muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8693, Karar No: 2007/10425, Tarih: 27.07.2007

14) Hazinenin, kişiler yararına muhtesat şerhi verilen taşınmazlar yönündeki temyiz itirazlarına gelince;

Bilirkişi A. ... ...’un 23/06/2004 tarihli krokisinde 16 ve 26/1 numara ile işaretli yerler 120 ada 93 sayılı parsel içinde olmayıp, Hazineye ait dava dışı 102 sayılı parsel içinde olduğu halde 16 numara ile işaretli yerde ... ... ve 26/1 numara ile işaretli yerde ... ... yararına muhtesat şerhi verilmesi,

69 numara ile işaretli yer Hazineye ait dava dışı 102 sayılı parsel içinde ve 69/1 numara ile işaretli yer 93 sayılı parsel içinde olduğu halde, kararda 69/1 yerine 69 yazılarak ... ... yararına muhtesat şerhi verilmesi,

70 numara ile işaretli yer dava dışı 102 sayılı parsel içinde, 70/1 işaretli yer 93 sayılı parsel içinde olduğu halde kararda 70/1 yerine 70 yazılarak ... Koyunca yararına muhdesat şerhi verilmesi yasaya aykırı olduğundan Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu yönden BOZULMASI gerekmiştir.

15) Orman Yönetiminin kişiler yararına verilen muhtesat şerhine ilişkin, temyiz itirazlarına gelince;

... bilirkişi krokisinde 74/1 ile işaretli yer dava dışı, 120 ada 107 sayılı parsel içinde kaldığı ve 107 sayılı parsel XVIII numaralı 2/B madde poligonu olarak orman rejimi dışına çıkartılmışsa da sözü edilen bu poligon hakkındaki çıkarma işlemi iptal edilerek yeniden orman sınırları içinde bırakıldığı ve bu bölüm davaya da konu olmadığı halde ... ... yararına muhdesat şerhi verilmiş olması isabetsiz olduğundan Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu yönden BOZULMASI gerekmiştir.

16) Kişilerin diğer temyiz itirazları yönünden;

Kadastro teknisyeni A. ... ... tarafından düzenlenen 23/06/2004 tarihli krokide 12/1 numara ile işaretli yer 120 ada 94 sayılı parsel içinde olduğu ve bu yer üzerinde ... ... mirasçıları ile arkadaşlarının muhdesatı bulunduğu bildirildiği halde bu bölümle ilgili olumlu yada olumsuz hüküm kurulmaması,

35 numara ile işaretli yer, ... ...’un kullanımında bademlik ve incirlik olduğu,

36 numara ile işaretli yer ... ...’nın kullanımında bademlik olduğu,

37 numara ile işaretli yer, ... ...’ın kullanımında armutluk ve bademlik olduğu,

38 numara ile işaretli yer, ... ...’ın kullanımında armutluk ve bademlik olduğu,

46 numara ile işaretli yer ... ... tarafından kullanılan bademlik olduğu,

58 numara ile işaretli yer ... ...’nın kullanımında bademlik olduğu,

35 numara ile işaretli yer, ... ...’un kullanımında bademlik ve incirlik olduğu,

36 numara ile işaretli yer ... ...’nın kullanımında bademlik olduğu,

37 numara ile işaretli yer, ... ...’ın kullanımında armutluk ve bademlik olduğu,

38 numara ile işaretli yer, ... ...’ın kullanımında armutluk ve bademlik olduğu,

46 numara ile işaretli yer ... ... tarafından kullanılan bademlik olduğu,

58 numara ile işaretli yer ... ...’nın kullanımında bademlik olduğu,

... ... adına tesbit edilen, 25 sayılı kadastro parelinin uzantısı ve 93 sayılı parsel içinde bulunan ve krokide 25/1 numarası ile işaretli yer ... ... adına tesbit edilen 26 sayılı kadastro parselinin devamı ve çekişmeli 93 sayılı parsel içinde olan ve krokide 26/1 numarası ile işaretli ... ... adına tesbit edilen 27 sayılı kadastro parselinin uzantısı olup, 93 sayılı parsel içinde olan ve 27/1 numara ile işaretli ... ... adına tesbit edilen 44 sayılı parselinin devamı ve 93 sayılı parsel içinde olan ve krokide 44/1 numara ile işaretli ... ... ve arkadaşları adına tesbit edilen 45 sayılı kadastro parselinin devamı olan ve 93 sayılı parsel içinde bulunan ve 45/1 numara ile işaretli, ... ... adına tesbit edilen 46 numaralı kadastro parselinin devamı olan ve 93 sayılı parsel içindeki 46/1 numara ile işaretli yerler ile tesbit tarihinden önce muhtesat bulunan diğer yerler hakkında 3402 Sayılı yasanın 30/2. maddesi hükmü gözönünde bulundurularak, aynı Yasanın 19/2. maddesi hükmüne göre muhtesat şerhi konusunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olduğundan davacı kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu yönden BOZULMASI gerekmiştir.

17) Diğer taraftan birleştirilen Kadastro Mahkemesinin 2002/18 sayılı dosyasında dava açan ... ... ve 62 arkadaşının tamamının ad ve soyadları karar başlığında gösterilmemesi ileride elatmanın önlenmesi davasının infazı sırasında duraksama yaratacağından, ... ... ve arkadaşlarının tümünün ad ve soyadlarının karar başlığında yazılmamış olması da isabetsiz olduğundan ... Genel Müdürlüğünün temyiz itirazları bu yönden kabul edilerek hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda 9 numaralı bende açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda 11 numaralı bendde açıklanan nedenlerle Hazine ile davacı ve davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının reddi ile aleyhindeki hükmün ONANMASINA,

3) Yukarıda 12 numaralı bentde açıklanan nedenlerle davacı ve davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının REDDİNE,

4) Yukarıda 12 bendinde yazılı nedenlerle 120 ada 93-94 sayılı parsel üzerinde bulunan muhtesatlar yönünden 3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi gereğince kişiler yaranına konulan şerhler yönünden ... Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının reddi ile bu konudaki hükmün ONANMASINA,

5) Yukarıda 13 numaralı bentde açıklanan nedenlerle, ... Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu yönden BOZULMASINA,

4) Yukarıda 12 bendinde yazılı nedenlerle 120 ada 93-94 sayılı parsel üzerinde bulunan muhtesatlar yönünden 3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi gereğince kişiler yaranına konulan şerhler yönünden ... Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının reddi ile bu konudaki hükmün ONANMASINA,

5) Yukarıda 13 numaralı bentde açıklanan nedenlerle, ... Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu yönden BOZULMASINA,

6) Yukarıda 14 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Hazinenin muhtesat şerhi konusundaki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

7) Yukarıda 15 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

8) Yukarıda 16 numaralı bentde açıklanan nedenlerle davacı ve davalı gerçek kişilerin muhtesat şerhi konusundaki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

9) Yukarıda 19 numaralı bentde açıklanan nedenlerle ... Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 27/07/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5149, Karar No: 2018/5483, Tarih: 27.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/5149 E.  ,  2018/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2,3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9 ve 62, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın örgütle iltisaklı okula ve dersaneye çocuklarını göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilme suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21005, Karar No: 2017/340, Tarih: 23.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2015/21005 E.  ,  2017/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ve davalılardan ... Sigorta A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine, maddi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

Geniş anlamıyla sorumluluk kavramı, bir kişinin başka bir kişiye verdiği zararları giderme yükümlülüğü olarak açıklanmıştır. Hukuki anlamda sorumluluk ise, taraflar arasındaki borç ilişkisinin zedelenmesi sonucu doğan zararların giderilmesi (tazmin edilmesi) yükümlülüğünü içerir.

İşçi ve işverenin hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sıkı iş ilişkisi, işçi yönünden işverene içten bağlılık (sadakat borcu), işveren yönünden işçiyi korumak ve gözetmek borcu şeklinde ortaya çıkar. Gerçekten işçi, işverenin işi ve iş yeri ile ilgili çıkarlarını korumak, çıkarlarına zarar verebilecek davranışlardan kaçınmak, buna karşı işveren de, işçinin kişiliğine saygı göstermek, işçiyi korumak, iş yeri tehlikelerinden zarar görmemesi için iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak, işçinin özlük hakları ve diğer maddi çıkarlarının gerektirdiği uygun bildirimlerde ve davranışlarda bulunmak, işçinin çıkarına aykırı davranışlardan kaçınmakla yükümlüdür.

Sanayi ve teknolojideki gelişmeler, yeni işletmelerin açılması, fabrikaların kurulması iş yerlerindeki makinalaşmanın artmasına yol açmış, bu durum iş kazaları ile meslek hastalıklarında artışlara neden olmuştur. Bu gelişme, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin daha etkili şekilde alınması gereğini ortaya çıkarmıştır.

İşveren, gözetme borcu gereği, çalıştırdığı işçileri, iş yerinde meydana gelen tehlikelerden korumak, onların yaşam, bedensel ve ruhsal sağlık bütünlüklerini korumak için iş yerinde teknik ve tıbbi önlemler dahil olmak üzere bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı tüm önlemleri almak zorundadır.

Anayasanın 17. maddesinde "Herkes, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir.

Tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında, kişinin vücut bütünlüğüne dokunulamaz; rızası olmadan bilimsel ve tıbbi deneylere tabi tutulamaz." hükmü getirilerek yaşama hakkı güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde İş ve Sosyal Güvenlik Mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir.

Tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında, kişinin vücut bütünlüğüne dokunulamaz; rızası olmadan bilimsel ve tıbbi deneylere tabi tutulamaz." hükmü getirilerek yaşama hakkı güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde İş ve Sosyal Güvenlik Mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinde "İş sahibi, aktin özel halleri ve işin mahiyeti noktasından hakkaniyet dairesinde kendisinden istenilebileceği derecede çalışmak dolayısıyla maruz kaldığı tehlikelere karşı icabeden tedbirleri ittihaza ve münasip ve sıhhi çalışma mahalleri ile, işçi birlikte ikamet etmekte ise sıhhi yatacak bir yer tedarikine mecburdur.

İş sahibinin yukarıdaki fıkra hükmüne aykırı hareketi neticesinde işçinin ölmesi halinde onun yardımından mahrum kalanların bu yüzden uğradıkları zararlara karşı isteyebilecekleri tazminat dahi akde aykırı hareketten doğan tazminat davaları hakkındaki hükümlere tabi olur." hükmü düzenlenmiştir.

Yasa koyucu 818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinin karşılığını 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren yeni 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 417. maddesinin 2. fıkrasında düzenlemiştir.

Anılan fıkrada "İşveren, işyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli olan her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak; işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdür." hükmü yer almaktadır.

Bu fıkraya göre, işverenin, işçinin yaşam, sağlık ve bedensel bütünlüğünü korumak için gerekli önlemleri alma yükümlülüğü öngörülmektedir. Burada işverenin özellikle iş kazalarına karşı gerekli önlemleri alma yükümlülüğü söz konusudur. Buna göre işveren, hizmet ilişkisinin ve yapılan işin niteliği göz önünde tutulduğunda, hakkaniyet gereği kendisinden beklenen; deneyimlerin zorunlu kıldığı, teknik açıdan uygulanabilir ve iş yerinin özelliklerine uygun olan önlemleri almakla yükümlüdür."

Aynı maddelere paralel olarak, 4857 sayılı İş Kanununun "İşverenlerin ve İşçilerin Yükümlülükleri" kenar başlıklı 77. maddesinin 1. fıkrasında da benzer bir düzenlemeye yer verilmiştir. Bu fıkraya göre "İşverenler iş yerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler."

Aynı maddelere paralel olarak, 4857 sayılı İş Kanununun "İşverenlerin ve İşçilerin Yükümlülükleri" kenar başlıklı 77. maddesinin 1. fıkrasında da benzer bir düzenlemeye yer verilmiştir. Bu fıkraya göre "İşverenler iş yerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler."

Bundan başka işveren, mevzuatta öngörülmemiş olsa dahi bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak zorundadır. Bilim, teknik ve örgütlenme düşüncesi yönünden alınabilme olanağı bulunan, yapılacak gider ve emek ne olursa olsun bilimin, tekniğin ve örgütlenme düşüncesinin en yeni verileri göz önünde tutulduğunda işçi sakatlanmayacak, hastalanmayacak ve ölmeyecek ya da bu kötü sonuçlar daha da azalacaksa her önlem işverenin koruma önlemi alma borcu içine girer.

Bu önlemler konusunda işveren iş yerini yeni açması nedeniyle tecrübesizliğini, bilimsel ve teknik gelişmeler yönünden bilgisizliğini, ekonomik durumunun zayıflığını, benzer iş yerlerinde bu iş güvenliği önlemlerinin alınmadığını savunarak sorumluluktan kurtulamaz. Gerçekten, çalışma hayatında süregelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı işverenin önlem alma borcunu etkilemez. Işverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal önem taşıyan araç ve gereçlerin işçiler tarafından kullanılması sağlandığında, kaza olasılığının tamamen ortadan kalkabileceği de tartışmasız bir gerçektir.

Nitekim, günümüzde gelişen sanayi ve teknoloji karşısında yukarıda açıklanan hükümler yeterli görülmemiş, insan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin, iş yerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu 4857 sayılı İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğu iken, İş Kanununun 77. ve devamı bir kısım maddeler 30/06/2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 37. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olup, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, işverenin sağlık ve güvenlik önlemlerini alma yükümlülüğünü daha ayrıntılı bir biçimde düzenlemiştir.

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren , iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.

Aynı kanunun " Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5.maddesine göre

(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı çalışma şekli ve üretim metodlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.

e) Tehlikeli olanı tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.

f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek.

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek.

Yine 6331 sayılı Kanun " Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,

ç) Genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar gibi özel politika gerektiren gruplar ile kadın çalışanların durumu,

2) İşveren, yapılacak risk değerlendirmesi sonucu alınacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri ile kullanılması gereken koruyucu donanım veya ekipmanı belirler.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,

ç) Genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar gibi özel politika gerektiren gruplar ile kadın çalışanların durumu,

2) İşveren, yapılacak risk değerlendirmesi sonucu alınacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri ile kullanılması gereken koruyucu donanım veya ekipmanı belirler.

(3) İşyerinde uygulanacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri, çalışma şekilleri ve üretim yöntemleri, çalışanların sağlık ve güvenlik yönünden korunma düzeyini yükseltecek ve işyerinin idari yapılanmasının her kademesinde uygulanabilir nitelikte olmalıdır.

(4) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden çalışma ortamına ve çalışanların bu ortamda maruz kaldığı risklerin belirlenmesine yönelik gerekli kontrol, ölçüm, inceleme ve araştırmaların yapılmasını sağlar.

Görüldüğü üzere, işverenin çalışanlarla ilgili sağlık ve güvenliği sağlama yükümlülüğünün çerçevesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 4. maddesinde çizilmiştir. Bu çerçevede işverenin, " Çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğu belirtildikten sonra, yapacağı ve uymakla yükümlü bulunacağı bir takım esaslara yer verilmiştir. Bunun gibi 5.maddede işverenin anılan yükümlülüklerle gerçekleştireceği korunma sırasında uyacağı ilkeler belirlenmiştir. 10. maddede ise işyerinde sağlık ve güvenlik sağlanırken, işverenin yapacağı risk değerlendirmesi çalışmasında dikkate almakla yükümlü bulunduğu hususlar belirlenmiştir. (HGK . 09/10/2013 tarih, 2013/21-102 Esas, 2013/1456 Karar )

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu işverenlerin yükümlülüklerini belirlerken aynı zamanda çalışanların da yükümlülüklerini belirlemiştir.

Kanunun 19. Maddesine göre;

(1) Çalışanlar, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili aldıkları eğitim ve işverenin bu konudaki talimatları doğrultusunda, kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıkları işten etkilenen diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşünmemekle yükümlüdür.

(2) Çalışanların, işveren tarafından verilen eğitim talimatları doğrultusunda yükümlülükleri şunlardır.

a) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma ekipmanı ve diğer üretim araçlarını kurallara uygun şekilde kullanmak, bunların güvenlik donanımlarını doğru olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek.

b) Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak ve korumak.

c) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda sağlık ve güvenlik yönünden ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir eksiklik gördüklerinde, işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber vermek,

ç) Teftişe yetkili makam tarafından işyerinde tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile işbirliği yapmak.