muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1215, Karar No: 2023/5591, Tarih: 25.04.2023

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51, 54, 56 ve 510 uncu maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, davalılardan ...'ın zarardan sorumlu olmadığına dair kabulün yerinde olmasına, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarlarının yeterli olmasına, davacı ...'nun beyan ettiği vergilendirilmiş gelirin esas alınmasında isabetsizlik olmamasına, hükme esas alınan kusur bilirkişi raporunun ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli olmasına, davacının emniyet kemeri takmadığı hususunun davalılar tarafından somut olarak ispat edilememiş olmasına, olayda hatır taşıması söz konusu olmaması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekili ve davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

8.400,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara ve davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22303, Karar No: 2017/36380, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22303 E.  ,  2017/36380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5332, Karar No: 2018/10059, Tarih: 10.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5332 E.  ,  2018/10059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1)Beraat (2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu)

2)Düşme (2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu)

1-Sanıklar hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK‘nin 67/1. maddesinin “Soruşturma ve kovuşturma yapılmasının, izin veya karar alınması veya diğer bir mercide çözülmesi gereken bir meselenin sonucuna bağlı bulunduğu hallerde; izin veya kararın alınmasına veya meselenin çözümüne veya kanun gereğince hakkında kaçak olduğu hususunda karar verilmiş olan suç faili hakkında bu karar kaldırılıncaya kadar dava zamanaşımı durur.“ hükmüne haiz olduğu, bu itibarla söz konusu maddede açıkça “mütalaa“dan söz edilmediğinden, VUK‘nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın alınması için verilen durma kararının TCK‘nin 67. maddesinde sayılan zamanaşımını durduran sebeplerden olmaması nazara alındığında, sanıklar hakkındaki Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 08.12.2009 tarihli 2008/1376 Esas ve 2009/2386 Karar sayılı durma kararının verildiği 08.12.2009 ile mütalaanın verildiği 05.10.2012 tarihleri arasında zamanaşımının durması nedeniyle, karar tarihi itibarıyla zamanaşımının dolmadığına ilişen tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun, 213 sayılı VUK‘nin 359/b-1. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, TCK‘nin 66/1-e. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan sanıklardan ...‘ın sorgusunun yapıldığı “10.05.2009“ ve sanık ...‘ın sorgusunun yapıldığı “06.06.2009“ tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları üzerine sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24562, Karar No: 2012/42294, Tarih: 01.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/24562 E.  ,  2012/42294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2001 gün ve 2001/313 - 1115 sayılı ilamı ile sanık ve arkadaşları ... ile ...'ın hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükmün, sanık ...'ın temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 13.05.2002 günlü ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın sanık ... hakkında uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin istem üzerine aynı mahkemenin 29.06.2005 günlü ek kararı ile 5237 sayılı Yasa hükümleri lehe olmadığından önceki hükmün aynen infazına karar verildiği,

Dosyanın diğer sanıkları ... ve ... hakkında ise 13.03.2006 günlü karar ile uyarlama kararı verildiği, bu ek kararın hükümlü ...'in temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.06.2007 günlü ilamı ile bozulduğu, bozma sonrası bütün hükümlüler yönünden yargılama yapılıp 24.07.2008 günlü kararla ...'ın ve arkadaşlarının 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143. maddeleri gereğince mahkumiyetlerine hükmolunduğu,

13.03.2006 günlü ek kararın hükümlü ... ile ilgili olmadığı, bu ek kararın hükümlü ... ve ... ile ilgili olduğu, hükümlü ...'ın temyizi üzerine de onun yönünden bozulduğu, bozma sonrası hükümlü ... hakkında yapılan işlemler ile verilen 24.07.2008 günlü kararın ... (ve ... ) yönünden hukuki değerden yoksun olduğu, yok hükmünde bulunduğu anlaşılmakla, hükümlü ...'ın bu karara yönelen temyiz isteminin REDDİ ile

