muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1897, Karar No: 2016/2600, Tarih: 10.03.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 09/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12550-2015-25938/81506 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 01/06/2015 tarihli ve 2015/609 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1933, Karar No: 2020/579, Tarih: 16.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/1933 E.  ,  2020/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Yasaya muhalefet

Hüküm : Sanıklar hakkında;

2863 sayılı Kanunun 70, TCK’nın 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar ve sanık ... müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın işyerinde yapılan aramada dolabın alt bölmesinde 1 adet metal büst ve masanın ikinci çekmecesinde 50 adet sikkenin, sanık ...'in arabasında yapılan aramada ise şoför koltuğu altında 5 adet sikkenin ele geçirildiği, dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişi raporunda, sanık ...'e ait iş yerinde ele geçirilen 50 adet sikkenin 2863 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığı, bir adet bronz büstün taşınır kültür varlığı olduğunun, sanık ...'in aracında ele geçirilen 5 adet sikkeden 3 tanesinin orta çağ İslami dönem sikkesi olup taşınır kültür varlığı niteliğinde olduğunun belirlendiği, sanık ...'in aşamalarda değişmeyen savunmasında, ele geçirilen eserleri 1 ay kadar öncesinde Ürgüp'e ziyaret amaçlı gittiğinde, yol kenarında antika eser satışı yapan tanımadığı bir şahıstan satın aldığına, sanık ...'in de, 3-4 ay kadar önce amele pazarında açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği bir seyyar satıcıdan satın aldığına ilişkin aksi ispatlanamayan savunmaları karşısında, sanıkların eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlığını izinsiz bulundurma” suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların suç işleme kastlarının bulunmadığına, kararın eksik inceleme ile verildiğine, bilirkişi raporuna, alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırıldıklarına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken taksitlerden birisinin süresinde ödenmediği takdirde kalan kısmının tamamının tahsil edilmesine karar verilerek infaz yetkisinin kısıtlanması ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılmamış olması,

3- Bilirkişi raporunda 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı belirtilen eserlerin müze müdürlüğüne teslimine karar verilirken dayanak Kanun maddesi olan 2863 sayılı Kanunun 75. maddesinin kararda gösterilmemesi,

3- Bilirkişi raporunda 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı belirtilen eserlerin müze müdürlüğüne teslimine karar verilirken dayanak Kanun maddesi olan 2863 sayılı Kanunun 75. maddesinin kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin altıncı fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanıklara verilen 10 ay hapis cezasının sanıkların şahsi ve ekonomik hali, suçun işleniş özelliği nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 300 tam gün adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince, sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına” cümlesinin eklenmesi, hükmün 7. fıkrasının son cümlesindeki “taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibarelerinin yazılması, eserlerin müze müdürlüğüne teslimine ilişkin hükmün 9. fıkrasında “Kayseri Müze Müdürlüğüne teslim edilmesine” ibaresinden önce gelmek üzere “2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15441, Karar No: 2018/3296, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15441 E.  ,  2018/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "31/12/2014" yerine "2015" olarak yazılması,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3730, Karar No: 2021/10709, Tarih: 15.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3730 E.  ,  2021/10709 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK’ nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

15.02.2015 tarihli olay tutanağı, ve tespit tutanakları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre; 15.02.2015 tarihinde Abdullah Öcalan'ın yakalanmasını protesto etmek amacıyla bir grup insanın...il merkezinde yürüyüş yaptığı, yürüyüşe katılan kişilerden bir kısmının "Gün güneşsiz olmaz, Kürdistan önder Aposuz olmaz, azadiya, reber Apo, Azadiya Jine Ya, 15 Şubat komplosunu kınıyoruz" yazılı pankartlar taşıdıkları ve "Kürdistan faşizme mezar olacak, selam selam İmralıya bin selam, gençlik aponun fedaisidir, kahrolsun 15 Şubat komplosu, Kürdistan TC' ye mezar olacak, Öcalansız dünyayı başınıza yıkarız" şeklinde sloganlar attıkları, suça sürüklenen çocuk ...'in de yürüyüşe katılan grubun içerisinde olup "Kürdistan faşizme mezar olacak, PKK halktır, halk burada" şeklinde slogan atarak Abdullah Öcalan'ın resminin bulunduğu pankartı taşıdığının şeklinde slogan attığının tespit edildiğinin anlaşıldığı somut olayda; eylemde herhangi şiddet içerikli bir davranışın bulunmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden

CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9376, Karar No: 2012/10318, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9376 E.  ,  2012/10318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI(3.Kişi) : 1....

2....

3....

DAVALI(Alacaklı): 1.Gelir İdaresi Başkanlığı Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı Dikimevi Vergi Dairesi Müdürlüğü adına Maliye Bakanlığı

(Borçlu) : 2....

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1-Davalı alacaklı idarenin üçüncü kişilerin istihkak iddiasının reddi ile ilgili verdiği 22.07.2007 günlü kararın üçüncü kişilere ya da vekillerine tebliğ edildiği tarihi gösterir tebligat parçasının onaylı birer örneğinin,

2-Üçüncü kişilerin istihkak iddiası ile ilgili Vergi Mahkemesi’nde açtıkları dava tarihinin tespiti ile bunlara ilişkin yazı cevaplarının temin edilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11088, Karar No: 2022/3711, Tarih: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11088 E.  ,  2022/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

1-Sanıklar hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

2009 takvim yılında kullanılan faturaların kurumlar vergisi indiriminde kullanılması nedeniyle suç tarihinin "26.04.2010" olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 26.04.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14448, Karar No: 2023/3823, Tarih: 06.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14448 E.  ,  2023/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/385 E., 2022/1049 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2018/595 Esas, 2019/280 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2019/2532 Esas, 2020/492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dairemizin 16.12.2021 tarihli ve 2021/14433 Esas, 2021/10076 Karar sayılı kararı ile özetle 03.12.2012 tarihli iddianame sanığın eylemini değişik tarihlerde birden fazla defa tekrarladığına dair anlatım bulunmadığından bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2022/385 Esas, 2022/1049 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücretine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aştığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aştığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aştığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (e) bentlerinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

D. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin duruşmada dinlenmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, eksik araştırma (keşif), sübuta, kararın gerekçesiz olduğuna, alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

D. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin duruşmada dinlenmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, eksik araştırma (keşif), sübuta, kararın gerekçesiz olduğuna, alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın İŞKUR'un çalışma programı kapsamında geçici olarak Çiğiltepe İlkokulunda çalıştığı, mağdurenin ise aynı okulun anaokulu öğrencisi olduğu, sanığın mağdureye cinsel anlamda dokunduğu, bu kapsamda onu yanağından ve dudağından öptüğü, göğüslerine dokunduğu, cinsel bölgelerine eliyle dokunduğu, bu şekilde üzerine atılı sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği, sanık cinsel istismar suçlamasını kabul etmeyerek mağdurenin eğitim gördüğü anaokulunun en alt katta ve ayrı bir koridorda olduğunu, oraya geçmesinin yasak olduğunu söyleyerek atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de, başka öğrencilerin velileri olan tanıklar...'in özetle sanığı ana okulu katında gördüklerini beyan ettikleri, mağdurenin iyi ve kötü dokunma ayrımını yapabilecek durumda olduğu, yaşadığı olayları annesine anlattığı, bu durumun ailece okul idaresiyle de paylaşıldığı ancak ne yapacaklarını bilemedikleri için bir süre şikayetçi olmadıkları, geçen süre zarfında mağdurenin iddialarında vazgeçmeyip şikayetinde iddialarını dile getirdiği, mağdurenin yalan söylediğine dair her hangi bir emare bulunmadığı, yaş itibariyle yaşamadığı olayları anlatmasının mağdureden beklenemeyeceği anlatımlarını saf ve duru olup yaş gurubuna uygun olduğu, sanığın yalnızca elbise üzerinden dokunması kısa süreli mağdureyi öpmesi ve onun cinsel bölgelerine dokunması mağdurenin kendine yapılan davranışların yanlışlığının farkında olduğu için sanığın eylemi uzun tutmasının da hayatın olağan akışına uygun olmadığı, genellikle bu tarz ortamlarda dokunmaların fırsat buldukça ve mağdura hissettirmeden yapıldığının bilindiği dikkate alındığında eylemlerin sarkıntılık boyutunda kaldığından sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına ve Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 03.12.2012 günlü iddianamede mağdureye cinsel istismar eyleminde bulunan sanığın değişik tarihlerde istismar eylemini birden fazla tekrarladığına dair herhangi bir anlatım ve bu kapsamda usulüne uygun açılmış kamu davası bulunmadığı halde hakkında müsnet suçtan belirlenen cezanın zincirleme suça ilişkin arttırım yapılamamasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Bakanlık ve Katılan ... ile Katılan Mağdure Vekillerinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesinin gerektiğine, suç vasfına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik, katılan Bakanlık, katılan ... ve katılan mağdure vekillerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.