muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6807, Karar No: 2016/6676, Tarih: 23.06.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 21/05/2016 gün ve 94660652-105-34-2827-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24/07/2015 tarihli ve 2015/1006 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5724, Karar No: 2009/6450, Tarih: 01.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5724 E.  ,  2009/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava eser sözleşmesinde yapılan iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinde itirazın iptâli ve tazminat istemine ilişkin olup, mahkemenin kısmen kabule dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ışıklı tabela yaptığını, yazılı sözleşme olmadığını, fatura bedelinin ödenmediğini, takibe itiraz edildiğini belirterek haksız itirazın iptâline karar verilmesini istemiştir. BK’nın 355 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin yazılı olarak düzenlenmesi şart değildir. Dava değeri itibariyle, akdî ilişkinin varlığının yazılı belge ile kanıtlanması gerekir. Davacı yüklenici eser sözleşmesinin varlığını kanıtlar nitelikte yazılı belge sunmamış, davalı taraf da akdî ilişkinin varlığını kabul etmemiştir. Yazılı delil başlangıcı mahiyetinde belge de sunulmadığına ve davalı tarafın da açık muvafakatı olmadığına göre tanık anlatımlarına itibar edilerek davanın kabulüne karar verilemez. Davacı, dava dilekçesinde her türlü delil demekle, yemin deliline de dayanmış sayılacağından, davacıya akdî ilişkinin varlığını kanıtlamak için davalıya yemin teklif edip etmeyeceğinin hatırlatılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, tanık anlatımlarına itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüne, mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 01.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8906, Karar No: 2015/1655, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/8906 E.  ,  2015/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KORKUTELİ ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/35-2013/535

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı şirketçe elektrik tüketim faturalarına yansıyan kayıp kaçak bedelinin haksız ve usulsüz olduğunu belirterek 39.504,21 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak bedelinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Enerji Piyasası Kanunu'nun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun olarak belirlediği bir bedel olup, kurumun kararlarının gerçek ve tüzel kişileri de bağlayıcı nitelikte bulunduğunu, kayıp-kaçak bedelinin haksız ve usulsüz olmadığını belirterek yerinde olmayan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, 39.401,17 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, kayıp-kaçak bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceğine ilişkin HGK.nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, göre, davalı tarafın aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

818 sayılı BK'nun 101.maddesinde "Muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur" hükmü getirilmiştir. 6098 sayılı Borçlar Kanununun 117.maddesinde bu hüküm ''Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer'' şeklinde düzenlenmiştir. Temerrüt, ya bir ihtar ile ya da dava açılması vs. suretiyle gerçekleşir.

.../...

-2-

ESAS NO : 2014/8906

KARAR NO : 2015/1655

Haksız ödeme halinde, borçludan faiz talep edilebilmesi için borçlunun bir ihtar ile ya da aleyhine bir takip ya da dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir. Borçlunun temerrüdü, borçluya gönderilen ihtarnamenin tebliğinden veya ihtarnamede ödeme için süre verilmişse bu sürenin bitiminden itibaren oluşur. İade talebinde bulunulmadan temerrüt faizi işlemez.

Mahkemece yargılama sırasında, dava tarihinden önce işlemiş faiz talebi yönünden davacı tarafın davalı tarafı temerrüde düşürecek bir ihtarda bulunup bulunmadığı araştırılmamış, haksız ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir.

Mahkemece yargılama sırasında, dava tarihinden önce işlemiş faiz talebi yönünden davacı tarafın davalı tarafı temerrüde düşürecek bir ihtarda bulunup bulunmadığı araştırılmamış, haksız ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir.

O halde somut olayda, davalı taraf için keşide olunan bir ihtarname bulunup bulunmadığı araştırılıp, davalı tarafın temerrüdü yoksa dava tarihinden itibaren davalının temerrüde düştüğü kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde faize hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, karar ve ilam harcı kamu düzeni ile ilgili olduğundan re'sen gözetilmelidir. Davalı kurum harçtan muaf olmamasına rağmen, mahkemece davalı kurumun harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, davanın kısmen reddi durumunda Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı yararına vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, reddedilen kısım için davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi dahi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2809, Karar No: 2007/2007, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2809 E.  ,  2007/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'un vergi kayıp ve kaçağına sebebiyet vermekten dolayı tespit edilen matrah üzerinden 292.936.400.000TL'sı borcu nedeniyle 14.5.2004 tarihli takipleri karşılıksız bırakmak amacıyla adına kayıtlı 570 ada 3 parsel ve 406 ada 94 parseldeki 16 nolu bağımsız bölümü 5.3.2004 tarihinde toplam 55.000.00YTL bedelle davalı ...'a sattığını belirterek muvazaalı satışların iptali ile taşınmazların davalı ... adına yeniden tescilini talep etmiş 8.11.2006 tarihli duruşmada davadan vazgeçmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilleri arasında yakınlık bulunmadığını, satışların gerçek olduğunu, dava konusu vergi borçlarının iptali için Samsun vergi mahkemesine açılan davalarının sonucunun beklenmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller gereğince davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 sayılı Kamu Alacakları Tahsil Usulü Kanunu'nun 24 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Kamu alacağı veya kurum alacağı nedeniyle açılan tasarruf iptal davasının dinlenebilmesi için kesinleşmiş ve ödenmemiş bir kurum veya kamu alacağının bulunması gerekir. Kamu alacağı borçlusuna tebliğ edilmiş olmasına karşın yasal süre içerisinde itiraz edilmemesi veya

yaptığı itirazın vergi mahkemesince reddedilmesi üzerine kesinleşir. kamu ve kurum alacağının kesinleşmesi dava koşuludur.

Somut olayda davacı idare takibe konu vergi alacağının ilgili vergi dairesince terkini üzerine konusuz kaldığından bahisle davasından vazgeçmiştir. Buradaki vazgeçme dava koşulunun bulunmaması nedenine bağlıdır. O halde mahkemece kesinleşmiş ve istenebilir bir kamu alacağı olmadığından davanın ön şart yokluğu nedeniyle reddi gerekirken vazgeçme nedeniyle reddi doğru değil ise de sonuca etkili görülmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Davanın dava koşulu bulunmaması nedeniyle reddi halinde ... gereğince maktu avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekeceğinden davalılar vekili lehine hükmedilen maktu vekalet ücreti takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 13.10.-YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 11.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1048, Karar No: 2023/3942, Tarih: 13.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1048 E.  ,  2023/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ceyhan Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/814 E., 2020/598 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine, erkeğin birleşen davasının ise reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulmasına, tarafların sair yönlerden istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın dava dilekçesinde; eşinin aşırı kıskanç olduğunu, birlik görevini yerine getirmediğini, evin ve kadının ihtiyaçlarını karşılamadığını, bağımsız konut temin etmediğini, 6 yıldır kayınvalidesi ile birlikte yaşadıklarını, çeyizini dahi açamadığını, ailesi ile görüşmesini engellediğini, özgürlüğünü kısıtladığını psikolojik baskı uyguladığını, sürekli aşağıladığını, küçük gördüğünü ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakılmasına, kadın ve ortak çocuk yararına aylık ayrı ayrı 1.500,00 TL nafakaya hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek davaya süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddaların gerçeği yansıtmadığını, kadının gereksiz yere tatsızlıklar çıkardığını, maddî konular nedeniyle erkeğe baskı uygulayarak kavga çıkardığını, kadının psikolojik ilaçlar içtiğini eşine söylemediğini, kadının bayram ziyaretine gittiğini, ertesi gün eşine ortak konuta dönmeyeceğini, artık kendisini sevmediğini, ortak çocuğu da istemediğini, boşanmak istediğini söylediğini, kadının ailesinin erkeği darp ettiğini, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kadının kusurlu olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, erkek yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin maddî manevî bağımsız bir konut temin etmediği, eşinin ve ailesinin iaşesini karşılamadığı, eşinin komşuları ve ailesi ile görüşmesine kısıtlamalar getirdiği, kadının kusurlu bir davranışının dosya kapsamından ispat edilemediği, böylelikle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun henüz idrak çağında olmadığı, annenin yaşadığı ortamın çocuğun ihtiyaçlarını karşılayacak düzeyde olmadığı dikkate alınarak velâyetin babaya verilmesine, anne ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, kadın yararına aylık 150,00 TL tedbir, aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası takdirine, yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle kadın yararına 40.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, erkeğin birleşen davası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... kadın vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hümedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının kadının kabul edilen boşanma davası, birleşen davanın reddi, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile bunların miktarı ve vekâlet ücreti yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının kadının kabul edilen boşanma davası, birleşen davanın reddi, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile bunların miktarı ve vekâlet ücreti yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince belirlenen kusurların gerçekleştiği, asıl davanın kabulü ile birleşen davanın reddine dair verilen kararın hukuka uygun olduğu, kadının dava dilekçesinde maddî ve manevî tazminat talebinde bulunmadığı, süresinden sonra 08.01.2020 tarihinde sunduğu beyan dilekçesi ve erkeğin birleşen davasına sunduğu 26.12.2019 tarihli cevap dilekçesiyle maddî ve manevî tazminat talep ettiği, erkeğin davasının ise reddine karar verildiği, ön inceleme duruşmasına kadar kadın tarafından usulüne uygun şekilde maddî ve manevî tazminat talep edilmediği, erkeğin birleşen davasındaki taleplere de erkeğin açık rızasının bulunmadığı, böylelikle Mahkemece hakkında olumlu veya olumsuz karar verilebilecek nitelikte bir maddî ve manevî tazminat talebinin bulunmadığı, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları nazara alındığında kadın lehine takdir edilen tedbir nafakası miktarının düşük olduğu, kadının davasının kabulüne karar verildiği, fer'î taleplerinin reddine karar verilen kısım için vekâlet ücreti takdiri gerekmediği gerekçesiyle davalı-davacı erkek vekilinin kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatlara yönelik istinaf itirazları ile kadının tedbir nafakasına yönelik istinaf itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bu yönlere ilişkin hüküm fıkralarının kaldırılmasına, yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadının usulüne uygun şekilde bir maddî ve manevî tazminat istemi olmadığından bu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 500,00 TL tedbir nafakası takdirine, karar kesinleştikten sonra aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, tarafların maddî ve manevî tazminatların miktarına yönelik istinaf talepleri konusuz kaldığından, bu hususa yönelik istinaf talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, tarafların sair istinaf itirazlarının ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... kadın vekili temyiz dilekçesinde; maddî ve manevî tazminatın boşanma davasının fer'îsi niteliğinde olması nedeniyle yargılamanın her aşamasında harca tabi olmadan talep edilebileceğini, bu itibarla talebin karşı tarafın muvafakatine bağlı olmadığını, iddia ve savunmanın geliştirilmesi kapsamında kalmadığını, dosyaya 08.01.2020 tarihinde sunulan dilekçe ile maddî ve manevî tazminat talep edildiğini ileri sürerek maddî ve manevî tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar yönünden bozulmasına karar talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; erkeğin evin ve ailesinin iaşesini karşılamaması yönünden yüklenen kusurun hatalı olduğunu, nitekim ortak çocuğun velâyetinin erkeğe verildiğini, bu durumun karar içerisinde çelişki oluşturduğunu, tarafların ortak konutunun erkeğin ailesinin konutu ile altlı üstlü şekilde olduğunu, bu durumun da erkeğin bağımsız konut temin etmediği anlamına gelmediğini, kadını komşu ve ailesiyle görüştürmediği yönünde yüklenen kusurun da gerçeği yansıtmadığını, tarafların aile apartmanında oturmaları sebebiyle doğal olarak erkeğin ailesi ile daha fazla zaman geçirdiğini, geriye etkili olacak şekilde aleyhine tedbir nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, nafaka miktarının fahiş olduğunu, kadının maddî ve manevî tazminat talepleriyle velâyet isteminin reddine karar verildiğine göre erkek lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu, kadının maddî durumuna ilişkin bir araştırma yapılmadığını, SGK dökümlerinin dosya arasına alınmadığını, erkek aleyhine yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kadının kabul edilen boşanma davası, birleşen davanın reddi, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile bunların miktarı ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulü ve birleşen davanın reddine ilişkin şartlar ile kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesine ilişkin şartların gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşmiş ise bunların miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, asıl davaya cevap süresinden sonra verilen beyan dilekçesi ile erkeğin reddedilen birleşen davasına verilen cevap dilekçesi ile talep edilen maddî ve manevî tazminatlar hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilip verilemeyeceği ile kadının reddedilen fer'î taleplerine dayanarak erkek lehine vekâlet ücretine hükmedilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 141 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.