muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2822, Karar No: 2021/8803, Tarih: 19.10.2021

a)Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

b)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3))Kabule göre de;

a) 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2013 tarihli ve 2013/22627 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında, "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanma" ve "sahte fatura düzenleme" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, hükmün gerekçesinde sanığın sahte fatura kullanmak suçunu işlediği kabul edilmesine karşın hüküm fıkrasında "işlediği iddia olunan sahte fatura düzenlemek suçu yönünden, üzerine atılı sahte fatura kullanmak suçu sabit görüldüğünden" denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

b)Suça konu faturaların kurumlar vergisi indiriminde de kullanılmaları nedeniyle kullanılan son fatura tarihine göre “26.04.2010” olması gereken suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "2009"şeklinde yanlış yazılması yasaya aykırı,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafisinin ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9566, Karar No: 2020/7486, Tarih: 22.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/9566 E.  ,  2020/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında iddianamede katılan ...'yönelik tehdit suçundan da dava açıldığı halde, bu suç yönünden hüküm kurulmamışsa da, zamanaşımı içinde hüküm kurulabileceği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1)Taraflar arasında, pazar yerindeki tezgah meselesinden çıkan tartışmada, sanık ile katılanın karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, katılanın sanığı yaralamasından sonra sanığın bu defa katılanı tahrik altında tehdit ettiğinin, katılan ile pazar yerinde bulunan tanıklar ... ve Cemal Özgür'ün beyanları ile anlaşılması karşısında, sanığın tehdit suçundan mahkumiyeti yerine meşru savunma nedeniyle beraatine karar verilmesi,

2)Bozmaya uyulması ve sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçlarının oluştuğunun kabulü halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1-1. cümle maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11716, Karar No: 2018/89, Tarih: 22.01.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/11716 E.  ,  2018/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmazın bir sınırının genişletilmeye elverişli olduğu belirtilerek; mahkemece özel idareden dava konusu taşınmazın vergide kayıtlı olup olmadığı, vergi numarası sorulup kaydın getirtilmesi, vergi kaydının tesis tarihi ile tapulama tarihi arasında 20 yıl geçmiş ise ve vergi kaydındaki miktar tapudan ziyade ise vergi kaydının miktarına, aksi halde tapu kaydındaki miktara değer verilmesi, vergi kaydı miktarı fazla ise tapu kayıt miktarından fazlası için ileri sürülen iktisap sebebi araştırılıp delillerin toplanması, kazandırıcı zamanaşımına dayanılıyorsa tanıkların taşınmaz başında dinlenilmesi, zilyetliğin ne zaman başladığı ve ne şekilde cereyan ettiği olaylara dayanılmak suretiyle tanıklardan sorulması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda açılan davaların reddine, 790 parsel sayılı taşınmazın 112/128 hissesinin TPAO adına, 8/128 hissesinin ... adına, 8/128 hissesinin intifa hakkı ... kızı ... adına, çıplak mülkiyetinin ... oğlu ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili, TPAO vekili, ...mirasçıları vekili ve ... mirasçıları vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Hükmü temyiz eden ... mirasçıları vekilinin ve ... (...) mirasçıları vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; tespite itiraz eden ...’ın bozma öncesinde mahkemenin 1954/1974 Esas ve 1958/82 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi vekili ... aracılığı ile 02.08.1957 tarihli celsede hisselerinin MTA’ya (TPAO’nun halefi) devredildiğini ileri sürerek davadan feragat ettiği, aleyhine verilen hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve hükmün ... tarafından temyiz edilmediği, ... (...) tarafından tespite itiraz edilmediği ancak davada davalı olarak yer aldığı ve kendisine usulünce tebliğ edilen önceki hükmü temyiz etmemiş olması ve son hükümle aleyhine yeni bir hukuki durum da yaratılmamış olmasına göre, ... mirasçıları vekilinin ve ... (...) mirasçıları vekilinin temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden ... mirasçıları ve ... (...) mirasçılarına iadesine,

2- ... vekili ile TPAO vekilinin temyiz inceleme isteklerine gelince; dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden TPAO'dan alınmasına, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18777, Karar No: 2015/6338, Tarih: 06.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18777 E.  ,  2015/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/07/2014

