muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16494, Karar No: 2014/15273, Tarih: 19.11.2014

Herşeyden önce; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesine göre; “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, malî gücüne göre vergi ödemekle yükümlüdür.

Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, maliye politikasının sosyal amacıdır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."

Bundan başka; 20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre fâaliyet gösteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır".

Hükümleri yer almaktadır.

Bundan ayrı olarak; 22/09/2002 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin; 31. maddesinde "müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirilir".

Aynı yönetmeliğin 33.maddesinde; "bu yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tasmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır".

08/05/2014 tarih 28994 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin, Tüketicilerin bilgilendirilmesi ile tüketici hakları ve zararların tazmini başlıklı 19.maddesinin 6.bendinde; "Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan tüketicilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır”.

Hükümlerine yer verilmiştir.

Ancak; ilgili mevzuatta amaçlanan husus 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmediği açıktır.

Hükümlerine yer verilmiştir.

Ancak; ilgili mevzuatta amaçlanan husus 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmediği açıktır.

Bu itibarla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kanunun verdiği yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği” ni yayımlamış, sonrasında ise yönetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliği ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi şirketler elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğler ve yönetmeliğin dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysa ki; Türkiye Cumuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanunun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını öِnleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını öِnleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel öِdediğini bilmesi, eş sِöyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.

Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yِönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar göِzetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru göِrülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3400, Karar No: 2021/7385, Tarih: 01.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3400 E.  ,  2021/7385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıç süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde dinlenilecek bordro tanığı olmaması, davalı işyerinin faaliyet alanının ''ikamet amaçlı olan veya ikamet amaçlı olmayan binaların inşaatı'' olduğu anlaşıldığından, davacının sisteme ilk geçen ve sonrasında devam eden bildirimi yapılan çalışmalarının inşaat alanında faaliyet gösteren işletmelerde olup olmadığı hususu araştırılmalı, davacıdan kendi çalışmasına tanık olacak isimleri bildirmesi istenmeli, bildirilecek isimler tanık sıfatıyla dinlenildikten sonra elde edilecek sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4191, Karar No: 2014/4357, Tarih: 03.04.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4191 E.  ,  2014/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat-Kiracılık sıfatının tespiti

Dava, kiracılık sıfatının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne ilişkin hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin ........2012 gün 2012/7783 Esas ve 2012/13680 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmesi üzerine bu kez davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacının, 26.....2012 günlü talep dilekçesi vermesi üzerine mahalli mahkemece 24.....2013 tarihli ek karar ile talep reddedilerek davalının karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş, temyiz yolu açık olmak üzere verilen ek karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, dosya ve ekleri incelendi.

Davacının karar düzeltme talebinde bulunmasında herhangi bir usulsüzlük yoktur. Ancak bu konuda karar verme yetkisi ilgili ... Dairesine ait bulunduğundan mahalli mahkemece, karar düzeltme talebiyle ilgili ek karar verilmesi doğru olmadığından mahkemenin 24.....2013 günlü 2011/274 Esas, 2012/... Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemenin kararında ve ... ilamında yazılı sebeplere göre 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici ....madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve aynı Yasanın 442.maddesi gereğince takdiren 226.00.-TL para cezası ile aşağıda yazılı harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25723, Karar No: 2017/3175, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25723 E.  ,  2017/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11081, Karar No: 2013/19212, Tarih: 31.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11081 E.  ,  2013/19212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.07.2011 gün ve 2011/256-2011/386 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.02.2013 gün ve 2012/3394-2013/3330 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili, katılım yolu ile davalılar Merkez Gazete Dergi Basım Yay. San. Tic. A.Ş. Adına ..., Blgin Yayıncılık Adına ... ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların imtiyaz sahibi, marka lisans sahibi, yayınlayanı, sorumlu müdürü ve yazarları olduğu Sabah Gazetesi’nin ulusal çapta yayın yapan günlük gazete olduğunu, gazetenin 17.08.2003, 19.08.2003, 20.08.2003 ve 21.08.2003 tarihli nüshalarında yer alan hukuka aykırı yayınlar ile TTK’nın 56 vd. maddelerinde düzenlenen haksız rekabet eyleminde bulunarak iktisadi rekabetin suiistimaline yol açtıklarını ve müvekkillerinin ticari itibarına zarar verdiklerini, davalıların yayınlarının tamamında kasıtlı ve art niyetli davrandığını ileri sürerek, haksız rekabetin tespit ve men’ine, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, TTK’nın 58/e maddesi uyarınca her bir yayın için 25.000.000.000 TL olmak üzere toplam 100.000.000.000 TL manevi tazminatın faizi ile davalılardan tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Merkez Gazete Dergi A.Ş. adına ..., ... ve ... vekili, yayınlanan yazıların gerçeklere dayanan güncel bir olay konusunda kamuoyuna bilgi verme ve eleştirme saiki ile yazıldığını, diğer tarihlerdeki yayınların ise davacı tarafından yayımlanan gazetede çıkan yazılara cevap mahiyetinde olduğunu, tüm yazıların gerçeklik, güncellik, toplum yararı ve özle biçim arasında düşünsel bağ ilkelerine uygun olduğunu, haksız rekabet oluşturmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, TTK’nın 60. maddesi uyarınca müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını, haber ve yazıların gerçeği yansıttığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, TTK’nın 60. maddesi uyarınca müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını, haber ve yazıların gerçeği yansıttığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulü ile Sabah Gazetesinin 17.08.2003, 19.08.2003 tarihli nüshalarının 15. sayfasındaki haber ile 20.08.2003 ve 21.08.2003 tarihli nüshasının 1. sayfasındaki yazıların haksız rekabet teşkil ettiğinin tespit ve men’ine, hüküm özetinin ilanına, BK’nın 49/2, 43, 44. maddeleri gereğince takdiren 50.000,00 TL manevi tazminatın (davalı ...’ın 30.000,00 TL’den, davalı ...'in 10.000,00 TL'den sorumlu olması koşulu ile) yayın tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 25.02.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili ile katılım yolu ile davalılar Merkez Gazete Dergi Bas...A.Ş., Bilgin Yayıncılık A.Ş ve ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı, katılım yolu ile davalılar Merkez Gazete Dergi Basım Yay. San. Tic. A.Ş. Adına ..., ... ve ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı, katılım yolu ile davalılar Merkez Gazete Dergi Basım Yay. San. Tic. A.Ş. Adına ..., ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, alınmadığı anlaşılan 50,45 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar Merkez Gazete Dergi Basım Yay. San. Tic. A.Ş. Adına ..., ...'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6497, Karar No: 2024/9193, Tarih: 02.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/6497 E.  ,  2024/9193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/650 E., 2021/1848 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.03.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ... katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise, Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf başvuruları kabul edilerek duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına ve sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, sanık ile mağdure arasında iftira atmayı gerektirir husumet bulunmadığına, mağdurenin beyanlarının istikrarlı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, cinsel istismar suçundan üst sınırdan ceza tayin olunmadığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay; sanığın, olay günü okula gitmekte olan mağdurenin yanına gelerek eliyle vücuduna dokunduğu, okula gitmesi gerektiğini söyleyen mağdureyi göndermek istemediği, mağdurenin yanından uzaklaştığı sırada tekrar vücuduna temasta bulunduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı eylemleri gerçekleştirdiği kabul edilerek sanık hakkında mahkumiyet kararları verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı eylemleri gerçekleştirdiği kabul edilerek sanık hakkında mahkumiyet kararları verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından çocuğun basit cinsel istismarı suçuna yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ... katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise, Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf başvurularının kabulüne, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, yasal unsurları itibarıyla oluşmayan atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunmadığının anlaşılması karşısında, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

Sanığın aşamalardaki suçu inkara yönelik savunmaları, mağdure beyanları, tanık ifadeleri, adli muayene raporları ve yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında verilen beraat kararında isabetsizlik görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

V. KARAR

A. Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2020/650 Esas, 2021/1848 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.