muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16610, Karar No: 2017/1011, Tarih: 08.02.2017

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında ....06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun .... maddesi ile 6446 Sayılı kanunun .... maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen .... bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; ... heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek ... Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde ...; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde ...; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında ... nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

6100 sayılı ... Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin ....fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, ... ... Genel Kurulunun ....05.2014 tarih ve 2013/...-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Anılan yasa maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nın 331. maddesinde belirtilen hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre davanın görülmesi sırasında geçmişe yürür yasa gereğince davanın konusuz kalması dikkate alınarak davacının yargılama giderlerinden sorumlu olmamasına karşın davanın esastan kabulle sonuçlanmayıp konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmediği görülmekle; davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücreti takdiri doğru değilse de, bu hususun giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici ....maddesinin yollamasıyla HUMK'nun 438/....maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün vekalet ücretine ilişkin .... maddesindeki "hesaplanan ....427,59 TL" ifade ve rakamının hükümden çıkartılarak, yerine “ belirlenen ....800,00 TL” ifade ve rakamının yazılması suretiyle, hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren ... günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12416, Karar No: 2011/30953, Tarih: 27.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12416 E.  ,  2011/30953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Karar yerinde, takip konusu belgelerin çek olmasına rağmen bono olarak yazılmış olması maddi hataya müstenit olup her zaman düzeltilebileceğine, sonuca etkili bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2458, Karar No: 2014/10219, Tarih: 26.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2458 E.  ,  2014/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/272705

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2012

NUMARASI : 2009/888 (E) ve 2012/623 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

Sanık hakkında "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olmasına, her bir takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı kendi içerisinde teselsül eden suçlar olduğu ve 2005 takvim yılındaki sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından zamanaşımının henüz dolmadığı gözetilmeden ve hangi yıldan hüküm kurulduğu belirtilmeden tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10057, Karar No: 2012/17476, Tarih: 04.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/10057 E.  ,  2012/17476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :334-158

Dava, ölüm geliri bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılardan Mehmet Mustafa Çevik ile diğer davacıların vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacıların murisinin trafik iş kazası sonucu 23.01.2008 tarihinde ölümü üzerine, eşi ve çoçukları konumunda bulunmaları nedeniyle, ölüm geliri bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, iş kazası sonucu sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin ölümden sonre mirasçılara da bağlanacağına ilişkin bir düzenleme bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkemenin, bu kararı eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa'nın 23. maddesi olup, anılan düzenleme ile, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölüm halinde, ölen sigortalının dul eşine ve C fıkrasında belirtilen şartların varlığı halinde çocuklarına ölüm geliri bağlanacağı açık olarak düzenlenmiş bulunmaktadır.

Dosya kapsamına göre, TPAO Adıyaman Bölge müdürlüğü'nde teknisyen olarak çalışan sigortalının geçirdiği trafik kazası sonucu öldüğü, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu'nun 05.05.2010 tarihli raporu ve sigorta müfettişi tararfından yapılan soruşturma sonrasında düzenlenen 28.11.2008 tarihli rapordan anlaşılmaktadır.

Öncelikle, davacıların murisinin iş kazası sonucu öldüğü iddia edildiğine göre, bu dava da verilecek karar ile, daha sonra dava dışı işverenin hak alanını da ilgilendireceğinden, husumetin işverine de yöneltilmesi sağlanmalıdır.

Davada husumetin işverene yöneltilmesi sağlandıktan sonra, davacıların geçirdiği trafik kazasının, iş kazası olup olmadığı tespit edilmeli, şayet, iş kazası geçirdiği sonucuna varılacak olursa, davacıların 506 sayılı Yasa'nın 23. maddesinde öngörüldüğü şekilde hak sahibi sıfatının taşıyıp taşımadıkları irdelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5209, Karar No: 2010/9837, Tarih: 17.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/5209 E.  ,  2010/9837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, memura direnme ve tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, hırsızlık ve görevi yaptırmamak için direnme suçları yönünden, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 142/2-b yerine 142/2 olarak yazılması gösterilen gerekçeye göre yerinde eklenmesi olanaklı yazım hatası kabul edildiğinden, tehdit suçu yönünden, yakınanın bağırması üzerine sanık ve arkadaşlarının bağırırsan seni bıçaklarız dedikleri ancak bıçak göstermediklerinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 106. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin yanı sıra (a) bendiyle de uygulama yapılması teşdit gerekçesi ve uygulama karşısında sonuca etkili olmadığından, görevi yaptırmamak için direnme suçu için ise, birden fazla yakınan polis memuruna karşı bıçakla karşı koyulması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 43/2. maddesiyle de hüküm kurulmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13559, Karar No: 2018/3185, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13559 E.  ,  2018/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9136, Karar No: 2017/11549, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9136 E.  ,  2017/11549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4280, Karar No: 2006/5400, Tarih: 11.07.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4280 E.  ,  2006/5400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Mahkemesi

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...’ın 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 1 ay hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, İnegöl İcra Mahkemesinin 22.02.2005 tarih ve 2004/3317-192 sayılı kararın infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340.maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 1.06.2005 tarihli ve 2004/3317-192 sayılı ek kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 01.06.2006 gün ve 23313 sayılı yazılı emrini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 14.06.2006 gün ve 2006/130630 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Tebliğnamede, dosya kapsamına göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340.maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun'la değişik 7.maddesi 1.fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür”şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7.maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı Kanun’un 7.maddesi 1.fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’un 3.maddesi ile değişik 7.maddesinin 1.fıkrası ile “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür.....”, yine 1 Haziran 2005 tarihinde kabul edilip, aynı gün mükerrer Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2004 sayılı İİK’nunda Değişiklik Yapılmasına Dair 5358 sayılı Kanun’un 7.maddesi ile İİK’nun 340.maddesindeki eylemin müeyyidesi 3 aya kadar tazyik hapsine dönüştürülmüştür. Ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7.maddesi göz önünde tutulduğunda 5349 sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Kanun’un 7.maddesi sanığın lehine olduğundan aynı maddenin 1.fıkra 1.cümlesi ve 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24.ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3.maddelerine göre müeyyidenin İcra Mahkemesince idari para cezası olarak belirlenmesi gerekir. Mahkemece 22.02.2005 tarihli 2004/3317-2005/192 karar ./...

SH:2

2006/4280-5400

SH:2

2006/4280-5400

sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen 1 ay hafif hapis cezası, sanık yönünden kazanılmış hak olduğu ve yeniden tayin edilecek cezanın 1 aylık süreyi geçemeyeceği nazara alınarak Yargıtay C.Başsavcılığının yazılı emre atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle ve kanuna aykırılık halinin giderilmesinin de başkaca hallinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, uygulamada birliğin sağlanması amacıyla Yazılı Emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, İnegöl İcra Mahkemesinin 2004/3317-2005/192 sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY’nın 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’ın 5349 sayılı Yasa ile Değişik 5252 sayılı Yasa'nın 7.,5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddeleri dikkate alınarak 1 ay tazyik hapsi karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20.00YTL’den hesaplanarak sonuç olarak 600.00YTL idari para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 11.7.2006 gününde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/958, Karar No: 2015/10614, Tarih: 01.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/958 E.  ,  2015/10614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2013/449-2014/973

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma tazminatı ve onarım süresi kira bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı kiracının kiralanan taşınmazı boşaltmasından sonra aldıkları mahkeme tespit raporu ile taşınmazın hor kullanıldığının ve tadilat süresinin tespit edildiğini belirterek 4.800 TL hor kullanma tazminatı ve 646 TL onarım süresi kira bedeli olmak üzere toplam 5.446 TL alacağın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, tespit raporunu kabul etmediklerini, meydana gelen hasarların olağan kullanımdan kaynaklandığını ve taşınmazın teslim alındığı halinin dikkate alınması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin boya badana masrafı ve onarım yapılacak kısımların kendilerine kötü teslim edildiğine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, 01.02.2012 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu kiralananı tahliye etmesi üzerine taşınmazın durumunun, teslim olunan demirbaşların mevcut olup olmadığının varsa hasarlarının tespitini Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/58 D İş sayılı dosyasında yapılan tespit sonucu, bilirkişi tarafından boya ve badana işlerinin yapımı için 1.250 TL, Zemin PVC ve mineflo kaplama bedeli olarak 1.300 TL, pencere jaluzilerinin yapılması bedeli 1.200 TL, mutfak tezgahı ve dolaplarının iyileştirilmesi, doğramaların ve elektrik tesisatının bakım ve tamir giderleri için 1.050 TL olmak üzere toplam 4.800 TL hasar tespit edildiğini, bu işlerin yapımı için de 7 günlük süreye ihtiyaç bulunduğu belirtilmekle, 7 gün karşılığı kira bedeli 646 TL üzerinden toplam zararları 5.446 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.02.2012 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde eski hale getirme hükmü yer almadığına göre kiraya veren eski hale getirme talep edemez. 6098 sayılı T.B.K.’nun 316. (B.K.’nun 256) maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı kanunun 334. (B.K.’nun266.) maddesi gereğince

./..

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.02.2012 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde eski hale getirme hükmü yer almadığına göre kiraya veren eski hale getirme talep edemez. 6098 sayılı T.B.K.’nun 316. (B.K.’nun 256) maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı kanunun 334. (B.K.’nun266.) maddesi gereğince

./..

sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Ancak kiracı sözleşmeye uygun kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur. Davalının kiralananı kullandığı süre ve kullanma amacı gözetildiğinde olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranma ve eskimelerin olacağı kuşkusuzdur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hasarların hor kullanımdan kaynaklandığı belirtilmiş ise de, kural olarak hasar kalemleri içerisinde yer alan boya ve badana masrafların normal kullanım sonucu oluştuğu kabul edilmektedir. Kira sözleşmesinde kiralanan taşınmazın tahliye sırasında boya ve badanasının yenileneceğine dair hüküm yer almadığı gibi eski hale getirmeye ilişkin düzenleme de bulunmamaktadır. Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda boya badana masrafı hor kullanma olarak belirtilmişse de, ne var ki bilirkişi raporunda bu hususta bir açıklama bulunmamaktadır. Bu durumda az önce yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek boya badana masrafının hor kullanma olup olmayacağı üzerinde durularak ve hor kullanma nedeniyle zarar gören parçaların yenisi ile değiştirilmesi durumunda yenilenen parçanın başlangıçtaki durumlarına göre yıpranma paylarının hesaplanarak alacaktan düşülmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün her iki taraf yararına BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.