muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/520, Karar No: 2019/5020, Tarih: 05.12.2019

Taraflar arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinde taraflara verilecek bağımsız bölümlerin numaraları gösterilerek paylaşım oranının 60/140 payın arsa sahiplerine, 80/140 payın yükleniciye ait olacak şekilde kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamına göre binanın yapı kullanma izin belgesinin alındığı, arsa sahipleri tarafından davacı yükleniciye gönderilen ihtarname içeriklerine göre arsa sahiplerinin kendilerine ait bağımsız bölümleri kullandıkları anlaşılmaktadır. Mahkemece arsa payına göre tapu iptâl ve tescil kararı verilmiş ise de bu hali ile kararın infazı mümkün olmadığından sözleşmedeki paylaşım oranına göre her bir bağımsız bölüme isabet edecek kat irtifakına esas tapu paylarının bilirkişiden alınacak ek rapor ile hesaplattırılarak belirlenen bu paylara göre ve davalı ...'nin talebiyle ilgili olarak karşı davada belirlenen eksik imalâtlarla ilgili kalemlerin bedellerinin gösterilmek suretiyle yükleniciye depo ettirilmesi sağlandıktan sonra birlikte ifa suretiyle asıl davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken infazı mümkün olmayacak şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi davalı ...'nin davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden yargılama gideri ve vekâlet ücreti ile sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın temyiz eden taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ... ve davalı ...'in diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı ... ve davalı ... yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 353,20 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davacı-k.davalıya iadesine, 353,20 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davalı-k.davacı ...'e iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15828, Karar No: 2016/1015, Tarih: 27.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15828 E.  ,  2016/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 20/09/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, tescil harici taşınmaza ileride satın alırım düşüncesiyle 441 adet zeytin ağacı diktiğini, davalının anılan yeri kiralayıp, ağaçlarını kestiğini belirterek, maddi tazminat talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ağaçların odunsal değerine hükmedilmiştir.

Dosya kapsamından, mahkemece yapılan keşif sonucu .. ve kadastro bilirkişisince düzenlenen raporlarda dava konusu yerin orman sayılmayan alan içerisinde kaldığının tespit edildiği, dava konusu yerin .. bozuk orman alanı kabul edilerek özel ağaçlandırma yapmak üzere davalı ...'a 49 yıllığına izin verildiği, .. 2011/200 esas, 2011/828 karar sayılı ilamıyla dava konusu yerin davalı ...'a kiralama işleminin hukuka aykırı olduğu kabul edilerek iptaline karar verildiği, hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

... 41. maddesinde deyimini bulan zarar, mal varlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.965 günlü ve Esas 4/219 ve Karar 448 sayılı ilamında da belirtildiği gibi meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda .. bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

O halde mahkemece yapılacak iş hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek miktarının tespit ettirilmesidir. Bu esaslara aykırı olarak düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacı ile temyiz eden davalıdan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6897, Karar No: 2020/6940, Tarih: 01.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/6897 E.  ,  2020/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı ve suç için ayrı ayrı hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi ve kullanılması hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiriler dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 01.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28314, Karar No: 2014/36496, Tarih: 23.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/28314 E.  ,  2014/36496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/810-2013/612

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, her ne kadar 15.02.2005-31.01.2010 tarihleri arasında Ç. Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü derneği üzerinden sigortalı gösterilmişse de adı geçen derneğin veya iktisadi işletmenin faaliyeti kapsamında bir iş ifa etmediğini, fiili çalışmanın davalı belediye bünyesindeki işlerde geçtiğini, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile Çankaya Belediye Başkanlığı arasında iş sözleşmesi bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının uyuşmazlık konusu dönemde fiilen davalı Belediye bünyesindeki işlerde çalıştığı davalının iş sözleşmesini haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davacı vekili kararı temyiz etmiş ise de, 22.07.2013 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat etmiş olup, dosyada mevcut vekaletnamesinde temyizden feragata yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş akdinin davalı işvernec haklı nedene dayanılmaksızın feshedilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içerisinde mevcut Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinde; davacının 15.02.2005-31.01.2010 tarihleri arasında Ç. Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü İktisadi İşletmesinden, 18.11.2009 tarihinden sonra ise Ç. B. Sos Etk Gıda A.Ş. tarafından çalışma kaydının bildirildiği görülmektedir.

18.11.2009-31.01.2010 tarihleri arasında çifte sigortalılık söz konusu olup, dava tarihi itibari ile işçinin çalışmakta olduğu Ç. B. Sos. Etk. Gıda A.Ş. ile Ç.. B.. arasında organik bağ bulunup bulunmadığı ve davacının Çankaya belediye ait işlerde kesintisiz şekilde çalışmaya devam edip etmediği hususunda bir değerlendirme yapılmamış ve bu hususta tanıkların ayrıntılı beyanları tespit edilmemiştir.

18.11.2009-31.01.2010 tarihleri arasında çifte sigortalılık söz konusu olup, dava tarihi itibari ile işçinin çalışmakta olduğu Ç. B. Sos. Etk. Gıda A.Ş. ile Ç.. B.. arasında organik bağ bulunup bulunmadığı ve davacının Çankaya belediye ait işlerde kesintisiz şekilde çalışmaya devam edip etmediği hususunda bir değerlendirme yapılmamış ve bu hususta tanıkların ayrıntılı beyanları tespit edilmemiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin 31.01.2010 tarihinde fiilen sona erip ermediği ve davacının Çankaya Belediye Başkanlığına ait işlerde bir başka işveren tarafından sigortalılık kaydı bildirilmek sureti ile çalışmaya devam edip etmediği belirlenmeli ve iş sözleşmesinin feshedilmediği tespit edildiği takdirde feshe bağlı haklardan olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücret alacağı talepleri yönünden davanın reddine karar verilmelidir. Eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5779, Karar No: 2013/14524, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/5779 E.  ,  2013/14524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından yetim aylığı kesme işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, eski eşinden 18/06/1996 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı, babasının 22/08/2008 tarihinde ölmesinin ardından, 02/01/2009 tarihinde davalı kuruma yaptığı başvurunun kabul edilmesi ile, davacıya ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmıştır. Davacının yerleşim yeri olan Ağabey Köyü muhtarı Mustafa İşseven'in yazılı ihbarı üzerine, yapılan soruşturma neticesinde Kontrol memuru tarafından düzenlenen 25/11/2010 tarihli raporda; yapılan çevre soruşturmasında ihbarcı köy muhtarına sorulduğunda, davacı ve boşandığı eşinin resmen boşandıkları halde, hiç ayrı yaşamadıklarını, eski eşin Almanya'dan izne geldiğinde, davacı ve çocukları ile birlikte kaldıklarını beyan ettiği, bu beyanı imzaları alınan köylüler ... , ... ve ...'in de doğruladığı belirtilmiştir. Yargılama aşamasında dinlenen davacı tanıkları ..., ..., ... ve ... beyanlarında; davacı ve köy muhtarı arasında seçim sırasında oy verme konusunda husumet oluştuğunu, köy muhtarının bu nedenle davacı hakkında gerçeğe aykırı ihbarda bulunduğunu belirtmişler, mahkeme huzurunda dinlenen davacı, tutanak tanıkları ... , ... ve ... ile davacı tanıkları, davacı ve boşandığı eşinin ayrı yaşadıklarını, eski eşin Almanya'da başka biri ile evlendiği ve bir çocuğunun bulunduğunu, Türkiye'ye Almanya'da evlendiği eşi ve çocuğu ile geldiğini ve davacı ile aynı evde kalmadıklarını, davacının çocuklarını alarak, boşandığı eşi köyden ayrılana kadar başka bir evde kaldığını beyan etmişlerdir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihinden itibaren, ilgili Nüfus Müdürlüğünden davacı ve boşandığı eşinin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, somut olayda, ayrıca davacının ve boşandığı eşinin pasaportlarının bulunup bulunmadığı, yurtdışına giriş ve çıkış bilgileri ile birlikte giriş-çıkışlarının bulunup bulunmadığı hususları araştırılmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.