muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8323, Karar No: 2023/6146, Tarih: 15.06.2023

Dosya kapsamına göre, şüphelinin işyerinde müşteki firmanın logosunu taşıyan 1 adet dekoratif kitap şeklindeki kutu ile 34 adet yağdanlığın ele geçirilmesi üzerine, başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek mal üretmek veya hizmete sunmak suçundan yürütülen soruşturma neticesinde, şüphelinin üzerine atılı 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 30/1-1. cümlesinde tanımlanan suçun şikayete tabi olduğu, takibi şikayete bağlı suç yönünden müracaat eden avukatın müştekiyi temsil yetkisi bulunmadığıdan usulüne uygun yapılmış bir şikayetten bahsedilemeyeceğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, Erzurum Başsavcılığınca bahse konu emanetteki taklit ürünlerin müsaderesi talebinde bulunması üzerine, Erzurum 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin anılan kararları ile bahse konu eşyaların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 259. maddesi kapsamında sadece müsadereye tabi bulunan eşyalardan olmadığından bahisle müsadere talebinin reddine karar verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54. maddesinin 4. fıkrasında yer alan, "(4) Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir." şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 256. maddesinde yer alan, "(1) Müsadere kararı verilmesi gereken hâllerde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla beraber bir karar verilmemişse; karar verilmesi için, Cumhuriyet savcısı veya katılan, davayı görmeye yetkili mahkemeye başvurabilir.(2) Kamu davası açılmış olup da iade edilmesi gereken eşya veya malvarlığı değerleri ile ilgili olarak esasla birlikte bir karar verilmemiş olması durumunda, mahkemece re'sen veya ilgililerin istemi üzerine bunların iadesine karar verilir." şeklindeki,

5271 sayılı Kanun'un 257. maddesinde yer alan "(1) 256 ncı maddeye göre verilmesi gereken kararlar, duruşmalı olarak verilir. (2) Müsadere veya iade olunacak eşya veya diğer malvarlığı değerleri üzerinde hakkı olan kimseler de duruşmaya çağrılır. Bu kişiler, sanığın sahip olduğu hakları kullanabilirler. (3) Çağrıya uymamaları, işlemin ertelenmesine neden olmaz ve hükmün verilmesini ertelemez." şeklindeki,

5271 sayılı Kanun'un 259. maddesinde yer alan, "(1) Suç konusu olmayıp sadece müsadereye tâbi bulunan eşyanın müsaderesine sulh ceza hâkimi tarafından duruşma yapılmaksızın karar verilir.

" şeklindeki,

5271 sayılı Kanun'un 259. maddesinde yer alan, "(1) Suç konusu olmayıp sadece müsadereye tâbi bulunan eşyanın müsaderesine sulh ceza hâkimi tarafından duruşma yapılmaksızın karar verilir.

" şeklindeki,

Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 02/06/2022 tarihli ve 2022/2534 esas, 2022/10665 karar sayılı ilamında yer alan, "... benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 10/07/2019 tarihli ve 2019/14651 esas, 2019/10774 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere suça konu taklit ürünlerin üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımının başlı başına suç oluşturduğu nazara alındığında taklit ürünlerin 5237 sayılı Kanunun 54/4. maddesi uyarınca müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmeden,..." şeklindeki açıklamalar ile; söz konusu ürünleri bulunduran

hakkında şikayet yokluğu sebebiyle bir dava açılmadığı nazara alındığında;

5237 sayılı Kanun'un 54/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 259. maddeleri uyarınca sadece müsaderesi gereken ürünlerle ilgili olarak sulh ceza hakimliği tarafından duruşma açılmaksızın müsadere kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Erzurum 2. Sulh Ceza Hakimliğince verilen 07.01.2022 tarihli ve 2022/632 Değişik İş sayılı ve 07.02.2022 tarihli ve 2022/691 Değişik İş sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yapılması için dava dosyasının,Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40373, Karar No: 2017/3398, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40373 E.  ,  2017/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/843, Karar No: 2023/3075, Tarih: 11.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/843 E.  ,  2023/3075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2022 tarihli ve 2022/47 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, dördüncü fıkrası, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 29.09.2022 tarihli ve 2022/792 Esas, 2022/1163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde on iki yaşından küçük mağdure ... ...'nın annesi katılan ...'nin çalışması sebebiyle üst kat komşusu olan ve kendi çocuğu da okula giden tanık ...'in mağdureyi kendi çocuğuyla birlikte okula götürmesi konusunda anlaştıkları ancak olay tarihinde tanık ...'in hastane işleri için sabah evden ayrıldığı, tanık ...' in eşi olan sanık ...'in ise, mağdurenin evde yalnız olduğunu bildiği, gün içinde birden fazla kez alkollü olarak mağdurenin kapısını çaldığı, mağdureye annesinin babasının ne zaman geleceğini, evde yemek olup olmadığını sorduğu, mağdurenin bir şey istemediğini söyleyerek kapıyı kapattığı ancak bir süre sonra tekrar kapıyı çaldığı, mağdurenin kapıyı açması ile kapıyı eliyle iterek içeri girdiği, mağdurenin kucağına alarak yatak odasına götürdüğü, burada mağdureyi boynundan ve yanağından öptüğü, üzerinde bulunan külotlu çorabı dizine kadar indirdiği, mağdurenin bacaklarını ve göğüslerini ellediği, akabinde mağdurenin bir şekilde sanığın elinden kurtularak üzerinde külotlu çorap ve beyaz bluz bulunur vaziyette evden çıkıp olay yeri basit krokisine göre evine yirmi dakika yürüme mesafesinde olan eski komşuları tanık ...'nin evine gittiği ancak tanık ...' nin evde olmaması sebebiyle tanık ...' nin bir üst kat komşusu olan tanık Deryanur'un evine sığındığı, buradan tanık ...'yi aradıkları, tanık ...'nin eve gelmesi ile mağdurenin tanık ...' nin evine geçerek burada olanları anlattığı, tanık ...'nin de mağdurenin babasını aradığı ve olayın bu şekilde kolluğa intikal ettiği olayda sanık hakkında on iki yaşından küçük çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle; 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine hükmolunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle; 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine hükmolunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/792 Esas, 2022/1163 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2011/13046, Karar No: 2012/6085, Tarih: 11.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/13046 E.  ,  2012/6085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait aracı birleşik kasko sigorta poliçesi ile sigortaladığını, müvekkilinin aracının, dava dışı ...'ın sevk ve idaresindeyken meydana gelen tek taraflı kaza neticesinde hasarlandığını ileri sürerek 7.200 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, talep edilen hasar tazminatının kasko sigorta poliçesi teminat kapsamı dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortacısından, araç hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası poliçesinin teminat kapsamını belirleyen Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.1. maddesine göre, gerek hareket gerekse durma halinde iken, sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması

gibi kazalar ile üçüncü kişilerin kötü niyet ve muziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, TTK.nun 1282. maddesi uyarınca, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın, sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

Öte yandan, Kasko Poliçesi Genel Şartları’nın B.1.5 maddesi ve TTK. 1292/3. maddesi uyarınca, sigortalı rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu, sanki bu oluşan rizikoyu teminat içinde kalmış gibi ihbar ederse, ispat külfeti yer değiştirip, rizikonun teminat içinde kaldığının ispatı sigortalıya geçer.

Öte yandan, Kasko Poliçesi Genel Şartları’nın B.1.5 maddesi ve TTK. 1292/3. maddesi uyarınca, sigortalı rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu, sanki bu oluşan rizikoyu teminat içinde kalmış gibi ihbar ederse, ispat külfeti yer değiştirip, rizikonun teminat içinde kaldığının ispatı sigortalıya geçer.

Bu ilkeler doğrultusunda somut olaya bakıldığında; sigortalı aracın hasarlı olduğu hususu sabittir. Davalı vekili savunmalarında, kaza yerinde tutulan trafik kazası kaza tespit tutanağına dayanmış, kazanın sigortalı araç sürücüsünün beyan ettiği şekilde gerçekleşmediği, sigortalının ihbar mükellefiyetini kasten doğru olarak yerine getirmediği iddiasında bulunmuştur. 06.01.2010 tarihli kaza tespit tutanağının incelenmesinde ise "kazanın meydana geldiği yerde ve araç üzerinde yapılan incelemede, kazanın bildirilen yerde meydana gelmediği kanaatine varıldığı"nın belirtildiği görülmüştür. Duruşmada da dinlenen tutanak mümzii tanıklar, somut verilere dayanmayan, tamamen farazi ve tahmini görüşlerini bildirmişler, alınan 08.06.2011 tarihli bilirkişi heyet raporunda da, değerlendirmeler aynı şekilde soyut ve tahmini kabullere dayanmıştır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, sigortacının rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiğini ve rizikonun teminat dışında kaldığını, soyut iddialarla değil, somut delillerle kanıtlaması gerekir. Davalı ... bu iddialarını somut delillerle kanıtlayamamıştır. (HGK

10.12.1997 gün ve 1997/11-772-1043; HGK 16.12.1998 gün ve 1998/11-872-905; HGK 22.12.2010 gün ve 2010/17-655-688 sayılı ilamları)

O halde, davalı ... şirketinin, davacının ihbar yükümlülüğünü doğru kullanmadığı ve hasarın teminat dışında kaldığı iddiasını somut delillerle kanıtlayamamış olduğu anlaşıldığından, hasarın teminat kapsamında kaldığı kabul edilerek, işin esası incelenip, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle reddi yönnüde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4119, Karar No: 2016/6638, Tarih: 25.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/4119 E.  ,  2016/6638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 28.01.2008 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkidir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 11 ve devamı maddeleridir. Anılan maddenin A bendinde iş kazası, “aşağıdaki hâl ve durumlardan birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır:

a)Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısiyle,

c)Sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d)Emzikli kadın sigortalının çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e)Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında.” şeklinde tanımlanmıştır. Benzer düzenleme 5510 Sayılı Yasanın 13 ve devamı maddelerinde de yer almaktadır.

Ne var ki, Dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması; eş söyleyişle tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması halinde, bu olayın hükümde göz önüne alınması ve mahkemenin, davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadğına karar verilmesi gerekir. Dava tüm tarafları bakımından konusuz kalmadıkça inceleme yapılması ve uyuşmazlığın sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda, davacının davalılara karşı 28.01.2008 tarihinde meydana gelen olayın 506 Sayılı Yasanın 11 ve 5510 Sayılı Yasanın 13’üncü maddesi kapsamında iş kazası olduğunun tespiti için açtığı davada, mahkemece yargılama sırasında davalılardan Kurum tarafından olay nedeniyle yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 07.04.2014 tarihli raporuyla olayın iş kazası olduğunun kabul edilmesi nedeniyle yazılı şekilde davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmiş ise de, aslen Kurumca yapılan teftiş raporu sonrasında alınan kararın tek taraflı ve sadece davalı Kurumu bağlayıcı olduğu, diğer davalılar bakımından da olayın nasıl olduğu ve 506 Sayılı Yasanın 11’inci maddesinde belirlenen şartları taşıyıp taşımadığı ve iş kazası olup olmadığı hususunun belirlenmesi ve uyuşmazlığı tüm taraflar yönünden kesin surette çözülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddî ve hukukî olgular gözönünde tutulmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddî ve hukukî olgular gözönünde tutulmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve ...'ne iadesine, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.