muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10666, Karar No: 2017/9904, Tarih: 05.07.2017

Somut olayda; Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, brüt hükmedilen alacakların nete çevrilmesi gerektiği, buna göre talep olunan faiz miktarının fazla olduğu, borç nedeni ile 37.687,23 TL ve 7.432,11 TL ödemelerde bulunduğunu belirterek itiraz etmiştir.

İcra Mahkemesince yapılan ve hükme esas teşkil eden bilirkişi raporu ile alacaklar nete çevrilerek, net alacak üzerinden yapılan faiz hesaplaması sonucu takip tarihi itibari ile dosya borcunun 44.196,23 TL olduğunun belirlendiği görülmektedir.

Dosya kapsamında yer alan ödeme dekontlarından ve alacaklı vekilinin icra dosyasına yaptığı 17.03.2014 tarihli beyanından anlaşılacağı üzere 24.12.2014 tarihinde 37.687,23 TL, 12.03.2014 tarihinde 7.432,11 TL'nin ödendiği, icra takibinin ise 13.03.2014 tarihinde başladığı görülmektedir. Yapıldığı kabul edilen ödemeler toplamı 45.118,34 TL olduğu görüldüğünden takip tarihinde istenebilir 44.196,23 TL'nin karşılandığı anlaşılmaktadır.

İcra Mahkemesince istemin buna göre sonuçlandırılması gerekirken yazılı şakilde sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5868, Karar No: 2021/4471, Tarih: 06.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/5868 E.  ,  2021/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : a- Uyuşturucu madde ticareti yapma

b- 2313 sayılı Yasaya aykırılık

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde; sanığın 04/09/2017 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu hususun mahkemece araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13593, Karar No: 2012/6525, Tarih: 11.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/13593 E.  ,  2012/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Spor Toto Teşkilat Müdürlüğü; Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında Bahis ve Şans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında 7258 sayılı Kanun uyarınca Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne bağlı bir kuruluş olup, toplanan oyun bedellerinin Devlet malı sayılacağı veya mensuplarının memur gibi cezalandırılacakları konusunda açıklayıcı ve düzenleyici bir hüküm de bulunmadığından, bu paraların mal edinilmesi eyleminin hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunu oluşturacağı, bu suçun tabi olduğu Yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 11/12/2003'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5375, Karar No: 2021/4402, Tarih: 25.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5375 E.  ,  2021/4402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :(KAPATILAN) 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 15/06/2017 gün ve 2017/35 - 2017/109 sayılı kararı onayan Daire'nin 21.01.2020 gün ve 2018/3648 - 2020/598 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin çanta imalat ve pazarlama sektöründe 40 yılı aşkın bir süredir markası ve unvanı ile faaliyet gösterdiğini, davalı tarafından 26/06/2009 tarihinde keşide edilen ihtarname ile müvekkilinin davalı adına tescilli tasarımlarını izinsiz kullandığı ve ekte sundukları çanta tasarımlarının TPMK nezdinde tescilli olduğunu ve benzerlerinin üretilmemesi, piyasaya sunulmaması, aksi durumda dava açılacağını ihtar ettiklerini, söz konusu çantaların satışı veya pazarlanması halinde müvekkili şirketin ve diğer 14 adet muhatap sektörel firmanın ceza-i müeyyidelerle karşılaşacaklarının ve tazminat ödemek zorunda kalacaklarının ihtaren bildirildiğini, müvekkili şirketin bu ihtarname karşısında satışlarını durdurmak zorunda kaldığını, söz konusu tasarım çantaların elinde kaldığını, açılan davalarla davalı adına tescil edilen çanta ve kutu tasarımlarının hükümsüz kılındığını, bu kararlar alındıktan sonra müvekkili şirketin elinde kalan ve satılmayan ürünlerin tespiti için müvekkili şirketin depolarında tespit zarureti doğduğunu ve yapılan tespit ile 1220 adet askılı omuz çantası, 9235 adet sırt çantası, 13300 adet askılı el çantası ve 20531 adet kutu tespit edildiğini, davalının izah edilen tüm eylemlerinin TTK'nun haksız rekabet hükümlerini ihlal ettiğini, davalının haksız rekabeti sebebiyle müvekkili şirketin elinde kalan ürünlerinin piyasa değerinin 350.000,00 TL'nin üzerinde olduğunu, ayrıca B.K'nun 49.maddesinde belirtilen şartların da gerçekleştiğini iddia ederek, davalının haksız rekabeti ve kusuru sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik, 11.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiş, 24/04/2015 tarihli dilekçesi ile, maddi tazminat talebini 28.182,25 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 28.182,25 TL maddi ve takdiren 5.000.00 TL manevi tazminatın ıslah tarihi olan 24.04.2013 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 28.182,25 TL maddi ve takdiren 5.000.00 TL manevi tazminatın ıslah tarihi olan 24.04.2013 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/957, Karar No: 2014/10791, Tarih: 12.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/957 E.  ,  2014/10791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası, inceleme için Yargıtaya elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtaya elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde: birleştirilen dava dosyasının dosyaya eklenecek evrak olarak kaydedildiği doğru isimlendirilmediği, özel evrak (giden) isimli bölümün ise taranmamış olduğu görülmüştür. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Dosyanın, inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.12.05.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/21189, Karar No: 2018/8297, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21189 E.  ,  2018/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11.09.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili.......geldi. Karşı taraf davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli adı altında haksız tahsilat yaptığını ileri sürerek 220.096,49 TL tutarındaki kayıp kaçak bedelinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre tarafların edimlerini yerine getirme yükümlülüğü bulunduğu, davacı tarafından davalıdan istirdadı talep edilen kayıp kaçak bedelinin sözleşmenin 8.2. maddesi gereğince, mevzuata ve ....... çıkardığı talimat ve tebliğlere göre faturaya ilave edildiği ve dava tarihine kadar davalı tarafından tahakkuk ettirilen faturaların, miktar ve içeriğine itiraz edilmeden ve herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürülmeden ödendiği ve fatura içeriklerinin davacı tarafından kabul edilmiş sayıldığından davalıdan istirdadının istenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

......

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

......

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile..... tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, ...... bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu....... kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek,Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .... Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

.....

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde;..... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Bu noktada değinilesi gereken diğer husus; davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Yargılama harç ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan tarafa, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HMK m. 326/I). Bu cümleden olarak, davayı kazanan taraf, davayı bir vekil aracılığı ile takip etmişse, haksız çıkan taraf, yargılama gideri olarak vekalet ücreti ödemeye de mahkum edilir (HMK m. 323/1-ğ).

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, davanın reddine karar verilmiş ise de; yukarıda açıklandığı üzere, davacıdan bu bedellerin alınmasının hukuka aykırı olduğu hususu Dairemizce kabul edilmektedir. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda; mahkemece dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi ve yine davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre; davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

....

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2020/9175, Karar No: 2020/11256, Tarih: 09.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/9175 E.  ,  2020/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Dolandırıcılık suçunda sanığın beraatine ilişkin hükümde dosyada delil olarak saklanan adli emanetin iadesinin reddine yönelik ek karar sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik dolandırıcılık suçundan mahkemenin 14/03/2016 tarih 2015/798 E., 2016/271 K. sayılı ilamı ile beraatine, “adli emanetin 2015/4152 E. sırasında kayıtlı müştekiden alınan 1 adet ağzı kapalı delil poşeti içerisinde lacivert renkli Samsung S6 Edge marka cep telefonun dosyada delil olarak saklanılmasına” karar verildiği, sanık müdafisinin 18/03/2016 tarihli dilekçesi ile dosyada delil olarak saklanmasına karar verilen telefonun iadesinin talep edildiği, mahkemece 25/03/2016 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği, söz konusu ek kararın sanık müdafisine 11/04/2016 tarihinde tebliğ üzerine sanık müdafisinin 18/04/2016 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, sanık müdafisinin ek karara yönelik temyiz sebeplerinin suça konu eşyanın delil olarak saklanılmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında verilen beraat hükmünde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilen emanet eşyanın iadesi talebi üzerine verilen redde ilişkin ek kararın niteliği itibari ile temyizi mümkün olmadığından, temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1732, Karar No: 2015/4354, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1732 E.  ,  2015/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.