muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14686, Karar No: 2018/7213, Tarih: 20.11.2018

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Nakliyat ve Dış Tic. Ltd. Şti'nin üst akdi taşıyıcı olduğu, emtiayı varış yerinde teslim etme borcu altına girdiği, ... malların eksik teslim edildiğine ilişkin gümrük memurlarınca 19/04/2010 tarihli tutanak tanzim edildiği, her ne kadar davacının ve onun sigortalısının davalı taşıyana ziya veya hasarı süresinde ihbar etmemiş ise de bu durumda sadece ziya veya hasarın taşıyanın sorumlu olmadığı bir sebepten ileri geldiğinin kabulu gerektiği ancak bu karinenin aksinin her zaman ispatlanabileceği, başka bir deyişle ziya veya hasarın anılan şekilde ihbar veya tespit edilmemiş olması sadece taşıyan lehine bir karine oluşturacağı, bu karinenin her zaman aksi ispat edilebileeğinden ve dava konusu noksanlık yetkili merciler önünde 19/04/2010 tarihli tutanak ile yapılan ve aksi sabit oluncaya kadar geçerli kabul edilen tespit anılan karinenin aksini ispat hususunda yeterli kabul edildiğinden, davalı taşıyan şirketin zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı ... yönünden verilen karar kesinleştiğinden bu davalı yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı ... Nak. ve Dış Tic. Ltd. Şti. yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile, davalının 31.282,50 TL asıl alacak, 1.225,00 TL faiz olmak üzere toplam 32.507,50 TL'ye vaki itirazının iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren %16'yı aşmamak üzere avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Nak. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalı ... Nak. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Nak. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...den alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.664,59 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4049, Karar No: 2022/1591, Tarih: 07.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4049 E.  ,  2022/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.11.2018 gün ve 2018/440 - 2018/752 sayılı kararı onayan Daire'nin 03.02.2021 gün ve 2020/5074 - 2021/819 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacı şirkette evrak işlerini takip eden bir işçi olduğunu, davacı şirket yetkilisinin bir soruşturma nedeniyle tutuklandığı bir dönemde davacı şirketin bankacılık işlerinin takip edilmesi bakımından davalıya verdiği boş ve imzalı A4 kağıdının üzerine sonradan kambiyo senedine ilişkin metni ekleyerek davacı şirket hakkında icra takibi başlattığını, davacının şikayeti üzerine davalının kollukta verdiği ifadesinde senedin teminat olarak verildiğini beyan ettiğini, bu beyanın dahi davacı şirketin davalıya borçlu olmadığını ortaya koyduğunu ileri sürerek, davacının bahsedilen bono ve icra takibi nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının gerçekte sahibi olmasına rağmen kağıt üstünde davalı adına kayıtlı görülen ve davacının talimatları ile yönetilen dava dışı Bildik Petrol Ltd. Şti.'nin vergi borcu ile 3. kişilere olan borçlarının davacı tarafından ödenmesi hususunda tarafların anlaştığını ve bu borcun ödenmemesi halinde takibe konulmak üzere davacının davalıya davaya konu bonoyu verdiğini, bahsedilen borçlar davacı tarafından ödenmediği gibi dava dışı Bildik Petrol Ltd. Şti.'nin içinin boşaltılması nedeniyle dava konusu bononun takibe konulduğunu, sahtelik iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddi ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentler dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-) Dava, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe konu edilen bono nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dosyaya celbedilen resmi kayıtlara göre, davalının kurucu ortağı ve müdürü olduğu Bildik Petrol...Ltd. Şti’nin vergi borcu bulunmakta olup, davalı ilgili vergi dairesince bu borçtan şirket müdürü sıfatıyla sorumlu tutulmuştur.

2-) Dava, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe konu edilen bono nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dosyaya celbedilen resmi kayıtlara göre, davalının kurucu ortağı ve müdürü olduğu Bildik Petrol...Ltd. Şti’nin vergi borcu bulunmakta olup, davalı ilgili vergi dairesince bu borçtan şirket müdürü sıfatıyla sorumlu tutulmuştur.

