muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1528, Karar No: 2016/10228, Tarih: 09.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/1528 E.  ,  2016/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davacının iş akdinin operatörlük belgesinin bulunmaması nedeni ile davalı tarafça geçerli nedenle feshedildiğinin anlaşılmasına göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş akdinin işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri taraflar arasında ihtilaflıdır.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda tanık anlatımlarına göre hesap edilen fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri takdiri indirim yapılarak hüküm altına alınmış ise de, dosya içinde bulunan takograf kayıtları değerlendirilmemiştir. Takograf kayıtları araç sürücüsünün hangi günler günde kaç saat fiilen araç kullandığını gösterdiğinden davacının fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri takograf kaydı bulunan dönem bakımından bu kayıtlara göre hesaplanmalıdır. Kayıt bulunmayan dönem bakımından ise davacının Bursa 4.. İş Mahkemesi'nin 2013/630 Esas sayılı davasında tanık olarak alınan beyanında aynen, ”.. Bizim çalışma koşullarımız hemen hemen aynıydı biz davacı gibi çalışanlardan bir saat fazladan çalışırdık. Davacının normal çalışma saati sabah 08:00 de başlar 17:00 de biterdi. Haftanın 6 günü çalışıyoruz bir gün tatil yapıyoruz ve ortalama kış aylarında 20:00-21:00'e kadar çalışmalarımız olurdu. Benim çalışmam ise 22:00da biterdi.Davacı ise en az 20:00 a kadar çalışrdı. Yaz aylarında ise davacının hafta içi çalışması en erken 23:00-24:00 gibi biterdi. Bizimki gece 01:00-02:00 a kadar sürerdi…” şeklindeki kendisini bağlayan beyanı dikkate alınarak kış aylarında saat 22.00’ye kadar ve haftada 6 gün çalıştığı kabul edilerek varsa fazla mesai ve hafta tatili ücretleri hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı 08.11.2013 tarihli ihtarnamesinde hafta tatili alacağının ödenmesini talep etmediğinden, davalıyı hafta tatili alacağı açısından temerrüde düşürdüğünün kabulü isabetsizdir. Hafta tatili alacağına dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı 08.11.2013 tarihli ihtarnamesinde hafta tatili alacağının ödenmesini talep etmediğinden, davalıyı hafta tatili alacağı açısından temerrüde düşürdüğünün kabulü isabetsizdir. Hafta tatili alacağına dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13934, Karar No: 2025/4972, Tarih: 14.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13934 E.  ,  2025/4972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/122 Esas, 2024/140 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kula Asliye Hukuk( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 09.05.2023 Tarihli ve 2023/137 Esas, 2023/140 Esas Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu (5395 sayılı Kanun) gereğince danışmanlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 18.03.2024 tarihli ek kararıyla, somut olayda koruma kararı talep edilen ...'nun Denizli ili, Tavas ilçesinde dedesi ile birlikte kaldığı ve eğitimine Tavas ilçesinde devam ettiği, bu nedenle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun (5395 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin 2 nci fıkrası gereğince tedbir kararlarının uygulanmasının denetimi bakımından tedbire konu çocuğun menfaatleri gözönüne alındığında bulundukları yer mahkemesince haklarında tedbir kararı verilmesinin yerinde olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Tavas Asliye Hukuk ( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 22.04.2024 Tarihli ve 2024/122 Esas, 2024/140 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 09.10.2024 tarihli ek kararıyla, somut olayda koruma kararı talep edilenin eğitiminin Kula/Manisa'da devam ettiği, Kula Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2023/137 Esas 2023/140 Karar sayılı ve 07.10.2024 tarihli yazısı ekinde çocuğun eğitiminin devam ettiği okulun rehberlik öğretmeni tarafından hazırlanan uygulama planının yer aldığı bu nedenle 5395 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin

2 nci fıkrası gereğince tedbir kararlarının uygulanmasının denetimi bakımından tedbire konu çocuğun menfaatleri gözönüne alındığında bulundukları yer mahkemesince haklarında tedbir kararı verilmesinin yerinde olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanunu'nun 5 inci maddesinin a, b, d bentleri uyarınca verilen danışmanlık, ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a, b, d ) alt bentleri şöyledir:

" Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,"

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a, b, d ) alt bentleri şöyledir:

" Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,"

" Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,"

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun yerleşim yeri adresinin Kula/Manisa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kula Asliye Hukuk( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kula Asliye Hukuk( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15249, Karar No: 2023/641, Tarih: 14.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15249 E.  ,  2023/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemilerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/172 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, aldırılan raporlar doğrultusunda suça sürüklenen çocuğun yaşının büyütüldüğü anlaşılmakla 5395 sayılı ... Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi uyarınca mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

2. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2016/230 Esas, 2020/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/982 Esas, 2021/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.04.2022 tarihli ve 2021/19969 Esas, 2022/3654 Karar sayılı kararı ile özetle "5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olması dikkate alınarak yetersiz gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli, 2022/323 Esas, 2022/315 Kararı ile sanık hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli, 2022/323 Esas, 2022/315 Kararı ile sanık hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; temel ceza belirlenirken somut ve denetime elverişli gerekçe gösterilmediğine, alt sınırdan uzaklaşılarak verilen cezanın dosya kapsamıyla orantılı olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması ve vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yöneliktir.

2. Sanık müdafiin temyiz istemi; sübuta, eksik incelemeye, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesine, kararın gerekçeli olmadığına ve sanığın lehine delillerin kararda tartışılmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde mağdur ile sanığın altlı üstlü aynı binada oturdukları, katılan K.'nin oğlunun çığlığını duyması üzerine aşağı kata indiği, katılan K.'nin mağdura ne olduğunu sorduğunda sanığın da ''... abla diye seslendiği'', mağdur olan oğluna sorduğunda kendisine arka tarafını göstererek parmağı ile sanığı işaret ettiği, mağdurun kıyafetinde kan olduğu, mağdurun poposuna baktıklarında kanadığını gördükleri, bunun üzerine sanığın sürekli ''Annem, babam bunu duymasın, bundan ailemin haberi olmasın'' dediği ve daha sonra polisleri çağırdıkları anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

1. Dosya kapsamı ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi ile takdiri indirim maddelerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3. Gerekçeli karar başlığında katılan sıfatı almasına rağmen Bakanlığın müşteki olarak gösterilmiş olması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu sebeple sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli, 2022/323 Esas, 2022/315 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3056, Karar No: 2012/2352, Tarih: 21.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/3056 E.  ,  2012/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 08.12.2009 tarih ve 2007/88 - 2009/430 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.02.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Türkiye’den İtalya’ya taşınmak üzere davalı tarafından müvekkiline ait gemiye yüklenen 13 kutu sülfirik asit emtiasının gereği gibi ambalajlanmadığını, yolda sızma meydana geldiğini, müvekkilinin bir takım masraflar yapmak zorunda kaldığını, bu giderlerden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 90.586.45 Euro’nun faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gerçek yükleyicinin dava dışı firma olduğunu, esasen müvekkiline izafe edilecek kusur olmadığını, asıl yükleyici tarafından ‘İMCO’ kodunda bir yük olduğunun bildirilmediğini, emtia üzerinde müvekkilinin denetim ve kontrol imkanı bulunmadığını, kaldı ki, tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, yükün, tehlikeli yükler kapsamında olduğu, ‘İMCO’ kodu uygulamasının gerektiği, böyle durumlarda kaptanın imha dahil gerekli tüm tedbirleri alabileceği, yükün aktığı ve sonra müdahalenin yapıldığı, yükün davalı tarafından yüklendiği, istiflendiği, taşındığı ve sayıldığının anlaşıldığı, konşimento kapsamına göre yükleten sıfatının bulunduğu, gerçekte başkası tarafından yüklenmiş olmasının davalının sorumluluğunu kaldırmayacağı, davalının ‘İMCO’ bildirim yükümlülüğünü ihlal ettiği, davacının yükün akması sonucu oluşan hasarı gidermek için harcama yaptığı, davalının bunun tamamından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 90.217.45 Euro’nun faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7.566,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16509, Karar No: 2013/3679, Tarih: 18.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16509 E.  ,  2013/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2013/6365, Karar No: 2013/14918, Tarih: 18.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6365 E.  ,  2013/14918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile icra dairesinin yetkisine, faiz oranına ve işlemiş faiz miktarına itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, borçlunun takipten önce temerrüde düştüğü, İİK'nun 68/1. maddesinde sayılan belgelerden biri ile ispat edilememiştir.

Bu nedenle alacaklının işlemiş faize yönelik itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken istemin tümden kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25541, Karar No: 2014/1714, Tarih: 23.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/25541 E.  ,  2014/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/16-2013/613

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hissedar olduğu taşınmazdaki hissesini davalıya 14.000.00 TL.ye sattığını, 9.000.00 TL peşin aldığını, tapuda resmi satışın yapıldığını ancak davalının bakiye 5.000.00 TL borcunu ödemediğini ileri sürerek 5.000.00 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satış bedelini ödediğini, tapunun eşi adına oluşturulduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, husumetten reddine dair verilen karar dairemizce işin esası incelenmesi yönünden bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, resmi senet dışında, daha fazla bedelle taşınmaz satımı yaptığını, yasal delillerle ispat etmek zorundadır. Olayın niteliği itibariyle tanık dinlenemez. Davacı, iddiasını ispat edememiştir. Ne var ki, dava dilekçesinde her türlü yasal delil demek suretiyle yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece, davacının davalıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.