muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16817, Karar No: 2012/25709, Tarih: 06.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16817 E.  ,  2012/25709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belgelendirmenin sağlanması ve denetime olanak tanınması açısından hükmün gerekçesinde belirtilen ekspertiz raporunun dosya arasında bulundurulması, şayet temin edilemiyorsa sanıkta ele geçen ve dosyadaki belgelerde “ekmek bıçağı” olduğu belirtilen suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunup bulunmadığının saptanması açısından yeniden yöntemine uygun bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, o yer C. Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2256, Karar No: 2016/3057, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2256 E.  ,  2016/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2015 tarihli ve 2014/1061 esas, 2015/565 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 13/05/2015 tarihli ve 2015/364-249 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/06/2015 tarihli ve 2015/536 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 26/01/2016 gün ve 94660652-105-34-10121-2015-E.2327/7991 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 05/06/2015 tarihli ve 2015/536 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11359, Karar No: 2012/13480, Tarih: 25.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11359 E.  ,  2012/13480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat Münire...tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 11/07/2003 gününde verilen dilekçe ile rücuen alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı ve davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, asıl ve birleşen davalarda, Çorum İl Sağlık Müdürü, yardımcıları, mali ve idari işler şube müdürleri, sağlık memuru, radyoloji uzmanı ve teknisyeni olan davalılar tarafından yapılan bir kısım ihaleler ile kamu ihale yasasına aykırı hareket edilerek hazinenin zarara uğratıldığını iddia ederek uğradığı zararların ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, benimsenen bilirkişi raporları uyarınca davalıların kusurları bulunmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, bir kısım davalılar hakkında Çorum 1. ACM’nin 2003/427-2007/132 E-K sayılı dosyası ile görevi kötüye kullanmak suçundan yargılama yapıldığı; davalı sanıkların yalnız kast ile işlenen görevi kötüye kullanma suçunu işlediklerine yönelik şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı delil bulunamadığından beraatlerine, iki adet röntgen cihazı ve banyo cihazı alımı ihalesinde, ihale şartnamesinden farklı cihazların teslim alınması nedeni ile Dr ... ..., ... haklarında görevi ihmal suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda asıl davanın konusunu oluşturan iğnesiz katküt alımı ihalesi nedeni ile davalıların hazine zararına neden oldukları belirtilmiştir. Dosyadan alınan bilirkişi heyeti raporunda ise, asıl ve birleşen davalar yönünden davalıların görevleri ve sorumlulukları ile varsa kusur ve oranı yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılmaksızın kusur ve zarar doğmadığı yönünde belirleme yapılmıştır.

Şu durumda, hakkında görevi ihmal suçundan suç duyurusunda bulunulan davalılar yönünden dava açılıp açılmadığı, açıldı ise akıbeti araştırılmalı, dava konusu edilen kamu ihaleleri ile ilgili davalıların görevleri ve sorumluluklarının tartışılarak varsa kusurları ile kusur oranlarına yönelik rapor verebilecek konusunda uzman kişilerden seçilmiş bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan nedenle eksik inceleme ile istemin tümden reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...’in temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20789, Karar No: 2014/22325, Tarih: 24.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/20789 E.  ,  2014/22325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

Sanığa usulüne uygun olarak 22.02.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal süresi geçtikten sonra 05.04.2013 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği ve 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin 09.04.2013 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın istem gibi ONANMASINA, 24.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26786, Karar No: 2020/405, Tarih: 15.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/26786 E.  ,  2020/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... 10. Bölge Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'nün alt işvereni olan ... İnş. Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. nezdinde operatör olarak işe girdiğini, maaşları, hak ve alacakları tam ve süresinde ödenmediğinden iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla mesai ücretine esas alınan çalışma dönemi konusundadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma süresi boyunca yazın ve kışın aynı saatlerde çalıştığı kabul edilerek haftalık 15 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanmış, davalı ise kışın çalışma şartlarının mesai yapmaya uygun olmadığını ileri sürmüş ve bu konuda idarece yapılan sözleşmedeki düzenlemeye dikkat edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı idarece yapılan sözleşmenin 10.1.2. maddesi “bu işyerinde havanın fen noktasından çalışmaya uygun olmadığı günler 1 ocak 1 mart tarihleri arasıdır. Ancak, işin bitiminde bu devre dikkate alınmaz ve idare yükleniciden teknik şartları yerine getirerek işi tamamlaması için bu devre içinde çalışmasını isteyebilir.” şeklinde olup, kış dönemi çalışma yapılmadığına yönelik kesin bir düzenleme içermemekte ise de, Dairemiz temyiz incelemesinden geçen 2017/25901 esas sayılı emsal dosyada, 1 Ocak- 1 Mart kış dönemi için fazla mesai hesaplanmadığı gibi, bu dosyada da davacı tanığı olarak dinlenen ... kış sezonunda şantiyelerin kapatıldığından bahsetmiştir. Buna göre, sözleşmedeki düzenleme, emsal dosya ve tanık beyanı yeniden değerlendirilmek suretiyle fazla mesai ücretinin hesaplanma dönemi değerlendirilmelidir.Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 15.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19264, Karar No: 2022/4988, Tarih: 26.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19264 E.  ,  2022/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Burdur Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2019 gün ve 2019/209 Esas, 2019/516 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Hafif derecede zeka geriliği tespit edilen mağdurenin aşamalarda adli rapor ve tanıkların beyanlarıyla çelişen anlatımları, 05.09.2019 tarihli raporun düzenlenmesi sırasındaki beyanları, sanığın aşamalarda atılı suçu işlemediğine yönelik savunması ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun belirtilen gerekçeyle kabulü yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 10.09.2020 gün ve 2020/622 Esas, 2020/1188 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.05.2022 tarihinde üye ...’in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin eylemleri kısmen öğretmenlerine anlatması üzerine soruşturmaya başlanılan olayın intikal şekli, ayrıntı içeren ve cinsel içerikli görüntü izlettiği yönündeki beyanlarının sanığın cep telefonunun incelenmesi neticesinde düzenlenen rapor ile uyumlu olması, tanık olarak dinlenen

kardeşinin haksız yere kimseyi suçlamadığına, daha önce sadece gördüklerini yazabildiğine dair ifadesi, mağdurenin yaşamış olduğu eylemleri okul defterine yazmış olması ile tüm dosya içeriği karşısında,eylemin sübut bulduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2025/1278, Karar No: 2025/5641, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1278 E.  ,  2025/5641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/933 Esas, 2024/933 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Hatay Çocuk Mahkemesinin 10.09.2024 Tarihli ve 2022/29 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocukların yaşadığı yerin Kocaeli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kocaeli Çocuk Mahkemesinin 23.09.2024 Tarihli ve 2024/624 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocukların adresinin ... Mah. Bağdat ...Lojmanları No:42/7 .../Kocaeli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Gebze Çocuk Mahkemesinin 02.10.2024 Tarihli ve 2024/933 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuklar hakkındaki tedbir kararının Hatay Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin a bendi uyarınca verilen danışmanlık tedbirinin devamı ile tedbire ilişkin uygulama planının onaylanması ve talep edilen çocuk hakkında ise danışmanlık tedbirinin kaldırılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a ) alt bendi şöyledir:

" Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a ) alt bendi şöyledir:

" Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Hatay Çocuk Mahkemesinin 29.09.2022 tarihli, 2022/29 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 10.09.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Hatay Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Hatay Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.