muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/576, Karar No: 2016/1878, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/576 E.  ,  2016/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarından suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/374 esas, 2015/502 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2015/539 esas, 2015/418 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/904 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 18/11/2015 gün ve 94660652-105-34-13109-2015-23958/75650 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/904 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16189, Karar No: 2013/5660, Tarih: 19.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16189 E.  ,  2013/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirket bünyesinde on yıldır makine teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 10.05.2010 tarihinde haklı sebep olmaksızın işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının 06.05.2010 tarihinde mesai saatleri içinde çalışma arkadaşı ile sözlü ve fiili olarak kavga ettiğini, davacının kavga ettiği Ayhan Özdelice'nin kafasına aldığı darbeler sebebi ile hastaneye götürüldüğünü, her iki personelin iş sözleşmesinin 10.05.2010 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d maddesi gereği haklı sebeple feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığı gibi işyerinde fazla mesai uygulaması bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iş sözleşmesinin işveren tarafından davacının başka bir işçi ile kavga etmesinden ötürü haklı sebep dayalı olarak feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine, karara esas alınan hesap bilirkişi raporunda belirlenen tutardan % 20 oranda hakkaniyet indirimi yapılarak fazla çalışma ücreti isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

A- Davalı temyizi yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile 1.690,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

B- Davacı temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 19.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/29590, Karar No: 2010/11350, Tarih: 06.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/29590 E.  ,  2010/11350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından gönderilen 2.556 TL'nin ödenmesine ilişkin muhtıranın iptali borçlu tarafından şikayet konusu yapılmıştır. Bu miktarın İİK'nun 363.maddesi uyarınca, miktarı itibariyle temyiz incelemesi sınırı altında kaldığından temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır. Mahkemece bu husus belirtilmek suretiyle HUMK'nun 432.maddesi gerekçe gösterilerek temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Dairemizce mahkemece verilmiş bulunana bu ek  karar dikkate alarak karar verilmesi gerekirken zuhule müstenit olarak mahkeme ek kararı dikkate alınmaksızın dava konusu miktarın kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş olduğu görülmekle şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.11.2009 tarih ve 2009/15033-23655 sayılı kararın oybirliği ile kaldırılmasına karar verildikten sonra şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İlk karar İİK.nun 363. maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432. maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), harç alınmasına mahal olmadığına, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9277, Karar No: 2017/3606, Tarih: 22.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9277 E.  ,  2017/3606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tespit-istirdat ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle,...i ....desi Paşaalanı mevkiinde bulunan 0.59 1t/sn debiye sahip kaynak suyunun, İl Genel Meclisi'nin 07.06.2005 Tarih ve 2005/6 Sayılı, İl Encümeni'nin 13.07.2005 Tarih ve 417/405 Sayılı Kararı gereğince 10 yıl süreli olarak davalı idareden müvekkili şirket adına kiralanmış olduğunu, davalı il özel idaresinin 09/03/2010 tarih 7779-242 sayılı yazısı ile 13/07/2005 ihale tarihli kira mukavelesinin iptal edildiğinin davacı şirkete bildirilmiş olduğunu, ayrıca İstanbul 9.İdare Mahkemesi'nin 2007/1440 E. ve 2009/1914 K. Sayılı kararı ile kira sözleşmesine dayanak olan İl Genel Meclisi ve Encümen Kararının iptal edildiğini, bu karar gereği sözleşmenin yapıldığı günden itibaren hükümsüz kaldığını, kaynak suyunun ticari amaçla kullanılabilmesi bakımından gerekli olan tesisin yapılmasına ilgili Belediye izin vermediğinden ruhsat alabilme imkanının da doğmadığını, bugüne kadar herhangi bir üretim faaliyeti yapılamadığını, ortada hukuka aykırılık ve imkansızlık bulunmasına rağmen davalı tarafından sözleşmenin imzalandığını, bu nedenle de şimdiye kadar haksız ve yasaya aykırı olarak tahsil edilen kira bedellerinin iadesinin gerektiğini, bu nedenlerle taraflar arasındaki kira sözleşmesinin iptal edildiğinin ve yapıldığı günden itibaren hükümsüz kaldığının tespiti ile fazlaya ait talep ve tazminat talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL alacağının ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalının iptal edilen sözleşme ile ilgili olarak haksız ve yasaya aykırı bir şekilde ileri sürebileceği kira tahsilatına ilişkin işlem ve taleplerinin durdurulması bakımından ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; söz konusu kaynak suyunun kiralanmasında her hangi bir sakınca bulunmadığına dair DSİ 14. Bölge Müdürlüğü, İSKİ Genel Müdürlüğü, İl Çevre ve Orman Müdürlüğü ve Orman Bölge Müdürlüğü'nden olumlu görüş yazıları alınmış olduğunu, kiralama işlemine karşı S.S. Göktürk Köyü Sulama Kooperatifi tarafından açılan davada İstanbul 9. İdare Mahkemesi'nin 20.11.2009 gün ve 2007/1440 E., 2009/1914 K. Sayılı kararı ile; dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş olduğunu, İdare Mahkemesince verilmiş bulunan iptal kararından bahisle su kaynağı ile ilgili her hangi bir tasarrufta bulunulmamasının 09.03.2010 tarih 7779-242 sayılı yazı ile şirket yetkilisine tebliğ edilmiş olduğunu, davacı şirketin, sözleşmenin yapıldığı tarihten itibaren hükümsüzlüğü sebebiyle ödemiş olduğu bedellerin iadesi talebinin İdarece reddedildiğini, ayrıca 09.03.2010 tarihine kadar kira bedellerinin ödenmesi gerektiğinin davacı şirkete bildirilmesi üzerine iş bu davanın açılmış olduğunu, yapıldığı tarihten 09.03.2010 tarih 7779-242 sayılı yazının tebliğ edildiği tarihe kadar geçerli bir sözleşme söz konusu olduğundan davacının talebinin yerinde olmadığını, bu nedenlerle haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili özetle, 13.1.2008 tarihinden 09.03.2010 tarihine kadar kira bedellerinin ödenmesi gerektiğinin davalı şirkete bildirildiği halde ödeme yapılmadığını belirterek, 100.064,02 TL kira bedelinin tahakkuk tarihleri itibarıyla hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı vekili; idare mahkemesince kira sözleşmesinin dayanağı il genel meclisi ve encümen kararının iptal edildiğini, sözleşmenin hükümsüz kaldığını, idari işlemin iptali geçmişe etkili olduğundan davacının kira alacağı talep edemeyeceğini, kiralanandan bugüne kadar hiçbir şekilde istifade edilmediğini, kiralananın kullanılmadığı ve kaynak suyunun boşa aktığı hususlarının İdare mahkemesince alınan bilirkişi raporunda tespit edildiğini, ayrıca faiz, KDV ve gecikme zammı talebinin de yasal olarak mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sözleşmenin geçerliliğinin askıda olduğu, tarafların sözleşmeden doğan geriye dönük her hangi bir sorumluluğunun henüz doğmadığı gerekçesiyle asıl davada, davacının borçlu olmadığının tespiti ile 50.000-tl alacağın tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-birleşen dosya davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, sözleşmenin geçerliliğinin askıda olduğu, tarafların sözleşmeden doğan geriye dönük her hangi bir sorumluluğunun henüz doğmadığı gerekçesiyle asıl davada, davacının borçlu olmadığının tespiti ile 50.000-tl alacağın tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-birleşen dosya davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı TBK.nun 301. maddesine göre kiralayan kiralananın kullanım amacına uygun tam ve eksiksiz bir şekilde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti boyunca bu halde bulundurmakla mükelleftir. Kiralayanın bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde kiracı TBK.nun 304, 305 ve 306 maddeleri gereğince akdi feshedebileceği gibi kira bedelinin tenzilini de isteyebilir. Ancak kiracının kiralanandaki ayıbı, eksikliği TBK.nun 123 ve 125. maddeleri gereğince uygun bir sürede kiraya verene ihbar etmesi gerekir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 13.07.2005 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile 0,59lt/sn debiye sahip kaynak suyu, kiraya veren İl Özel İdaresi tarafından, 07.06.2005 tarihli İl Genel Meclisi ve 13.07.2005 tarihli İl Encümeni kararı gereği yapılan ihale sonucu İKS İstanbul Kaynak Suları Ticaret ve Sanayi Limited Şirketine kiralanmıştır. Kira sözleşmesinin özel şartnamenin 6. maddesinde kiracının kira dönemi sona ermeden faaliyetini durdurması sözleşmenin feshine neden olması veya işletme ruhsatı alamaması yahut işletme ruhsatının her ne sebeple olursa olsun iptal edilmesi hallerinde yıllık kira bedelinin tamamını kiracı ödemeyi taahüt eder şartı bulunmakta olup bu şart geçerlidir ve kiracıyı bağlar.

Dava dışı S.S Göktürk Köyü Sulama Kooperatifi tarafından İstanbul 9. İdare Mahkemesinde 2007/1440 Esas sayılı dava açılarak, dava konusu yerin kiralanmasına ilişkin 07.06.2005 tarihli İl Genel Meclisi ve 13.07.2005 tarihli İl Encümeni kararlarının hukuka ve kamu yararına uygun olmadığı gerekçesiyle iptali istenmiş ise de, söz konusu davada İdare Mahkemesince verilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Davacı-kiracı dava konusu göleti davalıdan kiraladığını ancak kira sözleşmesi gereği tesis yapıp göletten yaralanmasının hiçbir zaman mümkün olmadığını ileri sürerek kira sözleşmesinden kaynaklı borcunun olmadığının tespiti ile peşin olarak ödemiş olduğu kira bedellerinin iadesine talep etmiş ise de; kendisine tanınan seçimlik haklarından hiçbirisini kullanmamış, sözleşmeyi feshetmemiş, kira indirimi talebi ile dava açmamış ve ayrıca kiralananı usulüne uygun şekilde kiraya verene teslim etmeyerek kullanımını sürdürmüştür.

Kira sözleşmesi karşılıklı anlaşma veya bir mahkeme kararı ile feshedilmediğine göre tüm hükümleri ile geçerli olup tarafları bağlar. Ayakta olan sözleşme gereğince kiracı kiralananda üretim yapılamadığından bahisle kira bedelini ödememekten kaçınamaz. TBK' nun 324. Maddesi gereğince; kullanıma elverişli bulundurulduğu sürece kiralanan, kiracının kendisinden kaynaklanan bir sebeple kullanılmasa veya sınırlı olarak kullanılsa bile kira bedelini ödemekle yükümlü olacağı hususu gözetilerek asıl davanın reddine, birleşen davada ise davalı-karşı davacının taleplerinin değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davada davalı-birleşen davada davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin alının temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4995, Karar No: 2011/10638, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4995 E.  ,  2011/10638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi, İstanbul 1.İcra Müdürlüğünün 2008/9105 sayılı takip dosyasından kendisine ait olan ve borçlunun eşine kiraya verilen ev eşyalarının 24.11.2009 tarihinde haczedildiğini belirterek İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, mülkiyet karinesinin borçlu yararına olduğunu, borçlunun davacıya sattığı taşınmazdaki malların davacıya satıldığına ilişkin bilgi olmadığı gibi sattığı taşınmazda 5 yıl süre ile kira ödemeden kiracı sıfatı ile oturması yaşam deneyimlerine aykırı olduğundan haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili,haczedilen malların davacıya ait olduğunu,borçlunun sadece kiracı sıfatı bulunduğundan davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı 3.kişinin dayandığı kira sözleşmesinin taraflarca her zaman düzenlenmesi mümkün olduğu ve tek başına mülkiyeti ispata yeterli olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,haciz yapılan taşınmazla birlikte başka taşınmaz ve araçların borcun doğumundan sonra 3.kişiye satılması ve daha sonra ondan 5 yıl süre ile kira ödemeden oturma kaydıyla kiralanması, yaşam deneyimlerine aykırı olup alacaklılardan mal kaçırma amacına yönelik danışıklı işlemler olduğu ve alacaklının haklarını etkilemeyeceğine göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.