muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7807, Karar No: 2012/12807, Tarih: 28.06.2012

II-Katılan vekilinin sanık hakkında "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ve sanık müdafiinin ise sanık hakkında "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyetine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2001 tarihinden iddianamenin düzenlendiği 25.09.2006 tarihine kadar gerçekleşmediği ancak 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; suçun işlendiği 31.12.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının bu gerekçe ile düşürülmesi yerine, yazılı şekilde iddianame tarihine kadar gerçekleştiği gerekçesi ile karar verilmesi, yasaya aykırı ve sanığa yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçları yönünden ise, suçların yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği 23.10.2002, 31.12.2003 ve 08.09.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında “2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlemek”suçlarından açılmış olan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9945, Karar No: 2007/12225, Tarih: 15.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9945 E.  ,  2007/12225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), peşin alınan 12,20 YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0,90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına,  15.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2173, Karar No: 2017/13342, Tarih: 05.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2173 E.  ,  2017/13342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davaya konu taşınmazda kiracı iken davalıların taşınmazda yıkıma başladığını, bu sırada yağan yağmurlar sonucu kiralananı su bastığını belirterek 15.000 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- ) 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK’nun 4/1-a maddesine göre “Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden ... alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda” Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir.

Somut olayda, uyuşmazlığın kira ilişkisinden kaynaklanan tazminat istemi olduğu anlaşılmaktadır. Dava, 28.05.2012 tarihinde 6100 Sayılı HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra açıldığına göre görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesidir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle HMK’nın 114/1-e ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- ) Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9220, Karar No: 2010/5357, Tarih: 04.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9220 E.  ,  2010/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/03/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, yazı yazdığı köşede kendisine hakaret etmeyi alışkanlık haline getiren davalının, dava konusu yazıda da kendisinden çiko diye bahsettiğini, çikonun aciz olduğu için ağlayan çocuk anlamında kullanıldığını, hep çocuk olarak kalıp hiç büyümeyeceği, basını şemsiye olarak kullandığına ilişkin sözlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Yerel mahkemece, bir bütün olarak incelenen yazının, bir konuda araştırma, tartışma, kamuoyunu bilgilendirme gibi amaçla değil davacıyı eleştirmek amacıyla yazıldığı, kullanılan sözcükler ile anlatım biçiminin incitici olduğu, çiko sözcüğünün sözcük anlamı bulunmamakla birlikte, şişman ve niteliksiz kimseler için kullanıldığının bilindiği gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu "Bolu'nun ; ..." başlıklı yazıda; davalının, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı davacıya manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, tazminatı sızlanmadan ödediği, davacının da önceki yazılarında kendisine saldırıda bulunması nedeniyle tazminat ödenmesine karar verildiği, konuyu köşesinde yazdığı ve sızlandığı, basını şemsiye olarak kullandığı ve benzeri sözlere yer verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davalının daha önce yazdığı iki ayrı köşe yazısı nedeniyle davacıya manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, dava konusu edilen yayında alıntı yapılan davacıya ait köşe yazısında da, davacının daha önce köşesinde yazdığı yazı nedeniyle tazminata karar verildiği, tarafların Bolu İlinde yayımlanan iki farklı yerel gazetenin köşe yazarları oldukları, yazıların karşılıklı olduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu edilen yazıda yer verilen çiko sözcüğünün Türkçe sözlükte bir anlamı bulunmamaktadır. Yayında, davacıdan alıntı yapıldığı anlaşılan köşe yazısında, davacının daha önce ödemesine karar verilen manevi tazminat nedeniyle köşesinde dert yandığı, davalının ise ödemesine karar verilen manevi tazminatları hemen ödediği, davacı gibi bunları köşesinde sızlanma nedeni yapmadığı biçiminde, eleştiri sınırları içinde kalınarak değerlendirmeler yapılmıştır. Okuyucunun dikkatini çekecek ve başlığı çekici kılacak sözcüklerin kullanılması gazetecilik gereğidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, hukuka uygunluk sınırı içinde kalan yazının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı benimsenip istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, hukuka uygunluk sınırı içinde kalan yazının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı benimsenip istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7694, Karar No: 2010/10974, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7694 E.  ,  2010/10974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, Sigorta şirketinin sürücünün alkolü olması nedeniyle araçta meydana gelen hasar bedelini sigortalıya ödemediğini, ancak kazaya dava dışı ... plakalı aracın ters yönde seyretmesinin neden olduğunu, araç bedeli olan 23.500 TL’nin sigortalıya ödenmemesi nedeniyle yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline takibin devamına %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza tespit tutanağında sürücü değişikliği yapılmaya çalışıldığının belirtildiğini, sürücü ...’ın alkollü olarak araç kullanması nedeniyle kaza yaptığını belirterek, hasarın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında bulunmadığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; araç sürücüsü ...’ın alkollü olduğu ve kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği, hasarın kasko sigorta poliçesi genel şartlarının A.5.5 maddesi gereğince teminat dışı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2010/7694

2010/10974

Sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında, gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyiniyet esasına dayalı sözleşme türlerindendir.

Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası poliçesinin teminat kapsamını belirleyen kasko sigortası genel şartlarının A/1 maddesine göre, gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile üçüncü kişilerin kötüniyet ve müziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, TTK. 1282. maddesi uyarınca, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Poliçesi Genel Şartlarının B.1.5 maddesi ve TTK. 1292/3. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanılırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

Davacı vekili, müvekkiline ait kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin tazminini talep etmiş, davalı ... şirketi sürücünün alkollü olması nedeniyle hasarın poliçe teminat kapsamında olmadığını savunmuştur. Poliçe genel şartları gereğince rizikonun teminat dışı kalması için

2010/7694

2010/10974

Sigortalıya ait araç sürücüsünün sadece alkollü olması yeterli olmayıp, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle oluştuğunun sigortacı tarafından kanıtlanması gerekir.

Mahkemece, kaza sırasında araç sürücüsünün ... olduğu ve alkollü olduğu, kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiği kabul edilmiş, davacı vekili, kaza yerinin tek yönlü yol olduğunu ... plakalı aracın ters yönde seyretmesi nedeniyle kazanın meydana geldiğini, kazanın kaza tutanağında belirtildiği şekilde meydana gelmediğini savunmuştur.

Küçükçekmece 2 Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2008/152 Esas Sayılı dosyasında davacı ... Sigorta ...nin davalılar Necmi ve ... aleyhine Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası kapsamında sürücünün alkollü olması nedeniyle üçüncü şahsa ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkin dava açtığı anlaşılmıştır. Anılan dosyada Makine Mühendisi ve Adli Tıp Kurumu’ndan alınan bilirkişi raporlarında ...’ın%25 oranında ... plakalı araç sürücüsünün ise ters yönde manevra yapması nedeniyle diğer aracın seyir yönünü kapattığından %75 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bu hale göre, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği kabul edilmiş ise de, Küçükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesi dosyasında olayın oluş şekli ve kusur oranlarının farklı olduğu, karşı araç sürücüsünün de kusurlu olması halinde münhasıran alkolün etkisinden söz edilemeyeceğinden bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, bir nöroloji uzmanı bilirkişi ile İTÜ, Karayolları Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek iki uzman trafik bilirkişilerden oluşacak bilirkişi heyetinden, araçların seyir yönleri, ... plakalı aracın ters yönde seyretmesi iddiası, araçların hasarlı bölümleri, çarpışma noktası, Küçükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesi dosyası raporları da değerlendirilerek kusur oranları ve kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği hususunda ayrıntılı, gerekçeli, çelişkileri giderici, denetime müsait rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2010/7694

2010/10974

2010/7694

2010/10974

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5631, Karar No: 2012/11671, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5631 E.  ,  2012/11671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... Kolaylı mirasçıları 1... 2-... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.09.2010 gün ve 131/493 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.11.2011 gün ve 2723/13817 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 03.11.2011 günlü kararı ile onanmış olup, bu karara karşı davacı vekilinin karar düzeltme istemi ile yeniden yapılan inceleme sonucu;

Davacı vekili vermiş olduğu 24.05.2005 günlü delillerini bildirir dilekçesinde yemin teklifinde bulunduklarını bildirmek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır.

Mahkemece, davacı yanın yemin deliline dayandığı gözetilerek yemin teklif hakkı hatırlatılarak varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken ve mahkeme hükmünün bu gerekçe ile bozulması gerekirken işlemden yazılı nedenlerle onanmış olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 03.11.2011 gün, 2011/2723 E, 2011/13817 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde iadesine, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12212, Karar No: 2021/4893, Tarih: 06.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12212 E.  ,  2021/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı uyarınca istinaf isteminin davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırıllmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle, HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin bahçesi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi 827 ve 1600 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu, yüzölçümü, Dairemiz genel uygulamaları, aynı yöreden gelen dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının %5 uygulanması gerekirken, bu oranın %4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;