muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8109, Karar No: 2015/18891, Tarih: 25.05.2015

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, sendika üyeliği tarihinden sonra davacıya yapılan aylık toplam ödemelerde ciddi artışlar meydana geldiği, davacının yevmiyesindeki düşüşün davalı işverenin tek taraflı tasarrufuna dayanmadığı, davacının sendika üyesi olduktan sonra yevmiyesinin 31,00-TL’den 24,44 -TL'ye düşmesinin davacının üyesi olduğu Tes-İş Sendikası ile davalı işveren arasında akdedilmiş olan TİS’e bağlı olarak imzalanan protokole dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı Bedaş’ da 2003 yılında çalışmaya başladığını, 2004-Nisan ayında sendikaya üye olduğunu ve TİS'den yararlanmaya başlaması üzerine yevmiyesinin iş sözleşmesinde kararlaştırılan miktarın altına düşürüldüğünü belirterek ücret farkından kaynaklı işçilik alacakları taleplerinde bulunmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2822 sayılı TİSGLK’un 6. Maddesinde, “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir…” düzenlemesi yer almaktadır.

Yukarıdaki hüküm “işçi lehine şart ilkesi” olarak adlandırılan kuralın Türk İş Hukukundaki pozitif yansımasını oluşturmaktadır. Söz konusu hüküm gereğince normlar hiyerarşisinde iş sözleşmesine nazaran daha üstte bulunan toplu iş sözleşmeleri hükümleri yerine iş sözleşmeleri hükümleri ancak işçi lehine olmak koşuluyla uygulanma kabiliyetine sahiptir. Bir başka ifadeyle iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesi karşı karşıya geldiğinde yani aynı konuda iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesinde farklı düzenlemeler yer aldığında iş sözleşmesi hükmü daha işçi lehine olmak koşuluyla somut olaya tatbik edilebilir.

Somut olaya dönüldüğünde davacının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan temel ücretinin düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu ücretin düşürülmesi işlemi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine göre değil toplu iş sözleşmesi ile yapılmıştır. Nitekim İş Kanunu’nun 22. maddesindeki prosedüre uyulup işçinin yazılı rızasının alındığı da iddia ve ispat edilmiş değildir. Öte taraftan TİS’lerle belirlenen ücretlerin ödendiği savunulmuş ise de öncelikle dosyada yer alan TİS’lerde davacının ücretine ilişkin doğrudan bir düzenleme ve cetvele rastlanılmamıştır. Sadece TİS’in 72. Maddesinde sözleşme anlamında asgari ücret tanımlanmış ve sözleşmenin eki niteliğindeki cetvellere göre belirleneceği ifade edilmiştir.

İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve TİS'den yararlanmaya başlanması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı TİSGLK'nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilerek gerekirse başka bir bilirkişiden rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmelidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9493, Karar No: 2023/9280, Tarih: 04.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/9493 E.  ,  2023/9280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/143 E. 2015/300 K.

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/143 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan cezalandırılması yerine verilen beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece; ... ili ... ilçesine bağlı ...Beldesi Belediye Başkanı olarak görev yapan sanığın, 04/05/2012 tarihli belediye meclis kararına göre gündeme alınmadığı halde 2011 yılı gelir kesin hesabını tutanağa geçirterek onaylattığı ve bu şekilde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği iddia edilmiş ise de, tanıklar Ş.D., S.Y. ve H.N.nin konunun toplantı esnasında sanık tarafından gündeme alındığına, toplantının üyelerden bir kısmının toplantıyı terk etmesi üzerine çoğunluk sağlanarak 14/05/2012 tarihinde kapatıldığına, iddiaların asılsız olduğuna ilişkin beyanları, tanık O.Ş.nin soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan 2011 yılı kesin hesabının kesin olarak görüşülüp görüşülmediğini bilmediğine, ara sıra toplantı salonuna girip çıktığı için 04/05/2012 tarihli toplantı tutanağının üyeler tarafından imzalanmış olduğunu görünce oybirliği ile kabul edildi ibaresini kendisinin eklediğine ilişkin beyanları ve tanık O.Ş.nin bu eylemi ile sanık arasında cezalandırılması için yeterli bir bağlantı kurulamadığı göz önüne alındığında, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine karar verilmiştir.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu ...Belediye Meclisinin 04.05.2012 tarih ve 5 sayılı kararının örneği, inceleme ve ön inceleme raporları ile soruşturma izni verilmesine ilişkin karar, tanıklar O.Ş., S.Y., H.N., Ş.D.nin beyanları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcut olup belge aslının adli emanete alındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/143 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8298, Karar No: 2021/10701, Tarih: 21.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/8298 E.  ,  2021/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Yerel Mahkemece, 26.07.2017 tarihli ek kararla davalı vekilinin istinaf talebinin süre nedeniyle reddine karar verilmiş, davalı vekilinin ... bu ek kararı istinaf etmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince ek karara ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... Yolu mevkiinde kain 111 ada 5 parsel sayılı 1.439,16 m2 yüzölçümlü bahçe vasfındaki taşınmaz, vergi kaydı bulunmamakla birlikte orman sınırı dışında bırakılan alanda kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunmayan ve zilyetlikle iktisabı mümkün olan yerlerden olduğundan bahisle, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 10.02.2014 tarihinde davalı adına tespit edilmiş ve ...Orman İşletme Müdürlüğünce tespite yapılan itiraz 07.04.2014 tarihinde Kadastro Komisyonunca reddedilmiştir.

Davacı Hazine vekili askı ilan süresi içerisinde, taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları dışında kalan ve tescil edilmemiş olan eylemli orman niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek, taşınmazın 208 m2'lik kısmının taşınmazdan ayrılarak ayrı bir parsel numarası ile orman vasfıyla ... adına tespit ve tesciline, bunun mümkün olmaması halinde davalı yararına zilyetlikle iktisap koşulları oluşmadığından, şimdiki vasfıyla ... adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, dava konusu ... İli ... İlçesi İsaklı Mahallesi 111 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, teknik bilirkişilerin 02.01.2017 tarihli ek raporunda (5) rakamı ile gösterilen 1.231,16 m2'lik kısmın 111 ada 5 parsel numarası altında bahçe niteliğiyle Bektaş oğlu ... adına tespit ve tesciline, teknik bilirkişilerin 02.01.2017 tarihli ek raporunda (A) harfi ile gösterilen 208,00 m2'lik kısmın 111 adanın son parsel numarasından sonra oluşturulacak parsel numarası altında orman niteliği ile ... adına tespit ve tesciline karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Yerel Mahkemenin 26.07.2017 tarihli ek kararıyla, davalı vekilinin istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş, davalı vekilince bu ek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince, davalı vekilinin ek karara ilişkin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353(l)-b.l maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve ... bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2008/14485, Karar No: 2008/17877, Tarih: 20.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14485 E.  ,  2008/17877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1.maddesi gereğince, talabine itiraz edilen alacaklının takibi imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz yada belgeye müstenit ise, alacaklı, itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, alacaklının takibe dayanak yaptığı 30.7.2007 tarihli "ortaklığın sona ermesine dair" sözleşme, karşılıklı edimleri içerdiğinden İİK.nun 68/1 maddesinde yazılı belgelerden değildir. Borçlu tarafça borç kabul edilmediğine göre alacağın tahsilinin gerekip gerekmediği yargılamayı gerektirir. Bu nedenle Mahkemece, alacaklı isteminin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde itirazın kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/10/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4355, Karar No: 2016/7393, Tarih: 05.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4355 E.  ,  2016/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62/1, 52/2-4, 51/1-3-5-7, 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın ...Hastanesinin eczanesinde çalıştığı, depo nöbetçisi olduğu 11/12/2011 tarihinde arkadaşı olan temyiz dışı sanık ... ile birlikte depoya geldiği, eczanenin kilitli dolabını kendisinde bulunan anahtarla açıp 95,20 TL değerindeki kırmızı reçete ile satılan 17 kutu ... Ampulu alarak sanık ...'e verdiğinin iddia edildiği olayda; sanık ifadeleri, kamera görüntüleri ve dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/4 maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı yasanın 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin,aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan ”150 gün" '125 gün" ve ”2500 TL" terimlerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün", "80 TL” ibareleri eklenmesi, ayrıca hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesine ilişkin kısmın tamamen çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18965, Karar No: 2017/8055, Tarih: 25.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18965 E.  ,  2017/8055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 1067284 numaralı elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, haksız tahsil edilen söz konusu bedellerden şimdilik 4.819,20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4884, Karar No: 2021/10217, Tarih: 11.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/4884 E.  ,  2021/10217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : 2/B Kullanıcı Şerhine İtiraz

Taraflar arasında Fethiye Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, Ortaca İlçesi Dereköy Mahallesi çalışma alanında bulunan 117 ada 11 parsel sayılı 2.077 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi verilerek ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... taşınmazı yıllardan beri otlak olarak kullandığını bildirerek kendi adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince taşınmaz üzerinde davacı tarafından dikilip yetiştirildiği sabit olan ağaçların 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19 ve Ek 4. maddeleri uyarınca davacıya ait olduğunun kadastro tutanağının beyanlar hanesinde muhtesat şerhi olarak gösterilmemesinin isabetsiz olduğu; çoğun içinde azı da vardır kuralı gereğince davacının istinaf itirazının taşınmaz üzerindeki ağaçların kendisine ait olduğu hususunu da kapsadığının kabulü ile; istinaf itirazının davacı tarafından dikilip yetiştirilen ağaçların davacıya ait muhdesat olarak tapu kaydının beyanlar hanesinde gösterilmesi talebi yönünden kabulüne, diğer yönlerden ise reddi ile; mahkeme kararı kaldırılarak davanın reddine, dava konusu 117 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan 1 adet kök yaşı 70 yıl, aşı yaşı 30 yıl olan zeytin ağacının; 2 adet 30 yaşlarında incir ağacının; 2 adet 25 yaşlarında toplu öbek halinde mısır inciri ağacının ...'a ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerhine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6132, Karar No: 2018/11046, Tarih: 26.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6132 E.  ,  2018/11046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için sanık hakkında, düzenlenen vergi raporuna dayanak teşkil eden ve suçun esasını oluşturan 25.11.2011 tarihli VDENY-2011-450/95 sayılı defter- belge istem yazısı ile bu yazının tebliğine ilişkin tebligat alındı parçası ve... İnş. Nak...Ltd. Şti. hakkında düzenlendiği dosya kapsamından anlaşılan 21.12.2011 tarihli VDENR- 2011-450/34 sayılı Vergi Suçu Raporu ve bu rapora atıf yapan 23.12.2011 tarihli komisyon mütalaasının dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, sayılan rapor ve belgelerin aslı yada onaylı örneklerinin incelenmek üzere dosya içerisine konulmasından sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.