muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/17696, Karar No: 2009/16087, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17696 E.  ,  2009/16087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,davalı işveren nezdinde Ocak-1989 tarihinden itibaren Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, Ocak 1989 tarihinden itibaren davalı işverenlere ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece, tanık sözlerine dayanılarak davacının Emirgan Çay Bahçesi unvanlı iş yerinde davalı ... Damar ve ... yanında 01.01.1992-09.06.2006 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tesbiti ile kararda yazılı işçilik alacaklarının aynı davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Oysa, ifadesi hükme dayanak alınan tanıklar davacıyla birlikte çalışan ve kayıtlara geçmiş kişiler olmadığı gibi, aynı çevrede benzer işi yapan başka işverenlerin çalıştırdığı ve bordrolara geçmiş kimseler de değildir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez. Öte yandan, tesbiti istenilen süreler çok öncelere ilişkin bulunduğundan tanıkların bu sürelerle ilgili bilgileri bu güne değin eksiksiz olarak hafızalarında korumaları da hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmez.

Öte yandan, davalı işverenler, davacının çalıştığını iddia ettiği çay bahçesinin 2004 yılından bu yana yapılan tadilat ve inşa edilen kapalı alan sayesinde senenin 12 ayı çalışır duruma getirildiğini, 2004 yılına kadar senenin 6 ayı faaliyete açık bir yer olduğunu iddia etmişler ve mülkiyeti Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü’ne ait olan çay bahçesinin tadilatına ilişkin Gençlik ve Spor İl Başkanlığı’nın 25.10.2005 tarihli yazısını ibraz etmişlerdir. Şanlıurfa Çaycılar ve Kahveciler Odası Başkanlığı 07.05.2007 tarihli cevabi yazısında, çay bahçelerinin ruhsat kanunlarında belirtilen şartlarda eğer müştelimatı varsa, yazlık kışlık çalıştığını; şayet müştemilatı ruhsatta geçmiyorsa sadece sezonluk çay bahçesi ruhsatı olduğunu ve sadece yaz aylarında faaliyette bulunduğunu belirtmiştir. Mahkemece, davacının çalıştığını iddia ettiği çay bahçesinin sezonluk faaliyette bulunup bulunmadığı araştırılmadan sonuca gidilmiştir.

Ayrıca, dosya içerisinde davacının askerlik hizmeti ile ilgili bilgi ve belge bulunmamakta olup, mahkemece, 1974 doğumlu olan davacının tesbitine karar verilen süre ile askerlik süresinin çakışıp çakışmadığı belirlenmeden hüküm kurulması da isabetsizdir.

Ayrıca, dosya içerisinde davacının askerlik hizmeti ile ilgili bilgi ve belge bulunmamakta olup, mahkemece, 1974 doğumlu olan davacının tesbitine karar verilen süre ile askerlik süresinin çakışıp çakışmadığı belirlenmeden hüküm kurulması da isabetsizdir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesi olan bu tür hizmet tespitine yönelik davaların, kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın içtihadı gereğidir.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması nedeniyle mahkemece, doğrudan soruşturma genişletilmek sureti ile, davacı ile aynı tarihte birlikte çalışan ve Sosyal Güvenlik Kurumu’na verilen dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar belirlenerek, bu tanıkların bilgilerine başvurmak ve gerektiğinde, tesbitine karar verilen 01.01.1995-09.06.2006 tarihleri arasında davacının çalıştığını iddia ettiği işyerine komşu olan işyerlerini belediye, emniyet veya jandarma vasıtasıyla saptamak, saptanan bu işyerlerinin kayıtlarına geçmiş kişileri, başka bir anlatımla, Sosyal Güvenlik Kurumu’nda kayıtları olan komşu işyeri sahiplerinin veya çalışanlarının bilgilerine başvurulmak ve ayrıca çalışıldığı iddia olunan çay bahçesinin ruhsatının ve eki belgelerinin ilgili belediyeden celbi ile sezonluk işyeri olup olmadığı tespit edilmek; davacının askerlik hizmetini yapıp yapmadığını, yaptı ise hangi tarihler arasında yaptığını ilgili askerlik şubesinden sormak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde Mehmet Damar ve ...'a iadesine bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 10.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/23770, Karar No: 2013/8107, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23770 E.  ,  2013/8107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka ve kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın,16/11/2006 tarihinde yanına tanıdığı olan katılan ...'u alarak ...'e ai... Oto Galeri'ye gittiği, burada 1992 model Tempra marka aracı satın aldığı, sanığın araç karşılığında ...'e Garanti Bankasının ... şirketine ait sahte olarak tanzim edilmiş ve iğfal kabiliyeti bulunan 01/01/2007 keşide tarihli 8300 TL bedelli çeki ciro ederek verdiği, ancak ...'in sanığı tanımaması nedeniyle aldığı çekle ilgili olarak herhangi bir problem yaşanması halinde zarara uğramamak için kendisinin tanıdığı olan katılan ...'un sanığa kefil olmasını istediği, bunun üzerine katılanın da teminat maksadıyla ...'e 6500 TL bedelli senet imzalayarak verdiği, bilahare ...'in suça konu çeki bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı olayda;

1-Sanık ...'ın tüm aşamalardaki savunmalarında ısrarla suça konu çeki tanık ...'den alacağına karşılık alıp, araç satın alırken kullandığını,sahte olduğunu bilmediğini ifade ettiği ve fakat mahkemece tanık ...in kovuşturma aşamasındaki beyanına üstünlük tanınarak, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya matuf olduğu kabul edilmiş ise de, adı geçen tanığın beyanlarının çelişkili olduğu,zira soruşturma aşamasındaki 25.08.2008 tarihli kolluk ifadesinde açıkça sanığı tanımadığını beyan eden tanığın bilahare 29.05.2009 tarihli hükme esas alınan beyanında sanığı tanıdığını ifade ettiği ancak suçların sübutuna mutlak etkisi olduğu halde, mahkemece CMK'nın 212/2 maddesindeki "...Tanığın duruşmadaki ifadesiyle önceki ifadesi arasında çelişki bulunduğunda, evvelce alınmış ifadesi okunarak çelişkinin giderilmesine çalışılır." hükmüne aykırı olarak, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmediği anlaşılmakla, adı geçen tanığın beyanının yeniden alınarak aradaki çelişki de giderildikten sonra, toplanan deliller bir bütün olarak değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Suçların asıl mağduru olan ...'in mağdur sıfatıyla duruşmaya celbedilip CMK'nın 234. maddesi gereğince yasal hakları hatırlatılarak davaya katılma konusunda talebinin olup olmadığının sorulmaksızın tanık sıfatıyla alınan beyanına dayanılarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3-5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir

gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenerek 11.066 TL olarak fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16452, Karar No: 2016/371, Tarih: 18.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/16452 E.  ,  2016/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

A.. S.. ile T.. E.. ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı T.. E.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tarafların paydaş olduğu ... parsel sayılı taşınmazın zeminde yapılan taksim doğrultusunda taraflarca kullanıldığını, üzerinde bulunan evin ve ağaçların davacıya ait olduğunu açıklayarak bu hususun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, fiili taksim yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve ... tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide B harfi ile gösterilen sarı renk ile taralı alan üzerindeki binanın ve 23/09/2013 tarihli inşaat bilirkişisi ve ziraat bilirkişi raporunda belirtilen 10 adet erik ağacı, 18 adet elma ağacı, 2 adet kayısı ağacı, 11 adet kiraz ağacı ve 40 adet şeftali ağacının davacı A.. S..'na ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan T.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, hükmün ... ili, merkez ilçe ... Kasabası ... parsele ilişkin olduğunun anlaşılmasına göre, davalılardan T.. E.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir. Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

.//..

.//..

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın davacı tarafından meydana getirildiği, yine aynı parsel üzerinde bulunan ve bilirkişi raporunda gösterilen ağaçların davacı tarafından dikildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın aidiyetine karar verilmesi doğru değilse de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, hükmün 2. fıkrasının HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan sebeplerle hükmün 2. fıkrasındaki ''... davacı A.. S..'na ait olduğunun ...'' ifadelerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, bunların yerine ''... davacı A.. S.. tarafından meydana getirildiğinin ...'' ibarelerinin yazılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nın 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, davalılardan T.. E.. vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 648,80 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden T.. E..'a iadesine, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14797, Karar No: 2017/7691, Tarih: 22.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/14797 E.  ,  2017/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı...e davalı .... aralarındaki istirdat davasına dair... 1.Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinden verilen 22.06.2015 günlü ve 2015/126 E.-2015/238 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 24.05.2016 günlü ve 2015/14093 E.-2016/8040 K. sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın kabülüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 24.05.2016 günlü ve 2015-14093 E. 2016-8040 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda

açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.05.2016 günlü ve 2015-14093 E. 2016-8040 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.