muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7989, Karar No: 2017/3950, Tarih: 28.03.2017

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

../...

-3-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 25.01.2016 günlü, 2015/14024 Esas ve 2016/626 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11290, Karar No: 2008/10675, Tarih: 14.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/11290 E.  ,  2008/10675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.1.2007
Yargıtay — Esas No: 2021/1636, Karar No: 2022/3683, Tarih: 10.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1636 E.  ,  2022/3683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.04.2019 tarih ve 2019/191 E. - 2019/445 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin 11.03.1998 tarihinde aile şirketi olarak kurulduğunu, başlangıçta ...'ün %34, ...'ün % 33, ...'ün ise %33 pay sahibi olduğunu, zaman içinde ... ve ...'ün hisselerini devrettiğini, hisse devir sözleşmesinden sonra davacı şirket ile davalılar arasında doğmuş ve doğacak borçlardan sorumluluk sözleşmeleri akdedildiğini, davacı şirketin restoranı ve kat karşılığı yaptığı inşaatı önceki ve sonraki tüm borçları ile davalılara devrettiğini, bu tarihten sonra davacı şirkette vergi incelemesi başlatıldığını, neticesinde tahakkuk eden vergi aslı, cezaları, özel usulsüzlük cezaları incelendiğinde davalılarca devir alınan restoran ve inşaat faaliyetleri sebebiyle alınan faturalardan kaynaklandığını, ödenen bu cezalar toplamının 86.937,95 TL olduğunu; bu bedelin ödenebilmesi için Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş. ... Şubesi'nin 05.05.2009 tarihli kredi tahsilat planına istinaden 18.282,10 TL dosya masrafı ve faiz ödediklerini, bu nedenle toplam 110.110,42 TL ödemek zorunda kalındığını, davalıların sorumluluğunda olan ve yine davalılarca ödenmesi gereken ödemeleri davacı şirketin ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek 110.110,42 TL’nın ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalılardan ... ile davalı şirkete karşı açılan davanın reddine dair kısmın kesinleştiğini, davalılardan ...’ün, dava konusu vergi cezalarının tahakkukuna sebep olan usulsüz işlemlerin yapıldığı 2005-2007 döneminde şirket müdürü olduğu, yapılan usulsüz işlemler nedeniyle vergi cezasına, dolayısıyla davacı şirketin zarar görmesine sebep olduğu, şirket müdürü olması nedeniyle şirkete karşı TTK'nın 644 maddesi (mülga TTK’nın 556 maddesi) delaleti ile TTK’nın 553. maddesi gereğince sorumlu olduğu, o dönemde şirket müdürü olan diğer müdürle birlikte şirkete verilen söz konusu zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, davacı tarafından Küçükköy Vergi Dairesi'ne ödenen usulsüzlük cezası, KDV, vergi ziyaı cezası, gecikme cezası ve damga vergisi toplamının 86.973,95 TL tutarında olduğu, davacı şirket tarafından yasa gereği ödenmesi gerekli tahakkuk etmiş vergi asıllarının şirket zararı kapsamında değerlendirilemeyeceği, 37.953,14 TL KDV aslı ile 608,40 TL damga vergisi aslı olmak üzere toplam 38.561,54 TL vergi aslı bulunduğu, re’sen yapılan hesaplama ile davalı ...'ün sorumlu olduğu miktarın 48.912,95 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalılardan Altınser Kuy. Gıd. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı ... adına açılan davanın kısmen kabulüne, 48.412,95 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3682, Karar No: 2012/4522, Tarih: 27.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3682 E.  ,  2012/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.01.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi ve kal istemiyle açılmıştır.Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının paydaşı bulunduğu 32 sayılı parsel üzerinde bulunan 14 adat kızıl ağaç, 1 adet ham hurma, 5 adet akasya ağacının kökünden kesilmek suretiyle kaline karar verilmiştir.

Dava konusu 32 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt örneğine göre davalı dışında ... isimli şahıslar da bu taşınmazda paylı maliktir.

Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmüne göre, arazi mülkiyeti kapsamına üzerindeki ağaçlar da girer. Kural olarak da bir şeye malik olan kimse o şeyin bütünleyici parçalarının da malikidir. 32 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlarda davada taraf olmayan maliklerin de Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmüne göre hakları bulunmaktadır. Ağaçların kesilmesine ilişkin hüküm davanın tarafı olmayan bu paydaşların hukukunu da etkileyeceğinden, davada 32 sayılı parselin davalı dışındaki diğer maliklerinin de yer alması zorunludur.

Mahkemece, taraf teşkili tamamlanmadan, ilgililerin savunma ve delilleri toplanmadan hüküm kurulduğundan karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 27.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19269, Karar No: 2015/12144, Tarih: 29.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19269 E.  ,  2015/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-) Sanıklar ... ve .... hakkında; Beraat

2-) Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

3-) Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

4-) Katılan ... vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine, sanıklar ... ve ...'ın ise mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, Mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık..., katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın yokluğunda verilip 20.06.2014 tarihinde katılan ile aynı çatı altında yaşayan ölen eşinin kardeşi ... usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra yargılama aşamasında duruşmalara katılmayan katılan vekilinin ekinde vekaletname bulunan 02.07.2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği, mahkemenin 04/07/2014 tarihli ek kararı temyiz talebinin reddine karar verdiği, ret kararının 15.07.2014 tarihinde katılan vekiline tebliğ edilmesine rağmen, katılan vekilinin ret kararını süresi içinde temyiz etmemesi karşısında; tebliğnamedeki ret kararının kaldırılmasına ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Dicle Elektrik Dağıtım şirketinin taşeronu olan ... tamir bakım ve onarım işinde çalışan elektrik teknisyeni ...'ın, 19.08.2012 günü saat 16:30 sıralarında, Hisar beldesi Ekinli mezrasında elektrik arızasını gidermek için çıktığı enerjisiz direkte ek yaptığı iletkeni gerdirerek sehimini alırken yaklaşık 2,5 km uzaklıktaki çiftlikte bulunan ve enerji dağıtım şirketine bildirilmeksizin çalıştırılan jeneratörün direği tersten beslemesi sonucu akıma kapılarak öldüğü olayda, ... yetkilisi olan sanık ...'ın bakım ve onarımını yaptırdığı hatlarda ters besleme olup olmadığını kontrol ettirmemesi, topraklama ve kısa devre etme işlemlerinin uygulanmasını sağlamaması ve gerekli tedbirleri almamaması nedenleri ile tali kusurlu olduğuna, olay yerine yakın bulunan ve Karalan Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifine ait 37,5 KVA'lık jeneratörde şebeke ayrımını otomatik olarak yapan kontaktörlerinde şebekeyi besleyecek şekilde köprüleme yapılması, elektriğin kaçak olarak kullanılması, jeneratörün ilgili kuruma bildirilmemesi, köprülemenin şebekeye elektrik vermesi nedenleri ile Karalan Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Başkanı olan sanık ...'ın asli kusurlu olduğuna, çiftlikte işçi olarak çalışan sanık ..., ölenle aynı ekipte görevli elektrik teknisyeni sanık ... ve ... idari görevle çalışan ...'in kusurlarının bulunmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

A-) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

A-) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin eksik inceleme ile hüküm verildiğine ve kooperatif yetkililerinin kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B-) Sanıklar ... ve ...'in beraatlerine, sanık ..'ın ise mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet savcısının sanıklar .. ve ...'in cezalandırılması gerektiğine, sanık ...'ın kusurunun bulunmadığına ve eksik inceleme ile hüküm verildiğine, katılan .... vekili sanık...'ın kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm verildiğine ve kooperatif yetkililerinin kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) TCK'nın 53/6. maddesinde “belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına” karar verilebileceği belirtilmesine karşın elektrik elektronik mühendisi olup taşeron şirkette arıza, onarım ve bakım sorumlusu olarak çalışan sanık ... hakkında hangi meslek ve sanatları yapamayacağı belirtilmeden meslek veya sanatın icrasından yasaklanmasına karar verilmesi,

2-) Hükmün gerekçe kısmında, sanıklar ... ve ...'in kusurlarının bulunmadığı kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanıkların suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-) Hükmün gerekçe kısmında, sanıklar ... ve ...'in kusurlarının bulunmadığı kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanıkların suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık... hakkındaki hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. paragraftaki “ Bu Meslek veya Sanatın İcrasından Yasaklanmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “ arıza, onarım ve bakım sorumlusu olarak çalışmaktan yasaklanmasına” ibaresinin yazılması ve sanıklar ... ve ... hakkındaki hükmün 1. paragrafındaki “ sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yetecek her türlü şüpheden arınmış, yasal vicdani karar oluşturmaya yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanıkların suçu işledikleri sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanıklar ... ve...'in ayrı ayrı BERAATLERİNE, ” ibaresi çıkartılarak yerine “sanıklar ... ve ...'in kusurları bulunmadığından üzerlerine atılı taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATLERİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8584, Karar No: 2022/6463, Tarih: 26.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8584 E.  ,  2022/6463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanığın mağdure ...'ya yönelik eylemi hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan verilen mahkumiyet hükmünün yapılan incelemesinde;

Olay günü otobüse binip Samsun ilinden Tosya ilçesine arkadaşı ...'la gelen mağdure ...'nın babası ... 'ya telefon edip kızının Tosya ilçesine geldiğini haber veren sanık hakkında Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

2-Sanığın mağdure ...'a yönelik eylemi hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan verilen mahkumiyet hükmünün yapılan incelemesinde;

Suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdurenin herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın velayeti altında bulunduğu annesi ve babasının yanından ayrılarak arkadaşı ... ile birlikte ...,... ilçesine gittiği, sanık ...'nın mağdureleri otogarda karşılayıp aldığı, mağdureleri araçla gezdirirken kolluk güçlerince yakalandığı somut olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmayan mağdureye karşı hürriyeti tahdit suçunu işleyen sanığın TCK.nın 109/1-3-f maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

./..

S/2

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 26.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11982, Karar No: 2017/25781, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11982 E.  ,  2017/25781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21345, Karar No: 2013/12428, Tarih: 06.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21345 E.  ,  2013/12428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın idaresindeki ... ile 17:30 sıraları yağan yağmur nedeniyle kayganlaşmış yolda süratle seyrederken önündeki sert viraja mevcut hızı ile girdiğinde karşı yönden gelen ... idaresindeki minibüse çarpıp, minibüsün kontrolden çıkmasına neden olmasının sonrasında minibüsün, sanığın arkasından aynı istikamette seyreden katılan ...’ın aracı ile onun şeridinde çarpışmaları sonucu katılanın aracındaki ...’in öldüğü, katılanın vücudunda kemik kırığı oluşacak derecede ve sanıktan şikayetçi olmayan mağdur ...’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralandıkları, sanığın tamamen kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, aşağı hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini,

2- Sabıkası bulunan, olaydan duyduğu pişmanlığı göstermek bakımından bir hareketi görülmeyen sanığın suçu işleyiş şekli lehine değerlendirilemeyecek olmasına rağmen “suçu işleyiş şekli, sanığın kişiliği” şeklindeki somut olaya uygun düşmeyen gerekçe ile sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

3- Sanık hakkında tayin edilen sonuç adli para cezasının 15.200 TL yerine 15.250 TL olarak belirlenmesi sonucu sanık hakkında fazla ceza tayini,

4- Sanık hakkındaki bir gün karşılığı adli para cezası miktarı tayin edilirken ve sanık hakkında taksitlendirme yapılırken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11242, Karar No: 2011/20882, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11242 E.  ,  2011/20882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1- Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında, taşınmaz emsalden daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından, rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan ve işe yaramazlığından bahisle bedeline hükmedilen bölümün davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.