muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1740, Karar No: 2022/1265, Tarih: 07.03.2022

2- Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma suçundan kurulan hüküm yönünden:

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere uygun biçimde ulaşılan kabule göre, PKK silahlı terör örgütünün gençlik yapılanması olan Ydg-H bünyesinde on kişilik grup içinde faaliyet gösteren suça sürüklenen çocuğun, kolluk güçlerine muhbirlik yaptığını değerlendirdikleri müşteki ...'nın, bir kısım örgüt mensubunca Diyarbakır Bağlar semtindeki ikametinden kaçırılıp Sur semtinde bir mahalle götürülerek sorgulanması olayında, bu amaçlarından haberdar ettikleri de kesin olarak kanıtlanmamakla birlikte ailece olan tanışıklıklarından da istifade etmesi suretiyle müştekiyi uygun bir yere getirmesi için uyguladıkları kısmen tehdit içeren baskılar neticesinde, olay gecesi bir araçla olay yerine gelen diğer örgüt mensuplarının alıp götürmelerini teminen müştekiyi borç para isteme bahanesi ile evinden sokağa çağırmaktan ibaret eyleminin, hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen TCK'nın 109/2, 3-a.b maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğunda kuşku bulunmamakta ise de, örgütteki konumu, suçun işleniş şekli itibariyle üstlendiği pozisyon, örgüt mensuplarının bu amaçlarından haberdar olduğunun kesin olarak kanıtlanamaması gibi hususlar da birlikte değerlendirildiğinde, eyleminin TCK'nın 302. maddesinde düzenlenen, devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu bakımından amaca yönelik vahamet arz eden/elverişli nitelikte olduğunun kabulüne yasal imkan bulunmadığı nazara alınıp, eylemine uyan silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan TCK'nın 314/2. maddesi gereğince, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile orantılı, azami hadde yakın, adil bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, müşahhas olaylara ait ve somut olayda uygulanma yeri bulunmayan Daire içtihatlarına da yanlış anlam yüklenip suç vasfında hataya düşülerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, müsnet suçun niteliğine, mevcut delil durumuna, ve tutuklulukta geçen süreye nazaran suça sürüklenen çocuğun tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 07.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11255, Karar No: 2010/12955, Tarih: 29.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/11255 E.  ,  2010/12955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kağızman Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :21.4.2009
Yargıtay — Esas No: 2013/10633, Karar No: 2013/12112, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/10633 E.  ,  2013/12112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde 12.01.2011 tarihinde elektrik teknisyeni olarak çalışmaya başladığını,27.03.2012 tarihinde iş sözleşmesinin feshedilmiş olduğunu, fesih sebebinin şirket yönetim kurulunun almış olduğu yeniden yapılandırma kararı neticesinde il müdürlüğü birimlerinin genel müdürlük kadrolarıyla birleştirilmesi olduğunu, davalı tarafından gösterilen sebebin geçerli bir sebep olmadığını, beyan ederek haksız fesih kararının iptaline, tekrar işe iadesine,işe iadesine karar verilmesine rağmen işe başlatılmaması halinde en az dört aylık, ençok sekiz aylık brüt ücret tutarında tazminat ödenmesine, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığından boşta geçen süre için dört aya kadar ücret ve haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davayı kabul etmediklerini, iş sözleşmesinin işletmenin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebeple feshedilmiş olduğunu davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işverenin, yönetim yetkisi kapsamındaki hakkını kullanırken keyfi davranmaması gerektiği, keyfi davranıldığına ilişkin davacı tarafından herhangi bir iddiada da bulunulmadığı, kurucu nitelikte alınan karar sebebiyle işyerinde istihdam fazlalığının oluştuğu, aralarında davacının kadrosununda bulunduğu bir kısım kadroların iptal edildiği, yönetim kurulunca alınan işletmesel kararın tutarlı bir şekilde uygulandığı, kararın uygulanmasında işletmenin keyfi davranışının belirlenemediği, iptal edilen kadrolara ve sözleşmesi feshedilen işçilerin yerine yeni işçi alınmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, yeniden yapılanmadan dolayı işletmesel karar gerekçesi ile feshedilmiştir. Her ne kadar mahkemece davanın feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek davanın reddi yönünde hüküm kurulmuşsa da, mahkemece yapılan inceleme feshin geçerli sayılması için yeterli değildir. Davalı kurumun Yönetim Kurulu tarafından alınan bu işletmesel kararın tutarlı şekilde uygulanıp uygulanmadığının, özellikle fesihten sonra yeni işçi alınıp alınmadığının, feshin kaçınılmaz olup olmadığının belirlenmesi

işten çıkaracakları belirlemede bir kural bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

işten çıkaracakları belirlemede bir kural bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4080, Karar No: 2023/8545, Tarih: 09.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4080 E.  ,  2023/8545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/17 Esas, 2023/17 Karar (Tedbir Talep Dosyası)

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesinin 03.01.2023 Tarihli ve 2013/163 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun .... Evleri Sitesinde kaldığı ve Trabzon Ortahisar Ata İlkokuluna gittiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Trabzon Çocuk Mahkemesinin 01.02.2023 Tarihli ve 2023/17 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuklar hakkında Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesi tarafından eğitim ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı kanun) 5 inci maddesinin c ve d bentleri uyarınca verilen bakım ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c ve d ) alt bentleri şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesinin 25.09.2013 Tarihli ve 2013/163 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, mahkemece 23.03.2017 tarihli ek kararıyla ise sağlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 03.01.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bakırköy 4 . Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10041, Karar No: 2007/14478, Tarih: 30.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10041 E.  ,  2007/14478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile otobüs duraklarının reklam karşılığı yaptırılması konusunda sözleşme yaptıklarını, durakları yapıp davalıya teslim ettiklerini, her yıl için 1.087.951 Euro kira ödediklerini, buna karşılık duraklara alınan reklam gelirlerinin davacıya ait olduğunu, sözleşme gereği aldıkları reklamların ilan ve reklam vergisini ayrıca davalıya ödediklerini 1500 m2 reklam alımı için 2005 yılında ışıklı reklam tarifesi üzerinden m2 başına 5000 YTL'den 75.009.00 YTL yıllık ilan reklam vergisi istendiği, oysa yaptıkları reklam ve ilanların tarifenin 6.mad. kapsamında kalıp 1.200 YTL üzerinden ilan reklam vergisi ödemeleri gerektiğini belirterek davalı tarafından çıkarılan haksız muarazının menine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, uyuşmazlığın idari yargının görevi içinde kaldığını davacının yaptığı reklamın tarifenin 4.mad. belirtilen ışıklı reklam kapsamında kaldığı için tarifenin öngördüğü asgari ve azami limitler arasından asgari limit olan m2'si 30.00 YTL üzerinden talepte bulunduklarını, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi doğrultusunda davacı tarafından duraklarda yapılan ilan ve reklamlaranı tarifenin 6.mad. düzenlenen "mahiyeti ne olursa olsun yapıştırılacak çeşitli afişler ve benzeri" kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 12.maddesi İlan ve Reklam Vergisi başlığı altında "Belediye sınırları ile mücavir alanları içinde yapılan her türlü ilan ve reklam, ilan ve reklam verisine tabidir." hükmünü getirmiştir. 15.maddesinde ise ilan ve reklam vergisinin tarifesini düzenlemiştir. Yukarıda açıklandığı üzere ilan ve reklam vergisinin yükümlüsünün davacı alacaklısını davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı olduğu konusunda uyuşmazlık olmadığı gibi bu husus tarafların ve mahkemeninde kabulündedir. Uyuşmazlık davacının yaptığı ilam ve reklam nedeniyle Belediye Gelirleri Kanunun 12.maddesi gereğince ödemekle yükümlü olduğu ilam ve reklam vergisine aynı yasanın 15.maddesinin 4.bendindeki ışıklı reklama ilişkin tarifesinimi yoksa 6.bendinden düzenlenen mahiyeti ne olursa olsun yapıştırılarak çeşitli afişlere ilişkin tarife hükmününmü uygulanacağı hakkındadır.

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemeler Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 6.maddesi gereği, Vergi Mahkemeleri genel bütçeye, İl ... İdarelerine, belediyelere ve köylere ilişkin vergi resim ve harçlar, benzeri mali yükümlükler, bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları çözümler. Bu durumda uyuşmazlığın çözümü idari yargının görevi içinde kalmaktadır. Görevle ilgili düzenlemer Kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Bu konuda kazanılmış hak olmaz. Mahkemece davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarını incelemesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentle açıklanan nedenle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentle açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2139, Karar No: 2015/10174, Tarih: 03.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2139 E.  ,  2015/10174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞABANÖZÜ ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2013/68-2014/3

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Şabanözü Asliye Hukuk(Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinin 2010/85 Esas 2011/56 Karar sayılı boşanma ilamıyla müşterek çocuklar Çağla ve A... Y...adına hükmedilen ayrı ayrı 150,00 TL iştirak nafakasının; değişen koşullar ve ihtiyaçlar nazara alınarak, ayrı aylık 400,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; nafakaları düzenli ödediğini, kirada oturduğunu, yeniden evlendiğini, 6 aylık çocuğunun olduğunu, müşterek çocuk Çağla'nın parasız yatılı lisede öğrenim gördüğünü, tarafların gelirleri arasında anormal fark bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, müşterek çocuk A.. Y...için 150,00 TL olan iştirak nafakasının 10,00 TL artırılarak 160,00 TL'ye, müşterek çocuk Çağla için 150,00 TL olan iştirak nafakasının 50,00 TL artırılarak 200,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakası artırım istemine ilişkindir.

Somut olayda; müşterek çocuk Çağla'nın yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları dikkate alındığında takdir edilen iştirak nafakası artırım miktarı Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun olup, mahkemece iştirak nafakasının aylık 200,00 TL'ye çıkarılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı vekilinin müşterek çocuk Çağla yönünden iştirak nafakasının artırım oranına ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Müşterek Çocuk A...Y... yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuk A... Y...'in 2005 doğumlu ilköğretim öğrencisi, davalının ise, devlet hastanesinde memur olup, aylık 2.000,00 TL gelirinin bulunduğu, 200,00 TL kira ödediği ve aracının olduğu anlaşılmıştır.

Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuk A... Y...'in 2005 doğumlu ilköğretim öğrencisi, davalının ise, devlet hastanesinde memur olup, aylık 2.000,00 TL gelirinin bulunduğu, 200,00 TL kira ödediği ve aracının olduğu anlaşılmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 2 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocuk A.. Y...'in yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı çok az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuk A... Y...'in yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, aylık 160,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş olması, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20752, Karar No: 2014/22326, Tarih: 24.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/20752 E.  ,  2014/22326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcık

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

Sanığa usulüne uygun olarak 20.12.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal süresi geçtikten sonra 24.04.2014 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği ve 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin 28.05.2014 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın istem gibi ONANMASINA, 24.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18774, Karar No: 2022/10893, Tarih: 08.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18774 E.  ,  2022/10893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan sanık tarafından imzalı suç tutanağına göre, oluşa, iddia ve savunmalara, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu ağaçların kesildiği yerin ihale ile sanığa teslim edilen 67 nolu bölme dışında olup, 117 nolu orman bölmesinde olduğunun anlaşıldığı, mahkemece dinlenen tutanak tanığı ... ... ve tanık ...'nın tutanak içeriğini doğrulayarak sanığa işaretli yerleri belirtip göstererek sadece damgalanmış ağaçların içerisinde kalan ağaçları kesebileceğini söylediklerini beyan ettiği ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda da 117 nolu bölmede 116 adet ağacın dikiliden motorlu testere ile damgasız şekilde kesildiğinin belirtilmesi karşısında, atılı suçtan sanık hakkında 6831 sayılı Kanunuun 91/1-4. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş ve o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.