muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/187, Karar No: 2022/79, Tarih: 10.02.2022

Tanık ... ...; abisi ... ...’ün düğünü sebebiyle ... İlkokulu bahçesine geldiğini, düğünün devam ettiği saat 14.30 sıralarında kendine ait araç ile gelini kuaföre bırakıp düğün yerine geri döndüğünde düğün yerinde yaralanan ölenin kucaklanarak götürüldüğünü gördüğünü, olayın nasıl gerçekleştiğini görmediğini, yaralanan öleni kendi aracıyla hastaneye götürdüklerini,

Tanık ... ...; oğlunun düğün merasimi yapmak için misafirlerini ... İlkokulu’na davet ettiğini, düğünün saat 11.00 sıralarında başladığını, yeğeni olan sanığın düğün yerine yaklaşık iki-üç saat sonda geldiğini, bir süre sonra sanığın babasına ait olduğunu bildiği tabanca ile havaya ateş etmeye başladığını, havaya üç el ateş ettikten sonra tabancanın tutukluk yaptığını, bunun üzerine sağ elinde bulunan tabancayı aşağıya doğru indirdiğini, aşağıya indirince tabancanın ateş aldığını ve merminin yere değmesi sonucunda sekerek ölene isabet ettiğini, sanık ile ölen arasında yaklaşık 1-2 metre mesafe olduğunu, ölenin sol kolunun altından ve sol göğsünden kan geldiğini gördüğünü, ardından kardeşi tanık ... ve düğündeki diğer kişilerle öleni yerden kaldırıp hastaneye götürdüklerini, düğünde sadece sanığın ateş ettiğini, olayın tamamen sanığın dikkatsizliğinden kaynaklandığını,

Tanık ... ...; saat 10.00 sıralarında yeğeninin düğünü sebebiyle olay yerine gittiklerini, oğlu olan sanığın da olay yerinde olduğunu sırada düğün yerinde bulunan misafirlere su almak için markete gittiğini, döndüğünde düğünün sona erdiğini gördüğünü, orada bulunanlara ne olduğunu sorduğunda, oğlu sanığın düğünde havaya ateş ettiğini bu kurşunlardan bir tanesinin ölene isabet ettiğini öğrendiğini, ölenin durumunu öğrenmek için hemen hastaneye gittiğini, sanığın kullandığı silahın kendi adına kayıtlı olan ve taşıma ruhsatı olan tabanca olduğunu, ancak oğlunun bu silahı evinden aldığını bilmediğini, tabancanın içerisinde kaç tane fişek olduğunu da bilmediğini, tabanca içindeki fişek haricinde evde yedek fişekte olmadığını,

Tanık ...; düğün alanında bulunduğu sırada sanığın tabancayla havaya 4-5 el ateş ettiğini, daha sonra mermisinin bittiğini düşünerek silahı yere doğru doğrultup doldur boşalt yaptığı sırada silahın tekrar patladığını, daha sonra da düğünü kameraya çeken ölenin yere düştüğünü, ölenin sol koltuk altından kanlar geldiğini, ardından yaralı ölenin hastaneye götürüldüğünü,

Tanık ... ...; düğün sahibi olduğunu, düğünün devam ettiği sırada düğün yerine sonradan elinde silahla gelen amcasının oğlu olan sanığın 4-5 el havaya ateş ettiğini, merminin yerden mi sektiğini yoksa direk ölene karşı mı hedef alındığını görmediğini, ancak sanığın elindeki silahın namlusunun yere bakar vaziyette olduğunu, akabinde sanığın sinir krizi geçirerek olay yerinden uzaklaştığını,

Tanık ... ...; düğün sahibi olduğunu, düğünün devam ettiği sırada düğün yerine sonradan elinde silahla gelen amcasının oğlu olan sanığın 4-5 el havaya ateş ettiğini, merminin yerden mi sektiğini yoksa direk ölene karşı mı hedef alındığını görmediğini, ancak sanığın elindeki silahın namlusunun yere bakar vaziyette olduğunu, akabinde sanığın sinir krizi geçirerek olay yerinden uzaklaştığını,

Tanık...; düğün yerine şarkı söylemesi amacıyla çağırıldığını, yanında kameraman getirmesinin istenilmesi üzerine akrabası olan olan ölen ile birlikte düğün yerine gittiklerini, saat 12.00 sıralarında düğünün başladığını, ölenin kamera çekimi yaptığını, şarkı söylediği sırada sanığın önce tabancayla havaya doğru 3 yada 4 el, sonra da bir el de yere ateş ettiğini, yere sıktığı merminin sekerek ölene isabet ettiğini, ölenin yere düştüğünü, ölenin yanına giderek onu kaldırmaya çalıştığını daha sonra olay yerine gelen bir araç ile öleni hastaneye kaldırdıklarını,

Tanık...; sanığın abisinin oğlu olduğunu, düğün için okul bahçesinde bulundukları sırada saat 14.30 sıralarında sanığın tabancayla havaya doğru 3-4 el ateş ettiğini, o sırada düğünü kameraya çeken ölenin birden yere düştüğünü, orada bulunan kişilerce yaralanan ölenin hastaneye götürüldüğünü, düğünde sanıktan başka silah kullanan olmadığını, ayrıca düğünde herhangi bir kavga ya da tartışma olayının da yaşanmadığını,

Tanık ...; sanığın ablasının oğlu olduğunu, düğün için okul bahçesinde bulundukları sırada saat 14.30 sıralarında sanığın tabancayla havaya doğru ateş etmeye başladığını, ancak kaç el ateş ettiğini hatırlamadığını, o sırada düğünü kameraya çeken ölenin birden yere düştüğünü, orada bulunan kişilerce yaralanan ölenin hastaneye götürüldüğünü, düğünde sanıktan başka silah kullanan olmadığını, ayrıca düğünde herhangi bir kavga ya da tartışma olayının yaşanmadığını,

Tanık ...; sanığın kaynı olduğunu, düğün için okul bahçesinde bulundukları sırada saat 14.30 sıralarında sanığın tabancayla havaya doğru ateş ettiğini gördüğünü, bu sırada kenar tarafta oynadığını, arkasını döndüğünde düğünü kameraya çeken ölenin birden yere düştüğünü gördüğünü, düğünde sanıktan başka silah kullanan olmadığını, ayrıca düğünde herhangi bir kavga ya da tartışma olayının yaşanmadığını,

Beyan etmişlerdir.

Tanık ...; sanığın kaynı olduğunu, düğün için okul bahçesinde bulundukları sırada saat 14.30 sıralarında sanığın tabancayla havaya doğru ateş ettiğini gördüğünü, bu sırada kenar tarafta oynadığını, arkasını döndüğünde düğünü kameraya çeken ölenin birden yere düştüğünü gördüğünü, düğünde sanıktan başka silah kullanan olmadığını, ayrıca düğünde herhangi bir kavga ya da tartışma olayının yaşanmadığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; olay günü saat 12.00 sıralarında amcasının oğlunun düğününe katılmak için olay yerine gittiğini, düğün yerinde bir süre kaldıktan sonra babası tanık ...’den aracının anahtarını alarak babasının evine gidip onun adına kayıtlı ve ruhsatlı tabancayı bulunduğu yerden aldığını, tabancanın şarjörünü çıkardığını, içerisinde fişek olduğunu görünce saymadan doğrudan kılıfsız olarak beline koyup düğün yerine geri döndüğünü, önce tabancayı aracın koltuğunun altına koyarak araçtan indiğini, bir süre düğünde oynadıktan sonra araçtan silahı aldığını, tabancanın mermi yatağına fişeği sürüp beline taktıktan sonra düğün alanına gittiğini, bir süre sonra da tabancayı belinden çıkartıp havaya doğrultup seri şekilde 4-5 el ateş ettiğini, tetiğin boşa düşmesi nedeniyle tutukluk yapınca da tabancayı aşağıya doğru indirdiğini, bu sırada mermilerin tükendiğini düşünerek tetiğe tekrar bastığında silahın patladığını, tabancanın yere doğru ateş aldığını, bu sırada merminin sekerek önünde ve sağında yana doğru duran, sol omzunda kamera bulunan ölene isabet ettiğini, ölenin yaklaşık 1-2 metre uzağında olduğunu, merminin ölene isabet ettiğini ölenin yere düşmesi nedeniyle anladığını, korkup olay yerinden uzaklaştığını, akabinde teslim olduğunu, öleni hiç tanımadığını, pişman olduğunu savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi bakımından, kasten yaralama suçu ile ilgili açıklamalarda bulunulması; "doğrudan kast", "olası kast", "taksir" ve "bilinçli taksir"e değinilerek birbirlerinden ayırtedici ölçütlerin ortaya konulması gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusuyla ilgili tartışılması gereken kasten yaralama suçunun düzenlendiği TCK’nın 86. maddesinin suç ve karar tarihindeki hâli;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde iken; 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürülüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 11. maddesiyle, 86. maddenin 3. fıkrasına "f" bendi eklenerek kasten yaralama suçunun "canavarca hisle işlenmesi" de bir nitelikli hâl kabul edilip madde yeniden düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılarak, kasten yaralamanın temel şekli düzenlenmiş, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır. Kasten yaralama fiilinin, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olması hâli ise ikinci fıkrada düzenlenmiş olup bu durumda birinci fıkradaki hapis cezasından daha az süreli bir hapis cezası ya da seçimlik olarak adli para cezası suçun yaptırımı olarak öngörülmüştür.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle, kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Maddenin 3. fıkrasının (e) bendinde kasten yaralama suçunun silahla işlenmesi durumu nitelikli hâl olarak düzenlenmiştir. Suçun silahla işlenmiş olmasının nitelikli hâl sayılmasının altında yatan düşünce, söz konusu aracın mağdurun yaşamı, vücut bütünlüğü ve özgürlüğü bakımından ortaya çıkardığı potansiyel tehlikedir. Suçun silahla işlenmesinin nitelikli hâl sayılması, silahın suçun işlenmesini kolaylaştırdığı ve mağdur üzerindeki korkunun etkisini artırdığı düşüncesine dayanmaktadır. (Durmuş Tezcan, ... Ruhan Erdem, R. ... Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Seçkin Yayınevi, 15. Baskı, ... 2017, .... 232.)

“Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” başlıklı 87. maddesinin suç ve karar tarihindeki hâli;

"(1) Kasten yaralama fiili, mağdurun;

a) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına,

b) Konuşmasında sürekli zorluğa,

c) Yüzünde sabit ize,

d) Yaşamını tehlikeye sokan bir duruma,

e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun vaktinden önce doğmasına,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, bir kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hâllerde üç yıldan, üçüncü fıkraya giren hâllerde beş yıldan az olamaz.

(2) Kasten yaralama fiili, mağdurun;

a) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına,

b) Konuşmasında sürekli zorluğa,

c) Yüzünde sabit ize,

d) Yaşamını tehlikeye sokan bir duruma,

e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun vaktinden önce doğmasına,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, bir kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hâllerde üç yıldan, üçüncü fıkraya giren hâllerde beş yıldan az olamaz.

(2) Kasten yaralama fiili, mağdurun;

a) İyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine,

b) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine,

c) Konuşma ya da çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına,

d) Yüzünün sürekli değişikliğine,

e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun düşmesine,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, iki kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hâllerde beş yıldan, üçüncü fıkraya giren hâllerde sekiz yıldan az olamaz.

(3) Kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır.

(4) Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hâllerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hâllerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur" biçiminde iken 7242 sayılı Kanun’un 12. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “onaltı” ibaresi “onsekiz” şeklinde değiştirilmiş, TCK’nın 87. maddesinin 4. fıkrası “Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde son şeklini almıştır.

