muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6963, Karar No: 2023/10101, Tarih: 02.10.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan maluliyet raporunun davacının bizzat muayenesi yapılarak ve olay tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe göre üniversite hastanesi tarafından düzenlendiği, 2918 sayılı Kanun'un 98 inci maddesi kapsamında tedavi gideri niteliğinde olmayan geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden davalının sorumlu olduğu, davacının karşı araçta yolcu olması nedeniyle hatır taşıması nedeniyle indirim yapılamayacağı, davacı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, davalının bu yönlere ilişkin itirazının reddine karar verilmesi gerektiği, ancak kaza ve poliçe düzenleme tarihi itibarıyla davacının zararının PMF Yaşam Tablosu esas alınarak belirlenmesi gerektiği, bu nedenle PMF Yaşam Tablosuna göre davacının zararını belirleyen ek rapora itibar edilerek davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 37.194,14 TL sürekli iş göremezlik, 2.511,73 TL geçici iş göremezlik ve 668,27 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 40.374,11 TL'nin 30.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Yargıtayın son içtihatları gereğince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, bu nedenle Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın yerinde olduğunu ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet raporunun hatalı olduğunu, medikal firma tarafından davacının %37 oranında malul olduğunun tespit edildiğini, çelişkinin giderilmesi gerektiğini, müvekkilinin geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinden sorumlu olmadığını, davacı yararına fazla vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan aracın karıştığı trafik kazası sonucunda, araçta yolcu olan davacının yaralanmasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan aracın karıştığı trafik kazası sonucunda, araçta yolcu olan davacının yaralanmasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, hükme esas alınan maluliyet raporunun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmelik gözetilerek düzenlenmiş olmasına, davalı tarafından medikal firmadan alınan raporun yönetmeliğe uygun şekilde düzenlenmiş bir rapor olmaması nedeniyle çelişkiden söz edilemeyecek olmasına, 2918 sayılı Kanun'un 98 inci maddesi kapsamında tedavi gideri niteliğinde olmayan geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden davalının sorumlu olması ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; PMF Yaşam Tablosu ve prograsif rant yöntemine göre tazminat hesabı yapıldığı; hakem heyetince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada PMF Yaşam Tablosunun kullanılması doğru olmamıştır.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; PMF Yaşam Tablosu ve prograsif rant yöntemine göre tazminat hesabı yapıldığı; hakem heyetince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada PMF Yaşam Tablosunun kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3. Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin; (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya ve davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12525, Karar No: 2023/10162, Tarih: 18.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/12525 E.  ,  2023/10162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/966 E., 2018/865 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İznik Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Orhangazi 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.09.2018 tarihli ve 2018/966 E., 2018/865 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi hüküm kısmındaki paragrafların tamamen çıkarılarak yerine sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın, mağdur ...'ye ait PTT kartından hiç kimsenin haberi olmadan para çekerek harcadığı, vesayet altına alınan ...'nin paralarının harcanmasından katılan yasal olarak sorumlu olduğu halde sanığın kendi adına para çekerek harcama yapmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın mağdurun yakını olmasının kendisini bu şartlarda sorumluluktan kurtarmayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, katılan ...'in, annesi mağdur ...'nin vasisi olduğu, sanık ...'un PTT'den mağdur anneannesi ... adına hesap açtırarak anneannesinin kısıtlı olması neticesinde devletin vermiş olduğu maaşı kullandığı, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan 10.09.2015 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek vesayet altında bulunan annesinin 2014 yılı Eylül ayında kız kardeşi ...'ün yanına gittiğinde oğlu ...'un Aydın PTT şubesinden PTT kart çıkartarak kısıtlı annesinin bilgisi dışında maaşını aldığından bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır.

3. Orhangazi Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/230 Esas, 2014/330 Karar ve 25/04/2014 tarihli gerekçeli kararı ile ...'ın kısıtlanmasına, ...'ün vasi olarak atanmasına karar verildiği, tanık ...'ün 22.06.2015 tarihinde vasi değiştirme isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Orhangazi Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/230 Esas, 2014/330 Karar ve 25/04/2014 tarihli gerekçeli kararı ile ...'ın kısıtlanmasına, ...'ün vasi olarak atanmasına karar verildiği, tanık ...'ün 22.06.2015 tarihinde vasi değiştirme isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

4. PTT A.Ş. Orhangazi PTT Müdürlüğü 04.11.2015 tarihli yazı cevabında, sanık ... adına kayıtlı herhangi bi hesap olmadığı, ...'ın ise 2022 sayılı kanun gereği üç ayda bir olmak üzere maaş aldığı \*\*\*\*\*\*0274 nolu PTT sosyal kart hesabı olduğu bildirilmiştir.

5. PTT A.Ş. Orhangazi PTT Müdürlüğü 16.11.2015 tarihli yazı ekinde gönderilen, mağdur ...'a ait PTT Sosyal Kart Hareketlerinin dökümünden en son 01.10.2015 tarihinde 1.418,74 TL paranın Orhangazi PTT Şubesinden, 08.06.2015 tarihinde 1312,32 TL'nin İznik PTT ATM'den çekildiği, 01.10.2015 tarihinde paranın Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/230 Esas, 2014/330 Karar ve 25/04/2014 tarihli gerekçeli kararına istinaden vasi Aysel'e veznede ödendiği bildirilmiş, kamera kaydı, ödeme dekontu ve vasi karar sureti yazı ekinde dosyaya sunulmuştur.

6. İznik PTT ... Müdürlüğünün 14.12.2015 tarihli yazı cevabında, ... adına PTT Sosyal Kartının ilgilinin torunu ...'ın merkezlerine gelerek ananesinin rahatsızlığını beyan edip dilekçe vermesi ve ilgili gişe personelinin tamamen iyi niyeti ile dilekçe dikkate alınarak ... adına PTT Sosyal Kartı teslimi sağlandığı belirtilmiş, buna ilişkin 1 adet ödeme belgesi aslı, 1 adet 17.03.2015 tarihli teslim alan ismi belirtilmeyen \*\*\*\*\*\*0274 nolu Sosyal Kart Teslim Belgesi, 1 adet Ptt Sosyal Kart Hareket çıktısı ve ...'ın 17.03.2015 tarihli talep dilekçesi yazı ekinde gönderilmiştir.

7. Mağdur ... adına verilen PTT sosyal kart hesap bildirim dökümleri dosyaya sunulmuştur.

8. PTT A.Ş. 20.12.2017 tarihli yazı cevabında, ... a ait birisi iptal edilmiş, 2 adet sosyal kart bulunduğu bildirilmiş, yazı ekindeki genel bilgilerden \*\*\*\*\*0274 nolu kartın 17.03.2015 tarihinde sanığa ait GSM hattı bilgisi ile aktif edildiği, 15.01.2014 tarihinde aktif edilen \*\*\*\*\*8100 nolu kartın ise iptal edildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın annneannesi olan kısıtlı mağdur ... adına İznik PTT Müdürlüğünden çıkarttığı PTT Sosyal Kartı ile 08.06.2015 tarihinde İznik PTT Şubesinden başkasına ait banka veya kredi kartını izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağladığından bahisle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın annneannesi olan kısıtlı mağdur ... adına İznik PTT Müdürlüğünden çıkarttığı PTT Sosyal Kartı ile 08.06.2015 tarihinde İznik PTT Şubesinden başkasına ait banka veya kredi kartını izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağladığından bahisle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın mağdurun torunu olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/4. maddesinin B fıkrasında; "üst soy veya alt soyunun veye bu derecede kayın hısımlarından birinin veya evlat edinen veya evlatlığın" zararına olarak işlenmesi halinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunamaz ibaresinin mevcut olduğunun anlaşılması karşısında; ilk derece mahkemesince sanığın mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle ilk derece mahkeme kararının iptali ile sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanık vesayet altına alınan mağdur anneannesi ... adına mevcut bir sosyal kart bulunduğu halde vasisinin bilgisi dışında yetkisi olmadığı halde kart başvurusunda bulunarak kartı teslim aldığı ve tek seferde üç aylık maaşını çektiği olayda, sanık ...'un mağdur ...'nin kızı olan ...'ün oğlu olduğu, buna göre sanığın mağdurun torunu olması, TCK'nun 245/4 maddesinin b fıkrasında; "üst soy veya alt soyunun veye bu derecede kayın hısımlarından birinin veya evlat edinen veya evlatlığın" zararına olarak işlenmesi halinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunamaz ibaresinin mevcut olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.09.2018 tarihli ve 2018/966 E., 2018/865 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Orhangazi 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25480, Karar No: 2015/12216, Tarih: 02.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25480 E.  ,  2015/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 22.09.2014 tarih, 2014/17234 Esas, 2014/16639 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat ilamına dayanılarak başlatılan ilamlı takipte, alacaklı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, İcra Müdürlüğü'nün icra vekalet ücretini maktu olarak hesaplaması nedeniyle, anılan Müdürlük işleminin kaldırılarak, vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile kamulaştırmasız elatmadan kaynaklı tazminat davalarında her türlü vekalet ücretinin maktu olacağı düzenlemesinin dosya hesabının yapıldığı tarih itibariyle geçerli olması nedeniyle vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanmasında yasaya aykırılık bulunmadığından bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (.......... ........ ... Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26). İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 29.01.2013 karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak şikayetin kabulüne karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 22.09.2014 tarih, 2014/17234 Esas, 2014/16639 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.