muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/264, Karar No: 2016/14910, Tarih: 03.11.2016

yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 Karar sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 10/06/2014 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir. Takip dayanağı ilamda, icra harç ve vekalet ücreti maktu olarak belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan nedenlerle, bu husus icra vekalet ücretinin nispi olarak alınmasına engel değildir.

Bu durumda, Mahkeme’ce anılan iptal kararı gereğince artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun vekalet ücretine ilişkin şikayetinin reddi yerine, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

Bu durumda, Mahkeme’ce anılan iptal kararı gereğince artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun vekalet ücretine ilişkin şikayetinin reddi yerine, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 03/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37298, Karar No: 2016/8210, Tarih: 04.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/37298 E.  ,  2016/8210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 27/11/2006 - 17/07/2012 tarihleri arasında davalı işverenlik nezdinde çalıştığını, fazla mesai yaptığını ve milli ve dini bayramlarda çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, 2011 ve 2012 yıllarına ait senelik izinlerinin kullandırılmadığını ve ücretlerinin de geç ödendiğini, işten çıkarılmadan evvelki 17 günlük ücretinin ödenmediğini, 17/07/2012 tarihinde herhangi bir neden gösterilmeksizin iş akdinin davalı işverenlikçe feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, genel tatil, yıllık izin, ücret ve vergi iadesi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline, vergi iadesi ve genel tatil ücreti istemlerinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamasına göre fazla mesai alacağı ihtirazi kayıtsız fazla mesai ücreti ödenen aylar için hesaplanamaz. Somut uyuşmazlıkta, 2011 yılı Temmuz ayı bordrosunda fazla mesai tahakkuku bulunduğu görülmektedir. Bu durumda ihtirazi kayıtsız imzalı ve tahakkuk içeren bordroya istinaden ilgili ayın hesaptan dışlanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

3-Davacı işçi dava dilekçesinde vergi iadesi alacağı isteminde bulunmuş, bilahare bu talebini ıslah dilekçesi ile asgari geçim indirimi alacağı olarak nitelendirmiştir.

Mahkemece 2006 yılı sonu itibariyle vergi iadesi sisteminin kaldırıldığı, asgari geçim indirimi ile vergi iadesinin birbirininden tamamen farklı alacak kalemleri olup birbirleri yerine kullanılamayacağı gerekçesi ile davacının bu talebi reddedilmiş ise de, vergi iadesi ödemesinin 2008 yılında asgari geçim indirimi alacağına dönüştüğü, kaldı ki davacının ıslah dilekçesi ile istemini asgari geçim indirimi alacağı olarak nitelendirdiği gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, talebin yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

4-.Ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarına yönelik olarak davalı işveren tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan ödeme belgelerinin davacıdan sorularak değerlendirilmesi için de hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1625, Karar No: 2022/1266, Tarih: 07.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/1625 E.  ,  2022/1266 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2018 tarih ve 2015/561 - 2018/310 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütlerine silah sağlama

Hüküm : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 315, 31/3. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezasına, Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında TCK'nın 315, 31/3. maddeleri uyarınca 6'şar yıl 8'er ay hapis cezasına, ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK'nın 315. maddesinde düzenlenen suç, örgüte yardımın özel bir şeklidir. Madde ile devletin güvenliğine, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçları işlemek amacıyla kurulan silahlı terör örgütlerinin faaliyetlerinde kullanılmak maksadıyla, bunların amaçlarını bilerek; üretmek, satın almak ve ülkeye sokmak suretiyle silah, cephane veya nitelik ve nicelik yönünden önem arz eden benzeri maddelerin temin edilmesi, nakledilmesi ve depolanması bağımsız bir suç olarak düzenlenmiş ve suçla korunan hukuki yarar dikkate alınarak genel örgüte yardım suçuna göre daha ağır bir yaptırıma bağlanmıştır. Suçun maddi unsuru failin, “üretmek, satın almak, ülkeye sokmak suretiyle silah temin etmek” veya “nakletmek” ya da “depolamak” şeklinde sayılan seçimlik hareketlerden birinin gerçekleştirilmesidir. Suçun manevi unsuru ise, bu eylemlerin, örgütün amaçları bilinerek gerçekleştirilmesidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2009 tarih ve 2008/9-78 Esas, 2009/39 sayılı Kararı ve Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, örgüte yardımın özel bir şekli olması itibariyle örgüt üyesi bu suçun faili olamaz. Silahlı terör örgütlerinin üyesi olan failin bu seçimlik hareketleri gerçekleştirmesi halinde, örgüt üyesi olmak suçundan (TCK madde 314/2) ve ayrıca TCK'nın 314/3, 220/4. maddeleri delaletiyle silahın niteliğine göre patlayıcı madde bulundurulması suçundan ( TCK madde 174/1-2.) ve/veya 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek suçundan cezalandırılması gerekecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere uygun biçimde ulaşılan kabule göre, PKK/KCK silahlı terör örgütünün gençlik yapılanması olan YDG-H içerisinde kod adı kullanarak faaliyette bulunan, bu kapsamda yol kapama ve molotof kokteylli saldırı eylemlerine katılan, diğer örgüt mensuplarınca örgütsel faaliyetlerde kullanılması için patlayıcı madde hazırlayan ve belirlenen yerlere nakleden suça sürüklenen çocukların örgütsel faaliyetlerde kullanılmak üzere hazırladıkları suç konusu patlayıcı maddelerin kolluk tarafından ele geçirildiği olayda, sübuta eren eylemlerine uyan örgüt üyesi olmak suçundan TCK'nın 314/2 ve ayrıca patlayıcı madde bulundurulması/nakledilmesi suçundan TCK'nın 314/3, 220/4. maddeleri delaletiyle TCK madde 174/1-2. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerekirken suç vasfında hataya düşülerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, müsnet suçun niteliğine, mevcut delil durumuna, ve tutuklulukta geçen süreye nazaran suça sürüklenen çocukların tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 07.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4858, Karar No: 2017/6044, Tarih: 27.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4858 E.  ,  2017/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan verilen tekerrüre esas hapis cezasına ilişkin mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması ve daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmiş olan sanığın cezasının ertelenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma günü ve saatini bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak; hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18769, Karar No: 2013/19461, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/18769 E.  ,  2013/19461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda, sanık ve katılana miras yoluyla geçen, iştirak halinde malik oldukları ancak fiili taksimin yapıldığı arsada katılanın kendi payında ceviz ağaçlarının bulunduğu, sanığın söz konusu ağaçların kendi payında sebze yetiştirmesini engellediği gerekçesiyle ceviz ağaçlarını iş makinası marifetiyle söktürdüğünün iddia edildiği olayda, sanığın fiili taksime aykırı olarak ağaçları söktürmesi karşısında mala zarar verme suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28176, Karar No: 2014/7781, Tarih: 21.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/28176 E.  ,  2014/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2013 tarih ve 2013/257200 sayılı yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezanın miktarına göre, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve kabule göre, olay öncesinde katılanın ... isimli şirketten işlettiği medical firmasına aldığı tıbbi cihazın arızalı çıkması nedeniyle ödediği 20.000 TL parayı geri almak için ... iline gittiği, katılanın yakını olan tanık ... ve onun arkadaşı sanık ... ile birlikte ... isimli firma yetkilileriyle görüşüp 5000TL parayı nakit, kalan 15.000TL bedel içinde senet aldığı devamında bedelini tahsil edip kendisine göndermesi için senedi sanık ...'a verdiği, sanık ...'in anılan senedi tahsil etmesine rağmen parayı katılana göndermediği,

Katılan ...'ın 23.05.2008 günü sanık ... ve ona borcu olduğunu söylediği diğer sanık ... ile ... ilçesinde buluştuğu burada sanık ...'in katılan Ünal'a 13.000TL bedelli 1 adet senet düzenleyip verdiği kendisine ayrıca tapuda üzerine kayıtlı 1 adet tarla ve 1 adet evi aynı gün noterde satma vaadinde bulunduğu (... 2.Noterliği -05479 yevmiye no.lu sözleşme),

Katılanın sanıklar ile birlikte Ödemişten ayrılıp ...'de eski bir kahvehaneye gittikleri burada sanık ...'in katılana sözleşme konusu taşınmazların değerinin 15.000TL.den fazla olduğunu 5000 TL para ya da çek vermesini istediği, katılanın olumsuz cevap vermesi üzerine adı geçen sanığın katılana "senin yaptığın işi sinkaf ederim, senin kafanı kopartırım" demek suretiyle kendisini tehdit ettiği, sanıkların katılan ...'ın elindeki anılan noter sözleşmesini aldıkları devamında gece 24.00 sıralarında katılan ile yakını olan tanık ...'ın sanıklar ile ... Konakta bulunan bir kahvehanede buluşup adı geçen katılanın 5000 TL bedelli suça konu hamiline çeki düzenleyerek sanıklara verdiğinin anlaşılması karşısında; olayda noter sözleşmesine konu olan taşınmazların suç tarihindeki değerinin tesbit edilerek sanıkların katılandan hukuki ilişkiden kaynaklanan bir alacağının olup olmadığı varsa miktarının belirlenerek sonucuna göre TCK.nun 150/1.maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11783, Karar No: 2011/21947, Tarih: 21.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/11783 E.  ,  2011/21947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : BERAAT

I-Katılan vekilinin, sanık hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarında;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 25.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Katılan vekilinin, sanık hakkında “2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesinde 4369 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonucu 01.01.1999 tarihinden itibaren vergi ziyaının suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı cihetle, sanığın gerçekte mal satışı yaptığı kişiler adına değil de daha önceden isimlerini bildiği sevkiyatçılar adına suça konu faturaları kesmek şeklinde gerçekleşen eylemlerinin sahte fatura düzenlemek suçunu oluşturacağı ve aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda fatura düzenlemenin müteselsil suç oluşturacağı gözetilmeden 2004, 2005 ve 2006 takvim yılında işlemiş olduğu suçlardan dolayı mahkumiyeti yerine oluşa uygun olmayan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2017/14466, Karar No: 2017/18851, Tarih: 25.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14466 E.  ,  2017/18851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından, vekalet ücreti yönünden de sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, ...'nin müdürlüğünü yaptığı katılan şirkette sekreterlik yaptığı, şirketin faaliyetlerine son vermesinin akabinde 09/03/2011 tarihinde işten çıkartıldığı, buna rağmen katılan şirketin müşterisi olan yabancı şirket ile irtibat kurup katılanın alım satım nedeniyle alacağı olan 5.990 Avro ve 1.000 Avro tutarındaki iki havaleyi 15/03/2011 tarihinde eşi olan sanık ...'ın hesabına yatırılmasını sağladığı, yine katılan şirket müşterilerinden ... isimli müşterinin gönderdiği 464 Avro ve 460 Avro tutarındaki ödemeler ile ... ve ..., ...isimli müşterilerin havalelerini kendi adına tahsilini yaptığı, almış olduğu bu paraları katılan şirkete ödemesi gerekirken, teknisyen olarak çalışan benzer şekilde işlerine son verilen diğer temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile paylaştığı, sanığın temyiz dışı sanıklarla birlikte hareket edip katılan şirket alacaklarını şirkete iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık hakkında verilen mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin verilen hükmün bozulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün vekalet ücreti yönünden sanık müdafiinin temyiz incelemesinde;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5.maddesi gereğince, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasına “beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5.maddesi gereğince, 1800 TL Maktu vekalet ücreti tayin edilmesine,” şeklindeki bendin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.