Numarası : 2013/360-2014/470

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar .. A.Ş ile .. Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar .. A.Ş ile .. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde kıyı sahil temizleme görevlisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından raporlu olduğu dönemde haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin devamsızlığı sebebiyle haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı işverence haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Verilen karar Dairemiz tarafından “davacının aldığını iddia etiği raporun dosyada olmadığı ve hastaneden sorulması ve ilgili evraklar getirtilerek fesih konusunda bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş mahkemece bozma kararına uyularak aynı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş akdinin kim tarafından ve haklı nedenle feshedilip edilmediği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının dosyaya sunulan tutanaklara göre 11.05.2009 tarihinden itibaren devamsızlığı bulunmaktadır. En son davacı 29.05.2009 tarihinde işyerinden vizite kağıdı almış ve bir daha işe gelmemiştir. İşverende 01-02-03 Haziran 2009 günlerinde devamsızlık yaptığına dair tutanaklar tutup 04.06.2009 tarihinde de mazeretini bildirmesi, bildirmezse iş akdinin feshedileceğini ihtar ederek bir ihtarname çekmiş ancak davacı işçi tarafından bir mazeret bildirilmemiş, bunun üzerine iş akdi feshedilmiştir.

Bozmadan sonra davacının tedavi gördüğü Eyüp Devlet Hastanesine yazı yazılarak davacının tüm tedavi evrakları istenmiş, gelen belgelerden davacının 29.05.2009 tarihinde vizite kağıdı almasından sonra ilk olarak 03.06.2009 tarihinde hastaneye giriş yaptığı, 04.06.2009 tarihinde kendisine reçete yazıldığı, verilmiş bir raporun bulunmadığı görülmüştür. Davacının sunulan epikriz raporlarının tamamı dava tarihinden de sonrası 2010 ve 2012 yıllarına aittir, bu nedenle de davaya bir etkisi bulunmamaktadır.

Her ne kadar davacı şeker hastası olarak tedavi görmekte ise de işe devamsızlığını haklı kılacak bir tedavi sürecini ve raporlu olduğunu usulüne uygun olarak ispat edememiş ve mazeretini belgeleyememiştir. Bu nedenle davalının devamsızlık nedeniyle feshi haklı nedene dayanmakta olup kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3-Davacı, davalı .. A.Ş. hakkındaki davasını ıslah etmemiştir. Bu nedenle bu davalının sorumluluğu tamamen ilk dava değerleri ile sınırlıdır. Mahkemece diğer alacaklarda bu hususa dikkat edilmiş olmasına rağmen fazla mesai alacağı konusunda davalı şirketin tüm miktardan sorumlu tutulması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar ... A.Ş ile .. Ltd. Şti.'ne iadesine, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28633, Karar No: 2017/3204, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28633 E.  ,  2017/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5528, Karar No: 2013/10216, Tarih: 22.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5528 E.  ,  2013/10216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki protokol gereği davalı Belediyeye devredilen taşınmazın protokol gerekleri yerine getirilmediğinden tapusunun iptali; olmadığı takdirde bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, protokol gereği davalı Belediyeye devredilen taşınmazın protokol gerekleri yerine getirilmediğinden tapusunun iptali; olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı belediyece davalıların taşınmazlarına karşılık 30.05.1988 tarihli protokole göre; arsa payı karşılığı bağımsız bölüm verileceğinin belirlendiği, arsa paylı 4 ayrı bağımsız bölümün tapu ile devrinin yapıldığı, 1999 senesindeki depremde binanın hasar görüp, kullanılamaz hale geldiğinden Belediyece yıktırıldığı, davalı ... Meclisinin 07.04.2000 tarihli kararı ile yapılacak yeni binada davacılara 85 m2'lik iş yeri verilmesinin karara bağlandığı, bu karar uyarınca, davacıların yıkılan binanın bulunduğu 860 parsel numaralı 1142 m2 yüzölçümlü taşınmazdaki 14/339 arsa paylı 1 ve 2 nolu bağımsız bölümler ile 6/339 arsa paylı 3 nolu bağımsız bölüm ve 5/339 arsa paylı 4 nolu bağımsız bölümün tapusunu davalı belediyeye devrettikleri, davalı belediyece halen yeni bina yaptırılıp, encümen kararında belirtilen işyerinin davacılara devrinin sağlanmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; 07.04.2000 tarihli Belediye Meclis Kararını yerine getirmeyen ve davacılara ait 4 ayrı bağımsız bölümün bulunduğu binayı yıkmak suretiyle taşınmaza el atan idareden, yıkılan binanın bulunduğu 1142 m2 yüzölçümlü 860 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki arsa değerinin, mahallinde yapılacak keşif ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca belirlenip, davacıların arsa payları karşılığına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde taşınmaz bedelinin tahsili isteminin reddi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9566, Karar No: 2009/15485, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9566 E.  ,  2009/15485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kızını 12.9.2007 tarihinde davalı okula kaydettirdiğini ancak kızının okula uyum sağlayamaması nedeniyle, paranında iade edileceği vaadi ile kızını başka bir özel okula kaydettirdiğini ancak davalı peşin ödediği öğretim bedelini iade etmediğinden 10.000 TL.nin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ücret iadesi talebinin haklı bir gerekçeye dayanmadığını, iade edileceği konusunda vaadde bulunmadıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının kızını 12.9.2007 tarihinde davalı okula kaydettirdiği ve 10.000 TL öğrenim bedelini peşin yatırdıktan sonra 19.9.2007 tarihinde kızını başka bir özel okula keydettirdiği hususları dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Özel Öğretim Kurumları Ücret Tahsil Ve Tesbit Yönetmeliğinin ücret iadesine ilişkin 10/a bendi hükmünde “öğrencinin il içinde veya il dışında başka bir kuruma naklolması” koşulu aranmıştır. Naklin belli koşullarda yapılması halinde ücretin iadesi gerektiğine ilişkin bir düzenleme getirilmemiştir. Davacı kızını 19.9.2007 tarihinde başka okula kaydettirmiş olup, henüz eğitim-öğretim döneminin başında okuldan ayrılmış olduğundan peşin yatırılan öğrenim bedelinin kaydın silindiği tarihe kadar ki öğrenim bedeli hesaplanıp düşülerek bakiyenin iadesi gerekir.Aksi halde davalının davacıya vermediği bir hizmetinin karşılığının davalıda kalması suretiyle sebepsiz zenginleşmesi sözkonusu olacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/336, Karar No: 2012/2519, Tarih: 30.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/336 E.  ,  2012/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3285 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Karar tarihinden sonra 13.06.2010 gün ve 27610 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5996 sayılı yasanın 36.maddesi uyarınca 3285 sayılı yasanın 46. maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü cihetle, hükmün BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3485, Karar No: 2021/12634, Tarih: 04.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3485 E.  ,  2021/12634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 04/11/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Sakarya İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 106 ada 4 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile objektif değer artış oranı ve vekalet ücreti yönlerinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-)İlk derece mahkemesinin kararıyla davalı tarafa ödenmesine hükmedilen bedel için öngörülen faizin bitiş tarihinin maddi hata ile 18.04.2019 tarihi yerine, 18.04.2018 olarak hükümde gösterilmesi,

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-)İlk derece mahkemesinin kararıyla davalı tarafa ödenmesine hükmedilen bedel için öngörülen faizin bitiş tarihinin maddi hata ile 18.04.2019 tarihi yerine, 18.04.2018 olarak hükümde gösterilmesi,

2-)Karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen fark bedelin, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceği gözetilmeksizin, bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerekirken, istinaf karar tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2019/1056 Esas - 2020/195 Karar sayılı ilamının;

a-)Hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendinin (4) numaralı alt bendinde yer alan (18/04/2018) tarihinin hükümden çıkartılmasına, yerine (18/04/2019) tarihinin yazılmasına,

b-)Hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendinin (4) numaralı alt bendinde yer alan (Dairemiz karar tarihi olan 13/02/2019 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleştiği tarihe) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.