muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12747, Karar No: 2022/8497, Tarih: 01.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12747 E.  ,  2022/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : A) Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarih ve 2017/58 Esas, 2017/511 Karar sayılı ilamı ile;

Sanığın katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

B)... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 06/07/2018 tarih ve 2018/703 Esas, 2018/1716 Karar sayılı kararı ile;

Sanığın katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik lehe istinaf başvurusu üzerine anılan mahkumiyet hükmünün CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanığın katılanı kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 06/07/2018 tarih ve 2018/703 Esas, 2018/1716 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'ın soruşturmada aşamasında "Elindeki bıçağı beni sağ göğüs, sağ kol ve kalça kısmıma batırmak sureti ile yaraladı daha sonra olay yerinden kaçıp gitti" şeklindeki beyanına, soruşturma aşamasında dinlenilen tanık Abdrrahman El Cuma "Evimize 20 m kala 2 tane daha önceden tanımadığım Türk şahsın kavga ettiğini gördüm. Sonra şahsılardan 30-35 yaşlarındaki şahıs kaçtı diğer 50- 55 yaşlarındaki şahısta yaralanmış vaziyette bizim binanın bulunduğu bahçeye girdi." şeklindeki beyanına, tanık ...'ın soruşturma aşamasında "...'e elindeki büyük bir bıçak ile vurmaya başladı, ... darbeyi alınca elinden kaçtı bu defa Oktay ...'e saldırarak bıçakla yaraladı Oktay oradan kaçtı" şeklindeki beyanına göre, tanıkların sanığın yaralama eylemine devam etmesine yönelik bir engel teşkil etmedikleri, sanık ile katılan arasında öldürmeye sebep olabilecek tarzda bir husumetin de bulunmadığı, katılanın sternum sağ yanına isabet eden bıçak darbesinin hemotoraks meydana getirerek yaşamsal tehlikeye neden olduğu, sağ ön kol ulnar yüzden ve gluteal bölgeden isabet eden birer bıçak darbesinin ise cilt ciltaltı seyirli olup, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, temyiz dışı mağdur ...'i de kalçasından yaraladığı, netice olarak sanığın eyleminin nitelikli kasten yaralama olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu yönündeki bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 06/07/2018 tarih ve 2018/703 Esas, 2018/1716 Karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40613, Karar No: 2017/3513, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40613 E.  ,  2017/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7056, Karar No: 2012/23635, Tarih: 04.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7056 E.  ,  2012/23635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bozkır İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi vekili, borçlunun çalışanları olduğunu, 14.04.2008 ve 11.04.2011 tarihli haciz müzekkerelerinin yerine getirildiğini ancak 11.07.2011 tarihli sıra beklenmeksizin haciz konulması talebine dair haciz müzekkeresinin sırada olan diğer alacaklıların haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek haczin sıraya alınmasını talep etmiş, mahkemece, şikayetçi üçüncü kişinin, şikayette hukuki yararı bulunmadığından sıfat yokluğu sebebiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 83. maddesine göre; "Maaşlar, tahsisat ve her nevi ücretler, intifa hakları ve hasılatı, ilama müstenit olmayan nafakalar, tekaüt maaşları, sigortalar veya tekaüt sandıkları tarafından tahsis edilen iratlar, borçlu ve ailesinin geçinmeleri için icra memurunca lüzumlu olarak takdir edilen miktar tenzil edildikten sonra haczolunabilir. Ancak haczolunacak miktar bunların dörtte birinden az olamaz. Birden fazla haciz var ise sıraya konur. Sırada önde olan haczin kesintisi bitmedikçe sonraki haciz için kesintiye geçilemez" hükmü düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklanan İİK'nun 83/2. maddesi uyarınca, maaş üzerindeki hacizlerin sıraya konulması gerekmekte olup, hacze iştirak mümkün değildir. Şikayetçinin bu yöndeki şikayetinin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, haczi uygulamak durumunda olan ve bu nedenle şikayette hukuki yararı bulunan şikayetçinin taraf sıfatının bulunmadığından bahisle şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3695, Karar No: 2022/16455, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3695 E.  ,  2022/16455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

1) 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanıklara yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıklar hakkında mahkumiyet kararının verildiği 18.11.2013 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/868, Karar No: 2022/9375, Tarih: 14.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/868 E.  ,  2022/9375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki Hazinenin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki kurum adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26162, Karar No: 2019/23774, Tarih: 19.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26162 E.  ,  2019/23774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 09/04/2011 tarihinden itibaren davalı işyerinde fırıncı ustası ve temizlik işçisi olarak çalıştığını, davacının fazla çalışma ücretlerini talep etmesi üzerine görev yerinin değiştirildiğini beyan ederek fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı fırının kapanması üzerine başka birimde görevlendirildiğini, davacının çalışma saatlerinin yasal süreyi aşmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece tanık anlatımlarına göre belirlenen fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının fırında çalıştığı kış döneminde; haftanın 4 günü 02.30-15.30 saatleri arası, 1 günü 07.00-17.00 saatleri arası, bir günde beş saat çalıştığı ve haftada 14 saat fazla mesai yaptığı, fırında çalıştığı yaz döneminde ise kışın yapılan çalışmaya ek olarak ayda 3 hafta bir gün daha çalıştığı ve haftalık 21,5 saat fazla mesai yaptığı, temizlik işçisi olarak çalıştığı 12/01/2014 sonrası dönemde ise toplam 9 saat fazla çalıştığı kabul edilmiş ise de, davacının fırında çalıştığı dönemde haftanın 1 günü için günlük çalışma süresinin başlangıç ve bitiş süresi belirlenmeden, 5 saat çalışma yaptığı sonucuna varılması isabetsizdir. Ayrıca beyanlarına itibar edilen tanıklarca davacının işyerinde haftada kaç gün çalıştığı ifade edilmediği halde afaki olarak fırında çalışılan yaz döneminde haftanın 7 günü, kış döneminde ise haftanın 6 günü çalıştığı yönünde değerlendirme yapılması da yerinde görülmemiştir. Yine davacının temizlik işçisi olarak çalıştığı dönemde beyanlarına itibar edilen tanıklarla birlikte çalışıp çalışmadığı anlaşılamamaktadır. Şu halde, dinlenen tanıkların davacının çalışma düzeni ile ilgili bilgi sahibi olup olmadığı, tanıkların davacı ile birlikte çalıştıkları süre netleştirilmek suretiyle belirlenmeli, buna göre davacının haftada kaç gün çalıştığı, günlük çalışma ve ara dinlenme süresinin ne kadar olduğu belirlenmeli, haftalık çalışma süresine göre fazla çalışma yapıp yapmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3-İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu fazla mesai ücreti alacağı fazla mesai tahakkuku bulunan ücret bordrolarının ilgili olduğu aylar yönünden fazla çalışmanın ancak yazılı delil ile ispat edilmesi gerektiği kabulü ile söz konusu aylar dışlanarak hesaplanmıştır. Ancak fazla mesai tahakkuk ettirilen bordrolarda davacının imzasının bulunmadığı anlaşılmış olup bu nedenle fazla çalışmanın bordroda gösterilenden fazla olduğu hususunun tanık beyanları ile de kanıtlanabileceği gözetilmeksizin söz konusu aylar yönünden tanık beyanlarına göre ispat edilen ve hesaplanan fazla çalışma alacağından, bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödenen fazla mesai ücretinin mahsubu ile fazla çalışma ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 19/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3092, Karar No: 2019/8141, Tarih: 19.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3092 E.  ,  2019/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, bozma üzerine her ne kadar sanığın beraatine karar verilmiş ise de, mahkumiyet hükmünün Dairemizin 13/03/2018 tarih ve 2016/1888-2018/2138 Esas ve Karar sayılı bozma ilamı ile, ''213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin iş yerinde yapılması gerektiği, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın iş yerinde bizzat sanığa 27.10.2009 tarihinde yapılması, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği'' gerekçesi ile bozulmasına karar verilmesi üzerine, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek mahkeme tarafından idareye bozma ilamı doğrultusunda yazılan müzekkere cevabında mükellefin 30.09.2009 tarihinde faaliyetine son verdiği belirlendiğinden Küçükköy Vergi Dairesi Müdürlüğünce herhangi bir tespit yapılmadığının bildirilmesi; buna göre sanığa iş yerinde bizzat yapılan tebligatın mükellefin faaliyetine son verdiği tespit edilen tarihten sonraki bir tarih olduğunun anlaşılması karşısında; bu kez mükellefin 30.09.2009 tarihinde faaliyetine son verdiğinin nasıl belirlendiğinin idareden sorulması, gerekli belgelerin dosyaya eklenmesi, sanığa da tebliğ tarihinde iş yerinin faal olup olmadığı, hangi tarihte iş yerindeki faaliyetine son verdiği sorularak sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/886, Karar No: 2013/1987, Tarih: 06.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/886 E.  ,  2013/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....11.2011 tarih ve 2008/344-2011/476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, ....04.2008 tarihinde yapılan genel kurul toplantısının ...'nun 377. maddesi uyarınca ertelendiğini, ertelenen genel kurul toplantısının yasaya aykırı şekilde 1 ay sonra ....05.2008 tarihinde yapıldığını, ayrıca yapılan bu toplantıda usulüne uygun çağrı ve ilanın yapılmadığını, müvekkili tarafından anılan toplantının yeniden ertelenmesi isteğinin "azınlığın istediği her türlü bilgi ve belgenin taahhütlü olarak kendilerine gönderildiği" açıklaması ile reddedildiğini, oysa bu belgelerin gönderilmediğini, müvekkilinin verdiği erteleme önergesindeki hesaplarla ilgili çelişkilerin açıklanmadığını, Denetici ... Kırveli’nin faaliyetleri hakkında bilgi verilmediğini, şirketin 5520 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun ... ve .... maddeleri kapsamındaki kurum ve şahıslarla münasebeti hakkında bilgi verilmediğini, verilen önergeler görüşülmediği halde toplantı tutanağına görüşüldüğünün yazıldığını, verilen önergelerin hakim ortakların oylarıyla sebep gösterilmeden reddedildiğini, müvekkilinin itirazlarına rağmen toplantıya şirket avukatının katılması ve yönetim adına açıklamalarda bulunmasının tek başına toplantının iptali sebebi olduğunu, yapılan toplantının hakim ortakların menfaatine, şirket ve azınlık pay sahiplerinin aleyhine, afaki iyi niyet kurallarına aykırı bir toplantı olduğunu iddia ederek ....05.2008 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların tümünün iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iptali istenen genel kurul toplantısında alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, iptali istenen genel kurul toplantısının ...'nun 377. maddesine uygun olarak gerekli çağrı ve ilan merasimine uyularak yapıldığı, ...'nun 377’nci maddesine göre genel kurul toplantısının bilançonun itiraza uğrayan noktaları hakkında gereken izahatın verilmemesi halinde yeniden ertelenebileceği, davacının yeniden erteleme talebinin gereken izahatın verildiği gerekçesiyle reddedildiği, davacının, sadece toplantının 7. gündem maddesinde görüşülen yönetim kurulu üyelerine Türk Ticaret Kanunu'nun 334 ve 335. maddeleri uyarınca izin verilmesi

kararına muhalefetini bildirerek zapta geçirilmesini sağladığı, bu nedenle ...'nun 381. maddesi gereği sadece bu madde için iptal davası açma hakkı olduğu, 7. maddesinin oylamasına yönetim kurulu üyelerinin katılmaması gerektiği halde katıldığı, ancak bunun sonuca etki etmediği, yönetim kurulu üyelerinden M. Ali Kumaş'ın şirketin ortağı olan Nigar Oluklu Kutu Ambalaj Ltd. Şti’nin temsilcisi olarak oylamaya iştirak etmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.