muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10510, Karar No: 2011/2897, Tarih: 21.03.2011

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, işyeri paket sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, fabrika alanında bırakılan emtia yönünden davanın kabulüne karar verilmişi ise de yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki, mahkemece, hasarın poliçe teminatı kapsamında olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi raporunda, fabrika alanında bırakılan emtiadaki hasarın teminat kapsamında olduğunu belirtmiş ise de hasarın hangi somut gerekçelerle poliçedeki hangi kloz kapsamında teminat kapsamında olduğunu belirtilmemiştir. Bu nedenle, sigorta hukukunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, hasarın poliçedeki ‘sel veya su baskını’ klozu kapsamında olup olmadığının poliçe özel şartları ile poliçeye ekli genel şartlar çerçevesinde kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3- Diğer yandan , davalı yanın hasar miktarına karşı çıktığı ve hasar miktarı konusunda yanlar arasında uyuşmazlık olduğu gözetilerek, taraf delilleri ve poliçedeki özel şart çerçevesinde tazmini gereken gerçek zarar somut olarak saptanmadan, ekspertiz raporunda belirlenen miktarın hüküm altına alınması doğru olmadığı gibi, hasar miktarı hesaplanırken poliçe özel şartlarında bulunan tenzili muafiyetin uygulanmamış olması dahi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/302, Karar No: 2011/206, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/302 E.  ,  2011/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... şirketine kaskolu müvekkiline ait aracın tek taraflı kazada hasarlandığını, 15.000 TL tutarında zarar meydana geldiğini diğer davalı belediyenin olayda 4/8 oranında kusurlu olduğunu belirterek 15.000 TL tazminatın davalı sigortacıdan ve tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile diğer davalı belediyeden kusur oranına isabet eden 7.500 TL.nin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili, davacının doğru ihbar yükümlülüğüne uymadığını, olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini hasarın teminat dışında kaldığını ve fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili kusuru, hasarı kabul etmediğini müvekkili idarenin gerekli işaretlemeleri yaptığını ve önlem aldığını hizmet kusuruna dayanan iş bu davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın hasar poliçe teminatı dışında kaldığından reddine, davalı ... hakkındaki davanın idari yargı görev alanına girdiğinden yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ... aleyhine açılan dava hizmet kusuruna dayalı olup 2560 sayılı yasa hükümleri gereğince idari yargı mahkemelerinin görev alanına girmesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin " Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeleri ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı " başlıklı 97/1 maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kazadaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.5.5. maddesinde; Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigorta Genel Şartlarının A.5.5 maddesinde taşıtın karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların kasko poliçesi teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte Kasko Sigortası Genel şartlarının A.5.5.maddesinin dayanağını keşkil eden KTK.nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olarak tanıyan hükümde yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasagının getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından

geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulüde mümkün değildir.

O halde hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alküllü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.nun 1281.maddesi hüküm gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün onarımın doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleyip gerçekleşmediğinin alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK.nun 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK.nun 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18;) YHGK.nun 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda davacı araç sürücüsü olay anında 0.65 promil aklollü olarak araç kullanırken yolda bulunan logar çuru kapağının açık olması ve bu kapağın 45 cm ebadında karton kutunun içine konularak, karton kutunun açık bırakılan logar çukurunun önüne bırakılması sonucu gece saatlerinde yağışlı hava ıslak ve kaygan zeminde sürücünün aracı ile hızlı seyretmesi nedeniyle karton kutudan kaçmak için manevra yaptığı esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun solunda bulunan otele ait ihata duvarına aracın ön ve yan kısmıyla çarpmıştır. Ancak yukarıda açıklanan ilkelere göre sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığıın saptanması gerekir. Bu konuda mahkemece alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki 27.1.2009 tarihli raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan ya da gerektiğinde 2 noroloji ve 1 trafik uzmanı bilirkişilerden oluşacak yeni bir bilirkişi kurulundan olayın oluş şekli, yol ve hava durumu ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirilip kazanın mühhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin başka unsurlarında etkili olup olmadığının tesbiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli ek rapor veya rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de; Mahkemece 8.4.2009 tarihli oturumda 2 nolu ara kararı ile bilirkişilerden kazanın münhasıran alkülün etkisi altında meydana gelip gelmediğinin bildirilmesi için ek rapor aldırılmasına karar verildiği halde ara kararı yerine getirilmeden veya hiç bir gerekçe gösterilmeksizin bu ara kararından dönülmeden önceki rapora göre yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması da isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'e geri verilmesine 20.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9679, Karar No: 2016/4301, Tarih: 18.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9679 E.  ,  2016/4301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2015 tarih ve 2012/271-2015/196 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı nezdinde abonman sözleşmesine istinaden tanzim edilmiş nakliyat sigorta poliçeleri ile sigortalı olan , dava dışı ... tarafından satın alınan 1724 adet ..., 7 adet ..., 192 adet ... „ 76 adet ... ve 28 adet ..., 2 adet ..., 65 adet ... emtiasının ... gemisi ile ... limanından ... limanına taşınmasını davalının(borçlu) konişmento ile üstlendiğini, davalının söz konusu emtiaları hasarsız ve eksiksiz olarak belirlenen zamanda varış limanına taşıma yükümlülüğü altına girdiğini, yapılan inceleme ve ekspertiz raporu neticesinde emtianın hasarlı olarak teslim edildiğinin tespit edildiğini, dava dışı şirkete poliçe limiti dahilinde 2.183,00 TL hasar tazminatı ödediğini,, söz konusu alacak için icra takibi yapıldığını, davalının bu takibe İtiraz ettiğini belirterek, itirazın iptalini ve takibin devamını talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının sorumluluğunun deniz taşıması ile sınırlı olduğunu, talep edilen zararın fahiş olduğunu, hasarın yüklemeden önce meydana geldiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı taşıyan TTK gereği malları teslim almasından itibaren malların teslim edilmesine kadar geçen sürede taşınan eşyaya gelecek zarardan sorumlu tutulabilecek olup, tahliye tarihinden önce tutulan ve yüklemeden önceye ait bulunan "yükleme raporu"na göre, tazmini talep edilen zararın taşıma için teslim alınmadan önce meydana geldiği, araçta meydana gelen zararın yine taşıma sırasında meydana geldiğinin davacı tarafça ıspatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine, takip alacakılsı davacının kötü niyetli olduğu ıspat edilemediği gerekçesiyle, davalının kötü niyet tazminatı talebinnin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10471, Karar No: 2018/4700, Tarih: 21.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10471 E.  ,  2018/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.06.2016 tarih ve 2015/503-2016/699 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.05.2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı ... Dokuma ve Ticaret A.Ş'ye ait malların davalıya ait gemi ile Polanya'ya taşındığını, alıcı tarafından konteyner kapakları açıldığında içeriden koku geldiği, 48 bağ emtianın ıslanarak hasara uğradığı ve kullanılamaz hale geldiğinin tespit edildiğini, ürünlerin hurda ya da sovtaj işleminin de yapılamadığını, hasarın taşıma sırasında konteyner içine giren tatlı su nedeniyle oluştuğunun tespit edildiğini, sigortalısına hasar bedelinin ödeyen müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, 19.745,81 Euro'nun 30.06.2014 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın m.4/a m. uyarınca faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, konşimentoda yetkili mahkemelerin Londra Mahkemeleri ve uygulanacak hukukun İngiliz Hukuku olarak belirlenmesi nedeniyle yetki itirazında bulunduklarını, hasar ihbarının süresinde yapılmadığını, müvekkiline atfedilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, hasarın taşımanın hangi aşamasında oluştuğunun belli olmadığını, taşımanın FCL/FCL Full Container Load olarak gerçekleştiğini, konşimento üzerinde... ibaresinin yer aldığını yani konteynırın yükleten tarafından ve onun sorumluluğunda yüklendiğini, suyun yükleme öncesi konteynıra girip emtiaya sirayet etmiş olabileceğinin ekspertiz raporunda belirtildiğini, ekspertiz raporunun konteynır incelenerek düzenlenmediğini, yükleme ve boşaltma limanında hasara ilişkin bir kayıt bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taşımaya konu emtianın davalının tedarik ettiği konteyner vasıtasıyla FCL kaydı ile sigortalı tarafından yüklenmiş olup, bu halde konteynere doldurulduğu, yüklenerek ve mühürlenerek taşıyana teslim edildiği, taşıyanın konteynırın gemi ambararının alonju (devamı) niteliğinde bulunduğundan taşımanın meydana geldiği tarih itibariyle uygulanması gerekli olan TTK hükümlerine göre m.1141'de yer alan geminin başlangıçtaki elverişsizliğine tabi olduğu, TTK m.1141’e göre taşıyanın yükleme başladığı andan yolculuğun başladığı ana kadar olan zaman dilimi içerisinde geminin denize, yola ve yüke elverişsiz olmasından sorumlu olduğu, konteynerdeki elverişsizliğin yüke elverişsizlik kapsamına girdiği, bu halde taşıyıcının gecikme zararları dâhil tüm zararlardan sorumlu olduğu, yükteki ziya ve hasarın konteynerdeki elverişsizlikten kaynaklandığı, taşıyanın sorumluluğunun geminin yola, yüke ve denize elverişli olmamasından dolayı TTK m.1141 e göre sınırsız olduğu, kaldı ki, aksinin kabulü halinde dahi davalının sorumluluğunun 127.248,00 TL olan sınırın altında kaldığı, zararın gerçek değerinin 17.950,74 Euro olarak tespit edildiği, davalı taşıyanın ancak malın gerçek bedelini ödemekle yükümlü olduğundan 17.950,74 Euro'dan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 17.950,74 Euro’nun ödeme tarihi olan 18.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Yasa'nın 4/a m. gereğince devlet bankalarınca Euro cinsi üzerinden açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanarak fiili ödeme günündeki döviz satış kuru üzerinden TL karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, uluslar arası deniz yolu ile eşya taşıma sözleşmesinden kaynaklanan hasar bedelinin rücuan tazmini istemine ilişkin olup, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, her ne kadar mahkemece ibranamede yer alan ödeme tarihinin yapılan havale makbuzunda 18.07.2014 tarihi olduğu kabul edilerek hükmedilen tazminata işletilecek faizin başlangıç tarihi olarak işbu tarih esas alınmış ise de, dosyaya ibraz edilen havale dekontu suretinde işlem tarihi olarak 30.06.2014, düzenleme tarihi olarak ise, 18.07.2014 tarihinin gösterildiği anlaşılmakla, 30.06.2014 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, 18.07.2014 tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan " ... 18.7.2014 ..." ibaresinin çıkarılması ile yerine '' ... 30.06.2014... '' ibaresi yazılmak suretiyle kararın davacı yararına bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.722,74 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6691, Karar No: 2014/7009, Tarih: 06.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6691 E.  ,  2014/7009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2009/36-2013/256

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tazminat, tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen 2013/149 E. sayılı davada davacı vekili ile birleşen 2009/637 E. sayılı davada davacı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, görevsiz Tüketici Mahkemesi'ne sunduğu dava dilekçesinde, arsa sahibi müvekkili ile davalı yüklenici arasında 03.01.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme gereği yapılacak 36 adet bağımsız bölümden 13 adedinin anahtar teslimi olarak müvekkiline teslim edilmesi gerektiğini, kalan 23 adet bağımsız bölümün davalıya ya da davalının gösterdiği üçüncü kişilere tapuda devir edileceğini, son bir dairenin tapuda davalı adına tescil işleminin yapılmadığını, 33 aylık teslim süresinin 03.10.2007 tarihinde dolduğunu, binada eksik işler bulunduğunu, mahkeme aracılığıyla 45,820,00 TL eksik iş bedeli tespit edildiğini, geç teslimden ötürü sözleşmenin 4. maddesine göre müvekkilinin tazminat hakkı bulunduğunu ileri sürerek, 45.820,00 TL eksik iş bedeli ile daire başına 25.000,00 TL gecikme tazminatının tahsilini, iskân alınabilmesi için davalı tarafından yatırılması gereken harç ve bedeller yatırılmadığından bu bedelin, davalının belediye ve diğer kurumlara sözleşme gereği ödemesi gereken ve ödenmeyen harç vergi ve sair bedellerin ve davalı tarafından teslim edilmeyip başkasına kullandırılan dairelerin değerlerinde meydana gelen değer düşüklüğünün tespitini, davalının sözleşmeye aykırı hareket etmesi ve daireleri teslim etmemesi nedeniyle 20,000,00 TL manevi zararının tazminini talep ve dava etmiş, Tüketici Mahkemesi'nce, görevsizlik kararı verilerek dosya Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmiştir.

Asıl davada davalı şirket yetkilisi, davanın reddini istemiştir.

Birleşen Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/637 E. sayılı davada davacı yüklenici şirket temsilcisi, davalı arsa maliki ile düzenlenen sözleşme gereği müvekkilinin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmesine rağmen kendisine isabet eden 35 nolu dairenin tapusunun devredilmediğini ileri sürerek, 35 nolu dairenin tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/637 E. sayılı davada davalı arsa maliki vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/149 E. sayılı davada davacı arsa maliki vekili, davalı yüklenicinin iskân ve diğer harç ve cezaları ödememesi nedeniyle müvekkiline düşen dairelerin mevcut haliyle satışında uğranılan zarar nedeniyle şimdilik 20.000,00 TL maddi zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.