muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/305, Karar No: 2024/72, Tarih: 14.02.2024

Şikâyetçi kollukta 11.03.2014 tarihinde; aynı gün saat 16.00 sıralarında birlikte oturdukları sırada kızı olan mağdurun bakkala çekirdek almaya gideceğini söylediğini, birlikte gitmeyi teklif etse de mağdurun hemen döneceğini beyan ettiğini, daha önce dört beş kez evden kaçtığı için mağdurun yalnız gitmesine müsaade etmek istemediğini, kaçmayacağını ve kendisini bu şekilde sıkmamasını söylemesi üzerine mağdura izin verdiğini, aradan 15-20 dakika geçmesine rağmen gelmediği için aradığı mağdurun; "Hemen geliyorum." dediğini, kısa bir süre sonra tekrar aradığında ise telefonunun kapalı olduğunu anladığı mağdura ulaşamadığını, mağdur evden kaçınca İstanbul'a gittiğini bildiği için hemen Mudanya'ya gittiğini, İstanbul'a giden 17.30 saatli feribot ve gemileri polis ekipleri ile aradıklarını ancak mağduru bulamadıklarını, ardından mağdurun, kendisine İstanbul iline ...'e gittiğine ve onlardan intikam alıp döneceğine ilişkin mesaj attığını,

19.03.2014 tarihinde; yaklaşık iki buçuk ay kadar önce mağdur yanından kaçtığı için ilgili kurumlara kayıp ilanı verdiğini, mağdurun İstanbul'a gideceğini tahmin ederek Bağcılar'da oturan bir akrabasının yanına geldiğini, her gün sokaklarda ve emniyet birimlerinde mağduru aradığını, sonra mağdurun sanık tarafından kaçırıldığını öğrendiğini, sanık hakkında emniyete şikâyette bulunduğunu ve mağduru bulduğunu, 11.03.2014 tarihinde mağdurun evde olmadığını fark edip telefonunu aradığını ancak ulaşamadığını, mağdurdan öğrendiği kadarıyla; sanık ve yanındaki şahısların şikâyetinden vazgeçmesi için onu zorla alıkoyduklarını, sanığın, eline silah ve yanıcı madde vererek mağdurdan ... isimli kişinin evini yakmasını ve onu vurmasını istediğini, zorla cep telefonunu aldığı ve "...'ın yapamadığını sen yapacaksın, ...'i sen vuracaksın." dediğini, yaptıkları telefon görüşmesinde sanığın kendisini tehdit ettiğini ve hakaretlerde bulunduğunu,

Tanık ...; mağdurun zorla Bursa'dan İstanbul'a götürülmesinin söz konusu olmadığını, mağdurun yanlarına gelmek istediğini söylediğini ve geldiğini, hatta ... diye birisinin yanına da gittiğini, olay tarihinde sanık ile aynı evde kaldıklarını, mağdurun bu eve getirilmesinin söz konusu olmadığını, sanığı cezaevine attırmak isteyen eski eşinin mağdur üzerinde baskı kurduğunu ve mağdurun da kendilerine iftira attığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık Mahkemede; mağduru tanımadığını ve böyle bir olayın gerçekleşmediğini, bunun ayrıldığı eşi Sultan'ın düzmecesi olduğunu, ayrıca bu konuyla ilgili İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesindeki davalarının hâlâ devam ettiğini savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. Ön Soruna İlişkin Açıklamalar

İfade etmişlerdir.

Sanık Mahkemede; mağduru tanımadığını ve böyle bir olayın gerçekleşmediğini, bunun ayrıldığı eşi Sultan'ın düzmecesi olduğunu, ayrıca bu konuyla ilgili İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesindeki davalarının hâlâ devam ettiğini savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. Ön Soruna İlişkin Açıklamalar

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu gerekse CMK adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

B. Ön Soruna İlişkin Hukuki Nitelendirme

Mağdurun 11.03.2014 tarihinde saat 17.00 sıralarında evinin önünde tek başına oturduğu sırada yanına sanık ile yaş küçüklüğü nedeniyle haklarında ayrı soruşturma yapılan...'ın geldikleri ve "Bursa Adliyesine gideceğiz, orada şikâyetini geri alacaksın." diyerek mağduru zorla araca bindirdikleri, Bursa Adliyesi yerine İstanbul'a götürdükleri mağduru Kasımpaşa'da bulunan bir eve sokarak kapıyı kilitledikleri, sanığın, bir pazartesi akşamı bulunduğu eve gelerek mağduru saçlarından tutup yatağa götürdüğü, dudağından öptüğü mağdurun üstüne çıkarak cinsel saldırıda bulunduğu, iterek kendisine karşı koymak isteyen mağdurun kolunu, moraracak şiddette sıktığı, bu sırada mağdurun orada bulunan bir sopayı alarak sanığa vurmaya çalıştığı, ancak sanığın, elinden aldığı sopayla mağdura vurduğu, mağdurun çığlık atmaya başlaması üzerine eylemlerine son verip kapıyı kilitleyerek oradan ayrıldığı, 18.03.2014 tarihinde saat 19.00 sıralarında sanık ile...'ın, zorla tutulduğu eve gelerek mağduru kilitli bulunduğu yerden çıkarttıkları ve arabaya bindirdikleri, benzin almak için bir benzinlikte durdukları sırada sanık ve ...'ın araçtan inerek markete girdikleri, aracın içinde bulunan Kadir'in bu sırada uyumasını fırsat bilen mağdurun arabadan atlayarak kaçtığı ve bir taksiye binerek polise sığındığı olayda;

Mağdurun, şikâyetinden vazgeçmesi için cebir kullanarak kendisini araca bindiren sanık ve yanındakilerin Bursa Adliyesi yerine direkt İstanbul'a gittiklerini beyan etmesine karşılık, ikamet adresi İstanbul ili, Beyoğlu ilçesi olan sanığın da mağduru tanımadığını ve böyle bir olayın yaşanmadığını savunması karşısında, mağdurun beyanlarının gerçekliğinin anlaşılması bakımından sanığın, olay tarihinde kullandığı telefon numarasına ait HTS kayıtları getirtilerek olay tarihi olan 11.03.2014'te Bursa ilinde bulunup bulunmadığının, olay tarihinde veya öncesinde mağdur ile görüşüp görüşmediğinin tespit edilmesi, Yerel Mahkemece mağdur ve şikâyetçinin beyanlarının birbirini doğrulamadığı ve dosyanın gelişimine uygun düşmediği gerekçesiyle sanık hakkında beraat hükümleri kurulması nedeniyle mağdur ve şikâyetçiye yazılan talimat sonucunun beklenmesi ve alınacak beyanlarının karar yerinde tartışılması, itiraza konu olayla alakalı yaş küçüklüğü sebebiyle haklarında ayrı soruşturma yapılan... hakkındaki dosyanın getirtilerek incelenmesi ve bir suretinin dosyaya alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekildiği gözetilmeden sanık hakkında eksik araştırma ile beraat hükümleri kurulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01.12.2022 tarihli ve 3903-10819 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2015 tarihli ve 240-5 sayılı hükümlerinin, sanık hakkında eksik araştırma ile beraat hükümleri kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13990, Karar No: 2016/16650, Tarih: 27.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/13990 E.  ,  2016/16650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin ve davalı ....Elektrik Enerjisi İth. İhr. Ve Toptan Tic. A.Ş'nin ....numaralı ticarethane abonesi olduğunu, davalıların müvekkiline yansıttığı faturalarda hakkı olmadığı halde kayıp kaçak bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, dağıtım sistemi kullanım bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve sayaç okuma bedeli adı altında haksız bedelleri faturalandırıp tahsil ettiğini, geriye doğru son 10 yılda müvekkilinin abonelikleri için her ne ad altında olursa olsun faturalandırılarak gizliden veya açıktan haksız olarak tahsil edilen miktarların şimdilik ayrı ayrı 5.000,00'er TL'nin haksız tahsilat tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 25.04.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı ... için talebini 214.257,39TL'ye , davalı ... Elektrik A.Ş. için talebini 264.976,77 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere,27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7603, Karar No: 2016/8680, Tarih: 10.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7603 E.  ,  2016/8680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin "... Mahallesi, ... Sokak, ..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının "... Mah., ... Sk., No: 72 .../..." adresinde ikamet etmesi nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının "... Mah., ... Sk., No: 72 .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10816, Karar No: 2010/15017, Tarih: 21.09.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/10816 E.  ,  2010/15017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 21.09.2010 gününde duruşmalı temyiz eden ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden... ile vekili gelmedi. ... vekili Av. ...'nin mazeret telgrafı gönderdiği anlaşıldı. Ancak vekaletnamesinde tevkil yetkisi de bulunduğundan mazereti kabul edilmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı-davalı kadının katılma yoluyla temyizinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına,

2-Davalı-davacı kocanın temyizinin incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.09.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/9565, Karar No: 2021/2000, Tarih: 23.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/9565 E.  ,  2021/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/659 Esas–2018/499 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 23/02/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/659E– 2018/499 K sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

1-Tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan bedelin üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilmiş olup, fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde bulunan (23/05/2018 tarihine kadar) ibaresinin çıkarılarak, yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde bulunan (23/05/2018 tarihine kadar) ibaresinin çıkarılarak, yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (7) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 23/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9219, Karar No: 2014/32850, Tarih: 13.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/9219 E.  ,  2014/32850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/55024

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2010

NUMARASI : 2010/261 (E) ve 2010/367 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, 6008 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanması gerekirken, TCK'nın 62. maddesi uygulanmış ve seçimlik olan hapis cezasının tercih edilmesi nedeniyle, bu cezanın TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca, adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadğından bu yönlerden bozma yapılamamış ve ileri sürülen başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Avukat olan sanığın tüm aşamalarda, zabıt katibi olarak görev yapan mağdura dosyayı incelemek ve fotokopisini almak istediğini belirtmesi üzerine dosya kalemde olmasına karşın hakimin odasında olduğunu, öğleden sonra tekrar gelmesi gerektiğini söylediğini, ancak mübaşir olan tanık İbrahim Tüfekçi'nin, kalemdeki dolaptan dosyayı çıkararak kendisine verdiğini savunması ve bu hususuların tanıklar Ö. S. G.A., H. G.'ün beyanlarıyla doğrulanması mağdur katibin incelemeden dosyanın hakimde olduğunu söylemiş olması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 129. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık H.. K..'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15497, Karar No: 2015/12816, Tarih: 11.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15497 E.  ,  2015/12816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2013/458-2014/211

Davacı O..M.. vekili Avukat M.. D.. tarafından, davalı M.. A.. aleyhine 06/11/2013 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.