muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2427, Karar No: 2016/518, Tarih: 15.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2427 E.  ,  2016/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Her iki sanık için; TCK.nun (81, 35, 29, 62, 53, 54), CMK.nun 223/8 ) maddeleri uyarınca; (6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'ı birlikte kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin suçun sübutu ile vasfına, katılan ... vekilinin verilen cezanın azlığına yönelen ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü katılan ...'ın arkadaşları ile birlikte...'a eşya taşırken olay yerinde mola verdikleri, katılan ve arkadaşı ...'in sigara ve bira almak için büfe aradıkları sırada arkadaşları ile birlikte sahil kenarındaki banklarda içki içmekte olan sanık ...'un kendilerini fark ederek ne aradıklarını sorduğu ve büfe aradıklarını belirtmeleri üzerine kendilerini büfeye kadar götürüp arkadaşlarının yanına döndüğü, katılan ve arkadaşı ...'in de sanık ... ve arkadaşlarının bulunduğu banklara yakın mesafedeki başka bir banka oturdukları, bir müddet sonra sanık ...'un, katılan ve mağdur ...'in bulunduğu yere giderek ayağını banka koymak suretiyle daha ne bekledikleri yönünde söylemlerde bulunduğu, bunun üzerine katılanın sanık ...'u davranışları nedeniyle uyardığı ve mağdur sanık ...'ın da arkadaşlarının yanına giderek orada bulunan boş bira şişelerini katılan ve arkadaşı ...'e doğru fırlatmaya başladığı, katılanın arkadaşı ile birlikte kamyonlarına doğru gittikleri sırada sanık ...'ın arkalarından koşarak mağdur ...'in çenesine yumruk attığı, bunun üzerine taraflar arasında kavga çıktığı ve mağdur ...'in de elinde bulunan bira şişesini sanık ...'un kafasına vurmak suretiyle basit şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, yaşanan bu kavgadan sonra sanık ...'ın , oğlu ...'un kafasını kanlı görmesi üzerine elindeki bıçakla olay yerine geldiği, ...'un elinde bulunan bıçağı katılana savurduğu, bu sırada olay yerine bu kez elindeki bıçakla gelen sanık ...'un da katılana bıçakla vurmaya başladığı, aldığı 7 bıçak darbesi sonucunda katılanın çoklu yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, katılanın diğer arkadaşlarının gelmesi üzerine sanıkların olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılan olayda;

a) Tüm dosya kapsamına göre olay anında ilk haksız hareketin sanık ...'dan kaynaklanması ve süregelmesi, etki-tepki dengesi gözetildiğinde bu dengenin olayın aşamalarında sanıklar lehine bozulmaması karşısında sanıklar hakkında uygulama yeri bulunmayan haksız tahrik indirimi ile eksik ceza tayin edilmesi,

a) Tüm dosya kapsamına göre olay anında ilk haksız hareketin sanık ...'dan kaynaklanması ve süregelmesi, etki-tepki dengesi gözetildiğinde bu dengenin olayın aşamalarında sanıklar lehine bozulmaması karşısında sanıklar hakkında uygulama yeri bulunmayan haksız tahrik indirimi ile eksik ceza tayin edilmesi,

b) Sanıklar hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza verilmesi,

c) Katılan kendini vekil ile temsil ettirdiği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

d) 4.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 15/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2996, Karar No: 2015/4242, Tarih: 15.09.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2996 E.  ,  2015/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : a)Mahkumiyet (Sanıklar ... ve ... hakkında,

b)Beraat (Sanık ... hakkında)

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Tapu kayıtlarına göre ...'dan katılana devredildiği anlaşılan 4054 sayılı parseldeki tarla sınırları içerisinde yer alan ve sınır hattı boyunca dikili bulunan söğüt ağaçlarının sanıklar tarafından kesildikten sonra, bu ağaçlarda hak iddia eden sanıklar ... ve ...'in evine götürülmesi şeklinde gerçekleşen olayda, dosyaya getirilen tapulama tutanaklarının incelenmesinde, katılana ait tarlayı da kapsayan arazinin veraset yoluyla ..., ..., ...., ... ile ...'ya intikal ettiği, ... kendi hissesini ...'e sattığı ve sonrasında bu kişilerin 1970 yılında kendi aralarında yaptıkları gayrımenkul taksimi neticesinde, araziyi 5 parsele böldükleri, bu parsellerden 4048 sayılı parselin ... ..., 4049 sayılı parselin ..., 4052 sayılı parselin sanıklar ... ve ...'in babası olan .. , 4053 sayılı parselin ...'e ve 4054 sayılı parselin ise ...'ya devredildiği ve bu şekilde tapuya kaydedildiği, tapu kayıtlarına göre ...'ya ait 4054 sayılı parselin sonradan katılana devredildiği, sanık ... tarafından dosyaya ibraz edilen arazi satış senedine göre de, ... tarafından, katılana ait tarlanın da içerisinde bulunduğu ... mevkii dahil olmak üzere farklı mevkiilerde yer alan ve parsel numaraları belirtilmeyen toplam altı ayrı tarlanın sanık ...'e satıldığı, sözleşmede .... mevkiinde bulunan tarladaki söğüt ağaçlarının da satıma dahil olduğunun belirtildiği,

Ancak tapulama tutanağına göre, ilk taksim sırasında ...'a devredilen arazinin 4048 sayılı parselde yer aldığı ve keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile harita örneğine göre bu parselin, katılana ait olan 4054 sayılı parsel ile sınırının olmadığı, sanığın 4054 sayılı parsele sınırı olan diğer parsellerdeki taşınmazlar üzerinde hak sahibi olduğuna dair bir belge ibraz etmediği, ancak sanığın dosyaya sunduğu satış senedine konu olan araziler arasında, katılana ait tarlanın bulunduğu ... mevkiinde yer alan ve senette parsel numaraları belirtilmeyen “iki parça iki dönüm” tarlanın olduğu anlaşıldığından, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; katılana ait tarlanın sınırları boyunca dikili haldeki ağaçlar dikkate alınarak, bu sınırlar boyunca tarlaya komşu olan parsellerdeki diğer taşınmazların tapu kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte getirtilerek incelenmesi, beraate konu edilen satış senedindeki ... mevkiindeki yerin neresi olduğu gerektiğinde senetteki tanıklarda dinlenerek belirlenmesi, böylece ... tarafından sonraki tarihte bu tarlaya komşu bir tarla alınıp alınmadığı ve sanığa satılan tarlalar arasında ağaçların dikili olduğıu sınır hattı üzerinde komşu bir taşınmaz olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraat hükmü kurulması,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılana ait tarlanın sınırları içerisinde kalan ağaçların sanıklar tarafından kesilerek çalındığının anlaşılması ve kabul edilmesi karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK’nın 141/1 maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

2-Sanık ...'in, diğer sanıklar ... ve ... ile önceden alınmış karar doğrultusunda katılana ait ağaçları birlikte kesmek ve bu ağaçların bir kısmını sanık ...'ın evine taşımak taşımak sureti ile eyleme doğrudan katıldığı anlaşıldığından, 5237 sayılı Yasa'nın 39/2. maddesi uyarınca indirim yapılmak sureti eksik ceza tayini,

3-Sanıklar hakkında kurulan hapis cezalarına mahkûmiyetin yasal sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıklar ... ve ... ile müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9870, Karar No: 2021/3382, Tarih: 05.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9870 E.  ,  2021/3382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar ..., ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça konu faturaların 2007 takvim yılında en son Kasım ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin 25.12.2007 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‟nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, sanık ...’ yüklenen “defter ve belgeleri gizleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.02.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 05.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/77, Karar No: 2019/6570, Tarih: 06.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/77 E.  ,  2019/6570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan ...İşletmeleri Genel Müd. vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan ...İşletmeleri Genel Müd. vekilinin istinaf başvurusunun esastan karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan ...İşletmeleri Genel Müd. vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile Park Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ....'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile Park Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ....'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ... Genel Müdürlüğü'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren , iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.".

Aynı kanunun " Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5. maddesine göre,

"(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı çalışma şekli ve üretim metodlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.

e) Tehlikeli olanı tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.

f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek.

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek."

Yine 6331 sayılı Kanun " Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

"(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,

Yine 6331 sayılı Kanun " Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

"(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,

ç) Genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar gibi özel politika gerektiren gruplar ile kadın çalışanların durumu,

2) İşveren, yapılacak risk değerlendirmesi sonucu alınacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri ile kullanılması gereken koruyucu donanım veya ekipmanı belirler.

(3) İşyerinde uygulanacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri, çalışma şekilleri ve üretim yöntemleri, çalışanların sağlık ve güvenlik yönünden korunma düzeyini yükseltecek ve işyerinin idari yapılanmasının her kademesinde uygulanabilir nitelikte olmalıdır.

(4) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden çalışma ortamına ve çalışanların bu ortamda maruz kaldığı risklerin belirlenmesine yönelik gerekli kontrol, ölçüm, inceleme ve araştırmaların yapılmasını sağlar."

Görüldüğü üzere, işverenin çalışanlarla ilgili sağlık ve güvenliği sağlama yükümlülüğünün çerçevesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 4. maddesinde çizilmiştir. Bu çerçevede işverenin, " Çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğu belirtildikten sonra, yapacağı ve uymakla yükümlü bulunacağı bir takım esaslara yer verilmiştir. Bunun gibi 5. maddede işverenin anılan yükümlülüklerle gerçekleştireceği koruma sırasında uyacağı ilkeler belirlenmiştir. 10. maddede ise işyerinde sağlık ve güvenlik sağlanırken, işverenin yapacağı risk değerlendirmesi çalışmasında dikkate almakla yükümlü bulunduğu hususlar belirlenmiştir. (HGK . 09/10/2013 tarih, 2013/21-102 Esas, 2013/1456 Karar )

Yukarıda yapılan bu açıklamalardan sonra 818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinin karşılığı olarak çağdaş yaklaşımla düzenlenen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 417. maddesinin 2. fıkrasında; "İşveren, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak; işçilerde iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlü" olacağı belirtilerek, İş Kanununun mülga 77/1. maddesiyle bütünlük sağlandığı gibi 3. fıkrasında; "İşverenin yukarıdaki hükümler dahil kanuna ve sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle işçinin ölümü, vücut bütünlüğünün zedelenmesi veya kişilik haklarının ihlaline bağlı zararların tazmini sözleşmeye aykırılıktan doğan sorumluluk hükümlerine tabi" olduğu hükme bağlanmak suretiyle, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluğun hukuki niteliği konusunda tartışmalar sona erdirilmiş, sözleşmeye aykırılıktan kaynaklanan ölüme ve vücut bütünlüğünün zedelenmesine veya kişilik haklarının ihlaline bağlı zararların tazmininde sözleşmeden doğan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununun mülga 77. ve devamı maddelerini yürürlükten kaldıran 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu 4. ve 5. maddeleri işverenin yükümlülüklerini, 19. madde de çalışanların yükümlülüklerini çağdaş anlaşıyla daha ayrıntılı ve somut olarak ortaya koymuş ve kusur sorumluluğunun sınırlarını kusursuz sorumluluğun sınırlarına yaklaştırmıştır.

6331 sayılı Kanunun 4. ve 5. maddeleri ile buna uygun olarak çıkarılan iş sağlığı ve güvenliği yönetmelikleri hükümlerini işverenin sorumluluğunu objektifleştiren kriterler olarak değerlendirmek gerekmektedir. Bu sebeple mevzuatta yer alan tenik iş kurallarına uyulmaması işverenin kusurlu davranışı olarak kabul edilmelidir. Ancak işveren sadece anılan yazılı kurallara değil, yazılı olmayan ve teknolojinin gerekli kıldığı önlemlere aykırı davrandığında da kusurlu görülerek oluşan zararı karşılamalıdır.

Öte yandan objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştüremez. Çünkü, bazı istisnalar dışında işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır. Ancak Türk Borçlar Kanununun 417/2. maddesi, Anayasa ve 6331 sayılı Kanun hükümleri objektifleştirilmiş kusur sorumluluğu ilkesi gereğince işverenin sorumluluğunu oldukça genişletmiştir.

İşvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet bağının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)