muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14100, Karar No: 2025/1034, Tarih: 22.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/14100 E.  ,  2025/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/67 E., 2016/169 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde; kolluk görevlilerince rutin faaliyetler sırasında sanığın, yanındaki karton kutu içerisinde açıkta 2 karton kaçak sigara ile yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda suç üstü halinin bulunması nedeniyle arama kararına gerek bulunmadığı anlaşılmış ise de, tutanak içeriği, dinlenen tutanak tanıklarının beyanları ve sanığın savunmasının aksine sanığın kaçak sigara satışı yaptığına dair herhangi bir tespit bulunmaması, ele geçen 2 karton kaçak sigaranın ticari miktarda da bulunmaması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, atılı suçtan beraatine karar verilmesinin sonucu itibarıyla doğru olduğu anlaşılmıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili tarafından

öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1719, Karar No: 2015/3574, Tarih: 05.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1719 E.  ,  2015/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bolu İş Mahkemesi

Tarihi : 23/12/2014

Numarası : 2014/125-2014/601

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..." değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirlen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda (örneğin 2014/125 E.) 2011 yılı için tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan ( 2013/22456 – 2013/24037 E – K saylı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 05/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8713, Karar No: 2015/23577, Tarih: 08.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8713 E.  ,  2015/23577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2015

NUMARASI : 2012/1129-2015/91

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından tazminatların miktarı, nafakaların miktarı ve ziynet eşyası alacağı talebinin kısmen kabul edilmesi yönünden, davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, velayet, iştirak nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk 14.01.2011 doğumlu müşterek çocuk Elif Yağmur'un ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacının, ziynetlerle ilgili talebi kısmen kabul, kısmen de reddedilmiştir. Ziynet alacağının reddedilen bölümü üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına nispi vekalet ücreti tayini gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3, 4 ve 5. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.12.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/3046, Karar No: 2012/4906, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3046 E.  ,  2012/4906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Giresun Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.10.2006 gün ve 2005/508 Esas, 2006/283 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kaydı örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdurenin 05.10.2010 tarihli raporunda "somotoform" bozukluğu rahatsızlığı bulunduğu anlaşılmakla, dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek ilgili ihtisas dairesinden mağdurenin fiile mukavemet etmesine mani olacak akıl hastalığı bulunup bulunmadığı, durumunun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususları ile 02.09.2005 tarihli raporda yer alan bulguların livata eyleminin maddi delilini oluşturup oluşturmadığı hususlarında açıklayıcı mütalaa alınmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik tahkikatla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2090, Karar No: 2021/10991, Tarih: 06.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2090 E.  ,  2021/10991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kendisini vekil ile temsil ettiren davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle HMK'nın 353/1-b-2 nci maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere kararın dayandığı gerekçeye göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Beyoğlu İlçesi, ... Mahallesi, 3091 ada 10 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinede bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıya değerlendirme yılındaki resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi ile yetinilmesi gerekirken yapı için belirlenen metrekare bedelinin dava tarihine eskale edilmesi suretiyle fazla bedel tespiti,

2-Üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılmasına karar verilen fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden, tespit edilen fark kamulaştırma bedeline ilk derece mahkemesi karar tarihine kadar yasal faiz işletilmek suretiyle depo ettirilerek hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin gerekçeli kararının;

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin gerekçeli kararının;

1 numaralı bendinin çıkartılmasına, yerine (Davanın KABULÜ ile, kamulaştırma bedelinin 1.145.371,10-TL olduğunun tespiti ile, acele el koyma dosyasında depo edilen 1.113.251.00-TL'nin mahsubu ile bakiye kamulaştırma bedeli olan 32.120,10-TL'nin karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, 32.120,10TL bedele 18.08.2015 tarihinden kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesine, idarece fazla depo edilen 27.667,20TL’nin idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20081, Karar No: 2011/1598, Tarih: 22.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20081 E.  ,  2011/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında Kadıköy 2.Aile Mahkemesi’nin 17.07.2007 tarihli ara kararına istinaden nafaka alacağından dolayı genel haciz yolu ile takibe başlandığı, borçlu tarafından borca ve fer’ilerine itiraz edilmesi üzerine, alacaklının icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını talep ettiği görülmektedir.

İİK’nun 68/1.maddesine göre; “Talebine itiraz edilen alacaklının talebi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kendisine tebliğ tarihinden itibaren 6 içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz.” Aynı maddenin 3.fıkrasında ise; “İtiraz birinci fıkrada gösterilen senet veya makbuz yahut belgeye müstenit ise itirazın kaldırılması talebi reddolunur.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda borçlu, borca ve fer’ilerine itiraz etmiş, itirazın kaldırılması isteminin incelenmesi sırasında da takibe konu nafaka borcunu ödediğine dair dekont ve makbuzlar ibraz etmiş ise de dosyaya sunulan belgelerde belirtilen ödemelerin takibe konu nafaka borcuna mahsuben yapıldığına dair bir açıklama yada bilgiye rastlanmadığı gibi borçlu tarafından da bu ödemelerin daha çok müşterek çocuğun okul taksiti ve servis ücretlerine ilişkin olduğu ileri sürülmüştür. Bu durumda borçlu tarafından ibraz edilen belgelerin İİK’nun 68.maddesinde sayılan belgelerden olmadığı, yapılan ödemelerin ise ahlaki bir borcun yerine getirilmesinden ibaret olduğu anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece borçlunun itirazının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12670, Karar No: 2010/12752, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12670 E.  ,  2010/12752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Bafra ilçesi, ... Köyü 778 parsel sayılı taşınmazın, yörede 2007 yılında yapılan ve 26/10/2007 tarihinde ilan edilip 6 ay askıda kaldıktan sonra itiraz olmaksızın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını, davalılar murisi adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile Bafra ilçesi, ... Köyü, ... mevkii, 778 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın 01.04.2010 tarihli kadastro teknisyeni bilirkişilerinin raporlarında krokide (B) harfi ile gösterilen ve yeşile boyalı olan 995.74 metre karelik kısmın kesinleşmiş orman kadastro sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmakla, bu miktar yönünden tapunun iptali ile, orman vasıflı olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1971 yılında 766 sayılı Tapulama Kanununa göre yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2007 yılında yapılıp 26/10/2007-26/04/2008 tarihleri arasında askı ilanı yapılarak 27/04/2008 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın temyize konu (A) bölümünün orman kadastrosu dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14867, Karar No: 2018/9710, Tarih: 18.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/14867 E.  ,  2018/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Cinsel sağlık ürünleri satış işi ile uğraşan sanıktan, katılanın telefon ile ürün siparişinde bulunduğu, sanık tarafından gönderilen kolinin 301 TL PTT’ye ödeyerek katılan tarafından teslim alındığı, koli içerisinden gazete kağıtları çıkması üzerine katılanın sanığı tekrar aradığı, sanığın bir yanlışlık olduğunu söyleyerek asıl ürünü ve daha önce ödediği parayı aynı kutu içerisinde göndereceğini söylediği, katılanın sanığın gönderdiği ikinci koli için de 301 TL ödeyerek PTT’den teslim aldığı ve evde eşi ile birlikte kutuyu açtığında içerisinden yine gazete kağıtlarının çıktığı, bu surette sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği iddia olunan somut olayda;

Sanığa isnat olunan ve TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen “dolandırıcılık” suçunun gerektirdiği, cezasının miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 66/1. maddesine göre hesaplanan 8 yıllık olağan dava zamanaşımının; bozma öncesi verilen ve en son zamanaşımını kesen işlem olan, mahkumiyete ilişkin 23/12/2008 tarihli hüküm ile temyiz inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.