muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3156, Karar No: 2020/12022, Tarih: 30.09.2020

6728 sayılı Kanunun 63. maddesiyle değişik 5941 sayılı Kanun'un "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5/(1). maddesi;

"(1) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (“...çekin üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuna göre ticari işlerde temerrüt faizi oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile takip ve yargılama gideri toplamından...” ibaresi, 10/10/2017 tarihli ve 30206 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/7/2017 tarihli ve E.: 2016/191, K.: 2017/131 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.) az olamaz. Mahkeme ayrıca, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına; bu yasağın bulunması hâlinde, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının devamına hükmeder. Yargılama sırasında da resen mahkeme tarafından koruma tedbiri olarak çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına karar verilir. Çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı, çek hesabı sahibi gerçek veya tüzel kişi, bu tüzel kişi adına çek keşide edenler ve karşılıksız çekin bir sermaye şirketi adına düzenlenmesi durumunda ayrıca yönetim organı ile ticaret siciline tescil edilen şirket yetkilileri hakkında uygulanır. Koruma tedbiri olarak verilen çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararlarına karşı yapılan itirazlar bakımından 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü uygulanır. Bu suçtan dolayı açılan davalar icra mahkemesinde görülür ve İcra ve İflas Kanununun 347, 349, 350, 351, 352 ve 353 üncü maddelerinde düzenlenen yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır. Bu davalar çekin tahsil için bankaya ibraz edildiği veya çek hesabının açıldığı banka şubesinin bulunduğu yer yada hesap sahibinin yahut şikâyetçinin yerleşim yeri mahkemesinde görülür." hükümlerini amirdir.

Mahkemece temel cezanın belirlenmesi sırasında takdir edilecek cezanın üst sınırı 1500 gün, alt sınırı ise; Kanun'da açıkça belirtilmediğinden TCK'nin 52/1. maddesinde yazılı olduğu üzere 5 gün olacaktır.

5237 sayılı TCK'nin 61. maddesinde, hakimin somut olayın özelliklerine göre Kanun'da yer alan alt ve üst sınırlar arasında temel cezayı belirleyebileceği, adli para cezasına hükmedilirken artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapacağı ve yine Kanun'da açıkça yazılmadığı sürece cezalarda artırım veya indirim yapılamayacağı emredici olarak düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK'nin 61. maddesinde, hakimin somut olayın özelliklerine göre Kanun'da yer alan alt ve üst sınırlar arasında temel cezayı belirleyebileceği, adli para cezasına hükmedilirken artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapacağı ve yine Kanun'da açıkça yazılmadığı sürece cezalarda artırım veya indirim yapılamayacağı emredici olarak düzenlenmiştir.

Buna göre somut uyuşmazlıkta yerel mahkemece; sanık hakkında 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde düzenlenen suçtan dolayı cezai yaptırım belirlenirken, TCK'nin 61. maddesi gözetilerek, öncelikle Kanun'un öngördüğü alt ve üst sınırlar arasında (5 gün ila 1500 gün arasında) gün para cezasına hükmedilmesi, gerekli artırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması, bulunan gün para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereği (20 ila 100 TL arasında) takdir edilecek bir günlük miktarla çarpılması, bulunacak sonuç ceza, şayet 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesine göre suça konu çekin karşılıksız kalan kısmından az olursa bu kez adli para cezası miktarının çekin karşılıksız kalan miktarına çekilmesi ve infaza esas sonuç cezanın bu şekilde belirlenmesi gerekirken;

Adana 2. İcra Ceza Mahkemesinin 14/06/2017 tarihli ve 2017/162 esas, 2017/340 sayılı kararını müteakip, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. fıkra 2. cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi üzerine yapılan uyarlama yargılaması sonrasında 10/04/2018 tarihli ve 2017/162 esas, 2017/340 sayılı ek kararı ile sanığın 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi gereği 67.720,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilirken adli para cezasının 5941 sayılı Kanun'da öngörülen takdir yetkisini de aşmak suretiyle 3386 gün olarak belirlenmesi kanuna aykırı olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Adana 2. İcra Ceza Mahkemesinin 10/04/2018 tarihli ve 2017/162 esas, 2017/340 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak, HÜKÜM kısmında yer alan 2- ve 3- numaralı maddelerin hükümden tamamen çıkarılmasıyla, yerine;

