muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12995, Karar No: 2014/1950, Tarih: 11.02.2014

Anılan 56. madde de, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate

alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, davacıya ait boşanma dosyasının ilgili mahkemesinden getirtilerek toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Öte yandan, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, denetim sırasında düzenlenen tutanakta imzası bulunan tutanak tanığı muhtar A. O. E. tarafların boşanmalarına rağmen birlikte yaşadıklarını beyan etmiş mahkeme huzurundaki beyanında ise ayrı yaşadıklarını beyan etmiş olup, bu şekildeki beyanlar arasındaki çelişki ancak haklı ve kabul edilebilir sebeple izah edilebilir. Öte yandan, davacı eşinden boşandıktan bir süre sonra tekrar evlenerek boşanmış olup, evli olduğu dönemde yetim aylığı alamayacağı hususu açıktır.

Somut olayda, denetim sırasında düzenlenen tutanakta imzası bulunan tutanak tanığı muhtar A. O. E. tarafların boşanmalarına rağmen birlikte yaşadıklarını beyan etmiş mahkeme huzurundaki beyanında ise ayrı yaşadıklarını beyan etmiş olup, bu şekildeki beyanlar arasındaki çelişki ancak haklı ve kabul edilebilir sebeple izah edilebilir. Öte yandan, davacı eşinden boşandıktan bir süre sonra tekrar evlenerek boşanmış olup, evli olduğu dönemde yetim aylığı alamayacağı hususu açıktır.

Yapılacak iş, davacı ile eski eşinin Safranbolu Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 09/01/2008 tarihli 2008/13 E 2008/5 K. sayılı ilamı ile boşandıktan sonra davacıya yetim aylığı bağlanması ile ilgili aylık bağlama kararını davalı Kurumdan getirtmek, davacının 25/05/2010 tarihinde yeniden evlendiği ve nüfus kayıtlarına göre 08/03/2011 tarihinde boşandığı anlaşıldığından boşanma ilamını dosya arasına almak, seçmen kayıtlarının 2008 ve 2009 yıllarını kapsayacak şekilde almak, bağlı bulundukları nüfus idaresindeki kayıtlı adreslerinin veya yapılmış ise adres nakillerine dair bilgilerinin ilgili kurum ve kuruluşlardan sormak, Kontrol Memuru tarafından düzenlenen tutanak ile mahkeme huzurundaki beyanı arasında çelişki bulunan tanık A. O.E. beyanın değiştirebilmesi için haklı bir nedeni bulunması gerektiği dikkate alınarak çelişkinin sebebini araştırmak, davacının yeniden evlenmeden önce ve tekrar boşandıktan sonra “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleştirip gerçekleştirmediğini , evli olduğu dönemde yetim aylığı alamayacağı hususu da dikkate alınarak toplanan deliller ışığı altında karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13871, Karar No: 2013/11509, Tarih: 03.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13871 E.  ,  2013/11509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2011 tarih ve ... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısına ait konutun davalı idarenin 13/10/2007 tarihinde ... Deresi'nde yapılmakta olan ıslah çalışmaları sırasında köprü menfezlerinin kapatılması nedeniyle aşırı yağan yağmurun dereden taşması sonucu hasar gördüğünü, sigortalı bulunan konut ve içindeki muhtelif cins ve miktardaki eşyasının hasarlandığını, müvekkili şirketçe sigortalısına 29/11/2007 tarihinde 8.581 TL hasar tazminatı ödendiğini, müvekkili şirketin TTK 1301 maddesi gereğince sigortalısının halefi olduğundan söz konusu hasar bedelinin ödenmesi için davalılara ihtar mektubu gönderdiğini, ancak ödenmediğini ileri sürerek 8.581 TL rücuen tazminat alacağının sigortalıya ödeme tarihi olan 29/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili yüklenicinin herhangi bir haksız eyleminin bulunmadığını, dolayısıyla sorumluluğundan söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, idarenin sorumlu tutulamayacağını, ihale konusu işin aksamasından meydana gelen bir hasar olduğu düşünülse bile sorumluluğun yine idareye değil bölgede iş yapan müteahhide yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tam dosya kapsamına göre, davalıların işveren ve yüklenici olmaları nedeniyle müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle 8.581 TL'nin 29/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 458,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11707, Karar No: 2021/3807, Tarih: 22.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11707 E.  ,  2021/3807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiği gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)5 numaralı bendinde geçen (son karar tarihi olan 31.05.2019 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemizin karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)5 numaralı bendinde geçen (son karar tarihi olan 31.05.2019 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemizin karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

b) 4.bendinde geçen (fark 1.503,78-TL bedelin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8 hükmü gereğince bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar 3’er aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılmasına ve kesinleşen karara göre nemasıyla birlikte davalı ...’ya ÖDENMESİNE,) kelime ve rakamlarını çıkarılmasına, yerine (fark bedel olan 1.503,78- TL’nin davalı ...’ya DERHAL ÖDENMESİNE) rakam ve kelimelerinin yazılmasına,

c) Davacı idare lehine vekalete ilişkin 10 numaralı bendinde geçen (A.A.Ü.T uyarınca hesaplanan 2.725,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine) hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19767, Karar No: 2015/12610, Tarih: 18.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/19767 E.  ,  2015/12610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, bankada Kobi-Miy yönetmen yardımcısı olarak çalışan davalı ..'nin kullandırdığı usulsüz kredi borçlarının tahsil edilememesi ve icra takibine giriştikleri alacaklarının aciz vesikasına bağlanması nedeniyle uğranılan banka zararının davalıdan tahsili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında davalının vefatı üzerine mirasçıları davaya dahil edilmek istenmiş, mirasçıları olan çocuklarının 3 aylık yasal süre içinde mahkeme kararı ile mirası reddi nedeniyle davalının sağ olan babası tek mirasçı olarak davaya dahil edilmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, kanuni düzenlemeye göre yasal mirasçılardan biri mirası reddederse onun payının kendisi sağ değilmiş gibi diğer mirasçılara intikal edeceği, en yakın mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceği, en yakın kanuni mirasçılardan kastın doğrudan doğruya mirasçılık sıfatını kazanan mirasçılar olduğu, bu kişilerin ise murisin çocukları olduğu ve tamamının mirası reddettiği bu durumda murisin sağ olan babasının yasal mirasçı sıfatının bulunmayacağı ve borçtan da sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın, reddine karar verilmiştir.

Mirasın reddi Yeni Türk Medeni Kanununun 605 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunun 605. maddesine göre “Yasal ve atanmış mirasçılar mirası reddedebilirler.

Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır”

Türk Medeni Kanununun 605-618. madde hükümleriyle mirasın reddi, 605-609.madde hükümleriyle ret beyanı düzenleme konusu yapılmıştır. Ret hakkı ise, Türk Medeni Kanununun 605.maddesi hükmüyle düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanununun 605.maddesinin 1. paragrafı gereğince yasal ve atanmış mirasçılar mirası yine Türk Medeni Kanununun 606. maddesi gereğince üç ay içinde reddedilebilirler. Bu üç aylık süre hak düşürücü bir süredir. Bu süre yasal mirasçılar için mirasçı olduklarını daha sonra öğrendikleri kanıtlanmadıkça, mirasbırakanın ölümünü öğrendikleri tarihten işlemeye başlar. Atanmış mirasçılar için ise süre, mirasbırakanın tasarrufunun kendilerine resmen bildirildiği tarihten işlemeye başlar.

Türk Medeni Kanununun 605. maddesinin 2. fıkrasında ise mirasın hükmen reddi düzenlenmiştir. Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır. Bu olgunun saptanması için her zaman dava açılabilir.

Türk Medeni Kanununun 605. maddesinin 2. fıkrasında ise mirasın hükmen reddi düzenlenmiştir. Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır. Bu olgunun saptanması için her zaman dava açılabilir.

Türk Medeni Kanununun 617. maddesinde “Malvarlığı borcuna yetmeyen mirasçı, alacaklılarına zarar vermek amacıyla mirası reddederse; alacaklıları veya iflas idaresi kendilerine yeterli bir güvence verilmediği takdirde, ret tarihinden başlayarak altı ay içinde reddin iptali hakkında dava açabilirler.

Reddin iptaline karar verilirse, miras resmen tasfiye edilir.

Dosya kapsamına göre davalı ..'nin 10.09.2012 tarihinde vefat ettiği, yasal mirasçılarının çocukları .., .. ve .. olduğu, bu kişilerin süresinde .. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne başvuruda bulundukları ve mahkemece 19.09.2012 tarihinde bu mirasçıların kayıtsız ve şartsız olarak murisin ölümünü öğrendikleri tarihten itibaren geçerli ve 3 aylık süre içerisinde mirası reddetikleri gerekçesiyle MK'nun 605 ve devamı maddeleri uyarınca mirasın reddinin tespit ve tesciline karar verdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, yargılama sırasında vefat eden davalının mirasının en yakın mirasçıları tarafından reddedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, Türk Medeni Kanunu'nun 612. maddesi gereğince terekenin resen tasfiye edilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, terekenin resen tasfiyesi gerektiğinden davacıya yetki verilerek sulh hukuk mahkemesine başvurması sağlanarak davanın sulh hukuk mahkemesince terekeye atanacak tasfiye memuru huzurunda görülmesi gerekirken, davacının husumet yönelttiği vefat eden davalının babasının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23087, Karar No: 2018/5721, Tarih: 20.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/23087 E.  ,  2018/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit davranmama tazminatı ile ücret farkı, fazla mesai ücreti, ikramiye farkı, vardiya zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım farkı, yemek bedeli kıdem zammı, ilave tediye ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkilinin ... Büyükşehir Belediyesi’ne (İBB) bağlı bir kamu kuruluşu olan ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü’nde (...) otobüs bakım garajında 16/11/1998-31.03.2015 tarihleri arasında 2012 yılına kadar bakımcı karoser,bu tarihten sonra da şoför olarak çalıştığını,31.03.2015 tarihinde emeklilik yoluyla işten ayrıldığını,davacının önce ... Ulaşım San. Ve Tic. A.Ş. işçisi gibi gösterildiğini,daha sonra ise davalı ... çalışanı olarak gösterildiğini,hizmet süresinin tamamında ...’ye ait işyerinde; ...’nin asli hizmetlerinde ve ... işçileri ile birlikte,ÎETT’nin koordinasyon ve denetimi altında çalıştığını,işyerinde Toplu İş Sözleşmesi imzalandığını,... işçisi görünen ‘kadrolu’ diye tabir edilen işçilerle,muvazaalı olarak ... işçisi gösterilen işçiler için iki farklı TİS imzalandığını ve kendisinin ...’nin TİS’ine oranla daha az sosyal hak bulunan ...’ın TİS’ine tabii tutulduğunu, ÇSGB İş Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın 25/06/2010 tarih ve 2010/70 sayılı inceleme raporu ile tespit edildiğini,davalılar tarafından yapılan itirazın ... 1. İş Mahkemesinin 2010/1115 Esas ve 2012/695 K. sayı ve 17/07/2012 tarihli kararıyla reddedildiğini,bu kararın davalıların muvazaalı bir işlem yaptığının bir kanıtı olduğunu ileri sürerek; Ücret farkı ,Fazla çalışma ücreti, İkramiye farkı, Vardiya zammı farkı, Birleştirilmiş sosyal yardım farkı , Yemek bedeli farkı , Kıdem zammı ,İlave tediye ücreti ,jübile ikramiyesi ve Eşit davranmama tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: