muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24399, Karar No: 2012/18785, Tarih: 06.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24399 E.  ,  2012/18785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : ...; 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddelerine göre davanın ortadan kaldırılmasına,

I-Katılan vekilinin sanık ... hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında 2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu bakımından suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, “2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçu bakımından ise suçun işlendiği 06.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 06/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1495, Karar No: 2015/8471, Tarih: 15.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1495 E.  ,  2015/8471 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının bozulmasına dair 23.10.2014 tarih, 2014/2332 Esas, 2014/19042 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 03.06.2014 gün, 2014/2344 Esas, 2014/11291 karar sayılı ilamının (1.) parağrafının 3. satırında “06.07.2012” yerine “16.05.2012” yazılması, (4.) parağrafının 9. satırında “kabulüne” yerine “reddine” yazılması, (6.) parağrafının 2. satırında “02.10.2013” yerine “27.07.2012” yazılması maddi hataya müstenit olup sonuca etkili bulunmamasına göre davacı 3. kişi vekili ile davalı alacaklı vekilinin tüm karar düzeltme taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme istekleri yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca davacı 3. kişi vekili ile davalı alacaklı vekilinin tüm karar düzeltme taleplerinin REDDİNE ve 52,40 TL peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyenlere ayrı ayrı iadesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4965, Karar No: 2017/6711, Tarih: 23.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/4965 E.  ,  2017/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece, davalılar ... ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ... yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, yıkım ve komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazın bitişiğinde bulunan 7136 parsel sayılı taşınmazın davalılara ait olduğunu, davalılar tarafından taşınmazına söğüt ağacı dikildiğini ve tuvalet olarak kullanılan yapı yapıldığını, taşınmazına ektiği ürünler ağaçların gölgesinde kaldıkları için verim alamadığını ileri sürerek, davalıların el atmasının önlenmesine, ağaçların sökülmesine ve tuvaletin yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ağaçların babası tarafından dikildiğini, yapının kendisi tarafından inşa edildiğini, iki taşınmaz arasındaki duvarın kadastro çalışmalarından önce yapıldığını, davacının taşınmazına müdahalede bulunmadığını, davalı ... taşınmaz üzerindeki ağaçların Adem Kızılkaya tarafından dikildiğini, davalı Havva ... parsel sayılı taşınmazın diğer davalılara ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar Emine ve Havva yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, yargılama esnasında davalı ... tarafından taşınmaz üzerideki yapının yıkıldığı anlaşıldığından yıkım isteği yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının çekişme konusu ... parsel sayılı taşınmazın maliki olduğu, bitişikte bulunan ... parsel sayılı taşınmazın da davalı ...’in mirasbırakanı ... adına kayıtlı olduğu, 16.07.2014 tanzim tarihli fen raporunda A harfi ile gösterilen ağaçların bulunduğu 16.98 m²'lik kısmın davalının taşınmazında kaldığı, tuvalet olarak kullanılan yapının ise davacının taşınmazında bulunduğu, davalının yargılama sırasında bu yapıyı yıktığını bildirdiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki kadastral yöntemlere uygun biçimde yapılan ölçüm sonucu davacının taşınmazında kaldığı anlaşılan tuvaletin yargılama sırasında davalı tarafından yıkıldığı ve davacının bu hususa ilişkin bir itirazı olmadığı gözetildiğinde yıkım isteği yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalı ...’in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine.

Davacının temyiz itirazına gelince;

Somut olayda davacı, davalının sınıra ağaç dikmek suretiyle mahsullerinin güneş almasını engellediğini ve gölgede kalan ürünlerin veriminin azaldığını da ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davacının temyiz itirazına gelince;

Somut olayda davacı, davalının sınıra ağaç dikmek suretiyle mahsullerinin güneş almasını engellediğini ve gölgede kalan ürünlerin veriminin azaldığını da ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; ... hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama,zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun için de zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Ne var ki mahkemece yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde bir inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; uzman bilirkişi heyeti ile birlikte yerinde yeniden keşif yapılarak komşuluk hukuku ilkeleri çerçevesinde taraf taşınmazlarının konumu, nitelikleri gözetilmek suretiyle davacının iddiasının değerlendirilmesi, ağaçların ekili mahsule zarar verip vermediğinin araştırılması, davacı bakımından bir zararın varlığının tespiti halinde, ağaçların kesilmesi dışında (örneğin seyrekleştirme, budama gibi…) başkaca önlemlerle zararın giderilip giderilmeyeceğinin duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi, hak ve zarar dengesi de gözetilmek suretiyle adil olanın seçilip, ona hükmedilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9246, Karar No: 2014/13319, Tarih: 08.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9246 E.  ,  2014/13319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/11/2012 tarih ve 2007/1034-2012/1183 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacı, birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05/09/2014 günü hazır bulunan asıl davada davacı, birleşen davada davalı vekili Av. ... ile asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 12/07/2007 tarihli sözleşme ile 12 adet çekici ve 12 adet treylerin 10 adet sürücüsü ile birlikte müvekkili şirketin belirteceği tesislerden teslim alınacak malların dağıtımı, yüklemesi, boşaltmasının yapılması hususlarında davalı ile anlaşıldığını, ancak davalının sözleşmenin 16. maddesinde yazılı 150.000,00 TL bedelli muteber kefilli teminat senedini teslim yükümlülüğünü yerine getirmediğini, ayrıca sözleşme gereğince çekici ve treylerleri davacı şirket kullanımına tahsis etme yükümlülüğünü de yerine getirmediğini, müvekkilinin zarara uğradığını, bunun üzerine ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini ve sözleşmenin yürürlük tarihi olan 12/07/2007 tarihinden itibaren 75 TL ve her gün/tedarik edilmeyen araç üzerinden hesaplanan 49.424,38 TL'nin ödenmesinin ihtar edildiğini, ödeme yapılmaması üzerine yapılan icra takibine haksız itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dava davalısı birleşen dava davacısı vekili, asıl davaya yönelik olarak davanın reddini istemiş, birleşen davada ise, davalı şirketin müvekkili şirket tarafından fatura karşılığı gerçekleştirilen taşıma işi bedellerini ödemediğini, toplam 60.569,40 TL tutarındaki alacağın 36.482,40 TL'sinin tahsil edildiğini, bakiye 24.087,00 TL'nin ise ödenmemesi üzerine davalıya yönelik yapılan icra takibine haksız itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dava davacısı birleşen dava davalısı vekili birleşen davanın reddini istemiştir.

Asıl dava davacısı birleşen dava davalısı vekili birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl ve birleşen davanın tarafları arasında 12/07/2007 tarihinde sözleşme imzalandığı, sözleşenlerden birinin edimini yerine getirmemesi, temerrüde düşmesi halinde diğer taraf sözleşmeyi feshedebilmek için diğerine ifa için BK'nın 106. maddesine göre uygun bir süre vermesi gerektiği, somut olayda davacı tarafça böyle bir süre verilmeden doğrudan fesih yoluna gidildiği, bu nedenle doğrudan doğruya fesih haklı ve geçerli bir fesih olmadığı, dolayısıyla davacının davalının temerrüdüne ve haklı feshe dayanarak cezai şart talebine geçerlilik tanımak mümkün görülmediği, bir an için davacı feshinin süre tayin edilmeksizin geçerli bir fesih olduğu kabul edilse bile sözleşmedeki ifaya ekli cezai şart olduğundan sözleşmeyi fesih eden davacının bu nedenle de ifaya ekli cezai şartı talep edemeyeceği, zira davacı her ne kadar davalı yanın sözleşme gereğince belirli sayıda araç ve sürücüyü hazır etmemesinden ötürü üçüncü kişilere taşımaları yaptırdığını ileri sürmüşse de davacı tarafça bu taşımalar somutlaştırılıp delillendirilemediği, gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen dava yönünden ise birleşen davanın davacısı ...'nin toplam 46 adet fatura karşılığı 60.569,40 TL'lik alacağının davalı ... kayıtlarında davacı lehine muntazaman kayıtlı olduğu, yine birleşen davadaki davalı...'nin davacıya yaptığı ödemeler hususunda da tarafların kayıtlarının birbiri ile uyumlu olduğu, ancak birleşen dava davalısı ...'nin muavin kaydına göre davacı adına tanzim edilmekle birlikte ... kayıtlarında yer almayan ceza-yansıtma bedeli faturalarından dolayı ...'nin davacıdan 49.424,38 TL takip tarihi itibari ile alacaklı görüldüğü, muhatabını 05/11/2007 tarihli noter ihtarnamesi ile temerrüde düşürdüğünden 25/12/2007 tarihli icra takip talebinde asıl alacağına 680,00 TL işlemiş faiz de talep edebileceği gerekçesiyle, davalı yanca yöneltilen itirazın iptaliyle takibin 24.087,00 TL asıl, 680,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 24.767,00 TL alacağın asıl alacağı icra takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi gereğince işletilecek faizi ile tahsili için takibin devamına, likit alacağa vaki haksız itiraz nedeniyle İİK 67/2 maddesi gereğince takdiren % 40 oranı ile belirlenen 9.906,80 TL inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı asıl dava davacısı, birleşen dava davalısı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı, birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı asıl dava davacısı, birleşen dava davalısı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı, birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı, birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı, birleşen davada davalıdan alınıp, asıl davada davalı, birleşen davada davacı...'ye verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 342,60 TL harcın temyiz edene iadesine, 08/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10099, Karar No: 2018/2542, Tarih: 04.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/10099 E.  ,  2018/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 13.06.2016 tarihli Ek kararı da temyiz etmesine rağmen tebliğnamede buna ilişkin görüş bulunmadığı anlaşıldığından, anılan hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6674, Karar No: 2024/4982, Tarih: 27.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6674 E.  ,  2024/4982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/606 E., 2023/902 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/106 E., 2021/797 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin eşine fiziksel, ekonomik ve psikolojik şiddet uyguladığını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesini, ortak çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakası, aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının iddialarının doğru olmadığını, kadının birlik görevlerini yerine getirmediğini, çocuklarla ilgilenmediğini, büyük kızı ...'nın okulu bırakıp sigara ve alkole başladığını, hatta davacı-davalının ... ile karşılıklı sigara içtiğini ve kızı ...'yı kardeşine bakması karşılığında ona sigara aldığını, erkeğe hakaret ettiğini, hor gördüğünü ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, müvekkili lehine 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

boşanmalarına, müvekkili lehine 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı-davacı erkeğin ve ailesinin davacı-davalı kadına şiddet uyguladığı, hakaretlerde bulunduğu, kazandığı parayı ailesine verdiği, davacı-davalı kadının ise çocuk ...'yı okuldan aldığı, ev işleriyle ilgilenmediği, davalı-davacı erkeğe hakaretlerde bulunduğu, çocukları babaya karşı kışkırttığı, taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, tarafların iddia ettikleri olgular ve ispatlanan kusur durumları çerçevesinde davalı-davacı erkeğin ağır, davacı-davalı kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, ortak çocukların velâyet haklarının davacı-davalı anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 300,00'er TL tedbir ve iştirak nafakası, davacı-davalı kadına yararına 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı-davacı erkekten alınarak davacı-davalı kadına ödenmesine, davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası ve davalı-davacı erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili; kusur tespiti, yoksulluk nafakası talebinin reddi, iştirak nafakalarının ve tazminatların miktarlarına yönelik istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili; kusur tespiti, kadın lehine hükmolunan tazminatlar, kendisinin tazminat taleplerinin reddi, ortak çocuklar yararına hükmolunan nafakalar ve velâyete yönelik istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç