muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10509, Karar No: 2010/15022, Tarih: 21.09.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/10509 E.  ,  2010/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 21.9.2010 gününde duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili gelmedi. Davalı vekili Av. ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği ancak vekaletnamesinde tevkil yetkisinin bulunduğu anlaşılmakta mazeretinin reddine karar verildi. Karşı taraf temyiz eden davacı ... vekiline tebligatın usulüne uygun olarak yapılmasına rağmen duruşmaya gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı kocaya, davalı kadının temyiz dilekçesi 18.5.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak davacı 10 günlük cevap süresi geçtikten sonra (HUMK.md.433/2) 2.6.2009 tarihli dilekçe ile katılma yoluyla hükmü temyiz etmiştir. Bu nedenle davacının süresinden sonra yapılan katılma yoluyla temyiz isteğinin reddine,

2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının oturulan konutun kendisine ve çocuklara tahsisine ilişkin Türk Medeni Kanununun 197'nci maddesine dayalı harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir davası bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın 2. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, davacının katılma yoluyla vermiş olduğu temyiz dilekçesinin ise 1. bentte belirtilen nedenlerle REDDİNE, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.21.09.2010(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/10217, Karar No: 2015/11519, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/10217 E.  ,  2015/11519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, bir kısım aylık ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla mesai yapmasına ulusal bayram genel tatiller ile hafta tatillerinde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davacının Deniz İş Kanunu kapsamında çalıştığı kabul edilerek, bu kanuna göre davacının alacaklarını hesaplayan bilirkişi raporunu esas alarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “deniz ve hava taşıma işlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Deniz taşıma işlerinde çalışanlar 854 sayılı Deniz İş Kanununa tabidir. Gemiler aracılığı ile yapılan deniz taşıma işleri ayrı bir yasaya tabi olduğundan, 4857 sayılı Yasanın kapsamı dışında bırakılmıştır.

854 sayılı Deniz İş Kanununun 1. maddesine göre “Bu kanun denizlerde, göllerde ve akarsularda Türk Bayrağını taşıyan ve yüz ve daha yukarı grostonalitonluk gemilerde bir hizmet akdi ile çalışan gemi adamları ve bunların işverenleri hakkında uygulanır” denilerek, Deniz İş Kanununun kapsamı belirlenmiştir. Gemiler aracılığı ile yapılan deniz taşıma işleri ayrı bir yasaya tabi olduğundan 4857 sayılı İş Kanununun kapsamı dışında bırakılmıştır. Gemi yabancı ülke bayrağı taşıyor veya gemi Türk bayraklı olsa bile yüz grostonlitonluk değil ise, bu gemide çalışanlar hakkında Deniz İş Kanunu uygulanmayacaktır. Keza taşıma işinde çalışan bu gemideki işçiler yine 4857 sayılı İş Kanunu kapsamına girmeyecek, haklarında Borçlar Kanunu genel hükümleri uygulanacaktır.

Deniz İş Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca, “Bu kanun kapsamına giren gemi adamlarıyla bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu kanundan veya hizmet akdinden doğan davalar hakkında, 5521 sayılı kanun hükümleri uygulanır. Hizmet akdinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür”.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinde deniz ve taşıma işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra, aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre;

1.Kıyılarda veya liman ve iskelelerde gemilerden karaya ve karadan gemilere yapılan yükleme ve boşaltma işlerinde,

2.Havacılığın bütün yer tesislerinde yürütülen işlerinde,

3.Deniz İş Kanunu kapsamına girmeyen ve tarım işlerinden sayılmayan, denizlerde çalışan su ürünleri üreticileri ile ilgili işlerde,

Çalışanların 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında oldukları açıkça belirtilmiştir.

Deniz taşıma işinin Deniz İş Kanunu kapsamına alındığı sabittir. Bir gemiadamının da Deniz İş Kanunu kapsamına girmesi için deniz taşıma işinde çalışması gerekir.

Deniz taşıma işi denilince de yolcu, hayvan veya eşyanın deniz veya iç sular üzerinden, bir noktadan diğer bir noktaya taşınması faaliyetidir.

Dosya içeriğine göre davacı davalılardan Belediye Başkanlığı’nın faaliyet alanı için kurduğu iştiraki ... Şirketinin ihale ile Deniz Yüzeylerinin Temizlenmesi işini verdiği diğer davalı şirket işçisi olarak şirketin teknesinde çalışmıştır. Deniz yüzeyinin temizlenmesi işi deniz taşıma işi değildir.

Diğer taraftan 6100 sayılı HMK.’un 33. Maddesi uyarınca “Maddî vakıaların taraflarca getirilmesi esas olmakla birlikte; getirilen maddî vakıaların hukukî nitelendirmesini yapmak ve ilgili kanun maddesini uygulamak hâkime ait bir görevdir”. Hâkim uyuşmazlıkta uygulayacağı hukuku resen gözetmek zorundadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı deniz taşıma işinde çalışmadığından Deniz İş Kanunu hükümlerine göre değil, 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre tazminat ve alacakların hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Mahkemece davacının 854 sayılı Deniz İş Kanunu kapsamında kaldığı kabul edilerek bu kanuna göre hesaplanan tazminat ve alacaklara hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15806, Karar No: 2017/15820, Tarih: 28.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/15806 E.  ,  2017/15820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Aidiyetinin Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davaya konu 165 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ahırın vekil edeni tarafından yapıldığını, taşınmaz üzerindeki kavak, nar, dut, zeytin ve şeftali ağaçlarının da vekil edenine ait olduğunu açıklayarak, söz konusu muhdesatın aidiyetinin tespitini talep etmiş, yapılan keşif neticesinde, ahırın 164 ada 1 parselde kaldığının tespit edilmesi üzerine, dosyaya sunmuş olduğu 18.5.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de, 164 ada 1 parsel üzerindeki ahır ve ağaçların da vekil edenine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalılar ..., ..., ......, ..., ... vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Davanın KISMEN KABUL, KISMEN REDDİ ile; dava konusu 165 ada, 4 Parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan, 7 adet 5-6 yaşlarında kavak ağacının, 6 adet 9 -10 yaşlarında kavak ağacının, 12 adet 3 - 4 yaşlarında kavak ağacının, 6 adet 8 -10 yaşlarında nar ağacının davacı ... Tarım tarafından meydana getirildiğinin TESPİTİNE, 19 adet dut ağacına ilişkin talebinin ve yapılan keşif sonucu dava dışı 164 Ada 1 parselde kaldığı anlaşılan zeytin, kavak, şeftali, nar ve dut ağaçları ile kargir ahıra ilişkin taleplerinin REDDİNE karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir(HMK 114/1-h, 115 m.).

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olayda, her ne kadar, 165 ada 4 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak, Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/621 Esas sayılı dosyası ile ortaklığın giderilmesi davasının açıldığı anlaşılmakta ise de, 164 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak, ortaklığın giderilmesi davasının açıldığı ya da az yukarıda açıklanan diğer nedenlerden birinin varlığı, davacı tarafından iddia ve ispat edilmiş değildir.

Hal böyle olunca, 164 ada 1 parsele yönelen talebin, hukuki yarar yokluğundan, usulden reddine karar verilmesi gerekirken, taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün 2. bendinin HUMK'un 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının 1. bentte açıklanan nedenle REDDİNE, davacı vekilinin temyiz itirazlarının 2. bentte açıklanan nedenle kabulü ile; hükmün 2. bendindeki, “... talebinin ....” ibaresinden sonra gelmek üzere “.... reddine ....” ibaresinin eklenmesine, yine hükmün 2. bendindeki; “.... kargir ahıra ilişkin taleplerinin ....” ibarelerinden sonra gelmek üzere “....hukuki yarar yokluğundan, usulden ....” ibarelerinin eklenmesine, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438.maddesi gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15579, Karar No: 2015/12770, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15579 E.  ,  2015/12770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının, kızı ...'in yanında “... Mah. ... Sk. No: 12 İçkapı No: 2 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının nüfus kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “No: 48 ... Merkez .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe ... Komutanlığı'nın 06.10.2015 tarihli tutanağından kısıtlı adayının, kızı ...'in yanında “... Mah. ... Sk. No: 12 İçkapı No: 2 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4571, Karar No: 2013/11288, Tarih: 17.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4571 E.  ,  2013/11288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü müştekinin müdürü olduğu okula ait alüminyum kapıları sökerken yakalanan sanıkların, daha önce de aynı okula ait kapıları sökerek götürdükleri ve hurdacıya sattıkları anlaşılmakla, bir müştekiye karşı değişik zamanlarda aynı suçu işleyen sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan sanıklar hakkında neticeten hükmolunan 10 aylık hapis cezalarının TCK’nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunlu olsa da; sanıklara TCK'nın 43. maddesi uygulanması durumunda hükmedilecek ceza miktarı her durumda bir yılın üzerinde olacağından ve aksi hal sanıkların; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, yapılan uygulama sanık lehine kabul edilmiş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ceza sorumluluğu bulunup hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanıklar hakkında 5395 sayılı yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlere hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklardan müteselsilen alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Ancak;

1- Ceza sorumluluğu bulunup hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanıklar hakkında 5395 sayılı yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlere hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklardan müteselsilen alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "sanıklar hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına" ve “yargılama giderlerinin sanıklardan müteselsilen alınmasına’’ ilişkin bölümlerin çıkarılarak, “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1555, Karar No: 2015/14142, Tarih: 05.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1555 E.  ,  2015/14142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2013/394-2014/545

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirketten 29/08/2012 tarihinde 34.427,15 TL bedelle bir adet kamyonet aldığını, 13/04/2013 tarihinde kamyonetin seyir halinde iken şoför mahalli göğüs kısmında patlama meydana geldiğini ve kamyonetin tamamen yandığını, kamyonetin garanti süresinin henüz dolmadığını, patlamanın kullanıcı hatasından ileri gelmediğinin itfaiye raporunda belirtildiğini, araçtaki teknik kusurdan ileri gelen hasar nedeniyle kamyonetin tamamen kullanılamaz hale geldiğini, kamyonetin yenisi ile değiştirilmesine yönelik istemlerinin Davalı F.. A.Ş. tarafından kabul edilmediğini iddia ederek, 34.427,15 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tazminine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı F...A.Ş.vekili, davaya konu aracın ticari satım nedeniyle satın alındığını, bu durumda ayıba karşı sorumluluğun diğer davalı olan satıcıya yöneltilmesi gerektiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, araçta meydana gelen yangınla ilgili itfaiye raporunun ihtimale dayalı ve uzman olmayan kişilerce hazırlandığını, araçtaki yangının araçta var olan ve üretimden kaynaklanan ayıp nedeniyle oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir .

Davalı O.. A.Ş vekili, yangın sonrası yapılan inceleme sonucu araçta üretimden kaynaklanan ayıp tespit edilemediğini, hasara neden olan yangının araçta var olan ve üretimden kaynaklanan ayıp nedeniyle meydana geldiğinin davacı tarafından kanıtlanması gerektiğini, davacının ve itfaiyenin zararın artmasında müterafik kusuru bulunduğunu, aracın hurda bedelinin tazminat miktarından düşülmesi ya da aracın iadesine karar verilmesi gerektiğini savurarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, araçta meydana gelen yangına üretimden kaynaklı gizli ayıbın neden olduğu, davacı satıcı ile ithalatçı firmanın ayıp nedeniyle birlikte sorumlu olduğu, aracın gizli ayıp nedeniyle hasara uğramasından dolayı satış bedelinin iadesi gerektiği, davacının aracı yangın tarihine kadar kullandığı, davalıların ise satış bedelini kullandığı, bu nedenle dava tarihinden itibaren faiz istenilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14200, Karar No: 2010/7929, Tarih: 03.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/14200 E.  ,  2010/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında silinme koşulları oluşmayan mahkumiyetleri bulunmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dava konusu bıçağın İstanbul Adli Tıp kurumu Fizik ihtisas dairesi Balistik Şubesinin raporunda "sustalı çakı" olduğunun ifade edildiği ancak dosya ve rapor içeriğinden düğmesine basılınca kesici kısmını birden ve kendiliğinden ortaya çıkaran ve sabitleştiren otomatik susta tertibatının bulunup bulunmadığı belirtilmediğine göre suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan aletlerden olup olmadığı hususunda Kriminal polis Labaratuarından yeniden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin (BOZULMASINA), 3.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.