muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1129, Karar No: 2012/4481, Tarih: 16.03.2012

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı ... A.Ş. ile dava dışı alt işveren .. ...Ltd. Şti.'nin arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş emsal işe iade davaları ile sabittir. Davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ... Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlüktedir. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nda kabul edilen temel esaslara  uygun görülmektedir. Ancak, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekmektedir. Öte yandan, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmaması esastır. Bu durumda, davacının, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ........Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı açıktır. Ayrıca, kesinleşen emsal işe iade davalarında, işçilerin sendikal nedenlerle iş sözleşmelerinin feshedildiği de kabul edilmiştir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3247, Karar No: 2024/4681, Tarih: 21.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3247 E.  ,  2024/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/481 E., 2014/481 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...

SUÇ :Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 27.05.2017 tarihli ve 2016/225 Esas, 20167/16096 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2024 tarihli ve KD - 2024/11566 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.02.2024 tarihli ve 11566 sayı ile; Hükmün kurulduğu tarihte başka suçtan hükümlü/tutuklu bulunan suça sürüklenen çocuğun, duruşmada hazır edilmeden hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle, hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasına dair kararın kaldırılması ile hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun, hüküm tarihinde Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlandığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 27.05.2017 tarihli ve 225 - 16096 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen onama kararının KALDIRILMASINA,

3. Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin, 10.07.2014 tarihli 481- 481 sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle itiraz yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9720, Karar No: 2021/3274, Tarih: 25.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/9720 E.  ,  2021/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli görülen, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti’nin 17.04.2018 tarihli İHK-2018/1980 sayılı kararın düzetilmesi konulu ek kararı ve tebliğine (tüm taraflara tebliğ edilmemiş ise tebliğ eksikliğinin tamamlanarak) ilişkin evraklara (davacı vekilince ek karar talebi ve sonrasında dosya kapsamında bulunan tüm evraklar) dosya içerisinde rastlanamadığından, ilgili kararın ve eklerinin getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 25/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15119, Karar No: 2015/750, Tarih: 28.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15119 E.  ,  2015/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında

kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 21/09/2006-03/06/2010 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak laboratuvar teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin dava dışı alt işveren şirket tarafından ihale süresi sonlandığı gerekçesi ile feshedildiğini, torba kanları alma, testleri yapma, kültür çalışması, hasta takibi, eliza testi gibi hastanede memurların yapması gereken tüm işler olduğunu, yapılan işlerin hastanenin asıl işleri olduğunu, muvazaalı iş ilişkisi sebebi ile emsal çalışanların ücretinin davacıdan fazla olduğunu bildirerek kıdem, ihbar ve eşit davranmama tazminatı ile ücret farkı, döner sermaye payı, ilave tediye, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri

kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda mahkemece ilave tediye ücreti alacağı ile bazı alacakların kabulüne karar verilmiş, gerekçeli kararda ise ilave tediye ücreti alacağına ilişkin olarak her hangi bir açıklama yapılmamıştır. Yukarıda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere mahkeme kararları gerekçeli olmak zorundadır. Davacı işçi alt işveren işçisi olup, mahkemece bu işçinin 6772 sayılı Yasa kapsamında işçi olduğunun kabulünün gerekçeleri açıklanmaksızın ilave tediye ücreti talebinin kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının bu alacağa yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4974, Karar No: 2017/5804, Tarih: 20.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4974 E.  ,  2017/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- 25/05/2009 tarihli olaya ilişkin ekspertiz raporunun, olay yakalama tutanağı ve sanığın beyanlarının aslı veya onaylı örneği getirilerek duruşmada okunması, tüm deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine fotokopiden ibaret aslına uygunluğu onaylanmayan belgelere itibar edilerek eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre; a- ...Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 05/01/2012 tarihli çağrı yazısının sanığın 05/02/2011 tarihli savunmasında mahkemeye bildirdiği en son adresi olan...adresi yerine, mernis adresine tebliğ edilmesinin geçersiz olması ve sanığın temyiz dilekçesinde tebligattan haberdar olmadığını belirtmesi karşısında, 18/10/2011 tarih, 2010/3639 esas ve 2011/1258 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek, mahkûmiyet kararı verilmesi,

b- TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen ve iade edilen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9054, Karar No: 2024/3575, Tarih: 24.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9054 E.  ,  2024/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/3 E., 2015/193 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında tehdit, nitelikli cinsel saldırı, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 2015/193 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıkların müsnet suçlardan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Eksik incelemeye dayalı şekilde verilen usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasına, katılan hakkında düzenlenen muayene raporlarının dikkate alınmadığına ve dilekçesinde yer alan diğer nedenlerle kararın bozulması istemine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

1. Sanık ...'in katılana karşı atılı ''Nitelikli Cinsel Saldırı'' suçunu işlediğinden mahkumiyetine,

2. Her ne kadar sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın eyleminin bir bütün halinde ''Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma'' suçunu oluşturduğuna, sanığın atılı ''Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma'' suçundan mâhkumiyetine,

3. Sanık ...'ün atılı ''Nitelikli Cinsel Saldırı-Tehdit'' suçlarını işlediğinin tüm dosya kapsamından sabit olduğundan mahkumiyetine,

Karar verilmesi yerine beraatine, karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar Mehmet ve Özgür Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı ile Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

3. Sanık ...'ün atılı ''Nitelikli Cinsel Saldırı-Tehdit'' suçlarını işlediğinin tüm dosya kapsamından sabit olduğundan mahkumiyetine,

Karar verilmesi yerine beraatine, karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar Mehmet ve Özgür Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı ile Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, rapor içerikleri, sanıkların savunmaları, katılanın beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Tehdit, Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemlerini düzenleyen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1 maddesi ile 125/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca haklarında beraat kararları verilen sanıklar yönünden zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkeme sorgularının yapıldığı 12.03.2015 tarihleri olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin geçmiş olduğu belirlenmiş, açıklanan nedenle Tebliğname'deki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar Mehmet ve Özgür Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı ile Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 2015/193 Karar sayılı kararında katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Tehdit, Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

B. Sanıklar Hakkında Tehdit, Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 2015/193 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-(1). maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6742, Karar No: 2017/1917, Tarih: 10.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6742 E.  ,  2017/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçlardan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya inceledi.

Hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Olay tarihinde mağdurenin okulundan çıkıp evine gittiği sırada, sanığın arkasından gelerek "benim olacaksın" şeklinde sözler söyleyip mağdureye bedensel temasta bulunmasının ardından karnından bıçakladığı ve olay yerinde bulunan merdivenlerden yukarı doğru çıkardığı sırada durumu gören tanık ... gelmesiyle mağdureyi bırakarak ayrılmak zorunda kaldığı, mağdurenin anlatımları, tanıklar ... ile ... beyanları, tanık ... sanığı görmediğini belirtmesine rağmen sanığın tanık ... de olay yerinde olduğu yönündeki mağdureyi doğrulayan beyanı ve tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüsten dolayı mahkumiyetine karar verilmesi yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan müşteki ile mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2905, Karar No: 2011/6392, Tarih: 26.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2905 E.  ,  2011/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ödemiş 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.02.2009 gün ve 2007/449 - 2009/48 sayılı kararı onayan Daire’nin 29.11.2010 gün ve 2009/6173 - 2010/12073 sayılı kararı aleyhinde davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince işletilen kış sporları ve kayak merkezinde fırtına, sel ve su baskınları sonucu oluşan zararın davalı sigortacı tarafından tazmin edilmediğini ileri sürerek (78.849.000.000.-) TL'nın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili çığ düşmesinden kaynaklanan rizikonun sigorta güvencesi kapsamı dışında kaldığını savunmuştur.

Birleştirilen davada İzmir İl Özel İdare vekili, müvekkilince davalılardan Bozdağ Kış Sporları Turizm San.Tic.A.Ş.'ne kiraya verilen Bozdağ Kayak Merkezi Günübirlik Dinlenme Tesisleri'nde 30.01.1999 - 02.02.1999 tarihleri arasında fırtına, kar yürümesi ve selden doğan zarar tutarı (41.055.000.000.-) TL'nın anılan davalı ve sigortacı olan diğer davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılarca, birleştirilen davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleştirilen davanın davalı sigortacı yönünden kabulüne dair verilen karar, Dairemizce birleştirilen dava yönünden bozulmuş; bozmaya uyulmuş, asıl davanın davacısı Bozdağ Kış Sporları Turizm A.Ş.'nin davalı ...Ş. aleyhine açtığı davada verilen red kararı onanıp kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dosyanın davacısı Özel İdare Müdürlüğü'nün davalı ...Ş. aleyhine açtığı davanın reddine, birleşen davanın davacısı Özel İdare Müdürlüğü'nün davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. aleyhine açtığı davanın kabulü ile 41.055,00 TL'nın davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş.'den tahsiline dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 29.11.2010 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.

Davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.