muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7183, Karar No: 2017/19509, Tarih: 30.11.2017

657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesine göre sözleşmeli memur “Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, kurumun teklifi üzerine Devlet Personel Dairesi ve Maliye Bakanlığının görüşleri alınarak Bakanlar Kurulunca geçici olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileri” olarak tanımlanmıştır.

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 5/c maddesinde, genel hizmetlerden birinin yürütülmesi için yapılan idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davaları çözmekle idari mahkemelerin görevli olduğu hükme bağlanmıştır.

Diğer taraftan, sözleşmeli personel ile ilgili Anayasa Mahkemesi kararlarında ve doktrinde, idari sözleşmelerin; kamu tüzel kişileri tarafından, kamu hizmetinin yürütülmesi amacı ile tek yanlı olarak düzenlenen, yazılı, tip sözleşmeler olduğu belirtilmekte, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın istikrar bulmuş içtihatlarında da, idari sözleşmelerle ilgili hususlardan doğan anlaşmazlıkların idari yargı yerinde çözümleneceği vurgulanmaktadır.

Görev kamu düzeni ile ilgilidir ve 6100 sayılı HMK.’un 114. Maddesi uyarınca dava şartıdır. Mahkeme uyuşmazlıkta görevli olduğunu her zaman dikkate almalıdır. Yargı yolu da dava şartıdır.

Yukarda ki açıklamalara göre 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49/3 maddesi kapsamında çalışanlarla yapılan sözleşmelerin iş sözleşmesi olmadığı, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesi uyarınca bu şekilde çalıştırılan kişilerin sözleşmeli personel olacağı ve işçi sayılmayacakları ve çalıştıkları kurumla arasında çıkan uyuşmazlıklarda idari yargının görevli olacağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı 24.11.1999 tarihinden 14.01.2008 tarihine kadar davalı işyerinde iş ilişkisi kapsamında çalışmıştır. 15.01.2008 tarihinde ise 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 49. Maddesi uyarınca davacı ile davalı ... arasında tam zamanlı sözleşme imzalanmıştır. Davacı tam zamanlı iş sözleşmesi ile çalışırken 07.03.2011 tarihli fesih yazısı ile aradaki ilişki sona erdirilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı 24.11.1999 tarihinden 14.01.2008 tarihine kadar davalı işyerinde iş ilişkisi kapsamında çalışmıştır. 15.01.2008 tarihinde ise 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 49. Maddesi uyarınca davacı ile davalı ... arasında tam zamanlı sözleşme imzalanmıştır. Davacı tam zamanlı iş sözleşmesi ile çalışırken 07.03.2011 tarihli fesih yazısı ile aradaki ilişki sona erdirilmiştir.

Somut bu maddi olgulara göre davacının geçici iş pozisyonunda 15.01.2008 tarihine kadar iş ilişkisi kabul edilerek, kendi iradesi ile tam zamanlı sözleşme imzalaması nedeni ile bu dönem için kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı tespiti ile bu süre için kıdem ve ihbar tazminatı isteğinin reddi isabetlidir. Ancak somut uyuşmazlıkta davacı tam zamanlı sözleşmenin feshedildiği 07.03.2011 tarihine kadar olan süre için kıdem ve ihbar tazminatı, izin alacağı ve fark ücret alacağı isteminde bulunmuştur. Davacının talep ettiği ve hüküm altına alınan alacakları statü hukuku kapsamında kalan süresi ile ilgili olup davalı kurum ile bu dönem arasında iş ilişkisi bulunmadığından, uyuşmazlığın bu dönem için idari yargı yerinde görülmesi gerektir. Mahkemece davanın 6100 SAYILI HMK.’un 114 ve 115. Maddeleri uyarınca yargı yolu caiz olmaması nedeni ile davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddi yerine esastan karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28231, Karar No: 2015/6747, Tarih: 23.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28231 E.  ,  2015/6747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/97578

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

NUMARASI : 2012/394 (E) ve 2013/77 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanıklar arasında meydana gelen olayda; karşılıklı tartışma ve yaralama meydana geldiğine dair iddia ve kabul ile dosya kapsamına göre, sanıklar lehine TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13261, Karar No: 2017/22221, Tarih: 16.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13261 E.  ,  2017/22221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu...Köyü 208 ada 8 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dairemizin 23.12.2015 tarihli ... Esas ve... Karar sayılı ilamı ile dava konusu 208 ada 8 parselin 06.09.2012 tarihi itibariyle metrekaresine 290 TL değer biçildiği gözetildiğinde aradan çok fazla bir zaman geçmediği halde 657 TL gibi yüksek bir değer biçen rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18326, Karar No: 2017/4404, Tarih: 03.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/18326 E.  ,  2017/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkili şirketin, 26.03.2008 tarihinde .... plaka numaralı frigorifik yapıdaki yarı römork aracı 101.429,04 TL bedelle davalı şirketten satın aldığını, bu araçla 13.05.2009 tarihinde ... demirciler sitesinde yük boşaltma işlemini yaparken aniden sağ ön lastiğinin patlaması sonucunda, aracın Fiber kısmının içerisinden parçalandığını, bu hasar sonrasında gerekli bakımın ve tamir işlerinin yapılması için davalı şirkete müracaat edildiğini ve davalı tarafından bakım ve tamir işlerinin tamamlanarak aracın kendilerine teslim edildiğini; bu tamirat ve bakım sonrasında 22.08.2011 tarihinin gecesinde Konya dan İstanbul' a doğru seyrederken .... civarında dorsede tamirat noktasından başlayarak çok büyük bir hasarın meydana geldiğini, bu olay üzerine aracın 23.08.2011 tarihinde davalı şirketin servisine çekildiğini ve dorsenin pert ( tam hasarlı ) olduğunun ve yenisini almalarının gerekli olduğunun ve kendilerinin yapacak bir şeyleri olmadığının taraflarına söylendiğini; bunun üzerine, aracın kendileri tarafından ilgili yed-i emin oto parkına çekildiğini ve burada araç üzerinde Kartal 2. Sulh Hukuk Mahkemesi kanalı ile bilirkişi incelemesi yaptırıldığını, bu inceleme neticesinde alınan 24.10.2011 tarihli bilirkişi raporunda araçta ikinci olarak meydana gelen hasarın gizli ayıplı olarak yapılan onarımdan kaynaklandığının belirlendiğini ve dorsede 22.08.2011 tarihinde meydana gelmiş hasarın 43.500,00 Euro olabileceğini kanaatinin belirtildiğini ileri sürerek; dorsede 22.08.2011 tarihinde gizli ayıp sonucu meydana gelen hasar nedeniyle müvekkilinin uğradığı zarardan ötürü toplam 128,429,90 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilinin, davanın zaman aşımından reddi gerektiğini, esas yönünden ise; davacı tarafın aracı satın aldıktan sonra aracın orjinalinde olmayan 400 lt. mazot litresi ve paslanmaz çelikten su deposunun davacı talebi nedeniyle araca yapıldığını, davacının yine talebi kapsamında olan 5 adet ray, 250 adet kanca ve 100 adet kanca montajının araca zarar verileceğinden yapılmadığını, davacının maksimum net taşıma ağırlığını dikkate almayarak taşıma yaptığını,kendileri tarafından dava konusu araca tamir onarım şeklinde işlem yapılmadığını, ayıplı bir işlemin bulunmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının ikinci olay nedeniyle maruz kaldığı ve iş bu davaya konu ettiği hasardan dolayı davalının birinci olayda verdiği servis hizmeti arasında gizli ayıp nedeniyle illiyet bağı bulunmadığı,dolayısıyla davalının sorumlu olmadığı,kaldı ki davalının birinci olayda davacıya verdiği hizmetin gizli ayıplı olduğu kabul edilse dahi davacının davaya konu aracı satın aldığı tarih itibariyle BK.231. Maddesi uyarınca ''...satılanın ayıbından doğan sorumluğa ilişkin her türlü dava, satılandaki ayıp daha sonra ortaya çıksa bile, satılanın alıcıya devrinden başlayarak 2 yıl geçmekle zaman aşımına uğrar... Satıcı, satılanı ayıplı olarak devretmekte ağır kusurlu ise 2 yıllık zamanaşımı süresinden yararlanamaz." hükmü gereği iş bu davanın zaman aşımına uğradığını ve davalının aracı iddia edildiği gibi gizli ayıplı olarak davacıya devrettiği kabul edilse dahi bu kez de ağır kusurlu olduğu ispatlanamadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TBK'nun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesine dayalı araç tamirinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

Davalı zamanaşımı definde bulunduğuna göre; 11.04.1940 gün ve 15/70 sayılı YİBK gerekçesinde de açıklandığı üzere zamanaşımı defi mevcut olduğu taktirde mahkemece herşeyden önce bu defin incelenmesi, gerçekleşmesi halinde artık esas hakkında incelenmeye devam olunmayıp, davanın bu yönde reddi gerekir. Davanın usulden reddi, işin esasının incelenmesine engel teşkil eder. Buna rağmen, mahkemece; davanın hem usulden, hem de esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9309, Karar No: 2018/3800, Tarih: 22.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9309 E.  ,  2018/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/01/2015 gün ve 2014/399-2015/14 sayılı kararı onayan Daire’nin 10/03/2016 gün ve 2015/15192-2016/2705 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 2007 yılında tek araçla aktarmasız ulaşım sistemine girilmesi maksadıyla sözleşme yapıldığını, sözleşme gereği davacının davalı belediyeye katılım payı adı altında bedel ödediğini, adı geçen sisteme ait düzenlemeye ilişkin ... Belediye Meclisi'nin 2007/04 - 28 sayılı kararının ... İdare Mahkemesinin kararı ile iptal edilmesiyle davalının edimini yerine getirmediğini, bu nedenlerle davacının yoksun kalınan kazancı isteme hakkının bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL'nin sözleşmenin ifasının kesildiği tarih olan 06.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 10/03/2016 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2226, Karar No: 2024/611, Tarih: 25.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/2226 E.  ,  2024/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/250 Esas, 2022/307 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2015/626 E., 2021/395 K.

Taraflar arasındaki hisse devri ve zarar tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 23.01.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat Kardelen Lüle dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

I. DAVA

Mahkemenin 2015/536 E. sayılı dosyasından tefrik olunan işbu dosyada davacı vekili karşı dava dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen işbirliği çerçeve anlaşmasının 3. maddesi gereğince karşı davalının multifokol lens üretim teknolojisi ile üretilen lenslerin standartı sağlamadığını, davacı-karşı davalının sözleşmedeki taahhüdünü yerine getirmediğini, sözleşmenin 4. maddesinin, Icon Lab'ın bu taahhüdünü yerine getirmediği takdirde kendi hissesini diğer hissedarlara devretmeyi taahhüt edeceğini hüküm altına almasına rağmen bugüne kadar sözleşmenin ifasını gerçekleştirmediğini, davacı- karşı davalının şirkete hâlen hissedar olmasının sözleşme hükümlerine aykırı olduğunu, bu nedenle karşı davayı açma zorunluluğunun hasıl olduğunu, işbirliği çerçeve anlaşmasının 4. maddesi gereğince karşı davalının hissesini diğer hissedarlara devretmesi, sözleşme hükümlerinin aynen ifasının Mahkeme kanalı ile yerine getirilmesi hususunda işbu davayı ikame ettiklerini, müvekkili şirketin sözleşme hükümlerini yerine getirdiğini, davalının ise sözleşme hükümlerine aykırı davranarak üretim teknolojisini standartlara uygun olarak tedarik etmediğini, bu sebeple şirketin 2007 yılından beri kâra geçemediğini, karşı davalının sözleşme hükümleri gereğince hissesini devretmesi için karşı dava açmak zorunda kaldıklarını, 10.07.2015 tarihli genel kurul toplantısı çağrısı yapılmış olup hukuken doğmuş bir işlem olduğunu, dolayısıyla butlan ile yok kabul edilemeyeceğini, Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre de usulsüz ve karar nisabına uyulmadan yapılan genel kurul toplantılarının yokluk ile malül olmadığını, iptal edilebilir olduğuna işaret edildiğini, iptal davası açabilmek için 3 aylık dava açma süresinin hak düşürücü süre olup açılan davanın hak düşürücü müddet sonrasında açıldığını iddia ederek ve savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı-karşı davacının dava dilekçesinde belirttiği hususların kabulünün mümkün olmadığını, müvekkili şirket tarafından yapılan lenslerin standartlara uygun olduğunu, yapılacak olan bilirkişi incelemesi neticesinde müvekkili şirketin haklılığının ortaya çıkacağını savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve davalının 20.05.2007 tarihinde işbirliği çerçeve anlaşmasını imzaladıkları, bu anlaşmanın 2-1. maddesinde, davacı şirketin sermayesini artıracağı ve davalı şirketin 1.018.200,00 TL karşılığında 20.364 hissenin sahibi olacağının düzenlendiği, ayrıca anlaşmanın 4-1. maddesinde, davalı şirket Icon Lab'ın davacı şirkete katılması resmi olarak tescil edildikten sonra kararlaştırılan üretim teknolojilerinin verilmesinin sağlanmasının taahhüt edildiği hususunda anlaştıkları, davacı tarafından 20.04.2015 tarihinde davalı şirkete, 23.11.2007 tarihli Mdt Medical Device Testing adlı şirket tarafından yapılan test sonucunun olumsuz çıktığı, davalı şirket tarafından işbirliği çerçevesinin 4/2. maddesine istinaden verdiği multifokal lens üretim teknoloji ile üretilen lenslerin standardı sağlamadığı belirtilerek anlaşmanın 4. maddesindeki taahhüdün yerine getirilmemesi sebebi ile hisselerin iadesi talepli ihtarname gönderildiği, dosyada mevcut Zaraccom lenslerin katarakt tedavisindeki etkinliğinin ve güvenliğinin değerlendirmesine ilişkin 23.10.2009 tarihli nihai raporda, ilgili lensin katarakt bulunan hastalarda cerrahisi sonrasında görme keskinliğini artırma açısından güvenli ve etkili olduğunun bildirildiğinin görüldüğü, 25.06.2018 tarihli bilirkişi raporunda sonuç olarak davacı şirket tarafından tamamen Tübitak Mam alt yapısı ve bilgi birikimi sonucu istenilen özelliklerde lenslerin üretildiği, MDT'den olumlu rapor alınmasının sağlandığı, tüm girdileri üretebilme yeteneğine sahip olunduğu, ek bir oligomer ürünü portföylerine eklediği, bir çeşit lens üretme hedefleri varken 2. bir lens çeşidini daha ürün portföylerine eklediği ve ... iki formülasyona sahip olduğunun bildirildiği, davalı vekilince davacı şirket aleyhine Amerika'da ikmal edilen dava kapsamında alınan uzman görüş raporunun tercümelerinin dosyaya sunulduğu, uzman görüş raporunda, bir Türk şirketi olan Anadolu Tıp'ın, doğrudan frontal foto-polimerizasyon tekniğini kullanarak ... geliştirilen göz içi lenslerin üretimini davacılardan öğrendiği, Anadolu Tıp firması Bausch&lomb ve Valeant'a bu fikri mülkiyeti haksız şekilde transfer ettiği, Anadolu Tıp ve davalıların, davacıların fikri mülkiyetini haksız olarak kullandığının belirtildiği, 27.11.2020 tarihli bilirkişi raporunda, sonuç olarak davacı şirketin önemli projeler yaptığı ve önemli sonuçlar aldığının, geliştirilen ürünlerin kimyasal yapıları hakkında dosyada belge bulunmadığının, davalı şirket tarafından sunulan belgelerden Reper N.N. teknolojisi ile üretilmiş MIOL-2 ürünü ile ValeantPharmeceutical’ın ürününün, FocusForce Aspheric ürününün aynı polimer malzeme içerikli oldukları, Zarracom (Anadolu Tıp Ürünü) ve MIOL-2 (Reper N-N ) lensleri aynı boyut ve şekilde olduklarının, Bausch& Lomb Focus Force Aspheric ve Reper:RU Mıol-2 aynı polimer malzeme içerikli olduğunun bildirildiği, davacı şirket 23.11

.N. teknolojisi ile üretilmiş MIOL-2 ürünü ile ValeantPharmeceutical’ın ürününün, FocusForce Aspheric ürününün aynı polimer malzeme içerikli oldukları, Zarracom (Anadolu Tıp Ürünü) ve MIOL-2 (Reper N-N ) lensleri aynı boyut ve şekilde olduklarının, Bausch& Lomb Focus Force Aspheric ve Reper:RU Mıol-2 aynı polimer malzeme içerikli olduğunun bildirildiği, davacı şirket 23.11.2007 tarihli Mdt Medical Device Testing adlı şirket tarafından yapılan test sonucuna dayanarak 20.04.2015 yılında aralarında yaptıkları anlaşmaya dayanarak hisse devrini ve zarar tazmini talep etmiş ise de, dosyada mevcut 23.10.2009 tarihli nihai rapor, 27.11.2020 tarihli bilirkişi raporu, Amerika'da ikmal edilen davada alınan uzman görüşü birlikte değerlendirildiğinde davalı şirketin sözleşmeye aykırı hareket etmediği, taahhütlerini yerine getirdiğinin anlaşıldığı, davacı tarafın hisse devrine yönelik talebine esas alınacak bir neden bulunmadığı ve davacı şirketin zarara uğradığına yönelik de bir durumun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri