muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1889, Karar No: 2014/5376, Tarih: 20.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1889 E.  ,  2014/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 11/12/2012 gün ve 2012/210-2012/211sayılı kararı onayan Daire’nin 19.09.2013 gün ve 2013/11214 - 2013/16157 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının kötüniyetle elde ettiği endüstriyel tasarım tescil belgesine dayanarak yaptığı haksız şikayet nedeniyle, müvekkilinin ürettiği yağmur oluk borularının duvara bağlantısına yarayan ve üretimde kullandığı kalıplara el konulduğunu, müvekkili hakkında ceza davaları açıldığını, ancak daha sonra davalının tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verildiğini, keza müvekkilinin hakkında açılan ceza davalarından beraat ettiğini, bu süreçte müvekkilinin maddi kayıplara uğradığını, üretim yapmasının engellendiğini, ticari itibarının zedelendiğini, el koyma tarihinden ilk tazminat davasının açıldığı 29.12.2005 tarihine kadar olan zararların sayılı dosyasında dava konusu edildiğini ve taleplerinin kabul edildiğini, ancak söz konusu davanın açıldığı tarihten sonra da müvekkilinin zararının devam ettiğini, zira beraat kararları kesinleşmediğinden üretime başlanılamadığını, öte yandan ceza davalarında kendisini savunma durumunda kalan müvekkilinin avukatlık ücreti ödemesi nedeniyle de zarar gördüğünü ileri sürerek, müvekkilinin ödemek durumunda kaldığı 12.250 TL avukatlık ücreti ile ıslahen 13.274,10 TL zararın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, özel avukatlık ücretinin talep edilemeyeceğini, hukuken korunan bir hakkın kullanılmasının kötüniyet olarak kabul edilemeyeceğini, sayılı dosyasında verilen kararın temyiz aşamasında olduğunu, davacının ara vermeksizin üretimine devam ettiğini, ortada bir zararın bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalının tescilli tasarımına dayanarak üçüncü kişilere karşı yasaklayıcı eylemlere girişmesinin, tasarım tescilli olduğu sürece yasal bir hakkının kullanılması olup tazminat hakkı doğurmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.09.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak gelir kaydedilmesine, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36975, Karar No: 2024/810, Tarih: 23.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/36975 E.  ,  2024/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/588 E., 2020/402 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 2 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2019/588 Esas, 2020/402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası,52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nün gazeteye verdiği ilanları gören tanık ...'in sanığın ilanlarını kendi portföyüne eklediği, katılan ...'nun tanık ...'in sitesinde gördüğü ilanları beğenip, sanığın ...de bulunan gösterişli iş yerine ... ile birlikte gittiği, sanığın kendisini Kadıköy Belediyesinin eski belediye meclis üyesi olarak tanıttığı, milletvekili A.H.Ç'yi tanıdığını, vekilin oturduğu... caddesi Selvi sokakta bulunan Huzur Apartmanının kentsel dönüşüme gireceğini, 13.000 dolar kapora ödemesi halinde ortak olabileceğini söyleyip bu işe ilişkin çizdirdiği projeleri, yazdırdığı sözleşmeleri gösterdiği, katılanın sanığın hesabına 20.02.2012 tarihinde 13.000 dolar karşılığı 22.750 TL gönderdiği, aralarındaki sözlü anlaşmaya göre sanığın 15 gün içinde arsa sahipleri ile katılan arasında inşaat sözleşmesi hazırlatıp imzalanacağını taahhüt ettiği halde aradan geçen sürede sözleşmenin imzalanmadığı, katılanı oyaladığı parasını iade etmediği, katılanın Huzur Apartmanın yöneticisinin kapısını çalması üzerine yöneticinin '''yeter artık, siz kaçıncısınız sizi kim kandırıyorsa ona gidin, bu bina kat karşılığı falan verilmiyor'' demesi üzerine katılanın şikâyeti ile başlatılan soruşturmada sanığın dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istenmiştir.

2. Sanık ... savunmasında, katılandan aldığı paranın 3.000 dolarının çizdirdiği projeye karşılık ödendiğini, kalan 10.000 doların ise daha önce yaptıkları işten kalan borca mahsuben gönderildiğini kimseyi dolandırmadığını beyan ederek suçu inkar etmiştir.

3. Katılan ..., tanık ... ile sanığın ...deki oldukça gösterişli döşenmiş ofisine gittiklerini, o sırada ofiste çok sayıda sekreter çalıştığını, telefonların sürekli çaldığını, çok yoğun bir iş yeri olduğunu, sanığın kendisine çeşitli binalara ilişkin kat karşılığı inşaat projeleri gösterdiğini, bir dönem Kadıköy belediyesinde meclis üyeliği yaptığını, ... caddesi Selvi sokakta oturan milletvekili A.H.Ç'yi tanıdığını, bu binanın yıkılıp yeniden yapılması için bina sakinleri ile anlaştığını, çevresinin geniş olduğunu, uzun zamandır bu işleri yaptığını söyleyip kendisini hile ile aldatması sonucu, 20.02.2012 de banka havalesi yoluyla13.000 Dolar karşılığı 22.750 TL gönderdiğini, anlaşmaya göre 15 gün içinde de Huzur apartmanı sakinleri ile kendisi arasında sözleşme imzalanacağını, kalan 57.500 TL'yi de sözleşmenin imzalanmasından sonra vereceğini, süre dolduğunda ...'yü aramaya başladığını, önce telefonda oyaladığını, bir süre sonra telefonlarına cevap vermemesi üzerine, Huzur apartmanı yöneticisinin kapısını çaldığını, miletvekili A.H.Ç'nin eşi olan yöneticinin ''yeter artık, siz kaçıncısınız sizi kim kandırıyorsa ona gidin, bu bina kat karşılığı falan verilmiyor'' demesi üzerine dolandırıldığımı anladığını, katılmak istediğini ifade etmiştir.

4. Tanık ..., sanığı gazeteye verdiği ilanlar vasıtasıyla tanıdığını, CHP'de encümen olduğunu, çevresinin geniş olduğunu söylemesi üzerine, müteahhit tanıdıklarını sanığın iş yerine götürdüğünü, katılan ile sanığın... caddesine ikinci bina konumunda olan apartmanın inşaatı için anlaştıklarını, katılanın sanığa kendisinin yanında bu iş için 13.000 dolar kapora gönderdiğini, para gönderildiğine dair belge imzaladıklarını beyan etmiştir.

5. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (l) bendi açısından değerlendirme yapıldığında, suç tarihinde yürürlükte bulunan aynı Kanun'un 157 nci maddesinin sanığın lehine olduğu ve atılı suçun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, sanığın ve katılanın uzlaşma teklifine olumlu veya olumsuz cevap vermemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı görülmüştür.

6. Mahkemece, sanığın... caddesi Selvi sokakta bulunan Huzur apartmanın kentsel dönüşüm işini yapma niyeti ve imkânının baştan itibaren olmadığı halde ...de gösterişli ofis açmak, çok yoğun bir iş yeri olduğu izlenimi vermek, kendisini Kadıköy Belediyesinin eski belediye meclis üyesi olarak tanıtmak, milletvekili A.H.Ç'yi tanıdığını söylemek gibi hileli davranışlarla katılanı aldatıp katılandan menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilmiş, temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5234, Karar No: 2015/5352, Tarih: 09.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5234 E.  ,  2015/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciler tarafından 32 daire inşa edilip 12 tanesinin yapı kullanma izin belgesinin 15.08.2010 tarihinde alınması gerekirken halen alınmadığını, iş bitirme belgesini dahi 28.05.2010 tarihinde alındığını, inşaatta daireler ve ortak alanlarda eksik işler bulunduğunu, yüklenicinin daireleri 7 aylık bir gecikmeyle teslim ettiğini ileri sürerek, eksik imalatlar bedeli ve geç teslim nedeniyle kira kaybı için şimdilik 100.000,00 TL tazminatın dava tarihinden yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili ise, tebliğ tarihinde müvekkili ...'nın...'da cezaevinde olduğundan dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmediğini, inşaatın süresinde önce teslim edildiğini, dairelerin bir yıldan beridir kiraya verildiğinden davacının güncel bir menfaat kaybı olmadığını, yüklenici ...'nın tutukluluğu nedeniyle zorunlu sebepten yapı kullanma izni alınamadığını, iş bitirme tutanağına göre inşaatın %100 bitirildiğinden eksik iş bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istenmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre; dava konusu taşınmazda belirlenen eksiklerin 70.000,00 TL tutarında olduğu, iş bitirme belgesine göre 7 ay gecikme bulunduğu, 12 bağımsız bölümün aylık 750,00 TL'den toplam kira bedelinin 63.000,00 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle ve taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile, 100.000,00 TL eksik işler bedeli ve kira geliri alacağının davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik işler bedeli ve kira tazminatı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik işler bedeli ve kira tazminatı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibi vekilince sunulan dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, 100.000,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesi istenmiş, daha sonra 03.12.2013 tarihli duruşmada alacak kalemlerinin eksik imalat ve kira gelirine yönelik olduğu açıklanmıştır. 6100 sayılı HMK'nın 31. maddesinde, “Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.” hükmü düzenlenmiştir. Davacı tarafından hem eksik işler bedeli, hem de kira tazminatı istendiğinden, HMK'nın 31. maddesi gereğince bu kalemler için ayrı ayrı ne miktar talepte bulunulduğunun mahkemece davacı taraf vekiline açıklattırılması gerekmektedir. Yine HMK'nın 297/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” denilmek suretiyle, her bir talep hakkında ayrı ayrı ve açıkça hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir. Oysa mahkemenin kararında “100.000,00 TL eksik işler imalat bedeli ve kira geliri alacağının” tahsiline karar verilmiş olup, hangi alacak kalemi hakkında ne miktar alacağa hükmedildiği açıklanmamıştır.

Bunun dışında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen eksik işlerin ortak yerlere ilişkin eksiklikler olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi tarafından 70.000,00 TL tutarında eksik iş tespit edilmiş, mahkemece bu miktar göz önüne alınıp, taleple bağlı kalınarak karar verilmiştir. Oysa ortak yerlerdeki eksikliklerin bedelinden yüklenicinin sorumluluğu, davacının hissesiyle orantılı olmak zorundadır. Davacının bağımsız bölümlerine düşen hisseyle orantılı olarak eksik işler bedeline hükmedilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Davalılar vekili cevabında arsa sahibine ait dairelerin teslim edildiğini ve kira geliri elde edildiğini savunmuş, ancak mahkemece bu hususta herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Arsa sahibine ait daireler belirlenerek, bu dairelerin hangi tarihte teslim edildiği ve kiraya verilip verilmediği, verilmiş ise hangi tarihlerde kiraya verildiği hususlarında tarafların delilleri sorularak, gerektiğinde elektrik, su, doğalgaz abonelikleri de araştırılmak suretiyle, elde edilecek sonucu göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; dava dilekçesinde istenen 100.000,00 TL'nin ne kadarının eksik işler bedeli ve ne kadarının kira tazminatına ilişkin olduğu davalılar vekiline açıklattırılıp, taraflardan arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin fiilen teslim edilip edilmediği, kiraya verilip verilmediği, verilmişse hangi tarihte verildiğine ilişkin delilleri sorulup, gerektiğinde elektrik, su, doğalgaz abonelik tarihleri de araştırılarak, bağımsız bölümlerin teslimi gereken tarih ile teslim edildiği ve kiraya verildiği tarihler arasındaki arsa sahibince talep edilen süre içinde varsa arsa sahibinin isteyebileceği kira tazminatının hesaplattırılması ve yine eksik işler bedelinden davacı hissesine düşen miktarın hesaplattırılması için bilirkişiden ek rapor alınması, hüküm fıkrasında her bir talep yönünden ayrı ayrı miktarları belirtilerek karar verilmesinden ibarettir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) bendde açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) bend gereğince davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6314, Karar No: 2012/15246, Tarih: 14.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/6314 E.  ,  2012/15246 K.**

* MÜDAHALENIN ÖNLENMESI VE KAL

* İYINIYETLI OLMAYAN ZILYEDIN HAKLARI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 723

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 995

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 718

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 684

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 688

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: PAYLI MÜLKİYETE KONU BİR TAŞINMAZDA MALİKLERDEN HER BİRİNİN, MÜŞTEREK MÜLKİYETE KONU TAŞINMAZA ELATILMASI HALİNDE, BU ELATMANIN ÖNLENMESİNİ TEK BAŞINA İSTEMESİ MÜMKÜN İSE DE; ELATMANIN YANI SIRA KAL İSTEMİNİN DE SÖZ KONUSU OLDUĞU HALLERDE TÜM MÜŞTEREK MALİKLERİN BİRLİKTE DAVA AÇMALARI GE­REKLİDİR.

İYİNİYETLİ OLMAYAN ZİLYET, YAPTIĞI GİDERLERDEN ANCAK HAK SAHİBİ İÇİN DE ZORUNLU OLANLARIN TAZMİN EDİLMESİNİ İSTEYEBİLİR. DAVALININ DAVACI VE MÜŞTEREKLERİNE AİT PARSEL ÜZERİNDEKİ AĞAÇLARI TAŞINMAZIN ÇAPA BAĞLANMASINDAN SONRA YAPIP DİKTİĞİ SABİT OLDUĞUNDAN, MALZEME SAHİBİNİN İYİNİYETLİ OLARAK KABULÜNE OLANAK YOKTUR. AĞAÇLARIN SÖKÜLÜP GÖTÜRÜLMESİ HAYATİYETLERİNİ KAYBETTİRECEK, EKONOMİK DEĞER TAŞIMALARI NEDENİYLE DE AŞIRI ZARAR ORTAYA ÇIKACAĞINDAN SEBEPSİZ ZENGİNLEŞME OLMAMASI İÇİN ARSA SAHİBİ DAVACI, AĞAÇLAR NEDENİYLE İYİNİYETLİ OLMAYAN MALZEME SAHİBİNE BİR MİKTAR TAZMİNAT ÖDEMELİDİR. ÖDENMESİ GEREKEN TAZMİNAT AĞAÇLARIN ARAZİ MALİKİ İÇİN TAŞIDIĞI EN AZ DEĞERLE SINIRLIDIR.

Dava dilekçesinde müdahalenin önlenmesi, kal ve 7.000,00 TL ecri­misilin, karşı davada 3.750,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın müdahalenin önlenmesi ve kal yönünden kabulü, ecrimisil ve karşı dava için reddine dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması taraflarca istenilmekle; dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Davacı vekili; “Davalı kurum haksız olarak tapuda 643 nolu parsel olarak müvekkil adına kayıtlı tarlaya 20-30 yıl önce elatmış olmakla, mü­dahalenin men’i, üzerindeki ağaçların kaldırılması, ayrıca müvekkili taşın­mazdan yararlanmadığından fazlaya dair hakları saklı 7.000 TL ecrimisilin elkoyma gününden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava tarihinden geriye doğru en fazla 5 yıllık bir süre için ecrimisil talep edilebileceğini beyanla davanın reddini, karşı dava dilekçesinde ise taşınmaz üzerinde kendilerince yetiştirilen ağaçların bedeli olarak 3.750,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının kötü niyetinden ve haksız işgalden bahsedile­meyeceğinden ecrimisil talebinin reddine, müdahalenin önlenmesi ve kal talebinin kabulüne, ağaçların kal’ine karar verilmiş olmakla karşı davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.