muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3949, Karar No: 2021/964, Tarih: 03.03.2021

3-Davalı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre, Gaziantep Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğünün 01/10/2008-31/03/2012 tarihleri arasındaki işlem ve faaliyetlerinin genel denetimine ilişkin Başmüfettiş ... tarafından düzenlenen 13/05/2013 tarihli ve 13-5 sayılı soruşturma raporunun incelenmesinde, İl Müdürlüğü kullanımında bulunan 2 nolu lojmanın 17/10/2005 tarihinde... tarafından tahliye edilmesinden sonra tahsisinin yapılmadığı, 16 Ocak 2009 tarih ve TK.00.27/99 sayılı Makam Onayı ile yürürlüğe giren 09/01/2009 tarih ve TK.00.27/13-1, 27-1 sayılı önceki denedim raporunda "İl Müdürlüğüne ait olan ve boş tutulan lojmanın bir an önce koşulları uygun olan personele tahsis edilmelidir" denilmesine rağmen lojmanın boş bırakıldığı, boş bırakılan lojman nedeniyle gelir kaybına yol açıldığı, davaya konu lojmanın tahsisinin yapılmadığı 2006- 2010 yılları arasında davalı ...’ın İl Müdürü, diğer davalı ...’ın ise Personel Şube Müdürü olarak görev yaptığı, söz konusu soruşturma raporunda davalı Personel Şube Müdürü ...’ın İl Müdürlüğü lojmanları ile ilgili olarak herhangi bir resmi görevi olmadığının belirtildiği, ancak dava dışı Tesisler Şube Müdürü vekili ...’ın soruşturma kapsamında verdiği beyanına göre, 1989 yılından itibaren lojman işlemlerinin Personel Şubesi tarafından yürütüldüğü, ancak işlemlerin tamamen İl Müdürünün direktifi ile gerçekleştirildiği, uygulamada uyulması gereken mevzuat düzenlemelerinin göz ardı edildiği bu nedenle söz konusu kira gelir kaybına dayalı kurum zararından davalı İl Müdürü ... ile birlikte davalı Personel Şube Müdürü Halil Ender’in de sorumlu tutulduğu anlaşılmıştır.

23/09/1984 tarihli ve 18524 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Kamu Konutları Yönetmeliği’nin “Konut Tahsis Komisyonlarının Kurulması” başlıklı 18. maddesinde “Komisyon kararını gerektiren konutların oturmaya hak kazananlara tahsisi amacı ile konut tahsis komisyonları kurulur. Bu komisyonlar kurum veya kuruluşların yetkili makamlarınca belirlenen üç kişiden oluşur. Ayrıca iki yedek üye tespit edilir.” hükmü yer almaktadır. Dosya kapsamında davalı ...’ın anılan Yönetmelik'in 18. maddesi kapsamında lojman tahsisine ilişkin bir komisyonda görevlendirildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanılmadığı gibi, Gaziantep Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünün 24/06/2019 tarihli ve 703267 sayılı yazısı ile de davalı ... hakkında lojmanların iş ve işlemleriyle ilgili Valilik onaylı herhangi bir görevlendirme yazısının bulunmadığı belirtilmiştir.

Şu durumda her ne kadar davacı kuruma ait soruşturma raporunda davalı Personel Şube Müdürü ...’ın da davaya konu kurum zararından sorumlu tutulmuş olduğu görülmüşse de anılan davalının davaya konu zararın oluşumunda görev ve sıfatı itibariyle sorumluluğu bulunmadığı anlaşılmasına göre, bu davalı yönünden davanın reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda her ne kadar davacı kuruma ait soruşturma raporunda davalı Personel Şube Müdürü ...’ın da davaya konu kurum zararından sorumlu tutulmuş olduğu görülmüşse de anılan davalının davaya konu zararın oluşumunda görev ve sıfatı itibariyle sorumluluğu bulunmadığı anlaşılmasına göre, bu davalı yönünden davanın reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22999, Karar No: 2016/3554, Tarih: 29.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/22999 E.  ,  2016/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili, İcra Müdürlüğü'nün maktu vekalet ücreti alınması yönündeki kararının kaldırılarak, nispi vekalet ücreti hesaplanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 6487 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe girdiği, Yasa'nın yürürlüğe girmesinden sonra yapılan ödemede icra harçları ve icra vekalet ücretinin maktu hesaplanması gerektiği, alacaklı vekilinin Anayasa Mahkemesi'ne açılan iptal davasının bekletici mesele yapılması talebi kabul edilmeyerek şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' hükmü 12. fıkrasında ise; '' 24/2/1984 tarihli ve 2981 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan imar uygulamalarından doğan ve ipotekle teminat altına alınanlar da dâhil olmak üzere her türlü alacak ve bedeller, borçlu idarelerce, ipotek veya uygulama tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunda belirtilen kanuni faiz oranı uygulanmak suretiyle güncellenerek ilgililerine ödenir. Bu hüküm devam eden davalarda da uygulanır. Bu fıkra uyarınca yapılacak ödemeler hakkında da bu madde hükümleri uygulanır.” düzenlemesi mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 12. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarih ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, Yasa

hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26). İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Yukarıda açıklanan Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarih ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı iptal kararından önceki yasal düzenlemeler kapsamında imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen pay karşılığının artırılmasından kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların icra takibine konu edilmesi halinde, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden önce ise; icra vekalet ücretinin nispi olacağı, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra ise; icra vekalet ücretinin maktu olacağı kabul edilmekteydi.

Somut olayda; imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen pay karşılığının artırılmasına ilişkin ilamlarla ilgili yapılacak ödemelerde 6487 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin, anılan maddenin 12. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiğinden uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece imar uygulaması nedeniyle bedele dönüştürülen pay karşılığının artırılmasından kaynaklanan tazminatlara ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulü yerine, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulü yerine, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9440, Karar No: 2022/3472, Tarih: 07.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/9440 E.  ,  2022/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “Orman Kadastrosunun 2001 yılında kesinleştiği ve kesinleşme tarihinden itibaren 6831 sayılı Kanun gereğince altı aylık hak düşürücü sürenin geçmiş bulunduğu, davacı her ne kadar tapuya dayanmış ise de dayandığı tapunun miktarından fazlasının yörede yapılan genel kadastro sırasında 19 parsele uygulandığı, bu nedenle dava konusu taşınmaz yönünden davanın zilyetliğe dayalı olarak açıldığı on yıllık sürede orman tahdidinin iptalinin ancak tapuya dayalı olarak açılabileceği zilyetliğe dayalı olarak açılan orman kadastrosunun iptali davasının dinlenme olanağı bulunmadığı açıklanarak, davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacılar ve asli müdahilin davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderacatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 35.90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 44.80 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 07.04.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15130, Karar No: 2015/15482, Tarih: 28.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/15130 E.  ,  2015/15482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, bayram ve genel tatil ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işi kendisinin bıraktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde... olarak çalıştığı , işverence çalışma sürelerine ilişkin kayıt sunulmadığı, bu nedenle tanık beyanlarına göre hesap yapan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının yaz kış günlük 12 saat mesai yaptığı kabul edilerek fazla çalışma alacağının hüküm altına alındığı görülmüştür.

Davacının günlük çalışma süresinin tespitinde davacı tanık beyanlarına itibar edilmesi yerinde ise de, hem davacı hem de davalı tanıklarının ortak beyanlarına göre hafriyat işinin mevsime bağlı bir iş olduğu özellikle yağışlı günlerde çalışma dahi yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tanığı bu sürenin kışın 20 günden 1 aya kadar olabileceğini belirtirken, davalı tanıkları 2 aydan 4 aya kadar sürdüğünü beyan etmişlerdir. Mahkemenin kabulüne göre ise davacı çalışılmayan bu günlerde dahi fazla mesai yapmış olmaktadır. O halde, davacının her yıl kış dönemine gelen yağışlı günlerde çalışmadığı, dolayısıyla fazla mesai yapmasının sözkonusu olamayacağı, ülkemiz koşullarında kışın en az 2 ay yoğun yağış görüldüğünün bilinen bir durum olduğu gözetilerek mahkemece, bilirkişiden alınacak bir ek raporla davacının kış mevsiminde 2 ay çalışmadığı ve bu sürede fazla mesai de yapmadığı tespitine göre hesaplama yaptırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Tanık beyanları yeterince değerlendirilmeden davacının tüm yıl boyunca fazla mesai yaptığına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1915, Karar No: 2020/4169, Tarih: 01.07.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/1915 E.  ,  2020/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı; 07.07.1993-18.08.1993 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğunu belirterek davalı Kurum tarafından sigortalılık başlangıç tarihinin 20.02.2003 tarihi olarak kabul edilmesinin yerinde olmadığından bahisle sigorta girişleri ve vergi kayıtlarının tespit edilerek sigorta girişinin 07.07.1993 olarak tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı vekili; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Hukuki yarar bulunmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Yerel mahkeme kararı yerinde görülerek davacının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı; süresi içerisinde 01.09.2003 tarihinde geriye dönük hizmet ve borç yapılandırması kapsamında kuruma müracaat ettiğini ve borçlarını ödediğini, işbu davada hukuki yararının bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir..

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamı incelendiğinde, davacının 07.07.1993-18.08.1993 ile 20.02.2003-devam şeklinde vergi kaydının bulunduğu, 01.09.2003 tarihinde borçlanma talep dilekçesi ve Bağ-Kur a giriş bildirgesi verdiği, ilk prim ödemesini yine 01.09.2003 tarihinde yaptığı, dava dilekçesi incelendiğinde, davacının belirtilen vergi kayıt dönemlerini belirterek sigorta girişleri ve vergi kayıtlarının tespit edilerek 20.02.2003 olarak tespit edilen sigorta girişinin 07.07.1993-18.08.1993 tarihleri arasındaki vergi kaydına dayalı olarak düzeltilmesini talep ettiği anlaşılmakla, talebin özellikle bir günlük başlangıç olup olmaması yönünde açıklattırma yaptırmak suretiyle, vergi kaydına dayalı sigortalılığın tespitinin istenilmesi durumunda, borçlanma ve ödeme belge ve tarihleri gözetilerek elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7990, Karar No: 2017/2981, Tarih: 02.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/7990 E.  ,  2017/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenliğe ait Aksaray’daki fabrikada işe başladığını ve iş akdinin feshedildiği güne kadar işçi olarak bu fabrikada çalıştığını, her zamanki gibi rutin bir şekilde çalışırken insan kaynakları müdürünce çağrıldığını, davacı ile yollarını ayırmak istediklerini söylediklerini, istifa dilekçesi vermesi durumunda kıdem tazminatı ve diğer haklarını alabileceğini aksi halde işsizlik maaşı da alamayacak şekilde iş sözleşmesini feshedeceklerini söylediklerini , bu teklifi müvekkilinin kabul etmediğini bunun üzerine şifahi olarak iş akdinin feshedildiğini, müvekkilinin iş akdinin feshini gerektiren herhangi geçerli bir neden olmadığını, iş akdinin gerçekte fesih nedeninin Anayasal bir hak olan sendika üyeliği ve sendikal faaliyet olduğunu iddia ederek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, müvekkil şirketin kuruluşundan bu yana çalışanlara temsil edilme ve örgütlenme haklarını tamamen özgür iradeleri ile kullanmaları için gereken huzurlu ve özgür ortamı sağlama çabası içinde olduğunu, müvekkil şirket yönetim kurulu başkanının da Türkiye'nin en önemli sivil toplum örgütlerinden birisinin başkanlığını yaptığını, davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi uyarınca performans yetersizliği ve işyerinde huzursuzluğa neden olan davranışları nedeniyle feshedildiğini, fesih işleminin sendikal nedene dayandığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, sendika için başlatılmış bir yetki prosedürünün mevcut olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: