muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8310, Karar No: 2015/11618, Tarih: 13.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/8310 E.  ,  2015/11618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... Projesi çerçevesinde belediye meclisi kararına dayanarak 8 adet bağımsız bölümünü kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin eksik olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 211.953,15 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı,... Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının muhdesatının kıymetinin 202.966,70 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı ... arasında ... Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının gecekondu, müştemilat ve ağaçlarına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelden sadece enkaz bedelinin ödenmesi, tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararlarında açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 13.866,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22094, Karar No: 2015/8472, Tarih: 08.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22094 E.  ,  2015/8472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/04/2014

NUMARASI : 2013/497-2014/228

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... .’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Davalı, dava konusu taşınmaza zorunlu masraflar yaptığını, bağımsız bölüme ilişkin aidatları ödediğini, bunların mahsubunun gerektiğini, ayrıca taşınmazı boşalttığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalıya gönderdiği ihtarnamede verilen 10 günlük sürenin bitim tarihi olan 06/05/2012’ tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için ecrimisilin tahsiline karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 6801 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 19 nolu bağımsız bölümün (½) paylı olarak davacı ve davalı adına kayıtlı olduğu, tarafların 26/03/2010 tarihinde kesinleşen mahkeme kararı ile boşandıkları, davacı kadının evi terk edip ailesinin yanına taşındığı, davalının taşınmazda oturmayı sürdürdüğü, davacının 16/04/2012 tarihli ihtarname ile boşandıkları tarihten itibaren dava konusu taşınmazda davalının oturması sebebi ile 6300-TL ecrimisil istediği, bu bedeli ödemek üzere 10 gün süre tanıdığı, ancak istenen ecrimisilin ödenmemesi üzerine eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere ecrimisil, kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır.

Somut olayda, çekişme konusu taşınmazın taraflar adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olması nedeniyle, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra davalının iyiniyetinden söz edilemez. Ancak, davalının taşınmazın boşaltıldığı savunması üzerinde de durulmamıştır.

Hal böyle olunca, öncelikle taşınmazın hangi tarihte boşaltıldığının saptanması, davalı tarafından zorunlu masraflar yapılıp yapılmadığının belirlenmesi; boşanma davasının kesinleştiği 26/03/2010 tarihinden, davalı dava tarihinden önce taşınmazı boşaltmışsa boşaltma tarihine, değilse dava tarihine kadar hesaplanan ecrimisilden, davalı tarafından yapılan zorunlu masrafların düşülmesinden sonra belirlenen bedele hükmedilmesi gerekirken, değinilen hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Tarafların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, müstakilen ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, müstakilen ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, dava konusu 6801 ada 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan 19 nolu bağımsız bölümün ½ payla taraflar adına kayıtlı olduğu, davacının boşanma davasının kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar olan döneme ilişkin ecrimisil isteği ile eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, kural olarak intifadan men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe, işyeri gibi) doğal ürün veren yada kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşma sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması ve icra takibi yapılması halleridir. Taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli olması, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinin bulunması ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması durumunda intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacaktır.

İntifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacaktır.

İntifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda; davacının 16/04/2012 tarihli ihtarname ile davalıyı intifadan men ettiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle ihtarnamenin tebliğinden itibaren, ihtarnamede tanınan 10 günlük sürenin bitim tarihi ile dava tarihine kadar olan dönem için belirlenen ecrimisile hükmedilmesi gerekeceği düşüncesi ile Sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/10981, Karar No: 2015/4470, Tarih: 10.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10981 E.  ,  2015/4470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :Sanıklar hakkında TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yönetim kurulu başkanı ve üyeleri oldukları ...Sitesinde bulunan ve site yönetiminin tasarrufunda olduğu anlaşılan spor sahasında beton zemine yatık vaziyette duran ve içi betonla doldurulmuş borudan imal seyyar minyatür kaleyi, kardeşi ile futbol oynamak amacıyla kaldıran 1999 doğumlu ...’in, minyatür kalenin başına düşmesi sonucu öldüğü olayda, kusurlu oldukları ve mahkumiyetlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların yönetim kurulu başkan ve üyeleri oldukları sitenin içerisinde bulunan spor sahasındaki aksaklık ve tehlikeleri gidermedikleri için kusurlu oldukları nedeniyle sanıkların mahkumiyetlerine karar verilip, sanıkların geçmişi, cezanın sanıkların üzerindeki olası etkisi fiilden sonraki davranışları ve yargılama sürecindeki iyi halleri gözetilip cezalarından TCK'nın 62. maddesi ile indirim yapılmasına, dosyaya yansıyan olumsuz davranışları tespit edilmemesine ve ekonomik durumlarının iyi olduğunun anlaşılmasına rağmen "suçun işlenmesindeki özellikler ve sanıkların sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek" şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8299, Karar No: 2017/25630, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/8299 E.  ,  2017/25630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18417, Karar No: 2018/7635, Tarih: 11.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18417 E.  ,  2018/7635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının maliki olduğu binadaki inşaat sırasında tesisattan sızan suyun müvekkilinin sigortalısı .......Ltd.Şti'nin işyerini basması sonucu depodaki emtiaların zarar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalısına ödendiğini, bedelin davalıdan tahsili amacıyla başlatılan takibe itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayda müvekkilinin kusuru olmadığını, zararın yoğun yağmur yağışı nedeni ile oluştuğunu ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,takip dosyası, tarafların bildirdikleri deliller ile davalının Yenibosna'daki iş merkezinde yapılan keşif, keşifte alınan bilirkişi raporuna göre davalılara ait yapının henüz tamamlanmamış olması nedeniyle davacı sigortaya sigortalı olunan malzemelerin hasar gördüğü, sunulan belgeler ile davacı sigortanın sigortalısına ödeme yaptığı, böylece TTK.'nun hükümleri ve sigorta poliçe genel hükümlerine göre davacı sigortanın zarar şirketin halefi olduğu anlaşıldığından bahisle davanın kabulü ile icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, davalının asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tahsilden kaynaklanan itirazın iptali davasına ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıda yazılı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, iş yeri sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tahsil istemine ilişkin olarak açılan itirazın iptali davasıdır. Davaya konu hasar bedeli likit olmayıp yargılama sonucu belirleneceğinden, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne varki, bu husustaki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Ne varki, bu husustaki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1. bendindeki "asıl alacağa %20 oranında davalının icra tazminatına mahkum edilmesine" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine, "alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı isteminin reddine" ibaresi getirilmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2330, Karar No: 2018/2124, Tarih: 13.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2330 E.  ,  2018/2124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması; yasaya aykırı olduğundan; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile sanık hakkında; "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, hüküm fıkrasında dava konusu edilmeyen "sahte belge kullanmak" suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması yasaya aykırı ise de; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabulle 2006 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2006 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 30.10.2009 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/671, Karar No: 2021/1325, Tarih: 10.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/671 E.  ,  2021/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetin yasal hasmı olan takip alacaklılarından Adem Toy'un gerekçeli karar başlığında gösterilmemesinin maddi hataya müstenit olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 59,30 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 10/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.