muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13008, Karar No: 2013/23899, Tarih: 21.11.2013

Öyleyse sanığın aldığı eşyaların değişik mağdurlara ait olduğunu bilmesi ve her bir mağdura karşı yönelen eylemini olay akışına göre bulduğu fırsatlardan yararlanarak ayrı ve yeni bir karar sonucu işlemesi halinde eylemler arasında subjektif bir bağlantı veya öngörülmüş bir plan ve kararın mevcudiyetinden bahsedilemeyeceğine göre 765 sayılı Yasanın 80.maddesinin uygulama olanağıda bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelirsek;

Yakınanların baba-oğul olduğu, ... sokağı üzerinde dış kapı numarası 5 olan iki katlı evde alt katta yakınan ..., üst katta ise yakınan ... olmak üzere ikamet ettikleri, Uyap sisteminden alınan Mernis adreslerine göre ayrı birer iç kapı numarasına sahip oldukları, sanığın tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde, söz konusu eve yakınan ...’nın oturduğu alt katın 1.85 cm yüksekliğindeki 40x40 cm ebatındaki tuvalet penceresinden girdiği, ...’nın yatak odasından 3000 TL değerindeki .... tabancayı aldığı, daha sonra merdivenlerden üst kata çıkarak yakınan ...'in oturduğu katta bulunan yatak odasının kapısını sert bir cisimle kırıp yakınanın 2 adet taşlı yüzük, bir küçük Cumhuriyet altını ve akik taşını çaldığı hatta üst katta bulunan çelik kasayı da battaniye ile merdivenlere kadar götürdüğü ancak yanına alamadan ayrıldığı olayda kolluk görevlilerinin her iki katın krokisini çizdiği, olay yerinin betimlemesini yaptığı, ayrıca yakınanların da benzer beyanlarında altlı-üstlü oturduklarını, evin dubleks olmadığını, üst kata çıkmak için alt kata girmeye gerek olmadığını ikisinin de ayrı ayrı girişleri olduğunu beyan ettikleri keşif de icra edildiği, buna göre yakınanların oturdukları katların birbirine göre bağımsız olduğu ve dolayısıyla sanığın iki ayrı şahsa karşı suç işlediği bilincine sahip olduğu dosyadan anlaşılıp mahkemece kabul edildiği anlaşılmakla;

5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın yakınan ... yönelik eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın

493/1, 522. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 142/1-b, 53, 116/1, 53.maddeleri; ayrıca diğer yakınan ... Yılmaz'a yönelik eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 53, 116/1, 53, 151/1. maddeleri uyarınca mala zarar verme ile konut dokunulmazlığını bozmak suçları için 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerine göre “uzlaşma” müessesesi de değerlendirilerek her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde 765 sayılı Yasanın 80.maddesine yanlış anlam yüklemek sureti ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Uygulamaya göre de; sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1457, Karar No: 2012/3561, Tarih: 07.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/1457 E.  ,  2012/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/05/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacı, haksız şikayet ve iftira nedenine dayanmıştır. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeniyle davalı hakkında iftira suçundan dolayı ceza davası açıldığı ve ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/143 Esas sayılı ceza dava dosyasında yargılamasının halen devam ettiği anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince hukuk hakimi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular ile bağlıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1067, Karar No: 2018/12728, Tarih: 07.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/1067 E.  ,  2018/12728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı velisi tarafından, ortak çocukların velayetleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayeti davacı anneye verilen 14.04.2008 doğumlu ...'nın temyiz aşamasında, 05.06.2006 doğumlu Polat'ın ise dava sırasında idrak çağında oldukları anlaşılmaktadır. Mahkemece, yaşı itibariyle idrak çağında bulunan ortak çocuklar ... ve ...’nın velayeti konusunda uzman raporu alınmadan ve ... ve ...’nın görüşüne başvurulmadan karar verilmiştir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 12. maddesi ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3. ve 6. maddeleri iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Bu sebeple, çocukların idrak çağına ulaştığı dikkate alınarak, ortak çocukların, eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve gerektiğinde psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m. 5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocukların menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, velayet düzenlemesi yönünden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.11.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/25343, Karar No: 2012/9530, Tarih: 26.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25343 E.  ,  2012/9530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çine İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında Çine 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1878 Esas sayılı dosyasında yapılan genel haciz yolu ile takip nedeni ile borçluya (7) örnek ödeme emri 24.11.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, borçlu, 25.11.2010 tarihli itiraz dilekçesini Çine 1. İcra Müdürlüğü kanalı ile Yenipazar İcra Müdürlüğü'nün 2010/1878 sayılı dosyasına göndermiştir. Dosya arasında bulunan Yenipazar İcra Müdürlüğü yazısında, 2010/1878 sayılı takip dosyasının olmadığı, diğer bir deyişle böyle bir takibin açılmadığı bildirilmiştir. İtiraz dilekçesi üzerindeki Çine 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/2105 muhabere sayılı evrak havale tarihinin 25.11.2010 tarihi olması karşısında, itirazın İİK'nun 62. maddesi gereğince süresinde olduğu görülmekle, bu durumda yapılan işlemin maddi hataya müstenit olduğunun kabulüyle süresinde yapılan itiraz nedeniyle takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekir. Bu nedenle icra dairesince verilen 07.01.2011 tarihli karara yönelik şikayetin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddine dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8471, Karar No: 2012/32675, Tarih: 05.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8471 E.  ,  2012/32675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı ve Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporlarda; suç konusu bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığının belirtilmesi karşısında; 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinin suç tarihinde yürürlükte olmadığıda gözönüne alınarak, olayda aynı yasanın 15/3. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı biçimde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18357, Karar No: 2018/8313, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18357 E.  ,  2018/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiş, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ....... vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11.09.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı.....geldi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketlerin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedelleri tahsil ettiğini, bu bedellerin iadesi için başlatılan takibe davalılar tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ....... istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı.....; davacı şirket ile imzalanan sözleşme ile yetkili mahkemenin......mahkemeleri olarak kararlaştırıldığını, bu nedenle davanın yetki yönünden reddinin gerektiğini, esas yönünden ise kayıp/kaçak bedelinin imzalanan sözleşme çerçevesinde davacıya yansıtıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; yetki itirazı reddedildikten sonra yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ........yetkiye yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

