muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14508, Karar No: 2018/3494, Tarih: 04.04.2018

Zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, “ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesi” şeklindedir.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan 13.04.2016 tarihli ziraat bilirkişi raporunda; ağaç bedelinin dava tarihine göre hesaplanacağı ve hasat dönemindeki fiyatların dikkate alınacağı belirtilerek, verim ve ürün maliyet fiyatlarına ilişkin verilerin Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü tarafından bildirilen 2015 yılı “ Tahmini Ağaç Bedelleri” tablosundan alındığı buna göre hesaplama yapıldığı, yanan ağaçların sayı, cins ve adetleri ile bakım ve dikim masrafları da değerlendirilerek belirlenen zarar tutarının toplam 38.325,00 TL olduğu yönünde görüş bildirildiği anlaşılmıştır. Olay tarihi 2014 olup, gerek 2014 yılı verileri yerine 2015 yılı verilerinin dikkate alınmış olması gerekse de yöntemine göre hesaplama yapılmamış olması nedeniyle raporun hüküm vermeye yeterli olmadığı ortadadır.

Bu itibarla; yukarıda açıklandığı şekilde; mahkemece; olay tarihi olan 2014 yılı verileri esas alınarak ve yöntemine uygun şekilde hesaplama yapılmak üzere dosyanın bilirkişiye tevdi ile alınan rapor sonucuna göre karar vermek gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3)Davalının hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğine ilişkin temyizi yönünden;

Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının da kamu hizmeti gördüğü gözetilerek, olay tarihi itibariyle yürürlükte olan TBK’nun 51. maddesi gereğince belirlenen zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun tutarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece, bu yönünün göz ardı edilmesi de, doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12735, Karar No: 2016/6278, Tarih: 07.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12735 E.  ,  2016/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2015

NUMARASI : 2014/935-2015/245

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/04/2015 tarih ve 2014/935-2015/245 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.06.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirketten alacaklı olduğunu, bu alacağın tahsili için yapılan icra takibi sonucunda davalı şirket hakkında ödemeden aciz vesikası alındığını, oysa alacağa ilişkin kendilerince açılan davadan önce düzenlenen mali tespit raporunda davalı şirketin önemli ölçüde mal varlığının bulunduğunun belirtildiğini, söz konusu dava açıldıktan sonra davalı şirket yöneticilerinin ve denetçisinin şirketin içini boşalttıklarını, şirketi kasten zarara uğrattıklarını, mevcut duruma göre de şirket yöneticilerinin iflas bildirimi yapmaları gerekirken bunu da yapmadıklarını, dolayısıyla şirket yöneticilerinin ve denetçisinin şahsi sorumluluklarının doğduğunu ileri sürerek, 235.033,75 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline, bu talep kabul edilmediği takdirde davalı yöneticilerden ve denetçiden alınacak tazminatın diğer davalı şirkete verilmesine ve davalı şirket tarafından da müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının, yöneticilerin sorumluluğuna dayalı olarak açtığı işbu davada tazminatın kendisine verilmesini isteyemeyeceğini, müvekkillerinin herhangi bir kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu davacı zararının dolaylı zarar niteliğinde bulunduğu, dolayısıyla yöneticilerin sorumluluğu nedeniyle doğacak tazminatın kendisine verilmesini istemesinin mümkün bulunmadığı, terditli olarak ileri sürülen ikinci talep yönünden ise davalı şirket yöneticilerinin ve denetçisinin sorumluluğunu gerektirecek şirkete zarar veren bir eylemlerinin tespit edilemediği, kaldı ki davalı ... ... dışındaki yönetici ve denetçi davalıların 2008-2009-2010 yılı faaliyetleri yönünden şirket genel kurulunda ibra edildikleri, bu nedenle de kendilerine sorumluluk yüklenemeyeceği, davalı ... ...'ün ise zararın doğduğu ileri sürülen dönemde yönetici olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı anonim şirketin yöneticisi ve denetçisi olan diğer davalıların şirketin içini boşaltmaları nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir. Davacı işbu davayı terditli olarak açmış, öncelikle davalılardan tahsil edilecek meblağın kendisine ödenmesini talep etmiş, bu talep kabul edilmediği takdirde ise tazminatın diğer davalı şirkete ödenmesini istemiştir. Mahkemece, dava konusu davacı zararının dolaylı zarar niteliğinde bulunduğu, bu nedenle davacının tazminatın kendisine ödenmesini isteyemeyeceği, ikinci talep yönünden ise 6102 sayılı TTK hükümleri çerçevesinde davalı şirket yöneticilerinin ve denetçisinin sorumluluğunu gerektirecek şirkete zarar veren bir eylemlerinin tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Gerçekten de dava konusu edilen zarar, dolaylı zarar niteliğinde bulunduğundan mahkemenin bu hususa ilişkin gerekçesi isabetlidir. Ancak 6103 sayılı Kanun'un 2/1-a maddesi uyarınca 6102 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce meydana gelen olayların hukuki sonuçlarına, bu olaylar hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişlerse o kanun hükümleri uygulanacaktır. Somut olayda da davalıların 2008 yılında şirkete karşı dava açılmasından sonra şirketi zarara uğrattıkları iddia olunduğundan mahkemece, 6102 sayılı Kanun hükümlerine göre değerlendirme yapılması doğru olmamıştır. Öte yandan, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şirketin ticari defter ve bilançolarına göre kar ve zarar durumu açıklanmış, davacı iddiaları yönünden ise denetime elverişli bir değerlendirme yapılmamıştır. Oysa davacı taraf, şirkete karşı dava açıldıktan sonra davalıların şirketin içini boşalttıklarını, 05.12.2007 tarihli tarihli mali müşavirlik raporunda, şirketin önemli miktarda mal varlığına sahip olduğunun belirtilmesine rağmen kısa sürede bu mal varlığının eritildiğini ileri sürmüştür. Bu durumda mahkemece, şirket yöneticileri için ters çevrilmiş kusur sorumluluğunun bulunduğu da gözetilerek davacı iddiaları üzerinde durulması, şirketin tüm kayıtları ile birlikte banka hesap ekstrelerinin getirtilmesi, yine şirketin diğer mal varlıklarının ne şekilde elden çıkarıldığının belirlenmesi ve tüm bu kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak davalıların sorumluluklarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17081, Karar No: 2018/2380, Tarih: 20.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17081 E.  ,  2018/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik temyiz talebinin 17.09.2014 tarihli ek kararla reddine karar verildiği, ek kararın sanığa 24.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın yasal süre geçtikten sonra 03.12.2014 tarihli dilekçesi ile ek kararı temyiz ettiği anlaşıldığından; sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26862, Karar No: 2012/22621, Tarih: 27.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/26862 E.  ,  2012/22621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2003 takvim yılı için; sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına.

l- 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak”suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı 16/04/2004 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

ll- "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16/04/2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9978, Karar No: 2013/15508, Tarih: 07.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9978 E.  ,  2013/15508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de bu istemin miktar itibariyle reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine başlatmış olduğu icra takibine konu edilen çek bedelinin ödendiğini ileri sürerek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip konusu çeke yönelik herhangi bir ödeme bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece takipten önce ve takipten sonra yapılan ödemeler dikkate alındığında borcun sona erdiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 331.89 TL’nin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, İİK 72. maddesi uyarınca takipten sonra açılan menfi tespit davasıdır. Menfi tespit davasında borçsuz olunan miktar belirlenerek hüküm kurulur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verildikten sonra davalının 331.89 TL alacaklı olduğundan bahisle tahsil kararı verilmesi hükmün kendi içinde çelişki yaratmasına neden olmuştur.

Öte yandan davalı, delil listesinde yemin deliline dayanmış olup kendisine yapılan ödemeler yönünden karşı tarafa yemin teklif hakkı bulunduğunun hatırlatılmamış olması da isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10594, Karar No: 2012/14146, Tarih: 03.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10594 E.  ,  2012/14146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/05/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, kaşı davanın reddine dair verilen 03/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-karşı davacı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacı ...’in karşı davaya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı-karşı davacı ...’in asıl davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırı sonucu uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiş, karar, karşı davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davada, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istenmiş, yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasına konulan ... Valiliği’nin 29/9/2009 tarih ve 8266 sayılı yazısı içeriğinden, davalı-karşı davacı ...’in 3/9/2009 tarihli “Valilik Makamına - Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’ne” başlıklı şikayet dilekçesi üzerine inceleme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davalı-karşı davacı ...’in şikayeti üzerine yapılan incelemeyle ilgili tüm kayıt ve belgeler ile varsa soruşturma dosyasının getirtilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu ... Valiliği tarafından yazılan ve dosya arasına giren 29/9/2009 tarih 8266 sayılı üst yazıya göre karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacının asıl davaya yönelik temyizi bakımından BOZULMASINA, davalı-karşı davacının karşı davaya yönelik temyiz itirazlarının ise (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2393, Karar No: 2017/8917, Tarih: 11.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2393 E.  ,  2017/8917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 24/06/2013 tarihinde... plakalı aracın ... idaresindeki ... plakalı araca çarpması sonucu trafik kazası meydana geldiğini kaza nedeniyle ...'nin vefat ettiğini belirterek, şimdilik eş ... için 4.000,00 TL, çocuk ... için 1.000,00 TL olmak üzere 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 19/08/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini eş için 66.846,01 TL, çocuk için 3.687,11 TL arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazada ... plaka sayılı araç sürücüsü ...'nin %100 oranında kusurlu, ... plakalı otobüs sürücüsü ...'un ise kusursuz olduğu, ... için 70.846,01 TL, ... için 4.687,11 TL olmak üzere toplam 75.533,12 TL destekten yoksun kalma tazminatı talep edilebileceği belirtilerek, davanın kabulü ile; ... için 70.846,01 TL ve ... için 4.687,11 TL olmak üzere toplam 75.533,12 TL ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 10/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (poliçe limitiyle sınırlı kalmak kaydıyla) davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; çocuklar için destekten yoksun kalacakları sürenin belirlenmesinde yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşulların ayrı ayrı değerlendirilmesi, ... öğrenim yapacaklar ise, 25 yaşının doldurulmasına kadar; ... öğrenim yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacılardan ... kaza tarihinde 22 yaşını doldurmuşsa da evlenmediğinden 2 yıl daha süre esas alınarak destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmıştır. Dosyada ...'nun öğrenci olduğuna ilişkin herhangi bir bilgiye rastlanılamamıştır. Bu durumda davacılardan ... için 22 yaşında destek sona ereceğinden bu davacı yönünden destekten yoksun kalma zararına ilişkin maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1501, Karar No: 2015/2828, Tarih: 23.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1501 E.  ,  2015/2828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında mağdurlar ... ve ...'nın "müşteki" olarak gösterilmeleri mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanık müdafii sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik dolandırıcılık suçu yönünden hüküm kurulmamasını temyiz konusu yapmış ise de; bu konuda incelenecek hüküm bulunmadığından zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığın olay günü boynuna takılı .... İklimlendirme Müh. Ltd. Şti'den verilmiş üzerinde ... ibaresi yer alan yaka kartının bulunduğu halde önce mağdur ...'ın ikametine gitti, sanığın kendisini ...'dan geldiğini ve gaz alarm cihazının takılmasının yasa gereği zorunlu olduğunu söylemek suretiyle yanında bulunan gaz alarm cihazını 50 TL bedelle sattığı, bir müddet sonra mağdur ...'ın vazgeçmesi üzerine sanığın 50 TL'yi iade ederek cihazı geri aldığı, sanık aynı gün mağdur ...'nın ikametine giderek aynı yöntemle cihazı 50 TL karşılığında satmak istediği ancak mağdur ...'nın cihazın ücretini yüksek bulması nedeniyle sanık cihazı satamayarak ikametten ayrıldığı, sanık yine aynı gün mağdur ...'nün ikametine giderek aynı yöntemle cihazı mağdura 50 TL karşılığında sattığı, mağdur ... daha sonra ...'ın merkezini arayarak söz konusu cihazın kurum tarafından satılmadığını öğrenmesi üzerine şikayette bulunduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik eyleminde hükmolunan "3 ay 10 gün" hapis cezasının TCK 52 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken "2.000 TL" yerine "1.800 TL'e" hükmedilerek eksik ceza tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,