muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13060, Karar No: 2016/8837, Tarih: 27.04.2016

Dosyadaki bilirkişi raporu, alıcı ortamın ne olduğu ve ne şekilde kirlendiği, kirlenme ihtimali bulunduğu açısından mevzuatla ilişkilendirilmiş yeterli bilgi içermediğinden mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli görülmemiştir.

Hava alıcı ortamını kirleten ya kirletme ihtimali bulunan atıkların, doğrudan alıcı ortama verilmesi ile suç oluşacaktır ve yukarıdaki kısımlarda açıklandığı üzere eylemin kasten işlendiğinin kabulü gerekecektir. Hava alıcı ortamına verilen atıkların, zamanla çökerek toprak alıcı ortamını kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıdığı sonucuna da ulaşılırsa, tek eylemle iki alıcı ortamın, dolayısıyla çevrenin kirletilmesi suçu oluşacak, TCK’nın 3, 61. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre cezanın bireyselleştirilmesi yoluna gidilmesi gerekecektir.

Sanığa yüklenen suçun oluşup oluşmadığının tespiti bakımından, öncelikle üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, çevre ve kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete dosya tevdii edilerek, atığın alıcı ortamlardan hangisini kirlettiği ya da kirlenme ihtimali taşıdığı yönünden, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan yukarıdaki kısımlarda açıklanan yönetmelikler ve ekleri ile birebir ilişki kurmak suretiyle ve Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte bilirkişi raporu alınması gerekir.

Ayrıca, gürültü kirliliği açısından TCK'nın 183. maddesi kapsamında gerekli ölçümlerin yapılması, ölçülen gürültü düzeyinin insan sağlığının zarar görmesine elverişli olup olmadığının bilimsel ölçütlere göre değerlendirilmesi için dosya, üniversitelerin, Kulak Burun Boğaz Anabilim dalında uzman Kulak Burun Boğaz hekimlerinden, tercihen odyoloji uzmanlığı bulunan iki hekim ve yine bir odyologdan oluşacak üç kişilik heyete dosya tevdi edilerek, somut olayda gürültünün, insan sağlığının zarar görmesine elverişli olup olmadığı yönünde rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekir.

Kirliliğe neden olduğu iddia edilen gübre atıkları açısından da; yargılamaya konu somut olayda, fekal atık bırakılan alıcı ortam olan toprağın altında, Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmeliğin 4/ö maddesinde ki tanıma uygun, durgun veya hareket halindeki bir suyun varlığı kanıtlanmamıştır.

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 5/2 maddesi gereğince hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlüdürler. Aynı Kanun’un 28/b maddesinde ise 5/2. fıkrada öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 5/2 maddesi gereğince hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlüdürler. Aynı Kanun’un 28/b maddesinde ise 5/2. fıkrada öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.

Yukarıda (II) numaralı kısımda açıklandığı üzere, fekal atık, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atık olmadığından alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kirletilmesi suçu oluşmayacaktır. Ancak, sanığın sahibi olduğu hayvanlardan kaynaklanan fekal atığı muhafaza ederken, zamanında ve yeterli seviyede tedbir alma yükümlülüğüne aykırı davranarak üçüncü kişileri rahatsız ettiği veya üçüncü kişilere zarar verdiği takdirde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24 ve 5199 sayılı Kanun’un 5/2, 28/b maddeleri gereğince idari para cezası verilip verilmeyeceğinin de tartışılması gerekir.

Kum ve çakıl benzeri hafriyat atıkları açısından ise; bilirkişiden, atığın alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II/2) numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak içerikte rapor alınması gerekir. Atığın, anılan mevzuat ve düzenleyici işlemlere göre toprağı kirletmediği ya da kirletme ihtimalinin bulunmadığı sonucuna varılırsa, eylemin, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24. maddesi de dikkate alınarak, inşaat atık ve artıklarını bunların toplanmasına veya depolanmasına özgü yerler dışına atmayı yaptırıma bağlayan 41/4 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekir.

Açıklanan gerekçelerle eksik incelemeyle hüküm kurulması hukuka uygun değildir.

IV – Sonuç ve Karar

Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3672, Karar No: 2013/14382, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/3672 E.  ,  2013/14382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın atılı suçu işlemediğini,ekspertiz raporunda hata olduğunu beyan etmesi ve suça konu bilgisayarın bulunduğu çalışma masası üzerindeki şeffaf karton kutu yüzeyinden alınan parmak iziyle ilgili 14.07.2006 tarihinde ... Emniyet Müdürlüğü olay yeri inceleme ve kimlik tespit şube müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda olay yerinden elde edilen parmak izinin kayden parmak izleri alınan 1979 doğumlu ...'na ait olduğu bildirilmesine karşın sanığın doğum tarihinin 1981 olduğunun anlaşılması karşısında olay yerinden alınan parmak izi ile sanığın parmak izleri alınarak karşılaştırılması yapıldıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden ,eksik soruşturmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Sanığın eyleminin TCK'nın 142/1 madde fıkrasının (a) bendi kapsamına da girdiği halde yalnızca (b) bendine dayanılarak hüküm kurulması,

b) Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12934, Karar No: 2011/15766, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12934 E.  ,  2011/15766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tavzih davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 104 ada 82 parsel sayılı 4609,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz , kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, dava konusu taşınmazın tamamının orman arazsisi olduğu iddiasıyla dava açmış, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin serbest kadastro teknisyeni ve orman yüksek mühendisi tarafından hazırlanan raporda (A) harfi ile gösterilen 827,44 m2 yeşil alana ait olan kısmının orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 3782,06 m2'lik kısmının tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı, 17/03/2011 havale tarihli dilekçesinde ve ekinde karara konu teknik bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin ve bu sebeple ilamın infaza elverişli olmadığından bahisle dosyanın yeniden incelenerek infaza engel hükmün tavzihine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece kadastro bilirkişisinden ek rapor alınarak, karara konu bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin, ITRF koordinat sistemindeki değerleri belirlenmiş ve 30/06/2011 tarihinde hükmün infazı sırasında da hükme dayanak krokili raporun ITRF koordinat sisteminde yeniden tanımlanmasının mümkün olması veya ... bilirkişisince tanzim edilen ek rapor ile hesaplanan ITRF koordinatlarına göre hükmün infazına olanak bulunması gerekçeleriyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz etmiştir.

Dava, tavzih istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve hükme dayanak alınan bilirkişi krokisi ile rapordaki verilerin ITRF koordinatlarına dönüştürülmesi suretiyle infazı olanaklı olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17181, Karar No: 2012/2482, Tarih: 20.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/17181 E.  ,  2012/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay sırasında yakınana bıçak göstererek para istediği ve olmadığını söyleyince elindeki bıçakla yakınanı yaralayarak cüzdanını aldığı, bir şey bulamayınca cüzdanını attığı olayda eyleminin tamamlandığının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/933, Karar No: 2020/9311, Tarih: 14.09.2020

**(Kapatılan)18. Ceza Dairesi         2020/933 E.  ,  2020/9311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...’in görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı gerçekleştirmesine karşın, sanık ... hakkında TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

2- Sanıklar ... ve ...’in Bursa Seyyar Pazarcılar Odası’nın 05/01/2015 havale tarihli yazısı uyarınca, pazar yerlerinin içerisinde ve yakın çevresinde düzen ve intizamın sağlanması, pazarın içinde ve yakın çevresinde izinsiz, kayıt dışı ürün satışının engellenmesinin görevleri olduğu, bu görevleri kapsamında sanık ...’in satışına müdahale ettikleri, sanık ...'in de buna karşı geldiği olayda, sanık ... ve ...'in eylemleri nedeniyle TCK’nın 24 ve 25. maddelerinde düzenlenen ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlerden faydalanıp faydalanamayacaklarının tartışılmadan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a- Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanıklar ... ve ... hakkında, TCK'nın 86/2. maddesine göre kurulan hükümlerde, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi,

b- Lehe hüküm talebi olan sanıklar ... ve ... hakkında, TCK’nın 50. maddesi kapsamında, adli para cezası dışında bir seçenek yaptırım uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir karar verilmemesi,

c- Sanıklar ... ve ...'in adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas sabıkalarının bulunmaması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun objektif şartlarının oluşması karşısında, mahkemece subjektif koşul da değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, mahkemece belirlenmeyen zararın karşılanmadığı gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmaması,

Kanuna aykırı, katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9558, Karar No: 2021/2002, Tarih: 23.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/9558 E.  ,  2021/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/616 Esas–2018/441 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 23/02/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/616E– 2018/441 K sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

1-Tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan bedelin üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilmiş olup, fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin ,bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde bulunan (karar tarihine kadar) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde bulunan (karar tarihine kadar) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (7) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 23/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20411, Karar No: 2010/2628, Tarih: 03.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/20411 E.  ,  2010/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Koşulları bulunmadığından katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan ...'nün, tanıklar ... ve ...'ın anlatımları ile sanık savunmaları ve kaza tespit tutanağının olayın meydana geliş şekli bakımından farklı içerikte olduğu dikkate alınarak, tutanak düzenleyicileri ile taraflar ve tanıklar da hazır olacak şekilde mahallinde keşif yapılıp olayın meydana geliş şekli kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 03.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19879, Karar No: 2013/2796, Tarih: 20.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/19879 E.  ,  2013/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08/06/2012 gün ve 2012/10067/34101 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28/06/2012 gün ve KYB.2012/168058 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...'ın sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1. maddesi gereğince 1.800.00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2010 tarihli ve 2010/139 esas, 2010/580 sayılı kararını kapsaya dosyanın incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'u 203/1. maddesinin uygulanması sırasında, mahkemece adli para cezasının seçilmiş olması nedeniyle, aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince beş günden az ve yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenecek tam gün sayısının, aynı Kanun'un 52/12. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden cezanın doğrudan 1.800 Türk Lirası olarak belirlenmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesinde "Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir" şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 52/3. maddesine göre “kararda adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir" hükmü karşısında, mahkemece sanık hakkında anılan Kanun'un 203. maddesi uyarınca öncelikle adli para cezasının tam gün olarak tespit edilmesinden sonra bir gün karşılığı takdir edilen miktar belirlenerek netice ceza tayin edilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek doğrudan 1.800 TL adli para cezasına hükmedilmesi yasaya aykırı ve kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2010 gün ve 2010/139 esas, 2010/580 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, mahkemenin kabulü de dikkate alınarak hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 203/1. maddesi uyarınca aynı Kanunun 61/9. maddesi hükmüde gözetilerek takdiren 18 gün karşılığı gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 52. maddesi gereğince bir gün karşılığı 100 TL olarak takdir edilip, hükümlünün sonuç olarak 1.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9347, Karar No: 2009/183, Tarih: 13.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/9347 E.  ,  2009/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Tekeli Belediyesinin kayden maliki bulunduğu 6 parça taşınmazı belediye meclis kararlarına aykırı encümen kararları ile önceki yönetimin davalıya satış yoluyla temlik ettiğini, ihale koşullarını yerine getirmeyen davalı adına tescilin sağlandığını ileri sürerek yolsuz tescil nedeniyle  tapu kayıtlarının iptali ile Tekeli Belediyesi adına tesciline, satış bedelinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun ihale sonucunda bedelini ödeyerek satın aldığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "yapılan ihale temlik ve satış işlemlerinde bir usulsüzlük ve yolsuzluk bulunmadığı, davanın reddine karar verilmesi gerektiği"gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiş olup, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda  yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.01.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Gülümser Çalışkan ile temyiz edilen vekili Avukat D. E.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 625.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının ve  aşağıda yazılı  01.60.-YTL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,  13.01.2009  tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.