Hükümlü ... hakkında verilen 29.06.2005 günlü ek kararın kendisine tebliğ edilmesine karşın yasa yoluna başvurmadığı anlaşılmakla ortada temyiz incelemesine konu olabilecek bir karar bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12843, Karar No: 2022/5299, Tarih: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12843 E.  ,  2022/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; “vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin iş yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, iş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağından gizleme suçunun unsurlarının oluşmayacağı nazara alındığında; tebligat tarihinde faal olduğu belirtilen iş yerinde inceleme yapılması yerine defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, sanığa 13.09.2013 tarihinde ikamet adresinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespiti varsa buna ilişkin belgenin dosyaya ibrazının istenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21328, Karar No: 2013/5221, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21328 E.  ,  2013/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ile katılanın komşu oldukları, aralarında komşuluk ilişkilerinden kaynaklanan sorunlar bulunduğu,bu sorunlardan birisininde katılana ait ağaçların sanığın penceresinin önüne sarkması olduğu, bu hususta sanığın katılana ağaçları budamasını söylediği, ancak katılanın gerekli budama işlerini yapmadığı, sanığında katılana ait ağaçların dallarını keserek zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; suça konu kesilen ağaçların mülkiyetinin kime ait olduğunun ve kimin sınırlarının içinde kaldığının tapu kayıtlarının getirtilip, mahallinde keşif icrası ile tespiti, sanığın kestiğini belirttiği dalların gerçekte sanığın görüşünü engelleyip engellemediğinin, sanığın medeni hukuktan kaynaklanan bir hakkını kullanıp kullanmadığının belirlenmesi, olayın görgü tanığı olan ve kollukta alınan beyanında sanığı ağaçları keserken gördüğünü belirten ...'ün dinlenilip, bütün delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.3.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17045, Karar No: 2013/15774, Tarih: 15.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17045 E.  ,  2013/15774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gümüşhane Sulh Hukuk ve Maçka Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, 29.03.2013 tarihli adrese dayalı nüfus kayıt sistemine ve Başer Köyü Muhtarlığının 12.06.2012 tarihli yazıları ile "Yerköprü Mevki, Başer Köyü No:1 Maçka/ Trabzon" adresinin yerleşim yeri olarak bildirildiği ve aynı zamanda 06.08.2013 tarihli adrese dayalı nüfus kayıt sistemi ile davacı ...'nın 29.03.2013 günlü beyanı ilede " Camiönu Mevki, No:29 Mescitli, Merkez/ Gümüşhane" adresinde ikamet ettiği belirtilmiş olup, kısıtlı adayı ...'un nerede ikamet ettiği kolluk gücü ile araştırılarak tespit edilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda ...'un yerleşim yeri adresinin kolluk gücü ile araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6322, Karar No: 2016/13311, Tarih: 23.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/6322 E.  ,  2016/13311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan muhtelif tarihlerde kullandığı konut kredileri sebebiyle alınan masrafların davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut kredisi sözleşmesinden kaynaklanan kesintilerin iadesine ilişkindir. Mahkemece, “davacının duruşmaya gelmemesi, mazeret bildirmemesi” gerekçesiyle 10/09/2014 tarihinde dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına, akabinde dosyanın, işlemden kaldırılma tarihinden itibaren 3 ay içerisinde taraflarca yenilenmediğinden bahisle HMK'nın 150 ve 320/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ne var ki davacı, 04.09.2015 havale tarihli ve 2015/2906 muh. sayılı “yakın zamanda eşinin vefat etmesi sebebiyle katılamayacağını” bildiren dilekçesini mahkemeye gönderilmek üzere Hukuk Mahkemeleri Önbürosuna ibraz etmiştir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, dosyanın işlemden kaldırılmasına ve  süresinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26614, Karar No: 2017/35659, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26614 E.  ,  2017/35659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1430, Karar No: 2012/4505, Tarih: 29.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1430 E.  ,  2012/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, davalı kooperatifin 30.000,00 TL ara ödeme isteğini de kapsayan 20.03.2010 tarihli genel kurulunda alınan tüm kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, 20.03.2010 tarihindeki toplantıya katılmadığını, kooperatif üyesi ...'a faks ile vekaletname verdiğini ancak hükumet komiseri tarafından faks vekaletnamenin geçersiz bulunduğunu, bu nedenle davacının genel kurula katılmamış sayılması gerektiğini, davanın 29.06.2010 tarihinde 1 aylık hak düşürücü süre geçirildikten sonra açıldığını, kooperatifin 29 üyesinden 21 inin katılımı ile toplantının gerçekleştiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu edilen genel kurulun 20.03.2010 tarihinde 29 üyeden 21 üyenin katılımı ile gerçekleştirildiği, dava konusu edilen sekizinci maddenin üç ret oyuna karşı 18 kabul oyu ile karar verildiği, davanın Kooperatifler Kanu'nun 53. maddesi gereğince bir aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı, toplantı ve karar nisabı yönünden mutlak butlan sebebi bulunmadığı, ara ödeme kararının ise, inşaatın bloklar arası bağlantı yolları, alt yapı yağmur suyu kanalizasyon ve bahçe düzenlemeleri, kazı ve dolgu işleri, çevre düzenlemesi gibi işler için belirlendiği, inşaatın hali hazır düzeyi ile genel kurulda toplanmasına karar verilen ödeme miktarının genel piyasa şartlarına göre uyumlu olduğu, ödemenin ek ödeme niteliğinde bulunmadığı, bu nedenle, ağırlaştırılmış karar yeter sayısına gerek olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kooperatif genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

Kural olarak, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53/1 maddesine göre, genel kurul kararlarına karşı toplantı gününü takip eden günden başlamak üzere bir aylık hak düşürücü süre içerisinde dava açılabilir. Somut davada, dava dilekçesinin harçlandırılma tarihi 14.04.2010 olup, iptali istenen genel kurul toplantısının tarihi 20.03.2010 olduğundan dava, yasal süresi içinde açılmıştır.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı yolundaki gerekçesinde isabet bulunmamakla birlikte diğer gerekçeleri usul ve yasaya uygun olmakla kararın HUMK. nun 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı yolundaki gerekçesinde isabet bulunmamakla birlikte diğer gerekçeleri usul ve yasaya uygun olmakla kararın HUMK. nun 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/652, Karar No: 2013/1333, Tarih: 07.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/652 E.  ,  2013/1333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- KARAR -

Davacı vekili 07.02.2013 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiğini ifade etmiş ise de, elektronik imza ile gönderilen dilekçenin; hak kaybına yol açabileceği de düşünülerek kalem talimatı uyarınca kimlik tespiti yaptırılarak eklendikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6468, Karar No: 2019/2022, Tarih: 20.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/6468 E.  ,  2019/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL- TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın 894 parsel sayılı taşınmazdaki 28 nolu bağımsız bölümü satış yoluyla davalı torunu ...'a devrettiğini, yine...Konut Yapı Kooperatifinde olan hissesini de diğer davalı oğlu ...’e devrettiğini, yapılan bu temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline, olmazsa tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, mirasbırakanın sağlığında tüm çocuklarına birer daire verdiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1928 doğumlu mirasbırakan ...’ın 28.02.2013 tarihinde ölümüyle, geride kendinden önce ölen oğlu ... ın çocukları davacılar ... ve..., davalı oğlu ..., dava dışı eşi...ile oğlu ... ve kendinden önce ölen oğlu...’ın kızı ...’nun mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın 154 ada 894 parsel sayılı taşınmazdaki 28 nolu bağımsız bölümü 23.03.2004 tarihinde torunu olan davalı ... oğlu ...’a satış suretiyle temlik ettiği, ... Konut Yapı Kooperatifindeki hissesini ise 26.02.2013 tarihinde davalı oğlu ...’e devrini sağladığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.