muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18876, Karar No: 2014/17488, Tarih: 02.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18876 E.  ,  2014/17488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, evlilik dışı doğan ve annesinin yaşı küçük olup babası tarafından tanınan çocuğa vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 404. Maddesinde "velayet altında bulunmayan her küçük vesayet altıan alınır “hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlı adayı küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre ikametgahı "..." ise de, zabıta araştırmasına göre küçüğün bu adreste ikamet etmediği, onu tanıyan babası ile birlikte “...” adresinde ikamet ettikleri anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12116, Karar No: 2017/11880, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12116 E.  ,  2017/11880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15488, Karar No: 2015/17091, Tarih: 19.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/15488 E.  ,  2015/17091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 30.04.2015

No : 2013/295-2015/178

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5018, Karar No: 2011/14686, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5018 E.  ,  2011/14686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili Av. ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, tarafların hidrolik silindir makinası satışı hususunda anlaştıklarını, davacının kararlaştırılan satış bedeline karşılık çek verdiğini, ancak davalının sözleşmede anlaştıkları hidrolik silindir makinasının bir alt modelini teslim ettiğini, bunun üzerine davacının Akşehir 2. Noterliğinin 06/07/2006 tarih ve 4695 yevmiye numaralı işlemi ile ihtar gönderdiğini, söz konusu ihtarın karşılıksız kaldığını, sözleşme gereği teslim edilmesi gereken ürünün bu güne kadar teslim edilmediğini belirterek davacı tarafından davalıya verilen çekler üzerine ödenmemesi yönünde tedbir konulmasına ve fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak ödemiş oldukları 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin yetkisine itiraz ederek, taraflar arasında sözleşme ile kararlaştırılan ürünün davalı tarafından davacıya 22/05/2006 tarihinde A-001294 sevk irsaliyesi ile teslim edildiğini bildirerek haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırılan hidrolik silindir makinesinden farklı, daha kalitesiz ve daha ucuz bir makina verdiği, böylece davalının sözleşme hükümlerine aykırı hareket ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekili Av. ... 15/07/2009 tarihli dilekçesiyle mahkemeye davalı... Kal. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.'nin vekilliğinden çekildiğini bildirmiş, bilahare 11/11/2009 tarihli faksı ile davalının vekilliğine devam ettiğini bildiren Bursa 9. Noterliği'nin 31.08.2009 tarih 23712 yevmiye nolu vekaletnamesini göndererek mazeret bildirmiştir.

Mahkemece 13/11/2009 günlü oturumda "Davalı vekilinin hem vekillikten çekilip hemde çekilmeden önceki tarihli vekaletnamesini pulsuz olarak mahkememize faksladığı anlaşılmakla bu eylemin davayı uzatmaya yönelik olduğu" gerekçeleriyle davalı vekilinin mazeret dilekçesinin reddine karar verilmiş ve aynı celse yargılama sonuçlandırılmıştır.

Oysa ki, davalı vekilinin yukarıda yazılı vekaletnamesinin çekilme tarihinden sonraki bir tarihi taşıdığı gözetilerek mazeretin kabulüne karar verilmesi gerekirken bu talebin reddi ile duruşmaya devam edilerek yazılı şekilde esastan karar verilmesi savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik önemli bir usul hatası olup bozmayı gerektirmiştir.

Oysa ki, davalı vekilinin yukarıda yazılı vekaletnamesinin çekilme tarihinden sonraki bir tarihi taşıdığı gözetilerek mazeretin kabulüne karar verilmesi gerekirken bu talebin reddi ile duruşmaya devam edilerek yazılı şekilde esastan karar verilmesi savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik önemli bir usul hatası olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19595, Karar No: 2021/11614, Tarih: 08.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19595 E.  ,  2021/11614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/04/2018 tarihli 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan cezası infaz edilmekte olan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15/11/2018 tarihli 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'nin hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca, başka suçtan Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olan ve duruşmalardan bağışık tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'nin kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30431, Karar No: 2018/7731, Tarih: 26.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/30431 E.  ,  2018/7731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının davalıya ait yurtdışı şantiyelerinde 16.03.2004-1.11.2004 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etimiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, davacının başka şantiyeye gönderilmeyi istemediği için işten ayrıldığını, bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, diğer talep konusu alacaklarının ise banka hesabına yatırıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıklar ile husumetli tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıklar ile husumetli tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü 08:00-19:00 saatleri arasında 60 saat, haftada 4 gün de üçer saatten 12 saat olmak üzere toplamda 72 saat çalışıldığı, bunun 27 saatinin fazla mesai olduğu kabul edilmek suretiyle davacının talep ettiği fazla mesai alacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak dosya kapsamında yer alan davacıya ait Vakıfbank hesap hareketlerinde, davacıya maaş ödemesinin yanısıra farklı tarihlerde maaş ve mesai açıklaması ile ödemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Söz konusu hesap haraketleri doğrultusunda, davalı işveren tarafından yapılan ödemelerinin ne kadarının maaş ne kadarının fazla mesai alacağına ilişkin olduğunun ayrıntılı sorularak, getirtilecek belgelerin de fazla mesai alacağı hesabında dikkate alınması ve hükmolunan miktardan mahsubu gerekmektedir. Dolayısıyla eksik değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2563, Karar No: 2013/8571, Tarih: 03.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2563 E.  ,  2013/8571 K.**

* KAYIP KAÇAK ELEKTRİK BEDELİNİN İADESİ TALEBİ

* KAYIP KAÇAK ELEKTRİK BEDELİNİN İADESİ TALEBİNDE GÖREVLİ MAHKEME

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 1

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 2

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 3

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 23

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı kurumun elektrik abonesi olduğunu, 2011 yılı haziran ayından itibaren tahakkuk ettirilen faturalarda toplam 264.215,23 TL kayıp kaçak bedeli tahsil edildiğini,kaçak kullanım olmadığı halde ve taraflarına kayıp kaçak bedeli hizmeti sunulmadığı halde davalının hukuka aykırı olarak tahsil ettiği 264.215,23 TL alacaklarının ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde "Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya 2013/2563-8571

tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 4077 sayılı kanunun 3. maddesinde belirtilen tüketici tanımına uymadığından ,taraflar arasında 4077 sayılı yasa kapsamında kalan bir ilişkinin mevcut olmadığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca, Tüketici Mahkemesinde dava açılması mümkün değildir. Bu duruma göre uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Bu durumda mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenip,yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2)Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13755, Karar No: 2013/29907, Tarih: 25.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/13755 E.  ,  2013/29907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu bıçakla ilgili düzenlenen 18/09/2012 tarihli ... Kriminal Polis Laboratuvarı ekspertiz raporunda; bıçağın sustalı çakı olduğu ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan yasak bıçaklardan olduğunun belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğine ilişkin 11. fıkranın çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/4025, Karar No: 2010/4452, Tarih: 14.09.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4025 E.  ,  2010/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı tarafından açılan itirazın iptâli davası mahkemece reddedilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı, akdî ilişkinin varlığı hususunda yazılı bir belge sunamamıştır. Sözleşmedeki davacı kaşesi altında davacının yetkili temsilcisinin imzası bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece yazılı delil sunulamadığına dair kabul yerinde ise de davacı delil listesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin kanıtına dayanmış sayılacağından, akdî ilişkinin ispatı bakımından davalıya yemin teklifine hakkı olduğu davacıya hatırlatılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmamıştır.

Öte yandan davacının yapılan icra takibinde kötüniyetli olduğuna dair dosyada delil olmadığı halde davalı yararına tazminata hükmedilmesi de yerinde olmamıştır. Karar belirtilen sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazların reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11084, Karar No: 2022/10845, Tarih: 01.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/11084 E.  ,  2022/10845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.12.2017 gün ve 2017/236 Esas, 2017/301 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 22.05.2020 gün ve 2019/421 Esas, 2020/396 Karar sayılı hükmünün sanık müdafisi ile katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.12.2021 gün ve 2021/15184 Esas, 2021/9568 Karar sayılı bozma ilamına ilk derece mahkemesince direnilerek kurulan 15.04.2022 gün ve 2022/52 Esas, 2022/110 Karar sayılı ilamın sanık müdafisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Dairemize gönderilen dosya 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 36. ve 20.09.2019 günlü 7165 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca getirilen düzenlemeler gereği 5271 sayılı CMK'nın 307/4. maddesine istinaden tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dairemizin 02.12.2021 gün ve 2021/15184 Esas, 2021/9568 Karar sayılı bozma ilamı usul ve kanuna uygun olup, ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 15.04.2022 gün ve 2022/52 Esas, 2022/110 sayılı direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307/4. maddesine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2022 tarihinde Üye ... ve Üye ...'ün karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Her ne kadar sayın çoğunlukça; “Dairemizin 02.12.2021 gün ve 2021/15184 Esas, 2021/9568 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 15.04.2022 gün ve 2022/52 Esas, 2022/110 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,” karar verilmişise de ;