muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8174, Karar No: 2013/8343, Tarih: 17.09.2013

Mahkemece; çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde davacı yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf, kadastro sırasında hali arazi niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilen taşınmaz bölümünün, kadastrodan önceki nedene dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Dava konusu taşınmaz, hali arazi niteliği ile tespit gördüğü halde mahkemece, tespit tarihinden önce taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun tarımsal kullanım bulunup bulunmadığı, varsa zilyetliğin tespit tarihine kadar en az 20 yıl aralıksız sürdürülüp sürdürülmediği konusunda yeterli teknik araştırma yapılmamış, bu konuda en etkili yöntem olan hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için, tespit tarihi 21.5.2002 olduğuna göre, bu tarihten geriye doğru en az 20-25 yıl öncesine ait beşer yıllık periyotlarda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından temin edilerek jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi aracılığı ile kadastro paftası haritalarar üzerinde işaretlenerek inceleme yapılması, tespit tarihinden önceki 20 yıllık dönemde ve tespit tarihi itibarı ile dava konusu taşınmaz bölümünün hava fotoğraflarının çekildikleri tarihlere göre kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı, hangi nitelikte bulunduğu konusunda tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık gerekçeli rapor alınmalı, taşınmaz başında yapılacak keşif sırasında dinlenecek 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarından, yeniden taşınmazın bölümünün öncesinin ne olduğu imar-ihyaya muhtaç olupolmadığı, imar-ihya edildi ise ne zaman tamamlandığı ilk kez hangi tarihte kim tarafından kullanıldığı, kullanımın ne zamandır, ne sıfatla, kim tarafından ne şekilde sürdürüldüğü konusunda ayrıntılı, olaylara dayalı beyan alınmalı, ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı incelenerek gerekçeli, denetime açık, karşılaştırmalı rapor istenmeli, hali arazi niteliğindeki dava dışı diğer bölümler ile dava konusu bölüm irdelenerek dava konusu taşınmaz bölümünün niteliği, imar-ihya gerektirmiş olup olmadığı, öyle ise imar-ihya edilip edilmediği, edilmiş ise yapılış tarzı açıklatılmalı, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu takdirde HMK'nın 261. maddesi uyarınca yüzleştirilmek suretiyle aykırılık giderilmeli, HMK'nın 290/2

. maddesi uyarınca yüzleştirilmek suretiyle aykırılık giderilmeli, HMK'nın 290/2. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalı, taşınmazı davacıya devreden babası ve davacı adına senetsizden zilyetliğe dayalı olarak tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı Adliye Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa, bu şekilde tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da gösterir biçimde tespit tutanaklarının onaylı örnekleri, kesinleşmiş olanların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları getirtilerek dosyasına konulmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 17.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17476, Karar No: 2015/12065, Tarih: 30.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17476 E.  ,  2015/12065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2011/208-2014/266

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının davadışı A... Belediye'sinde müfettiş iken davacı belediyeye naklen atandığını, daha sonra iç denetçi kadrosuna atandığını, İdare Mahkemesi'nin 31.01.2011 tarih, 2010/1672 E.-2011/159 K. sayılı ilamı ile davalının müfettişlik kadrosunun iptal edildiğini belirterek 19.11.2004- 5.03.2010 döneminde davalıya fazla (haksız yere) ödenen 53.107.51 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davalının fiilen görev yaptığını, davacı belediyeye müfettiş olarak atanmasında davalının gerçek dışı beyanı olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; idari dava açma süresinin geçmesinden sonra idari işlemin geri alınamayacağından, geri alınması durumunda geri alınma tarihine kadar doğmuş parasal hakların kazanılmış hak olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalının, A....Belediyesi'nde müfettiş kadrosu ile çalışırken aynı kadro ile davacı Y... Belediyesi'nde çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, davalının müfettişlik kadrosunun İdare Mahkemesi'nce iptal edilmesi nedeni ile ödenen fazla bedelin talep edilip edilemeyeceği konusunda toplanmaktadır.

Ankara 9. İdare Mahkemesi'nin 31.01.2011 tarihi, 2010/1672 E.-2011/159 K. sayılı ilamı ile davalının sınavda başarılı olma koşulunu yerine getirmediğinden, müfettiş olarak atanmasının açıkça hukuka aykırı olduğundan ve Teftiş Kurulu Müdürlüğü görevine ve müfettiş ünvanını taşıyanlar arasından atama yapılabileceğinden davalının müfettişlik ünvanının iptaline karar verilmiş, hüküm 16.07.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Davada, haksız yere davalıya ödenen bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili talep edilmektedir.

Davada, haksız yere davalıya ödenen bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili talep edilmektedir.

