muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10713, Karar No: 2017/11688, Tarih: 11.09.2017

2-Bundan ayrı olarak, davaya konu edilen 1001921391 no’lu abonelik yönünden ise;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

3-Hal böyle olunca mahkemece;yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, davaya konu edilen 10032220305 no’lu aboneliğin ticarethane tarifesine ait olması nedeniyle bu abonelik yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmesi ve davaya konu edilen diğer 1001921391 no’lu abonelik yönünden ise, yukarıda ifade edilen yasal düzenleme uyarınca 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının tartışılıp değerlendirilmesi sonucunda hüküm tesisi gerekmektedir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

4-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci,ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, dördüncü bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK’nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3645, Karar No: 2022/1096, Tarih: 15.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3645 E.  ,  2022/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, olay mahalli olan kontrolsüz dört yönlü kavşağa geldiğinde, sola dönüş için manevra yaptığı esnada, direksiyon hakimiyetini kaybederek, aracının ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağda bulunan su kanalının demir korkuluklarına çarpması neticesinde kopan demirlerin üzerinden ters olarak kanala düştüğü ve otomobilde yolcu bir kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda, sanık manevra kurallarına uymayarak tam kusuruyla hadiseye sebebiyet vermiştir.

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine ve sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/304, Karar No: 2014/25327, Tarih: 27.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/304 E.  ,  2014/25327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/495-2013/872

Davacı, aylığını kesen Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı ölen ilk eşi nedeniyle aldığı ölüm aylığının Kurum tarafından ayrıldığı eşle birlikte yaşama gerekçesi ile kesildiğini belirterek bu aylığın yeniden bağlanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar hatalı olmuştur.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki belgelerden; 1.10.2012 tarihli SGK kontrol memur raporunda, davacının ayrıldığı eşi ile yapılan görüşmede, eski eşin davacı ile ayrıldığını ancak yeni bir ev bulana kadar davacı ile birlikte oturmaya devam ettiğini, eşyalarının davacının evinde bulunduğunu ve çamaşırlarının halen davacı tarafından yıkandığının belirtildiğinin ancak tutanağa geçmesini talep etmediğinden bahsedilmiş olup bu hususta kontrol memurununun beyanına başvurulmadığı, öte yandan davacı tarafından zabıta tarafından tutulan tutanaklara itiraz edilmiş ancak itiraz edilen 28.5.2013 tarihli emniyete ait yazı ekinde davacı ve eski eşine ait bilgi olduğu ve bu tutanağa göre davacı ve boşandığı eşin birlikte yaşadığının tespit edilmesine rağmen, davacının itirazı üzerine yeniden yaptırılan 27.9.2013 tarihli araştırmaya göre davacı ve boşandığı eşin birlikte yaşamadıklarının tespit edildiği ve her iki araştırmanın da aynı polis memuru tarafından gerçekleştirildiği ve tutanağa geçirildiği anlaşılmakla, tutanaklar arasındaki çelişki giderilmeden ve davacının boşandığı eşin adresinde kurumca zabıta araştırılması yapılmış olmasına ve bu adreste tanınmadığının tespit edilmiş olmasına rağmen mahkemece bu hususta araştırma yapılmaksızın sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56.maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, kontrol memuru dinlenilerek, rapora yansıyan ancak tutanağa geçmeyen eski eşin beyanı hususunda beyanına başvurulmalı ve emniyet araştırmasına konu tutunaklarda ismi geçen polis memuru dinlenerek tutanak içerikleri arasındaki çelişki giderilmeli ve giderek davacının ayrıldığı eşin adresinde de zabıta araştırması yapılarak gerekirse komşuları da dinlenilirek eski eşin belirtilen adreste oturup oturmadığı yeteri kadar araştırılıp, açıklığa kavuşturulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucunda davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6625, Karar No: 2006/10763, Tarih: 29.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6625 E.  ,  2006/10763 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.6.2005 tarih ve 334-215 sayılı hükmün Dairenin 6.2.2006 tarih ve 13958-1266 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan 30.11.2004 tarihli sözleşme gereği ödenmesi gereken 6 000 000 000 TL avukatlık ücretinin ödenmediğini ileri sürerek bunun tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,ücret sözleşmesi yapılmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş,davacının temyizi sonucu hüküm Dairemizin 6.2.2006 tarih 2005/13958 esas,2006/1266 sayılı kararı ile bozulmuş, davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmamasına göre davacının sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Dairemizin 6.2.2006 tarihli,2005/13958 esas,2006/1266 sayılı bozma ilamında davacının temyizi üzerine hüküm,davacı yararına bozulmuş ise de maddi hataya müstenit olarak davalı yararına bozulmasına denmiş olduğundan bozma ilamını sonuç kısmında yer ... ”davalı yararına” ibaresinin “davacı yararına “ olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle Dairemiz kararının sonuç kısmının ilk satırının sonundaki "davalı" kelimesinin karardan çıkarılarak yerine "davacı" kelimesinin yazılmasına, bu şekilde maddi hatanın düzeltilmesine, istek halinde aşağıdaki harcın davacıya iadesine, 29.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22238, Karar No: 2012/19086, Tarih: 12.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/22238 E.  ,  2012/19086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şahadetnamede sahtecilik, vergi usul kanununa muhafelet etmek

HÜKÜM : Düşme

Suç tarihinde muhasebeci olan sanığın, işlemlerini takip ettiği mağdurlardan vergi dairesine yatırmak üzere aldığı paraları yatırmayarak yatırmış gibi suça konu vergi dairesi alındı makbuzlarını tamamen sahte olarak düzenlemekten ibaret eyleminde, bu belgeleri düzenlemekle yetkili ve görevli şikayetçi kurumun suçtan doğrudan zararı bulunmadığından kamu davasına katılma hakkının olmadığı, usulsüz verilen katılma kararı hukuken geçersiz olup söz konusu suç yönünden hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği anlaşıldığından şikayetçi hazine adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 12.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11896, Karar No: 2013/12010, Tarih: 25.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/11896 E.  ,  2013/12010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sağlık ocağından katılanın tedavisine ilişkin belgelerin getirtilmesi ve tüm dosyanın Adli tıp kurumuna gönderilmesi ile katılanın kulağında yaralanma meydana gelip gelmediğinin tespiti, katılanın çocuğunun düşme sebebinin tespitinin mümkün olup olmadığı, mümkün ise hangi sebepten düşüşün meydana geldiği hususlarının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/10115, Karar No: 2022/15848, Tarih: 13.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/10115 E.  ,  2022/15848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazasından sigortalının vefatı nedeniyle hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı, davacılar vekilinin istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesince verilen karar davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisi sigortalı ...’in 19.06.2018 tarihli trafik iş kazasında vefatı nedeniyle müvekkillerinin her biri lehine 50,00 TL’şer maddi ve 50.000,00 TL’şer manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

II- CEVAP:

Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde özetle; müvekkili ... açısından işveren sıfatı bulunmadığından davanın husumetten reddinin gerektiğini, davacılar murisinin ölüm sebebinin iş kazası olduğuna ilişkin SGK tespitinin söz konusu olmadığını, SGK tespit kararı olmaksızın bu davanın görülmesinin mümkün olmadığını, kazanın müteveffanın tamamen kendi ağır kusuru ile gerçekleşen tek taraflı trafik kazası sonucu vefatıyla meydana geldiğini, bir an için dava konusu olayın iş kazası olduğu kabul edilse bile işverenin bundan doğrudan doğruya sorumlu tutulmasının söz konusu olmadığını, işverenin iş kazasından sorumluluğunun ancak olayla ilgili bir kusurunun bulunması, ve bu kusurla ölüm arasında illiyet bağı kurulması durumda mümkün olduğunu, işverenin kusuru ileri sürülüp ispatlanmaksızın işverenin sorumluluğunun dava konusu edilemeyeceğini, davacının iddia ettiğinin aksine aracın teknik kapsamının kabul edilen sınırlar içerisinde olduğunu ve muayeneden kabul edilen sınırlar ile fren ve aks ayarları ile geçtiğini, makine mühendisinin aracın lastiklerinin çok iyi durumda olmadığı yönündeki değerlendirmesinin ciddiyetten uzak olduğunu, Makine mühendisinin sonuçta kazanın hava şartlarının yağmurlu olmasından ya da dalgınlık ve dikkatsizlik sonucu meydana geldiğini değerlendirmesi, kaza tutanakları ile birlikte değerledirildiğinde davacının yağışlı havada, aşağı eğimli virajda aşırı hız yaparak ve hızını azaltmayarak kazaya bizzat kendisinin ağır kusurlu hareketi ile sebebiyet verdiği ve kazanın ölümle neticelenmesinin sebebinin de müteveffanın emniyet kemerini takmamasından kaynaklandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi kararının gerekçesinde özetle “Mahkememizce dinlenen tanıklar, SGK Teftiş Başkanlığı dosyası, Asliye Ceza davası ve dosyamız içeriği kapsamında trafik ve iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden alınan raporda; aracın 4 ay önce araç muayenesinden geçtiği fren, mekanik ve hidrolik yağ seviyesinde bir sıkıntı olmadığının tespit edildiği, fren izi olmaması nedeni ile lastiklerin kazada etken olmadığı, kazazedenin E sınıfı ehliyeti olup ehliyetine uygun araç kullandırıldığı bu kapsamda işverenin sorumluluklarını yerine getirdiği, kazanın oluşumunda ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile seyir halinde iken yağışlı havada zeminin ıslak olmasına rağmen iniş eğimli ve virajlı yolda viraja girerken hızını azaltamamış, aracı ile seyir halinde iken zeminin ıslak olmasına rağmen yola gereken dikkat ve özeni göstermemiş, trafikte güvenli sürüş kurallarına uymaması nedeniyle kazaya sebebiyet verdiği bu kapsamda 2918 sayılı kanunun 52/1-b maddesine aykırı hareket ettiğinden asli ve tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Tavas Asliye Ceza dosyası kapsamındaki bilirkişi raporları, Adli tıp kurumu raporu ve mahkememizce bilirkişi heyetinden alınan raporlar kapsamında, müteveffa ... 'in gündüz vakti seyir halinde iken hava-yol-zemin durumunu göz önünde bulundurarak yola gereken dikkatini vermesi, kullandığı aracın teknik özelliğini göz önünde bulundurup hızını uygun düzeyde tutarak müteyakkız seyretmesi gerekirken bu hususlara riayet etmediği sevk ve idare hatası ile direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davrandığı, aracın 4 ay önce araç muayeneden geçtiği,fren,mekanik ve hidrolik yağ seviyesinde bir sıkıntı olmadığının tespit edildiği, fren izi olmaması nedeni ile lastiklerin kazada etken olmadığı, kazazedenin E sınıfı ehliyeti olup ehliyetine uygun araç kullandırıldığı, işverenin olayda kastı veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine bu kapsamda aykırı bir hareketinin saptanmadığı, kazanın müteveffa ...'in dikkat ve özen yükümüne aykırı davranışı ile meydana geldiği anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacılar murisinin trafik iş kazası geçirdiği, eylemle zarar arasındaki uygun neden-sonuç bağının işçinin veya 3.kişinin tam kusuru ile kesilmesi halinde istihdam edenin tazminat ile sorumlu tutulamayacağı da gözetilerek” gerekçeleriyle, “Davacılar tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasının ayrı ayrı reddine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI: