muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/403, Karar No: 2013/17673, Tarih: 07.10.2013

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava, demuraj alacağının tahsiline yönelik takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı tarafından, Kazakistan'dan Ankara'ya taşınan emtianın taşınması sırasında, araçların Kazakistan'dan çıktığı andan itibaren Rusya Novoroski Limanı'nda, Samsun Gümrüğü'nde ve nihayetinde Ankara Gümrüğü'nde bir süre beklediği, bu bekleme sürelerinin kendisine serbest süre düşüldükten sonra asgari 24 günlük bekleme ücreti talebine hak kazandırdığı ve beklemelerin Rusya'da sertifika eksikliğinden, Samsun Gümrüğü'nde doktor raporu istenmesinden ve Ankara Gümrüğü'nde de yine davalıdan kaynaklandığını ileri sürmektedir.

Mahkemece bu konuda görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda ise, taşımanın yapıldığı araçların, Kazakistan'dan hareket ederek Ukrayna üzerinden Rusya'ya ve buradan da gemiyle Samsun'a ve devamında Ankara'ya geldiği, yükleme ve transit gümrüklerinde, 72 saati geçen demuraja tabi bir bekleme olmadığı, sadece boşaltma gümrüğünde (Ankara) demuraja tabi bir beklemenin bulunduğundan hareketle sonuca gidilmiştir. Davacı vekili tarafından da bu rapora, yukarıda açıklanan gerekçelerle itiraz edilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, dosyaya sunulan tır karneleri, hamule senedi ve diğer belgelerin, CMR Konvansiyonu hükümleri uyarınca uluslar arası taşıma konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla incelenmesi suretiyle, davacıya ait araçların taşımanın başlangıcından, emtianın alıcıya teslimine kadar, nerelerde ne kadar süreyle beklediğinin ve bu beklemeden davalının sorumlu olup olmadığının belirlenmesi, davacının bilirkişi raporuna bu konulardaki esaslı itirazları karşılanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, kabule göre de, faturaya dayalı alacağın likit olduğu gözetilmeksizin icra inkar tazminatı talebinin reddi de doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 153,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/569, Karar No: 2022/9759, Tarih: 24.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/569 E.  ,  2022/9759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte belge düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

A) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyizinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesi:

1-213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalasının 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge kullanma suçlarından verildiği, sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; vergi dairesi başkanlığından sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından mütala verilip verilmeyeceğinin sorulması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, dava şartı olan mütalaa alınmadan ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeden tek mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

2-Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14165, Karar No: 2016/16297, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14165 E.  ,  2016/16297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının ticarethane tarifesinden elektrik abonesi olduğunu, davalının tarafına tahakkuk ettirdiği faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek;fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2011 yılı Nisan ayından bugüne kadar kayıp kaçak bedeli adı altında kendisinden tahsil edilen 2.000,00 TL’nin fatura ödeme tarihlerinden itibaren işletilecek ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 04.01.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 6.340,23 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeline yönelik menfi tespit istemine ilişkindir.

TTK'nun 4.maddesinde ise ticari davalar tanımlanmıştır.Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..."sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12. maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.

26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1. fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır.Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Somut olaya gelince;dosyada yer alan faturalar ile de sabit olduğu üzere davacı,davalı ... şirketinin ticarethane tarifesinden abonesi olup söz konusu elektriği pastahanesinde kullanmaktadır.Bu durumda 6102 sayılı TTK'nun yukarıda ifade edilen yasa hükümleri de incelendiğinde davada Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu ve mahkemece de davaya Ticaret Mahkemesi sıfatı ile bakılması gerektiği açıktır.

2-Bu nedenle mahkemece, yukarıda belirtilen yasa hükümleri ve açıklamalar uyarınca davacının ticarethane grubundan elektrik abonesi olduğu gözetilmek suretiyle davaya Ticaret Mahkemesi sıfatı ile bakılması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılıp neticelendirilmesi doğru görülmemiştir.

3- Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4183, Karar No: 2021/11557, Tarih: 30.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4183 E.  ,  2021/11557 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle 3713 sayılı Kanunun 7/2-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3, 54, maddeleri uyarınca mahkumiyetine dair karar

Dosya incelendi gereği düşünüldü,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçu yönünden temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın 06.01.2015 tarihinde propaganda içerikli olan; ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.03.2014 tarih 2014/1 D. iş nolu kararı ile toplatılmasına karar verilen "Devrimci Genç Kadın", ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 tarih 2014/230 D. iş sayılı kararı ile toplatılmasına karar verilen "Evrimleşen Devrimci Genç Kadın", Adilcevaz Sulh Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarih 2014/107 D. iş sayılı kararı ile toplatılmasına karar verilen, "Zekiyeleşen Yurtsever Gençlik", Şirvan Sulh Ceza Mahkemesinin 19.08.2014 tarih 2014/11 D. iş sayılı kararı ile toplatılmasına karar verilen "Hilalleşen Devrimci Genç Kadın" isimli dergileri belediyeye ait düğün salonunda stant açarak satışını yapmakla sınırlı eyleminin bir bütün olarak terör örgütüne yardım suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle CMK'nın 302/2 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9294, Karar No: 2024/1826, Tarih: 12.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/9294 E.  ,  2024/1826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1765 E., 2020/828 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2019/5 Esas, 2019/291 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/1765 Esas, 2020/828 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.02.2022 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

1.İsnat edilen suçlamaları kabul etmediğine,

2.Terör örgütü propagandası yapmadığına,

3.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun

kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/1765 Esas, 2020/828 sayılı kararında sanıkca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden Tebliğname’ye uygun olarak, üye ...'ın hukuka aykırı yöntemle delil elde edildiğinden suçun sübuta ermediğine dair karşı oyu ve oy çokluğuyla, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... hakkında İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesi 04.07.2019 tarih, 2019/5 (E) ve 2019/291 (K) sayılı kararıyla terör örgütü propagandası yapmak suçundan yapılan yargılama sonucunda sanığın 3713 sayılı yasanın 7/2. madde 2. cümlesi, 5237 sayılı TCK'nın 43/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 1 YIL 6AY 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul. Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30/06/2020 tarih 2019/1765 Esas 2020/828 Karar sayılı ilamıyla esastan reddine karar verildiği,

Kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucunda oy çokluğuyla kararın onanmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

Karara muhalefet etmemizin hukuki sebepleri;

Yasak delil elde edililip kullanılmasına yönelik tespitler;

6 Ocak 2017 tarih, 680 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 27. maddesiyle; 2559 sayılı Kanunun ek 6. maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir. Buna göre;

Kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucunda oy çokluğuyla kararın onanmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

Karara muhalefet etmemizin hukuki sebepleri;

Yasak delil elde edililip kullanılmasına yönelik tespitler;

6 Ocak 2017 tarih, 680 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 27. maddesiyle; 2559 sayılı Kanunun ek 6. maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir. Buna göre;

“Polis, sanal ortamda işlenen suçlarda, yetkili Cumhuriyet başsavcılığının tespiti amacıyla, internet abonelerine ait kimlik bilgilerine ulaşmaya, sanal ortamda araştırma yapmaya yetkilidir. Erişim sağlayıcıları, yer sağlayıcıları ve içerik sağlayıcıları talep edilen bu bilgileri kolluğun bu suçlarla mücadele için oluşturduğu birimine bildirir.”

2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanununun ek 6. maddesine eklenen bu fıkra Anayasa Mahkemesinin 19.02.2020 tarih ve 2018/91 Esas, 2020/10 sayılı kararıyla iptal edilmiştir.

Dolayısıyla polise siber ortamda tanınan sanal ortamda araştırma yetkisi iptal edilmiştir. Bu tarihten sonra Ceza Muhakemeleri Kanununun genel hükümlerine göre Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda suç araştırması yapılacağı aşikardır ve hazırlık soruşturması nasıl başlayacağı kanunumuzda açıkça düzenlenmiştir.

Polise sanal yetki verilen dönem dışında kalan suç tarihinde de soruşturmanın Ceza Muhakemeleri Kanununun genel hükümlerine göre Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda suç araştırması yapılacağı aşikardır ve hazırlık soruşturması nasıl başlayacağı kanunumuzda açıkça düzenlenmiştir. Dolayısıyla suç tarihinde 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa göre soruşturma ve suç delillerinin toplanması zorunludur.

Polise sanal yetki verilen dönem dışında kalan suç tarihinde de soruşturmanın Ceza Muhakemeleri Kanununun genel hükümlerine göre Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda suç araştırması yapılacağı aşikardır ve hazırlık soruşturması nasıl başlayacağı kanunumuzda açıkça düzenlenmiştir. Dolayısıyla suç tarihinde 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa göre soruşturma ve suç delillerinin toplanması zorunludur.

İncelenen dosya kapsamında, İstanbul terörle mücadele şube müdürlüğü görevlileri tarafından 23.03.2018 tarihli reseen yapılan sosyal medya araştırma tutanağıyla sanığın sosyal medya (facebook) hesabından terör örgütü propagandası yaptığı örgütünü öven paylaşımlarda bulunduğu, tespit edilen facebook URL uzantılı hesabı kullanan İlyaz KAYA isimli facebook kullanıcısının herkese açık profil sayfasından ve beğenileri üzerinden gerekli incelemeler yapıldığı görüntü ve video kayıtları alındığı tespit edilmiştir. Bu işlemden sonra 10.07.2018 tarihinde sanık yakalanıp Cumhuriyet Savcısında ifadesinin alınması talimatı alındığı, CMK'nın kanununa göre suçla ilgili tespit yapıldıktan sonra cumhuriyet savcısına bildirilerek CMK'nın 134. maddeye göre sanığın sosyal medyası veya kullandığı cep telefonu üzerinden gerekli arama yapılarak, kayıtların çıkarılmasına karara alınıp buna göre işlem yapılması gerekirken, cumhuriyet savcısına bilgi verilmeden mahkeme kararı alınmadan, 23.03.2018 tarihinde yapılan ilk tespitten yaklaşık 4 ay sonra 10.07.2018 tarihinde cumhuriyet savcısından sanığın ifadesinin alınması yönünde talimat alınmasına göre herhangi bir arama ve tespit kararı alınmadığı, sonradan yapılan işlemlerin hukuken batıl olan işlemlerin hukuki hale getirilemeyeceği elde edilen delillerin hukuka aykırı deliller olduğu kabul edilmesi gerektiği,

Zira; Sanığın sosyal medyası üzerinde soruşturma yapılması yönünde Cumhuriyet Savcısının herhangi bir emir ve talimatı bulunmadığı sosyal medyası ile ilgili Cumhuriyet Savcısı veya mahkemede usulüne uygun olarak alınmış bir arama kararı bulunmadığı, polisin reesen sanığın sosyal medyası üzerinden CMK 134. maddesine aykırı olarak inceleme yapıp tutanak tuttuğu tespit edilmiştir.

Burada karşımızı çıkacak soru;

Kolluk, Cumhuriyet Savcısının emir ve talimatı olmaksızın sanal ortam takibi yapabilir mi?

6 Ocak 2017 tarih, 680 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 27. maddesiyle; 2559 sayılı Kanunun ek 6. maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir. Buna göre;

“Polis, sanal ortamda işlenen suçlarda, yetkili Cumhuriyet başsavcılığının tespiti amacıyla, internet abonelerine ait kimlik bilgilerine ulaşmaya, sanal ortamda araştırma yapmaya yetkilidir. Erişim sağlayıcıları, yer sağlayıcıları ve içerik sağlayıcıları talep edilen bu bilgileri kolluğun bu suçlarla mücadele için oluşturduğu birimine bildirir.”