muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3584, Karar No: 2011/6492, Tarih: 28.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3584 E.  ,  2011/6492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu 118 ada 29 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bina (ev) niteliğindeki muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp az yukarıda adı geçen davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, mülkiyet olgusu doğurur biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin bir numaralı bendinden “….davacıya ait olduğunun...” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı ... tarafından meydana getirildiğinin…” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan 208,90 TL harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 28.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8863, Karar No: 2024/10909, Tarih: 13.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8863 E.  ,  2024/10909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/953 E., 2024/1133 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/185 E., 2021/577 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararıdavalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı işçinin geçirmiş olduğu iş kazası sonucu iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince 1-Davanın kabulü ile,

-Davalı ...'ın 09.08.2015 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde oluşan maluliyet oranının %12,3 olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının Kurum Sağlık Kurulu ve Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile belirlendiğini, Kurum tarafından bu kayıtların esas alındığını beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde; sigortalı ...'ın 09.08.2015 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle;

Kurum Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 06.11.2018 tarih, 20185900001 sayılı rapor ile meslekte kazanma gücü kayıp oranının %22 olarak tespitine karar verildiği, kontrol muayene kaydı olmadığı,

Yüksek Sağlık Kurulunun 05.08.2019 tarih, 2019/13567 sayılı kararı ile sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %25 olarak belirlendiği, kontrol muayene kaydı verilmediği,

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 22.05.2020 tarih 7191 sayılı raporu ile meslekte kazanma gücü kayıp oranının %12,3 olarak belirlendiği,

Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 25.02.2021 tarih, 286 sayılı raporu ile meslekte kazanma gücü kayıp oranının %12,3 olarak belirlendiği görülmüştür.

Yüksek Sağlık Kurulunun 05.08.2019 tarih, 2019/13567 sayılı kararı ile sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %25 olarak belirlendiği, kontrol muayene kaydı verilmediği,

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 22.05.2020 tarih 7191 sayılı raporu ile meslekte kazanma gücü kayıp oranının %12,3 olarak belirlendiği,

Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 25.02.2021 tarih, 286 sayılı raporu ile meslekte kazanma gücü kayıp oranının %12,3 olarak belirlendiği görülmüştür.

Somut olayda; davalı ...'ın 09.08.2015 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinde öngörülen prosedüre uygun olarak %12,3 olarak tespit edildiği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda yer alan maddi ve hukuki açıklamalar ışığında, istinaf kanun yoluna başvuran taraf ve HMK'nın 355 inci maddesine göre istinaf sebepleri dikkate alınarak yapılan istinaf incelemesine göre, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmiş ise de; talebin iş kazasına dayalı olarak sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin olması ve en son Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre davacının iş kazasına dayalı olarak %12,3 oranında meslekte kazanma gücü kaybının olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, maluliyet oranı şeklinde tespit yapılması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı Kurum vekilinin itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, (1) no.lu bendindeki "maluliyet" ibaresi silinerek yerine "meslekte kazanma gücü kayıp" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7198, Karar No: 2024/1627, Tarih: 14.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/7198 E.  ,  2024/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/524 E., 2023/518 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

SUÇ TARİHLERİ : 25.01.2012, 25.03.2012

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Birleşen Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli ve 2013/387 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma sonrası Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin dava dosyasının, Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin işbu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

6. Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/524 Esas, 2023/518 Karar saylı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşme; 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunda zamanaşımı süresi dolmadığı halde davanın düşürüldüğüne, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunda ise zincirleme suç hükmü uygulanmayarak eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında; dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla kamu davaları açıldığı anlaşılmıştır.

2. Yapılan Uyap sorgulamasında, sanığın faturalarını kullandığı Atilla Dokuyan (Doku Medikal) hakkında Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/1160 Esas, 2015/568 Karar sayılı kararı ile 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Bozma doğrultusunda ilgili yasa değişikliği anlatılarak beyanı tespit edilen sanık, herhangi bir ödemede bulunamayacağını beyan etmiştir.

