muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4024, Karar No: 2024/5255, Tarih: 30.09.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar resmi senette bağışın kayıtsız ve şartsız olduğu belirtilmiş ise de davalı ... tarafından yazılan yazılardan bağışın koşullu olduğunun anlaşıldığı, davacının imar planındaki amacına uygun olarak kullanılmak şartı ile hibe ettiği taşınmazda aradan geçen uzun süreye rağmen plandaki amacı doğrultusunda herhangi bir işlem yapılmadığı, davacının, bağış amacına uygun olarak kullanılmayacağını daha öncesinden öğrenildiğine ilişkin davalı tarafça bir delil de sunulmadığından davada hak düşürücü sürenin geçtiğinin söylenemeyeceği, davanın kabulü yönünde verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, ancak dava konusu 20263 ada 1 parsel sayılı taşınmazın imar sonucu 20263 ada 4 parsele dönüştüğü gözetilerek yeni parsel üzerinden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun bu yönden kabulü ile hüküm ortadan kaldırılarak dava konusu taşınmazın parsel numarası düzeltilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bağıştan rücu hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 285., 291. ve 295. maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının dava konusu 20263 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 499/4201 payının tamamını 15.11.2007 tarihinde davalı ... Belediyesine bağışladığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, bağıştan dönme (rücu) bağışlayanın tek yanlı, bağışlanana varması gereken beyanıyla geriye yürüyen (makable şamil) ve hukuki ilişkiye son veren yenilik doğurucu bir haktır. Bağışlayan şartlı (koşullu) veya yüklemeli (mükellefiyetli) şekilde bağışta bulunmuşsa, bağışlanandan hukuka, ahlaka aykırı veya imkansız olmadığı sürece TBK'nın 291. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (BK) 241.) maddesi uyarınca yüklemenin yerine getirilmesini isteyebilir. Haklı bir neden olmaksızın yerine getirilmemesi halinde de TBK'nın 295. maddesinin 3. fıkrasına (BK'nın 244. maddesinin 3. fıkrası) dayanarak bağıştan dönme hakkını kullanıp verdiğini geri isteyebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, bağış sözleşmesindeki koşul veya mükellefiyetin niteliğinin ve kapsamının yerine getirilme zamanının tam olarak tespiti büyük önem taşır. Bu itibarla salt kullanılan sözlerin değil, tarafların gerçek iradelerinin ve bağışlayanın asıl amacının ortaya çıkarılması gerekir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince bağıştan rücu şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince bağıştan rücu şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki; dava konusu taşınmazın imar planındaki amacına uygun olarak kullanılmak şartıyla 15.11.2007 tarihinde davalı belediyeye bağışlandığı, taşınmazın bağış tarihi itibariyle 1/1000 ölçekli uygulama imar planında "pazar alanı" olarak planlı olduğu, 2017 yılında imar planı tadilatı ile taşınmazın "pazar alanı, park alanı, trafo, otopark ve yol" olarak planlı alanda kaldığı, 05.05.2017 tarih ve 52 sayılı Belediye Meclis Kararı ile dava konusu taşınmaz üzerinde pazar yeri kurulmasına karar verildiği, 07.09.2017 tarih ve 90 sayılı Belediye Meclis Kararıyla Antalya Semt Pazarcılar Odası ile Belediye arasında "Ortak Hizmet Protokolü" yapılmasının uygun bulunduğu, bunun üzerine 21.12.2017 tarihinde Belediye ile Antalya Semt Pazarcılar Odası arasında ortak hizmet protokolünün imzalandığı, 26.12.2018 tarih ve 318 sayılı Belediye Encümen kararı ile pazar yerinin Perşembe günleri kurulmasının uygun olacağına karar verildiği, yine Belediye tarafından kurulacak pazar yeri hakkında pazarcı esnafı için başvuru ve kura çekileceğine dair gazeteye ilan verildiği, keşif tarihinden sonra ise Antalya 16. Noterliğinin 24.06.2019 tarihli Düzenleme Şeklinde Kura Çekiliş Tutanağı ile dava konusu taşınmaz üzerinde kurulacak 201 adet pazar yeri reyonunun hangi esnafa düştüğüne dair kura çekiminin yapıldığı görülmektedir.

Ne var ki, Mahkemece yukarıda ayrıntılı olarak yazılan bu bilgi ve belgeler hiç değerlendirilmeden, dava konusu taşınmazda pazar yeri kurulup kurulmadığı net bir şekilde ortaya konulmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; anılan bilgi ve belgelerin değerlendirilmesi, gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazda pazar yeri kurulup kurulmadığının saptanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek bağıştan rücu şartlarının oluşup oluşmadığının

kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin değinilen yönden yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3810, Karar No: 2019/7639, Tarih: 17.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3810 E.  ,  2019/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, ortak muris Fehmi Üçer'in 10.12.2008 tarihinde vefat ettiğini, 7 parsel sayılı taşınmazın miras olarak kaldığını, davacının bahse konu taşınmazdan hissesi oranında faydalanamadığını, davalı tarafından davacıya isabet eden kısmın da izinsiz olarak kullanıldığını ve davacının kullanımına izin verilmediğini belirterek bahse konu taşınmazda davacı hissesine tekabül eden kısma ilişkin olarak bina hariç olmak üzere davalı tarafından kullanılması nedeniyle taşınmazın satış tarihi olan 22.07.2014 tarihinden geriye doğru 15.10.2009 tarihine kadar geriye dönük olarak hesap edilecek ecrimisil bedeli olan 20.000 TL'nin fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın ekip biçmeye uygun bir arazi olmadığını ve herhangi bir ürün almanın da mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine 799,50 TL ecrimisil alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde, dava konusu 7 parsele kayıtlı taşınmazın tarafların ortak murisi dava dışı Fehmi adına tapuda kayıtlı iken 17.06.2008 tarihinde satış yoluyla davalı ... adına tescil edildiği, davacı tarafça açılan muvazaaya dayalı iptal tescil davasının kabulü ile 14.09.2012 tarihinde 3/8 hissenin davacı ..., 5/8 hissenin davalı ... adına hükmen tescil edildiği, ortaklığın giderilmesi davası sonucu 14.08.2014 tarihinde satış ve tevhit yoluyla tamamının davalı ... adına kaydedildiği anlaşılmaktadır. Taşınmazın tamamının davalı kullanımında olduğu ve yukarıda açıklandığı üzere davacının da taşınmazda 3/8 paydaş olduğu dosya kapsamından sabit olup, davacı lehine ecrimisil hesabı yapılması yerinde olmuş ise de, yöntem incelendiğinde gereği gibi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaz tapuda 574 metrekare olup, teknik bilirkişi raporunda ecrimisil hesabı ise sadece ağaçlar (toplamda 370 metrekare alandaki ) üzerinden ürün geliri esas alınarak yapılmış, taşınmazın 574 metrekare zemini ile ilgili bir hesaplama yapılmamıştır. Mahkemece, davacının hisse oranı, talep ve dosya kapsamı gözetilerek Dairenin yerleşik ilke ve esaslarına uygun şekilde taşınmazın zemini yönünden de ecrimisil hesabı yaptırılıp oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4259, Karar No: 2012/5550, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4259 E.  ,  2012/5550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacının tarım ... sigorta dosyasının tamamının Kurumdan istenerek, verilen cevabi yazı ve tarım ... dosyası eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12238, Karar No: 2018/2313, Tarih: 19.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/12238 E.  ,  2018/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A) Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 04.11.2014 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

B) Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının “2006-2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu, 10.05.2012 tarihli iddianame ile “2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, inceleme konusu yapılıp ancak dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

1- 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının “2006-2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu, 10.05.2012 tarihli iddianame ile “2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, inceleme konusu yapılıp ancak dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- a)Kabule göre; Sanığın 2006-2007-2008-2009 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın yaptığı işlemlerin usulüne uygun olduğunu, sahte fatura düzenlemesinin mümkün olmadığını savunması, ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki “Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır” şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler dosya arasına alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her bir takvim yılının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her bir takvim yılının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7183, Karar No: 2017/19509, Tarih: 30.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/7183 E.  ,  2017/19509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, manevi tazminat, ek tazminat ile yıllık izin ücreti ile ücret zammı alacaklarınn ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının inşaat mühendisi olarak 24/11/1999 tarihinde davalı belediyede işe başladığını, 07/03/2011 tarihine kadar her yıl hizmet sözleşmesinin yenilendiğini ve yıllık iznini kullanıp yıllık izinden döndüğü 07/03/2011 tarihinde haksız ve gayri yasal olarak işten çıkartıldığını, alacaklarının ödenmediğini, ihbar tazminatı olarak 2.977,00 TL, kıdem tazminatı olarak 11.345,00 TL, 2007 yılından itibaren zamlarının maaşa yansıtılmaması nedeniyle 2.000,00 TL, ödenmeyen ek tazminata ilişkin 2.820,00 TL, yıllık izin ücretine ilişkin 2.700,00 TL ve 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi ile takas ve mahsup definde bulunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı tarafın iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ispatlayamadığı, davacının kıdem tazminatı alacağının 2306,50 TL, ihbar tazminatı alacağının 2977,52 TL, izin ücreti alacağının 1788,50 TL maaş zam farkı alacağının 2872,40 TL olduğu, manevi tazminatının koşullarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre davacının 24.11.1999 tarihinden 14.01.2008 tarihine kadar 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında, 15.01.2008 tarihinden itibaren ise yenilenen tam zamanlı hizmet sözleşmesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında 07.03.2011 tarihine kadar çalışmıştır. Hükme esas bilirkişi raporunda 24.11.1999-14.01.2008 tarihleri arası için kıdem tazminatı, 15.01.2008-07.03.2011 arası ise iş sonu tazminatı niteliğinde kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin alacağı ve fark ücretleri hesaplanmış, mahkemece tam zamanlı sözleşme imzalanan dönem için hesaplanan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ve fark ücret alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacının iş sözleşmesi ile çalışırken kendi isteği ile 5393 sayılı yasa kapsamında tam zamanlı sözleşme imzaladığı anlaşılmaktadır.

İşçinin 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerinden yararlanması için öncelikle, Kanunu’nun 1/1 maddesi ve 2/1 maddesi kapsamında iş sözleşmesi ile çalışması gerekir. Zira anılan yasanın 1. maddesinin 1. fıkrasında “Bu Kanunun amacının işverenler ile bir iş sözleşmesine dayanarak çalıştırılan işçilerin çalışma şartları ve çalışma ortamına ilişkin hak ve sorumluluklarını düzenlemek” olduğu belirtilirken, 2. maddesinin 1. fıkrasında da işçi, işveren ve iş ilişkisi tanımlanarak, “Bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkinin ise iş ilişkisi” olduğu açıkça ifade edilmiştir. İş sözleşmesi tarafların karşılıklı serbest iradesi ile kurulan bir iş ilişkisidir. Taraflardan birinin serbest iradesinin bulunmadığı durumda iş ilişkisinden söz edilemez.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49. Maddesinin 3. Fıkrası uyarınca “Belediye ve bağlı kuruluşlarında, norm kadroya uygun olarak çevre, sağlık, veterinerlik, teknik, hukuk, ekonomi, bilişim ve iletişim, plânlama, araştırma ve geliştirme, eğitim ve danışmanlık alanlarında avukat, mimar, mühendis, şehir ve bölge plâncısı, çözümleyici ve programcı, tabip, uzman tabip, ebe, hemşire, veteriner, kimyager, teknisyen ve tekniker gibi uzman ve teknik personel yıllık sözleşme ile çalıştırılabilir. Sözleşmeli personel eliyle yürütülen hizmetlere ilişkin boş kadrolara ayrıca atama yapılamaz. Bu personelin, yürütecekleri hizmetler için ihdas edilmiş kadro unvanının gerektirdiği nitelikleri taşımaları şarttır. Bu fıkra uyarınca sözleşmeli olarak istihdam edileceklere ödenecek net ücret, söz konusu kadro unvanı için birinci derecenin birinci kademesi esas alınmak suretiyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa göre tespit edilecek her türlü ödemeler toplamının net tutarının yüzde 25 fazlasını geçmemek üzere belediye meclisi kararıyla belirlenir. Genel hükümlere göre birinci dereceden kadro ihdas edilemeyen kadro unvanları için ise o kadro unvanından ihdası yapılmış en yüksek kadro derecesinin birinci kademesi esas alınır ve yapılacak ödemenin azami tutarı yukarıda belirtilen usûle göre tespit olunur. Bu fıkra hükümlerine göre çalıştırılacak personel için İçişleri Bakanlığı unvanlar itibarıyla sınırlama getirebilir”. 4. Fıkraya göre “Avukat, mimar, mühendis (inşaat mühendisi ve harita mühendisi olmak kaydıyla) ve veteriner kadrosu bulunmayan veya işlerin azlığı nedeniyle bu unvanlarda kadrolu personel istihdamına ihtiyaç duyulmayan belediyelerde, bu hizmetlerin yürütülmesi amacıyla, haftanın ya da ayın belirli gün veya saatlerinde kısmi zamanlı olarak sözleşme ile personel çalıştırılabilir. Kısmi zamanlı olarak çalıştırılacak personel sayısı yukarıda belirtilen her unvan için birden fazla olamaz ve bunlarla yapılacak sözleşme süresi takvim yılını aşamaz. Bunlara ödenecek net ücret, aynı unvanlı kadroların birinci derecesinin birinci kademesi için yapılması gereken bütün ödemeler toplamının net tutarının yarısını geçmemek ve çalıştırılacak süre ile orantılı olmak üzere belediye meclisi kararı ile tespit edilir. Bu fıkra uyarınca sözleşmeli personel olarak çalıştırılanlar için iş sonu tazminatı ödenmez ve işsizlik sigortası primi yatırılmaz. Bunlardan yaptıkları başka işler sebebiyle herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tâbi olanlar için sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası primi yatırılmaz ve aynı kişi birden fazla belediye veya bağlı kuruluşta çalıştırılamaz. Aynı maddenin 5. Fıkrasına göre de, “çalıştırılacak personele her ne ad altında olursa olsun sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez

. Bunlardan yaptıkları başka işler sebebiyle herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tâbi olanlar için sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası primi yatırılmaz ve aynı kişi birden fazla belediye veya bağlı kuruluşta çalıştırılamaz. Aynı maddenin 5. Fıkrasına göre de, “çalıştırılacak personele her ne ad altında olursa olsun sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez. Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır. Bu personele ait sözleşme örnekleri sözleşmenin imzalanmasını izleyen 30 gün içinde İçişleri Bakanlığına ve Maliye Bakanlığına gönderilir.