muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/26180, Karar No: 2012/16705, Tarih: 04.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/26180 E.  ,  2012/16705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

27.03.2007 tarihinde verilen karara karşı üst Cumhuriyet Savcısının verdiği süre tutum talebi içeren dilekçesinin hakim tarafından havale edilmediği, bu süre tutum talebine dayanılarak dosyanın gönderilme tarihinin ise 04.05.2007 olduğunun anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra Üst Cumhuriyet Savcısı hükmü temyiz ettiğinden, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

II-Sanık ...’nın temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Adli sicil kaydına göre, görevli memura hakaret suçundan tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5237 sayılı kanunun 58/6-7.maddeleri ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

Ancak;

Sanığın, 2005 yılı Eylül ayında köylünün hayvanlarını sulamak için kullandığı çeşmenin yanında bulunan kavak ağacını keserek evinde yakacak olarak kullandığı olayda; ısrarla suça konu ağacın kesildiği araziye ait ailesinden kalma eski tapusunun olduğunu ve ağacın da ataları tarafından dikildiğini, ancak daha sonra köylüler tarafından kullanılmış olabileceğini söylediği, tanıklardan ...'ın da arazinin eskiden sanığın babası

....’na ait olduğunu bildiğini beyan ettiği, diğer tanıkların da söz konusu yerin tapu kaydı olup olmadığını bilmediklerini ifade ettikleri; katılan ...'in dahi 27.03.2007 tarihli oturumda; ağacın kesildiği yerin tapu kaydı olup olmadığını bilmediğini söylediği; jandarma tarafından yapılan görgü tespit tutanağında ise ağacın bulunduğu yerdeki çeşmenin etrafı taşlarla çevrili ve kişiler tarafından kullanılan sınırları belli arazilere komşu bir yer olduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle, sanığın var olduğunu iddia ettiği ve tercümesini dosyasına koyduğu, eski dönem tapusunun temini ile arazinin mevcut tapu kayıtlarındaki durumun tespiti ile gerekli devir ve temlik durumlarının araştırılıp, mülkiyet iddiasının eski tarihlere dayandığı gözetildiğinde yöreyi bilen yaşlıların ve gerektiğinde diğer uzman bilirkişilerin aracılığı ile keşif yapılarak, arazinin mülkiyetinin kime ait olduğu kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanıp sonra delillerin bir bütün halinde takdiri ile hukuki durumunun tespitinin gerektiği gözetilmeden, söz konusu ağacın ne şekilde hayvanların dinlenmesine ve gölgelenmesine özgülenip kamu yararına tahsis edildiği de denetime olanak verecek şekilde tartışılıp açıklanmadan, eksik inceleme ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

Uygulamaya göre de;

Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/497, Karar No: 2015/5546, Tarih: 25.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/497 E.  ,  2015/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2–Davacı, davalı işyerinde 08.07.2010-19.07.2012 tarihleri arasında kamyon şoförü olarak çalıştığını, gerekçe gösterilmeden iş akdinin feshedildiğini, son ücretinin 1.050,00 TL olduğunu, mesai saatleri haftada 7 gün 07:00-18:00 arasında olmasına rağmen bordoda çok az fazla mesai gösterilerek ödeme yapıldığını, genel tatil günlerinde çalıştığı zamlı ücret ödenmediğini, yıllık izin kullanmadığını bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti genel tatil ücreti ve hafta tatili alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Davacı dava dilekçesinde haftada 5 gün 08:00-17:00 ve Cumartesi 08:00-12:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir.

Davalı ise çalışma saatlerinin 5 gün 08-17.00 ve cumartesi günü 08-12.00 saatleri arasında olduğunu, şantiyede kışın çalışma olmadığını savunmuştur.

Mahkemece davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde haftada 5 gün 08:00-17:00 ve Cumartesi 08:00-12:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir.

Davalı ise çalışma saatlerinin 5 gün 08-17.00 ve cumartesi günü 08-12.00 saatleri arasında olduğunu, şantiyede kışın çalışma olmadığını savunmuştur.

