muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/384, Karar No: 2011/8403, Tarih: 06.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/384 E.  ,  2011/8403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2009 tarih ve 2006/609-2009/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Plastik Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli 2004-03601 nolu tasarımın 554 sayılı KHK’nın 6. maddesinde belirtilen yenilik koşulunu taşımadığını, müvekkiline ait 2003-01320 ve 2004-02105 nolu tescilli tasarımlar taklit edilerek hazırlandığını, bu tasarımların KHK’nın 7. maddesinde yer alan ayırt edicilik kriterlerini de taşımadığını ileri sürerek 2004-03601 sayılı çoklu tasarım içinde yer alan 6 numaralı endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğünü, sicilinden terkinini, tasarımdan doğan haklara tecavüz suretiyle elde edilen, üretilen ürünlere el konulmasını ve bunların imhasını, haksız rekabetin hükmen tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, tasarımların farklı olduğunu, müvekkilinin tasarımının yenilik ve ayırt edicilik kriterini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olup olmadığı noktasında ilk rapor ile ikinci rapor arasında çelişki mevcut ise de, içinde sektör bilirkişisi de bulunan üç kişilik heyetçe hazırlanan üçüncü bilirkişi raporuyla çelişkinin giderildiği, her iki tarafa ait tasarımlarda da tasarımın alt kısmındaki bölüm karayollarında kullanılan koni biçimindeki trafik levhalarına benzer olup üst kısımlarında ise teneke kutu meşrubat görünümü yer aldığı, büyük ölçüde benzerlik bulunduğu, davalı adına tasarım tescilinde yenilik unsurunun bulunmadığı gerekçesiyle 554 sayılı KHK’nın 43/1-a maddesi gereğince davalı ... Plastik Şirketi adına tescilli 2004-03601 nolu çoklu tasarım tescil belgesinde yer alan 6 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne ve TPE sicilinden terkinine, davalı ... belge sahibi olmadığı için bu davalı hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer istemlerin de reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Plastik Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Plastik Ltd.Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Plastik Ltd.Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7187, Karar No: 2020/1982, Tarih: 04.03.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/7187 E.  ,  2020/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı kurum ile davalılardan ... ve ... Elek. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı kurum ile davalılardan ...,... Elek. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Dava, 01.07.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ile yapılan tedavi ve cenaze masraflarından oluşan kurum zararının 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca tahsili talebidir.

II-CEVAP

Davalılardan ...,...Elek. Ltd. Şti. vekilleri, olayın meydana gelmesinde kusurlu olmadıklarını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"1-Davanın kısmen kabulü ile; 123.028,46 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihi olan 21.02.2012 tarihinden; 262,40 TL cenaze giderinin ödeme tarihi olan 13.01.2012 tarihinden; 14,35 TL tedavi giderinin sarf tarihi olan 22.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... A.Ş ve ... Ltd.Şti’den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

2-Davalı ...’a yönelik davaların reddine" karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

"Davacı Kurum ile davalılar ... Elek. Ltd. Şti. ve ...'ın istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir

1 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ile yapılan tedavi ve cenaze masraflarından oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir. Yargılama sırasında alınan 30.01.2017 tarihli bilirkişi raporuyla davalı işverenler ayrı ayrı %40 oranında olmak üzere %80, sigortalı %20 kusurlu bulunmuş olup Mahkemece işbu rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir. Mahkemenin, kusura ilişkin kabulü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Rücu davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi, 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi, İşçi sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Eldeki davada, davalı ... Elektrik İnş. Taah. San. Ltd. Şti sigortalısı kazalı elektrik teknisyeni olarak elektrik arıza işlerinde çalışmakta olup, olay günü diğer davalı ...'ın İvrindi İşletme bölgesinde, davalı ... ile birlikte ... Köyü elektrik hatlarına yakın ağaçların uzantılarını kesmek için ...'ın talebiyle görevlendirilmeleri üzerine ağaç kesme işini yaparken elektrik nakil hattındaki elektriğe kapılması suretiyle yere düşerek otopsi raporuna göre elektrik çarpması nedeniyle vefat ettiği iş kazasına ilişkin olarak kesinleşen ceza dosyasında yargılanan sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kesinleşen tazminat dosyasında ... ın %40 ve ... şirketinin %40, kazalının %20 kusurlu bulunduğu, eldeki davada ise hükme esas alınan 30.01.2017 tarihli bilirkişi raporu ile asıl işveren pozisyonunda olan ...'ın gerekli gözetim görevini yerine getirmemesi, bölgeden geçen enerji nakil hattının devre dışı bırakılmasını sağlamaması, gerekli eğitimi vermemesi nedenleriyle %40, benzer gerekçelerle davalı ... şirketinin %40, can güvenliğini tehlikeye atması nedeniyle de kazalının %20 kusurlu bulunduğu ve bu kusur oranlarına göre de mahkemece hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; ceza ve tazminat dosyası da gözetilerek, kazalının elektrik teknisyeni, davalı ...'un da koordinatör yardımcısı olmaları ve kaza günü aynı işi yapmaları nedeniyle işin nasıl yapılması gerektiğini bilen kişiler olarak elektrik kesilmeden iş yapılmaması gerektiğinden bahisle; risk varsa elektrik kesilmesiyle ilgili tedbirleri kimlerin aldığı veya alması gerektiği, elektriğin kesilmesi yönünde bir müracaat bulunup bulunmadığı, elektrik kesilmeden çalışmaya devam edilmesi yönündeki kararın kim tarafından alındığı, sigortalının elektriğin kesilmediğini bilerek mi hareket ettiği, elektriğin kesilip kesilmediğini kontrol edebileceği ekipmanın tarafına verilip verilmediği, verildiyse iş kazası anında bu ekipmanı kullanıp kullanmadığı hususları açıklığa kavuşturulduktan sonra yukarıdaki açıklamalar ışığında, çelişkileri giderici nitelikte işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ...,... Elek. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılar ... Elektrik İnş.Taah.San.Tic.Ltd.Şti. ve ... 'e iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.03.2020 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12692, Karar No: 2015/15416, Tarih: 15.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/12692 E.  ,  2015/15416 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ: KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2013/310-2015/111

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında ....Köyü çalışma alanında bulunan 129 ada 71 parsel sayılı 2205,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde bulunan ev ve zeytin ağaçlarının ......'a ait olduğu belirtilmek suretiyle içinde ev olan zeytinli tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı......, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabülüne; çekişmeli 129 ada 71 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan ev ve 8-30 aşı yaşlı 55 adet zeytin ağacı, 6-7 aşı yaşlı 2 adet erik ağacı ve 4-5 aşı yaşlı 2 adet nar ağacının ......'a ait olduğu, şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ...... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı taraf temyiz karar harcını peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/3030, Karar No: 2018/11368, Tarih: 22.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/3030 E.  ,  2018/11368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/56, Karar No: 2024/1715, Tarih: 13.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/56 E.  ,  2024/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1270 E., 2023/1471 K.

DAVA TARİHİ : 25.08.2017-26.10.2017

KARAR : Bozmaya uyularak hüküm tesisi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma ve birleşen tedbir nafakası davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kısmen kabul, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin erkeğin kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığını iddia ederek; 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına,ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili asıl davada sunduğu cevap dilekçesinde özetle; asıl dava dilekçesinde dayanılan vakaların gerçeği yansıtmadığını, erkeğin, birlik görevini ihmal ettiğini, hakaret ettiğini, ekonomik şiddet uyguladığını, yatağını ayırdığını, kadının ailesini istemediğini iddia ederek davanın reddini, aksi kanaatin oluşması durumunda ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesini, ortak çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir nafakası, 1.500,00 TL iştirak nafakası, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası, 1.000,00 TL yoksulluk nafakası, yasal faizi ile birlikte erkekten alınmak üzere 200.000,00 TL maddî tazminat, 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında erkeğin kusurlu davranışları sebebiyle geçimsizlik olduğunu, erkeğin, tehdit ettiğini, ortak konuttan kovduğunu, kadının ortak konuta dönmek istediğini ancak erkeğin kabul etmediğini, birlik görevini ihmal ettiğini iddia ederek davanın kabulü ile kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası, 1.000,00 TL yoksulluk nafakası, ortak çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir nafakası, 1.500,00 TL iştirak nafakası, nafakalar dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların erkeğin annesi ile altlı üstlü oturdukları, ancak erkeğin, annesinin evinde yoğun bir şekilde zaman geçirmesi nedeni ile bunun kısmen bir arada yaşamaya dönüştüğü, bu durumun hem karı-koca arasında hem de kadın ile kayınvalide arasında anlaşmazlıklara sebep olduğu, evlilik birliğini çekilmez hale getirdiği, bu sebepten davalı kadının ayrılmak gibi bir düşüncesi olmadığı gibi kayınvalidesi rahatsızlandığında ona da baktığı, her ne kadar tanık olarak dinlenen erkeğin annesi tarafından kadının erkeğe hakaret ettiği beyan edilmişse de gelin ve kayınvalide arasındaki anlaşmazlık da nazara alındığında tanığın beyanının yeterli kanaat vermediği gibi bu beyan doğru kabul edilse dahi tarafların bu tartışmalara rağmen evliliklerini sürdürdükleri, diğer tanıkların tarafların doğrudan bir geçimsizliğine şahit olmadıkları ancak erkeğin kadının kendi köyüne gitmesini istemediği ve taraflar arasında temel anlaşmazlığın bu konu olduğu, kadının köye gitmesinin kusur olarak kabul edilip edilmeyeceği değerlendirildiğinde ise kadının köyüne gitmesinin evlilik birliğini ihmal kastı taşıdığının söylenemeyeceği, kırsal kesimle bağlantısı olan kişilerin yazları köye gidip gelmelerinin olağan bir durum olduğu, köye ortak çocukla birlikte gittiği, ailesini ve yakınlarını ziyaret etmek amacıyla köyüne gitmesi normal bir davranış olduğu gibi köye gitmenin ortak çocuk için de tatil niteliğinde olduğu, erkeğin bu seyahatlere karşı çıkmasının makul bir sebebi olmadığı, kadının köyüne gitmesine taraftar olmasa da bu gidişleri bildiği, gönülsüzce olsa da yazıhaneye gidip biletlerini aldığı, evlilik birliğinin "şimdi dönersen dönebilirsin, yoksa boşanırız" gibi restleşme ile bitirilemeyeceği, öne sürülen hususun haklı bir dayanağı olması gerektiği, aksi kabul edildiği taktirde herkesin eşine herhangi bir davranış şeklini şart koşup uymadığı taktirde boşanacaklarını belirterek karşı tarafı boşanmaya sebebiyet vermekle suçlayabileceği, erkeğin annesinin, kadını kabul etmeyeceklerini bildirdiği, erkeğin boşanma isteğinde tek başına değil annesinin de dahil olduğu bir karar verdiği, kadının eşi tarafından kabul edilmediği için ortak konuta dönemediği, taraflar arasındaki mevcut geçimsizlik ve fiili ayrılığa sebep olan tarafın erkek olduğu, kadına yüklenebilecek kusurlu bir davranışın bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, asıl davada kadın yararına takdir edilen aylık 400,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, taraflar arasındaki fiili ayrılığın erkekten kaynaklandığı, kadının herhangi bir geliri olmadığı ve erkeğin maddî desteğinin olmadığı, kadının birleşen davayı açmakta hukuki yararı olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, ortak çocuğun eğitim, sağlık ve bakım giderleri dikkate alınarak birleşen davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakası, ortak çocuk yararına dava tarihinden itibaren tahsilde tekerrür

kesinleşinceye kadar devamına, taraflar arasındaki fiili ayrılığın erkekten kaynaklandığı, kadının herhangi bir geliri olmadığı ve erkeğin maddî desteğinin olmadığı, kadının birleşen davayı açmakta hukuki yararı olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, ortak çocuğun eğitim, sağlık ve bakım giderleri dikkate alınarak birleşen davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakası, ortak çocuk yararına dava tarihinden itibaren tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydıyla aylık 700,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından kusur belirlemesinin hatalı yapıldığı, kadının, erkeğin aynı binadaki annesi ile görüşmesini sorun ettiği, erkeğe hakaret ettiği, her yaz ailesinin yanına Rize'ye gidip bütün yaz mevsimini orada geçirmeyi alışkanlık haline getirdiği, kendi ailesini önde tutup onları önemsediği yönünde konuştuğu, ortak konuttan ayrılırken erkeğin annesine, onu erkek ile yakıştıracak şekilde rencide edici konuştuğu, ortak konuttan ayrılarak birlikte yaşama yükümlülüğüne aykırı davrandığı, erkeğin ise aynı binada oturduğu annesinin evine hemen her gün giderek eşini ve çocuğunu ihmal ettiği, kadına hakaret ettiği, kadın ortak konuta dönmek istediğinde kabul etmediği, bu hususun tüm dosya kapsamı ile ispatlandığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının erkeğe nazaran ağır kusurlu olduğu ve erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin isabetli olmadığı, kadın boşanma davasının açılması ile ayrı yaşama hakkına sahip olduğundan ve ortak çocuk da anne ile birlikte yaşadığından birleşen davada kadın ve ortak çocuk yararına tedbir nafakasına hükmedilmesinin isabetli olduğu, kadının birleşen davayı açmakta hukuki yararı olduğu, ancak birleşen davada kadın ve ortak çocuk yararlarına hükmedilen tedbir nafakası miktarlarının tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alındığında fazla olduğu gerekçesiyle davacı-davalı erkek vekilinin asıl davanın reddi, kusur belirlemesi, birleşen davada hükmedilen tedbir nafakası miktarlar yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun yaşı, ihtiyaçları, yargılama sırasında anne yanında kalıyor olması, sosyal inceleme raporu içeriği dikkate alındığında velâyetin anneye verilmesine, ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, asıl davanın reddi yönünde verilen hükmün kaldırılmasına karar verildiğinden kadın ve ortak çocuk yararına tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alınarak tekrardan tedbir nafakasına hükmedilmesi gerektiği belirtilerek kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakası, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaçları dikkate alınarak ortak çocuk yararına aylık 600,00 TL iştirak nafakası, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının ağır kusurlu olduğu dikkate alınarak tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin ayrı ayrı reddine, erkeğin tazminat ve nafaka talepleri olmadığından bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına, davacı-davalı erkek vekilinin diğer yönlere ilişkin istinaf itirazının ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.