muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/251, Karar No: 2019/7416, Tarih: 03.12.2019

. Yardımcı (=destek) kavramı, bakım gücünü; yardım gören kavramı ise bakım ihtiyacını gerektirdiğinden, şayet bakım gücü yoksa destekten; bakım ihtiyacı mevcut değilse, yardım görenden söz edilemez. Bundan başka aradaki sıkı ilişki dolayısıyla birinin yokluğu durumunda diğerinin varlığı da düşünülemez. Bu yönden, destekten yoksun kalma davasında davalı taraf, bakım gücü ve bakım ihtiyacının olayda var olmadığını savunabilir. Tazmin alacaklısı sıfatiyle dava açmış olan davacı, yaşam deneyimleri ve olayların olağan yürüyüşü nedeniyle ispat yükünün yer değiştirmesi durumu söz konusu bulunmadıkça bakım gücünü ve bakım ihtiyacını ispat zorundadır (Mustafa Çenberci, İş Kanunu Şerhi-1978 Ankara, shf 846 ve devamı).Bu durumda; destekten yoksun kalınan zararın belirlenmesinde, ölen sigortalının elde ettiği gelirin miktarına göre destek gücünün kapsamının ne olduğu, sürekli ve düzenli destek olup olmadığı ve davacıların destek ihtiyacının bulunup bulunmadığı varsa bu ihtiyacın ne şekilde karşılandığının dikkate alınması gerekir.İçtihadı Birleştirme Kararında söz edildiği gibi, bakma kavramı; "Para ve para ile ölçülebilecek bir değer olabileceği gibi bir hizmet ifası ve yahut benzeri yardımlar şeklinde olabilir. Bu nedenle, desteğin yardımının yanızca parasal nitelikte olması bakım gücünün varlığı için koşul değildir". Ancak aksi kanıtlanmadıkça, sigortalının ileride yapacağı farazi desteklerden olan; anne ve babasının bakım ihtiyacı ileride gerçekleşirse bakım ihtiyacını gidermek, bazen ziyaret etmek, evlerinde yardım etmek, kendilerine alışveriş yapmak, yemek yapmak vs. gibi destekler hesaplanabilir nitelikte değildir.Somut olaya gelince; davacı babaya Sosyal Güvenlik Kurumunca oğlunun iş kazasından dolayı ölümü nedeniyle gelir bağlanmadığı açıktır. Türk Borçlar Kanunu'nun 50. maddesi hükmüne göre; ölen sigortalının gelirinden sürekli destekte bulunduğu ileri sürülüp, Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre maddi delillerle hesaplanabilir sürekli ve düzenli fiili bir desteğin varlığı da kanıtlanmamıştır.

Bu durumda; Mahkemece, farazi desteğin karine olduğu kabul edilerek, Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. Maddeleri uyarınca, somut olayın özelliğine göre davacı baba yararına, anne ve babanın birbirlerinden gördükleri destek ile varsa diğer çocuklarından alabilecekleri destek de dikkate alınarak hakkaniyete uygun makul bir maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde davacı babanın maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

3-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun, (1) sayılı tarifesinin A.III.1.a maddesinde konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında karar ilâm harcı alınacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince asıl ve ikinci birleşen dava dosyaları hakkında kurulan hükümde, alınması gereken karar ve ilam harcının 9,00 TL fazla hesaplanması isabetsiz olduğu gibi, birinci birleşen dava dosyası hakkında kurulan hükümde, sonucu doğru olmakla birlikte alınması gereken karar ve ilam harcından mahsup edilecek tutarın 25,20 TL olarak yazılması hatalıdır. Yine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf kanun yoluna başvuran davacıların her biri aleyhine ayrı ayrı harç yüklenmesi de isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davacılar ile davalılardan ... 'ye iadesine, 03/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3346, Karar No: 2023/3609, Tarih: 23.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/3346 E.  ,  2023/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı, icra mahkemesine başvurusunda, takip dışı (3. kişi) davalı ...Gençlik ve Spor Kulübü Derneği 'nin, 89/1 haciz ihbarnamesine itirazının haksız olduğunu ileri sürerek davalının, 50.000,00 TL tazminata mahkum edilmesini talep ettiği, mahkemece; davacının davalılarla ilgili tazminatı gerektirir bir delil bildirmediği gerekçesi ile tazminat isteminin reddine karar verildiği, kararın davacı alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 89/4. maddesinde; "Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini icra mahkemesinde ispat ederek üçüncü şahsın 338. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkûm edilmesini isteyebilir. İcra mahkemesi tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder"hükmü düzenlenmiş olup, mahkemece nispi harca tabi olan tazminat davası için birinci haciz ihbarnamesinde belirtilen borç miktarı üzerinden hesaplanacak nispi harcın da tamamlatılarak karar verilmesi gerekmektedir.

Alacaklının icra mahkemesine başvurusu, İİK'nun 89/4. maddesine dayalı tazminat davasıdır. İİK.nun 89/4. maddesi uyarınca; icra mahkemesi, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre inceler. Nitekim, bu tür bir davada, HMK.'nun 120. ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 15. ve 16. maddeleri uyarınca belirlenen dava değeri üzerinden Harçlar

Kanunu'nun 26, 27, 28, 30 ve 32. maddelerinin öngördüğü şekilde işlemlerin yerine getirileceği ve gerekli olan harcın alınacağı tartışmasızdır.

Somut olayda, mahkemece nispi harca tabi olan tazminat davası için birinci haciz ihbarnamesinde belirtilen borç miktarı üzerinden hesaplanacak nispi harcın tamamlatılması gerektiği halde, alacaklı tarafından 17.09.2018 tarihinde yatırılan 864.00 TL peşin harca istinaden davaya devam olunduğu anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece, öncelikle davacıya birinci haciz ihbarnamesindeki borç miktarı olan 89.000,00 TL üzerinden nispi harcı tamamlaması için Harçlar Kanunu' nun 30. maddesine uygun şekilde kesin süre verilerek, sonucuna göre tazminat talebi hakkında HMK. nın 297/2. maddesine uygun şekilde hüküm kurarak olumlu olumsuz karar verilmesi gerekirken eksik alınan harçla davaya devam olunması isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

O halde, mahkemece, öncelikle davacıya birinci haciz ihbarnamesindeki borç miktarı olan 89.000,00 TL üzerinden nispi harcı tamamlaması için Harçlar Kanunu' nun 30. maddesine uygun şekilde kesin süre verilerek, sonucuna göre tazminat talebi hakkında HMK. nın 297/2. maddesine uygun şekilde hüküm kurarak olumlu olumsuz karar verilmesi gerekirken eksik alınan harçla davaya devam olunması isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Davacı alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre bu aşamada sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11475, Karar No: 2017/2170, Tarih: 20.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11475 E.  ,  2017/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine “ ….25036 seri numaralı ve ….. 8802 seri numaralı fatura, cari hesap ve müvekkil şirket kayıtlarından kaynaklı alacak” olduğu belirtilerek genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun süresi içinde icra dairesinde borca itiraz etmesi üzerine, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece talebin kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, icra takibine dayanak yapılan belge sadece “ ….25036 seri numaralı ve ….. 8802 seri numaralı fatura” olup, İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığı gibi, takibin dayanağı olarak bildirilen belge ve nedenler borçlu tarafından da kabul edilmemiştir.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13784, Karar No: 2017/18464, Tarih: 11.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13784 E.  ,  2017/18464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 55,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 45,00-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal

taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5013, Karar No: 2017/3131, Tarih: 26.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5013 E.  ,  2017/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, 2005, 2006, 2007, 2008 takvim yılarında ayrı ayrı zincirleme sahte fatura düzenlemek suretiyle vergi kaçakçılığı suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, dava şartı olan 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca mütalaa bulunmaması karşısında, yargılama durdurularak Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı’ndan mütalaa istenmesi, mütalaa verilmemesi halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17854, Karar No: 2014/6238, Tarih: 19.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/17854 E.  ,  2014/6238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/45993

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/218 (E) ve 2012/626 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalardaki istikrarlı anlatımlarında, mağdurun kendisine bıçakla vurup yaralamasından sonra, yere düşen bıçağı alıp korkutmak amaçlı salladığı sırada mağdurun yaralandığını beyan etmesi, beyanlarının tanık M. S..'nün ifadesi ve sanık hakkındaki doktor raporu ile doğrulanması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9033, Karar No: 2012/29020, Tarih: 21.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9033 E.  ,  2012/29020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait sitede 1997 Şubat ayından itibaren kapıcı olarak çalışmaya başladığını, asgari ücretle çalıştığını, 20.07.2009 tarihinde emekliliği geldiği gerekçesi ile işine son verildiğini, başladığı tarihten itibaren davalıya ait işyerinde sürekli olarak çalıştığını ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, işyerinde çalışmaya başladığı tarihin 1997 olmadığını, asgari ücret aldığını, davacının kapıcılık yaptığı sitenin yazlık site olduğunu, Mudanya'da bulunduğunu, site sakinlerinin bu siteye Haziran ayında okullar kapandıktan sonra geldiklerini ve okullarına bir hafta kala ...'daki evlerine döndüklerini, yazın havuzun bakımı ile sitede çim bakımı yaptığını, kış aylarında sitede kimsenin kalmadığını, çalıştığı sitede kalorifer sistemi olmadığını, tüm maaşlarının düzenli olarak ödendiğini, ... sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdirildiğini, yıllık izinlerinin düzenli olarak kullandırıldığını veya ücretinin ödendiğini, ... ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, hafta tatil izinlerini kullandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma yapılmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine, diğer taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine, diğer taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Sigortalı Hizmet Dökümü ve eki işyeri unvan-adres bilgilerine göre, davacı işçinin "..." işyeri sicil no'lu davalı ... Sitesi Yöneticiliği unvanlı işyerinden 15.05.1997-01.07.1998, 15.02.1999-23.11.1999, 03.02.2000-02/2000 ve ........2002- 20.07.2009 tarihleri arasında sigorta bildirimi yapıldığı, ayrıca 24.11.1999-30.12.1999 tarihleri arasında "..." işyeri sicil no'lu dava dışı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerinden, 01.11.2000-15.05.2001 tarihleri arasında "11056593" işyeri sicil no'lu aynı unvanlı işyerinden ve ....09.2001- 28.12.2001 tarihleri arasında "..." işyeri sicil no'lu aynı unvanlı işyerinden sigorta bildirimi yapıldığı görülmektedir.

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinden sigortaya bildirilen hizmet süresine göre işçilik alacakları hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Oysa, davalı site yöneticiliği karar defteri içeriğinden, taraf tanıklarının beyanlarından ve tüm dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının davalıya ait işyerinde dava dışı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerinden sigortaya bildirilen çalışmaları dışında sürekli olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının dava dışı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerinden sigortaya bildirilen çalışmaları dışında 15.05.1997-20.07.2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde sürekli olarak çalıştığı kabul edilerek, işçilik alacaklarının hesaplanması yerine, sadece sigorta kayıtlarındaki hizmet süresi esas alınarak hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, davacının davalıya ait sitede okulların kapalı olduğu dönemde fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının çalıştığı tüm dönemlerde günlük ortalama bir saat olmak üzere haftada altı saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek, davacının fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Ancak, davacı tanıkları ile davalı tanığı ifadelerinde, davalı sitenin daha çok yazlık olarak kullanıldığını, bir kaç ailenin kışın da oturduğunu, davacının hem yaz, hem kış görevli olduğunu beyan etmişlerdir. Şu halde, davacının okulların tatil olduğu dönem dışında fazla çalışma yapmadığı taraf tanıklarınca belirtilmesine rağmen, davacının okulların açık olduğu dönemde de fazla çalışma yaptığının kabulü ile fazla çalışma ücreti hesaplanması isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3388, Karar No: 2018/15850, Tarih: 14.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/3388 E.  ,  2018/15850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın çaldığı müştekiye ait suça konu aracın plakalarını 10.04.2013 tarihinde aracın yanına bırakmak suretiyle iadesini sağlaması karşısında plakada meydana gelen kırıklardan dolayı meydana gelen zararı karşılamadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.