muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/29502, Karar No: 2020/6194, Tarih: 09.06.2020

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, davacının davalıya ait işyerinde iş sözleşmesine tabi olarak çalışıp çalışmadığı, işyerindeki çalışma süresi ile çalışma şeklinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca çıraklar hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz.

3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunu'nun 3/C maddesine göre çırak, “Çıraklık sözleşmesi esaslarına göre bir meslek alanında mesleğin gerektirdiği bilgi ve beceri ve iş alışkanlıklarını iş içerisinde geliştiren kişi” olarak tanımlanmıştır. Adı geçen Kanun'un 9. maddesi uyarınca, ilköğretim okulunu bitirmiş ve 14-19 yaş arasında olanlar, bir mesleğe hazırlık amacı ile çıraklık dönemine kadar işyerlerinde aday çırak olarak eğitilebilirler. Ancak, 10. maddeye göre ondokuz yaşından gün almış olanlardan daha önce çıraklık eğitiminden geçmemiş bulunanlar, yaşlarına ve eğitim seviyelerine uygun olarak düzenlenecek meslekî eğitim programlarına göre çıraklık eğitimine alınabilir. Aday çırak veya çıraklar, mesleğin özelliklerine göre haftada sekiz saatten az olmamak üzere genel ve meslekî eğitim görürler. Bu eğitime katılmaları için aday çırak ve çırak öğrencilere ücretli izin verilir. Mevsime göre özellik arz eden mesleklerde teorik ve pratik eğitim belirli aylarda bloklaştırılmış olarak yapılabilir. Kanun'un 18. maddesine göre, yirmi ve daha fazla personel çalıştıran işletmeler, çalıştırdıkları personel sayısının yüzde beşinden az, yüzde onundan fazla olmamak üzere meslekî ve teknik eğitim okul ve kurumu öğrencilerine beceri eğitimi yaptırır. Vardiya usulü veya mevsimlik olarak faaliyet gösteren işletmelerde eğitim görecek öğrenci sayısının tespitinde, gündüz vardiyasında veya faaliyet gösterdiği mevsimde çalışan personel sayısı esas alınır. 20. maddeye göre işletmelerde beceri eğitimi gören öğrencilerin teorik eğitimi, meslekî ve teknik eğitim okul ve kurumlarında veya işletmelerin eğitim birimlerinde yapılır. Çalışma saatleri içinde yapılacak teorik eğitim haftada oniki saatten az olamaz. Bu eğitim yoğunlaştırılmak suretiyle de yapılabilir. Teorik eğitim günlerinde öğrenciler ücretli izinli sayılırlar.

Onsekiz yaşını bitirmemiş çıraklar 1475 sayılı Kanun kapsamı dışında sayılmışken, 4857 sayılı Kanun'da böyle bir sınırlama getirilmemiştir. Dolayısıyla 4857 sayılı Kanun döneminde kişi on sekiz yaşını bitirse dahi, mesleğin gerektirdiği bilgi, beceri ve iş alışkanlıklarını almaya devam ediyor ve gelişmesini sürdürüyor ise çıraklık konumu değişmeyecektir. Çırak ile işveren arasındaki uyuşmazlığın iş mahkemesinde değil, görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 9 aylık kısmı lise döneminde olmak üzere 2009-2014 yılları arasında davalıya ait müzik aletleri üretilen işyerinde çalıştığını ileri sürmüş, davalı taraf ise davacı ile aralarında iş sözleşmesi bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece davacının 2010-2012 yılları arasında davacıya ait işyerinde iş sözleşmesine göre çalıştığı kabul edilerek bir kısım alacaklar hüküm altına alınmış ise de, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiştir. Dosya kapsamındaki Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından davacının 20.10.2009-23.10.2009 tarihleri arasında 1315460.35 numaralı...’e ait Müzik Cihazları İmal Pazarlama işyerinden, 19.09.2011-01.06.2012 tarihleri arasında 218446.35 numaralı ... Ticaret Lisesi Müdürlüğü Büro işyerinden, 15.11.2014 tarihinden itibaren 1512950.35 numaralı ... İnsan ... Şirketi İnsan ve organizasyon işleri işyerinden çalışmalarının bildirildiği tespit edilmektedir. Davacının davalı işverene ait işyerinde Kurum kayıtlarına tabi bir çalışması bulunmamaktadır. Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanıkların anlatımı dikkate alınarak davacının 20.09.2010-15.09.2012 tarihleri arasında (okulların açık olduğu 20.09.2010-15.06.2011, okulların tatil olduğu 15.06.2011-19.09.2011, okulların açık olduğu 20.09.2011-15.06.2012, okulların kapalı olduğu 15.06.2012-19.09.2012 tarihleri arasında olmak üzere) toplam 2 yıl davalıya ait işyerinde çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Ne var ki, 21.09.1993 doğum tarihli davacının 19.09.2011-01.06.2012 tarihleri arasındaki çalışmalarının 07 kod (3308 Sayılı Kanunda Belirtilen...ve İşletmelerde Mesleki Eğitim Gören Öğrencilerden Bakmakla Yükümlü Olunanlar ) ve 42 kod (3308 Sayılı Kanunda Belirtilen...ve İşletmelerde Mesleki Eğitim Gören Öğrencilerden Bakmakla Yükümlü Olunmayanlar) ile aday çırak olarak Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği görülmekte olup, mahkemece belirtilen tarihlerde davacının bir başka yerde dahi olsa çırak olarak çalışıp çalışmadığı, eğitimine devam edip etmediği gibi hususlar araştırılıp açıklığa kavuşturulmamıştır. Davacının uyuşmazlık konusu dönemde bir başka yerde çırak olarak çalışmasının, davalı ile davacı arasında iş sözleşmesi kurulmasını engellemez ise de, mevcut sözleşmenin türünü ve davacının çalışma şekli, çalışma süresi gibi hususları etkileyebileceği düşünülmelidir. Bunun yanında dosya kapsamında davacının hangi tarihler arasında lisede okuduğu, hangi tarihte mezun olduğuna dair yeterli bilgi ve belge de bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, sadece tanık anlatımlarına göre davacının davalıya ait işyerinde 2010-2012 yılları arasında, tam süreli bir iş sözleşmesine göre çalıştığı sonucuna varılarak, eksik inceleme ile bir kısım alacakların hüküm altına alınmış olması hatalıdır.

Kabule göre, bir kısım tanıklarca davacının her gün işe gitmediğinin ifade edilmesinin yanında, davalı tanığı ..., davacının kendisine ait işyerinde 2010 yılında haftalık 150,00 TL ücretle karşılığı çalıştığını beyan etmiştir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre dosya kapsamından net olarak anlaşılamamaktadır. Belirtilen yönler araştırılıp açıklığa kavuşturulmadan işin esasına yönelik karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle, öncelikle Çıraklık Kanunu'na göre kurulan çıraklık okullarında okuyanların çırak sayılacağı, çıraklık ilişkisi ile iş ilişkisinin (aynı işveren yönünden) iç içe geçmesinin mümkün olmadığı gözetilerek, davacının uyuşmazlık konusu dönemde davalı işverene ait işyerinde çalışıp çalışmadığı titizlikle araştırılarak belirlenmeli, oluşacak sonuca göre davacının talepleri yönünden dosya kapsamındaki tüm deliller yeniden birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7345, Karar No: 2011/2554, Tarih: 22.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7345 E.  ,  2011/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, 19.3.2008 tarihinde davalı kurum tarafından yapılan denetim sonucunda protokolün 6.3.10 ve 6.3.13 maddelerine uygun hareket edilmediği gerekçesiyle, reçete karşılığı bulunmayan ve kime ait olduğu kanıtlanamayan kesik ilaç küpürleri, küpürü kesik ilaçlar ile hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçların bedeli olduğu iddia edilen 1.502,94 TL. nin 5 katı tutarı 7.514,70 TL cezai şart uygulanmasına ve sözleşmenin 6 ay süre ile feshedilmesine karar verildiğini, davalı kurumun uygulamasının tamamen haksız ve hukuka aykırı olduğunu, eczanede bulunan ilaç küpürlerinin ve küpürü kesik ilaçların tamamının reçete karşılıklarının bulunduğunu, ayrıca kime ait olduklarının da belli olduğunu ileri sürerek davalı kurumun sözleşmeyi haksız bir şekilde feshinden dolayı yarattığı muarazanın men'ine, fesih ve cezai şart işleminin iptalini istemiştir.

Davalı, davacının işletmekte olduğu eczanede yapılan denetim esnasında 61 adet reçete karşılığı bulunmayan ve kime ait olduğu ispatlanamayan kesik ilaç küpürü, 31 adet küpürü kesik ilaçlar ile 14 adet hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen kuruma fatura edilen ilaçlar bulunduğunu, bunun üzerine protokolün 6.3.10 ve 6.3.13 maddeleri gereğince

2010/7345-2554

sözleşmenin 6 ay süre ile feshedildiğini, 7.514,70 TL. tutarında da cezai şart işlemi uygulandığını, küpürlerin üzerinde kişilere ait isimlerin yazılı olmasının sahipli olduğu anlamına gelmeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2010/7345-2554

sözleşmenin 6 ay süre ile feshedildiğini, 7.514,70 TL. tutarında da cezai şart işlemi uygulandığını, küpürlerin üzerinde kişilere ait isimlerin yazılı olmasının sahipli olduğu anlamına gelmeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı kurum elemanlarınca eczanesinde yapılan denetimde tespit edilen kesik küpürler ile küpürü kesik ilaçların sahipli olduğunu ileri sürerek davalı kurum tarafından uygulanan cezai şart işlemi ile sözleşmenin feshine ilişkin işlemin iptali ile davalı kurum tarafından çıkarılan muarazanın giderilmesini istemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda; davacının eczanesinde tespit edilen kesik küpürler ile küpürü kesik ilaçların toplam bedelinin 500 TL’nin altında olmasına karşın adet olarak fazla olması nedeniyle fesih işleminin uygun olduğu belirtilmiştir. Davacı, eczanesinde denetim esnasında tespit edilen küpür ve ilaçların sahipli olduklarını ileri sürmüş ve bir kısım ilaç sahiplerinin dilekçelerini dosyaya ibraz etmiştir. Ne var ki Mahkemece bu hususta bir araştırma yapılmamıştır. Hal böyle olunca, davacının iddiası üzerinde durulmalı, dilekçe sahiplerinin beyanları da alınmak suretiyle feshe konu denetim sırasında tespit edilen kesik küpür ve ilaçların sahipli olup olmadıkları ve tamamını karşılayıp karşılamadığı hususlarında araştırma yapılmalıdır. Eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19152, Karar No: 2013/4833, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/19152 E.  ,  2013/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların olay tarihinde Gençlik Spor İl müdürlüğü yüzme havuzu yanında bulunan marangoz atölyesinin camını ve demir parmaklıklarını kırıp içeri girerek buradan bobin,bakır ve aliminyum malzeme çalmaları şeklinde geçekleşen eylemlerin hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

1-)... hakkındaki hükmün incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, atılı suçtan kurulan hükümlerin ONANMASINA,

