muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17189, Karar No: 2013/21763, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17189 E.  ,  2013/21763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01/09/1995-16/06/2006 tarihleri arası davalı nezdinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş ise de, varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının çalıştığı işyerinin davalı ... Bakanlığına bağlı ... Beyazit İlköğretim Okulu olduğu, ilgili okul müdürlüğü tarafından mahkemeye gönderilen yazıda davacının okulun giriş ve çıkış saatlerinde gönüllü olarak güvenlikçi, zaman zamanda gündelikçi olarak çalıştığınının belirtildiği, işyeri çalışanlarından tanık olarak dinlenen kişiler beyanlarında, davacının güvenlik görevlisi olarak çalıştığını belirttikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda, 1995-2006 arası bu uzun dönemde bir şahsın ücret almadan çalışması hayatın olağan akışına aykırı olup, davacının ücretinin ne şekilde ödendiği hususunun araştırılmadığı, ayrıca eğitim ve öğretime ara verildiği yaz ve kış tatillerinde de çalışıp çalışmadığı araştırılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş,

1-Eğitim ve öğretime ara verildiği yaz ve kış tatili dönemlerinde davacının çalışıp çalışmadığını araştırmak, eğer tatil dönemlerinde çalışma yoksa bu dönemleri dışlamak,

2-Dava konusu dönemde davacının ücretinin kim yada kimler tarafından ödendiği hususunun araştırılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettiir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

2-Dava konusu dönemde davacının ücretinin kim yada kimler tarafından ödendiği hususunun araştırılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettiir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11947, Karar No: 2006/1917, Tarih: 22.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11947 E.  ,  2006/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 7.2.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı taşınmazına yaptırdığı mısır ambarının çatısının kendi taşınmazına taşkın olduğunu, bunun yağmur sularının taşınmazına akmasına neden olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal isteğinde bulunmuştur.

Davalı, elatmalarının olmadığını savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, çapa bağlanmış taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir. Bu tür davalarda; çap kaydının sağlıklı bir şekilde uygulanması uyuşmazlığın çözümündeki en önemli unsurdur. Anılan nedenle, tarafların dayandıkları tapu ve çap kayıtları getirtilerek, varsa delilleri de toplandıktan sonra, keşif yapılmalıdır.

Yapılan keşifte, taraflar ve yerel bilirkişi aracılığıyla çekişmeli taşınmaz ya da taşınmazlar saptanmalı, dayanak tapu ve çap kayıtları uzman bilirkişi veya bilirkişilere varsa nirengi noktalarından, bunlar yoksa paftada ve zeminde mevcut sabit noktalardan yararlanılarak ölçüm yaptırılmalıdır. Bilirkişilere keşfi izlemeye elverişli, varsa elatmayı ve miktarını da gösterir, infazı sağlamaya yönelik kroki ve rapor hazırlattırılarak sonuca gidilmelidir.

Eldeki davada, taşınmaz başında dayanak çap kayıtları uygulanarak keşif yapılmış, keşif mahallinde dinlenen fen elemanı dava konusu yerdeki ölçü noktalarının tahrip olması nedeniyle sağlıklı ölçüm yapılamadığı, parseller arsında fiili kullanıma göre duvar olduğu ve duvar üzerinden 20 cm. genişliğinde taşkınlığın bulunduğu bildirilmiştir.

Bilirkişi tarafından uygulanan çap kayıtlarının dayanağı olan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünün yazısına göre kesinleşmediği

./..

2005/11947-2006/1917

-2-

anlaşılmaktadır. Taraflara ait olduğu ileri sürülen taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının kesinleşmediği, dava konusu yerdeki ölçü noktalarının da tahrip olduğu bildirildiğine göre, tarafların dayandıkları mülkiyet hakkı sınırlarının saptanması, bunun sonucu olarak da elatmanın bulunduğundan söz edilmesi olanaklı değildir. O halde mahkemece tutanakların kesinleşmediği gözetilerek, 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerinin gözetilmesi gerekir.

./..

2005/11947-2006/1917

-2-

anlaşılmaktadır. Taraflara ait olduğu ileri sürülen taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının kesinleşmediği, dava konusu yerdeki ölçü noktalarının da tahrip olduğu bildirildiğine göre, tarafların dayandıkları mülkiyet hakkı sınırlarının saptanması, bunun sonucu olarak da elatmanın bulunduğundan söz edilmesi olanaklı değildir. O halde mahkemece tutanakların kesinleşmediği gözetilerek, 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerinin gözetilmesi gerekir.

Kadastro Mahkemelerinin zaman bakımından görev ve yetkisini düzenleyen 26.maddesi gereğince Kadastro Mahkemeleri yasanın 10.maddesine göre, Kadastro Komisyonu tarafından gönderilen tutanaklara ait davaları, 11.maddede belirtilen askı ilanı içinde açılan davaları, mahalli hukuk mahkemelerinden 27.madde uyarınca Kadastro Mahkemesine devredilen dava ve dosyaları, ayrıca kadastro mahkemelerine dava açıldıktan sonra tespitten önceki haklara dayanarak asli müdahil olarak katılanların iddialarına dair uyuşmazlıkları inceleyip karara bağlamakla görevlidir. Kadastro Mahkemesinin yetkisi de her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar. Eldeki davada da tutanaklar kesinleşmediğinden, mahkemece tutanakların neden kesinleşmediği araştırılmalı, kadastro mahkemesinde görülmekte olan bir dava var ise, davanın bu davanın tarafları arasında olması halinde, elatmanın önlenmesi istemi yönünden görevsizlik kararı verilmesi, taraflar farklı ise, mülkiyet durumunun kesinleşmesi beklenerek, taraflar arasındaki uyuşmazlığın bu aşamadan sonra nitelendirilerek sonuca gidilmesi gereklidir.

Mahkemece açıklanan yönler üzerinde durulmadan ve bilirkişinin taşınmazların sınırlarını net olarak belirleyemediği yetersiz raporu nazara alınarak sonuca gidilmesi doğru değildir, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine 22.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13314, Karar No: 2013/19644, Tarih: 05.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/13314 E.  ,  2013/19644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ... ile Sosyal Güvenlik Kurumunun tüm, davalı ...’nun ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 09.11.2001 – 17.05.2006 tarihleri arasında davalı ... Bakanlığına bağlı olan davalı ...’nda müstahdem olarak kesintisiz olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacının davalı ... Bakanlığına bağlı, ... İlköğretim Okul Müdürlüğü’ne ait ... nolu iş yerinde 09.11.2001 – 22.02.2005 ve 16.06.2005 – 17.05.2006 tarihleri arasında asgari ücretle 1515 gün çalıştığı, bu çalışmalardan 36 günlük çalışmasının davalı kuruma bildirildiği, 1479 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının çalıştığı işyerinin Milli Eğitim Bakanlığına bağlı bir okul olduğu, okulun ... sicil numarası ile 09.11.2001 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, bu işyerinden davacı adına 09.11.2001 tarihinde işe giriş bildirgesi verildiği ve davacının 09.11.2011 – 14.12.2011 tarihleri arasındaki çalışmaların bildirildiği, davacının dava konusu dönemde 23.02.2005 – 15.06.2005 tarihleri arasında yurtdışında olduğu, ... İlköğretim Okulu Müdürlüğünün yardımcı hizmetler personelini muhatap olarak aldığı 02.12.2002 tarihli, 961 sayılı görevlendirme yazısında; davacı ... ’nin 02.12.2002 tarihinden itibaren görev yerinin okulun 3 ve 4. kat koridorları ile idari odalar ve sınıflar olarak belirlendiği, 27.02.2004 – 12.05.2006 tarihleri arasında davacının gündelikçi olarak çalıştırıldığı ve ücretlerinin ödendiğine ilişkin 37 adet makbuz olduğu, dava konusu dönemde okulda görevli olduğu anlaşılan tanıkların davacının çalışmasını doğruladığı anlaşılmıştır.

Somut olayda; ... İlköğretim Okul Müdürlüğü’nün tüzelkişiliğinin bulunmadığı, okulun Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olduğu, davada husumetin Milli Eğitim Bakanlığına yöneltilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; ... İlköğretim Okul Müdürlüğü’nün tüzelkişiliğinin bulunmadığı, okulun Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olduğu, davada husumetin Milli Eğitim Bakanlığına yöneltilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

O halde; davada taraf sıfatı olmayan ... İlköğretim Okul Müdürlüğü aleyhine hüküm kurulması ve bu davalının da yargılama giderlerinden sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalı ... Okulunun yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu olmadığı, davalılar ... ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olduğu belirtilmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının dördüncü ve beşinci bendindeki "davalılardan" sözcüğünün silinerek, yerine; “davalılar ... ile Sosyal Güvenlik Kurumundan,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6639, Karar No: 2012/10893, Tarih: 06.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6639 E.  ,  2012/10893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

2004-2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia olunan temyiz dışı sanıklar ... ve ...’nun eylemlerine 213 sayılı Yasanın 360. maddesi yollamasıyla sanık ...’un iştirak ederek katıldığının iddia olunmasına, vergi suçu ve ekindeki vergi tekniği raporunda sanığın ev ve işyerinde yapılan aramalarda Koçaklar firmasına ait faturalar ile birlikte sanığın yakalandığının, ek 16 da dökümü yapılan 2004 takvim yılına ait faturaların ele geçirildiğinin, anılan yıl ile ilgili aralık 2004 KDV beyannamesinin verildiğinin 2004, 2005, 2006 takvim yıllarında düzenlenen faturaları kullanan firmaların belirlenip Vedop çıktılarının Ek 9, 10, 11'de gösterilip, şirketin bilinen adreslerinde yapılan yoklamalarda bulunmadığının, kullanan kişi ve firmaların sahte fatura kullanma suçu yönünden incelemeye sevk edildiğinin belirtilmesine, bilirkişi raporunda da sanığın diğer sanıkların suçlarına iştirak ettiği görüşüne yer verilmesine, 2004 takvim yılında düzenlenen faturalardan 17 adedini (en son 31.12.2004 tarihli) kullanan... hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunun dosya arasında bulunmasına karşın vergi tekniği raporunda belirtilen diğer kişi ve firmalarla ilgili vergi inceleme raporu ve eklerinin getirtilmediğinin anlaşılmasına, sanığın kovuşturma aşamasında şirket hisselerinin devri ile ilgisinin bulunmadığını savunmasına rağmen sanık ...’ın soruşturma aşamasında şirketi kendisine sanık ...’un devrettiğini, 2-3 ay sonra da geri devraldığını savunmasına göre gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanığın yüklenen suçlara katılıp katılmadığının saptanabilmesi bakımından; suça konu edilen faturaları kullanan... dışındaki kişi ve firmalar haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları sorulup, gerektiğinde faturalarda sanığın yazı ve imzalarının bulunup bulunmadığı araştırılıp, sanık... hakkındaki beraatle sonuçlanan davanın akıbeti araştırılıp, adı geçen hakkındaki dava dosyasının onaylı sureti celbedilip toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek bu deliller de irdelenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde sanık ...’un delil yetersizliğinden beraatına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4169, Karar No: 2019/6013, Tarih: 27.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4169 E.  ,  2019/6013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11964, Karar No: 2018/3557, Tarih: 15.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11964 E.  ,  2018/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21/06/2016 tarih ve 2014/111-2016/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 5. sınıfta hava temizleyiciler ve oda deodorantları emtiası yönünden tescilli 1998/200228 sayılı ağaç şekli ibareli markası ile yine 5. sınıfta hava temizleyici müstahzarlar ve deodorantlar emtiası yönünden tescilli 1991/126174 sayılı "CAR-FRESHNER+ağaç şekil" markası bulunduğunu, davalıların, müvekkili adına tescilli ağaç görünümlü markaların aynısını veya ayırt edilemeyecek derecede benzerini ihtiva eden araç kokularını üreterek, gerek Türkiye içinde, gerekse de yurt dışına pazarladığını, bu durumun müvekkilinin marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün tespitine, menine, haksız rekabetten doğan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, şimdilik 5.000,00 USD karşılığı 9.271,00 TL maddi tazminatın faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, çam ağacı figürünün tekel altına alınamayacağını, anonim olduğunu, husumete konu olan çam ağacı şeklinin, gerek ülke genelinde, gerekse dünya genelinde birçok firma tarafından yoğun olarak kullanıldığını, Sega ve Car Freshner kelimelerini içeren ticari markaların, alıcıların seçimi ve tercihi üzerinde rol oynadığını ve ayırt ediciliği de ağaç görünümünün değil, ürün ambalajlarının üzerinde yer alan markaların sağladığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, çam ağacı figürünün tekel altına alınamayacağını, anonim olduğunu, husumete konu olan çam ağacı şeklinin, gerek ülke genelinde, gerekse dünya genelinde birçok firma tarafından yoğun olarak kullanıldığını, Sega ve Car Freshner kelimelerini içeren ticari markaların, alıcıların seçimi ve tercihi üzerinde rol oynadığını ve ayırt ediciliği de ağaç görünümünün değil, ürün ambalajlarının üzerinde yer alan markaların sağladığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markaları ile davalı kullanımının iltibas oluşturduğu, bu hususun Yargıtay bozma ilamında da sübut bulduğu, davacı tarafın 556 sayılı KHK'nın 66/2-c bendine göre maddi tazminat talep ettiği, ABD'de düzenlenen lisans sözleşmeleri örneğinin apostil şerhli olarak dosyaya sunulduğu, fakat sözleşmelerin bedelinin yüksek olduğu, Türkiye'deki ekonomik koşullara uygun olmadığı, uyuşmazlıkta ele geçirilen ürünler ve emsal nitelikli dosyalarda belirlenen lisans bedelleri gibi veriler esas alınmak suretiyle yapılan değerlendirmede, 556 Sayılı KHK'nın 66/c maddesi gereğince davalının bu markayı bir lisans anlaşması ile hukuka uygun şekilde kullanmış olması halinde ödemesi gereken lisans bedelinin takdiren 3.000 USD edeceği ve Merkez Bankası verilerine göre de dava tarihi itibariyle bu miktar USD'nin karşılığının 5.580,00 TL edeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davacının tescilli 1991/126174 ve 1998/200278 sayılı çam ağacı şekil markalarına iltibas oluşturur şekilde davalının otomobil kokusu olarak adlandırılan ürün kullanımı suretiyle tecavüzde bulunduğunun ve ayrıca bu fiilinin dava açıldığı tarihte yürürlükte

olan TTK'nın 57/5 maddesi gereğince de haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine ve tecavüzün ve haksız rekabetin ref'ine, 5.580,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 281,17 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/381, Karar No: 2024/9324, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/381 E.  ,  2024/9324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/476 E., 2023/925 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, Kısmi bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 Tarihli Ve 2015/716 Esas, 2016/331 Karar Sayılı Kararı İle

1. Sanıklar hakkında, 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca beş kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında 2011 ve 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükümlerde mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3.Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2015/716 Esas, 2016/331 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2021/8777 Esas, 2022/10951 Karar sayılı kararı ile "15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B.Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 Tarihli Ve 2022/476 Esas, 2023/925 Karar Sayılı Kararı İle