muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/784, Karar No: 2014/6778, Tarih: 30.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/784 E.  ,  2014/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 12. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dosyası merci tayini incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak ...'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

İncelemeye konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan incelemesinde gerekçeli karra evrakının, adres araştırmasına ilişkin kolulk araştırma tutanağının ve temyiz başvuru dilekçesinin taranmadığı ve bu nedenle yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek açıklanan eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.04.2014 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28336, Karar No: 2014/16858, Tarih: 26.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/28336 E.  ,  2014/16858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BERGAMA 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2009/387-2012/202

DAVA :Davacı, TİS farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 16.08.1990 tarihinde B.. B.. nezdinde İş Kanunu'na tabi olarak işçi sıfatıyla çalışmaya başladığını, iş akdinin işveren tarafından 2000 yılında feshedildiğini ve daha sonra yine davalı işverenin sahibi olduğu B..Ltd. Şti.'nde çalışmaya devam ettiğini ve ayni işi yaptığını, davacının 01.01.2004 tarihinde yine B.. B..nin sahibi olduğu N...Ltd. Şti.'nde çalıştırılmaya başlandığını, daha sonra iş akdinin sona erdiğini, davacının işveren değişikliklerinin tamamiyle Belediye ve Belediye'ye ait şirketler arasında olduğunu ve fiili olarak da Belediye'nin aslı görevleri arasında bulunan aynı işlerini Belediye'ye ait işyerinde ve Belediye'ye ait araç ve gereçlerle yapmaya devam ettiğini, 14.01.2000 tarihinden sonra davacı her ne kadar davalı Belediyenin işçisi değilse de davalı B.. B.. ile dava dışı B...Ltd. Şti ve yine dava dışı N.. Ltd. Şti. arasında organik bağ bulunduğunun çok açık olduğunu, her iki şirketin de % 99 hissesinin B.. B..'ne ait olduğu, şirketlerin ortaklar kurulunun, B.. B.. Meclis Üyelerinden oluştuğunu, davalı Belediye işçilerinin yaptığı işlerin ve çalışma koşullarının, iş akitleri feshedilip şirket işçisi olarak çalışmaya başladıklarında değişmediğini, işverendeki değişikliğin sadece Belediye işçileri için işçi çalıştırma vizesi alınamamasından kaynaklandığını, işçilerin çalışma koşullarında hiçbir değişiklik yapılmadığını, yapılan işlerin B.. B..'nin asli görevlerinin ifasına yönelik olduğunu, bu nedenle şirket işçilerinin de eşitlik ilkesi gereğince Belediye işçileri ile aynı haklara sahip olması gerektiğini, 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin son fıkrası gereğince de asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmak suretiyle haklarının kısıtlanamayacağını, bu durumda alt işveren işçisinin de asıl işveren işçisi gibi işlem göreceğini, dava konusu olayda B.. B..nin asıl işveren, diğer şirketlerin de taşeron durumunda olduklarını, davacının tüm çalışma dönemleri boyunca sendikaya üye olmak veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle üyesi bulundukları sendika ile işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanma hakkı bulunduğunu, davacı tarafından evvelce açılıp sonuçlanan Mahkememizin 2006/163 E., 2007/35 K

.. B..nin asıl işveren, diğer şirketlerin de taşeron durumunda olduklarını, davacının tüm çalışma dönemleri boyunca sendikaya üye olmak veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle üyesi bulundukları sendika ile işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanma hakkı bulunduğunu, davacı tarafından evvelce açılıp sonuçlanan Mahkememizin 2006/163 E., 2007/35 K. Sayılı davası kapsamında davacının 1998-1999 yılları arası TİS fark alacaklarının hüküm altına alındığını, 14/01/2000 tarihinden başlayıp 2005 yıllı sonuna kadar olan süre için de iş bu davanın açıldığını, sürekli işlerde çalışan ve geçici kadrolu gösterilen işçilerin çalışmalarının sürekli olduğunu, asıl işverenin işini görmesi durumunda muvazaa ve yasaya karşı hile durumu oluştuğundan bu takdirde sendika üyesi olan alt işveren işçilerinin de toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı ilkesinin benimsendiğini, kamu kuruluşu niteliğindeki işverenlerin de bu kurallara tabi olacağının benimsendiğini, bu durumda davacının 2000 ve 2005 yıllarına ilişkin akdedilen TİS gereğince ödenmeyen fark alacağının bulunduğunu, bu alacaklar yönünden davalı belediyenin ödenmeme tarihi itibariyle temerrüde düştüğünü beyan ederek 2000 yılı için 1.500,00-TL., 2001 yılı için 1.500,00-TL., 2002 yılı için 1.500,00-TL., 2003 yılı için 1.500,00-TL., 2004 yılı için 1.500,00-TL., 2005 yılı için 100,00-TL., TİS farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davaya konu hakların zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu, davacının talep ettiği haklarının kendi belirttikleri vade tarihlerinin 31.12.2003 ve 30.06.2004 olduğunu, 5 yıllık zamanaşımı süresi geçirildikten sonra dava açıldığını, davacı tarafın kendi beyanlarında da belirttikleri üzere çalıştıkları şirketlerde çalıştıkları yıllara ait toplu sözleşmeler mevcut olduğunu, toplu sözleşmelerin işyeri bazında yapıldığını, davacının çalıştığı şirketlerin ayrı statüde olduklarını ve Belediyeden bağımsız birer işyeri olduklarını, işçi sendikalarının da yetki başvurularını yaptıklarıın ve bağımsız bir toplu sözleşme akdedilmesini kabul ettiklerini, davacının iş akdi süresince belirtilen şirketlerde sigortalı olarak bulunduğunu ve her türlü maaş ve diğer haklarını şirketlerde akdedilen toplu iş sözleşmesine göre aldıkğını, bu konuda herhangi bir şerh de düşmediğini, davacının Belediyenin personeli olmadığını, davacının çalıştığı şirketlerin büyük kısmında davalı Belediyenin hissesi bulunduğunu, kamu kurum ve kuruluşlarının personel çalıştırma esaslarının mevzuatla belirlendiğini, davacının iddia ettiği tarzda bir personel edinme yöntemi bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 16/08/1990 tarihinde davalı belediye ile iş akdi düzenlediği, 31/01/2000- 31/12/2003 tarihleri arasında B.. B.. şirketlerinden olan B.. şirketinde çalışmaya başladığı, 31/12/2003 tarihinde buradaki işinin sona erdiği, 01/01/2004 tarihinde bu kez de yine davalı Belediye'nin Nike isimli şirketinde çalışmaya başladığı, 31/10/2004 tarihine kadar burada çalıştığı, bu tarihten sonra emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı, 16/01/2006 tarihine kadar davalı Belediye bünyesinde çalıştığı, davacı ile davalı arasında imzalanan 2004 tarihli vizeli işçi sözleşmesi içeriğinden davacının davaya konu dönemde bünyesinde çalıştığı Beta ve Nike şirketlerinin belediyelerce yapılması gereken işleri Belediye'ye ait işyerinde ve Belediye araç ve gereçlerinden yararlanarak yerine getiren şirketler olduğu, izin formlarında Belediye Başkanlığı'nın olurunun bulunduğu, yukarıda belirtilen vizeli işçi sözleşmesinde bu şirketlerdeki hizmetlerin B.. B.. işyerinde yaptığı çalışmalarla bir bütün olarak dikkate alınacağının kararlaştırıldığı hususları bütün olarak değerlendirildiğinde, davalı Belediye'nin davacının B.. ve N.. şirketleri nezdindeki çalışmalarından da asıl işveren sıfatı ile sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle davacının çalıştığı bu süre zarfında üye olduğu sendika ile davalı Belediye arasında akdedilen TİS hükümlerinden faydalanması gerektiği, davacı ile davalı arasında imzalanan vizeli işçi sözleşmesi hükümleri arasında daha önce Beldiye çalışanı iken daha sonra protokoller gereği B.. ve N.. şirketleri işçisi olarak çalışmış bulunan işçinin aynı Beldiye işyerinde ve aynı işveren nezdinde yaptığı çalışmaların bir bütün olarak dikkate alınacağı, önceki dönemlerden doğan sosyal haklarının da ödeneceği, Belediye'nin bu haklarla ilgili zamanaşımı savunmasından feragat ettiği hükmü bulunduğu, bu nedenle artık davalı Belediyenin zamanaşımı itirazı yapamayacağı gerekçesi ile 2000, 2001, 2002, 2003 ve 2004 yılları TİS fark alacağı talebinin kabulüne, 2005 yılı TİS fark alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, 2004 yılında imzalandığı anlaşılan "vizeli işçi sözleşmesi" başlıklı sözleşme ile, davalı Belediye'nin, önce kendi nezdinde bilahare Beta şirketi ve ardından da Nike şirketi nezdinde çalışan işçinin çalışmasının bir bütün olarak ele alınacağı, iş aktinin bir kıdem tazminatı hakedecek şekilde sona ermesi halinde işverenin önceki dönemlere ilişkin sosyal haklar açısından zamanaşımı itirazında bulunmayacağı, zamanaşımı itirazından feragat ettiği kabul edilmiştir. Mahkemece, bu sözleşme hükmüne göre, davalının cevap dilekçesinde süresi içinde ileri sürdüğü zamanaşımı savunmasının gözetilemeyeceği kabul edilerek, talep edilen alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 160. maddesi, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 139. maddesi uyarınca zamanaşımı savunması yapabilme hakkının doğumundan, yani, zamanaşımının gerçekleşmesinden önce bu haktan vazgeçilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/694, Karar No: 2014/395, Tarih: 23.09.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/694 E.  ,  2014/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ANTALYA 1. Ağır Ceza

Günü : 05.12.2012

Sayısı : 166-486

Nitelikli yağma suçundan sanık A..F..'nın 5237 sayılı TCK’nun 149/1-a-d, 62 ve 53. maddeleri gereğince 9 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Antalya 1. Ağır Ceza mahkemesince verilen 08.03.2012 gün ve 61-64 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.07.2012 gün ve 13232-141444 sayı ile;

"Sanığın aşamalarda yağma iddiasına konu senedi katılandan silah zoruyla almadığını beyan etmesi tanık anlatımlarınca da bu durumun desteklenmesi karşısında; katılanın 120.000 Euro bedelli senedi sanığa 18.06.2006 tarihinde tarafları katılan R.. K.. ve A.. Ç.. olan iş yeri satış sözleşmesi karşılığında vermiş olduğunu beyan etmesi, ancak sanığın söz konusu protokolde imzasının bulunmaması, sanığın katılanla arasında böyle bir hukuki ilişkinin varlığını kabul etmediğinin anlaşılması, sanığın söz konusu senedi parça parça ödediği yönündeki savunmasının katılanın ödeme tarihi 19.10.2007 olan günün şartlarına göre yüksek sayılabilecek bir miktarı içeren senedi suç tarihi olan 04.10.2010 tarihine kadar hukuki yollara başvurmadan ne surette elinde tuttuğunun net olarak ortaya konamadığının anlaşılması karşısında, sanığın katılana yönelik yağma eylemini gerçekleştirdiği konusunda her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına oyçokluğu ile karar verilmiş,

Daire Üyesi M. K mevcut deliller ve mahkemenin oluşa uygun gerekçesi karşısında hükmün onanması gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yerel mahkeme ise 05.12.2012 gün ve 166-486 sayı ile;

Daire Üyesi M. K mevcut deliller ve mahkemenin oluşa uygun gerekçesi karşısında hükmün onanması gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yerel mahkeme ise 05.12.2012 gün ve 166-486 sayı ile;

"...Sanık, 120.000 Euroluk senedi parça parça ödediğini, 2.000 Euro borcu kaldığını, bu parayı bulmak üzere bürodan ayrıldığını, daha sonra para bulamayınca evine gittiğini, katılanın senedi kendisine duyduğu güven sebebi ile vermiş olduğunu beyan etmiş ise de, sanığın anlatımları hayatın olağan akışına uygun kabul edilmemiştir. Tefeci olarak iddia ettiği ve güven duyması için herhangi bir sebep bulunmayan katılana, sanığın aylık ödemelerde bulunduktan sonra senet üzerinde söz konusu kısmi ödemenin yapıldığına dair şerh düşmemesi veya ödenen miktar düşüldükten sonra yeniden senet tanzim edilmemesi, sanığın sosyo-kültürel durumu dikkate alındığında mümkün görülmemiştir; asıl olan mevcut olayda çözülmesi gereken husus, katılanın sanığı ne için şikayet ettiği hususudur. Bu duruma sanık açıklık getirememiş, ödediği paraları alacağından düşmemek için bu yola katılanın başvurduğunu beyan etmiş ise de, katılanın, sanığı şikayet etmek yerine doğrudan doğruya avukatları aracılığıyla suça konu senedi icraya koyarak 120.000 Euro üzerinden icra takibi yapmasına engel hiçbir durum olmamasına rağmen, icraya başvurmayarak emniyete senet gasbı iddiasında bulunması hayatın normal akışına uygun kabul edilmemiştir; sanığın, katılana mevcut senet haricinde 50.000 Liralık karşılıksız çıkan çeki sebebi ile borcu bulunduğu, senet gasbı olayından sonra, katılanın mevcut çeki icra takibine konu ettiği ve katılanın mallarına haciz koyduğu, taraf anlatımları ile anlaşılmış, sanığın iddia ettiği gibi, mevcut senet sebebi ile sadece 2.000 Euro borcu kalmış olsa idi, daha önceden icraya konu çekin katılandan sanığın alması gerektiği, çekin sanık tarafından alınmadığı, katılanın söz konusu senedin vade tarihi yaklaşması sebebi ile yenilenmesi için sanığın bürosuna götürüldüğü hususundaki beyanları, karşılıksız çıkan çekin mevcudiyeti karşısında, samimi kabul edilmiş, ayrıca sanığın 2.000 Euro parayı bulmak için katılanı iş yerinde bırakarak para aramaya gitmesi, parayı bulamaması üzerine katılana bilgi vermeksizin büroya dönmemesi ve 120.000 Euro gibi yüksek bedelli senedin katılan tarafından sanığa alınacak paranın verilmeksizin teslimi hususu, normal ticareti hayatın olağan akışına uygun kabul edilmesi mümkün görülmemiştir; mevcut olayda, sanığın senet gasbı suçunu işlediği hususunda arama sonucu ele geçirilen ve emanete alınan senet, sanığın yargılama aşamasında birbiri ile çelişen beyanları, katılanın anlatımı ve vicdani kanaatimiz, duraksamasız sanığın müsnet suçu işlediği hususunda tecelli etmiştir" şeklindeki gerekçeyle direnerek, ilk hükümdeki gibi sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2013 gün ve 77802 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı yağma suçunu işleyip işlemediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın inşaat mühendisi, katılanın ise kuyumcu ve borsacı olup olay öncesi birbirlerini tanıdıkları, aralarında alacak-borç ilişkisinin olduğu, katılanın 04.10.2010 günü saat 14.30 sıralarında sanığın işyerine geldiği ve sanık ile alacak-borç hususunu konuştukları, katılanın elindeki 120.000 Euroluk senedi masaya bıraktığı, sanığın ise senedin üzerine iptal yazarak alıp cebine koyduğu ve işyerinden saat 14.50 civarı ayrıldığı, sanığın ayrılmasından sonra işyerinde kalan katılanın saat 15.20'de sanığı arayarak görüştükten sonra saat 15.26'da kolluğu aradığı, saat 21.00 sıralarında sanığın evine giden kolluk görevlilerinin yaptığı aramada sanığın cüzdanında katılandan alınan senedin ele geçirildiği, sanığın evinde ve işyerinde yapılan aramada herhangi bir silah bulunamadığı,

Dosya içerisinde bulunan satış sözleşmesine göre, sözleşmenin satıcı A.. Ç.. ile alıcı R.. K.. arasında yapıldığı, 300 metrekarelik dükkanın 200.000 Euroya satılarak parasının peşin alındığının yazılı olduğu, ancak bu sözleşmede sanığın imzasının bulunmadığı,

Dosya içerisinde bulunan HTS kayıtlarından sanığın 14.50 sıralarında işyerinden ayrılarak tanık Rasim ile buluştuğu, katılanın saat 15.20'de sanığı, 15.26'da ise kolluğu aradığı, katılanın en son 15.29'da görüştüğü tanık Arif’in 15.30 sıralarında sanığın işyerine geldiği,

Anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde bulunan HTS kayıtlarından sanığın 14.50 sıralarında işyerinden ayrılarak tanık Rasim ile buluştuğu, katılanın saat 15.20'de sanığı, 15.26'da ise kolluğu aradığı, katılanın en son 15.29'da görüştüğü tanık Arif’in 15.30 sıralarında sanığın işyerine geldiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan kollukta; 2006 yılında sanıktan 200.000 Euro karşılığında dükkan satın aldığını, ancak tapu işlerinde problem çıkınca ödediği parayı geri istediğini, 50.000 Euroyu peyder pey aldığını, 01.10.2010 tarihli 50.000 Liralık çek ve 19.10.2007 tarihli 120.000 Euro değerinde senet aldığını, senedin hükümsüz hale gelmemesi için sanığı arayarak senedi yeniletmek istediğini söylediğini, sanığın da “pazartesi gel 2.000 Euro da elden ödeme yapacağım” demesi üzerine olay günü sanığın işyerine gittiğini, sanık ile konuşurken senedi çıkarıp masaya koyduğunu, bu sırada sanığın işyeri çalışanı olan Mustafa'ya boş senet getirmesini söylediğini, Mustafa'nın ofisten çıkacağı sırada sanığın masanın çekmecesinden siyah renkli büyük bir silah çıkartarak silahı kendisine doğrulttuğunu, senedi alarak karaladığını ve “ben batmışım benden para mı tahsil edeceksin polise gidersen öldürürüm” diyerek tehdit ettiğini ve ayrıldığını, kendisinin işyerinden ayrılmayarak şoka girdiğini, daha sonra sanığı arayarak “gel tekrar anlaşalım” dediğini, sanığında “benim sana borcum yok” demesi üzerine kendisinin de polis çağıracağını söylediğini, sanığın ise tehdit ederek telefonu kapattığını ifade etmiş,

Duruşmada ise; olayı benzer şekilde anlatarak olaydan 3-5 dakika sonra yanına tanık Arif' in geldiğini söylemiş,

Tanık Mustafa; sanığın işyerinde inşaat ustası olarak çalıştığını, katılan ile sanık arasındaki ilişkiyi bilmediğini ancak katılanın arasıra işyerine gelerek patronundan para aldığını, olay günü de saat 14.30 sıralarında geldiğini, cebinden bir senet çıkartarak sanığa verdiğini ve 2.000 Euro talep ettiğini, sanığın da senedi alıp üzerini çizerek cüzdanına koyduğunu ve katılana hitaben "bir yerden 2.000 Euro alacağım" diyerek işyerinden ayrıldığını, katılanın işyerinde beklemeye başladığını, bir süre sonra katılanın sanığı arayarak "daha gelmiyor musun" dediğini, daha sonrada "olur mu öyle şey ben polis çağırıyorum" dediğini, Arif diye birini aradığını, Arif gelince de ona “polisi aradım polis gelince silah dayayarak senedi zorla aldı diyerek şahitlik yap” dediğini, bir süre sonra polislerin geldiğini, her hangi bir silah çekme olayının olmadığını, daha önce de patronunun silah taşıdığını veya silahının olduğunu görmediğini beyan etmiş,

Tanık Ayfer; olay günü kızı Mürüvvet'i görmeye gittiğini, 14.30 sıralarında sanığın odasında gazete okurken katılanın geldiğini, sanık ile aralarında defterlerinde hesap yaptıklarını, katılanın bir senet çıkartarak sanığa verdiğini ve “al bu senedi bana 2.000 Euro borcun kaldı” dediğini, sanığında "ben şimdi sana 2.000 Euro paranı getireceğim" diyerek çıktığını, katılanın beklemeye başladığını, bir saat kadar sonra polisin geldiğini, olay sırasında kesinlikle silah çekme ve tehdit olayı olmadığını ve tartışma yaşanmadığını ifade etmiş,

Tanık Mürüvvet; olay günü sanığın yanında Mustafa ve babası Ayfer oturduğu sırada ayda bir büroya uğrayan katılanın geldiğini, çay servisi yaptığını, bir ara sanığın “Rasim amcanla bir yere gideceğiz ben çıkıyorum” diyerek ayrıldığını, katılanın odada beklediğini, bir süre sonra katılanın bir arkadaşının daha sonrada polislerin geldiğini, zorla senet alınmasına şahit olmadığını, sanık ayrıldıktan sonra da katılana odada bir iki kez çay servisi yaptığını dile getirmiş,

Tanık Rasim; olay günü sanığın kendisini arayarak 2.000 Euroya ihtiyacı olduğunu, bir arkadaşı adına kredi alabileceğini söyleyerek sanık ile buluştuklarını, ancak kredi işini halledemediklerini, sanık ile beraberken 3-4 kez katılan ile sanığın telefonla görüştüklerini, sanığın “156.000 Euro ödedim, 2.000 Euro borcum kaldı, öyle anlaşmadık mı” şeklinde konuştuğunu duyduğunu ifade etmiş,

Katılanın arkadaşı olan tanık Arif; sanığı ve katılanı tanıdığını, bir kaç yıl önce katılanın sanıktan bir dükkan satın aldığını ancak sorunlar çıkınca katılanın alacağına karşılık senet yaptıklarını, olay günü katılan ile sanığın yanına gideceklerini ancak kendisinin geciktiğini, işyerine geldiğinde asansör beklerken sanığı telaşlı bir şekilde görünce nereye gittiğini sorduğunu, “sen çık ben geliyorum” dediğini, bu sırada sanığın pantolonunun kemer kısmına sokulu vaziyette tabanca gördüğünü, daha sonra yukarı çıktığında katılanın, sanığın kendisinden silah zoruyla senedi aldığını söylediğini, bir süre sonrada polislerin geldiğini söylemiş,