muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20453, Karar No: 2019/18675, Tarih: 10.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/20453 E.  ,  2019/18675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, fazla çalışma ücretinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesine haklı olarak davacı tarafından son verildiğini öne sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava dilekçesinde fazla çalışma ücretinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesine haklı olarak davacı tarafından son verildiği öne sürülmüş, davalı ise cevap dilekçesinde davacının haklı bir neden olmadan başka bir iş bulması nedeniyle istifa ettiğini savunmuştur. Mahkemece işverenin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilmiş ise de; varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Dosya içerisinde bulunan 31.01.2013 tarihli istifa dilekçesinde, davacının başka bir kurumda 2.750,00 TL ücret ile işe başlayacağından istifa ettiği yazılı olup dilekçe davacı imzalıdır. Davacı asil mahkemeye sunduğu dilekçe ile istifa dilekçesinin baskı ile alındığını öne sürmüş ise de, baskı iddiası yöntemince ispatlanamamıştır. Davacının 11.2.2013 tarihinde başka bir işyerinde işe başladığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; Mahkemece,davacının başka bir işte çalışmak için istifa ettiği yönündeki özel neden belirtir dilekçeye itibar edilerek kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile talebin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışmanın hesap yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışmanın hesap yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda işyeri kayıtları esas alınarak davacının haftanın 5 günü çalıştığı, günlük 7.5 saati aşan kış döneminde 1.5 saat, yaz döneminde 2 saat fazla çalışma olduğu, buna göre aylık yaz dönemi 44 saat, kış dönemi ise 33 saat fazla çalışma yaptığı kabulüne göre hesaplama yapılarak ödenen miktarlar mahsup edilmiştir. Mahkemece bu rapora itibar ile hüküm kurulmuş ise de; rapordaki hesaplamanın hatalı olduğu görülmektedir. Şöyle ki; raporda kabul edilen çalışma saatlerine göre kış döneminde haftalık 45 saati aşan çalışma bulunmamakta, yaz döneminde ise haftalık 2.5 saat fazla çalışma çıkmaktadır. Öte yandan; bilrikişi raporunda fazla çalışma, haftalık hesap yerine ortalama saat kabulüyle tespit edilmiştir.

Açıklanan nedenler ile öncelikle işyeri kayıtlarına göre haftalık çalışma süresi ve fazla çalışma süresi yasaya uygun şekilde belirlenmeli, yapılan ödemeler mahsup edilmeli, davacının temyiz etmemesi nedeniyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek sonucuna göre davacının bakiye fazla çalışma ücreti alacağı bulunup bulunmadığı konusunda bir karar verilmelidir.

Açıklanan nedenler ile öncelikle işyeri kayıtlarına göre haftalık çalışma süresi ve fazla çalışma süresi yasaya uygun şekilde belirlenmeli, yapılan ödemeler mahsup edilmeli, davacının temyiz etmemesi nedeniyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek sonucuna göre davacının bakiye fazla çalışma ücreti alacağı bulunup bulunmadığı konusunda bir karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9700, Karar No: 2024/6245, Tarih: 23.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9700 E.  ,  2024/6245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1154 E., 2023/1531 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Düzce 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/408 E., 2022/218 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçelerinde özetle; tarafların 19.02.2003 tarihinde evlendiklerini, bu evlilikten ... ve ... adında ortakiki çocuklarının bulunduğu, müvekkilinin, davalının kötü muamelesi, onur kırıcı ve aşağılayıcı davranışları sebebi ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, davalının ayrı hane açmadığını, davacıyı 7-8 yıl boyunca annesi, babası ve kız kardeşi ile birlikte yaşama mecburiyetinde bıraktığını, müvekkilinin bu süreçte davalının hasta annesi ve kız kardeşi ile ilgilendiğini, onlara baktığını, kendi ailesi gibi davrandığını, ancak davalının, müvekkile hiç destek olmadığını, davalının evlilik birliği sürecinde müvekkile sürekli cinsel şiddet uyguladığını, davalının cinsel güç arttırıcı ilaçlar kullandığını, bu ilaçları zorla davacı müvekkile de içirmeye çalıştığını, davalının dışarıda alkol alıp eve geldiğini, alkolün etkisiyle saldırgan hareketler sergileyerek müvekkille zorla birlikte olmaya çalıştığını, müvekkilinin en küçük bir direnişinde küfür ve hakaretlere maruz kaldığını, davalının yaklaşık 9 yıldır her akşam eve sarhoş geldiğini ve sarhoşluğun getirdiği bilinçsiz davranışlarla müvekkile karşı hep saldırgan tavırlar sergilediğini, müvekkilinin yaklaşık 3 yıl önce hamile olduğunu öğrendiğini, ancak daha 4 aylıkken yapılan kontrolde bebeğin hasta olması ve yaşamasının mümkün olmaması sebebi ile müvekkilinin bebeğini aldırmak zorunda kaldığını, bu süreçte müvekkilinin, hastaneye tek başına gittiğini, doktorlarla yalnız görüştüğünü, manevî olarak acısını tek başına yaşadığını, bebek alındıktan bir süre sonra müvekkilinin hastalandığını, beyninde tümör tespit edildiğini, davalının, bu hastalık ve tedavi sürecinde de müvekkilinin yanında olmadığını, darp sebebiyle Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nda 2019/3536 E. sayılı dosya ile soruşturma başlatıldığını, davalının çocuklarına karşı da gerekli ilgi ve sevgiyi göstermediğini, şiddet uyguladığını beyan etmiş, tarafların boşanmalarına, çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar lehine 400,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesine, davacı lehine 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, davacı lehine 30.000,00 TL maddî tazminat, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin sonlanmasında davacı kadının ağır ve tam kusurlu olduğunu ve davanın reddini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin sonlanmasında davacı kadının ağır ve tam kusurlu olduğunu ve davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; tarafların 19.02.2003 yılında evlendiği, bu evlilikten 2007 doğumlu ... ve 2010 doğumlu ... adında ortak iki çocuklarının bulunduğu, dinlenen tanık beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde; davalının alkolik olduğu, alkol alışkanlığının evlilik birliğini temelinden sarsacak düzeyde olduğu, alkollü vaziyette eşine hakaretlerde bulunduğu, tanık ...'un yanında davacıya " sen gerizekalı mısın" dediği, darp ettiği, davalının davacıyı annesi ve kızkardeşi ile birlikte yaşamaya mecbur ettiği, davacının hasta kayınvalidesine ve görümcesine baktığı, tarafların evinin davalının ailesinin eviyle altlı üstlü olduğu ancak davacının sürekli kayınvalidesi ve görümcesine baktığı, kayınpederin kendi dairesinde alt katta kaldığı, yeme içmelerinin birarada olduğu, davalının, tanık Sezgin'in yanında davacıya " ben seni parayla satın aldım, annenden satın aldım" dediği, tanık ...'un beyanına göre; davalının, davacının beyin tümörü rahatsızlığı ve düşük yaptığı süreçte davacı eşine destek olmadığı, davalının gece hayatını sevdiği, bir kısım tanıklarca gazinolarda, alkollü mekanlarda görüldüğü, yine bir gece alkollü geldiğinde ...'ye ve ...'a darp eylemi sebebiyle evliliğin fiilen bittiği, evlilik birliğinin davalının tam kusurlu eylemleri ile temelinden sarsıldığı, evliliğin bu haliyle devamının davacı için çekilmez hal aldığı anlaşılmış, haklı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'unun 166/1 nci maddesi uyarınca boşanmalarına, tarafların ortak çocukları 22.12.2004 doğumlu ...'un velâyetinin davacı anne ...'ye verilmesine, velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, tarafların ortakçocukları 27.07.2010 doğumlu ...'ın velâyetinin davalı babaya verilmesine, çocuk ile davacı anne arasında kişisel ilişki kurulmasına, 23.12.2021 tarihli 3. celse 3 numaralı ara kararı ile ortakçocuklardan ... lehine hükmedilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının hüküm kesinleşinceye kadar aynen devamına, hüküm kesinleşme tarihinden ortakçocuk ...'un reşit olacağı 22.12.2022 tarihine kadar geçerli olmak üzere ortakçocuk ... lehine aylık 400,00 TL iştirak nafakasının her ay davalı babadan alınarak velâyeten davacı anneye verilmesine, ortakçocuk 27.07.2010 doğumlu ...'ın hüküm kesinleşinceye kadar tedbiren davalı babaya teslimine, 2312.2021 tarihli 3. Celse 4 numaralı ara kararı ile davacı kadın lehine hükmedilen aylık 200,00 TL tedbir nafakasının hüküm kesinleşinceye kadar aynen devamına, davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, davacı kadın lehine 25.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur değerlendirilmesi, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verildiği, kadın yararına verilen maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden istinaf dilekçesi yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi'nin verdiği kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davalı erkeğin istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur değerlendirlmesi, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verildiği, kadın yararına verilen maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davalının davasının kabulü ile kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı ve mevcutsa miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 inci, 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 inci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4977, Karar No: 2017/7099, Tarih: 23.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4977 E.  ,  2017/7099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, 5510 sayılı Kanun'un 56. ve 96. maddeleri kapsamında davalıya ödenen aylık bedellerinin birlikte yaşama gerekçesiyle kurum tarafından istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davalının boşandıktan sonra eski eşiyle tekrar evlendikleri tarihe kadar birlikte yaşama olgusunun gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 14.09.2006 tarihinde kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren ve 506 sayılı Kanun'un hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı kurumca kesilerek, 17.10.2008-16.05.2012 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Somut davada; davalı ve eşinin 14.09.2006 tarihinde boşandıktan sonra, 30.03.2012 tarihinde yeniden evlendikleri; 25.05.2012 tarihli denetmeninin hazırlamış olduğu rapor kapsamında imzalı beyanı alınan davalı ve eşini 15 yıldır tanıdığını, ayrıldıklarını duymadığını, birlikte ikamet ettiklerini ve aynı adresteki bakkaliye dükkanını işlettiklerini

./..

Somut davada; davalı ve eşinin 14.09.2006 tarihinde boşandıktan sonra, 30.03.2012 tarihinde yeniden evlendikleri; 25.05.2012 tarihli denetmeninin hazırlamış olduğu rapor kapsamında imzalı beyanı alınan davalı ve eşini 15 yıldır tanıdığını, ayrıldıklarını duymadığını, birlikte ikamet ettiklerini ve aynı adresteki bakkaliye dükkanını işlettiklerini

./..

bildirdiği, mahkeme huzurunda alınan yeminli beyanında da rapor kapsamında alınan beyanı ile aynı yönde beyanda bulunduğu, yine kamu tanığı sıfatıyla huzurda yeminli dinlenen davalının boşandığından haberi olmadığını ve muhtar ile aynı yönde davalı ve eşinin birlikte dükkan işlettiklerini beyan ettiği, boşanma ilamının incelenmesinde dava ve karar tarihlerinin aynı olması, herhangi bir nafaka, tazminat vs.talebi bulunmaması gözetilerek anlaşmalı boşanma mahiyetinde olduğunun anlaşılması, celp edilen seçmen kayıtlarında dava konusu dönemlerde davalının 22.7.2007 ve 21.10.2007 seçimlerinde adresinde kayıtlı olduğu ve 22.07.2007 seçiminde bu adreste oy kullandığı, eski eşinin de aynı tarihli seçimde aynı adrese kayıtlı olarak oy kullandığı, davalının 2009, 2010 ve 2011 seçimleri kayıtlarında ise ikamet ettiğini beyan ettiği Safranbolu adresinde kayıtlı olduğu, ancak bu seçimlerde oy kullanmadığı, kaydına göre davalının maaş hesabının 17.10.2008 sonrasına ait olmak üzere adresinin Atatürk Mahallesi 47/3 Yenice olması ve bu tarihin dava konusu dönem içerisinde olması, hususları hep birlikte değerlendirildiğinde; mahkemenin davanın reddine ilişkin değerlendirmesi, aksi sabit oluncaya kadar geçerli denetmen raporu ve dosyaya celp edilen kayıtlar ile tarafsız tanık beyanları karşısında, yerinde olmayıp, davalının boşandıktan sonra yeniden evlilik yapıncaya kadar ki dava konusu dönemde aynı adreste eski eşiyle eylemli olarak birlikte yaşadığı sabit olmakla, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddi cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23720, Karar No: 2020/8319, Tarih: 04.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/23720 E.  ,  2020/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ruhsatsız tabanca ve bıçak ele geçirilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca, en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de, sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayini gerektiği gözetilmeden, ayrıca aynı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.