muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2488, Karar No: 2018/1854, Tarih: 06.12.2018

Hâl böyle olunca Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi doğru olmamıştır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/3. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 06.12.2018 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Dava; evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle Türk Medeni Kanunu’nun 166/1.m. gereğince açılmış boşanma davasıdır.

Dava Malatya’da açılmıştır. Davalı süresi içinde yetki itirazında bulunmuş, Yerel Mahkemece Elazığ mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, yetkili mahkemenin neresi olduğuna ilişkindir.

Taraflar Elazığ’da otururken davacı mernis adresini Malatya’ya almak suretiyle orada dava açmıştır.

Bilindiği üzere boşanma davalarında yetki hususu TMK 168. m.de “ Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Adres Kayıt Yönetmeliğinin 13. m. ise “ Yerleşim yeri ve diğer adreslerin tutulmasında kişilerin adres beyan formundaki yazılı beyanı esas alınır. Bildirim nüfus müdürlüklerine, kurumlara ve dış temsilciliklere şahsen yapılır. Adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir....” hükmünü getirmiştir.

Yerleşim yerinin neresi olduğuna baktığımızda, TMK 19. m. si “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Bir kimsenin aynı zamanda birden çok yerleşim yeri olamaz . Bu kural ticari ve sınai kuruluşlar hakkında uygulanmaz.” demektedir.

Davacı, Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemine adresini 11.10. 2013 tarihinde almış, davayı ise 13.11.2013 tarihinde açmıştır.

Yine davacı, emniyette verdiği 09.11.2013 tarihli ifadesinde adres olarak Elazığ’daki müşterek oturulan konut adresini bildirmekle birlikte “Eşim Zümra..ile beraber yaşamakta olduğumuz ....adreste bulunduğumuz sırada...” demek suretiyle ikamet adresini Elazığ olarak bildirmiştir.

Davacı tanığı Gülsüm, “...davalının Malatya’dan Tunceli’ye gidip gelmesi zor olduğu için tekrar birlikte Elazığ’a taşındılar..tarafların müşterek evi halen Elazığ’da durmaktadır. Abim baba evinde yani bizimle birlikte yaşamaktadır..”

Davacı tanığı Hasan Fehmi, “...Tarafların müşterek evleri halen Elazığ’da olgunlar mahallesinde bulunmaktadır.” şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Bu yasal düzenlemeler ve deliller karşısında somut olaya döndüğümüzde; tarafların her ikisi de Tunceli’de üniversitede görevli olup Elazığ’da otururken, geçici bir süre Malatya’ya taşındıktan sonra tekrar Elazığ’a dönmüşlerdir.

Davacı tanığı Hasan Fehmi, “...Tarafların müşterek evleri halen Elazığ’da olgunlar mahallesinde bulunmaktadır.” şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Bu yasal düzenlemeler ve deliller karşısında somut olaya döndüğümüzde; tarafların her ikisi de Tunceli’de üniversitede görevli olup Elazığ’da otururken, geçici bir süre Malatya’ya taşındıktan sonra tekrar Elazığ’a dönmüşlerdir.

Tanık beyanından da anlaşıldığı üzere davacının mernis adresi babasının adresi olup davadan yaklaşık bir ay önce alınmıştır. Buna rağmen davadan iki gün önceki ifadesinde davacı adres olarak Elazığ’ı bildirmiştir.

Davacı, adres olarak mernis adresini bildirmişse de bunun aksinin ispatı her zaman mümkündür. Şahsın yerleşim yeri sürekli kalma niyetiyle oturulan yer olduğuna göre, davacının da sürekli oturduğu yer müşterek ikametgahtır. Davacının sürekli oturmak niyetiyle her zaman yeni bir ikametgah edinmesi mümkündür. Ancak edinilen bu yeni yerleşim yeri sürekli oturma amaçlı olmalı, boşanma davasını bir başka yere taşıma amacı gütmemelidir. Bunun aksinin kabulü hâlinde eşlerden boşanma davası açmak isteyen her zaman yerleşim yerini bir başka yere taşıyabilecek, davalının mahkeme huzurunda kendisini savunmasını güçleştirebilecektir.

Örneğin Hakkari’de ikamet edip çalışan eş boşanma amacıyla mernis adresini Edirne’ye taşıyarak hemen arkasından da Edirne’de boşanma davası açsa, davalının (hele hele ekonomik gücü yoksa) kendisini savunma imkanı neredeyse ortadan kaldırılacaktır.

TMK 2. maddesi “Herkes, hakkını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” demektedir.

Hukuk düzeni hiç bir zaman kötü niyeti korumamış, daima mahkum etmiştir. Bu nedenle somut uyuşmazlıkta da davacı, dava açarken müşterek ikamet yerine kısa süre önce adresini taşıdığı babasına ait yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde dava açmasının iyi niyetli olmadığı, gerçekten orada ikamet etmeyi amaçlamadığı, bunun sonucunda yetki itirazının yerinde olduğu kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/29987, Karar No: 2019/15284, Tarih: 19.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/29987 E.  ,  2019/15284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, olay tarihinde Yanatlı Köyü İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği başkanı olarak görev yaptığı, suç tarihinde okul yönetiminden habersiz olarak, okula ait 21 adet sacı bulunduğu yerden alarak traktör ile evine götürerek uhdesinde tuttuğu, yapılan soruşturmada Göle İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan araştırmada sacların maddi değerinin 250-300.TL civarında olduğunun ve 17/11/2013 tarihi itibariyle bahse konu sacların sanık tarafından okula iade edildiğinin tespit edildiği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanık savunması, müşteki beyanları ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın suça konu sacları korumak amacıyla eve götürdüğünün ve daha sonradan da okula teslim ettiğinin sanık ve dosya kapsamında tanık sıfatıyla ifadeleri alınan şahıslar tarafından belirtilmiş olması karşısında, atılı suçun kast unsuru itibariyle gerçekleşmediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübutuna ve eksik incelemeye ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13860, Karar No: 2014/3957, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13860 E.  ,  2014/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/41-2013/140

Taraflar arasında görülen davada İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2013 tarih ve 2012/41-2013/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, bilgisayarlı dikiş nakış makinasını davalı kargo şirketi aracılığı ile dava dışı şirkete bakım için gönderdiğini, dava dışı şirketin makinenin tamirini ve ayarını yaptıktan sonra kendisine ulaştırılmak üzere yine davalı kargo şirketine teslim ettiğini ancak teslim edilen makinanın kargodan hasarlı olarak çıktığını ileri sürerek 5.733,00 TL zararın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kolide herhangi bir hasarlanmanın olmadığını, ambalajda bir problem olsaydı bunun teslimat anında fark edilip alıcı tarafından ilk etapta teslim alınmayacağını, sarsılmayı önlemek amacıyla kutu içindeki boşlukların doldurulmadığını, ambalajın fena yapılması halinde taşıyıcının hasardan sorumluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı taşıma şirketinin kendisine nakil için gönderilen emtianın cinsini, taşıma özelliklerini, ambalajını kontrol etme zorunluluğu bulunduğu, hasarın taşıma sırasında meydana geldiği, dikiş makinesinin hasardan önceki değeri ile hasardan sonraki değeri arasındaki farkın 2.500,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.500 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK 787. maddesine dayalı tazminat davasıdır. TTK 788. maddesine göre eşyanın kayıtsız şartsız kabulü, taşıyıcı aleyhine açılacak dava hakkını düşürür. Eğer eşyanın kabulünden önce hasar tespit ettirilmiş ise gönderilenin taşıyıcıya karşı dava hakkı düşmez. Ayrıca, bu maddenin 2. fıkrası hükmüne göre de, eşya kabul edildiği sırada bir kısmının ziya veya hasarını anlamak mümkün değilse de kabulden sonra dahi zararın anlaşılmasını müteakip kabulden itibaren 8 gün içinde tespit ve muayene ettirilirse taşıyıcı aleyhine dava açılabilir. Mahkemece, TTK 788. maddesinin bu hükümleri nazara alınmadan tanık dinlenmek suretiyle ve dava hakkının düşüp düşmediği belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12053, Karar No: 2025/4194, Tarih: 27.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12053 E.  ,  2025/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/320 Esas, 2023/390 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 15.05.2023 tarihli ve 2021/40 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 18.04.2021 tarihli ve 2021/40 sayılı kararı ile korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım ve sağlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 15.05.2023 tarihli ek karar ile Afyonkarahisar Valiliği Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün ilgili yazısından Korunma İhtiyacı Olan Çocuk ...'ın "... Mah. ... ... Bulvarı No: 6 Merkez/ Afyonkarahisar" adresine nakledildiği anlaşılmakla, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 8 inci maddesi uyarınca korumaya ihtiyacı olan çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici kararın çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin ana, baba, vasisi veye birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu mahkemece alınacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Afyonkarahisar 2. Aile Mahkemesinin 22.05.2023 tarihli ve 2023/320 Esas ve 2023/390 Karar Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının b alt bendi uyarınca hakkında eğitim tedbiri uygulanan küçüğün, eğitim tedbirinin uygulamasını takibe ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

C. Değerlendirme

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 18.04.2022 tarihli ve 2021/40 sayılı Tedbir Talep dosyası konulu ilamı ile korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım ve sağlık tedbiri uygulanmasına karar verildiği, mahkemece 15.05.2023 tarihli ek karar ile Afyonkarahisar Valiliği Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün ilgili yazısından Korunma İhtiyacı Olan Çocuk ...'ın "... Mah. ... ... Bulvarı No: 6 Merkez/Afyonkarahisar" adresine nakledildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Ankara 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8791, Karar No: 2018/4433, Tarih: 07.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/8791 E.  ,  2018/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ve dahili davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapulama sırasında 256 parsel sayılı 21400 m2, 258 parsel sayılı 27850 m2 ye 265 sayılı 49200 m2 yüzölçümündeki taşınmazların 256 ila 262 ve 265 sayılı parseller ile bir bütün olarak vergi kaydı malikleri ..., ... ve ... tasarrufunda iken ..., ... ve ... Ala'nın öldükleri, bu taşınmazlarda mirasçılarının zilyet bulundukları belirtilerek ... ... ve paydaşları adına tesbit edilmiştir. İtirazı Tapulama Komisyonu tarafından red edilen davacı ..., tesbit dayanağı olan vergi kaydının nizalı parsellere uymadığını, vergi kaydı miktarının revizyon gördüğü parsellerin miktarlarından az olduğunu, bu yerlerin kısmen ormandan açıldıkların davalılar yararına zilyetlik koşullarının oluşmadığına ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.6.2006 gün ve 2006/1897 - 2006/1946 E.K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; mahkemece, dava ve temyize konu 256, 258 ve 265 parsel sayılı taşınmazların ... sayılan yerlerden olup olmadığı yönünden araştırma ve soruşturma yapılmış ise de yapılan araştırma ve soruşturma yetersiz olduğu gibi yöntemine de uygun değildir. Kaldi ki kadastro tesbitine dayanak yapılan davalı tarafın dayandığı vergi kayıtlarının da uygulaması yetersiz ve yöntemine de uygun değildir.

Kural olarak ... kadastrosuna tabi tutulan bölgelerde bir yerin ... sayılan yerlerden olup olmadığı kadastro tesbit gününden önce kesinleşmiş olmak koşuluyla ... sınırlandırma harita ve tutanağının yöntemine uygun biçimde yerine uygulanması yoluyla belli edilir. Aksi takdirde bu doğrultudaki araştırmanın, 6831 sayılı ... Kanunun .... maddesi hükmü uyarınca yapılacağı kuşkusuzdur.

Kural olarak ... kadastrosuna tabi tutulan bölgelerde bir yerin ... sayılan yerlerden olup olmadığı kadastro tesbit gününden önce kesinleşmiş olmak koşuluyla ... sınırlandırma harita ve tutanağının yöntemine uygun biçimde yerine uygulanması yoluyla belli edilir. Aksi takdirde bu doğrultudaki araştırmanın, 6831 sayılı ... Kanunun .... maddesi hükmü uyarınca yapılacağı kuşkusuzdur.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle, dava ve temyize konu taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından yapıldığı anlaşılan ... sınırlandırma harita ve tutanağı ile dayanağı belgeler, kesinleşme gününü duraksamasız gösterecek şekilde ... İdaresinden getirtilmeli, ayrıca dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede, 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı değişik ...ve aynı Kanunun 2896, 3302, 3373 sayılı kanunlarla değişik ...B maddeleri hükmü uyarınca ... sınırlarında değişiklik yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bununla ilgili yönetimsel işlemlerin dayanağı harita ve eki belgeler kesinleşip kesinleşmediklerini, kesinleşmiş iseler kesinleşme günlerini gösterecek şekilde ... İdaresinden getirtilmeli, bundan sonra öncelikle kadastro tesbitine dayanak yapılan davalı tarafın dayandığı vergi kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözlerinin dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada vergi kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinin yöntemine uygun

biçimde gösterilmediğinden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermeyen harita ve eki raporun da yetersiz olduğu dikkate alınarak dayanılan vergi kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz yada taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz yada taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, dayanılan vergi kayıtlarının dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptandığı takdirde usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve kaydın kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru yada kadastro teknisyeni ve uzman ormancı bilirkişi tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, öncelikle dava ve temyize konu taşınmazların bulunduğu bölgede ... sınırlandırması yapılmış ve daha sonra az yukarıda açıklandığı gibi taşınmazların bulunduğu bölgede ... sınırları dışına çıkarma ile ilgili olarak yönetimsel işlemler yapılmış ise kadastro tesbit gününden önce bu yönetimsel işlemlerin kesinleştiği de saptandığı takdirde, ... sınırlandırma ve ... sınırları dışına çıkarma ile ilgili yönetimsel işlemlerin dayanağı haritaların ölçekleri ile geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği eşitlenmeli, yerel bilirkişi yardımı, uzman ormancı bilirkişi eliyle haritalar yerine çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların ... sayılan yerlerden olup olmadığı yada ... sayılan yerlerden iken daha sonra 6831 sayılı ... Kanununun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. aynı Kanunun 2896, 3302 ve 3373 sayılı kanunlarla değişik ...B maddeleri hükmü uyarınca, ... sınırları dışına çıkarılıp çıkarılmadığı duraksamasız belirlenmeli, bundan sonra kadastro tesbitlerine dayanak yapılan davalı tarafın tutunduğu vergi kayıtları 3402 sayılı Kadastro Kanununun ...

... sayılan yerlerden olup olmadığı yada ... sayılan yerlerden iken daha sonra 6831 sayılı ... Kanununun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. aynı Kanunun 2896, 3302 ve 3373 sayılı kanunlarla değişik ...B maddeleri hükmü uyarınca, ... sınırları dışına çıkarılıp çıkarılmadığı duraksamasız belirlenmeli, bundan sonra kadastro tesbitlerine dayanak yapılan davalı tarafın tutunduğu vergi kayıtları 3402 sayılı Kadastro Kanununun .... maddesi hükmü uyarınca yerel bilirkişi yardımı, uzman tapu fen memuru yada kadastro teknisyeni bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada vergi kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar özellikle gözönünde tutulmalı, vergi kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye vergi kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazların dayanılan vergi kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazların tümü ya da bir bölümü dayanılan vergi kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde vergi kayıtlarının kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümlerinin ... sayılan yerlerden olmadığı sonucuna varıldığı takdirde yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki giderilmeli, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde özellikle uzman ormancı bilirkişiden az yukarıda açıklanan yöntemlere göre taşınmazların ... sayılan yerlerden olup olmadığı uzman bilirkişi tapu fen memuru yada kadastro teknisyeninden vergi kayıtlarının uygulamasını duraksamasız göstermeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli, rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. " hususlarına değinilmiştir.