muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8310, Karar No: 2023/677, Tarih: 27.02.2023

5. Katılanlar ..., ..., ... adına düzenlenen ... 19. Noterliğinin 02.07.2021 tarihli 7001 yevmiye numaralı vekaletname dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekilinin temyiz istemi yönünden

1. Takdiri indirim

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece, sabıkasız sanık lehine, suçtan sonra gösterdiği pişmanlık gerekçe gösterilerek takdiri indirim sebebi uygulandığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Vekalet ücreti

Katılanların Olay ve Olgular kısmında ayrıntısına yer verilen tek bir vekaletname düzenlemek suretiyle kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri, tek bir dosyada tek bir vekaletname ile aynı emeği sarfederek katılanları temsil eden katılanlar vekili için,katılanlar lehine tek bir vekalet ücreti takdir edilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden

Her ne kadar sanık maktul ve oğullarının kendisine saldırdığını ve küfür ettiğini, kendisini korumak amacıyla mağdurun elindeki bıçağı rastgele salladığını maktulün nasıl yaralandığını anlamadığını ileri sürmüşse de dosya içerisinde bulunan olaya ilişkin görüntü kayıtlarında sanığın elinde bıçakla maktulün evinin önüne geldiği inin aşağı sizi öldüreceğim diyerek tehdit ettiği, maktulün sanığın oğluna zarar vermesinden korkarak sopa ile sanığın elindeki bıçağı düşürmek amacıyla sanığın omuzuna vurduğu, bunun üzerine sanığın maktulü birden fazla kez hayati bölgelerinden bıçakla yaraladığı, sanığın ise basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı, olayın başlangıcına ilişkin olarak sanığın savunmasında yer alan maktulün kendisine küfür ettiği hususunun tanık beyanları ile doğrulanmadığı anlaşıldığından, ilk haksız hareketin elinde bıçakla maktulün evine gelerek tehditte bulunan sanıktan kaynaklandığı anlaşılmakla sanık lehine meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık hakkında Silahla Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

V. KARAR

A. Sanık hakkında Silahla Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

B. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.04.2022 Tarihli ve 2022/1064 Esas, 2022/941 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2779, Karar No: 2015/16490, Tarih: 16.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2779 E.  ,  2015/16490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, mimari projeye aykırılığın eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde; davalıya ait bağımsız bölümde onaylı mimari projeye aykırı değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiş; mahkemece keşif kararı verilerek keşif ve bilirkişi giderlerini yatırması için davacı tarafa kesin süre verilmiş; davacı tarafça verilen kesin sürede masraf yatırılmamış, mahkemece kesin sürede masraf yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; aynı konuda daha önce açılan 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/432E-2013/785K sayılı dosyası ve bu dosyada yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna "delil" olarak dayanmıştır. Sözü edilen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması, orada toplanan delillerin değerlendirilmesine engel değildir. O halde açılmamış sayılmasına karar verilen dosyada yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde avans yükümlülüğünün yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16056, Karar No: 2016/2911, Tarih: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16056 E.  ,  2016/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, İstanbul Anadolu 17. Aile ve İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kayıt düzeltim davasıdır.

İstanbul Anadolu 17. Aile Mahkemesince, davanın nüfus kayıt düzeltim davası olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, davada gerçek anne ve babanın tespiti ve soybağı kurulmasının istendiği gerekçesi ile karşı görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından; davacıların, küçük ... ... davalı ...'ın, davacı ... ile birlikte yaşamaya başlamasından önceki evliliğinden doğan çocuğu olduğu, ... ile ... arasında nikah olmadığı ve küçüğün okula gidebilmesi için kendi üzerlerine kaydettirdikleri, gerçekte kendi çocukları olmadığı iddiasıyla, küçüğün nüfus kütüklerinden silinmesi istemiyle dava açtıkları, nüfus kayıtlarından davacıların evlenme tarihinin 14/09/1993, küçük ...'ın doğum tarihinin ise 09/10/1997 olduğu ve davacıların evli odukları dönemde doğduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.11.2013 tarihli ve 2013/18-354 E. 2013/1554 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemlerle kanuna aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesi, niteliği itibarıyla bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11544, Karar No: 2021/8456, Tarih: 14.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11544 E.  ,  2021/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında "2012 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1.maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,

2-Sanık hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesine gelince;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2015 tarih ve 2015/29790 Esas sayılı iddianamesi ile 01.12.2011 tarihinden itibaren şirket yetkilisi olan sanık ...'nın 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla 213 sayılı VUK'nin 359/b, TCK'nin 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 kez cezalandırılması istemiyle mütalaaya aykırı kamu davası açıldığı, 25.06.2013 tarih ve RDK/9 sayılı komisyon mütalaası incelendiğinde, sanık ...'nın şirket müdürü olarak atandığı 01.12.2011 tarihinden sonra gerçekleştirilen sahte fatura kullanma eylemleri nedeni ile sorumlu tutulduğu, bu tarihten önce gerçekleşen sahte fatura kullanma fiillerinden ise inceleme dışı sanık ...'nın sorumlu olduğu belirtilerek mütalaa verildiği ve 2011 takvim yılında suça konu ilgili dönem KDV beyannamesinde kullanılan en son faturanın 05.05.2011 tarihli olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında 01.12.2011 tarihine kadar gerçekleşen fiiller nedeni ile dava şartı olan mütalanın bulunmadığı anlaşılmakla, iddianameye konu olan 2010 ve 2011 takvim yıllarında işlediği iddia edilen sahte fatura kullanma suçları yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 14.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14235, Karar No: 2012/14444, Tarih: 05.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/14235 E.  ,  2012/14444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın tapu kayıt maliki ile davacıların murisinin aynı kışı olduğunun tespiti istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 05/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11693, Karar No: 2012/189, Tarih: 16.01.2012

1. Hukuk Dairesi 2011/11693 E., 2012/189 K.

**1. Hukuk Dairesi 2011/11693 E., 2012/189 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ-ECRİMİSİL

- YIKIM-TEMLİKEN TESCİL**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 684 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 632 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 1500 m2'lik bölümüne komşu 633 parsel maliki davalının ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine, muhdesatın yıkımına, 3.000,00.-TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 633 sayılı parseli 30 yıldır ihtilafsız kullandığını, sınırlarında bir değişiklik yapılmadığını, taşınmazlar arasındaki ihata duvarının, çit ve ağılın 2008 yılında yapıldığını, iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş birleşen davada ise taşkın kullanımın saptanması halinde ağaçların değerinin arzın değerinden fazla olduğunu, uygun bedel karşılığında temliken tesciline olmadığı taktirde muhdesat bedeli karşılığı 16.000,00.-TL tazminatın tahsiline karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece; elatmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil isteklerinin kabulüne, birleşen temliken tescil davasının reddine, tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı- birleşen davanın davacısı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi İlknur Acar'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Asıl dava; çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım, ecrimisil, birleşen dava ise temliken tescil olmadığı taktirde tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece; elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerinin kabulüne, birleşen davada temliken tescil isteğinin reddine, tazminat isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 632 ve 633 sayılı parseller öncesinde bir bütün iken sonradan ifraz suretiyle oluştukları 632 sayılı parselin kayden davacıya, komşu 633 parselin ise davalı adına kayıtlı olduğu, davalının davacıya ait taşınmazın 1.500 m2'lik kısmına limon ağacı dikmek suretiyle müdahale ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda elatmanın önlenmesine ve ecrimisilin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacının ecrimisil talebinin 3.000,00.-TL olduğu, talep ile bağlı kalınarak ecrimisile hükmedildiği halde hüküm yerinde ecrimisil miktarının 300 lira olarak belirtilmesi maddi hata olup, bu yön yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hüküm kısmının 2. bendindeki "…

…300,00.-TL." ibaresinin, "…

…3.000,00.-TL…

…" şeklinde yazılmak suretiyle düzeltilmesine, elatmanın önlenmesi ecrimisile yönelik hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA.

…300,00.-TL." ibaresinin, "…

…3.000,00.-TL…

…" şeklinde yazılmak suretiyle düzeltilmesine, elatmanın önlenmesi ecrimisile yönelik hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA.

Ne var ki; 632 ve 633 sayılı parseller evveliyatında bir bütün iken tarafların kök murisi adına kayıtlı olduğu, miras, taksim ve satın alma yoluyla tarafların iktisap ettiği, yıkıma konu limon ağaçlarının ( 30 yıl öncesinde) ifraz öncesi dikildiği, davalının kullanımında bulunan çekişmeli bölüm ve üzerideki yıkımı istenen ağaçların davacı adına kayıtlı 632 parsel içerisinde kaldığı, davalı-(birleşen davanın davacısının) 633 sayılı parseli ifrazdan sonra kök parsel malikinin mirasçılarından satın aldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; çapa bağlanmış bir taşınmazı satın alan kişinin mülkiyet hakkı bu çapla sınırlıdır. Davalı 633 sayılı parseli satın alma yolu ile edinmiş olup, davacıya ait parsel içinde kalan ağaçlar bakımından ayni yada şahsi bir hakka sahip olduğu söylenemez. Davacının ise 4721 sayılı TMK'nun 684. maddesinde düzenlenen "Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur." kuralı gereğince arzla birlikte yıkımını istediği ağaçların da maliki olduğu gözetildiğinde taşınmazla bir ilgisi bulunmayan davalı aleyhine yıkım isteğinde bulunması doğru değildir.

Hal böyle olunca; asıl davada ağaçların yıkımı, birleşen davada da tazminat isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazları değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2752, Karar No: 2015/17237, Tarih: 09.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2752 E.  ,  2015/17237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20/11/2014 tarihli asıl hükmün kesin nitelikte verildiği gerekçesi ile temyiz talebinin reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2014 gün ve 2014/78-110 sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8599, Karar No: 2016/8448, Tarih: 17.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/8599 E.  ,  2016/8448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2015 tarihli ve 2014/387 Esas, 2015/246 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 17/09/2015 tarihli ve 2015/850 Esas 2015/609 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/10/2015 tarihli ve 2015/800 Değişik İş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden, ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 30/06/2016 gün ve 94660652-105-34-5927-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/10/2015 tarihli ve 2015/800 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.