muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/695, Karar No: 2020/48, Tarih: 23.01.2020

28. Oysa davalının cevap dilekçesi ekinde sunduğu 15.01.2010 tarihli, 33407 nolu, “İ.A.O.S.B. Organize Kantar Çiğli/İzmir” başlığını, araç plakası olarak “20 İMDAT 005”, firma adı olarak ise “OREGE” yazısını taşıyan 5700 kg kekik tartımına ilişkin kantar fişi, içeriği itibariyle davalının savunmasını doğrular ve bunun da ötesinde davacının kendi ihtarındaki olay anlatımı ile de örtüşür mahiyettedir.

29. Özel Dairece bozma kararına dayanak kılınan Orege firması yetkilisinin Mahkemeye sunduğu 02.04.2012 tarihli yazıda ... ve İmdat Sağım isimli kişileri tanımadığı ve alışverişlerinin olmadığı ancak ...’a yazı ekinde sunulan 21.10.2010 tarihli faturayla 2780 kg naturel kekik, 980 kg sivri kekik, 430 kg defne yaprağı karşılığında 10.717,11TL ödendiği bildirilmiştir. Ne var ki bu belgenin, ispat yükünü davalı üzerine çevirdiği kabul edilemez. Zira davalı istikrarlı savunmasında davacının bizzat gösterdiği firmaya malın teslim edildiğini, kendilerinin bu firmayla doğrudan alışverişlerinin olmadığını açıkça ifade etmiştir. Başlangıçta bu firmaya davalılar tarafından kendisi adına teslim edilen mal bulunmadığını ifade eden davacı, bahsi geçen faturanın sunulmasından sonra bunun bizzat kendisinin Orege ile olan ilişkisinden kaynaklandığını, davalılarla ilgili olmadığını ileri sürmüş ve 39660 nolu 21.01.2010 tarihli sevk irsaliyesini delil olarak sunmuş ise de faturada bu irsaliyeye ilişkin herhangi bir kayıt yer almadığı da gözetildiğinde sunulan delilin bu iddiayı ispata elverişli olduğu kabul edilemez.

30. Tüm bu açıklamalar karşısında ispat yükünün davacı üzerinde olduğu ve dosya kapsamı itibariyle bunun sağlanamadığı gerekçesiyle verilen direnme kararı yerindedir.

31. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmelerde davalının havaleye konu edilen bedel karşılığında mal teslim ettiğini ispat ile yükümlü olduğu, dosya kapsamı itibariyle bu savunmanın ispatlanamadığı, bu nedenle bozma kararına uymak gerekirken direnme kararı verilmesinin hatalı olduğu yönünde ileri sürülen görüş, açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

32. Sonuç itibariyle usul ve yasaya uygun direnme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

IV. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Gerekli temyiz ilâm harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-2. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.01.2020 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğuyla ve kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3463, Karar No: 2016/7527, Tarih: 14.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/3463 E.  ,  2016/7527 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... İle ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05/11/2014 tarih ve 2014/122-2014/521 sayılı hükmün Dairenin 08/10/2015 tarih ve 2015/7148-2015/29213 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyanın incelenmesinde, mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair 5.11.2014 tarihli kararının davalı tarafından temyiz edildiği, davalının temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesiyle mahkemece 15.1.2015 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararında davalıca temyiz edilmesi üzerine dairemizin 8.10.2015 tarih ve 2015/7148-29213 sayılı kararıyla, mahkemenin hükmettiği miktarın kesinlik sınırı içinde kalmış gibi değerlendirilerek temyiz isteminin miktar nedeniyle reddine dair mahkemenin ek kararının onanmasına karar verildiği, ancak müzakere ve takrir notlarının incelenmesinde, mahkemenin süre aşımı nedeniyle temyiz isteminin reddine dair ek kararının onanmasına karar verilmesine rağmen kalemde yazım aşamasında zuhulen temyiz isteminin miktar nedeniyle reddine dair ek kararın onanması şeklinde yazıldığı ve bu hususun maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin buna ilişkin karar düzeltme dilekçesinin maddi hatanın giderilmesine yönelik olduğu kabul edilerek, maddi hataya müstenit 8.10.2015 gün ve 2015/7148-29213 sayılı dairemiz kararının kaldırılmasına, mahkemenin davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine ilişkin 15.1.2015 gün ve 2014/122-2014/521 sayılı kararı yasaya uygun olduğundan bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4551, Karar No: 2021/8728, Tarih: 28.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4551 E.  ,  2021/8728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 29.07.1993 tarihinde Kemalpaşa Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Tahsisli Kömür Tevzii ve Mutemetlik Hizmetleri Denetim İşletmesi’nde şoför olarak işe başladığını, 2000 yılında Kemalpaşa’da Köylere Hizmet Götürme Birliği’nin kurulması ile Çevre Koruma Ünitesi’ndeki tüm personelin birlik bünyesinde istihdam edilmeye başlandığını, 10.02.2014 tarihinde emekli olması ile 15.05.2000 öncesi çalışmalarının dikkate alınmaksızın kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını ancak tüm hizmetleri üzerinden ödeme yapılması gerektiğini beyan ederek, bakiye kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevabının özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyulan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacı tarafından ... aleyhine açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda verilen kararın davalı Bakanlığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 21.02.2018 tarihli bozma ilamında, “Somut olayda, davacı davasını ...'na karşı açmış ise de, ayrı tüzel kişiliği bulunan Köylere Hizmet Götürme Birliği'nin davada davalı sıfatına sahip olması gerekmektedir. O halde mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesi uyarınca davacının davasını doğru hasma yöneltmesi için işlem yapılması gerekirken, yazılı gerekçe ile esasa dair hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

Bozma ilamına uyulan Mahkemece, dosyaya Köylere Hizmet Götürme Birliği Meclisinin 10.03.2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararının celbedildiği, davacı vekilince husumetin Kemalpaşa Belediyesine yöneltildiği, dava dilekçesi, bozma ilamı, Birlik Meclis kararı ve tensip tutanaklarının Kemalpaşa Belediyesine tebliğ edildiği, Kemalpaşa Belediyesince davaya karşı cevap verildiği, yargılama sonucunda Mahkemece “... köylere hizmet götürme birliği Birlik Meclis Kararı ile bir takım hak ve alacakların yine bazı işçilerin devrinin Kemalpaşa Belediyesine yapıldığı, nitekim 10/03/2014 tarihli Birlik Meclis kararının 3.10. Maddesi gereği birliğin devredilen taşınır veya taşınmaz varlıklarıyla alakalı olarak tasfiye tarihinden sonraki hak ve alacaklarıyla borçlarının devredilen kurumlara devredilmesine karar verildiği, yine personellerin ücret izin vs alacaklarının Kemalpaşa Belediyesine devredilmesine karar verildiği, davacının kıdem tazminatı alacağından davalı Kemalpaşa Belediyesinin sorumlu olduğu,...” gerekçesiyle karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda; davacının Köylere Hizmet Götürme Birliğinde çalışmakta iken 10.02.2014 tarihinde emeklilik nedeniyle davalı işyerinden ayrıldığı anlaşılmaktadır. 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici 1. maddesinin 26. bendinde “Bu Kanunla tüzel kişiliği kaldırılan belediye, il özel idaresi ve köylerden oluşan veya bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren amaçları ortadan kalkacak olan mahalli idare birlikleri, ilk mahalli idareler genel seçiminden önce tüzüklerindeki hükümlere göre tasfiye olunur. Tüzüklerinde hüküm bulunmayan hallerde bu Kanunun devir, tasfiye ve paylaştırmaya ilişkin hükümleri uygulanır. Bu birlikler, Kanunun yayımı tarihinden itibaren, yeni personel istihdam edemezler, taşınır ve taşınmaz mal edinemezler, kendilerine ait taşınır ve taşınmaz malları satamazlar, hizmet alımına ilişkin sözleşme ve borçlanma yapamazlar.” düzenlemesi bulunmaktadır. Dosyaya celbedilen Köylere Hizmet Götürme Birliği Meclisinin 10.03.2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararından anlaşıldığı üzere Köylere Hizmet Götürme Birliği’nin 6360 Sayılı Kanunun geçici 1. Maddesinin 26. bendi uyarınca tasfiye işlemleri yapılmıştır. Söz konusu tasfiye kararı incelendiğinde, 3.8. maddesinde; “Köylere Hizmet Götürme Birliği’nde çalışmakta olan personellerin, ücret, izin parası v.s. alacaklarının ödenerek, Kemalpaşa Belediyesi’ne devredilmesine oy birliğiyle karar verildi.”, 3.10. maddesinde; “Birliğin devredilen taşınır ya da taşınmaz varlıklarıyla alakalı olarak; tasfiye tarihinden sonraki hak ve alacaklarıyla, borçlarının devredilen Kurumlara devredilmesine ve devam eden ya da olabilecek davalarına karşı 6360 sayılı Kanun hükümlerince işlem tesis edilmesine karar verildi.” düzenlemelerinin bulunduğu ancak Köylere Hizmet Götürme Birliği bünyesinde çalışması sona eren işçilerin hak ve borçlarının hangi kuruma devredildiğine dair bir karar bulunmadığı görülmektedir. Köylere Hizmet Götürme Birliğinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği bir durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise Köylere Hizmet Götürme Birliğinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde ise borcun mahalli idare birliği olan Köylere Hizmet Götürme Birliğindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında, davanın ...'na yöneltilerek sonuçlandırılması gerekir. 6360 sayılı Kanunda yer alan düzenlemeler kapsamında, devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda, Dairemizin içtihatları gereği ...'nın taraf olduğu değerlendirilmektedir.

Hal böyle iken; 10.03.2014 tarihli karar ve dosyaya sunulan diğer evraklardan Köylere Hizmet Götürme Birliğinin 10.03.2014 tarihinde çalışan personelinin Kemalpaşa Belediyesine devredildiği, davacının ise 10.02.2014 tarihinde emekli olmak suretiyle Birlikten ayrıldığı, o tarihte Birliğin Kaymakamlığa ve dolayısıyla İçişleri Bakanlığına bağlı olduğu, Belediyeye devirden önce ayrıldığından Kemalpaşa Belediyesine husumet düşmeyeceği anlaşılmakla davaya ilişkin yargılama esnasında İçişleri Bakanlığının davalı sıfatı aldığı da dikkate alınarak davacı taleplerinin davalı ... yönünden değerlendirilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın; yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Kemalpaşa Belediye Başkanlığı'na iadesine, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4179, Karar No: 2020/8496, Tarih: 05.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4179 E.  ,  2020/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-) Sanık hakkında kurulan mala zarar verme suçuna ilişkin müşteki ...’ın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Müştekinin davaya katılma talebi bulunmadığı anlaşılmakla; 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince temyiz hakkı olmayan müştekinin temyiz talebinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-) Sanık hakkında kurulan mala zarar verme suçuna ilişkin o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, her ne kadar sanık ... hakkında katılana ait iki adet ceviz ağacını kesmesi şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle sanık hakkında sırf zarar verme kastıyla hareket etmediğinden bahisle beraat kararı verilmiş ise de, somut olayda sanığın eyleminin Medeni Kanun'un 740. maddesinde kalması için komşusunun arazine taşan dal ve köklerin komşu araziye zarar vermesi ve arazi sahibine bu dal ve köklerin kaldırılması için uygun bir süre verilmiş olması gerektiği, yapılan yargılama sırasında müştekinin ağaçların kesilmesine ilişkin bir şey bilmediğini ağaçlar ile ilgili herhangi bir kimsenin kendisine gelip bir şey söylemediğini ağaçları kesmesi yönünde kendisine gelen bir haber olmadığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamına göre sanığın müştekiyi dal ve kökleri kesilmesi konusunda onu uyarmadıkları bu durumda sanığın müştekiye ait ağaçlardan birinin, kendi taşınmazına zarar veren dalları yerine, tamamını, bilerek ve isteyerek doğrudan kasıtla yerden 2 metre yüksekliğinde kesmek suretiyle malına zarar verdiği ve bu eylemin sanık tarafından ikrar edildiği bu suretle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5799, Karar No: 2009/7491, Tarih: 29.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5799 E.  ,  2009/7491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BULANCAK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/12/2008

Bilindiği üzere; son kez yürürlüğe giren 362l Sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin  5 ve 9.maddeleri, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya  başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret   edilmiştir.

Hal böyle olunca; öncelikle idare tarafından 362l Sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı, ondan sonra, üç jeolog veya Jeoloji mühendisi veya Yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün, böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır.Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenip de 5/3 Sayılı Kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, kıyı kenar çizgisi, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan delil olarak yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı ve  sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

O halde; çekişmeli yerin yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre 3621 Sayılı Yasanın 4. maddesinde tarifi yapılan kıyıda kalıp kalmadığının ortaya çıkarılması kıyıda kaldığının tespiti halinde yukarıda değinilen yasal düzenlemelerde gözetilmek suretiyle yapı ve muhdesatların değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve tatbikat ve tahkikatla yetinilerek yazılı olduğu üzere  karar  verilmiş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.6.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11931, Karar No: 2022/2949, Tarih: 19.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11931 E.  ,  2022/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER :... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/09/2020 tarih ve 2018/3184 Esas, 2019/1750 Karar sayılı ek kararı ile,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/09/2020 tarih ve 2018/3184 Esas, 2019/1750 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/09/2020 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13291, Karar No: 2013/7930, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13291 E.  ,  2013/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2009 gün ve 2008/182 Esas, 2009/77 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiği ve dosya kapsamına uygun olduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda mağdurun dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden, CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer şartlar tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken mağdurun manevi zararının giderilmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8741, Karar No: 2021/12650, Tarih: 12.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/8741 E.  ,  2021/12650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Nakil aracının dava konusu olmadığı ve hakkında bir hüküm kurulmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ...’in temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, sanık ...’a ait market olan iş yerine karton kutu içinde 83 paket kaçak sigarayı bıraktığı, kutuyu o sırada markette bulunan sanık ...’ın oğlu olan tanık ...’ın teslim almasından hemen sonra kolluk görevlilerinin geldiği ve tanık ...’ın kutuyu teslim etmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, sanık ...’ın babasının evinde kira vermeden oturduğundan hediye amaçlı sanık ...’a sigara getirdiğini, satmadığını beyan etmesi karşısında, dosya kapsamı tanıklar beyanlarından da sanığın sigaraları ticari amaçlı bıraktığına ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,12.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.