muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9650, Karar No: 2023/15954, Tarih: 25.10.2023

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi ile 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (g) bentleri ile 4 ve 11 inci maddeleri ve 12 nci maddesinin ikinci fıkrası, 492 sayılı Harçlar Kanunu (1) sayılı Tarife, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 ve 22 nci maddeleri.

3. Dairemizin 19.10.2020 tarihli ve 2020/6727 Esas, 2020/12289 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir:

"... Tüm dosya kapsamından, davacı işçinin sendika üyeliğinin dava tarihi itibariyle işverene bildirilmediği anlaşılmaktadır. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalar uyarınca (örneğin Dairemizin 2020/6056 E-2020/9257 K. sayılı ilamı) dava tarihi itibariyle sendika üyeliği işverene bildirilmeyen davacı işçi yönünden, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan işverenin sendikasız işçisinin bulunmadığı anlaşılmakla davacının ilave tediye ücreti isteminin fiilen aldığı ücret esas alınarak sonucuna göre değerlendirilmesi ve davacının fark ücret alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

..."

4. Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/13480 Esas, 2022/12661 Karar sayılı kararında da Dairemizin muvazaanın varlığı durumunda işçinin gerçek işveren tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesinden yararlanma koşulları şu şekilde açıklanmıştır:

"...

Somut uyuşmazlıkta olduğu gibi asıl alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının ya da geçerli olarak kurulmadığının ve işçinin çalışma süresinin en başından itibaren asıl işverenin işçisi olduğunun belirlendiği durumlarda; işçi, toplu ... sözleşmesinin imza tarihinde yetkili sendikaya üye olsa da gerçek işveren olan asıl işverenin toplu ... sözleşmesinden yararlanabilmesi; ancak taraf sendika üyeliğinin gerçek işverene bildirildiği tarihten itibaren mümkündür. Somut uyuşmazlık dönemi için davacının sendika üyeliği, toplu ... sözleşmesinin tarafı Sendika tarafından davalı Belediyeye bildirilmediği gibi davacının da toplu ... sözleşmesinden yararlanma talebi ile davalı Belediyeye bir başvurusu olmamıştır.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10414, Karar No: 2021/12021, Tarih: 22.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10414 E.  ,  2021/12021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ve katılanların elbirliği (iştiraken) halinde malik oldukları dava konusu taşınmaz üzerinde hukuken bir taksim yapılmadığı, katılanın fiilen kullandığı alandaki zeytin ağaçlarının sanıklar tarafından kesilerek zarar verildiği, sanıkların da katılanın ağaçları kendi sınırlarına doğru dikmesinden dolayı eylemleri gerçekleştirdiklerini beyan ettikleri anlaşılmakla unsurları oluşan suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6754, Karar No: 2019/109, Tarih: 08.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6754 E.  ,  2019/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

.... Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddia edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği ancak sanık hakkında düzenlenen 25/07/2012 tarih ve 2012-A1467/36 sayılı vergi suçu raporunda, sanığın, sahte fatura düzenleyici oldukları yönünde vergi raporları bulunan 7 ayrı mükellefin faturalarını kayıtlarına işleyip kdv indiriminde kullandığı ve bu faturaların toplam maliyetin %76,60'ını oluşturduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkındaki vergi tekniği raporu ve ekleri dosyaya getirtilip, bu firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak, düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15950, Karar No: 2024/17571, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15950 E.  ,  2024/17571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/151 E., 2022/512 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.04.2022 tarihli ve 2022/151 Esas, 2022/512 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/151 Esas, 2022/512 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6639, Karar No: 2009/2629, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6639 E.  ,  2009/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Ltd.Şti’nden 25.02.2005 tarihinde 2005 model ... Avensis marka bir araç satın aldığını, aracın üretici ve ithalatçısının diğer davalı şirket olduğunu, (2) yıllık garanti kapsamında bulunduğunu, satın alındıktan (10) ay sonra motorundan sesler gelmeye başladığını, aracın davalı ... Ltd.Şti’ne gönderilmesine rağmen, herhangi bir işlem yapılmadan müvekkiline teslim edildiğini, daha sonra arıza nedeniyle yolda kaldığından davalı firmaya gönderildiğini, 18.02.2006 tarihine kadar serviste kaldığını, müvekkili tarafından yaptırılan tespit sonunda araçta üretim hatası olduğunun anlaşıldığını, aracın motoru sökülmüş halde müvekkili tarafından teslim alınıp davalı ...-Sa A.Ş’nin yönlendirmesi ile dava dışı ... Servisine teslim edildiğini, burada yeniden inceleme yapılacağını, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek aracın yenisiyle değiştirilmesini ve aracın serviste kaldığı süre içinde müvekkilinin uğradığı işgücü kaybının faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ltd.Şti. araçtaki arızanın davacının kullandığı katkılı benzinden kaynaklandığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuş, diğer davalı ... –Sa A.Ş vekili ise aracın motorunda herhangi bir üretim ayıbı bulunmadığını, araçtaki arızanın motor yağının yağlama özelliğini kaybetmesi nedeninden kaynaklandığını, davacının izin vermemesi nedeniyle de tamirinin yapılamadığını öne sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle davacının satıcı şirketten satın aldığı araçta, kullanım sırasında meydana gelen arızanın standart dışı yakıt ve yağ kullanımından ve yanlış uygulama olarak yabancı maddelerin yağa karıştırılması işlemlerinden kaynaklandığı araçta üretim hatasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10033, Karar No: 2017/25562, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/10033 E.  ,  2017/25562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9611, Karar No: 2020/549, Tarih: 09.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/9611 E.  ,  2020/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz istemlerinin suça sürüklenen çocuk ... de dahil olmak üzere tüm suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerini de kapsadığı halde, suça sürüklenen çocuk ... hakkında bu suç yönünden kurulan hükümlere ilişkin o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz istemleri ile ilgili; ayrıca suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin, temyiz istemlerinin suça sürüklenen çocuklar haklarında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini de kapsadığı halde, tebliğname içeriğine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında bu suçlar yönünden kurulan hükümlere ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz istemleri ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22785, Karar No: 2021/1875, Tarih: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22785 E.  ,  2021/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların üzerine atılı suçlamaları kabul etmemeleri, suçu işlediklerine dair aleyhlerine hiç bir delilin bulunmaması, katılanın tanık olarak söyledikleri kişilerin bile tanık sıfatıyla alınan beyanlarında sanıkların suçu işlediklerine dair hiç bir anlatımlarının olmaması, sanıkların ağaç kestiklerini söyledikleri taşınmazlardan da yapılan keşfe göre ağaç kesildiğinin belirtilmesi, bu arazilerden ne zaman ağaç kesildiğine dair bir tespitin olmadığı ama böyle bir tespit olsa bile sanıkların suçu işlediğine dair mahkumiyete yeterli delil oluşturmayacağı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11139, Karar No: 2014/16452, Tarih: 24.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11139 E.  ,  2014/16452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/02/2011 gün ve 2011/15-2011/51 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/03/2014 gün ve 2013/11424-2014/3996 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üç yılı aşkın bir süredir yağmur oluk borularının duvara bağlantı yapılmasına yarayan PVC kelepçelerinin üretimini yaptığını, davalının yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmayan PVC kelepçesini TPE nezdinde adına 23.05.1997 tarihinde tescil ettirdiğini, müvekkili hakkında şikâyette bulunup arama ve zabıt kararları aldığını, müvekkilinin işyerinde 06.08.2004 tarihinde yapılan arama ve zabıt işlemi sonunda üretimini gerçekleştirdiği PVC kelepçe ürünleri ile bu ürünleri üretmeye yarar kelepçe kalıplarına el konulup yediemine verildiğini, hakkında tasarım hakkına tecavüz suçlaması ile ... Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi’nin 2005/591 ve 2005/439 esas sayılı dosyalarında kamu davaları açıldığını, daha sonra anılan yargılamalardan beraat ettiğini, davalı adına tescil edilmiş bulunan tasarımın öteden beri piyasada genel kullanımı olan davalı ve birçok firma tarafından üretim ve satışa konu edilip eski tarihli kataloglarda tanıtımının yapılmış olması karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunmadığı tespit edilerek ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 26.05.2005 gün 2004/284-2005/132 sayılı kararı ile hükümsüzlüğüne karar verildiğini, davalının haksız ve hukuka aykırı tescilinin arkasına sığınarak müvekkilinin ticari itibarını zedelediğini ve üretim araçlarına el konulması sebebiyle üretim yapamaması ve buna bağlı taahhütlerini yerine getirememesi nedeniyle ciddi mağduriyete uğradığını ileri sürerek, üretim kalıplarının iadesine, müvekkilinin uğradığı zararlar karşılığı ıslah dilekçesiyle birlikte toplam 40.000,00 TL maddi tazminat ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 24/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10099, Karar No: 2011/8007, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10099 E.  ,  2011/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'nın 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1.maddesi gereğince 6 ay hapis ve 450 yeni Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1.maddesi uyarınca sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine, sanığın 1 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına dair, Şereflikoçhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 17.07.2008 tarihli ve 2007/321 esas, 2008/284 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27.04.2011 gün ve 2011/4919/22494 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2011 gün ve 2011/192257 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın güveni kötüye kullanma eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1.maddesi gereğince hasip cezası ile birlikte 5 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 450 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın güveni kötüye kullanma eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1.maddesi gereğince hasip cezası ile birlikte 5 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 450 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Kanun'un 52/1.maddesinde "Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir" şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 52/3.maddesine göre “kararda adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir" hükmü karşısında, mahkemece sanık hakkında anılan Kanun'un 155/1. maddesi uyarınca suçun işleniş şekli ve özellikleri gibi gerekçelerle hapis cezasının alt sınırdan takdir ve tayin edildiği halde, öncelikle adli para cezasının tam gün olarak tespit edilmesinden sonra bir gün karşılığı takdir edilen miktar belirlenerek netice ceza tayin edilmesi gerekirken, Bu husus göz ardı edilerek ayrı bir gerekçe gösterilmeksizin doğrudan 450 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi yasaya aykırı ve kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görüldüğünden Şereflikoçhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 17.07.2008 gün, 2007/321 esas 2008/284 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususta aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, hükümlünün 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 52. maddesi gereğince mahkemenin kabulü de dikkate alınarak bir gün karşılığı 20 TL olarak takdir edilip, hükümlünün sonuç olarak 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.