muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16428, Karar No: 2013/25387, Tarih: 04.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/16428 E.  ,  2013/25387 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/16428

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının  takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Türk Borçlar Kanunu'nun "Geçici Önlemler" başlığını taşıyan 76.maddesinde; "Zarar gören, iddiasının haklılığını gösteren inandırıcı kanıtlar sunduğu ve ekonomik durumu da gerektirdiği takdirde hâkim, istem üzerine davalının zarar görene geçici ödeme yapmasına karar verebilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda alacaklının, davacısı olduğu, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin Kula Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24.01.2013 tarih ve 2011/36 Esas sayılı kararında BK. 76. maddesine göre  8.000 TL avans ödenmesine ilişkin  ara kararını genel haciz yolu ile takibe koymuş,  olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, söz konusu kararın kesinleşmeden takibe konabileceği ve İİK'nun 68/1. maddesindeki belgelerden olması dolayısıyla itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle  reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5290, Karar No: 2018/10061, Tarih: 10.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5290 E.  ,  2018/10061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Yasasına Aykırılık

HÜKÜM : 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan;Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan;Mahkumiyet

I-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçu yönünden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına“ ilişkin kararların, 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanığın vaki temyiz isteminin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının bu yönden merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Gerekçeli karar başlığında “2008“ şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, suça konu faturaların kurumlar vergisi indiriminde de kullanılmış olmaları nedeniyle “26.04.2009“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artıran ve azaltan nedenlerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12375, Karar No: 2013/12244, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12375 E.  ,  2013/12244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine ...Kaymakamlığı ...tarafından talebin kabulüne karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini ve maliyet kalemlerinin ayrıştırılması nedeniyle faturalara yansıtıldığını bildirerek ...Kaymakamlığı ... İlçe Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 28/08/2012 tarihli kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece, 28/08/2012 tarihli ...Kaymakamlığı .... Başkanlığı kararı yerinde görülerek, kaçak elektrik kullananların yakalanması ve takibi ile denetlenmesindeki aksaklıklar nedeni ile oluşan kaybın kaçak kullanımı olmayan tüketiciye yüklenmesinin hakkaniyete aykırı olduğu, suç olarak düzenlenen eylem nedeni ile oluşan zararın tüketiciden tahsilinin adil olmadığından bahisle açılan davanın reddine karar verilmiş, söz konusu hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen ...Kaymakamlığı ... Başkanlığı'nın 28/08/2012 Tarih ve 2012/251-691 sayılı kararında; davalı tüketicinin geriye dönük elektrik faturalarında fazladan ödemiş olduğu meblağların faizi ile birlikte tarafına iadesini ve sözkonusu fazla kesintilerin bundan sonraki faturalarına yansıtılmamasını talep ettiği, ...Kaymakamlığı ...nin 28/08/2012 Tarih ve 2012/251-691 Sayılı kararında ise; abonelik sözleşmesinin hukuka aykırı olmaması ve tüketici aleyhine dengesizlik yaratmaması gerektiği, kayıp-kaçak

elektrik bedelleri ile ilgili yapılan işlemde eylem zarar ilişkisi, suçun bireyselliği ilkelerine riayet edilmemesi ve tahakkuk ücretlerinin gerekçesini ... kararına dayandırmaya çalıştığı, ancak sözleşmelerin tüketici aleyhine bir dengesizliğe sebep olmaması gerektiğinden yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup, tüketici talebinin kabulüne, tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine hükmolunduğu anlaşılmıştır.

elektrik bedelleri ile ilgili yapılan işlemde eylem zarar ilişkisi, suçun bireyselliği ilkelerine riayet edilmemesi ve tahakkuk ücretlerinin gerekçesini ... kararına dayandırmaya çalıştığı, ancak sözleşmelerin tüketici aleyhine bir dengesizliğe sebep olmaması gerektiğinden yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup, tüketici talebinin kabulüne, tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine hükmolunduğu anlaşılmıştır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; ''Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır. ''Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere ... Düzenleme Kurumu kurulmuştur.''

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 4/2-son fıkrası uyarınca; ... Düzenleme Kurumu ''...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 5/6-c bendi uyarınca)

Davaya konu olan kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedelleri 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde “ulusal tarife” adı altında ... tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de ...'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı ...'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.maddesiyle değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/938, Karar No: 2010/20, Tarih: 28.01.2010

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2009/938 E.  ,  2010/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 14.05.2009 gün, 2009/7014-8520 sayılı, 6.Hukuk Dairesinin 02.11.2009 gün, 2009/6135-9219 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan, kiracı tarafından kiralayan hakkında açılmış borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, hüküm Sulh Mahkemesince verilmiştir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi 3.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 3.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine 28.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1899, Karar No: 2021/9600, Tarih: 06.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1899 E.  ,  2021/9600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre servis şoförü olan sanığın olay günü okuldan eve bıraktığı on yedi yaşındaki mağdurenin kendisini arayarak başka bir adrese götürmesini istemesi üzerine onu tekrar aracına aldıktan sonra istismar eylemini gerçekleştirdiği ve mevcut haliyle mağdure üzerinde hizmet ilişkisinden kaynaklanan nüfuzu bulunmayan sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 103/3. maddesi ile artırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması neticesinde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7195, Karar No: 2015/10111, Tarih: 26.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7195 E.  ,  2015/10111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suçu ihbar eden Kaymakamlık makamının duruşmadan haberdar edilmeksizin mahkemece yargılama yapılıp hüküm verilmesi,

2-Sanık ve tanıklar okul bahçesindeki ağaçların ilçe Kaymakamının şifahi beyanı üzerine kesildiğini ve sanık ... bu ağaçların kesilmesi hususunda Milli Eğitim Müdürlüğü'ne müracatta bulunduğunu ancak sonuçlanmadığını beyan ettiğinden, sanıkların suç kasıtlarının tespiti açısından bu husus araştırılmadan eksik soruşturma ile karar verilmesi,

3-Sanık ...'ın kendisinin okul açılışı için yapılan tören dolayısıyla yaptığı harcamaları karşılamak için okul bahçesindeki ağaçları kestirdiğini beyan etmesi ve mahkemenin kabulününde bu şekilde olması karşısında sanık hakkında TCK'nın 144/1-b maddesinde düzenlenen bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından sanıklar lehine yapılan temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34722, Karar No: 2017/3508, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34722 E.  ,  2017/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19672, Karar No: 2015/10582, Tarih: 17.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19672 E.  ,  2015/10582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİSMİL KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2005/132-2014/10

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli 32 parsel sayılı taşınmaza (15) tahrir numaralı vergi kaydının uyduğunun toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillerle saptandığı bu kayıt değişebilir sınırlı olarak kabul edilmiş ise de bu konuda yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hükme yeterli olmadığı vergi kaydının doğu, batı ve güney sınırlarının sabit olduğu gibi mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu (15) tahrir numaralı vergi kaydının kuzey sınırında "köy" okuyup eylemli olarak 31 parsel numaralı taşınmazın bulunduğu ve bu taşınmaza (6) tahrir numaralı vergi kaydının uygulandığının anlaşıldığı mahkemece 31 parsel sayılı taşınmaza ait tutanak örneği ve tespit dayanağı kayıt getirilerek güney sınırında ne olduğu ile kaydının sınırlarının sabit kabul edilebilecek olup olmadığının tartışılmadığı bu yöne ilişkin araştırma inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi kabule göre de değişebilir sınırlı kaydın oluşum tarihi ile tespit günü arasında 20 yıllık edinme süresi geçmediğinden kayıt miktar fazlası bölüm yönünden kişiler yararına tescil kararı verilmesinde isabet bulunmadığı; çekişmeli 33 parsel sayılı taşınmaza (14) tahrir numaralı vergi kaydının uyduğunun ve bu kaydın değişebilir sınırlı olduğunun toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillerle saptandığı, vergi kaydının oluşum günü ile tespit günü arasında 20 yıllık edinme süresi geçmediğinden kayıt miktarı kadar bölümün Ahmet mirasçıları ile Derviş mirasçıları adlarına, geri kalan bölümün ise Hazine adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılma sonunda davacı Hazine ile katılan davacılar Mehmet mirasçıları ve müştereklerinin davalarının kısmen kabulü ile Safyam (E.) Köyü çalışma alanında bulunan çekişmeli 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazların 04.03.2014 tarihli uzman fen bilirkişisi raporunda (A) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerin Hazine adına (B) ve (C) harfleriyle gösterilen bölümlerinin payları oranında katılan davacılar ve davalıların ortak miras bırakanının mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile katılan Mehmet mirasçısı Ferudun ve diğerleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 17.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4752, Karar No: 2017/9354, Tarih: 21.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/4752 E.  ,  2017/9354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müşteki ...’yı kasten yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2016 tarihli ve 2016/517 esas, 2016/552 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 22.05.2017 tarih ve 2017/3679 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.05.2017 tarih ve 2017/33436 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;sanığın müşteki ...’yı ele geçirilemeyen sopa ile üzerine yürüyerek yaralamaya çalıştığı, araya diğer müşteki şüpheli ...’ın girmesi ve müştekinin arabaya binmesiyle fiilin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi gereğince indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2016 tarihli ve 2016/517 esas, 2016/552 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 86/3-e maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 35. maddesi gereğince cezasında 3/4 oranında indirim yapılarak 45 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 37 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 740 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 21.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.