muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9935, Karar No: 2013/9677, Tarih: 20.06.2013

etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 29.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil mal varlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4770, Karar No: 2021/6052, Tarih: 11.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/4770 E.  ,  2021/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 11/05/1998-30/09/2016 tarihleri arasında usta teknisyen olarak çalıştığını, işverene ait malzemeyi şirket aracı vasıtası ile taşıyarak hurdacılara ve yağcılara satması gerekçesiyle işten çıkarıldığını, fesih nedeninin haksız ve geçersiz nedene dayandığını, davacının 47 saat fazla çalışması karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücret alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 11/05/1998 tarihinden 30/09/2016 tarihine kadar davalı şirketin ... Organize Sanayi Bölgesindeki işyerinde usta teknisyen olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesine, bağlılık ilkesine ve İş Kanununa aykırı davranışları sebebiyle iş sözleşmesinin 30/09/2016 tarihinde İş Kanununun 25/2-e maddesi doğrultusunda haklı nedenle feshedildiğini, kıdem tazminatı ya da ihbar tazminatı talep etme hakkının olmadığını, davacının ödenmemiş herhangi bir fazla çalışma ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince dava konusu edilen tazminat ve alacakların belirlenebilir olması, belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücret alacağının dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, dava şartı yokluğundan usulden davanın reddine dair verilen kararın yerinde olmadığı, davacı vekilinin bu yöndeki istinaf taleplerinin kabulünün gerektiği, dosyanın esası yönünden yapılan incelemede ise; davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatının reddine, fazla çalışma ücret alacağının ise ispatlanamadığından reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın esastan reddine ilişkin yeni hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararını ortadan kaldıran Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

Temyiz:

Karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesi kararını ortadan kaldıran Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- Fazla çalışma ücret alacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut olayda; davacı 47 saatlik fazla çalışması bulunduğunu ve ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı vekili, davacının yapmış olduğu fazla çalışmaların bordroya yansıtılarak ödendiğini ve fazla çalışma ücret alacağı bulunmadığını savunmuştur. Yargılama sırasında dinlenen dizel motor servis birim yöneticisi olarak çalışan davalı tanığı ..., davacının en son çalıştığı Eylül ayına ilişkin ödenmeyen toplam 47 saatlik bir fazla çalışması olduğunu fakat ödenip ödenmediği konusunda bilgi sahibi olmadığını beyan etmiştir. Davacı 47 saat fazla çalışma yaptığını davalının kendi tanığı ile ispatlamıştır. Buna karşın hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosyadaki ücret bordrolarında fazla çalışma ücret tahakkukları mevcut olduğu bordrodaki tutarların banka kanalı ile ödendiği tespiti üzerine bölge adliye mahkemesi; tanık beyanlarının iş yeri kayıtları ile birlikte değerlendirildiğini ve davacının fazla çalışma talep hakkı olmadığına dair red hükmü kurmuştur. Oysa eylül bordrosunun ödendiğine ilişkin banka kaydı bulunmamaktadır. Dairemizce 28/01/2021 tarihli dosyadaki eksikliğin giderilmesi yazısı üzerine eylül ve ekim aylarını gösterir şekilde banka kayıtları gönderilmiş ise de; davacının talep ettiği fazla çalışmasının ödenip ödenmediği gelen kayıtlardan anlaşılamamıştır. Davacı vekili, davalı işveren tarafından her ayın 15'inde mesainin yazıldığını ve her ayın birinde ödendiğini belirtmiştir. Fazla çalışma yaptığını ispat yükü davacıda olup ödendiğini ispat yükü ise işverendedir. Bu sebeple davalı tanığın beyanı ile ispatlanan 47 saat fazla çalışma ücret alacağının ödenip ödenmediği banka kayıtları ve bordrolar karşılaştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Belirtilen sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6806, Karar No: 2021/12088, Tarih: 10.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6806 E.  ,  2021/12088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi kötüye kullanmak, kamu görevlisinin suçu bildirmemesi, İmar kirliliğine neden olmak, Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve bu suça iştirak

A)Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kamu görevlisinin suçu bildirmemesi, Sanıklar ..., ... hakkında birleşen Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/483 Esas 2012/29 Karar sayılı dava dosyası dayanağı 01.12.2010 tarih, 2010/2113 Esas sayılı iddianamesi ile açılan görevi kötüye kullanma, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında birleşen Silifke Sulh Ceza Mahkemesinin 27.05.2012 tarih,2011/1070 Esas, 2012/682 Karar sayılı dava dosyası dayanağı 29.07.2011 tarih, 2011/1712 esas sayılı iddianamesi ile açılan görevi kötüye kullanma, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında imar kirliliğine neden olma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;

(1)-Sanıklar ..., ..., ..., ...’ye yüklenen “kamu görevlisinin suçu bildirmemesi” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 08.03.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar;

(2)-Sanıklar ..., ... hakkında birleşen Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/483 Esas 2012/29 Karar sayılı dava dosyası dayanağı 01.12.2010 tarih ve 2010/2113 Esas sayılı iddianamesi ile açılan “görevi kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 08.03.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar;

(3)-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında birleşen Silifke Sulh Ceza Mahkemesinin 27.05.2012 tarih, 2011/1070 Esas ve 2012/682 Karar sayılı dava dosyası dayanağı 29.07.2011 tarih ve 2011/1712 Esas sayılı iddianamesi ile açılan “görevi kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’in sorgularının yapıldığı 22.12.2011, ... ve ...’nin sorgularının yapıldığı 13.03.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar;

