muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9949, Karar No: 2018/4264, Tarih: 18.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9949 E.  ,  2018/4264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan ...'ın sürücüsü olduğu ve diğer davalı ...'na ait aracın 19/07/2009 günü kaza yaptığını ve araçta bulunan müvekkilinin yaralandığını, bu yaralanma sonucu müvekkilin sağ gözünü kaybettiğini, kazada davalı ...'ın tamamen kusurlu olduğunu, davacının yaralanması neticesinde 45 gün çalışamadığını, bir takım hastane masraflarının sigorta şirketinden karşılandığını, davacının endüstri meslek lisesi elektrik bölümü mezunu olup kaza öncesi elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davacının sağ gözünde meydana gelen görme kaybı nedeniyle hayatının olağan akışını sürdürememekte olduğunu ve bundan sonra da sürdüremeyeceğini, evlenme ve iş bulmakta zorluk çekeceğini, bu nedenle fazlaya ilişkin dava ve talep haklarının saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00-TL maddi tazminat talep ettiklerini, elektrik tesisatçılığı işi yapmakta olan davacının kaza ve tedavi nedeniyle 45 gün çalışamadığını ve bu çalışamadığı süre içinde 1.000,00-TL maddi tazminat, ayrıca tedavi giderlerinden karşılanmayan ve hastanelerde yapılan 2.000,00-TL tedavi ve yol gideri ile davacının sağ gözünü kaybetmesi nedeniyle 5.000,00-TL manevi tazminat talep ettiklerini, tüm tazminat talepleri için kaza tarihi olan 19/07/2009 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesine ve davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekilleri; haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmişlerdir.

Davalı ... şirketi vekili; sigortalılarının kazada bir kusurunun bulunmadığını, talep edilen tazminatların ... olduğunu, sigortalının kusuruyla ve poliçe limitiyle sorumlu olduklarını, kusur oranlarının belirlenmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 73.137,66 TL'nin 13.000,00-TL'sinin kaza tarihi olan 19/07/2009 tarihinden itibaren bakiyesinin 24/11/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, sigorta şirketi yönünden dava ve ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (sigorta yönünden poliçe limitiyle sınırlı olmak kaydıyla) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminat talebinin kabulü ile, 5.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan tahsili ile davacıya ödenmesine dair karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.199,77 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11652, Karar No: 2012/14736, Tarih: 11.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/11652 E.  ,  2012/14736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.777,61 TL için itirazın iptali ile inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; müvekkilinin; davalı ... İlköğretim Okulu Aile Birliği'ne sattığı inşaat malzemelerinin bedelini tahsil edebilmek amacıyla başlattığı icra takibine Okul Aile Birliğinin haksız itiraz ettiğini belirterek; itirazın iptali ile inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; davada hasım olarak Okul Aile Birliği gösterilmek suretiyle temsilde hata yapıldığı gerekçesi ile davanın Milli Eğitim Bakanlığına yöneltilmesi sağlanmış, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava; fatura alacağının tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali ve inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

İtirazın iptali davası, normal bir eda (alacak) davası olup; takip alacaklısı tarafından ödeme emrine süresi içinde itiraz etmiş olan takip borçlusuna karşı açılır. İİK'nın 67. maddesi hükmüne göre de, itirazın iptali davası ancak icra takibine itiraz etmiş olan borçlu hakkında açılabilir. Davada hasım olarak gösterilen Okul Aile Birliği; 14.06.1973 tarihli 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu'nun 5257 sayılı kanun ile değişik 16. maddesine göre hazırlanan Milli Eğitim Bakanlığı Yönetmeliğine göre kurulmuş olup; bu birliğe kamu tüzel kişiliği statüsü tanınmamıştır. Tüzel kişiliği bulunmayan Okul Aile Birliklerinin yasal temsilcisi Milli Eğitim Bakanlığıdır.Somut olayda; tüzel kişiliği bulunmayan Okul Aile Birliğinin hasım olarak gösterilmesi nedeniyle her ne kadar bu eksiklik Milli Eğitim Bakanlığı'na tebligat çıkartılmak suretiyle giderilerek dava sonuçlandırılmış ise de; Milli Eğitim Bakanlığı tarafından Okul Aile Birliği'ne yetki verilmediği ve Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliği bulunmadığı dikkate alınarak icra takibinin de Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine başlatılması ve itiraza göre davanın açılıp açılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22587, Karar No: 2022/14977, Tarih: 27.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/22587 E.  ,  2022/14977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Askeri Ceza Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçe içeriğindeki anlatım ile olayın kabulünde sanığın tahribatı mucip üste fiilen taarruz suçunu işlediği belirtilmesine rağmen hükmün esasını oluşturan kısa karar ve hükümde sanığın ASCK'nun 91/2. maddesinde hüküm altına bulunmuş olan silahla fiilen taarruz suçunu işlediği belirtilerek devamında ASCK'nun 91/3 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

Kabule göre;

1- Mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ... Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen ve mahkemece hükme esas alındığı anlaşılan 10.07.2015 tarihli ve 402 sayılı genel adli muayene formunun kati rapor olmadığı ve söz konusu formda kati rapor için adli kurum kararının uygun olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, mağdura ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın mağdurun vücudunda tahribata yol açıp açmadığı hususunu da gösterir şekilde, TCK'nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında kati rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın uyum bozukluğu tanısı ile tedavi gördüğü ve 23.11.2012 tarihinde Ankara GATA Hastanesince 1,5 ay hava değişimi raporu veriliğine dair dosyada yer alan kayıtlar, adli sicil kaydı ve mağdurun sanığın psikolojik olarak sıkıntıları olduğu yönündeki beyanları dikkate alındığında; sanığın suç tarihlerinde psikiyatrik yönden askerliğe elverişlilik durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili ortaya çıkan şüphenin giderilmesi için psikiyatri uzmanı bir bilirkişiye muayenesi yaptırılıp, bilirkişinin lüzum görmesi hâlinde adli gözlem altına aldırılması, elde edilecek sonuca göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Adli Emanetin 2017/3004 sırasında kayıtlı bulunan, mühürlü zarf içerisinde bulunan atış artığı transfer kiti ile alınan 6 adet svap, mühürlü zarf içerisinde bulunan, öldürmeye teşebbüs olayına ilişkin 14 adet fotoğraf ve 1 adet kutu içerisinde bulunan kan leke örneğinin dosyada delil olarak saklanması yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/2-d maddesine aykırı davranılması,

4- Gerekçeli karar başlığında sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/2-d maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/657, Karar No: 2018/17403, Tarih: 16.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/657 E.  ,  2018/17403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3.kişi, borçlu şirketle ünvan benzerliğinden dolayı kendisine ait gömleklerin haczedildiğini, faturalarının da mevcut olduğunu belirterek, haczin kaldırılmasını ve malların tarafına iade edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili ispat külfeti kendisinde olan davacının, iddiasını ispat edememiş olmasının yanısıra, malların borçlu şirkete ait olduğunu gösterir karineleri de çürütemediğini, ''Bataş Giyim'' ticari ünvanı ile borçlu şirketin uzun yıllar faaliyet gösterdiği iş yerinde, aynı sektörde faaliyetine devam eden davacının istihkak iddiasının reddini talep etmiştir.

Davalı borçlu şirket vekili, mahcuzların müvekkili şirket ile ilgisinin bulunmadığını, farklı bir adreste turizm sektöründe faaliyet gösterdiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece; borçlu hakkında yapılan takipten dolayı İstanbul 20. İcra Müdürlüğünün 2014/143 talimat sayılı dosyası ile 22.07.2014 tarihinde haciz yapıldığı, davacı 3. kişinin haciz uygulanan iş yerinin ve haczedilen menkullerin kendisine ait olduğunu iddia ettiği; haczedilen mallarla ilgili bilirkişi incelemesi yapılamamış ise de; ibraz edilen faturalara, dinlenen yeminli tanık beyanlarına, Ticaret Sicil Müdürlüğünün yazı cevabına, vergi levhasına v.b. belgelere göre haciz uygulanan yerin ve menkul malların davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmakla davanın kabulü ile, haczedilen mahcuz eşyaların davacıya aidiyetinin tespitine, haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1-Davalı vekilinin usule ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda yargılamanın makul sürede bitirilmesi için delillerin bildirilme zamanı özel olarak düzenlenmiştir. HMK’nin 119/1-(f) hükmü uyarınca, gerek yazılı gerekse basit yargılama usulünde, iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin, dava dilekçesinde belirtilmesi gerekir. Ön inceleme duruşmasında, taraflara dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları için iki haftalık kesin süre verilir. Bu hususların verilen kesin süre içinde tam olarak yerine getirilmemesi hâlinde, o delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilir (HMK. m.140/5). Tarafların delil olarak dayandıkları belgeler tamamlanmamışsa tahkikata başlamadan önce, taraflara son kez kısa bir süre verilerek bu eksiklikleri tamamlamaları düşünülmüştür. Taraflar bu haklarını ... kullanamazlarsa, artık tahkikat mevcut delillerle yürütülecek ve tarafların o delile dayanmaktan vazgeçtikleri kabul edilecektir. Yukarıda belirtilen hükümlerden de anlaşılacağı üzere delil gösterme ile delil sunma ayrı olarak ele alınmıştır. Tarafların delil göstermesi dilekçelerin teatisi (dava, cevap, cevaba cevap ve ikinci cevap) aşamasına hasredilmiştir. Tarafların, Kanunda belirtilen bu sürelerden sonra delil gösterebilmeleri ancak iki yasa maddesinde belirtilen hallerle sınırlıdır. Bu istisnai haller; iddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesini düzenleyen 141. madde ile sonradan delil gösterilmesinin hüküm altına alındığı 145. maddedeki durumlardır. Kanunda düzenlenen diğer süreler delil sunmaya yöneliktir.(HGK‘nın 20.04.2016 tarih 2016/2-695 Esas,2016/522 Karar )

HMK 318/1. maddesi uyarınca basit yargılama usulünde taraflar dilekçeleri ile birlikte tüm delillerini ve hangi vakıanın delili olduğunu bildirmelidir. Kanunda belirtilen; iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi başlıklı 141. madde ile 145. maddede düzenlenen “Taraflar Kanunda belirtilen süreden sonra delil gösteremezler. Ancak bir delilin sonradan ileri sürülmesi yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülememesi ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa, mahkeme o delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir" hükümleri HMK 318/1. maddesinin de istisnasını oluşturmaktadır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı 22.09.2014 tarihli dava dilekçesinde deliller kısmında nüfus kayıt örneği, mahcuzlara ait faturaya dayanmış, dilekçe ekinde vergi levhası, sicil gazetesi, mahcuzlara ait fatura ve şirket kaşesini sunmuştur. Davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmamıştır. Davacı vekili 11.11.2014 tarihli dilekçesinde ise, açıkça tanık deliline dayanmıştır. Basit yargılama usulüne tabi olan istihkak davasında cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçesi bulunmadığı dikkate alındığında davacı yönünden delil gösterme süresi dava dilekçesinin sunulması ile sona ermiştir. Davacı vekili verdiği ikinci dilekçede tanık deliline dayanmış ise de ikinci dilekçe delil gösterme süresinden sonra verilmiş olduğundan davacının tanık deliline dayanmadığının kabulü gerekir. Mahkemece yukarıda belirtilen delil gösterme süresinin istisnasını oluşturan HMK 141 ve 145. maddelerine atıf yapılmaksızın davacı tanıklarını dinleyerek hükmün gerekçesinde de bu tanık beyanları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi açıkça kanuna aykırılık teşkil ettiğinden davalı alacaklı vekilinin tanık beyanlarının geçersizliğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmüştür.

2-Esasa dair temyiz itirazlarının incelenmesinde; borçlu ve 3. kişi şirketin ticaret sicil kayıtlarında faaliyet konuları tamamen aynı olmasa da borçlu şirketin tüm ünvanlarında giyim faaliyet konusunu barındırdığı, şu an faaliyet konusunun turizm olduğu beyan edilmiş olmasına karşın giyim unvanını da kullanmaya devam ettiği, taraflar arasında amca-yeğen olmaları nedeniyle akrabalık bağının bulunması, 3. kişinin borçlunun daha önce faaliyet gösterdiği adreste faaliyet göstermesi, haciz sırasında borçlu şirket adına kartvizit ve borçlu şirket adına kesilmiş Nisan 2014 tarihli elektrik faturasının bulunmuş olması, dosyaya sunulan İstanbul 12. İcra Dairesinin 2013/2869 Esas sayılı dosyasındaki 22.04.2013 tarihli haciz tutanağında aynı adreste borçlu şirket yetkilisi Enver Hamzaoğlu(Bakırtaş)‘nun hazır olması ve kendisini 3. kişiye ait şirket çalışanı olarak bildirmiş olması, dosyada bulunan SGK tahakkuk fişlerinden borçlu şirket yetkilisi Enver Hamzaoğlu(Bakırtaş)'nun 3. kişinin çalışanı olarak görünmesi hususları değerlendirildiğinde karinenin borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olduğunun kabulü gerekir. İspat külfeti altında olan üçüncü kişinin dayandığı faturanın takip tarihinden sonra düzenlenmesi, mahcuzlarla karşılaştırılması mümkün olmayan ve ayırt edici özelliğe sahip olmayan eşyalara ilişkin olması karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 16.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12030, Karar No: 2017/11144, Tarih: 19.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/12030 E.  ,  2017/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan muhtesat bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13/04/2017 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; davacının maliki bulunduğu 643 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idarece yapılan yol çalışmaları sırasında zarar gören ağaçların bedelinin tahsili istemi ile dava açıldığı, yargılama sırasında mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda dava konusu ağaçların davacının maliki bulunmadığı 10 ve 14 nolu parseller üzerinde kaldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat istemine ilişkin davalarda da uygulanır. Bu nedenle 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesine 5177 sayılı Yasa ile eklenen fıkrada yer alan "Başkası adına tapulu, sahipsiz veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgari levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir." hükmü gözetilerek yargılama sırasında davacı adına kayıtlı olmayan taşınmazlar üzerinde kaldığı belirlenen ve davalı idarece yapılan yol çalışmaları sırasında zarar gördüğü iddia edilen meyve ağaçlarının davacı tarafından yetiştirilip yetiştirilmediği taraflardan delilleri sorulmak ve gerekli görüldüğü takdirde parsel malikleri de dinlenmek suretiyle tespit edilip, ağaçların davacıya ait olduğunun belirlenmesi halinde hesaplanacak bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesi gerektiği halde, yazılı gerekçeyle davanın reddine ilişkin hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31200, Karar No: 2017/3134, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31200 E.  ,  2017/3134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/99, Karar No: 2019/264, Tarih: 26.03.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/99 E.  ,  2019/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza

Sayısı : 466-2

Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle Kartal (Kapatılan) 1. Çocuk Mahkemesince verilen 10.02.2010 tarihli ve 553-31 sayılı görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Üsküdar (Kapatılan) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince 03.02.2011 tarih ve 114-41 sayı ile sanığın, nitelikli yağma suçundan TCK’nın 149/1-a-h, 168/3, 31/3, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba ilişkin kurulan hükmün sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 26.10.2015 tarih ve 6908-44362 sayı ile;

"İddianamede suçun neden ibaret bulunduğu daha doğrusu yüklenen eylemin neler olduğu açıklanmalıdır. Esas olan iddianamede yazılı sevk maddesi olmayıp, iddianamede olayın anlatılış biçimidir. Açılmış dava olup olmadığı, sevk maddesine göre değil, eylemin açıklanış ve yasal unsurlarını gösteriş biçimine göre belirlenmelidir. Eğer açıklık yok ise, iddianame iade edilerek, yeniden düzenlenmeden hüküm kurulmamalıdır. (CMK. 170. maddesi)

Cumhuriyet savcısı soruşturma evresi sonunda kamu davasının açılmasına ya da kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin iki karardan birini verir.

Kovuşturmaya yer olmadığına kararları kesin hüküm niteliğinde değillerdir. Kovuşturmama kararına karşı;

a-) Suçtan zarar gören, kovuşturmasızlık kararının kendisine bildirilmesinden başlayarak 15 gün içinde bu karara itiraz eder ve itirazı inceleyen makam itiraz dilekçesinde kamu davasını haklı gösterecek olaylar ve deliller görür ise, kamu davasının açılmasına karar verir. Cumhuriyet savcısı bu halde kamu davası açar. Hakimin Cumhuriyet savcısının yerine geçerek dava açması dahi söz konusu olamaz. Kovuşturmaya yer olmadığına dair Cumhuriyet savcısının kararına itiraz CMK'nın 173. maddesinde düzenlenmiştir.

b-) Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve/veya şüphelilere karşı yeni delillerin çıkması durumunda da yeniden değerlendirme yaparak daha önce kovuşturmasızlık verdiği konuda dava açabilir. (CMK. 172/2.)

Ancak; kovuşturmama kararı sanık veya/sanıklar için bir baskı aracı da olamaz, o halde gelişi güzel bu karar kaldırılıp dava açılamaz.

CMK'nın 171. maddesinde Cumhuriyet savcısının kamu davasını açıp açmayabileceği hususuna yer verilmiştir. Yani her durumda dava açma yetkisi Cumhuriyet savcısında bulunmaktadır.

CMK'nın 225.maddesine göre, 'Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.' Özetle, hükmün konusu, duruşma sonucuna göre iddianamede gösterilen fiilden ibarettir.

İddianamede anlatılan olay, hükmün konusudur. Dava konusu yapılmayan bir eylem nedeniyle yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

Somut olayımıza gelince;