4. Mahkemece, 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan düşme, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde, 15.04.2022 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'un dördüncü ve beşinci maddeleriyle yapılan değişiklik nedeniyle, 213 sayılı Kanun'un söz konusu değişiklikten önceki ve sonraki hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un tespit edilmesi ve her iki Kanun'la ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak gerekçeli kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, lehe Kanun'un belirlenmesine yönelik herhangi bir karşılaştırma ve değerlendirme yapılmadan, denetime olanak vermeyecek şekilde 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de;

a. 2011 yılında kullanılan suça konu 30.12.2011 tarihli son faturanın KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25.01.2012 olduğu, hüküm tarihi itibarıyla 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmemiş olduğu ancak 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 13.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, kamu davasının olağan dava zamanaşımı yerine olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

b. 2012 yılı Ocak ve Şubat aylarında birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/524 Esas, 2023/518 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11698, Karar No: 2011/44, Tarih: 11.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11698 E.  ,  2011/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...aralarındaki dava hakkında Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.12.2008 gün ve 17-220 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Mahkeme kararının davalı tarafa Tebligat Kanununun 21. maddesi uygulanmak suretiyle tebliğ edilmek istendiği anlaşılmaktadır. Tebligat Kanununun 21. maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak kimse gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden çekinirse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır. Tebligat Tüzüğünün 28/1 maddesi uyarınca da tebliğ memurunun muhatabın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, kapıcı gibi kimselerden veya o yerin muhtar veya ihtiyar kurulu üyelerinden veyahut zabıta amir veya memurlarından soruşturarak vaki olacak beyanı tebliğ mazbatasına yazıp altını imzalatması gerekir. Bu yön özellikle Tebligat Tüzüğünün 33 ve Kanunun 23. maddeleri hükmünde de ayrıca vurgulanmıştır. Mahkeme kararının davalı tarafa tebliğine ilişkin tebligat parçasının arkasındaki yazılar incelendiğinde, muhatabın adreste bulunmama nedeninin araştırılmadığı gibi, en yakın komşusuna da haber verilip, imzasının alınmadığı görülmektedir. Oysa tüzüğün 28/1. maddesi hükmünün aynen yerine getirilmesi halinde tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği ve fakat adresinde bulunmadığı tevsik edilmiş olur. O halde anılan şekilde işlem yapılmış olmadıkça tebliğ memuru tarafından yapılan yazılı beyan onun mücerret sözünden ibaret kalır ve bu durumda Tebligat Kanununun 21. maddesinde öngörülen koşullar tevsik edilmiş sayılamayacağından (madde 23/7) yapılan tebliğ işlemi hukuken geçersiz duruma düşer. Davalı tarafa mahkeme kararının tebliği açıklanan esaslar nazara alınarak yapılmadığından usulüne uygun olarak tebligat yapıldıktan ve temyiz süreleri geçirildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/655, Karar No: 2021/3971, Tarih: 16.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2021/655 E.  ,  2021/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Hüküm : 1 - TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

2 - Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyete ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik yapılan temyiz başvurularının CMK’nın 296/1 maddesi uyarınca reddine ilişkin 13.11.2020 tarihli ek karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesinin 01.10.2020 tarih 2019/1993-2020/1763 sayılı gerekçeli kararının 19.10.2020 tarihinde sanık müdafine tebliğ edildiği, sanığın yasal süresinden sonra 12.11.2020 tarihinde söz konusu kararı temyiz ettiği, Bölge Adliye Mahkemesince 13.11.2020 tarihinde verilen ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek karara karşı sanık ve müdafiinin süresi içinde temyiz talebinde bulundukları anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan temyiz taleplerinin reddine ilişkin verilen ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan temyiz talebinin CMK’nın 298. maddesi gereğince reddiyle ek kararın ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12652, Karar No: 2015/14625, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12652 E.  ,  2015/14625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/129-2013/279

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15703, Karar No: 2012/19645, Tarih: 30.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15703 E.  ,  2012/19645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/07/2010 tarih ve 2007/791-2010/515 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30/11/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av...... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile ABD de yerleşik dava dışı satıcı şirket arasında hurda satış sözleşmesi düzenlendiğini, davalı şirketlerin bu sözleşmeden kaynaklanan taşımaya konu hurda yükü ile ilgili olarak gözetim hizmeti verdiklerini, ancak yükün miktarı konusunda yanlış draft raporları düzenleyerek müvekkilinin dava dışı satıcıya fazladan ödeme yapmasına sebep olduklarını ileri sürerek, haksız olarak ödenen 84.462,00.USD'nın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, gerek yükleme gerekse tahliye draft raporlarında gemi kaptanının imzası olduğunu, alıcı temsilcileri tarafından konulan bir ihtirazi kayıt ya da rezervin bulunmadığını, davacının sözleşmede bulunmamasına rağmen tek taraflı kantar ölçümleri yaptırdığını, esasen kantarın doğru tartıp tartmadığının da belli olmadığını, yükteki eksikliğin davacı alıcı ile satıcı arasında düzenlenen sözleşmede öngörülen muafiyet payının altında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.