muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10374, Karar No: 2018/889, Tarih: 13.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10374 E.  ,  2018/889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde sigortalı bulunan... Day. Tük. Mal. Elk. Ltd. Şti.nin kiracı olarak bulunduğu ... İşhanında 23/10/2012 tarihinde yağmur suyu tahliye borusundaki tıkanma sonucunda su hasarı meydana geldiğini, hasara uğrayan dükkanın mülkiyetinin davalı idareye ait olduğunu, sigortalı ile mülk sahibi arasında kira sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin 4.493,00 TL tutarındaki hasar bedelini 05/12/2012 tarihinde sigortalıya ödediğini ve TTK'nun 1472. maddesi gereğince sigortalısının haklarına halef olduğunu belirterek sigortalıya ödenen 4.493,00 TL'nin ödeme tarihi olan 05/12/2012 tarihinden itibaren işlemiş yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece,davanın kabulü ile, 4.493,00 TL'nin 05/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, Yangın Ticari Sigorta Poliçesi kapsamında ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.3.1944 Tarih E.37, K.9, RG.3.7.1944 sayılı kararında;"Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır.

Davacı, sigorta şirketi olup davalıdan rücuen tazminat talebinin nedeni, davalı ile davacının sigortalısı arasındaki kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun sulh hukuk mahkemelerinin görevi başlıklı 4/(1-a) hükmü:“Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın;Kiralanan taşınmazların,9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler” şeklindedir.

Davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden sonra 03/10/2013 tarihinde açılmış olmasına ve yukarıda belirtilen yasa hükmüne göre kira ilişkisine dayalı uyuşmazlıklarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olmasına göre mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden sonra 03/10/2013 tarihinde açılmış olmasına ve yukarıda belirtilen yasa hükmüne göre kira ilişkisine dayalı uyuşmazlıklarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olmasına göre mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13/02/2018 tarihinde de oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12185, Karar No: 2009/11592, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/12185 E.  ,  2009/11592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 10.10.1984-28.12.1992 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalısı olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 10.10.1984-28.12.1992 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa tabi ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 01.03.1980 tarihinde başlayan vergi kaydına dayalı olarak 07.12.1983 tarihinde kuruma verilen giriş bildirgesine istinaden, 20.04.1982 tarihi itibariyle ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, sonradan Kurumca 05.03.2008 yılındaki işlemi ile vergi kaydı dikkate alınarak sigortalılığın 10.10.1984 tarihinde terkin edildiği,davacının 5458 Sayılı Yasadan yararlanarak 2006 ve 2007 yıllarında prim ödemelerinin olduğu anlaşılmaktadır. Davacının 01.03.1980 -10.10.1984 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, esnaf ve sanatkar sicil kaydının ve kanunla kurulu meslek odası kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacının limited şirket ortaklığı 28.12.1992 tarihinde başlamaktadır.

Davacının 20.04.1982- 10.10.1984 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğu konusunda uyuşmalık yoktur ve dava konusu yapılmamıştır. Uyuşmazlık dava konusu yapılan vergi kaydının sona erdiği 10.10.1984 ile limitad şirket ortaklığının başladığı 28.12.1992 tarihleri arasında sigortalılık koşullarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde 1984 yılında yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesi gereğince uyuşmazlık konusu döneme ilişkin sigortalılık koşullarının oluşmadığı ortadadır. Davacı uyuşmazlık konusu dönem olan 10.10.1984-28.12.1992 tarihleri arasına ilişkin primlerini 2006 ve 2007 yıllarında ödemeye başladığına göre davalı Kurum tarafından tahsil edilen primleri uzun süre kullanma olgusu somut olayda oluşmadığından ve MK 2. maddesi kapsamındaki objektif iyiniyet kurallarının uygulanma olanağı bulunmadığından istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır .

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.09.2009 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16100, Karar No: 2018/1247, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/16100 E.  ,  2018/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8292, Karar No: 2017/25625, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/8292 E.  ,  2017/25625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12696, Karar No: 2012/18083, Tarih: 02.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12696 E.  ,  2012/18083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş davalılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10.04.2012 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırılması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmaz ile raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edildiğinden rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4626, Karar No: 2019/1624, Tarih: 27.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4626 E.  ,  2019/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/09/2016 tarih ve 2015/138 E. - 2016/149 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince verilen 05/07/2017 tarih ve 2016/314-2017/2308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıların tasarımı ve öyküsü tamamen kendilerine ait “APAÇİLER” isimli senaryo çalışması yaptıklarını, projede davacı ...’a ait “Hoş Geldin Hayat” isimli çalışmadan da yararlandıklarını, sonrasında dava dışı ...’in senaryo ekibine ve ...’in ise yapımcı olarak bu çalışmaya dahil olduğunu, hikayeyi proje kapsamında senaryolaştırıp tretmanı ortaya çıkarmaya başladıklarını, bu dönemde ...’in projeyi Yeşilay’ın desteklediğini ve TRT’ye sunacaklarını söylediğini, Temmuz 2014 tarihinde projenin adının “SON ÇIKIŞ” olarak değiştirildiğini, son halini alan dizi projesini TRT’ye sunmak üzere yapımcı ...’e teslim ettiklerini, bu kişinin davacılara hiç ödeme yapmamasına rağmen başka bir ekibe de aynı öyküyü yazdırıp para verdiğini, eserin öykü, proje tasarımı ve karakterlerinin tamamen davacılar ve dava dışı ...’e ait olduğunu, TRT’den gelen talep üzerine senaryo üzerinde iki defa revizyon yaptıklarını, 1. bölümün parasının daha sonra gecikmeli olarak ödendiğini, davalı kuruma gönderilen ihtarnameden sonuç alamadıklarını ileri sürerek “SON ÇIKIŞ” adlı dizinin yayınının tedbiren durdurulmasını, davalıların tecavüzünün tespiti, men’ini istemiştir.

Davalı kurum vekili, yargılamada ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu, talebin zamanaşımına uğradığını, husumetin kurum ile sözleşme imzalayan diğer davalıya yöneltilmesi gerektiğini, davacıların dava konusu eserle ilgili bir haklarının ve dolayısıyla aktif husumet yeteneklerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili, yargılamada ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu, talebin zamanaşımına uğradığını, husumetin kurum ile sözleşme imzalayan diğer davalıya yöneltilmesi gerektiğini, davacıların dava konusu eserle ilgili bir haklarının ve dolayısıyla aktif husumet yeteneklerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, “SON ÇIKIŞ” adlı TV dizisinin yapımcısı olduklarını, yapımın Doç. Dr. ... tarafından telif hakları Yeşilay kurumunda bulunan “APAÇİ GENÇLİK” adlı eserden esinlenerek hazırlandığını, projenin davalı şirket tarafından tasarlandığını, başlangıçta ... ayrı ekiple çalışıldığını ve çalışmalar için anlaşılan bedellerin ... aracılığıyla yazım gruplarına ödendiğini, davacıların hazırladığı senaryonun TRT’ye teslim edildiğini, ancak beğenilmediğini, TRT tarafından revizyon istendiğini, revizyonların istenilen biçimde yapılmadığını, davacıların kendi içinde de sorun ortaya çıkınca bu grupla ilişkilerini kestiklerini, sonrasında başka bir senaryo yazım grubu ile çalıştıklarını, davacıların eser sahibi olmadıklarını, aktif dava husumetlerinin bulunmadığını, çalışmanın tüm mali haklarının davalıya ait olduğunu, benzerlik sebebinin tüm grupların senaryosunun aynı kitaba dayanmasından kaynaklandığını ve karakterlerin her dizide yer alan karakterler olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, FSEK 52. maddesi gereği tüm tasarrufların yazılı şekilde yapılması gerektiğinden, davalı yapımcının ödeme ve hak devralma iddialarının geçerli olmadığı, sektörde faaliyette bulunan TRT’nin tedbirli davranmadığı, davacılar ile ... arasında FSEK .../... md gereği adi ortaklık ilişkisi bulunduğu, davacıların hazırladığı senaryonun, Dr. ...’a ait “APAÇİ GENÇLİK” adlı sosyal araştırma eserine dayanmakla birlikte, bu kitabın kaynak eser değil, kılavuz eser niteliğinde olduğu, dizide davacılar ile dava dışı ...’in projesi, genel hikayesi ve karakterlerinin kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili istinaf etmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın senaryosunda yer alan karakterlerin, senaryonun ve hikayenin davacı tarafa ait senaryodan alındığı, bu alıntının boyutunun esinlenme değil, intihal düzeyinde olduğu, davacının senaryosundaki karakterlerin isimleri değiştirilerek kullanıldığı, karakterlerin hikayelerinin de davacılar senaryosundan alınmış olduğu, böylece davacıların eser sahipliğinden kaynaklanan haklarının davalı tarafça ihlal edildiği, davalı şirketin dava konusu senaryo üzerinde hukuka uygun biçimde mali hak sahibi olmadığından davalılar arasındaki sözleşme ile hukuka uygun olarak hak elde etmesinin FSEK 54. maddesi karşısında söz konusu olmayacağı, davalılar arasındaki ilişkinin FESK 53. maddeye tabi olup bu davanın konusunu oluşturmadığı, kararın hüküm fıkrasının .... bendindeki ... rakamının maddi hata sonucu bu şekilde yazıldığı yine hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "....600,00 TL harcın" ibaresindeki "harcın" sözcüğünün de esasen "avukatlık ücreti" olarak yazılması gerektiği istinaf konusu edilmeyen her iki yazım yanlışının HMK 30. maddesinde anlamında açık bir maddi hata olduğu ve bu maddi hataların sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle her iki davalının da istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1-Temyiz kanun yoluna başvuru süresi; karar tarihi itibariyle uygulanacak 20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 6100 sayılı HMK’nın 361/1 maddesinde bir ay olarak düzenlenmiştir. Düzenlenen sürenin son günü ise HMK 92/... maddesi uyarınca hesap edilerek, sürenin başladığı güne son ayda karşılık gelen gün olarak belirlenir. Dosyanın tetkikinde, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... Film Prodüksiyon Dağıtım Tic. Ltd. Şti.

vekiline 31.07.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, ....09.2017 tarihinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Bu suretle, HMK 104 madde düzenlemesi de dikkate alınarak, anılan davalı için öngörülen süre bitiminin 08.09.2017 tarihi olması ve ancak taraf vekilinin yasal süresinde temyiz başvurusunda bulunmaması nedeniyle, davalı ... Film Prodüksiyon Dağıtım Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

...- Davalı TRT vekilinin temyiz istemi bakımından ise, yerel mahkemece, yukarıda yazılı şekilde davanın kabulüne karar vermiş, kararın istinaf edilmesi sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince yerel mahkeme kararındaki gerekçe yetersiz görülerek yeniden bilirkişi incelemesi yapılmak ve duruşma açılmak suretiyle inceleme yapılmış ve netice itibariyle her iki davalının istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir. Bu halde, Bölge Adliye Mahkemesince, HMK

353/1-b-... madde hükmü gereği yeniden esas hakkında bir karar tesis edilmesi gerekirken, HMK 353/1-b-1 madde kapsamında istinaf başvurusunun reddine yönelik yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

353/1-b-... madde hükmü gereği yeniden esas hakkında bir karar tesis edilmesi gerekirken, HMK 353/1-b-1 madde kapsamında istinaf başvurusunun reddine yönelik yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

...- Bozma sebep ve şekline göre davalı TRT vekilinin temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Film Prodüksiyon Dağıtım Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, (...) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı TRT vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (...) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı TRT vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalı kurum ve davalı şirkete iadesine, 27/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.