muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7023, Karar No: 2014/26248, Tarih: 22.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7023 E.  ,  2014/26248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/304488

Mahkemesi : Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10.07.2013

Numarası : 2012/1555-2013/1017

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Dosya içeriği, sanığın ikrar içeren savunması, tanık anlatımları ve internet sayfa görüntülerine göre; katılanın, çok üyeli bir şirketin yönetim kurulu başkanlığına ve baro yönetim kurulu üyeliğine aday olması nedeniyle, daha önce seçim süresinde kamuoyuyla paylaştığı kişisel bilgileri ve fotoğrafının, sanığın, sahibi olduğu internet sitesinde, “Himmet Kuşçu Kimdir?” başlığı altında, katılanın fotoğrafına yer vererek, ''H. K.. 64 yaşında hukuk tahsili yapmış, genç yaşlarda ailesi ile Tuncelinin Çemişgezek ilçesi, Sıgnek (yeni adıyla Erkalkan) köyünden İstanbula göç etmiş bir ailenin çocuğudur. Baba adı Seyfettin ana adı Aliye dir...ikinci karısı olan A. K.. üç yıl önce hukuktan geç vakit mezun olmuş kırklı yaşlarda bir avukattır ve birlikte çalışıyorlar..” biçiminde kaleme aldığı yazısı ile yayımladığı olayda; internet sitesinin haber sitesi olmadığı ve yazının haber verme amacıyla yayımlanmadığı gözetildiğinde, sanığın, hukuka uygunluk nedenlerinden olan haber verme hakkından yararlanamayacağı, katılanın, kişisel bilgileri ve fotoğrafının daha önce yayımlanmış ve aleniyet kazanmış olmasının daha sonraki yayınları hukuka uygun hale getirmeyeceği, bu bağlamda, sanığın, internet sitesinde katılanın kişisel veri niteliğindeki kişisel bilgileri ile fotoğrafını hukuka aykırı olarak yayımladığı eyleminde, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı düşüncelerle beraat kararı verilmesi,

Bozma nedenine göre de;

Hükümden önce 02.07.2012 tarihinde kabul edilip, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi ile, "31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun düzenlenmesi karşısında, TCK'nın 7/2 maddesi de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/183, Karar No: 2019/7859, Tarih: 14.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/183 E.  ,  2019/7859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,mülkiyeti ... terekesine ait olan ilgili taşınmaz üzerindeki okaliptüs ağaçlarının,tereke temsilcileri ile vesayet makamının izni olmadan,tereke kiracısı olan davalı tarafından kesilerek satıldığını tespit ettiklerini,kesilen ağaçlar nedeniyle terekenin zarara uğratıldığını,kesilen ağaçların adedi ve zarar miktarının belirlenmesi amacı ile Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/139 D.iş sayılı dosyası ile tespit yaptırdıklarını,tespit dosyasında alınan bilirkişi raporu ile kesilen ağaç sayısının 326 adet ve zarar miktarının da 97.800 TL olarak belirlendiğini ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kesilen ağaçların bedeli ile tespit dosya masraflarının davalı taraftan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı,dava konusu edilen ağaçların ilgili taşınmaza zarar verdiğini,gölge yaparak arazinin verimini düşürdüğünü,uzun vadede ağaçların kesilmesinin araziye verim sağlayacağını,yine bu taşınmazı tek başına değil,bir kısım kardeşleri ile kiraladığını,bu ağaçların tüm kiracıların onayı ile kesildiğini,bu nedenle diğer kiracıların da sorumlu olduklarını,tespit dosyasında belirlenen zarar miktarının çok yüksek olduğunu savunarak,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davasının kabulü ile 97.800 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Öncelikli uyuşmazlık; davaya bakmaya görevli mahkemenin hangi mahkeme olduğu hususunda toplanmaktadır.

1-) 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesinde, Sulh Hukuk Mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'una göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler, hükmüne yer verilmiştir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

Somut olayda; uyuşmazlık taraflar arasındaki kira ilişkisinden kaynaklanmakta olup, dava 09.01.2012 tarihinde açılmıştır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 4/1-a maddesi uyarınca, dava değerine bakılmaksızın davaya bakma görevi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne aittir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18556, Karar No: 2024/1563, Tarih: 19.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/18556 E.  ,  2024/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1592 E., 2023/2289 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; hukuka aykırı biçimde sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

10.06.2012 tarihinde emniyet güçlerince park halinde olan otobüsün yakıt deposunun açık halde olduğu ve depo ağzında huni şeklinde kesilmiş, yağ boşaltmaya yardımcı aparat bulunduğunun görülmesi ve otobüsün sürücü olan sanığın yakıt doldururken yakalanması üzerine, otobüsün yakıt deposunun yakınında her biri 14 litrelik 4 adet dolu, 2 adet boş yağ tenekesi ele geçirilmiş olup sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

13.08.2012 tarihli TÜBİTAK MAM raporunda, ele geçen yakıtın %50 oranında bitkisel yağ ve %50 oranında organik çözücü karışımından oluştuğu bildirilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, sürücüsü olduğu otobüse yakıt almak amacıyla gittiğini, mazot alamayınca ele geçen yağları alarak otobüsün deposuna boşaltırken emniyet güçlerinin geldiğini beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine ise, suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine, 5015 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) ilgili hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle sanık hakkında yeniden değerlendirilme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın lehine olan 5607 sayılı Kanun hükümleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ele geçen akaryakıtın ticarî amaçla satın alındığı veya bulundurduğuna dair sanığın savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabulü yerinde görülmemiş ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ve şikâyetçi kurum vekillerinin temyiz başvurusu üzerine, Dairemizce, 13.08.2012 tarihli TÜBİTAK MAM analiz raporuna göre ele geçen yakıtın %50 oranında bitkisel yağ ve %50 oranında organik çözücü karışımından oluştuğunun anlaşılması ticari nitelikte olan otobüsle kullanılması ele geçen ürüne ilişkin dosya içerisinde yer alan analiz raporu, nazara alındığında sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine "suçu konu yakıtı otobüste kullanmak üzere satın aldıkları ve ticari amaçla başkalarına satmak amacıyla bulundurdukları yada satın aldıklarına dair sanığın savunmasının aksini ortaya koyan mahkumiyetine yeterli oranda her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı delil olmadığı" şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırılık bulunarak, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Dairemizin bozma ilâmına uyulması suretiyle sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş olup Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE

HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9429, Karar No: 2022/6350, Tarih: 17.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9429 E.  ,  2022/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1147 esas 2014/135 karar sayılı ilamı ile TCK’nın 86/2. maddesi kapsamında hükmedilen adli para cezasının kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağı ve UYAP’tan yapılan sorgulamada, sanık hakkında İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2034 esas 2014/130 karar sayılı ilamı ile TCK’nın 165. maddesi kapsamında verilen mahkûmiyet kararının taraflar arasında uzlaşma sağlanması nedeniyle düşürülmesine karar verildiği ve ilamın adli sicil kaydından silindiği görülmekle tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi, sanıktan kan ve idrar numunesi alınan 20/10/2014 tarihi olduğu halde gerekçeli karar başlığında 09/09/2014 olarak yazılması,

2-Her ne kadar sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan ilam hükümde belirtilmemişse de sanığın tekerrüre esas alınabilecek ilamı bulunmaması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 58. madddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Suç tarihine ilişkin kısımda “09/09/2014” ibaresinin “20/10/2014” ibaresi ile değiştirilmesi,

2- Hükümden TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması,

3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

2- Hükümden TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması,

3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,17/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2886, Karar No: 2025/6826, Tarih: 21.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2886 E.  ,  2025/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR SAYILARI: 2023/1760 E., 2023/1942 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARARLAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.12.2024 ve 09.01.2025 tarihli ve 2023/1760 E., 2023/1942 K. sayılı ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 20.12.2024 ve 09.01.2025 tarihli ek kararlarda bir isabetsizlik görülmediğinden sanıkların temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gölbaşı(Ankara)1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3271, Karar No: 2023/8668, Tarih: 08.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3271 E.  ,  2023/8668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/75 E., 2023/154 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla

temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zile Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Zile Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 23.12.2015 tarihli kararı'nın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 21.02.2022 tarihli ilamı ile ''kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeni ile ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin vasıf yönünden bölünerek atılı suçlardan ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine aykırı davranılması ve mağdurun etkisiz hale getirilmesinden sonra yaralanması karşısında şartları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin, uygulanması suretiyle eksik ceza tayini'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Zile Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.03.2023 tarihli kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, lehe hükümler uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın inceleme dışı ...'ün güvercinlerini çalan kişinin, mağdur ... olduğunu söylemesi üzerine, sanık ve arkadaşları olan ... ve ...’ün mağdurun evine giderek zorla araca bindirdikleri sonra ...’ün evine götürüp burada mağdurun kuşları çalıp çalmadığını ...’in eşine sordukları ve tanık ...’ün mağdurun çaldığını söylemesi üzerine sanık ve arkadaşlarının mağduru darp ettikleri ve bu suretle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. 21.08.2014 tarihli adli muayene raporunda, mağdurun sağ göz ve sırt kısmında yaralanmasının olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.

3. Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanında, olay tarihinde güvercinlerin alınması meselesi ile ilgili kendisinden şüphelendikleri için ..., ... ve ...'in eve gelerek kendisini zorla araca bindirdiklerini, ...'in evine götürdüklerini, burada darp ettiklerini, sol gözüne vurduklarını ve sonra tekrar evinin önüne getirip bıraktıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3. Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanında, olay tarihinde güvercinlerin alınması meselesi ile ilgili kendisinden şüphelendikleri için ..., ... ve ...'in eve gelerek kendisini zorla araca bindirdiklerini, ...'in evine götürdüklerini, burada darp ettiklerini, sol gözüne vurduklarını ve sonra tekrar evinin önüne getirip bıraktıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, üzerine atılı suçu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirmesine rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) maddesinin uygulanmamış olması ayrıca sanığın atılı suçu ruh ve beden bakımından kendisini savunamayacak kişiye ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemesi karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b ve f ) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık ...'nin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli kararında sanığın temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'nin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde karar verildi.