muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12687, Karar No: 2022/8452, Tarih: 02.06.2022

Yapılan keşif ve bilirkişi raporu incelemesinden, bakım bölümde çalışanların üretim bölümünün alt katında yer aldığı anlaşılmakta olup Mahkemece, öncelikle, elektrik, mekanik ve tesisat teknisyenlerinin bulunduğu bakım onarım bölümünün üretim bölümü ile merdiven veya asansör ile bağlantısının olup olmadığı, bu iki bölüm arasında kapı olup-olmadığı, talep konusu dönemde bakım bölümünün üretim bölümünden etkilenip etkilenmediği araştırılmalı, bakım onarım teknisyenlerinin 3 vardiya çalıştığı, vardiyaların hangi saatler olduğu, davacının hangi vardiyada çalıştığı, bakım elemanlarının vardiyalarda dönüşümlü çalışıp çalışmadığı, rutin bakım ve arıza bakımlarının hangi vardiya saatinde yapıldığı, gece vardiyasında da bakım yapılıp yapılmadığı, teknik bakım elamanlarından hepsinin makinaların bakımında ve arızasında çalışıp çalışmadığı, mekanik teknisyenin dışında çalışan elektrik ve tesisat teknisyenlerinin makinaların bakımında ne gibi bir katkısının bulunduğu, aylık-yıllık-günlük bakım süresi, makinaların ortalama arzılanma durumları ile arıza giderilme süresi belirlenmeli, bakım bölümünde çalışanların vardiya durumları dikkate alınarak bakım onarım işçisi olan davacının hangi tarih aralığında nerede ne iş yaptığını işveren tarafından gönderilen belgeler ve tanık beyanları yardımıyla netleştirmek, ondan sonra bu tarih aralığında üretim bölümünde çalışmasını gerektirir işlerin neler olduğu, düzenli olarak günün yarısını üretim bölümünde geçirmesi gerektiğine dair yapılan işlerin net olarak belirlenip, davacının 506 sayılı Yasa’nın ek 5.maddesi kapsamındaki bölümlerde fiilen geçirdiği çalışma süresi belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 2.6.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5901, Karar No: 2017/2840, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5901 E.  ,  2017/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1533, Karar No: 2024/3913, Tarih: 15.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1533 E.  ,  2024/3913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1592 Esas, 2022/1591 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/701 E., 2020/372 K.

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 14.05.2024 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davacı vekili Avukat ........ ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile dava dışı ... Expres A.Ş. arasında taşıyıcı sorumluluk sigorta poliçesi düzenlendiğini, davalı ...Ankara Nakliye firmasının, sigortalı ... Expres ile kargo taşıma sözleşmesi imzaladığını, muhtelif firmalara ait emtianın İstanbul-Adana-G.Antep illeri arasında taşınmak üzere sigortalı ... Expres tarafından alt taşıyıcı davalı ...Ankara firmasına ait araca yüklendiğini, davalı ...'in araç sürücüsü olduğunu, 06.08.2017 günü araç seyir halinde iken sağ arka lastik fren balatalarının sıkışması sonucu lastikte başlayan yangının araçtaki emtianın tamamının zayi olmasına sebep olduğunu, sigortalıya toplam 326.541,36 TL tazminat ödendiğini, zarardan davalıların sorumlu olduklarını, davalılar hakkında başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine yapılan itirazın iptaline ve %20 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ...Ankara Nakliyat İnşaat San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin nakliye firmalarına sürücülü olarak araç temin eden bir firma olduğunu, aracın tesliminden sonra işletilmesinden kiralayan firmaların sorumlu bulunduğunu, olayda müvekkilinin ve araç sürücüsünün bir kusuru olmadığını, sigortalı ... Expres tarafından sunulan belgede taşınan emtia ağırlığının 18.235 kg olarak bildirildiğini, oysa dorsenin taşıma kapasitesinin 13.800 kg olduğunu, söz konusu taşımada dorsede, aşırı yüklemeye bağlı lastik sıkışması sonucu yangının çıktığını, araca kanun ve yönetmeliklere aykırı olacak şekilde kapasitesinden fazla yüklenmesinin sorumluluğunun müvekkiline ait olmadığını, sigortalının beyan ettiği hasar bedellerinin gerçeğe uygun olup olmadığının araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı sigortalı ile davalı Şirket arasında "Araçla Şehirlerarası Kargo Taşıma Sözleşmesi" imzalandığı, buna göre sigortalının taşıyıcı, davalı Şirketin alt taşıyıcı konumunda olduğu, taraflar arasındaki sözleşmede "Kira" tabiri kullanılmış ise taraflar arasındaki hukuki ilişkinin taşıma sözleşmesi niteliğinde bulunduğu, davalı ...Ankara firmasına ait aracın, emtia yüklü olduğu halde seyir halinde iken 06.08.2017 tarihinde yangın çıkması sonucu maddi hasar meydana geldiği, TIR'ın dorsesinin arka lastiğinin patlaması sonucu aşırı sürtünmeden dolayı çıkan yangında taşınan emtianın tamamının yandığı, sigortalı tarafından davacıya 326.541,36TL yansıtma faturası kesildiği, poliçe kapsamında davacı tarafından sigortalıya 20.12.2017 tarihinde 276.729,97TL ve 26.02.2018 tarihinde 49.811,39TL ödendiği, yangın olayının davalıya ait taşıttaki eksiklikten yani lastiğin patlaması ve sonrası aşırı ısınmadan kaynaklandığı, davalı taşıyanı sorumluluktan kurtaracak bir sebebin gerçekleşmediği, davalı vekilinin araca fazla eşya yüklendiği şeklindeki savunmasının yerinde görülmediği, taşıta hangi miktarda eşya yükleneceği hakkında bilgisi bulunan ve aşırı yükleme halinde yola çıkmaktan imtina etmesi gerekenin davalının kendisi olduğu, sigortalı tarafından eşya sahiplerine ödemenin nakit veya taşıma hizmeti verilmek suretiyle yapıldığı, tespit edilen zararın davalının sınırlı sorumlu olduğu miktarın altında kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların itirazının 306.049,99 TL asıl alacak, 9.931,82 TL işlemiş faiz üzerinden iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, tarafların icra inkar tazminatı ve kötü niyet tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili ile ihbar olunan sigortalı arasındaki ilişkinin, müvekkilinin malı teslim alıp gideceği yere teslim etmesinden ibaret olduğunu, müvekkilinin ve davalı sürücünün taşınan malın türü veya ağırlığı hakkında bilgisinin bulunmadığını, müvekkili ile sigortalı şirket arasında imzalanan sözleşmenin 6. maddesinin bu yönde olduğunu, aracın yüklenmesinden ve boşaltılmasından sigortalının sorumlu bulunduğunu, bu nedenle yüklenen malın niteliğinin müvekkili tarafından bilinmediğini, müvekkilinin sürücülerinin yükleme ve boşlatma alanlarına girmesinin yasak olduğunu, müvekkilinin 28.07.2017 tarihinde aracın bakımını yaptırdığını, bilirkişi heyetinin istiap haddinin aşıldığına kanaat getirmesine bu hususun etki ettiğini, dava konusu sigorta poliçesinin 6. maddesinin istisnalar başlıklı maddesinde "..teminat altındaki bir araçla yapılan taşımada, münhasıran istiap haddinin aşılmasında veya gabari dışı yüklemeden dolayı meydana gelen her türlü hasarlar" teminat kapsamı dışında bırakıldığını, sigortalı firmanın fazla yükleme yaparak emtiaların zayi olmasına sebebiyet vermesine rağmen davacının yaptığı ödemenin lütuf ödemesi niteliğinde bulunduğunu ve rücu edilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı sigortalı tarafından, söz konusu yangından doğan tazminat hakkının davacıya temlik edildiği, davalı Şirket ile dava dışı sigortalı arasındaki sözleşmenin taşıma sözleşmesi niteliğinde bulunduğu, aksi yöndeki davalı savunmasının yerinde olmadığı, alt taşıyıcı olan davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu ve kendisini sorumluluktan kurtaracak bir halin varlığını ispat edemediği, hüküm altına alınan miktarın, davalının sınırlı sorumlu olduğu miktarın altında kaldığı gerekçesiyle davalı Şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek ve müvekkili ile sigortalı şirket arasındaki 08.04.2021 tarihli ek taşıma sözleşmesinin nazara alınması gerektiğini, müvekkili ile sigortalı Şirket arasındaki kök sözleşmeden anlaşılacağı üzere müvekkilinin sorumluluğunun malı teslim alıp ulaşacağı yere teslim etmekten ibaret olduğunu, müvekkilinin ve davalı sürücünün taşınan malın türü veya ağırlığı hakkında bilgisi bulunmadığını, kök sözleşmenin hükümlerine bakıldığında ek sözleşmede belirtilen hususların da anlaşıldığını, aracın yüklenmesi ve boşaltılmasından sigortalı şirketin sorumlu olduğunu, müvekkilinin sürücülerinin yükleme ve boşaltma alanına girmesinin yasak olduğunu, aşırı yüklemden dolayı müvekkiline kesilen cezaların sigortalı şirkete yansıtıldığında ve ödemelerin anılan şirket tarafından yapıldığına dair dekontların dosyaya sunulduğunu, taşınan yüklerin ağırlığı düşünüldüğünde yükleme ve boşaltmanın müvekkilinin sürücüleri tarafından yapılmasının mümkün olmadığını, olaydan çok kısa süre önce aracın bakımının yapıldığını, poliçedeki teminat dışı haller nazara alındığında davacının ödemesinin lütuf ödemesi niteliğinde olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların dava konusu hasar bedelinden sorumlu olup olmadığı, hasarın teminat dahilinde bulunup bulunmadığı, davacının ödemesinin lütuf ödemesi niteliğinde olup olmadığı ve sair hususlara ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 1472 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Şirket vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak, davacıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1729, Karar No: 2015/4367, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1729 E.  ,  2015/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bolu İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..."değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK hizmet cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirilen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan (2013/22456–2013/24037 E–K sayılı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 12.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14199, Karar No: 2014/32258, Tarih: 17.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14199 E.  ,  2014/32258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tadilat nedeniyle inşaat halinde olup kapı ve pencereleri takılı olmayan binadan, katlara monte edilmek üzere bırakılmış kalorifer petekleri ile bir kutu 10'luk çivinin çalınmaya teşebbüs edilmesi şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı halde aynı maddenin (b) bendiyle uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden; sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas mahkumiyetlerden en ağırı olan, Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/236 E. - 2006/271 K. sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından; TCK'nın 58/6. maddesine göre hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildikten sonra cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tebdirinin uygulanmasına karar verilmemesi infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4222, Karar No: 2020/4766, Tarih: 13.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4222 E.  ,  2020/4766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik istinaf başvurusu üzerine kararın kaldırılmasına dair verilen hükmün temyizine yönelik talebin reddine dair verilen ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait binanın, terör operasyonları sırasında hasar gördüğünü belirterek, 2.250,00 TL binaya ait taşınmaz hasar bedeli, 1.000,00 TL eşya bedeli olmak üzere 3.250,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama esnasında talebini ıslahla 136.348,55 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 136.348,55 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiş, davalı vekili tarafından bu karara karşı yapılan temyiz başvurusu ek karar ile kesinlik nedeni ile reddedilmiş, bunun üzerine davalı vekili tarafından verilen ek karar süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyizi yönünden vermiş olduğu "temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine" ilişkin 07/05/2019 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun olup, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA ve aşağıda

dökümü yazılı 2.318,75 TL fazla alınan temyiz peşin harcın istek halinde davalıya geri verilmesine, 13/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15675, Karar No: 2018/4407, Tarih: 05.06.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/15675 E.  ,  2018/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.05.2014 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalı ... AŞ vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan baz istasyonlarının kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davacı ile davalı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişme konusu ve baz istasyonu olarak adlandırılan tesisten kaynaklanan bir zararın bulunup bulunmadığı ve varsa bu zararın hangi durumlarda söz konusu olabileceği ile zararın giderilmesi konusunda ne gibi önlem yada önlemlerin alınması gerektiği noktasında toplanmaktadır.