....

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun “yetki sözleşmesi” başlıklı 17. maddesi; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan bu madde hükmüne göre; taraflarca aksi kararlaştırılmamışsa, dava, yalnızca yetki sözleşmesi ile belirlenen (yetkili) mahkemede açılır. Bu durumda, yetki sözleşmesi, kanunen yetkili kılınan genel veya özel mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalı.....tarafından imzalanan sözleşmenin 31. maddesinde; sözleşmeden doğabilecek uyuşmazlıkların çözümünde.....yetkili olduğu kararlaştırılmıştır.

Bu durumda, mahkemece; yasal süresi içinde ileri sürülmüş olan yetki itirazının kabulü ile davalı.....yönünden yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yetki itirazının reddedilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalı.....tarafından imzalanan sözleşmenin 31. maddesinde; sözleşmeden doğabilecek uyuşmazlıkların çözümünde.....yetkili olduğu kararlaştırılmıştır.

Bu durumda, mahkemece; yasal süresi içinde ileri sürülmüş olan yetki itirazının kabulü ile davalı.....yönünden yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yetki itirazının reddedilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

2- Davalı ......temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı için başlatılan takibe vaki itirazın ptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

...........

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

...........

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı .... 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

3- Bozma nedenine göre; davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün davalı .....yararına, ikinci bendde açıklanan nedenlerle davalı ... .... yararına HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, üçüncü bendde açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630’ar TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2007/11070, Karar No: 2008/5816, Tarih: 15.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/11070 E.  ,  2008/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi   : Menderes İcra Mahkemesi

Tarihi            : 7.12.2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki  davacı (3.kişi) ve davalılardan (alacaklı)  vekilleri tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine  karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1.Uyuşmazlık üçüncü kişinin İİk’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu makine 15.02.2005 tarihinde borçlu şirket adresinde haczedilmiştir.İİK’nun 97/a maddesinde  öngörülen  mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır .Ancak bu yasal karine aksinin her türlü delille ispatlanması olanaklıdır.

Davacı üçüncü kişi haczedilen   makinenin borçluya  davacıya ait oluklu mukavva levhası üretimi karşılığında  kira sözleşmesi  gereğince bıraktığını belirtmiştir.

Mahkemece,makine üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmış  ve seri numarasının yazılı olduğu, etiketinin bulunmadığı ,diğer mali müşavirden alınan raporda ise 23.11.1998 tarihli  davacıya ait fabrikada bulunan malların belirlendiği listede bulunduğu ve halen davacı defterine kayıtlı olduğunun belirtildiği ,ancak her iki raporunda  dava konusu makinenin davacıya ait olup olmadığının kesin olarak saptamaya yeterli ve elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

Yapılacak iş,mahallinde uzman teknik bilirkişi aracılığı ile dava konusu makine üzerinde ,inceleme yapılarak , 1998 tarihinde düzenlenmiş rapora ekli liste de belirtilen oluklu mukavva  kutu makinesine uyup uymadığı,uyması halinde davacının kapanış tastiki bulunup bulunmadığı belirlenmiş ticari defterlerinde kayıtlı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmelidir..

2.Kabule göre ise, takip hukukuna dayalı  istihkak davaları karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin  11.maddesinin 4.fıkrası son cümlesi gereği nispî avukatlık  ücretine tabi olup alacak miktarı ile haczedilen malların değerinden hangisi az ise onun üzerinden nispî avukatlık  ücretine  hükmedilmesi gerekirken fazla olan hacizli mal değeri üzerinden avukatlık ücretine  hükmedilmesi de hatalıdır.

Mahkemece ,bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan ,eksik inceleme ile yazılı  şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde tarafların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır..

SONUÇ; Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  temyiz edenlere iadesine,  15.4.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1170, Karar No: 2021/8295, Tarih: 15.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1170 E.  ,  2021/8295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davalı .... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi neticesinde ilk derece mahkemesi kararının Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince bozulması üzerine bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen kararın, davacılar vekili ve davalı Türkiye Kömür İşletmleri Kurumu Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A.Davacıların temyiz istemleri ile davalı ...’nün davacı çocukların maddi tazminat istemleri hakkındaki hükümlerine ilişkin temyiz istemleri yönünden;

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.