Yapılan yargılama kapsamında toplanan delillerden, anılan şirketin perde arkasındaki kurucuları ve yetkililerinin davacı şirketin yetkilileri olduğu, şirketin paravan olarak davalının üzerine kurulduğu ve davaya konu bononun davalının şirket müdürü sıfatı sebebiyle sorumlu olduğu vergi borcunun teminatı olmak üzere keşide edilip davalıya verildiği anlaşılmakta olup, mahkemenin bu husustaki kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır. Keza mahkemece, senedin belirtilen hususa ilişkin teminat fonksiyonu gözetilerek menfi tespit isteminin takip tarihi itibariyle oluşan hale göre karara bağlanması da ilkesel olarak isabetlidir. Nitekim mahkemece bu doğrultuda yapılan değerlendirme sonucunda, şirketin vergi borcu sebebiyle takip tarihi itibariyle ilgili vergi dairesine ödenen 148.683,84 TL’nin 99.122,56 TL’sinin davalı, bakiye kısmının ise davacı tarafından ödendiğinin kabulü ile, davalı tarafından ödenen miktar bakımından senedin teminat fonksiyonun gerçekleştiği, davacı tarafından ödenen tutar bakımından ise gerçekleşmeyip, takibin bu tutar bakımından haksız olduğu, kalan tutar bakımından ise henüz davalı yanca yapılan bir vergi borcu ödemesi olmadığından senedin mevsimsiz olarak takibe koyulduğunun kabulü ile hüküm tesisi yoluna gidilmiştir. Ancak davalı yan, yargılamanın hiçbir safhasında vergi borcunun kendisi tarafından ödendiğini savunmamış, tersine ödemelerin davacı tarafından yapıldığını iddia etmiş, hatta bu gerekçeyle takibi davacı tarafından ödendiğini iddia ettiği 4.000.000 TL’yi senet bedelinden mahsup ederek 3.850.000 TL üzerinden başlatmıştır. Davacı yan, her ne kadar ödemenin kendisi tarafından yapıldığını kabul etmese de, senedin davalının şirket müdürü sıfatıyla ödemek zorunda kalabileceği vergi borcunun teminatı olmak üzere ihdas edildiği gözetildiğinde burada önemli olan husus vergi borcunun davacı ya da bir başkası tarafından ödenmesi değil, bizzat davalı tarafından ödenmesidir. Davalı takip tarihi itibariyle kendisi tarafından yapılan bir ödeme bulunmadığını belirtiğine göre, mahkemece takibe koyulan 3.850.000 TL’nin tamamının mevsimsiz olarak takibe konulduğunun kabulü ile hüküm tesisi gerekirken davalının açık kabulüne aykırı şekilde yanılgılı değerlendirmeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-) Davalı yanın karar düzeltme isteminin incelenmesine gelince, yukarıda da ifade edildiği üzere her ne kadar senedin takibe koyulduğu tarihte davalı tarafından vergi borcuna ilişkin olarak yapılan bir ödeme bulunmasa da, vergi borcu halen mevcut olduğundan ve davalı şirket müdürü sıfatıyla bu borçtan sorumlu olmaya devam ettiğinden senedin teminat fonksiyonu devam etmektedir. Bononun teminat amacıyla düzenlenmesine bir engel bulunmadığına göre mahkemece davacının davaya konu bono nedeniyle takip tarihi itibariyle borçlu olmadığına yönelik hüküm tesisi gerekirken senedi tamamıyla hükümden düşürecek şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, Dairemizce mahkeme hükmünün yukarıda sebeplerle bozulması gerekirken yazılı şekilde onandığı anlaşıldığından taraf vekillerinin yukarıda ifade edilen yönlere ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin 03.02.2021 gün, 2020/5074 Esas-2021/819 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkeme hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemizin 03.02.2021 gün, 2020/5074 Esas-2021/819 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkeme hükmünün, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına, (3) numaralı bentte açıklanan sebeplerle ise davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının istekleri halinde karar düzeltme isteyen taraflara iadesine, 07/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3746, Karar No: 2020/11863, Tarih: 01.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/3746 E.  ,  2020/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İftira, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasasının geçici 2. maddesi uyarınca, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteğinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Basın hürrriyeti Anayasamızın 28. maddesinde; "Basın hürdür, sansür edilemez. Basımevi kurmak izin alma ve mali teminat yatırma şartına bağlanamaz. Devlet, basın ve haber alma hürriyetlerini sağlayacak tedbirleri alır. Basın hürriyetinin sınırlanmasında, Anayasanın 26 ve 27'nci maddeleri hükümleri uygulanır..." şeklinde düzenlenmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin "İfade özgürlüğü" başlıklı 10. maddesinin 1. fıkrasında ifade özgürlüğünün korunmasını, 2. fıkra ise ifade özgürlüünün kullanılması üzerindeki kısıtlama sistemini düzenlemektedir. Her ne kadar 10. madde basın özgürlüğünün açıkça sözünü etmiyorsa da, AİHM, bu maddede ele alınan özgürlüklerin kullanılması bakımından basına özel statü tanıyan bir dizi ilke ve kuralı ortaya çıkaran kapsamlı bir içtihat hukuku geliştirmiştir;

Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaat açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli ve etkin yollarından birisi basındır. Basın özgürlüğü; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarını içerir. Düşünceyi açıklama ve basın özgürlüğü, onu kullananlar açısından olduğu kadar gerçekleri öğrenmek özgürlüğüne sahip kişi ve kitleler açısından da temel hak niteliğindedir (Centro Europa 7 S.R.L. ve Di Stefano, § 131)

Bir gazetecinin, bir başkasının ileri sürdüğü bir iddianın yayılmasına yardım ettiği için cezalandırılması basının kamu yararına ilişkin konuların tartışılmasına katkısını ciddi biçimde engeller; özel olarak güçlü nedenler olmadığı sürece, bu tür bir cezalandırma düşünülmemelidir. Gazetecilerin, başkalarına karşı hakaret veya provokasyon gibi görülebilecek ya da başkalarının şöhretlerine halel getirebilecek bir alıntıyı yaparken söylenenle aralarına sistematik ve formel biçimde mesafe koyması gerektiği yolunda genel bir talep, basının güncel olay, fikir ve kanaatler konusunda bilgi vermeye ilişkin rolü ile bağdaştırılamaz (Jersild-Danimarka, 1994; Thoma-Lüksemburg, 2001)

İfade özgürlüğü kapsamının sadece hoş karşılanan görüşlerin değil rahatsız edici görüşlerin açıklanmasını da kapsadığı ve basının kamu denetçisi rolünü gerçekleştirirken abartıcı hatta provoke edici olabileceği, basın mensuplarının tekrar ettikleri iddialarından kendilerini ayrık tutma konusunda genel bir yükümlülük yüklenemeyeceği gözetilmelidir. (AİHM- THOMA/LÜKSENBURG- 29.03.2001)

Soruşturmanın gizliliğini basının ihlal edebileceğine dair başvuru konusu olayda ise; devam etmekte olan bir tazminat davasının soruşturmasının gizliliğini bir basın toplantısı sırasında ihlal eden gazetecinin mahkum edilmesinin ifade özgürlüğünün ihlal edildiğine karar verilmiştir. (AİHM-WEBER/ İSVİÇRE- 22.05.1990 )

İnternet, son yirmi yıldır ülkemizde hızla yaygınlaşan ve ifade özgürlüğünün hayat bulduğu bir alandır. Bu deyişle, ifade özgürlüğü konusunda geçerli bütün ilkeler, bu alanda da geçerlidir. Sözleşme'nin 10. maddesi sadece bilgi verme, bilgileri yayma özgürlüğü tanımaz; bu özgürlük aynı zamanda halkın bu bilgileri alma hakkını da içerir (Observer et Guardian, § 59). İnternet siteleri ise, gerek erişilebilir olmaları, gerek de önemli miktarda bilgi saklama ve yayma kapasiteleri nedeniyle, halkın güncel bilgilere erişimini kolaylaştırmakta ve böylece bilginin yayılmasını sağlamaktadırlar. Bu sebeple, internet alanında arşivlerin oluşturulması ifade özgürlüğünün bir parçasıdır (Limited no 1 ve 2, § 27).

İftira suçunu oluşturabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; oluş ve dosya kapsamına göre, söz konusu haber nedeniyle katılan hakkında adli ve idari bir soruşturma başlatılmadığı,

İftira suçunu oluşturabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; oluş ve dosya kapsamına göre, söz konusu haber nedeniyle katılan hakkında adli ve idari bir soruşturma başlatılmadığı,

Bu açıklamalar ve incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...’un ... Gazetesi'nin Genel Yayın Yönetmeni olduğu, 25.10.2013 tarihli ... Gazetesi'nin ilk sayfasında, ‘‘ ..., ...'e nasıl bağırdı’’, ‘‘Bir yıl 8 ay hapis cezasını kim aldı’’, ‘‘... sanığı korudu mu? Mağdureyi işten neden attı?’’, ‘‘ ... eşim başbakan yardımcısı seni hapse attırırız ’’ diye tehdit etti mi ?, ‘‘ Bu haberin skandal görüntülerinini ...com'dan izleyebilirsiniz...,’’ ‘‘Mağdure ..., Ak Parti ile nasıl tehdit edildi?’’, ‘‘Biz Ak Partiliyiz, Sana İftira atarız’’ yan manşet ve başlık ve gazetenin internet sitesinde yayınlanan videoda, sanık ...’un sorduğu “sizi tehdit ederken ... Bey’in milletvekili yönünü mü kullanıyor” şeklindeki soruya, ...’in “ tabi ki onu ifade, yok biz milletvekiliyiz ...Bey Ak Partili olduğu için CHP, MHP duymasın dedi” şeklinde beyanda bulunduğu, yine aynı videoda "...'de 30 Nisan 2013 günü işe geldi gördüm oysaki ifadesinde şehir dışındaydım diyor YALAN SÖYLÜYOR" şeklinde ’’ haber metni ve röportaj hazırlayıp gazete ve internet ortamında yayınlamak şeklindeki eyleminin basın özgürlüğü çerçevesinde, haber verme sınırları içerisinde kaldığı hukuka aykırı bir fiil isnadının bulunmaması nedeniyle yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; Sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın mahkumiyet kararı niteliğinde bulunmadığı, 5271 sayılı CMK.nın 231/6-b maddesi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 6545 sayılı Yasanın 72. maddesi ile değişik ve suç tarihi itibariyle uygulanması mümkün olmayan CMK.nın 231. maddesinin 8. maddesine dayanılarak " hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı verildiği, yeniden karar verilmeyeceğinden " bahisle yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21236, Karar No: 2017/10070, Tarih: 14.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21236 E.  ,  2017/10070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK ( TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketler tarafından faturalarda haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, PSH, iletim, sayaç okuma ve dağıtım bedeli tahakkuk ettirildiğini iddia ederek, davalıların son 10 yıllık dökümleri göndermediğini, bu nedenlerle fazlaya ilişkin talebinin saklı kalmak kaydıyla haksız olarak tahsil edilen şimdilik 5.000,00 TL'nin tahsilat tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan öncelikle müşterek ve müteselsil tahsilini, aksi halde davalı şirketlerin tahsilat görevlerini yürüttükleri dönemlere ilişkin sorumlu oldukları miktaralar yönünden her bir davalıdan ayrı ayrı tahsil edilmesini talep ve dava etmiş 22.04.2016 tarihli dilekçesi ile talebini 36.981,69 TL'ye arttırmıştır.

Davalılar ... ve ...; davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, toplam 36.981,69 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım gibi bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.