muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9687, Karar No: 2018/8402, Tarih: 19.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9687 E.  ,  2018/8402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52/2-3-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

18.11.2012 tarihinde katılan ...'nın rahatsızlanması üzerine Çamardı Devlet Hastanesine ambulansla ulaştırıldığı ve ilk müdahalesinin yapılmasından sonra serebrovasküler olaya bağlı bilinç bulanıklığı ön tanıları Niğde Devlet Hastanesine sevk edildiği, serebellar hematom ve akut hidrosefali tanısı konularak 18/11/2012 tarihinde ameliyat ile "Eksternal Ventriküler Drenaj Kateteri" takıldığı ve yoğun bakımda takibe alındığı, yoğun bakımda tedavisi sırasında 20.11.2012 tarihinde hasta yakınlarının isteği ve ileri tetkik ve tedavi maksadıyla sevk kararı alınarak, olay tarihi olan 21/11/2012 tarihinde Meram Tıp Fakültesi Hastanesine sevk edildiği, sanığın acil tıp teknisyeni olarak katılanın ambulans ile sevkinde sorumlu olduğu, sevk işlemi sırasında sanığın katılanın sedye kemerini takmayarak kolunun kayması sonucu, sağ kolda 2. derece yanık meydana gelmesine sebebiyet verdiği olayda, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/1. maddesinde hükme bağlandığı ve aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç atılı suçun şikayete tabi olduğu, dosya kapsamına göre katılanın 14/12/2012 tarihine kadar nöroloji servisindeki tedavisinin devam ettiğinin görüldüğü ancak bu tarihten sonra bilincinin yerinde olduğu ve şikayet hakkını kullanabileceğinin değerlendirildiği, açıklanan sebeplerle katılanın sanık hakkında 01/07/2013 tarihli şikayet beyanının süresinde yapılmış bir şikayet olarak kabul edilemeyeceğinin ve şikayetin TCK'nın 73/1. maddesinde belirtilen 6 aylık şikayet süresinden sonra yapıldığının kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkındaki kamu davasının şikayet yokluğundan TCK'nın 73/1. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine yönelik hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/822, Karar No: 2016/16207, Tarih: 28.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/822 E.  ,  2016/16207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, takip konusu ilamın kamulaştırmasız el atma tazminatına ilişkin olduğunu, 6487 sayılı Yasa'nın .... maddesi ile değişik 2942 sayılı Geçici .... maddesi gereğince nispi olması gereken icra vekalet ücreti ve icra tahsil harcının maktu hesaplandığını belirterek ilama aykırı muhtıranın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, .../06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici .... maddesinin .... fıkrası gereği, 1983 sonrasındaki kamulaştırmasız el atmalarla ilgili açılan her türlü davada, maktu vekalet ücreti ve maktu harç uygulanacağı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiş olup hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın .... maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici .... maddesinin .... fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine .... fıkrasında da; ''........1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici .... maddesinin .... fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin .../.../2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından

Ancak 6487 sayılı yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici .... maddesinin .... fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin .../.../2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından

başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın .... maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın .... ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (... ... ...... ..... İd. Huk. A.... ...-...., cilt:...) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından ... ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; ....09.2012 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici .... maddesinin .... fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek ........2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici .... maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/.... maddeleri gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı ... gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve ...,... tL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 28.....2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20337, Karar No: 2014/17147, Tarih: 15.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/20337 E.  ,  2014/17147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamı itibariyle, sanığın Kardeşler İlköğretim Okulunda görev yapan yakınanın sınıfta bıraktığı çantasını aldığı olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi hukuka aykırı ise de;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCY'nın 142/1-a, 31/2. maddelerindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2-4, 67/4.maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 23.09.2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1402, Karar No: 2022/6057, Tarih: 21.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1402 E.  ,  2022/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca tasfiyeye konu 116 ada 18 parsel 5 nolu bağımsız bölüm yönünden temyiz edilerek; davalı-davacı erkek tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.06.2022 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı ... ve vekili gelmedi. Temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ...'in mazeretine ilişkin dilekçe verdiği, mazeretini belgelendirmediği gibi tevkil yetkisinin bulunduğu görülmekle mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı-davalı kadının temyiz dilekçesinin incelemesinde;

6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “72.070,00 TL” olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, davacı-davalı kadının 08.05.2017 tarihli dilekçesinde dava dilekçesindeki talebinin taşınmaz nedeniyle 8.000,00 TL alacağın tahsili olduğunu açıkladığı, 29.07.2019 tarihli dilekçesiyle de taşınmaz nedeniyle talep miktarını 116.000,00 TL’ye yükselterek talep miktarını açıkladığı, bölge adliye mahkemesince taşınmaz yönünden 102.500,00 TL alacağın tahsiline karar verildiği anlaşılmakla, davacının reddedilen alacak miktarı (13.500,00TL) karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından, bölge adliye mahkemesinin kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davacı-davalı kadının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacı-davalı kadının temyiz dilekçesinin REDDİNE, aşağıda yazılı harcın Hasan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 397.80 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Gülşah'a geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 21.06.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/29899, Karar No: 2013/1702, Tarih: 23.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29899 E.  ,  2013/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5490 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, Mersin ilinde ikamet eden kardeşinin kendi yanında ikamet ettiği şeklinde nüfus idaresine gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suretiyle adres beyan formu doldurduğu anlaşılmakla 5490 sayılı yasanın 50/2. maddesindeki "Yerleşim yeri adresi aynı konut olan ailenin ergin fertleri birbirlerinin yerine adres beyanında bulunabilirler " şeklindeki düzenleme karşısında eyleminin anılan yasanın 68/1-c maddesinde belirtilen kabahat eylemini oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı Yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 23.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8994, Karar No: 2011/15933, Tarih: 11.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8994 E.  ,  2011/15933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 05.04.2011 günü temyiz eden davacı idare vekili Av....'ın yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kadığı gönderilmesine rağmen gelmediğinden, temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın mücavirindeki kadastro parsellerinin dahi 2010 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerleri 102,00-TL olarak bildirdiği halde, dava konusu taşınmazın emlak vergi değeri 17,00-TL olarak bildirilmiştir.

Bu kadar farklı değerler tereddüt uyandırdığından, bunun nedeni de açıklanacak şekilde dava konusu taşınmazın 2010 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Değeri, resen belirlenen emlak vergi değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden yeniden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16096, Karar No: 2012/22365, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/16096 E.  ,  2012/22365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyada delil olarak saklanmasına karar verilen parmak izi formu ile katılana iadesine karar verilen kutunun 2005/533 olan emanet sıra numarasının kararda 2005/513 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, 53/1-a,d,e bentleri dışındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35837, Karar No: 2018/18438, Tarih: 12.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/35837 E.  ,  2018/18438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 2006 yılının Ağustos ayından 09.09.2013 tarihine kadar ... Gölü İşletmesinde 2 yıl temizlik elemanı olarak, sonraki yıllarda ise aşçı olarak çalıştığını, davalı şirketin müvekkili hakkında izinsiz olarak işe gelmediği yönünde tutanaklar tuttuğunu, ancak bu tutanakların davalının tazminatlardan kurtulmak maksadıyla düzenlendiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı; fazla mesai yaptığını, hafta tatili günlerinde ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları talebinde bulunmuş, iddiasını tanık deliline dayanarak ispatlama yoluna gitmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalıya ait işyerinde çalışan davacının, davacı tanık beyanlarından hareketle; ayda 2 hafta için hafta tatili ücretine hak kazandığı, dini bayramlar dışındaki resmi tatil günlerinde çalıştığı ve 07.00-19.00 saatleri arası mesai yaparak 1,5 saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek söz konusu alacaklar hesaplanmış ise de, dosya kapsamında dinlenen taraf tanık beyanları çelişkili olup, mahkemece beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti talepleri hakkında hüküm kurulması hatalı olmuştur. O halde Mahkemece yapılması gereken iş, taraf tanıklarının yeniden dinlenmesi ve mübayenet giderildikten sonra tanıkların davacı ile birlikte çalıştıkları dönemde esas alınmak sureti ile varsa fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasıdır.

3-Davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında da uyuşmazlık olup, fazla çalışma ücreti talebi sonrası çıkan tartışma üzerine 09.09.2013 günü davacının işyerini terk ettiği tutulan devamsızlık tutanakları ile sabittir. Tanık beyanlarına ilişkin çelişki giderildikten sonra davacının fazla çalışma ücret alacağına hak kazandığının anlaşılması halinde davacının kıdem tazminatına hak kazanabileceği ancak haklı sebeple de olsa iş akdini eylemli olarak sona erdiren davacının ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken bu hususların gözetilmemesi hatalı olmuştur.

4-Talep sonucu açık değilse, hakim 6100 sayılı HMK'nun 31.maddesi gereği , davacıya talep sonucunu açıklattırmalıdır. Yine aynı Yasanın 26.maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gereği, talep edilenden fazlasına karar verilemeyeceğinden davacı, nelerin hüküm altına alınmasını (davalının neye mahkûm edilmesini) istediğini, açık ve noksansız bir şekilde dava dilekçesinin talep sonucu (netice-i talep) bölümünde bildirmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili tarafından, dava dilekçesinde belirtilen fazla çalışma ve hafta tatili ücreti taleplerinden, her bir kalem için istenen talep miktarları ayrı ayrı gösterilmemiş, hüküm altına alınması istenen bu kalemlerin toplam miktarı olarak 50,00 TL’ye hükmedilmesi istenmiş, 04.03.2015 havale tarihli ıslah dilekçesiyle de bu alacak kalemleri ayrıştırılmaksızın talep 50,00 TL den 13.991,67 TL ye çıkartılmıştır.

Dava dilekçesindeki eksiklik giderilmediği gibi ıslah dilekçesiyle de bu kalemlerin ayrı ayrı ne miktarda artırıldığı belirsiz kalmıştır. Mahkeme tarafından ise, söz konusu alacak kalemleri için talep sonucu ayrıştırılıp açıklanması adına davacı vekiline süre verilmemiştir.

Saptanan bu durum karşısında mahkemece öncelikle, dava dilekçesinde toplam 50,00 TL miktarlı olarak belirtilen fazla çalışma ve hafta tatili ücreti talebinin, her bir kalem için ayrı ayrı ne kadar miktarda olduğu açıklattırıldıktan sonra hüküm kurulması gerekmektedir.

5-Son olarak Mahkemece, hüküm altına alınan alacakların net mi brüt mü olduğunun hüküm sonucunda belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüte yol açacak şekilde karar verilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde düzenlenen amir hükme aykırıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.