muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22293, Karar No: 2017/10001, Tarih: 14.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22293 E.  ,  2017/10001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, geriye dönük 10 yıllık süre için şimdilik 1.000,00 TL’nin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yönlendirilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı yasa ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununda yapılan değişiklik nedeniyle .....tarafından onaylanan tarifelerin uygulanmasının zorunlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine, yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılmasına, karşılıklı vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun

./..

-2-

./..

-2-

olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek,Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Bu noktada uyuşmazlık; davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Yargılama harç ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan tarafa, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HMK m. 326/I). Bu cümleden olarak, davayı kazanan taraf, davayı bir vekil aracılığı ile takip etmişse, haksız çıkan taraf, yargılama gideri olarak vekalet ücreti ödemeye de mahkum edilir (HMK m. 323/1-ğ).

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi ve davacı yararına maktu vekalet ücreti takdiri ile yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3986, Karar No: 2011/2997, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/3986 E.  ,  2011/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, davalı S.S. Manisa Sanatkârlar Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifi'nin üyesi olduğunu, taşınmazını plastikten granül imalatı sanatını icra eden kişiye kiraya verdiğini, davalı kooperatif genel kurul kararı ile bu iş kolunun ruhsat dışı tutulduğunu ileri sürerek, 15.04.2010 tarihinde yapılan genel kurul karının 8.maddesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının genel kurul toplantısı sırasında muhalefet şerhi koymadığını, kirliliğe yol açan bu iş kolunun da yasaklandığını, davacının üyelik talepnamesi ve taahhütnamesinde işin alüminyum ve plastik doğrama olarak bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının iptalini istediği 15.04.2010 tarihli genel kurul toplantısına katılarak oy kullandığı, genel kurulda alınan kararlara muhalefet ettiğine dair bir kaydın yer almadığı, belediye meclis kararı ile plastik maddenin doğrama ve parçalanmasının yasaklandığı, davacının alüminyum ve plastik doğrama faaliyet konusu ile ilgili olarak ortaklık talebinde ve taahhüdünde bulunduğu, davacının kooperatifin üyesi olup kendisine ait işyerini plastikten granül imalatı sanatını icra eden 3. kişiye kiraya verdiği ve bu iş kolunun genel kurul kararınca ruhsat dışı tutulduğu, genel kurul kararlarının tüm üyeleri bağlayıcı nitelikte olduğu, genel kurul toplantısına katılan davacının alınan kararlara muhalefeti bulunmadığı, genel kurul tarafından yasa ve anasözleşme hükümlerine uygun bir şekilde karar alındığı, davacının itirazları doğrultusunda yasalar ve anasözleşmeye aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6684, Karar No: 2024/128, Tarih: 09.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/6684 E.  ,  2024/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1316 E., 2022/203 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2020/393 Esas, 2021/236 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/1316 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Arama kararının ve arama işleminin hukuka aykırı olması nedeniyle elde edilen delilerin hükme esas alınamayacağına,

2. İkamette ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisinin bulunmadığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Arama kararının ve arama işleminin hukuka aykırı olması nedeniyle elde edilen delilerin hükme esas alınamayacağına,

2. Olay tutanağı ile tutanak tanıklarının beyanlarının çelişkili olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. İkamette ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisinin bulunmadığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Arama kararının ve arama işleminin hukuka aykırı olması nedeniyle elde edilen delilerin hükme esas alınamayacağına,

2. Olay tutanağı ile tutanak tanıklarının beyanlarının çelişkili olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince sanıklar ... ve ...'in ''... Mah. 1120 Sok. ... Apt. A Blok No:2A D:15'' adresinde yüklü miktarda uyuşturucu bulundurdukları şeklinde istihbari bilgiye ulaşılması üzerine bahse konu adrese intikal edildiği, 5. kattaki ikametin kapısının çalındığı sırada binanın etrafında çevre güvenliği alan kolluk görevlileri tarafından ikametin balkonundan diğer sanık ...'in yere bir poşet attığının görüldüğü, poşetin içerisinde esrar bulunduğu, ikametin kapısının makul süre açılmayarak kırılacağı sırada kapının açıldığı, usulüne uygun arama emrine istinaden ikamete girildiği, ikamette sanıklar ..., ... ve ...'in olduğu, sanık ...'in heyecanlı bir şekilde balkondan salona geldiğinin görüldüğü, ikamette esrar ve esrar bulaşıklı hassas terazi ele geçirildiği, duruşmada dinlenen tutanak mümziinin olay tutanağının içeriğini doğruladığı ve esrarın ve esrar bulaşıklı hassas terazinin odanın ortasında görünür vaziyette açık bir şekilde bulunduğunu beyan ettiği, ikamette ele geçen uyuşturucu madde ile balkondan atılan uyuşturucu maddeden kardeş olan ve aynı ikamette yaşayan sanıklar ... ve ...'in haberdar olmamalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu dikkate alındığında, sanıkların iştirak halinde hareket ederek uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verildiği; suçun 3 kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilecek cezada yarı oranında artırım yapıldığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanıklara verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesi ve deney numunesinin müsadere edilmesi ile ilgili hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 28.07.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık yönünden dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; tüm aşamalarda suçu inkar eden sanığın savunmasının aksine, ele geçirilen uyuşturucu madde ile ilgisi olduğuna veya diğer sanıkların eylemine iştirak ettiğine dair soyut istihbari bilgi dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, arama kararının hukuka uygun olduğuna, delillerin hukuka uygun şekilde toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması için müşterek faillerin "aynı yönde" hareket etmeleri ve bir olay üzerinde aynı amaç doğrultusunda üç veya daha fazla sanığın iradelerinin birleşmesi gerektiği; somut olayda, sanık ... hakkındaki bozma nedenine göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 28.07.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık yönünden dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/1316 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Sanık ... hakkındaki bozma nedenine göre; 5271 sayılı Kanun'un 306 ncı maddesi gereğince gerekçe bölümünün (C) bendindeki bozmanın, hakkındaki hüküm kesinleşen sanık ...'e SİRAYETİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3236, Karar No: 2016/1087, Tarih: 02.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3236 E.  ,  2016/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2015/63107

Mahkemesi : Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Asıl Karar Tarihi : 26/11/2014

Ek Karar Tarihi : 21/01/2015

Numarası : 2014/712-2014/649

Suç : Taksirle yaralama

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 15/12/2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükme yönelik temyiz isteminin, hükümden sonra 25/12/2014 tarihli vekaletname ile tayin edilen sanık müdafince 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 25/12/2014 tarihinde temyiz edilmesi nedeniyle, temyiz isteminin süresinde olmamasından dolayı verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 21/01/2015 tarihli ek karar, usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15146, Karar No: 2017/9274, Tarih: 26.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/15146 E.  ,  2017/9274 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkkında... 1. İş Mahkemesinden verilen 14.05.2015 gün ve 2014/315-2015/227 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya arasından, uyuşmazlığı aydınlatmaya yeterli belgelerin bulunmadığı anlaşılmakla,

Davacı hakkında davalı Kurumca gönderilen 2006/13913 sayılı ödeme emrinin idari para cezasına ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, öncelikle ödeme emrine konu edilen idari para cezasının kimin adına kesildiği husunun belirlenmesi için davalı Kurumdan idari para cezası ve davacıya tebliğine ilişkin tüm belgelerin celbi ile davacının idari para cezasına karşı herhangi bir dava açıp açmadığı hususunun sorulması ve sonucuna dair tüm bilgi ve belgelerin bu dosya arasına celbedildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40264, Karar No: 2017/43498, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40264 E.  ,  2017/43498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.