ada 1 parsel içinde bulunan bilirkişi raporunda 2, 3 ve 4 numaralar ile gösterilen kuyuların davacıya ait dere yatağında bulunan 1 numara ile gösterilen kuyuya müdahalesinin menine, davalıya ait 2, 3 ve 4 numaralar ile gösterilen kuyuların kapatılmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, davalıya ait 216 ada 1 parsel içinde bulunan bilirkişi raporunda 2, 3 ve 4 numaralar ile gösterilen kuyuların davacıya ait dere yatağında bulunan 1 numara ile gösterilen kuyuya müdahalesinin menine, davalıya ait 2, 3 ve 4 numaralar ile gösterilen kuyuların kapatılmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, dosya içerisinde bulunan 29.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda; davalı olan 2, 3 ve 4 numaralı kaynaklar ve davacının 1 numaralı kaynağı eğim olarak altlı üstlü bulunduklarından ve aralarındaki mesafenin yakın olmasından dolayı aynı çatlak ve boşluklardan gelen kaynak sularından beslenmekte oldukları davalıya ait 2, 3 ve 4 numaralı kaynaklardan çekilecek suların 1 numaralı kaynaktaki suyun kesilmesine sebep olmasının muhtemel bulunduğu ayrıca 2, 3 ve 4 numaralı kaynaklardaki suyun çıkışı kapatıldığında 1 numaralı kaynakta kesilen suyun akış haline geçip geçmeyeceği konusu belirsiz olduğundan davalıya ait aşağıdaki havuzda biriken suyun ortak kullanıma açılmasının bir çözüm yolu olduğu belirtilerek su rejiminin kurulması durumunda taraflar arasındaki ihtilafın ortadan kalkacağı ifade edilmiştir.

Mahkemece, davalının iyiniyetli olmadığı kabul edilerek su rejimi kurulmadan davalıya ait 2, 3 ve 4 numaralı kuyuların kapatılmasına karar verilmiştir. Davalıya ait kuyuların kapatılması durumunda mevcut suyun davacıya ait 1 numaralı kuyuya dönmeme durumu olduğu bilirkişi raporunda belirtildiğinden mahkemece davalıya ait kuyuların kapatılması yerine davalıya ait aşağıdaki havuzda biriken suyun kullanımına ilişkin davacının öncelik hakkı ve tarafların ihtiyaçları dikkate alınarak bir su rejimi kurulması gerekir. Yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4162, Karar No: 2019/9488, Tarih: 23.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/4162 E.  ,  2019/9488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 11306 ada 1 parsel sayılı taşınmazda vekil edeninin de hissesi olduğunu, taşınmaz üzerindeki ağaçların, yapıların ve evlerin vekil edenince yapıldığını belirterek muhtesatın vekil edenine aidiyetinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, taşınmazın muris dedelerinden kaldığını, murislerinin evinin tek katlı ve bahçeli ağaçlı olduğunu, davacının sadece tek katlı taşınmazın üzerine kaçak olarak yapılan çıkma katı yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle taşınmaz üzerinde bulunan ve harita mühendisi ... tarafından düzenlenen 05/05/2015 tarihli raporda A ve C harfi ile gösterilen yapılarla, B harfiyle gösterilen 2 katlı evin % 90,97'sinin ve; 1 adet 4-6 yaşlarında armut ağacı, 4 adet 10-15 yaşlarında aylantus ağacı, 1 adet 2-4 yaşlarında ceviz ağacı, 2 adet 6-8 yaşlarında erik ağacı, 2 adet 6-8 yaşlarında dut ağacı, 1 adet 10-15 yaşlarında kayısı ağacı, 1 adet 2-4 yaşında kayısı ağacı ve 1 adet 2-4 yaşlarında elma ağacından oluşan muhdesatın davacıya aidiyetinin tespitine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhtesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalıların 05/05/2015 tarihli raporda B harfiyle gösterilen 2 katlı eve yönelik diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Her ne kadar Mahkemece; taşınmaz üzerinde bulunan B harfiyle gösterine yapının eski halinin yıpranması nedeniyle davacı tarafından tamir ve tadilat yapıldığı, bu tamir ve tadilatın sonucu binanın % 90,97'sinin davacı ...'a ait olduğu tespiti gerekçesi ile kabul kararı verilmiş ise de, Mahkemenin bu gerekçesine katılma imkanı bulunmamaktadır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, Mahkemenin kabulünde olduğu üzere, davaya konu taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı binanın yıpranması nedeniyle davacı tarafından tamir ve tadilat yapıldığı anlaşılmakta ise de taşınmaz üzerinde bulunan B harfiyle gösterin yapının zemin ve birinci katının ayrı ayrı bağımsız bölüm niteliğinde olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, Mahkemenin kabulünde olduğu üzere, davaya konu taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı binanın yıpranması nedeniyle davacı tarafından tamir ve tadilat yapıldığı anlaşılmakta ise de taşınmaz üzerinde bulunan B harfiyle gösterin yapının zemin ve birinci katının ayrı ayrı bağımsız bölüm niteliğinde olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Taşınmaz üzerine daha önce mevcut bir muhdesata yeni bölümler ilave edilmesi, muhdesatın tamamlanması veya mevcut muhdesatın bakım ve onarımının yaptırılması bağımsız bir muhdesat meydana getirme niteliğinde olmayıp mevcut muhdesatın daha kullanılır hale gelmesini, bir başka deyişle muhtesattan sağlanacak faydanın artmasını sağlayan işlerdir. Bu işler için harcanan giderler de muhdesatın değerini artıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir.

İyileştirici nitelikteki giderleri tek başına karşılayan taşınmaz malik ya da maliklerinin koşullarının varlığı halinde bu giderlerden paylarına düşen kısmını TBK'nin 77 ve onu izleyen maddeleri hükmüne, sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açacağı eda nitelikli bir alacak davası ile taşınmazın diğer maliklerinden isteyebileceği kuşkusuzdur. İyileştirme giderlerini yapan malik ya da maliklerin taşınmazın ortaklığının giderilerek satılması ve muhdesattan yararlanmalarının son bulması ile istenebilir hale gelecek bu giderler için eda nitelikli alacak davası açma hakkı mevcut iken önceden bu iyileştirme giderlerinin tespitini dava etmekte hukuki yararı bulunduğundan söz edilemez.

O halde, Mahkemece, öncelikle B harfiyle gösterilen yapının zemin ve birinci katının ayrı ayrı bağımsız bölüm olup olmadığı tespit edilerek, zemin ve birinci katın ayrı ayrı bağımsız bölüm olması halinde zemin kata yapılan iyileştirmeler için hukuki yarar bulunmadığından reddine, birinci kat için muhtesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine; zemin ve birinci katın ayrı ayrı bağımsız bölüm olmaması halinde ise yapılan iyileştirmeler için muhdesat tespiti davası açmakta hukuki yararı bulunmadığından tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalıların temyiz itirazları yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, HUMK'un 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7967, Karar No: 2012/3645, Tarih: 11.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/7967 E.  ,  2012/3645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

CMK'nın 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17/10/2006 gün ve 2006/5-165-213 sayılı Kararına göre; soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başladığı dikkate alınarak, sanıkların, Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan suç duyurusundan önce zimmetlerine geçirdikleri parayı tamamen iade ettikleri anlaşıldığından, cezalarından 5237 sayılı TCK'nın 248/1. maddesi uyarınca 2/3 yerine aynı Kanunun 248/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılması sonucu kabule göre fazla ceza tayin edilmiş ise de; sanık ...’in kadro unvanının büro mesul teknisyeni, sanık ...’ın ise sözleşmeli memur olduğu, ancak sanık ...’in fiilen veznedar olarak tahsilat yapmakla, sanık ...'ın ise tahakkuk işlerinde görevlendirilmiş oldukları, sanık ...’in ihbarname ile işletmeye gelen abonelerden ihbarname bedelini aldıktan sonra bilgisayardan çıkartılan faturalara basması gereken “tahsil edildi” kaşesini endeksör cihazından çıkan ve bilgi açısından abonelere dağıtılan ihbarnamelere vurduğu, bu şekilde ihbarname bedellerinin abonelerden sistem dışı olarak tahsil edildiği, sistem dışı olarak tahsil edilen abonelere ait tahakkukların sanık ... tarafından bilgisayarda dönem faturalarındaki ilk endeks ile son endeks değerleri aynı yapılarak hatalı tahakkuk yapılmış gibi dönem tahakkuklarının iptal edildiği, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde tespit edilebildiği kadarıyla 28.331,57 TL’yi maledindikleri, bu şekildeki ...’nın müracaatı ile ortaya çıkan eylemlerinin zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu, mahkemenin takdiri nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 247/1-2, 43, 248/1, 62. maddeleri uyarınca uygulama yapılması halinde cezaların 2 yıl 7 ay 7 gün olarak belirlenmesinin gerekmesi karşısında sonuç ceza değişmediğinden, suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3910, Karar No: 2014/801, Tarih: 17.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3910 E.  ,  2014/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/300565

MAHKEMESİ : Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/06/2012, 2012/75 (E) ve 2012/177 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, silahla tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Zahir hakkında çocuk mağdur Hasbi’yi nitelikli tehdit, mağdur Bayram’ı kasten yaralama ve suça sürüklenen çocuk Abdullah hakkında çocuk mağdur Hasbi’yi kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyiz kabiliyetleri bulunmadığından, sanık Zahir müdafii ile Cumhuriyet Savcısının istemleri, itiraz istemi olarak kabul edilerek bu hususta mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Sanık Zahir hakkında çocuk mağdur Hasbi’ye yönelen eylemi nedeni ile kurulan hükme yönelik olarak sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının istemi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın çocuk mağdur Hasbi’ye yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; kardeşi olan suça sürüklenen çocuk Abdullah'la birlikte mağdura saldıran sanığın bıçakla vurarak mağduru, göbek bölgesinden isabetle, mide ve gastroepaplik ven lezyonu ile yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı, aynı anda Abdullah'ın da mağdurun sırtına bıçakla vurduğu, sonrasında Zahir'in ikinci bıçak darbesini vurmak için bıçağı yeniden savurduğu ancak isabet ettiremeyip araya giren mağdur Bayram'ı yaraladığı ve mağdurun aldığı darbenin etkisi ile yere düşmesi sonucu kaçarak uzaklaştığı olayda;

Olayın oluş şekli, kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, engel durum ve mağdurun aldığı darbenin etkisi ile yere düşmesi nedeni ile sanığın istediği ölüm neticesini elde ettiğini düşünerek eylemine devam etmemesi dikkate alındığında, sanığın, açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, çocuğu kasten öldürmeye teşebbüsten TCK'nun 82/1-e, 35. maddeleri yerine suçun niteliğinde yanılgıya

düşülerek yazılı şekilde kasten yaralamadan cezalandırılmasına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası gözetilmek suretiyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 17/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2049, Karar No: 2015/6469, Tarih: 11.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2049 E.  ,  2015/6469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2012/189-2014/387

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.04.2010 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12559, Karar No: 2022/5762, Tarih: 05.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12559 E.  ,  2022/5762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik vekâlet ücreti ile sınırlı olarak katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerektiği gözetilmeden dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücretine ilişkin paragraf çıkartılarak yerine "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1.500,00 TL avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin ve vekâlet ücretiyle sınırlı olarak katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 2008 takvim yılında en son aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle "31.12.2008"; 2009 takvim yılında ise en son temmuz ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle "31.07.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ye yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık ... hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.