muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7863, Karar No: 2016/7923, Tarih: 26.09.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7863 E.  ,  2016/7923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3.maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2015 tarihli ve 2014/560 esas, 2015/291 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 09/07/2015 tarihli ve 2015/644 esas 2015/471 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 27/07/2015 tarihli ve 2015/1034 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine

giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 11/06/2016 gün ve 94660652-105-34-3382-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27/07/2015 tarihli ve 2015/1034 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3937, Karar No: 2024/590, Tarih: 06.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3937 E.  ,  2024/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/283 E., 2023/340 K.

DAVA TARİHİ : 29.09.2017-19.10.2017

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/361 E., 2022/577 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, kadının ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı- karşı davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davacı-karşı davalı erkek vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının ilk günden beri kişisel bakımını ve temizliğini yapmadığını, bakımsız olduğunu, bu sebeple evlilik birliği içerisinde de uzun süredir cinsel olarak birlikte olmadıklarını, kadının ev düzeni ve işleri ile de alakadar olmadığını, yemek ve ev işlerini yapmadığını, evlilikten kaynaklanan sorumluluklarını yerine getirmediğini, zaman zaman kadının yalan söylediğini, ilgisiz olduğunu ve soğuk davrandığını iddia ederek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı- karşı davacı kadın cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; erkeğin annesiyle altlı üstlü oturmaya başladıklarını, erkeğin eşinin rızası olmadan kendi konutlarındaki mutfağı yıktırdığını, erkeğin annesinin kadını misafirlere hizmet ettirdiğini, erkeğin, annesinin kadına karşı haksız eylemlerini görmezden geldiğini, kadını boşanmakla tehdit ettiğini, ayrı konut tesis etmediğini, kadını istemediğini söylediğini, erkeğin gece yarılarına kadar pornografik yayınlar izlediğini, normal olmayan cinsel birliktelik teklif ettiğini, sadakatsiz davranışlarda bulunduğunu, erkek ve annesinin kadına hakaret ettiklerini, kadının eniştesini arayarak ''ben kızınızı istemiyorum, onu boşayacağım, hastaneye gelin kızınızı alın'' dediğini, kadını evden kovduğunu,kadına nişan ve düğünde takılan takıların hepsinin ortak konutta erkekte kaldığını ve bozdurulduğunu iddia ederek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, gelecek yıllarda da nafakanın ne miktarda artırılarak ödeneceğinin kararda gösterilmesine, yasal faizi ile 100.000,00 TL manevî tazminata, ziynetlerin aynen iadesine mümkün değilse şimdilik 7.000,00 TL ziynet alacağının ve düğünde takılan 3.000,00 TL nakit takının yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili 15.10.2019 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; ziynet eşyalarının bedeline dair dava konusu miktarını 54.639.00 TL artırarak; 61.639,00 TL olarak ıslah ettiklerini belirterek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili 15.10.2019 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; ziynet eşyalarının bedeline dair dava konusu miktarını 54.639.00 TL artırarak; 61.639,00 TL olarak ıslah ettiklerini belirterek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 03.10.2019 tarih ve 2017/847 Esas, 2019/811 karar sayılı kararı ile; tarafların arasında aldatma, küçümseyici davranış, düşünce ayrılığı, hakaret, tehdit, evlilik birliğinin eşlere yüklediği temel ekonomik ve sosyal sorumluluklardan kaçınma nedenlerinden dolayı ortak yaşamı temelinden sarsacak ve birliğin devamına olanak vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut olduğu, davacı- karşı davalı tarafın bu olaylarda eylemlerinden dolayı ağır kusurlu olduğu, davalı- karşı davacı tarafın ise bu olaylarda kusursuz olduğu, davacı-karşı davalının iddialarının doğru ve yerinde olmadığı,bu iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle, açılan asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ara karar ile kadın lehine hükmedilen aylık 600,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle 100,00 TL arttırılarak 700,00 TL'ye çıkartılmasına, karar kesinleştiğinde iş bu aylık 700,00 TL nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın yararına 28.500,00 TL manevî tazminata, davalı- karşı davacının maddî tazminat talebi bulunmadığından bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına, kadının ziynet eşyasına ilişkin davasının kabulü ile,toplam 61.639,96 TL ziynet eşyası alacağının tahsiline karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, kadın yararına kabul edilen nafaka, manevî tazminat ile kabul edilen ziynet alacağı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, kadın yararına kabul edilen nafaka, manevî tazminat ile kabul edilen ziynet alacağı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 16.06.2022 tarih ve 2020/634 Esas, 2022/1272 Karar sayılı kararı ile, başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesince tarafların kusur durumlarına ilişkin gerekçe yazılırken evlilik birliğinin temelden sarsıldığı açıklandıktan sonra, davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun belirtildiği, ancak bu sonuca hangi delillere göre nasıl ulaşıldığı gerekçede tartışılmadığı gibi, kabule göre de kadına bir kusur atfedilemeyeceği belirtilmesine rağmen erkeğin tam yerine ağır kusurlu olduğu şeklinde gerekçe yazılmasının da çelişki oluşturduğu, bu nedenle davacı-karşı davalının hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği, ziynet alacağı davasında; kabulüne karar verilen ziynet eşyalarının kısa kararda tek tek, gram, ayar ve değeri gösterilerek bedellerinin yazılmadığı, bu nedenle kararın yargısal denetime elverişli olmadığı, kabule göre de, kadının ziynet alacağı davasında aynen iade talebi de olmasına rağmen ziynet alacağı talebinde sadece bedele hükmedilerek hata yapıldığı ancak kadın tarafından istinaf yoluna başvurulmadığı için, erkek lehine bedelin iadesi ve iadesine karar verilen bedelin miktarları yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi'nin kararının kaldırılmasına ve ve dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamından erkeğin kadına hakaretler ettiği, fiziksel şiddet uyguladığı, evinden daha çok erkeğin kendi ailesinin evinde vakit geçirdiği, bir başka kişiyle eşini aldattığı, kadının evde hizmetçi gibi kullanıldığı, eşi tarafından kendisine hakaret, tehdit edici söylendiği ve dinlenen erkek tanıklarından bir kısmının dahi davalının gayet iyi bir insan olduğunu belirttikleri göz önüne alınarak bu doğrultulda tam kusurlu olan tarafın erkek olduğu gerekçesi ile açılan davanın asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ara karar ile kadın lehine hükmedilen aylık 600,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle 100,00 TL arttırılarak 700,00 TL'ye çıkartılmasına, karar kesinleştiğinde iş bu aylık 700,00 TL nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın yararına 28.500,00 TL manevî tazminata, davalı- karşı davacının maddî tazminat talebi bulunmadığından bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına, kadının ziynet eşyasına ilişkin davasının kabulü ile, her ne kadar dava dilekçesinde ziynet eşyalarının aynen iadesine söz konusu ise de verilen ilk hükme karşı kadın tarafından bu konuda istinaf yoluna başvurulmadığı için erkek lehine bedelin iadesi ve iadesine karar verilen bedelin miktarları yönünden usulü kazanılmış hak olduğundan, 2 adet 22 ayar 10 gram bilezik (bedeli 2.746,20 TL),10 adet 22 ayar 20 gram bilezik (bedeli 27.462,00 TL), 2 adet 22 ayar 5 gram bilezik (bedeli 1.373,10 TL),1 adet 22 ayar 40 gram set takımı (bedeli 5.492,40 TL) 1 adet yarım altın (bedeli 490,42 TL) 87 adet çeyrek altın (bedeli 21.333,27 TL, 1 adet 22 ayar gram altın (bedeli 150,13 TL, 2 adet 22 ayar yarım gram altın (bedeli 150,12 TL) 1 adet Cumhuriyet altını (bedeli 1.009,25 TL), 1 adet 14 ayar alyans (bedeli 263,07 TL), 1.170,00 TL para olmak üzere toplamda ziynet eşyalarının bedeli olan 61.639,96 TL nin erkekten tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitinin hatalı olduğunu, aldatma iddiasının da davalı-karşı davacı tarafça öne sürülmediğini, herhangi bir delille somutlaştırılmadığını, Kolin Otele yeniden yazı yazılması talebinin dikkate alınmadığını, evlilik birliğinin sona ermesinde kusurlu olan tarafın davalı-karşı davacı olduğunu, manevî tazminatın kabulünün hakkaniyete aykırı olduğunu, hükmedilen nafakanın hatalı olduğunu, dosya kapsamında alınan ziynet alacağına ilişkin tüm raporlara ve özellikle bilirkişi ek raporuna itiraz ettiklerini, kusur belirlemesi, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, kadın yararına kabul edilen nafaka, manevî tazminat ile kabul edilen ziynet alacağı davası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacı-karşı davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, kadın yararına kabul edilen nafaka, maddî ve manevî tazminat ile kabul edilen ziynet alacağı davası yönlerinden temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2023 tarihli ek kararı ile ziynet talebinin kabul ve red değerinin temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmakla; davacı-karşı davalının ziynet alacağına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Bu karar karşı davacı-karşı davalı tarafından temyiz talebinde bulunulmamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kadına yüklenecek bir kusurun bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak erkeğin davasının reddi ile kadının davasının kabulünün yerinde olup olmadığı, asıl davada kadın yararına kabul edilen nafaka ile manevî tazminata hükmedilmesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından davacı-karşı davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11033, Karar No: 2014/13964, Tarih: 23.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11033 E.  ,  2014/13964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili şirkete kutu mendil sipariş ettiğini, miktar ve fiyat konusunda mutabık kalınması üzerine, talep edilen ürünlerin davalıya fatura ve sevk irsaliyeleri ile teslim edildiğini, toplamda 10.132,16-TL tutarında mal teslim edilmiş olup, davalı şirket tarafından 23/12/2011 tarihinde 1.000 TL ve 30/12/2011 tarihinde 2.500 TL ödeme yapıldığını, ancak bakiye 6.632,16-TL'nin ödenmediğini, bu nedenle davalı aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/956 sayılı dosyasından icra takibine geçildiğini, davalı şirketin itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacıya böyle bir borcunun bulunmadığını, taraflar arasında gönderilen e-postalardaki icap-kabul çerçevesinde birtakım görüşmeler ile ödeme planına ilişkin konuşmalar haricinde, toplam borç miktarına ilişkin herhangi bir mutabakatın gözükmediğini beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %20 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sunulan elektronik posta yazışmaları ile akdi ilişkinin kurulup devam ettiği ve bu süreçte davalı şirket yetkilisinin toplamda 3.000-TL tutarındaki bakiye borcun varlığı ile ticari ilişkiyi kabul ettiğinin anlaşıldığı, davalı tarafça yapılan kısmı ödemeler de dikkate alınarak alınan bilirkişi raporuna göre bakiye cari hesap borcunun ödenmesinin gerektiği gerekçeleriyle, davanın kabulü ile, davaya konu ... İcra Müdürlüğü' nün 2012/956 sayılı icra dosyası üzerinden yürütülen icra takibine itirazın iptaline, 6.632,16-TL asıl alacak üzerinden takip tarihinden itibaren ticari işlerde faizin serbestçe kararlaştırılacağı ve istemle bağlılık kuralı da dikkate alınarak %17.75 oranını aşmamak kaydı ile değişen ve değişecek oranlarda avans faiz uygulanmak sureti ile takibin devamına, alacağın niteliği itibari ile likit olmasından dolayı icra inkar tazminatına ilişkin istemin kabulü ile, takip tarihine göre takip talebine konu alacağın %40'ı tutarındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.