muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11094, Karar No: 2011/14309, Tarih: 01.12.2011

Tehdit fiilinin suç olarak düzenlenmesiyle bireyin, korkusuz, endişe duymadan, huzur içinde ve emniyet duygusuyla yaşaması sağlanmak istenmiştir. Suçun oluşması için fiilin, mağdurun güvenlik duygusunu, iç huzurunu etkileyici, onu endişeye, korkuya sevk etmeye elverişli olması gerekir. Bu bakımdan tehdit; mağdurun karar veya hareket hürriyetini tehlikeye koyan bir fiildir. Kişi karar verirken hiçbir baskı veya dış müdahale olmaksızın özgür davranabilmelidir. Tehdit halinde mağdur tehdit konusu tecavüzün ileride gerçekleşeceği beyanıyla korkutularak belli bir davranışta bulunmaya zorlanmaktadır.

Maddedeki düzenlemeye bakıldığında suçun temel şekli; “mağdurun kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit edilmesidir.” Öncelikle suçun varlığından söz edebilmek için ileride bir saldırının gerçekleşeceğinin mağdura bildirilmesi gerekir. Tehdit suçu Kanunda açıkça belirtilmiş olmasa dahi bu saldırının haksız bir saldırı olması gerekmektedir. 765 sayılı Türk Ceza Kanununda "ağır ve haksız bir zarar" vurgusu kullanılmaktaydı. Yeni kanunda suçun basit şekli bakımından bu vurgulama yapılmamış ancak suçun daha az cezayı gerektiren hali olan malvarlığına yönelik tehdit bakımından "büyük bir zarar" vurgusu yapılmıştır. Bu nedenle suçun basit şekli bakımından saldırının ağır olması gerekli değildir. Ancak kanunda belirtilmemiş olsa dahi saldırının haksız olması gerekir. Zararın büyüklüğü ise somut olayın özellikleri, özellikle mağdurun ekonomik durumu dikkate alınarak belirlenecektir. Suçun basit şekli bakımından tehdidin mağdurun kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik olması gerekmektedir. Bunlar dışında suçun daha az cezayı gerektiren ve takibi şikâyete bağlı olan şekli bakımından ise tehdidin malvarlığı değerlerine veya diğer hukuki değerlere yönelik olması gerekmektedir. Kanun koyucu "sair bir kötülük edeceğinden bahisle" ifadesini kullanarak tehdidin yönelebileceği değerler bakımından sınırlayıcı bir yöntem benimsememiştir. TCK m. 106/1, uğratılacağı bildirilen zararın "büyük" olması zorunluluğunu, yalnızca tehdidin konusunu oluşturan değerin "malvarlığı" olması bakımından aramıştır. Tehdit geleceğe yönelik olup, muhakkak zarar tehlikesi içerir, bu nedenle tehdit, soyut tehlike suçu niteliğindedir. Uğratılacağı bildirilen zararın mağdurun yaşamına, vücut bütünlüğüne veya cinsel dokunulmazlığına yönelik olması durumunda bunun ağır olup olmadığını araştırmaya gerek yoktur; buna karşılık malvarlığına yönelik zarar beyanı, ancak "büyük" ise bu suçu oluşturur.

Suçun silahla işlenmesi nitelikli hal olarak düzenlenmiştir. Madde gerekçesinde; tehdidin silahla işlenmesi halinde mağdurun iç huzuruna daha ağır zarar vermesi ve silahın suçun işlenmesini kolaylaştırmasıdır. Silah kavramından ne anlaşılması gerektiği Türk Ceza Kanunu m.6'da şu şekilde düzenlenmiştir.

Buna göre "Silah deyiminden;

1. Ateşli silahlar,

2. Patlayıcı maddeler,

Suçun silahla işlenmesi nitelikli hal olarak düzenlenmiştir. Madde gerekçesinde; tehdidin silahla işlenmesi halinde mağdurun iç huzuruna daha ağır zarar vermesi ve silahın suçun işlenmesini kolaylaştırmasıdır. Silah kavramından ne anlaşılması gerektiği Türk Ceza Kanunu m.6'da şu şekilde düzenlenmiştir.

Buna göre "Silah deyiminden;

1. Ateşli silahlar,

2. Patlayıcı maddeler,

3.Saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış her türlü kesici, delici veya bereleyici alet,

4. Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler,

5. Yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı, boğucu, zehirleyici, sürekli hastalığa yol açıcı nükleer, radyoaktif, kimyasal, biyolojik maddeler anlaşılır. Suçun silahla işlenmiş kabul edilebilmesi için mutlaka silahın mağdura yöneltilmiş olması zorunlu değildir. Silahın sadece gösterilmiş olması veya kabzasından çıkarılması da mağdurun iç huzurunu bozacağından ve sözle yapılacak tehdidin etkisini artıracağından nitelikli halin uygulanması gerekir. Uygulamada "kavgada korkutmak için silah gösterme " olarak adlandırılan durumda ise değerlendirmenin çok yönlü olarak yapılması, silah gösteren kişinin meşru savunma kapsamında hareket edip etmediği, tehdit suçunu işleyip işlemediğinin somut olayın özellikleri dikkate alınarak tespiti gerekmektedir.

Tehdit suçunda mağdura, bir kötülükte bulunulacağı beyan edilmekte; bu yolla da kişinin iç huzuru ortadan kaldırılmaktadır. Bu nedenle bu suçla korunmak istenen yararın, bireyin iç huzuru, hukuksal güvenlik duygusu olduğu söylenebilir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 106. maddesiyle yaptırım altına alınan eylem failin bir başkasını, kendisinin veya yakınının yaşamı, vücut dokunulmazlığı veya cinsel dokunulmazlığa yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehdit etmesidir. Tehditte fail tarafından mağdura bir kötülük yapılacağı, haksızlığın gerçekleştirileceği bildirilmektedir. Tehdit halinde kişi, tehdit konusu tecavüzün ileride vuku bulacağı beyanıyla korkutularak, belli bir davranışta bulunmaya zorlanmaktadır. Fail mağdura gelecekte bir kötülüğü gerçekleştireceğini bildirmektedir. Failin mağdura yönelttiği tehdit, mağdurun kendisinin veya yakınının yaşamı, vücut dokunulmazlığı, cinsel dokunulmazlığı, mal varlığı veya bunlar dışında kalan hukuksal açıdan korunan herhangi bir değere yönelik olmalıdır. Fail tarafından, mağdura, uğratılacağı bildirilen zarar haksız olmalıdır. Haklı bir nedene dayanan zarar bildirimleri, tehdit suçunu oluşturmayacaktır. Yasa koyucu silahın mağdur üzerinde korkunun etkisini artırdığı, eylemin icrasını kolaylaştırdığı ve faile cesaret verdiği düşüncesiyle bu durumu nitelikli hal saymıştır. Silahla tehdit suçunun oluşması için fail tarafından bu silahın korkutucu gücünden bir türlü faydalanılmış olması gerekir.

Somut olaya gelince; iddianamede, sanığın oto kundaklama olayını konuşmak için yanına gelen müştekiyi hamili bulunduğu 6136 sayılı yasa kapsamında bulunan av tüfeğinin horozunu kurarak yaklaşma diyerek tehdit ettiğinden bahisle 765 sayılı TCK’nun 191/1, 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve TCK’nun 36. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Müşteki soruşturma evresinde kollukça alınan ifadesinde; önceden tanıdığım ve oto kundaklama işini yapabileceklerini düşündüğüm kıymalı ... lakabıyla tanınan sanıkla yanında tanımadığım bir şahıs olduğu halde karşılaştığımda, kendisine “... bir dakika bak sana” dediğimde, pardösünün altından kısa kesilmiş tek kırma av tüfeği çıkartarak bana doğrulttu, horozunu kurarak “bana yaklaşma” ben ...’i arayacağım dedi ve o arada kolluk görevlileri gelince sanık olay yerinden kaçtı. Müştekinin yanında bulunan tanık... ... ise anlatımında “sanık kısa namlulu av tüfeğini ...’a doğrulttu, biraz uzakta olduğumdan ne konuştuklarını duyamadım” şeklinde görgü ve bilgisini aktarmıştır.

Sanık ise, soruşturma evresinde ... bana gel lan buraya demesi üzerine bende niyetlerinin kötü olabileceğini düşündüğümden “paltomun altında sakladığım namlusu ve dipçiği kesilmiş av tüfeğini çıkararak ...’e doğrulttum ve gelmeyin dedim” ... da akıllı ol seni öldürürüm şeklinde beni tehdit etti şeklinde olayı anlatmış Cumhuriyet Savcısınca alınan ifadesinde de “av tüfeğini ...’a doğrultup üzerime gelme dedim başka herhangi bir söz ve eylemde bulunmadım demiştir.

Kovuşturma evresinde, müşteki ve olayın tek görgü tanığı olan... ... aramalara rağmen bulunamadıklarından dinlenmekten vazgeçilmiş, tanığın soruşturma evresindeki ifadesi mahkemede okunmakla yetinilmiştir.

Sanık kovuşturma evresinde de müştekiyi tehdit etmediğini kendisine ait av tüfeğini ...’a doğrultup üzerime gelme şeklinde söz söylediğini bunu tehdit maksatlı değil kendisini korumak maksadıyla söylediğini savunmuştur. Mahkeme olay tarihinde sanığın oto kundaklama olayını konuşmak için yanına gelen müştekiye kendisine ait “av tüfeğini doğrultarak üzerime gelme” şeklinde tehdit fiilini işlediği kabul edilerek, 765 sayılı TCK’nun 191/2. maddesi uyarınca cezalandırılması cihetine gidilmiştir. Daire çoğunluğu, mahkemenin fiili, kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından hükmün onanmasına karar vermiştir.

Çözümlenmesi gereken sorun, 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunan “av tüfeğini müştekiye doğrultarak üzerime gelme” şeklindeki tehdit fiilini işleyen sanığın eyleminin, hangi yasanın hangi maddesine göre değerlendirilmesi gerekeceği ve tehdit suçunun yasal öğelerinin bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Çözümlenmesi gereken sorun, 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunan “av tüfeğini müştekiye doğrultarak üzerime gelme” şeklindeki tehdit fiilini işleyen sanığın eyleminin, hangi yasanın hangi maddesine göre değerlendirilmesi gerekeceği ve tehdit suçunun yasal öğelerinin bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Bir eylemin suç teşkil etmesi için yasada belirlenen suç tipine uygun olması gerekir. 765 sayılı TCK. nun da tehdit ağır ve haksız bir zarara uğratılacağının mağdura bildirilmesi şeklinde düzenlenmiştir. Tehdit, bir kimseye haksız ve ağır bir zarara uğratılacağının bildirilmesi olduğuna ve bireyin iç huzuru ihlal edildiğine göre, mağdurda ciddi bir korku yaratmalıdır. Söylenen sözlerin ürkütücü, korkutucu, sonuç alıcı boyutta ve ağırlıkta olması gerekir. Fiilin işlendiği ortam ve söylenen sözlerin mağdurun iradesini etkileme derecesi gözetilmeli, bu nedenle eylemde sonuca elverişlilik, uygunluk, yeterlilik koşulları gerçekleşmelidir. Tehdit, mağduru istenilen bir hareketi yapmaya zorlamak ve onu korkutmak olduğuna göre, hukuken değerlendirilebilmesi için uygunluk, elverişlilik, yeterlilik koşulları gerçekleşmelidir. Ani olarak oluşan ve gelişen ortamda yapılan bir hareket veya söylenen sözlerde bu koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği aranmalıdır. Söylenen sözlerde ciddiyet bulunmalıdır. Zira mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, Failde, böyle bir zarara uğratma düşüncesi bulunmadığı sonucuna ulaşılır. (CGK. 20.10.1998 gün ve 1998/2-252, 1998/319 sayılı kararı).

Tehdidin ciddi olup olmadığı, eylemin işlendiği ortama, olaya özgü koşullara, tarafların bedensel ve ruhsal durumlarına göre, tehdit edici sözün gerçekleşme olasılığı ve mağdurun iradesini etkileme derecesi ölçüleri içinde tartışılıp değerlendirilerek, sonuca varılması gerekir. Tehdit fiili değerlendirirken, fail ile mağdur arasındaki önceki ilişkileri ve somut olayın diğer özellikleri dikkate alınmak suretiyle bir sonuca ulaşmak daha doğru hukuki bir sonuç olacaktır. Tehditten söz edilebilmesi için, kötülüğün gerçekleştirileceğinin karşı tarafa bildirilmiş olması da gerekir. Failin söz ve hareketi uyarı niteliğindeyse, tehdit suçu oluşmaz. Suçun manevi unsurunun gerçekleşmesi bakımından önemli olan, bu davranışın bir kimseyi korkutma kastıyla yapılmış olmasıdır. Olay günü müştekinin yanında iki şahısta olduğu halde sanığa seslenmesi üzerine kendini savunma refleksi ile üzerinde taşıdığı av tüfeğini müştekiye göstererek üzerime gelme şeklindeki davranışta silahla tehdit suçunun yasal unsurları oluşmamaktadır. Aralarında olay anına kadar ciddi bir ihtilaf olduğuna dair bir beyan da bulunmamaktadır. Sanık sırf kendisine karşı bir kötülük işlenmesin veya işlenme ihtimalini ortadan kaldırmak için bu davranışta bulunduğu ve gerek soruşturma evresinde gerekse kovuşturma evresinde olayı bütün açıklığıyla anlatmış ve tehdit kastıyla hareket etmediğini savunmuştur. Ani bir karşılaşma üzerine salt silah gösteriminin silahla tehdit suçu olarak kabulü suç tanımı bakımından aranan unsurların oluşmadığını gösterir. Çünkü sanık karşı tarafa gelecekte bir kötülüğü gerçekleştireceğini de bildirmemiştir. Sadece müştekiyi uyarmakla yetinerek kendisine yönelik bir kötülükten kurtulmak istemiştir. Ayrıca ilk sözlü sataşma müşteki tarafından ileri gelmesine göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunun 466. maddesinde düzenlenen “kavgada korkutmak için silah çeken…….ile cezalandırılır” şeklindeki suç tanımı bakımından da korkutmak saikıyla hareket edip etmediği tartışılmaması da bir eksikliktir. Ve önceki yasa ile sonra yürürlüğe giren yasa maddelerinin karşılaştırmasında da hataya düşülmüştür. Esasen eski yasa uygulanmış olmasına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanan uygulamaları doğrultusunda müştekiye yöneldiği kabul edilen tehdit fiilinin karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlayacak ve onun iç huzurunu bozacak onu ciddi biçimde korku ve endişeye düşürmeye elverişli ve yeterli nitelikte olup olmadığının da tartışılması gerekirdi. Belirttiğim nedenlerle sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2025/1883, Karar No: 2025/3069, Tarih: 25.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/1883 E.  ,  2025/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2004/392 E., 2005/31 K.

DAVA TÜRÜ : Evlat Edinme

Taraflar arasındaki evlat edinme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 01.09.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı mirasçısı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Mahkemenin 01.09.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 432 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca asliye hukuk mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 01.09.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5116, Karar No: 2017/15529, Tarih: 08.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5116 E.  ,  2017/15529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket tarafından düzenlenen 30/04/2011 – 17/01/2012 tarihleri arasındaki faturalarda kayıp kaçak bedeli adı altında bir bedelin haksız olarak tahsil edildiğini belirterek, kendisinden haksız olarak tahsil edilen bedellerin iadesi amacıyla davalı aleyhine başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptaliyle takibin kaldığı yerden devamına, davalı itirazında haksız ve kötü niyetli bulunduğundan %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne ... 1. İcra Müdürlüğünün 2014/7595 esas sayılı icra dosyasına vaki itirazın iptal edilerek, takibin kaldığı yerden devamına, alacak yargılamayı gerektirdiğinden, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesi amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4957, Karar No: 2023/3670, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4957 E.  ,  2023/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Safranbolu 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA