muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14646, Karar No: 2016/957, Tarih: 28.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14646 E.  ,  2016/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; davalıya ait elektrik tellerinin 22.07.2010 tarihinde kopması sonucu yangın çıktığını, meydana gelen bu yangın sebebiyle müvekkillerinin tarlasındaki ürünlerinin ve meyve ağaçlarının tamamen yandığını ileri sürerek; 58.745,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulune dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine .. 06/05/2013 tarih 2013/6267 Esas 2013/7352 Karar sayılı ilamı ile; "...Bir ağacın yerine geçen (kaim) sürüm (rayiç) değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem; ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın saptanmasıyla, bu farkın her ağaç bakımından gözönünde tutulup, toplamının o ağaçların yerine geçen değeri olarak kabul edilmesi ile gerçeğe en yakın zararın belirtilmesi yöntemidir.

Hal böyle olunca, mahkemece; hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek tutarının belirlenmesi gerekirken, getirebileceği ürün esasına göre düzenlenen bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; ....kabul edilen zarardan durumun gereği uygun bir tutarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir." gerekçeleriyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulü ile, 954 nolu parsel sayılı taşınmaz için 9.951,40 TL'nin ve 1000 nolu parsel sayılı taşınmaz için 17.964,24 TL'nin olay tarihi olan 22/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bozma ilamında, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın saptanmasıyla, bu farkın her ağaç bakımından göz önünde tutulup, toplamının o ağaçların yerine geçen değeri olarak kabul edilmesi ile gerçeğe en yakın zararın belirtilmesi yöntemi ile rapor hazırlanması gerektiği açıklanmış, mahkemece de bozma kararına uyularak bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, yine dava konusu taşınmazların, getirebileceği yıllık net geliri üzerinden "2010 yılı verim ve ürün maliyeti cetveli" verilerinden yararlanılarak hesaplama yapılmış, mahkemece de bilirkişi raporunun yetersiz olduğu vurgulanmasına rağmen, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmadan hüküm kurulmuştur.

Bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tümü ile yerine getirilmeden, bozma kararına aykırı biçimde hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan olgular ve hükmüne uyulan bozma kararı göz önüne alırarak, önceki bilirkişiler dışında görevlendirilecek yeni bir uzman bilirkişi kurulundan rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4092, Karar No: 2021/1334, Tarih: 15.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/4092 E.  ,  2021/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı .... arasındaki dava hakkında Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 01/10/2015 gün ve 2014/410-2015/417 sayılı kararın Dairemizin 07/03/2019 gün ve 2016/2878-2019/2645 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

1-Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmekle, Dairemizce, onanmasına karar verilmiş, davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Her ne kadar, davanın reddine dair verilen karar Dairemizce onanmış ise de; aşağıda açıklanan sebepler ile davacının içinde dava dışı şirkete ait emtianın bulunduğu hasar gören depoyu sigorta ettirmekte menfaati olmadığı gerekçesi ile davanın reddi uygun olmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/03/2019 gün ve 2016/2878 Esas 2019/2645 Karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2-Dava, iş yeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı ..., içinde dava dışı şirkete ait emtianın bulunduğu hasar gören depoyu sigorta ettiren/sigortalı kimse olup davalı ... şirketince davacı adına sigortalanmış olan tahıl deposu dava dışı ... Nak. İnş. Taah. San. Tic. A.Ş’ye ait olup davacı ... bu depolama şirketinin ortağıdır. 08.09.2009 tarihinde yağan aşırı yağmur sonucunda depoda bulunan ve suyla temas sonucunda yanmaya başlayan küspenin ithalatçısı ise dava dışı ... A.Ş olup davacı ... aynı zamanda ithalatçı firmanın da ortağıdır. Davacı vekili, müvekkilinin ortağı bulunduğu dava dışı ... Lojistik A.Ş’ye ait depoların yangın, sel ve su baskını rizikolarına karşı davalı nezdinde sigorta teminatı altına alındığını, dava dışı şirkete ait ay çekirdeği küspesinin müvekkilinin işlettiği depoda muhafaza altında iken aşırı yağan yağmur nedeniyle oluşan sel sonucu depoya sızarak emtianın ıslanmasına neden olduğunu, zamanla

ürünün içten içe yanarak hasarlandığını, hasar bedelinin talep edilmesine rağmen davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek ıslah ile artırılmış olarak 1.228.725,07 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı tarafından teminat altına alınan depoda bulunan ay çekirdeği emtiasının meydana gelen sel sonucu ıslanarak hasarlandığı ve artan nem nedeniyle kızışarak emtianın yandığı, hasarın poliçe teminatı içinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.204.150,57 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, 11 Hukuk Dairesince davacının sigortalı deponun ortağı olduğu, sigorta akdini yaptıran davacının bu depoyu sigorta ettirmekte para ile ölçülebilir bir menfaatinin olması gerektiği, bunun araştırlııp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, kabule göre de dava dayanağı sigorta poliçesine konu 4 adet depo olduğu, her bir depodaki malların bedelinin ne olduğu davalı tarafın eksik sigorta savunması değerlendirilmeden karar verilmesi, %2 muafiyetin sigorta bedeline göre belirlenmesi gerektiği halde hasar bedeli üzerinden hesaplanması doğru bulunmayarak bozulmuştur. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi bozma ilamı incelendiğinde açıkça anlaşıldığı üzere bozma gerekçesi; “davaya konu sigorta ilişkisinde menfaat hususunun verilen ilk kararda incelenmeyip, eksik bırakıldığı” hususudur. Yargıtay 11. Hukuk Dairesince verilen ilk karar, “eksik inceleme” nedeniyle bozulmuştur. Bozma ilamı gerekçesi eksik incelenen menfaat ilişkisinin incelenmesi iken Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davacının içinde dava dışı şirkete ait emtianın bulunduğu hasar gören depoyu sigorta ettirmekte menfaati olmadığı gerekçesi ile yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki 23.06.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunda;

a) İthalatçı ... Nakliyat İnşaat Turizm San. ve Tic. A.Ş’nin 02.08.2006/6612 sayılı Ticaret Sicil Gazetesi: ticaret sicil gazetesinde tespit edildiği üzere şirketin 25.07.2006 tarihinde yapılan 2. olağan Genel Kurul Toplantı tutanağı eki listede asil sıfatı ile davacı ...’nın 50.000,00 TL. sermaye 100.000.00 adet hisseden, 30.500,00 adet hisse ile şirketin en büyük hisssedarı olduğu,

Yine 21.06.2008 yılı (dava öncesi kurul toplantısı) olağan genel kurul toplantı tutanağı eki listede asil sıfatı ile davacı ...’nın 30.500,00 adet hisse oranı ile aynı şekilde şirketin en büyük hissedarı olduğu,

b)Depolayan ... Nakliyat İnşaat Taahhüt Turizm Petrol Ürünleri Paz. San. ve Tic. A.Ş’nin 21.03.2008 yılında yapılan 2007 yılına ait olağan genel kurul toplantı tutanağı ek listede davacı ...’nın 500.00,00 TL sermaye 20.000,00 adet hisseden, 150.000.00 TL ve 6.000,00 adet hisse ile şirketin en büyük hissedarı olduğu,

c)... A.Ş Banka kredi sözleşmeleri;

1-26.12.2008 tarihli ... müşterek borçlu ve mütesessil kefillik ile davacı ...'nın, 300.000,00 TL,

b)Depolayan ... Nakliyat İnşaat Taahhüt Turizm Petrol Ürünleri Paz. San. ve Tic. A.Ş’nin 21.03.2008 yılında yapılan 2007 yılına ait olağan genel kurul toplantı tutanağı ek listede davacı ...’nın 500.00,00 TL sermaye 20.000,00 adet hisseden, 150.000.00 TL ve 6.000,00 adet hisse ile şirketin en büyük hissedarı olduğu,

c)... A.Ş Banka kredi sözleşmeleri;

1-26.12.2008 tarihli ... müşterek borçlu ve mütesessil kefillik ile davacı ...'nın, 300.000,00 TL,

2-24.04.2009 tarihli ... müşterek borç ve mütesessil kefillik ile davacı ...'nın, 800.000,00 USD.

3-16.09.2009 tarihli ... müşterek borç ve mütesessil kefillik ile davacı ...'nın, 1.000.000,00 USD

4-30.09.2009 tarihli ... müşterek borç ve mütesessil kefillik ile davacı ...'nın, 2.000.000,00 USD tutarlar ile kredi sözleşmelerine imza ile ortakları ile birlikte müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğu,

d)Yapı Ruhsatı; Balıkesir Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü'nce tanzim olunan 07.07.2000 tarih ve 2000/49 sayılı yapı ruhsatında yapı ruhsatında, yapı sahibinin davacı ... olduğu dava konusu deponun 2.295 M2 olarak belirtildiği, yine aynı makamca tanzim olunan 25.10.2004 tarih ve 2004/27 sayılı yapı kullanım izin belgesinde yapı sahibi aralarında ...’nın olduğu” anlaşılmış ve tespit edilmiştir.

Bu durumda; davacı Asef Avcı’nın riziko tarihinde gerek sigortalanan tahıl deposunun ait olduğu ... Lojistik A.Ş gerekse de ithalatçı ... Nakliyat İnşaat Turizm San. ve Tic. A.Ş’nin en büyük hissedara ve ortağı olması, şirket borçlarına şahsi kefil olması, sigortalanan tahıl deposunun yapı sahipleri arasında olması hususları birlikte değerlendirildiğinde Yargıtay 11. Hukuk Dairesi bozma ilamında işaret edilen mahkemece, öncelikle sigortalı davacının, içinde dava dışı şirkete ait emtianın bulunduğu hasar gören depoyu sigorta ettirmekte menfaati olduğu anlaşılmakla sigortalı sıfatının bulunduğu açık olup mahkemece işin esasına girilip deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 07/03/2019 gün ve 2016/2878 Esas 2019/2645 Karar sayılı onama ilamının ortadan KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz

itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcı ile tashihi karar peşin harcının istek halinde davacıya geri verilmesine, 15/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2049, Karar No: 2020/7623, Tarih: 23.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/2049 E.  ,  2020/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı Kanun’un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma ve defter ve belge gizleme” suçlarına ilişkin olduğu, ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2013 tarihli ve 2013/53502 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı; “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirlerine dönüşmeyeceği gözetilip, Vergi Dairesi Başkanlığından “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, iddianame dışına çıkılarak ve ayrıca gerekçede sahte fatura düzenleme, hükümde ise sahte fatura kullanma şeklinde belirtilip gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılarak sanık hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5976, Karar No: 2015/8150, Tarih: 28.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5976 E.  ,  2015/8150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı Kurum vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin, temyiz talebinin süresinde yapılmadığı nedeniyle reddine ilişkin, Mahkemenin 04.07.2014 tarih ve 2012/220 Esas, 2013/339 Karar sayılı Ek Kararının temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin 4. fıkrasında, temyizi olanaklı olmayan bir karara karşı temyiz başvurusu yapılması durumunda, kararı veren mahkemece temyiz isteminin reddedileceği ve ret kararının ilgiliye tebliğ edileceği belirtildikten sonra 5. fıkrasında, anılan ret kararının, tebliğ tarihinden başlayarak 7 gün içinde temyiz edilebileceği açıklanmış olup; inceleme konusu davada, Mahkemenin, temyiz itirazının reddine ilişkin Ek Kararı, 10.07.2014 tarihinde davacı Kuruma yöntemince tebliğ edilmiş, ek karara ilişkin temyiz ise 03.10.2014 tarihinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre anılan davalının temyizi yönünden 7 günlük temyiz süresi geçmiştir.

O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da göz önünde tutularak davalı Kurum vekilinin ek kararın temyizine ilişkin dilekçesinin süre aşımı yönünden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Kurum vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin, süre yönünden REDDİNE, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5645, Karar No: 2025/4038, Tarih: 21.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5645 E.  ,  2025/4038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2244 E., 2024/1112 K.

DAVA TÜRÜ : Babalık - İştirak Nafakası

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/328 E., 2021/593 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davacı vekili Avukat ...'ın mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve kanuna uygun bulunmayan mazeret reddedildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9469, Karar No: 2015/9742, Tarih: 07.07.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/9469 E.  ,  2015/9742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2013/825-2015/178

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava kadastro öncesi nedenlere dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 07.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6156, Karar No: 2018/2754, Tarih: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6156 E.  ,  2018/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edilmeden, takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğu anlaşılmakla, atılı suçların unsurlarının oluşmadığından beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a ve 331/1. maddelerinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9453, Karar No: 2022/12190, Tarih: 13.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/9453 E.  ,  2022/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekili, davalı/borçlu Diyarbakır Büyükşehir Belediyesinin müvekkili Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün 1. Hukuk Müşavirliğinin 26/01/2007 tarih ve 21/720 yazılarına istinaden %1 spor paylarını ödemeyen/eksik ödeyen belediyeler içerisinde yer aldığını ve bu nedenle Diyarbakır 5. İcra Müdürlüğünün 2007/7410 sayılı dosyası ile icra takibine geçildiğini, borcun 28.316.93 TL olduğunu, belediyenin borcun 6.714.00 TL'lik kısmına 24/07/2007 tarihinde itiraz ettiğini ve takibin 25/07/2007 tarihinde durduğunu belirterek haksız yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ayrıca %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hakem sıfatıyla yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile davalının Diyarbakır 5. İcra Müdürlüğünün 2007/7410 sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 Sayılı Kanun’un 1. maddesi, "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete, belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler" şeklinde düzenlenmiştir. Yine aynı Kanun'un 6. maddesine göre ise; bu Kanun uyarınca verilen kararların temyiz kabiliyeti olmayıp, bu kararlara karşı sadece itiraz mümkündür ve itiraz üzerine verilen kararlar kesindir.