muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12932, Karar No: 2011/15767, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12932 E.  ,  2011/15767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tavzih davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 105 ada 48 parsel sayılı 18543,25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, dava konusu taşınmazın tamamının orman arazsisi olduğu iddiasıyla dava açmış, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin serbest kadastro teknisyeni ve orman yüksek mühendisi tarafından hazırlanan raporda (A) harfi ile gösterilen 1823,48 m2 yeşil alana ait olan kısmının orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 16719,77 m2'lik kısmının tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı, 31/03/2011 havale tarihli dilekçesinde ve ekinde karara konu teknik bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin ve bu sebeple ilamın infaza elverişli olmadığından bahisle dosyanın yeniden incelenerek infaza engel hükmün tavzihine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece kadastro bilirkişisinden ek rapor alınarak, karara konu bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin, ITRF koordinat sistemindeki değerleri belirlenmiş ve 30/06/2011 tarihinde hükmün infazı sırasında da hükme dayanak krokili raporun ITRF koordinat sisteminde yeniden tanımlanmasının mümkün olması veya ... bilirkişisince tanzim edilen ek rapor ile hesaplanan ITRF koordinatlarına göre hükmün infazına olanak bulunması gerekçeleriyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz etmiştir.

Dava, tavzih istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve hükme dayanak alınan bilirkişi krokisi ile rapordaki verilerin ITRF koordinatlarına dönüştürülmesi suretiyle infazı olanaklı olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1660, Karar No: 2024/5396, Tarih: 06.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1660 E.  ,  2024/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/1482 Esas, 2023/1401 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kaş Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 23.06.2023 Tarihli ve 2023/484 Esas, 2023/456 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 01.11.2023 tarihli ek karar ile küçüğün adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Fethiye Aile Mahkemesinin 05.12.2023 Tarihli ve 2023/1482 Esas, 2023/1401 Karar Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim yada mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de, kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Kaş Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından alındığı, çocuğun yerleşim yerinin sonradan değişmesinin kararın infazı kısmına ilişkin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Kaş Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 2023/484 Tedbir Talep sayılı dosyasında 23.06.2023 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 01.11.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Kaş Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kaş Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4454, Karar No: 2013/4783, Tarih: 03.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4454 E.  ,  2013/4783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... vekili, ...'nin maliki olduğu 1030 ve 1031 parsel sayılı taşınmazların 3194 sayılı Yasa'nın 11. maddesi uyarınca bedelsiz olarak davalı ... lehine terk edilmiş olup, terk işleminin imar planında yol, park, otopark alanlarında kalan kısımlarla sınırlı olması ve özel mülkiyete konu bölümlerin ifraz ile ... adına tescili gerekirken bu işlemlerin gerçekleştirilmediğini ve bilahare imar planında yapılan değişiklik ile anılan taşınmazların bazı alanlarının trafo, günübirlik tesis ve konut alanı olarak düzenlendiklerini, bu alanların da 3194 sayılı Yasa(nın 11. maddesi uyarınca ... adına tescili gerektiğini ileri sürerek, dava konusu 1030 sayılı parselin 50 m2 trafo, 460 m2 günübirlik tesis, 2850 m2 konut alanlarının ve 1031 sayılı parselin de 11760 m2 günübirlik tesis alanının ... adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda "dava konusu ... ilçesi Karakuyu mevkii 1031 parsel sayılı taşınmaz yönünden dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu ... İlçesi Karakuyu mevkii 1030 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kısmen kabulü ile, 06/06/2012 tarihli bilirkişi raporunda ve krokisinde (A), (B), (C), (D) (E) ve (G) harfleri ile gösterilen toplam 957,53 m2'lik konut alanı, (F) harfi ile gösterilen 474,13 m2'lik günübirlik tesis alanı, (H) harfi ile gösterilen 52,21 m2'lik trafo alanına ilişkin kısımların davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine" karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3194 sayılı Yasa'nın 11. maddesine dayalı tescil isteğine ilişkin olup; mahkemece; "davalı kurumun, dava konusu 1030 sayılı parsel yönünden terk amacına aykırı olarak imar plan değişikliği ile günübirlik tesis alanı, konut alanı ve trafo alanı oluşturduğu, 1031 parsel sayılı taşınmaz bakımından ise, yargılama sırasında alınan Belediye Meclis Kararı ile 1031 sayılı parseldeki günübirlik Turizm Tesis alanlarının kaldırılarak yeşil alan ve genel otopark alanı olarak düzenlendiği" gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, hükmün yasaya uygun olduğu söylenemez. Bilindiği üzere, 3194 sayılı Yasa'nın 11. maddesinin 1. fıkrasında "imar planlarında; meydan, yol, park, yeşil saha, otopark, toplu taşıma istasyonu ve terminal gibi umumi hizmetlere ayrılmış yerlere rastlayan Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait gayrimenkuller ile askeri yasak bölgeler, güvenlik bölgeleri ile ülke güvenliği ile doğrudan doğruya ilgili Türk Silahlı Kuvvetlerine ait harekat ve savunma amaçlı yerler hariç ... ve özel idareye ait arazi ve arsalar belediye veya valiliğin teklifi, Maliye ve Gümrük Bakanlığının onayı ile belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediyeye; belediye ve mücavir alan hudutları dışında özel idareye bedelsiz terk edilir ve tapu kaydı terkin edilir. Ancak, bu yerlerin üzerinde bina bulunduğu takdirde, arsası hariç yalnız binanın halihazır kıymeti için takdir edilecek bedel ödenir. Bedeli ve ödeme şekli taraflarca tespit olunur" 2. fıkrasında "bu suretle maledilen arazi ve arsalar belediye veya özel idare tarafından satılamaz ve başka bir maksat için kullanılamaz. Bu hususta tapu kütüğünün beyanlar hanesine gerekli şerh konur" 3. fıkrasında ise "bu yerlerin kullanılış şekli, yeni bir imar planıyla değiştirilip özel mülkiyete konu olabilecek hale getirildiği takdirde, bu yerler devir alınan idareye belediye veya özel idarece aynı usulle iade edilir. Buna aykırı davranışı sabit olan ilgililer şahsen sorumludur. Bu terkinler hiçbir şekilde resim, harç ve vergiye tabi değildir" şeklinde hükümler öngörülmüştür. Somut olayda da, dava konusu taşınmazlar, 3194 sayılı Yasa'nın 11. maddesinde öngörülen prosedür uygulanarak umumi hizmetlere ayrılmaları nedeniyle kamuya terk edilmiş olduklarına göre, yeni bir imar planıyla kullanılış şekilleri değiştirilerek özel mülkiyete konu olabilecek hale getirildiklerinde, mülkiyetlerinin geri alınmasının da ancak aynı usul çerçevesinde gerçekleşebileceği açıktır. Oysa, anılan poresedür yerine getirilmeden eldeki dava açılmıştır. Esasen imar planında yapılan değişiklikle taşınmazların özel mülkiyete konu edilmesi de söz konusu değildir. O halde, 3194 sayılı Yasa'nın 11. maddesinde öngörülen iade koşullarının gerçekleşmediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir

. Oysa, anılan poresedür yerine getirilmeden eldeki dava açılmıştır. Esasen imar planında yapılan değişiklikle taşınmazların özel mülkiyete konu edilmesi de söz konusu değildir. O halde, 3194 sayılı Yasa'nın 11. maddesinde öngörülen iade koşullarının gerçekleşmediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir. Kabule göre de, dava değeri üzerinden 1031 sayılı parsel bakımından dava tarihi itibariyle haklılık durumu ve 1030 sayılı parsel yönünden de kısmen kabul kararı verildiği gözetilerek nispi karar ilam harcı ile taraflar yararına nispi vekalet ücretlerine hükmedilmesi gerekirken, karar ilam harcı ile davacı lehine vekalet ücretinin noksan tayin ve takdir edilmiş olması ve davalı yararına ise, reddedilen kısım bakımından avukatlık parasına hükmedilmemesi doğru değildir. Tarafların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan nispi karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2020/1749, Karar No: 2021/4383, Tarih: 26.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1749 E.  ,  2021/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme, Beraat

Bozma sonrasında yapılan yargılamada sanık hakkında defter belge gizleme suçundan açılan kamu davasında hüküm kurulmamış ise de mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I) Sanık hakkında 2005-2006 takvim yıllarında sahta fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararlarının temyiz incelemesinde

Sanığa yüklenen 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

II) Sanık hakkında 2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde

Sanığa yüklenen 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‟nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 22.10.2012 tarihinden ; sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun„un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK‟nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11320, Karar No: 2021/361, Tarih: 21.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11320 E.  ,  2021/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

İHBAR OLUNANLAR:1-AKDENİZ EDAŞ, EPDK

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin 2013 yılı faturalarına hukuka aykırı olarak yansıttığı kayıp kaçak bedellerinin istirdatı için takip başlattığını, davalı tarafça borca itiraz edildiğini, ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptaline ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile takibe yapılan itirazın iptaline karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17/06/2016 tarihli ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü

fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK’nın Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK’nın Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18760, Karar No: 2013/2669, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18760 E.  ,  2013/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mahkumiyet

HÜKÜM : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın tanık ... aracılığı ile irtibat kurduğu katılana ... Pazarlama isimli şirketin pazarlama işinde çalışmayı teklif ettiği, bu işte kullanılmak üzere alınacak araba için ilk anda 4000 TL para isteyip işin kurulmasından sonra katılanın 2000-2500 TL civarında maaşla çalışacağını ve alacağı maaştan bir miktar kesilerek arabanın taksitlerinin ödeneceğini söylediği, bunun üzerine katılanın araba için sanığa 4000 TL para vermesinden sonra ortadan kaybolması şeklindeki eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 gün ve 2007/20-108, 2007/152 sayılı kararın açıkladığı üzere, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal ve dosya içeriği ile örtüşmesi gerekmektedir.

Hükmolunan hapis cezası alt sınırdan tayin olunmasına rağmen, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Hükmolunan hapis cezası alt sınırdan tayin olunmasına rağmen, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 100 gün adli para cezası karşılığı aynı Yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 40.00 TL 'den olmak üzere 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 5 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 40.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 200.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", ibaresinin eklenmesi suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.