"2-) Sanığın, Finansbank Mersin Çarşı Şubesine ait 25/11/2016 keşide tarihli, 0398456 numaralı ve 69.000,00 TL bedelli çek bakımından üzerine atılı suçu sabit olmakla, TCK'nin 61. maddesinde yer alan usul ve esaslar çerçevesinde, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

"2-) Sanığın, Finansbank Mersin Çarşı Şubesine ait 25/11/2016 keşide tarihli, 0398456 numaralı ve 69.000,00 TL bedelli çek bakımından üzerine atılı suçu sabit olmakla, TCK'nin 61. maddesinde yer alan usul ve esaslar çerçevesinde, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

3-) Sanığa verilen 5 gün adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereği sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak günlüğü 20,00 TL'den çevrilmek suretiyle 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ancak 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği hükmedilen adli para cezası, çekin karşılıksız kalan miktarından az olmayacağından sanığın neticeten 67.710,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," şeklindeki maddelerin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 30/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5179, Karar No: 2015/1797, Tarih: 19.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5179 E.  ,  2015/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/470-2013/509

Davacı M.. H.. vekili Avukat Zühal tarafından, davalı M.. G.. aleyhine 13/08/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

a)Dava, davalının kusuru ile meydana gelen trafik kazası sonucu davacı idareye ait araçta meydana gelen hasarın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı polis memurunun sevk ve idaresindeki aracın tek taraflı trafik kazası sonucu hasar gördüğünü, kazanın tamamen davalının kusurundan kaynaklandığını ileri sürerek aracın tamiri için yapılması gereken masrafların davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ise kazanın meydana geldiği gece iki olaya baktığını, tam gün aralıksız çalıştığını, kazanın meydana gelmesinde amirinin araç içerisinde yaptığı ağır hakaretlerin etkili olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporu ile belirlenen aracın ikinci el bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; bilirkişi raporu ile davaya konu aracın tamirinin ekonomik olmadığı, aracın ikinci el bedelinin 16.000,00 TL olduğu, aracın hurda hali ile bedelinin 5.000,00 TL olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece tamiri ekonomik olmayan aracın ikinci el bedeline hükmolunması yerindedir. Ancak hurda araç davacı adına tescilli olup davacının uhdesinde kalmaktadır. Şu halde mahkemece aracın ikinci el bedelinden hurda bedeli mahsup edilerek davacının gerçek zararına hükmedilmesi gerekirken açıklanan hususun gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece tamiri ekonomik olmayan aracın ikinci el bedeline hükmolunması yerindedir. Ancak hurda araç davacı adına tescilli olup davacının uhdesinde kalmaktadır. Şu halde mahkemece aracın ikinci el bedelinden hurda bedeli mahsup edilerek davacının gerçek zararına hükmedilmesi gerekirken açıklanan hususun gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

b)Davaya konu Ford Connect marka aracın olay yeri inceleme birimine tahsis edilmiş olduğu, Emniyet Genel Müdürlüğü'nün 01/12/2005 tarihli genelgesi ile aracın amacı doğrultusunda kullanılması gerektiği, devriye aracı olarak kullanılamayacağı, makam aracı olarak kullanılamayacağının duyurulduğu anlaşılmaktadır. Hasara neden olan trafik kazası ise davalının amiri tarafından olay günü sabaha karşı devriye görevi yapılmak istendiği sırada meydana gelmiştir. Ayrıca dava dışı amir Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulu tarafından genelgelere aykırı, mülki amirden onay almaksızın personeli 24/24 esasına göre çalıştırdığından kusurlu bulunmuştur. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı da zararın doğmasına katkıda bulunmuş ve davalının durumunu ağırlaştırmıştır. Mahkemece; TBK'nın 52. maddesi gereğince belirlenen tazminattan uygun bir miktar indirim yapılması gerekirken bu hususun gözönünde bulundurulmaması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) bendinde gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22432, Karar No: 2015/10051, Tarih: 08.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22432 E.  ,  2015/10051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

25.09.2013 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 02.10.2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/785 Esas – 2013/597 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacı (sanık) hakkında TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen suçu ve suçluyu övmek suçundan dava açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 215. maddesinde 29.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 10. maddesi ile yapılan değişiklikle, davacının (sanığın) üzerine atılı suçu ve suçluyu övme suçu açısından, suçun oluşabilmesi için ''açık ve yakın tehlike'' kriterinin getirildiği, ancak somut olayda ise davacının (sanığın) eyleminin kamu düzeni açısından açık ve yakın tehlike ortaya çıkardığından bahsedilemeyeceği ve bu nedenle 6459 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası davacının (sanığın) eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmadığından bahisle beraatine hükmedildiği, CMK'nın 144/1-b. maddesindeki, kanuna uygun olarak yakalanan veya tutuklanan kişilerden, tazminata hak kazanmadığı hâlde, sonradan yürürlüğe giren ve lehte düzenlemeler getiren kanun gereği, durumları tazminat istemeye uygun hâle dönüşenlerin tazminat isteyemeyeceği yönündeki düzenleme ve davacının tutuklandığı tarih itibariyle 5271 sayılı Kanunun CMK'nın 100/4. maddesinde düzenlenen tutuklama yasağının söz konusu olmadığı da dikkate alınarak davacının tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

Davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak ... Bakanlığınca belirlenen net asgari ücret üzerinden miktarları üzerinden hesaplanacak 941,731 TL’nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, maddi tazminatın brüt asgari ücret üzerinden kesinti yapılmadan hesaplanması suretiyle fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6885, Karar No: 2017/11121, Tarih: 01.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/6885 E.  ,  2017/11121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olduğu anlaşılan ve daha evvelden sorgusu yapılmış olan suça sürüklenen çocuğun, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 196/5. maddesine göre karar duruşmasına getirilmesine gerek görülmediğine zımnen karar verildiğinin kabulünün gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırım yapılırken 12 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre gerekçeli karar başlığında; suç tarihinin “02/10/2012” yerine "02/12/2012" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5212, Karar No: 2016/8120, Tarih: 21.10.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/5212 E.  ,  2016/8120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 112 ada 31 parsel sayılı 498,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalıların miras bırakanı ... adına, 115 ada 5 parsel sayılı 601,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı ... 112 ada 31 parsel sayılı taşınmazın 4/5 payı hakkında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına dayanmıştır. Davacı ... ve ... ise 115 ada 5 parsel sayılı taşınmaz hakkında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Kadastro Müdürlüğü aleyhine dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda 112 ada 31 sayılı parsel hakkındaki davanın esastan, 115 ada 5 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, her iki taşınmazın da tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Kadastro Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15105, Karar No: 2015/20033, Tarih: 15.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/15105 E.  ,  2015/20033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/352393

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk N.. K.. ve Y.. G.. hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun 05.02.2015 tarih ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25.02.2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2015 tarih ve 2015/53 esas, 2015/111 karar sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 19.06.2015 tarih ve 2015/613-443 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10.07.2015 tarih ve 2015/808 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 19.10.2015 gün ve 94660652-105-34-11510-2015-21131/67434 sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.11.2015 gün ve 2015/352393 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarih ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarih ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir." 5271 sayılı CMK'nın 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir, (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkında dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09.10.2013 tarih ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeler tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olunmasında isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma isteminin kapsamı ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararına göre; yargı yerinin belirlenmesine ilişkin Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2015 tarih ve 2015/808 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.