muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1508, Karar No: 2017/4610, Tarih: 25.09.2017

Asıl ve birleştirilen davada davalı, tenkis isteği yönünden davanın zamanaşımına uğradığını, mirasbırakanın kendisinin çalışmalarına karşılık uygun bir bedel karşılığında çekişmeli taşınmazları kendisine sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulü ile tapu kayıtlarının iptaline karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ... 13.09.2011 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak eşi ..., dava dışı kızı ..., davacı kızı ... ve davalı oğlu ... kaldığı, diğer mirasbırakan ... 04.02.2012 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak dava dışı kızı ... ile davacı ... ve davalı ...'ın kaldığı, mirasbırakan ... çekişmeli 5036 parsel sayılı taşınmazı 20.08.2003 tarihinde, 558, 559, 560 parsel sayılı taşınmazları 15.08.2008 tarihinde, 5 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 numaralı bağımısız bölümü diğer mirasbırakan ... ile 1/2 'şer paylarını 01.08.2008 tarihinde davalı oğlu .... satış suretiyle temlik ettiği, diğer mirasbırakan ... çekişmeli 554 parsel sayılı taşınmazı 15.08.2008 tarihinde davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanların geriye dava konusu edilmeyen tam veya paydaşı olduğu toplamda 27 parça taşınmaz bıraktığı kayden sabittir. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, mirasbırakanların temliklerdeki gerçek iradelerinin tespiti bakımından yukarıda belirlenen ilkeler ve açıklanan olgular çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılarak mirasbırakanların temlik dışı tüm taşınmazlarının tespiti ile değerlerinin belirlenmesi, davalı tarafından usulüne uygun bildirilmiş tanıkların dinlenmesi toplanan ve toplanacak delillere göre mirasbırakanın kastının tespit edilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2425, Karar No: 2019/4298, Tarih: 16.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/2425 E.  ,  2019/4298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalılardan ... vekili, ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...'in müvekkili kooperatifte muhasebeci, ... ve ...'in yetkili memur, ...'ın yetkisiz memur, ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in yönetim kurulu üyeleri, ... merkez birliği yönetim kurulu üyesi, ... bölge birliği müdür yardımcısı, ..., ..., ... kooperatif ortakları olduğunu, davalıların, söz konusu kooperatifte ortak olarak görev yaptıkları sırada görevi ihmal ederek ve evrakta sahtecilik yaparak kooperatifi 26.339,17 YTL zarara uğrattıklarını, bu durumun idari soruşturma raporları ile saptandığını, müvekkilinin suç duyurusunda bulunduğunu, davalılar hakkında Siirt Ağır Ceza Mahkemesinde dava açıldığını, davalıların kredileri usulsüz olarak kullanılmasına sebebiyet verdiklerini, bu zararın davalılardan tahsili gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 23.367,50 TL zararın senet düzenleme tarihlerinden itibaren işleyecek TKK Genel Müdürlüğünün yayınladığı ilgili kredilere uygulanan genelge faiz oranına veya kısa vadeli avans faizi oranına göre davalılardan (sorumlu oldukları miktarlar için) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Bir kısım davalılar davanın reddini istemiş, bir kısım davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davacı vekili ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.06.2018 tarih ve 2015/10045 Esas, 2018/3528 sayılı kararıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, karara karşı davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece 19.09.2018 tarihli ek karar ile Dairemizin 05.06.2018 tarih ve 2015/10045 Esas, 2018/3528 sayılı kararıyla, karar düzeltme yolunun kapalı olması nedeniyle talebin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilinin ek kararın temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Mahkemece karar düzeltme kanun yolu kapalı olduğundan bahisle 19.09.2018 tarihli ek kararı ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay tarafından verilen bir kararın düzeltilmesinin muhatabı yine Yargıtaydır. Mahkemece karar düzeltme talebinin kabulüne veya reddine dair ek karar verilmesi mümkün değildir. Bu karar yok hükmünde olduğundan Yerel mahkemenin 19.09.2018 tarihli ek kararının kaldırılarak, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelemesine geçilmiştir.

2- Davacı vekilinin karar düzeltme itirazları yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay tarafından verilen bir kararın düzeltilmesinin muhatabı yine Yargıtaydır. Mahkemece karar düzeltme talebinin kabulüne veya reddine dair ek karar verilmesi mümkün değildir. Bu karar yok hükmünde olduğundan Yerel mahkemenin 19.09.2018 tarihli ek kararının kaldırılarak, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelemesine geçilmiştir.

2- Davacı vekilinin karar düzeltme itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 05.06.2018 tarihli ek kararın kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 16.10. 2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13710, Karar No: 2015/754, Tarih: 15.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13710 E.  ,  2015/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZİNCAN AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/384-2014/177

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, davalıdan fiziksel şiddet görmesi nedeniyle çocuğu ile birlikte ailesinin yanında yaşamaya başladığını, çalışmadığı, herhangi bir gelirinin bulunmadığını; davalının ise çalıştığı ve nafaka ödeyebilecek durumda olduğunu belirterek; müvekkili yararına aylık 400 TL, müşterek çocuk Mert Buğra için aylık 300 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; müvekkilinin, davacıya şiddet uygulamadığını, taraflar arasında tartışma yaşandığını, müvekkilinin, davacının kardeşleri ve babasının saldırısına uğradığını, kendisini savunmak zorunda kaldığını, eşinin evine geri dönmesini istediğini ileri sürerek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacı yönünden tedbir nafakası talebinin reddine, tarafların müşterek çocuğu 13/07/2007 doğumlu M..B.. için aylık 200,00 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak, çocuğun bakım ve eğitimine sarfedilmek üzere, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun 195. maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilirler. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine Kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı Yasanın 197. maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Tedbir nafakasında eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katkıda bulunmaları gerekir (TMK md. 186/son) Davacı eşin ekonomik durumunun davalı (kocadan) daha iyi olması ya da aynı olması, davalı kocayı tedbir nafakası yükümlülüğünden kurtarmaz. Ancak, hükmedilecek nafakanın miktarını tayinde bu husus dikkate alınmak zorundadır. Böylece "hakkaniyet" ilkesine uygun bir nafaka tespit edilebilir ( TMK. md. 4 ).

Tedbir nafakasında eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katkıda bulunmaları gerekir (TMK md. 186/son) Davacı eşin ekonomik durumunun davalı (kocadan) daha iyi olması ya da aynı olması, davalı kocayı tedbir nafakası yükümlülüğünden kurtarmaz. Ancak, hükmedilecek nafakanın miktarını tayinde bu husus dikkate alınmak zorundadır. Böylece "hakkaniyet" ilkesine uygun bir nafaka tespit edilebilir ( TMK. md. 4 ).

Tüm bu hükümler ışığında, eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir ve birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Diğer taraftan, ayrılık durumunda evlilik birliği hukuken devam ettiğine göre, eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katkıda bulunmak durumundadır. Bu nedenle, ayrı yaşamda haklı olan eş, diğer eşten tedbir nafakası isteyebilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği davalı (koca), birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır (TMK md.186/3). Davacının (kadının) çalışması ve gelirinin bulunması, davalının (kocanın) ortak giderlere (elektrik, su, telefon, kira, yakıt parası vs) katılma yükümlülüğünü tamamen ortadan kaldırmaz; bu durum sadece nafaka miktarının takdirinde etkili olabilir. Davacının (kadının) gelirinin bulunması, ona tedbir nafakası bağlanmasını engelleyici bir hal değildir.Hâkim, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmeli; "hakkaniyet" ilkesine uygun bir nafaka takdir etmelidir.

Somut olayda; kolluk araştırmasına göre; davacının, yargılama sırasında asgari ücretle çalışmaya başladığı, çocuğu ve ailesi ile birlikte yaşadığı, malvarlığının olmadığının; davalının ise, mağazada asgari ücretle çalıştığının, kirada oturduğu, evinin olduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıdaki ilke ve esaslar ile kadının gelir durumunun ancak takdir edilecek nafaka miktarına etkili olacağı hususları birlikte gözetilerek; ayrı yaşam hakkını kazanan kadın için uygun bir nafakaya karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15666, Karar No: 2018/9737, Tarih: 24.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15666 E.  ,  2018/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair karar

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanıklar hakkında birbirlerini çatalla yaralamaya teşebbüs ettikleri iddiası ile 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açılmış olması ve suçun takibinin şikayete bağlı suçlardan olmaması karşısında, sanık ... Yıldırımın savunması alınarak yargılamaya devam edilip işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/133, Karar No: 2017/3209, Tarih: 18.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/133 E.  ,  2017/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan .... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, 300.000.00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan .... vekilince duruşmalı, Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilince de duruşmasız olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/10/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan .... ve .... vekili Avukat ..., ... vekili Avukat .... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve eksikliğin ikmali açısından geri çevrilmesine karar verilen dava dosyası yeniden Dairemize gelmiş ve 10/01/2017 tarihinde esasa kaydedilmiş olmakla dosya üzerinde yeniden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, .... açısından davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar açısından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile..... Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ...'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ....'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile..... Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ...'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ....'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ...'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren , iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.".

Aynı kanunun " Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5. maddesine göre,

"(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı çalışma şekli ve üretim metodlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.

e) Tehlikeli olanı tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.

f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek.

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek."

Yine 6331 sayılı Kanun " Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

"(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,