muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18092, Karar No: 2016/15569, Tarih: 26.12.2016

- uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden davacı ve boşandığı eşinin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon, dogalgaz vb. aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yapmak,davacının ve boşandığı eşinin yerleşim yerinde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapmak,ihbarda bulunan ...'ı ve 07.11.2013 tarihli tutanağı düzenleyen Sosyal Güvenlik Denetmenleri .... 'ü resen tanık olarak dinlemek,davacının ve boşandığı eşinin 2008 yılından itibaren seçmen kayıtlarını ve oy kullandıkları yerleri seçim müdürlüklerinden sormak, davacı ve eski eşinin kayıtlı bulundukları mahallelerin muhtar ve azalarını mahkeme huzurunda tanık sıfatı ile re'sen dinlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14140, Karar No: 2009/14130, Tarih: 25.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14140 E.  ,  2009/14130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2009 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.030 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 25.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1730, Karar No: 2015/4355, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1730 E.  ,  2015/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bolu İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..."değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK hizmet cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirilen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan (2013/22456–2013/24037 E–K sayılı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 12.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3119, Karar No: 2020/819, Tarih: 02.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3119 E.  ,  2020/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, ruhsatsız tabanca taşıma

HÜKÜM : - Tasarlayarak öldürme suçundan beraat,

- Ruhsatsız tabanca taşıma suçundan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar ... ve ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin hak ve yetkisi bulunmadığından; CMUK'un 318. maddesi uyarınca, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin ise CMUK'nun 317. maddesi uyarınca bu suçtan açılan davaya katılma hakkı mevcut olmadığından ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

1-) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi olan 09/03/2005 tarihinden itibaren lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Sanık hakkında maktul ...’ye yönelik tasarlayarak öldürme suçundan kurulan hükmün katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;

Maktul ... ile önceye dayalı duygusal ilişkisi olan ... ...’un, sanık ...’in ve yine aynı eylem nedeniyle yargılanarak haklarındaki mahkumiyet hükümleri Yargıtay onamasından geçmek sureti ile kesinleşen ... ... ile ... ...’ın akrabası; ... ...’ın ise kardeşi olduğu, ...’ın evlenmesine karşın maktul ile gizlice irtibatını sürdürdüğü ve olaydan kısa süre evvel maktul ile fiilen birlikte yaşadıktan sonra ikametine geri döndüğü, olayın aile fertlerince duyulması, maktul ...’in ...’ın evine geri dönüşünün ardından ... ...’a tehdit ve hakaret içerikli kısa mesajlar yollaması üzerine kardeşi ...’ın maktul tarafından kaçırıldığını düşünen ... ...’ın, ...’yi öldürmeye karar verdiği, bu karar doğrultusunda ... ile birlikte sanık ...’in de bulunduğu ... ...’un ikametinde eylemi planladıkları, suç tarihinde maktulü ikametinin önünden alarak zorla ...’in sevk ve idaresindeki araca bindirdikleri, Şahnahan ilçesi Tepeköyü Beylerderesi mevkiine götürerek burada birden fazla kez ateş edilmek suretiyle penis kökü ve kafa bölgesinden ateşli silahla yaraladıkları maktulün kafatası kırığı ve beyin doku kanaması nedeniyle hayatını kaybettiği olayda;

Sanık ... ... aşamalardaki savunmalarında her ne kadar suçu işlediğini inkar etmiş ise de; aynı olay nedeniyle hakkında mahkumiyet kararı bulunan ... ...’un olaydan hemen sonra alınan 14/03/2005 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığında ve Sulh Ceza Hakimliğinde alınan savunmasında olay günü ... ve ... ile birlikte kullanmış olduğu kendisine ait araçla maktul ...’in ikameti önünde dolaştıklarını, ellerinde tabanca bulunan ... ve sanığın maktul ...’in araca aldıklarını, Şahnahan kasabasında bulunan mezarlık yakınında indiklerini, araç içerisinde beklediği esnada şahısların ...’i öldürmüş olduklarını söyleyerek geri döndüklerini, ... ve ...’in üzerinde kan lekesi bulunduğunu belirtmesi ve bu beyanlarını teyit edecek şekilde yer gösterme işlemindeki tarifleri ile suçta kullanıldığı uzmanlık raporu ile tespit edilen tabancanın ele geçirilmiş olması,

Suç tarihinde sanık ile nişanlı olan Tanık ...’un olaydan hemen sonra alınan ifadesinde; sanık ... ve ...’i kastederek değişik saatlerde ikametten çıkarak ... adlı şahsı takip ettiklerini, olay gecesi eve gelen sanık ...’in kendisini uyandırarak "Bizim kitapta birimiz otururken diğerimizin yatması var mı?" dedikten sonra salona geçtiğinde ... ...’ın oynayarak kendisini karşıladığını ve "Namusumu temizledim bugün bizim bayram günümüz herkese mübarek olsun" dediğini, ... 'in eve geldiğinde tişörtü ile kot pantolonunda kan lekesi bulunduğunu belirtmesi,

Olaydan evvel sanığın gerçek kimliğini gizleyerek başka bir isim ile maktul hakkında bilgi toplayarak bulunduğu yeri tespit etmeye çalıştığı, bir süre daha bu ismi kullanmaya devam etmesi, uzun süre firari olan sanığın sahte kimlik ile yakalanması, konusu suç teşkil eden eylemlere başvurmak suretiyle hakkındaki yakalama kararının infazını engellemiş olması,

Birlikte değerlendirildiğinde sanığın suçtan kurtulamaya yönelik savunmalarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, aynı eylem nedeniyle haklarında mahkumiyet kararı verilen şahıslarla fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek fiil üzerinde ortak hakimiyet kurduğu anlaşılmakla; kasten öldürme suçunun müşterek faili olarak TCK'nin 37/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/03/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9641, Karar No: 2013/18288, Tarih: 03.07.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9641 E.  ,  2013/18288 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Eczanesini temsilen ... vekili avukat ... ile SGK Başkanlığı vekili avukat... aralarındaki dava hakkında ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.02.2012 tarih ve 561-66 sayılı hükmün Dairenin 19.11.2012 tarih ve 17441-26004 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, eczacı olup SGK ile sözleşme imzaladığını davalı tarafından 6 ay süre ile sözleşmesinin fesh edileceğinin ve 216.298.45 TL cezai şart uygulanacağının bildirildiğini bu işlemin yasaya ve aralarındaki sözleşmeye aykırı olduğunu, ilaçların kimlere ait olduğunun üzerlerinde yazılı olduğunu, müfettiş incelemesi yapılmadan işlem yapıldığını belirterek birleşen davada cezai şart bedeli tahsili işleminin iptalini, asıl davada sözleşmenin feshi ve cezai şart bedeli isteminin haksız olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı, davacıya ait işyerinde ve depoda mahkeme kararıyla arama yapıldığını, bu aramada 19 ... karnesi, 34 ... raporu, 141 adet kesik ilaç küpürü ve küpürü kesik kime ait olduğu tespit edilemeyen ilaçlar bulunduğunu, taraflar arasındaki protokolün 6.3.2 ve 6.3.7 ile 6.9. maddeleri gereğince yapılan işlemin yasal olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak davalının protokole aykırı davrandığı ve hakkında uygulanan işlemin yasal olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ve davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 19.11.2012 gün, 2012/17441 esas, 2012/26004 karar sayılı ilamı ile düzelterek onanmış, bu defa davacı süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, davalı kurumun 2008 SGK protokolünün 6.3.3. ve 6.3.7 ve 6.9 Maddeleri gereğince uygulanan sözleşmenin feshi ile cezai işlemin iptaline yöneliktir.Davacının temyiz aşamasında belirttiği 01.02.2012 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca;" 1.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler,

konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz." hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca temyiz aşamasında sunulan bu sözleşme hükümlerinin, mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerekçesiyle bozulması gerekirken, sehven düzeltilerek onandığı anlaşılmış olmakla, davacının karar düzeltme talebinin kabulüne ve Dairemizin 2012/17441 esas 2012/26004 karar sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılarak, kararın yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 2012/17441 esas 2012/26004 karar sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçeyle davacı yararına BOZULMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3629, Karar No: 2018/11932, Tarih: 31.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/3629 E.  ,  2018/11932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Başka suçtan tutuklanan suça sürüklenen çocuğun İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna teslimi sırasında, yapılan üst aramasında iç çamaşırında esrar ele geçmesi ve savunmasında üzerinde unuttuğunu beyan etmesi karşısında; hiç kimsenin kendisini suçlayan bir beyanda bulunmaya veya bu yolla delil göstermeye zorlanamayacağına ilişkin Anayasanının 38/5. maddesine göre suça sürüklenen çocuktan üzerinde uyuşturucu madde bulunduğunu bilse dahi bu durumu anlatarak suçunu ikrar etmesinin beklenemeyeceği dikkate alındığında cezaevine rızası haricinde ve görevlilerin gözetim ve denetiminde alınan suça sürüklenen çocuğun üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi bilinçli olarak ve cezaevine sokma saikiyle görevlilere teslim etmediği şeklinde bir sonuca varılamayacağı; ceza hukukunun temel prensiplerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alındığında eyleminin TCK.nun 191 maddesinde tanımlanan, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. 326/son maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3611, Karar No: 2020/3406, Tarih: 10.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/3611 E.  ,  2020/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, görevi kötüye kullanma

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK’nın 62/1, 52/2, 53, 51/1-6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ... vekilinin görevi kötüye kullanma suçuna yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

... vekilinin, görevi kötüye kullanma suçu açısından hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık müdafinin, sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise ;

Sanığın, suç tarihi itibariyle, Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 27/08/2007 tarih, 2562 sayılı kararı ile III. Derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen alanda, bir kısmı sit alanı sınırları içerisinde kalacak şekilde ve izinsiz olarak yeni kale yaptırarak, izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu anlaşılan dosya kapsamında;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sit alanı ilan edilen yer ile kale yapılan yerin aynı olmadığına, kale inşaatının tescil kararından önce yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/b maddesi yerine, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/b maddesi yerine, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (1) nolu bendindeki “65/b maddesi” ibareleri hükümden çıkarılarak yerine, “2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesi” ibarelerinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.