Mahkemece davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Duruşmada dinlenen davacı tanıklardan B.. İ.. mesainin 07.00-18.00 arasında olduğunu çok nadir olarak akşam 22.00’a kadar çalıştıklarını bu durumun yılda 20 gün kadar olduğunu, ancak fazla mesai yaptıklarında ücretlerinin ödendiğini şirkette yaz kış ara verilmeden çalışıldığını 2012 yılı kışında 3 ay kadar ara verildiğini, bu dönemde 10 günde 1 nöbete gelindiğini cumartesi ve Pazar aynı şekilde çalıştıklarını beyan etmiş, diğer davacı tanığı F.. S.. da aynı beyanlarda bulunmuş yılda ortalama 60 gün kadar saat 23.00’e kadar fazla çalışmalarının ücretinin ödendiğini beyan etmiş, davalı tanıkları ise mesainin 07.30 ve 17.00 arasında olduğunu yazın Haziran, Temmuz, Ağustos aylarında işin yoğunluğuna göre yaklaşık 20 gün 17.00’dan sonra 2 saat fazla çalışma olduğunu cumartesi öğleye kadar çalıştıklarını ve 1 Aralık-1 Mart arasında çalışma olmadığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda her ne kadar bilirkişi tarafından saat 18.00’dan sonra fazla mesai yapıldığında ödendiği beyan edildiğinden çalışılmadığı beyan edilen 1 Aralık-28 Şubat kış dönemi hariç haftada 9 saat fazla mesai ücreti hesaplanacağı, dosyada bulunan bazı bordrolarda fazla mesai ödemesi görünmekte ise de bu ödemenin davacı tanıklarının beyanlarında geçen yılda 20-60 günlük dönemde yapılan 2-3 saatlik fazla mesainin karşılığı olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmışsa da fazla mesai yapıldığının ispatı davacıya, bu fazla mesailerinin ücretlerinin ödendiğinin ispatı ise davalıya aittir. Davalı fazla mesai ücretlerinin ödendiğini tanık beyanlarıyla ispatlayamaz. Ancak yazılı bir belge ile ispatlayabilir. Davalı işverence sunulan davacıya ait bordroların incelenmesinde davacıya değişik aylarda fazla mesai tahakkuklarının yapıldığı ancak davacı tanıklarının yapılan bir kısım fazla mesai çalışmalarına ait tahakkuklarının ödendiği beyanlarının bordrolarda tahakkuk görünen aylara ilişkin olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Davalı tarafça tanıkların beyanlarında bahsedilen ve bilirkişi raporunda ödendiği kabul edilen yılda 20 veya 60 gün arası yapılan fazla mesai çalışmalarına ait ücretin ödendiği yazılı işyeri belgeleriyle ispatlanamamış ise de bordrolarda fazla mesai tahakkukları bulunmaktadır. Bilirkişi tarafından denetime elverişli bir rapor düzenlenerek tahakkuk bulunan aylarda fazla mesai ödemelerinin hesaplanan fazla mesai ücret alacağından mahsubu suretiyle fazla mesai alacağının tespiti gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle tanıkların beyanlarına dayanarak bir kısım fazla mesai ücretlerinin ödendiğinin kabulü suretiyle yapılan hesaplamaya dayanarak hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32031, Karar No: 2013/29529, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/32031 E.  ,  2013/29529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem toplu iş sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından 13.08.2012 dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11320, Karar No: 2023/14304, Tarih: 28.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/11320 E.  ,  2023/14304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/543 D. İş, 2021/537 K.

TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili, davalı ... vekili

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ve davalı .... vekili ve ... vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili, davalı .... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılara Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortalı (ZMSS) araç sürücülerinin kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 40.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

1. Davacı vekili, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosunun ve progresif rant yönteminin uygulanması gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı ...Ş. vekili, karara esas alınan bilirkişi raporunun tebliğ edilmediğini, davaya konu kaza nedeniyle ortaya çıkan zarardan sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduklarını, karara esas alınan maluliyet raporunun hatalı olduğunu, vekalet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

3. Davalı ... vekili, davadan önce sigorta şirketine usulüne uygun başvuru yapılmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını, karara esas alınan maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, hesaplamada %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, hesaplanan tazminattan müterafik kusur ve hatır taşıması nedeni ile indirim yapılması gerektiğini, davacı yararına 1/5 oranında vekalet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, hesaplamada %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiği gerekçesi ile davalının bu yöndeki itirazının kabulüne, davacının itirazları ve davalıların diğer itirazlarının reddine karar verilerek, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, 58.870,48 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosunun ve progresif rant yönteminin uygulanması gerektiğini, belirterek, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı .... vekili, karara esas alınan bilirkişi raporunun tebliğ edilmediğini, davaya konu kaza nedeniyle ortaya çıkan zarardan sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduklarını, karara esas alınan maluliyet raporunun hatalı olduğunu, vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

3. Davalı ... vekili, davadan önce sigorta şirketine usulüne uygun başvuru yapılmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını, karara esas alınan maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, hesaplamada %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, hesaplanan tazminattan müterafik kusur ve hatır taşıması nedeni ile indirim yapılması gerektiğini, davacı yararına 1/5 oranında vekalet ücreti verilmesi gerektiğini belirterek, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalılara Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortalı (ZMSS) araçların karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olmasına, davacının yolcu olup kusursuz olmasına olmasına göre, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki (3) numaralı bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Davacı vekili meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuştur.

Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin gerçek zararının belirlenmesi için bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Davacı vekili meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuştur.

Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin gerçek zararının belirlenmesi için bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Yine Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile tazminat hesabının progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; hakem heyetlerince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosunun uygulanması doğru ise de progresif rant yönteminin kullanılması gerekirken %1,8 teknik faizin uygulanması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Davalı ... şirketlerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin (AAÜT) 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı .... vekili ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı .... vekili ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin, (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı .... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya ve davalılara iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3872, Karar No: 2018/8502, Tarih: 24.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/3872 E.  ,  2018/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Gerekçeli kararın hüküm kısmında, kıdem tazminatı net miktarının 11.826,33 TL, işlemiş faizinin 1.478,45 TL; ihbar tazminatı (dava net miktarının) 5.075,86 TL; işlemiş faizinin 155,20 TL olarak kabulüne ve icra emrinin bu şekilde düzeltilmesine karar verildiği yazılı ise de bahsi geçen kalemlerin brüt 22.450,00 TL ilave tediye alacağından brüt 15.350 TL.nin nete çevrilmesi sonucu bulunan 11.826,33 TL ilave tediye alacağı ve faizinin 1.478,45 TL; brüt 7.100 TL.nin nete çevrilmesi sonucu bulunan 5.075,86 TL ilave tediye alacağı ve faizinin 155,20 TL olduğuna, maddi hataya müstenit olarak alacak kalemlerinin kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı olarak yazıldığının anlaşılmasına ve bu hatanın mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 35,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.