muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2110, Karar No: 2018/1354, Tarih: 25.09.2018

Yukarıdaki açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde; kaza tarihi 06.11.2008’dir. Acente tarafından düzenlenen sigorta poliçesi 07.03.2008 ila 07.03.2009 tarihleri aralığını kapsamaktadır. Poliçe incelendiğinde prim miktarı gösterilmiş, not bölümünde de poliçenin ekleriyle birlikte sigortalı tarafından teslim alındığı, poliçenin makbuz yerine geçtiği belirtilmiştir. Davalı taraf (sigortalı) da poliçe aslının kendilerinde olduğunu belirtmiştir. Kaza Tespit Tutanağı ve ekspertiz raporunda davalı işletenin aracının diğer davalı ... şirketine sigortalı olduğu ibareleri yer almıştır. Sunulan zeyilnamenin 23.06.2008 tarihinde acente yetkilisi tarafından düzenlendiği belirtilmiştir. Mahkemece verilen ilk karar davalı işleten (sigortalı) vekili tarafından kaza tarihinde diğer davalı ile aralarında geçerli bir sigorta ilişkisinin bulunduğu, diğer davalının da zarardan sorumlu olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir. Özel Dairece davalı sigortalının kararı temyizinde hukuki yararının bulunduğunu belirterek, davalılar arasında ileride görülebilecek rücu davası, borçlular arasındaki iç ilişki, usul ekonomisi ve usulü kazanılmış haklar dikkate alınarak hakkındaki karar kesinleşen davalı ... şirketinin hukuki sorumluluğunun değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Davalı ... şirketinin sorumluluğu ancak kaza tarihinde taraflar arasında geçerli bir poliçe ilişkisinin bulunup bulunmadığı hususunun usulünce araştırılması suretiyle değerlendirilebilir. Bu husus mahkemenin de kabulündedir. Mahkemece bu konuda yeterli araştırma yapıldığı ve zeyilname tarihinin kaza tarihinden önce olduğu, bozma kararının eksik incelemeye yönelik olmadığı gerekçeleriyle hüküm kurulmuş ise de; isteğe bağlı iptal zeyilnamesinde sadece sigortacının imzası bulunmaktadır. Poliçe iptali için sigortalının bir talebi olup olmadığı, varsa prim iadelerinin sigortalı tarafından alınıp alınmadığı, poliçe ödemesi için ihtar yapılıp temerrüt durumunun mevcut olup olmadığı, poliçe iptalinin sigortalıya usulünce bildirilip bildirilmediği irdelenmediği gibi, acente aracılığı ile sigortanın yapıldığı ve primin ödendiği savunması üzerinde de durulmamış, ödeme belgeleri ve varsa primin iadesine ilişkin belgeler getirilmemiştir. Öte yandan savunmalar karşısında gelecek belgelere göre gerekirse acente defter ve kayıtları incelenerek primlerin tahsil edilip edilmediği veya iade edilip edilmediği konusunda araştırma yapmak gerekeceği de gözden kaçırılmıştır. Yalnızca Polnet kayıtlarına dayanılamayacağı gibi, eksik inceleme ve araştırma ile de hüküm kurulamaz.

O hâlde mahkemece, ödeme belgeleri ve prim iadesine ilişkin evrak ve dekontlar da getirtilip, yukarıda belirtilen kanun maddeleri ve açıklamalar ışığında tarafların tüm delilleri toplanarak poliçenin düzenlenme tarihi, beyanın poliçe vadesi içinde meydana gelmesi ve poliçe aslının sigortalının elinde olması, poliçe üzerinde yazan ibareler, poliçenin acente aracılığıyla düzenlenmesi, acenteye ödeme ve primlerin ödendiği/sigortalıya iade edildiği iddiaları, zeyilnamede sigortalının imzasının bulunmaması, iptal talebinin bulunup bulunmadığı, sigortalıya prim ödemesi için ihtar yapılıp yapılmadığı, temerrüt durumu, poliçe iptalinin sigortalıya bildirilip bildirilmediği hususları araştırılarak sonucuna göre davalı ... şirketinin tazminattan sorumlu tutulma şartlarının bulunup bulunmadığı değerlendirilmeli, bir başka anlatımla kazanılmış haklar da dikkate alınarak, davalı ... şirketinin zarardan sorumlu olup olmadığı tespit edilmeli ve sonucuna göre tespit niteliğinde bir karar verilmelidir. Buna göre yukarıda belirtilen genişletilmiş gerekçelerle Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup; direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.09.2018 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7624, Karar No: 2013/957, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2012/7624 E.  ,  2013/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, niteliği ve içeriği itibariyle taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Tapuda kayıtlı, taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen, 3219 ada 12 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın bodrum kat ile zemin kattaki dükkanın Şükrü Can ile davacı, 1. kat normal dairenin ise davacı tarafından meydana getirildiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davalı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 13.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14722, Karar No: 2018/6361, Tarih: 05.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/14722 E.  ,  2018/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 05.06.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 17.392,10 TL'nin her bir faturanın davacıdan tahsil edildiği günden itibaren işleyecek ticari faiziiyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 10.11.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 22.759,07 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7443, Karar No: 2017/3354, Tarih: 12.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7443 E.  ,  2017/3354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

2- Borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3396, Karar No: 2019/5444, Tarih: 15.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3396 E.  ,  2019/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararında, aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında farklı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmalardan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğunun belirtildiği, UYAP'ta yer alan bilgilere göre hükmün açıklandığı duruşmanın yapıldığı 22/04/2015 tarihinde başka bir suçtan dolayı İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, duruşmaya getirilmesi ya da SEGBİS aracılığıyla bağlanılması suretiyle duruşmaya katılımının sağlanması gerekirken yokluğunda mahkumiyetine karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile o yer ve üst yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6979, Karar No: 2015/17149, Tarih: 29.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/6979 E.  ,  2015/17149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Dosya elektronik ortamda UYAP üzerinden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de, tebligat parçalarının sisteme kaydedilmediği anlaşılmakla, kalem personelinin evrak eksikliğine rağmen dosyayı elektronik ortamda göndermesi nedeniyle uyarılması ve dosyanın fiziken gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE , 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11333, Karar No: 2022/2374, Tarih: 16.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11333 E.  ,  2022/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Faturaları düzenleyen mükellef hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2)Aynı mükellef hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

a)Her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı beyanname dönemlerinde işlenen sahte fatura kullanma suçlarının ise zincirleme suç oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanık hakkında tek hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 16.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13423, Karar No: 2013/9378, Tarih: 26.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/13423 E.  ,  2013/9378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Direnme fiili birden fazla kamu görevlisine karşı silah niteliğindeki bıçak kullanılarak işlendiği halde TCK'nın 43/2 ve 265/4. maddelerinin uygulanmaması ile suçta kullanılan bıçağın aynı Yasanın 54. maddesi uyarınca müsaderesi yerine sanığa iadesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5800, Karar No: 2007/6572, Tarih: 31.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/5800 E.  ,  2007/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 20.6.2005 gününde verilen dilekçe ile mecra hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 12.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, su yolu mecrası kurulması istemi ile açılmıştır.

Mahkemece, istek hüküm altına alınmış, 747 ada 12 parsel, 741 ada 16 ve 17 parseller lehine 747 ada 1 parsel aleyhine teknik bilirkişi krokisinde mavi işaret ile gösterilen bir metre eninde 238.13 metre uzunluğunda yerden su yolu mecrası kurulmuştur.

Hükmü, davalı 747 ada 1 parsel maliki temyiz etmiştir.

Gerçekten, Türk Medeni Kanununun 744. maddesi hükmünce her taşınmaz maliki zararın tamamının önceden ödenmesi koşuluyla su yolu kurutma kanalı gaz ve benzerlerine ait boruların, elektrik hat ve kablolarının başka yerden geçirilmeleri olanaksız veya aşırı ölçüde masraflı olduğu takdirde kendi arazisinin altında veya üstünde geçirilmesine katlanmakla yükümlüdür. Mecra irtifakı diğer irtifaklarda olduğu gibi taşınmaz leh ve aleyhine kurulur ve özünü komşuluk hukuku ilkelerinden alır. Hiç kuşkusuz irtifak isteminde bulunan ihtiyacını ispat etmelidir.

