muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12877, Karar No: 2013/19891, Tarih: 15.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/12877 E.  ,  2013/19891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 87/3 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ilişkin Hakkari Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2009 tarihli ve 2008/213 esas, 2009/42 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.05.2013 tarih ve 2013/48845 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanığın eylemi sonucunda katılanın hem yaşamı tehlikeye girecek hem de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda,sanığın sadece en ağır olan silahla yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacağı, 5237 sayılı Kanunun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince tayin olunan cezanın ayrıca aynı kanunun 87/3.maddesi uyarınca da artırıma tabi tutulamayacağı gözetilmeden yapılan yazılı şekildeki ceza uygulaması sonucu sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Hakkari Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2009 tarih ve 2008/213 esas, 2009/42 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hükümden 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesine göre artırım yapılan 1. fıkranın 4. paragrafının çıkarılarak, sonuç cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezasına indirilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14029, Karar No: 2018/2979, Tarih: 26.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/14029 E.  ,  2018/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile 2007 tarihinde evlendiklerini, bu süreçte anlaşamayarak ... 5. Aile Mahkemesi'ne ait 2015/94 Esas sayılı dosyası ile boşanma davası açtıklarını, düğünde kendisine takılan ziynet eşyalarına davalının annesinin el koyduğunu, takıları bir daha göremediği altınların akıbetini sorduğunda ise davalı tarafça evin ihtiyaçları için bozdurulduğunun söylendiğini, yaşanan bazı olaylar nedeni ile evi tehdit ve baskı altında terk etmek durumunda kaldığından, ziynet eşyaları da dahil olmak üzere hiçbir kişisel eşyasını alamadığını belirterek, nitelikleri ve sayıları itibari ile tek tek sayılan ziynet eşyalarının aynen iadesini, aynen iade mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.200,00-TL altın bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 55.954,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunmamış, duruşmadaki beyanında ise dava konusu ziynet eşyalarının düğünden sonra annesi tarafından alındığını ve muhafaza edildiğini, annesi ile aynı apartmanda (bir üst katta) yaşadıklarını davacının, annesinin evine istediği gibi rahatça girip çıkabildiğini ve bu suretle davacının, annesinin evinde bulunan tüm ziynet eşyalarını muhafaza edilen yerden parça parça (gizlice) alarak birlikte olduğu başka bir erkek ile harcadığını ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ziynet eşyalarının evlilik birliğinin devamı sırasında davalı tarafından alınarak bozdurulduğu, sarf edildiği veya konuttan ayrılırken alınmasına engel olunduğu hususunun davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, ziynet eşyalarının aynen ya da bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Kural olarak düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bu eşyaları iadeden kurtulur.

Davacı kadın, düğünde takılan ziynet eşyalarının davalı eşinin annesi tarafından elinden alındığını ve bir daha bu altınların kendisine teslim edilmediğini, altınların akıbetini sorduğunda ise davalının altınları ihtiyaç için bozdurduğunu söylediğini ileri sürmüş, davalı koca ise dava konusu altınların düğünden sonra annesi tarafından alındığını ve annesinin evinde muhafaza edildiğini, davacının bu altınları saklandığı yerden gizlice alarak harcadığını, kendisinde ziynet eşyası bulunmadığını savunmuştur. Davalının beyanına göre, tarafların davalının annesi ile aynı apartmanda altı üstlü oturdukları ve birbirlerinin evine istedikleri gibi (rahatlıkla) girip çıkabildikleri anlaşılmakta olup, buna göre dava konusu altınlar davalının annesi tarafından alınmış olsa dahi tarafların davalının annesi ile olan bu ilişkileri göz önüne alındığında altınların davalı kocanın uhdesinde bulunduğunu kabulü gerekmektedir.

Somut olayda, davacı kadının altınların davalı tarafta bulunduğu iddiasına karşılık davalının ise düğünün akabinde annesine teslim edilen altınların tekrar davacı kadına geçtiği yönündeki savunması karşısında ispat yükü davalı kocaya aittir. Buna göre davalı koca ziynet eşyalarının davacı tarafça annesinin evinden alınarak kullanığını ispat yükü altındadır. Davalının iddiasının ispatı açısından, bu iddiayı ispata yeterli ve elverişli delil bildirmemiş olduğu ve buna göre davalının iddiasını kanıtlayamadığı açıktır.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, davacı kadın tarafından varlığı kanıtlanan ziynet eşyaları yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, davacı kadın tarafından varlığı kanıtlanan ziynet eşyaları yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11479, Karar No: 2012/47384, Tarih: 03.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11479 E.  ,  2012/47384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/293445

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2009

NUMARASI : 2006/302 (E) ve 2009/306 (K)

SUÇ : Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Uygulanan maddede hapis cezası yanında adli para cezasınında öngörüldüğü ve hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde adli para cezasınında alt sınırdan tayininde zorunluluk bulunmadığı, ancak adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayini halinde bunun gerekçelerinin gösterilmesi gerektiği halde aynı gerekçelerle hapis cezasının alt sınırdan, adli para cezasının ise alt sınır aşılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27864, Karar No: 2021/6169, Tarih: 15.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2016/27864 E.  ,  2021/6169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı şirket bünyesinde 23/12/2004-21/02/2011 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, işe başladıktan bir süre sonra sendika üyesi olduğunu, üyelikten sonra davacının rızası alınmadan yevmiyesinin düşürüldüğünü, davacının hizmet süresi içinde bu değişikliğe ses çıkarmadığını, taraflar arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin, İş Kanunun emredici hükümlerine aykırı olamayacağını, davacıya ücret, ikramiye, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ihbar ve kıdem tazminatının eksik ödendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50,00 TL kıdem tazminatının, 50,00 TL ihbar tazminatının ve 1.000,00 TL eksik ödenen ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı, davalı işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesine taraf sendikaya üye olduktan sonra rızası dışında günlük ücretinin düşürüldüğünü bu nedenle bakiye ücret, kıdem ve ihbar tazminatı alacakları olduğunu ileri sürmüştür.

Bireysel iş sözleşmesinde kararlaştırılan temel ücret işçinin üye olması halinde Toplu İş Sözleşmesinde öngörülen kök ücrete göre azaldığı halde, parasal karşılığı olan haklar bir bütün olarak değerlendirilerek karşılaştırma yapılmalıdır. Bu durumda işçinin temel ücreti sendikaya üye olduğu tarihten itibaren Toplu İş Sözleşmesine göre daha düşük olsa da, ücret grubu haklar yönünden toplam yararlılık dikkate alındığında işçi lehine ise kanuna aykırılık yoktur. Buna göre, Mahkemece davacının sendikaya üye olmadan önce ve sonraki dönemlere ait bordrolar ile Toplu İş Sözleşmesi birlikte ele alınarak davacı işçinin akçalı menfaatlerinde artış olup olmadığı belirlenmeli ve gelirde artışın meydana geldiğinin anlaşılması halinde davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Yukarıda anlatılan yönler gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3636, Karar No: 2019/3189, Tarih: 27.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3636 E.  ,  2019/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Özel Eğit. Tur. Teks. Medikal San. Tic. Ltd. Şti. ortağı olan sanığın 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, kendisinin inşaat boya işleri yaptığını, kahvehanede tanıştığı ve kendisini ... olarak tanıtan şahsın ...'da inşaatları olduğunu, sigortalı olarak bu inşaatlarda çalıştırmak ve sigorta işlemlerini yaptırmak için kendisinden ve arkadaşı olan...'den kimliklerini aldığını ve notere götürüp bazı evrakları imzalattığını, suça konu şirketten ve sahte belgelerden haberinin olmadığını savunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; suça konu faturaları kullandığı belirtilen şirket yetkilileri hakkında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup varsa getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosyaya aktarılması; gerektiğinde faturaları kullanan mükellef yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, mükellefe ait fatura vb. evraklarda yazı imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/444, Karar No: 2020/2424, Tarih: 18.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/444 E.  ,  2020/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olduğu davalı şirketin ilgili hukuka ve mevzuata aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli ile perakende satış hizmeti, sayaç okuma bedeli tahakkuk ettirilip müvekkilinden tahsil edildiğini ileri sürerek; 7.645,86 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya konu edilen bedelin sözleşme ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak tahsil edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 7.600,83 TL kayıp kaçak bedeli, 45,03 TL PSH sayaç okuma bedeli olmak üzere toplam 7.645,86 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile PSH sayaç ödeme bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer

kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişiklikleri, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci, geçici 19 uncu ile 20 nci maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13332, Karar No: 2017/910, Tarih: 02.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/13332 E.  ,  2017/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar sigorta şirketi vekili, davacı şirket tarafından 30471019 poliçe numaralı "işyeri paket sigorta poliçesi" ile sigortalı ... Mobilya Pazarlama İmalat Ticaret ve Sanayi Limited Şirketine ait .... Caddesi .... Merkez ... adresinde bulunan mobilya mağazasının 31.03.2010-31.03.2011 tarihleri arasında sigorta teminatı altına alındığını, 29.04.2010 tarihinde .... ve çevresinde meydana gelen yağışlar sonucu davalı ... çalışanlarının sigortalı işyeri önündeki caddede gerçekleştirdikleri alt yapı çalışmalarında gerekli dikkat ve özeni göstermemeleri nedeniyle sigortalıya ait işyerinde su baskını meydana geldiğini, su baskını nedeniyle demirbaşlarda, dekorasyonda ve emtiada olmak üzere toplam 13.466,00 TL.zarar meydana geldiğini, sigorta poliçesi gereği 07.06.2010 tarihinde sigortalıya zararın ödendiğini belirterek TTK.nun 1301.nci maddesi gereği 13.466,00 TL.rücuen tazminat alacağının sigortalıya ödenme tarihi olan 07.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, görev, husumet ve zamanaşımı nedeniyle davanın reddini, sigortalının işyerine ait işyeri açma ve çalışma ruhsat kaydının mevcut olmadığını, olayın oluşunda idarenin kusur ve sorumluluğununda bulunmadığını, alt yapı çalışmalarının ..... İnşaat Taahhüt ...uhdesinde gerçekleştiğini, yüklenici ile belediye arasında imzalanan sözleşme hükümlerine göre imalatın yapıldığı mahalde her türlü güvenlik önleminin ve önleyici tedbirlerin alınmasının yüklenicinin sorumluluğunda olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile, 10.084,50 TL.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

07.06.2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.