muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15411, Karar No: 2023/8210, Tarih: 20.06.2023

VI.KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin gerçek zararının hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin daha uygun olacağına karar verilmiştir. Diğer yandan; Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı gereği, iş gücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesi tarafından hükme esas alınan aktüer raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak, işleyecek devre bakımından "devre başı ödemeli belirli süreli rant" yöntemi kullanılarak hesaplama yapılmış; davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maluliyet raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış; kaldırma kararından sonraki yargılamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniği ile tazminat hesabının yapıldığı aktüer raporu esas alınarak tazminata hükmedilmiş; davalının tazminat hesap tekniğine ilişkin itirazlarını da kapsayan istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar onanmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararına esas alınan aktüer raporundaki hesap tekniği Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun olmakla birlikte, İlk Derece Mahkemesi tarafından tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz ile yapıldığı aktüer raporu esas alınarak verilen ilk karara karşı davacı yanın istinaf başvurusunda bulunmadığı görülmektedir. İlk karardaki hesap tekniğine karşı davacı yanın istinaf başvurusunda bulunmamasıyla, bu hesap tekniği bakımından davalı taraf yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu açıktır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle; davacı yanın aleyhine olan hesap yöntemine göre verilen ilk karara karşı istinaf başvurusunda bulunmaması nedeniyle davalı taraf yararına oluşan usuli kazanılmış hakların korunması gerektiğinden, hesaplamanın (Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararından sonra alınan rapordaki yeni maluliyet oranı esas alınarak) TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz yöntemiyle yapılması için kararın davalı yararına bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/18997, Karar No: 2010/31261, Tarih: 23.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18997 E.  ,  2010/31261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15. TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 23/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9893, Karar No: 2017/11640, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9893 E.  ,  2017/11640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15515, Karar No: 2013/20173, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15515 E.  ,  2013/20173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen yetim ayılğının tekrar bağlanması gerektiğinin tespitiyle, birikmiş aylıkların tahsiline, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin ve davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak " eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup, kanun koyuca tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içersinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının 17.09.1993 tarihinde boşandığı eşi ile farklı dairelerde de olsa aynı apartmanda oturması, mahalle muhtarının kontrol memuruna ibraz ettiği 05.01.2000 tarihli ve davacının boşandığı eşinin imzasını taşıyan "konutta kalanlara ait kimlik bildirim belgesi"nde davacının boşandığı eşinin aie reisi olarak belirtilmesi ve davacı ile aynı konutta ikamet ettiklerinin ... olması birlikte değerlendirildiğinde, mahalle muhtarının kontrol memuruna davacı ile eşinin ve çocuklarının aynı binada ikamet ettiklerini beyan etmesine rağmen duruşmada aynı binada olsa da farklı dairelerde ikamet ettiklerini, davacı ile eşini boşandıktan sonra hiç birlikte görmediği şeklinde ifadesini değiştirmesinin izah edilebilir bir gerekçesinin bulunmaması karşısında davacı ile boşandığı eşinin Yasa'da belirtilen “ fiilen birlikte yaşama ” koşulunu taşıdıkları anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27438, Karar No: 2024/8731, Tarih: 26.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/27438 E.  ,  2024/8731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/81 E., 2020/180 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2014/173 Esas, 2015/11 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2014/173 Esas, 2015/11 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 26.12.2017 tarihli ve 2017/37454 Esas, 2017/29213 Karar sayılı kararı ile "sanıkların eylemlerinin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (I) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2020 tarihli ve 2019/81 Esas, 2020/180 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz istemi; kendisinin bu suçla ilgisi olmadığından beraatine karar verilmesi, mümkün olmadığı takdirde lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan ve son celse mazeret dilekçesi vermesine karşın bu hususta bir karar verilmeden hüküm verilmesi nedeniyle savunma haklarının kısıtlanması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan ve son celse mazeret dilekçesi vermesine karşın bu hususta bir karar verilmeden hüküm verilmesi nedeniyle savunma haklarının kısıtlanması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların katılanın kullandığı cep telefonunu arayarak" seninle ilgili çalışıyoruz, senin kimliğinle savcıyı dolandırmışlar, emniyet senin peşinde" şeklinde şeyler söyleyerek temyiz dışı sanık ... hesabına 8605,00 TL yatırmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçundan cezalandırılmaları için dava açılmış, hakkında beraat kararı verilen sanık ... arkadaşı ...'in istemesi nedeniyle hesap numarasını verdiğini söylemiş, hakkında beraat kararı verilen sanık ..., Nevşehir'den arkadaşı olan ... vasıtası ile ...'le tanıştığını, onun talebi üzerine arkadaşı ...'ün hesap numarasını verdiğini, yatan parayı da sanıklar ... ve ...'a verdiğini beyan etmiş, sanıklar ... ve ... birbirlerini suçlayıcı aşamalarda değişen savunmalarda bulunmuşlar, yapılan HTS incelemesinde sanıkların birbirleriyle irtibat halinde oldukları tespit edilmiş, mahkemesince sanıkların atılı suçu işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafinin savunma haklarının kısıtlandığı yönündeki temyiz talebi yönünden; sanık ... müdafinin bozmadan sonraki hiç bir celseye katılmadığı, tamamında mesleki mazeret beyan ettiği ve diğer tüm mazeret taleplerini kabul edildiği ancak mahkemesince, esas hakkındaki mütalaanın da verildiği son celse için verilen mazeret dilekçesinde somut bir mazeret belirtilmediği, bu talebin duruşmaları uzatmaya yönelik olduğu değerlendirilmekle mazeret talebinin reddine karar verilerek duruşmaya devam olunduğu anlaşılmakla herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ... Kayyer'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Ancak sanıklar hakkında kurulan hükümde kazanılmış hak hükmü uygulanırken, sonuç ceza belirlendikten sonra, kazanılmış hakka konu cezanın infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde, temel ceza belirlendikten hemen sonra kazanılmış hakka konu temel cezaya hükmedilip bundan sonra 52 nci madde uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Ancak sanıklar hakkında kurulan hükümde kazanılmış hak hükmü uygulanırken, sonuç ceza belirlendikten sonra, kazanılmış hakka konu cezanın infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde, temel ceza belirlendikten hemen sonra kazanılmış hakka konu temel cezaya hükmedilip bundan sonra 52 nci madde uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2020 tarihli ve 2019/81 Esas, 2020/180 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği "hükmün A ve B bentlerinin 5 ve 6 ıncı fıkraları" çıkartılarak, 5 inci fıkralar yerine "Sanığa verilen 300 gün karşılığı adli para cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak 5237 sayılı TCK 52/2. maddesi gereğince günlüğü taktiren 20,00 TL den toplam 6000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA", 6 incı fıkraları yerine "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 1 yıl hapis, 1000,00 TL adli para cezasına indirilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4306, Karar No: 2015/697, Tarih: 16.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4306 E.  ,  2015/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'un maktül .. ..'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve bozma sebebi saklı kalmak kaydıyla haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin varlığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın, olay tarihinden 10 yıl kadar önce maktül tarafından kendisine fiili livatada bulunmak suretiyle cinsel istismarda bulunulmasının hiddeti ile olay tarihinden bir hafta önce maktül....'i öldürmeye karar verdiği ve bu kapsamda suçta kullanılmak üzere köyde bulunan babaannesinin evinden ölen babasına ait ruhsatsız av tüfeğini temin ettiği, olaydan bir gün önce de maktulün işyerinin yakınlarında keşif yaparak maktülü gözetlediği ve olayı gerçekleştireceği yere yakın bir yere tüfeği sakladığı, olay günü de tüfeği bırakmış olduğu yere giderek maktülün işyerinden çıkmasını beklediği, maktülün dışarı çıkması üzerine de yakın mesafeden bir kez ateş ederek maktülü öldürdüğü olayda, sanığın, maktülü öldürmeye önceden karar verdiği, bu kararında sebat ve ısrar gösterdiği, aradan geçen ve tasarlamanın varlığı için yeterli olan zamana rağmen soğukkanlılıkla eylemini gerçekleştirildiği anlaşılmakla, sanığın eylemine

uyan maktül....'i tasarlayarak kasten öldürme suçundan TCK.nun 82/1-a maddesi gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK'nun 81/1. maddesi gereğince kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Maktülden kaynaklanan ve sanığa yönelen cinsel saldırının niteliği dikkate alınarak, haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, cezanın azami düzeyde indirim yapılarak belirlenmesi yerine yazılı şekilde 16 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10112, Karar No: 2019/2476, Tarih: 11.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10112 E.  ,  2019/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında, “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi ile dosya içerisinde yalnızca 2008 takvim yılında kullanılan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen karşıt inceleme raporlarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; tüm takvim yıllarına ilişkin olarak sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen karşıt inceleme raporlarının birer suretinin dosya içerisine getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a) 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Sincan Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 06.11.2013 tarihli 2013/23416 Soruşturma ve 2013/7955 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan Ankara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 10.09.2013 tarihli Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasına uygun olarak sanık hakkında, “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı, sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanma” suçları birbirine dönüşemeyeceği halde, kararın gerekçe kısmında hem “sahte fatura kullanma” hem de “sahte fatura düzenleme” suçlarından bahsedilip, hüküm fıkrasında ise “sahte fatura düzenleme“ suçundan hüküm kurulduğu belirtilmek suretiyle hükümde çelişkiye yol açılmış olması,

b) Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/b ve 5237 sayılı TCK'nin 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezalarından, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezalarının "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine "2 yıl 13 ay 15 gün" olarak yanlış hesaplanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

c) 2008 takvim yılı için ”25.01.2009”, 2009 takvim yılı için “25.01.2010”, 2010 takvim yılı için “25.12.2010” ve 2011 takvim yılı için “25.04.2011” olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2008-2009-2010-2011” şeklinde yanlış yazılması,

d) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı geretirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.