muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14386, Karar No: 2017/710, Tarih: 02.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14386 E.  ,  2017/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin "... Mah ... sk No:... .../..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün ikamet adresinin "... Köyü, .../..." olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre küçüğün "..., .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02.02.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9738, Karar No: 2019/11756, Tarih: 03.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9738 E.  ,  2019/11756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B)Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocukların, 5237 sayılı TCK’nın 31/2. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca, işledikleri iddia olunan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2-Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin sosyal inceleme raporu aldırılmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2399, Karar No: 2023/7291, Tarih: 07.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/2399 E.  ,  2023/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/314 E., 2015/205 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 25.12.2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik 25.12.2020 tarihli ek karara ilişkindir.

Mahkeme tarafından verilen karar, davalı ... yetkilisine usulüne uygun şekilde 17.11.2020 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi tebliğden itibaren 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 24.12.2020 tarihinde verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 2494 sayılı Kanun ile değişik 432 inci maddesi ve 01.06.1990 tarihli, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Mahkemece verilen 25.12.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1588, Karar No: 2017/203, Tarih: 17.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1588 E.  ,  2017/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların Kasım 2007 dönemine ait KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle “25.12.2007” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-)Sahte fatura kullanmak eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, suçun işlendiği tarihte sahte fatura kullanmak suçunun temel cezasının 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu cihetle; temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşıldığına dair bir ifade olmamasına rağmen, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-)Hüküm fıkrasında uygulama maddesinin, "213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesi" yerine, "213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesi" olarak yanlış yazılması,

3-)Hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak kazanılmış hakka konu olmayan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15147, Karar No: 2009/24051, Tarih: 07.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15147 E.  ,  2009/24051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Araç İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 38.maddesine göre; icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK.nun 39.maddesine göre de;  ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Somut olayda borçlu icra kefili olduğundan, İİK.nun 38.ve 39.maddeleri uyarınca takip 10 yıllık zamanaşımına tabi olup, zamanaşımının başlangıcı da icra kefalet tarihi (12.3.2008) olduğundan zamanaşımı gerçekleşmemiştir. Mahkemece işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı nedeni ile takibin durdurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13229, Karar No: 2010/16556, Tarih: 03.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/13229 E.  ,  2010/16556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-a, 62, 52. maddeleri gereğince 1.740 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Isparta 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/05/2010 tarihli ve 2008/1520 esas, 2010/350 sayılı kararma yönelik itirazın reddine, ancak sanık ... hakkındaki hükmün 1/3. fıkrasında yer alan "2 ay 27 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki ibarenin çıkartılarak bunun "112 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesine, hükmün 1/4. fıkrasındaki "1.740 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki ibarenin çıkartılarak "2.240 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesine, sanık ... hakkındaki hükmün 2/3. fıkrasında yer alan "2 ay 27 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki ibarenin çıkartılarak bunun "112 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesine, hükmün 2/4. fıkrasındaki "1.740 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki ibarenin çıkartılarak "2.240 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesine ilişkin Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2010 tarihli ve 2010/137 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 29.07.2010 tarih ve 49439 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2010 tarih ve 2010/191482 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur İhbarnamede;

5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için diğer şartlar yanında zararın giderilme koşulunun bulunduğu, suça konu olayda sanıkların şikâyetçinin zararını gidermediğinin anlaşılması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması için gerekli şartların mevcut olmadığı cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

5271 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun’la değişik 231/12. maddesi uyarınca mahkeme kararının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kısmının itiraza tâbi olduğu, sanıklar hakkında tayin olunan cezaya ilişkin asıl hükmün ise, aynı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince, sanıkların denetimli serbestlik süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, mahkemenin geri bıraktığı hükmü açıklaması üzerine, kanun yoluna tâbi olması gerektiği cihetle, itirazın sadece hükmün geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmadığı yönünden incelenmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İnceleme konusu eylemin iddianame belirlenen yasal niteliğine, sevk maddelerine ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre, kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay 9.Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yargıtay 9.Ceza Dairesi Başkanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15775, Karar No: 2011/2267, Tarih: 15.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15775 E.  ,  2011/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye esas hükümleri kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da uygulanır. Bu Kanunun 11/1-g maddesi uyarınca özel amaçlı satışlar emsal incelenmesinde esas alınmaz.

Raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen satışlar Anonim şirketlere yapılan satış olup, bu satışlar özel amaçlıdır ve değer biçmede esas alınamazlar.

Bu durumda taraflara özel amaçlı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bunlara göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, mümkün olmaması halinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dosya kapsamı, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi kurulu raporlarından, dava konusu taşınmazın fidan dikmek suretiyle el atılan ve imar planında da yeşil alan olarak ayrılan 316 m²'lik bölümün de bedelinin davalı idareden tahsili ile davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle bu yönden davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/289, Karar No: 2020/8765, Tarih: 24.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/289 E.  ,  2020/8765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 21/03/2019 tarihli ve 2019/1259 soruşturma, 2019/294 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Hatay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/04/2019 tarihli ve 2019/66850 soruşturma, 2019/9236 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/1353 Değişik iş sayılı Kararının;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında yer alan ".... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut olayda, soruşturma dosyasına konu olayda dosyada mevcut ING Bankası tarafından sunulan 13/03/2019 tarihli yazı ile müştekinin bilgisi ve rızası dışında Yapı Kredi Bankasına ait 000767B9 terminal nolu 000067-Yağmur Kuruyemiş 1891793539-5441 adlı iş yerinden 2.200,00 Türk lirası tutarında harcama yapıldığı ve Türkiye Ekonomi Bankasına ait Teb02350 terminal numaralı 000032-Keçiören Eserte- Teb02350-6011 ATM'sinden çekildiğinin anlaşılması karşısında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 23/12/2019 gün ve 94660652-105-31-19119-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 245. maddesinde düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunda soruşturma yapmaya yetkili C.Başsavcılığının, harcama işleminin yapıldığı veya menfaatin temin edildiği yer C.Başsavcılığı olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 245. maddesinde düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunda soruşturma yapmaya yetkili C.Başsavcılığının, harcama işleminin yapıldığı veya menfaatin temin edildiği yer C.Başsavcılığı olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin

kabulü ile Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16/05/2019 tarihli ve 2019/1353 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4658, Karar No: 2017/1172, Tarih: 20.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4658 E.  ,  2017/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda herhangi bir fatura bilgisinden bahsedilmediği gibi, sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ve kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, bu faturaları düzenleyen ve kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olup, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarının her takvim için ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, her iki takvim yılı için zincirleme suç hükümleri uygulanarak tek suç kabul edilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-TCK'nın 43. maddesinin uygulanması sırasında 18 ay 22 gün hapis cezası yerine 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

c-Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3 vd. maddeleri uyarınca denetim süresinin infazda tereddüt oluşturacak şekilde açıkça gösterilmemesi,

d-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.