muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1904, Karar No: 2019/7514, Tarih: 07.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/1904 E.  ,  2019/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 36. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının kiralananı Gençlik Merkezi yapmak için 04/10/2013 tarihinde aylık 25.000.00 -TL kira bedeli ile boş olarak kiraladığını, 2014 yılı nisan ayından itibaren takip tarihine kadar kira bedelini ve KDV ödemediğini, alacağın tahsilin için başlatılan icra takibine haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, yer teslimi yapılmadığı için sözleşmenin feshedildiğini belirterek davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir .

İlk derece mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuş , Bölge Adliye Mahkemesi tarafından başvurunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

1-) Dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkinin varlığı medeni usul hukukumuzda "sıfat" olarak tanımlanmaktadır ve bir davada taraf olarak gösterilen kişilerin o dava ile ilgili kimseler olması zorunludur. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olmasına karşın, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir. Bir sübjektif hak kendisinden istenebilecek olan kişi ise o hakka uymakla yükümlü olan kimsedir ve pasif husumet (davalı sıfatı) olarak adlandırılmaktadır. Sübjektif hakkın sahibi olan kimse ile o hakka uymakla yükümlü bulunan kişinin kimler olduğunun saptanması, bir başka anlatımla davada davacı ve davalı sıfatlarının kimlere ait olduğu hususu, dava konusu (sübjektif) hakkın özüne ilişkin maddi hukuk sorunudur. Dava açan veya aleyhine dava açılan kişiler o davada davacı veya davalı olarak taraf sıfatına sahip değillerse, mahkemece dava konusu hakkın esası (var olup olmadığı) hakkında inceleme yapılmadan dava sıfat yokluğundan reddedilir. Dava konusu

hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olan taraf sıfatı (husumet) ve sıfat yokluğu, davada taraf olarak görünen kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel olan bir itiraz niteliğindedir ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 187. maddesinde (HMK. m.116) yer alan ilk itirazlardan olmadığından davanın her aşamasında ileri sürülebilir.

hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olan taraf sıfatı (husumet) ve sıfat yokluğu, davada taraf olarak görünen kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel olan bir itiraz niteliğindedir ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 187. maddesinde (HMK. m.116) yer alan ilk itirazlardan olmadığından davanın her aşamasında ileri sürülebilir.

Somut olayda itiraza uğrayan icra takibi, davacı kiraya veren gerçek kişi tarafından değil dava dışı ... İnşaat Taahhüt Gıda Tarım Hayvancılık Oto Pet Tur San ve Tic Ltd Şirketi tarafından yapılmıştır . Diğer bir anlatım ile davacı bu dava ile kendisinin yapmadığı icra takibine yapılan itirazın iptalini istemektedir . Davanın, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir .

2-)Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz nedenlerinin incelenmesine bu aşamada gerek görülmediğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3986, Karar No: 2017/7431, Tarih: 20.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/3986 E.  ,  2017/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 02.06.2016 gün ve 2016/824 Esas sayılı karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği ... Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/başvuran vekili; davalı yanca düzenlenen ... ... ... Sigortasında ... ek teminatı verildiğini, poliçeye konu TBM makinesinin tünelde sular altında kaldığını, zararının kısmen giderildiğini ancak bu kapsamda artan makul giderlerin de davalı tarafça ödenmek zorunda olduğunu, elektrik giderleri, tazminata dahil edilmeyen hasarlı parçalara ilişkin giderler ve eksik sigortaya ilişkin itirazları olduğunu ileri sürerek 332.157,11 Euro tazminatın davalıdan tahsili amacıyla Uyuşmazlık Hakem Heyetine başvuru yapmıştır.

Davalı, davacının taleplerinin haksız olduğunu, elektrik giderlerinin fahiş olduğunu ve sadece makinenin tamiri süreciyle ilgili olup olmadığının belli olmadığını, makinenin hasarlı parçalarının bilirkişi tarafından tespit edilmiş olduğunu, daha sonraki süreçte hasarlı parça diye değişim yapmasının kabul edilemeyeceğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti; başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 106.086,64 Euro tazminatın ve makul gider olarak kabul edilen 620.788,97 TL elektrik giderinin 13.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle tahsiline karar vermiştir.

Karara davalı ... şirketi vekili itiraz etmiş ise de İtiraz Hakem Heyeti davalının itirazlarının reddine karar vermiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Karara davalı ... şirketi vekili itiraz etmiş ise de İtiraz Hakem Heyeti davalının itirazlarının reddine karar vermiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, ... sigorta poliçesine dayalı ek tazminat istemine ilişkindir. Davacı/başvuru sahibi, poliçe kapsamında teminat altına alınan makinenin (TBM) tünel çalışması sırasında sular altında kaldığını, meydana gelen zararının davalı ... şirketi tarafından karşılandığını, ancak su altında kalan makinenin onarımı için tünelin atölye olarak kullanılması nedeniyle (suyun boşaltılması, havalandırma, aydınlatma, demontaj ve montaj ve bunların sağlanması için kullanılan diğer makinelerin enerji ihtiyacı vb) harcanan elektrik giderlerinin de makul genel giderlerden olduğunu ve sigorta şirketince ödenmesi gerektiğini iddia etmektedir. Bu konuya ilişkin eksper raporunda da; 769.465,03TL (226,081,41 Euro) tutarında 4 adet enerji tüketim faturası, trafo OG şalt, dağıtım panosu, topraklama malzemeleri giderleri enerji giderleri içinde sayılmış, elektrik tüketimine ilişkin maliyet artan genel gider değil onarımın bir parçası olarak değerlendirilmiştir. Davalı ... şirketi ise, fatura bedellerinin pompalara düşen payının tünel girişinde bulunan sayaçlardan okunan tüketim bedeli olarak hesaplanmasının kabul edilemeyeceği, tünel içi elektrik beslenmesi, makineye ulaşma ve demontaj aşamasında sarfedilen elektrik giderinin nasıl hesaplandığının anlaşılamadığı, talebin makul gider olarak değerlendirilemeyeceği yönünde itirazlarda bulunmuştur.

Bilirkişi raporunda davacı/başvuru sahibinin elektrik giderlerine ilişkin talebi konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmamış, elektrik harcamalarının sadece makinenin onarım sürecine ilişkin olup olmadığının tespitinin gerektiği ancak bunun da mümkün olmayacağı ifade edilerek tarafların mutabakatına bırakılması yönünde görüş bildirilmiştir. Sigorta Hakem Heyeti ve İtiraz Hakem Heyetince, davacı/başvuru sahibinin elektrik giderlerine ilişkin talebi hakkında, su tahliye çalışmalarının suyun makineye ulaşılacak seviyeye indirilmesine kadar olan süreyi kapsadığı ve makul gider olarak kabul edilmesi gerektiği yönünde karar verilmiş ise de, elektrik giderlerinin neye göre hesaplandığı, faturalarda belirtilen miktarların gerçekten sadece su tahliye çalışmaları için harcanan elektrik gideri olup olmadığı somut verilerle ve tereddüte mahal bırakmayacak şekilde değerlendirilmemiştir. O halde, sayaçlardan okunan ve tüketim bedeli olarak faturaya yansıtılan elektrik giderinin gerçekten tünele dolan suyun tahliyesi ve tünelin atölye olarak kullanılması için yapılmış makul giderler olup olmadığı, suyun tahliyesi için kaç adet pompa kullanıldığı, bu pompaların ne kadar elektrik enerjisi harcadığı, kullanılan elektriğin şantiye alanındaki başka faaliyetler için sarfedilip edilmediğinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespiti gereklidir. Bu hususta, gerektiğinde mahallinde keşif yapılması ve işin uzmanından oluşan yeni bir heyetten rapor alınması gerekirken, davacı/başvuru sahibinin sunduğu faturaların içeriği hususunda değerlendirme yapılmaksızın sonuca varılması doğru olmamış, eksik incelemeye dayalı kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davacı/başvuru sahibinin ek tazminat talebine konu ettiği diğer bir kalem ise, eksper raporunda %4 olarak uygulanan eksik sigorta nedeniyle fazladan tenzil edilen 17.889,92 Euro'ya ilişkindir. Davacı/ başvuru sahibinin bu tazminat talebi yönünden bilirkişilerce herhangi bir inceleme yapılmamış, ancak Sigorta Hakem Heyeti kararının gerekçesinde sigorta priminin makinenin beyan edilen değil olması gereken değeri üzerinden hesap edilmesi gerekirken beyan edilen üzerinden prim alınmış olması nedeniyle eksik alınan primle orantılı olarak ödenmesi gereken tazminattan indirim yapılmasının sigorta bedelinin sigorta değerine denkliği, tazmin ve nimet külfet dengesi prensipleri kapsamında hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı/ başvuru sahibinin eksik sigorta tenzilatının bir kısmının iadesine yönelik talebin reddi gerektiği ifade edilmiştir. Bununla beraber, hakem kararı sonuç kısmında, davacı/ başvuru sahibinin taleplerinin kabulüne karar verilirken 17.889,92 Euro tazminat talebinin açıkça reddine karar verilmeyip gerekçe ile çelişki yaratıldığı gibi, kabul edilen 106.086,64 Euro ve 620.788,97 TL (226.070,27 Euro) itibariyle zaten davacı/ başvuru sahibinin toplam talebine ulaşıldığı, bu durumda davacının farklı para primleri ile talepte bulunması nedeniyle oluşabilecek kur farkı gözetilerek gizli bir talep aşımına neden olacak şekilde hüküm kurulmaması gerektiği halde İtiraz Hakem Heyetince de bu durum gözden kaçırılarak davalı ... şirketinin itirazlarının reddedildiği anlaşılmış olup, karar bu yönüyle de usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerekmiştir.

4- Davalı ... şirketinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince, sigorta hakem heyeti kararı ile kendisini vekil ile temsil ettiren davacı/başvuru sahibi lehine AAÜT uyarınca tam vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesine eklenen 17. fıkrasına göre, "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir " 26616 sayılı Resmi Gazetede yanınlanan 17.08.2007 tarihli Sigortacılık Tahkimine İlişkin Yönetmeliğe 19.01.2016 tarihinde yapılan değişiklikle eklenen 13. fıkrası uyarınca da, "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir. Anılan hükümdeki "talebi kısmen yada tamamen reddedilenler" ifadesinin hem sigorta sözleşmesinden menfaat sağlayanları hem de risk üstlenen kuruluş ve güvence hesabını ifade ettiği, ayrıca tahkim yargılamasının çekişmeli yargı olduğu da gözönünde bulundurulduğunda hükmedilecek vekalet ücretinin davacı/başvuru sahibi yönünden de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biri tutarında olması gerekirken, davacı/başvuru sahibi lehine AAÜT'ne göre asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan tam vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir. (Y.11.H.D. 15.01.2016 tarih 2016/64e. 2016/1453k.; Y.17.H.D. 20.09.2017 tarih 2016/11893e. 2017/7997k.)

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hakem kararının davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1164, Karar No: 2020/3862, Tarih: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1164 E.  ,  2020/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.08.2010 tarih, 2010/8134 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında defter, belge gizleme suçundan; 04.09.2010 tarih 2010/8625 Esas sayılı iddianamesi ile 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı; 2007 takvim yılına ait defter ve belgelere ilişkin istem yazısının sanığa 14.05.2010 tarihinde tebliğ edildiği, atılı suç yönünden suç tarihinin, "30.05.2010" olduğu, sahte fatura düzenleme ve defter, belge gizleme suçlarının birbirinden farklı ve birbirine dönüşmeyen suçlar olduğu; sahte fatura düzenleme ve defter, belge gizleme suçlarının hukuki anlamda tek ve aynı fiil ile işlenmediği, bu nedenle fikri içtimayı düzenleyen TCK'nin 44. maddesinin olaya uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilerek atılı suçlar yönünden zamanaşımı süreleri de nazara alınarak ayrı ayrı hüküm verilmesi gerekirken atılı suçlar yönünden tek hüküm kurulması,

3-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

3-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

a)213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun'la ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, suç tarihinin 2008 yılı Temmuz ayı olmasına göre, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun cezasının alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)Aynı takvim yılı içerisinde farklı tarihlerde düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik ceza tayini,

c) 5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesinde "Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" karar verileceği öngörüldüğü halde, “sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi hâlinde, ertelenen cezanın aynen infaz edileceği hususunun kendisine ihtarına” karar verilerek infazın kısıtlanması,

d)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 2007 takvim yılı yönünden sair yönleri incelenmeksizin, 2008 takvim yılı yönünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16911, Karar No: 2016/12450, Tarih: 28.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16911 E.  ,  2016/12450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının ziynet ve çeyiz eşyası istemine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın karşı dava dilekçesinde erkeğin güven sarsıcı davranışlarına dayanmış, telefon kayıtlarının celbini talep etmiştir. Mahkemece bu deliller toplanmamıştır. O halde mahkemece, davalı-davacı kadına erkeğin telefon numarasını bildirmesi hususunda kesin süre verilmesi, verilen kesin süre içinde gereğinin yerine getirilmesi halinde, telefon kayıtlarının istenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebeine göre erkeğin boşanma davası ile ilgili yeniden hüküm kurulması gerekli hale geldiğinden diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalı-davacı kadının ziynet ve çeyiz istemine yönelik temyiz itirazlarının ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.06.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/9901, Karar No: 2015/9805, Tarih: 13.07.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/9901 E.  ,  2015/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2015

NUMARASI : 2014/514-2015/463

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava tereke temsilcisi atanması istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 13.7.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13882, Karar No: 2013/19936, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13882 E.  ,  2013/19936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylığının yeniden bağlanmasına gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacıya 15.12.2005 tarihinde bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun'un 56/2. fıkrası uyarınca kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 100.00 TL maaş alacağının yasal faizi ile davalı kurumdan tahsiline karar verilmesi isteminden ibarettir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum vekilince, seçim kurulu,kolluk ve nüfus müdürlüğü cevabi yazılarının kontrol memuru raporunu doğrular nitelikte olduğundan bahisle temyiz edilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.