muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2380, Karar No: 2022/2977, Tarih: 11.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2380 E.  ,  2022/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18/11/2020 tarihli ve 2020/216 Esas - 2020/417 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 24/01/2022 tarihli ve 2021/328 Esas - 2022/598 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacılar ... ve ...'dan HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 660,00 TL para cezasının ayrı ayrı alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 11/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13013, Karar No: 2008/16336, Tarih: 25.09.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13013 E.  ,  2008/16336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcın mahsubuna, bakiye 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26130, Karar No: 2017/35582, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26130 E.  ,  2017/35582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3154, Karar No: 2013/8313, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3154 E.  ,  2013/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Sanıklardan ...’in ... köyü ...mevkinde bulunan Maliye Hazinesi'ne ait 103 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan toplam 97 adet kavak ağacının kendisine ait olduğunu söyleyerek satmak istediği ve bu hususta sanık ...’dan yardım istediği, ...’nın da ağaç işi ile uğraşan sanık ...’yı arayıp ... ile buluşturduğu, ...’in söz konusu yerde bulunan kavak ağaçlarının kendisine ait olduğunu söyleyip ...’ya gösterdiği, ...’nın ağaçları 600 TL karşılığında ...’den satın aldığı ve parasını ödediği, daha sonra ...’nın ...’in gösterdiği ağaçları kesip götürdüğü somut olayda;sanıklar ... ve ...'nın suça konu ağaçların Maliye Hazinesi'ne ait olduğunu bilmediklerine dair savunmalarının aksinin ispatlanamaması nedeniyle atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine,sanık ...'in hırsızlık konusu malın aynına zarar vermekten ibaret eylemenin bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağından hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9480, Karar No: 2011/17329, Tarih: 27.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9480 E.  ,  2011/17329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dosyada bulanan kanıt ve belgeler, Kazan Belediye Başkanlığının 12.01.2011 tarihli yazısı ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile, Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi gerektiği düşünülerek; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re’sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmazın arsa niteliğine göre değer düşüklüğü oranı da hesaplanarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazı arazi olarak nitelendirip net gelirine göre değer belirleyen rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

2-Davanın mahiyetine göre kendisini vekile temsil ettiren davacı idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36190, Karar No: 2015/10156, Tarih: 16.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/36190 E.  ,  2015/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi hesaplaması doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Dosya içeriğine göre, dava ve ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporu dilekçede bildirelen Yıldız/Ankara adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre davalıya tebliğ edilerek yargılamaya devam edilmiş ve hüküm kurulmuştur. Davalı vekili 03.09.2013 tarihli cevap dilekçesi ile şirket adresinin 'da bulunduğunu, usulsüz tebligat yapılan adresteki şahsın şirketle irtibata geçmesi üzerine davadan haberdar olduklarını belirterek savunma ve delillerini bildirmiştir. Anılan cevap dilekçesi karar aşamasından önce 03.09.2013 tarihinde, gider avansı ile birlikte mahkemeye gönderilmiş ve 18.09.2013 tarihinde yazı işleri müdürü havalesi ile dosya arasına alınmıştır. Ticaret sicil kayıtlarına göre davalı şirketin adresinin Diyarbakır 'da bulunduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca davalının savunma ve delilerini süresinde ibraz ettiğinin kabulü ile değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuç dairesinde karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.03.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8649, Karar No: 2010/216, Tarih: 20.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8649 E.  ,  2010/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin askıya alınması, kararın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Bağ-kur Genel Müdürlüğü ile arasında 1479 Sayılı Kanun ile 2926 Sayılı Kanuna tabi sigortalı hak sahiplerinin ilaçlarının karşılanması hususunda sözleşme imzalandığını, davalı kurum tarafından 20/07/2005 tarihli yazı ile sözleşmenin 7 yıl süre ile feshedildiği ve 50.659.171.607 TL.nin on gün içerisinde kurumun Vakıflar Bankası hesabına yatırılmasının bildirildiğini ,sözleşmenin feshinin bazı ilaç kupürlerinin sahte olduğu gerekçesine dayandığını, kupürleri sahte olduğu iddia edilen on adet ... isimli ilacın hasta yakını ...’a imza karşılığı teslim edildiğini, hasta yakınının ilaçları aldığını kabul etmekte olduğunu, konu ile ilgili olarak ... C.Başsavcılığına ifade verdiğini, hakkında kamu davası açıldığını, davalı kurum tarafından aleyhine açılan kamu davası dolayısıyla kamu davası sonuna kadar sözleşmenin askıya alınmasına karar verildiğini, adı geçen ilacı çalışmış olduğu ilaç firmasından temin ettiğini, olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığı gibi ihmalinin de bulunmadığını ileri sürerek, davalı kurumun sözleşmenin askıya alınmasına ilişkin kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/186 esasında kayıtlı ceza davasının açıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının fesih nedeni olarak bildirdiği kuruma fatura

2009/8649-2010/216

edilen reçeteler içinde yer alan bir kısım ilaç kupürünün sahte olduğu hususunda soruşturma raporunun bulunduğu ve davacı eczacı hakkında sahte küpür tanziminden dolayı ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2006/186 esas sayılı dosyası ile davacı açılıp yargılamanın devam ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hukuk Hakimi B.K. 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değildir. Ancak mahkumiyet ve tesbit edilen maddi olgularla bağlıdır. Mahkemece ceza davasının sonucu verilecek olan karar beklenerek, sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 20.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5772, Karar No: 2018/7865, Tarih: 11.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5772 E.  ,  2018/7865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2007 takvim yılında işlenen suç hakkında; ret

2008 takvim yılında işlenen suç hakkında; mahkûmiyet

A) Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen davanın reddine ilişkin hükme yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2012 tarih ve 2012/17934 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, ..., ..., H...'a ait, 01.03.2007-20.12.2007 tarihleri arasında düzenlenen sahte faturaları defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı; sanık hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2010 tarih ve 2010/12681 Esas sayılı iddianamesi ile de, ... Plastik Ltd Şti ve ...'e ait, 04.01.2007-30.09.2007 tarihleri arasında düzenlenen sahte faturaları defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı; 06.07.2010 tarih ve 2010/12681 Esas sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonucu sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşıldığından; sanığın aynı takvim yılında farklı mükelleflerden almış olduğu ve diğer davaya konu olmayan sahte faturaları kullanmasının farklı fiil olduğu, ancak diğer davadaki faturalarla birlikte zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi,

B)Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

1-Sanığın suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması; sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın 2008 takvim yılında kullandığı iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/940, Karar No: 2015/4815, Tarih: 27.04.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/940 E.  ,  2015/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : TCK'nın 188/3, 192/3, 62, 52, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca tayin edilen adli para cezasının 5 günden az olamayacağına ilişkin düzenlemenin, temel gün para cezasının tayini esnasında uygulanması gerektiği ve cezayı azaltıcı sebeplerin uygulanması esnasında bu sürenin altına inebileceği gözetilmeden, sonuç adli para cezasının 2 gün yerine 5 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında hükmolunan sonuç gün para cezasının 2 güne ve adli para cezasının da 40 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/447, Karar No: 2013/492, Tarih: 10.04.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/447 E.  ,  2013/492 K.**

* HİZMET TESPİTİ VE İŞÇİLİK ALACAKLARI DAVASI

* DAVALARIN AYRILMASI ZORUNLULUĞU

* İŞ MAHKEMELERİ KANUNU (5521) Madde 1

* İŞ MAHKEMELERİ KANUNU (5521) Madde 8

* SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) (506) Madde 6

* SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) (506) Madde 79

* SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) (506) Geçici Madde 20

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 7

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 30

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 166

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 167

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “hizmet tespiti ve işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 1.İş Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 07.10.2011 gün ve 2009/720 E-2011/497 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'nin 11.10.2012 gün ve 2011/16323 E.-2012/17136 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10.maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.