muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1585, Karar No: 2018/2411, Tarih: 20.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1585 E.  ,  2018/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... haklarında beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

1- Katılan vekilinin ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklardan ... hakkında 07.02.2011 tarihli ilk hüküm ile verilen beraat kararları, Dairemizin 17.06.2014 tarihli 2012/25379-2014/11915 sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmiş olduğundan katılan vekilinin bu sanık hakkında hüküm kurulmadığı yönündeki temyiz talebinin REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında 2005 takvim yılında takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebi ile sanık ...’in, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek " suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22487, Karar No: 2016/449, Tarih: 18.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/22487 E.  ,  2016/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, takip konusu ilamın kamulaştırmasız el atma tazminatına ilişkin olup, 2982 sayılı Yasa'da değişiklik yapan 6487 sayılı yasadan önce kesinleştiğini, geçici 6. maddenin 10. fıkrasına göre icra vekalet ücretinin nisbi olarak hesaplanması gerekirken maktu olarak hesaplandığını ileri sürerek, hatalı yapılan işlemin ve eksik ödeme içeren reddiyat işleminin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Yasa'nın geçici 6/7. maddesi uyarınca icra vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ve aynı yasanın 6 maddesinin 10. fıkrasının, aynı maddenin 7. fıkrasına istisna teşkil etmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 Karar sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; ... Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir. Takip dayanağı ilamda, icra harç ve vekalet ücreti maktu olarak belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan nedenlerle, bu husus icra vekalet ücretinin nisbi olarak alınmasına engel değildir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulü yerine, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulü yerine, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6008, Karar No: 2020/9456, Tarih: 05.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6008 E.  ,  2020/9456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/512 E. - 2019/18 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin kararı kaldırıldıktan sonra...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/512 esas ve 2019/18 karar sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki...ili Ortahisar ilçesi Cami mahallesi ... ada... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, değer biçilmesine ve aynı Kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanun ile değişik 10. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bloke edilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idarenin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1- Kıymet takdirinde belirlenen ve davalılara ödenmesine karar verilen bedele 24.09.2017 tarihinden karar tarihine fark bedele ise karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

Bu nedenle davacı idarenin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1- Kıymet takdirinde belirlenen ve davalılara ödenmesine karar verilen bedele 24.09.2017 tarihinden karar tarihine fark bedele ise karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 2 nolu bendinde yazılı (Tespit edilen kamulaştırma bedeline) kelimelerinin çıkartılmasına yerine (İdarenin kıymet takdir raporunda belirlenen ve ödenmesine karar verilen 117.792,23 TL’ye) yazılmasına, aynı bendine ek olarak (üçer aylık vadeli hesaba depo edilen fark bedel olan 257.221,59 TL’ye ise 24.09.2017 tarihinden karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmesine) yazılmasına,

b- 6 nolu bendinde yazılı (2.725,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya,) ibaresinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/511, Karar No: 2024/831, Tarih: 22.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/511 E.  ,  2024/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/2389 E., 2020/184 K.

Dosyanın tetkikinde İtiraz Hakem Heyetinin 25.05.2020-2020/İHK-10981 sayılı kararının davalı tarafça temyiz edildiği, mahkemece eksik harcın yatırılması için çıkartılan muhtıra sonucunda 03.07.2022 tarihinde ek karar ile davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın taraflara tebliğ edildiği ve ek karara yönelik temyiz istemi olmadığından Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığı anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın mahkemeye İŞLEMSİZ İADESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26534, Karar No: 2017/18389, Tarih: 16.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/26534 E.  ,  2017/18389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davalı işyerinde 28/06/2012-29/09/2015 tarihleri arasında operatör olarak çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin ihbar öneline uyulmadan ve yazılı bir fesih bildirimi yapılmadan 29/09/2015 tarihinde davalı işverenlik tarafından sona erdirildiğini, yapılan fesih işleminin geçersiz olduğunu, yine feshe uydurmak için müvekkilden iş akdinin sona erdirildiği gün alel acele alınan savunmanın da aykırı olduğunu, iş akdinin sona erdirildiği gün, müvekkilinden "performans düşüklüğü, sık sık rapor almak" nedenleriyle savunma isteminde bulunulduğunu, davacının performansının düşmesi veya verimsizliğinin kesinlikle söz konusu olmadığını, davalı işyerinde bilimsel metodlara göre belirlenen ve sistematik olarak uygulanan bir performans değerlendirme sistemi bulunmadığı gibi, performans kriterlerinin ne olacağının davacıya tebliğ edilmediğini, yine davacıya fesihten önce performans düşüklüğü veya verimsizliği nedeni ile hiçbir uyarı yapılmadığını, savunma istenilmediğini, eğitim ve destek çalışması yapılmadığını, feshe son çare olarak bakılmadığını, davacının davalı işyerindeki çalışma koşullarından kaynaklanan boyun fıtığı gibi bazı sağlık sorunları oluştuğunu ve bu nedenle zaman zaman doktor raporu ile istirahatte geçen günleri olduğunu, ancak müvekkilinin bunun dışında sık sık ve keyfi olarak rapor alması ve devamsızlık yapmasının kesinlikle söz konusu olmadığını, müvekkilinin sağlık raporlarını işverene sunarak, buna uygun bir başka göreve verilmesi talebinin de dikkate alınmadığını belirterek davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacı tarafın davasında haksız olduğunu, davacının iş akdini kendisinin sonlandırdığını, davacının sık sık rapor alarak üretim hedeflerini yerine getiremediğini, 2015 yılı içinde her ay düzenli olarak rapor alındığını, bu nedenle savunması istendiğinde "sağlık nedenlerinden dolayı beklenen performansı gösteremediğini, sık sık devamsızlık yaparak iş planlamalarını aksattığını, iş yeriyle yaşadığı sorunların daha da devam edeceğini" belirterek "iş akdinin sağlık nedenleriyle sonlandırılmasını" istediğini, davacının, sorunlarının devam edecek olması nedeniyle bu talepte bulunması karşısında müvekkil şirket yönetiminin kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek fesih kararı alındığını, dava dilekçesinde yer alan ihbar öneline uyulmadan ve yazılı bir fesih bildirimi yapılmadan feshin gerçekleştirildiği iddialarının asılsız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, her ne kadar davacının iş sözleşmesi 29.09.2015 tarihli fesih bildirimi ile davacının ayrılma talebi üzerine sonlandırıldığı belirtilmiş ve ekinde davacının el yazı ve imzasını ihtiva eden savunma istemi sunulmuş ise de davacı tarafından yazıldığı anlaşılan bölümün esasında davacının çalışma süresi, yeminli tanık anlatımları, dosya içeriği hayatın olağan seyri de dikkate alındığında davacının özgür iradesi ile yazdığı özünde ikale talebini ihtiva eden bir metin olmadığı, tazminatlarını alabilmek için bu şekilde hareket etmek durumunda kaldığı anlaşıldığından feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta davacının 2015 yılı içerisinde düzenli rapor aldığı ve toplam 52 gün rapor kullandığı çalışma performansının beklenen düzeyde olmadığı belirtilerek savunmasının istendiği, davacı savunmasında sağlık nedenlerinden dolayı beklenen performansı göstermediğini, sağlık sorunları nedeniyle sık sık devamsızlık yaparak iş planlamalarını aksattığını sağlık sorununun henüz düzelmediğini, sorunların daha da devam edeceğini bu nedenle iş akdinin sağlık problemlerinden dolayı feshedilmesini talep ettiği, bunun üzerine davacının bu talebi de açıklanarak kıdem ve ihbar tazminatlarının ödeneceği belirtilerek iş sözleşmesinin davalı işverenlik tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının savunmasının özgür iradesi ile yazdığı bir metin olmadığı kabul edilmişse de, söz konusu savunmasının irade fesadına uğratılarak alındığı konusunda tanık vs. bir delil bulunmamaktadır. Kaldı ki davacının sık rapor aldığı sabittir.

Davacının savunmasında iş sözleşmesinin feshini talep ettiği, bu talebin işveren tarafça da kabul edilerek davacının iş sözleşmesinin sonlandırıldığı bu şekilde anlaşma yoluyla iş sözleşmesinin sonlandırıldığı, bu nedenle davacının işe iade davası açamayacağı gözetilmeksizin davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Davacının savunmasında iş sözleşmesinin feshini talep ettiği, bu talebin işveren tarafça da kabul edilerek davacının iş sözleşmesinin sonlandırıldığı bu şekilde anlaşma yoluyla iş sözleşmesinin sonlandırıldığı, bu nedenle davacının işe iade davası açamayacağı gözetilmeksizin davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 130,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 16/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8054, Karar No: 2021/2004, Tarih: 11.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/8054 E.  ,  2021/2004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesine göre ilk derece mahkemesi kararlarında temyiz süresinin bir hafta olduğu nazara alındığında katılan ...'in mahkemece yokluğunda verilen kararın 02.01.2014 günü tebliği üzerine işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 12.02.2016 tarihli dilekçeyle hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan mağdure vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre olay tarihinde beden eğitimi öğretmeni olarak görev yaptığı ilköğretim okulunda öğrenci olan on beş yaşından küçük mağdurenin dersine girmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/3-d. maddesinde düzenlenen eğitici-öğretici artırımının yapılamayacağı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın anılan madde uyarınca artırılması neticesinde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.