muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21999, Karar No: 2016/482, Tarih: 19.01.2016

.//.

Somut olayda; ... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü ... tarihli yazısında, dava konusu yerin ... tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen ... havale tarihli bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesine ve ... tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11749, Karar No: 2024/4260, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/11749 E.  ,  2024/4260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1191 E., 2022/1322 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanıkların beraatlerine ve dava konusu eşyaların mülkiyetinin kamuya geçirilmesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, Mahkemenin adlî yönden değerlendirme yapıp sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurarak suça konu eşyaları müsadere etmesi gerektiğine ve hükmün bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırmalar neticesinde sanık ...'ün sahibi olduğu "..." isimli iş yerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada 20'şerli şeffaf poşetler halinde paketlenmiş 2.501 paket doldurulmuş makaronun; sanık ...'ün sahibi olduğu, ancak sanık ...'ün çalıştırdığı "..." isimli iş yerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada 20'şerli şeffaf poşetler halinde paketlenmiş 4.280 paket doldurulmuş makaron ile Tobacco kutu ibareli kutulara 20'şerli şekilde paketlenmiş vaziyette 288 paket doldurulmuş makaronun; sanık ...'ün sahibi olduğu "..." isimli iş yerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada 20'şerli şeffaf poşetler halinde paketlenmiş 992 paket doldurulmuş makaronun ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında bulunan 19.01.2017 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu makaronlar ile makaronların içerisine doldurulmuş kıyılmış tütünlerin yurt içinde üretimi yapılan ürünler olduğu ve gümrük kaçağı olmadıkları, 13.02.2018 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu ürünlerin ülkemize kaçak yollardan girmeyip, ülkemizde üretimi yapılan tütünler ile içi doldurulmuş makaronlar olduğu tespit edilmiştir.

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

Olay tutanakları, dosya kapsamı ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesine göre, yerli tütün ile doldurulmuş yerli makaronun, eylem tarihi itibarıyla suç oluşturmadığı ve idari yaptırımı gerektiren kabahatlerden olduğu anlaşıldığından, sanıklar hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Olay tutanakları, dosya kapsamı ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesine göre, yerli tütün ile doldurulmuş yerli makaronun, eylem tarihi itibarıyla suç oluşturmadığı ve idari yaptırımı gerektiren kabahatlerden olduğu anlaşıldığından, sanıklar hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33327, Karar No: 2018/14112, Tarih: 04.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/33327 E.  ,  2018/14112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız nedenle işverence feshedildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, 39 günlük ödenmeyen ücret, prim ve yıllık izin ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işten kendisinin ayrıldığını, fazla mesai yapmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, davacı hakkında işten ayrıldıktan sonra yaptığı firma görüşmeleri nedeniyle suç duyurusunda bulunulduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin davalı tarafça haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesi ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve prim alacaklarının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Davacı işçi, dava dilekçesinde haksız nedenle işverence iş akdinin sona erdirildiğini iddia etmiş davalı ise davacının kendisinin iş yerinden ayrıldığını savunmuştur. Davacının iş akdi 09.03.2009 tarihinde son bulduğu, davalı işveren tarafından 05.05.2009 tarihinde davacının bir takım usulsüzlükler yaptığından bahisle savcılığa şikayette bulunulduğu ve ... 4. Asliye Ceza mahkemesinin 2010/696 E.sayılı dosyası ile hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan davacının 26.11.2015 tarihinde ceza aldığı görülmektedir. Bahsi geçen ceza yargılaması sırasında davacının 03.02.2011 tarihli celsede sanık olarak verdiği savunmasında “bana 2008 yılında asgari ücretten bordro imzalamamı söylediler. ben kabul etmedim maaşım ne ise ona imza atacağımı söyledim. beni bunalttıkları için bende 2009 yılının mart ayında isteğimle şirketten ayrıldım." dediği, müdafisinin ise aynı celsede "müvekkilim şirketten ihtarname çekerek ayrılmıştır ondan sonra da dava açmıştır bu davadan sonra da kendisi bu şekilde suçlanmıştır." şeklinde savunmasında ifadeye yer verdiği görülmüştür. Ceza yargılamasında davacının kendi beyanı ve dosya içeriğine göre iş akdini kendisinin feshettiği ve fesih tarihi itibari ile net 3600,00 TL olan ücretlinin bordrolarda brüt 800,00 TL gösterildiği sabit olduğuna göre, iş sözleşmesinin işçi tarafından feshinin haklı sebebe dayandığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla kıdem tazminatının kabulü doğru ise de mahkemece iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığı gözetilmeksizin ihbar tazminatının reddi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının ödenmeyen aylık ücretinin miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı son 39 günlük ücret alacağının ödenmediğini iddia etmiş ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işveren tarafından ödeme kaydı sunulmadığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı işçinin iş akdi 09.03.2009 tarihinde son bulmuş olup dosya içerisinde yer alan 2009 şubat bordrosunda 439,57 TL net ücret tahakkuk ettirilerek banka kanalı ile 06.03.2009 tarihinde davacı hesabına ödendiği görüldüğünden hesaplanan ücret alacağından ödenen bu miktarın mahsup edilmemesi hatalı olup ayrıca bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3554, Karar No: 2014/33712, Tarih: 12.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/3554 E.  ,  2014/33712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/10/2012

NUMARASI : 2011/252-2012/551

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, bakiye ücret alacağı, bakiye uçuş tazminatı, cezai şart alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücretsiz izne gönderilme teklifini kabul etmemesi nedeniyle iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve uçuş tazminatları, ücret ile cezai şart alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ekonomik durgunluk nedeniyle iş akdini feshetmek zorunda kaldıklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara, bozma ilamına ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine ilişkin verdiği 11.05.2009 tarihli,2009/141-54 E. K. Sayılı karar Dairemizin 18.09.2009 tarih 2009/28199-23657 E.K. sayılı ilamiyla “… davacının yaptığı işin belirlenerek yer hizmetinde çalışıp çalışmadığı ve uçucu personel olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan görev yönünden reddine karar verilmesinin hatalı olduğu…” gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılamada dinlenen taraf tanıklarının ortak açıklamalarından davacının uçak teknisyeni olarak yer hizmetlerinde görev yaptığı tespit edilerek 4857 Sayılı Kanunun 4. Maddesinde öngörülen hava taşıma işinde çalışmadığı sonucuna varılarak kıdem tazminatı ile taraflar arasındaki sözleşmenin 5. Maddesindeki cezai şart tazminatının hüküm altına alındığı görülmektedir. Davacının kıdem tazminatına hak kazandığına ilişkin Mahkeme kabulü yerinde ise de; iş akdinin 6. Maddesindeki cezai şart tazminatının uçucu personel için öngörüldüğü, davacının uçucu personel olmadığının Mahkemenin kabulünde olduğu dikkate alındığında; davacı için tanımlanmış bir cezai şart düzenlemesi bulunmadığına göre cezai şart talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır. Kaldı ki, davacıyla aynı görevde çalışan başka bir işçinin açtığı davada talep edilen cezai şart talebi reddedilmiş ve karar davacı temyizi üzerine 22. Hukuk Dairesi tarafından onanmıştır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16314, Karar No: 2015/18461, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16314 E.  ,  2015/18461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 05/03/2015

Numarası : 2014/650-2015/77

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin sunduğu dilekçede mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair neden bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 07/10/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10421, Karar No: 2020/1213, Tarih: 11.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10421 E.  ,  2020/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin, Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda ... Valiliğince ... Gölü kıyı kenar çizgisi tespit çalışması yapıldığını ve tespit edilen kıyı çizgisinin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından 14.3.2011 tarihinde onandığını, dava konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın kıyı içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki binaların ve ağaçların kal’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 299 ada 104 parsel sayılı taşınmazın 479,38 m² lik kısmı kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından davalı adına olan tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının bu kısma ağaç dikmek suretiyle yaptığı müdahalenin men'i ile müdahale teşkil eden ağaçların kal'ine karar verilmesi üzerine; hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda; ... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 29.12.2011 tarihli yazısında, dava konusu yerin 14.03.2011 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, yapılacak incelemede komşu ve yakın parsellere ilişkin kıyı çizgisi belirlemelerinin de gözönününde bulundurulması, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin hacın temyiz edene iadesine, 11.2.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31304, Karar No: 2017/369, Tarih: 19.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/31304 E.  ,  2017/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10/04/2014 tarih ve 2014/120-2014/174 sayılı hükmün Dairemizin 09/12/02015 tarih ve 2014/36058-2015/35950 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davalı ... vekilinin karar düzeltme ve maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunması nedeniyle mahkemesince, dosyanın gönderilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin 09.12.2015 tarih 2014/36058 E.,2015/35950 K. sayılı ilamına karşı mahkemece re'sen gönderilen maddi hatanın düzeltilmesi dilekçesi üzerine yapılan incelemede; ilama esas olan ve dairemizce verilen 23.06.2014 tarih 2014/19261 E.2014/20594 K. sayılı ilamın davalı avukatınca verilen dilekçe ile kararın düzeltilmesinin istendiği, 09.12.2015 tarihli müzakere notlarının incelenmesi sonucu dairemizce karar düzeltme isteminin değerlendirildiği, karar düzeltme isteminin reddine karar verildiği ancak kalemde yazım aşamasında ''onama'' ilamı yazıldığı anlaşıldığından bu maddi hatanın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemece re'sen gönderilen maddi hatanın giderilmesine yönelik talebinin kabulü ile, dairemizin maddi hataya müstenit 09.12.2015 tarih 2014/36058 E.2015/35950 K.sayılı ilamının tamamen KALDIRILARAK, yerine

''Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davalı tarafın karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 5,20 TL.kalan harcın karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi ''sözlerinin eklenmek suretiyle MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, 19/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.