muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1679, Karar No: 2018/1557, Tarih: 05.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/1679 E.  ,  2018/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet (üçer kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Mağdureler ... ile ...'ın suç tarihinde on beş yaşından küçük olup velayet hakkına sahip anneleri ...'in 29.04.2008 tarihli duruşma ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılan mağdure ... vekili, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdure ...'nin kollukta alınan ifadesinde, iki ay kadar önce kardeşi ...'la gezerken sanığın, kardeşini eve gönderip kendisini de arabaya aldıktan sonra istismarda bulunduğunu beyan etmesine karşılık, savcılıkta verdiği ifadesinde söz konusu olayın doğru olmadığını belirtmesi, Asliye Ceza Mahkemesindeki anlatımında önce sanığın kendisine bir şey yapmadığını bildirip daha sonra sorulması üzerine kolluk ifadesinin doğru olduğunu söylemesi; mağdure ...'ın kollukta Cumhuriyet Bayramından üç dört ay kadar önce sanığın kendisini alarak inşaat halinde bir eve götürüp istismarda bulunduğunu belirtmesine karşılık, savcılıkta alınan beyanında olayın Cumhuriyet Bayramından sonra olduğunu ifade edip Asliye Ceza Mahkemesindeki anlatımında ise söz konusu olaydan hiç bahsetmeyerek mahkemedeki ifadesinin doğru olduğunu beyan etmesi, mağdure ...'e yönelik eyleme ilişkin ise ...'in tüm aşamalarda olay yerinde sadece ...'la kendisinin olduğunu ve ...'ın tuvalete gittiğini belirtmesine karşılık, istinabe yoluyla alınan duruşma beyanında ...'nin de yanlarında olduğunu ifade etmesi; yine ...'e yönelik eyleme dair ...'ın ilk ifadesinde ...'e karşı yapılan eylemi görmediğini söylerken savcılıktaki anlatımında salıncakla yüksekten sallandığı için eylemleri gördüğünü belirtip nihayetinde Asliye Ceza Mahkemesinde sadece taciz sözlerini duyduğunu, bunun dışında eylemleri görmediğini bildirmesi karşısında; mağdurelerin aşamalardaki çelişkili anlatımları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı olarak, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK'nın 109/3-f. maddesinin uygulanması,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan mağdure ... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16694, Karar No: 2015/4734, Tarih: 23.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16694 E.  ,  2015/4734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalı ... vekili ...'un tebliğ tarihinde bağlı bulunduğu baroya kaydının olup olmadığı, kaydı varsa hangi tarihte silindiği araştırılarak gelen yazı cevaplarının dosyaya eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1806, Karar No: 2010/13252, Tarih: 31.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1806 E.  ,  2010/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemenin kısa kararında ve gerekçeli kararında işleyecek faizin takip tarihinden itibaren %19 olarak belirtildiği halde, hüküm fıkrasında % 10 olarak yazılmasının maddi hataya müstenit bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 31/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5054, Karar No: 2018/12549, Tarih: 12.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/5054 E.  ,  2018/12549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Muğla adli emanetinin 2005/677 sırasında kayıtlı bulunan 1 adet pusulalı sustalı bıçağın sahibine iadesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuktan ele geçen 25.05.2006 tarihli bilirkişi raporunu göre 6136 sayılı Yasaya aykırı olan sustalı bıçağın 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sahibine iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5153, Karar No: 2015/13910, Tarih: 16.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5153 E.  ,  2015/13910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/45-2014/507

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin; “2981 sayılı Kanuna göre yapılan imar uygulamalarından doğan ve ipotekle teminat altına alınanlar da dahil olmak üzere her türlü alacak ve bedellerinin borçlu idarelerce ödenmesine” ilişkin usulü düzenleyen 12. fıkrası Anayasanın 2, 35 ve 36. maddelerine aykırı görülerek iptal edilmiştir.

Bu durumda; imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen ya da davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davalarında, 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. maddenin 12. fıkrasının uygulanması mümkün olmadığından,

Taşınmazın bu dava tarihindeki değerinin tespiti bakımından taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre ödenen bedel mahsup edildikten sonra fark bedele hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32385, Karar No: 2013/15645, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/32385 E.  ,  2013/15645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, ... ilinde ikamet etmekte olan sanıklar ile hakkında yaş küçüklüğü nedeni ile evrakı ayrılan ... ...'ın sanık ...'ın kiralamış olduğu araç ile birlikte geldikleri,... ilinde durumlarından şüphelenilmesi üzerine, araçta yapılan aramada dava dışı çalıntı telefonların ele geçirilmesinin ardından ekip otosu ile polis merkezine götürüldükleri sırada müştekiye ait cep telefonunun, Ekip otosunun koltuk cebinde saklanmış olarak ele geçirildiği, yine sanık ...'in üst aramasında müştekiye ait çalınan paraların ele geçtiği, müştekinin ikamet ettiği Safir sitesine ait güvenlik kameralarında da sanık ... ile evrakı ayrılan ... ...'ın görüntülerinin bulunduğu, böylece sanıkların birlikte hareket edip aldıkları karar ile konut dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılmasına rağmen suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edip delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10455, Karar No: 2018/2772, Tarih: 16.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10455 E.  ,  2018/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... (KAPATILAN) .... FİKRÎ VE

SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... (Kapatılan) .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2016 tarih ve 2014/152-2016/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli 2011/01479 numaralı çöp konteyneri endüstriyel tasarımının 554 sayılı KHK'nin koruma kapsamı dışında tuttuğu tasarımlar kapsamına girdiğini, davalı tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığını, tasarımın tescil tarihinden önce Türkiye'de davacı şirket de dahil olmak üzere bir çok şirket tarafından üretildiğini, müvekkil şirket tarafından üretilen ürünler ile davalı tasarımı arasında farklılık bulunmadığını, davalının müvekkil tarafından üretilen ürünlerin tasarıma tecavüz edildiği nedeniyle tespit yapıldığını, müvekkil aleyhine tazminat davası açıldığını, davanın halen derdest olduğunu, davalı tasarımının müvekkili tarafından belediyelere üretilip satılmış olduğunu iddia ederek davalı adına 2011/01479 numara ile tescilli endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı tarafından bu davanın müvekkil tarafından açılan tazminat davasının uzatılması için açıldığını, müvekkile ait tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunu, müvekkil tarafından 2011/01479 tescil numarasıyla ilk defa Türkiye'de tescil edilip piyasaya sürüldüğünü, tasarımın davacı tarafından kopyalandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davalı tarafından bu davanın müvekkil tarafından açılan tazminat davasının uzatılması için açıldığını, müvekkile ait tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunu, müvekkil tarafından 2011/01479 tescil numarasıyla ilk defa Türkiye'de tescil edilip piyasaya sürüldüğünü, tasarımın davacı tarafından kopyalandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından sunulan çöp konteynerleri ile ilgili belediye ihale şartnameleri üzerinden yapılan örnek çizimlerle yapılan karşılaştırmada hemen hepsinde davalı firmaya ait tasarım tescilindeki konteyner çizimlerinin örnek çizim olarak kullanıldığı, dava konusu çöp konteynerlerinin üst kısmında toplanma, yerlerine yerleştirme ve boşaltma işlemleri için kullanılan araçlarla uyumlu olabilmesi için mantar olarak tabir edilen çıkıntının teknik bir zorunluluk olduğu, mantar çıkıntısı dışındaki görsel açıdan farklı tasarım oluşturulabilmesine rağmen üst kenar köşelerdeki dönüşlerin, dik kenarlardaki yuvarlaklıkların, baza yükseklik ve açıları ile kapak konumlanışlarının bilgilenmiş kullanıcı gözüyle davalı tasarımı ile birebir benzerlik taşıdığı, dava konusu tasarım ile kıyaslanan konteyner tasarımlarına ilişkin belediyelerin ihale şartnameleri tarihlerinin davalı tasarımının başvuru tarihinden sonraki tarihlere dayandığı, ihale dosyalarında yer alan tasarımların dava konusu tasarımın ayırt ediciliği bakımından dikkate alınamayacağı, davalı tasarımının ayırt edicilik vasfına haiz olmadığı, hem yeni hem ayırt edici vasfa sahip olmayan dava konusu 2011/01479 no'lu tasarımın hükümsüz kılınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde karar verilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Gerek mülga 1086 sayılı HUMK 382 ve devamı maddelerinde gerekse yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 294 vd. maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş olacaktır. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olmaması gerektiği gibi, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında da çelişki bulunmaması yasal bir zorunluluk olup, HMK'nin 298/.... maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Kararların bu hususlara aykırı oluşturulması mahkeme kararlarına duyulan güveni sarsacağı gibi, verilen kararların hukuki denetiminin yapılmasını da olanaksız kılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta dava, tasarım hükümsüzlüğü talebi ile açılmış, olup, mahkemece dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığını belirtmiş olmasına rağmen, davanın reddine karar verilerek hükmün gerekçesi ile sonuç kısmı arasında çelişki yaratılmıştır. Yukarıda da açıklandığı üzere, denetime elverişli bir gerekçe belirtilmeden, yazılı olan gerekçe ile de hüküm ve aynı zamanda hükmün kendi içerisinde dahi çelişki yaratır şekilde karar verilmesi doğru olmadığından, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilmek ve Yargıtay denetimine elverişli ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde gerekçeli bir karar verilmek üzere hükmün re’sen bozulması gerekmiştir.

...- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13526, Karar No: 2011/4563, Tarih: 19.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13526 E.  ,  2011/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı 89 yaşındaki Zekiye Yıldırım'ın hukuki eylem veya işlem ehliyeti bakımından şüphe götürecek bir durumda iken vekil tayin ettiği .... tarafından 379 ada 31 parsel sayılı taşınmazdaki 6/10 payının davalı ...'ye satış göstermek suretiyle muvazaalı olarak temlik edildiğini; işlemin kanuna karşı hile kastı ile yapıldığını, gerçek niyeti gizlediğini, kendisinin mirasçılık sıfatını ortadan kaldırmak istediklerini, hem murisin iradesinin sakatlandığını, hem de vekalet görevinin kötüye kullanıldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile 379 ada 31 parselin tamamının adına tescilini istemiştir.

Davalı, Zekiye Yıldırım'ın ihtiyacı nedeniyle ve özgür iradesiyle sağlık raporu alınarak tapuda satış yapılması için oğlu Nazif'e vekaletname verdiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.04.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edilen vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edenden alınmasına ve aşağıda yazılı 856.50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4489, Karar No: 2020/4293, Tarih: 02.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4489 E.  ,  2020/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalıya ait aracın alkollü sürücünün kullanımında iken gerçekleşen kazada zarar gören hak sahiplerine 15.513,92 TL ödeme yapıldığını açıklayıp araç sürücüsünün alkolü olması nedeni ile zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları 4. maddesi gereğince ödenenin davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; her ne kadar araç sürücüsünün alkollü olduğu belirlenmiş olsa da, periyodik kalibrasyonu yapılmayan cihazla yapılan ölçüm nedeniyle kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği ispatlanamadığından, davacı sigortacının davalı araç maliki ve işletene rücu hakkı bulunmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, zorunlu mali sorumluluk sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu mali sorumluluk sigortalı, davalıya ait aracın alkollü sürücünün kullanımında iken gerçekleşen hasra nedeni ile zarar görenlere ödediği tazminatın rücuan davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. Maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.