muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19040, Karar No: 2014/15050, Tarih: 04.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19040 E.  ,  2014/15050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 07/08/2014

NUMARASI : 2014/264-2014/264

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafların zorunlu mali sorumluluk ve zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortacısı olduğu araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının yaralandığını açıklayıp, 50.632,64 TL maluliyet tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketleri vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta tahkim komisyonunca, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalı A.. Sigorta A.Ş hakkındaki davanın reddine, 50.632,64 TL'nin davalı T.. Sigorta A.Ş'den temerrüt tarihi 1.2.2014'den yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı sigorta şirketleri vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta tahkim komisyonunca, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalı A.. Sigorta A.Ş hakkındaki davanın reddine, 50.632,64 TL'nin davalı T.. Sigorta A.Ş'den temerrüt tarihi 1.2.2014'den yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir. Davacı A.. A..’nin davacının yolcusu olduğu ticari minibüsün zorunlu mali sorumluluk sigortacısı (trafik sigortacısı) olduğu hususu çekişmesizdir. Davalı A.. Sigorta A.Ş ise aynı aracın zorunlu karayolu taşımacılığı mali sorumluluk sigortacısıdır. Bu sigorta türü ile sigortacı, poliçede belirtilen motorlu taşıtta seyahat eden yolcuların, duraklamalar da dahil olmak üzere, kalkış noktasından varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelebilecek bir kaza sonucu bedeni zarara uğraması halinde, sigortalının 10.07.2003 tarih ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Yasasından doğan sorumluluğunu poliçede yazılı limitlere kadar sigorta örtüsüne almaktadır. 4925 sayılı Yasanın 18'nci maddesi uyarınca taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Yasanın 17'nci maddesinde düzenlenen sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar. Bahsi geçen Yasanın 19/son ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.8 nci maddeleri hükümlerine göre meydana gelen zarar öncelikle taşımacının sorumluluk sigortasından karşılanır. Ancak, bu sigortanın hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu sigorta teminatlarının üzerinde bulunması halinde teminatların üzerinde kalan kısım için; sırasıyla zorunlu mali sorumluluk sigortasına ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortasına başvurulur. Bahse konu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, yasa koyucu yolcuların uğradığı bedeni zararlar bakımından taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı, trafik sigortacısı ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı bakımından müştereken ve müteselsilen bir sorumluluk öngörmemiş,sıralı bir sorumluluk düzenlemiştir. Başka bir anlatımla, yolcunun uğradığı bedeni zararlar, taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortası kapsamında ise,bu aracın trafik veya ihtiyari mali mesuliyet sigortacısının sorumluluğu doğmayacaktır. Ancak, limit aşımında sırasıyla zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarının sorumluluğu söz konusu olacaktır.

Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.7.c maddesi gereği; kazanın taşımacının yetki belgesinde kayıtlı olmayan taşıtlarla yapılan veya yetki belgesi olmadan yapılan taşımalar sonucu meydana gelmiş olması rücu sebebi olup temyiz edenin sıfatı da nazara alınarak davalı A.. Sigorta A.Ş'nin de sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.7.c maddesi gereği; kazanın taşımacının yetki belgesinde kayıtlı olmayan taşıtlarla yapılan veya yetki belgesi olmadan yapılan taşımalar sonucu meydana gelmiş olması rücu sebebi olup temyiz edenin sıfatı da nazara alınarak davalı A.. Sigorta A.Ş'nin de sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 4.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/595, Karar No: 2016/1870, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/595 E.  ,  2016/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret, tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/236 esas, 2015/103 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2015/320 esas, 2015/204 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 01/06/2015 tarihli ve 2015/605 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 15/10/2015 gün ve 94660652-105-34-11501-2015-20389/66033 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 01/06/2015 tarihli ve 2015/605 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1876, Karar No: 2011/3548, Tarih: 15.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1876 E.  ,  2011/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin gecikme cezasına mahsup edilip ödenmemesi sebebiyle tahsili için başlatılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında 12.12.2005 tarihinde imzalanan 10 kalem çelik boru alım işine ait sözleşme ile davacı yüklenici, ihale dökümanı ve şartname hükümlerine göre çelik boru üretim, temin, ambalaj, taşıma ve teslim işini üstlenmiştir. 10. maddeye göre teslim süresi 270 takvim günü olup 11.3 ve 11.4. maddelerde teslimatın 8 partide ve sözleşmenin taraflarca imzalandığı tarihten itibaren 240 takvim günü içerisinde termin proğramına uygun olarak yapılacağı kararlaştırılmış ve termin proğramı gösterilmiştir. Sözleşmenin gecikme cezası başlıklı 17.1. maddesinde “İdare tarafından sözleşmenin 18'inci maddesinde belirtilen süre uzatımından ve sözleşme kapsamında yaptırılacak iş artışlarından kaynaklanan haller hariç, iş zamanında bitirilmediği, mal teslim edilmediği takdirde geçen her takvim günü için yükleniciye yapılacak ödemelerden sözleşme bedeli üzerinden onbinde beşi oranında gecikme cezası kesilecektir. Kesilecek toplam ceza tutarı hiçbir şekilde ihale bedelini aşamaz” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

12.12.2005 tarihli 1. sözleşmeye göre iş birim fiyata dayalı götürü bedelli olup, teslimde gecikmeler olmakla birlikte yüklenicinin edimini yerine getirdiği bu sözleşmeyle ilgili bir kısım gecikme cezası kesilerek geçici ve kesin kabulün yapıldığı ihtilafsızdır. Dava edilen alacağın 14.12.2007 tarihli 2. sözleşmeden kaynaklandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemece işin sözleşmeye göre teslimi gereken ve termin programına göre belirlenen tarihlerden itibaren teslimin yapıldığı tarihlere kadar iş sahibinin gecikme cezası uygulamakta haklı olduğu kabul edilmiş ise de; teslim aşamalı ve termin programına göre parça parça yapılması gerektiğinden, günlük gecikme cezasının taahhüdün her termin proğramına göre geciktirilen kısmın bedeli üzerinden ve gecikilen süre için belirlenmesi yerine tüm taahhüt bedeli üzerinden hesaplanması sözleşmeye açıkça aykırı olmuştur (Dairemizin 23.12.2004 gün 2004/2040-6727 E.K. ve 16.10.2008 gün 2007/6371 Esas, 2008/6047 Karar sayılı İlâmları).

Bu durumda mahkemece hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla, sözleşmedeki termin planına göre teslimi gereken tarihler ve miktarlar dikkate alınarak her teslimat için gecikme süreleri ve teslim edilmeyen imalâtın değerleri tesbit ettirilip her bir teslimat için taahhüdün geciktirilen kısmı üzerinden belirlenecek günlük gecikme cezası üzerinden davalı iş sahibinin 12.12.2005 tarihli 1. sözleşme nedeniyle talep edebileceği toplam gecikme cezası hesaplattırılıp, ilk sözleşme sebebiyle daha önce tahakkuk ettirilip kesilen cezalar da dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme sonucu davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/883, Karar No: 2010/3014, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/883 E.  ,  2010/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ilama dayalı İİK.nun 177/4.maddesi uyarınca doğrudan iflas istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının ... ve ... İcra Dairesinden icra emri gönderdiğini, mükerrer takip yaptığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu ... İcra Müdürlüğünün 2007/14055 Esas sayılı dosyasında ... Pazarlama Tic.A.Ş. hakkında yapılan takibin iptal edildiği, ilama müstenit alacağın icra emri ile istenildiği halde ödenmemesi halinde iflasın istenebileceği davalının yargılama aşamasında borcun ödendiğine dair belge sunamadığı gerekçesiyle davalının iflasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ... İcra Müdürlüğünün 2007/14055 sayılı dosyada yapılan takibin iptaline karar verildiğinden mükerrer takipten söz edilemeyeceğine ve davalı şirketin icra emri tebliğine rağmen takip konusu borcu ödememiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8641, Karar No: 2009/10483, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8641 E.  ,  2009/10483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : HAZİNE - ... IŞIK MİRASÇILARI

DAVALILAR : ... MİRASÇILARI ... ... VE ARKADAŞLARI

MÜDAHİL : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 36. maddesi ile kadastro davaları yargı harcına tabi tutulmuştur. Dosyada (ayrı ayrı davalılardan) temyiz harcının alındığını gösteren kayıt ve belge bulunmamaktadır. Bu nedenle, H.Y.U.Y.nın 434. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekip; ancak, harç ödendiği takdirde temyiz incelemesi yapılabilir.

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... İli,...İlçesi, ...Köyünde bulunan 34 parsel ve çevresini gösteren ve yörede 1960 yılında yapılan tapulama sonrasında düzenlenen G.Antep IV - 3G a 4 - II b numaralı paftanın orjinal fotokopi örneğinin Kadastro Müdürlüğünden istenerek,

3) Yine çekişmeli ...Köyünde bulunan 34 parsel numaralı taşınmazın en yakın komşu parsellerinin tesbit tutanak örneklerinin ve varsa revizyon kayıtlarının,

4) ...Köyünde 3116, 6831, 1744, 2896, 3302, 3402 ve 4999 Sayılı Yasalara göre orman kadastrosu, 2. ve 2/B madde uygulamalarının yapılıp yapılmadığı sorularak yapılmış ise, buna ilişkin ayrı ayrı işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

5) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10316, Karar No: 2017/12424, Tarih: 09.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/10316 E.  ,  2017/12424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Alacaklılar vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurarak; kamulaştırmasız elatma tazminatı ilamına dayalı olarak borçlu aleyhine başlatılan takipte, icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiğini ileri sürerek icra müdürlüğünce yapılan maktu icra vekalet ücreti hesaplamasının düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, icra vekalet ücretinin maktu hesaplanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11 ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü