muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17411, Karar No: 2014/9784, Tarih: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17411 E.  ,  2014/9784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/197432

MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2010

NUMARASI : 2009/100 (E) ve 2010/289 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan Rahşan'ın kendisine ait kardeşi mağdur Muhammet'e kullanması için verdiği cep telefonunu mağdurdan bir kaç dakikalığına görüşme yapmak üzere isteyip sonrasında da cep telefonunu alarak olay yerinden uzaklaştığı iddia edilen olayda; Yargıtay CGK'nın 12/06/2012 tarihli, 2011/15-440 E, 2012/229 K sayılı ilamında belirtildiği gibi, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile şikayetçi arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu suça ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son hükmü uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10555, Karar No: 2019/6348, Tarih: 07.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/10555 E.  ,  2019/6348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç uydurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1) Hüküm kısmında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonrasında adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin TCK.nın 52/2. madde ve fıkrası olarak karar yerinde gösterilmemesi,

2) Adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında infazı kısıtlar biçimde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına TCK.nın 50/1-a maddesinden sonra gelmek üzere "ve TCK.nın 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi ve ''yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine'' ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8277, Karar No: 2024/318, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8277 E.  ,  2024/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/511 Esas, 2023/505 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Edirne Çocuk Mahkemesinin 23.11.2021 Tarihli ve 2020/249 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 16.02.2023 tarihli ek karar ile, süreli koruyucu aile hizmeti kapsamında çocuğun ailesinin Balıkesir ilinde yaşadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Balıkesir Çocuk Mahkemesinin 08.03.2023 Tarihli ve 2023/55 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım tedbiri uygulanmasının devamına karar verilmiştir.

Mahkemece 12.04.2023 tarihli ek karar ile, küçüğün ve koruyucu ailesinin halen Edremit ilçesinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Edremit Aile Mahkemesinin 02.05.2023 Tarihli ve 2023/511 Esas, 2023/505 Karar Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim yada mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de, kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, bakım tedbiri kararının Edirne Çocuk Mahkemesi'nin 2020/249 tedbir talepli dosyası ile verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının c alt bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri uygulanan küçüğün, bakım tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Edirne Çocuk Mahkemesinin 2020/249 Tedbir Talep sayılı dosyasında 23.11.2021 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 16.02.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Edirne Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Edirne Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3916, Karar No: 2014/6601, Tarih: 10.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3916 E.  ,  2014/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/94-2013/115

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7720, Karar No: 2012/12281, Tarih: 25.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7720 E.  ,  2012/12281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :187-508

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 16.10.2000-31.12.2005 tarihleri arasında çalıştığı iddiasıyla bildirimi yapılmayan çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu dönemde; davalı işverene ait DSİ Konya Ovası Sulama Projesi için kanalet imalatı işyerinde koğuş görevlisi ve temizlikçi olarak geçtiği iddia edilen hizmetlere ilişkin olarak; davacının davalılardan işverene ait işyerinden 16.10.2000-08.11.2000, 04.10.2001-28.10.2001, 07.11.2003-02.12.2003, 21.06.2004-02.12.2004, 15.05.2005-02.10.2005 tarihleri arasında kesintili ve toplam 91 gün olmak üzere kısmi bildirimlerinin bulunduğu, 16.10.2000, 04.10.2001, 07.11.2003 ve 21.06.2004 işe başlama tarihli davalı işverene ait işyerinden verilen işe giriş bildirgelerinin bulunduğu, zabıta marifetiyle en yakın komşu işyerinin üç km uzaklıkta olduğu tespit edildiğinden komşu işyeri çalışanlarının dinlenmediği, Mahkemece, dava konusu dönemde birlikte çalıştıklarını beyan eden üç davacı tanığının beyanına itibar edilerek davanın kabulü ile bildirimi yapılmayan 1771 günün hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.”Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Kuruma bildirilmeyen sürelerde hizmet akdi ile çalışıldığına ilişkin tespit davalarında, davacı iddiasını her türlü delille ispat edebilir. 4447 sayılı Kanunun 11. maddesiyle değişen 506 sayılı Kanunun 79/2. maddesine göre, “ay içinde bazı iş günlerinde

çalıştırılmadığı ve ücret ödenmediği beyan edilen sigortalıların 30 günden az çalıştırıldıklarını açıklayan bilgi ve belgelerin işverence prim bildirgelerine eklenmesi şarttır” hükmüne yer verilmiştir.Getirilen bu hüküm karşısında işverenin prim bildirgelerine sigortalının o ayın tümünde çalışmadığına ilişkin belge ibraz etmemesi halinde sigortalının ilgili ayın tamamında çalıştığına güçlü bir karine oluşturur.Bu karinenin aksinin aynı güç ve nitelikte delillerle kanıtlanması icap eder. Ayrıca, 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi hükmüne göre; Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Bu yönde, anılan madde hükmünde yer alan hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir. Bir başka anlatımla; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi yada çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez. Ne var ki; sigortalının Kuruma bildiriminin işe giriş tarihinden sonra yapılması, bir başka ifade ile sigortalının hizmet süresinin başlangıçtaki bir bölümünün Kuruma bildirilmeyerek sonrasının bildirilmesi ve Kuruma bildirimin yapıldığı tarihten önceki çalışmaların, bildirgelerin verildiği tarihi de kapsar biçimde kesintisiz devam etmiş olması halinde, Kuruma bildirilmeyen çalışma süresi yönünden hak düşürücü sürenin hesaplanmasında; bildirim dışı tutulan sürenin sonu değil, kesintisiz olarak geçen çalışmaların sona erdiği yılın sonu başlangıç alınmalıdır.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2003/21 - 43 Esas, 2003/97 Karar ve 26.02.2003 tarihli kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; kural olarak işe giriş bildirgeleri ve ücret ödeme bordroları sigortalının imzasını içermelidir. Sigortalı, anılan belgeleri hile, hata veya manevi baskı altında imzaladığını ileri sürmemiş veya imzanın kendisine ait olmadığını yada kesintisiz çalıştığını söylememiş ise, birden fazla işe giriş bildirgesinin varlığı ve işyerinden yapılan kısmi bildirimler, sigortalının o işyerinde kesintili çalıştığına karine oluşturur. Bu karinenin, aksinin, ancak, eş değerde delillerle kanıtlanması gerekmekte olup; dolayısıyla tanık sözlerine değer verilemez.

Açıklanan ilkeler ışığında, davacının, kesintisiz olduğunu iddia ettiği çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla öncelikle davacının özlük dosyası tüm işe giriş bildirgelerini içerir şekilde Kurumdan getirtilmeli, davacı imzasını içeren işe giriş bildirgelerinden imzanın kendisine aidiyeti sigortalı tarafından kabul edilenler ile davacı tarafından imzaya itiraz edilipte aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine sigortalı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı, dava konusu dönemin tamamını kapsayacak şekilde dönem bordroları getirtilmeli, davalı işverene ait işyerinin 506 sayılı kanun kapsamına alınma ve çıkış tarihleri ile vergi kayıtları getirtilmeli, davacı tanıkları kışları hava muhalefeti nedeniyle işe kısa süreli ara verildiğine yönelik beyanları üzerinde durulmalı, kanalet imalatı işinin mevsimlik mi devamlılık arzeden işlerden mi olduğu araştırılmalı, tespiti istenen dönemde davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, dinlenmiş olan tanıkların bordro tanıkları olup olmadığı belirlenmeli, gerekli görüldüğü taktirde dava konusu dönemde aynı işveren nezdinde çalışan ve çalışmaları kayıt altına alınan kişilerin veya komşu işyeri sahipleri ile çalışanlarının tanıklığına başvurulmalı ve böylece bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... İnş. Tic. ve San. A.Ş.'ye iadesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13223, Karar No: 2017/25780, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13223 E.  ,  2017/25780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1432, Karar No: 2021/2839, Tarih: 17.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/1432 E.  ,  2021/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 17.03.2021 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Tek. Yağmur Suyu Sis. San Tic. AŞ‘den alacaklı olduğunu, davalı borçlu aleyhine icra takibi yapıldığını, takibin kesinleştiğini, davalı borçlunun aciz halinde olduğunu, davalı borçlunun adına kayıtlı ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 4956 ada, 13 parselde kayıtlı arsanın davalı ...’na devredildiğinin tespit edildiğini, beyan ederek davalılar arasındaki tasarrufun iptaline, icra dosyasından alacak ve ferileri ile sınırlı olmak üzere cebri icra yetkisi verilmesine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne karar verilmiş, verilen hüküm süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiş, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince

davalı ... vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiş, karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, dava konusu taşınmazın satış bedelinin ödenme şeklinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı , davalı 3. kişi tarafından da söz konusu ödemelere ilişkin kabul edilebilir delille desteklenen tutarlı açıklama yapılamamasına göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'ndan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 6.255,49 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12120, Karar No: 2018/10027, Tarih: 06.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12120 E.  ,  2018/10027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın kovuşturmada alınan savunmasında faturalar ile ilgili bilgisinin olmadığını, vergi dairesinden çağırdıklarında faturalardan haberinin olduğunu, muhasebe işleriyle ilgilenen ...'ın bu işleri takip ettiğini ve bu işi yaptığını belirtmesi, vergi müfettişine verdiği 22.07.2013 tarihli ifadesinde ise rapora konu olan faturalardaki mal ve hizmetleri gerçekten aldıklarını, ödemeleri çek düzenleyerek veya cirolayarak yaptıklarını, şirkette resmi olarak ortak olmayan sigortalı işçi olarak çalışan .... ile gerçekte ortaklığının olduğunu, bu kişinin aynı anda şirketin muhasebe işlerini hallettiğini, fatura bedellerine dair düzenlenen çekleri tahsil eden kişilerin ....'ın tanıdığı kişiler olduğunu, ....'in kendisi adına çek alıp piyasayı dolandırdığını, bu kişi tarafından kullanıldığını beyan etmesi, 22.07

.... ile gerçekte ortaklığının olduğunu, bu kişinin aynı anda şirketin muhasebe işlerini hallettiğini, fatura bedellerine dair düzenlenen çekleri tahsil eden kişilerin ....'ın tanıdığı kişiler olduğunu, ....'in kendisi adına çek alıp piyasayı dolandırdığını, bu kişi tarafından kullanıldığını beyan etmesi, 22.07.2013 tarih 2012-A-1312/12 sayılı Vergi İnceleme Raporunda kullanılan sahte fatura tutarının toplam satışlar içindeki maliyet oranının %82 olduğunun, bu durumun mükellefin alışlarının yarısından fazlasını sahte belge ile belgelendirdiğini gösterdiğinin, sahte fatura düzenleyen firmalardan almış olduğu faturalara ilişkin muvazaalı çek düzenleyip bu çekleri tanıdıkları vasıtası ile tahsil ettirdiği yönünde tespitin yapılmış olmasının mükellefin sahte fatura kullanma fiilini bilerek yapmış olduğunu gösterdiğinin belirtilmesi, söz konusu rapordan ve vergi dairelerinin cevabi yazıları ile suça konu faturaları düzenleyen kişi/şirketler hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi raporlarının düzenlendiğinin ve bu kişilerin bir kısmı hakkında dava açıldığının anlaşılması karşısında; sahte fatura kullanma suçunun herkes tarafından işlenemeyeceği, suçun faillerinin ancak mükellef, vergi sorumlusu, tüzel kişilerin kanuni temsilcileri, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin idarecileri veya bunların temsilcilerinin olabileceği ve bu suça genel hükümlere göre iştirak edilebileceği hususları da gözetilerek, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın kullandığı faturaları düzenleyen şirketler hakkında düzenlenen vergi raporlarının eksiksiz olarak dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenledikleri ve kime verdiklerinin sorulması, sanığın savunması ve vergi inceleme raporundaki tespitler nedeniyle...'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,