muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24605, Karar No: 2018/21962, Tarih: 29.11.2018

Davalı ... İnş. Nakl Turz İth İhr San ve Tic Ltd. Şti. vekili özetle; davacının 1.2.2004-15.3.2011 tarihleri arasında müvekkili şirkette mikser şoförü olarak çalıştığını, 2.200.00 TL ücret iddiasının doğru olmayıp son maaşının 25.27 TL fazla mesai ile birlikte 716.27 TL olduğunu, çalışma döneminde kullandığı araçlarla sık sık kaza yapan ve bu nedenle uyarılan davacının uyarılar yerine işten çıkarılması konusundaki talebi kabul edilerek ve kıdemli işçi olduğu nazara alınarak iyi niyetle ihbar-kıdem tazminatları ve fazla mesai alacakları ödenerek işten çıkışının yapıldığını, bu nedenle davacıya 14.296.43 TL kıdem tazminatı, 2.797.81 TL ihbar tazminatı ve 2.475.00 TL bakiye fazla mesai ücreti ödemesi yapıldığını ve davacının Noterden düzenlediği ibraname ile söz konusu ödemeleri aldığını beyanla şirketi ibra ettiğini, işyerinde çalışma saatlerinin davacı iddiasının aksine 08.30-18.00 arası olup, öğlen bir saat yemek ve arada 2-3 kez 10’ar dakikalık çay molası verildiğini, özellikle yaz aylarında mikser şoförlerinin ayda 1-2 gün 20.00-21.00’e kadar çalışma yapabildiklerini ancak bu dönemlerde yapılan fazla mesai ücretlerinin bordrolarda gösterilerek maaşı ile birlikte bankadan ödendiğini, maaş bordroları incelendiğinde Nisan 2007’den itibaren her ay düzenli olarak fazla mesai ödemesi yapıldığının görüleceği gibi, ayrıca işten çıktığı gün de bakiye fazla mesai ücretinin 2.475.00 TL olarak ödendiğini, özellikle Ekim-Mart ayları arasındaki 6 aylık kış döneminde inşaat işlerinin durması nedeniyle 08.30’da başlayan çalışmanın 15.00-16.00 gibi bittiğini, hatta yağmur ve kar yağışı nedeniyle yılda 10-15 gün çalışmadığından hiçbir personelin de işe gelmediğini, ancak yine de ücretlerin düzenli olarak ödendiğini, işyerinde denkleştirme usulü de uygulanarak kışın çalışılmadan geçirilen bu sürelerin yazın telafi edildiğini, işyerinde dini bayramlar, yılbaşı ve 29 Ekim günlerinde çalışma olmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını ve davacının fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının zaman aşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir. Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

2-Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir. Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece karar gerekçesinde, davacının günde 3 saat haftada 18 saat fazla mesai yaptığının kabul edildiğinin açıklanmasına rağmen, bilirkişinin haftada 24 saat fazla mesai yapıldığı kabulüyle hesapladığı fazla mesai ücreti miktarı hüküm altına alınarak, gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi hatalı olup, hüküm özeti ile gerekçeli karar arasındaki bu çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olduğundan, kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, dosyada mübrez bilirkişi raporunun, fazla mesai ücreti hesaplaması açısından denetime elverişli olmadığı gözetilmeden hükme esas alınması isabetsizdir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16004, Karar No: 2016/8527, Tarih: 05.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/16004 E.  ,  2016/8527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan sanıklar müdafiilerinin 07.11.2013 tarihinde yüzünde tefhim edilen hükme karşı 08.11.2013 tarihinde ''sanık müdafii'' olarak süre tutum dilekçesi verdikleri, yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 21.11.2013, 02.12.2013, 03.12.2013, tarihlerinde de 'katılan sanık müdafii' olarak ikinci bir temyiz dilekçesi verdikleri anlaşılmakla, ''katılan sanık müdafii'' sıfatıyla süresinde yapılmış bir temyiz talebi bulunmadığından ''katılan sıfatıyla''yapılan temyiz taleplerinin 1412 sayılı Kanunun 317. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE,

2) Sanık ..., hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık ...'ün aksi ispat edilemeyen “Bana ifadenden vazgeç, kızına sahip olduğum gibi sana da sahip olurum diyen ... elimi çekiştirdi. O sırada eşim ... geldi. Bu sırada yardım için bağırdım. Eşim geldi. ... müdahale edince, ... eşime vurdu, yere yatırıp boğazını sıktı. ... 'ın üzerinden bıçak düştü, bıçağın ağzı açıktı. ... öldüreceğim diye bağırdı. Bıçağı aldım. Eşimin boğazını sıkmaya devam ettiği için korku ve heyecanla rastgele bıçağı ... 'ın ayak tarafına salladım. Şoka girdim. Yaralama amacım yoktu.” şeklindeki savunma içeriği ile mahkemenin, sanık ...'ün müşteki ...'nun baldızı, sanık ...'ün ise bacanağı olduğu, olay tarihinden önce 2012 yılı Nisan ayı içerisinde müşteki ... 'ın sanıklar ... ve ... 'nın kızı ve aynı zamanda eşinin yeğeni olan 16 yaşındaki ... ile rızası ile cinsel ilişkiye girdiği, Kasım ayı içerisinde ise birlikte Eskişehir'e giderek bir hafta kadar ... 'ın Eskişehir'de bulunan evinde beraber yaşadıkları, bu süre içerisinde ... 'un ailesi olan sanıkların her yerde onu aradıkları, hatta nerede olduğunu bildiği halde sanık ...'ın da arama çalışmalarına onlarla birlikte katıldığı, sonrasında ... 'un eve döndüğü, bu olayın ortaya çıkmasından sonra suç tarihi olan 08.12.2012 tarihinde müşteki ... ile sanıklar ... ve ... 'nın ... Hastanesi önünde karşılaşarak kavga ettikleri, bu kavga sırasında sanık ...'ın Erdoğan'a vurup boğazını sıktığı, ... 'ın ise elindeki metal sopa ile ... 'ın kafasına vurduğu, eşi ... ile kavga ettiği sırada sanık ...'nın ... 'ın arkasından gelerek ... 'ın her iki bacağının diz kapağının alt kısmına elindeki bıçakla vurarak yaralanmasına neden olduğunu kabulü karşısında, müşteki ... 'ın sanıklara yönelik devam eden haksız hareketlerin haksızlık boyutu gözetilerek sanıklar hakkında tahrik nedeniyle yapılacak indirim oranının en üst seviyede olması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanık ...'nın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4917, Karar No: 2013/9239, Tarih: 20.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4917 E.  ,  2013/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1- ... 2- ... 3- ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.03.2012 gün ve 28-210 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 29.11.2012 gün ve 10201-18091 sayılı ilamına karşı davalılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 219.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2703, Karar No: 2011/7333, Tarih: 20.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2703 E.  ,  2011/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

1- Taraf teşkilinin tespiti açısından, davacının yakın miras bırakanı ... ile onun murisi ...ve ...’ye ait nüfus kayıt aile tablolarının Nüfus Müdürlüğünden istenmesi,

2- Ayrıca, dava konusu 89 ada 9 parselin iktisap nedeni ve iktisap tarihi yazılı bulunan tapu kaydının ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavül kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten sonra, tüm istenenlerin eksiksiz olarak dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5473, Karar No: 2025/857, Tarih: 20.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/5473 E.  ,  2025/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/6091 D.İş

KABAHAT : 1593 sayılı Kanun'a muhalefet

Kabahatli hakkında, 1593 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden 3.150,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatlinin vasisi tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Bursa 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.01.2022 tarihli ve 2021/6091 D.İş sayılı kararı ile idari para cezasının miktarı değiştirilerek başvurunun kısmen kabulüne karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 29.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB - 2023/1837 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2023 tarihli ve KYB - 2023/1837 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, kabahatli vasisi tarafından kabahatlinin vesayet altına alınmasına ilişkin Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30/03/2021 tarihli ve 2021/35 esas, 2021/537 sayılı kararı eklenerek, kısıtlanmasına karar verilen kabahatlinin cezai ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle idari para cezasına yapılan başvuru üzerine, Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde inceleme yapılmaksızın başvurunun kısmen kabulüne

karar verilmiş ise de;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 11/2. maddesinde yer alan "Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişi hakkında idarî para cezası uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeye nazaran, kabahatlinin işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Her ne kadar kabahatli hakkında COVID-19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlere riayet etmemesi nedeniyle 1593 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden uygulanan idari para cezasına karşı başvurusuna yönelik verilen kararın kanun yararına bozulması talep edilmiş ise de; 09.11.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi ile "24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu ile 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında COVID-19 salgın hastalığının ülkemizde yayılmasını önlemek amacıyla 11/3/2020 tarihinden itibaren bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar verilen ve bu Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla ilgilisine tebliğ edilmemiş olan idari para cezaları tebliğ edilmez, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilir. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce işlenen söz konusu kabahatler için idari para cezası verilmez, tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez." şeklinde düzenleme getirildiği, bilahare Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2023/44 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile son cümledeki "... tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez.." ibaresinin iptal edilmesi üzerine, bu kez 15.07.2023 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesine "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen idari para cezaları, 31/12/2024 tarihine kadar tahsilatı yapan idari birime yapılacak başvuru üzerine Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenecek usul ve esaslara göre iade edilir." şeklinde bir fıkra eklendiği, bu düzenlemeler ile COVID-19 pandemisi kapsamında alınan tebirlere riayet etmemek fiilleri ile ilgili olarak 5326 ve 1593 sayılı Kanun'lar uyarınca idari para cezası verilmemesinin, verilen idari para cezalarının ilgilisine tebliğ edilmemesinin, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilmesinin, tahsil edilenlerin ise ilgilinin başvurusu halinde iade edilmesinin öngörüldüğü cihetle, kanun yararına bozma müessesinin ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olduğu da gözetildiğinde, isteme konu kararın kanun yararına bozulmasında bir hukuki fayda kalmadığı anlaşılmıştır.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12238, Karar No: 2013/10386, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12238 E.  ,  2013/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.05.2012 tarih ve 2011/466-2012/236 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalının kefili olarak Akhisar 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1965 Esas sayılı dosyasındaki borcu ödediğini, rücuen tahsil için davalı aleyhine başlatılan icra takibine haksız ve kötüniyetle itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca Thyateira Restaurant ve Özgür Kitap Kırtasiye'nin borçlarının paylaşımının yapıldığını, buna göre restaurantın 25.000,00 TL tutarındaki borcunun davacı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, bunun karşılığında müvekkilinin de kırtasiye işletmesini davacıya devir ve temlik ettiğini, müvekkilinin bir borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıya kefil olması üzerine davalının Kayalıoğlu Belediyesi'ne olan kira borcunu ödediği, davalının savunmasında sözü geçen restaurantın kefaleten ödemeye konu işyeri ile bir ilgisinin bulunmadığı, davacının halef olarak yaptığı ödemeleri talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptaline, %40 oranında icra-inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.802,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4068, Karar No: 2021/9269, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/4068 E.  ,  2021/9269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında 30.11.2012 tarihli iddianame ile sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarında dava açıldığı tespit edilmekle, sahte fatura kullanmak suçundan zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

Katılan vekilinin temyiz talebinin sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin, her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve kendi içinde teselsül eden ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan tek hüküm tesisi yasaya aykırı,

2) Kabule göre de; 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28582, Karar No: 2012/34295, Tarih: 22.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/28582 E.  ,  2012/34295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

... 23.İcra Müdürlüğü'nün 2009/11716 esas sayılı dosyası yerine, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yer alan ... 13.İcra Dairesi'nin 2010/11716 E.sayılı dosyasının yazılmış olmasının maddi hataya müstenit olup karar kesinleşinceye kadar her zaman düzeltilebileceğine, bu durumun varılan hukuki sonucu etkilemeyeceğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25447, Karar No: 2017/10935, Tarih: 16.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/25447 E.  ,  2017/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan: ayrı ayrı TCK'nın 158/1-e, 43/1, 168/2, 52, CMK 231 maddeleri gereğince mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan; ayrı ayrı TCK'nın 204/1, 43/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler ve nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin eczacı olduğu ve ... eczanesini işlettiği, diğer sanıklar ... ve ...'ın ise eczanede çalıştıkları, katılan kurum tarafından yapılan araştırma neticesinde ...,....,..,.....,...,..... ve ... adına düzenlenen reçetelerin doktor olan tanık ... tarafından tanzim edilmediği, bu reçeteleri sanıklar ... ve ...'ın bir şekilde elde edip, reçetelere doktor ...'nin kaşesini bastıkları ve bu şekilde düzendikleri sahte reçeteleri katılan kuruma faturalandırarak haksız menfaat temin etmek suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda;

1- Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen kararlara ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçelerinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler açısından; suça konu reçete asıllarının dosyaya getirtilerek, yapılan sahtecilikte aldatma kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu reçetelerin mahkeme heyeti tarafından incelenip özelliklerinin zapta geçirilmesi, bu şekilde sahtecilikte aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,