27.01.1973 tarih, 1972/6-1973/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “1- Yokluk ile mutlak butlan halleri hariç ve kişinin gerçek dışı beyanı veya hilesi de sebebiyet vermemiş olmak kaydıyla idarenin yanlış şart tasarrufunu (özellikle yanlış intibak işlemini) ancak iptal davası süresi veya kanunlarda özel bir süre varsa bu süre içinde yahut iptal davası açılmışsa dava sonuna kadar, geriye yürür şekilde geri alabileceğine, 2- Bu süreler geçtikten sonra yanlış tasarrufun geriye yürür şekilde geri alınmayacağına, 3- Bu süreler geçtikten sonra yanlış tasarrufun geri alınması halinde geri alma gününe kadar doğmuş durumların, parasal sonuçları da dahil olmak üzere, hukuken kazanılmış durum olarak tanınması gerektiğine, 4- Bu nedenle yanlış işlemin (intibakın) bu süreler geçtikten sonra geri alınması durumunda geri alma gününe kadar ödenmiş bulunan fazla paraların (aylıkların) hukuken geçerli bir nedenle ödenmiş bulunduğunun kabulü gerekmesi karşısında artık sebepsiz zenginleşme söz konusu olamayacağından, sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanılarak geri istenemeyeceğine” karar verilmiştir.

İdari işlemler maddi mahiyetlerine göre “şart işlemler” ve “subjektif işlemler” diye ikiye ayrılmaktadır. Şart işlemler veya durum işlemler (actes-condition), bir kişiyi veya bir şeyi hukuk kurallarınca önceden tespit edilmiş bulunan, genel, objektif ve kişilik dışı bir hukuki statüye (duruma) sokan veya böyle bir statüden çıkaran işlemlerdir. Şart işlemde işlemin içeriği, statüsel niteliktedir, yani önceden kişilik dışı ve objektif olarak belirlendiğinden yaratılan hukuki durum, o durum içine sokulacak herkes için geçerlidir. Şart işlemlerin en bilinen örneği memur atama işlemidir. Şart işlemler lehine oldukları kişilere subjektif haklar bahşetmezler, bu haller onların şahsına verilmiş haklar değil, bulundukları statüden kaynaklanan haklardır.

“Subjektif işlemler (actes subjectifs)” ise, bireysel hukuki durumlar doğuran ya da bireysel hukuki durumlarda değişiklik yaratan işlemlerdir.

“Subjektif işlemler (actes subjectifs)” ise, bireysel hukuki durumlar doğuran ya da bireysel hukuki durumlarda değişiklik yaratan işlemlerdir.

İdarenin parasal ödeme kararları (decisions pecuniaires), hak yaratıcı işlemler (şart tasarruf işlemleri) niteliğinde değildir. İdarenin para ödeme kararları kanunla öngörülen şartların gerçekleşmesi durumunda, hak sahibi haline gelmiş kişilere belli bir paranın ödenmesi kararı niteliğindedir. İdarenin aldığı ödeme kararı “tespit edici” niteliktedir, hak yaratıcı işlem değildir. Bu işlemlere konu olan hak, bu kararların alınmasıyla değil, kanunun öngördüğü koşulların gerçekleşmesi ile ortaya çıkar. Söz konusu kararlar ortaya çıkmış hakkı tespit ederler. Dolayısı ile ödeme kararlarında bir hata olmuş veya bir hukuka aykırılık yapılmış ise (hak etmediği halde ödeme yapılmış ise) bu karar iptal edilebilir veya geri alınabilir. Bu ödeme kararlarına ilişkin memur maaşları, lojman tazminatı, teşvik pirimleri ödenmesi v.s. girmektedir (Prof.Dr.Kemal Gözler, İdare Hukuku 1.Cilt Bursa 2003).

Yukarıda açıklandığı gibi dava konusu fazla ödemenin idarenin bir şart tasarrufuna dayanmadığı, salt hatalı ödemeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Kaldı ki HGK.nun 05.12.1984 tarih 387-997 sayılı kararı ile İ.B.K.nın idare tarafından yapılan bütün ödemelere uygulanması halinde, idarenin haksız iktisap kurallarından hiçbir zaman yararlanamaması ve memurların yapmış oldukları bütün hatalı ödemelerin idare tarafından gerek ödeme yapılan kişilerden, gerekse ödemeyi yapandan geri alınamaması gibi bir sonuç doğuracağı ve bununda idareyi işlemez duruma getireceği gerekçesi ile savunulamayacağı kabul edilmiştir.

Bu durumda, dava konusu hatalı ödemenin TBK'nun 77-82.(BK'nun 61-66.) maddeleri gereğince sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davanın esası hakkında inceleme yapılarak, taraflardan delilleri sorulmak suretiyle alınacak bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2264, Karar No: 2019/14586, Tarih: 02.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2264 E.  ,  2019/14586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuğun katılanın işlettiği Akdeniz Teknoloji Market adlı Vodafone Bayii fatura ödeme noktasında 3 ay kadar satış danışmanı olarak çalıştığı, katılanın, iş yerinde sürekli durmayıp iş yerinde suça sürüklenen çocuk ... ile diğer çalışan ... isimli kişinin durduğu, suça sürüklenen çocuğun işe başladığı 1-1,5 aydan sonra hemen her gün yapılan satışlardan elde edilen ve iş yerindeki çekmecede muhafaza edilen paralardan parça parça çaldığı, katılanın ise 08/11/2014 günü iş yeri güvenlik kameralarını geriye dönük olarak izlediğinde olayı farkettiğinin anlaşıldığı olayda, suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında müşteki sıfatıyla alınan 21/11/2014 tarihli ifadesinde Vodafone bayisinde satış danışmanı olarak çalıştığına dair beyanı, katılanın soruşturma aşamasında alınan 21/11/2014 tarihli ifadesinde, iş yerinde suça sürüklenen çocuk ... ile diğer çalışanı ... isimli kişilerin çalıştığı, kendisinin zaman zaman bu iş yerine giderek işleri takip ettiği, suça sürüklenen çocuğa güvenerek işyerini teslim ettiğine dair beyanları bir arada değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun işçi olarak çalıştığı katılana ait iş yerinden, kendisine muhafaza edilmek üzere zilyetliği teslim edilen para çekmecesindeki paraları bir aydan fazla süre içinde hemen her gün olmak üzere alması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 155/2. maddesinde tanımlanan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 142/2-h. maddesi uygulanmak suretiyle hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Dosya içerisindeki iş yeri güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesine ilişkin 16/02/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça sürüklenen çocuğun kamera görüntülerinin bulunduğu 15/10/2014 ile 08/11/2014 tarihleri arasında hemen her gün para çekmecesinden paralar aldığı, bunlar arasında 29/10/2014 tarihinde gerçekleştirilen eylemin saat 18.16 sıralarında işlendiğinin tespit edildiği, güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, 29/10/2014 günü güneşin batış saatinin 16.51 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 17.51’de başladığı ve buna göre 29/10/2014 tarihli eylemin gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22843, Karar No: 2017/36267, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22843 E.  ,  2017/36267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2703, Karar No: 2013/10149, Tarih: 17.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2703 E.  ,  2013/10149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK'nun 62, 53/1 maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası

Katılan vekili BAHUM'nin 09.07.2009 gün ve 25224 sayılı oluruna dayanarak temyiz isteminden vazgeçtiğinden sanık müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemede;

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olduğu, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaının doğmasının suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı hususu da dikkate alınarak tebliğnamedeki aksi düşünceye iştirak edilmemiş, tekerrüre esas sabıkası nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı bir sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7498, Karar No: 2011/12096, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7498 E.  ,  2011/12096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-) Davalı (alacaklı) vekilinin temyiz dilekçesinin davacıya (3.kişi) yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra,

2-) İncelenmesine gerek görüldüğünden;

a-) ... 7.İcra Müdürlüğünün 2011/1439 sayılı takip dosyasının aslının ya da eksiksiz, onaylı ve okunaklı bir suretinin,

b-) Dosya kapsamına göre, takip dayanağının 30.9.2010 keşide tarihli çek olduğu anlaşıldığından, borçlu ...'ın çek karnesini alırken bankaya bildirdiği adresin ilgili yerden (... Bankası ...... Şubesi) sorularak getirtilerek kaydın,

c-) Dava konusu haciz işleminin yapıldığı “... ... ...No:15-...” adresine ilişkin olarak, 30.9.2010 ila 03.3.2011 tarihleri arasında ve 30.9.2010 tarihi öncesinde Hane Halkı Bilgi Formuna göre ikamet edenlere dair kayıtların ve ayrıca; “... Mah.1502 ... Evleri, 9/2, No:6-...” adresinde 30.9.2010 tarihi ile haciz işleminin yapıldığı 03.3.2011 tarihleri arasında ikamet edenlere dair Hane Halkı Bilgi Formuna göre tutulan kayıtların bulunduğu yerden getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15041, Karar No: 2023/9512, Tarih: 23.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/15041 E.  ,  2023/9512 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvuruların esastan reddi ile düzeltilerek esastan reddine

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların süresine göre sanıklar ... ve ..., müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2022 tarihli ve 2021/235704 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında iki kez nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(d) ve (h) bendleri, 53 üncü maddesi , 63 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca ve inceleme dışı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri uyarınca 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/63 Esas, 2022/290 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(d) ve (h) bendleri, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi 54 üncü maddesi, sanık ... hakkında ayrıca 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(d) ve (h) bendleri, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi,54 üncü maddesi, sanık ... hakkında ayrıca 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, inceleme dışı mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, sanık ... hakkında ayrıca 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, inceleme dışı mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, sanık

Berk hakkında ayrıca 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına

karar verilmiştir.

3. ... 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/63 Esas, 2022/290 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma ve nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafiilerince istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/2142 Esas, 2022/2547 Karar sayılı kararıyla;

"... 1-Sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik "Nitelikli yağma" ve "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma", mağdur ...'a yönelik "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan kurulan "Mahkumiyet" hükümlerine yönelen sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipleri ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve incelenen dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesi mahkûmiyet hükümlerinde usule ve esasa ilişkin bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin mahkûmiyet hükümlerinin usul ve kanuna aykırı olduğuna yönelen istinaf kanun yolu başvuruları yerinde görülmemiş olmakla, CMK'nın 280/1-a maddesinin ilk cümlesi ve 286. maddesi gereğince ayrı ayrı İSTİNAF BAŞVURULARININ ESASTAN REDDİNE,