muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12289, Karar No: 2017/7010, Tarih: 28.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/12289 E.  ,  2017/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, aylığın kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle birlikte tahsiline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı tespit edilen davacının, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve kesilen aylıkların kesilme tarihinden itibaren faiziyle ödenmesi, davalı kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Davacı ... ’ın eşi ...’ten 20/05/2004 tarihinde boşandığı, 17/07/2010 tarihinde vefat eden annesinden dolayı yetim aylığı aldığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 28/03/2014 tarih ve 54 sayılı rapora göre davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak Kurumca 01/08/2010-22/03/2013 tarihleri arasında ödenen 21....75,00 TL aylık tutarı ve işlemiş faizi ile sağlık ödemesinin borç çıkarıldığı, Mahkemece birlikte yaşama olgusunun irdelendiği ancak ispat için toplanan delillerin yeterli olmadığı, anlaşılmıştır.

28/03/2014 tarih ve 54 sayılı denetmen raporunda; ...’ın bila tarihli ihbar dilekçesine istinaden ...'ın boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için ... Mah. Vezir ... .... No:... D:1 ... / ... adresine 31/01/2014 tarihinde gidildiği , ...’ın ikamet adresinde bulunamadığı, bunun üzerine çevresel soruşturmalar yapıldığı, ...'la aynı ...akta ve 11 numaralı apartmanda ikamet eden ... ın beyanında; ...’ın tek başına yaşadığını, çalışmadığını, eşinden boşandığını, kendisinin çocukluk arkadaşı olduğunu, kendisinin de 11 numaralı apartmanda ikamet ettiğini ifade ettiği, ...’ın kurumda alınan beyanında; 2003 yılında eşi ...’ten boşandığını, eşi ile ayrıldıktan sonra ... Kale .... No:... adresinde evi bulunan annesinin yanına taşındığını, 200... yılında annesinin vefat etmesi nedeniyle tek başına kalamayarak kızı ... 'un çocuğuna bakmak için ... Mah. ... Apartmanında bulunan evinde kalmaya başladığını, eski eşi ile çok nadir görüştüğünü, eski eşinin bulunduğu eve sadece evi toplamak ve oğlu ile ölen ablasının oğlunu görmek amacıyla gittiğini, eski eşinin ... Mah. Vezir ... .... No: ... adresinde oğlu ve ölen ablasının oğluyla birlikte

kaldığını, boşandığı tarihten sonra yasal yerleşim adresini değiştirmediğini, adresini değiştirmesi gerektiğini bilmediğini, gönderilen denetim davetiyesini evde temizlik yapmak için bulunduğu sırada tebellüğ ettiğini ifade ettiği, ...’in, Kurumda alınan ifadesinde; 2004 yılında eşi ...'dan boşandığını, boşandıktan sonra eşinin ... Kale .... No:... adresinde bulunan kayınvalidesinin evine taşındığını, kayınvalidesinin vefatının ardından ise kızı ... ’un evinde kalmaya başladığını, eski eşi ile zorunluluk hali dışında görüşmediklerini, kendisinin ... Mah. Vezir ... .... No: 5 adresinde oğlu ve ölen baldızının oğluyla birlikte kaldığını, eski eşinin ikamet ettiği adrese sadece evi toplamak ve oğlu ile yeğenini görmek için geldiğini, eski eşi eve gelince kendisinin dışarı çıktığını, kendisi ile birlikte yaşamadığını ifade ettiği, denetmence; davacının denetim davetiyesini evde temizlik yapmak için bulunduğu sırada tebellüğ edilmiş olmasının hayatın olağan akışıyla açıklanamayacağı, ...'ın boşandığı eşinin evinde farklı zamanlarda bulunma nedenine ilişkin vermiş olduğu ifadelerin son derece muğlak olduğu, Mernis sisteminden yapılan kontrolde de yıllardır eşi ile aynı adreste kaldığı, adres değişikliği işleminin hiç yapılmadığı, 2003 yılında boşandıkları halde 2007 yılında en son yapılan resmi nüfus sayımında da aynı adreste yaşadıkları belirlenerek Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemime kaydedildiğinin tespit edildiği, görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, ...6. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 5.../2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 5.../2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 54...0 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 2...8 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; denetmen raporu birlikte yaşama olgusunu ispatlamak için yeterli değildir. Ancak bu hususun aksi de Mahkemece tereddüte yer vermeyecek şekilde ortaya konulamamıştır. Denetmen raporundan, davacının oturduğu mahallede daha önce de benzer durumlar nedeniyle çokça araştırma yapıldığı için çevre sakinlerinin ifade vermekten imtina ettikleri anlaşılmaktadır. Ayrıca davacının eşinin, oğlu ve davacının yeğeniyle oturmasının pek rastlanır bir durum olmadığı, ve sık sık bu eve temizlik yapmak için gitmesinin de olağan bir durum olmadığı göz önüne alındığında, birlikte yaşamama olgusunun tereddüte yer vermeyecek şekilde ortaya konulamadığı ortadadır. Bu durumda, denetmen raporunda bahsedilen ihbarcı ...’ın ve eşinin birlikte yaşadığı iddia edilen oğlu ve yeğeninin tanık olarak dinlenmesinden sonra birlikte yaşama olgusunun netleştirilebileceği değerlendirilmiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/0.../2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4142, Karar No: 2011/14943, Tarih: 04.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4142 E.  ,  2011/14943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2009 tarih ve 2008/436-2009/1264 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Yılport Konteyner Terminali Ve Liman İşletmeleri A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan sac emtiasının davalılardan Yılport Konteyner Terminali Ve liman İşletmeleri Anonim Şirketinin işleteni olduğu Diliskelesi Limanında içinde bulunduğu konteynerden diğer davalının taşımacı sıfatıyla sorumlu olduğu araca yüklenmesi esnasında başlayan yağmur neticesinde ıslanarak hasar gördüğünü, sigortalıya 2.555.45 Euro ödendiğini, davalıların kusurlu olduğunu ileri sürerek ödediği bedelin dava tarihinden itibaren döviz faizi ile alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Yılport Konteyner Terminali ve Liman İşletmeleri Anonim Şirketi vekili, müvekkilinin kusurlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Atanak Taşımacılık Ltd.Şti davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı Yılport Anonim Şirketinin %60, davalı Atanak Taşımacılık Limited Şirketinin %40 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle 2.555.45 Euro’nun ticari faizi ile davalılardan alınmasına davacı vekilinin talebi üzerine mahkemece hüküm kısmında, harcın davacıdan alınmasına ilişkin kararın, davalıdan alınmasına olarak düzeltilmesine tavzihen karar verilmiştir.

Kararı, davalı Yılport Konteyner Terminali ve Liman İşletmeleri Anonim Şirketi vekili temyiz etmiştir.

1.Dava davalı tarafından işletilen limana gelen ve konteyner içinde bulunan sac emtiasının yükleme sırasında ıslanmaya bağlı olarak hasarlanması sonucu ödenen tazminatın TTK. 1301 maddesi uyarınca rücuan tahsiline ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten anlaşılacağı üzere mümeyyiz davalının limanı işletme dışında dava konusu taşıma ile ilgili bir ilişkisi ve faaliyeti mevcut değildir, taşıma ve yükleme diğer davalı tarafından gerçekleştirilmiştir, mümeyyiz davalının sadece limanı işletmesi söz konusu hasardan sorumluluğunu gerektirmez, bu itibarla mahkemece mümeyyiz davalı aleyhine açılan davanın reddine karar vermek gerekirken, kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2. Mahkemece davacı vekilinin tavzih talebi içeren dilekçesi karşı tarafa tebliğ edilmeden tavzih kararı verilmiştir. HUMK. 456 ve devamı maddeleri gereğince tavzih talebinin karara bağlanması için tavzih dilekçesinin karşı tarafa tebliği gerektiğinin gözden kaçırılması da doğru olmamış ve tavzih kararınında bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Yılport- Aş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle de davalı vekilinin tavzih kararına karşı temyiz itirazlarının kabulü ile tavzih kararının davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13528, Karar No: 2018/11682, Tarih: 02.07.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/13528 E.  ,  2018/11682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL TESCİL, TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece tenkis talebinin kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ve davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; -KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, murisbırakanının 233, 234, 293, 294 parsel sayılı taşınmazlarını davalıya ölünceye kadar bakma akdiyle devrettiğini, temliğin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek ölünceye kadar bakma akdinin iptaline, tapu kayıtlarının iptali ile muris adına tesciline, aksi halde tenkise karar verilmesini istemiş, 30\10\2009 tarihli ıslah dilekçesiyle tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ile adına tesciline aksi halde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle 9.464.47. TL tenkis bedelinin tercih tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 20.06.2008 tarihinde öldüğü dava dışı eşi ..., çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile davacı ..., davalı ...'in mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın 233, 234, 293, 294 parsel sayılı taşınmazlarını 31.10.1988 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile davalıya devrettiği, mirasbırakan adına terekede 157 parsel sayılı taşınmazın kaldığı, mahkemece davalıya yapılan temliğin mirastan mal kaçırma amaçlı muvazaalı olduğu saptanarak tenkis bedeline hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda belirtilen ilkelere göre davalıya yapılan temliğin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun kabulü karşısında ilk talep olan tapunun miras payı oranında iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile tenkise karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının temyiz isteminin reddi ile davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2986, Karar No: 2018/8964, Tarih: 04.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/2986 E.  ,  2018/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ...... Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan...... İşletmeleri Kurumu vekilince ...... kanun yoluna başvurulmuştur.

...... Mahkemesince, davalılardan...... İşletmeleri Kurumu vekilinin ...... başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

...... Mahkemesi kararının davalılardan...... İşletmeleri Kurumu vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/2 maddesinde ''Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir '' denilmektedir.

Dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile davacı çocuklardan ...... için 8.703,99 TL maddi, ...... için 15.031,88 TL maddi tazminat, davacı kardeşler için 50.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, ilk derece mahkemesince verilen 21/09/2017 tarihli kararda davacı çocukların maddi tazminat istemlerinin kabul, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerinin kısmen kabul edildiği, davalı...... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü'nün ...... başvurusu üzerine ...... ...... Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/03/2018 tarihli kararda davalının ...... başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve bu karara karşı davalı...... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

...... Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 02.12.2016-31.12.2016 tarihleri arasında 40.000,00 TL, 01.01.2017-31.12.2017 tarihleri arasında 41.530,00-TL, 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı çocuklar için maddi, davacı kardeşler için manevi tazminat olarak hüküm altına alınan miktarlarının ...... Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı çocuklar için maddi, davacı kardeşler için manevi tazminat olarak hüküm altına alınan miktarlarının ...... Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı çocukların maddi, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine dair hükümlerin davalı...... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından temyizi mümkün olmayıp, adı geçen davalının temyiz itirazlarının bu istemler açısından 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı...... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından ...... kanun yoluna başvurulması üzerine, ...... ...... Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce ...... başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi...... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü olan ...... yer altı sahasındaki ...... üretim işinin davalı...... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve ...... yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile...... Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı...... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile ...... üretim işinin aynı şartlar altında ...... İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.