muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14252, Karar No: 2018/5195, Tarih: 26.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14252 E.  ,  2018/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca sebepler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi yerine 50. maddesi yazılması ve bu adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3833, Karar No: 2020/8344, Tarih: 17.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3833 E.  ,  2020/8344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 256 ve 258 parsellerde bulunan evin kullanılır hale getirilmesi için yapılan masrafların ve eklentilerinin vekil edeni tarafından yapılmış olduğunu ve 256 parselde yetişmiş bulunan kavakların vekil edeni tarafından dikildiğini belirterek muhdesatın vekil edenine aidiyetinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, dava konusu 256 parsel (104 ada 2 parsel) de bulunan 825 adet kavak ağacının davacıya ait olduğunun tespitine, dava konusu 258 parsel (104 ada 1 parsel) de bulunan 880 adet kavak ağacına ilişkin talebin reddine, dava konusu 256 parsel (104 ada 2 parsel) de bulunan eve yapılan masraflar yönüyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK mad. 26).

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde davacı tarafın dava ve 27.11.2014 tarihli ıslah dilekçesinde dava konusu 256 ve 258 parsellerde bulunan evin kullanılır hale getirilmesi için yapılan masrafların ve eklentilerinin vekil edeni tarafından yapılmış olduğunu ve 256 parselde yetişmiş bulunan kavakların vekil edeni tarafından dikildiğini belirterek muhdesatın tespitini talep ettiği, 258 parselde bulunna kavak ağaçlarına yönelik bir talebi olmadığı anlaşıldığından, mahkemece, 258 parselde bulunan kavak ağaçlarına yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur (HMK mad. 26).

2. Bilindiği üzere; bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK mad.684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad.718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Muhdesat. şahsi bir hak olup (TMK mad.722, 724 ve 729), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Somut olayda, 256 parsel sayılı taşınmazda dava tarihi itibariyle 4-5 yaşlarında 825 adet kavak ağacı olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, aidiyetinin tespiti istenen dava konusu taşınmaz üzerinde yer alan kavak ağaçları niteliği itibariyle, belli bir süre arz üzerinde kaldıktan ve belli bir büyüme süresine geldikten sonra kesilecek ağaç türlerindendir. Ticari maksatla dikilen ve olgunlaştığında yani bir süre sonra kesilip yararlanılmak üzere dikilen kavak ve söğüt gibi ağaçlar taşınmazın mütemmim cüzü yani tamamlayıcı parçası niteliğinde kabul edilmemektedir. Bu durumda, 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararında muhdesatın, mütemmim cüz niteliğinde olduğu, bir başka deyişle geçici ve taşınabilir olmaması ve taşınmaza sıkı sıkıya bağlı bulunması gerektiğini söylemenin yanlış olmayacağının vurgulanması, kavak ve söğüt gibi ağaçların ise muhdesat niteliğinde olmaması, taşınır hükümlerine tabi mal niteliğinde olması, bu nedenle sorunun çözümünün TMK'nin 728. ve 729. maddelerinde aranması gerekliliği karşısında, Mahkemece 256 parselde bulunan kavak ağaçlarına yönelik talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

3. Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK mad. 106/2) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK mad. 114/1-h, 115).

Taşınmaz üzerine daha önce mevcut bir muhdesata yeni bölümler ilave edilmesi, muhdesatın tamamlanması veya mevcut muhdesatın bakım ve onarımının yaptırılması bağımsız bir muhdesat meydana getirme niteliğinde olmayıp mevcut muhdesatın daha kullanılır hale gelmesini, bir başka deyişle muhdesattan sağlanacak faydanın artmasını sağlayan işlerdir. Bu işler için harcanan giderler de muhdesatın değerini artıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir.

Taşınmaz üzerine daha önce mevcut bir muhdesata yeni bölümler ilave edilmesi, muhdesatın tamamlanması veya mevcut muhdesatın bakım ve onarımının yaptırılması bağımsız bir muhdesat meydana getirme niteliğinde olmayıp mevcut muhdesatın daha kullanılır hale gelmesini, bir başka deyişle muhdesattan sağlanacak faydanın artmasını sağlayan işlerdir. Bu işler için harcanan giderler de muhdesatın değerini artıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir.

İyileştirici nitelikteki giderleri tek başına karşılayan taşınmaz malik ya da maliklerinin koşullarının varlığı halinde bu giderlerden paylarına düşen kısmını TBK'nin 77 ve onu izleyen maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açacağı eda nitelikli bir alacak davası ile taşınmazın diğer maliklerinden isteyebileceği kuşkusuzdur. İyileştirme giderlerini yapan malik ya da maliklerin taşınmazın ortaklığının giderilerek satılması ve muhdesattan yararlanmalarının son bulması ile istenebilir hale gelecek bu giderler için eda nitelikli alacak davası açma hakkı mevcut iken önceden bu iyileştirme giderlerinin tespitini dava etmekte hukuki yararı bulunduğundan söz edilemez.

Somut olayda, davacının dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan evin kullanılır hale getirilmesi için yapılan masrafların ve eklentilerinin kendisi tarafından yapıldığını belirterek tespitini talep ettiği, mahkemece evin bakım ve onarım işleri ve çatının davacının parasıyla yaptırıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. O halde, davacının taşınmaz üzerine daha önce mevcut bir muhdesata yeni bölümler ilave edilmesi, muhdesatın tamamlanması veya mevcut muhdesatın bakım ve onarımının yaptırılması bağımsız bir muhdesat meydana getirme niteliğinde olmadığından, eda nitelikli alacak davası açma hakkı da mevcut iken önceden bu masrafların giderlerinin tespitini dava etmekte hukuki yararı bulunmadığından, davacının bu talebine yönelik davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Davalı ... ve davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda gösterilen sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve HUMK'un 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 17.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8987, Karar No: 2025/2578, Tarih: 11.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/8987 E.  ,  2025/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/145 E., 2023/1099 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma- Ziynet- Çeyiz ve Kişisel Eşya Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/591 E., 2020/481 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından her iki boşanma davası ve fer'îleri ile ziynet ve kişisel eşya alacağı davasının reddi yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 11.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı- karşı davalı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf davalı- karşı davacı ... ve vekilleri gelmedi. Davalı- karşı davacı vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22644, Karar No: 2011/4741, Tarih: 24.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/22644 E.  ,  2011/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde ve birleşen davada 8.040 TL alacak için itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ve birleşen davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece; davacının, muris Mehmet Yedek'in terekesine dahil 16.000 TL paranın davalılardan ...'e cenaze ve defin masraflarının ödenmesi için verildiğini ve masraflardan sonra artakalan 10.720 TL paradan hissesine düşen 8.040 TL'nin kendisine verilmediğini iddia ederek takip yaptığı, itiraz üzerine açtığı bu davadan, sözkonusu paranın murise ait olduğu ve murisin terekesine dahil olduğunu kesin delille ispat edemediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak davacı, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece HUMK.nun 344. vd. maddeleri gereğince davacının davalılara yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılarak oluşacak sonucu göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ... görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11355, Karar No: 2013/5190, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11355 E.  ,  2013/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2009 gün ve 2009/195 Esas, 2009/266 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresi içinde yapılmayan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Güvenlik kamerası kayıtlarından bankta oturmakta olan mağdur ile sanığın bir süre konuştuktan sonra birlikte kalkarak yürümeye başladıklarının ancak iddiayı doğrulayan bir görüntünün bulunmadığının anlaşılması, mağdurun kovuşturma aşamasında, ilk beyanlarının aksine sanığın kendisine yönelik cinsel bir eylemi olmadığı, bankta oturup okul ile ilgili konulardan konuştukları şeklindeki çelişkili beyanları ve dosya içeriğinde de suçun sübutuna etki edecek başkaca delilde bulunmaması karşısında, inkâra yönelik savunmanın aksine mahkûmiyete yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28327, Karar No: 2013/13449, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/28327 E.  ,  2013/13449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı araç davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının yetkili bayiinden 28.04.2010 tarihinde araç satın aldığını, 18.04.2011 tarihine kadar araçta 4 adet arıza meydana geldiğini, mahkeme aracılığıyla tespit yaptırdığını ve 16.05.2011 tarihinde ihtarname ile aracın misli ile değiştirilmesi olmadığı takdirde bedelinin iadesini istediğini ancak davalının talebini kabul etmediğini, araçta üretim hatası olduğunu ileri sürerek aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesi olmadığı takdirde bedelinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 28.04.2010 tarihinde satın aldığı araçta meydana gelen arızaların üretim hatasından kaynaklandığını ileri sürerek bu davayı açmıştır. Mahkemece hükme esas alınan 09.04.2012 tarihli bilirkişi raporu ile 23.10.2010 tarihinde aracın kilit mekanizmasında meydana gelen mekanik arızanın giderildiği, 15.04.2011 tarihinde yağmurlu havalarda içeriye su girdiği, klimanın üfleme yapmadığı yönündeki şikayetin, göğüs tahliye hortumunun pislikten tıkanması nedeniyle kullanım hatasından dolayı meydana geldiği ve hortumun temizlenerek giderildiği, 18.04.2011 tarihinde motor ikaz lambası ve ESP lambası yanıyor yönündeki elektronik şikayetinin, ateşleme modülü ve ateşleme hattı değiştirilerek giderildiği belirlenmişse de, yapılan bu belirlemenin dosya üzerinden ve servis kayıtlarına göre yapıldığı dosya kapsamı ile sabittir. Dava tarihinden sonra 15.11.2011 tarihli servis kaydına göre de, aracın yağmurlu havalarda içeriye su aldığı şikayeti ile yeniden geldiği ve göğüs tahliye hortumunun

2012/28327 - 2013/13449

içine yaprak dolması nedeniyle tıkandığı ve hortumun temizlendiğinin bildirildiği anlaşılmıştır. Davacının dava konusu yaptığı arızalar yönünden özellikle aracın içerisine su girmesi şikayetinin devam edip etmediği ve bu arızanın üretim hatası olup olmadığı hususunda araç üzerinde inceleme yapılmadan dosya üzerinden hazırlanan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulamaz. O halde, mahkemece, tarafların iddia ve savunması doğrultusunda teknik üniversiteden seçilecek 3 kişilik uzman bilirkişi heyetinden araç üzerinde inceleme de yaptırılarak rapor tanzimi sağlanarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5161, Karar No: 2022/11266, Tarih: 27.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/5161 E.  ,  2022/11266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 3. İş Mahkemesi

Dava, İş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, kazalı sigortalının geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasıyla 15.000,00-TL maddi, 75.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 24/10/2019 tarihli talep artırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini 262.415,72 - TL’ye çıkarmıştır.

II-CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

262.415,72 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 12/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 38.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... 3. İş Mahkemesi'nin 2016/557 Esas, 2019/880 Karar sayılı ve 14/11/2019 tarihli ilamına yönelik davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ: