muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1766, Karar No: 2013/15772, Tarih: 12.09.2013

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa’nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgâh senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

5510 sayılı Kanunun 56/2. maddesi uyarınca, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş tutarların 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınması için, “boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamanın yeterli olduğu,” boşanmanın muvazaalı olup olmamasının ya da eşlerin kusurlu, hileli davranışlarının olup olmamasının bir önemi olmadığı anlaşılmasına rağmen Mahkemece davacının boşandığı eşi birlikte yaşayıp yaşamadığı yönünde yukarıda yazılı şekilde ayrıntılı araştırma yapılmadan, yanlış değerlendirme ve gerekçe ile karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6993, Karar No: 2012/11179, Tarih: 12.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/6993 E.  ,  2012/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Enstitüsü'nde daktilograf kadrosunda çalışan ve 04/09/1999 tarihinde sayman-mutemet olarak görevlendirilen sanığın, kuruma gelen hastalardan veya yakınlarından fark ücreti, malzeme masrafı, döner sermaye ücreti gibi isimler altında, çeşitli miktarlarda para talep edip bunun karşılığında herhangi bir makbuz vermediğinin iddia olunması karşısında;

Sanığın makbuzsuz para aldığı bildirilen kişilerin hastanede tedavi oldukları tarihlerden sonra sanık tarafından Gastroenteroloji Enstitüsü Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğüne veya ... Vakfı hesaplarına ayrı isimler altında veya toplu olarak para teslim edilip edilmediğinin araştırılması, para teslim edildiğinin bildirilmesi halinde, teslim edilen paranın sanık tarafından toplandığı belirtilen miktarı karşılayıp karşılamadığının belirlenmesi, sanık tarafından ilgili hesaplara para yatırılmadığının veya eksik yatırıldığının ortaya çıkması halinde ise sanığın, her bir mağdura karşı olan eylemlerinin ikna suretiyle irtikap suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanığın beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2959, Karar No: 2024/19163, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/2959 E.  ,  2024/19163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 09.02.2022

EK KARAR TARİHİ : 30.10.2023

SAYISI : 2022/177 E., 2022/488 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.10.2023 tarihli ve 2022/177 Esas, 2022/488 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.10.2023 tarihli ve 2022/177 Esas, 2022/488 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4521, Karar No: 2025/6793, Tarih: 05.05.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/4521 E.  ,  2025/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/306 Esas, 2024/306 Karar

KORUNMAYA İHTİYACI

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Giresun Aile Mahkemesinin 02.10.2024 Tarihli ve 2024/853 Esas, 2024/872 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık tedbiri ve 14.10.2024 tarihli ek kararla ile sağlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

İstanbul Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü 30.10.2024 tarihli yazısı ile, küçüğün ikamet ilçesinin Bağcılar ilçesi olduğu, verilen danışmanlık tedbir kararının Bağcılar Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğü tarafından uygulanarak hazırlanacak raporların doğrudan ilgili mahkemeye gönderilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece 01.11.2024 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün ve velisinin yerleşim yeri adresinin Bağcılar/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 19.11.2024 Tarihli ve 2024/306 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim yada mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasının takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a ve d alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Giresun Aile Mahkemesinin 2024/853 Esas sayılı dosyasında, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve sağlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 01.11.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Giresun Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Giresun Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5412, Karar No: 2006/9047, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5412 E.  ,  2006/9047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1- ... Vergi Dairesi 2- ... Vergi Dairesi vek.Av. ... ile davalı Müflis ... Vergi İnş. Turzm. A.Ş vek.Av. ... arasında görülen dava hakkında ... İcra Mahkemesinden verilen 15.9.2005 gün ve 54-317 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 16.2.2006 gün ve 40631-1470 sayılı ilamına karşı davacılar vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mercii kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK.nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 2.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8682, Karar No: 2021/12319, Tarih: 01.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8682 E.  ,  2021/12319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, ... 3. Sulh Hukuk ile ... 9. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün ''...Mahallesi, 7.... Sk. No:10, İç Kapı No:2 .../...'' adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 9. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kayyım tayini istenilenin ikamet adresinin ''... Mahallesi ... Sokak. No:36 İç Kapı No:2 .../...'' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiş, aynı Kanunun 411. maddesi ile de, vesayet işlerinde yetkinin, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine ait olacağı düzenlenmiştir.

Dosya kapsamında ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçük ...'ın ''... mahallesi ... Sokak No:36 İç Kapı No:2 .../..." adresinde annesi ile birlikte ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 3.Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30592, Karar No: 2014/25110, Tarih: 10.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/30592 E.  ,  2014/25110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/411954

MAHKEMESİ : Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2011/149 (E) ve 2011/487 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.03.2010 tarihli yapı tatil tutanağı ve ekindeki fotoğraflara göre, üzeri sonradan kutu profil ve trapez saçla kapatılan 12.00x5.00 m ebatlarındaki betonarme, kalıcı nitelikteki kapalı su havuzunun, teknik bilirkişi raporuna göre yaklaşık bir yıl içinde yapıldığının belirtilmesi karşısında, suça konu bu yapının hangi nedenle 3194 sayılı Kanunun 5. maddesine göre bina niteliğinde kabul edilmediği açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan Kuşadası Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3104, Karar No: 2014/6542, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3104 E.  ,  2014/6542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/10789, Karar No: 2009/1798, Tarih: 17.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10789 E.  ,  2009/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu,davalı kurum sigortalı ve yakınlarına verdiği ilaç bedellerini 2-3 yıl önce kuruma fatura edip, bedellerini tahsil ettiğini, davalının müfettiş raporuna dayanarak 1172 adet reçetenin dozajlarının bilgisayara yüksek girildiğinden bahisle ödenen 65.964 YTL’yi geri istediğini ve ödenmesi gereken ilaç bedellerinden kesileceğini bildirdiğini,ilaç dozajının bilgisayara yüksek girilmesinin sakıncasının yalnızca hastaların daha çabuk ilaç yazdırabileceklerini, böyle bir durumun olmadığının müfettiş raporu ile de sabit olduğunu, davacının uygulamasının sözleşme hükümlerine de aykırılık teşkil ettiğini ve kurum zararının oluşmadığını ileri sürerek borçsuzluğun tespitine, kesilen paraların istirdadına, içerideki alacakların ödenmemesine dair kurum kararının tedbiren durdurularak çekişmenin giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,bilirkişi raporu esas alınarak borçsuzluğun tespitine,konusuz kalan istirdat talebi hakkında karar ittihazına yer olmadığına,istirdat talebinin konusuz kalması nedeniyle harç ve masrafların kararda gösterildiği şekilde paylaştırılmasına ve davalı lehine 500 YTL vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamamınsa göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekir.

2-Davacı dava dilekçesinde davalı kurumunda olan alacağının ödenmemesine dair kurum kararının tetbiren durdurulmasını istemiş; mahkemece verilen tedbir kararı nedeniyle davalı idarece yapılan kesintiler durdurulmuş,bu nedenle davacı 12.3.2008 tarihli oturumda istirdada konu miktarın kalmadığını beyan etmiştir.İstirdat talebi menfi tespit talebinin devamı niteliğinde bir taleptir.O nedenle istirdat talebinin konusuz kaldığı gerekçe gösterilerek davasında haklı olduğu anlaşılan davacı, konusuz kalan istirdada yönelik talebi yönünden yapılan masrafların bir kısmından sorumlu tutulamayacağı gibi ortada reddedilen bir miktar varmışçasına davalı lehine vekalet ücretine de hükmedilemez.Bu yönün gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

2-Davalı ... Genel Müdürlüğü 1479 sayılı yasanın 20/d maddesi gereğince harçtan muaftır. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin, davalı kurumun harç ödemeye mahkum edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalı ... Genel Müdürlüğü 1479 sayılı yasanın 20/d maddesi gereğince harçtan muaftır. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin, davalı kurumun harç ödemeye mahkum edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın ikinci bentte açıklanan nedenle davacı, üçüncü bentte açıklanan nedenle de davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 17.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10812, Karar No: 2013/16910, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10812 E.  ,  2013/16910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, Kurumun çeyiz parası ödenmesi yönündeki işlemin iptaline yönelik Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; ölen babasından dolayı ölüm aylığı alan davacının, boşandığı eşi ile tekrar evlenmesi nedeniyle Kurum tarafından davacıya verilen evlenme ödeneğinin geri istenmesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının, Kurumdan yaşlılık aylığı alan babasının 13.08.2002 tarihinde öldüğü, babasının ölümünden sonra davacının, 28.09.2002 tarihinde eşi ile anlaşmalı olarak boşandığı, 01.09.2002 tarihinde Kurumdan ölüm aylığı talep ettiği, Kurum tarafından davacıya 13.08.2002 tarihi itibari ile ölüm aylığı bağlandığı, davacının 27.04.2009 tarihinde boşandığı eşi ile tekrar evlendiği, Kurum tarafından davacıya evlenme ödeneği verildiği, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığının" belirtildiği anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 37. maddesinin 1. fıkrası; “Evlenmeleri nedeniyle, gelir veya aylıklarının kesilmesi gereken kız çocuklarına evlenmeleri ve talepte bulunmaları halinde almakta oldukları aylık veya gelirlerinin iki yıllık tutarı bir defaya mahsus olmak üzere evlenme ödeneği olarak peşin ödenir. Evlenme ödeneği alan hak sahibinin aylığının kesildiği tarihten itibaren iki yıl içerisinde yeniden hak sahibi olması halinde, iki yıllık sürenin sonuna kadar gelir veya aylık bağlanmaz, bu durumda olanlar 60 ıncı maddenin birinci fıkrasının (f) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı sayılır.”şeklindedir.