muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9486, Karar No: 2012/3792, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9486 E.  ,  2012/3792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali - alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya sattığı kumaşların bedelinin tahsili için başlattıkları icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sattığı kumaşlarda likra patlakları ortaya çıktığını, ayıbın derhal davacıya bildirilerek bu konuda 12.369,02 TL.'lik fatura düzenlenerek satış bedelinden düşürüldüğünü, kumaşların ayıplı olduğunun İsviçredeki STR laboratuarınca verilen raporla da sabit olduğunu, VUK ve TTK'da öngörülen üçer aylık geçici vergi dönemlerinde yapılması zorunlu olan “mutabakat sağlama” zorunluluğu nedeniyle cari hesap bakiyesinin davacıya bildirilerek mutabakat sağlandığını 31.12.2007'de ise bakiyenin sıfır olduğuna dair gönderilen mutabakat yazısına davacının cevap vermediğini, sözleşmenin de bu tarih itibariyle sona erdiğini, bu itibarla Eylül 2007'de gönderilen mutabakat yazısındaki 23.488,55 TL bakiye borçlarının bulunduğuna dair beyanın ikrar mahiyetinde olmadığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili karşı davasında, davacının müvekkiline sattığı kumaşların gizli ayıplı olduğunu, durumun müvekkilinden bu kumaşları satın alan ithalatçı firmanın kumaşlar üzerinde laboratuar incelemesi yaptırması sonucu ortaya çıktığını, ithalatçı firma tarafından müvekkiline iade faturası düzenlendiğini, müvekkilinin 91.168 TL zarara uğradığını iade edilen malların değerinin en fazla 20.000 TL olduğunu belirterek 71.168 TL zararın davacı - karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı – karşı davalı vekili, karşı davadaki tazminat talebinin zamanaşımına uğradığını, malın son teslim tarihinin 12.06.2007 olduğunu, kaldi ki davalı – karşı davacının kumaştaki kusuru daha önceden bildiğini bildirerek, karşı davanın reddini istemiştir.

Davacı – karşı davalı vekili, karşı davadaki tazminat talebinin zamanaşımına uğradığını, malın son teslim tarihinin 12.06.2007 olduğunu, kaldi ki davalı – karşı davacının kumaştaki kusuru daha önceden bildiğini bildirerek, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delilere ve bilirkişi raporlarına göre, davacı karşı davalı tarafından davalı – davalı karşı davacıya satılan siyah renkli balık sırtı kumaşlarda likra kopukluğu olup bunların çıplak gözle görülen açık ayıp niteliğinde bulunduğu, ayıbın davacı – karşı davalıya ihbar edildiği, söz konusu ayıbın kumaşların davalı – karşı davacı tarafından yurt dışına gönderilmeden fark edildiği ve cımbızlama işlemi ile ayıbın giderilmeye çalışıldığı, davacının cımbızlama işlemine muvafakat ettiği cımbızlama sonucu oluşan 12.369.02 TL.'lik fire bedelinin davacı – karşı davalı tarafından kabul edildiği, davalı – karşı davacının basiretli bir tacir gibi davranarak cımbızlama işlemi ile kumaşlardaki ayıbın tam olarak giderilip giderilmeyeceğini, ileriki aşamalarda tekrar ortaya çıkıp çıkmayacağını kontrol etmeden kumaşları yurt dışına göndermekle bu aşamadan sonra oluşan zarardan sorumlu olduğu, kaldı ki, fire bedeli düşüldükten sonra 23.488,55 TL üzerinden tarafların mutabakata vardığı ve davalı – karşı davacının defterlerine kaydettiği 23.488,55 TL'den sorumlu olduğu gerekçeleriyle asıl davanın kabulüne, davalının itirazının bu tutar asıl alacak üzerinden iptaliyle, takibin bu tutar üzerinden avans faizi yürütülmek suretiyle devamına, davalı – karşı davacının ayıplı kumaşlar nedeniyle uğradığı zarardan doğan dava hakkını TTK.'nun 25/4. maddesinde öngörülen (6) aylık sürede kullanmadığı gerekçesiyle de karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı – karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13383, Karar No: 2013/19358, Tarih: 27.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/13383 E.  ,  2013/19358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/08/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 12.02.2013 tarih, 28044/3916 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Vekille yapılan takiplerde tebligatın vekile yapılması yasal zorunluluktur. Somut olayda, tebligat vekil yerine asile yapıldığından başvurusu süresinde olup temyiz itirazının esasının incelenmesi gerekir iken temyiz süresinin reddine dair Dairemizin 12.2.2013 tarih ve 2012/28044-3916 sayılı kararının maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından  kaldırılmasına oybirliği ile karar verildi.

Kadıköy 4.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 23.8.2012 tarih ve 2012/564 - 687 sayılı kararının incelenmesine geçildi.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366.'nun ve HUMK. 438.'nun maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcının mahsubuna bakiye 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7896, Karar No: 2015/15667, Tarih: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7896 E.  ,  2015/15667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2013/633-2014/149

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı M.. A.. vd. vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bozma öncesi hükme esas alınan 22.05.2012 tarihli ek bilirkişi raporuna göre, dava konusu taşınmaz üzerinde muhtelif cins (nar, erik, kayısı, üzüm, incir, dut) ve yaşta 630 adet meyve ağacı bulunduğu, bu itibarla arsa niteliğindeki taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olan 2.183,03 m2'lik kısmı üzerinde bulunan verim çağındaki tüm meyve ağaçlarının yaşlarına göre tespit edilecek ortalama verim miktarları ve üretim masrafları ile dava tarihi itibariyle ortalama kg. satış fiyatları Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İl Tarım Müdürlüğü ile diğer resmi kuruluşlardan getirtilerek, sayı ve nitelikleri belirtilen ağaçların kapladığı alan oranlanmak suretiyle taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak net geliri belirlenerek bu yolla 2.183,03 m2'lik bölüm bedelinin belirlenmesi, bundan da zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhtesat bedelinin tespiti gerekirken erik ve kayısı ağaçlarını değerlendirmeye almayan ve diğer ağaçlar yönünden bu yönteme uyulmadan hesap yapan rapora göre yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3158, Karar No: 2017/7988, Tarih: 19.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3158 E.  ,  2017/7988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı tespit edilen davacının, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Davacı ...’ın 11/01/2013 tarihinde eşi ...’tan boşandığı, 22/04/2005 tarihinde vefat eden babası ...’dan dolayı 26/10/2009 tarihinden itibaren yetim aylığı aldığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 29.04.2014 tarihli ve VÇ-027 sayılı rapora göre davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak Kurumca ayılıklarının kesildiği, borç dönemi ve miktarına ilişkin dosyada bilgi olmadığı, denetmen raporunda ifadesine başvurulan ...’ın ifade tutanağı ve ek listesindeki evrakların dosyada bulunmadığı, Mahkemece birlikte yaşama olgusunun yeterince irdelenmediği, anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; 29.04.2014 tarihli ve VÇ-027 sayılı denetmen raporunda; ...’ın Kooperatifler Mah. Kurtismailpaşa 8.Sok. No:12/13 .../... adresinde kapıcılık yapan ...’ın alınan imzalı beyanında; kapıcılık görevini 2002 yılından beri yaptığını, bu apartmanın zemininde oturduğunu, 13 numaralı daireye 1 sene önce taşındıklarını, oğlu ... adını bilmediği eşi ile birlikte yaşadıklarını, babasının ramazan ayından sonra ...’a gittiğini, birkaç gündür de ...’ın da ...a gittiğini, evde sadece ...’in kaldığını, ... öncesi hep birlikte olduklarını belirttiği, 14 numarada ikamet eden ... ve ...’in şifai ifadelerinde; ...’nın eşi ve oğluyla birlikte kaldığını,kızlarının ...’da yaşadığını, ailenin arada bir ...’a gittiğini, eşinden boşandığını duymadıklarını belirttikleri, MEDULA kayıtlarından boşandığı eşinin sağlık sunucularına ...’ın Kooperatifler Mah. Kurtismailpaşa 8.Sok. No:12/13 .../... adresini verdiği, davacı ...’ın eşinin bağlı bulunduğu ... Emniyet Müdürlüğünden yapılan inceleme neticesinde; burada verilen adreste ikamet edenin eşin yeğeni ... olduğu, amca ...’ın bu adreste ikamet etmediğinin, tespit edildiği, sözkonusu bulguların birlikte yaşamaya ilişkin deliller olmakla birlikte ispat için yeterli olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle denetmen raporunda ifadesine başvurulan ...’ın ifade tutanağı ve ek listesindeki evrakları Kurumdan getirtmek, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplamak bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadelerini almak. davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptamak, seçmen kayıtlarını getirtmek, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresleri istemek, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yaptırmak, bu adreslerdeki yönetici ve komşuların, muhtar ve azaların kamu tanığı sıfatıyla ifadesine başvurmak, gerektiğinde buralarda keşif yapmak suretiyle birlikte yaşama olgusunu etraflıca araştırdıktan sonra sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22396, Karar No: 2017/10027, Tarih: 14.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22396 E.  ,  2017/10027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı abonenin başvurusunu değerlendiren.... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetinin, elektrik faturaları ile tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesine karar verdiğini, ancak bu bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek; hukuka aykırı olan.... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketinin vermiş olduğu hizmetin bedeli ile bu hizmete ilişkin vergileri tahsil etmesi gerektiği, bu hizmetin dışında olan dava konusu bedellerin tahsil edilmesinin ise doğru olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava; 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı kararı ile Anayasanın "Vergi Ödevi" Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca; bu bedeller hakkında

.... tarafından çıkartılan ikincil mevzuat hükümlerinin uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı, kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içermesi nedeniyle, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HGK'nun 17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamı ile verilen kararın ard etkili olması nedeniyle kesin olmadığı belirlendiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.