muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2504, Karar No: 2022/7365, Tarih: 26.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2504 E.  ,  2022/7365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, zina sebebine dayalı davasının reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, reddedilen tazminat ve nafaka talepleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 31.05.2022 günü temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadının asıl boşanma davasında dayanmış olduğu fiziksel şiddet vakıası yönünden tanık olarak gösterdiği ...'ın asıl davada dinlendiğinin, adı geçen tanığın, erkeğin zina sebebine dayalı birleşen davası yönünden ayrıca dinlenmemesinde isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.815,00 TL vekâlet ücretinin ... 'dan alınarak ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.26.09.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/553, Karar No: 2016/1537, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/553 E.  ,  2016/1537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/448 esas, 2015/310 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 25/04/2015 tarihli ve 2015/239 esas, 2015/146 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 14/05/2015 tarihli ve 2015/494 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 05/11/2015 gün ve 94660652-105-34-12712-2015-E.22574/71467 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 14/05/2015 tarihli ve 2015/494 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10880, Karar No: 2018/15285, Tarih: 20.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/10880 E.  ,  2018/15285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılanın okuluna gidip arkadaşlarına “... benim yanıma gelsin” diyerek haber gönderdiği, sonrasında katılana “ benimle çıkacaksın yoksa babana benimle çıkıyor diye söylerim” dediği mağdurenin okuluna giderek okul içinde beklediği, katılanı rahatsız ettiğinin okul yönetimince de öğrenildiği olayda, katılanın aşamalardaki uyumlu beyanları, katılanın okuduğu okulda öğretmen olarak görev yapan tanık ...'un anlatımları ile doğrulanması, katılanın sanığa iftira atmasını gerektirir aralarında husumet bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/195, Karar No: 2024/261, Tarih: 25.09.2024

**Ceza Genel Kurulu         2021/195 E.  ,  2024/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 218-398

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2, 43/1, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.06.2016 tarihli ve 33-205 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 02.07.2019 tarih, 3144-10529 sayı ve oy çokluğu ile; "Olayın intikal şekli ve süresi, katılanın beyanları ile savunmaya göre sanık ile katılanın 24.10.2013 tarihinde evlenmesinin ardından yaşanan geçimsizlik nedeniyle bir süre sonra ailesinin yanına dönen katılanın 24.04.2014 günü sanığın kendisiyle zorla ilişkiye girdiğini iddia ederek şikâyetçi olması, aşamalardaki ifadelerinde cinsel ilişkilerin zorla gerçekleştiğine dair anlatımlarının zorun ne şekilde olduğuna yönelik tarifleme içermeyip, soyut nitelikte bulunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Daire Başkan Vekili M. Sayın ve Daire Üyesi S. Aker; "Katılan ... .... ile sanığın şikâyet tarihinden yaklaşık 6 ay kadar önce görücü usulü ile evlendikleri, mağdurun şikâyetinde eşinin daha ilk geceden kendisi ile zorla ters ilişkiye girdiğini ve evlilikleri süresince de aynı şekilde 3 kez zorla ters ilişkiye girdiğini, adetli olduğu dönemlerde bile kendisini ilişkiye zorladığını, bu duruma karşı çıktığında kendisine hakarette bulunduğunu beyan etmiş olup ATK Trabzon Grup Başkanlığında 22.08.214 tarihinde yapılan muayenesinde rektal muayenede diz dirsek pozisyonunda saat 1-2 hizasında 2 cm içeride 1-1,5 cm uzunluğunda mukozal yırtık ve rektal tuşe ağrılı olduğu, anal tonusu gevşekliği mevcut bulunduğu hususlarının belirtildiği, Kanuni Eğitim Araştırma Hastanesinin raporları ve ATK Grup Başkanlığının 05.11.2014 tarihli raporunda da önceki raporlarda tarif ve tespit edilen bulguların fiili livatanın maddi delilini teşkil edeceği, ayrıca sol ön kol arka yüzde alt kısımda tespit edilen yara izinin nedbe dokusu hâlinde olduğunun belirtildiği, katılanın sanık eşinin rızası dışında ilişkisini kendisini muayene eden doktora da söylediğini ve doktorun eşini bu konuda uyardığı iddiasıyla ilgili dinlenen tanık doktor ...'nın beyanında, katılanın eşinin kendisiyle ters ilişkiye girdiğini ve bu konuda zorladığını söyleyerek eşi ile konuşmasını rica ettiğini ve kendisinin de sanığa eğer böyle bir durum var ise sıkıntı olabileceğini söylediği yönündeki beyanının da katılanın iddiasını desteklediği, görücü usulü ile de olsa karşılıklı rızaya dayalı olarak gerçekleştirilen bir evliliğin tarafı olan katılanın eşi olan kişi hakkında gerçekte olmadığı halde tamamen özel hayata mahsus olan ve kişinin onur ve haysiyetini zedeleyici nitelikte muameleye maruz kaldığı iddialarını ileri sürmesinin hayatının olağan akışına uygun düşmemesi ve iddiaları doğrular nitelikteki adli raporlar birlikte değerlendirilerek sanığın eşi olan mağdureye karşı rızası olmaksızın maddi ve manevi cebir uygulamak suretiyle vücuda organ sokarak cinsel saldırıda bulunduğu anlaşıldığından sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair kararın onanması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi ise 12.11.2019 tarih ve 218-398 sayı ile "Tüm dosya kapsamından; sanık ... hakkında 'Hakaret, Kasten Yaralama, Tehdit ve Nitelikli Cinsel Saldırı' suçundan cezalandırılması istemiyle Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianame ile mahkememize kamu davası açıldığı, yürütülen yargılama neticesinde Hakaret, Kasten Yaralama ve Tehdit suçlarından sanığın beraatine dair karar verildiği ve kararın kesinleştiği, Nitelikli Cinsel Saldırı suçundan ise sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, dosyanın temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 02/07/2019 tarih, 2019/3144 esas ve 2019/10529 karar sayılı kararı ile mahkememizce verilen hükmün bozulması üzerine dosya 2019/218 esas sırasına kaydedilmiştir. Mahkememizce yapılan yargılama ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre;

Mahkememizin 20/06/2016 tarih 2015/33 esas 2016/205 karar sayılı kararı ile; 'Katılan ... ...ile sanığın şikayet tarihinden yaklaşık 6 ay kadar önce görücü usulü ile evlendikleri, mağdurun şikayetinde eşinin daha ilk geceden kendisi ile zorla ters ilişkiye girdiğini ve evlilikleri süresince de aynı şekilde 3 kez zorla ters ilişkiye girdiğini, adetli olduğu dönemlerde bile kendisini ilişkiye zorladığını, bu duruma karşı çıktığında kendisine hakarette bulunduğunu beyan etmiş olup ATK Trabzon Grup Başkanlığında 22/08/214 tarihinde yapılan muayenesinde rektal muayenede diz dirsek pozisyonunda saat 1-2 hizasında 2 cm içeride 1-1,5 cm uzunluğunda mupozal yırtık ve rektal tuşe ağrılı olduğu, anal konus gevşekliği mevcut bulunduğu hususlarının belirtildiği, Kanuni Eğitim Araştırma Hastanesinin raporları ve ATK Grup Başkanlığının 05/11/2014 tarihli raporunda da önceki raporlarda tarif ve tespit edilen bulguların fiili livatanın maddi delilini teşkil edeceği, ayrıca sol ön kol arka yüzde alt kısımda tespit edilen yara izinin nedbe dokusu halinde olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Katılanın sanık eşinin rızası dışında ilişkisini kendisini muayene eden doktora da söylediğini ve doktorun eşini bu konuda uyardığı iddiasıyla ilgili dinlenen tanık doktor ...’nın beyanında, katılanın eşinin kendisiyle ters ilişkiye girdiğini ve bu konuda zorladığını söyleyerek eşi ile konuşmasını rica ettiğini ve kendisinin de sanığa eğer böyle bir durum var ise sıkıntı olabileceğini söylediği yönündeki beyanının da katılanın iddiasını desteklediği, Görücü usulü ile de olsa karşılıklı rızaya dayalı olarak gerçekleştirilen bir evliliğin tarafı olan katılanın eşi olan kişi hakkında gerçekte olmadığı halde tamamen özel hayata mahsus olan ve kişinin onur ve haysiyetini zedeleyici nitelikte muaemeleye maruz kaldığı iddialarını ileri sürmesinin hayatının olağan akışına uygun düşmemesi ve iddiaları doğrular nitelikteki adli raporlar birlikte değerlendirilerek sanığın eşi olan mağdureye karşı rızası olmaksızın maddi ve manevi cebir uygulamak suretiyle vücuda organ sokarak cinsel saldırıda bulunduğu hususunda tam bir vicdani kanaate varılmakla 'Nitelikli Cinsel Saldırı' suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında ayrıca Hakaret, Tehdit ve Kasten Yaralama suçlarından dolayı da cezalandırılma istemiyle kamu davası açılmış ise de; cebir tehdit ve hakaret eylemlerinin zorla gerçekleştirilen cinsel saldırı suçunun unsurları olduğu ve bu suçlardan dolayı ayrıca ceza verilmesine yer olmadığı kanaati ile atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

'Hakaret, Tehdit ve Kasten Yaralama' suçlarından verilen beraat hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiği, Nitelikli Cinsel Saldırı suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 02/07/2019 tarih, 2019/3144 esas ve 2019/10529 karar sayılı kararı ile bozulması üzerine dosya yukarıda yazılı esas sırasına kaydedilmiştir.

'Hakaret, Tehdit ve Kasten Yaralama' suçlarından verilen beraat hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiği, Nitelikli Cinsel Saldırı suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 02/07/2019 tarih, 2019/3144 esas ve 2019/10529 karar sayılı kararı ile bozulması üzerine dosya yukarıda yazılı esas sırasına kaydedilmiştir.

Mahkememizin 20/06/2016 tarih 2015/33 esas 2016/205 karar sayılı kararı ile Nitelikli Cinsel Saldırı suçundan verilen mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya uygun olduğu kanaati ile CMK'nın 307/3 maddesi uyarınca Yargıtay bozma ilamına karşı direnilmesine karar verilmesi neticesinde; Sanık ...'ın sabit olan katılan ... Bolkaz'a yönelik 'Nitelikli Cinsel Saldırı' suçunu işlediği sabit olduğundan, sanığın eylemine uyan TCK'nın 102/2 maddesi gereğince suçun işleniş biçimi dikkate alınarak takdiren ceza tayin edilmiş, sanığın aynı suç işleme kararı ile eylemlerini birden fazla kere tekrarladığı anlaşıldığından verilen cezasının TCK'nın 43/1. maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında artırım yapılmış, sanığın yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek verilen cezasının TCK'nın 62.maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak netice ceza tayin edilmiş, CMK 109/3-a maddesi uyarınca 'yurt dışına çıkamama' şeklinde adli kontrol tedbiri uygulanmasına karar verilerek tam bir vicdani kanaat ile aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

" gerekçesiyle bozmaya direnerek sanığın ilk hüküm gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2020 tarihli ve 60282 sayılı onama istekli tebliğnamesiyle dosya 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 25.05.2021 tarih ve 6378-3645 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI ve KONUSU

Sanığa isnat edilen hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçları ile inceleme dışı sanık...'a isnat edilen tehdit suçundan verilen beraat hükümleri temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanığa isnat edilen nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa isnat edilen nitelikli cinsel saldırı suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III. UYUŞMAZLIK KONUSUNA İLİŞKİN BİLGİLER

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa isnat edilen nitelikli cinsel saldırı suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III. UYUŞMAZLIK KONUSUNA İLİŞKİN BİLGİLER

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ile katılan ...'in 24.10.2013 tarihinde resmî nikahla evlendikleri, katılan ...'in olaya ilişkin kolluğa 24.04.2014 tarihinde müracaat etmesinden sonra 06.05.2014 tarihinde sanığın boşanma davası açtığı ve 23.06.2014 tarihinde davadan feragat etmesi nedeniyle Mahkemece 25.06.2014 tarihinde davanın reddine karar verildiği ancak UYAP Bilişim Sisteminden temin edilen Trabzon 1. Aile Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli, 2014/551 Esas ve 2021/525 sayılı kararına göre katılan ...'in 05.09.2014 tarihinde açtığı boşanma davasında mahkemece kusur yönünden yapılan değerlendirmede; "...Davalı erkeğin tanık beyanları, 05.11.2014 tarihli Trabzon Adli Tıp Kurumu Başkanlığının düzenlemiş olduğu rapor ve Kanuni Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 29.04.2014 tarihli raporla sabit olduğu şekliyle eşiyle zorla ters ilişkiye girmesi nedeniyle kusurlu olduğu, davacı kadının ise dosya kapsamına göre kusursuz olduğu," belirtilerek tarafların boşanmalarına karar verildiği, hükmün istinaf edilmesi üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 21.02.2022 tarih ve 174-238 sayı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, bu hükmün de temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Hukuk Dairesince 09.06.2022 tarih ve 3258-5555 sayı ile onanmak suretiyle kesinleştiği, sanık ile katılan ...'in bu evlilikten ortak çocuklarının olmadığı,

Trabzon Kanuni Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 24.04.2014 tarihli ve 738 sayılı genel adli muayene raporuna göre; katılan ...'in Kaşüstü Kadın Doğum Polikliniğine sevk edildiği,

Trabzon Kanuni Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 29.04.2014 tarihli ve 416 sayılı yazıya göre; katılan ...'in kadın hastalıkları ve doğum polikliniğinde yapılan muayenesinde; vulva-vajen doğal, sevix N, minimal vajinal kanama mevcut olduğu, livata açısından anal bölgede ek bulguya rastlanmadığı, genel cerrahi açısından değerlendirilmesinin uygun olduğu, genel cerrahi polikliniğinde yapılan rektal muayenesinde diz-dirsek pozisyonunda saat 1-2 hizasında 2 cm içeride 1-1,5 cm uzunluğunda mukozal yırtık ve rektal tuşe ağrılı olup anal tonus gevşekliğinin mevcut olduğu,