muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/615, Karar No: 2016/1852, Tarih: 18.02.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12303-2015-E.25165/79329 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 24/07/2015 tarihli ve 2015/1025 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4951, Karar No: 2019/232, Tarih: 15.01.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/4951 E.  ,  2019/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, takibe konu ilamın, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı tazminata ilişkin olduğunu, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 Sayılı Yasa ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirleneceğini, taşınmaza 1973 yılında el atıldığının tespit edildiğini, 12/11/2015 tarihli dosya hesabında tahsil harcının nispi hesaplanmasının hatalı olduğunu ileri sürerek anılan tahsil harcının maktu olarak hesaplanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile değişik 2942 Sayılı Yasanın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 Sayılı Yasayla değişen, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmî Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11 ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü

vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir (Turan Yıldırım ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26). İptal hükmünün Resmî Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

İdarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olup olmadığı konusunda belge ve bilgi bulunmamakta ise el atma eyleminin 1983 sonrası olduğunun kabulü gerekir. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

04.11.1983 tarihinden önce el atıldığının tespiti halinde ilam karar tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise icra harç ve vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiği düşünülmelidir.

Somut olayda mahkemece; takip dayanağı ilamda el atma tarihinin belirtilmediği, buna göre el atma tarihinin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü ile 1983 yılından sonraki el atmalarda tahsil harcının nispi olması gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de temyiz dilekçesi ekinde sunulan ve takibe dayanak ilama ilişkin 22.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda el atma tarihinin 24.12.1973 tarihi olduğunun belirtildiği, dolayısıyla el atma tarihinin 1983 tarihinden önce olduğu anlaşılmakla şikayete konu tahsil harcının maktu hesaplanması gerektiğinden kararın bozulması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5642, Karar No: 2020/5451, Tarih: 13.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/5642 E.  ,  2020/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma

b) Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması (Sanık ...hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan)

2) Mahkûmiyet (Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hükümde başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği, ancak mahkemece kurulan hükme ilişkin olarak kanun yolunun “kararın tebliğinden veya tefhiminden itibaren” başlayacağının belirtilmiş olması ve dosya kapsamına göre sanığın zorunlu müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanık ... ve müdafiinin temyiz isteklerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçuna ilişkin olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik kanun yolu talebinin incelenmesinde:

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, aynı maddenin 12. fıkrasına göre temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olması nedeniyle, sanık ve müdafiinin bu konudaki temyiz isteği itiraz olarak kabul edilerek merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B) Sanıklar Yağmur ve Recep hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

1- Anayasanın 141. maddesinin 3. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri gereğince, hükmün gerekçe bölümünde sanıkların lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin gösterilmesi, bu kapsamda, sanıkların hangi fiiliyle atılı suçu işlediklerinin tartışılarak dayanaklarının açıklanması, ulaşılan kanıya göre sabit kabul edilen fiilleri açıklanarak nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden; eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

2- Kabule göre;

İletişimin tespitine ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin kararların, ....’nda ve diğer şüphelilerde ele geçen uyuşturucu maddeye ilişkin olay tutanağı, fiziki takip tutanağı, teşhis tutanağı, ele geçen uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporları ve ifade tutanaklarının aslı veya denetime imkan verecek şekilde onaylı fotokopilerinin dosyada bulundurulması gerektiği gözetilmemesi,

2- Kabule göre;

İletişimin tespitine ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin kararların, ....’nda ve diğer şüphelilerde ele geçen uyuşturucu maddeye ilişkin olay tutanağı, fiziki takip tutanağı, teşhis tutanağı, ele geçen uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporları ve ifade tutanaklarının aslı veya denetime imkan verecek şekilde onaylı fotokopilerinin dosyada bulundurulması gerektiği gözetilmemesi,

3- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle 07.07.2008 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davası üzerine İstanbul (Kapatılan) 9. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile görevli) 2008/227 esas sayılı dosyasında yargılamaların yapıldığı anlaşıldığından İstanbul (Kapatılan) 9. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile görevli) 2008/227 esas sayılı dava dosyasının getirtilerek bu dosya içine konması; tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sanıkların hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile sanık ...’un temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükümlerin BOZULMASINA,

13.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14068, Karar No: 2014/18935, Tarih: 29.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14068 E.  ,  2014/18935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2012/278-2013/29

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 23/09/2005-2010 tarihleri arası eksik bildirilen sürelerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı olduğu şekilde istemin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme sonucu varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri gereği bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır.Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilmeyen sigortalılar, çalışmalarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse bu çalışmaların Kurumca dikkate alınacağı belirtilmiştir. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de, çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına 20/02/2006-2010/6.aylar arası davalı işveren tarafından bildirim yapıldığı, 2008-2010 arası maaş ödeme belgelerinin dosyaya sunulduğu, davacı tanıkları beyanlarında, davacının 2005/9. ayda kaynakçı olarak çalışmaya başladığını,davalı işveren tanığı davacının 4-5 sene çalışıp 2010 yılında ayrıldığını, kışın işlerin azaldığını ve çalışanlara izin verildiğini, kamu tanığı olarak dinlenen şahıs ise, davacının kaynak bölümünde çalıştığını, kış aylarında işlerin yok denecek kadar azaldığını ve bu nedenle çalışanlara toplu izin verildiğini belirttikleri,davacı tarafından gösterilen tanıkların davalı işverenle aralarında aynı nitelikte dava bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak biçimde dönem bordrolarının getirtilmediği, bordro tanıklarının resen tespit edilip dinlenmediği, davacıya ait işe giriş bildirgesi ve sigorta sicil dosyası ile 2005-2006 arası davacıya ödenen ücret ödeme belgelerinin istenmediği, tanık beyanlarında geçen kış dönemi işlerin azaldığı ve çalışanlara izin verildiği hususunun araştırılmadığı böylece davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmeden sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; öncelikle uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak şekilde dönem bordrolarını getirtmek, dönem bordrolarından bordro tanıklarını resen tespit edip dinlemek, gerekirse Kurum, vergi idaresi, belediye ve emniyet müdürlüğü gibi kamu kurumları aracılığıyla tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, Kurumdan davacıya ait işe giriş bildirgesi ve sigorta sicil dosyası ile davalı işverenden 2005-2006 arası davacıya ödenen ücret ödeme belgelerini istemek, tanık beyanlarında belirtilen kış dönemlerinde işlerin azaldığı ve çalışanlara izin verildiği hususunu araştırmak ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı B.. Isı Sistemleri Üretim Ve Pazarlama A.Ş.'ye iadesine 29/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21787, Karar No: 2014/14694, Tarih: 13.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21787 E.  ,  2014/14694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/240649

Mahkemesi : Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 18/06/2012

Numarası : 2008/542 - 2012/468

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Moğul Piston fabrikasında bakım mühendisi olarak çalışan sanık B.. Y..'nın, fabrikanın anlaşmış olduğu ... İstif Makinaları AŞ 'den forklift makinalarında arıza olması nedeniyle bakım talep ettiği, forklift bakımı için ...AŞ'de servis teknisyeni olarak çalışan ölen O.. K.. ve N.. K..'nin görevlendirildikleri, ölenin bakımını yaptığı forkliftin asansörünü kaldırıp indirirken ve ileri hamle yaparken forkliftin dengesinin bozulması üzerine devrilen forkliftin altında kalarak öldüğü olayda; dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere göre; .. AŞ'nin söz konusu fabrikadaki makinaların teknik servisliğini üstlendiği, sanık B.. Y..'nın .. AŞ servis yetkilisi ile olaydan bir gün önce e-mail yoluyla iletişime geçerek arızalı makinaların arızalarını belirterek makineların rutin bakımını talep ettiği, ölenin ... AŞ yetkilisi tarafından görevlendirilerek forkliftlerin bakımı için gönderildiği, ölenin bağlı olduğu şirkette servis teknisyenliği eğitimi aldığı, tanıkN.. K..'nin ifadesinde; ölenin forklift bakımı konusunda tecrübeli olduğunu, olayı gören tanık K.. T..'nin aşamalardaki ifadesinde; ölenin forkliftin asansör kolunu kaldırıp ileri geri manevra yaptığı sırada forkliftin dengesini kaybettiğini, ölenin sırtı ile forklifti dengelemeye çalıştığını, kendisinin birkaç kez öleni kaçması konusunda uyardığını beyan ettikleri ve olayın meydana gelme şekli de dikkate alındığında; forkliftin devrilmesinin işyerindeki teknik ve donanım aksaklığından kaynaklanmadığı gibi forklift bakımı konusunda tecrübeli ve eğitimli olan ölenin forklifti çalıştırma hatasından, devrilmekte olan forklifti sırtı ile dengelemeye çalışmasından kaynaklandığı, bu itibarla sanık B.. Y..'ya yüklenebilecek kusur bulunmadığı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine, kusurlu olduğunu belirten bilirkişi raporlarına itibarla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası hükmedilen ve cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/8 maddesi uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kabule göre de;

Sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası hükmedilen ve cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/8 maddesi uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5108, Karar No: 2022/7344, Tarih: 04.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5108 E.  ,  2022/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki tazminat davasına dair Sason Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28/11/2019 tarihli ve 2019/101 E. 2019/707 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 28/09/2020 tarihli ve 2020/2660 E. 2020/4830 K. sayılı karara karşı, davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; arazisinden geçmekte olan davalı şirkete ait elektrik nakil hatlarından kaynaklanan yangında çok sayıdaki badem ve fıstık ağaçlarının hayatiyetini kaybettiğini, yine hayvanlarının barındığı ahırın yanarak kullanılamaz hale geldiğini, ahırda bulunan yaklaşık 10.000 TL değerindeki samanın da yandığını ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 7.000 TL’nin hakkın doğum tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 23/07/2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 127.000 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı; yangının elektrik hatlarından çıktığına dair iddianın gerçeği yansıtmadığını, olayın meydana gelmesinde davacının tamamen kusurlu olduğunu, tarafına kusur atfedilemeyeceğini, kaldı ki ağaçların yaşı gereği meyve vermesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.