muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8076, Karar No: 2012/10537, Tarih: 11.07.2012

Sözleşmenin 4. maddesinde: Kira süresi ilk on ayı yapım süresi olmak üzere on yıldır. İnşaat süresi olarak belirlenen on ay DHMİ'den kaynaklanan nedenler dışında hiçbir şekilde uzatılamaz, kiracının belirlenen bu süre içinde uçak bakım hangarını inşa ederek hizmete vermemesi durumunda, kira süresi uzatılamaz ve bu sürenin bitiminden itibaren sözleşmenin diğer hükümleri uygulanır.

Sözleşmenin 5/1-3 maddesinde: Kiracı hangar inşaatı için yapacağı masraflar gözönünde bulundurularak on yıllık kira süresi boyunca kira bedeli DHMİ ücret tarifesinin T11.01 nolu yer tahsisleri ücret tarifesinin 2c. maddesinin 1. satır B sütünuna göre açık arazi kira bedelleri esas alınarak hesaplanacaktır. Kiracı, hesaplanan kira bedelini üçer aylık dönemler halinde ve dönem başlangıcından itibaren on günlük süre içinde herhangi bir ihbar ve ihtara gerek kalmaksızın peşin olarak ödeyecektir.

Sözleşmenin 7/a-c maddesinde: Sözleşmeden dolayı doğacak her türlü alacağın bu sözleşmede gösterilen veya kanuni süre içerisinde ödenmemesi halinde DHMİ'ce bahse konu alacağa mahsup edilmek üzere yıllık kira bedelinin %20'si oranında teminat yer teslimini ve kira artışını müteakip DHMİ adına yatırılacaktır. Bu teminat nakit olabileceği gibi limit dahili ve süresi banka mektubu olabilir. DHMİ'nin sözleşmeden doğacak her türlü alacakları zamanında ödenmediği takdirde DHMİ alacağını bu teminttan tahsil eder, kiracı kendisine yapılacak tebligattan itibaren 30 gün içerisinde teminatı tamamlamaması halinde sözleşme DHMİ'ce fesh edilir. Kiracı, yukarıda belirtilen teminatlardan ayrı olarak ihale şartnamesi hükümleri çerçevesinde 150.000 ABD $'lık süresiz kati teminat mektubunu uçak bakım hangarının ve ortak kullanım alanlarının yapım garantisi olarak DHMİ Genel Müdürlüğüne verecektir.

Uçak bakım hangarının ve ortak kullanım alanlarının yapım garantisi olarak alınan bu teminat mektubu uçak bakım hangarı ve ortak kullanım alanları inşaa edilerek hizmete verildikten sonra DHMİ Genel Müdürlüğünce kiracıya iade edilir. Uçak bakım hangarının bu sözleşme ve ihale şartnamesinde yer alan hükümlere uygun olarak yapımamıs halinde ve/veya ortak kullanım alanlarının yapım bedeline iştirak edilmemesi halinde DHMİ Genel Müdürlüğünün bu teminat mektubunu nakde çevirerek irad kaydetme ve sözleşmeyi fesh etme hakkı vardır.

Sözleşmenin 13/a-c maddesinde: Sözleşmede yer almayan ve tatbikat anında ortaya çıkan konular yürürlükteki mevzuat, genel kurallar ve karşılıklı anlaşmalarla halledilir. Kiracı kendisine tahsisli mahalde işletme ruhsatının iptal edilmesi ticari faaliyetlerinin sona ermesi, konkordato ilan etmesi, iflasının açılması tahsis amacının ortadan kalkması gibi durumlarda DHMİ'ce yapılacak tebligatı müteakip 10 gün içerisinde kira konusu mahalli tahliye etmeyi ve sözleşminin 14. maddesinde yer alan süre sonunu beklemeksizin hangar binasını ve ortak kullanım alanlardaki tüm haklarını DHMİ'ye devretmeyi kabul ve taahhüt eder.

Hükümleri öngörülmüştür.

Hükümleri öngörülmüştür.

Tarafların serbest iaredeleriyle sözleşmeye konulan bu hükümler geçerli olup, tarafları bağlar. Uyuşmazlığın öncelikle sözleşme hükümlerine, sözleşmede hüküm bulunmaması halinde genel hükümlere göre çözümleneceği, sözleşmenin 13/a maddesi gereğidir.Sözleşmenin davalının içine düştüğü ekonomik açmaz nedeniyle davalının talebi üzerine, taraflarca feshedildiği tartışmasızdır. Bir ticari şirket olan davalının içine düştüğü ekonomik durum nedeniyle sözleşmenin feshedilmesinin, haklı fesih olarak kabul edilmesi düşünülemez. Zira, kimse kendi kusurlu davranışından kendi lehine sonuç çıkaramaz.

Kiralanan, davalıya 1.6.2000 tarihli yer teslim tutanağı ile teslim edilmiştir. Teslim tutanağına davalı kiracı tarafından konulan şerh, süreye ilişkin olup, sözleşmenin 3. maddesini ta'lil eder mahiyette değildir. Kiralananın davacı kiralayana teslimine dair 7.4.2003 tarihli tutanak, davacı kiralayanın 70 nolu kararına dayandığından, davacı kiralayanın, davalı kiracıya İBRA'sı mahiyetinde değildir.

Hal böyle olunca, sözleşme hükümlerine ve dosyada mevcut somut delil ve belgelere uygun düşmeyen bilirkişi raporu benimsenerek sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, sözleşme hükümlerine değer verilmek suretiyle, kiralananın 7.4.2003 tarihinde davacıya teslim edildiği ve tekrar 27.10.2003 tarihinde ... Servis Havacılı'ğa kiralandığı hususu gözetilerek, davalının sözleşmenin feshedilerek kiralanananı teslim tarihine kadar geçen sürede ve kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için geçecek makul sürede, sözleşmedeki sorumluluklarının devam ettiği kabul edilmek suretiyle, tarafların taleplerinin değerlendirilmesi, makul kiralama süresinin 27.10.2003 tarihine geçemeyeceği gözardı edilmeden, gerektiğinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve hasıl olacak sonuç dairesinde karar verilmesinden ibarettir.

Bu nedenlerle, az yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak ve taraflar arasında sözleşme hükümlerine değer verilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, sözleşmeye ve dosyadaki mevcut delillere uygun düşmeyen bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/214, Karar No: 2022/8639, Tarih: 13.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/214 E.  ,  2022/8639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 13/11/2021 tarih ve 2021/İHH-39102 sayılı itirazın reddine dair verilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... Tapdık, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 31/05/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 13/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4601, Karar No: 2012/6880, Tarih: 19.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4601 E.  ,  2012/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/12/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-)Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, kendisine ait taşınmazla davalı taşınmazının komşu olduğunu davalının taşınmazında bulunan bitki kalıntılarını yakarken yangının kendi taşınmazına da sıçradığını ve ağaçlarının yandığını belirterek zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı, yangını kendisinin çıkardığının ispat edilemediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanununun 41. maddesinde deyimini bulan zarar, mal varlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.965 günlü ve Esas 4/219 ve Karar 448 sayılı ilamında da belirtildiği gibi meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

O halde mahkemece yapılacak iş hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek miktarının tespit ettirilmesidir. Bu esaslara aykırı olarak (ağaçların getirebileceği ürün esasına göre) düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20528, Karar No: 2011/1088, Tarih: 17.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20528 E.  ,  2011/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkeme kararının hüküm kısmında Ordu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/10158 sayılı dosyası yerine, aynı icra müdürlüğünün 2009/10491 sayılı dosyasının yazılmasının hataya müstenit olup, bu yanlışlığın mahallinde düzeltilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5345, Karar No: 2017/5180, Tarih: 30.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5345 E.  ,  2017/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen ve iade edilen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Hükümden önce CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının sonuna 25.07.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle eklenen cümle dikkate alınarak, diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1857, Karar No: 2009/2991, Tarih: 11.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1857 E.  ,  2009/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.12.2007 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.6.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 2 parsel sayılı taşınmazda bulunan davalıya ait ağaçların dallarının maliki olduğu 1 parsel sayılı taşınmaza tecavüzlü olduğunu, yaprak dökmek suretiyle zarar verdiğini ve ileriki yıllarda istinat duvarına da zarar vereceğini ileri sürerek, ağaçların kesilmek suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Burada esaslı unsur, zarar görmedir. Mahkemece, davalı taşınmazındaki bitkilerin gölge yaparak ya da köklerinin geçmesi nedeniyle, davacı taşınmazında verim kaybının olup olmadığı saptanmalıdır. Zararın varlığının saptanması halinde ise, uzman bilirkişiler aracılığı ile hangi ağaçların (bitkilerin) zarar verdiği, bunların kökünden ya da dalları kesilerek mi zararın giderileceği saptanarak, zararın giderim şekli hükümde açıkça gösterilmelidir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesine göre, 2 parsel sayılı taşınmazın batı sınırında bulunan yedi adet çınar ağacının 7 – 8 yaşlarında olduğu, 1 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan istinat duvarına 80 cm mesafeye dikildiği, dallarının ortalama 1.00 – 1.50 cm civarında tecavüzlü olduğu, başkaca bir somut zararın bulunmadığı anlaşılmıştır. Yukarıda açıklandığı üzere somut olayda, dava konusu ağaçların yalnızca tecavüzlü dalları kesilmek suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilme olanağı bulunmaktadır.

Bu durumda; mahkemece dava konusu ağaçların tecavüzlü ve kesilmesi gereken dallarının belirlenmesi için teknik bilirkişiden ek rapor alınarak, yalnızca bu dalların kesilmek suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesine karar vermek gerekirken, ileride meydana gelecek muhtemel zarardan söz edilerek ağaçların kökten kesilmesine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 11.03.2009 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9862, Karar No: 2010/6744, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9862 E.  ,  2010/6744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Aralık 1994-Aralık 2005 tarihleri arasında çalışmış olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı Yavuzlar İlköğretim Okulu, Okul Aile Birliği nezdinde hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü (M.E.B) nezdinde çalıştığının tespitine ilişkin hüküm doğrudur. Ancak davalı Yavuzlar İlköğretim Okulu, Okul Aile Birliğinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 47. maddesinde tanımı yapılan tüzel kişilik kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği, Milli Eğitim Bakanlığı Okul-Aile Birliği Yönetmeliğinde birliğin özel hukuk tüzel kişiliği veya kamu tüzel kişiliği olduğu yönünde bir hüküm bulunmadığından, örgütlenmiş bir kişi topluluğu olmalarına rağmen Okul-Aile birliklerinin tüzel kişiliklerinin bulunmadığı, bu durumda tüzel kişiliği bulunmayan Okul-Aile birliği hakkında açılan davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, Birlik hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilerek davacı aleyhine vekalet ücretine de karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.U.M.K’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Hükmün fıkrasının 1. bendinin tamamen silinmesine, yerine;

“ 1-Yavuzlar İlköğretim Okulu Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliği bulunmadığından Birlik aleyhine hüküm kurulmasına yer olmadığına” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz edenlerden ilgililerine yükletilmesine, 14.06.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20766, Karar No: 2009/16329, Tarih: 14.10.2009

4. Ceza Dairesi 2009/20766 E., 2009/16329 K.

**4. Ceza Dairesi 2009/20766 E., 2009/16329 K.**

**- MÜHÜR BOZMA SUÇU

- YASA YARARINA BOZMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 203 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 310 ]

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık Halis'in, 5237 sayılı Türk Ceza Ka-nunu'nun 203. maddesi gereğince 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince günlüğü 20 Yeni Türk Lirası'ndan paraya çevrilerek 400 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair (İstanbul Onaltmcı Asliye Ceza Mahkemesi)'nin 27.11.2008 tarihli ve 2006/12 esas, 2008/662 sayılı kararının Adalet Bakanlığımca 24.06.2009 gün ve 33852 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımın 14.07.2009 gün ve 171027 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede "Dosya kapsamına göre, mahkemece verilen kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldıgına ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 07.10.2005 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği ve para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesi uyarınca beş gün adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosyada, mühür bozma suçundan yargılanan sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nin 203. maddesi uyarınca seçenek adli para cezası tercih edilerek, takdiren 20 gün adli para cezasının temel ceza olarak saptanıldıktan sonra aynı Yasa'nın 52. maddesi gereği günlüğü 20 YTL üzerinden 400 YTL adli para cezasına hükmedildigi görülmektedir. Tebligname ile, suç tarihinde 61. maddeye 5560 sayılı Yasa ile eklenen 9. fıkranın yürürlükte bulunmaması nedeniyle adli para cezasının alt sınırının 5 gün olmasına karşın, fazla para cezasının tayin edildiği ileri sürülerek yasa yararına bozma isteminde bulunulmuştur.

Yasa yararına bozma kurumu, kesin hükmün otoritesini etkileyen, ileri sürülen hukuka aykırılıkların saptanması ile sınırlı ve bu aykırılıkların savunma hakkını kısıtlama veya kaldırma sonucunu doğurduğu yahut hükmü etkilediğinin belirlenmesi durumunda, hükmün bu nedenlere dayalı olarak bozulmasını gerektiren, olağanüstü yasa yoludur. Bu kurum ile, yasaya aykırılıkların saptanarak giderilmesi ve ülke çapında uygulama birliği sağlanması amaçlanmaktadır. Ne var ki, olağan yasa yolu olan temyiz yolu sırasında ileri sürülebilen yasaya aykırılıkların tamamı, yasa yararına bozma dolayısıyla dile getirilemez. Bozma istenilen durumda olduğu gibi, mahkemenin takdirine ilişkin bulunan konuların yasa yararına bozma yolu ile Yargıtay denetimi önüne getirilmesi olanaklı bulunmamaktadır. İncelenen olayda mahkemenin takdir hakkını kullanarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle temel cezayı 20 gün olarak saptamış bulunması karşısında, mahkemenin takdir yetkisinin tartışılmasını gerektirir biçimde yasa yararına bozma yapılması olanağı bulunmadığından, CYY'nin 309. maddesi koşullarını taşımayan YASA YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, 14.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.