muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9263, Karar No: 2023/15936, Tarih: 25.10.2023

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25717, Karar No: 2017/35504, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25717 E.  ,  2017/35504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3637, Karar No: 2016/1734, Tarih: 18.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/3637 E.  ,  2016/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.11.2014 tarih ve 2013/113-2014/263 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16.02.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1989 yılında Türkiye'de tescil edilen "..." markasının ince uçlu keçe kalem ürünü ile özdeşleştiğini, davalının müvekkilinin markası ve ambalajı ile aynı olan ürünleri "...." ibaresi ile satışa sunduğunu ileri sürerek, davalının müvekkiline ait marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturan fiilerinin tespit ve önlenmesini, şimdilik (5.000) TL maddi ve (5.000) TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafa ait tescilli marka ile davalının ürünlerinin incelenmesinde birbirinden ayrıt edilemeyecek derecede benzer olduğu, benzerliğin iltibasa yol açıp açmayacağı, genel görünüm benzerliği nedeni ile birisinin yerine diğerinin alınıp alınmayacağının tespitinde ürünün ortalama tüketicisinin küçük yaştaki okul çocuklarından başlayarak eğitimli-eğitimsiz herkes olabileceği, ortalama tüketicinin bu çeşit bir kalem alırken uzun süre düşünmeyeceği gibi kalemi alıp üzerindeki yazıya da dikkat etmeyeceği, davacıya ait tescilli marka ile davalının ürünlerinin birbirinin aynı oldukları, karıştırılma ve taraflar arasında bağlantı bulunduğunun zannedilmesinin kuvvetle muhtemel olduğu, davalı eylemlerinin 556 sayılı KHK'nın 61. maddesi uyarınca marka hakkına tecavüz ve bu suretle haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı eylemlerinin davacı taraf tescilli marka hakkına tecavüz ve bu suretle haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerin önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, tescilli markadan doğan haklara tecavüz ve haksız rekabete neden olan fiillerin bu fiilleri sonucu üretilen, satışa sunulan ürünlerin ve ürünleri tanıtmaya yarayan katalog, broşür, ilan, reklam, afiş vs....el konulmasına, karar kesinleştiğinde masrafı davalıdan alınarak imhasına, 410,27 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin ve sair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 276,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3213, Karar No: 2014/5005, Tarih: 18.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3213 E.  ,  2014/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, milli bayram ücreti ile ücret alcaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ...'ın avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının kot yıkama işi yapan davalı işyerinde aralıksız olarak şoför olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca sigorta kapsamına dahil edilmediğini, davacının sigorta kartını istediği için işverenin davacıya ağza alınmayacak küfürler ve hakaretler ederek davacıyı kovduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve milli bayram ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, zira davalı ... diğer davalı ...'ın ve dava dışı ... ve ...'ın yanında işçi olarak çalıştığını, işveren sıfatı bulunmadığını, davacının, davalı ...'in köylüsü ve akrabası olup, ziyaret amacı ile davacının zaman zaman işyerine gidip geldiğini, davalının şoföre ihtiyacı bulunmadığını, bunun için tahsis edilmiş bir kadrosu da olmadığını, davalı ...'in ve ortaklarının kendi araçlarını kendilerinin kullanarak taşıma yaptıklarını, işyerinde servis uygulaması bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda tüm dosya kapsamı, celp ve ibraz edilen belgeler gözetilerek davacının işyerinde işverenin talimatı üzerine ücret karşılığı çalıştığı ve iş akdinin haklı bir nedene dayalı olmadan feshedildiği kanaati ile talep edilen alacaklar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiği, davalılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2008/38709 Esas, 2010/36789 sayılı ilamı ile davacı ile davalı gösterilen işverenler arasında hizmet ilişkisi olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunduğunu, öncelikle davacının çalıştığı işyerinin ve işverenin niteliğinin belirlenmesi, bu hususta tanık beyanlarına başvurulması, ilgili yerlerden gerekli belgelerin celp ve ibraz edilerek araştırma yapılması ve davacının Bağ-Kur kaydının olup olmadığı, kendi nam ve hesabına çalışıp çalışmadığının belirlenmesi gerektiğini, Mahkeme kararına göre davalı tanıklarından davacının yaptığı nakliye işine ilişkin ayrıntılı beyanları alınıp, beyanlar arasındaki çelişkiler giderilerek davacının çalışma şekli duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonucu gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmasının hatalı olacağından bahisle kararın bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada ve bozma ilamı doğrultusunda ...'na müzekkere yazılarak davacının Bağ-Kur kaydının olup olmadığının sorulduğu, Kurum tarafından gönderilen cevabi yazıda davacının Bağ-Kur kayıt ve tescilinin olmadığının bildirildiği, ... Trafik Şube Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak davacı adına kayıtlı ve nakliye işinde kullandığı araç kaydı bulunup bulunmadığının sorulduğu, davacı adına kayıtlı ve devir görmüş araç bilgisine rastlanılmadığının bildirildiği, ...Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden işyerine ilişkin vergi kayıtlarının celbedildiği, işyerinin ... ve davalı ... adına kayıtlı olduğunun anlaşıldığı, ... SGM tarafından işyerine dair belgelerin gönderildiği, bozma ilamı doğrultusunda davalı tanıklarınin dinlendiği, tüm dosya kapsamı, celp ve ibraz edilen belgeler, dinlenen tanıkların beyanları, Yargıtay bozma ilamı hep birlikte değerlendirildiğinde, bozma öncesi yapılan yargılamada davacının sigortalı hizmet cetveline göre işyerinde sigortalı çalışan olarak görülmediği ancak dinlenen davacı tanıklarının beyanlarında; davacının işyerinde uzun süredir şoför olarak çalıştığını ve işveren tarafından işten çıkarıldığı belirtilirken, davalı tanığı ..

...'ın beyanında; davalı işverenle akraba olan davacının haftalık ücretle çalıştığını ancak ne kadar ücret aldığını bilmediğini belirttiği, her ne kadar bozma sonrası yapılan yargılamada davalı tanıklarının davacının kendi aracı ile korsan nakliye işi yaptığı ve davalıya da bu yönde hizmet verdiği belirtilmişse de davacının Bağ-Kur kaydının olmadığı, üzerine kayıtlı bir aracın bulunmadığı, tanıkların davacının korsan nakliye işi yaptığı yönündeki beyanlarının soyut iddia ötesine gitmediği, davacının uzun süredir işyerinde bulunduğu, bu haliyle davalı ...'ın köylüsü olması sebebiyle sadece ziyaret amaçlı olarak işyerine gelip gittiği yönündeki beyanına da itibar edilmemesi gerektiği ve davalı ...'la davacı arasında hizmet akdinin bulunduğunun kabulü gerektiği, celp edilen işyeri kayıtlarına göre davalı ...'ın işveren durumunda olmadığı işyerinin diğer davalı ... ile dava dışı 2 ortağı tarafından işletildiği gerekçesi ile davalı ... açısından davanın husumet yönünden reddine ve diğer davalı açısından davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, kıdem tazminatına hükmedilirken, davacının ıslah dilekçesinde faiz talep etmediği gözetilmeksizin ıslah ile artırılan miktara faiz yürütülmesi taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ;

Hüküm fıkrasının kıdem tazminatına ilişkin bendi tamamen çıkartılarak, yerlerine;

" Davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü ile net 5.058,59 TL kıdem tazminatından 1500 TL.sinin akdin fesih tarihi olan 10.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, bakiyesinin faizsiz olarak davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, " bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'a yükletilmesine, 18.02.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2442, Karar No: 2010/3310, Tarih: 24.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2442 E.  ,  2010/3310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2008

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, miras bırakanları O.E.in çekişme konusu taşınmazlarını mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı torunlarına temlik ettiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, satış bedelini miras bırakana ödediklerini, onun da davacıların ihtiyaçlarını karşıladığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delilerden; miras bırakan 1911 doğumlu O. E. 14.1.2001 tarihinde vefat ettiği, mirasçıları olarak davacılar kızı F. ve kendisinden önce ölen oğlu O.dan olma torunları H., S., B., S. ile dava dışı kızı davalıların annesi S.'yi bıraktığı, çekişme konusu 1276 sayılı parselini 12.4.1993; 808 sayılı parselini 26.7.1994; 767 nolu parseldeki 3595/4595 payını 9.2.1998 tarihlerinde davalı torunu A.e; 688 sayılı parselini ise 27.7.1994 tarihinde davalı torunu F.'ya satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır. Davacılar, anılan temliklerin aslında bağış olduğu olduğu halde satış gösterilmek suretiyle muvazaalı biçimde gerçekleştirildiği iddiasıyla eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakanın mal satma ihtiyacının olmadığı, davalıların ise alım gücünün bulunmadığı, murisin davalılarla birlikte yaşaması nedeniyle taşınmazı davalılara bedelsiz olarak temlik ettiği görülmektedir.

Bu somut, olgulara yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca bakıldığında, temliklerin diğer mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı dolayısıyla muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Ayrıca, akitte gösterilen bedel ile akit tarihinde taşınmazın gerçek bedeli arasındaki aşırı oransızlıkta iddiayı doğrulayan diğer bir olgudur.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3286, Karar No: 2024/2607, Tarih: 15.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3286 E.  ,  2024/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/261 E., 2023/493 K.

DAVA TARİHİ : 21.04.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/164 E., 2022/484 K.

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince 120 ada 7 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan dava bakımından hukuki yarar dava şartı yokluğu nedeniyle HMK'nın 114/1-h, 115/2 maddeleri gereğince usulden reddine, 120 ada 31 sayılı taşınmazda fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde B harfi ile gösterilen 217,60 m²'lik ahırın davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalılara miras yolu ile intikal eden Kayseri ili, Özvatan ilçesi, ... Köyü 120 ada 7 parsel ve aynı yer 120 ada 31 parselde kayıtlı taşınmazların ortaklığının giderilmesi davası açıldığını, davacının 120 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerine kendisi için ev, garaj ve evin önündeki hayvan barınağı ahır yaptırdığını, 120 ada 31 parsel sayılı taşınmaz üzerine hayvan barınağı yaptırdığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ev, garaj ve evin önündeki hayvan barınağının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının 120 ada 7 parsel üzerindeki murisin yaptırdığı evi yıktığını, yeniden ev yaptığını ve eklentileri onardığını, yine aynı yer 120 ada 31 parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki hayvan barınağı ahırın da muris ... tarafından yapıldığını ve onarım masraflarının Almanya'da yaşayan ... tarafından karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının 120 ada 7 parsel üzerindeki murisin yaptırdığı evi yıktığını, yeniden ev yaptığını ve eklentileri onardığını, yine aynı yer 120 ada 31 parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki hayvan barınağı ahırın da muris ... tarafından yapıldığını ve onarım masraflarının Almanya'da yaşayan ... tarafından karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu Kayseri ili, Özvatan ilçesi, ... Mahallesi 120 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesat niteliğindeki iki katlı kargir ev ve ahır ile aynı yer 120 ada 31 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ahırın muhtesatın aidiyetinin tespiti amacıyla eldeki davanın açıldığı; 120 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağı incelendiğinde taşınmaz üzerindeki iki katlı kargir ev ve ahırın Mehmet oğlu ...'a ait olduğunun belirtildiği, ancak kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki bu bilginin bilgisayar ortamındaki tapu kaydına yansıtılırken muhdesat bilgileri bölümünde iki katlı kargir ev ve ahırın ... oğlu ...'a ait olduğunun yazıldığı, oysa bu yanlışlığın sehven yapıldığı, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde belirtildiği üzere 7 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesatların davacıya ait olduğunun zaten belli olduğu, muhdesatla ilgili bilginin tapuya aktarımı sırasında sehven yapılan hatanın her zaman için idari yoldan düzeltilebileceği, bu nedenlerle davaya konu Kayseri ili, Özvatan ilçesi, ... Mahallesi 120 ada 7 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan dava bakımından hukuki yarar dava şartı yokluğu nedeniyle HMK'nın 114/1-h, 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine ve davaya konu 120 ada 31 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki B harfi ile gösterilen kerpiç ev ve ahırın ... oğlu ...'a ait olduğu belirtilmiş ise de keşif esnasında dinlenen tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere muhdesat bölümünde belirtilen muris ...'a ait olan kerpiç ev ve ahırın eskimesi nedeniyle yıkılmaya yüz tuttuğu hatta bir kısmının yıkıldığı, kalan bölümünün ise yıkılmaya yüz tutması nedeniyle davacı tarafça yıkılarak yerine fen bilirkişisi raporunda belirtilen B harfiyle gösterilen ahırın davacı tarafından meydana getirildiği anlaşıldığından fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde B harfi ile gösterilen 217,60 m²'lik ahırın davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri