muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5161, Karar No: 2022/11266, Tarih: 27.09.2022

Mahkemece yapılacak iş; hüküm altına alınacak tazminat miktarlarına etkisi bakımından, aynı olaya ilişkin Yargıtay onaması ile kesinleşen ... İş Mahkemesinin 2016/184 Esas sayılı rücu dava dosyasındaki kusur raporlarının da dosya kapsamına getirtilerek, A sınıfı İş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak – dosyada mevcut rapordaki heyetten farklı olmak üzere- 3 kişilik bilirkişi heyetine konuyu incelettirmek, rücu dava dosyasında mevcut kusur raporu ile eldeki dosyada mevcut kusur raporu arasındaki çelişkiyi gidertmek, tarafların iş kazasının gerçekleşmesindeki kusur oranlarını - tarafların dosyada mevcut kusur raporlarına itirazları da göz önünde tutulmak suretiyle- her türlü şüpheden uzak şekilde tespit ettirmek, belirlenecek kusur oranını mahkemece hükme esas alınan 30/10/2018 tarihli hesap raporuna uygulamak, bu hesap raporundaki verileri esas alarak, bilinen devre sonu olarak esas alınan tarihi ileri çekmemek ve bu tarihten sonra yürürlüğe giren asgari ücretteki farkları rapora yansıtmamak suretiyle alınacak raporu, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakları da gözetmek suretiyle ( özellikle davacının istinaf ve temyiz yoluna başvurmadığının), hükme esas alarak bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12776, Karar No: 2014/17274, Tarih: 28.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/12776 E.  ,  2014/17274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/01/2012

NUMARASI : 2007/1048-2012/2

DAVA :Davacı, bakiye süre ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde voleybol antrenörü olarak belirli süreli hizmet akitleri ile çalıştığını, kulübün ani bir kararla ligden çekilme kararı aldığını ve iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini, davacının bakiye süre ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 338 inci maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı Yasa uygulamasında, Yargıtay kararları doğrultusunda belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde, sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9. HD. 7.12.2005 gün 2005/12625 E, 2005/38754 K).

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve on yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve on yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.

İş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle belirli - belirsiz süreli iş sözleşmesi ayrımının önemi daha da artmıştır (Yargıtay 9. HD. 13.6.2008 gün 2007/19368 E, 2008/15558 K.). 4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Öte yandan değinilen 11 inci madde, 18 Mart 1999 tarihli 1999/70 EC Konsey Yönergesi ile birlikte ele alınmalıdır. Çerçeve sözleşmesinin 4 üncü maddesinde ayrım gözetmeme ilkesi vurgulanmıştır. Buna göre iş koşulları açısından, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçilere yapılacak farklı muamele esaslı nedenlere dayandırılmadığı sürece, yalnızca belirli süreli iş sözleşmesi ve iş ilişkisi ile çalışmasından dolayı, emsal kadrolu işçilerden daha dezavantajlı davranılmayacaktır.

Sözleşmenin 5 inci maddesinde ise kötü niyete karşı önlem konusu ele alınmıştır. Birbirini takip eden belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkisinden kaynaklanan istismarların önlenmesini amaçlayan yasal düzenlemelerin bulunmaması halinde; üye devletlerin, sosyal taraflara danıştıktan sonra uluslararası yasalar, toplu sözleşmeler veya uygulamaya göre belli başlı bazı sektörlerin ihtiyaçlarını da dikkate alarak, aşağıdaki tedbirlerden bazılarını alma zorunluluğu vardır.

1.(a) Bu türden akit veya istihdam ilişkilerinin yenilenmesini haklı kılacak nesnel gerekçeler tespit edilmesi,

1.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra, üye devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin,

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

2.(b) Belirsiz süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisi sayılacağına dair koşullar belirleyeceklerdir.

1.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra, üye devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin,

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

2.(b) Belirsiz süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisi sayılacağına dair koşullar belirleyeceklerdir.

Öte yandan 1999/70 sayılı Konsey Direktifinin önsözünde, Essen Konseyi sonuç bildirgesinde “çalışanların istemleri ve rekabetin gereklerini karşılayacak daha esnek bir iş örgütlenmesini özellikle göz önünde tutan istihdam yoğun büyüme” anlayışına uygun olarak alınması gerekli önlemler vurgulanmaktadır. 1999 yılı İstihdam Politikası Ana Hatları Hakkında 9 Şubat 1999 tarihli Konsey Tavsiye Kararı, “Sosyal tarafları işletmeleri daha verimli ve rekabetçi kılmak ve esneklik ile iş güvenliği arasında gereken dengeyi sağlayabilmek amacıyla, bulundukları her düzeyde esnek çalışma düzenlemeleri dahil, iş örgütlenmesinin modernize edilmesi için sözleşme görüşmeleri yapmaya” davet etmiştir. Ayrıca, Hizmet ilişkisine İşveren Tarafından Son Verilmesi Hakkında 158 sayılı Uluslararası Çalışma Sözleşmesine göre; bu sözleşmenin koruyucu hükümlerinden kaçınmak amacıyla belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasına karşı yeterli güvenceler alınması gerektiği vurgulanmıştır (m 2/3).

Gerek 158 sayılı İLO Sözleşmesi gerekse 1699/70 sayılı Konsey Direktifi, bir taraftan esnek çalışmayı özendirirken diğer taraftan güvenliğe önem vererek bir denge amaçlamıştır. Başka bir anlatımla esnek çalışma modellerinin kötüye kullanılmaması gerektiğini özenle vurgulamıştır.

Sözü edilen normatif dayanaklar uyarınca, işçinin niteliğine göre sözleşmenin belirli ya da belirsiz süreli olarak değerlendirilmesi imkânı ortadan kalkmıştır. Buna karşın, yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önem arzetmektedir. Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde ilk defa yapılacak olan sözleşmelerde objektif neden öngörülmemiş oluşu, önceki özel kanun olan İş Kanunu’nun 11 inci maddesindeki objektif nedenlerin varlığını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 23 üncü maddesinin birinci fırkasında; “bir üniversite biriminde açık bulunan yardımcı doçentlik, isteklilerin başvurması için rektörlükçe ilan edilir. Fakültelerde ve fakültelere bağlı kuruluşlarda dekan, rektörlüğe bağlı enstitü ve yüksekokullarda müdürler; biri o birimin yöneticisi, biri de o üniversite dışından olmak üzere üç profesör veya doçent tespit ederek bunlardan adayların her biri hakkında yazılı mütalaa isterler. Dekan veya ilgili müdür kendi yönetim kurullarının görüşünü de aldıktan sonra önerilerini rektöre sunar. Atama, rektör tarafından yapılır” kuralı öngörülmüş; aynı maddenin ikinci fıkrasında, yardımcı doçentlerin bir üniversitede her seferinde ikişer veya üçer yıllık süreler için en çok 12 yıla kadar atanabilecekleri, her atama süresi sonunda görevin kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiştir. Kanunun daha sonra yürürlüğe giren geçici 47 nci maddesinin ikinci fıkrasında ise yardımcı doçentlik kadrosunda görev yapan öğretim elemanlarının çalışma sürelerindeki sınırlamanın kaldırıldığı belirtilmiştir. Buna göre 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmemektedir. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 9. HD. 23.2.2009 gün ve 2008/12778-2009/3194 sayılı kararı).

Somut olayda; davacının niteliği ve yaptığı iş itibarıyla, belirli süreli iş sözleşmesinin yapılmasını gerektiren objektif sebep bulunmamaktadır. Bu nedenle yapılan sözleşmenin baştan itibaren belirsiz süreli olduğunun kabulü ile bakiye süre ücret alacağının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6987, Karar No: 2023/158, Tarih: 17.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/6987 E.  ,  2023/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/373 E., 2016/142 K.

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2013/373 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar Çiğdem Çuhadar, ..., ..., ... ve ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraate,

Karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden, eksik araştırma sonucu verildiği kanaatiyle bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden; katılan ... vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanıklar ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; sanık müdafiinin temyiz isteği, usule uygun tebligat yapılmadığından sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanıklar ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; sanık müdafiinin temyiz isteği, usule uygun tebligat yapılmadığından sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

C. Sanıklar hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme ve sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;

a)Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden; sanıklar hakkında bu suçtan açılmış bir dava bulunmadığı halde bu suçtan kurulan mahkumiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

b)Sahte fatura düzenleme suçu yönünden; sanıklar ...,...ve ... hakkında her takvim yılından ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken hangi eylemden cezalandırıldıkları belirlenmeden tek hüküm kurulması ile sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması nedenleriyle hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; eksik araştırma ile hüküm kurulduğu, sanığın şirket ortaklığından ayrıldığı, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı nedenleriyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz isteği; sanığın yüklenen suçları işlemediğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İnegöl Vergi Dairesinin 47...65 vergi numaralı mükellefi, İMG Boya ve Kimya şirketi hakkında yapılan vergi incelemesi neticesinde, anılan şirketin sahte ve yanıltıcı satış faturaları düzenlediği ve sahte faturaları kullandığı tespitleriyle Vergi İnceleme Raporları, Vergi Tekniği Raporu ve Vergi Suçu Raporu düzenlenerek, şirketin ilgili takvim yıllarında ortak ve yetkilileri olan sanıklar hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367 nci maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın ''2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma'' suçlarından verildiği anlaşılmıştır.

2. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2013 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanıklar hakkında, ''2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma'' suçlarından dava açıldığı anlaşılmıştır.

3. Mahkemece; sanıklar hakkında iddianame ile dava açılan sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulmadığı ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan ise açılmış bir dava bulunmadığı halde, sanıkların defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği,

Sahte fatura düzenleme suçundan ise sanık ... hakkında beraat, sanıklar ..., ..., ... hakkında hakkında ise mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

3. Mahkemece; sanıklar hakkında iddianame ile dava açılan sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulmadığı ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan ise açılmış bir dava bulunmadığı halde, sanıkların defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği,

Sahte fatura düzenleme suçundan ise sanık ... hakkında beraat, sanıklar ..., ..., ... hakkında hakkında ise mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

4. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümlerinde değişiklik yapılmış olduğu anlaşılmıştır.

5. Vergi Tekniği Raporu ve eklerinin incelenmesinde, İMG Boya ve Kimya şirketinin hisselerinin sanık ...'a vekaleten 27.09.2010 tarihinde Bekir Sert tarafından devralındığı, bu tarihten sonra ....'ın şirket yetkilisi olduğu, 19.10.2010 tarihinde şirket işlerini takip etmesi için sanık ...'e vekaletname verdiği belirlenmiştir. Ticaret Sicil Gazetesi kayıtları, onaylı vekaletname örnekleri dosya arasındadır.

6. Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında özetle, şirket işleriyle ilgilenmesi için vekaletname verdiğini, alım, satım ve faturaların düzenlenmesi ve kullanılması ile ilgisinin bulunmadığını, şirket işleriyle fiilen ...'in ilgilendiğini beyan etmiştir.

7. Vergi incelemesi sırasında bilgilerine başvurulan şirket çalışanlar..... şirketin faaliyetini sürdürdüğü gayrimenkul sahibi ve elektrikçisi .....'nin, sanık ...'ı tanımadıklarını, şirket işleriyle ..., ..., ...'in ilgilendiği yönünde beyanda bulunmuşlardır.

8. Yine diğer sanıklar ..., ... ve ... beyanlarının da sanık ...'ın savunmasının aksine olmadığı anlaşılmış, dosya kapsamında sanık ...'ın anılan şirkette fiilen bir eyleminin tespit edilemediği veya diğer sanıkların eylemine iştirakine ilişkin de somut bir delil bulunmadığı değerlendirilmiştir.

9. Mahkemece sanık ...'ın sahte fatura düzenleme suçundan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Sanık ... yönünden dosyada mevcut belge ve raporlar ile tanık ve sanık ifadeleri karşısında kurulan beraat hükmünde isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

1. Dosyada mevcut delillere göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının anlaşılması nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanıklar ..., ..., ... ve Çiğdem Çuhadar Hakkında Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme ve sanıklar ... ile ... hakkında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden