muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1142, Karar No: 2006/6415, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1142 E.  ,  2006/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 10 gün hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 16/06/2005 gün ve 691 esas 875 karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2005 tarihli ve 2005/253 müteferrik sayılı kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 29.12.2005 gün ve 56602 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 14.02.2006 gün ve 2006/6527 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337. maddesindeki yaptırım, disiplin hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/253 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2005/691 esas 2005/875 karar sayılı kararında sanık hakkında verilen hafif hapis cezasının KALDIRILMASINA,

Sanık ...’nün 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 10 gün karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 200,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3698, Karar No: 2011/5389, Tarih: 05.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3698 E.  ,  2011/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 1 ve 2 nolu bağımsız bölümleri  satış yoluyla kızları davalılara temlik ettiğini, satışların gerçek olmadığını ileri sürerek muvazaa nedeniyle yasal miras payının kendisine teslimine karar verilmesini istemiştir.

Davalı S..., dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, alım gücünün bulunduğunu, iddiaların doğru olmadığını  belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı M..., dava konusu taşınmazlarda davacının miras payı olduğunu kabul ettiğini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlarda davacının da miras payı olduğu, davalı Mine’nin bu yöndeki kabul beyanının kendisini bağlayacağı, diğer davalı bakımından da güçlü delil mahiyetinde olacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı S... Tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan K... M...’in 23.01.1996 tarihli akitle 1 nolu meskeni kızı davalı M...’ye, 05.09.2005 tarihli akitle 2 nolu meskeni kızı davalı S...’e satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

İddianın ileri sürülüş biçimi ve içeriğinden davacının anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu ileri sürüp miras payı oranında iptal ve tescil isteğinde bulunarak eldeki davayı açtığı, davalıların ise miras bırakanın davacıya da taşınmaz devri yaptığını savundukları görülmektedir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; hükme elverişli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; yukarıdaki ilke ve olguları kapsar biçimde gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, miras bırakanın mal paylaştırma iradesi ile mi ya da mal kaçırma amacıyla mı hareket ettiğinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalı Sevinç’in, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   05.05.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19158, Karar No: 2017/1773, Tarih: 21.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/19158 E.  ,  2017/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ...Makina Tasarım ve İmal. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın yaya murise kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşleri olduğunu, müvekkillerinin elem çektiğini, davacı anne ve babanın destekten yoksun kaldığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ... ve baba ... için 1.000’er TL maddi ve 20.000’er TL manevi, davacı kardeşler için 10.000’er TL manevi tazminatın (davalı ... maddi tazminattan sorumlu değil) dava tarihinden işleyecek faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kazanın oluşumunda yaya murisin tam kusurlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin poliçe limiti ve sigortalı aracın kusuru ile sınırlı sorumlu olduğunu, ceza davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, A-)Maddi tazminat yönünden açılan davanın 1-Davacı ... yönünden kabulü ile 1.000,00-TL, 2-Davacı ... yönünden kabulü ile 1.000,00-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (sigorta şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) tahsili ile davacılar ... ve ....a verilmesine, 3-Diğer davacılar tarafından açılan maddi tazminat davasının reddine, B-) Manevi tazminat yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile, 1-Davacı ... için kusur oranı da dikkate alınarak takdiren 5.000,00-TL, 2-Davacı ... için kusur oranı da dikkate alınarak takdiren 5.000,00-TL ,3-Davacı ... Dündar için kusur oranı da dikkate alınarak takdiren 2.500,00-TL, 4-Davacı ... için kusur oranı da dikkate alınarak takdiren 2.500,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Mak. Tasarım ve İmal. San. Tic. Ltd. Şti ile ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalılar ... ve ... Makina Tasarım ve İmal. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... Makina Tasarım ve İmal. San. Tic. Ltd. Şti vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken .... .... Et–....(....) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar) Mahkemece hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda TRH 2010 yaşam tablosu dikkate alınarak davacıların ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş, işleyecek dönem için de %2 teknik faiz uygulanarak hesaplama yapılmıştır. Mahkemece tazminat esaslarına uygun olmayan şekilde hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Bu durumda mahkemece aynı bilirkişiden yukarıdaki açıklamalar ışığında ek rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... Makina Tasarım ve İmal. San. Tic. Ltd. Şti vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... Makina Tasarım ve İmal. San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ... Makina Tasarım ve İmal. San. Tic. Ltd. Şti.'ne geri verilmesine 21/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/518, Karar No: 2021/2099, Tarih: 20.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/518 E.  ,  2021/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06/11/2013 tarihinde verilen dilekçeyle temliken tescil, birleştirilen davada 28/04/2014 tarihinde verilen dilekçeyle müdahalenin men'i ve yıkım talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 26/10/2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen kararın davacı vekili temyiz etmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince 06/08/2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafında temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Asıl davada davacı vekili temliken tescil talebinde bulunmuştur. Birleştirilen davada davacı vekili müdahalenin men'i ve kal talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince 30/05/2019 tarihinde davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/10/2017 gün ve ... sayılı kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a/6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a/6. maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 06/08/2019 tarihli ek kararı ile davacı avukatının 26/07/2019 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 30/05/2019 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin HMK 353/1-a/6. maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a/6. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 06/08/2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 20/10/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8115, Karar No: 2012/24192, Tarih: 23.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8115 E.  ,  2012/24192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendi arazisi üzerinde bulunan kavak ağaçlarının davalılara satışı hususunda sözleşme yaptıklarını, ağaçların kesilmesi, dal ve çalı çırpının araziden temizlenmesi nakliyesi ve arazinin eski haline getirilmesinin davalılarca üstlenildiğini, ancak davalıların kestikleri ağaçların kerestelik kısımlarını götürüp, dal, çalı ve çırpıyı arazide bıraktıklarını, yaptırdığı delil tesbitinde dal, çalı çırpının temizlenmesi nakliyesi ve arazinin eski haline getirilmesi için 8.825,28 TL gerektiğinin belirlendiğini, öte yantan götürülen iki kamyon kereste bedelinin 2500 TL olduğunu, kerestelere ait tartı makbuzlarınında kendisine verilmediğini ileri sürerek tartı makbuzlarının kendisine verilmesini ve 11.385,28 TL'nın tahsilini istemiştir.

Davalılar, sözleşmeye aykırı hareket edenin davacı olduğunu, nakliye için gerekli aracı davacının temin etmesi gerekirken temin etmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının tartı makbuzları ile bunların bedeline ilişkin 2500 TL'nı talepten vazgeçtiği, davalıların dal, çalı, çırpıyı almayarak kerestelik ağaçların miktarının azalmasına sebep olduğu ve bunların yakacak değerinin 8034 TL olarak ve bunların temizlik bedelininde 681,28 TL olduğunun bilirkişice belirlendiği, davacıya karşı sorumlu olanın sözleşmeyi alıcı sıfatıyla imzalayan davalı ... olduğu gerekçesiyle taşınmaz üzerinde bırakılan ağaçların bedeli olan 8034 TL ile nakliye ve temizlik bedeli olan 681,28 TL'nın ...'den tahsiline, diğer davalılar hakkındaki 2012/8115-24192

davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki davada, arazi üzerinde bırakılan dal, çalı ve çırpının davalılarca götürülmeyerek bunların bedeli kadar zarara uğratıldığını ve ayrıca bunların araziden temizlenmesi masrafınında ödenmesi gerektiğini belirterek, tazminat talep etmiş bulunmaktadır. Dosya kapsamından, arazi üzerinde bulunan kavak ağaçlarına ait dal, çalı ve çırpınında satıma konu edildiği, ancak davalıların ağaçların sadece kerestelik kısmını götürdükleri, kesilen dal ve çalı çırpı bedeli kadar davacıya eksik ödemede bulunulduğu anlaşılmaktadır. Ne varki davalılarca götürülmeyen ve yakacak vasfında bulunan dal, çalı ve çırpının davacı yedinde kaldığıda sabittir. Davacı yedinde kalan ve yakacakda olsa bir değere sahip bulunduğu anlaşılan dal, çalı ve çırpının yakacak olarak değerlendirilmesi mümkün olduğundan bunların yakacak değerinin belirlenerek bedelden düşülmesi gereklidir. Aksinin kabulü, davacının dal, çalı ve çırpının yakacak bedeli kadar sebepsiz zenginleşmesi sonucunu doğrurur ki, bunun kabulü ise mümkün değildir. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek, dal, çalı ve çırpının yakacak bedelinin belirlenerek, bedelden mahsubu sonucu arta kalan bedelin ve temizlik bedeli olan 681,28 TL toplamına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın (2) numaralı bent uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ...'e iadesine, 23.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37659, Karar No: 2022/1943, Tarih: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/37659 E.  ,  2022/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

1) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2008 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 30.01.2012 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4737, Karar No: 2016/8134, Tarih: 03.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/4737 E.  ,  2016/8134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili, damga vergisi ve cezaevi harcı ile avukatlık ücretinin maktu değil nispi olarak hesaplanması gerektiği davalı borçlunun borcu öderken tahsil harcı ödemediğini bunun dayanağının da 6487 sayılı Yasa'nın 6. maddesinin 7. fıkrası olduğunu kanunda borçlu yada alacaklı ayrımı yapılmadığını bu nedenle taraflarından damga vergisi ve cezaevi harcı alınmaması gerektiğini ve ilamın tazminat davasına ilişkin nispi avukatlık ücreti belirlenmesi gerektiğini belirterek İcra Müdürlüğünün kararının kaldırılmasını dosyanın Anayasa Mahkemesi'ne gönderilmesini talep etmiş, Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Alacaklı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil isede;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.