muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18871, Karar No: 2014/18120, Tarih: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18871 E.  ,  2014/18120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, evlilik dışı doğan ve annesinin yaşı küçük olup babası tarafından tanınan çocuğa vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 404 . Maddesinde " velayet altında bulunmayan her küçük vesayet altıan alınır “hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlı adayı küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre ikametgahı "..." ise de, zabıta araştırmasına göre küçüğün bu adreste ikamet etmediği, onu tanıyan babası ile birlikte “...” adresinde ikamet ettikleri anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9999, Karar No: 2017/25613, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/9999 E.  ,  2017/25613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11425, Karar No: 2024/15021, Tarih: 21.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11425 E.  ,  2024/15021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın usulden reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayvacık Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı çeşitli halk eğitim merkezlerinde 05.11.1990 ile 31.03.2020 tarihleri arasında usta öğretici olarak çalıştığını, işveren tarafından 31.03.2020 tarihinde 18 kodu ile müvekkilinin işten çıkışı yapılmasına rağmen kendisine kıdem tazminatı ödemesi yapılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin statü hukukuna dayandığını, göreve başlatılmak üzere Valilik/Kaymakamlıkça onay verilen kadrosuz usta öğreticiler ile göreve başlatılmadan önce tip sözleşme yapılmakta olduğunu, Millî Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığının 03.05.2017 tarihli ve E.6221049 sayılı yazısı ekinde yer alan Bakanlığa bağlı okul ve kurumlarda ek ders ücreti karşılığında usta öğretici olarak görev yapan ve emekli olan personele kıdem tazminatı ödenip ödenmeyeceğine ilişkin Maliye Bakanlığının 19.04.2017 tarihli ve 3790 sayılı görüşü doğrultusunda 4857 sayılı İş Kanunu (4857 sayılı Kanun) uyarınca geçici personel statüsünde olan usta öğretici tarafın kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını ve ödenmesinin mümkün olmadığını, nitekim 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun) 89 uncu maddelerine göre uyuşmazlığın çözümünün idari yargıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda davacının 657 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinde belirtilen statü içinde görevlendirildiği, davacı ve davalı arasında iş sözleşmesi bulunmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin statü hukukuna tâbi olduğunun kabulü gerektiği, aradaki hukuki ilişkinin işçi ve işveren ilişkisi olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda davacının 657 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinde belirtilen statü içinde görevlendirildiği, davacı ve davalı arasında iş sözleşmesi bulunmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin statü hukukuna tâbi olduğunun kabulü gerektiği, aradaki hukuki ilişkinin işçi ve işveren ilişkisi olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; usta öğreticilerin açtığı tazminat taleplerine ilişkin davalarda görevli mahkemenin iş mahkemeleri olduğunu, Uyuşmazlık Mahkemesi kararlarının da bu yönde olduğunu, ayrıca dava dilekçesinde davalı vekili lehine hükmedilen vekâlet ücretinin de hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında bir iş sözleşmesinin varlığından bahsetmenin mümkün olmadığı, göreve alınma, çalışma koşulları ile ödenecek ücretin statü hukuku içinde düzenlendiğinin sabit olduğu, usta öğreticinin 4857 sayılı Kanun kapsamında işçi sayılmadığının açık olduğu, İlk Derece Mahkemesinin yargı yolunun caiz olmadığından dolayı davanın usulden reddine ilişkin verilen kararında hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre davacı aleyhine vekâlet ücretinin hatalı belirlendiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; adli yargının görevli olduğuna ilişkin istinaf itirazlarına benzer itirazlar ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının statü hukukuna tâbi olarak mı yoksa iş sözleşmesine tâbi işçi olarak mı çalıştığına ve buna göre yargı yolunun caiz olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 115 nci maddesinin ikinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 inci maddesi, 657 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesi, Millî Eğitim Bakanlığı Kurumlarında Sözleşmeli veya Ek Ders Görevi ile Görevlendirilecek Uzman ve Usta Öğreticiler Hakkında Yönetmelik'in 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

2. 4857 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 inci maddesi, 657 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesi, Millî Eğitim Bakanlığı Kurumlarında Sözleşmeli veya Ek Ders Görevi ile Görevlendirilecek Uzman ve Usta Öğreticiler Hakkında Yönetmelik'in 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23374, Karar No: 2018/20718, Tarih: 15.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/23374 E.  ,  2018/20718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 22.06.2006 - 17.12.2013 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde konfeksiyon işçisi olarak asgari ücret ile çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatları, ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yazılı ya da sözlü savunmada bulunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve yıllık ücretli izin alacakları için ayrıştırma yapmaksızın toplam 3.000 TL talep etmiş, yıllık ücretli izin yönünden talebini ıslah ile 745,50 TL arttırmıştır. Davacının ispat edilemeyen hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları talepleri reddedilmiş, ancak üç kalem için talep edilen 3.000 TL'nin tamamı için yıllık ücretli izin talep edilmiş gibi hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, davacı ayrıştırma yapmadığı için üç kalem için talep edilen 3.000 TL'nin her üç kaleme eşit dağıtılarak yıllık ücretli izin alacağı için dava dilekçesi ile talep edilen miktarın 1.000 TL olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken, 3.000 TL'nin tamamının yıllık izin ücreti için talep edilmiş gibi uygulama yapılması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç:

Hüküm fıkrasının yıllık ücretli izin, yargılama gideri, vekalet ücreti ile ilgili paragraflarının çıkartılarak yerlerine;

"-1.745,50 TL brüt yıllık ücretli izin alacağının 1.000 TL 'sinin dava tarihi olan 12/03/2014'ten itibaren, kalan 745,50 TL'sinin ıslah tarihi olan 11/02/2015'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsihine,

-Davacı tarafından yapılan 31,32 TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği 1.500 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine paragraflarının yazılmasına,

"-1.745,50 TL brüt yıllık ücretli izin alacağının 1.000 TL 'sinin dava tarihi olan 12/03/2014'ten itibaren, kalan 745,50 TL'sinin ıslah tarihi olan 11/02/2015'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsihine,

-Davacı tarafından yapılan 31,32 TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği 1.500 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine paragraflarının yazılmasına,

Hüküm fıkrasının harca ilişkin paragrafındaki "2326,77" rakamının çıkartılarak yerine "...2.191,00..." rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 15.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5393, Karar No: 2012/1672, Tarih: 12.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5393 E.  ,  2012/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, tescil ve tazminat

... ve ... ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali, tescil ve tazminat davasının reddine dair İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2010 gün ve 597/674 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacı ...'dan alınmasına 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11086, Karar No: 2010/12102, Tarih: 23.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11086 E.  ,  2010/12102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/01/2010

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakan babaları A.K..'ın 710 parsel sayılı taşınmazdaki 1000/2020 payını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalı oğluna temlik ettiğini ileri sürerek, payları oranında iptal ve tescil isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Dava, ve birleşen dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davaların reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 710 parsel sayılı taşınmazın 1000/2020 payının miras bırakan A.. K... tarafından 08.07.1992 tarihinde davalıya satış yoluyla temlik edildiği, murisin 16.09.2002 tarihinde öldügü, mirasçıları olarak davacılar ve davalının kaldıkları anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakan tarafından davalı oğluna yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır. Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalının miras bırakanın tek oğlu olduğu, davacıların ise murisin kızları olup miras bırakanın dosyaya yansıyan mal varlığı itibariyla satıma ihtiyacının bulunmadığı, davalının alım gücünü gösteren bir kanıtın mevcut olmadığı, esasen davalının satın alma savunmasının kanıtlanamadığı, temlik edilen taşınmazın genel mal varlığı içerisinde önemli bir yer tuttuğu, temlik sırasında gösterilen bedel ile gerçek değer arasında fark bulunduğu, murisin davalı ile birlikte kaldığı, bu denli değerli bir taşınmazın satılmasını haklı kılacak makul bir neden gösterilemediği sabittir.

Belirlenen tüm bu olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde temlikteki gerçek amacın satış değil mirasçılardan mal kaçırmak olduğu, aslında bağış amaçlanmasına karşın satış biçiminde taşınmazın davalıya devredildiği sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/984, Karar No: 2024/3624, Tarih: 03.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/984 E.  ,  2024/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1513 E., 2023/1438 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/51 E., 2023/50 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesi ile 08.09.2017 tarihinde davalılardan ... firmasına ait inşaatta alüminyum işlerini yapan davalı işveren ...'in yanında çalışan ...'nın boruları alırken elektrik akımına kapıldığını, hayatını kaybettiğini, olayda davalıların kusurlarının bulunduğunu belirterek; fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000-TL maddi tazminatın, 220.000-TL manevi tazminatın, yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline; yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; "müvekkilinin balkon demirlerini yapma işini üstelendiğini, iş kazasının ...'nın kusurlu eylemi sonucu meydan geldiğini, ...'nın balkonun sağ cephesinden aldığı 6 metre uzunluğundaki profili balkonun ön cephesine çevirerek dışta kalan kısmını yukarı kaldırarak kazaya sebebiyet verdiğini, ...'in gerekli uyarıları yaptığını, müteveffa işçiye iş güvenliği eğitimi verildiğini, müvekkilinin sorumluluklarını yerine getirdiğini, iş kazasının meydan gelmesinde diğer kusurun Sedaş elektrik dağıtım şirketinde olduğunu, gerilim hattının binaya yakın geçmesinin kazada etken olduğunu" belirterek; davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacılar üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.