muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7924, Karar No: 2023/4987, Tarih: 14.11.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi;

Cezanın fazla olduğuna, alt sınırdan ayrılmayı gerektirecek neden bulunmadığına, diğer sanığın ve ölenin de kusurlu olduğuna, cezanın gerekçesiz olarak adli para cezasına çevrilmediğine, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde;

''... 12/05/2015 günü sanık ...'ın sürücüsü olduğu .... plakalı çekici ve ... plakalı römork ile Eski Gemlik Yolu Caddesi üzerinde seyir halinde iken Fevzibey Caddesi kavşağına geldiğinde Fevzibey Caddesi istikametine doğru dönüş yaptığı sırada Çöplük istikametinden gelip Hipodrom Kavşağı istikametine doğru seyir halinde bulunan katılan sanık ...'ın sürücüsü olduğu ... plakalı motorsiklet ile ... plakalı çekicinin sağ yan alt kısmında bulunan mazot deposunun ön alt köşe kısmına çarpması nedeniyle meydana gelen trafik kazasında yukarıda içeriği açıklanan hükme esas alınabilir gerekçeli bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde " sanık Sürücü ...'ın yönetimindeki tırla seyrettiği sırada kaza mahalline geldiğinde yolun trafiğe kapalı olması nedeniyle solda kalan Fevzibey caddesine dönmek zorunda kaldığı, çift yönlü kavşağın kontrolsüz olduğunu göz önüne alarak kavşak başına geldiğinde durup kontrol etmesi halinde aksi istikamette seyreden motosikleti görebileceği ve geçmesini beklemesi halinde kazanın meydana gelmeyeceği kontrolsüz dönüşü ile motorsikletin önünü kapattığı ve kazanın meydana gelmesine asli kusuru ile Karayolları Trafik Kanunun 53/b maddesini ihlal ederek sebebiyet verdiği diğer sürücü sanık ...'ın yönetimindeki motorsiklet ile seyir edip olay mahalline yaklaşırken yola konmuş olan levhalara uyarak yavaşlaması gerektiği halde buna uymadığı gibi yola gereken dikkati vermediği için dönüş yapan tırı tedbir alabilecek şekilde önceden fark edemediği, bu nedenle de çarpmayı önleyeceği tedbiri almadığı kazanın meydana gelmesine tali kusuru ile Karayolları Trafik Kanunun 52/a-b maddelerini ihlal ederek sebebiyet verdiği" anlaşılmış olup her ne kadar tır sürücüsü olan sanık ... kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını , motorsikletin hızlı bir şekilde seyir etmesi nedeni ile kazanın meydana geldiğini savunmuş ise de çarpma noktası , fren izleri ve bilirkişilerce yapılan tespitler dikkate alındığında sanığın savunmalarında samimi olmadığı, kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu oluğu anlaşıldığından, taksirle katılan sürücü ...'ın yaralanmasına yanında bulunan kızının ölmesine sebebiyet vermek eylemine uyan TCK'nın 85/2 maddesi gereğince cezalandırılmasına, motorsiklet sürücüsü ...'ın da anlatıldığı şekilde kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu anlaşılmış ise de ; olayda ölenin kendisinin öz kızı olduğu ve kişisel ve ailevi olarak artık bir cezanın hükmedilmesi gereksiz olduğundan TCK'nın 22/6 ve CMK 223/4-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı kanasına varılmış olup tüm bu gerekçeler karşısında aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' denilmiştir.

2.Katılan Sanık ... savunmasında: "Olay tarihinde saati tam hatırlamıyorum; ancak akşam üzeriydi hava kararmıştı, sokakta lamba yoktu, herhangi bir kavşak işareti yoktu, kızım Kübra ile ağabeyimin evinden çıktık, benim kullandığım motosiklet ile Çöplük istikametinden Veysel Karani mahallesine doğru gidiyordum, önce önümdeki bir araba sola dönüş yaptı, benim motosikletin lambası yanıyordu, dönüş yapan arabayı geçtim ,bu kez önüme karşıdan gelen tır sağa dönüş yaptı, ben virajda ikinci vitesteydim, viraj çıkışı motoru düzeltmiştim, tırı görmemle çarpmam bir oldu, fren yaptığımı hatırlıyorum, motosiklet sola yattı, ben her iki freni birden sıkmıştım, sonra motosiklet kaydı, gözümü açtığımda tırın kapısı ile ön tekerini görüyordum, tır dönüş sinyali vermedi, lambası yanıyordu, şikayetçiyim , davaya katılmak isterim , olayda ben sol gözümü kaybettim, şuan hiç görmüyorum, kızım vefat etti, hastahanede gözüme baktılar, ameliyat ettiler, şuan da göz görmüyor, Uludağ Üniversitesinde gözümden ameliyat oldum, olayı gören var mı hatırlamıyorum, eşim de önümüzdeki duruşmaya katılacaktır," demiştir.

3.Sanık ... savunmasında: " Ben tır şoförü olarak çalışıyorum, olay tarihinde hemen olay yerinin 300-400 m ilerisinde sütaş deposuna mal götürdüm, saat 21:37 de çıktım, depodan çıktım, 300-400 m gittim Çöplük kavşağından İStanbul yönüne gidecektim; ancak İstanbul yönü kapatılmış, herhangi bir trafik işareti uyarısı konulmamıştı, hava karanlıktı, sokakta aydınlatmada yoktu, iki gidiş iki geliş, yolu vardı, ben orta şeritteydim, sağ şeridi boş bıraktım, sola dönüş yapacaktım, sinyali verdim, iyice yavaşladım, zaten yavaştım, karşıyı kontrol ediyordum, trafik çalışması vardı, karşıdan gelen araba Yıldırım tarafına döndü ben de sinyali verip yol boş olduğu için ben de benzinliğin berisindeki balıklı yoluna dönüş yapacaktım, dönüşü yaparken bir ses duydum, zaten karşı taraftan gelen araba görmemiştim, arkadan birisi çarptı sandım, aşağıya indiğimde motosiklet ile yerdeki iki kişiyi gördüm hemen 112 yi aradım, motosikletin ışığını görmedim, ben dönüş yaparken yol boştu, olayda benim suçum yoktur, uykusuz değildim, alkollü değildim, köprüyü yapan firma ve belediyenin de olayda kusurlu olduğunu düşünüyorum, kazadan sonra olay yerine levhalar ve hız kesici kasisler kondu" demiştir.

4. Kaza tespit tutanağında, bilirkişi raporunda kazasının meydana gelmesinde sanık ...'in asli, katılan sanık ...'nin tali kusurlu olduğu kanaati bildirilmiştir.

5.İstanbul Teknik Üniversitesi Öğretim üyeleri tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda;

4. Kaza tespit tutanağında, bilirkişi raporunda kazasının meydana gelmesinde sanık ...'in asli, katılan sanık ...'nin tali kusurlu olduğu kanaati bildirilmiştir.

5.İstanbul Teknik Üniversitesi Öğretim üyeleri tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda;

''Sanık Sürücü ...'ın yönetimindeki tırla seyrettiği sırada kaza mahalline geldiğinde yolun trafiğe kapalı olması nedeniyle solda kalan Fevzibey caddesine dönmek zorunda kaldığı, çift yönlü kavşağın kontrolsüz olduğunu göz önüne alarak kavşak başına geldiğinde durup kontrol etmesi halinde aksi istikamette seyreden motosikleti görebileceği ve geçmesini beklemesi halinde kazanın meydana gelmeyeceği kontrolsüz dönüşü ile motorsikletin önünü kapattığı ve kazanın meydana gelmesine asli kusuru ile Karayolları Trafik Kanunun 53/b maddesini ihlal ederek sebebiyet verdiği diğer sürücü sanık ...'ın yönetimindeki motorsiklet ile seyir edip olay mahalline yaklaşırken yola konmuş olan levhalara uyarak yavaşlaması gerektiği halde buna uymadığı gibi yola gereken dikkati vermediği için dönüş yapan tırı tedbir alabilecek şekilde önceden fark edemediği, bu nedenle de çarpmayı önleyeceği tedbiri almadığı kazanın meydana gelmesine tali kusuru ile Karayolları Trafik Kanunun 52/a-b maddelerini ihlal ederek sebebiyet verdiği'' tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü saat 22:30 sıralarında sanık ...'ın sevk ve idaresindeki çekici ile meskun mahalde, iki yönlü, iki şeritli, asfalt kaplama, aydınlatmasız yolda seyir halindeyken olay yeri kavşağa geldiğinde sola dönüş yaptığı esnada, karşı yön şeridinde istikametin göre sağında düz seyreden sanık ...'ın sevk ve idaresindeki motosikletle çarpıştıkları, kaza nedeniyle sanık ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilmez, 6. derece kemik kırığı, yüzünde sabit iz oluşacak, duyu ve ya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı, motosiklette yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü olayda, mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/291 Esas, 2016/ 106 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/291 Esas, 2016/ 106 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7339, Karar No: 2016/2640, Tarih: 17.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7339 E.  ,  2016/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Kanununun 4650 Sayılı Kanunla değişik hükümleri uyarınca, ... İli.. İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin (f) bendi uyarınca, tarım arazilerinde kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden zemin değeri belirlenir. Bu yöntemde taşınmazın üzerinde ağaç yoksa açık tarım arazisi olarak, var ise kamulaştırılan kısımdaki ağaçların cins, sayı ve yaşları gözetilerek niteliğine uygun biçimde kapama meyve bahçesi veya ağaçların yetersiz sayıda olduğunun tespiti halinde ağaçlara maktuen değer verilir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmazın doğal çam ormanı olduğunun kabulü ile zemin değeri verilmeden, ağaçların kesim ve odun gelirine göre değer hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın zemininin tarım arazisi olarak ayrıca değer tespitinin yapılması, taşınmaz üzerinde bulunan ve kendiliğinden yetişen çam ağaçlarının ise öncelikle kesim çağına gelmiş olup olmadığının belirlenmesi ile kesim çağına geldiğinin tespiti halinde sadece kesim ve odun bedellerinin hesaplanması, kesim çağına gelmedikleri taktirde çam ağaçlarının yaş ve cinsine göre rayiç değerlerinin hesaplanıp ayrıca hesap edilen zemin değerine eklenmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın çamlık olarak kabul edilerek sadece kesim ve odun gelirine göre değer biçilen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2-Dosyada bulunan dava konusu taşınmaza ilişkin tapu kaydında "3. derece arkeolojik sit alanında kalmaktadır" şerhinin bulunduğu anlaşıldığından, arazi olarak değerlendirilen taşınmazın bu özelliği nedeniyle kaçınılmaz olan değer kaybının tespiti ile taşınmazın değerinden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer, konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerinin %300 oranında objektif değer artışına neden olacağı dikkate alınmadan bu artışı vermeyen bilirkişi raporunun karara esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13753, Karar No: 2014/5617, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/13753 E.  ,  2014/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/176-2013/621

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtların gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3086, Karar No: 2019/5265, Tarih: 02.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3086 E.  ,  2019/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan Gaziantep (kapatılan) 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2014 tarihli ve 2014/78 esas, 2014/60 sayılı kararı ile 5 ay hapis cezasına hükümlü ...'nun hapis cezasını infaz etmekte iken, denetimli serbestlik tedbiri ile infaz hükümlerinden yararlanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin Gaziantep İnfaz Hâkimliğinin 18/05/2018 tarihli ve 2018/2821 esas, 2018/2975 sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığından bahisle şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Gaziantep İnfaz Hâkimliğinin 01/06/2018 tarihli ve 2018/3117 esas, 2018/3271 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/07/2018 tarihli ve 2018/1536 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Gaziantep İnfaz Hâkimliğinin 18/05/2018 tarihli kararını müteakip, hükümlünün 21/05/2018 tarihine kadar Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiği, bu süre içerisinde müracaat edilmez ve sürenin bitiminde iki günlük süre içerisinde varsa mazeretin beyan edilmesi gerektiği hükümlüye tebliğ edilmesine rağmen, hükümlünün belirtilen süre içerisinde müracaat etmediği gibi mazeretini de iki günlük sürenin bitiminden sonra 24/05/2018 havale tarihli dilekçesi ile beyan ettiği, böylece yükümlülüğünü haklı görülebilir mazereti olmaksızın ihlâl etmesi nedeniyle hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de; hükümlünün 24/05/2018 havale tarihli dilekçesinde özetle; kalp hastası olduğunu, kalbinin %20 oranında çalıştığını, tahliye edildikten sonra tedavi amaçlı sağlık kurumuna müracaat ettiğini, refakatçisiz gezemediğini, sağlık sorunlarından dolayı müracaat süresini kaçırdığını, yükümlülüğü kasıtlı olarak ihlâl etmediğini beyan etmesi ve dilekçe ekinde de 18/05/2018 tarihli Gaziantep 25 Aralık Devlet Hastanesi hasta muayene kağıdının sunulduğunun, ayrıca denetim dosyası içerisinde bulunan Gaziantep Dr. Ersin Arslan Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 18/06/2018 tarihli rapor içeriğine göre hükümlünün kalp yetmezliği tanısıyla %100 oranında vücut fonksiyon kaybı yaşadığının anlaşılması karşısında, hükümlünün mazeretinin makul gerekçeye dayandığı gözetilmeden, itirazın bu yönüyle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/07/2018 tarihli ve 2018/1536 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/07/2019 gün ve 94660652-105-27-15951-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/07/2018 tarihli ve 2018/1536 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.