(4)-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...’ye yüklenen “imar kirliliğine neden olma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıklar ..., ..., ...’in sorgularının yapıldığı 11.01.2012, ..., ..., ...’nin sorgularının yapıldığı 07.03.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık ... hakkında Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2011 tarih 2011/2169 Esas sayılı iddianamesi ve birleşen Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2012 tarih, 2010/483 Esas ve 2012/29 Karar sayılı dava dosyası dayanağı Silifke C. Başsavcılığının 01.12.2010 tarih ve 2010/2113 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davalarında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine, sanık ... hakkında Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2011 tarih ve 2011/2169 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanıklar müdafisinin temyizinin incelenmesinde; Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş olup TCK’nin 53.maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığından, tebliğnamedeki TCK’nin 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

(1)-Belediye başkanı olan sanık ...’nun 3194 sayılı Kanundan kaynaklanan görevlerini yerine getirmemek ve Cumhuriyet Başsavcılığınca aynı hususa ilişkin yazılan müzekkerelere cevap vermemek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; eylemlerin, bir suç işleme kararının yerine getirilmesi amacıyla kanunun aynı hükmünün, kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal edilmesi suretiyle işlenen zincirleme tek suçu oluşturduğu gözetilmeden ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

(2)-Belediye başkan vekili olan sanık ... hakkında İmar Kanunu’na ve Yönetmeliğin aykırı binaya yönelik görevinin gereğini yerine getirmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; yüklenen eylemin devamlılık içerdiği gözetilmeden ve zincirlemeye esas teşkil eden eylemlerin hangileri olduğu açıklanmadan yetersiz gerekçe ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

(2)-Belediye başkan vekili olan sanık ... hakkında İmar Kanunu’na ve Yönetmeliğin aykırı binaya yönelik görevinin gereğini yerine getirmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; yüklenen eylemin devamlılık içerdiği gözetilmeden ve zincirlemeye esas teşkil eden eylemlerin hangileri olduğu açıklanmadan yetersiz gerekçe ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

(3)-Kabule göre de; 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesine aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

C)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve bu suça iştirakten verilen beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;

C)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve bu suça iştirakten verilen beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;

Sanıklardan ... adına kayıtlı olan ... Otel'in 18.07.2005 tarihli yapı ruhsatına ve projeye aykırı olarak yapıldığının 09.02.2009 tarihli tutanak ile tespit edildiği, projeye aykırılık giderilmeden Atakent Belediyesinin 02.03.011 tarih ve 431 sayılı yazısıyla söz konusu otelin bulunduğu parselin 07.10.2010 tarih ve 2010/33 sayılı meclis kararıyla turizm alanı ilan edildiği, sanık ...'in 03.12.2010 tarihli dilekçe ile tadilat ruhsatı almak için Belediyeye başvurduğu, bir çoğu tarihsiz ve fotokopi, bir kısmı ruhsat onay tarihinden sonra düzenlenen usulen dosya üzerinde tamamlanan belgelerle başvuru tarihinden 5 gün sonra herhangi bir tadilat yapılmadan ve gerekli projeler oluşturulmadan, bina tadilatının imar yönetmeliğine aykırı olduğu bilinerek sanık ... ile Belediye Başkanı yerine sanık ...'nün imzaladığı 28.12.2010 tarih ve 2010/77 sayılı yapı ruhsatının düzenlendiği, fenni mesullerinde fiili olarak herhangi bir tadilat yapılmayan imar planı, yönetmelik ve projeye aykırı olan bu yapının durumunu bilmelerine rağmen durumu yazılı olarak idareye bildirmek yerine, imza atarak sahtecilik suçuna iştirak ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile 28.12.2010 tarih ve 2010/77 ruhsat nolu tadilat projesi ile inşaatın aynı olup herhangi bir farklı kısım bulunmadığına dair görüş belirtilmesi nedeniyle mahkemece sanıklar hakkında beraat hükmü kurulmuş ise de, suç vasfının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, öncelikle binanın 18.07.2005 tarihli yapı ruhsatı ve projeye göre değil 07.10.2010 tarih ve 2010/33 sayılı meclis kararıyla ilan edilen imar değişikliğine uygun olup olmadığının, imar değişikliğine rağmen imara aykırılık bulunup bulunmadığının, imar değişikliğine rağmen imara aykırı olduğunun tespiti halinde imara aykırı olduğu belirlenen kısımların niteliği belirlenerek tamamının tadilat projesinde yer alıp almadığı hususlarının kesin olarak tespit edilmesi, sonucuna göre proje müellifi aynı zamanda fenni mesul olan sanık ile diğer fenni mesul olan sanıkların , imara aykırı yapıyı ruhsata bağlayan belediye görevlileri ile bina sahibinin her birinin eylemlerinin ve cezai sorumluluklarının ayrı ayrı tartışılıp suç kasıtları ve suç vasıfları değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken tüm sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 10.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29012, Karar No: 2014/19351, Tarih: 20.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29012 E.  ,  2014/19351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, suç tarihinden önce üç-dört kez belediye zabıta müdürlüğüne başvurarak evinin karşısında bulunan ve katılana ait olan kavak ağaçlarının kesilmesini istediği, bu hususta katılanın muvafakatini aldığını belediye görevlilerine beyan ettiği, belediye tarafından ancak sahibinin rızası bulunan ağaçların kesildiği, buna karşın, küçük ve dar bir çevre olması ve sanığın birden fazla kere müracaat etmesi ve sözüne itibar edilmesi üzerine belediye görevlilerince suça konu kavak ağaçlarının ve bu arada yine katılana ait bir kısım vişne ağaçlarının kesildiği anlaşılmakla, eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.