muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3645, Karar No: 2017/16368, Tarih: 11.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3645 E.  ,  2017/16368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in müşteki ...'yı silah niteliğindeki tahta kutu ile yaralaması sırasında sanık ...'in de eli ile müştekiyi yaraladığı anlaşılmakla; TCK'nin 37/1. maddesine gereğince sanık ... hakkında ...'yı basit yaralamadan koşulları oluştuğu halde TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarının tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragraflarındaki "1 yıl süre ile" ifadelerinin hükümlerden çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8597, Karar No: 2012/3416, Tarih: 06.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/8597 E.  ,  2012/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın mağduru silahtan sayılan kürek ile yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaralama eyleminden TCK'nun 87/1-d-son maddesi uyarınca hapis cezasının alt sınırının 5 yıldan aşağı olamayacağı halde yazılı şekilde eksik tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Mağdur ...'nin başına diğer sanık ...'in kürekle vurduğunu, sanık ...'in sopayla sırtına vurduğunu beyan etmesi karşısında mağdurda hayati tehlikeye neden olan yaralanmanın baş bölgesinde tarif edildiği nazara alınarak sanığın hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralama suçundan cezalandırılması,

b) Kabule göre de;

Sanığın mağduru silahtan sayılan kürek ile yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaralama eyleminden TCK'nun 87/1-d-son maddesi uyarınca hapis cezasının alt sınırının 5 yıldan aşağı olamayacağı halde yazılı şekilde eksik tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK'nun 326. maddesi gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3964, Karar No: 2008/4306, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/3964 E.  ,  2008/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik bırakılan işlerin giderilme bedelleri ile sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde çatı katına yapılması kararlaştırılan ancak yapılmayan pencereler için 2.000,00 YTL istekte bulunmuştur. Bilirkişi raporunda bu kalem için 4.800,00 YTL değer belirlenmiştir. Mahkemece de bilirkişi raporu dikkate alınarak karar oluşturulmuştur. Çatı katına yapılması kararlaştırılan ancak yapılmayan pencereler hakkındaki istek 2.000,00 YTL olduğu halde, bu kalem yönünden istek miktarı aşılarak 4.800,00 YTL.nin karar altına alınması HUMK’nın 74. maddesine aykırı olmuş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, davalı Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmadığından lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1399, Karar No: 2017/1358, Tarih: 12.04.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/1399 E.  ,  2017/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sırasında mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli ... Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2016 tarihli ve 2016/276-338 sayılı kararını müteakip, dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Mahkemesince verilen 13/06/2016 tarihli ve 2016/426-293 sayılı görevsizlik kararı üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın tevdi edildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen, ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin, 29/06/2016 tarihli ve 2016/345 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

.(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." şeklindeki düzenlemeler karşısında, merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 08/03/2017 gün ve 94660652-105-34-13039-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen, 29/06/2016 tarihli ve 2016/345 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4879, Karar No: 2017/1908, Tarih: 15.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4879 E.  ,  2017/1908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içinde faturaların bulunmadığı görülmekle, suça konu 2005 ve 2006 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalar veya onaylı suretleri temin edilip dosya arasına konulduktan sonra, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11217, Karar No: 2017/25668, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11217 E.  ,  2017/25668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10154, Karar No: 2022/2790, Tarih: 16.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/10154 E.  ,  2022/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Askeri Ceza Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sırf askeri suç olan izin tecavüzü suçundan dolayı dört aydan fazla süreli hapis cezasına hükmedilmesi dikkate alınarak sanığa verilen hapis cezasının 14/07/2016 tarihinde yürürlüğe giren 23/06/2016 kabul tarihli 6722 sayılı Kanunun 11. maddesi ile değişik ASCK'nın Ek 8/1-A maddesi gereğince yasal imkansızlık nedeniyle TCK'nın 50/1. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevrilmesi mümkün olmadığı halde sonuç cezanın 5 ay hapis cezası olarak belirlenmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Hükmün esasını teşkil eden kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının tam gün karşılığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

3) Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar yönünden mahkemesine ihbarda bulunulmaması suretiyle CMK'nin 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

1) Hükmün 5. fıkrasının çıkartılarak yerine "Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," fıkrasının eklenmesi,

2) Hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 6. fıkrasında yer alan “...24 eşit taksitlerle SANIKTAN TAHSİLİNE..." ibaresinin çıkarılıp yerine “sanıktan birer ay ara ile 24 eşit taksitte tahsiline” ibaresinin yazılması,

2) Hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 6. fıkrasında yer alan “...24 eşit taksitlerle SANIKTAN TAHSİLİNE..." ibaresinin çıkarılıp yerine “sanıktan birer ay ara ile 24 eşit taksitte tahsiline” ibaresinin yazılması,

3) Hükme "Hüküm kesinleştiğinde, açıklanması geri bırakılan hükümle ilgili gereğinin takdiri için ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/514 esas ve 2014/202 karar sayılı dosyasına ihbarda bulunulmasına" fıkrasının eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16480, Karar No: 2017/7469, Tarih: 21.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/16480 E.  ,  2017/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı... Ürünleri Tic. ve San. A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... ve .... aleyhine 07/06/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/03/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı .... tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili ve davalı .... tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 21/11/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı .... A.Ş. vekili Avukat..., karşı taraftan davacı vekili Avukat... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ile davalılardan ...'nin tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davalılardan .... San. A.Ş' nin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kiracı sıfatıyla kullandığı taşınmazın, davalılardan .... Sanayi A.Ş.'ne satışının yapıldığını, bu nedenle tahliye hususunda bir protokol yapıldığını, belirlenen tahliye tarihinden önce davalı tarafından teras katında tadilat yapılmaya başlandığını, tadilat çalışması nedeniyle yağmur sularının, konfeksiyon malzemelerine ilişkin depo olarak kullandığı binanın 4. katına sızdığını ve zarara sebebiyet verdiğini belirterek uğradığı maddi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılardan .... davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Zamanaşımı def'i, bir hakkın istenebilirliğini önlediği için öncelikle ve ön sorun olarak çözümlenmesi, zamanaşımının gerçekleştiğinin anlaşılması halinde işin esasına girilmeden davanın sonuçlandırılması gerekir. Nitekim 6100 sayılı HMK 142. maddesinde “Ön inceleme duruşması tamamlandıktan sonra, hâkim tahkikata başlamadan önce, hak düşürücü süreler ile zamanaşımı hakkındaki itiraz ve def'ileri inceleyerek karara bağlar.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, davalının zamanaşımı def'i hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmeden işin esası hakkında hüküm tesis edilmiş olması doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle davalı .... A.Ş yararına BOZULMASINA ve bozma nedenine göre davalı ...'nin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davacı ve davalılardan ...'nin tüm temyiz itirazlarının ise (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı .... yararına takdir olunan 1.480,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/865, Karar No: 2013/7696, Tarih: 13.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/865 E.  ,  2013/7696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1- 13.12.2005 tarihinde, sanığın üzerinde sahte olduğu tespit edilen yazar kasa fişlerinin yakalanması nedeniyle özel belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında açılan kamu davasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1 maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğması suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı cihetle suç tarihi de nazara alınarak sanığın eyleminin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1.madde ve fıkrası kapsamında kaldığı ve ilgili yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve suç vasfının tayininde de yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "özel belgede sahtecilik" suçundan beraat kararı verilmesi,

2-Adli emanette kayıtlı belgeler hakkında karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.