muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23389, Karar No: 2014/31774, Tarih: 25.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/23389 E.  ,  2014/31774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/373-2014/157

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazdaki ağaçların 6495 sayılı yasa uyarınca köyde yapılan ilanın askıdan indiği tarihinden önce dikildiklerinden, Kamulaştırma Kanununun 25/2. maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fidanların bedellerinin tahsiline karar verilmesi gerekli ise de; ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporunun denetlenmesi, İl Tarım Müdürlüğü resmi verisi ile bilirkişi raporu faklı ise İl Tarım Müdürlüğü resmi rakamlarına göre ağaç bedellerinin objektif değer arttırıcı unsur oranı eklenmeden tespit edilip, sonucuna göre ağaç bedeline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davlıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13786, Karar No: 2013/18341, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13786 E.  ,  2013/18341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tebligat Kanununun 21. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddeleri uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya onun adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan yönetmelik maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Yönetmeliğin 31. maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştırarak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda, dahili davalı ...'a mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi, dahili davalı ...'ya ise temyiz dilekçesi tebliği Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince yapılmışsa da, yapılan tebligatlar Yasa ve Yönetmeliğin yukarıda sözü edilen emredici kural ve koşullarına uygun yapılmadığından geçersizdir. Buna göre mahkemece yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak dahili davalı ...'a mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin dahili davalı ...'ya ise temyiz dilekçesinin yöntemince tebliği sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

2- Somut emsal alınan 4464 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2009 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 4464 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 23.11.1987 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9533, Karar No: 2013/14348, Tarih: 05.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9533 E.  ,  2013/14348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/12/2011 gün ve 2010/595-2011/510 sayılı kararı bozan Daire’nin 18/025/2013 gün ve 2012/2925-2013/2707 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının Sistem Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti'nin ortakları olduğunu, şirketin vergi borcundan dolayı davalının ödemesi gereken 15.699,01 TL'yi müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek 15.699,01 TL alacağın 07.11.2005 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir..

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı taraf, dava dışı limited şirketin vergi borcunu ödemek zorunda kaldığını, anılan borçtan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek işbu davayı açmış olup, mahkemece vergi borcundan şirketin sorumlu olduğu, ortakların bu borçtan dolayı şahsi sorumlulukları bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafın kararı temyizi üzerine Dairemizce, 24.06.1999 tarihli ortaklar kurulu kararında 1997 yılı vergi borcu dahil olmak üzere tüm borçların yeni hissedarlara devredildiği hususunun karara bağlandığı, bu durumda davalının vergi borcundan ne miktarda sorumlu olduğu belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine işaret olunarak karar bozulmuştur. Oysa, Amme Alacaklarının Tahsili Hakkındaki Kanun'un 35. maddesi “ Limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. “ hükmünü haiz olup, somut olayda vergi borcunun dava dışı Sistem Sig. Ar. Hiz. Ltd.'den tahsilinin mümkün olup olmadığı hususları üzerinde durulmadan hüküm tesis edilmiştir.

Bu durum karşısında, mahkeme kararının, Amme Alacaklarının Tahsili Hakkındaki Kanun'un 35. maddesi uyarınca vergi borcunun öncelikle şirketten tahsilinin mümkün olup olmadığı hususu tartışılarak, davalı şirket ortağının hukuki durumunun buna göre değerlendirilerek ve neticesine göre bir karar verilmesi için bozulması gerekirken, yazılı gerekçelerle bozulması nedeniyle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.02.2013 gün, 2012/2925 Esas, 2013/2707 Karar sayılı bozma kararının tamamen kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.02.2013 gün, 2012/2925 Esas, 2013/2707 Karar sayılı bozma kararının tamamen kaldırılarak yukarıda açıklanan gerekçelerle kararın BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14753, Karar No: 2010/27106, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14753 E.  ,  2010/27106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

Öte yandan, İİK. nun 170/b maddesinde İİK. nun 62 ila 72.madde hükümlerinin kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipler hakkında da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.  Buna göre, İİK. nun 68/a maddesinin kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipler hakkında da uygulanması gerekir. İİK. nun 68/a maddesinin 2.fıkrasına göre; “Senet altındaki imzayı reddeden borçlu takibi yapan icra dairesinin yetki çevresi içinde ise, itirazın kaldırılması için merci önünde yapılacak duruşmada, mazeretini daha önce bildirip tevsik etmediği takdirde, bizzat bulunmaya mecburdur. İcra dairesinin yetki çevresi dışında ödeme emri tebliğ edilen borçlu, istinabe yolu ile isticvabına karar verilmesi halinde, aynı mecburiyete tabidir.” Aynı maddenin 5.fıkrasında ise borçlunun mazereti olmaksızın duruşmada hazır bulunmaması halinde başka bir inceleme yapılmaksızın itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verileceği, bu hükmün uygulanabilmesi için keyfiyetin davetiyeye yazılmasının şart olduğu düzenlenmiştir. Hemen belirtelim ki, anılan hükmün kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipler hakkında uygulanması halinde ise imzaya itirazın reddi gerekeceğinden, ihtarlı davetiyede borçlunun mazereti olmaksızın duruşmada hazır bulunmaması halinde başka bir inceleme yapılmaksızın itirazın reddine karar verileceğinin yazılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında, İİK. nun 170/b maddesi göndermesi ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipler hakkında da uygulanması gereken İİK.nun 68/a-5 maddesine göre sonuca gidilebilmesi için mazerete dayanmaksızın  borçlunun  hazır bulunmaması halinde mahkemece   başka bir cihet tetkik  edilmeksizin  itirazın reddine karar verileceği  ihtarını taşıyan davetiyenin borçlu asile (şirket yetkili temsilcisine)  gönderilmesi gerekip, vekili tarafından hazır edilmesi gerektiğinden söz edilerek vekile borçlu şirket temsilcisini duruşmada hazır bulundurması için süre verilmek suretiyle aynı hukuki sonuca ulaşılması ve 68/a-5.maddenin tatbiki mümkün değildir. (Hukuk Genel Kurulu’nun 09.07.2008 tarih ve 2008/12-479 esas, 2008/479 karar sayılı kararı).

Somut olayda borçlu şirket vekili, takibe konu bonoda müvekkili şirket adına atılan imzanın  şirket temsilcisine ait olmadığını iddia  ederek  imzaya itiraz etmiştir.

Somut olayda borçlu şirket vekili, takibe konu bonoda müvekkili şirket adına atılan imzanın  şirket temsilcisine ait olmadığını iddia  ederek  imzaya itiraz etmiştir.

O halde, mahkemece,  İİK. nun  68/a-5 maddesinde  yazılı meşruhatı içeren davetiye  borçlu şirket temsilcisine   gönderilmeden,  borçlu vekiline borçlu şirket temsilcisini duruşmada hazır bulundurması için süre verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10651, Karar No: 2018/4724, Tarih: 18.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10651 E.  ,  2018/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre;

1-Sanıklar hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinden sonra adli para cezalarının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi yerine 50/1-a. maddesinin gösterilmesi,

2-Suç tarihinin 16/09/2013 olmasına rağmen, karar başlığında 11/04/2014 şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3496, Karar No: 2018/8148, Tarih: 12.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/3496 E.  ,  2018/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan TKİ vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan TKİ vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/2 maddesinde ''Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir '' denilmektedir.

Dava dilekçesi ile davacı kardeş için 80.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu gibi davacı çocuk...'nin maddi tazminat isteminin 34.762,59 TL, davacı çocuk ...'nın maddi tazminat isteminin 13.419,22 TL olduğu, ilk derece mahkemesince verilen 23/11/2017 tarihli kararda davacı çocuklar... ile ...'nın maddi tazminat istemlerinin kabul edildiği, davacı kardeş lehine 40.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine hükmedildiği, davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurusu üzerine... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 13/04/2018 tarihli kararda davalının istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği ve bu karara karşı yine aynı davalı tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 02.12.2016-31.12.2016 tarihleri arasında 40.000,00 TL, 01.01.2017-31.12.2017 tarihleri arasında 41.530,00-TL, 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı çocuklar... ve ... için hüküm altına alınan maddi tazminatlar ile davacı kardeş için hüküm altına alınan manevi tazminatın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı çocuklar... ve ... için hüküm altına alınan maddi tazminatlar ile davacı kardeş için hüküm altına alınan manevi tazminatın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı çocuklar... ve ...'nın maddi, davacı kardeşin ise manevi tazminat istemlerine dair hükümlerin davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından temyizi mümkün olmayıp, adı geçen davalının davacı çocuklar... ve ...'nın maddi, davacı kardeşin manevi tazminat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle, davacılar eş ve çocukların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eşin manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, davacı çocuklar ile davacılar anne ve babanın manevi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı kardeşin manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü olan... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ...Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü olan... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ...Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;