muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10064, Karar No: 2022/13854, Tarih: 22.12.2022

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer alır.

Somut olayda; söz konusu taşınmazın muhammen değerinin 370.000,00 TL, satış bedelinin ise 475.100,00 TL olduğu, şikayetçinin, şikayet dilekçesinde kıymet takdirine yönelik şikayetinin bulunmadığı ve gerekçeli istinaf dilekçesinin de sürede olmadığı anlaşılmıştır.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, satış bedelinin, muhammen bedelin üzerinde olması halinde, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Bu durumda, şikayetçinin ihalenin feshini istemekte hukuki yararı yoktur. İlk Derece Mahkemesince, bahsi geçen taşınmaz yönünden istemin bu nedenle reddi yerine işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi yerinde değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak, şikayet tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK’nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde, işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmüş olduğundan, şikayetçinin ihalenin feshi isteminin yukarıda ayrıntısı yazılı taşınmaz yönünden zarar unsuru yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddi gerektiğinden, İlk Derece Mahkemesince para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nin 13.6.2022 tarih ve 2022/2247 E. - 2022/1911 K. sayılı

kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-İstanbul ... 23. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 17.02.2022 tarih ve 2021/576 E. - 2022/79 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ ihale bedelinin % 10’u tutarındaki 108.470,00 TL” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ şikayete konu taşınmazlardan 23 Parsel’de kayıtlı 1 ve 2 bağımsız bölüm numaralı taşınmazların ihale bedelleri toplamı olan 614.600,00 TL’nin % 5’i tutarındaki 30.730,00 TL” ibarelerinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/268, Karar No: 2013/3357, Tarih: 07.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/268 E.  ,  2013/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.03.2012 gününde verilen dilekçe ile şerhin terkini, başka parsele şerhin yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mülkiyeti ...- ... Köyü Tüzel Kişiliğine ait 57 parsel sayılı taşınmazın (3.000.00 m2, köy okulu uygulama bahçesi ve gelir arazisi niteliğine haiz) tapu kaydının beyanlar hanesinde yer alan "Milli Eğitim Bakanlığının muvafakatı alınmadıkça satılamaz" şerhinin terkini ile okulun fiilen yer almış olduğu 58 parsel sayılı taşınmaz üzerine şerhin aktarılması istemine ilişkindir.

Davalı vekili 57 parsel sayılı taşınmaz üzerinde okulun bulunmadığını, okula ait uygulama bahçesi ve gelir arazisi olduğunu, bu nedenle şerhin kaldırılmasına muvafakat etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile "dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü 57 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan eski köy okulu binası şerhinin kaldırılarak aynı yerde bulunan 58 parsel sayılı taşınmaz üzerine şerhin yazılmasına" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, 57 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde yer alan usulünce konulan şerhin yasal dayanağının kalmadığını ileri sürmüş, talebine gerekçe olarak da okul binasının 57 parsel sayılı taşınmaz üzerinde değil 58 parsel sayılı taşınmaz üzerinde olduğu hususunu göstermiştir.

Dosya arasındaki şerhin dayanağını oluşturan 10 Ekim 1967 tarihli karara göre, şerhin okul binası için değil köy okuluna uygulama bahçesi ve gelir arazisi olarak tahsisi için konulduğu anlaşılmıştır. Davalının şerhin bu haliyle devamında yararı bulunmaktadır. Orta yerde şerhin kaldırılmasını gerektiren haklı bir nedenin varlığı ispatlanamadığı halde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, tespit dosyasındaki bilirkişi raporundaki belirlemenin aksine okulun bulunduğu 58 parsel sayılı taşınmazın mezarlık olması nedeniyle şerhin bu parsele aktarılması doğru olmadığı gibi hüküm sonucunda kaldırılan şerhin tapudaki "Milli Eğitim Bakanlığının muvafakatı alınmadıkça satılamaz" biçiminde olduğu gözardı edilerek "eski köy okulu binası" şeklinde değerlendirme yapılması da isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/3862, Karar No: 2020/5226, Tarih: 01.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3862 E.  ,  2020/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirme kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinin tespiti ile ıslahla ile 84.600,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 84.600,00 TL'nin tahsiline dair verilen karar, Yargıtay 13.Hukuk Dairesince (kapatılan) 13.11.2017 tarih 2016/712535 e., 2017/11017 k. sayılı ilam ile bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama ve bozma ilamında işaret edilen 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddenin, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edildiği hususu da gözetilerek, davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nin dava tarihinden, 74.600,00 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı belediyenin maliki bulunduğu taşınmazı 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 25 ve 26. maddeleri uyarınca davacıya satışına ilişkin sözleşmeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında yapılan satış sözleşmesi geçerlidir ve geçerli sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle davacı, satış bedelini ödediğini ispat etmek koşuluyla taşınmazın ifasının imkânsız hale geldiği tarihteki rayiç değeri isteyebilir. Bu nedenle, mahkemenin davacının tahsis edilen arsanın rayiç değerini isteyebileceği yönündeki değerlendirmesi yerindedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazın, ifanın imkansız hale geldiği tarihteki m² birim fiyatı 470,00 TL olarak bulunmuş, buna göre sonuca gidilmiştir. Rapora göre, 4196 ada 6 parsel sayılı taşınmazın emsal olarak alındığı, 1150 m² büyüklüğündeki bu arsanın 32167/57500 hisselik kısmının 13.03.2012 tarihindeki satış bedelinin 648.839,00 TL olduğu, edinimin imkansız hale geldiği tarihteki m² birim fiyatının 812,14 TL olup, dava konusu taşınmaza göre 0,58 değerleme oranı bulunduğu, yine emsal olarak alınan 4629 ada 2 parsel sayılı 1498,07 m² büyüklüğündeki başka bir arsanın tamamının 31.12.2010 tarihinde 2.040.000,00 TL ye satıldığı, buna göre edinimin imkansız olduğu tarihteki m² birim fiyatının 1250,77 TL olduğu, dava konusu taşınmaza göre 0,38 değerleme oranı bulunduğu, bunlara göre hasaplama yapılmış olduğu görülmektedir. Oysa ki, benzer dava dosyalarında da işaret edildiği üzere, rayiç değerin, ifanın imkansız hale geldiği tarihten önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması gerekmektedir. Nitekim, davalı Belediye ifanın imkansız hale geldiği tarihten sonra dava konusu taşınmazların özellik ve niteliklerinin 06.09.2010 tarih ve 93 sayılı Belediye Meclisi kararı ile değiştirildiğini bildirmiştir. Somut olayda, ifanın imkansız hale geldiği tarih 2009 yılı olup, bu yıl veya önceki yıllara göre emsal belirlenmesi gerekecektir. İtiraz üzerine aldırılan ek raporda ise, 1536 ada 11 parselde kayıtlı 2.378,00 m² büyüklüğündeki taşınmazın 5/1189 hissesinin 15.05.2007 tarihinde 630,00 TL m² birim fiyatı üzerinden toplam 6.300,00 TL ye satıldığı edimin imkansız olduğu tarihteki m² birim fiyatının 741,42 TL olduğu, dava konusu taşınmazın arsa vasıflı iken emsal taşınmazın kadastro parseli olduğundan taşınmazın imar parseli olarak ediminin imkansız olduğu tarihteki değeri için 0,60 Dop payı ilave edilip m² birim fiyatının 1235,00 TL olduğu belirlemesi yapılıp, sonra emsal karşılaştırma tablosu ile 0,38 oranı üzerinden işlem yapılıp 469,6 TL dava konusu taşınmazın m² birim fiyatı bulunmuş ise de; 3194 sayılı İmar Kanunu ve yönetmelik hükümlerine göre düzenleme ortaklık payının (Dop) en fazla 0,40 olabileceği, bu haliyle ek raporada itibar edilemeceği sonucuna varılmaktadır. Mahkemece yapılacak iş, ifanın imkansız olduğu tarih veya bu tarihten önceki dava konusu taşınmazın tapu ve belediye kayıtlarındaki niteliklerine uygun emsal satışlar dikkate alınıp, 13

. Mahkemece yapılacak iş, ifanın imkansız olduğu tarih veya bu tarihten önceki dava konusu taşınmazın tapu ve belediye kayıtlarındaki niteliklerine uygun emsal satışlar dikkate alınıp, 13. Hukuk Dairesinin 2015/41413 e. sayılı ve diğer benzer bozma ilamlarında da işaret edildiği üzere, m² birim fiyatlarının 300,00 TL olarak belirlendiği başka dosyalardan aldırılan bilirkişi raporları ile eldeki dava dosyasında bozma öncesi aldırılan 07.07.2014 tarihli bilirkişi raporunda resen emsal olarak belirtilen 239 ada 3 parsele ilişkin 08.04.2009 tarihli satış ile 230 ada 1 parsele ilişkin 29.12.2009 tarihli satış da gözetilerek temin edilecek taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.444,75 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15293, Karar No: 2018/6725, Tarih: 19.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15293 E.  ,  2018/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 19.06.2018 tarihinde taraflardan kimsenin gelmemiş olması nedeniyle işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 72.000 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 24.02.2016 tarihli dilekçesiyle talebini 86.980,49 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 86.980,49TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna

gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16104, Karar No: 2016/11019, Tarih: 23.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/16104 E.  ,  2016/11019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında 04/12/2011 tarihli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 03/12/2011 tarihli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçları ile, sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Katılanın ikametinden 03/12/2011 tarihinde çalınan halılar ile ilgili müracaatının bulunmadığı, ancak 04/12/2011 tarihinde yeniden ikametinden hırsızlık olayı olması nedeniyle yaptığı müracaatı üzerine yapılan incelemede olay yerinden sanık ...'nin parmak izlerinin elde edildiği, sanık ...'nin 04/12/2011 tarihli eylemi kabul ettiği ancak 03/12/2011 tarihli eylemi kabul etmediği, katılanın ikametinden 03/12/2011 günü çalınan halıların ise sanık ...'nin evinde yapılan aramada bulunduğu, sanık ...'nin halıları cezaevinden arkadaşı olan ve hırsızlık

suçundan cezaevinde bulunduğunu bildiği diğer sanık ... aldığını beyan ettiği, sanık ...'nin evinde başka yerlerden çalınan bir kısım eşyaların da bulunduğu, sanık ...'nin hırsızlık suçundan cezaevinde yatan sanık ...'nin değişik zamanlarda getirdiği eşyaların hırsızlık malı olabileceğini bilmemesinin hayatın akışına uygun olmadığının anlaşılması karşısında, anılan hususlar yönetmince tartışılmadan yetersiz gerekçe ile atılı suçlardan sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18916, Karar No: 2014/12369, Tarih: 18.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18916 E.  ,  2014/12369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın tebliğinin sanığın yakını ve birlikte ikamet ettiğini belirten Lamia Oğramak'a yapıldığı anlaşılmakla, Lamia Oğramak'ın tebligatı almaya ehil olup olmadığı belirlenip, ehil olmadığının tespit edilmesi halinde sanığa gerekçeli kararın tebliği ile kararı temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesi de eklenmesi suretiyle dosyanın gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4204, Karar No: 2019/4192, Tarih: 05.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/4204 E.  ,  2019/4192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İncelemeye konu karar suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmediği ve katılan vekilinin temyiz isteminin de suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu halde, bu suç yönünden kurulan hükme ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen beraat hükmü ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25223, Karar No: 2012/21826, Tarih: 17.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25223 E.  ,  2012/21826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların, sahte kimlikle ... adına alınan ve piyasaya sürülen suça konu sahte çeki bilerek kullandıklarının iddia edilmesi, katılanın, aldıkları yedek parçalara karşılık çeki sanıkların birlikte kendisine verdiğini beyan etmesi, sanık ...'ın çeki, sattığı ve kargo ile Konya'ya gönderdiği 140 kutu şeker çubuğu karşılığında Konya'da kimliğini hatırlamadığı bir kişiden müşteri çeki olarak aldığını, otomobil aldığı sanık ...'e verdiğini belirtip defter ve belgelerini maliyeye verdiğini, bunları inceleyerek çeki aldığı kişiyi tespit edip bildireceğini, sanık ...'in ise suça konu çeki sattığı otomobile karşılık ...'dan aldığını ve aralarındaki alış veriş nedeniyle katılan ...'a verdiğini savunması, çekteki yazı ve rakamların sanıklara, imzanın ise sanık ...'e ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmaması, sahte kimlikle ... adına çek hesabı açtıran kişi ve kişiler hakkında ayrıca soruşturma yapılması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için öncelikle sahte çek hesabı açtırıp ... adına sahte çek almaktan yürütülen soruşturma dosyasının akıbeti araştırılarak dosya celp edilip ayrıntılı olarak tutanağa geçirilmesi, dosyamızı ilgilendiren kısımlarının onaylı örneklerinin dosya arasına konulması, suça konu çek ve çek hesabı açılırken kullanılan belgelerdeki yazı, rakam ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak Sanık ... tarafından maliyeye verildiği savunulan defter ve belgeler celp edilip savunmada bahsedilen alışveriş'in kayıtlarda yer alıp almadığı da tespit edildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, çekin cirosuz olarak sanık ... tarafından kabulünün ticari teamüllere uygun olup olmadığı da tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.