muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6260, Karar No: 2024/8339, Tarih: 13.06.2024

Türk Ceza Kanununun 44. madde gerekçesinde; “madde metninde, farklı neviden fikri içtima düzenlenmiştir. Kişi, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşumuna neden olabilir; ancak non bis in idem kuralı gereğince bu fiildn dolayı ancak bir defa cezalandırılabilir. Gerçekleştirdiği fiilin birden fazla farklı suçun oluşumuna neden olması durumunda, failin bu suçlardan en ağır cezayı gerektiren suç nedeniyle cezalandırılması yoluna gidilmelidir. Böylece, bir fiilden dolayı kişinin birden fazla cezalandırılmasının önüne geçilmek amaçlanmıştır. Bir suçun temel ve nitelikli şekillerinin dışındaki suçlar, fikri içtima uygulamasında farklı suç olarak kabul edilmelidir.” şeklinde görüş belirtilmiştir.

Madde düzenlemesi ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen farklı neviden fikri içtima, tek bir fiille birden fazla suçun işlenmesi durumunda failin sadece en ağır cezayı gerektiren maddeye göre cezalandırılmaktadır. Kanunumuz fikri içtima için iki şart öngörmüştür. Birincisi, tek fiil olması, ikincisi ise birden fazla farklı suçun işlenmesidir. Tek fiille birden çok suç işlenmesi halinde failde mevcut bulunan tek suç işleme kararıyla hukuk düzenine karşı gelme yönündeki iradesi tek bir netice gerçekleştirmeye yönelik olduğu için faile tek ceza verilmektedir. Böyle bir durumda failin gerçekleşecek tek fiil nedeniyle birden fazla cezalandırılmasının önlenmesi amaçlanmaktadır.

Farklı neviden fikri içtima; tek fiille birden fazla ihlalin olması halinde uygulanır.

Sanıkların eylemi 6136 sayılı yasanın 13/2 EK-5, TCK 174/1 maddesindeki suça uygun bulunduğu ve TCK 44 maddesi gereğince cezası daha ağır olan 6136 sayılı yasanın 13/2 EK-5 maddelerince uygulama yapılması gerektiği yönündeki kabulü irdelediğimizde Dairemizin 25/01/2017 tarih 2016/7002 E, 2017/379 K. sayılı ilamında belirtildiği gibi;

Farklı neviden fikri içtima; tek fiille birden fazla ihlalin olması halinde uygulanır.

Sanıkların eylemi 6136 sayılı yasanın 13/2 EK-5, TCK 174/1 maddesindeki suça uygun bulunduğu ve TCK 44 maddesi gereğince cezası daha ağır olan 6136 sayılı yasanın 13/2 EK-5 maddelerince uygulama yapılması gerektiği yönündeki kabulü irdelediğimizde Dairemizin 25/01/2017 tarih 2016/7002 E, 2017/379 K. sayılı ilamında belirtildiği gibi;

“Hukuki anlamda tek fiil ile birden fazla suç tipini düzenleyen ceza normları ihlal edildiğinde cezanın nasıl tespit edileceği sorunu ile karşılaşılmış ve bu sorun suçların içtimaı ve görünüşte içtima/kanunların içtimaı(Önder 2 524,Demirbaş 468) müesseseleri ile çözülmeye çalışılmıştır. Suçların içtimaı, 5237 sayılı TCK’nın 43 ve 44. maddelerinde düzenlenmiştir. TCK’nın 42. maddesinde yer alan birleşik/mürekkep suç, esasen görünüşte içtima şekillerinden; tüketen-tüketilen norm kapsamında kalan bir durumdur.(İçel Suçların İçtimaı sh 200, 201) Görünüşte içtima durumunda, tek ve aynı fiil ile gerçekte bir norm ihlal edildiği halde, diğer normların ihlali sadece görünüştedir.(N.Göktürk Fikri İçtima sh.74, İçel Suçların İçtimaı sh.61) Bu nedenle görünüşte içtima hallerinin varlığı halinde cezanın nasıl belirleneceğine dair yasal düzenlemeye ihtiyaç duyulmaz. Gerçekte uygulanma kabiliyeti olan norm, haksızlık muhtevası itibariyle uygulanabilir görünen diğer normları da tüketmektedir. Fikri içtimada ise; Hukuki anlamda tek ve aynı fiil ile aynı anda uygulanma imkanı bulunan birden fazla ceza normu vardır ve fakat yasal düzenleme(TCK 44.madde) nedeniyle sanıklar sadece en ağır cezayı öngören suçtan cezalandırılır. Ancak fikri içtima hükmünün uygulanabilmesi için görünüşte içtima hallerinden birinin bulunmaması gerekir.(N.Göktürk sh.74, F.Mahmutoğlu TCK Şerhi sh.1106 ve aynı mahiyette Yargıtay 5. Ceza Dairesi’nin 29.6.2015 tarih 2013/10529,2015/13096 sy kararı) Aynı eyleme görünüşte uygulanabilir durumda bulunan çeşitli normlardan birisi diğer normların unsurlarının yanı sıra bazı ek unsur ve özellikleri de ihtiva ediyorsa görünüşte içtima hallerinden özel norm-genel norm, ilişkisi söz konusu olur ve bu durumda özel normun önceliği ilkesi gereği özel norm uygulanır. (İçel Suç Teorisi s. 458, H.Hakeri Ceza Hukuku s.611) “

Dairemiz, esas itibariyle bu olay ve benzeri olaylarda sanık örgüt üyesi değilse eylem TCK 315’te düzenlenen terör örgütüne silah sağlamak suçu olarak kabul etmektedir.

Sorun, aynı yerde toprağa gömülü bulunan; aynı kasıt altında silah, mühimmat ve bunların yanında el bombası bulunduran sanığın 6136 sayılı yasanın 13/2 ve EK-5 maddesi kapsamında kalan silahların yanındaki el bombaları için “sen burada patlayıcı madde de bulundurdun, bunları ben ayırıyorum, bu el bombalarından dolayı sana ayrı bir ceza veriyorum” düşünce ve anlayışı ceza hukuku genel hükümlerindeki düzenleme ve içtima kurum ve kurallarına uygun mudur değil midir?

Sorun, aynı yerde toprağa gömülü bulunan; aynı kasıt altında silah, mühimmat ve bunların yanında el bombası bulunduran sanığın 6136 sayılı yasanın 13/2 ve EK-5 maddesi kapsamında kalan silahların yanındaki el bombaları için “sen burada patlayıcı madde de bulundurdun, bunları ben ayırıyorum, bu el bombalarından dolayı sana ayrı bir ceza veriyorum” düşünce ve anlayışı ceza hukuku genel hükümlerindeki düzenleme ve içtima kurum ve kurallarına uygun mudur değil midir?

Somut olayımızda sanıkların silahları gömdükleri yerde, 6136 sayılı yasa kapsamında bulunan silah ve mermiler ve el bombası bulunması nedeniyle iki ayrı suçun oluşacağı, bu suçlardan birinin 6136 sayılı yasanın 13/2 ve EK-5 maddelerine muhalefet suçunu oluşturduğu, diğer suçun ise Türk Ceza Kanunu 174. maddesinde düzenlenen izinsiz tehlikeli madde bulundurmak suçunu oluşturacağı, hukuki anlamda tek ve aynı fiil ile aynı anda uygulanma imkanı bulunan birden fazla ceza normu olduğu, ancak yasal düzenleme(TCK 44. madde) nedeniyle sanık sadece en ağır cezayı öngören suç olan 6136 sayılı 13/2 ve EK-5 maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerekir. Ayrıca Türk Ceza Kanunu 174. maddesinde düzenlenen izinsiz tehlikeli madde bulundurmak suçundan cezalandırılamaz. Dolayısıyla sanıklar hakkında yerel mahkemece TCK 174. maddesi gereğince verilen cezanın yasal olmadığı, bu suçtan verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiği;

Yukarıda ayrıntılı açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA karar verilmesi gerekirken oy çokluğuyla ONANMASINA karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/26201, Karar No: 2019/4817, Tarih: 18.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/26201 E.  ,  2019/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ...... Mahallesi 287 ada 11 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmadan genel deyimlerle değer biçen rapor geçersiz olduğu gibi bilirkişi kurulunun 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 15. maddesi uyarınca oluşturulması gerekirken bir mülk ve bir mimar bilirkişisi tarafından hazırlanan rapor bu yönden de hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Belirtilen nedenlerle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ......... Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12854, Karar No: 2013/79, Tarih: 14.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12854 E.  ,  2013/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Takip dayanağı ilamda 52.732 ,10 TL maddi ve 2.500,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, bu haliye takibe konmasından sonra, ilamın maddi tazminat alacağı kalemi içinde yer alan '' yapı değerine '' ilişkin kısmının hatalı tesbit edildiğinden bahisle, Yargıtay ilgili Dairesince bozulduğu, alacaklı vekilinin 2.500,00 TL manevi ve maddi tazminat alacağının 31.000,00 TL'lik kısmının onanarak kesinleştiğinden bahisle bu kısımlar yönünden takibe devam edilmesi talebinin İcra Dairesince 22.06.2011'de kabul edilmesinden sonra, yedi günlük şikayet süresi dolmadan 28.06.2011'de kendiliğinden, takibin İİK'nun 40. maddesi gereğince durdurulmasına karar verildiği, bu işlemin şikayeti üzerine de, İcra Mahkemesince, maddi tazminatın 31.000,00 TL lik kısmı ile 2.500,00 TL manevi tazminatın tamamının onanarak kesinleştiği kabul edilerek, bu miktarlar yönünden takibin devamına karar verilmiş, karar borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 sayılı kararında da vurgulandığı üzere "İlamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle sınırlı yetkili İcra Mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez.

Somut olayda takip dayanağı ilamda tek kalem olarak 52.732,10 TL maddi tazminat alacağına hükmedildiği, bu kalem içinde yer alan yapı değerine ilişkin kısmının bozulduğu, ancak maddi tazminatın miktar olarak ne kadarının onandığı, ne kadarının bozulduğunun rakamsal olarak açık bir şekilde belirtilmediği halde, Mahkemece ilamın gerekçe bölümü ile bozma ilamı içeriği yorumlanmak suretiyle hüküm bölümünde 52.732,10 TL olarak gösterilen maddi tazminat alacağının 31.000,00 TL'lik kısmının onandığı ve 21.732,10 TL'lik kısmının bozulduğu kabul edilmiş, buna göre sonuca gidilmiştir.

Mahkemece ilamın hüküm bölümünün yorumlanarak uygulanamayacağı hususu ve de İcra Dairesinin yapmış olduğu işlemden kendiliğinden dönemeyeceği prensibi nazara alınmalıdır. Bu durumda, manevi tazminat yönünden hüküm onandığından İİK 40. maddesi gereğince takibe devam edilebileceği yönündeki Mahkeme kabulü yerinde ise de, maddi tazminata ilişkin hükmün onanan kısmı belirli olmadığından bu alacak için takibe devam imkanı bulunmadığına dair Müdürlük işlemi yerinde olup, işlemin bu kısmına ilişkin şikayetin reddi gerekir.

Mahkemece istemin tümünün kabulü yönünde hükmün tesisi isabetsizdir.

Mahkemece istemin tümünün kabulü yönünde hükmün tesisi isabetsizdir.

Borçlu vekilinin temyiz isteminin kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenle 6100 sayılı HMK. nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK. nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İ.İ.K. nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 14.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10373, Karar No: 2009/13959, Tarih: 28.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/10373 E.  ,  2009/13959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOĞAZLIYAN SULH HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 04/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanları D.. c..ın maliki olduğu 4162 parsel sayılı taşınmazı kız çocuklarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalılara satış suretiyle temlik etiğini, taşınmazların esasen bağışlandığını ileri sürerek tapu iptal ve muris adına tescile karar verilmisini istemişlerdir.

Davaılılar, temlikin muvazaalı olmadığı belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kadastro ile taşınmazın muris adına tescil edildiği, davacıların dava açmakta hukuki yararlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 4162 parsel sayılı taşınmazın 27.05.1986 tarihinde tarafların ortak miras bırakanı D. C..adına tespit edilerek çap kaydı oluştuğu ve miras bırakan tarafından 21.12.1995 tarihinde 1/6’şar pay üzerinden davalılara satış suretiyle temlik edildiği ve davalılar arasında parsel bazında yapılan taksim soncunda kayıt maliki olan B.. ve M..’ya bırakıldığı ve kayden halen onların üzerinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın 21.12.1995 tarihinde yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu iddia ederek eldeki davayı açmışlardır.

Oysa mahkemece, çekişmeli taşınmazın tespitinin miras bırakan adına yapılmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davada ileri sürülen iddia, kadastro tespitine ilişkin olmayıp, miras bırakanın 1995 yılında yaptığı temlik işlemine yöneliktir. O halde, mahkemece iddianın yanlış yorumlanması sonucu yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda tüm delillerinin toplanması ve yukarıda değinilen ilkeler de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10339, Karar No: 2011/10704, Tarih: 21.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10339 E.  ,  2011/10704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Otomotiv Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki alacak davasına dair Kırıkkale 2. Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 18.02.2010 günlü ve 2009/1053 E.-2010/142 K. sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında dairece verilen 19.04.2011 günlü ve 2011/3049 E.-2011/6834 K. sayılı ilama karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, geçersiz araç satışından kaynaklı verilenlerin iadesi talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Dairemizce verilen düzeltilerek onama kararında davacının satışa konu aracı davalıya teslim etmesi durumunda alacağının tahsiline karar verilmesi şartı konulmuş, ancak, dosyanın incelenmesi neticesinde aracın davacının elinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda maddi hataya müstenit olarak verilen, Dairemizin 19.4.2011 tarih ve 3049-6834 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, 21.6.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6963, Karar No: 2023/10101, Tarih: 02.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/6963 E.  ,  2023/10101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/794 Değişik İş, 2021/798 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-33269

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Davalının İtirazının Kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti

Kararının Kaldırılması İle Davanın Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/98704

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) ile sigortalı aracın, 07.11.2014 tarihinde dava dışı bir araçla karıştığı trafik kazası sonucunda sigortalı araçta yolcu olan müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, davalı tarafından yapılan ödemenin müvekkilinin zararını karşılamadığını, bakiye tazminatın ödenmesi için yapılan başvuruya olumlu veya olumsuz bir cevap verilmediğini belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 500,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili 28.06.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 86.353,53 TL sürekli iş göremezlik, 2.511,73 TL geçici iş göremezlik ve 668,27 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 89.553,53 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuru tarihi itibarıyla zamanaşımının dolduğunu, davacı tarafından müvekkiline eksik evrak ile başvuru yapıldığından başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkili tarafından davacıya 14.04.2020 tarihinde ödeme yapıldığını ve poliçeden kaynaklanan yükümlülüğün yerine getirildiğini, davacı tarafından sunulan ve fahiş oranda maluliyetin tespit edildiği raporun kabulünün mümkün olmadığını, davacının maluliyetinin Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edilmesi gerektiğini, sigortalı araç sürücünün kusurunun tespit edilmesi gerektiğini, kaza sırasında davacı emniyet kemeri takmadığından müterafik kusurlu olduğunu, davacının sigortalı araçta hatır için taşınması nedeniyle tazminattan indirim yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinin poliçe teminatı dışında olduğunu, kaza sebebiyle davacının elde ettiği kazanımların tazminattan indirilmesi gerektiğini, müvekkilinin yasal faizden sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile konusunda uzman bilirkişiden alınan kusur raporuna göre kazanın meydana gelmesinde davacının yolcu olduğu aracın sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, meydana gelen kaza nedeniyle davacının %46 oranında sürekli maluliyeti olduğunun, iyileşme süresinin 4 ay olduğunun ve 30 gün bakıcıya ihtiyacı olduğunun tespit edildiği, davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlendiği gerekçesiyle başvurunun kabulü ile 86.353,53 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 2.511,73 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 668,27 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 89.553,53 TL tazminatın 30.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet raporunun hatalı olduğunu, medikal firma tarafından davacının %37 oranında malul olduğunun tespit edildiğini, çelişkinin giderilmesi gerektiğini, kaza ve poliçe tanzim tarihi itibarıyla davacının zararının PMF Yaşam Tablosu esas alınarak hesaplanması gerektiğini, müvekkilinin geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinden sorumlu olmadığını, davacı araçta hatır için taşındığından bu nedenle tazminattan indirim yapılması gerektiğini, davacı yararına fazla vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç