muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10840, Karar No: 2020/5986, Tarih: 19.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10840 E.  ,  2020/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükmün ve sanık müdafinin temyizinin 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; UYAP üzerinde yapılan kontrolde, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından...6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/180 Esas ve 2014/234 Karar sayılı dosyası ile yargılamasının yapılarak mahkumiyetine karar verildiği, dosyanın Yargıtay 11. Ceza Dairesi ... esas sırasında kayıtlı olduğu anlaşılmakla, sanığın aynı mükellefiyeti ile aynı takvim yılında sahte belge düzenlediğine ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle; 2009 yılına ilişkin mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, söz konusu dosya ile varsa aynı mükellefiyeti ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5988, Karar No: 2013/11479, Tarih: 09.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/5988 E.  ,  2013/11479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayet eden borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; 2942 sayılı Yasanın geçici 6. maddesi son fıkrası ve 6111 Sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi hükümlerine göre kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan alacağa dayalı başlatılan takiplerde, idarenin mal hak ve alacaklarının, yine haciz konulan Banka hesaplarındaki paraların 5393 SY 15/son'a göre haciz edilemeyeceğinden, hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağından, şikayetin kabulüne, icra dosyasında uygulanan haciz işlemlerinin iptaline karar verilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlu aleyhinde ...'nin iptal karar tarihinden (01.11.2012) sonra haciz işlemleri uygulanmıştır . Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve halen yürürlükte bulunan 5999 sayılı Kanunun Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi de bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda borçlu aleyhinde haciz uygulanması anılan yasal çerçevede hukuka uygun olup, borçlunun 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesi hükmüne dayanarak, haciz konulan banka hesabındaki paranın haciz edilemeyeceği yönündeki şikayetinin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hacizlerin kaldırılması yönünde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 09.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/7694, Karar No: 2019/3120, Tarih: 14.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/7694 E.  ,  2019/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/199 esas ve 2006/419 sayılı kararıyla, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca erteli adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunması ve yine sanık hakkında İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/70 esas ve 2009/171 karar sayılı mahkumiyet kararının bulunması karşısında, aynı yasa uyarınca 5 yıllık süre içerisinde sanığın denetim koşullarına aykırılık nedeniyle ilk kararda belirtilen erteli cezanın infaz olunup olunmadığı, infaz edildiyse infaz tarihinin karar yerinde araştırılması ve sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanması bakımından sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Katılan ikamet ettikleri avlu içerisinde gerçekleştirilen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

3- Daha önce hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında kasten yaralama suçundan 25 gün hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

4- TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

5- TCK'nın 53/l-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8864, Karar No: 2021/8806, Tarih: 12.10.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/8864 E.  ,  2021/8806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 4 bendinde yer alan taşınmazlardan birinin 4629 ada 1 parsel 5. Kat 15 numaralı bağımsız bölüm yerine 4629 ada 1 parsel 5. Kat 13 numaralı bağımsız bölüm şeklinde yazılması maddi hataya müstenit olup mahallinde düzeltilebileceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 59,30 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 12/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18257, Karar No: 2010/17329, Tarih: 25.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/18257 E.  ,  2010/17329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın suç tarihinde 18 yaşından ... olması nedeniyle atanan zorunlu müdafiinin 06.12.2007 tarihli oturumda mazeret dilekçesi sunduğu, mazeretinin kabulüne ve oturumun ertelendiği ... ve saatin telefon ile zorunlu müdafiine bildirilmesine karar verildiği halde, telefonla oturum gününün bildirildiğine ilişkin tutanak dosyaya konulmadan ve ... bir müdafii seçme veya görevlendirilmesini isteme hakkının olduğu sanığa hatırlatılmadan, yargılamaya devamla zorunlu müdafiinin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle CYY'nın 150/2 ve 149. maddelerine aykırı davranılarak, savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın, daha önce hapis cezasına hükümlülüğünün bulunmaması ve suç tarihi itibarı ile 18 yaşından ... olması karşısında, TCY'nın 50/3.maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıldan az özgürlüğü bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suçun işlenilmesinde kullanılmadığı kabul edilen bıçağın, taşınması ve buldurmasının yasak olup olmadığı araştırılmadan, TCY'nın 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/798, Karar No: 2023/3125, Tarih: 16.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/798 E.  ,  2023/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

KARAR : Direnme

... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/370 Esas, 2019/489 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2019/1221 Esas, 2019/3286 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 ... maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/44 Esas, 2015/384 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2019/1221 Esas, 2019/3286 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/370 Esas, 2019/489 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamına direnilerek, sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi sanığın atılı suçu işlediğinden bahisle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/370 Esas, 2019/489 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamına direnilerek, sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi sanığın atılı suçu işlediğinden bahisle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde akşam saat 21:00 sıralarında maktulün, ... Bağlar İlçesinde bulunan kendisine ait ''Diyar Kuş Evi'' adlı iş yerinde ölü halde bulunduğu, yaşı küçük tanıkların aşamalardaki çelişkili beyanları karşısında yaşı büyük tanıkların istikrarlı ve sanık lehine beyanları ile yine sanık lehine baz sinyal bilgilerine dayanak bilirkişi raporu dikkate alındığında sanığın mahkumiyetine yeter delil bulunmadığı, şüphe üzerine sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulamayacağı yaşı küçük tanıkların aşamalardaki çelişkili beyanları dışında sanığın cezalandırılmasına yetecek somut, inandırıcı, hukuka uygun başkaca delile rastlanılmadığından sanık hakkında beraat hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Maktulün vücuduna toplam 4 adet mermi isabet ettiği, atışların uzak atış niteliğinde bulunduğu, maktulün 7,65 çapındaki bir silahla öldürülmüş olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin,19.06.2019 tarihli ve 2019/1221 Esas, 2019/3286 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere olayın başlıca görgü tanıkları olan küçük yaştaki ..., ... Karaali ve ...'ın sıcağı sıcağına ve araya dış etkenler girmeden alınan oluşa uygun beyanları ve teşhisleri karşısında sanığa yüklenen suçun sübuta erdiğinin gözetilmemesi nedeniyle yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/370 Esas, 2019/489 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden,Yargıtay 1. Ceza Dairesinin,19.06.2019 tarihli ve 2019/1221 Esas, 2019/3286 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/127, Karar No: 2012/2958, Tarih: 15.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/127 E.  ,  2012/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak  miras  bırakanın  ..  ada  .  parsel  B  blok  zemin  kat .  nolu  bağımsız   bölümünü  05.11.1998 tarihinde   satış  suretiyle   davalı  kızına temlik    ettiğini,  ancak  yapılan  işlemin  diğer   mirasçılardan  mal  kaçırma  amaçlı  ve  muvazaalı  olduğunu  ileri  sürerek, miras  payları    oranında  tapu  iptali  ve  tescil  isteğinde  bulunmuşlardır.

Davalı,  iddiaların  doğru  olmadığını, çekişmeli   taşınmazın  kooperatif  aidatlarını  kendisinin  ödediğini  ancak  kooperatif  üyeliği muris  adına   yapıldığından  kaydın  da     onun  adına   oluşturulduğunu, 1998  yılında    satış   bedelinin   tamamını   ödediğinden  taşınmazı   mirasbırakandan  satın   aldığını, işlemin  gerçek bir  satış  olduğunu, mal  kaçırma  amacından  da   söz edilemeyeceğini  belirterek  davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa  olgusu  sabit  görülerek  davanın  kabulüne  karar  verilmiştir.

Karar, davalı  vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayanan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların ortak miras bırakanı Z..’nın 6089 ada .. parsel B Blok Zemin Kat .. nolu bağımsız bölümünü 05.11.1998 tarihinde ve satış suretiyle davalı kızına temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temlikin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda,   yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle araştırma ve inceleme yapılması, miras bırakanın başka taşınmazlarının bulunup bulunmadığının saptanması, temlikte neden davalıyı tercih ettiğinin üzerinde durulması, yerinde uygulama yapılarak temlik tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesi, toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.3.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.