muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8126, Karar No: 2007/10062, Tarih: 24.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8126 E.  ,  2007/10062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SALİHLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın 190 parsel sayılı taşınmazını davalılara satış suretiyle devrettiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, miras bırakanın çekişmeli taşınmazı tüm mirasçılarına paylaştırdığını, davacının ve diğer mirasçı A...’nin paylarını kendilerine harici olarak devrettiklerini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, miras bırakanın taşınmazı mirasçılarına paylaştırmak amacıyla devrettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Duruşma isteği değerden reddedildi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasçılar arasında denkleştirme olgusunun varlığı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; yukarıda açıklandığı üzere denekleştirmeden ve paylaştırmadan söz edilebilmesi için murisin tüm mirasçılarını gözeterek bu işlemleriyapması zorunludur. Oysa getirtilen kayıt örneklerinden böyle bir denkleştirme yapıldığı kayden doğrulanmamıştır. Öte yandan yapılan inceleme sonucu muris tarafından davalılara yapılan taşınmazın akit tarihindeki değeri ile o tarihteki gerçek satış değeri arasında açık fark bulunduğu, miras bırakanın o tarihteki ekonomik durumu ile taşınmazı satmasını gerektirecek zorunlu ihtiyaç tespit edilemediği, böylece murisin taşınmazı satma ihtiyacı içinde olmadığı anlaşılmaktadır.

Öyleyse belirlenen bu olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın iradesinin satış olduğu kabul edilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler ile tanık anlatımları ve dosyaya yansıyan diğer bilgi ve belgelere göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetli değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5577, Karar No: 2015/21162, Tarih: 09.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5577 E.  ,  2015/21162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/84518

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/1841 (E) ve 2013/201 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılana ait banka kartının hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi eylemi nedeniyle mahallinde gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11034, Karar No: 2017/25559, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11034 E.  ,  2017/25559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1620, Karar No: 2013/17264, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/1620 E.  ,  2013/17264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dain ve mürtehin sıfatıyla davalı şirkete yangın sigorta poliçesi ile ayrı ayrı sigortalattığı iki bağımsız bölümde 06.04.2009 tarihinde yağmur sularının sirayeti ile dahili su rizikosunun gerçekleştiğini, davalı şirketin ödeme yapmadığını ileri sürerek, şimdilik iki adet taşınmazda oluşan toplam 20.000 TL zararın 08.04.2009 hasar ihbar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı iki adet bağımsız bölümdeki hasarın izolasyon eksikliğinden meydana geldiğini, bu nedenle teminat kapsamında bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, hasarın yetersiz su yalıtımından kaynaklandığı, rizikonun teminat dahilinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, yangın sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı şirkete iki ayrı bağımsız bölüm için dahili su rizikosu da dahil olmak üzere ayrı ayrı poliçe düzenlettirmiş ve iki ayrı bölümde oluşan hasarın tazminini istemiştir. Dosya içerisindeki belgeler arasında yalnız bir daireyle ilgili hasar dosyası bulunmakla, tüm değerlendirmelerin tek bağımsız bölüm varmış gibi yapılması doğru olmamıştır. Mahkemece, diğer daireye ait hasar dosyası, eksper raporu vs. sigorta şirketinden temin edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

2) TTK.nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı geçerli

bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir.

2) TTK.nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı geçerli

bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan ve dosya üzerinden yapılan incelemeye göre verilen bilirkişi raporunda, ekspertiz raporunda da belirtilmeyen bazı hususlarda, keşif yapılmadan ve gerekli plan projeler incelenmeden izolasyonların fen ve sanat kurallarına göre yapılmamış veya yetersiz yapıldığına ilişkin bildirilen görüşlerinin dayanağı anlaşılamamıştır. Bu halde mahkemece, her iki bağımsız bölümle ilgili mimari proje getirtilerek, dosya içindeki deliller de gözetilerek, dairelerin bulunduğu yerde mimar, inşaat mühendisi ve sigorta hukukçusunun bulunduğu yeni bir heyet ile keşif yapılmak suretiyle, hasar sebebinin ne olduğu, duvar izolasyonlarının ve tahliye borularının yeterli olup olmadığı, shingle örtülü sundurmanın binaya birleşme yerlerinden kaynaklanan sızıntı olup olmayacağı, hasar miktarı ve diğer hususların her bir bağımsız bölüm için ayrı ayrı değerlendirilerek tanzim edilecek rapora göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayanılarak karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 5.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7247, Karar No: 2015/6042, Tarih: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7247 E.  ,  2015/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün yerleşim yerinin "...." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “....” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, hükümlünün 11.02.2015 tarihli beyanına göre cezaevine girmeden önce “....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ..... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11002, Karar No: 2011/2193, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11002 E.  ,  2011/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, yüklenici ve satıcı olan davalılardan satın aldığı dairenin bulunduğu binanın 17.8.1999 depreminde yıkılıp kullanılamaz hale geldiğini, mahkemece yaptırılan tespitte binanın yasa ve yönetmeliklere aykırı şekilde inşa edildiğinin belirlendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik zararının karşılığı olarak 25.000,00 TL maddi, 5000,00 TL manevi tazminatın faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, B.K nun 43 maddesi gereğince %35 oranında hakkaniyet indirimi uygulanarak davanın kısmen kabulü ile 4.729,45 TL maddi tazminatın 17.08.1999 tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsiline, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1–Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2–Davacı, davalı yükleniciler tarafından ayıplı olarak inşa edilen konutların 17.8.1999 depreminde yıkılmış olması nedeniyle kullanılamaz hale gelen Konut ile enkaz altında kalan eşyalar nedeniyle tazminat isteğinde bulunmuşlardır. Mahkemece bilirkişi raporuna göre belirlenen bedelden B.K. nun 43.maddesi gereğince %35 oranında hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle 2010/11002 2011/2193

hüküm kurulmuş ise de olayda hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması mümkün değildir. Zira müteahhit satıcı davalı davacıya karşı BK 217. maddesi delaletiyle aynı kanunun 194 maddesi gereğince “ satıcının ayıba karşı tekeffülü “ hükümlerine göre sorumlu olup, binanın tekniğine uygun olmayan şekilde eksik ve kusurlu yapılmasından dolayı depremde oluşan davacılar zararının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının kabulü gerekir. Mahkemece aksine düşüncelerle hakkaniyet indiriminde bulunmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacı,davalılardan satın aldığı dairenin 17.08.1999 tarihli depremde yıkılması nedeni ile tüm eşyalarını enkazda kaybettiğini, olay nedeni ile derin manevi acı duyduğunu ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Günümüzde yaşamın vazgeçilmez unsuru olan ve her daim kullanılan evin, depremde yıkılarak ev içindeki tüm eşyaların da enkaz altında kalmasında davacının mağdur olduğu ve bu nedenle manevi üzüntü duymayacağı söylenemez. Manevi tazminatın amacı acıları biraz olsun dindirmek, kırılan yaşama arzusunu tazelemek, kişiyi yaşama yeniden bağlamak ve ruhsal dengeyi sağlamak olduğundan, mahkemece davalıların eyleminin hukuka aykırılığı ve somut olayın özellikleri de dikkate alınmak suretiyle, davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle manevi tazminat talebinin reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalıların tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentler uyarınca temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 210.68 TL kalan harcın temyiz edenden Alınmasına, 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1748, Karar No: 2019/15847, Tarih: 18.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1748 E.  ,  2019/15847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un 41. maddesinde "Kişisel çıkar amacı olmasa bile diplomasız olarak diş hekimliği mesleğine ilişkin herhangi bir muayene veya müdahale yapan, diş hekimliği klinik hizmetleri ile ilgili iş yeri açanların meslek icraları durdurulur. Bu kimseler hakkında üç yıldan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur", hükmü karşısında; suçun seçimlik hareketli olduğu ve diplomasız kişinin muayene, müdahale veya diş hekimliğine ilişkin klinik iş yeri açması şeklindeki eylemlerden herhangi birisini işlemesinin yeterli olacağı cihetle; somut olayda; sanığın denetimde bulunan malzemelerin yanında çalıştığı Mehmet Karataş isimli diş hekimine ait olduğunu, diş hekiminin iş yerinden ayrılmasından sonra malzemelerin kendisinde kaldığını, geri gelip alması ihtimaline binaen malzemeleri sakladığını savunması, isimsiz ihbarın diş teknisyenliği yapılmasına ilişkin olması karşısında; sanığın öncelikle diş protez teknisyeni olup olmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde araştırılması, savunmada ismi geçen diş hekimi, Mehmet Karataş’ın tanık olarak dinlenerek suça konu malzemelerin kime ait olduğu ve sanığa emaneten bırakılıp bırakılmadığının sorulması, ele geçen malzemelerin çalışır durumda olup olmadığı, kullanım tarihlerinin ne olduğu ve münhasıran diş hekimlerinin kullanılabileceği malzemelerden olup olmadığı hususlarında bilirkişi raporu alınması ve söz konusu iş yerinin suç tarihinden önce ve halen faaliyette olup olmadığının etraflıca araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8993, Karar No: 2011/15931, Tarih: 11.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8993 E.  ,  2011/15931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 05.04.2011 günü temyiz eden davacı idare vekili Av....'ın yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kadığı gönderilmesine rağmen gelmediğinden, temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın mücavirindeki kadastro parsellerinin dahi 2010 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerleri 102,00-TL olarak bildirdiği halde, dava konusu taşınmazın emlak vergi değeri 17,00-TL olarak bildirilmiştir.

Bu kadar farklı değerler tereddüt uyandırdığından, bunun nedeni de açıklanacak şekilde dava konusu taşınmazın 2010 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Değeri, resen belirlenen emlak vergi değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden yeniden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18727, Karar No: 2015/20574, Tarih: 16.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/18727 E.  ,  2015/20574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

... A R A R

Borçlu vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, takip konusu ilamın kamulaştırmasız el atma tazminatına ilişkin olduğunu, 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Geçici 6. maddesi gereğince maktu olması gereken icra vekalet ücretinin nispi hesaplandığını belirterek ilama aykırı muhtıranın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasay'la değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası gereği, kamulaştırmasız el atmalarla ilgili açılan her türlü davada, maktu vekalet ücreti uygulanacağı gerekçesi şikayetin kabulüne karar verilmiş olup hüküm davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.