muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/39699, Karar No: 2017/3510, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39699 E.  ,  2017/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9065, Karar No: 2017/16046, Tarih: 16.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9065 E.  ,  2017/16046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Köyünde bulunan ... Üniversitesi Ana Kampüsünün elektrik enerjisi ihtiyacını davalı şirketten satın aldığını, davalı şirketçe düzenlenen faturaların düzenli olarak ve gecikmesizin ödendiğini, 26.03.2012, 10.05.2012, 30.09.2012,31.10.2012, 27.12.2012 tarihlerinde perakende satış hizmet bedeli, PSH sayaç okuma bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek, haksız olarak yapılan 137.452,12 TL kesintinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 137.452,12 TL nin her bir fatura ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım gibi bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2017gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8386, Karar No: 2012/10931, Tarih: 20.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/8386 E.  ,  2012/10931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/09/2008 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; özel eğitim okuluna devam eden özel eğitime muhtaç çocuklarının eğitim ve tedavi masraflarının çalıştığı kurum tarafından karşılandığını, bir süre sonra kurumun yapılan ödemenin usulüne uygun olmadığını ileri sürerek eğitim ve tedavi ücretlerini üzerine zimmet olarak kaydettiğini, iddia edilen masrafın kanunen çalıştığı kurum tarafından ödenmesi gerektiğinden zimmet kaydedilen miktarda borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, sözkonusu işlemin idari tasarruf olduğunu, idari tasarruflarla ilgili konularda idari dava açılması gerektiğini ileri sürürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacının özürlü çocuklarının eğitim ve tedavi masraflarının davalı idare tarafından ödenmesi gerektiği belirtilerek, davacının davalı idareye borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacının, davalı idare tarafından aleyhinde alınan ve alacak sonucunu doğuran zimmet kararının iptalini amaçladığı anlaşılmaktadır. İdari işlemin iptali sonucunu doğuracak biçimde menfi tespit davası açılması doğru değildir.Bu tür isteklerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası gereğince, iptal davası olarak ileri sürülmesi gerekir. Mahkemece; dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10944, Karar No: 2013/3612, Tarih: 28.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/10944 E.  ,  2013/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla yaşlılık aylığından yapılan Sosyal Güvenlik destek primi kesintisinin 100 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının yaşlılık aylığından SGDP kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile yapılan kesintilerin yasal faiziyle davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, oda kaydının devam etmesinin tek başına bağımsız çalışmanın devam ettiğini göstermeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmiş olması hatalı olmuştur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 1479 sayılı Yasa gereğince yaşlılık aylığı bağlandığı, uyuşmazlık konusu dönemde, 1.1.1979-31.12.2004 tarihleri arasında vergi kaydının ve 14.8.1968-16.3.2009 tarihleri arasında oda kaydının bulunduğu, dinlenen komşu işyeri tanıklarının davacının 2005 yılında oyuncak dükkanını oğluna devrettiğini ve bu tarihten sonra ticari faaliyette bulunmadığını bildirdikleri, davacının oda kaydının devam etmesi nedeni ile 1.10.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4447 sayılı Yasa ile eklenen 1479 sayılı Yasanın ek 20. maddesi uyarınca, 1.10.1999- 1.4.2009 tarihleri arasında aylığından SGDP kesildiği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasanın 24 ve 25.maddelerinde Bağ-Kur sigortalılığın başlangıç ve bitişinde vergi, meslek ve sicil kayıtlarının esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Vergi kaydının sona ermesi davacının kendi nam ve hesabına çalışmasını sona erdirdiğinin tek başına açık delili değildir.

Yapılacak iş; uyuşmazlık konusu olan vergi kaydının sona erdiği 1.1.2005 tarihinden sonra her ne kadar oda kaydı devam etse de tanık beyanlarından davacının işlettiği oyuncakçı dükkanının oğluna devredildiği yönündeki iddia doğrultusunda, davacının işyerini kapatıp kapatmadığı hususları ile oğlu adına vergi ve oda kaydı olup olmadığı ilgili oda ve vergi dairesinden sorulmalı ve bu bilgiler ışığında sağlıklı bir kolluk araştırması yapılmalı, davacının 1479 sayılı Yasa'nın Ek 20.maddesine göre davacının 1479 sayılı Yasa'nın 24 üncü maddenin (l) numaralı bendinde belirtilen çalışmalarına devam edip etmediği hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenip çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8588, Karar No: 2011/17343, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8588 E.  ,  2011/17343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar planında yolda kaldığı için yıkılan yapı ve sökülen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar planında yolda kaldığı için yıkılan yapı ve sökülen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Yapılara bayındırlık fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 26.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5468, Karar No: 2013/10830, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/5468 E.  ,  2013/10830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalıların ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01/03/1993-15/06/2008 tarihleri arası 15 yıl 3 ay 15 gün süreyle ... İlçe Emniyet Müdürlüğü lojmanlarında kaloriferci ve temizlikçi olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 01/10/1999-15/06/2008 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işletme hesap defterindeki gider kayıtlarında davacıya 2001/5. ayda 30 TL ve 2004/4. ayda 20 TL ödeme yapıldığı, başkaca hiç bir yazılı bilgi ve belge bulunmadığı, davacı tanıklarının genel olarak davacının 15 yıl kadar lojmanın kaloriferini yaktığını ve bahçe işlerinde çalıştığını belirttikleri, davalı tarafından gösterilen ve aynı zamanda bordro tanığı olan şahıslar ise, 1993-1999 yılları arası kışın kaloriferi kendilerinin yaktığını, kendilerinin çalıştığı dönemde davacının çalışmadığını, davacının 1999-2000 yıllarında çalışmaya başladığını, binaların temizliğini bir bayanın yaptığını, yaz aylarında lojman bahçesinde pek bir iş olmadığını, iş olduğu zamanda kendilerinin gittiğini beyan ettikleri görülmektedir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 01/03/1993-15/06/2008 tarihleri arasında Genç İlçe Emniyet Müdürlüğü lojmanlarında kaloriferci ve temizlikçi olarak fiilen çalışıp çalışmadığı, çalışmışsa bu çalışmaların tam süreli mi yoksa kısmi süreli mi olduğu noktasında çıkmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 01/03/1993-15/06/2008 tarihleri arasında Genç İlçe Emniyet Müdürlüğü lojmanlarında kaloriferci ve temizlikçi olarak fiilen çalışıp çalışmadığı, çalışmışsa bu çalışmaların tam süreli mi yoksa kısmi süreli mi olduğu noktasında çıkmaktadır.

Somut olayda, Temmuz/1991 yılından beri ilçe emniyet müdürlüğünde kadrolu işçi olarak çalışan ve tanık olarak dinlenen şahıslar 1999 yılı Nisan ayına kadar kışın kaloriferi kendilerinin yaktığını, kendilerinin çalıştığı dönemde davacının çalışmadığını, davacının kendilerinden sonra çalışmaya başladığını belirttikleri anlaşılmış olup, mahkemece davacının 1999 yılından önceki döneme yönelik talebinin reddedilmesi doğrudur. Ancak 1999 yılından sonrası için ise yapılan araştırma eksiktir. Çünkü yaz aylarında lojman bahçesinde pek bir iş olmadığı, binaların temizliğini ise bir bayanın yaptığı belirtilmiş olup, söz konusu lojman bahçesinin sürekli çalışmayı gerektirecek nitelikte büyük olup olmadığı tespit edilmemiştir. Dolayısıyla çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, kaymakamlıktan veya valilikten kaloriferlerin yakıldığı dönemleri sormak, İlçe emniyet müdürlüğüne ait lojman bahçesinde keşif icra edilerek, söz konusu lojman bahçesinin sürekli çalışmayı gerektirecek nitelikte büyük olup olmadığını belirlemek, ayrıca lojman binaların temizliğinin başka şahıslarca yapıldığının anlaşılmasına göre, davacının çalışmasının bahçe işi ve kaloriferlerin yakıldığı dönemle sınırlı olarak part time çalışma olup olmadığını belirleyip, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19331, Karar No: 2012/1760, Tarih: 26.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/19331 E.  ,  2012/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.000.00 TL kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, meydana gelen maddi hasarlı trafik kazası neticesinde araçta oluşan 4.000 TL değer kaybı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalı firmanın işleteni olduğu, diğer davalının sevk ve idaresinde bulunan çöp toplama aracının, park halinde bulunan kendi aracına çarpması neticesinde aracında 4.000 TL değer kaybı meydana geldiğini belirterek maddi tazminat istemiştir. Davaya konu araç 2010 model Passat marka olup, olay 23.09.2010 tarihinde meydana gelmiştir. Mahkemece, dinlenen tanık beyanları, kaza tespit tutanağı ve faturalar esas alınarak davanın kabulü cihetine gidilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

HUMK. nun 275. ve devamı maddelerinde "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede, mahkemenin, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286. maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hâkimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre, verilen raporlar çelişkili ise, mahkemece HUMK. nun 283. maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama ya da ek rapor istenebileceği gibi 284. maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alınabilir.

Ancak dosyadaki kanıtlar gözetildiğinde, bilirkişi raporu alınmaksızın tanık beyanları ve faturalar üzerinden davacının talebi doğrultusunda eksik inceleme ile kabule karar verilmesi doğru değildir. O halde mahkemece, olay günü meydana gelen maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle davacıya ait araçta oluşan değer kaybının tespiti bakımından uzman bilirkişiden değer kaybına dair rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Anılan yön gözetilmeden salt davacının talebi ile bağlı kalınarak bilirkişi raporu alınmaksızın karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/569, Karar No: 2010/4706, Tarih: 21.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/569 E.  ,  2010/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı İnegöl ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 06/02/1997 gününde verilen dilekçe ile usulsüz ve kaçak kesim nedeni ile idare zararının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/12/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ..., ..., ile ... taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 17,15 TL'sinin davacıya, 145,00 TL'sinin de temyiz eden davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harçların bundan mahsubuna 21/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40380, Karar No: 2017/3405, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40380 E.  ,  2017/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.