muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8571, Karar No: 2013/7930, Tarih: 22.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8571 E.  ,  2013/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.01.2012 tarih ve 2010/50-2012/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İzzet Başara tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin babası ...'ın 28/07/2004 günü davalılardan ...'ın sevk ve idaresindeki yolcu olarak bulunduğu minibüsle, mülkiyeti diğer davalı ...'a ait ve davalı ...'nun sevk ve idaresindeki davalı Batı Sigorta A.Ş'den zorunlu mali mesuliyet sigortasi bulunan traktörün karıştığı trafik kazasında vefat ettiğini, Adli Tıp Kurumu raporuna göre kazanın oluşumunda davalı ...'ın 2/6, davalı ...'nun 6/8 oranında kusurlu bulunduklarını, müteveffa ...'ın, ölmeden önce gündelik işlerde amele yevmiyesi ile çalışarak kendisinin ve ailesinin geçimini sağladığını, babası öldüğünde 7 yaşında olan müvekkili ...'nın babasının ölümü ile maddi yönden desteğini kaybettiğini, müteveffa ...'ın müvekkillerinin büyükleri ve yardımcısı ve yeri doldurulamaz bir aile reisi olduğunu, ölümü ile müvekkillerinin telafisi giderilemeyecek derecede üzüntü ve eleme müessir olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili ... için 20.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, müvekkillerinin her biri için 5.000 TL'den toplam 20.000 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketleri dışındaki davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... ...'ın babasının ölümüyle 33.457,35 TL destekten yoksun kaldığının tespit edildiği, davacıların ölene olan yakınlıkları, kusur durumu, olayın oluş şekli, tarafların mali ve sosyal durumu, davacıların psikolojik olarak etkilenmeleri, olayın yarattığı üzüntü, elem ve acı nedeniyle manevi tazminat takdirinin uygun görüldüğü, davalı ...’ın aracını kazadan önce harici olarak satması veya satılması için vekaletname vermesinin hukuki sorumluluğunu kaldırmayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacıların her biri için 4.000’er TL manevi tazminat takdiri ile kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ..., ..., ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, davacı ... ... için 20.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile (sigorta şirketleri yönünden poliçe limit miktarı ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte) bu davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.904,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5281, Karar No: 2008/1241, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5281 E.  ,  2008/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ..... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 22.05.2001 tarihli sözleşmeden kaynaklanan zemin klas farkı alacakları ile 2862 sayılı kararnamenin uygulanmasından doğan alacağın tahsiline ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk kararın tarafların temyizi üzerine Dairemizce bozulmasından sonra, bozmaya uyularak mahkemece alınan bilirkişi heyeti raporuna istinaden dava reddedilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hükmüne uyulan bozma ilâmında inşaat sahasının zemininin klas zaptına esas durumunun saptanması, kararname fiyat farkı hesabına yapılan itirazların değerlendirilmesi ve sözleşmenin 15. maddesinin yorumlanarak 2862 sayılı kararnamenin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi vurgulanmıştır. Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan raporda ödemelere esas klas ile zemindeki klas durumunun farklı olduğu açıklanmıştır. Bu durumda kanalizasyon ve yağmur suyu imalâtları şartnamesinin 2.11. maddesi ile bahçe tesviyesi yapım teknik şartnamesinin 1.1.1. maddelerinde belirtilen kapsama giren kazı işleri hariç olmak üzere diğer kazılardan dolayı bir alacağı varsa bu miktarın talep edilebileceği kabul edilmelidir.

Öte yandan sözleşmenin 15. maddesinde Bakanlar Kurulu’nca ve Bayındırlık ve İskân Bakanlığı’nca “hangi ad altında olursa olsun verilecek eskalasyon farkları kalan imalâta yansıtılır” denildiğinden, sözleşmedeki bu hüküm doğrultusunda kararnameden istifade etmek için dilekçe veren ve hakedişlere itiraz eden yüklenicinin fiyat farkına hak kazanacağı da kabul edilmelidir. Nevar ki, hükme esas alınan bilirkişi raporunda klas alacağı tutarı şartnamelere göre ayrılmadığı gibi, bozmada belirtildiği halde kararname fiyat farkının hesabına ait itirazlar da karşılanmadığından, mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak oluşacak sonuç dairesinde karar verilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan ve bilirkişilerin davalı kooperatifin kararnameye tâbi kuruluşlardan olmadığı görüşü ile davanın reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent gereğince hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1579, Karar No: 2016/8682, Tarih: 11.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1579 E.  ,  2016/8682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın uzun yıllardır kredi kartı müşterisi olduğunu, kredi kartının kaybolması üzerine bankaya kayıp çalıntı bildirimi yaptıklarını, kart iptal edilinceye kadar, 3.kişiler tarafından yüklü alışveriş yapıldığını, durumdan haberdar olunmasına rağmen banka tarafından hesap ekstresi gönderildiğini, müvekkilinin takibe düşmemek için borcu ödemek zorunda kaldığını, bankanın müvekkilinin talimatı ve bilgisi olmaksızın kart limiti arttırdığını, kart şifresinin, 3. kişiler tarafından banka çağrı merkezi aracılığıyla değiştirildiğini, ayrıca kart limitini aşan harcamaya müsaade edildiğini, kart limitini aşan harcamaları kart hamiline bildirmekle ve çağrı merkezi aracılığıyla yapılan tüm işlemlerin güvenliğini sağlamakla yükümlü olan bankanın, üzerine düşen yükümlülükleri ihlal ederek, zararın meydana gelmesinde ağır kusurlu olduğunu ileri sürerek, 32.932,06 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kayıp-çalıntı bildiriminden önceki kullanımlardan davacının sorumlu olduğunu, müvekkili bankanın bildirim olmaksızın re'sen tedbir alma yetkisinin bulunmadığını, yasal düzenlemelerin ve yargı kararlarının da bu doğrultuda olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kredi kartının 3.kişiler tarafından ele geçirilerek kullanıldığı, davalı bankanın kart limitinin artırılmasında ve kart şifresinin değiştirilmesinde ağır kusurlu olduğu, bankanın ağır kusurunun bulunduğu hallerde, 5464 Sayılı Yasa'da öngörülen 150 TL'lik sorumluluk sınırın geçerli olmadığı, davalının, davacının uğradığı tüm zararı karşılamakla yükümlü olduğu gerekçesiyle , bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne, 32.725,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11/05/2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET GÖRÜŞÜ

Davaya konu uyuşmazlık kredi kartı üyelik sözleşmesinden doğmaktadır. Davacı ... kartını zayi ettiği ve yapılan harcamalardan sorumlu olmadığını iddia etmektedir.

MUHALEFET GÖRÜŞÜ

Davaya konu uyuşmazlık kredi kartı üyelik sözleşmesinden doğmaktadır. Davacı ... kartını zayi ettiği ve yapılan harcamalardan sorumlu olmadığını iddia etmektedir.

5464 sayılı yasanın 16. maddesi, “kart hamili, kendisine tevdi edilen kartı ve kartın kullanılması bir kod numarası şifre veya kimliği belirleyici başka bir yöntemin kullanılmasını gerektiriyorsa bu bilgileri güvenli bir şekilde korumak ve başkaları tarafından kullanılmasına engel olacak önlemleri almak, kartın kaybolması veya iradesi dışında gerçekleşmiş herhangi bir işlemi öğrenmesi halinde kart çıkaran kuruluşu derhal haberdar etmek zorundadır.” hükmünü,

5464 sayılı yasanın 32. maddenin 3. fıkrası “Bu kanun kapsamında telefonla yapılan bildirimlerin, konuşmaların kaydedildiği çağrı merkezlerine veya ilgili yerlerde sağlanan kanıt cihazları aracılığı ile yapılması zorunludur.” hükmünü, 5464 sayılı yasanın 9. maddesinin 1. fıkrasının 3. cümlesi, “Kart çıkaran kuruluşlar, kart hamilleri talep etmedikçe kart limitlerini artıramazlar, hükmünü içermektedir.

Somut olayda davalının bankaya zayi bildirimi 10.05.2013 tarihinde saat 10:06'da yapılmış ve bildirim tarihi ile kart kullanıma kapatılmıştır.

Bilirkişi raporu ile belirlendiği üzere uyuşmazlık konusu harcamalar 09.05.2013 saat 19:56 ile 10.05.2013 saat 00:42 arasındadır. Ayrıca 09.05.2013 günü saat 21:33 de limit artışı yapılmıştır. Öncelikle Yargıtayın ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kayıp bildiriminden önceki harcamalardan kural olarak kart hamili 5464 sayılı yasanın 16. maddesi çerçevesinde sorumludur. ( Y.11. HD. 13.11.1997 1997/6003-8102; 19. HD. 19.06.1997 1997/3245-6338 )

Kartın şifresinin değiştirilmesi ve limit artışı işlemine gelince şifre değişimi 5464 sayılı yasanın 32/3 mad. göre yapılmıştır. Dosya içerisindeki telefon kaydının deşifresinden değişim talep eden kişinin davacının tüm bilgilerine sahip olduğu anlaşılmaktadır. ( davacının annesinin soyadı) Dolayısıyla bu işlemin davacı tarafından yapılmadığının ispatı davacıya aittir. İşlem yapanın davacı olmadığına ilişkin yorum yolu ile ulaşılan bilirkişi tespiti bu nedenle yerinde olmamıştır.

Bu durumda mahkemece kayıp bildiriminden sonra bir harcama olup olmadığının tespiti halinde bu miktar yönünden davanın kabulü gerekirken kayıp bildirimi öncesi harcamalardan davalının sorumlu tutulması doğru olmayıp kararın bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/768, Karar No: 2023/4633, Tarih: 10.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/768 E.  ,  2023/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2014 tarihli ve 2014/266 Esas, 2014/917 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanıklar tarafından temyiz edilmesi, hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile kaçakçılık suçları için değer azlığı ve kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık kurumlarının kabul edilmesi, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05.10.2021 tarihli ve 2021/8766 Esas, 2021/11783 Karar sayılı ilâmı ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle mahkûmiyet kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2022 tarihli ve 2021/1951 Esas, 2022/2486 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine, sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları uyarınca 1 yıl hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca kaçak eşyanın müsaderesine, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nin temyiz isteği; 7242 sayılı Kanun hükümlerinden faydalanmak istediğine, hakkında verilen karar karşısında mağdur olduğuna, mağduriyeti göz önüne alınarak dosyanın yeniden incelenerek haksız ve hukuka aykırı olan kararın bozulması istemine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nin temyiz isteği; 7242 sayılı Kanun hükümlerinden faydalanmak istediğine, hakkında verilen karar karşısında mağdur olduğuna, mağduriyeti göz önüne alınarak dosyanın yeniden incelenerek haksız ve hukuka aykırı olan kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.06.12.2013 tarihinde karton kutu üzerinde kaçak sigara sattığı tespit edilen sanık ...'nin tezgahından 163 paket sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık ..., sigaraların ele geçirildiği tezgahın kendisine ait olmadığını, vefat eden sanık ...'ya ait olduğunu beyan ederek suçlamayı inkar etmiştir.

3.Tutanak tanığı Ergin Akpınar beyanında, sanık ...'yi tezgahta sigara satarken yakaladıklarını ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.06.12.2013 tarihinde karton kutu üzerinde kaçak sigara sattığı tespit edilen sanık ...'nin tezgahından 163 paket sigara ele geçirilmesi, tutanak tanığı Ergin Akpınar'ın beyanında, sanık ...'yi tezgahta sigara satarken yakaladıklarını ifade etmesi karşısında, İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2022 tarihli ve 2021/1951 Esas, 2022/2486 Karar sayılı kararında, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna dair kabulünde, bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanığın adlî sicil kaydına göre 5607 sayılı Kanun uyarınca mükerrir olduğu, tekerrüre esas hüküm yönüyle uyarlama yargılaması yapıldığı, bu haliyle kaçakçılık suçundan mükerrir sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2021/1951 Esas, 2022/2486 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8508, Karar No: 2010/14029, Tarih: 20.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8508 E.  ,  2010/14029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Korkuteli İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili dava dilekçesinde davalı hakkında kira alacağının tahsili için yapılan takibe davalının borcu olmadığını belirterek itiraz ettiğini, haksız itirazın kaldırılması, takibin devamı ve % 40 tazminata hükmedilmesini istemiştir. Davalı ise takip talebinde hangi aylara ilişkin kira bedelinin istendiğinin belli olmadığını, daha önceki taleplerinde fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 01.08.2001 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası 50 TL olarak belirtilmiş, özel şartlar 6. maddesinde de sözleşmenin devamı halinde aylık kiranın %50 oranında arttırılacağı kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile kararlaştırılan bu hükümler geçerli olup tarafları bağlar. Davacı vekili, kiracı borçluya gönderilen örnek 13 ödeme emrinde, bu sözleşmeye dayanarak 5000 TL kira farkının tahsilini istemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de bilirkişi raporunda davalı borçlu tarafından yapılan ödemelerin dikkate alınmadığı görülmektedir. Bu nedenle bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece, davacıya ödeme emrinde hangi aylara ilişkin kira parasının istendiğinin açıklattırılarak, istenen dönemlerde davalı borçlu tarafından yapılan ödemeler düşülerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yeterli olmayan bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3249, Karar No: 2023/10627, Tarih: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3249 E.  ,  2023/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1260 E., 2022/2651 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜMLER : Beraat ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alaçam Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2020 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfı nedeniyle suç uydurma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, kamera görüntülerine göre suçun işlenmediğinin sabit olduğuna, çalındığı iddia olunan motor beyinlerinine ilişkin olarak sanığın sonradan komiseri araması ve seri numarası ortüşen motor beyninin sanığın dükkanında bulunmasına, hırsızlık eylemininin gerçekleşmediğine, sanığın iftira kastı ile hareket ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın 10.10.2020 tarihinde kolluğa yapmış olduğu ihbarda ikametinin kömürlüğüne ait asma kilidin kırılmış olduğunu, kömürlük içerisinde bulunan bazı eşyaların dışarıya atılı vaziyette bulunduğunu, 3 adet otomobil beyninin ise yerinde olmadığını belirterek şikayetçi olduğu ve Alaçam Cumhuriyet Başsavcığı'nca hırsızlık suçundan yürütülen 2020/1259 sayılı soruşturma neticesinde ... ve ...'ın suçu işlemedikleri sabit görülerek haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve bu suretle sanığın iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın 10.10.2020 tarihli ihbarında, saat 21.00 civarında, kullanımında olan kömürlüğün kapısının asma kilidinin kırılmış olduğunu gördüğünü, içeride 3 adet otomobil beyni olduğunu ve hırsızlandığını belirterek şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.

3. Kamera izleme tutanağında, ...'un kullanmış olduğu motosiklet ile seyir eden ...'ın 10.10.2020 tarihinde saat 16:33'de Gençlik Merkezi önünden geçerek Bafra Caddesi istikametine doğru seyir halinde oldukları ve her iki şahsın da ellerinde bir poşet bulunmadığı tespit edilmiştir.