muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13691, Karar No: 2012/20825, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13691 E.  ,  2012/20825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, murisleri olan ... ... kalan taşınmazların mirasçılar tarafından 1998 tarihli sözleşme ile kendi aralarında taksim yaptıklarını, ancak 1511 ada 1 parselin kendisine verilmesi gerekirken davalı üzerine kayıt yaptırıldığını, bu parselin kendisine ait olduğunu düşünerek üzerine ev yapıp ağaç diktiğini, bilahare bu taşınmazın tapusunun iptali ve kendi adına tescili için açtığı davaların reddedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ev için 23.577,41 Tl ve ağaç bedeli olarak da 27.240,73 Tl nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, evin levazım bedeli için 15.539,43 tl ile ağaçların fidan ve bakım gideri için 5.122,00 TL'nen tahsiline karar verilmiş;hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, kendisine ait olduğunu düşünerek üzerinde ev yapıp ağaç diktiği arazinin tapusunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemi ile açtığı davaların reddedildiğini ileri sürerek ev ve ağaç bedellerinin tahsili istemi ile eldeki davaya açmıştır.Davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının iyiniyetli olmadığını belirterek evin dava tarihindeki asgari levazım bedeli ile

ağaçların fide ve yetiştirme bedelinin tahsilene karar verilmiştir. Mahkemece, evin yapılış tarihindeki asgari levazım bedelinin bilirkişi marifeti ile belirlenerek, belirlenen bedele hükmedilmesi gerekirken aksi düşüncelerle evin dava tarihindeki levazım bedeline hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan hükmün (2) numaralı bent uyarınca davalı lehine BOZULMASINA, 2.75 tL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 288.45 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1389, Karar No: 2019/7066, Tarih: 12.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1389 E.  ,  2019/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; tazminatların miktarı ile iştirak nafakası yönünden, davalı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davasında; ilk derece mahkemesince, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı erkek lehine 20.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, tarafların müşterek çocuklarının velayeti anneye verilerek, baba ile kişisel ilişki kurulmuştur. Bu karara karşı davacı erkek tarafından velayet ve tazminatların miktarı, davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince, davacı erkeğin velayete, kadının tazminatlara yönelik istinaf başvurularının kabulü ile davacı erkek lehine 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, ortak çocukların velayeti babaya verilerek, anne ile kişisel ilişki kurulmuştur.

Tarafların 29.09.2007 doğumlu ... ve 21.08.2010 doğumlu ... isimli iki ortak çocukları bulunmaktadır. Dosya arasında bulunan 28.06.2016 tarihli psikolog tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda; çocukların annelerine muhtaç dönemde bulundukları, babanın yıllarca yurt dışında çalışması sebebi ile çocuklar ile baba arasında iletişimin gelişmediği belirtilerek annenin yaşadığı sosyal çevrenin uygun olması durumunda çocukların velayetlerinin anneye verilmesi gerektiği, sosyal hizmet uzmanınca düzenlenen 29.07.2016 tarihli raporda; çocukların annelerinin yanında yaşamaktan daha mutlu olduklarını dile getirdikleri, anne bakım ve ilgisine muhtaç dönemde oldukları belirtilerek müşterek çocukların velayetlerinin anneye verilmesi gerektiği, sosyal hizmet uzmanınca düzenlenen 21.11.2011 tarihli sosyal inceleme raporunda ise annenin fiziksel, ruhsal yönden sağlıklı, çocuk yetiştirebilecek kapasitede ve ilgili olduğu belirtilerek ortak çocukların velayetlerinin anneye verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir. Alınan üç ayrı sosyal inceleme raporunda da açıkça belirtildiği ve yapılan yargılama ve toplanan delillerden anlaşıldığı üzere, davacı babanın uzun yıllar yurt dışında çalışması sebebiyle ortak çocukları annenin tek başına büyüttüğü, çocukların anne bakım ve ilgisine muhtaç oldukları, annelerinin yanında daha mutlu olduklarını ifade ettikleri sabittir. Ayrıca davalı kadının 15.01.2019 havale tarihli temyiz dilekçesinin ekinde bulunan belgelerden Ankara İli’ne yerleştiği, düzenli ve gelir getiren bir işi olduğu, ortak çocukları Çankaya İlçesi'nde okula kaydettirdiği anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle ortak çocukların velayetlerinin anneye verilmesi çocukların yüksek yararına daha uygundur. Tüm bu hususlar gözetilmeksizin ortak çocukların yargılama sırasında baba yanında kaldıkları ve babaları ile kalmak istedikleri değerlendirmesi yapılarak 3 ayrı uzman raporu dikkate alınmaksızın karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 218.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/7062, Karar No: 2022/5892, Tarih: 11.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7062 E.  ,  2022/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2018 tarih ve 2017/98 - 2018/5 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 3. maddesi atfı ile 5/1. maddesi gereğince mahkumiyetine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar.

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 19.09.2017 tarih ve 2017/1798 esas 2017/5219 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin, suçun sübutu açısından belirleyici olması karşısında, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak, kesin kanaata ulaştıracak teknik verilerle tespit edilmesi halinde sanığın örgütle bağlantısını gösteren bir delil olarak kabul edilmesi mümkündür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi

sıfatıyla verdiği 24.02.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, bylock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun vasfının tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip değerlendirildikten, Emniyet mensubu olarak görev yaptığı bildirilen sanık hakkında Emniyet mahrem yapılanmasına dair soruşturma kapsamında düzenlenen veri inceleme raporu bulunup bulunmadığı ilgili birimlerden sorularak, sonucuna göre varsa getirtilip, buna ilişkin gizli tanık garson beyanları ile mahkeme kararları da temin edilerek duruşmada okunduktan, sanık hakkında Adana Emniyet Müdürlüğü KOM Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 06.05.2017 tarihli raporda sanığın mahrem imam olduğuna ilişkin tespite dayanak belge ve delillerin getirtilerek, temyiz aşamasında dosya arasına alınan tanık Halenur Gümüşsoy, Abdulkadir Köşken, Seyithan Bilen ve yargılama sırasında gelen ...'ın beyanlarının duruşmada okunduktan gerekirse adı geçen tanıkların mahkemede tanık olarak dinlenmelerinin sağlanarak CMK'nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29120, Karar No: 2017/3277, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29120 E.  ,  2017/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/619, Karar No: 2011/3013, Tarih: 03.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/619 E.  ,  2011/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu bina(ev) niteliğindeki muhdesatın davacı tarafın miras bırakanı ... tarafından meydana getirildiğinin ve mirasçılar arasındaki paylaşım sonucu belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin birinci fıkrasından “….mülkiyetinin davacı ...’a ait olduğunun…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı tarafın miras bırakanı ... tarafından meydana getirildiğinin ve ölümü ile miras payı oranında davacı ...’a kaldığının...” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen 371,90 TL harcın istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, 03.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9112, Karar No: 2018/15284, Tarih: 26.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/9112 E.  ,  2018/15284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

TCK.nun 50/5. maddesinin "uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir" hükmüne göre, fıkranın (a) bendinde belirtilen adli para cezasının, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım, diğer bentlerinde belirtilenlerin ise tedbir niteliğinde olduğu, TCK.nun 50/6. maddesinde seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulama düzenlemiş olup, infaz aşamasında seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde ise anılan fıkraya göre değil 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca uygulama yapılacağı gözetilmeden infazı da kısıtlar biçimde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarat yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6. fıkrasından ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtarına (ihtarat yapıldı)" ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3236, Karar No: 2020/9570, Tarih: 23.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/3236 E.  ,  2020/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MANİSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2014/204 esas numarası ile kayıtlı 1 adet fiesta ibareli karton kutu, 1 adet rowenta ibareli içi boş metal elektronik cihaz kabı, 1 adet battal boy siyah renkli naylon poşet, 1 adet fiesta ibareli kağıt broşür ve 1 adet karton parçasının dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün müsadereye ilişkin 4-a) numaralı bendinde yer alan “TCY'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesine” ibaresi çıkarılarak yerine “dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14976, Karar No: 2014/19501, Tarih: 20.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/14976 E.  ,  2014/19501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden müşteki vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

5271 sayılı CMK'nun 260.maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin suçtan zarar görme olasılığına göre kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Sanığın üzerine atılı suçtan doğrudan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'na duruşma günü bildirilip davaya katılma olanağı tanınmadan yokluğunda yargılamaya devamla 5271 sayılı CMK.nun 234/l-b-l bendine muhalefet edilmesi,

2-Her ne kadar sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de,sanığın kastının belirlenmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından kargo taşımacılığı mevzuatının konuya ilişkin hükümlerinin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Yurt içi kargo işletmeciliğine (taşımacılığına) ilişkin hukuki düzenlemelerin konumuzla ilgili olanları şöyledir:

19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun: “Tanımlar” başlıklı 3. Maddesinde;

“………………

Kargo : Tek parçada en fazla yüz kilogramı geçmeyen genellikle ambalaj ve kap içerisinde olan küçük boyutlu koli, sandık, paket gibi parça eşyayı,

Kargo işletmecisi : Bağımsız bir işyerinin kullanma hakkına sahip olan ve kargoyu teslim alarak kısa sürede gönderilene ulaştırmak amacıyla kendi gözetimi ve denetimi altında yükleme, boşaltma, depolama, istifleme, aktarma ve gönderilene teslim gibi hizmetleri yerine getiren, taşımayı yapan veya yaptıran ve bundan doğacak sorumluluğu üstlenen kişiyi,

………………………

İfade eder.”

“ Yönetmelik” başlıklı 34. Maddesinde;

“…………

h) Kanunun uygulanmasıyla ilgili diğer esas ve usulleri,

Düzenleyen yönetmelikler Bakanlıkça hazırlanarak Resmî Gazetede yayımlanır.”

Hükümleri yer almaktadır.

11.06.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin:

“Tanımlar” başlıklı 4.maddesinde;

“……………..

ş) Kargo tasnif ve aktarma merkezi: Kargo taşımalarında indirme, bindirme, yükleme, boşaltma, aktarma, tasnif ve dağıtım hizmetlerinin yapıldığı yeri,

……………...

y) Mesleki yeterlilik: Karayolu taşımacılık faaliyetlerinin icrası ile ilgili eğitim, bilgi, beceri ve donanıma sahip olmayı,

Hükümleri yer almaktadır.

11.06.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin:

“Tanımlar” başlıklı 4.maddesinde;

“……………..

ş) Kargo tasnif ve aktarma merkezi: Kargo taşımalarında indirme, bindirme, yükleme, boşaltma, aktarma, tasnif ve dağıtım hizmetlerinin yapıldığı yeri,

……………...

y) Mesleki yeterlilik: Karayolu taşımacılık faaliyetlerinin icrası ile ilgili eğitim, bilgi, beceri ve donanıma sahip olmayı,

z) Mesleki yeterlilik belgesi: İlgili mevzuatın bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerde bulunanlar için öngördüğü mesleki yeterlilik eğitimini alan ve/veya yapılacak olan sınavlarda başarılı olanlara verilen belgeyi,

aa) Mesleki yeterlilik eğitimi: Bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerle ilgili bir mesleki yeterliliğin kazandırılması amacıyla ilgili mevzuat çerçevesinde verilen eğitimi,

…………………

ıı) Sevk irsaliyesi: Yurt içi taşımalarda, gönderen tarafından gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen ve gönderenin beyanına dayanan ilgili mevzuat hükümleri uyarınca düzenlenen belgeyi,

…………………

tt) Taşıma senedi: Eşya ve kargo taşımalarında gönderen ile yetki belgesi sahibi arasında akdedilen, ilgili diğer mevzuat ve bu Yönetmelikle belirlenen bilgileri ihtiva eden sözleşme belgesi veya bu tür bir sözleşmede bulunması gereken bilgileri ihtiva etmesi halinde taşıma senedi yerine geçecek olan taşıma faturası, taşıma irsaliyesi veya irsaliyeli taşıma faturasını,

zz- ddd) Yetki belgesi: Bu Yönetmelik kapsamında bir faaliyette bulunacak gerçek ve tüzel kişilere çalışma izni veren ve Bakanlıkça düzenlenen belgeyi,

……………………………..

İfade eder”,

“Taşıma işlerinde nitelikli ve yeterli personel istihdamı” başlıklı 34.maddesinde:

“(1) Yetki belgesi sahipleri, faaliyetleri süresince hizmetlerini yürütebilecek niteliklere sahip ve yeterli sayıda personel bulundurmakla yükümlüdürler.

(2) Yetki belgesi sahipleri, nitelikli ve yeterli sayıda personel istihdam etmemeleri durumunda doğacak her türlü zarardan sorumludurlar.”,

“Gönderenin, yolcunun, şoför ve diğer personelin sorumluluğu” başlıklı 45.maddesinde:

“……………..

(2) Gönderen; eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine bildirmek zorundadır. Yanlış ve eksik bildirimlerden doğacak sorumluluk gönderene aittir. Yetki belgesi sahibi, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi halinde taşımayı yapmaz. Taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

(3) Gönderen; satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu gönderemez, yetki belgesi sahipleri de bunu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.