muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7057, Karar No: 2010/8012, Tarih: 06.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7057 E.  ,  2010/8012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, işçilik oranının en fazla % 7 olması gerektiğini ve % 6,75 işçiliğe göre dahi noksan işçiliğin söz konusu olmadığını ileri sürerek yapılan prim tahakkukunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı Kurumca eksik işçilik bildirimi nedeniyle tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammı toplamı 22.251,00 TL borçlu olmadığının tesbiti ile aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuca dosya kapsamına uygun olmayan bilirkişi raporu ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının Uşak Necati Sargın Anadolu Lisesi parke döşemesi (yağmur oluğu ve bordür taşı dahil) işini 18.11.2004 tarihinde yer teslimiyle aldığı, fiilen 10.12.2004 tarihinde işe başlayıp 17.12.2004 tarihinde işin bitirildiği, KDV'siz kesin istihkak hakediş tutarının 21.186,45 TL olup, S.G.K müfettişi tarafından yapılan tahkikat raporunda işverenin ihaleli işi işyeri devamlı işçileri ile yaptığını saptarken, devamlı işyerinin 1.11.2004-31.12.2004 dönemindeki üretiminin bir bütün olarak incelenmesi, yaptığı tüm faaliyetleri nedeniyle kuruma yeterli işçilik bildirip bildirmediğinin de tespiti gerekeceği düşüncesinden hareketle, işyerinde temel olarak iki tür faaliyetin bulunduğu, Genelgeye göre beton bordür imali işinin oranının % 5, hazır beton işinin ise % 1,5 olduğu, ikisi için ayrı ayrı hesaplandığında bildirilen 60.014,55 TL düşüldüğünde kalan eksik işçilik miktarının 48.178,58 TL olduğu belirlenerek, bu tutar kadar ek tahakkuk yapılması, fark işçiliğin incelemenin son ayı olan 2004/12. aya maledilmesi, mütalaa edilmesi üzerine, Kurumca iptale konu prim borcu çıkarıldığı, davacı şirket tarafından yapılan itirazın İtiraz Komisyonunca reddedilmesi üzerine süresinde bu davanın açıldığı görülmektedir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda sadece okul bahçesine parke döşeme işi esas alınarak inceleme yapılmıştır. Mevcut S.G.K müfettiş raporunda ise; işverenin 1.11.2004-31.12.2004 döneminde beton, parke vs imali işyerinden eksik işçilik beyan ettiği ileri sürülmektedir.

Yapılacak iş; müfettiş raporunda saptanan eksik bildirimler yönünden; özellikle asgari işçilik oranını ve miktarını teknik usullerle saptamasını bilen uzman kişiler arasından bir bilirkişi heyeti oluşturularak işin niteliği, ile gerçekleştirildiği tarihte geçerli birim fiyat analizlerinden de yararlanılmak suretiyle asgari işçilik oranı ve miktarını tesbit ettirmektir.

Yapılacak iş; müfettiş raporunda saptanan eksik bildirimler yönünden; özellikle asgari işçilik oranını ve miktarını teknik usullerle saptamasını bilen uzman kişiler arasından bir bilirkişi heyeti oluşturularak işin niteliği, ile gerçekleştirildiği tarihte geçerli birim fiyat analizlerinden de yararlanılmak suretiyle asgari işçilik oranı ve miktarını tesbit ettirmektir.

Mahkemece öngörülen biçimde inceleme yapılmaksızın, Kurum işlemi ile ilgisi olmayan sadece okul bahçesine parke ve bordür taşı döşemesiyle ilgili olarak sonuca giden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ; Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20832, Karar No: 2017/36449, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20832 E.  ,  2017/36449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10960, Karar No: 2009/14202, Tarih: 16.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/10960 E.  ,  2009/14202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.08.2006 gününde verilen dilekçe ile 10.11.1992 tarihli sözleşmeye dayalı alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.12.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 10.11.1992 günlü rödevans sözleşmesi uyarınca eksik ödenen 2004 yılı maden arama katkı payı ve buluculuk hakkı alacağı ile faiz alacakları toplamı olan 89.077.23 TL.den şimdilik 10.000.00 TL’nin tahsili istemi ile açılmıştır. Davacı 5.3.2008 tarihli ıslah dilekçesinde toplam alacağının 178.463.32 TL olduğunu belirterek bu miktarın davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 2004 yılı maden arama katkı payı alacağı olarak davacıya 71.099,78 TL ödediğini, Maden Kanununda 5.6.2004 tarihinde yapılan değişiklikten önceki 2004 yılına ait buluculuk bedeli 650,30 TL.nin de ödendiğini, kanun değişikliğinden sonraki 2004 yılı dönemine ait buluculuk bedeli borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 137.411,39 TL maden arama katkı payı alacağı ile buluculuk katkı payı olan 41.051.93 TL.nin 30.06.2005 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle dava konusu yapılan “Maden Buluculuk Hakkı” ve “Maden Arama Katkı Payı” kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

Mahkemece 137.411,39 TL maden arama katkı payı alacağı ile buluculuk katkı payı olan 41.051.93 TL.nin 30.06.2005 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle dava konusu yapılan “Maden Buluculuk Hakkı” ve “Maden Arama Katkı Payı” kavramları üzerinde durulması gerekmektedir.

5.6.2004 tarih ve 5177 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önce 3213 sayılı Maden Kanununun 15.maddesinin 1 ve 2. fıkra hükümleri “ reşit her Türk vatandaşının daha evvel tespit edilmemiş bir maden zuhurunu yürürlükte bulunan bir ara ve ön işletme ruhsat sahasında olmamak üzere cins, yer ve ebadı ile birlikte daireye bildirmesi ile ihbar hakkı doğar, ruhsat sahibi arama, ön işletme ruhsatları sürelerinde faaliyet raporu ile zuhurunu bildirdiği madenlerin de bulucusu sayılır” şeklindedir. Bu hüküm 5.6.2004 tarih ve 5177 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra “Ruhsat sahibi arama ve/veya işletme ruhsatı süresince hazırlanan teknik raporlar ile görünür rezerv olarak bildirdiği madenlerin bulucusu sayılır. Bu hakkı talep eden ruhsat sahibine buluculuk belgesi verilir. Buluculuğa konu madenin bulucusu dışında bir başkası tarafından işletilmesi halinde bu alanda üretilen maden için tahakkuk eden buluculuk hakkı her yıl Haziran ayı sonuna kadar bu alanda üretim yapan kişiler tarafından hak sahibine ödenir. Buluculuk hakkı yıllık ocakbaşı satış tutarının %1’dir” şeklini almıştır.

3213 sayılı Maden Kanununun değişiklikten önceki 15.maddesinde yer alan “zuhuru bildirilen maden” sözcüğü 5177 sayılı Kanunla yapılan değişiklikte “görünür rezerv olarak bildirilen maden” olarak ifade edilmiştir. O halde buluculuk hakkı sahibinin buluculuk hakkı olarak isteyebileceği %1 oranındaki pay görünür rezervin yıllık ocakbaşı satış tutarıdır. Nitekim bu husus Maden Kanununun Uygulama Yönetmeliğinin 68. ve 69.maddelerinde de açıkça vurgulanmıştır. Buluculuk belgesi sahibi olan davacı 5.7.1991 tarihli maden bulucu belgesinde görünür rezervi 4.900.000 ton olarak bildirdiğinden, alacağı buluculuk hakkı payı bu miktarla sınırlıdır. Mahkemenin davalı tarafından görünür rezerv miktarı kadar davacıya buluculuk hakkı alacağı ödeyip ödemediği tespit edilmeden, davacının işletmenin devam ettiği sürece buluculuk hakkı alacağı talebe yetkisi varmış gibi buluculuk hakkı payı isteminin yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamıştır.

Davalının da taraf olduğu 10.11.1992 tarihli sözleşmenin 6.maddesinin (e) bendi hükmü aynen “ işletmeci, ayrıca işletmenin ömrü boyunca ürettiği cevherin (dolomit) beher tonu için ocakbaşı satış fiyatının %5’ini MTA’ya maden arama katkı payı olarak ödemeyi taahhüt eder” hükmünü içermektedir. Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin 76.maddesinde ocakbaşı satış tutarının ne olduğu “Devlet hakkı ocakbaşı satış tutarı üzerinde alınır ocakbaşı satış tutarı ocaktan üretilen tüvenan cevherinin bedelidir” şeklinde ifade edilmiştir. Tüvenan cevheri ise ocaktan çıkarılmış fakat üzerinde hiçbir cevher hazırlama işlemi yapılmamış olan ham madde halindeki cevhere verilen isimdir. O halde, davacının maden arama katkı payı olarak talep edebileceği hak, ocaktan çıkarılan dolomit madeninin üzerinde hiçbir cevher hazırlama işlemi yapılmamış olan hammadde halindeki fiyatıdır. Gerekirse dolomit madeninin tüvenan halindeki 2004 yılı fiyatı ilgili ticaret odalarından sorularak tespit edilebilir. Oysa gerek 30.10.2007 günlü gerekse 01.12.2008 tarihli raporlarda dolomit madeninin işleme tabi tutulmamış fiyatı değil mamül satış fiyatı tespit edilerek davacı alacağı hesaplanmıştır. Her iki rapordaki yöntem yukarıdan beri yapılan saptamalara uygun düşmemektedir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluna davacının buluculuk hakkından kaynaklanan alacağını maden buluculuk belgesinde belirtilen görünür rezervle sınırlı olarak hesaplatmak, bu miktar rezerv için buluculuk hakkı ödenmiş ise bu kalem istek hakkındaki davayı reddetmek aksi halde sonucuna uygun bir karar vermek, maden arama katkı payı alacağını ise yukarıda yazılan yönteme uygun olarak ve yerel ticaret odalarından bilgi alınarak bulup istemi bunun sonucuna göre hükme bağlamak olmalıdır.

Bütün bu yönler bir yana bırakılmak suretiyle bilirkişi raporları ile bağlı kalınarak davanın yazılı şekilde kabulü doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 625.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 16.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/6537, Karar No: 2015/13084, Tarih: 01.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6537 E.  ,  2015/13084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/419-2013/505

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Vergi İdaresi vekili ve yargılama gideri yönünden davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı, Dairemizin 02.07.2013 tarih 2013/6127 Esas ve 2013/10471 karar sayılı ilamı ile dava konusu aracın trafik kaydı üzerine konulan hacizlerin kayda işleniş tarihlerinde çelişki olduğundan, bu çelişkinin giderilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozma sonrasında mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm davalı Vergi İdaresi vekili ve yargılama gideri yönünden davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı Vergi İdaresi ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı Vergi İdaresinden harç alınmamasına 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9111, Karar No: 2013/13733, Tarih: 26.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9111 E.  ,  2013/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek, sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1-Sanığın 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme,

2-Sanığın 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; mahkumiyet

3-Sanığın defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan; mahkumiyet

I- Sanık hakkında "defter ve belgeleri ibraz etmemek ve 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçlarından kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı; "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan ise toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyizinin incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.04.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7862, Karar No: 2013/6882, Tarih: 17.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7862 E.  ,  2013/6882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Turz. İnş. ve Tic. A.Ş. vekili ile Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekilleri, husumet itirazı ile davanın reddi gerektiğini savunurken, diğer davalı ... vekili ise davanın süresinde açılmadığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, işe iade için şartların oluşmadığını, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, davalılar ... ile ... Denizcilik A.Ş. arasında asıl işveren - alt işveren olarak muvazaa bulunduğu gerekçesiyle feshin haksız olduğu ve sendikal nedenle feshin mevcut olmadığı gerekçesiyle davacının ... Denizcilik A.Ş. şirketi işyerinde işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından tüm davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılardan Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. ile ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Tur. İnş. Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, Yargıtay 9. HD. 11/04/2012 tarih ve 2012/12112 esas ve 2012/12347 karar sayılı ilamıyla davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı yönünden ayrıntılı inceleme yapılması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, davalılar arasında muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle iş akdinin feshinde sebep gösterilmediğinden feshin geçersizliğine ve davacının davalılardan ... işyerinde işe iadesine; işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından tüm davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, davanın her aşamasında resen dikkate alınması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, davanın her aşamasında resen dikkate alınması gerekir.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikâyet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler. Fesih bildirimine karşı idari itiraz yolu öngören personel yönetmeliği ya da sözleşme hükümleri, dava açma süresini kesmeyeceği gibi, işçinin bu süre içinde hastalığı nedeni ile rapor alması da bu süreyi durdurmayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davalı ...Şirketine ait işyerinde diğer davalı şirket tarafından üstlenilen yükleme ve boşaltma işinde alt işveren ... işinde çalışan toplam 38 işçi, işyerine gittiklerinde 21.07.2011 tarihinde giriş kartları ellerinden alınarak 23.07.2011 gününden itibaren Limana alınmamak suretiyle iş akitlerine eylemli olarak son verilmiştir. Bu olgu davacı arkadaşlarının Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne verdikleri şikayet dilekçesi içeriğinden ve Bölge Çalışma Müdürlüğü tespitinden anlaşılmaktadır. Davacı ve arkadaşları açıkça bu tarihte “polis zoru ile giriş kartları alınarak işten çıkarıldıklarını” beyan etmişlerdir. Bu açıklamaya göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından eylemli olarak 23.07.2011 tarihinde feshedilmiştir. Dava ise 21.09.2011 tarihinde açılmıştır. Eylemli feshe göre davanın bir aylık dava açma süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın hak düşürücü süre içinde açılmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin yatırılan harcın tenzili ile bakiye 5,90 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... İşletmesi A.Ş tarafından yapılan 106,00 TL, davalı ... A.Ş. tarafından yapılan 32,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.320.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Turz. İnş. ve Tic. A.Ş. ile Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliğ A.Ş.'ye verilmesine,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... İşletmesi A.Ş tarafından yapılan 106,00 TL, davalı ... A.Ş. tarafından yapılan 32,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.320.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Turz. İnş. ve Tic. A.Ş. ile Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliğ A.Ş.'ye verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı şirketlere iadesine, 17/04/2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12591, Karar No: 2023/4547, Tarih: 22.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12591 E.  ,  2023/4547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/89 E., 2016/16 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin,19.01.2016 tarihli ve 2014/89 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Katılanın cinsel saldırı sonucunda ciddi travma yaşadığına, bu tarz kişilerde olayı hatırlatan durumlardan kaçınma hali görüldüğüne, katılanın aşamalardaki ifade farklılıklarının nedeninin olayı unutup hayatına kaldığı yerden devam etme arzusundan kaynaklandığına, sadece fiillerin zamanını karıştırdığına ve bu hususun doğal karşılanması gerektiğine, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR