muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4581, Karar No: 2020/2372, Tarih: 16.06.2020

... ili ... ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp kaza olayının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre asıl dava dosyasının davacısı eş vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün taraflar yönünden ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1343, Karar No: 2016/2340, Tarih: 03.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1343 E.  ,  2016/2340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etmek ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/455 esas, 2015/108 sayılı kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 23/06/2015 tarihli ve 2015/692-489 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/07/2015 tarihli ve 2015/794 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden .... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 04/01/2016 gün ve 94660652-105-34-13656-2015-E.70/159 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/07/2015 tarihli ve 2015/794 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9655, Karar No: 2008/8090, Tarih: 05.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/9655 E.  ,  2008/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen 12.03.2007 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Aile ve şahsın hukukuna dair ilamlar zamanaşımına uğramaz. (HUMK.md.443/4 ve İİK. md. 39) Bu nedenle mahkemenin boşanma kararının kesinleştirilmesinin zamanaşımı nedeniyle reddine dair 12.03.2007 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 12.03.2007 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA oybirliğiyle karar verildi.05.06.2008
Yargıtay — Esas No: 2018/10903, Karar No: 2021/984, Tarih: 08.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/10903 E.  ,  2021/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davaya konu 902 ada 20 parsel üzerindeki binanın davacı ve kardeşi ... tarafından yapılan binanın altlı üstlü iki daireden oluşan yarısının davacıya ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı ... Petrol Pazarlama Ltd.Şti. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının davacı ve kardeşi tarafından yapıldığını, binayı yarı yarıya dikine olacak şekilde paylaştıklarını, davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı ... ... hakkındaki davasının reddine, davalılar ..., ..., ..., ..., ... (...) ..., ... Petrol Tur. Ltd. Şti hakkındaki davasının kabulü ile, 902 ada 20 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bodrum+2 katlı her katta iki daire toplam 4 daire bulunan (doğu batı yönünde simetrik) betonarme tarzda inşaa edilen binanın batı tarafındaki bodrum + 2 mesken nitelikli dairenin ve taşınmazın batı tarafında bulunan garajın mülkiyetinin davacı ...'ya ait olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı ... Petrol Pazarlama Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya konu taşınmaz üzerindeki binanın bodrum + 2 mesken ve batı tarafındaki garajın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamıyla örtüşmemektedir. Şöyle ki, davaya konu taşınmazın arsa vasıflı olarak tapuya kayıtlı olduğu, davalılar ve davacının davaya konu taşınmazda paylı malik oldukları, davacının dava dilekçesinde binanın altlı üstlü iki daireden oluşan kısmının davacıya ait olduğunun tespitini talep ettiği, garaj ve bodrum kata ilişkin bir talebi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere; taleple bağlılık ilkesini düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi; “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır." şeklindedir. Açıklanan madde kapsamında; somut olayda davacı tarafın dava dilekçesinde binanın bodrum katı ve garajla ilgili bir talebi olmadığı halde, Mahkemece bu kısımların da davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nin 326/2. maddesi uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilecek vekalet ücretinden, her bir davalının, dava konusu taşınmazın tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olması halinde tapudaki payları, elbirliği mülkiyetin söz konusu olması halinde ise miras payları göz önünde bulundurularak sorumlu tutulmaları gerekir. Somut olayda, mahkemece, hükmedilen harcın da davalılardan tapudaki payları gözetilerek tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükümdeki "... ili Merkez ... Mahallesi 902 ada 20 parsel nolu taşınmaz üzerinde bulunan 14.50x14,60=217,70 m2 yüzölçümlü bodrum+2 katlı her katta iki daire toplam 4 daire bulunan (doğu batı yönünde simetrik) betonarme tarzda inşaa edilen binanın batı tarafındaki bodrum + 2 mesken nitelikli dairenin ve taşınmazın batı tarafında bulunan garajın mülkiyetinin davacı ...'ya ait olduğunun tespitine" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, "... ili Merkez ... Mahallesi 902 ada 20 parsel nolu taşınmaz üzerinde bulunan 14.50x14,60=217,70 m2 yüzölçümlü bodrum+2 katlı her katta iki daire toplam 4 daire bulunan (doğu batı yönünde simetrik) betonarme tarzda inşaa edilen binanın batı tarafındaki altlı üstlü mesken nitelikli 2 dairenin mülkiyetinin davacı ...'ya ait olduğunun tespitine" ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesine, hükümdeki, "Alınması gereken 6.499,06 TL harçtan peşin alınan 178,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6.320,86 TL harcın davalılar ..., ..., ..., ..., ... (...) ..., ... Petrol Paz. Tur. Ltd. Şirketinden müşterek ve müteselsil tahsili ile hazineye irad kaydına", "Davacı tarafından ödenen 18,40 TL başvurma harcı, 178,20 TL peşin harç, 2,90 TL vekalet harcı olmak üzere toplam 199,50 TL harcın davalılar ..., ..., ..., ..., ... (...) ..., ... Petrol Paz. Tur. Ltd. Şirketinden müşterek ve müteselsil tahsili ile davacıya verilmesine", "Davacı tarafından yapılan toplam yargılama gideri olan toplam 1.134,50 TL'nin davalılar ..., ..., ..., ..., ... (...) ..., ... Petrol Paz. Tur. Ltd. Şirketinden müşterek ve müteselsil tahsili ile davacıya verilmesine;" hükümlerindeki, "... müşterek ve müteselsil..." ibaresinin çıkarılmasına, yerine "...tapu kaydındaki payları oranında..." ibaresi eklenmesine, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7.fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12676, Karar No: 2014/16565, Tarih: 31.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12676 E.  ,  2014/16565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/58-2013/511

Taraflar arasında görülen davada Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.11.2013 tarih ve 2013/58-2013/511 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait şirketin noterde düzenlenen "işletme hakkının devri sözleşmesi" ile davalı şirkete devredildiğini, devir sonrasında taraflar arasında yapılan sözleşme ile 2012 yılına ait vergi borçlarından davalının sorumlu olacağının kararlaştırıldığını ancak davalının vergi borçlarını ödemediğini, müvekkili tarafından ödenen 2.801,23 TL'nin ve sözleşmeye uyulmamasından kaynaklı cezai şartın davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle adi yazılı sözleşmenin aktedildiğini noter sözleşmesinin ise daha sonra düzenlendiğini, buna göre vergi borçlarında davacının sorumlu olacağının kararlaştırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca adi yazılı sözleşmenin, noter sözleşmesinden sonra tanzim edildiği, noter sözleşmesinde işletmeye ait vergi borçlarından 31/07/2012 tarihine kadar olan dönem için davacının sorumlu olacağının belirtilmesine rağmen adi yazılı sözleşmenin 5. maddesine göre, 2010 yılı hariç işletmenin devredildiği tarihe kadar (01/08/2012) olan vergi ve SGK borçlarının davalı şirkete ait olduğu, bu vergilerin davalı şirket tarafından ödenmesi gerektiği halde davacı tarafça ödendiği gerekçesiyle 2.801,23 TL alacak ile taraflar arasındaki adi yazılı sözleşmenin cezai şart hükmünden kaynaklanan 10.000,00 TL cezai şart alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında aktedilen 01.08.2012 tarihli ve imzaları noterce tasdik edilmiş onaylama şeklindeki sözleşmeden sonra düzenlendiği anlaşılan tarihsiz adi yazılı sözleşmede devir tarihinden öncesi ve sonrası için vergi ve SGK borçlarından devralan şirketin sorumlu olacağı kararlaştırılmış, keza kararlaştırılan diğer hususlar yanında işbu sözleşmedeki maddelere uymayan tarafın karşı tarafa 200.000,00 TL tazminat ödemekle yükümlü olduğu imza altına alınmış olup, sözleşmede öngörülen ve cezai şart niteliğinde olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan işbu cezai şart TBK'nın 179/1 maddesinde belirtildiği şekliyle seçimlik bir ceza koşulu niteliğindedir. Bu durumda sözleşmede yazılı ve bedeli davacı tarafça ödenen vergi ve SGK borçlarının tümünün davalıdan ceza koşulu ile birlikte istenmesi mümkün değildir. Davacı tarafça sözleşmenin aynen ifası ile, devir tarihinden sonra davalının sorumlu bulunduğu vergi ve SGK borçlarının davacı tarafça ödenmesi karşısında bu miktar bakımından alacak talep edildiğine göre, artık davacı yanca seçimlik hak kullanılmıştır ve bu durumda cezai şart talep edilemez. O halde, mahkemece bu açıklamalar doğrultusunda karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmesi doğru olmamış, davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek bulunmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13168, Karar No: 2018/1819, Tarih: 15.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/13168 E.  ,  2018/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu ... ili, ... ilçesi, Kapaklı mahallesi, 2011 parsel sayılı taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22681, Karar No: 2014/39604, Tarih: 02.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22681 E.  ,  2014/39604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/100183

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/325 (E) ve 2013/91 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılanın aşamalardaki beyanları ve bu beyanı doğrular nitelikteki doktor raporu karşısında, sanığın üzerine atılı silahla kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle beraat karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 02/12/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.