muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10148, Karar No: 2012/16444, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10148 E.  ,  2012/16444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kartal 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/05/2011 tarih ve 2010/1613-2011/719 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı işyerinin, 29.08.2007 tarihinde davalının muayenehane olarak kullandığı dairenin arka odasındaki lavabonun alt spiral borusunun patlaması nedeniyle hasara uğradığını, davalının % 100 kusurlu olduğunu, hasar bedelinin müvekkilince 28.11.2007 tarihinde tazmin edildiğini ileri sürerek TTK'nun 1301. maddesine göre 2.367,00 YTL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, söz konusu dairede kiracı olduğunu, dairede olmadığı sabah saatlerinde suların aniden tazyikle gelmesine bağlı eskiyen apartman tesisat borularının patlaması ile taşan suyun sızarak alt kattaki dükkanda hasara yol açmasının kendi ihmali ile değil dairenin eskiyen boruları nedeniyle ortaya çıktığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davacı ... şirketinin sigortalısı ile davalıya ait taşınmazların altlı üstlü olduğu, olay esnasında tutulmuş olan ekspertiz raporunda hesabı yapılmış olan toplam hasar bedeli olan 2007 yılı piyasa fiyatlarıyla malzeme ve işçilik dahil 2.367,00 TL'nın isabetli ve gerçekçi olduğu, hasarın su sızıntısından oluştuğu, su sızıntısına ise apartmanın 1. normal katında bulunan ve davalının muayenehane olarak kullanmış olduğu dairedeki su kaçağının sebep olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, 2.367,00 TL rücuen tazminatın ödeme tarihi olan 28.11.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1820, Karar No: 2006/5476, Tarih: 21.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/1820 E.  ,  2006/5476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki arazi ve orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22.09.1997 ... 7297-7922 sayılı bozma kararında özetle: "Mahkemece çekişmeli taşınmazlardan 1806, 1812, 1813 ve 1816 parsel sayılı taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verildiği, hükmün ... tarafından 1807, 1808, 1809 ve 1811 parsellere yönelik olarak temyiz edildiği, temyize konu taşınmazlara ve tesbitleri kesinleşen 1810 ve 1815 parsellere 1937 tarih 160 nolu vergi kaydının revizyon gördüğü, keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişinin bu kaydın taşınmazların tamamen kapsamına aldığını açıkladığı, kaydın kuzey sınırının ... okuduğu, taşınmazların kuzeyinin gerek eylemli konumda gerekse memleket haritasındaki konumlarına göre orman olarak gözüktüğü, kayıt miktar fazlasının genişletilmeye elverişli bu sınırdan zaman içinde ormana elatılarak kazanaldığının kabulü gerektiği, vergi kaydının lehe olduğu kadar aleyhede delil teşkil ettiği, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi uyarınca anılan kaydın miktarıyla geçerli olduğu gözetilerek temyize konu parseller ve diğer revizyonları 1810 ve 1815 sayılı parseller bir bütün kabul edilip, ... sınırdan başlanarak miktarı ile kapsamının belirlenmesi, kayıt miktar fazlasının orman olarak Hazine adına tescile karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu 1807, 1808, 1809 ve 1811 parsel sayılı taşınmazların tesbit gibi sırasıyla ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, arazi ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden sınra 1985 yılında yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, arazi ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden sınra 1985 yılında yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmakla birlikte bozmanın gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; incelenen dosya kapsamından çekişmeli taşınmazlara revizyon gören 1937 tarih 160 yazım numaralı vergi kaydının kuzey sınırının “...” okuduğu, eylemli olarak da kuzey tarafta devlet ormanının yer aldığı, vergi kaydının miktarının 3 hektar yani 30.000m2 olduğu, vergi kaydının 1806 ila 1816 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gördüğü, 1806, 1812, 1813, 1814, 1816 parsel sayılı taşınmazların hükmen orman oldukları, 6.450m2 yüzölçümlü 1810 parsel sayılı taşınmaz ile 7.350m2 yüzölçümlü 1815 parsel sayılı taşınmazın hükmen kişi adına tescil edildikleri, temyize konu 1807 (5.950m2), 1808 (4.750 m2), 1809(3.050 m2) ve 1811(8.600 m2) parsel sayılı taşınmazlar ile hükmen kişi adına kesinleşen parsellerin toplam yüzölçümünün 36.150 m2 olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; asıl taşınmazın (vergi kaydının miktarı kadar yerin) kapsamının orman olmadığı belirlendiğinden vergi kaydı miktar fazlasının kuzey taraftaki sınırda bulunan ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmelidir. Vergi kaydının miktarı kadar yer ... sınırlarla bağlantı kurularak 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20/C, 21 ve 32/3. maddeleri gereğince ... bilirkişiden alınacak ek rapor ile ifraz edilerek 1807, 1808, 1809 parsel sayılı taşınmazların tamamının, 1811 parsel sayılı taşınmazın ise dava dışı 1810 parsel tarafından 2.450 m2 yüzölçümlü bölümünün davalı ... kişiler adlarına, 1811 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan 6.150 m2 yüzölçümlü kesiminin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescile karar verilmesi gerekirken; açıklanan hususlar gözetilmeksizin, yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 21/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45027, Karar No: 2016/2097, Tarih: 09.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45027 E.  ,  2016/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı ... İlçesi ......Belediyesinde 30 Mart 2014 tarihine kadar yaklaşık 10 yılı aşkın kadrolu işçi olarak çalıştığını, 6360 Sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası gereğince listede adı geçen ....... Belediye 30 Mart seçimleri ile davalı İl Özel İdaresi Genel Sektereterliğine tüm hak alacak ve borçları ile devredildiğini ,6772 sayılı yasadan kaynaklı haklarını ödenmediğini, yaz mevsiminde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, dönem boyunca yıllık ücretli izinlerini 2008 yılı hariç kendisine kullandırılmadığını, resmi tatillerde ve hafta sonlarında da çalıştırıldığını ihbar tazminatı, resmi tatil alacağı, fazla mesai alacağı, yıllık izin alacağı, hafta sonu alacağı, aile yardımı alacağı ve ikramiye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı konularıda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Davacı davalı işyerinde yaz mevsiminde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiş, kış aylarında çalışma düzeninin nasıl olduğuna dair bir beyanda bulunmamıştır.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından .... yaz aylarında 7 gün, kış aylarında 6 gün çalışıldığını, pazar günleri genelde tatil olduğunu, cumartesi günleri yoğun kar yağışı olduğunda yol açma çalışmaları yapıldığını, ayda 1-2 kez hafta sonu bu şekilde çalıştığını, resmi tatillerde çalıştıklarını, davacının 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, genelde işin 18.00-19.00 a kadar uzadığını, kışın 17.00-18.00 saatleri arasında işten çıktığını beyan etmiş diğer davacı tanığı ... ise haftanın 7 günü çalıştıklarını, 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştıklarını, kışın genelde 5 gün çalıştıklarını beyan etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları doğrultusunda davacının yaz dönemi kabul edilen Mayıs ve Ekim ayları arasında 08.00-18.00 saatleri arasında ve kış dönemi kabul edilen Kasım ve Nisan aylarında 08.00-17.00 saatleri arasında çalışarak yaz aylarında haftada 10.5 saat ve kış aylarında haftada 3.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmişse de davacının kış aylarında fazla mesai yaptığına dair bir beyanı bulunmadığından bu dönem için hesaplama yapılmaması gerekirken bu dönemin de dahil edilerek fazla mesai ücretinin hesaplanması hatalıdır.

Ayrıca davalı işyeri belediye olup işyeri kayıtları sunulmadığından olağandışı hafta tatili çalışma iddiası tanık beyanlarıyla ispatlanma yoluna gidilmiştir. Davacı tanıklarından ... kış aylarında hafta sonu çalışmadıklarını beyan etmelerine rağmen kış ayları için de hafta tatili ücreti hesaplanması ve kış aylarında çalışıldığı kabul edilen hafta sonu çalışma günlerinde normal çalışma süresi dışında kalan fazla mesai çalışmalarının hesaba dahil edilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1454, Karar No: 2024/2502, Tarih: 09.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1454 E.  ,  2024/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1976 E., 2023/73 K.

DAVACILAR : 1-... 2-... 3-...

4-... 5-... vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1- CRN Sauna ve Havuz Sis. Proje İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti

2- Kıvılcım Elektrik Ve Makina Mühendislik Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

3-... vekili Avukat ...

4-Derici Granit Seramik ve Yapı Malzemeleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ... 5-Ege Vergi Dairesi Müdürlüğü 6-Dokuz Eylül Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili Avukat ... 7- Egetek Makina Mühendislik Doğalgaz Sistemi Denetleme Müşavirlik İnşaat ve Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ... 8...Mermer Granit San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ... ve diğer 12 kişi

DAVA TARİHİ : 10.09.2019

İLK DERECE MAHKEMESİ : Menderes 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/222 E., 2022/149 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul-kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar ile davacılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar Seramiksan Turgutlu Seramik San. ve Tic. A.Ş. ile Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekilince duruşmalı, diğer bir kısım davalılar vekilince duruşmasız olarak; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 09.07.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalılardan Seramiksan Turgutlu Seramik San ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ......, davalı ... ve ... vekili Avukat ... davalılardan Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili Avukat ... ..., davalı ...Ş. vekili Avukat Yağmur Burma, davalı ... Finansbank A.Ş vekili Avukat ..., davalı Yeniev İnş. Taah. San ve Tic. Ltd. Şti vekili Avukat Sevim Çakmak ile davacılar vekili Avukat ... geldiler. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

KARAR

Davalı ... Finansbank A.Ş. tarafından ... 31. Noterliği 19.04.2019 tarih ve 12809 yevmiye numarası ile Avukat ...’ın 30.12.2022 tarihine kadar vekil olarak tayin edildiği, bu vekilin Avukat ...’ın tevkil ettiği anlaşılmıştır. Avukat ... tarafından 14.02.2023 tarihinde karar temyiz edilmiş ise de, temyiz tarihi itibariyle asıl vekilin vekalet görevinin sonlandığı, buna bağlı tevkil edilen vekilinde vekalet görevinin sonlandığı anlaşıldığından, temyiz eden vekilin temyiz tarihi itibariyle geçerli olan vekaletnamesini sunmak üzere meşruhatlı davetiye ile süre verilerek tamamlattırılması, ibraz edilmemesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... Finansbank A.Ş.’ye tebliğ edilip temyiz süresinin geçmesi beklendikten ve temyiz halinde gerekli işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4108, Karar No: 2015/10309, Tarih: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4108 E.  ,  2015/10309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2013/453-2014/489

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonunda yolda kaldığı için yıkılan bina ve ağaçlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sonunda yolda kaldığı için yıkılan bina ve ağaçlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, dava konusu yapının davalı idarece yolda kaldığı için yıkıldığı sabit olduğu gibi, çay bitkileri bakımından ise, davacıların dilekçelerinde arsa üzerindeki ağaçların ve bitkilerin davalı idarece yok edildiğini ileri sürmeleri ve tanık beyanlarının da, bu iddiaları desteklemeleri karşısında bilirkişi tarafından usulüne uygun şekilde hesaplanan yapı , ağaç ve çay bitkisi bedellerinden davacıların paylarına düşen kısmının davalı idareden tahsili ile davacılara ödenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile davanın reddine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, tarafların peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3075, Karar No: 2018/9356, Tarih: 17.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/3075 E.  ,  2018/9356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararınındavalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/2 maddesinde ''Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir '' denilmektedir.

İlk derece mahkemesince verilen 14/11/2017 tarihli kararda davacı çocuk ... lehine 31.788,47 TL maddi, yine davacı kardeşler lehine 40.000,00'er TL manevi tazminatın hüküm altına alındığı, davacılar ve davalı Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce verilen 02/03/2018 tarihli kararda tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği ve bu karara karşı davalı Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 02.12.2016-31.12.2016 tarihleri arasında 40.000,00 TL, 01.01.2017-31.12.2017 tarihleri arasında 41.530,00-TL, 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı çocuk ... için maddi, davacı kardeşler için manevi tazminat olarak hüküm altına alınan miktarların Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.