2-)... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak,

5237 Sayılı TCK'nın 50/3.maddesine göre; daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının zorunlu olarak aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği hükmü ve suça sürüklenen çocuğun sabıka durumu da gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16728, Karar No: 2015/29664, Tarih: 22.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/16728 E.  ,  2015/29664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlığı sebebi ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, alacak isteklerinin yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ve hafta tatili çalışamsının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve hafta tatili çalışma ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Davalıya ait oto servis işyerinde elektrik ustası olan davacının yaz ve kış mevsimindeki çalışma saatleri konusunda davacı ile davalı tanıklarının beyanları arasında çelişki oluşmuştur. Davacı tanıklarından sadece biri birlikte çalışmış olup oda beş yıl kadar önce birlikte çalıştığını ve mesainin normalde 19.00-20.00 arası sona erdiğini, ancak bazen saat 22.00'ye kadar çalışma olduğunu, davalı tanıkları ise işyerinde mesainin kışın saat 17.30'da, yazın ise 19.30'da sona erdiğini beyan ettiklerinden beyanların ağırlıklarına yeniden değerlendirme yapılarak kış ve yaz çalışma saatleri netleştirilerek varsa fazla çalışma ücretinin yeniden belirlenmesi gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3723, Karar No: 2020/7016, Tarih: 03.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3723 E.  ,  2020/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.02.2013 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, her takvim yılından her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği ve eylemlerin her takvim yılında zincirleme biçimde işlendiği de gözetilmeden, hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanıklar hakkında tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarınca sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14010, Karar No: 2017/263, Tarih: 12.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2015/14010 E.  ,  2017/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suça konu bıçağın kendisine ait olmadığını savunması karşısında, soruşturma aşamasında bıçağın sanığın elinde olduğunu söyleyen ... ile tanık ...'in dinlenerek ekspertiz raporuna göre, basit aletle müdahale ile eksik parçanın giderilmesi halinde yasak niteliği kazanacağı belirtilmesine göre eylemin 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi kapsamında kalacağı da gözetilip, sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği nazara alınmadan eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7860, Karar No: 2014/18787, Tarih: 16.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7860 E.  ,  2014/18787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/190-2013/57

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.09.2014 Salı günü davacılar vekili Av. ... geldi. Davalı Yapı Kredi Emeklilik AŞ vekili B.. E.. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların davalı sigorta şirketine Yaşam sigortası yaptırdıklarını, davacıların yapılan üç sigorta poliçesi için 2008 yılına kadar 79.869,93 USD prim ödediklerini, poliçelerden 24.006 USD kredi kullandıklarını, sigorta şirketinin 2009 yılında ödenen primleri re’sen kredi borcuna mahsup ederek 38.000 TL. ödeme yaptığını, ancak sigorta şirketi tarafından eksik ödeme yapıldığını belirterek 60.000 TL. alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçe primlerinden yasal kesintilerin yapılarak ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava hayat emeklilik sigorta poliçesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hayat sigorta poliçelerinin acente aracılığı ile yapılmadığı halde acente prim komisyonu kesildiği belirtilerek acente prim komisyonu kesilmeden yapılan hesaplamaya göre karar verilmiştir. Davalı sigorta şirketi poliçelerde acente kaşesi bulunduğunu,poliçelerin acente tarafından yapıldığını savunmuştur. Mahkemece davalının bu savunması üzerinde durulmadan karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Mahkemece poliçeleri düzenleyen acente kayıt ve defterleri üzerinde inceleme yapılarak poliçelerin belirtilen acente tarafından düzenlenip düzenlenmediği tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacılar adına düzenlenen üç adet Yaşam sigorta poliçesinin iptali nedeniyle davacılara iade edilmesi gereken alacağın belirlenmesi için İzmir 5 Asliye Ticaret Mahkemesi 2009/1974 D.iş dosyasında rapor alınmış, mahkemece yargılama aşamasında alınan 30.9.2011 tarihli raporda tespit dosyası raporunun uygun olduğu belirtilmiş, davacıların itirazı üzerine alınan 3.9.2012 tarihli raporda ise poliçelerin acente tarafından düzenlenmediği ve davacılara 7 yıllık ödenen primin %98’ini alacağı belirtilerek hesaplama yapılmış, ise de her iki raporda hesaplama yönetimi ve alacak miktarı farklı belirlendiğinden raporlar arasında çelişki meydana gelmiştir. Mahkemece bilirkişi raporları arasında meydana gelen çelişkinin giderilmesi için yaşam sigortaları konusunda uzman kişilerden seçilecek bilirkişi heyetinden poliçe genel ve özel şartları da değerlendirilerek, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.