muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18137, Karar No: 2018/2995, Tarih: 29.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/18137 E.  ,  2018/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 29/01/2010 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti, kaza tarihi itibariyle Kurum tarafından peşin veya aylık olarak ödenmesi gereken gelirlerin ödenmesi ve bağlanması, meslekte kazanma gücü kayıp oranının ve maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, “Davacının 29/01/2010 tarihindeki olayın iş kazası olarak tespitini talep etmekle birlikte sgk tarafından 29/01/2010 tarihli olayın 18/09/2012 tarih CP-106 sayılı raporla iş kazası olduğunun tespiti yapıldığından davacının bu talebi konusuz kaldığından davacının bu talebi hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına,

Davacının kaza tarihi itibariyle SGK tarafından peşin veya aylık olarak ödenmesi gereken gelirlerin ödenmesini talep etmekle birlikte; sgk tarafından davacıya ödendiği anlaşılmakla davacının bu talebi konusuz kaldığından davacının bu talebi hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına,

Davacının kaza tarihi itibariyle sgk tarafından peşin veya aylık ödenmesi gereken gelirlerin bağlanmasını talep etmekle birlikte; tespit olunan maluliyet oranı göz önüne alınarak davacının bu talebinin reddine.

Davacının maluliyet oranının tespiti ve meslekte kazanma güç kayıp oranının tespitini talep etmekle birlikte; sgk tarafından maluliyet oranının (meslekte kazanma güç kayıp oranının) E cetveline göre % 35 oranında tespit edildiği anlaşılmakla mahkemece adli tıp kurumuna yaptırılan incelemede maluliyet oranının (meslekte kazanma güç kayıp oranının) E cetveline göre % 33 oranında belirlendiğinden ve sgk'nın belirlediği maluliyet oranının (meslekte kazanma güç kayıp oranının) daha yüksek olduğu anlaşılmakla davacının bu talebide konusuz kaldığından davacının bu talebi hakkında da bir karar verilmesine yer olmadığına,” karar verilmiş olup yargılama gideri ile vekalet ücretinden davacı sorumlu tutulmuştur.

Dava açıldıktan sonra ortaya çıkan bir nedenle dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek kalmıyorsa davanın konusuz kalması nedeniyle yargılamaya devam edilmesine gerek yoktur. Böyle bir durum söz konusu olduğunda mahkemenin bir tespit hükmü niteliğinde olarak esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermesi gerekir.

Dava açıldıktan sonra ortaya çıkan bir nedenle dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek kalmıyorsa davanın konusuz kalması nedeniyle yargılamaya devam edilmesine gerek yoktur. Böyle bir durum söz konusu olduğunda mahkemenin bir tespit hükmü niteliğinde olarak esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermesi gerekir.

Dava tamamen veya kısmen konusuz kalabilir. Davanın kısmen konusuz kalması halinde talebin diğer kısmı yönünden uyuşmazlık devam eder ve mahkemece uyuşmazlığın devam ettiği talepler hakkında yargılamaya devam edilerek olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.01.2006 tarih ve 2005/10-766 E, 2006/16 K. sayılı kararı da aynı yöndedir)

Davanın konusuz kalması halinde mahkemenin, yargılamaya devam ederek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu diğer bir deyişle hangi tarafın davanın açılmasına sebebiyet verdiğini tespit edip, o taraf aleyhine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesine göre avukatlık ücreti takdir etmesi ve yargılama giderlerinden sorumlu tutması gerekir.

Somut olayda, davacının 29/01/2010 tarihinde geçirdiği iş kazası ile ilgili olarak işveren tarafından Kuruma iş kazası bildiriminin yapılmadığı, dava açılmasından sonra Kurum tarafından gerekli tahkikatın yapılarak olayın iş kazası olduğunun kabul edildiği ve davacının iş göremezlik oranının tespit edilerek davacıya gelir bağlandığı, bu nedenle davacının dava açmakta haklı olduğu anlaşıldığından yargılama gideri ile vekalet ücretinden davalıların sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve Yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Hüküm fıkrasının harca ilişkin 5. bendi silinerek yerine, “5- Karar tarihi itibariyle alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 18,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 10,80 TL harcın davalı .... Sin. Tic. Ltd. Şti.'den alınarak hazineye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 18,40 TL başvurma harcı ile 18,40 TL peşin harç toplamı olan 36,80 TL harcın davalı .... Sin. Tic. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine,” yazılmasına,

2-Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 6. bendi silinerek yerine, “6- Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunun A.A.Ü.T. gereğince 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,” yazılmasına,

2-Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 6. bendi silinerek yerine, “6- Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunun A.A.Ü.T. gereğince 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,” yazılmasına,

3- Hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin 7. bendi silinerek yerine, “7- Davacı tarafından karşılanan 110,00 TL tebligat ücreti, 99,00 TL posta masrafı, 1.000,00 TL Adli Tıp ücreti olmak üzere toplam 1.209,00 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12252, Karar No: 2024/3728, Tarih: 21.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12252 E.  ,  2024/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2542 E., 2021/2644 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2020/316 Esas, 2021/277 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1e, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1 ve 54/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve müsadereye, karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/2542 Esas, 2021/2644 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, suç vasfına, haksız tahrikin üst hadden uygulanması gerektiği’ne ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'ın aynı okulda okumaları dolayısıyla tanıdığı mağdur ... ile karşılaştıkları, aralarında yaşanan tartışma sebebiyle karşılıklı küfürleştikleri ve mağdurun suça sürüklenen çocuğa taş attığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun mağduru Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun 17.03.2021-5084 karar numaralı raporuna göre sol hemitoraksta 3 adet, sağ paravertebral alanda 1 adet olmak üzere 4 kere bıçak ile yaraladığı ve mağdurun yaşamını tehlikeye soktuğu, orta (2) derecede kemik kırığına sebebiyet verdiği ve suça sürüklenen çocuğun olay yerinden kaçtığı olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suça sürüklenen çocuğun hedef aldığı vücut bölgesi, yara yerleri ve niteliği suçta kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut nazara alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/2542 Esas, 2021/2644 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1127, Karar No: 2022/5364, Tarih: 30.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1127 E.  ,  2022/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

1) 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığa yüklenen “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 11.12.2012 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yapılmaya devamla beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25197, Karar No: 2017/14281, Tarih: 21.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/25197 E.  ,  2017/14281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yüklenen suçları işlediğine ilişkin suçüstü yakalandığı bir başka soruşturma sırasındaki ifadesinde; hırsızlık amacıyla girmek istediği evlerin pencere veya kapıların PVC kısımlarını bıçakla keserek içeri elini uzatıp kapı veya pencerinin anahtar veya kapı koluna ulaşarak açtığını beyan etmesi ve bu olayda da katılanın evinin balkon kapısının PVC kısmının bıçakla kesilerek açılması benzerliği dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/848, Karar No: 2020/2469, Tarih: 03.03.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/848 E.  ,  2020/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu, davacının yolcu olarak bulunduğu aracın tek taraflı trafik kazası yapması neticesinde davacının yaralanarak beden gücü kaybına uğradığını, maluliyeti nedeniyle kazanç kaybına uğradığını, sürekli bakıma ihtiyacı bulunduğunu belirterek belrisiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 45.000,00 TL maluliyet tazminatı ile 5.000,00 TL sağlık personeli bakım giderinin kaza tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş , ıslah dilekeçesi ile maluliyet tazminatı talebini 225.000,00 TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; kazaya karışan aracın müvekkili nezdinde trafik sigortasının olduğunu,sorumluluğun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, gerçek kusur, geliri ve uzuv kaybı oranına göre tazminat meblağı belirlendiğini,davacının ihbarında bulunmaması nedeniyle temerrüde düşürülmediğini,kusuru kabul etmemekle, bakım gideri talebi olan tedavi giderinden 6111 sayılı yasaya göre SGK nın sorumlu olduğunu, kusurun, maluliyetin ve zararın tespiti gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma,toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 225.000,00 TL maddi tazminatın, 45.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile

birlikte, 180.000,00 TL' sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 5.000,00 TL sağlık personeli bakım giderine yönelik istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maluliyet tazminatı ile bakıcı gideri istemine ilişkindir.

birlikte, 180.000,00 TL' sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 5.000,00 TL sağlık personeli bakım giderine yönelik istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maluliyet tazminatı ile bakıcı gideri istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali BK m. 46/I’de özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince “Cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmaya muktedir olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir”. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlâli halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddî zararın türleri; masraflar, çalışma gücünün kısmen veya tamamen kaybından doğan zararlar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararlar şeklinde düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde belirtilen “bütün masraflar” deyimi çok geniş kapsamlıdır. Bu giderlere zarara uğrayanın katlanmak zorunda kaldığı bütün giderler dahildir. Bu giderlere zarara uğrayanın katlanmak zorunda kaldığı bütün giderler dahildir. Bu bakımdan zarara uğrayan barınma, beslenme, ulaşım, paramedikal ve bu gibi giderleri de isteyebilir.

25.02.2011 tarihinde 6111 sayılı "Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun" yürürlüğe girmiştir.

Bu Kanunun 59. maddesi ve geçici 1.maddesi ile trafik kazaları sebebiyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin, sosyal güvenceleri olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı ve yine bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin de Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır.

Buna göre; 6111 Sayılı Kanun gereği yasanın yayımlandığı tarihten önce ve sonra meydana gelen tüm trafik kazaları nedeni ile sunulan belgeli sağlık hizmet bedelleri Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından

karşılanacaktır. Bu nedenle davacının dava konusu tedavi giderlerinden belgeli/faturalı sağlık giderlerinin tümünden Sosyal Güvenlik Kurumu, belgesiz/paramedikal giderlerden ise aracın işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı sorumludur.

6098 Sayılı TBK'nun 54.maddesinde tedavi giderleri ile çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar, bedensel zararlar kapsamında sayılmış, ZMSS Genel Şartlarında da sakatlık nedeniyle ayrı, tedavi giderleri nedeniyle ayrı teminatlar verilmiştir.

6098 Sayılı TBK'nun 54.maddesinde tedavi giderleri ile çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar, bedensel zararlar kapsamında sayılmış, ZMSS Genel Şartlarında da sakatlık nedeniyle ayrı, tedavi giderleri nedeniyle ayrı teminatlar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, davacının %100 oranında maluliyeti bulunmasına göre poliçe limiti olan 225.000,00 TL maluliyet tazminatı hükmedilmiş, bakıcı gideri talebine ilişkin olarak 6111 sayılı yasaya göre tedavi gideri yönünden yasal hasmın Sosyal Güvenlik Kurumu olduğu gerekçesi ile reddine karar vermiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve hukuki olgular karşısında; mahkemece, davalı ... şirketinin ZMSS poliçesindeki sakatlık ve tedavi gideri limitlerinin ayrı ayrı değerlendirilmeden yanılgılı değerlendirme ile bakıcı gideri talebinin reddine karar vermesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre, davalı ... şirketi kazaya neden olan aracın trafik sigortacısıdır. 2918 sayılı KTK.nun 98/1, 99/1. maddeleri ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B.2. maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ... şirketi tazminat talebinin tamamı yönünden dava açılmadan önce temerrüde düşürülmemiş olduğundan, tazminat tutarının tamamı yönünden dava tarihinde temerrüde düştüğünün kabul edilerek karar verilmesi gerekirken mahkemece, hükmedilen maddi tazminata ıslah edilen kısım için ıslah tarihinden, kalan kısım için dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

3- Kabule göre ; Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin 20.04.2015 tarihli kök raporda TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak 28.06.2015 havale tarihli ek raporda ise PMF 1931 Tablosu esas alınarak belirlendiği, mahkemenin

bilirkişi kök raporu doğrultusunda TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre yapılan hesaplamayı esas alarak karar verdiği görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılıce kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et–Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlendiği bilirişi ek raporuna göre ve kazanılmış haklar gözetilerek karar verilmesi gerekirken, bilirkişi kök raporu doğrultusunda TRH 2010 yaşam tablosu esas alınarak yapılan hesaplamaya göre hüküm tesisi isabetli değildir.

4- Mahkemece, davaya konu trafik kazası ile ilgili soruşturma dosyası istenilmiş ise de soruşturma neticesinde ceza davasının açılıp açılmadığı dosyadaki mevcut evraklardan belli değildir. Bu nedenle mahkemece, soruşturma dosyasının akibetinin araştırılıp neticesinin dosyaya kazandırılıp değerlendirme yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 03/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.