muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12632, Karar No: 2023/13867, Tarih: 21.12.2023

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas kabul edilen davacı taraf itirazı üzerine alınan ek aktüer raporunda; PMF-1931 Yaşam Tablosuna göre ve progresif rant formülü uygulanarak tazminatın hesaplandığı, İtiraz Hakem Heyeti tarafından karara esas kabul edilen kök aktüer raporunda ise; TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; İtiraz Hakem Heyeti tarafından da anılan kök aktüer raporundaki hesaplamaya göre karar verildiği görülmektedir. Tazminat hesabında her ne kadar bakiye ömrünün tespitinde TRH-2010 Yaşam Tablosunun kullanılması gerekir ise de davacı vekilinin davalı lehine olacak biçimde daha kısa ömür süresi belirlediği halde PMF-1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü gözetilerek verilen Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itiraz etmemesi karşısında; davacının talebi aşılmayacak şekilde PMF-1931 Yaşam Tablosuna göre muhtemel bakiye ömrün belirlendiği ve bilinen son gelirin her yıl için % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi yönteminin kullanıldığı Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan ek aktüer raporunun hükme esas alınması gerekirken İtiraz Hakem Heyetince yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı yararına hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekili ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin, (3) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ve davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24265, Karar No: 2014/42154, Tarih: 17.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/24265 E.  ,  2014/42154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/160318

MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2013

NUMARASI : 2012/857 (E) ve 2013/191 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Niğde Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden alınan 07/12/2012 tarihli raporda mağdurda iki (2) adet diş kaybı meydana geldiği yazılı olmasına karşın, gerekçeli kararda mağdurun altı (6) adet dişinin kırıldığının belirtilmesi ayrıca mağdurun ifadelerinde yedi (7) adet dişinin kırıldığını ısrarla ifade etmesi nedeniyle çelişki oluştuğundan Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre 15-30 puan arasındaki kayıpların organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu kabul edilmekle mağdurda meydana gelen diş kayıplarının organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olup olmadığının saptanabilmesi için çelişki giderilip, mağdurda meydana gelen diş kayıplarının Adli Tıp uygulamalarına uygun skorlaması yapılarak, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayalı olarak hüküm kurulması,

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6234, Karar No: 2024/686, Tarih: 25.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6234 E.  ,  2024/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3625 E., 2023/644 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/ Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Küçükçekmece 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/370 E., 2022/140 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ile ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ...; 222 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakanı "... oğlu ölü ..." mirasçıları adına kayıtlı iken Küçükçekmece Sulh Hukuk Hakimliğinin 1993/89 Esas, 1993/1582 Karar sayılı mirasçılık belgesi uyarınca 04.04.1994 tarihinde davalı Hazine adına kaydedildiğini, ancak tescilin dayanağı mirasçılık belgesinin daha sonra iptal edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile ... oğlu ölü ... mirasçıları adına mirasçılık belgesindeki payları oranında tesciline karar verilmesini istemiş; aşamada davanın, mirasbırakan ...'in terekesine temsilci olarak atanan ... tarafından takibi sağlanmıştır.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; eskiden mera vasıflı 2666 parsel içinde kalan dava konusu 222 parselin de bulunduğu 21 parça taşınmaz hakkında tapu iptali ve tescil davası açılması amacıyla 1992 yılında kayıt maliklerinin tahkik edildiğini, davaya konu taşınmaz maliki aleyhine de dava açıldığını, ... oğlu ... ve mirasçılarını bilen ve tanıyan olmadığından kesinleşen Mahkeme kararı ile Hazinenin mirasçılığının belirlenerek taşınmazın Hazine adına tescil edildiğini, daha sonra taşınmazın olimpik park ve spor tesisi yapılmak üzere Genclik ve Spor Genel Müdürlüğüne tahsis edildiğini, mirasçı bırakmadan ölenin mirasının Devlete geçeceğini, miras sebebiyle istihkak davası açma süresinin geçtiğini ayrıca meradan açılan yerler zilyetlikle kazanılamayacağından kadastro tespitinin hatalı yapıldığını, bu nedenle şahıs adına yapılan tescilin de yolsuz olduğunu, tasarrufun iptali davasının da zamanaşımına uğradığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2013/455 Esas, 2018/480 Karar sayılı kararı ile; iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2020 tarihli ve 2019/1626 Esas, 2020/1901 Karar sayılı kararı ile, yapılan inceleme ve araştırmanın karar vermeye yeterli olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen hasımlı mirasçılık belgesi ile davacının taşınmazın önceki malikinin mirasçısı olduğunun sabit olduğu, yapılan araştırmalar sonucunda taşınmazın mera ile ilgisinin olmadığının tespit edildiği, bu hususun davalı Hazine tarafından da beyan edildiği, Hazine tarafından taşınmazın mera olduğu iddiasına dayalı bir davanın da açılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı Hazine vekili ile dava kendilerine ihbar olunan ... ve ... vekillerince istinaf edilmiş, İlk Derece Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ek kararı ile; davanın ihbarının ihbar olunana taraf sıfatı vermeyeceği, ihbar olunanların istinaf yetkilerinin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talepleri reddedilmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, taşınmazın mera niteliğinde olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını, zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını belirtip İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mera ile ilgisi bulunmadığı saptanan dava konusu taşınmazın önceki malikinin mirasçıları mevcut iken davalı Hazine adına oluşan tescilin yolsuz olduğu, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ile ihbar olunan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Hazine vekili; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ile ihbar olunan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Hazine vekili; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.İhbar olunan ... vekili; davalı Hazine yanında kanun yoluna başvurduklarını, dava konusu taşınmazın Hazine tarafından davalı idareye tahsis edildiğini, imar planında spor alanı olarak yer aldığını, taşınmaza idareleri tarafından hukuki ve fiili el atmanın söz konusu olmadığını, idare aleyhine tazminat ve sorumluluk yüklenemeyeceğini, 06.10.2022 tarihli ek kararın taraflarına tebliğ edilmediğini, bu bakımından temyiz başvurularında hukuka aykırılık bulunmadığını, davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirtip kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yolsuz tescil hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 63 üncü maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 705 inci maddesi, 1022 nci maddesinin birinci fıkrası, 1025 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. İhbar olunan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

HMK'nın 63 üncü maddesinde, "Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir." hükmüne yer verilmiştir.

Dava kendisine ihbar olunan Gençlik ve Spor Bakanlığının HMK’nın 63 üncü maddesinden yararlanarak taraflardan birinin yanında davaya katılmadığı, sadece davanın ihbar olunduğu, eldeki davada taraf sıfatı olmadığından temyiz hakkının da bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 222 parsel sayılı taşınmazın (11320 m2, tarla) 21.02.1957 tarihinde kesinleşen kadastro tespiti sonucu "... oğlu ölü ..." adına tescil edildiği, Küçükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.12.1993 tarihli ve 1993/89 Esas, 1993/1582 Karar sayılı kararı ile kayıt maliki ... oğlu ölü ...'in kendisini ve mirasçılarını bilen ve tanıyan olmadığı gerekçesiyle mülga 743 sayılı Medeni Kanun'un 534 üncü maddesi gereğince taşınmazın 04.04.1994 tarihinde intikal yoluyla Hazine adına kaydedildiği, 01.12.1995 tarihinde olimpik park ve spor tesisi yapılmak üzere ihbar olunan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne tahsis edildiği, davacı tarafından Hazine aleyhine açılan hasımlı veraset ilamı davasında Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.12.2011 tarihli ve 2010/1540 Esas, 2011/1516 Karar sayılı kararı ile taşınmazın davalı Hazine adına tesciline esas 07.12.1993 tarihli veraset ilamının iptaline karar verilerek "... oğlu ölü ..." mirasçıları olarak davacı ... dava dışı kişilerin belirlendiği, kararın derecattan geçerek 27.03.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.İhbar olunan ... vekilinin temyiz dilekçesinin sıfat yokluğundan REDDİNE,

2.Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin “j” bendi gereğince davalı Hazine ve ihbar olunan harçtan muaf bulunduklarından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9242, Karar No: 2013/10887, Tarih: 27.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/9242 E.  ,  2013/10887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Düşme

I- "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının 21.11.2002 suç tarihinden iddianamenin düzenlendiği tarihine kadar gerçekleştiği görülse de; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonuç olarak doğru olan hükmün ONANMASINA,

II-"2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın 2005 yılının dokuzuncu ayına kadar KDV beyannamesi verdiği, Vergi İnceleme, Vergi Tekniği Raporları ve iddianemenin de 2005 takvim yılını içerecek şekilde düzenlendiği anlaşılmakla suç tarihi itibariyle hüküm tarihinde 5237 sayılı TCK.nun 66 ve 67. maddeleri uyarınca zamanaşımı sürelerinin geçmediği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9219, Karar No: 2012/13539, Tarih: 25.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/9219 E.  ,  2012/13539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, denetim görevini ihmal suretiyle zimmete sebebiyet verme

HÜKÜM : Sanıklardan ...'in zimmet suçundan, ...'nun ise denetim görevini ihmal suretiyle zimmete sebebiyet verme suçlarından mahkümiyetlerine, diğer sanıkların üzerlerine atılı zimmet suçundan beraetlerine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmolunan ceza tutarı itibariyle sanıklar ... ve.... müdafiin duruşma isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında sahte faturalardan dolayı mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan sanıklar müdafii ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanığın kooperatife ait 630.512 TL'yi mal edindiğinin kabul edildiği, bilirkişi raporuna göre... Usta Gıda Tekst. Zir. Oto. Elk. Klima Metal San. T.A.Ş.'den 8 kalemde alınan 61.714 TL, Haliç Petrol Ürünleri Otom. San. Tic. Ltd. Şti'den 11 kalemde alınan 97.350 TL ve ... Züccaciye Gıda Tekst. Elkt. San. Tic. Ltd. Şti.'den 10 kalemde alınan 89.680 TL olmak üzere toplam 248.744 TL. hizmet ve malzeme alımına ait faturaların sahte olduğu, bu sahteliğin kooperatif içinde basit bir araştırma ile ortaya çıkarılamayacağı anlaşılmakla, eyleminin bu haliyle zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile sadece zincirleme basit zimmetten hüküm kurulması,

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, kooperatif başkanı ... ile kooperatif adına müşterek imzayla yetkili yönetim kurulu üyesi olduğu, kooperatiften para çıkışı yapılan tüm harcama belgelerinde imzasının bulunduğu bu suretle yüklenen zimmet suçuna ve ...'in fiillerine iştirak ettiği anlaşıldığı halde dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle beraetine hükmedilmesi,

Sanık ... Seyhan Evliyaoğlu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Denetim kurulu üyesi olan sanığın 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 62. maddesinde gösterilen kimselerden olmadığı gözetilmeden ve denetim görevini yerine getirmeme biçiminde kabul edilen eylemlerinin anılan Kanunun 67. maddesi yollamasıyla ek-2/3. maddesine uyup uymayacağı da tartışılmadan yazılı şekilde zimmete neden olma suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

Sanık ... Seyhan Evliyaoğlu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Denetim kurulu üyesi olan sanığın 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 62. maddesinde gösterilen kimselerden olmadığı gözetilmeden ve denetim görevini yerine getirmeme biçiminde kabul edilen eylemlerinin anılan Kanunun 67. maddesi yollamasıyla ek-2/3. maddesine uyup uymayacağı da tartışılmadan yazılı şekilde zimmete neden olma suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin ve sanıklar Mustafa Seyhan Evliyaoğlu ve ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin belirtilen nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28621, Karar No: 2014/14166, Tarih: 22.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/28621 E.  ,  2014/14166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/621-2013/442

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10834, Karar No: 2016/15851, Tarih: 29.11.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/10834 E.  ,  2016/15851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlılık eyleminin kamu kurumu niteliğindeki okul içerisindeki kantinden gerçekleştirilmiş olması karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile hakkında hüküm kurulması ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı hüküm kurulurken, TCK'nın 116/2. maddesi gereğince verilen 6 ay hapis cezasının TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırımında 12 ay yerine 1 yıl olarak hesaplanması, sonraki uygulamanın ve sonuç cezanın doğru olması sebebiyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır" şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde kısa süreli hapis cezalarından çevrilen seçenek tedbirlerin yerine getirilmemesi halinde hapis cezalarının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,