muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3133, Karar No: 2018/3559, Tarih: 16.04.2018

II-"2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında söz konusu faturalarda yer alan emtiaları adı geçen şirketlerden aldığını, kesilen faturalar karşılığında resmi ödemeler yaptığını, faturaların sahte olduğunu bilmediğini, suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi, Dairemizin 2018/1532 Esasına kayıtlı suça konu faturaları düzenleyen... Müh. Taah. Asansör Elkt. İnş. Ve Malz. San. Ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi...'un hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiası ile Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/692 Esas, 2015/283 karar sayılı dosyasında verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde onanmasına karar verildiği, yine Dairemizin 2016/4715 Esasına kayıtlı suça konu faturaları düzenleyen ...Yapı Malz. Mühen. Met Bilg. Oto Yedek San Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ...'un hakkında da 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiası ile Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/288 Esas 2012/1058 Karar sayılı dosyasında verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde onanmasına karar verilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; dosya içerisinde 2007 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin faturaların bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler ile sanığın faturaları aldığını beyan ettiği ...’ın, CMK'nın 46/1-c ve 48. maddeleri uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

b)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

b)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeleri, satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

a)1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

b)Suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 26.04.2007, 26.04.2008, 26.04.2009 olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2006, 2007, 2008” şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8568, Karar No: 2022/5962, Tarih: 12.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8568 E.  ,  2022/5962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Her ne kadar olay günü saat 16.00 sıralarında suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'nın mağdure ...'yi okul çıkışında bekleyip mağdurenin suça sürüklenen çocuk ...'nın kullandığı araca suça sürüklenen çocuk ... tarafından zorla bindirilip sanıklar tarafından kaçırıldığı iddia edilmişsede, Uyap üzerinden yapılan kontrolde aynı olaydan dolayı ayrı yargılaması yapılan suçu birlikte işlediği iddia edilen diğer sanıklar ... ve ... hakkında Kars 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/93 Esas sayılı dosyasında tüm suçlardan Beraat kararları verilmesi, sanık ... ile diğer sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmaları,mağdureyle suça sürüklenen çocuk ...'nın olay tarihinde duygusal arkadaşlıklarının devam etmesi, dosya içerisine sunulan sosyal medya konuşmaları,mağdurenin ailesinin söz konusu ilişkiyi öğrenip onaylamamaları hususları hep birlikte gözetildiğinde, onbeş yaşından büyük mağdurenin sanıkların bulunduğu araca rızası olmadan bindirilip tutulduğuna dair mağdure beyanı dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın eyleminin uzlaştırmaya tabi olan 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2- Sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

./..

S/2

UYAP üzerinden yapılan kontrolde aynı olaydan dolayı ayrı yargılaması yapılan suçu birlikte işlediği iddia edilen diğer sanıklar ... ve ... hakkında Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/93 Esas sayılı dosyasında tüm suçlardan beraat kararları verilmesi,sanığın aşamalarda olay yerinden kaçarken arkalarından mağdurların ateş ettiğini savunması,silahla ateş etme eylemini birlikte gerçekleştirdiği iddia edilen diğer sanıkların beraat etmeleri hususları gözetildiğinde sanığın silahla tehdit suçunu işlediğini yada işleyenlere katıldığını gösterir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması;

Kabule ve uygulamaya göre de;

a- Tehdit eyleminin tek bir fiille birden fazla mağdura karşı işlenmesi karşısında sanığın TCK'nın 106/2-a-c ve TCK'nın 43/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde üç ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

a- Tehdit eyleminin tek bir fiille birden fazla mağdura karşı işlenmesi karşısında sanığın TCK'nın 106/2-a-c ve TCK'nın 43/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde üç ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

b- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a-c maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada, sonuç hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38868, Karar No: 2017/6513, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38868 E.  ,  2017/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22912, Karar No: 2013/23921, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/22912 E.  ,  2013/23921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem Toplu ... Sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9335, Karar No: 2022/1715, Tarih: 07.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9335 E.  ,  2022/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 15/10/2019 tarih 2019/İHK-13430 sayılı itirazın kısmen kabulü ile başvurunun kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklet ile davalı nezdinde ... poliçesi olan aracın karıştığı çift taraflı kazada müvekkilinin yaralandığını belirtmiş fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50,00 TL geçici ve 50,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 100,00 TL’nin temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 3.083,60 TL geçici işgöremezlik ve 47.469,50 TL sürekli işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 50.553,10 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvurunun kabulü ile 3.083,60 TL geçici işgöremezlik ve 47.469,50 TL bakiye sürekli işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 50.553,10 TL’nin 02/04/2019 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davalı vekilinin sadece vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulü ile kararın vekalet ücretine ilişkin kısmının düzeltilmesine karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan 14/05/2018 tarihli aktüer bilirkişi raporunda; kaza tarihinde 17 yaşında olan davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresi belirlenmeden, davacının 99 yaşına kadar yaşama ihtimali olduğu kabul edilerek ve bu yaş baz alınarak "irat yöntemi" ile işleyecek/ bilinmeyen devre hesabının yapılmış olduğu, işleyecek aktif dönem ile işleyecek pasif dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin de açık bir şekilde yazılmadığı anlaşılmış olup, bu yönüyle raporun denetime elverişli olmadığı görülmüştür.

Bu durumda; davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür süresi belirlenerek, aktif ve pasif dönem başlangıç ve bitiş tarihleri ile süreleri gösterilmek suretiyle daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/4534, Karar No: 2006/9050, Tarih: 04.07.2006

10. Ceza Dairesi 2005/4534 E., 2006/9050 K.

**10. Ceza Dairesi 2005/4534 E., 2006/9050 K.**- 3167 S. ÇEKLE ÖDEMELERİN DÜZENLENMESİ VE ÇEK HAMİLLERİN... [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık Kadir hakkında Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 04.12.2003 tarihinde, 2003/1100 esas, 2003/1497 karar sayı ile beraat kararı verildiği; hükmün katılan vekili tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C. Başsavcılığınca bozma isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 07.04.2005 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

4814 sayılı Yasa ile değişik 3167 sayılı Çek Hamillerinin Korunması ve Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi Hakkında Yasa'nın 3. maddesinin 2. fıkrasında "Çek defterlerinin baskı şeklini belirleyen esaslar, Türkiye Bankalar Birliğinin görüşü alınarak Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca Resmi Gazetede yayımlanacak bir tebliğle düzenlenir.

Çek defterlerinin her yaprağına, çek hesabının bulunduğu banka şubesinin adı, hesap numarası ve hesap sahibinin vergi kimlik numarası yazılır;

Ancak, hesap sahibinin vergi kimlik numarası hariç olmak üzere bunların yazılmamış olması veya bankalarca baskı şekline ilişkin esaslara aykırı davranılması çekin geçerliliğini etkilemez" hükmü öngörülmüştür.

Söz konusu yasa değişikliği ile Türk Ticaret Kanunundaki hükümlere ek olarak, çek defterinin her yaprağında "vergi kimlik numarasının yazılı olması" çeklerde zorunlu bir unsur haline getirilmiş olmakla birlikte, 4814 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden önce düzenlenmiş, vergi kimlik numarasını içermeyen çeklerin ceza hükümlerinin uygulanması yönünden geçerliliklerini yitirdiklerine ilişkin herhangi bir kural öngörülmediği gibi; söz konusu hükümlerin lafzından da açıkça anlaşılacağı şekilde, yasanın yürürlüğe girdiği tarihten önce düzenlenen çeklerin geçerliliklerini koruyacağı ve hatta, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasınca düzenlenen ve 09.04.2003 tarih ve 25074 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 2003/1 sıra numaralı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanuna İlişkin Tebliğin Geçici 2. maddesi hükmü ile, bu tebliğ ile yürürlükten kaldırılan tebliğe göre basılmış ve bu tebliğin yayımını izleyen üçüncü ayın sonuna kadar müşterilere verilmiş olan çek karnelerinin kullanılmasına da olanak tanınarak, vergi kimlik numarasını içermeyen bu çek yaprakları ile belirtilen geçiş süreci boyunca düzenlenen bu çeklerin dahi geçerli olacağı kabul edilmiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen açık hükümler dikkate alınmaksızın, 30.05.2003 keşide tarihli suça konu çekin 4814 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden sonra keşide edildiği ve vergi kimlik numarasının bulunmaması sebebiyle geçerli olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istek gibi BOZULMASINA, 04/07/2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4559, Karar No: 2013/6795, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4559 E.  ,  2013/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, eksik ödenen 2009 Ocak ayı ila Eylül ayı kira bedelleri ile ödenmeyen Ekim, Kasım, Aralık ayları kira bedellerinin ödenmesi için davalıya ihtarname çekildiğini, buna rağmen süresinde ödeme yapılmadığı için davalının temerrüde düştüğünü ileri sürerek kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiş, davalı vekili ise davanın süresinde açılmadığını, davacıya tüm kira bedellerinin ödendiğini, vadesi gelmeyen kira alacağına istinaden dava açıldığını savunmuştur.

Mahkemece, ihtarname tarihinde muaccel olmayan 2009 yılı Ekim, Kasım, Aralık aylarının kira bedellerinin istenemeyeceği, ayrıca ihtarnamedeki kira bedelinin net olarak belirtilmesi gerektiği, bu şarta uyulmadığından temerrüt ihtarının yeterli olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre, konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Kira parası götürülüp ödenmesi gereken borçlardan olduğundan, kiralayana götürülüp elden ödenmesi veya gideri kiracıya ait olmak koşuluyla konutta ödemeli olarak PTT kanalıyla gönderilmesi gerekir. Bundan ayrı, sözleşmede özel bir koşul kabul edilmişse bu hususta gözönünde tutulmalıdır. Açıklanan şekilde yapılmayan ödemeler yasal ödeme olarak kabul edilemez. Ancak, teamül haline gelmiş bir ödeme şekli varsa bu şekilde yapılan ödemede geçerlidir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/01/1993 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Sözleşmeye göre ödemenin üçer aylık dönemler halinde yapılacağı hükme bağlanmış olup, buna göre ödemenin üç aylık dönem sonunda yapılacağı anlaşılmaktadır. Davacı, davaya dayanak yaptığı 02.12.2009 keşide, 09.12.2009 tebliğ tarihli ihtarında 2009 yılı Ocak ayından Eylül ayına kadar eksik ödenen kira bedelleri ile ödenmeyen Ekim, Kasım, Aralık ayı kira bedelleri olmak üzere toplam 1747,22 TL kira bedelinin 30 gün içinde ödenmesini, aksi halde sözleşmenin feshi ve tahliye davası açılacağını bildirmiş, 15/03/2010 tarihli dilekçesi ile de iş bu davayı açmıştır. Davacı tarafından ihtar tarihi itibariyle muaccel olmadığı için 2009 yılı Ekim, Kasım ve Aralık ayı kira parası istenemez ise de, 2009 yılı Ocak ayı ila Eylül ayı arasında eksik ödenen kira parasının istenmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu yönüyle davacı tarafından gönderilen ihtarname usulüne uygun olup, temerrüde konu eksik ödenen aylar ve talep edilen kira parası gösterilmiş, 30 günlük ödeme süresi verilerek kira bedeli ödenmediği takdirde tahliye davası açılacağı ihtar edilmiştir. Bu durumda, mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2431, Karar No: 2022/4973, Tarih: 16.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2431 E.  ,  2022/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.02.2021 tarih ve 2020/389 E. - 2021/55 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ilaç sektöründe faaliyet gösteren bir firma olduğunu ve "STAFİNE" esas ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "STAVİN" ibaresini 2012/13175 kod numarası ile tescil ettirmek üzere davalı TPMK'ya başvuruda bulunduğunu, davacı tarafından yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvuru markasının davacı markaları ile benzer olduğunu ve aynı tür malları kapsadığını, 05. sınıf emtialarının tüketicileri yüksek dikkat düzeyine sahip olsalar da bu kadar benzer markalar karşısında hata yapmalarının her zaman mümkün olduğunu, itiraza konu başvurunun SI-TA-VİN, davacı markasının ise SI-TA-FİN şeklinde okunacağını, bu durumun fonetik ve görsel açıdan ayırt edilemeyecek benzerliğe yol açtığını, markalardaki bu benzerliklerin iltibas yaratacağını, karışıklık halinde hastaya yanlış ilaç verilebileceğini, bunun hayati ve ağır sonuçlar doğuracağını, davalının kötü niyetli olduğunu ve başvurunun tümüyle reddi gerektiğini, ileri sürerek 2014-M-3876 sayılı YİDK kararının iptaline, 2012/13175 kod numaralı "STAVİN" ibaresinin tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.