muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/624, Karar No: 2016/1848, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/624 E.  ,  2016/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/1943 esas, 2015/283 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 16/06/2015 tarihli ve 2015/571-403 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/07/2015 tarihli ve 2015/834 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 03/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12890-2015-E.25314/79647 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/07/2015 tarihli ve 2015/834 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12126, Karar No: 2019/18162, Tarih: 15.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12126 E.  ,  2019/18162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İlçesi Nebişeyh Belediyesi'nde 30 Mart 2014 tarihine kadar yaklaşık 10 yılı aşkın kadrolu işçi olarak çalıştığını, 6360 Sayılı Kanunun Geçici 2. Fıkrası gereği Nebişeyh Belediyesi'nin 30 Mart 2014 Seçimleri ile davalı İl Özel İdaresi'ne tüm hak, alacak ve borçları ile devredildiğini, bu nedenle davada husumetin kanun gereği ... İl Özel İdaresi'ne yöneltildiğini, müvekkiline 6772 Sayılı yasadan kaynaklı haklarının ödenmediğini, yaz mevsiminde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, dönem boyunca yıllık ücretli izinlerini 2008 yılı hariç kullandırılmadığını, resmi tatillerde ve hafta sonlarında da çalıştırıldığını ileri sürerek, ihbar tazminatı, resmi tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, aile yardımı ve ikramiyenin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İl Özel İdaresi vekili, davacının çalışmış olduğu Belediyenin 6360 Sayılı Kanun gereği 30/03/2014 tarihinde ... İl Özel İdaresine devredildiğini, davacının dava tarihi itibariyle müvekkili idarenin çalışanı olmadığını, Belediye tüzel kişiliği müvekkili idareye devredildikten sonra 6360 Sayılı Kanun gereğince davacının 14/12/2014 tarihinde ... Orta Karadeniz Geçit Kuş. Tar. Arş. İst. Müd. atandığını, davacının iş akdinin devam ettiğini ve iş akdinin bildirim süresine uymaksızın sona ermesi söz konusu olmadığından davacının ihbar tazminatı talebinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava dilekçesinde, davacının 30 Mart 2014 tarihine kadar çalıştığı Nebişeyh Belediyesi'nin kapatılması üzerine tüm hak ve alacaklarıyla birlikte İl Özel İdaresine geçtiği belirtilerek, davacının belediyede geçen çalışma dönemine yönelik talepte bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının Nebişeyh Belediyesi'nden İl Özel İdaresi'ne devredildiği 30 Mart 2014 tarihine kadar işçilik alacaklarının hesaplanması gerekirken, devirden sonraki dönem için de hesaplama yapılması hatalıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının Nebişeyh Belediyesi'nden İl Özel İdaresi'ne devredildiği 30 Mart 2014 tarihine kadar işçilik alacaklarının hesaplanması gerekirken, devirden sonraki dönem için de hesaplama yapılması hatalıdır.

3-Davacı davalı işyerinde yaz mevsiminde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiş, kış aylarında çalışma düzeninin nasıl olduğuna dair bir beyanda bulunmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları doğrultusunda davacının yaz dönemi kabul edilen Mayıs ve Ekim ayları arasında 08.00-17.00 saatleri aralığında ve kış dönemi kabul edilen Kasım ve Nisan ayları arasında 08.00-18.00 saatleri aralığında çalışarak yaz aylarında haftada 3.5 saat ve kış aylarında haftada 10.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmişse de, davacının kış aylarında fazla mesai yaptığına dair bir beyanı bulunmadığından bu dönem için hesaplama yapılmaması gerekirken bu dönemin de dahil edilerek fazla mesai ücretinin hesaplanması hatalıdır.

Ayrıca davalı işyeri belediye olup işyeri kayıtları sunulmadığından olağandışı hafta tatili çalışma iddiası tanık beyanlarıyla ispatlanma yoluna gidilmiştir. Davacı tanıklarının kış aylarında hafta sonu çalışmadıklarını beyan etmelerine rağmen kış ayları için de hafta tatili ücreti hesaplanması ve kış aylarında çalışıldığı kabul edilen hafta sonu çalışma günlerinde normal çalışma süresi dışında kalan fazla mesai çalışmalarının hesaba dahil edilmesi hatalıdır.

4-Dava kısmi dava olarak açılmış olup, davacı, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davasını 07/10/2015 harç tarihli dilekçesi ile ıslah etmiştir. Dilekçe davalı vekiline 08/10/2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı işveren, ıslaha karşı süresinde verdiği 09/10/2015 tarihli itiraz dilekçesinde zamanaşımı definde bulunmuştur. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 147/1 maddesine göre işçi ücretlerine ilişkin davalar 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Davalı tarafça süresinde yapılan ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7980, Karar No: 2016/4469, Tarih: 13.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7980 E.  ,  2016/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ... ile d.davalı ... ve davalı ... ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Mahkemece, 31/12/1981 tarihine yakın tarihlere ait bütün memleket haritaları ve dayanağı hava fotoğrafları getirtildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek;

a) Orijinal-renkli (renkli fotokopi) 1980'li yıllara ait memleket haritaları ve hava fotoğrafları (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ve çekişmeli taşınmaz ve çevresinin memleket haritası ve hava fotoğraflarında hangi sembolle gösterildiği ve bitki örtüsünün ne olarak göründüğünün, kullanım durumunun ve çekişmeli taşınmazın 31/12/1981 tarihinden önce nitelik yitirip yitirmediği, 2/B madde koşullarını taşıyıp taşımadığının açıklanması, suretiyle düzenlenecek müşterek imzalı raporun alınarak;

b) 2/B madde haritası ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 ... tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazlar ve komşu taşınmazların ... kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, ... kadastro haritasındaki (orjinalinden çekilmiş renkli ... kadastro haritası) sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı krokili ek raporun alınıp,

bu dava dosyası arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13/04/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5912, Karar No: 2012/9526, Tarih: 12.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/5912 E.  ,  2012/9526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafiinin 27.04.2010 tarihli temyiz isteminin sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre temyiz istemlerinin reddine ilişkin 15.04.2010 tarihli ek karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine ilişkin 15.04.2010 gün ve 2008/426 esas, 2010/380 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, redde ilişkin ek kararın ONANMASINA, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10429, Karar No: 2012/3992, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10429 E.  ,  2012/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen kazada ağır hasar gördüğünü, 4.849,00 TL. hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini, tazminatın tahsili için yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın belirtilen şekilde ve zamanda meydana gelmediğini, hasarın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının icra takip dosyasına yaptığı itirazın iptaline takibin devamına, asıl alacağın %40 oranında 1.940,00 TL. icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir

Dava kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. TTK.nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı yasanın 1281.maddesine

göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın da sigortacı tarafından kanıtlanması gerekir. Davalı ... kazanın belirtilen yer ve şekilde olmadığını iddia etmiştir. Sigorta şirketinin kazanın belirtilen yer ve şekilde meydana gelmediğini iddia etmesi tek başına hasarın kasko sigorta teminatı dışında kalmasının gerektirmez sigorta şirketi bu hasarın gerçekte nasıl meydana geldiğinin ve neden teminat harici olduğunun da, davalı sigortacı tarafından ispatlanması gereklidir.

Mahkemece davalının savunmaları üzerinde durularak kaza tutanağı, eksper raporu, araçların hasarlarının birbiri ve kaza ile uyumlu olup olmadığı gibi hususlar ve kazanın araçta meydana gelen gerçek zararın belirlenmesi için konusunda uzman makine mühendisi bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

2-Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan araç hasarına ilişkin olup, zararın tesbiti yargılamayı gerektirdiğinden ve alacak likit olmadığından, icra inkar tazminatına hükmedilemez. Dava konusu olayda; istenen hasara ilişkin alacak miktarı muayyen olmayıp yargılama sırasında bilirkişi incelemesi sonucu saptanacağından muayyen (likit) olmayan alacak miktarı üzerinden icra inkar tazminatının kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

2-Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan araç hasarına ilişkin olup, zararın tesbiti yargılamayı gerektirdiğinden ve alacak likit olmadığından, icra inkar tazminatına hükmedilemez. Dava konusu olayda; istenen hasara ilişkin alacak miktarı muayyen olmayıp yargılama sırasında bilirkişi incelemesi sonucu saptanacağından muayyen (likit) olmayan alacak miktarı üzerinden icra inkar tazminatının kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

3-Kasko sigorta şirketi hasar miktarına ilişkin belgelerin kendisine verilmesinden itibaren en geç 15 gün içinde gerekli incelemeleri tamamlayıp, hasar ve tazminat miktarını tespit edip sigortalıya bildirmek zorundadır. Dolayısıyla, sigortalı araçtaki hasarın belirlenmesi bir incelemeyi gerektirmektedir. Bu nedenle, gerçek zararın tespitinden sonra sigorta şirketinin temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. O halde, ihbar tarihinden itibaren 15 gün sonrasında veya en erken ekspertiz raporu düzenleme tarihinde gerçek zararı öğrenerek, tazmin yükümlülüğü doğduğu ve bu tarih itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü ile buna göre temerrüt tarihinden icra takip tarihine kadar işlemiş faizin belirlenmesi, ayrıca asıl alacağa takip tarihinden faiz uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 3.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6267, Karar No: 2013/7352, Tarih: 06.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6267 E.  ,  2013/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların müşterek olarak kullandıkları bahçede davalıya ait elektrik telinin kopması sonucu 22.07.2010 günü yangın çıktığını, davacıların meyve ağaçlarının tamamen yanarak kullanılmaz hale geldiğini belirterek; fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla 58.745,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı idareye ait enerji nakil hatlarının bakım ve onarımlarının periyodik olarak yapıldığını, davalı idarenin olayda herhangi bir ihmal ve kusurunun olmadığını, her halukarda davalı idarenin kusurlu olduğu iddia edilse dahi yangına sebebiyet veren birçok faktörün mevcut olduğu nazara alınarak hesaplanan zarardan gerekli indirimin yapılması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olup, zararı gidermenin ötesinde bir amaca hizmet ettiğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; dava konusu 954 numaralı parsel için 14.216,29 TL'nin davalıdan alınıp davacı ...'a ödenmesine; dava konusu 1000 numaralı parsel için 25.663,20 TL'nin davalıdan alınıp davacı ...'a ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalı kuruma ait elektrik hatlarındaki tellerin kopması sonucu meyve ağaçlarının yanması nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Zarar; mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktır. Tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.12.1965 gün ve 4/219-448 sayılı karında da belirtildiği gibi meyveli ağaçların yaşama gücüne son verilmesinden doğan zararının ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Yasası’nda bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu durumda, yaşamın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşılması gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların yerine geçen (kaim) değeri belirlenerek takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay İçtihatlarıyla belli olmuştur.

Bir ağacın yerine geçen (kaim) sürüm (rayiç) değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise; ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın saptanmasıyla, bu farkın her ağaç bakımından göz önünde tutulup, toplamının o ağaçların yerine geçen değeri olarak kabul edilmesi ile gerçeğe en yakın zararın belirtilmesi yöntemidir.

Hal böyle olunca mahkemece; hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek tutarının belirlenmesi gerekirken, getirebileceği ürün esasına göre düzenlenen bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; benzer olayların genellikle hasat mevsimi olan yaz aylarının en sıcak günlerinde, şiddetli rüzgarın da etkili olduğu olağanüstü hava koşullarında meydana geldiği anlaşılmaktadır. Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözetilerek, davacılardan ... yönünden kabul edilen 14.216,29 TL ve davacı ... yönünden kabul edilen 25.663,20 TL zarardan durumun gereği uygun bir tutarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.