muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/19271, Karar No: 2021/8664, Tarih: 28.06.2021

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla aynı Yasanın 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. UYAP sisteminde yapılan incelemede, sanığın benzer eylemi nedeniyle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/624 Esas sırasında kayıtlı olan dosyasında suç tarihinin 23.12.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 28.12.2012 olduğu, suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturduğu gözetilerek dosyaların birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, anılan ilam henüz kesinleşmediği halde verilen cezanın, netice cezadan mahsubuna ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Sanık ...'ın zincirleme suça esas teşkil eden Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/624 Esas sırasında kayıtlı dosyadaki 23.12.2012 tarihli eyleminde 28.12.2012 tarihli iddianame ile hukuki kesinti oluştuğundan, sanığın üzerine atılı iddianamede 3. olay olarak gösterilen 30.12.2012 tarihli eylemin müstakil suç kabul edilmesi ve buna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

4. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine fıkra numarası gösterilmeksizin TCK'nun 62. maddesinin yazılması, yine gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6. Suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

7. Katılan sıfatı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılmasına karar verilmesi ve neticesinde her iki kurumu kapsar ve Gümrük İdaresi lehine de olacak şekilde katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

X- Sanık Cağrı Acar'ın iddianamede 5, 6. ve 7. olaylar olarak gösterilen 09.01.2013, 02.02.2013 ve 07.02.2013 tarihli eylemler yönünden hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

09.01.2013, 02.02.2013 ve 07.02.2013 tarihlerinde ele geçirilen gümrük kaçağı sigaralara yönelik, Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığınca ''gümrük kaçakçılığından'' yapılan soruşturma kapsamında teknik takip ve dinleme tedbirlerine başvurulduğu, soruşturma kapsamında ara yakalamalar yapıldığı ve sanık ... açısından iletişimin tespiti tutanakları içeriklerine göre 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunun sübuta erdiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edildiği cihetle,

Sanığa atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu ve CMK'nun 135/6. maddesinde 4733 sayılı Yasa kapsamında kalan suçlar ile ilgili olarak dinleme yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunmaması karşısında, iletişimin tespiti tutanaklarının tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği nazara alınarak, dava konusu kaçak sigaralarla yakalanmayan ve aşamalardaki savunmalarında atılı suçu işlemediğini beyan eden, müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmalarına yeterli başka bir delil de bulunmayan sanık ... hakkında 09.01.2013, 02.02.2013 ve 07.02.2013 tarihli suçlar yönünden beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7364, Karar No: 2019/4155, Tarih: 06.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7364 E.  ,  2019/4155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz, davalı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum tarafından düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp- kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 15.392,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, adli yargı mahkemelerinin görevli olmadığını, dava konusu edilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının husumet itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 18.01.2018 tarihli ve ... E. - 2018/322 K. sayılı ilamı ile, "...Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı ... şirketinin de tahsil ettiği kayıp-kaçak bedelini EPDK kararı gereğince faturalandırılarak tahsil ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece; davacının ödemesi gereken faturayı düzenleyip bu faturaya kayıp-kaçak bedelini de dahil eden davalı tedarik şirketinin davada husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi doğru değildir. Diğer anlatım ile, kayıp-kaçak bedelinin istirdadı talebini içeren davada husumet bu bedelleri doğrudan düzenlediği faturaya yansıtan tedarik şirketine de , bu bedellerin tedarik şirketi tarafından aktarıldığı dağıtım şirketine de düşer. Dağıtım ve tedarik şirketinin iç ilişkilerindeki paylaşımda bedellerin haksız alındığını ileri sürerek, istirdadını isteyen

davacıyı bağlamaz. Mahkemece, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalı kurum tarafından yapılan kesintilerin 6719 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca yasal sınırlar içinde bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz, davalı vekili tarafından ise katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve ... E. 2014/679 K. sayılı ilamı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi ödevi" başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve geçmişe de etkili 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olacak şekilde, sadece dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun ya da Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; yargılama sırasında yürürlüğe giren 6719 sayılı Yasa nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-) Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7921, Karar No: 2023/419, Tarih: 24.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7921 E.  ,  2023/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2711 E., 2022/1315 K.

DAVACILAR : ..., ...

DAVA TARİHİ : 08.09.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/281 E., 2021/393 K.

Taraflar arasındaki borca itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddi ile Marmaris 1. İcra Müdürlüğü'nün 2020/1553 Esas sayılı dosyasındaki takibin devamı ile takibin tedbiren durdurulduğu anlaşıldığından asıl alacak miktarının %20'si oranında icra inkar tazminatı olan 29.000,00 TL'nin davacılardan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararın borçlular vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlular vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın borçlular vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlular vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlular vekili dava dilekçesinde; davalı bankanın müvekkillerinin senet borçlusu ve kefili olduğu 27.06.2012 tanzim, 25.08.2020 vade tarihli ve 150.000 TL bedelli kambiyo senedinin, senet lehtarı İlya Durmuş isimli şahıs tarafından kendilerine ciro edilmek suretiyle temüllük edildiğini belirterek Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/104 Değişik İş sayılı dosyasından ihtiyati haciz kararı aldığını, ihtiyati haciz kararına istinaden Marmaris 1. İcra Müdürlüğünün 2020/1553 Esas sayılı dosyasından takip başlattığını, alacaklı görünen kurumun kredi temin edilen bir banka olduğunu, bu senedin kredi amacı dışında bankanın elinde bulunmasının hiçbir anlamı ve imkanının olmadığını, müvekkillerinin 2022 yılında senet lehtarı İlyas Durmuş'un Ortaca ... şubesinden çekmek istediği krediye teminat olarak verilmek üzere kendilerinden aldığı 27.06.2012 keşide tarihli lehtarı İlyas Durmuş olan vade tarihi bedel kısmı yazısız bir senedi, üstü 27.06.2012 tarihinde lehtar İlyas Durmuş'un bankadan çekeceği kredi miktarında doldurulmak ve kredinin geri ödemesinin yapılacağı 2013 yılına vadesi yazılmak üzere İlyas Durmuş'un kendisine verdiklerini, 2012 yılında çekilen bu kredinin vadesinde ödendiğini ve bankaya borcun kalmadığını, senedin vade ve miktar kısmında tahrifat olduğunu, 27.06.2012 tanzim tarihli senedin zorunlu unsurlarından olan vade tarihi 2013 yılı iken 25.08.2020 vade tarihli ve kredi miktarı olan 15.000 TL bedelli iken 150.000 TL bedelli olarak müvekkillerinin onayı ve paraf imzası bulunmaksızın tahrif edilmek suretiyle değiştirilerek icra takibi başlatıldığını, takibe konu senedin bankadan temin edilecek kredinin teminatı olarak verilmiş teminat senedi olduğunu belirterek, icra takibinin iptaline, davalının %20'den aşağı olmayacak miktarda tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; senedin lehtarının İlyas Durmuş, düzenleyenin ... ve avalistin ... olduğunu, müvekkili olan bankanın senedin İlyas Durmuş tarafından ciro edilmesinin akabinde bono üzerinde hak sahibi olduğunu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda hüküm altına alınan kıymetli evraklardan olan bononun sebepten mücerret olduğunu, davacı yanın beyanlarının hiçbir hüküm ifade etmediğini, davacıların kendi aralarında düzenledikleri senedi müvekkili olan bankaya kredi borcuna istinaden verdiklerini iddia etmişlerse de bu duruma ilişkin herhangi bir belge sunulmadığını, borcun ödendiğine dair herhangi bir belge sunulmadığı gibi ödendiği iddia edilen senedin aslının da talep edildiğine dair bir belge de sunulmadığını, dava dışı İlyas Durmuş ile davacılar arasında imzalanan senet metninden anlaşılacağı üzere senede nakden kaydı konulduğunu, senedin teminat senedi olduğu ve senet borcunun ödendiği iddialarının yazılı bir delil ile ispatı gerektiğini, davacı tarafın bonoda bulunan imzayı inkar etmediğini, senet metninde de senet bedelinin hem yazı ile hem rakam ile yazıldığını, yalnızca rakam ile yazılan kısma sıfır eklenerek senet metninde tahrifat yapılmasının mümkün olmadığını, davacının beyanlarının dava sürecini uzatmak ve borcun ödenmesini ertelemek maksadıyla yapıldığını, zamanaşımı iddialarını da kabul etmediklerini belirterek, davanın reddine karar verilmesinini, davacı aleyhine asıl alacak miktarı üzerinden %20'den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine, Marmaris 1. İcra Müdürlüğünün 2020/1553 Esas sayılı dosyasındaki takibin devamına, takibin tedbiren durdurulduğu anlaşıldığından asıl alacak miktarının %20'si oranında icra inkar tazminatı olan 29.000 TL'nin davacılardan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlular vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı borçlular vekili, takibe konu senedin lehtarı İlyas Durmuş'un bankadan çektiği krediye karşılık teminat olarak verildiğini, senet üzerinde sonradan tahrifat niteliğinde değişiklikler yapıldığını, yapılan değişikliklerin düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmediğini, vade tarihinin 31.12.2020 iken 25.08.2020 tarihi olarak değiştirildiğini, bilirkişi raporu ile tahrifatın kanıtlandığını, borç muaccel olmadan takip yapıldığını, alacaklı tarafından ödememe protestosu gönderilmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takibe konu senedin teminat senedi olduğu ve anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddialarının davacılar tarafından İİK'nın 169/a maddesinde yazılı belgelerden biriyle kanıtlanamadığını, dosya kapsamındaki Adli Tıp Kurumu Fizik İktisas Dairesi'nin 25.02.2021 tarihli raporunda inceleme konusu senedin vade tarihi bölümüne evvelce kurşun kalem ile yazılmış "31.12.2020", ödeme tutarı bölümüne evvelce kurşun kalemle yazılmış "100.000TL" ve tanzim tarihi bölümüne evvelce kurşun kalemle yazılmış "27.06.2012" ibarelerinin silinerek mavi mürekkepli kalem ile halen okunur "25.08.2020", "150.000 TL" ve "27.06.2012" ibarelerinin yazılmış olduğunun, senette tahrifat yapıldığına dair bir bulguya rastlanmadığının bildirildiği, senedin kambiyo vasfını taşıdığı anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, senette tahrifat yapılmamış olmasına, vade tarihinden sonra takip başlatılmış bulunmasına, senedi düzenleyene karşı ödememe protestosu gönderilmesine gerek olmamasına ve ilk derece mahkemesinin kararında yazılı gerekçelere göre istinaf sebepleri ile sınırlı olmak üzere ve kamu düzenine aykırılık bulunmayan karara yönelik istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlular vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı borçlular vekili istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususlarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK'nın 169/a maddesi kapsamında borca itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 169/a ve 170/a maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlular vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.