muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4340, Karar No: 2011/5650, Tarih: 11.05.2011

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Öte yandan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılacak olan davalar herhangi bir hak düşürücü süreye tabi değildir.

Somut olaya gelince; miras bırakanın mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı, davalılardan Metin’in 1970 doğumlu olduğu ve akit tarihinde reşit olmadığından satış aktine velayeten anne ve babasının katıldığı, diğer davalı S...’ın da 1965 doğumlu olduğu ve henüz reşit olduğu, bu yaştaki kişilerin bedel ödeyerek taşınmaz mal satın almasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, diğer yandan davacıya verilen herhangi bir taşınmazın bulunmadığı ve evlenirken verilen bir takım eşya ve hayvanların da mirasbırakanın tüm mallarını mirasçıları arasında paylaştırma kastıyla hareket ettiği anlamına gelmeyeceği, dolayısıyla miras bırakan tarafından davalılara yapılan 20 parça taşınmaz temlikinin bedelsiz ve mal kaçırma amaçlı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı olduğu üzere reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11960, Karar No: 2016/15901, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11960 E.  ,  2016/15901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,.... nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli, ... payı, Enerji fon bedeli ve Belediye Tüketim Vergisi tahsil ettiğini ileri sürerek; HMK'nun 107. maddesi kapsamında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, tahsil edilen bedelden 600 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 12.01.2016 harç tarihli dilekçe ile talebini 31.411,22 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın ... payı, Enerji Fonu ve Belediye Tüketim Vergisi dışında kalan bedeller yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2052, Karar No: 2017/1789, Tarih: 26.04.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/2052 E.  ,  2017/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı, icra inkâr tazminatı istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz taleplerinin reddine,

2-Davacı yüklenici davalı site yönetimi iş sahibidir. Taraflar arasında davalının yöneticisi bulunduğu siteye, çevre güvenlik, kamera sistemi yapımı konusunda anlaşmaya varıldığı, işin yapılıp teslim edildiği hususunda çekişme bulunmamaktadır. Davacının yazılı teklifi ve davalının kabulü ile taraflar arasındaki akdi ilişkinin 7.000,00 TL + KDV bedelle kurulduğu anlaşılmaktadır. Davalı davacının sunduğu teklifin kabul edildiğini, 2.000,00 TL peşin ödendiğini, teklifte belirlenen ürünler ile montajı yapılanların farklı modelde olduğunu, düşük kalitede görüntü elde edildiğini, sistemin tam kurulup çalıştırılmadığını, belirterek akdi feshettiklerini eseri reddettiklerini, ödenen peşinatın iadesi gerektiğini savunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda,fiyat teklifi dikkate alınmaksızın, birim fiyatlara göre inceleme yapılmış, eserin reddini gerektirecek derecede ayıplı olmadığı saptanmakla birlikte, bazı imalâtların teklifteki kalemlerle farklı olduğu açıklanmış, eksik kusurlar belirlenmesine rağmen bunlarla ilgili rakamsal bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu nedenle mahkemece konusunda uzman yeni bilirkişiden alınacak raporla, 7.000,00 TL + KDV götürü bedel üzerinden teklif kapsamında yapılan imalâtların eksik kusurlar dahil olmak üzere mevcut haliyle bedelinin tesbitinin yaptırılması, teklif haricinde fazla imalatın yapıldığının anlaşılması halinde ise bunların bedellerinin yapıldıkları yıl mahalli piyasa fiyatlarına göre hesaplattırılıp davacı alacağının belirlenmesi gerekirken, söz konusu hususlar gözden kaçırılıp değerlendirilmeden, davanın kabulü doğru olmamış açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca davalının diğer temyiz talebinin kabulüne kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 26.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/738, Karar No: 2013/1557, Tarih: 04.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/738 E.  ,  2013/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucu Yuvalıdere Beldesi çalışma alanında bulunan 117 ada 22 parsel sayılı 3.848,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın beyanlar hanesine “6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarılmıştır, parsel içindeki fındık ağaçları 1982 doğumlu ... kızı ... tarafından kullanılmakta olup halen kendisine aittir” şerhi, 117 ada 23 parsel sayılı 4.279,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın beyanlar hanesine ise “6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarılmıştır, parsel içindeki fındık ağaçları ... oğlu ... tarafından kullanılmakta olup halen kendisine aittir” şerhi verilerek tarla vasıflarıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmişlerdir. Davacı, taşınmazların beyanlar hanesine ... mirasçıları lehine şerh verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne; 117 ada 22 parsel sayılı Hazine adına tespit ve tescili yapılan taşınmazın beyanlar hanesinde geçen "Parsel üzerindeki fındık ağaçları 1972 doğumlu ... kızı ...'nın kullanımında olup halen kendisine aittir" şerhinin iptaline yerine, "Parsel üzerindeki fındık ağaçları muris ... mirasçıları ... ... ve ...'un kullanımında bulunup halen kendilerine aittir" şerhinin yazılmasına, 117 ada 23 parsel sayılı Hazine adına tespit ve tescili yapılan taşınmazın beyanlar hanesinde geçen "Parsel içerisindeki fındık ağaçları ... oğlu ... tarafından kullanılmakta olup halen kendisine aittir" şerhinin iptali ile yerine "Parsel içerisindeki fındık ağaçları muris ... mirasçıları ... ... ve ...'un kullanımında olup halen kendilerine aittir" şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, miras yoluyla gelen hakka dayanarak genel mahkemede dava açmıştır. Türk Medeni Kanunu'nun 640. maddesi uyarınca, mirasçılar terekeye elbirliğiyle sahip olurlar ve bir takım istisnalar dışında terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler. Bu hükme paralel olarak mirasçılardan biri tarafından terekeyi temsilen kadastro mahkemelerinde dava açmak Kadastro Kanunu'nun 29. maddesine göre mümkün ve elbirliği

./...

2013/738-1557 SH:2

Davacı, miras yoluyla gelen hakka dayanarak genel mahkemede dava açmıştır. Türk Medeni Kanunu'nun 640. maddesi uyarınca, mirasçılar terekeye elbirliğiyle sahip olurlar ve bir takım istisnalar dışında terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler. Bu hükme paralel olarak mirasçılardan biri tarafından terekeyi temsilen kadastro mahkemelerinde dava açmak Kadastro Kanunu'nun 29. maddesine göre mümkün ve elbirliği

./...

2013/738-1557 SH:2

ile hareket etmenin istisnasını oluştururken; genel mahkemelerde açılacak davalarda genel usul hükümleri uygulanacağından mirasçılar arasında mecburi dava arkadaşlığı olması nedeniyle terekeyi temsilen tek başına dava açmak mümkün bulunmamaktadır. Bu nedenle, miras yoluyla gelen hakka dayanılarak genel mahkemelerde açılacak davalarda, tüm mirasçıların birlikte dava açmaları veya diğer mirasçıların muvafakatlarını almaları ya da miras şirketine temsilci tayin ettirmeleri gereklidir. Ancak bu eksikliğin, yargılama sırasında anlaşılması halinde, davacıya süre verilmek suretiyle giderilmesi mümkündür. Hal böyle olunca mahkemece, davacıya, süre verilerek diğer mirasçıların muvafakatlarını alması ya da miras şirketine temsilci atanmasına imkanı tanınmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır. Mahkemece, bu yön gözetilmeksizin, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, kabule göre de; çekişmeli taşınmazların üzerinde bulunan fındık ağaçlarının muris veya davalılar tarafından dikilip dikilmediğinin araştırılıp varılacak sonuca göre hak sahipleri lehine zilyetlik şerhi verilmesi gerekirken, bu yönde araştırma yapılmaması da ayrıca isabetsiz olduğundan, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16773, Karar No: 2014/14435, Tarih: 08.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/16773 E.  ,  2014/14435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/152641

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 26/A.maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı H.. Ş.. hakkında 2.615,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı 4.Bölge Müdürlüğünce 03/04/2013 tarihli, 512914 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair İnegöl 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 02/09/2013 tarihli ve 2013/331 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.04.2012 gün ve 26772 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2014 gün ve KYB. 2014-152641 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 26/1-a maddesine göre, Bu Kanunun 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan taşıma işinde faaliyette bulunanlara ikibin türk Lirası" idari para cezası verilir", hükmünün karar tarihinden önce, 02/08/2013 tarihli ve 28726 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 31.maddesi ile değişik 26/a maddesinde, 5inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlarla bin türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydetttirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez." hükmüne göre başvuranın talebinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3.maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme karşısında itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02.09.2013 gün ve 2013/331 Değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının 1000,00 TL'sına indirilmesine ve infazın bu miktar idari para cezası üzerinden yapılmasına, 08/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2516, Karar No: 2023/10709, Tarih: 21.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/2516 E.  ,  2023/10709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 14.12.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/151 E., 2022/272 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

... Batı 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/151 Esas, 2022/272 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Batı 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/151 Esas, 2022/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.... Batı 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/151 Esas, 2022/272 Karar sayılı ek kararı ile sanık müadafiinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 276 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “süre yönünden reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; ek kararın ve gerekçeli kararın vekalet ücreti verilmesi yönünden ortadan kaldırılması ve beraat eden sanık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile müdafiinin yüzüne karşı verilen 04.10.2022 tarihli karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 12.12.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Batı 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/151 Esas, 2022/272 Karar sayılı ek kararında sanık müadfii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29573, Karar No: 2015/32065, Tarih: 17.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/29573 E.  ,  2015/32065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı ..., ... ve ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkeme hükmüne dayanak yapılan satış memurluğunun 29/12/2011 tarihli tevzi tablosunda adı geçen ... ve ...'nın kararda yer almamış olması maddi hataya müstenit olup mahallinde düzeltilebileceğinin tabii bulunmasına, Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.