muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11620, Karar No: 2014/18108, Tarih: 23.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11620 E.  ,  2014/18108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/44-2013/194

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan C.. Ç.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalılardan C.. Ç.. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın belediye mücavir alanı içinde bulunduğu anlaşılmış olup, bilirkişi raporları ile belirlenen özelliklerine göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan C.. Ç.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19520, Karar No: 2014/1319, Tarih: 15.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/19520 E.  ,  2014/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2013/1-2013/153

Taraflar arasındaki eda davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı G.. B.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2 adet A, 2 adet C grubu devre mülkü satın aldığını, sözleşmedeki edimini yerine getirmesine rağmen davalıların satış sözleşmesinde yazılı bulunan yükümlülükleri yerine getirmediklerini ileri sürerek rayiç değer üzerinden 29400TL.nin yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Belediye, devre mülk satımına ilişkin sözleşmenin tarafı olmadığını, aradan 15 sene geçtikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun (HGK) 2010/13-516 esas 2011/6 karar nolu ilamıyla sorumlu tutulduklarını, bunu fırsat bilen diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin sayısı bilinmeyen eski tarihli yeni sözleşmeler akdettiğini, gelişen teknoloji ışığında 'mürekkep yaş' yöntemiyle bu tür sözleşmelerdeki imzanın atılış tarihinin tam olarak belirlenebildiğini, şirketten devre mülk satın alan üye sayısının bilinmediğini, üyelerin iddia edilen tarihte mi yoksa HGK kararından sonra mı üye . yapıldığının belirlenmesi gerektiğini, bu sahte ödeme belgeleri ve o dönem Belediye Başkanının şirket tarafından yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, ödemelerin gerçekleşmediğini, şirketin ticari defterlerini ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülkü bu şirketten satın aldığının iddia edildiğini, devre mülk inşaatlarının yapı ruhsatlarının iptal edildiğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını, inşaata çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, bu sebeple 1997 yılında edimin 2013/19520 2014/1319

İfasının imkansızlığının anlaşıldığını, devre mülkle ilgili ihalenin de feshedildiğini, Başkan ile meclis üyelerinin bundan dolayı cezalandırıldığını, Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/179 esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu davalı şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı ifa kapsamına giren davalarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 29400 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsiline,dair verilen karar davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 29400 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsiline,dair verilen karar davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava devre mülk satışı nedeniyle meydana gelen zararın tazminine yöneliktir. Davacı delil olarak 30.12.1997 ve 11.01.1997 tarihli kuşe kağıda basılı, kombi antetli matbu ve 03.09.1997 tarihli printer çıktılı devre mülk satış sözleşmeleri ile yine bilgisayar çıktılı taahhütname ve ödeme belgelerine dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Mahkemece dava kabul edilmiş ise de davacının satış parasını satıcıya ödediğini yasal delillerle ispat etmesi halinde talep hakkı kazanabilir. Davacının ibraz ettiği bilgisayarda düzenlenmiş sözleşmede belediye adına atılan imzanın temsilci sıfatıyla şirket yetkilisi tarafından atılmasının hukuken bağlayıcılığı yoktur. Diğer sözleşmelerde ise emsallerine göre imzalar yanında şirket kaşeleri bulunmamaktadır. Makbuzların ise veriliş tarihine göre sıra numarasında uygun teselsül yoktur. Senetlerde yine o tarihlerde düzenlenen emsallerine göre bulunan damga pulu da bulunmamaktadır. Belgelerin bu haliyle her zaman düzenlenmesi imkan dahilindedir. Sözleşme ve ödeme belgelerini doğruluğu davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile de doğrulanamamıştır. Bu nedenle davalı belediyenin sahtecilik savunması üzerinde durularak sözleşmede kullanılan bilgisayar yazı stili ve kullanılan fontun sözleşme tarihinde kullanımda olup olmadığı, belgelerdeki kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine ve bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar bir bilgisayar mühendisine inceleme yaptırılarak karar verilmelidir. Bunun için gerektiğinde dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü'ne gönderilip uzman bilirkişiden taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmadan karar verilmesi usul ve 2013/19520 2014/1319

yasaya aykırı olup bozmayı gerekir.

2-Temyiz nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının temyiz eden yararına BOZULMASINA, 2. bende göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6152, Karar No: 2021/10748, Tarih: 30.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6152 E.  ,  2021/10748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Van ili, Edremit ilçesi, ... Mahallesi 837 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Bozma öncesi verilen kararda dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmında %9,67 değer azalışına hükmedildiği ve bu husus Dairemizce bozma konusu yapılmayarak davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden, bozma sonrası düzenlenen ve söz konusu parselin arta kalan kısmına % 10 değer azalışı uygulayarak hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedelin derhal ödenmesi ve dairemiz karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2 numaralı bendinde geçen (217.729,35) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine (214.324,548) rakamlarının yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2 numaralı bendinde geçen (217.729,35) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine (214.324,548) rakamlarının yazılmasına,

b) 2 numaralı bendinin sonuna gelmek üzere ( Dvacı idare tarafından fazla yatırılan 3404,81 TL ‘nin davalılar tarafından bankadan çekilmişse çekildiği tarihe kadar varsa işlemiş faizi ile davalıdan alınarak davacıya iadesine, çekilmemişse varsa işlemiş nemalarıyla davacıya iadesine) cümlesinin yazılmasına,

c) 3. ve 4. bentlerinde geçen (84.161,15) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerlerine (80.756,34) rakamlarının yazılmasına,

d) 3 nolu bendinde geçen (kararın kesinleşme) ve (karar kesinleştiğinde) ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin düzelterek onama tarihi olan 30.09.2021) ibaresinin ve (derhal) kelimesinin yazılmasına,

e) 4 nolu bendinde geçen (karar kesinleştiğinde ve talep halinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (işlemiş tüm nemaları ile derhal) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17322, Karar No: 2013/16631, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17322 E.  ,  2013/16631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili Maksimum Kasko Sigorta poliçesi ile sigortaladığı ...plakalı aracın seyir halinde iken, zemin kazılarak ve hiçbir önlem alınmadan açığa çıkan rögar kapağına çarparak, sağ alt kısmından hasara uğradığını, sigortalıya ödenen 5.538,79 TL tazminatın 10.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, olay yerinde yol çalışmalarının olmadığını, rögar kapaklarının Büyükşehir Belediyesinin sorumluluğundan olduğunu haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, olayda araç sürücüsünün kusuru olmadığını, karayollarının bakım ve onarımından davalı belediyenin sorumlu olduğunu, yolun tamir ve bakımı sırasında gerekli önlemleri almadığından olayda %100 kusurlu olduğundan bahisle 5.468,10 TL'nin ödeme yapılan 10.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı idare, olayın meydana geldiği yolda ruhsatlı olarak atıksu ve yağmur suyu hatlarının BUSKİ tarafından yapıldığını, daha sonra kendileri tarfından asfalt yama çalışmasının yapıldığı ancak kanal dolgu malzemelerinin iyi sıkışmadığı için altyapı baca etrafının çöktüğünü yeniden tamirinin BUSKİ tarafından yapıldığını, alt yapı çalışması dışıda belediyenin yol yapım çalışmasının olmadığını belirterek BUSKİ ile ilgili bu konudaki ruhsatları sunmuştur.

Mahkemece yapılan incelemede ve alınan bilirkişi raporunda bu husus üzerinde durulmamış, olayın meydana geldiği yerdeki zemin kazılması çalışmasının kimin tarafından yapıldığı net olarak ortaya konulmamıştır.

Yapılacak iş, olay tarihinde kazanın olduğu yerle ilgili kazı çalışmasının kimin tarafından yapıldığı, lögar kapağı ile ilgili sorunun hangi birimin sorumluluğunda olduğu tesbit edilerek,sorumluluğun BUSKİ Genel Müdürlüğüne ait olduğunun tesbiti halinde, davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, aksi durumda yani davalının sorumlu olduğunun anlaşılması halinde ise, kamu hizmeti kusurlarına dayanılarak açılan davalarda İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanunu'nun 2.maddesi uyarınca idari yargı görevli olduğu ve görev, kamu düzenine ilişkin olup, re'sen dikkate alınması gerektiginden görevsizlik kararı verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay — Esas No: 2015/1720, Karar No: 2015/3579, Tarih: 05.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1720 E.  ,  2015/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bolu İş Mahkemesi

Tarihi : 23/12/2014

Numarası : 2014/126-2014/600

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..." değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirlen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda (örneğin 2014/125 E.) 2011 yılı için tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan ( 2013/22456 – 2013/24037 E – K saylı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 05/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12508, Karar No: 2012/24247, Tarih: 11.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12508 E.  ,  2012/24247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 62/1. ve 50/1-a madde ve fıkraları uygulamasında yapılan hesap hataları sonucunda doğrudan tayin edilen adli para cezasının fazla, hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ise noksan tayini,

Yasaya aykırı, Üst C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde ise de yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Yasanın 13/3 ve TCK.nun 62. maddeleri uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına esas alınan 21 günün 20 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den çarpılarak bulunan 420 TL adli para cezasının 400 TL'ye indirilmesi, hükmolunan 10 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL'den çarpılması sonucu bulunan 3000 TL adli para cezasının 6000 TL'ye çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10501, Karar No: 2013/21238, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10501 E.  ,  2013/21238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kesilen ve yediemine alınan ağaçların katılan Maliye Hazinesine verilmesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından kesilen ağaçların 54. madde ile müsaderesine ilişkin cümlenin karardan çıkarılarak yerine, kesilen ve yediemine alınan ağaçların katılan Maliye Hazinesine verilmesine cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince:

Ağaçların kesildiği yerin çevresi ile birlikte hazine arazisi görünümünde olup olmadığı, çevresinde şahıs arazisi bulunup bulunmadığı, sanıkların ağaçların kesildiği yere yakın yerde oturan kişiler olup olmadıkları ile sözkonusu yerin hazine arazisi niteliği araştırılarak sanıkların bu durumu bilebilecek durumda olup olmadıkları belirlendikten sonra sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Bozmayı gerektirmiş, katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11179, Karar No: 2017/11817, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11179 E.  ,  2017/11817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.