Somut uyuşmazlıkta incelenen dosya kapsamından 12, 16 ve 17 parseller arasındaki yol üzerinde doğal suların biriktiği, bu suların zaman zaman sözü edilen parselleri bastığı ve zararlandırdığı sabittir. Dolayısıyla, taraflar arasındaki uyuşmazlığın doğal olarak akan sulara ilişkin Türk Medeni

Somut uyuşmazlıkta incelenen dosya kapsamından 12, 16 ve 17 parseller arasındaki yol üzerinde doğal suların biriktiği, bu suların zaman zaman sözü edilen parselleri bastığı ve zararlandırdığı sabittir. Dolayısıyla, taraflar arasındaki uyuşmazlığın doğal olarak akan sulara ilişkin Türk Medeni

Kanununun 742 ve 743. maddeleri hükmü doğrultusunda giderilmesi gerekir. Yasanın 742. maddesine göre taşınmaz maliki üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan suları ve özellikle ... ve kar ve tutulmamış kaynak suları akışına katlanmak zorundadır. Komşulardan hiçbiri bu suların akışını diğerinin zararına değiştiremez ve değiştirecek davranış içerisine giremez. 743. madde uyarınca da bir arazinin suyu öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akmakta ise alt taraftaki arazi maliki üst taraftaki araziden fazla suyun boşaltılması sırasında da bu suları tazminat isteme hakkı olmaksızın kabul etmek zorundadır. Ancak; alt taraftaki arazi maliki boşaltma dolayısıyla akan sulardan zarar görmekte ise gideri üstteki arazi malikine ait olmak üzere kendi arazisinde yapılacak mecra ile suyun akıtılmasını isteyebilir. Yapılan bu açıklamalar karşısında 747 ada 1 parsel maliki davalının gerek kuzeydeki yoldan gerekse onun kuzeyindeki 12, 16 ve 17 parsellerden kendi arazisine doğal olarak akan sulara katlanmak zorunda olduğu açıktır. Davalı komşusu olan parsellerden gelecek suların akışını komşularının zararına değiştiremeyeceğinden veya değiştirecek işlemleri yapamayacağından davacıların 747 ada 1 parselden suyolu mecrası isteme hakları bulunmamaktadır. Davacılar ancak davalı tarafından suların akışını kendi zararlarına değiştirecek işlem yapılırsa bu işlem davalının çap kaydı içerisinde kalsa bile komşuluk hukukuna ve yukarıdaki yasa hükümlerine aykırılık teşkil edeceğinden davalının elatmasının önlenmesini isteyebilir. Bu gibi durumlarda Yasanın 743. maddesi 2.fıkrası gereğince suların yapılacak mecra ile akıtılmasını isteyebilme yetkisi alt taraftaki taşınmaz malikine, olayımızda davalı 747 ada 1 parsel malikine aittir.

Ne var ki; davalı bütün bu yönleri temyize getirmediğinden bozma konusu yapılmamış mahkemece düşülen yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir. Ancak;

Davada istenen su yolu mecrasıdır. Su yolu mecrasının nasıl oluşturulacağı ise inşaat mühendisi bilirkişinin 14.09.2006 tarihli raporunda yapılacak işler bir bir sayılarak belirtilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen nitelikte iş ve işlemler yapılmadan kurulan mecranın amaca elverişli olmayacağı açıktır. Bu nedenle, hüküm Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388 ve 389 maddelerine uygun şüphe ve tereddütten uzak oluşturulmuş sayılmaz. O yüzden mahkemece inşaat mühendisi bilirkişinin 14.09.2006 günlü raporunda yapılacak işler davacıya yükletilerek hüküm tesis

edilmeli, ileride hükmün infazında olası yeni bazı uyuşmazlıklar peşinen giderilmelidir.

Kararın açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

edilmeli, ileride hükmün infazında olası yeni bazı uyuşmazlıklar peşinen giderilmelidir.

Kararın açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 31.05.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.