muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20006, Karar No: 2013/6784, Tarih: 29.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20006 E.  ,  2013/6784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2002 yılı için ..., ..., ... hakkında beraat,2003 yılı için ..., ..., ... hakkında düşme,

2004 yılı için ..., ..., ..., ... hakkında beraat

I-Katılan vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Yoklukta verilen ve 19.01.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararın yasal süresinden sonra 13.02.2012 tarihinde temyiz edilmesi nedeni ile katılan vekilinin süresinden sonra vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

I-Katılan vekilinin sanıklar hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise :

Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2007 gün ve 2007/167 esas sayılı iddianamesine konu İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 20.04.2006 tarih ve 16387 sayılı mütalaası ile 10.03.2006 tarih ve VDENR-2006-1115/10 sayılı vergi suçu raporunun "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçuna ilişkin olup "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan düzenlenmiş bir vergi suçu raporu ve mütalaanın bulunmadığı, ayrıca İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 20.04.2006 tarih ve 16387 sayılı mütalaasının sanıklar ... ve ... hakkında olup sanıklar ... ve ... hakkında 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı, bu dava ile birleştirilmesine karar verilen aynı mahkemenin 2009/878 esas sayılı dosyasında Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2009 gün ve 2009/6976 esas sayılı iddianamesi ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 03.06.2009 tarih ve 13729 sayılı mütalaası ve 14.05.2009 tarih ve VDENR-2009-484/125 sayılı vergi suçu raporuna uygun olarak sanıkların tümü hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında; bu dava ile birleşen mahkemenin 2009/878 esas sayılı dosyasında sanıklar ..., ... ve ... hakkında " 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasının mükerrer olmadığı ve yargılamaya devam ile karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde birleşen kamu davasının CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu faturaların en son Eylül 2004 KDV beyanında kullanılması nedeniyle 21.10.2004 olarak tespit edilen suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11845, Karar No: 2024/2874, Tarih: 11.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11845 E.  ,  2024/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/176 Esas, 2023/176 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin 01.06.2023 Tarihli ve 2021/312 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun ikamet adresinin Muratpaşa/Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 3. Çocuk Mahkemesinin 22.06.2023 Tarihli ve 2023/176 Esas, 2023/176 Karar Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Bursa 4. Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun)5 inci maddesinin b bendi uyarınca verilen eğitim tedbirinin uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a ) alt bendi şöyledir:

"" Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin 2021/312 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince eğitim tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 01.06.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Bursa 4. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23849, Karar No: 2020/7933, Tarih: 16.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/23849 E.  ,  2020/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Belediye’de koordinatör olarak çalıştığını aynı zamanda meclis üyesi olduğunu, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca yıllık izin kullanmadığını, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ile davalı ... Temizlik Sosyal Hizm. İnş. Nak. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, davalı ... Temizlik Sosyal Hizm. İnş. Nak. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.’nce gerekçeli temyiz dilekçesi verilmeksizin süre tutum dilekçesi ile temyize gelindiğinin anlaşılmasına göre, davalı ... Belediye Başkanlığı'nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanamadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ile ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yapıldığının yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının işyerinde fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı iddiasına ilişkin işyeri kaydı mevcut olmayıp davacı tanıklarının beyanı esas alınarak sonuca gidilmiş ise de; dinlenen davacı tanıklarının davalı işveren aleyhine dava açtıkları ve davacı ile menfaat birlikteliği içinde olduklarıgörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta, davacının işyerinde fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı iddiasına ilişkin işyeri kaydı mevcut olmayıp davacı tanıklarının beyanı esas alınarak sonuca gidilmiş ise de; dinlenen davacı tanıklarının davalı işveren aleyhine dava açtıkları ve davacı ile menfaat birlikteliği içinde olduklarıgörülmüştür.

Davacı tanıklarının, davacı ile aynı mahiyetle davalarının bulunması sebebiyle salt husumetli tanık beyanına itibarla davacının fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabulü isabetli olmamıştır. Hal böyle olunca fazla mesai yaptığı ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı hususu sabit olmayan davacının söz konusu taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; davacı tanık ifadelerinde, davacının hafta içi 5 gün, 08.00-17.00 saatleri arasında, 1 saat ara dinlenme ile 40 saat çalıştığı, cumartesi günleri de ortalama 3 saat çalıştığına dair beyanda bulundukları, bu beyanlarına göre de davacının haftalık 45 saati aşan fazla çalışma yapmadığı anlaşılmakla fazla çalışma alacağının kabulü hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/2382, Karar No: 2014/6018, Tarih: 17.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2382 E.  ,  2014/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Kısıtlı adayının öncesinde bakımevi adresi olan “Yukarı mahalle, ... ...-...“ adresinde ikamet ettiği, zabıta araştırmasına göre, bu adresten ayrıldığı ve halen vasi adayı kızı ...’in yanında “...No:10/1, ...-...” adresinde ikamet ettiği, adrese kayıtlı nüfus sisteminden alınan en son kaydın da bu hususu doğruladığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 22. ve 23. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23771, Karar No: 2012/14029, Tarih: 05.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/23771 E.  ,  2012/14029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak,

Sanığın aksi ispat edilemeyen savunmasına göre şikayetçi ve şikayetçinin kardeşinin kendisine hakaret edip üzerine yumrukla ve döner bıçağı ile saldırmaları üzerine şikayetçiye karşı bıçakla yaralama eylemini gerçekleştirdiği tanık beyanından anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nin 29. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/04//2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20642, Karar No: 2013/17027, Tarih: 22.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20642 E.  ,  2013/17027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalı üniversite ile dava dışı ... Şirketi arasındaki ihale sözleşmelerinin muvazaalı olduğuna ilişkin müfettiş raporu ve ekleri ile davacının çalıştığı sürelerde davalı iş yerinde ne iş yaptığının davalıdan sorularak buna ilişkin cevabi yazının eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16863, Karar No: 2019/7155, Tarih: 30.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16863 E.  ,  2019/7155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/2 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 10 yıl 15 aylık uzamış zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar dolmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddi,

Ancak;

1-Duruşmadan vareste tutulmayı talep edip etmediği sorulmayan suça sürüklenen çocuğun, ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Cezaevinde başka suçtan hükümlü olarak bulunmakta iken hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda, Hatay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 04.07.2014 tarihinde Adli Tıp Şube Müdürlüğü'ne rapor tanzim edilmesinin istendiği, ancak dosya arsında söze konu raporun yer almadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine dair raporun dosya arasına alınması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3097, Karar No: 2019/4351, Tarih: 12.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3097 E.  ,  2019/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 13/02/2018 tarih ve 2014/1004-2018/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin ayrı ayrı davacı ve davalı İski vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde Sınai-Ticari Yangın Sigorta Poliçesi ile sigortalı olan dava dışı sigortalısına ait işyerinde bölgede aşırı yağan yağışlara bağlı olarak rögarların taşması sonucunda sel sularının binadan içeri girdiğini, depoda bulunan dava dışı sigortalıya ait emtiaların hasara uğradığını, işbu hasardan davalının sorumlu olduğunu ve olay nedeniyle dava dışı sigortalıya 87.709,56 TL ödendiğini, TTK’nın 1301. maddesine göre sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, bu bedelin reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İSKİ vekili, işbu davada adli yargının görevli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... San. Bölgesi vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yağış sularının toplanması yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması ve zararsız bir biçimde boşaltma yerine ulaştırılması yetkisi İSKİ'ye ait olduğu, bu yetkinin OSB'ye devredildiğine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmadığı, OSB sınırları içerisinde su satma ve atık su kullanım bedeli alma yetkisi İSKİ'de olduğu, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile İSKİ arasında yapılan su ve kanalizasyon hizmetleri işbirliği protokolünün 13. maddesinde her Belediye şube müdürlüğünün, dolayısıyla bu statüde olan OSB'lerin, sadece kendi sorumluluk sahası içerisindeki ızgaraların temizlenmesinden ve devamlı temiz bulundurulmasından sorumlu oldukları belirtildiği, 08/09/2007 tarihinde OSB ana yolundaki rögarların taşması sonucunda meydana gelen zarardan dolayı İSKİ'nin sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın İski bakımından kabulü, OSB bakımından reddi ile 87.709,56 TL'nin 06/03/2008 temerrüt tarihinden itibaren değişebilir oranlarda işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı İSKİ’den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı İSKİ vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dava, “Sınai-Ticari Yangın Sigorta Poliçesi” ile sigortalı olan dava dışı sigortalıya ait işyerinde, bölgede yeterli drenaj sistemi bulunmaması ve aşırı yağışlara bağlı olarak rögarların taşması ile sel sularının binadan içeri girmesi sonucunda davacının sigortalısının işyerinde oluşan zararın rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Kararı davacı ve davalı İSKİ vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dava, “Sınai-Ticari Yangın Sigorta Poliçesi” ile sigortalı olan dava dışı sigortalıya ait işyerinde, bölgede yeterli drenaj sistemi bulunmaması ve aşırı yağışlara bağlı olarak rögarların taşması ile sel sularının binadan içeri girmesi sonucunda davacının sigortalısının işyerinde oluşan zararın rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, rögar taşması sonucu hasarın meydana geldiği, taşan rögarın ise ana rögar olduğu ve davalı İSKİ sorumluluğunda bulunduğu belirlenmişse de; yapılan “OSB ana yolundaki rögar” tespitinin afaki olduğu anlaşılmaktadır. Zira rögar ve kanallara ilişkin herhangi bir proje incelemesi yapılmaksızın OSB ana yolundaki rögar değerlendirmesi ile İSKİ’nin sorumluluğuna hükmedilmiştir. Bununla birlikte OSB içerisindeki yağmur suyu atıklarının hangi kanal ile bölgeden uzaklaştırılacağı, bunun kurulum ve bakımının hangi davalının sorumluluğunda olduğu, bu sorumluluğun maddi olaya etkisi konusunda 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu, 2560 Sayılı İstanbul Su Kanalizasyon İdaresinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun ve taraflar arasında akdedilen ve dosya içerisinde mevcut olan protokoller birlikte incelenerek oluşan sonuca göre sorumluluğa hükmetmek yerine, anılan mevzuat değerlendirilmeksizin ve sorumlulukların dağıtımına ilişkin farklı hükümler içeren protokollerin hangisinin somut olaya uygulanması gerektiği belirtilmeksizin, karar verilmesi doğru olmamış, anılan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

2- Ayrıca davalı İSKİ sigortalının, OSB içerisinde antrepo işiyle iştigalinin mevzuata uygun olmadığından bahisle kusurlu olduğunu savunmuş olup; mahkemece bu hususa ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle dahi bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, davalı İSKİ vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı İSKİ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz eden taraflar yararına (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı İSKİ yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İSKİ vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.