muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18415, Karar No: 2015/20091, Tarih: 09.11.2015

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 Karar sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş,

.//..

138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 22.11.2011 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, Borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu konuya ilişkin istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, Borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu konuya ilişkin istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34279, Karar No: 2013/29696, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34279 E.  ,  2013/29696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin, yemek yardımı ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 01/06/2007 tarihinden iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından İş Kanunu’nun 25/2-g maddesi gerekçe gösterilip haksız olarak feshedildiği 06/04/2011 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde ortalama 12 saat, yaz mevsiminde 14 saat ve kış mevsiminde 10 saat çalıştığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 2.000,00 TL kötüniyet tazminatı, 1.000,00 TL ihbar tazminatı, 1.000,00 TL fazla mesai ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL ulusal ... ve genel tatil ücreti, 500,00 TL yıllık izin ücreti ve 300,00 TL yemek yardımının iş sözleşmesinin feshi tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile arkadaşlarının çalışmaya haksız olarak ara verip çalışmaya gelmediklerini, tüm ihtarlara rağmen davranışlarını değiştirmediklerini, davacı ve arkadaşlarının istifa ettiklerini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,davacı işçinin kanıtlandığı üzere fazla çalışma ücreti ve ulusal ... ve genel tatil ücreti ödenmediğine, tüm yıllık izin hakları kullandırılmadığına ve kullandırılmayan yıllık izin ücreti ödenmediğine göre davacı işçinin iş sözleşmesini fesih gerekçesi haklı ve geçerli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının çalışma saatleri ihtilaflıdır.Davacı vekili dava dilekçesinde davacının kış aylarında 10 saat, yaz aylarında 14 saat ve ilkbahar ve sonbaharda 12 saat çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma saati tanık beyanları dikkate alınarak ortalama günlük 11.45 saat olarak hesaplanmıştır. Bu durumda davacının kış aylarına ilişkin olarak beyan ettiği günlük 10 saat çalışma süresinden

daha fazla hesaplama yapılarak talep aşılmıştır. Davacının beyanı dikkate alınarak yaz ve kış aylarına ilişkin çalışma saatlerinin ayrı ayrı hesaplanarak fazla mesai çalışmasının hesaplanması gerekirken talep aşılmak suretiyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

daha fazla hesaplama yapılarak talep aşılmıştır. Davacının beyanı dikkate alınarak yaz ve kış aylarına ilişkin çalışma saatlerinin ayrı ayrı hesaplanarak fazla mesai çalışmasının hesaplanması gerekirken talep aşılmak suretiyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1745, Karar No: 2018/11507, Tarih: 03.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1745 E.  ,  2018/11507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50., 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiin, sanıkların iş yerlerindeki konumlarına göre sorumluluklarının farklı olduğunun değerlendirilmesi gerektiğine, üç ayrı bilirkişi raporunun da birbiriyle uyuşmadığına, yargılamanın uzun sürdüğüne, yeni yapılan gemide gaz tespitinin yapılmasına gerek bulunmadığına, bilirkişi raporunda belirtilen bu hususun maddi gerçekle uyuşmadığına, ölenin yakınlarının zararı giderilmesine rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (2.) ile numaralandırılan (3.) fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanıkların kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanıklara verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanıklara verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4754, Karar No: 2023/9710, Tarih: 06.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/4754 E.  ,  2023/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/158 E., 2022/540 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Buldan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.2013 tarihli ve 2012/9 Esas, 2013/263 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay

(Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 17.05.2017 tarihli ve 2015/34986 Esas, 2017/4608 Karar sayılı ilâmıyla; sanığın ağaç keserek açma yapması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesine aykırılık suçundan suç duyurusunda bulunularak davaların birleştirilmesi ve sanığın ağaç kesme suçundan da mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve işgal suçundan teşdiden hüküm kurulmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2018 tarihli ve 2018/137 Esas, 2018/200 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesine aykırılık suçundan açılan davanın Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/275 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

4.Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 05.09.2019 tarihli ve 2017/275 Esas, 2019/344 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca mahkûmiyetine, aynı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci, 51 inci ve 52 nci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ... hapis ve 3.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2020/2976 Esas, 2021/886 Karar sayılı ilâmıyla; işgal ve faydalanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına, ağaç kesme suçundan kurulan hükmün ise bozulmasına karar verilmiştir.

5.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2020/2976 Esas, 2021/886 Karar sayılı ilâmıyla; işgal ve faydalanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına, ağaç kesme suçundan kurulan hükmün ise bozulmasına karar verilmiştir.

6.Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2022 tarihli ve 2021/158 Esas, 2022/540 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 51 inci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ... hapis ve 3.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; mütalaaya karşı beyanda bulunmak için süre verilmediğine, iddianamede ağaç kesme suçuna ilişkin eylem bulunmadığına, bilirkişi raporunda ağaç kesilmediğinin belirtildiğine, eksik inceleme yapıldığına, ek rapor aldırılması gerektiğine, sanığın işgal kastının bulunmadığına ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1.05.12.2011 tarihinde orman muhafaza memurları tarafından şikâyet üzerine yapılan incelemede sanığın kullanımındaki parsellerin etrafında kızılçam ağaçlarının kesildiği ve açma yapıldığı tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmalarında ağaç kesmediğini, eşinin ailesinden miras kalan yeri kullandığını beyan etmiştir.

3.Mahallinde yapılan keşifler neticesinde orman bilirkişisi tarafından düzenlenen 11.07.2012 havale tarihli raporda 2011 yılı eylül ayında açma yapılan yerde yapacak nitelikte ağaçların motorlu testere ile kesildiği tespit edilmiştir. Fen bilirkişisi raporuna göre 17 adet ağaç kökünün orman sayılan yerde olduğu belirlenmiştir. 25.09.2013 tarihli bilirkişi raporunda ikinci kez yapılan keşifte dip köklerin tespit edilemediği belirtilmiştir. 19.11.2018 havale tarihli bilirkişi raporunda da eylemin niteliğinin orman sayılan yerden motorlu testere ile ağaç kesme olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suç tutanağı, sanık savunmaları, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları, bozma ilâmları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/158 Esas, 2022/540 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10087, Karar No: 2019/12595, Tarih: 16.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10087 E.  ,  2019/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’un eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 31/2. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddesinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 18.02.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39197, Karar No: 2017/43441, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39197 E.  ,  2017/43441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1907, Karar No: 2020/12096, Tarih: 02.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/1907 E.  ,  2020/12096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3436, Karar No: 2012/20582, Tarih: 14.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3436 E.  ,  2012/20582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimitarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2542, Karar No: 2023/3444, Tarih: 24.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2542 E.  ,  2023/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.09.2014 tarihli ve 2014/200 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sübuta, tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığına, tanık beyanlarıyla mağdur beyanları arasında çelişki bulunduğuna, tek delilin mağdur beyanı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının da oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği de suça sürüklenen çocuk hakkında lehe delillerin de değerlendirilip beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın bozulması talebine, ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü