muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2015, Karar No: 2011/9168, Tarih: 30.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2015 E.  ,  2011/9168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar yolunda kalması nedeniyle kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar yolunda kalması nedeniyle kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde ve tapulu taşınmaz üzerinde inşa edilen yapının maliyet bedeli ile ağaç bedellerine hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12992, Karar No: 2014/8148, Tarih: 20.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12992 E.  ,  2014/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/674-2013/279

Davacı B.. S.. vekili Avukat... tarafından, davalılar Ö.. D.. vdl. aleyhine 28/08/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılar M.. K.. ve T.. K.. yönünden davanın pasif husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar Ö.. D.. ve A.. K.. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı Ö.. D..'in temyizi yönünden;

Dava; basın yolu ile kişilik haklarına haksız saldırı hukuksal nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı; Star Gazetesinin 15/07/2012 tarihli nüshasında ve www.stargazete.com internet sitesinde davalılardan A.. K.. tarafından yazılan "İdeolojik Körlük” başlıklı köşe yazısı ile kişilik haklarına haksız şekilde saldırıda bulunulduğunu belirterek, gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü olan Ö.. D.. de davalı gösterilmek suretiyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili davanın reddine karar verilmesi savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece davalılar Ö.. D.. ve A.. K.. yönünden istemin bir bölümü kabul edilmiş, diğer davalılar yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; karar davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

26/06/2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı gün yürürlüğe giren 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumlu olup hukuki sorumlular arasında sorumlu yazı işleri müdürü bulunmamaktadır.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 2/c maddesi gereğince süreli yayın niteliğindeki dava konusu haberin yayımlandığı gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü olan davalı Ö.. D..'e 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek bu davalı hakkındaki davanın husumet yönünden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davalı A.. K..'ın temyizi yönünden;

Mahkemece, davalı A.. K..'ın köşe yazısında davacı için sarf ettiği “ideolojik körlük ve bu körlüğün bazı kesimlerin atamadığı büyük bir hastalık olduğu ve hastalığın tedaviye ihtiyacı olduğu, davacının insan olmayı başaramayan bir kişi olup fanatizmin gözlerini kör ettiği, kendisinden başkasına yaşam hakkı tanımayan görüş ve düşünceye sahip

2-Davalı A.. K..'ın temyizi yönünden;

Mahkemece, davalı A.. K..'ın köşe yazısında davacı için sarf ettiği “ideolojik körlük ve bu körlüğün bazı kesimlerin atamadığı büyük bir hastalık olduğu ve hastalığın tedaviye ihtiyacı olduğu, davacının insan olmayı başaramayan bir kişi olup fanatizmin gözlerini kör ettiği, kendisinden başkasına yaşam hakkı tanımayan görüş ve düşünceye sahip

ötekileştirici, tahammülsüz, hoş görüsüz, ideolojik fanatizm, ötekileştirici anlayış sahibi kişi olarak nitelendirdiği, ayrımcı olup derhal soruşturmaya tabii tutulması gerektiği, B.. S.. gibi ideolojik körlüğe yakalanan kişilerin ve ülkemizdeki bazı kesimlerin ne yazık ki bu amansız hastalığa yakalandığı” şeklinde yorum yazarak basın özgürlüğü sınırlarını aştığı ve davacının kişilik haklarına basın yoluyla saldırıda bulunduğu kabul edilerek bir miktar manevi tazminata karar verilmiştir.

Dava konusu köşe yazısı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; Ayvalık Devlet Hastanesi hemşire odasına alınan kanepelerin Adalet ve Kalkınma Partisine mensup olanlar tarafından alındığı gerekçesiyle, aynı hastanede hemşire olmasına rağmen, davacının odayı kullanmak istememesi şeklindeki davranışının, olguya dayalı değer yargılarına da yer verilerek eleştirildiği anlaşılmaktadır. Davacının Sağlık Emekçileri Sendikası Ayvalık ilçe temsilcisi olması da dikkate alındığında eleştirilere katlanması gerekmektedir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yazının tümü itibari ile eleştiri ve değer yargısı sınırları içinde kaldığı, davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı bulunmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1 ve 2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre temyiz eden davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22714, Karar No: 2013/28301, Tarih: 18.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/22714 E.  ,  2013/28301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1996 yılında ulusal televizyonlardan davalıların ...’nın ... ilçesinde devre mülk inşa ederek satışa sunduklarını öğrendiğini, 11.05.1997 ve 10.01.1998 tarihli sözleşmelerle 3 adet devre mülk satın aldığını,sözleşmedeki edimlerini yerine getirmesine rağmen davalıların satış sözleşmesinde yazılı bulunan yükümlülükleri yerine getirmediklerini ileri sürerek devremülklerin rayiç değeri için 22500,00 TL.nin avans faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., sözleşme tarihi itibariyle zamanaşımı yönünden dava süresinin dolduğunu, 1997 tarihinde yapı ruhsatının iptal edildiğini bu tarihten sonra devre mülk inşaatlarına çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, inşaatlara mühür vurulduğunu, edimin ifasının imkansızlığının bu tarih olduğunu, devre mülkle ilgili ihalenin feshedildiğini, 1998/179 Esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, edimin ifa edilemeyeceğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını ayıplı ifa kapsamında değerlendirilerek zamanaşımının 5 yıl olduğunun kabulünde zorunluluk olduğunu, aradan 15 sene geçtikten sonra davalı şirket tarafından sahte sözleşmeler hazırladığını, şirketin dava dosyasına her hangi bir belge, bilgi ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülk aldığının iddia edildiğinin, zamanaşımı olmadığı takdirde davanın belediye başkanlığı açısından husumetten reddi gerektiğini, YHGK'nun 2010/13-516 Esas 2011/6 Karar Nolu ilamının naylon sözleşmelere dayanarak açılan davalar sonucu davalı şirketin sevindirildiğini, 20.000 nüfuslu küçük bir ilçe olan ... Belediye başkanının yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, dönemin belediye başkanının meclis üyelerinin bu faaliyetleri nedeniyle cezalandırıldığını belirterek usulden ve esastan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının devremülklerin değerine yönelik talebinin kabulüne, 22500 TL.nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının devremülklerin değerine yönelik talebinin kabulüne, 22500 TL.nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki davada delil olarak iki adet devre mülk satış sözleşmesi, senet asılları, tahsilat makbuzları ile diğer delillere dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiş, ne var ki mahkemece bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır. Davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmadan bir kısım sözleşme ve ödeme belgeleri dosyaya sunulmuş ise de davalının az yukarıda ileri sürdüğü hususlarda; sözleşme ve ödeme belgelerinin aslı yoksa asıllarının ibrazı sağlanarak yazıda kullanılan mürekkebin içeriğine, belgeler üzerinde yer alan kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine, materyallerin parlaklığına ve bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar inceleme yapılması, bunun için dairemize seri olarak gelen diğer bazı dosyalarla birlikte ... Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü ile gerektiğinde Adli Tıp Kurumu fizik ihtisas dairesine gönderilerek, içinde bilgisayar mühendisinin de yer aldığı bilirkişi heyetine inceleme yaptırılmalı, taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalı sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek, dayanak belgelerin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2771, Karar No: 2016/5703, Tarih: 25.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/2771 E.  ,  2016/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret alacağı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, Dairemizin 17.06.2013 tarihli, karar sayılı ilamıyla, özetle, "...Somut olayda, davacı hafta tatillerinde çalıştığını iddia ederek hafta tatili ücret alacağını talep etmiş ise de çalıştığı sürede hafta tatilinde çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatlanması gerekir. Dosyada mevcut tek davacı tanığının beyanına göre davacının hafta tatilinde çalışması olduğu yeterli ve inandırıcı deliller ile kanıtlanmamıştır. Belirtilen nedenlerle davacı işçinin hafta tatili çalışma alacağı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada, 20.12.2011 tarihli duruşmada ara kararın 4, 5 ve 6. maddelerinde delillerini bildirmeleri için taraf vekillerine ayrı ayrı ikişer haftalık kesin süre verildiği, belirtilen süre içerisinde bildirilen delillerin toplandığı, davacı tanığının dinlendiği, davacı asile yemin eda ettirildiği, sonradan yeniden delil toplanmasının mümkün olmadığı, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 254., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 255. maddesinde konulan kanuni karinede tanıkların doğru söylemesinin asıl olduğunun belirtildiği, arkadaşlık, akrabalık, aynı işyerinde çalışmışlık, davasının bulunması ve benzeri gibi olguların bu kanuni karineyi değiştirmeyeceği, kanuni karinenin aksinin işveren ispatlanmadığı, öte yandan işçilerin işyerine girip çıkma saatleri ve çalışma saatlerini düzenlemenin işverenin görevlerinden olduğu, işverenin imza attırmak veya kart basma ya da parmak basma şeklinde işçilerin çalışma saatlerini net ve tartışmaya yer bırakmayacak şekilde düzenleyebileceği, işverenin bu düzenlemeleri yapmadığı takdirde bunun sorumluluğunun işçiye yüklenemeyeceği, ayrıca çalışma yani iş görme borcunun bir yapma borcu olduğu, 6100 sayılı Kanun'un öngördüğü her çeşit delil ile ispatlanabileceği, bu sebeple tanık anlatımlarını değersiz sayılamayacağı gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'na 6352 sayılı Kanunu'nun 40. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca Dairemizin, direnme kararını öncelikle inceleme yetki ve görevi olduğu anlaşılmakla yapılan inceleme sonucunda, her ne kadar mahkeme kararı yazılı gerekçeyle Dairemizin 17.06.2013 tarihli kararıyla bozulmuş ise de, dosya içeriğine göre işin niteliği ve davacı tanığının beyanının aksine dair işverence belge sunulmadığı gibi tanıkta dinletilmediği dikkate alındığında, mahkemenin direnme gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, direnme kararının bozma gerekçesine göre uygun bulunmasıyla, Dairemizin 17.06.2013 tarihli, karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/275, Karar No: 2022/816, Tarih: 20.12.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/275 E.  ,  2022/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi: (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 2704-1412

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın TCK’nın 102/2, 43, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 14 yıl 7 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin Bodrum Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.01.2019 tarihli ve 309-12 sayılı hükmün, katılan mağdure vekili, katılan ... vekili ile sanık ... müdafisi tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince 18.06.2019 tarih ve 1403-876 sayı ile sanığa CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca yeni bir müdafi görevlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararı doğrultusunda yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince sanık ...’ın nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK’nın 102/2, 43, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 14 yıl 7 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin hükmün katılan mağdure vekili, katılan ... vekili ile sanık ... müdafisi tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince 08.11.2019 tarih ve 2704-1412 sayı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine hükmedilmiştir.

Bu kararın da katılan mağdure vekili, katılan ... vekili, sanık ... müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 24.02.2021 tarih ve 1618-1472 sayı ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ise;

"Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanları, adli raporlar ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkûmiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 03.04.2021 tarih ve 6278 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 03.04.2021 tarih ve 6278 sayı ile;

"…Sonuç olarak dosya kapsamına göre, katılanın iddia ve beyanlarının somut ve bilimsel incelemelere dayanan delillerle doğrulandığı anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı 'eşe karşı nitelikli cinsel saldırı' suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi isabetlidir. Öte yandan, sanığın üzerine atılı TCK'nın 43. maddesine konu iddia bakımından ise önceki fiillerin suç tarihleri ve TCK'nın 73. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturma koşulunun bulunup bulunmadığının belirlenememiş olması nedeniyle, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezanın artırılmasına ilişkin yasal koşullar bulunmadığından hükmün farklı gerekçeyle bozulması," gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 23.06.2021 tarih ve 1360-4462 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında Yerel Mahkemece tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında Yerel Mahkemece nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararı ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının ve sabit olduğunun kabulü hâlinde sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de sanığın, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sisteminden alınan güncel nüfus kaydında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazından sonra 02.07.2022 tarihinde öldüğü bilgisine yer verilmesi karşısında, Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi gereğince öncelikle bu hususun değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak çıkartılan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanık ...’ın mahkûmiyet hükmünün Özel Dairece bozulmasından sonra; bozma ilamına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının Ceza Genel Kurulunca incelenmesinden önce, 02.07.2022 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam olunacağı, hükümlünün ölümü hâlinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte müsadere ve yargılama giderine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam olunacağı, hükümlünün ölümü hâlinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte müsadere ve yargılama giderine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre; kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi durumunda kovuşturma imkânının bulunmaması nedeniyle "kovuşturmaya yer olmadığına", kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi hâlinde ise yerel mahkemece "davanın düşmesine" karar verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirmesi nedeniyle iştirak hâlinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü, niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak, ölümden önce tahsil edilmiş olan para cezaları mirasçılara iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan güncel nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması gibi hâllerde, ölümün kamu davasının düşmesini gerektiren bir neden olduğu göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulması ve yerel mahkemece mahallinde yapılan araştırma sonucunda sanığın öldüğünün kesin olarak saptanmasından sonra düşme kararı verilmesi daha isabetli olacaktır.

Bu bilgiler ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;