muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3295, Karar No: 2018/6127, Tarih: 30.05.2018

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... yönünden kabulü diğer davalı ... yönünden husumetten reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davalı ...ve katılma yoluyla davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; perakende satış ve dağıtım faaliyeti yürüten davalı şirketlerin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı şekilde kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkları saklı kalmak üzere, 2013 yılı nisan ayından itibaren aynı yılın diğer ayları ile 2014 yılının tamamı ve 2015 yılının ocak ve şubat aylarına ilişkin dönemler olmak üzere şimdilik toplam 20.000,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 29.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 84.218,14 TL'ye yükseltmiştir.Davalı ... Perakende Satış A.Ş; elektrik tüketim bedellerinin tahsilinde aracı olduğunu, EPDK tarafından düzenlenen mevzuat hükümleri ve alınan kararlara göre tahsil edilen bedellerin dağıtım şirketine aktarıldığını ayrıca, kayıp-kaçak bedelinin serbest tüketici olan davacı ile akdedilen sözleşme ile ilgili mevzuat çerçevesinde davacı aboneye yansıtıldığını, uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını ve ticari faiz istenemeyeceği gibi sözleşme hükümleri uyarınca faiz de istenemeyeceğini savunarak, davanın husumetten ve esastan reddini dilemiştir.Davalı ...Ş; Enerji Piyasası Kanunu’nun 3. maddesi uyarınca 01/01/2013 tarihinden itibaren perakende satış ile dağıtım faaliyetlerinin ayrı tüzel kişilerce yürütülmeye başlandığını, sadece dağıtım faaliyeti yaptığından tüketim bedellerinin faturalandırılması ve tahsil işlemlerinin perakende satış şirketleri tarafından gerçekleştirildiğini savunarak, davanın öncelikle husumetten ve esasa dair diğer sebeplerden reddini dilemiştir.Mahkemece; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsilinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davalı ...aleyhindeki davanın kabulü ile 84.218,14 TL alacağın dava tarihi 24/03/2015'den itibaren avans faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, (64.218,14 TL'lik kısmın ıslah tarihi olan 24/12/2015 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte olacak şekilde); davalıların ayrı tüzel kişilikleri olan şirketler olduğu ve sayaç okuma, fatura tahakkuku ile tahsilat işlerinin davalı ...tarafından yapılmış olması nedeniyle dağıtım şirketi olan ... hakkındaki davanın ise husumetten reddine karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde, davalı ...tarafından ve katılma yoluyla davacı tarafından temyiz edilmiştir.Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikler delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ...’ın aşağıdaki ikinci bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ...’ın kayıp kaçak bedeline ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.’nun kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı ...hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

3-) Davacının temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Mahkemece, dava konusu dönemlere ilişkin sayaç okuma, fatura tahakkuku ile tahsilat işlerinin davalı ...tarafından yapıldığı gerekçesiyle, dağıtım şirketi olan davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine karar verilmiştir. O halde, davacı ile davalı ... yönünden uyuşmazlık; davacının davaya konu alacağı nedeniyle ünvanı belirtilen davalı şirketin sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Bu nedenle öncelikle davada sıfat kavramı üzerinde durmak gerekmiştir. Davada sıfat; tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Sıfat, davanın tarafı ile dava konusu hak arasında "hak ilişkisine dayalı bağ" dır. Taraf ve dava ehliyeti; davanın tarafları ile ilgili olduğu halde, sıfat, dava konusu hakka ilişkindir.Uygulamada sıfat yerine genel olarak "husumet", davacı bakımından "aktif husumet ehliyeti", davalı bakımından "pasif husumet ehliyeti" tabirleri kullanılmaktadır. Somut olayda; dosya kapsamındaki dava konusu faturalardan davacının ...müşteri nolu sanayi müşteri grubu ve ... nolu şantiye müşteri grubu olmak üzere iki adet aboneliği bulunduğu ve dava konusu faturaların davalı ...tarafından düzenlendiği görülmektedir. Ancak dosya kapsamından ünvanı belirtilen davalı şirketin sonradan bölünme yoluyla tüzel kişilik kazandığı anlaşılmaktadır.Türk Ticaret Kanununun176.maddesine göre; ''(1) Bölünme sözleşmesi veya bölünme planıyla kendisine borç tahsis edilen şirket, bu suretle birinci derecede sorumlu bulunan şirket, alacaklıların alacaklarını ifa etmezse, bölünmeye katılan diğer şirketler, ikinci derecede sorumlu şirketler, müteselsilen sorumlu olurlar.

(2) İkinci derecede sorumlu olan şirketlerin takip edilebilmeleri için, alacağın teminat altına alınmamış ve birinci derecede sorumlu şirketin;

a) İflas etmiş,

b) Konkordato süresi almış,

(2) İkinci derecede sorumlu olan şirketlerin takip edilebilmeleri için, alacağın teminat altına alınmamış ve birinci derecede sorumlu şirketin;

a) İflas etmiş,

b) Konkordato süresi almış,

c) Aleyhinde yapılan bir icra takibinde kesin aciz vesikası alınmasının şartları doğmuş,

d) Merkezi yurt dışına taşınmış ve artık Türkiye’de takip edilemez duruma gelmiş veya

e) Yurt dışındaki merkezinin yeri değiştirilmiş ve bu sebeple hukuken takibi önemli derecede güçleşmiş, olması gerekir.''

Türk Borçlar Kanunu’nun 203.maddesine göre ise; bir işletme, başka bir işletme ile aktif ve pasiflerin karşılıklı olarak devralınması ya da birinin diğerine katılması yoluyla birleştirilirse, her iki işletmenin alacaklıları, bir malvarlığının devralınmasından doğan haklara sahip olup, bütün alacaklarını yeni işletmeden alabilirler.Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumunun 27.09.2012 tarih 28424 sayılı resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 12.09.2012 tarihli 4019 sayılı kurul kararı ile Elektrik Piyasası Kanununun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi hükmü çerçevesinde, dağıtım ve perakende satış faaliyetlerinin dağıtım şirketleri tarafından 01/01/2013 tarihinden itibaren ayrı tüzel kişilikler altında yürütülmesine ilişkin hazırlanan, “Dağıtım Ve Perakende Satış Faaliyetlerinin Hukuki Ayrıştırılmasına İlişkin Usul Ve Esaslar”ın kabul edilerek, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından dağıtım ve perakende satış faaliyetlerinin 01/01/2013 tarihinden itibaren ayrı tüzel kişilikler altında yürütülmesine karar verilmiştir.Yukarıdaki karar çerçevesinde ; ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi’nin 01.01.2013 tarihli bölünme sözleşmesi ile ... Elektrik Parekende Satış A.Ş olarak ayrıldığı anlaşılmıştır. Ancak; 01.01.2013 tarihli sözleşmesi ile davaya konu abonelik sözleşmesinden kaynaklanan borç ve alacakların aidiyetine ilişkin hükümler TBK'nın 203.maddesine göre davacı bakımından hüküm doğurmaz. Davacı ile abonelik sözleşmesi imzalayan davalı şirketin bölünme sözleşmesi imzaladıktan sonra davacı abonenin, abonelikten doğan hak ve alacaklarının hangi şirkette kaldığını takip etme gibi bir yükümlülüğü olamayacağı gibi davalı şirketin davacı abone bakımından tedarikçi sıfatı ile de sorumluluğu devam ettiğinden dava tarihi itibariyle bu davada taraf sıfatı bulunmaktadır. (Keza; bölünme sözleşmesi iç ilişkiyi ilgilendirir.) Davalının davacı ile yaptığı abone sözleşmesinin tarafı olarak akdi sorumluluğu, bölünme sözleşmesi ile ortadan kalkmaz, davalının tedarikçi (dağıtıcı) sıfatından kaynaklanan sorumluluğu devam etmektedir.Bunun yanında; TBK m.196- BK m. 174'e göre; borcun nakli ancak alacaklının muvafakati ile olacağından bölünme sözleşmesi somut olayda borcun nakli sonucunu doğurmayacaktır.Bu haliyle davalı ...'ın, tedarikçi sıfatını haiz olduğu, bu nedenle davacıdan tahsil edilen kayıp- kaçak bedelinin iadesi bakımından somut olayda davalı ...'ın pasif husumet ehliyeti bulunduğu göz ardı edilerek yukarıdaki gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ...yararına; üçüncü bentte açıklanan nedenlerle de davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ...ile davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440

. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ...yararına; üçüncü bentte açıklanan nedenlerle de davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ...ile davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5322, Karar No: 2021/4055, Tarih: 26.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5322 E.  ,  2021/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 02/04/2018 tarih ve 2015/1027 E- 2018/342 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.04.2020 tarih ve 2018/1266 E- 2020/401 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.07.2011 tarihli finansal kiralama sözleşmesi ile kiraladığı daha sonra mülkiyeti müvekkili üzerine geçen 2002 model paletli ekskavatörün davalı nezdinde 05.08.2014-05.08.2015 tarihlerini kapsayacak şekilde Hareketli Makineler Makine Kırılması ve Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, makinenin 10.03.2015 tarihinde çalışma esnasında arızalandığını ve çalışmasının durdurularak tutanak düzenlendiğini, sigorta şirketine aynı gün ihbar edildiğini, ekspertiz incelemesi yaptırıldığını, daha sonra tamir ettirildiğini, davalı tarafından hasar bedelinin ödeneceği söylenerek müvekkilinin uzun süre oyalandığını, daha sonra servise ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, 106.742 TL tamir masrafının müvekkilince ödendiğini, makinenin bakımlarının anlaşmalı olduğu servise düzenli olarak yaptırıldığını ve hasar tarihine kadar bir sorun yaşanmadığını, 2002 model makinenin çalışma alanı dikkate alındığında geçmiş yıllarda bazı tadilatlar görmüş olmasının normal olduğunu, makinenin aşırı zorlanması veya kötü kullanılmasının da söz konusu olmadığını, yine davalı şirketin makinenin yaşını ve fiziki durumunu bilerek sigorta poliçesini tanzim ettiğini, davalının eksik sigorta taleplerinin de gerçeğe aykırı olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 93.000.-TL’nin rizikonun gerçekleşme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın hasar ihbarı üzerine yaptırılan ekspertiz incelemesi sonucu hasarların iş makinesinin daha önce hasar görmesine karşın bu hasarlar giderilmeden makinenin kullanılması sonucu meydana geldiğinin tespit edildiğini, Sigorta Genel Şartların Teminat Dışı halleri düzenleyen 3.j m. uyarınca sigortalı iken hasarlanan ve bu hasar giderilmeden makinenin kullanılması neticesinden kaynaklanan hasarların teminat dışı olduğunu, ayrıca 12 yaş üstü makinelerin teminat harici olması ve davacı iş makinesinin hasar tarihinde 13 yaşında olması nedeniyle de hasarın teminat dışı olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla talep edilen tazminat tutarının da fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu Poliçenin “açıklamalar ve özel şartlar” başlığı altında yer alan düzenlemenin 3. maddesinde “işbu sigorta poliçesinde 12 yaş üstü makineler teminat haricidir’' şeklinde sigortalı makinenin yaşına ilişkin özel şart maddesinin taraflar açısından bağlayıcı olduğu, davaya konu makinenin 2002 model olduğu, taraflar arasındaki poliçenin 05.08.2014 tarihinde başladığı, hasarın 09.03.2015 tarihinde meydana geldiği gözetildiğinde özel şart maddesine göre hasarın teminat kapsamı dışında bulunduğu anlaşıldığından makinenin hangi tarihte kullanıma alındığı hususunun araştırılmadığı, bu hüküm esas alınarak davanın reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; dava konusu Poliçenin “İstisnalar” başlıklı 3.maddesinin “İşbu sigorta poliçesinde 12 yaş üstü makineler teminat haricindedir.” şeklinde düzenlenmiş, davacı tarafça tahkikat sırasında bu maddeden haberdar olunmadığı veya kendileri ile müzakere edilmediği yönünde bir iddia ileri sürülmediğinden, davalı ... şirketinin aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirdiği kabul edilmiş, sigortalı makinenin 2002 model olduğu, poliçenin 15.08.2014 tarihinde düzenlendiği, hasarın 10.03.2015 tarihinde meydana geldiği dikkate alındığında, hasar tarihi itibariyle makinenin 12 yaş üstünde olduğu açık olup, bilirkişi kök raporunda bom ve cer grubuna ilişkin hasarların 15.08.2014-01.01.2015 tarihleri arasında meydana geldiğinin ispatı halinde teminat kapsamında kabul edilebileceği belirtilmiş ise de, davacı tarafça bu yönde bir iddia ileri sürülmediği gibi somut bir delil de sunulmamış, davacı tarafça 12 yaş hesabında model yılının değil, fiili kullanım tarihinin dikkate alınması gerektiği ileri sürülmüş ise de, makinenin ilk tescil tarihinin daha ileri bir tarih olduğu ileri sürülmediği gibi, ilk tescil belgesi temin edilip sunulabilecekken sunulmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, makine kırılması sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, makine kırılması sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, sigorta poliçesi ile teminat altına alınmış ekskavatörün 10.03.2015 tarihinde arızalandığını ve tamirat masrafları yapıldığını ileri sürerek bu masrafların tazminini talep etmiş, davalı ..., kazanın meydana geldiği tarihte ekskavatörün 12 yaşını doldurduğundan teminat kapsamında olmadığını savunmuştur. Uyuşmazlık, sigorta edilen ekskavatörün yaşı nedeniyle teminat dışında olup olmadığı noktasındadır.

Taraflar arasında 05.08.2014 tarihinde akdedilmiş 1 yıl vadeli, 86263642 nolu, Hareketli Makineler Makine Kırılması ve Kasko Sigorta Poliçesi''nin ''Özel Şartlar'' bölümündeki ''İstisnalar'' başlığının 3. maddesinde ''İşbu sigorta poliçesinde 12 yaş üstü makineler teminat haricindedir'' denilmiş ise de, poliçesinin 1. sayfasındaki ''Sigorta Bedeli'' başlıklı kısmında ''2002 MODEL VOLVO EC460BLC PALETLİ EKSKAVATÖR'' ibaresi yazılarak dava konusu ekskavatör 2002 model olduğu da belirtilmek suretiyle sigorta edilmiştir. 10.03.2015 tarihinde davaya konu alacak talebine dayanak hasar meydana gelmiştir. Davalı ... tarafından sözleşmenin akdedildiği tarihte 12 yaşındaki ekskavatör, 1 yıl olarak kararlaştırılan sigorta süresi içinde meydana gelecek muhtemel hasarlar için sigorta teminatı altına alınmış olup, teminat süresi içinde rizikonun meydana geldiği tarihte aracın 12 yaş üstüne olmasının teminatın geçerliliğine herhangi bir etkisi bulunmamaktadır. Zira, davalı taraf, sigorta poliçesi imza edilirken aracın 2002 model olduğunu bildiği gibi, kazanın meydana geldiği tarihte aracın yaşının hesaplanacağı hususu, sözleşmenin ''Özel Şartlar'' bölümündeki ''İstisnalar'' başlığının 3. maddesinden açıkça anlaşılmadığından, yorum suretiyle bu sonuca ulaşılması 6098 sayılı TBK'nın 19. maddesi uyarınca mümkün değildir. 6098 sayılı TBK'nın 19. maddesi sözleşme içeriğinin belirlenmesinde tarafların gerçek iradesinin dikkate alınması gerekmekte olup, 2002 model olduğunu bilerek 2014 yılında 1 yıl süreyle teminat altına almak için poliçe yapıldığı gözetildiğinde sözleşme maddesinin ifade tarzından tarafların gerçek iradesinin ekskavatör 12 yaşın üstünde iken meydana gelecek hasarları teminat dışında tutmak olduğu söylenemez. Bu durumda, mahkemece, davalı ... şirketinin sözleşmenin imza tarihinde henüz 12 yaşındaki aracı sigorta süresi boyunca muhtemel hasarlara karşı sigorta teminatı altına aldığı kabul edilerek neticesine göre karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi isabetli olmadığından, ilk derece mahkemesi kararı aleyhine davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı isabetli olmamış olup, bu nedenle bölge adliye mahkemesi kararının davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.