muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23856, Karar No: 2021/10726, Tarih: 21.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/23856 E.  ,  2021/10726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun usulden reddine dair karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 08.05.2021 tarih 2021/İHK-7200 sayılı itirazın kabulüne, başvurunun kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 23.11.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5502, Karar No: 2022/14858, Tarih: 27.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5502 E.  ,  2022/14858 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Kırıkkale İli, Merkez İlçesi, Kırıkköyü Mahallesi 210 ada 23 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2942 sayılı Kanun'da belirtilen esaslar dahilinde dava konusu taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davacı taraftan tahsil edilerek davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, taşınmazın tarla niteliğinde kabul edilmesi gerekirken, arsa olarak nitelendirilmek suretiyle değerinin belirlenmesinin hukuka aykırı olduğunu, emsal karşılaştırmasının Kanun'un aradığı şartlara uygun olarak yapılmadığını ve müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği sonucuna varılmakla birlikte, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı kayyıma derhal ödenmesi yönünden hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, taşınmazın tarla niteliğinde kabul edilmesi gerekirken, arsa olarak nitelendirilmek suretiyle değerinin belirlenmesinin hukuka aykırı olduğunu, emsal karşılaştırmasının Kanun'un aradığı şartlara uygun olarak yapılmadığını ve müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı kayyımı arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa'nın "Mülkiyet hakkı" kenar başlıklı 35 inci maddesi şöyledir:

"Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir.

Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir.

Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz."

2. Anayasa'nın "Kamulaştırma" kenar başlıklı 46 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir: "Devlet ve kamu tüzel kişileri; kamu yararının gerektirdiği hallerde, gerçek karşılıklarını peşin ödemek şartıyla, özel mülkiyette bulunan taşınmaz malların tamamını veya bir kısmını, kanunla gösterilen esas ve usullere göre, kamulaştırmaya ve bunlar üzerinde idarî irtifaklar kurmaya yetkilidir."

3. 2942 sayılı Kanun'un "Kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili" kenar başlıklı 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

"... Tarafların bedelde anlaşamamaları halinde gerektiğinde hâkim tarafından onbeş gün içinde sonuçlandırılmak üzere yeni bir bilirkişi kurulu tayin edilir ve hâkim, tarafların ve bilirkişilerin rapor veya raporları ile beyanlarından yararlanarak adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespit eder. Mahkemece tespit edilen bu bedel, taşınmaz mal, kaynak veya irtifak hakkının kamulaştırılma bedelidir (...) İdarece, kamulaştırma bedelinin hak sahibi adına yatırıldığına, hâkim tarafından kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen bedelin (…) veya hak sahibinin tespit edilemediği durumlarda ise ileride ortaya çıkacak hak sahibine verilmek üzere bloke edildiğine dair makbuzun ibrazı halinde mahkemece, taşınmaz malın idare adına tesciline ve kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesine karar verilir ve bu karar, tapu dairesine ve paranın yatırıldığı bankaya bildirilir. Tescil hükmü kesin olup, tarafların bedele ilişkin istinaf veya temyiz hakları saklıdır ..."

4. 2942 sayılı Kanun'un "Kamulaştırma bedelinin tespiti esasları" kenar başlıklı 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının ilgili bölümleri şöyledir:

"15'inci madde uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu, kamulaştırılacak taşınmaz mal veya kaynağın bulunduğu yere mahkeme heyeti ile birlikte giderek, hazır bulunan ilgilileri de dinledikten sonra taşınmaz mal veya kaynağın;

4. 2942 sayılı Kanun'un "Kamulaştırma bedelinin tespiti esasları" kenar başlıklı 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının ilgili bölümleri şöyledir:

"15'inci madde uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu, kamulaştırılacak taşınmaz mal veya kaynağın bulunduğu yere mahkeme heyeti ile birlikte giderek, hazır bulunan ilgilileri de dinledikten sonra taşınmaz mal veya kaynağın;

a) Cins ve nevini,

b) Yüzölçümünü.

c) Kıymetini ektileyebilecek bütün nitelik ve unsarlarını ve her unsurun ayrı ayrı değerini,

(...)

e) Kamulaştırma tarihindeki resmi makamlarca yapılmış kıymet takdirlerini,

(...)

g) Arsalarda, kamulaştırılma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerini,

(...)

Esas tutarak düzenleyecekleri raporda bütün bu unsurların cevaplarını ayrı ayrı belirtmek suretiyle ve ilgililerin beyanını da dikkate alarak Sermaye Piyasası Kurulu tarafından kabul edilen değerleme standartlarına uygun, gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit ederler. "

3. Değerlendirme

1. Arsa niteliğindeki Kırıkkale İli, Merkez İlçesi, Kırıkköyü Mahallesi 210 ada 23 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

2. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

3. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı kayyımına derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı idare vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı idare vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine,27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5066, Karar No: 2011/6376, Tarih: 16.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5066 E.  ,  2011/6376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.03.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, davalılara ait 9 ve 21 parsel sayılı taşınmazların sınırına dikilen ağaçların gölgesinin ve saçaklarının ileride kendisine ait 8 parsel sayılı taşınmazına zarar vereceğini ileri sürerek ağaçların sökülmek suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, “Davalı 9 sayılı parselin bilirkişi raporunda davacının arsasına tecavüzde bulunduğu belirtilen kavak ile ayva ağaçları ve ziraat bilirkişi raporunda belirtilen sınıra olması gereken komşu payını bırakmazsızın diktiği ağaçlar ile davalı 21 sayılı parselin davacının sınırına ziraat bilirkişi raporunda belirtilen, olması gereken payı bırakmaksızın diktiği ağaçların kesilmek sureti ile Müdahalelerinin men-i ne” karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir. Medeni Kanunun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir. Anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “Komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Somut olayda, davacı davalıya ait ağaçların gölgesinin ve saçaklarının ileride zarar vereceğini iddia etmiştir. Somut zarar henüz gerçekleşmeden, muhtemel zarar nedeniyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenemez. Olayda davalılar tarafından dikilen ağaçlar nedeniyle gerçekleşmiş bir somut zararın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca HUMK'nun 74. maddesinde hükme bağlanan ve uygulamada kısaca “taleple bağlılık” kuralı olarak bilinen usul hükmü uyarınca hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla sınırlı olarak karar verebilir. Orta yerde davacı tarafından davalının kendisine ait 8 parsel sayılı taşınmazına elatmanın önlenmesine ilişkin istemi yokken sözü edilen taleple bağlılık kuralına aykırı biçimde 9 no'lu parselin 8 no'lu parsele 96 m² lik tecavüzünün menine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca HUMK'nun 74. maddesinde hükme bağlanan ve uygulamada kısaca “taleple bağlılık” kuralı olarak bilinen usul hükmü uyarınca hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla sınırlı olarak karar verebilir. Orta yerde davacı tarafından davalının kendisine ait 8 parsel sayılı taşınmazına elatmanın önlenmesine ilişkin istemi yokken sözü edilen taleple bağlılık kuralına aykırı biçimde 9 no'lu parselin 8 no'lu parsele 96 m² lik tecavüzünün menine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 02.05.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12605, Karar No: 2011/15764, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12605 E.  ,  2011/15764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tavzih istemine ilişkin davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 105 ada 21 parsel sayılı 3675,34 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve taşınmazın kültür arazisi olarak orman dışına çıkarılması nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, dava konusu taşınmazın tamamının orman arazisi olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin serbest kadastro teknisyeni ve orman yüksek mühendisi tarafından hazırlanan raporda (A) harfi ile gösterilen 2560,87 m2 yeşil alana ait olan kısmının orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 1113,48 m2'lik kısmının tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı, 23/03/2011 havale tarihli dilekçesinde ve ekinde karara konu teknik bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin ve bu sebeple ilamın infaza elverişli olmadığından bahisle dosyanın yeniden incelenerek infaza engel hükmün tavzihine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece kadastro bilirkişisinden ek rapor alınarak, karara konu bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin, ITRF koordinat sistemindeki değerleri belirlenmiş ve 30/06/2011 tarihinde hükmün infazı sırasında da hükme dayanak krokili raporun ITRF koordinat sisteminde yeniden tanımlanmasının mümkün olması veya ... bilirkişisince tanzim edilen ek rapor ile hesaplanan ITRF koordinatlarına göre hükmün infazına olanak bulunması gerekçeleriyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz etmiştir.

Dava, tavzih istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve hükme dayanak alınan bilirkişi krokisi ile rapordaki verilerin ITRF koordinatlarına dönüştürülmesi suretiyle infazı olanaklı olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1286, Karar No: 2016/9310, Tarih: 05.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1286 E.  ,  2016/9310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, verilen cezanın fazla olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesinde yer alan "adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, belirlenen gün sayısının takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasının tayini gerekirken, gün para sistemine göre belirlenmeden ve temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 3 yılın 5 güne, TCK.nun 168/2. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ayın 2 güne, aynı yasanın 52/2. maddesi uyarınca tayin olunan 10.900,00 TL adli para cezasının ise 40,00 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.10.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükmün, sanık ... tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Sanık ... aşamalardaki savunmalarında özetle, müştekiyi taksisine müşteri olarak aldığını, ... ATM.sinden para cekeceğini söylemesi üzerine ... Caddesindeki şube önüne geldiklerini, müştekinin kartını ve şifresini söyleyerek 1.000,00 TL çekmesini istediğini, ATM.den parayı çekerek makbuzu ile teslim ettiğini, kesinlikle parayı almadığını söylemiştir.

Dosya kapsamından, ATM’den para çekme işleminin şifre ile yapıldığı anlaşılmaktadır.

Sanık ... aşamalardaki savunmalarında özetle, müştekiyi taksisine müşteri olarak aldığını, ... ATM.sinden para cekeceğini söylemesi üzerine ... Caddesindeki şube önüne geldiklerini, müştekinin kartını ve şifresini söyleyerek 1.000,00 TL çekmesini istediğini, ATM.den parayı çekerek makbuzu ile teslim ettiğini, kesinlikle parayı almadığını söylemiştir.

Dosya kapsamından, ATM’den para çekme işleminin şifre ile yapıldığı anlaşılmaktadır.

Tüm bu anlatılanlar, dosya kapsamı, sanık ...’ın aşamalardaki savunmalarında suça konu kartı kart sahibinin talimatı ile para çekerek kendisine verdiğini söylemesi, işlemlerin şifre girilerek yapılmış olması, ceza hukukunun şüpheden sanık yararlanır genel ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın müsnet suçtan cezalandırılması için katılanın soyut beyanı dışında savunmasının aksine somut, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerekçesiyle kurulan hükmün bozulması yerine, yerel mahkemenin dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçesine dayalı usul ve yasaya uygun olmayan kararının düzeltilerek onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 05.10.2016
Yargıtay — Esas No: 2014/13295, Karar No: 2017/5802, Tarih: 09.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/13295 E.  ,  2017/5802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine yönelik hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'in katılanlar aleyhine belgedir başlıklı borç ikrarına yönelik yazılı belgeyi icra takibine koyarak 200.000,00 TL alacaklı olduğunu iddia ettiği, katılanların ise diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden ortakları sanık ...'un ...'tan şirketleri adına kullandıkları kredi sözleşmesinin ekindeki geri ödeme belgesinin son sayfasının yarım sayfa şeklinde düzenlenmiş ve imzaların ise sayfanın altında kalmış olmasını fırsat bilerek diğer sanık ...'e boş kısma gelecek şekilde sanık.... katılanlardan 200.000,00 TL alacağı varmış gibi belge düzenlettirdiği ve bu suretle özel belgede sahtecilik yapıp icra dairesini aracı kılmak suretiyle tüm sanıkların katılanları dolandırmaya çalıştıklarının iddia edildiği olayda, sanıkların savunmaları ve 29.04.2010 tarihli Adli Tıp Kurumu, Adli Belge İnceleme Bölümü'nden alınan rapora göre ...'tan alınan krediye yönelik geri ödeme belgesindeki şirket yetkililerine ait imza ve isimlerin yazıldığı kalem ile suça konu belgedeki imza ve yazıların farklı evsaftaki kalemlerle yazılmış olması karşısında sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olmadığına dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 09/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.