muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3652, Karar No: 2019/5639, Tarih: 01.10.2019

Somut olayda, üretim aşamalarında davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından bedelsiz olarak yükleniciye bırakılan makine ve teçhizatların da kullanılması, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün kendisine sunulan iş programını veya projeyi yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların davalı tarafından verilen süre içerisinde giderilmesi zorunluluğu, yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlenmesi, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebilmesi gibi tespitler karşısında anahtar teslimi olarak kabul edilemeyecek bir sözleşme ile kendisine olağan denetim sınırlarını aşacak şekilde yetkiler tanınmış olan davalı ... Genel Müdürlüğü'nün 4857 sayılı yasa’nın 2. maddesi gereğince asıl işveren, diğer davalı ... Kömür İşletmeleri AŞ.'nin ise alt işveren olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

... ili ... ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda Soma maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına temyizin kapsam ve nedenlerine göre ilk derece mahkemesi kararında sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, husumetin mahkemece resen araştırılması gereken hususlardan olduğu, davacı tarafın davalı .... açısından husumet itirazını kabul ettikleri yönündeki tek taraflı beyanlarının bu konuda etkili olmayacağı gözden kaçırılarak, dava konusu taleplerle ilgili olarak davalı ....'ne husumet yöneltilemeyeceği, ayrıca davacılar vekilinin 05/07/2017 tarihli dilekçesinde adı geçen şirket yönünden husumet itirazını kabul ettiklerini beyan ettiğinden bahisle davalı .... hakkındaki davanın eksik incelemeyle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davalı .... ile ... Kömür İşletmeleri A.Ş. arasında organik bağ bulunup bulunmadığı, birlikte istihdamın veya muvazaalı işlemlerin söz konusu olup olmadığı araştırılarak, oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar ortadan kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ... Genel Müdürlüğü'ne iadesine,

01/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/838, Karar No: 2022/6421, Tarih: 25.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/838 E.  ,  2022/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müştekinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13176, Karar No: 2024/28, Tarih: 15.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13176 E.  ,  2024/28 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1524 E., 2023/25 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/428 E., 2021/236 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı MKE’ye ait Pirinç Fabrikasında 1987 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, halen çalışmaya devam ettiğini, çalışmalarının üretime yönelik olmasına rağmen davalı Kurumca yasal olmayan gerekçelerle daha az prim ödemek ve müvekkilini TİS hükümlerinden yararlandırmamak amacıyla çırak olarak gösterildiğini, müvekkilinin davalı MKE nezdinde çırak olarak davalı ...’ya bildirilen çalışmalarının uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalı olarak tespit edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı .... vekili, davalı Kurumdaki çıraklık okulunun 3308 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesiyle 1986 yılında kapandığını, davacının 3308 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde aranan çırak olabilme koşullarını taşıdığından, dava dışı Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı Çıraklık Eğitim Merkezi (MEGSB) tarafından çıraklık eğitimine kabul edilmek suretiyle Çıraklık Sözleşmesine bağlı olarak çalıştığını, gerekli eğitimleri aldıktan sonra çıraklık diplomasına hak kazandığını, primlerinin dava dışı MEGSB tarafından ödendiğini, bu dönemde 3308 saylı Kanun gereğince asgari ücretin %30’u kadar ücret aldığını ve yılda 30 gün yıllık izin kullandığını, çıraklığın meslek ve sanat öğrenmeye yönelik bir eğitim türü olduğunu, buradaki asıl amacın üretim yapmaya değil, meslek öğrenmeye yönelik olduğunu, çırakların üretime dayalı bir çalışma içinde olsa bile bu çalışmanın nazari olarak öğrendiklerini uygulama amacı taşıdığını, uygulamalı çalışmanın çıraklık döneminin bir parçası olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, Kurum kayıtlarının incelenmesinde, davacının davalı Kurum nezdinde 03.08.1987 tarihinde çırak olarak çalışmaya başladığını dönem bordrolarının çırak olarak düzenlendiğini, çıraklık süresi bittikten sonra uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak çalışmalarına devam ettiğini, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanun'un 3 üncü maddesinde kimlerin çırak sayıldığının, 11 inci maddesinde çırakların kısa vadeli sigorta kollarına tabi olduğu hakkında düzenlemeler bulunduğunu, çıraklar hakkında 4857 sayılı İş Kanun'un işçi sağlığı ve güvenliğine ilişkin hükümler dışında kalan hükümlerin uygulanmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları ve SGK kayıtları ile çıraklık belgeleri birlikte değerlendirildiğinde davacının davalı işyerinde davacının çırak olarak hizmetinin bildirildiği 30.11.1989 ile 01.03/.990 arasında çalıştığının tesbiti ile davacının üretime yönelik çalıştığı anlaşıldığından davacı adına bildirilen 30.11.1989 ile 01.03.1990 arası çalışmalar tüm sigorta kollarına tabi çalışma olduğu, ancak sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını ikmal ettiği 30.11.989 tarihi olacağı belirtilerek davanın kabulüne, davacının 7 sicil numaralı davalı MKE'nin 18 yaşını ikmal ettiği tarihten sonrası olan 30.11.1989 ile 01.03.1990 tarihleri arasındaki Kuruma çırak statüsünde kısa vadeli sigorta kollarına tabii olarak bildirilen hizmet süresini uzun vadeli sigorta kollarına tabii olacak şekilde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekili, eksik ve hatalı inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı MKE vekili, davacının çıraklık kapsamında çalıştığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; 05.10.1987 tarihinde davacının velisi ile davalı arasında çıraklık sözleşmesi imzalanmışsa da aynı zamanda bordro tanığı olan davacı tanıklarının davacı ile birlikte davalı işyerinde 1987 yılı Ekim ayından itibaren üretime yönelik olarak çalıştıklarını beyan etmeleri karşısında davalı işyerinde geçen çalışmalarının üretime yönelik olduğu anlaşıldığından mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 30.11.1989-01.03.1990 tarihleri arasındaki çalışmasının uzun dönemli sigorta kapsamında geçirdiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 79 ncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4377, Karar No: 2024/722, Tarih: 25.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4377 E.  ,  2024/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/93 E., 2021/411 K.

DAVA TARİHİ : 28.02.2014

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı idarenin üstlenmiş olduğu 24. ...Yağlı Güreşlerinde bir takım işler yaptığını ve buna ilişkin düzenlenen faturaların bir kısmının davalı tarafından ödenmesine rağmen bakiye kısmın ödenmediğini ve bunun için başlattıkları icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek takibe itirazın iptâli ile alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının söz konusu organizasyonda yapmış olduğu işlerin bedelinin ödendiğini, ödenmediği iddia olunan kısım için alacağı kabul etmediklerini, ödenen faturalar bakımından hizmet alımının usulüne uygun yerine getirildiğini ancak talep olunan diğer alacaklar bakımından böyle bir sürecin tamamlanmadığını, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin :01.12.2015 tarihli ve 2014/116 Esas, 2015/697 Karar sayılı kararıyla; davacı tarafın işletme defteri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi raporunda defterin usulüne uygun tutulup tutulmadığı belirtilmediği için sahibi lehine delil teşkil etmeyeceği ve ayrıca davalı ... başkanı tarafından yemin edilmek sureti ile davacıya borçları bulunmadığının beyanı ile davacının hizmetleri yerine getirdiğini gösterir başkaca bir delil sunamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2019/196 Esas, 2019/3797 Karar sayılı ve 07.10.2019 tarihli kararı ile davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile; davalı idare resmi kurum olup aldığı hizmetlerin bedelini 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve 4735 sayılı Kamu İhaleleri Sözleşmeleri Kanununa göre sözleşme düzenleyerek ödemek zorunda ise de herhangi bir sözleşme yapılmaksızın imalâtların yapılması halinde bedellerinin Türk Borçlar Kanunu 526. maddesi kapsamında vekâletsiz iş görme hükümlerine göre ödenmesi gerektiği, dairemizin uygulamalarına göre teslim olgusu tanık dahil her türlü delil ile ispatlanabilir olup davacının işi teslim ettiğinin tanıkla ispatı mümkün olduğu halde tanık dinletme talebinin reddedilmesinin doğru olmadığı, yapılması gereken işin konusunda uzman bir bilirkişi tayini ile davacının ihale kapsamında üstlendiği işlerin dışında teslim ettiğini kanıtladığı imalâtları varsa bedellerinin yapıldığı yıl piyasa fiyatlarına göre KDV eklenmeksizin hesaplandırılması, varsa ödemelerin mahsubu ile sonucuna göre karar verilmesi olduğu belirtilerek ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu 13.08.2012 tarih 7035 ve 7034 numaralı faturaların içeriklerine ilişkin tanıkların dinlendiği, tanıkların işçilik ve maliyete ilişkin beyanları değerlendirilerek ve dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre fatura tarihlerine göre faturadaki bedellerin dönemin koşullarına uygun olduğu anlaşıldığından davacının talebinin tanık beyanları ile ispat edilebilen ürün ve işçiliklerle sınırlı kalmak kaydıyla davanın 6.750,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yerel mahkeme kararının eksik incelemeye dayandığını, 2012 yılı Altınkiraz Yağlı Pehlivan Güreşlerine ilişkin davalı tarafından yapılan giderlerin neler olduğunun davalıya açıklattırılmadığını, yerel mahkemece fatura içeriklerine göre kalem kalem adet belirtilmeden, hesap yapılmadan karar verildiğini, davalının faturalara yasal süre içerisinde itiraz etmediğini, davalı idarenin takip konusu yapılan borcun tamamına itiraz ettikten sonra bir kısmını ödediğini, bu hususun davalının kötüniyetli olduğunu gösterdiğini, dönemin belediye başkanının yeminli beyanında müvekkilinin yaptığı hizmeti kabul ettiğini, yerel mahkemece alacağın reddedilen kısmına ilişkin verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; tanık beyanları ile müvekkilinin bakiye borcunun bulunduğu sonucunun çıkarılamayacağını, hükme esas alınan raporun denetlenebilir olmadığını, davacıdan usulüne uygun şekilde temin edilen hizmet bedellerinin ödendiğini, davacının tahsilini talep ettiği diğer alacaklar bakımından ise resmi prosedüre uygun bir alım yapılmadığını ve müvekkilinin böyle bir borcunun bulunmadığını, davanın kısmen kabul edilen kısmına ilişkin kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili amacı ile başlatılan icra takibine vaki itirazın iptâli ve icra inkâr tazminatına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436, 437. maddeleri, TBK 526. maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece, hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığının gösterilmesi ve Yargıtay tarafından kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığının denetlenmesi ancak kararın gerekçeli olmasıyla mümkündür. Gerekçesi olmayan ya da görünürde gerekçeli olan kararların Yargıtayca denetimi yapılamaz.

2.1. Yerel mahkemece verilen kararın gerekçe bölümünde, yargılama sırasında celbedilen kayıt ve belgeler ile bilirkişi raporu alındığı, tanık beyanlarının dinlendiği hususu zikredildikten sonra bilirkişi raporu ve fatura tarihlerine göre faturadaki bedellerin dönemin koşullarına uygun olduğu belirtildiğinden davacının talebinin tanık beyanları ile ispat edilebilen ürün ve işçiliklerle sınırlı kalmak kaydıyla davanın kısmen kabulüne karar verildiği belirtilmiş ise de hüküm kısmında belirtilen ve kabul edilen 6.750,00 TL’ye nasıl ulaşıldığı, hangi kalem alacak bakımından kaçar adet ürünün kabul edildiği ve hesaplamasının gösterilmediği, bu hali ile denetlenebilir bir gerekçenin bulunmadığı anlaşılmıştır.

2.2. Dosya kapsamında alınan tanık beyanlarında ise davacı tarafından yapılan işin miktarı ile ilgili olarak çelişkiler bulunduğu, mahkemece beyanlardaki bu çelişkinin de giderilmediği anlaşılmıştır.

2.3. Mahkemece yapılması gereken iş; 07.10.2019 tarihli bozma ilamında belirtildiği üzere vekaletsiz iş görme hükümlerine göre, alanında uzman bilirkişiden alınacak raporla, çelişkinin giderildiği tanık beyanları ve işin niteliği dikkate alınarak, işin yapıldığı yıl piyasa fiyatlarına göre KDV eklenmeksizin hesaplanarak, olması gereken makul seviyede bir bedel belirlenerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz incelemesine konu kararın temyiz eden taraflar lehine BOZULMASINA,

Sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Temyiz peşin harcın talep halinde ilgilisine iadesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz incelemesine konu kararın temyiz eden taraflar lehine BOZULMASINA,

Sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Temyiz peşin harcın talep halinde ilgilisine iadesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.