muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17726, Karar No: 2015/8719, Tarih: 17.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/17726 E.  ,  2015/8719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No :...

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ...hakkında, anılan Kanun'un 65/1-b (c) maddesi gereğince 1.780,00 Türk lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair, ...Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 05/02/2012 tarihli ve ...sıra nolu idari para cezası karar tutanağına yönelik başvurunun reddine ilişkin, Sulh Ceza Hakimliğinin 21/04/2015 tarihli ve...değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/09/2015 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/10/2015 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 say ılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçini Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, idari yaptırım kararının 05/02/2012 tarihinde düzenlendiği ve 5326 sayılı Kanun'a göre takip eden takvim yılının sonu olan 31/12/2013 tarihine kadar idari yaptırım kararını tebliği etmesi gerekirken muterize kararın 12/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği hususu nazara alındığında, muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Sulh Ceza Hakimliğinin 21/04/2015 tarihli ve ...değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında verilen idari para cezasının kaldırılmasına, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4871, Karar No: 2021/168, Tarih: 14.01.2021

**1. Hukuk Dairesi         2018/4871 E.  ,  2021/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Bölge Adliye Hukuk Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince verilen 22.06.2018 gün ve 55-748 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu 17.07.2017 tarihli ek kararla, ek karara yönelik istinaf başvurusu da 15.11.2017 tarihli ek karar ile reddedilmiş, son ek kararın istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyize gelinmiştir.

Temyiz aşamasında davacı ...’ın 23.02.2019 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak çocukları ... ..., ... ... ve ...’ın kaldığı, kimlik tespitlerinin yapıldığı 28.11.2019 tarihli dilekçe ile Davut ve ...’nun bizzat, ... ...’a ise vesayeten ... ...’ın temyiz isteminden feragat ettiklerini bildirdikleri, noksanın ikmali ile celp edilen kayıtlardan, mirasçı ... ...’ın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 05.04.2018 tarih ve 2017/1380 esas 2018/706 sayılı kararı ile kısıtlanarak kendisine ... ...’ın vasi olarak atandığı, aynı dosya üzerinden 23.06.2020 tarihli ek karar ile vasi ...’e eldeki davadan feragat edebilmek için izin ve yetki verildiği anlaşılmıştır.

Davacı ... mirasçılarının tümünün usulüne uygun biçimde temyizden feragat ettiği anlaşıldığından; temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2276, Karar No: 2016/2179, Tarih: 18.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2276 E.  ,  2016/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının abone olmaksızın tarımsal sulama amacıyla kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, tahakkuk ettirilen kaçak elektrik bedelinin tahsili amacıyla ... İcra Müdürlüğünün 2012/4587 nolu dosyası ile takibe geçildiğini, borçlunun takibe haksız olarak itiraz ettiğini ve takibin durduğunu ileri sürerek; itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; kaçak elektrik kullanmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, davalının ... İcra Müdürlüğünün 2012/4587 nolu takip dosyasına vaki itirazın kısmen iptali ile takibin toplam 18.161,23 TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 Sayılı HMK 204/2.maddesinde ise, yetkili memurların görevleri içinde usulüne uygun olarak düzenledikleri belgelerin, aksi ispatlanıncaya kadar kesin delil sayılacağı açıklanmıştır.

Somut olaya gelince, davacı elemanlarınca yapılan kontroller sırasında, davalının abonesiz sayaçsız tarımsal sulama amaçlı kaçak elektrik kullandığı tespit edilerek tutanak düzenlenmiş; bu tutanağa istinaden tutanakta belirlenen 100 KVA kurulu güç üzerinden kaçak elektrik bedeli tahakkuku yapılmıştır. Mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi heyeti tarafından düzenlen raporda; keşifte belirlenen kurulu güç (50 KVA) esas alınarak hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapor benimsenerek hükme esas alınmıştır. Dosya içerisinde bulunan ve yönetmelikte belirlenen şekle uygun düzenlenen kaçak elektrik tutanağında, davalının kaçak elektrik kullandığı tespit edilmiştir. Kaçak elektrik tespit tutanakları, düzenlendiği tarih itibariyle maddi olgulara ilişkin tespitleri içermekte olup, aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Tutanak ile davalının kaçak elektrik kullandığı kesin bir biçimde saptanmış, tutanağın aksi ispat edilememiştir. Tutanak düzenlendiği tarih itibariyle geçerli olduğundan, tutanakta belirlenen 100 KVA kurulu güç üzerinden hesaplama yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Öte yandan, Hukuk Genel Kurulu'nun 21/05/2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir. Mahkemece de itibar edilen bilirkişi raporunda ise; kaçak elektrik tüketim tahakkukuna ne kadar kayıp-kaçak bedeli ilave edildiği hususunda bir açıklık yoktur. Daha yüksek tarife üzerinden hesaplanan kaçak tüketim bedeli yanında, kaçak tahakkukuna; kayıp-kaçak bedeli dahil edilmeden hesaplama yapılmalıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyetinden davacının davalı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin, tutanağının düzenlendiği tarifte yürürlükte bulunan yönetmelik ile 622 sayılı EPDK kararı hükümlerine göre tutanakta belirlenen kurulu güç üzerinden ve kaçak elektrik bedeline kayıp kaçak bedeli ilave edilmeden hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı olup, hükmün taraflar lehine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13396, Karar No: 2020/7297, Tarih: 09.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/13396 E.  ,  2020/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece suça sürüklenen çocuk ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği kabul edilen sanık... hakkında Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarih, 2015/892 Esas ve 2016/693 Karar sayılı ilamı ile beraat kararı verildiği ve beraat kararının sanık... yönünden 23/05/2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, bu durumda suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu birden fazla kişiyle işlediği hususu sabit olmamakla suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30151, Karar No: 2014/18898, Tarih: 11.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30151 E.  ,  2014/18898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek, sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1-) 2005 yılında işlendiği iddia edilen sahte fatura kullanmak suçu ile 16/11/2009 tarihinde işlendiği iddia edilen defter ve belgelerin ibraz edilmemesi suçlarından sanığın beraati,

2-) 2004 yılında işlendiği iddia edilen sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nın 80 ve 59. maddeleri gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması, 647 sayılı Kanun'un 6. maddesine göre ceza erteli

1-)Katılan vekilinin “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Elde edilen delillerin sanığın “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan idare vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-)Katılan vekilinin, “2005 yılında sahte fatura kullanmak” suçundan beraat, sanık müdafiinin ise “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerine gelince;

Sanık hakkında düzenlenen her iki iddianameyle de “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan dava açıldığı, Aralık 2004 tarihli faturalar kullanılarak KDV ve Stopaj Gelir Vergisi kaybına sebebiyet verilmesi nedeniyle suç tarihi “Ocak 2005” olarak gösterilerek dava açılmış olmasının, 2005 takvim yılında ayrı bir suç olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, Aralık 2004 dönemine ait beyannamenin Ocak 2005 tarihinde verilmesinin ayrı bir suçu oluşturacağı kabul edilerek, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun sabit olmadığından bahisle, 2004 takvim yılının yanında, dava konusu yapılmayan 2005 yılından da beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, incelemenin Stopaj Gelir Vergisi yönünden yapılmış olması ve kullanılan son fatura tarihinin 26.12.2004 olması nedeniyle, 5035 sayılı Yasa ile değişik 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 98 ve 109. maddeleri gereğince suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinde temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 5271 sayılı ve CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16802, Karar No: 2010/20216, Tarih: 21.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/16802 E.  ,  2010/20216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/245522

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2006

NUMARASI : 2006/315

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi vekilinin 09/05/2005 havale tarihli dilekçesi ile davaya katılma talebinde bulunmasına rağmen bu hususta bir karar verilmemesi nedeniyle hükmü temyiz yetkisi bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK.nun 234.maddesi gereğince davaya katılma hakkı bulunan şikayetçi kurumun 09/05/2005 havale tarihli dilekçesi ile davaya katılma talebinde bulunmasına rağmen bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7395, Karar No: 2017/754, Tarih: 24.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7395 E.  ,  2017/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı ve kişisel ilişki düzenlemesi yönünden, davalı erkek tarafından ise, davanın tamamına yönelik temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24/01/2017 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1.maddesi gereğince boşanmalarına karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında Türk Medeni Kanunu'nun 166/3.maddesinin yazılmasının mahallinde düzenltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre davalının tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun

miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar 2002 doğumlu Alper ile 2003 doğumlu Yağmur yararına hükmolunan iştirak nafakaları azdir. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar 2002 doğumlu Alper ile 2003 doğumlu Yağmur yararına hükmolunan iştirak nafakaları azdir. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) (3.) ve (4.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer yönlerin ise (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.480,00 TL vekalet ücretinin, Cemal'den alınarak Jale'ye verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.01.2017 ( Salı)
Yargıtay — Esas No: 2006/6846, Karar No: 2007/6943, Tarih: 05.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6846 E.  ,  2007/6943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi nedeniyle davalıya ödenen bedelin istirdadı ve edimin yerine getirilmemesi sebebiyle tazminat istemine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabule dair verdiği karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davada iş bedelinin iadesi istenildiğine göre akdin kalan kısmı için feshedildiği kabul edilmelidir. Akdin feshi halinde ise menfi (olumsuz) zararlar istenebilir (BK.96. ve 108. maddeler). Ayrıca davalıya ödenen bedelin iadesi için bir ihtarname keşide edilip davalı temerrüde düşürülmediğinden temerrüt dava tarihinde gerçekleşmiştir (BK. 101/1. madde). Bu nedenle mahkemece olumlu zarar niteliğindeki kâr mahrumiyeti ile iş bedeli faizine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur. Davacı teslim edilmeyen 150 adet saatten dolayı menfi zararını isteyebileceğinden mahkemece yapılması gereken iş, teslim olunmayan 150 adet saat nedeniyle davacının menfi zararının (kaçırılan fırsatın) bilirkişiden ek rapor alınarak belirlenmesidir. Bunun için sözleşme tarihinde sözleşme fiyatına en yakın teklif fiyatın araştırılması, varsa bu fiyatla yeniden satın alınacak fiyat arasındaki farkın, en yakın teklif yoksa her bir saatin ilk satış tarihindeki rayiç fiyatıyla yeniden satın alındığı tarihteki rayiç fiyatın arasındaki farkın bilirkişiye hesaplattırılmak suretiyle saptanıp bulunacak miktar dava tarihinden itibaren yürütülecek faiziyle birlikte hüküm altına alınmalıdır. Bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 05.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.