muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17964, Karar No: 2015/3319, Tarih: 11.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17964 E.  ,  2015/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/07/2014 tarih ve 2013/362-2014/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının M/V ... isimli geminin sahibi olduğunu, taraflar arasındaki 25/03/2013 tarihli taşıma sözleşmesi ile davacının davalıya ait çimento yükünü Türkiye'den Libya'ya taşınması işini üstlendiğini, davalı şirketin malın gemiye yüklenmesi ve boşaltılması sırasında doğan sürastarya alacağını ödemediğini, boşaltma limanında ortaya çıkan vergi borcunu da ödemekten kaçınarak geminin haksız şekilde zaman kaybı yaşamasına neden olduğunu ileri sürerek sürastarya alacağından ve davalının ödenmesi gereken vergi borcunun davacı tarafından ödenmesi ile nedeniyle oluşan alacak olmak üzere toplam 18.775,05 USD'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmede tahkim şartının bulunduğunu savunarak tahkim itirazında bulunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında M/V ..... gemisi ile 5300 ton çimento yükünün Türkiye'den ... Limanına deniz yolu ile taşıması konusunda 25/03/2013 tarihli charter party sözleşmesi bulunduğu ve bu sözleşmede ihtilaf halinde uyuşmazlığın Londra'da tahkim yolu ile çözüleceği ve İngiliz Hukuku'nun uygulanacağına dair tahkim şartının bulunduğu, somut uyuşmazlıkta tahliye limanının Türkiye dışında olması karşısında yabancılık unsuru olduğu ancak 4686 sayılı Yasa'nın, yabancılık unsuru taşıyan ve tahkim yerinin Türkiye olarak belirlendiği durumda yada uyuşmazlığın anılan Yasa hükümlerine göre çözümleneceğinin kararlaştırılmış olması halinde uygulanacak olması karşısında uygulama imkanı olmadığı, uyuşmazlığa Bakanlar Kurulu'nun 15/08/1991 tarih 91/2151 sayılı kararı ile onaylanarak 25/09/1991 tarih 21002 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve bu suretle Anayasa'nın 90/5. fıkra 1.cümle, HMK'nın 33 ve 5718 sayılı MÖHUK'nın 1/2.fıkrası gereğince iç mevzuatımıza dahil edilmiş olan ve öncelikle uygulanması gereken Yabancı Hakem Kararlarının Tanınması ve İcrası Hakkında 10 Haziran 1958 Tarihli New York Konvansiyonu hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği, New York Konvansiyonu'nun 2/1. fıkrası gereğince tahkim anlaşmasının yazılı şekilde yapılması gerektiğinin belirtildiği, 2/2. fıkrasında da yazılı anlaşma teriminden karşılıklı olarak teati edilmiş mektup veya

telgraflarda mündemiç bulunan veya taraflarca imzalanmış bir mukaveleye dercedilmiş olan bir hakem şartı veya mukavelesinin anlaşılacağının düzenlendiği, somut uyuşmazlıkta sözleşeminin yazılı olduğu hususunda ihtilaf olmadığı, bu sözleşmenin tarafların brokerları aracılığıyla teati edilen elektronik posta iletileri sonucu kurulduğu ve elektronik postalar kapsamında da tahkim şartının bulunduğu, her ne kadar davalı tarafından ilk sunulan sözleşme örneğinde kendi imzası bulunmazken daha sonra sunduğu sözleşmede bu kendi kendi imzası bulunmakla birlikte bu imzanın davalı şirket tarafından sonradan tamamlanıp tamamlanmadığı anlaşılamamakla birlikte aksinin kabulü halinde dahi tarafların brokerları aracılığıyla elektronik ortamda teati ettikleri ve tahkim şartını içerir e-mail kaydının varlığı New York Konvansiyonu'nun 2/2. fıkrası hükmüne göre imza şartının yerine gelmiş sayılması için yeterli oldığu bu nedenlerle taraflar arasında geçerli ve bağlayıcı tahkim şartının bulunduğu gerekçesiyle davalı tarafın tahkim itirazının kabulü ile dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7338, Karar No: 2015/9430, Tarih: 24.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7338 E.  ,  2015/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2010/17-2013/412

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. . 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları Kale Uras'ın 1/2 oranda paydaşı olduğu 1205 ada 140 parsel sayılı taşınmazdaki 3 no'lu bağımsız bölümün halen diğer paydaş davalının kullanımında olduğunu, davalının murisin ve kendilerinin istifadesine engel olduğunu, işgalin sona erdirilmesi için 27.9.2004 tarihinde ihtarname gönderdiklerini, önceki dönem için açtıkları ecrimisil davasının devam ettiğini ileri sürerek 15.01.2005 ile 15.01.2010 tarihleri arasındaki dönem için 9.300,00 TL ecrimisil istemiyle eldeki davayı açmışlar, yargılama sırasında 23.9.2011 tarihinde taleplerini 31.804,00 TL olarak ıslah etmişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazı 2005 yılından önce boşaltarak Bozcaada'ya yerleştiğini, evden hiç faydalanmadığını, ikametgahını dahi Bozcaada'ya taşıdığını, 2008-2010 yılları arasında lağım sorunu nedeniyle dairenin bulunduğu apartmanın tümünün kullanılamadığını, davacı tarafın kendi isteği ile dava konusu daireden faydalanmadığını, istenen ecrimisilin fahiş olduğunu, ecrimisile hükmedilmesi düşünülürse daire için yaptığı harcamaların mahsup edilmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuş, davacıların ıslah talebine karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1205 ada 140 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 3 no'lu bağımsız bölümün davalı Bilge ve eski eşi olan davacıların mirasbırakanı Kale Uras adına 1/2 paylarla kayıtlı iken Kale Uras'ın davalı aleyhine 26.1.2005 tarihinde bu taşınmaz için açtığı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne karar verilerek ihtarname tarihi olan 27.9.2004 tarihinden itibaren 3 ay 9 günlük ecrimisile hükmedilmiş, karar derecaattan geçerek 24.6.2013'de kesinleşmiş, o dosyanın yargılaması sırasında Kale Uras'ın ölümü ile eşi A.. U.. ve oğlu Ege Salih Uras'ı mirasçı bırakmıştır. Öyle ise, davalı yönünden 27.9.2004 tarihinde intifadan men koşulunun gerçekleştiği açıktır.

./..

./..

Hemen belirtilmelidir ki, davalının 2000-2005 yılları arasındaki kullanımı belirlenerek ihtarname tarihinden sonraki dönem için ecrimisilden sorumlu tutulmuş olması davalının kullanımına devam ettiğini göstermez. Bilindiği gibi, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Davalının 2005 yılından önce taşınmazı boşalttığı savunması üzerinde durulmamıştır. Davalı ikametgahını Bozcaada'ya taşıdığını, Nüfus kayıtlarında ve Mernis kayıtlarında adresinin Bozcaada olarak gözüktüğünü, 2009 seçimlerinde Bozcaada'da oy kullandığını, lağım taşkınlığı nedeniyle 2008-2010 yılları arasında bağımsız bölümün bulunduğu apartmanın kullanılmadığını savunmuş, fakat davalının savunması hüküm vermeye yeter şekilde araştırılmamıştır.

Öyle ise, Yüksek Seçim Kuruluna yazı yazılarak davalının 2009 seçimlerinde nerede oy kullandığının, Nüfus Müdürlüğünden davalının Mernis adresini ne zaman Bozcaada'ya taşıdığının, Belediyeden ise 2008-2010 dönemleri arasında dava konusu taşınmazda lağım problemi yaşanıp yaşanmadığının sorulması, dava konusu bağımsız bölümün anahtarının hem davalıda hem de davacıların murisinde bulunması, keşifte taşınmazın boş olduğunun tespit edilmesi ve özellikle aynı binada yaşayan kişilerin tanıklıkları karşısında, intifadan men koşulunun oluştuğu 27.9.2004 tarihinden itibaren olmak üzere, davalı Bilge'nin davaya konu taşınmazda ne zamana kadar oturduğunun ve hangi tarihte kullanımına son verdiğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması ve belirlenecek olan bu dönem açısından davalının sorumlu olduğu ecrimisile davacıların payı oranında hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere eksik araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9939, Karar No: 2007/12230, Tarih: 15.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9939 E.  ,  2007/12230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2007 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.360 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 15.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6571, Karar No: 2010/8161, Tarih: 26.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/6571 E.  ,  2010/8161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.02.2009
Yargıtay — Esas No: 2011/13449, Karar No: 2012/3195, Tarih: 08.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13449 E.  ,  2012/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : ..., ... :Beraat (yüklenen suçların tamamı konusunda) ... : a )yüklenen 2002, 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından; Beraat

Katılan Ankara Vergi Dairesi Başkanlığına izafeten Maliye Hazinesinin suçtan zarar gördüğü hususunda herhangi bir şüphenin bulunmadığı, Cumhuriyet Savcısı ve katılma kararı verildiğinde hazır olan sanıklar ... ve ...'in katılma kararı verildikten sonra buna ilişkin bir itiraz ileri sürmemiş olmaları ve sanıkların duruşmaya gelmediği durumlarda da katılma kararı verilebileceği cihetle, şikayetçi kurum vekilinin katılma talebine karşı hazır olan Cumhuriyet Savcısı ve sanıklardan diyeceklerinin sorulmamış olması sonuca etkili görülmeyerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet, 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat ile diğer sanıklar ...ve ... hakkında 2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıkların işledikleri iddia 2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlamış, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 ile 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanıklar hakkında 2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin eksik ve yetersiz inceleme ile karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8619, Karar No: 2023/537, Tarih: 21.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8619 E.  ,  2023/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2013 tarihli ve 2013/318 Esas, 2013/455 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve altıncı fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2018/629 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.07.2019 tarihli ve 2019/2062 Esas, 2019/2375 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca hükmün;

"1) Mahkemece verilen hükümlerin, 5271 sayılı CMK'nın 35/2, 260, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri gözetilerek Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliği üzerine anılan Kurum vekili tarafından süresinde katılma talebini içerir istinaf dilekçesi verildiği anlaşılmakla,

"1) Mahkemece verilen hükümlerin, 5271 sayılı CMK'nın 35/2, 260, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri gözetilerek Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliği üzerine anılan Kurum vekili tarafından süresinde katılma talebini içerir istinaf dilekçesi verildiği anlaşılmakla,

Sanık hakkında, katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında, 6284 sayılı yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bu suçların zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234 maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma, CMUK'un mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 233, 234 ve 289/1-e maddelerine aykırı olarak duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken diğer kişilerin yokluğunda duruşma yapılması"

2) Suç unsurlarının ve suç vasfının tespiti bakımından olay yerinde temsili ve tatbiki keşif yapılması sonucuna göre, olay yeri krokisi ve fotoğraflarından da anlaşıldığı üzere etkili mesafe olan yaklaşık 9 metre mesafeden katılanı hedef alarak 2 el ateş edilmiş olması, yakın mesafeden atışlarda etkili sonuçlar doğurmaya elverişli silah olan av tüfeğinin kullanılmış olması da nazara alınarak eylemin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı hususunda delilleri değerlendirme ve suç vasfını belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1)Katılanın, sanığın yaklaşık 9 metre mesafeden 2 el av tüfeği ile yaptığı atışlar sonucu sağ ve sol bacağında çok sayıda saçma isabetleri ile yaralandığı olayda, katılana ait epikriz, ameliyat notu, hasta yatış evrakı, grafi vb. tüm tedavi evraklarının temininden sonra her bir yaralamasının müstakilen hayatî tehlikeye neden olup olmadığı işlev ya da organ kaybı bulunup bulunmadığı hususularında Adlî Tıp Kurumundan ayrıntılı rapor alınmadan Acil Hekiminin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Katılandaki yaralanmanın niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, 1 yıldan 3 yıla hapis cezası öngören TCK 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında aynı yasanın 3 ve 61 maddeleri de gözetilerek asgari hadden ayrılarak alt ve üst sınırlar arasında oluşa ve hakkaniyete uygun düşecek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde asgari hadden hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2) Katılandaki yaralanmanın niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, 1 yıldan 3 yıla hapis cezası öngören TCK 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında aynı yasanın 3 ve 61 maddeleri de gözetilerek asgari hadden ayrılarak alt ve üst sınırlar arasında oluşa ve hakkaniyete uygun düşecek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde asgari hadden hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.07.2019 tarihli ve 2019/550 Esas, 2019/548 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında dosyada mevcut raporlara göre sanığın eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca delillerin takdîr ve değerlendirmesinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5235 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

5. Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/330 Esas, 2020/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2020/1544 Esas, 2020/1698 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca hükmün;

"Sanığın, katılanın eski damadı olduğu, sanığın eski eşinin başkasıyla evlendirilmesi meselesine kızarak babasına ait arabayla katılanın evinine gelip aracı konutun yakınında bir yerde durdurduktan sonra bahçe girişindeki demir kapının hemen yan tarafındaki duvarın üzerine çıktığı ve o sırada konutun

"Sanığın, katılanın eski damadı olduğu, sanığın eski eşinin başkasıyla evlendirilmesi meselesine kızarak babasına ait arabayla katılanın evinine gelip aracı konutun yakınında bir yerde durdurduktan sonra bahçe girişindeki demir kapının hemen yan tarafındaki duvarın üzerine çıktığı ve o sırada konutun

bahçesinde hayvanları ile ilgilenmekte olan katılanı hedef alarak krokiye göre yaklaşık 9 metre mesafeden av tüfeği ile 2 el ateş ettiği, katılanın İlk Derece Mahkemesince de aşamalarda değişmediği için istikrarlı kabul edilen anlatımına göre ilk atıştan sonra saçma tanelerinin katılanın başının üzerinden geçerek konuta isabet ettiği sanığın eylemine devam ederek av tüfeğini yeniden ateşlediği ve bu kez katılanı bacaklarından isabetle vurduğu bozmadan sonra düzenlenen netice adlî tıp raporuna göre katılanın sağ bacağındaki çok sayıdaki saçma girişi, sol bacağında çok sayıda saçma girişi nedeniyle hayatî tehlike geçirmeksizin basit tıbbî müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, katılanın bu yaralanmanın etkisi ile yere yığıldığı ve sürünerek bahçe kapısına doğru ilerlediği sırada sanığın duvardan inip geldiği araca binerek kaçtığı olayda;

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafelerden toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık tarafından bilinmesi gerekli genel bir olgu olduğu anlaşılmasına karşın, atış sayısı ve atış mesafesi de dikkate alınarak sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ancak teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla hapis cezası öngören TCK 35 maddesi ile yapılan uygulama sırasında yaralanmanın niteliği meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek alt ve üst sınırlar arasında alt sınıra yakın ceza tayini gerektiği gözetilmeden öncelikle suç vasfında yanılgıya düşülerek 08.07.2019 tarihli bozma ilamının 2 numaralı bendine açıkça konu edilmesine karşın suç unsurlarının ve suç vasfının tayini bakımından olay yerinde temsili ve tatbiki keşif yapılmadan bozma ilamını tamamen etkisiz kılacak şekilde "sanığın bu ilk atışı öldürme veya yaralama kastı ile gerçekleştirdiği hususunda mahkememizde tam bir vicdani kanaat oluşmaması" şeklindeki varsayıma dayalı yine "sanığın eylemini sürdürmediği ve olay mahallinden kaçtığı" şeklindeki esasen kendi içinde çelişki barındıran oluşa da uygun olmayan kabullerle delillerin değerlendirilmesinde de yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.