muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16566, Karar No: 2015/20628, Tarih: 12.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16566 E.  ,  2015/20628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/116724

MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/676 (E) ve 2012/1297 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdurun soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ikametinden hırsızlığın suç tarihinde 14.00-22.00 saatleri arasında meydana geldiğini belirtmesi, sanığın ise hırsızlığı soruşturma aşamasında alınan savunmasında 17.00'de, kovuşturma aşamasında alınan savunmasında 15.30'da gerçekleştirdiğini belirtmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 20.34'te başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması,

2-Mağdurun beyanı, kolluk tarafından düzenlenen 30.04.2012 tarihli tutanak ve dosya içeriğine göre, mağdura ait ikametten dizüstü bilgisayarı çalan sanığın başka bir hırsızlık olayı ihbarı nedeniyle kolluk ekibi tarafından şüphe üzerine yakalandıktan sonra, kalmış olduğu ikamette yapılan arama sonucunda hırsızlık suçuna konu mağdura ait bilgisayarın ele geçirilip, kollukça mağdura iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesindeki rızai iade koşullarının bulunmadığı gözetilmeden hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 168. maddesi uyarınca indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1271, Karar No: 2018/8617, Tarih: 10.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1271 E.  ,  2018/8617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2597, Karar No: 2012/5395, Tarih: 09.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2597 E.  ,  2012/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakan ... ...'nin 971 ada 5 ve 6 sayılı parsellerde kayıtlı taşınmazlarını 2001 yılı içerisinde intifa hakkı kendisinde kalmak kaydıyla davalı oğluna 3.750.-TL bedelle devrettiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini talep etmişlerdir.

Davalı satışın gerçek bir satış olduğunu belirtip davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, murisin taşınmazlarını davalıya satış gibi göstererek muvazaalı biçimde devrettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, miras bırakanın 971 ada 5 ve 6 sayılı parsellerini aynı evde altlı üstlü birlikte kaldığı davalı oğlu ...'a bağış iradesiyle ve mirastan mal kaçırmak amacıyla temlik ettiği anlaşıldığına göre; davalı ...'nın temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.165.34.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26117, Karar No: 2014/8810, Tarih: 07.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26117 E.  ,  2014/8810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

Katılan vekilinin, sanık hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” dair kararlara itirazı üzerine, merci Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce itirazın kabulüne karar verilmesinden sonra hüküm mahkemesince başkaca bir işlem yapılmaksızın dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderildiği, merci Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçları ile ilgili olarak itirazın kabulü kararı devamında gerekli işlemlerin hüküm mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği cihetle, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/813, Karar No: 2025/1287, Tarih: 11.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/813 E.  ,  2025/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1255 E., 2023/1611 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/290 E., 2023/191 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Konya ili, Meram ilçesi, ... Mahallesi 39660 ada 1 parsel sayılı üzerinde 3 katlı bina bulunan taşınmazın davacılardan mal kaçırmak amacıyla muris tarafından davalı ...'a muvazaalı olarak devredildiğini, tapuda satış gösterilse de ...'ın taşınmazı satın alacak gücünün olmadığını, murisin de ikamet olarak kullandığı taşınmazını çocuğu ...'a devretmesi için hiçbir sebep olmadığını, daha sonra davalı ... tarafından 1/2 hissenin davalı anne ...'a, 1/2 hissenin de davalı kardeş ...'a devredildiğini, murisin öldükten sonra diğer davalılara hisseli olarak taşınmaz devrinin dava ihtimalini azaltma çabası olduğunu, murisin çocukları arasında ayrımlar yaptığını, taşınmazda temlikten sonra da oturmaya devam ettiğini, davalıların taşınmazı satın alacak güce sahip olmadıklarını, tapuda gösterilen bedeller ile gerçek bedeller arasında aşırı farkın olduğunu ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki hisseleri oranında davacılar adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın maliklerinin diğer davalılar olduğundan davalı ... yönünden taraf sıfatı ve husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, taşınmazın babası tarafından davalıya gerçek bir satış olarak devredildiğini, taşınmazı satan kişi babası olduğundan, ailevi bağ sebebiyle aynı apartmanda oturmaya devam ettiğini, kişinin taşınmazını yakınlarına satmasına bir engel olmadığını, taşınmazın murisin aile konutu olarak kullandığı bir taşınmaz olduğu düşünüldüğünde böyle bir taşınmazı satmak isteyen kişinin, taşınmazı en yakınlarına satmak istemesinin normal olduğunu, satışların resmi memur önünde yapıldığını, aksini ispat yükünün davacı tarafa ait olduğunu, ayrıca diğer davalılar ile satış bedeli üzerinden anlaştıklarını ancak bedelin çoğunu ödemediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... duruşmadaki beyanlarında özetle; muris tarafından diğer davalı ...'a yapılan taşınmaz devrinin kesinlikle gerçek bir satış olmadığını, veraset ilamına göre paylaşım yapılsaydı daha fazla yer alacaklarını, dava konusu taşınmazın murise bedel ödemek suretiyle alınmadığını, davalı ...'dan miras haklarını istemeleri üzerine, davalı ...'ın kendilerine dava konusu taşınmazdaki hisselerinin devrettiğini belirterek davanın kendileri yönünden reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tapu iptal-tescil yönünden davalı ...'ın devirlerin gerçek satışlar olduğu yönüyle savunmalarına itibar edilmediği, ancak davacılar tarafından murisin gerçek amacının mal kaçırmak olduğunun ispat edilemediği; tenkis talebi yönünden tanık anlatımları ve dosya kapsamı çerçevesinde murisin davacılardan mal kaçırma kastı bulunmadığı gibi saklı pay ihlal kastının da söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; murisin davacı mirasçılarla ve dava dışı mirasçılarla sosyal ve beşeri ilişkilerinin iyi olduğu, mal kaçırması için herhangi bir sebebinin olmadığı, dinlenen davacı tanığı beyanında murisin mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgu açıklamadığı gibi temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacı taşımadığını bizzat dile getirmiş olduğu, davalıların temlikin bedelsiz olduğuna yönelik kabulü olsa da murisin mirasçılarına mal kaçırma amacıyla hareket ettiğine ilişkin beyanlarının bulunmadığı, murisin gerçek iradesinin mirasçısından mal kaçırmak olmadığı, temlikin muvazaalı olduğu iddiasının ve murisin saklı payı ihlal kastının bulunduğu iddiasının davacılar tarafından usulüne uygun şekilde kanıtlanamadığı, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir yönün bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davalı ...'ın yargılama aşamasında taşınmazın bedelini ödeyerek satın aldığını iddia ettiğini, ancak diğer davalılar ... ve ...'in taşınmazın ...'a bedelsiz ve muvazaalı olarak devredildiğini kabul ettiklerini, kendilerine devredilen kısmın hakları olduğunu iddia ettiklerini, davacılar dışındaki mirasçıların kendi aralarında malı paylaştıklarını, davacıların mirasta hakları olmasına rağmen hiçbir şey almadıklarının dosya kapsamında sabit olduğunu, murisin yaptığı işlemin bedelsiz olduğunu, mal kaçırma kastı ile hareket edildiğini, murisin en sevdiği evladının davalı ... olduğunu ve onu koruyup kolladığını, davalılar ... ve ...'nın iddiaları doğrular nitelikte beyanlarının olduğunu, tanık beyanlarının da bu yönde olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde olduğu üzere dava konusu taşınmazın murisin tek mal varlığı olduğunu, bu nedenle davanın tapu iptali ve tescil yönünden kabul edilmesi gerektiğini, murisin işlemleri sebebiyle davacıların mağdur olduğunu, haklarını alamadıklarını, murisin sağlar arası kazandırmasının kanun gereğince tenkise tabi olduğunu, tanık beyanlarının net olmadığını, kendi düşünceleri olduğunu, murisin kızına bedelsiz devir yaptığının sabit olduğunu, tenkis hükümlerinin uygulanması gerektiğini, aksi halde davacıların mirastan hiçbir hak talep edemeyeceklerini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1954 doğumlu muris ...'ın 16.02.2018 tarinde ölümü ile geride mirasçıları olarak davalı eşi ..., çocukları ..., ..., ... ve ...'in kaldığı, murisin adına kayıtlı kök 1804 parsel sayılı taşınmazı 11.02.2010 tarihinde davalı ...'a satış suretiyle devrettiği, 1804 parsel sayılı taşınmaz 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi gereğince yapılan yenileme işleminin 11.02.2011 tarihinde tescil edilmesi neticesinde; 27674 ada 7 parsel sayılı taşınmaz olarak tescil edildiği, 02.07.2019 tarihinde imar uygulaması sonucunda 39648 ada 3, 39649 ada 1, 39686 ada 1 ve dava konusu 39660 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara gittiği, 1804 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması sonucu gittiği parsellerden biri olan 39660 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... tarafından diğer davalılar ... ve ...'a eşit hisse ile 06.11.2020 tarihinde satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Muris muvazaasında 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olay, yukarıda değinilen olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; muris tarafından ...'a yapılan dava konusu taşınmaz temlikinin bedelsiz olduğu, murisin satışa ihtiyacının bulunmadığı gibi davalı ...'ın alım gücünün olmadığı, muris tarafından davalı ...'a yapılan taşınmaz devrinin diğer mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı muvazaalı olduğu, ikinci el malik olan davalılar ... ve ...'ın, davalı ...'ın anne ve kardeşi olmaları sebebiyle bu durumu bilen ya da bilmesi gereken kişi konumunda bulundukları, bu itibarla iyiniyetli olmadıkları ve Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesinde öngörülen iyi niyet koruyuculuğundan yararlanamayacakları sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18153, Karar No: 2017/37158, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18153 E.  ,  2017/37158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17916, Karar No: 2021/11139, Tarih: 27.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17916 E.  ,  2021/11139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararı nedeniyle alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Dairemizin 26/10/2017 gün 2017/2883 Esas- 2017/6430 Karar sayılı ilamında; “Somut olayda, davacı genel müdürlüğün payı hesaplanırken bilet baskı giderleri haricinde davalının yargılama esnasında diğer giderlere ilişkin belgeler ibraz ettiği anlaşılmıştır. Buna göre mahkemece, dosyanın yeniden bilirkişiye tevdi edilerek Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtımına Dair Yönetmeliğin 7. maddesi uyarınca bilet baskı giderleri dışında davalının sunmuş olduğu giderlere ilişkin belgelerin dikkate alınıp yeniden hesap ettirilerek çıkan sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu hususların nazara alınmaksızın karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. Bu nedenle davalının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin 09/03/2017 gün ve 2016/12926-2017/1540 karar sayılı onama kararı kaldırılmalı ve yerel mahkeme kararı açıklanan nedenle bozulmalıdır.” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile 159.896,21 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün taraflar yönünden ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına ve aşağıda dökümü yazılı 8.191,89 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 27/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.