Bu maddede neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama fiilleri yaptırıma bağlanmış olup birinci fıkrada bir kat, ikinci fıkrada iki kat artırımı gerektiren hâller gösterilmiş, üçüncü fıkrada yaralanmanın vücutta kemik kırılmasına ya da çıkığına neden olması hâlinde yapılacak artırım, dördüncü fıkrada ise kasten yaralama sonucu ölüm meydana gelmesi halinde uygulanacak yaptırım hükme bağlanmıştır. Ancak kanun koyucu birinci ve ikinci fıkralarda, 86. maddeye göre hükmolunan cezanın bir ve iki kat artırılması esasını kabul etmesine karşın bununla yetinmemiş, her iki fıkranın son cümlelerinde, artırım sonucu hükmolunabilecek cezaların belirli bir miktardan aşağı olamayacağı esasını da kabul etmiştir.

5237 sayılı TCK'nın "Kast" başlıklı 21. maddesi;

"(1) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.

5237 sayılı TCK'nın "Kast" başlıklı 21. maddesi;

"(1) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.

(2) Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır. Bu halde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda müebbet hapis cezasına, müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur; diğer suçlarda ise temel ceza üçte birden yarısına kadar indirilir" şeklinde düzenlenerek, maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde doğrudan kast, ikinci fıkrasının birinci cümlesinde de olası kast tanımlanmıştır.

Olası kastın tanımlandığı TCK’nın 21. maddesinin 2. fıkrasının gerekçesinde;

“...Olası kastdurumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir. Mevzuatımıza giren yeni bir kavram olan olası kastla ilgili uygulamadan bazı örnekler vermek yararlı olacaktır.

Yolda seyreden bir otobüs sürücüsü, trafik lambasının kendisine kırmızı yanmasına rağmen, kavşakta durmadan geçmek ister; ancak kendilerine yeşil ışık yanan kavşaktan geçmekte olan yayalara çarpar ve bunlardan bir veya birkaçının ölümüne veya yaralanmasına neden olur. Trafik lambası kendisine kırmızı yanan sürücü, yaya geçidinden her an birilerinin geçtiğini görmüş; fakat, buna rağmen kavşakta durmamış ve yoluna devam etmiştir. Bu durumda otobüs sürücüsü, meydana gelen ölüm veya yaralama neticelerinin gerçekleşebileceğini öngörerek, bunları kabullenmiştir.

Düğün evinde törene katılanların tabancaları ile odanın tavanına doğru ardı ardına ateş ettikleri sırada, bir kişinin aldığı alkolün de etkisi ile elinin seyrini kaybetmesi sonucu, yere paralel olarak yaptığı atışlardan bir tanesinden çıkan kurşun, törene katılanlardan birinin alnına isabet ederek ölümüne neden olur. Bu örnek olayda kişi yaptığı atışlardan çıkan kurşunların orada bulunan herhangi birine isabet edebileceğini öngörmüş; fakat, buna rağmen silâhıyla atışa devam etmiştir. Burada da fail silâhıyla ateş ederken ortaya çıkacak yaralama veya ölüm neticelerini kabullenmiştir.

Verilen bu örneklerde kişinin olası kastla hareket ettiğinin kabulü gerekir.” şeklinde açıklamalara yer verilmiş ve olası kasta ilişkin örnek olaylar gösterilmiştir.

Verilen bu örneklerde kişinin olası kastla hareket ettiğinin kabulü gerekir.” şeklinde açıklamalara yer verilmiş ve olası kasta ilişkin örnek olaylar gösterilmiştir.

Buna göre, doğrudan kast; öngörülen ve suç teşkil eden fiili gerçekleştirmeye yönelik irade olup kanunda suç olarak tanımlanmış eylemin bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi ile oluşur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini bilmesi ve istemesi hâlinde doğrudan kastla hareket etmiş olacak, buna karşın işlemiş olduğu fiilin muhtemel bazı neticeleri meydana getirebileceğini öngörmesine ve bu neticelerin gerçekleşmesini mümkün ve muhtemel olarak tasavvur etmesine rağmen muhtemel neticeyi kabullenerek fiili işlemesi hâlinde olası kast söz konusu olacaktır.

Olası kast ile doğrudan kast arasındaki farkı ortaya koyan en belirgin unsur, doğrudan kasttaki bilme unsurudur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini biliyorsa doğrudan kasıtla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir. Yine failin hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçları da, açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerine göre diğer bir kısım neticeleri de doğurması muhakkak ise, failin bu sonuçlar açısından da doğrudan kastla hareket ettiği kabul edilmelidir.

Olası kastı doğrudan kasttan ayıran diğer ölçüt; suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp muhtemel olmasıdır. Fail, böyle bir durumda muhakkak değil ama, büyük bir ihtimalle gerçekleşecek olan neticenin meydana gelmesini kabullenmekte ve "olursa olsun" düşüncesi ile göze almakta; neticenin gerçekleşmemesi için herhangi bir çaba göstermemektedir. Olası kastta fiilin kanunda tanımlanan bir sonucun gerçekleşmesine neden olacağı muhtemel görülmesine karşın, bu neticenin meydana gelmesi fail tarafından kabul edilmektedir.

5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 22/2. maddesinde taksir; "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir" şeklinde tanımlanmıştır.

Taksirli suçlarda, gerek icrai, gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Taksirli suçlarda, gerek icrai, gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Sonucun gerçekleşmesinde mağdurun taksirli davranışının da etkisinin olması hâlinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum, failin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. Türk Ceza Kanunu'nda kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir.

Türk Ceza Kanunu'nda taksir; "basit" ve "bilinçli" taksir olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuş, 22. maddesinin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir; "kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde tanımlanmış, bu hâlde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırdedici ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir hâlinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Türk Ceza Kanunu'nun 21. maddesinin ikinci fıkrasında; "kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi" şeklinde tanımlanıp başkaca ayırıcı unsura yer verilmeyen olası kast ile aynı Kanun'un 22. maddesinin üçüncü fıkrasında; "kişinin, öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır" biçiminde tanımlanan bilinçli taksirin karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiş, kanun koyucu da madde metninde yer vermediği "kabullenme" ölçüsünü aynı maddenin gerekçesinde; "olası kast halinde suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir, diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir" şeklinde açıklamak suretiyle, olası kastı bilinçli taksirden ayıracak kıstası ortaya koymuştur.

Olası kastla bilinçli taksiri ayırdetme konusunda doktrinde “Her ikisi arasındaki ayrımı belirlemek bakımından Frank formülü uygulanmalıdır. Buna göre eğer ‘öyle veya böyle fail her hâlde hareketi gerçekleştirirdi’ diyebiliyorsak olası kast; ‘neticenin gerçekleşeceğini bilseydi hareketi gerçekleştirmeyecekti’ diyebiliyorsak bilinçli taksirden söz edilir...Her ikisi arasında bir ayrım yapılabilmesi için her somut olay bakımından failin ayrıca neticeyi göze almış, kabullenmiş sayılıp sayılamayacağı yönünde bir değerlendirme yapılması zorunlu görünmektedir” şeklinde görüşler mevcuttur. (Bahri Öztürk-... Ruhan Erdem, Uygulamalı Ceza Hukuku ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, Seçkin Akademik ve Mesleki Yayınlar, 17. Baskı, ... 2017, .... 303-304.)

Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır.

Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...’ün, 11.04.2015 tarihinde saat 14.30 sıralarında okul bahçesinde icra edilen düğün ortamında kalabalık insanların bulunduğu sırada babasına ait tabancayla havaya 4-5 el ateş ettikten sonra tabancanın namlusunu yere doğru çevirirken mermilerinin bittiği düşüncesiyle tetiğe bastığına ilişkin beyanı olay yerini çeken kamera kayıtları ile doğrulanması yerden sekmeye ilişkin fiziki bulgu bulunmaması ve tanık anlatımlarına göre sanığa 1-2 metre mesafede bulunan ve düğünü kameraya çeken ...’ye isabet etmesi ile adı geçenin ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kaburga ve omurga kırığı ile iç organ harabiyetinden gelişen iç ve dış kanama sonucu kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiği olayda;