muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4546, Karar No: 2014/6989, Tarih: 05.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4546 E.  ,  2014/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu traktörün çamurluk kısmına yolcu olarak oturan ve buradan düşerek 27.04.2002 tarihinde vefat eden ... mirasçılarına müvekkilinin traktörün trafik sigortacısı olarak toplam 8.270,77 TL ödediğini, poliçe genel şartları gereğince aracın, yolcu taşınmaya mahsus olmayan yerlerinde yolcu taşınması veya yetkili makamlarca tespit edilmiş olan kapasite dışında fazla yolcu veya yük taşınması sebebiyle doğacak zarar ve ziyanlarda davalılara rücu hakkının doğduğunu ileri sürerek, 8.270,77 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ...ve ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, istiap haddinin aşılması ile meydana gelen trafik kazası arasında bir illiyet bağının bulunmadığı, meydana gelen trafik kazasının sırf ve başka etki olmaksızın taşıma kapasitesinin üzerinde yolcu taşınması sonucu meydana gelmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17809, Karar No: 2020/7504, Tarih: 19.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17809 E.  ,  2020/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.11.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil ve alacak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil, alacak isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı, davalı ve dava dışı ... arasında 23.03.2011 tarihinde yapılan protokolle 138 ada 37 parsel sayılı taşınmaz ile 138 ada 38 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde mevcut altında imalathane bulunan 3 katlı binanın 3 kardeş arasında şahitler huzurunda eşit olarak paylaşıldığını, protokolden hemen sonra, 23.11.2011 tarihinde dava dışı ...’nin hissesine düşen 1/3 oranındaki payın davalı ... tarafından dava dışı ...’ye tapuda devredildiğini, dava konusu yerlerin tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, protokol gereği davacıya düşen payın tapusunun devrinin davalıdan talep edilmesine rağmen olumsuz yanıt alındığını, protokolde davalının Hazine’den aldığı 138 ada 28 parsel sayılı taşınmazın da kardeşler arasında eşit olarak paylaşılacağının düzenlendiğini, davalının protokolde belirtilen edimlerini davacıya karşı yerine getirmediğini ileri sürerek dava konusu 138 ada 37 parsel, 138 ada 38 parsel ve 138 ada 28 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının protokol gereği 1/3 oranında iptaliyle davacı adına kayıt ve tesciline; yine protokol gereği dava konusu yerde bulunan imalathanenin kullanım bedeli olarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında alacak talebinden feragat etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu anlaşma senedi başlıklı protokol fotokopisinin tamamını müvekkilinin kabul etmediğini, müvekkilinin böyle bir anlaşmadan haberinin olmadığını, senet fotokopisi ve içeriğinden davanın açılmasıyla haberdar olduğunu, mahkemece senedin aslının sunulması için davacıya kesin süre verilmesi gerektiğini, senedin altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 138 ada 37 parsel ve 138 ada 38 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının 1/3 oranında iptaliyle bu payların davacı adına tesciline, dava konusu 138 ada 28 parsel sayılı taşınmazda yer alan 1 No’lu bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, davacı kira bedeli ile ilgili taleplerinde feragat ettiğinden bu taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolaylı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, taraflar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) “Delil başlangıcı” niteliğinde bir belge varsa 6100 sayılı HMK’nın 202.maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “Tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir.

Yazılı delil veya “Delil başlangıcı” yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HMK m.188) yemin (HMK m.225 vd) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde hakimin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 09.12.2015 tarihli, 2014/14-516 E. 2015/2838 K. sayılı kararı da bu doğrultudadır.)

İnanç sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince inanç sözleşmesinden kaynaklanan davalarda zamanaşımı süresi on yıl olarak kabul edilmektedir.

İnanç sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince inanç sözleşmesinden kaynaklanan davalarda zamanaşımı süresi on yıl olarak kabul edilmektedir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak hakime aittir. Her ne kadar mahkemece, dava adi ortaklıktan kaynaklanan tapu iptali ve tescil olarak nitelendirilmiş ise de, uyuşmazlık inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil talebine ilişkindir.Davacı taraf, inançlı işlemi yukarıdaki ilkelere göre yazılı delil veya yazılı delil başlangıcı ile birlikte diğer delillerle ispatlayabilir ise de dosyaya ibraz edilen ve davanın kabulüne dayanak yapılan 23.03.2011 tarihli protokolün fotokopi olduğu ve aslının dosyaya ibraz edilmediği, belge içeriğinin ve imzanın davalı yanca kabul edilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, dayanılan fotokopi belgedeki imzanın davalıya ait olup olmadığını yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak saptamak, yaptırılacak inceleme sonucu imzanın davalının eli ürünü olduğu saptanırsa inanç ilişkisi yazılı delille kanıtlanmış olacağından davayı şimdiki gibi kabul etmek, aksi durumda iddia yazılı delille kanıtlanmamış olacağından davayı reddetmek olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1163, Karar No: 2024/224, Tarih: 10.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/1163 E.  ,  2024/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2561 E., 2021/2902 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/60 Esas, 2021/234 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/2561 Esas, 2021/2902 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,

2. Sanığın kullanıcı olduğuna,

3. Atılı suçu işlemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

09.11.2020 tarih saat 18.20 ibareli İkamet Arama ve El Koyma Tutanağı uyarınca; Çorlu Narkotik Suçlarla Mücadele Grup Amirliği görevlilerince ilçede uyuşturucu madde ticareti yapan şahıslara yönelik yapılan istihbari çalışmalarda ... Mahallesi ... Caddesi No:... Çorlu adresinde ikamet etmekte olan ''fofona'' lakaplı ...'ın bonzai olarak tabir edilen uyuşturucu maddeleri ikametinde bulundurduğu ve fişekleyerek satışını yaptığı şeklinde bilgi edinilmesi üzerine gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında arama yapılmak üzere sanığa ait olan ikamete gidildiğinde ikamette kimsenin bulunmadığının anlaşılması üzerine çilingir marifetiyle içeriye girildiği, ikametin girişe göre sağ tarafında bulunan banyo içerisinde yerde sarı kapaklı plastik kavanoz içerisinde, banyo içerisinde kirli sepeti içerisinde beyaz tülün altına gizlenmiş bir adet şeffaf poşet içinde, ... Bakkaliye Torbası ibareli şeffaf poşet içerisinde çok sayıda şeffaf poşet ve bir adet şeffaf poşet içerisinde toplam kişisel kullanım miktarı üzerinde MDMB-4EN-PINACA etken maddesini içeren sentetik kannabinoid maddesi, ikamet girişine göre sol tarafta bulunan mutfak kısmında çekmece içerisinde 1 adet üzerinde SF-400 CAPACİTY ibareli beyaz renkli hassas terazi, ikamet girişinin tam karşısında bulunan odadaki masa üzerinde şeffaf poşet içerisinde THC ve CBN içeren uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanık ... soruşturma aşamasında alınan beyanında özetle; söz konusu adreste tek başına yaşadığını, genellikle bonzai maddesi kullandığını, evde yapılan aramada İstanbul'dan içmek için aldığı uyuşturucu maddelerin bulunduğunu, evinde bulunan hassas teraziyi pazarcılık yaptığı için kullandığını ve bonzai maddesi için kullanacağı miktarı belirlemek için tarttığını, şeffaf poşetlerin pazarda kullandığı poşetler olduğunu, uyuşturucu madde ticareti yapmadığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında mahkemede alınan beyanında ise; evinde bulunan uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu, satmak amacıyla bulundurmadığını uyuşturucu madde kullanıcısı olduğunu, ele geçen hassas teraziyi pazarcılık yapması nedeniyle bulundurduğunu, yine ele geçen poşet ve paraların da pazarcılık işi ile ilgili olduğunu beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, sanığın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu, ele geçen maddelerin miktarı, çeşitliliği, ikametin farklı yerlerinde ele geçirilmesi, uyuşturucu madde ticaretinde kullanılan hassas terazinin bulunması, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde ihbar ve ihbar ile uyumlu maddelerin ele geçirilmesi hususları bir arada değerlendirildiğinde sanık savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirildiği ve üzerine atılı sübut bulan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Suç konusu uyuşturucu maddenin sentetik kannabinoidler içermesi nedeniyle sanığın cezasında 1/2 oranında artırım yapılırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi yerine, bendi belirtilmeden aynı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının gösterilmesinin hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/2561 Esas, 2021/2902 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile ilgili bölümünde yer alan “TCK 188/4” ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 188/4-a maddesi" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6906, Karar No: 2019/14141, Tarih: 02.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6906 E.  ,  2019/14141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece sanığın eylemini, eşine karşı silahtan sayılan çatal ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 86/3-a, 86/3-e) aynı olayda gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13510, Karar No: 2023/2232, Tarih: 08.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13510 E.  ,  2023/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davacı ile birleştirilen davacı vekilleri dava dilekçelerinde; dava konusu Adana ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 101 parsel sayılı taşınmaza imar planında yeşil alanı olarak ayrılmak suretiyle hukuken ve bir kısmına da ... Bulvarı yapılmak suretiyle fiilen el atıldığından bedelinin yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

1. Davalı idare vekili asıl davaya ilişkin cevap dilekçesinde özetle; idarî yargının görevli olduğunu, uzlaşma dava şartı yerine getirilmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili birleştirilen davaya ilişkin cevap dilekçesinde özetle; idarî yargının görevli olduğunu, uzlaşmanın dava şartı olduğunu, husumetin hatalı yöneltildiğini, tespit edilecek bedele dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda imar uygulaması yapılması hâlinde mülkiyet problemlerinin çözüleceğini ve imar uygulaması yapma yetkisinin ilçe belediyesinin sorumluluğunda olduğunu, dava konusu taşınmazın kadastral parsel olduğunu, talep edilen bedelin yüksek olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabulü ile taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden alınarak asıl ve birleştirilen davacılara verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazın davacı adına kayıtlı tapusunun iptali ile yol ve kaldırım olarak el atılan kısımların tapudan terkinine, diğer kısımların ise davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri