muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5508, Karar No: 2018/1250, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5508 E.  ,  2018/1250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezası alan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22543, Karar No: 2017/36295, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22543 E.  ,  2017/36295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7243, Karar No: 2023/151, Tarih: 17.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7243 E.  ,  2023/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Acıpayam Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2015 tarihli iddianamesi ile; sanığın 24.12.2014 günü hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediğinden bahisle TCK'nın 35/1, 142/1-e ve 53. maddeleri; Acıpayam Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2015 tarihli iddianamesi ile; sanığın 05.01.2015 günü hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle TCK'nın 141/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/224 Esas, 2016/611 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 21.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle; hakkında suç işleme kastının bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi ve lehine olan kanun maddelerinin uygulanması gerektiğini bildirip usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; sanık hakkında, katılana ait tarlalardan farklı tarihlerde iki defa ağaç kesmek suretiyle açıktan hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunan katılana ait tarladaki 12 adet ağacın kesildiğine ilişkin 24.12.2014 tarihli tutanak ile ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunan katılana ait tarladaki 10 adet meyve ağacının kesildiğine dair 05.01.2015 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.

3. Katılan, 24.12.2014 tarihinde sanığı kendisine ait tarladan kestiği meyve ağaçlarını traktöre yüklerken gördüğünü, 05.01.2015 günü ise kendisine ait aynı mahallede farklı mevkiide bulunan meyve ağaçlarının kesildiğini fark etmesi üzerine yaptığı araştırmada bu eylemin de sanık tarafından gerçekleştirildiğini öğrendiğini, kendisine ait bakımsız tarlalardaki meyve veren ağaçların da kesildiğini tespit ettiğini beyan ederek şikayetçi olmuştur.

4. Tanık Hüseyin Sanlı aşamalarda, katılanın kendisine bildirmesi üzerine 05.01.2015 tarihli hırsızlık suçundan haberdar olduğunu, sanığın bahsi geçen konu ile ilgili kendisi ile yaptığı görüşme sırasında ağaçları kestiğini söylediğini ifade etmiştir.

4. Tanık Hüseyin Sanlı aşamalarda, katılanın kendisine bildirmesi üzerine 05.01.2015 tarihli hırsızlık suçundan haberdar olduğunu, sanığın bahsi geçen konu ile ilgili kendisi ile yaptığı görüşme sırasında ağaçları kestiğini söylediğini ifade etmiştir.

5. Sanık, soruşturma aşamasında alınan savunmalarında, ... Mevkiindeki ağaçları kesip traktörüne yüklediği esnada katılanın olay yerine geldiğini, ... Mevkiinde bulunan meyve ağaçlarını ise kesip aracına yükledikten sonra satmaya götürdüğünü ve ekonomik sıkıntı içerisinde olmasından dolayı eylemleri gerçekleştirdiğini beyan ederek her iki eylem bakımından üzerine atılı suçlamaları ikrar etmiş; kovuşturma aşamasında ağaçların bulunduğu yerin sahipsiz ve bakımsız olduğunu düşündüğü için ağaçları kestiğini, çayın yanında yer alan ağaçları ormanlık alana ait zannederek eylemi gerçekleştirdiğini savunmuş; keşif esnasında alınan beyanında ise derenin diğer tarafındaki arazi sahiplerinden soyadını bilmediği ... isimli şahsın kendisine ait ağaçları kesme talebi üzerine yanlışlıkla katılana ait ... Mevkiinde bulunan ağaçları kestiğini belirtmiştir.

6. Suça konu tarlalarda yapılan keşfe dair zabıt ile bilirkişi raporu dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

6. Suça konu tarlalarda yapılan keşfe dair zabıt ile bilirkişi raporu dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve Olgular başlığı altında 3, 4 ve 5 numaralı paragraflarda ayrıntıları belirtildiği üzere; sanığın aşamalardaki çelişkiler barındıran savunmalarının içeriği, katılan ve tanığın anlatımları ile olayın oluş şekli birarada değerlendirildiğinde; sanığın, katılana ait tarlalarda bulunan meyve ağaçlarını katılanın bilgi ve rızası olmadan kendisine ekonomik yarar sağlamak maksadıyla aldığı ve atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 62/1. maddesi gereği (1/6) oranında takdirî indirim sebebi uygulandığı, netice olarak belirlenen ceza miktarının 2 yıl 1 ay hapis cezası olduğu, sanık hakkında TCK'nın 50 ve 51. maddeleri gereği seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme ya da CMK'nın 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının uygulanmasına sonuç ceza miktarı itibarıyla olanak bulunmadığı belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 10. maddesi ile TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşılmış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları reddedilmiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması sanığın, 24.12.2014 ve 05.01.2015 tarihlerinde katılana yönelik zincirleme olarak hırsızlık suçunu işlediği kabul edilmesine rağmen, suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "24.12.2014" olarak eksik yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/224 Esas, 2016/611 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20016, Karar No: 2017/5658, Tarih: 10.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/20016 E.  ,  2017/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiiinin temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali; Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ticaret Meslek Lisesine girerek okul içerisindeki kantine de girip muhtelif gıda maddelerini ve yazar kasa çekmecesindeki 250,00 TL parayı çaldıktan sonra idare odasındaki 220,00 TL yi çalan suça sürüklenen çocuk ...’in, kantinin müşteki ... tarafından işletildiğini bilebilecek durumda olup olmadığının araştırılması ile kantinin müşteki ... tarafından işletildiğini bilmediğinin ve bilebilecek durumda olmadığının anlaşılması halinde, tek

bir hırsızlık suçunun oluşacağı, aksi halde ise suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'nin işlettiği kantinden yaptığı hırsızlık eylemlerinin ayrıca ikinci bir hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun çaldığı eşyaların müşteki ...’ye ait olduğunu bildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu da karar yerinde tartışılmaksızın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde müşteki ...'ye yönelik hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

bir hırsızlık suçunun oluşacağı, aksi halde ise suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'nin işlettiği kantinden yaptığı hırsızlık eylemlerinin ayrıca ikinci bir hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun çaldığı eşyaların müşteki ...’ye ait olduğunu bildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu da karar yerinde tartışılmaksızın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde müşteki ...'ye yönelik hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ...'in cd izleme tutanağına göre atılı suçu gece sayılan zaman diliminde saat 22.40-23.40 arasında işlenmesine karşın, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması,

3- Başka suçtan Sincan 2 nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü bulunan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’un, kısa kararın okunduğu oturuma da getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle, suça sürüklenen çocuk ... yönünden diğer yönleri incelenmeksizin,diğer hükümler yönünden tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, (1) numaralı bentteki bozma sebepleri yönünden; aynı Kanun'un 325. maddesi uyarınca bozmanın hükmü temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ...'ye SİRAYETİNE,ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla; 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine,10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30640, Karar No: 2014/20496, Tarih: 11.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30640 E.  ,  2014/20496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanığın eylemine uyan TCY.nın 165/1. maddesinde hem hapis, hem de adli para cezasının öngörülmüş olması ve hapis cezasında temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, uygulama maddesinde adli para cezasının alt sınırı belirlenmemiş olmakla, aynı Yasanın 52. maddesinin 1. fıkrası uyarınca beş gün olacağı gözetilmeden adli para cezasında gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 100,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7738, Karar No: 2020/6136, Tarih: 21.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7738 E.  ,  2020/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005-2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açılmış olmasına karşın, mahkemece her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da açıklanmadan tek bir beraat hükmü kurulmuş ise de; sanığa yüklenen 2005-2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup; suç konusu faturalar KDV indiriminde kullanıldığından, 21.01.2006, 21.01.2007 ve 21.03.2007 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 21/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11331, Karar No: 2012/5077, Tarih: 21.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11331 E.  ,  2012/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre, mutfaktaki fırının altında bulunan mukavva zeminin, fırının ısısıyla tutuşması sonucunda meydana gelen yangının sanığın dikkatsiz ve tedbirsiz davranması sebebiyle meydana geldiği ve itfaiyenin yardımıyla söndürülebildiği ve olay nedeniyle kendisine ait evin kısmen yandığı başkalarının hayatı, sağlığı ve malvarlığı bakımından, somut bir zarar meydana gelmediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Yasanın 22/b maddesi tartışılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 18. maddesinde yazılı zorla çalıştırma yasağı ve 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesinde, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırıma karar verilmesi için sanığın gönüllü olması koşulu gözetilerek sanığın rızası alındıktan sonra Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünce belirlenen yerlerde gönüllü çalışmaya karar verilebileceği nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6549, Karar No: 2019/999, Tarih: 14.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6549 E.  ,  2019/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...- Dava konusu taşınmaza yakın komşu 1356 (yeni 453 ada ... parsel) ve 1357 (454 ada ... parsel) parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının getirtilmesi ve bu taşınmazlar hakkında açılmış bir tapu iptal ve tescil davasının olup olmadığının araştırılması, varsa dava dosyalarının dosya arasına getirtilmesi,

2-İlk iadenin gerekleri tam olarak yerine getirilmediğinden dava tarihi olan 21.11.2011'den 20-25 yıl önce (özellikle 1981 ile 1992 yılları arasına ait) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazlarda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, hem .../5000 ve hem de .../25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi incelenmeli, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde keşfe katılan ... bilirkişisinden ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir ek rapor alınması, dosya arasına konulması,

Ayrıca dava dosyasının da 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 14/02/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20653, Karar No: 2017/36416, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20653 E.  ,  2017/36416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.