muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/24131, Karar No: 2011/4851, Tarih: 29.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24131 E.  ,  2011/4851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16701, Karar No: 2023/9317, Tarih: 18.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/16701 E.  ,  2023/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2016/279 E., 2018/230 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2016/279 Esas, 2018/230 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2018 tarihli ve 2016/279 Esas, 2018/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği, hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2020/2497 Esas, 2019/73 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, sanığın 19.04.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunması üzerine, Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2016/279 Esas, 2018/230 Karar sayılı ek kararı ile istemin süresinde olmaması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın da sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla,

Sanığın temyiz dilekçesiyle ilgili Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/1. maddesi uyarınca değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken bu konuda ilk derece mahkemesince verilen 22.04.2022 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğu ve ortada temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın dilekçesiyle ilgili Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirme yapılması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15179, Karar No: 2012/5753, Tarih: 10.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15179 E.  ,  2012/5753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 20. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2010 tarih ve 2008/463-2010/534 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının sigortalısına ait işyerine, davalıya ait ana boruda meydana gelen patlama sonucu akan suyun hasar verdiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, zarardan davalı idarenin sorumlu olduğunu ileri sürerek 1.899,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın meydana geldiği yerde yapılan incelemede, kendilerinden kaynaklı bir problemin gözükmediğini, sorumluluklarının bulunmadığını, kusur, zarar ve illiyet bağının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, meydane gelen hasarda davalının sorumluluğunun kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15489, Karar No: 2015/12166, Tarih: 02.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15489 E.  ,  2015/12166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2013/455-2014/34

Davacı O.. M.. vekili Avukat M.. E ..D.. tarafından, davalı A.. Y.. aleyhine 06/11/2013 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı yasaya muhalefet nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/2153, Karar No: 2023/7723, Tarih: 19.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2153 E.  ,  2023/7723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2279 (E) ve 2022/2025 (K)

KATILANLAR : Hazine, Belediye Başkanlığı

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden önce 15.05.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemece bu durum araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle hükümde katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mut 1. Asliye Ceza

Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/635, Karar No: 2024/326, Tarih: 11.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/635 E.  ,  2024/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/895 E., 2016/18 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/895 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddesi uyarınca, 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, bilirkişi incelemesi yapılmadan sadece katılanların soyut beyanları ile mahkûmiyet verilmesinin yanlış olduğuna, imza ve yazı örneği verildiği sırada rahatsız olduğundan usulüne uygun alınmadığından doğru bir karar verilemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ... imzası ile muhtar olan diğer katılan ... hakkında şikâyetleri içeren dilekçenin ... Valiliğine sunulması, işlem cevabının katılana haber verilmesi, katılanın dilekçeyi kendisini vermediğini beyan ederek savcılığa başvurması üzerine başlayan soruşturma kapsamında, suça konu dilekçenin sanık tarafından katılan adına imza atılarak düzenlenip kuruma sunulduğu iddiasıyla hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın, dilekçeyi kendisinin hazırlamadığını, rahatsız iken alınan imza ve yazı örneklerinin usulüne uygun olmadığını, iftira atıldığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, katılanların oğlunun girdiği muhtarlık seçimini kaybetmesi nedeniyle söz konusu eylemi sanığın gerçekleştirmiş olabileceğini beyan ettikleri, alınan bilirkişi raporunda dilekçede yer alan yazıların katılan ... ve sanığa ait olmadığının, katılan adına atılan imzanın ise sanığa ait olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, katılanların beyanları, rapor ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça konu belgenin kuruma sunularak kullanıldığı tarih olan 25.11.2014 tarihinin suç tarihi olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, katılanların beyanları, rapor ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça konu belgenin kuruma sunularak kullanıldığı tarih olan 25.11.2014 tarihinin suç tarihi olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Katılanların alınan beyanlarında, daha önce oğlunun muhtar adayı olarak seçimlere katılıp kaybetmesi nedeniyle sanığın atılı suçu işlemiş olabileceğini söylemeleri ve bunun üzerine sanıktan alınan imza ve yazı örnekleri ile yaptırılan bilirkişi incelemesine göre suça konu belge üzerindeki imzanın sanığa ait olduğunun belirlenmesi karşısında sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/895 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9177, Karar No: 2016/10148, Tarih: 24.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/9177 E.  ,  2016/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Kısıtlanması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava velayet hakkının kullanılması tarafına verilmeyen davalı baba ile müşterek çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kısıtlanarak yeniden düzenlenmesine ilişkindir. Mahkemece duruşma açılmaksızın dosya üzerinden inceleme yapılarak talebin kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde kanunen mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verilmesi imkanını tanımıştır (HMK m. 320/1). Dava, basit yargılama usulüne tabi işlerden değildir. Taraflar süresinde verdiği dilekçeleri ile tanık deliline dayanmıştır. Taraflara dayandıkları vakıa ve olguları bildirme, gerektiğinde bunları kanıtlama imkanının tanınması; "adil yargılama hakkı"nı da içeren "hukuki dinlenilme hakkı"nın bir gereğidir (HMK m. 27). Öyleyse; açıklanan hususlar gözetilerek mahkemece tarafların gösterdiği deiller de toplanmak suretiyle talebin duruşma yapılarak incelenmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.05.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/1321, Karar No: 2012/19262, Tarih: 20.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/1321 E.  ,  2012/19262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı yasanın 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü, aynı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 maddesinin ise hapis cezası ile adli para cezasını içerdiği gözetilerek;

Adli para cezası, hapis cezasına göre lehe olduğu halde, mahkemece 5846 sayılı yasanın 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinin tatbik edilmesi halinde tercih edilecek para cezasının aleyhe olacağı şeklindeki gerekçeyle aynı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 maddesine göre hapis cezası ve adli para cezasının tatbiki suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK. 325.maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 20.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17998, Karar No: 2016/12362, Tarih: 01.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17998 E.  ,  2016/12362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirtilen 01.11.2016 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı tarafından müvekkiline ait 15125480, 15125481, 15140102 tesisat numaralı üç adet aboneliği hakkında tahakkuk ettirilen 13.01.2012, 14.02.2012 ve 14.03.2012 tarihli elektrik faturaları ile kayıp/kaçak bedeli ve okuma bedeli ile bunlara bağlı olarak hesaplanan KDV olarak haksız tahsil edilen toplam 239.285,00 TL'nin ödenme tarihinden itibaren değişken yasal faiz oranı uygulanmak suretiyle hesaplanacak işlemiş faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedelleri ile ilgili davaların idari yargıda açılması gerektiğini, müvekkilinin pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını, elektrik piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliği'nin 23. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının faturanın kendisine tebliğinden itibaren faturanın içeriğine itirazını müvekkil şirkete bildirmediğini, davacının dava konusu faturaların yasal süresi içerisinde müvekkillerine iade etmediğinden söz konusu faturalar ve fatura içeriklerinin karşı tarafça kabul edildiğini, kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedelleri ile ilgili düzenleme yapma yetkisinin elektrik piyasası düzenleme kurumunda olduğunu, kayıp-kaçak bedellerinin tüketiciden alınacağına ilişkin elektrik enerjisi mevzuatında hükümler bulunduğu gibi EPDK'nın 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kurul kararıyla da kayıp-kaçak bedellerinin ne şekilde faturalarına yansıtılacağına ilişkin hükümler bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile 233.398,43 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı Sanayi Bölgesinin (OSB) elektrik abonelikleri üzerinden davalı şirket tarafından tahakkuk ettirilen elektrik faturaları ile haksız olarak tahsil edildiği ileri sürülen kayıp/kaçak ve okuma bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

İşin esasına geçilmesinden önce, davaya bakmakla görevli mahkemenin belirlenmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlık, davacı Sanayi Bölgesinin (OSB) elektrik abonelikleri üzerinden davalı şirket tarafından tahakkuk ettirilen elektrik faturaları ile haksız olarak tahsil edildiği ileri sürülen kayıp/kaçak ve okuma bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

İşin esasına geçilmesinden önce, davaya bakmakla görevli mahkemenin belirlenmesi gerekmektedir.

Temyize konu dava, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra, 25.09.2012 tarihinde açılmıştır.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4.maddesine göre; bir davanın ticari dava sayılması için, uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olması ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmamasına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.

6335 Sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değişik 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır. Diğer taraftan aynı düzenleme gereğince, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan ve 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil, görev ilişkisidir. Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununun 1.maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtay'ca re'sen incelenir. Görevle ilgili konularda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Uyuşmazlık konusu elektrik abonelik gruplarının Organize/Jeotrm olduğu ve bu nedenle davaya konu abonelik sözlemelerinin, davacı tarafın ticari işletmesiyle ilgili olduğu konusunda hiç bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili olarak açılan iş bu davada uyuşmazlık; ticari mahiyette olup, uyuşmazlığın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, öncelikle yargı yerinde ayrı Asliye Ticaret Mahkemesi varsa görevsizlik nedeniyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine, ayrı Asliye Ticaret Mahkemesi yoksa davaya Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılması ve 6100 sayılı HMK'nun 297/1-a maddesi uyarınca da kararın Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla verildiğinin hükümde gösterilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek Asliye Hukuk Mahkemesi olarak davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınıp davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1627, Karar No: 2014/25189, Tarih: 10.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1627 E.  ,  2014/25189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 25/05/1998 gün, 3834 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahinde yer alan, ... köyü, ... mevkindeki arazisinde sanığın izin almaksızın motorlu testere vasıtasıyla ağaç kestiğinden bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak, sanığın, suça konu ardıç ağacının yaklaşık 6 ay önce kendiliğinden devrildiği ve zamanla kuruduğu, bu nedenle olay günü motorlu testere ile bu ağacı kestiğine ilişkin beyanının aksine, doğal sit alanında bulunan canlı ağacı kesip, müdahalede bulunduğuna ilişkin, mahkumiyeti için yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı, bu kapsamda yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.