muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1525, Karar No: 2008/3492, Tarih: 24.06.2008

“üçüncü şahıslara ait olup iare, icar veya tevdi sebebleriyle yahut muhafaza, nakil, tamir edilmek veya işlenmek üzere veya diğer herhangi bir maksatla sigortalının, aile efradının veya müstahdemlerinin ellerinde veya nezaretleri altında bulunan malların uğrayacağı zarar ve ziyandan doğan taleplerin teminat dışı olduğu" belirtilmiştir. Somut olayda sigortalıya ait aracın tamir edilmek amacıyla üçüncü şahıs mali sorumluluk sigortası ile sigortalı şirkete ait işyerinden çalınmış ve hasarlı olarak bulunmuştur.Aracın davalı sigortalının çalışanının elinde iken zarar gördüğü veya çalışan tarafından çalındığı konusunda herhangi bir iddia ve delil yoktur. Araç kimliği belirsiz kişiler tarafından çalındıktan sonra hasarlı olarak bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle davalı Axa Oyak A.Ş.nin üçüncü şahıs mali sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında tazminattan sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Garanti Mot. Ar. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı Garanti Mot. Ar.A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere geri verilmesine 24.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26342, Karar No: 2016/14084, Tarih: 13.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26342 E.  ,  2016/14084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmazlar için noterde düzenlenmiş kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki şartlar dikkate alınmak suretiyle dava konusu taşınmaza bilimsel olmayan bir yöntemle ve soyut ifadelerle değer biçildiğinden emsal incelemesi geçerli değildir.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13735, Karar No: 2014/2541, Tarih: 12.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13735 E.  ,  2014/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafii mahkemece ceza verildiğini belirterek hükmü temyiz etmiş ise de, atılı suçtan suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verildiğinin anlaşılması karşısında,

Suça sürüklenen çocuk müdafinin, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı olmadığından ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki beraat hükmünü temyiz etme konusunda da hukuki yararı bulunmadığından,temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. Maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümler bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12 yaşını doldurmuş olup 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklara yüklenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun gerektirdiği cezasının miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 66/1.e, 66/2 ve 67/4.maddelerine göre hesaplanan altı yıllık dava zamanaşımının ;suç tarihi olan 27.04.2007 tarihinden, temyiz inceleme gününe kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. Maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır.Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır.Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır.Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeğe elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 gün 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi, olayın gelişimi sırasında sanığın, cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’nın “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Anadolu Ticaret Lisesi'nin önündeki öğrencilerden okul çıkışında zorla para alındığı iddiaları üzerine müşteki polis memurlarının adı geçen okulun önüne gittikleri ve suça sürüklenen çocuk ...'yı olayla ilgili olarak yakalamak istediklerinde, suça sürüklenen çocukların müşteki polis memurlarına ellerinde bulunan bıçaklar ve tekme atmak sureti ile saldırdıkları ve "sizin gücünüz yetmez buradan adan almaya, herkesi toplayın çabuk buraya gelsinler" şeklinde tehditte bulundukları ayrıca polis ekip arabasına zarar verdiklerinin iddia edildiği somut olayda;

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir,şiddet ve tehdit göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, ve Suça sürüklenen çocukların TCK'nın 6. maddesi kapsamında saldırıda kullanılmaya elverişli bıçakları polislere savurarak direnmeleri ve söz konusu bıçakların da silahtan sayılması karşısında, cezalarının TCK'nın 265/4 ve 43/2. maddeleri gereğince arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı Kanunun 61. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden tayin olunan temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 265/1. maddesi uyarınca tayin edilen cezalarından anılan kanunun 265/3. maddesi gereğince 1/3 oranında arttırım yapılması gerekirken 1/2 oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması ve suça sürülenen çocukların eylemleri ile suç işleme iradeleri ve kişilikleri ayrı ayrı değerlendirilerek verilecek cezanın kişiselleştirilmesinde yeterli özen gösterilmeden tüm suça sürüklenen çocuklar hakkında yetersiz gerekçeyle aynı oranlarda ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9179, Karar No: 2016/7415, Tarih: 06.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/9179 E.  ,  2016/7415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanığın, yetkili müdürü olduğu .......... adına 2004, 2005 ve 2006 yıllarında sahte fatura düzenlediği kabul edilmişse de; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve her takvim yılının kendi içinde düzenlenen sahte belge yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği ve 2004 yılına ilişkin davanın da zamanaşımına uğradığı gözetilmeden, hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

2-)Kabule göre de; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı yasayla değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5271, Karar No: 2012/35, Tarih: 16.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/5271 E.  ,  2012/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın dava dışı ...’nın idaresindeyken meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 7.830.00 TL’nın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sürücü değişikliği yapıldığını, araç alkollü sürücü ...’nun kullanımında iken ve alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiğini, hasarın teminat dışında kaldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sürücü değişikliği yapıldığının ve kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğinin davalı ... şirketince ispatlanamadığı, rizikonun sigorta teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 7.450.00 TL’nın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, BK.’nun 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesince tespit edilen maddi olguların hukuk hâkimini bağlayacağına

göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 331,88 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3465, Karar No: 2007/5197, Tarih: 03.07.2007

**8. Ceza Dairesi         2006/3465 E.  ,  2007/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ve ertelemeye dair (SEYİTGAZİ) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 2.5.2005 ... ve 143 esas, 38 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 20.4.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.4.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada “bir” ... Türk Lirası küsurunun atılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 513/2, 522, 59 ve 647 sayılı Yasanın 4 ve TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç ağır para cezasının 533 ... Türk Lira adli para cezası olarak ifadesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 3.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22199, Karar No: 2016/1189, Tarih: 20.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/22199 E.  ,  2016/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/111925

MAHKEMESİ : İnegöl ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/497 (E) ve 2015/72 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11274, Karar No: 2022/4574, Tarih: 10.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11274 E.  ,  2022/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 28/02/2020 tarih, 2020/İHK-4838 sayılı itirazın reddine dair kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’un 16/12//2021 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını ve talep bakımından ibralaştıklarını, ödeme doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1381, Karar No: 2017/3937, Tarih: 27.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1381 E.  ,  2017/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, şikayet tarihi itibariyle en son beyanname örnekleri getirtilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, vergi dairesine dosya ile ilgisi bulunmayan ... Turizm Otelcilik Tic. A.Ş adındaki bir şirkete yönelik olarak müzekkere yazılarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.