muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12893, Karar No: 2018/11260, Tarih: 18.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12893 E.  ,  2018/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’ün maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazı 26/06/2012 tarihinde gelini davalıya satış yolu ile temlik ettiğini, mirasbırakanın temlikten kısa bir süre sonra 27.11.2013 tarihinde öldüğünü, satışın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, mümkün olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, satış işleminin gerçek olduğunu, satış bedelinin ödendiğini, bunun için 30.11.2010 tarihinde ...'daki bağını sattığını ve borçlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’ün 27.11.2013 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak davacı kızları ..., ... ve eşi ... ile kendisinden önce ölen oğlu ...'in dava dışı çocuklarının kaldığı, dava konusu taşınmazı 26.06.2012 tarihinde satış suretiyle davalı gelinine temlik ettiği ve terekesinde başka bir taşınmaz olmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. HMK 190. madde ve TMK 6. madde hükümleri gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince; temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu ileri sürülerek eldeki dava açılmış ise de, davacı tanıklarının temlikin mal kaçırma amaçlı yapıldığı yönünde beyanları bulunmamaktadır. Satış bedeli ile keşfen belirlenen bedel arasındaki fark ise tek başına muris muvazaası olgusunun kanıtı olmayacağına göre davacılar tarafından temlikin muvazaalı olarak mal kaçırma kastı ile yapıldığı iddiası usulen kanıtlanabilmiş değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2837, Karar No: 2014/11699, Tarih: 20.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2837 E.  ,  2014/11699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/221816

MAHKEMESİ : Burhaniye Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2012

NUMARASI : 2011/154 (E) ve 2012/428 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Dosyaya celbedilen belgelerden, dava konusu ağaçların kesildiği 263 no.lu bölmede 1908 adet dikili ağaç satışının açık arttırma sonucu 06/05/2010 tarihli sözleşme ile sanığın yetkili olduğu şirkete verildiğinin; yer tesliminin 06/05/2010 tarihinde yapılıp yerin idareye 20/9/2011 tarihinde teslim edildiğinin; taraflar arasında imzalanan şartnamenin 31. maddesinde, damgasız ve usulsüz ağaç kesildiği takdirde 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerinin uygulanacağının; 29. maddesinde, alıcı ve mahiyetindeki işçilerin işin devamı süresince ormana ve çevresindeki bina ve tesislere vereceği zarar ve ziyandan alıcının sorumlu olduğunun; 33. maddesinde de dikili satış için teslimi yapılan sahadaki ormanlarda meydana gelen usulsüzlüklerde suçlusu bulunamadığı takdirde bu bölmeyi teslim alanların müteselsilen sorumlu olduğunun düzenlenmesine göre, sahanın idareye tesliminden önce gerçekleştiği anlaşılan usulsüz kesimler yönünden Orman İdaresince Dikili Ağaç Ölçü Tutanağı ile tespit edilen kesilecek ağaç sayısı ve miktarı ile sanık tarafından üretilen emvale ilişkin Ölçü Tespit Tutanaklarının karşılaştırılarak üretim fazlası emval olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılmasından, gerektiği takdirde tüm belgelerin celbedilerek bilirkişi incelemesi yaptırılıp bu hususta rapor alınmasından sonra şartname hükümleri de değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katıla idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5327, Karar No: 2018/10695, Tarih: 19.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5327 E.  ,  2018/10695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; ortadan kaldırma

A) Sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık hakkında 2004-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından dava açıldığı halde yalnızca 2004 takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu anlaşıldığından, 2005-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından Mahkemesince ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle, kamu davasının 765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi yerine, 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “ortadan kaldırılmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine" ibaresi yazılmak suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında 2004-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

B)Sanık ... hakkında 2004-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanığa yüklenen sahte fatura kullanma suçlarının gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13.04.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında belirtilen suçlardan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 19.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13466, Karar No: 2015/389, Tarih: 15.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/13466 E.  ,  2015/389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin işyerinin davalı şirkete işyeri sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu, yoğun yağmur nedeniyle meydana gelen heyalan, çökme, ve zemin yürümesi neticesinde işyerinde hasar meydana geldiğini, davalı şirkete yapılan ihbara rağmen hasar ödemesi yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesiyle talebini 336.720,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; hasarın zemine uygun olarak inşa edilmeyen ayıplı binanın oturmasından kaynaklandığını, yer kayması olmadığını, zararın teminat kapsamında kalmadığını, talep miktarının fahiş olduğunu, temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile, 336.720,00 TL'nin 13.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, işyeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Her ne kadar dosya kapsamında bilirkişi raporu alınmış ise de, söz konusu raporlar uyuşmazlığın kapsam ve niteliğine göre karar vermeye yeterli değildir.

Bu halde üniversitelerin jeoloji mühendisliği bölümlerinden seçilecek akademik kariyere haiz iki jeoloji mühendisi ile bir inşaat mühendisi bilirkişiden oluşan bilirkişi kurulu marifetiyle gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak rizikonun yer kaymasından ileri gelip gelmediği, işyerinin mermer atolyesi olduğu ve ağır malzemelerin bulunduğu hususu da nazara alınarak binanın, zemin(toprak) yapısı, eğim durumu, temel derinliği, dolgu yüksekliği, iklim özelliği ve bölge koşullarına uygun yapılıp yapılmadığı ve sigortalı tarafından zararın artmasına neden olunup olunmadığı konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Kabüle göre de; uyuşmazlık konusu binanın uğradığı zarar miktarı hususunda, eksper raporunda 117.920,00 TL, tespit dosyasında alınan bilirkişi raporunda 151.891,00 TL, dava dosyasında alınan ilk bilirkişi raporunda 336.720,00 TL ikinci bilirkişi raporunda 439.200,00 TL zarar olduğu tespit edilmiştir. Zarar miktarı hususunda çelişki olduğundan mahkemece çelişkinin giderilmesi gerekirken yazılı şekilde çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir. O halde Mahkemece, yukarıdaki bentte belirtilen bilirkişi kurulundan çelişkinin giderilmesi hususunda da bilirkişi raporu alınması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15.01.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25198, Karar No: 2017/35727, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25198 E.  ,  2017/35727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29923, Karar No: 2014/24759, Tarih: 28.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/29923 E.  ,  2014/24759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 42. maddesinin 1. fıkrasında, “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında; eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunulması nedeniyle eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 30.09.2013 günlü ek kararının hukuken geçersiz olduğu, yokluklarında verilen hükmün suça sürüklenen çocukların bildirdikleri son adreste, birlikte oturduklarını bildiren annelerine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın kendisine hiçbir tebligat yapılmadığına, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin suça sürüklenen çocuğun annesinin okuma yazma bilmediğine ilişkin mazeretlerinin yasal ve geçerli bir mazeret olmadığı ve eski hale getirme istemlerinin yerinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluklarında verilen ve 05.06.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02.09.2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ...'ın ve 30.09.2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin eski hale getirme istemleri ile temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5130, Karar No: 2016/6418, Tarih: 07.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5130 E.  ,  2016/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı Kanunun 405. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince UYAP sisteminden yapılan araştırmada kısıtlı adayının ikamet adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince de ... Cumhuriyet Başsavcılığının sorgulama tutanağında kısıtlı adayının adresini “...” olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 04.03.2016 tarihli tutanağından kısıtlı adayının, adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olan “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07.06.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4554, Karar No: 2011/13126, Tarih: 29.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4554 E.  ,  2011/13126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişi raporunda kesilen ağaçların köklerinin incelenmesi sonucu bunların eski ağaç köklerinden çıkan şah ve sürgünler olduğunun, müstakil kök yapısına sahip olmadıklarının, ekim ve dikimle gelmeyip fidan olmadıklarının belirtilmesine karşılık eylemin kesme suçu olup ağaç kesimi olduğunun belirtilmesine göre bilirkişiden yemini verdirilerek emvalin vasfı, şah ve sürgünlerin müstakil ağaç vasfını kazanıp kazanmadığı, kesimle ağacın hayatiyetini yitirip yitirmediği hususunda ek rapor alınarak sonucuna göre sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5 maddesi kapsamında kalıp kalmadığının hükümden sonra yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun değişikliği de gözönünde bulundurularak değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre de suça konu emvalin değerinin bilirkişi vasıtasıyla tesbitinden sonra TCK 54/1 ve 3. maddeleri de değerlendirilerek traktörün müsaderesi hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulama esas ve koşullarının belirlendiği CGK'nun 3.2.2009 ... 2008/11-250 E. 2009/13 K. Sayılı kararında suçun işlenmesi ile uğranılan zarar yönünden maddi zararların esas alınması gerektiği görüşünün benimsenmesine göre bu anlamda müdahil idarenin zararının bilirkişi vasıtasıyla tesbit edilip sanığa bu zararı karşılayıp karşılamayacağı sorulmadan ve diğer koşulların mevcudiyeti de değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretinin fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1308, Karar No: 2022/11774, Tarih: 10.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1308 E.  ,  2022/11774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen kararın davacılar vekili, davalı ... A.Ş. vekili, davalı .... Tic. ve davalı ... Müteahhitlik temsilcileri tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 09/05/2012 tarih, 2011/5722 Esas ve 2012/8196 Karar sayılı ilamında özetle; davaya konu olayın davalılardan ... A.Ş. ile ... İnşaat arasında yapılan sözleşme uyarınca kaldırım onarım ve yapımı işinin yapıldığı sırada meydana geldiği, davalı ... Müteahhitlik - ...'ın da alt yüklenici konumunda olduğu, ölümle sonuçlanan davaya konu olayın bu işin yapıldığı yerde ve davalı sürücü ... tarafından sevk ve idare edilen kamyonun kumu boşaltmasından hemen sonra meydana geldiği dikkate alındığında, bu davalıların da işin yapıldığı yerde gerekli önlemleri alıp almadıkları ve bu nedenle kusurları bulunup bulunmadığı değerlendirilip, bu konuda konusunda uzman bir bilirkişi heyetinden görüş alınarak karar verilmesi; ... hakkında yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacıların maddi tazminat taleplerinin vazgeçme nedeniyle reddine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüyle, davacı anne baba için 10.000,00'er TL ve diğer davacılar için 7.500,00'er TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ..., ... Madencilik, ... A.Ş, ... İnş. Taah. Tic.- ..., ... Müteahhitlik- ...'dan tahsiline; davalı ... A.Ş aleyhine açılan manevi tazminat davasının reddine; davalı ... Belediyesi aleyhine açılan davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... A.Ş. vekili, davalı ... Taah. Tic. ve davalı ... Müteahhitlik temsilcileri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... Müteahhitlik temsilcisinin temyiz talebi yönünden; davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi yasal sürede verildiği halde, temyiz karar harcının eksik yatırıldığı ve temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği; davalı firma temsilcisine (vekili istifa etmiş olduğundan) eksik harcın 7 günlük kesin sürede yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağı ihtarını içeren muhtıranın tebliğ edildiği; davalı temsilcisinin muhtıra ile verilen kesin sürede eksik harcı tamamlamadığı görülmektedir.