muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5360, Karar No: 2025/4390, Tarih: 14.04.2025

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2024 tarihli ve 2024/336 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...şüphelinin alınan savunmasında söz konusu şirketin faaliyetlerinin gerçek olduğu ve dosyada bulunan faturaların kendisi tarafından düzenlenmediğini belirtmesine rağmen salt vergi tekniği raporuna dayanılarak iddianamenin düzenlendiği, hiçbir delil araştırılması yapılmadığı zira, 1-Şüphelinin iddiaları doğrultusunda dosyada mevcut faturalardaki imzalar ile şüphelinin imza ve yazı örnekleri karşılaştırılmadan, 2-Dosyada mevcut faturada isimleri geçen kişilerden en azından 3 kişinin dahi dinlenilerek şüpheli ile aralarındaki ticari ilişki sorulmadan, soruşturma aşamasında savcılığın görevleri arasında sayılan şüpheli lehine de delil toplama görevi yerine getirilmeden, suçun sübutuna etki edecek deliller toplanmadan, mahkemeden kovuşturma aşamasında adeta delil toplanılması istenir ve soruşturma yapılması gerektirircesine eksik düzenlenen.." şeklindeki gerekçeler doğrultusunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.05.2024 tarihli ve 2024/83410 Soruşturma, 2024/34823 Esas sayılı iddianamesinin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Tuzla Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan ... Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin yetkilisi olan şüpheli hakkında, "2018 ve 2019 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ile "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarını işlediğinden bahisle Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığının, 14.12.2023 tarihli ve 2023-(2016-1-119)/20 sayılı vergi suçu raporunun düzenlendiği, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunduğu, ilgili vergi tekniği raporunda şüphelinin düzenlediği iddia olunan sahte faturalar ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden ayrıntılı açıklamalara yer verildiği, defter ve belge isteme yazısı ile tebliğ-tebellüğ belgesinin dosya içerisinde mevcut olduğu, 2023 yılı için mali tatilin 04.07.2023-20.07.2023 tarihleri arasında uygulanacak olması nedeniyle 03.07.2023 tarihli isteme yazısının mali tatil içerisinde tanzim edilmediği, şüpheli tarafından düzenlenen faturaları kullanan bir kısım şirket yetkililerinin beyanlarına vergi tekniği raporunda yer verildiği, şüphelinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ticari faaliyetinin gerçek olduğunu, sahte olduğu belirtilen faturaları düzenlemediğini, defter ve belgelerin nerede olduğunu bilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla; İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2024 tarihli ve 2024/336 İddianame değerlendirme sayılı kararında belirtilen nedenlerin, 5271 sayılı Kanun‘un 174/1-b. maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı, toplanan deliller ışığında şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin oluştuğu ve belirtilen deliller ile şüphelinin savunmasında dile getirdiği hususlara yönelik diğer delillerin yargılama sırasında Mahkemece de toplanabileceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/301 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24917, Karar No: 2014/19494, Tarih: 09.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/24917 E.  ,  2014/19494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan dolayı ... Çocuk Ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde hükümlü olarak bulunan ...'un, denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infaz edilmesi talebinin, hükümlünün ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 03/01/2014 tarihli ve 2014/3 sayılı kararı ile 3 gün odaya kapatma disiplin cezası almış olduğu bu nedenle iyi halli olmadığından bahisle, reddine dair ... 1. İnfaz Hâkimliğinin 03/01/2014 tarihli ve 2013/1529 esas, 2013/1543 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile hükümlü hakkında 21/01/2014 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/01/2014 tarihli ve 2014/26 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/05/2014 gün ve 2014/10160/34906 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/06/2014 gün ve 2014/201832 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un “Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.”şeklindeki 105/A maddesinin 1. fıkrası a bendi nazara alındığında, somut olayda hükümlünün almış olduğu 3 gün odaya kapatma disiplin cezası nedeniyle iyi halli olmadığı cezaevi disiplin kurulu görüş bildirme kararı ile belirlenmiş olması karşısında, hükümlü hakkında yasal şartları oluşmadığı halde itirazın reddi yerine yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasanın, 11.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6291 sayılı Yasa ile eklenen 105/A maddesinde, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi halli hükümlülerin cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, denetimli serbestlik tedbirinden yararlanarak 05.03.2013 tarihinde tahliye edilen hükümlünün, 30.05.2013 tarihinde işlediği iddia olunan yağma suçundan soruşturma geçirmesi üzerine ... İnfaz Hakimliğinin 24.06.2013 tarihli kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna alındıktan sonra bulunduğu odanın pencere camını kırması nedeniyle disiplin kurulunun 23.10.2013 tarihli kararı ile 5 gün odaya kapatma disiplin cezası ile cezalandırılması karşısında, istem tarihi itibariyle 5275 sayılı Yasanın 105/A maddesinde öngörülen iyi halli olma koşulunu taşımadığı belirlenmekle, itiraz merciince ... 1.İnfaz Hakimliğinin 03.01.2014 tarihli ek kararına itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceğini öngören Anayasanın 153/5.maddesine de aykırı olarak, Anayasa Mahkemesinin 26.12.2013 tarihli iptal kararı gerekçe gösterilerek İnfaz Hakimliğinin 24.06.2013 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) 2.Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 13.01.2014 gün ve 2014/26 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10336, Karar No: 2007/10607, Tarih: 04.12.2007

18. Hukuk Dairesi 2007/10336 E., 2007/10607 K.

**18. Hukuk Dairesi 2007/10336 E., 2007/10607 K.**

**- KAMULAŞTIRMA**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

4100 m2 yüzölçümlü taşınmaz üzerinde 8 yaşlarında 250 kavak, 1 dut 50 söğüt ağaç bulunmaktadır.

Kamulaştırma nedeniyle bedelin tespiti davalarında yerleşmiş uygulama, üzerinde meyveli veya meyvesiz ağaç (kavak-söğüt vs.) bulunan taşınmaz kapama bahçe olarak net gelirine göre, zemini ve üzerindeki ağaçları kapsamak üzere değerlendirilir.

Bu nedenle kavakların ve söğütlerin taşınmaz üzerinde kapladıkları alan saptanıp buraların kapama kavaklık olarak değerlendirilmesi, söğüt ağaçlarının taşınmazın çevresinde olduğunun saptanması halinde söğüt ağaçlarına ayrıca değer verilmesi, kapama bahçe dışında kalan açık tarım arazisi bulunması durumunda ise bu kesimin münavebeye alınacak ürenlerin net gelirine göre değerinin bulunması gerekirken zeminin ve ağaçların ayrı ayrı değelendirilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğü ve Kavakçılık Enstitüsünden kavakların kaç yaşında kesim çağına gelebilecekleri, bir dekarda kaç kavağın bulunabileceği sorulduktan sonra kavakların bir yılda hasat edilemeyeceği gözönünde tutularak kaç yılda kesim durumuna geleceği bilimsel yöntemlerle ortaya konup, brüt geliri bulunup, kamulaştırma gününden (değerlendirme tarihi) kesim gününe kadar yapılması gerekecek masraflar da düşülerek kavakların kesim durumuna geldiği gündeki net değeri bulunup bu değer, kavakların kesim durumuna gelmesi için geçecek yıl sayısına bölünmeli ve bu suretle bir yıllık net gelir bulunduktan sonra bilimsel formül uygulanmak suretiyle (tarım arazisi formulü) kamulaştırma parasını saptayan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 4.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25030, Karar No: 2017/4239, Tarih: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25030 E.  ,  2017/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1) Sanıklardan ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanıklardan ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38025, Karar No: 2024/12966, Tarih: 21.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/38025 E.  ,  2024/12966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; edilen sözlerle mağdurun kastedildiğine yönelik tereddüt olmadığına, alenen hakaret edildiğinin sabit olduğuna, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi; sanık Belediye Başkanı'nın Belediye Meclis toplantısında katılan ... müsteşarına yönelik otopark meselesi ile ilgili "benden rüşvet istiyor" şeklinde sözlerle katılan hakkında onur, şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte fiil isnat etmek suretiyle hakarette bulunduğu anlaşıldığından, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ''hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi yerine (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi'' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B.3) bendinde açıklanan nedenle, katılan vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği hüküm fıkrasından "CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince'' ibaresi çıkartılıp yerine "5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince'' ibaresi eklenmek suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1255, Karar No: 2018/2124, Tarih: 22.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1255 E.  ,  2018/2124 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve .... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “..., ./...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...ara 11. Sulh Hukuk Mahkemesince sadece ... bir ilçe adıyla yetersiz ikamet bilgileriyle yetkisizlik kararı verildiği, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “.....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, davanın açıldığı tarihte kısıtlı adayının ......” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3277, Karar No: 2024/5554, Tarih: 04.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3277 E.  ,  2024/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/582 Esas, 2023/159 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/348 E., 2020/275 K.

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi ve durdurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin MİKRO esas unsurlu markalarının sahibi olduğunu, davalının ise 2003/27513 sayı ile mikrogold ibareli markayı kendi adına tescil ettirdiğini, ancak davalının kendi adına tescilli 2003/27513 tescil no.lu mikrogold ibareli markasını, tescilinden farklı olarak müvekkili adına tescilli MİKRO esas unsurlu markalara yakınlaştırmak ve MİKRO ibaresi ön plana çıkarmak suretiyle, mikrogold olan markasından gold ibaresini çıkararak veya görünmeyecek şekilde yazarak kurşun kalem, kurşun kalem ucu ve silgi ürünlerinde kullandığını ve davalı yanın söz konusu eylemlerinin müvekkilinin marka haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek markaya tecavüzün tespitini, durdurulmasını, önlenmesini ile men'ini ve bu şekildeki ürünlerin toplatılarak imhasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili markası tescilli olup yasaya uygun olarak kullandığını, bu nedenle müvekkilinin herhangi bir tecavüz teşkil eden eyleminin bulunmadığını, müvekkili kullanımının tesciline uygun olduğunu, müvekkilinin markasını tescil edilmiş halinden uzaklaşarak, davacı yan markasına benzetmek suretiyle kullandığı iddialarının da yersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili markası tescilli olup yasaya uygun olarak kullandığını, bu nedenle müvekkilinin herhangi bir tecavüz teşkil eden eyleminin bulunmadığını, müvekkili kullanımının tesciline uygun olduğunu, müvekkilinin markasını tescil edilmiş halinden uzaklaşarak, davacı yan markasına benzetmek suretiyle kullandığı iddialarının da yersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile MİKRO esas unsurlu markaların dava konusu kırtasiye ürünleri sınıfında davacı adına tescilli olduğu, sonraki tarihli 2003/27513 tescil no.lu mikrogold ibareli markanın ise dava konusu emtia sınıfında davalı adına tescilli olduğu, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalının fiili kullanımında ise markasının tescilinden farklı olarak MİKRO ibaresi ön plana çıkarılır ve markası olan mikrogold ibaresinin bazı emtialarla sadece MİKRO, bazılarında büyük harfle MİKRO yazıp eki olan gold ibaresinin okunmayacak derecede küçük puntolarla bazen de hiç okunmayacak şekilde aynı renk zemin üzerine aynı renk kullandığı, bu haliyle davacı adına önceki tarihli MİKRO asıl ibareli markaları yönünden ortalama tüketici nezdinde ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının davacının marka haklarına tecavüz ettiğinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine ve men'ine, bu şekildeki ürünlerin toplatılarak imhasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri