muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10736, Karar No: 2014/12548, Tarih: 10.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10736 E.  ,  2014/12548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Atılı suçlardan mahkumiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 50/2. maddesine göre suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği dikkate alınmadan, hakaret suçu nedeniyle adli para cezası seçeneğine rağmen tercih edilerek verilen hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15734, Karar No: 2014/35057, Tarih: 10.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15734 E.  ,  2014/35057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2010/519-2013/687

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurum tarafından yapılan teftiş sonucunda,ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın reçete sahibine veya yakınına ait olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle 08.12.2010 tarihli yazı ile 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca 76.712,40 TL. cezai şart uygulanmasına ve birinci kez yazılı olarak uyarılmalarına, hasta ya da yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat küpürlerinin yer aldığı reçetelerin kuruma fatura edildiğinin tespit edildiği gerekçesiyle 15.12.2010 tarihli yazı ile aynı protokolün 6.3.10 maddesi gereğince 36.069,15 TL. cezai şart uygulanmasına ve yazılı olarak uyarılmalarına; kurumlarının hekimler ile işbirliği yaptığı gerekçesiyle ise,protokolün 6.3.24 maddesi uyarınca sözleşmenin 1 yıl süre ile feshedilmesine karar verildiğini belirterek; haksız feshin ve cezai şartların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı hakkında (B.. Eczanesi) davalı kurum tarafından protokolün 6.3.3 maddesine aykırılık dolayısıyla uygulanan cezai şart bedelinin 10.000,00 TL; 6.3.10 maddesine aykırılık dolayısıyla uygulanan cezai şart bedelinin 5.000,00 TL'ye indirilmesine, kalan kısımların İPTALİNE, Davacının sözleşmenin 1 yıl süre ile feshi işleminin iptali, 1. Kez uyarılma ve cezai şart bedellerinin tamamının iptali yönündeki taleplerinin REDDİNE karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ile akdedilen 2009 yılı protokolünün 6.3.3, 6.3.10 ve 6.3.24 maddeleri uyarınca haklarında uygulanan cezai şartların ve 1 yıl süre ile sözleşmesinin feshi işlemlerinin iptali talebi ile eldeki davayı açmıştır.Mahkemece,muhakkik dosyası getirtilmiş, taraf tanıkları dinlenmiş ve bilirkişi heyetinden rapor alınmıştır.Dosyada mevcut bilirkişi raporunu düzenleyen heyetin konularında uzman bilirkişilerden oluştuğu dosyadaki tüm kayıtlar, iddia ve savunma üzerinde durularak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hazırlandığı, olayda davacının sözleşmeye aykırı davrandığı hususlarda nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda fazla tahakkuk ettirilen cezai şart miktarlarının tespiti ve bu miktarlar üzerinden hüküm kurulması gerekirken,cezai şartların resen makul seviyeye indirilmesi gerektiği gerekçesiyle bilirkişi raporu dışına çıkılarak belirlenmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan (1) nolu bent gereğince davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7586, Karar No: 2017/8571, Tarih: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7586 E.  ,  2017/8571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu şirket hakkında sanık tarafından şikayetten önce 19.04.2013 tarihinde İstanbul Anadolu 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/708 Esas sayılı dosyası ile iflasın ertelenmesi davasının açıldığı ve mahkemece 13.08.2013 günü itibariyle iflas erteleme talebinin reddi ile borçlu şirketin iflasına karar verildiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun unsurları itibariyle oluşmaması sebebiyle beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1959, Karar No: 2016/3024, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1959 E.  ,  2016/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla .... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, .... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2015 tarihli ve 2013/585 esas, 2015/192 sayılı kararını müteakip, .... 1. Çocuk Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/288-182 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen .... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/05/2015 tarihli ve 2015/418 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden .... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 04/01/2016 gün ve 94660652-105-34-13659-2015-E.43/71 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/05/2015 tarihli ve 2015/418 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/942, Karar No: 2025/1163, Tarih: 24.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/942 E.  ,  2025/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/659 Esas, 2024/1904 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

SAYISI : 2022/823 E., 2022/748 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin kimlik bilgilerinin ele geçirilerek şirket ortağı ve müdürü yapıldığını, bu hususun Vergi Dairesi Müdürlüğünün bildirimi ile öğrenildiğini ileri sürerek müvekilinin şirket ortağı ve müdürü olmadığının tespiti ile davalı ... tarafından konulan haciz ve blokelerin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu şirketin ödenmeyen vergi borçlarından sorumlu tutulmasında hukuka aykırı bir durum bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Vergi Dairesi yönünden dosyanın tefriki ile eldeki davanın esas numarasını aldığı, davacı adına tahakkuk ettirilen vergi borcu nedeniyle doğan uyuşmazlığın adli yargıda görülemeyeceği, Vergi Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın yargı yoluna ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, vergi borcu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39010, Karar No: 2017/43414, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39010 E.  ,  2017/43414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8668, Karar No: 2012/1196, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8668 E.  ,  2012/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanıklar ... ve ... haklarında verilen hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

... Ticaret Sicili Memurluğunun 25.01.2010 tarih ve 10472 sayılı yazısı ve eki 08.01.2008 tarih ve 6972 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 630-640 sayfalarına göre borçlu Orkisan Kireç Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'ni Yönetim Kurulu Başkanı ...'ın üç yıl süre ile şirket ünvanı altında atacağı imza ile şirket temsil ve ilzam ettiğinin, sanıklar ... ve ...'ın şirketi temsil yetkilerinin bulunmadığının anlaşılmasına göre sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçeyle isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

A-Borçlu şirket hakkında 12.10.2009 tarihli takip talebinden çok kısa bir süre sonra 26.10.2009 tarihinde borçlu şirkete ait Beykoz İlçesi İshaklı Köyü 25, 26, 28 ve 32 parsel

sayılı taşınmazların, 28.10.2009 tarihinde maden ruhsatının ve 27.11.2009 ve 30.11.2009 tarihlerinde de borçlu şirkete ait araçların satışının yapıldığı ve şikayetin de 14.12.2009 tarihli olduğu dikkate alındığında söz konusu satış işlemine ait satış sözleşmeleri getirtilmeden, satın alanlar ile borçlu şirket ortakları arasında yakın akrabalık veya yakın arkadaşlık ilişkisi bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve en önemlisi de Beykoz Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 2010/132, 133 ve 134 Esas sayılı dava dosyaları getirtilip, suça konu tasarrufların iptaline ilişkin olduklarının saptanması halinde sonucunun beklenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

B- Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen ve aynı suçtan dolayı ... 9. İcra Mahkemesinin 2009/515 esas, 2010/468 karar ve 2009/516 esas, 2011/10 karar sayılı dosyalarından da şikayette bulunulduğu anlaşılan bu dosyaların birleştirilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2025/945, Karar No: 2025/2714, Tarih: 09.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2025/945 E.  ,  2025/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2008/156 E., 2009/22 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin süre yönünden reddi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen ve gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin dosyanın 07.08.2014 ve 05.09.2014 tarihlerinde aşırı yağmur yağışı nedeniyle Mahkeme arşivinde meydana gelen su basması sonucu zayi olması nedeniyle herhangi bir tebligat parçası veya belgenin bulunmadığı, dosya kapsamında yer alan ve sanık tarafından sunulan 23.05.2011 tarihli kararın temyiz edildiğine dair dilekçe ile öğrenme üzerine yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu görülmekle tebliğnamedeki temyiz isteminin süre yönünden reddine dair görüşe iştirak edilmememiş ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2009 tarihli ve 2008/156 Esas, 2009/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikayetçiye karşı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245/1, 35/2, 62/1, 50/1, 52/2 ve 63. maddeleri gereğince hapisten çevrili 4.500 TL adli para cezası ve doğrudan verilme 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi; herhangi bir somut nedene dayanmamaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre; şikayetçiye ait çalınan kredi kartını ele geçiren sanığın olay tarihinde kredi kartıyla ATM cihazından nakit avans işlemi gerçekleştirmek istediği ancak ATM cihazının kredi kartını bloke etmek suretiyle sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi; herhangi bir somut nedene dayanmamaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre; şikayetçiye ait çalınan kredi kartını ele geçiren sanığın olay tarihinde kredi kartıyla ATM cihazından nakit avans işlemi gerçekleştirmek istediği ancak ATM cihazının kredi kartını bloke etmek suretiyle sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

Mahkemenin 12.03.2024 tarihli yazısına göre; Mahkemenin 2008/156 Esas, 2009/22 Karar sayılı dava dosyasının Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) kaydı bulunamadığından ve fiziki olarak dosyanın su basması sonucu zayi olduğu, arşiv araştırmasında da dosyaya ait gerekçeli karar ve kesinleşme şerhleri dışında belge veya evrakın bulunamadığının belirtildiği; bu nedenle dosyanın mevcut haliyle temyiz denetimine imkan verecek bütünlüğü taşımadığı görülmekle; dosya içerisinde iddianame, gerekçeli karar içeriğinde hükme esas alınan şikayetçinin ve sanığın soruşturma aşamasındaki beyanları, kamera kaydı ve bilirkişi raporu şeklinde soruşturma ve kovuşturma belgelerinin araştırılması, bulunamadığı takdirde 4473 sayılı "Yangın, Yer Sarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanun'un 38. ve 39. maddeleri" uyarınca yeniden ihya edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2009 tarihli ve 2008/156 Esas, 2009/22 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, sair yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.