muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3609, Karar No: 2014/10554, Tarih: 05.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3609 E.  ,  2014/10554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/232920

MAHKEMESİ : Çeşme Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2012

NUMARASI : 2009/206 Esas, 2012/404 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde Ç.. B.. İmar Müdürü olan sanık A.. E.. ve harita teknisyeni olarak görev yapan sanık B.. Ç..'ın, katılanın başvurusu üzerine D.. mah.......... ada, .... nolu parselle ilgili olarak hazırlayıp onayladıkları 05/10/2005 gün 2005/194 sayılı imar durum belgesinde 01/04/2005 tarih 479 sayılı kurul kararı ile onaylanmış koruma amaçlı imar planına aykırı olarak parselin kuzey kısmında imar yoluna terk edilecek kısmını göstermeyerek söz konusu parselin taks ve kaks miktarlarında oluşacak azalmayı önlemek suretiyle yapı sahibinin haksız kazanımına yol açmaları şeklinde sübut bulan eylemlerinin TCK'nın 257/1. maddesinde tanımlanan icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu aynı Yasanın 257/2. maddesine göre hükümler kurulması,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, soruşturma izni ve iddianamede sanıkların eylemleriyle taks ve kaks miktarındaki azalmayı önleyerek katılana haksız menfaat sağladıkları yönündeki değerlendirme ve tespitler karşısında, sanıkların işledikleri kabul edilen görevi kötüye kötüye kullanma suçuyla meydana getirdiği somut maddi bir zarardan söz edilip edilemeyeceği üzerinde de durularak daha önce işlediği kasıtlı bir suç bulunmayan her iki sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "sanıkların müştekinin zararını gidermedikleri" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükümlerin açılanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, O yer C. Savcısı, sanık Bünyamin ve sanık Ayşe müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2251, Karar No: 2016/3054, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2251 E.  ,  2016/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda, ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2014/443 esas, 2015/316 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 02/09/2015 tarihli ve 2015/754-486 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/09/2015 tarihli ve 2015/1122 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 25/01/2016 gün ve 94660652-105-34-14641-2015-E.2046/7250 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/09/2015 tarihli ve 2015/1122 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12847, Karar No: 2011/21526, Tarih: 07.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/12847 E.  ,  2011/21526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2. maddesi uyarınca belirlenen 5 tam ... adli para cezasının günlüğü 300,00 yeni Türk Lirasından hesapla 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 12.07.2006 tarihli ve 2006/36 Esas-2006/399 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 06.07.2011 tarih ve 2011/8966-37884 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.08.2011 tarih ve 2011/248487 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam ... sayısının, bir ... karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki 52/1. ve “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir ... karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki 52/2. maddeleri karşısında, sanığın yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunun 86/2. maddesine göre 5 tam ... olarak belirlenen adli para cezasının, günlüğü en çok 100,00 Türk Lirasından hesaplanması mümkün iken, yazılı şekilde 300,00 yeni Türk lirası olarak hesaplanması suretiyle sanığın aleyhine olacak şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Mahkemesinin 12.07.2006 tarih ve 2006/36 esas, 2006/399 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/3. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında hükmedilen 5 ... adli para cezasının günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından hesaplanarak toplam 100 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14579, Karar No: 2018/3478, Tarih: 12.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/14579 E.  ,  2018/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5816 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.2010 tarihli ve 2010/7-191-227 saylı kararında vurgulandığı üzere; hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkeme tarafından sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326 ve 5271 sayılı CMK'nın 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur. Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalı ise de, hükmün sanık lehine bozulduğu gibi, karar duruşmasından önce tahliye edilen ve duruşmaya gelmeyen sanığın savunmanıyla temsil edilmiş olması ve sanık müdafininin bozma ilamına uyularak sanığın dinlenilmesinden feragat edilmesini talep etmesi karşısında tebliğnamedeki (1) nolu düşünceye, olay tarihinde terör örgütü PKK'nın gençlik yapılanmasına yönelik yapılan operasyon sonucunda yakalanan sanığın DNA profilinin, 23.10.2011 tarihinde ... mahallesi Heykel meydanında yüzleri maskeli şahıslar tarafından molotoflu saldırı düzenlenerek Atatürk büstüne zarar verilmesi, terör ürgüne ait bayrak ve pankart asılması olayı ile ilgili olay yerinden elde edilen deliller üzerinde belirlenen DNA profili ile uyumlu olduğunun tespit edilmesi, tüm dosya kapsamından olayın meydana geliş şekli, sanığın DNA profilinin tespit edildiği pankartta yazılı yazıların içeriği, büstün üzerine terör örgütüne ait bayrağın asılması nazara alındığında, sanığın atılı suça iştirak ettiği anlaşıldığından (2) nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın üzerine yüklenen suçun 3713 sayılı Kanun'un 3 ve 4. maddelerinde öngörülen suçlardan olmadığı gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca temel cezada artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın üzerine yüklenen suçun 3713 sayılı Kanun'un 3 ve 4. maddelerinde öngörülen suçlardan olmadığı gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca temel cezada artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 3713 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle sonuç cezanın 1 yıl 3 ay olarak belirlenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19614, Karar No: 2014/27102, Tarih: 13.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/19614 E.  ,  2014/27102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/402-2014/157

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13332, Karar No: 2006/16734, Tarih: 19.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13332 E.  ,  2006/16734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye İcra Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 68. maddesinde "talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilenn borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kendisine tebliğ tarihinden itibaren altıay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, alacaklı Osmaniye 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2004/742 E, sayılı 17.09.2004 tarihli tensip ara kararına dayanarak 25.10.2004 tarihinde başlattığı 2004/2073 sayılı takipte 17.09.2004 tarihinden itibaren aylık 300.00 YTL nafaka alacağı, 22.12.2005 tarihinde başlattığı 2005/2804 sayılı icra takibinde ise 17.12.2005 tarihinden başlamak üzere aylık 300.00 YTL nafaka alacağını talep etmiştir. Her ne kadar 2. takip, itiraza uğradığı halde itirazın kaldırılması istenmeyen 1. takiple aynı tensip ara kararına dayanmakta ise de 2005/2804 no'lu dosyada istenen nafaka ilk takipten sonra oluşan ve devam eden farklı alacaktır. O halde, İİK'nun 68. maddesinde yazılı kural bu olayda uygulanmaz. Mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23292, Karar No: 2017/5094, Tarih: 04.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/23292 E.  ,  2017/5094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlünün 31/10/2013 günlü ek karara yönelik kanun yararına bozma niteliğinde kabul edilen talebi ile ilgili tevdii edildiği 5. bölüm kalem şefliği yerine, sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 04/05/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10148, Karar No: 2024/8944, Tarih: 24.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10148 E.  ,  2024/8944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1737 E., 2022/1020 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Soma 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/660 E., 2020/155 K.

Kararının davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.12.2023 tarih ve 2022/8605 Esas, 2023/13524 Karar sayılı kararıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; Dairemiz kararında maddi hata bulunduğu iddia edilerek maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Maddi yanılgının varlığı halinde usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği ve maddi hatanın düzeltilmesi gerektiği Yargıtay'ın ve Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosya kapsamından Dairemizin 26.12.2023 tarih ve 2022/8605 Esas, 2023/13524 Karar sayılı kararıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verildiği ne var ki aşamalarda davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından yatırılan temyiz harcının adı geçen davalıya iadesine karar verilmesi gerektiği halde bu konuda bir karar verilmediği, bu haliyle Dairemiz kararında maddi hata bulunduğu anlaşıldığından anılan hususa ilişkin Dairemiz düzelterek onama kararının ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

I. DAVA

Davacılar vekili özetle; 13.05.2014 tarihinde meydana gelen ... maden kazasında müvekkillerinin murisinin vefat ettiğinden bahisle; eş ... için 124.558,84 TL maddi, 200.000,00 TL manevi, çocuk Nergül için 10.548,96 TL maddi, 120.000,00 TL manevi, çocuk ... için 120.000,00 TL manevi, baba ... için 40.000,00 TL maddi, 60.000,00 TL manevi, kardeşler ..., ..., ..., ... için 50.000,00’er TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili özetle; İş Kanunu'na göre işin tamamının, bir bütün halinde anahtar teslimi niteliğinde yükleniciye verildiğini; bu yolla işten tamamen el çekildiğini; sigortalı işçi çalıştırılmadığı için de işveren sıfatına haiz olunmadığından bu işi devralan yüklenici firmanın alt işveren ve işi devreden TKİ.'nin ise asıl işveren olarak nitelendirilemeyeceğini; sözleşmenin 16 ncı maddesinde alt yüklenici çalıştırılmayacağı ve işin tamamının yüklenici firma tarafından yapılacağı belirtilmesinin, ... Kömürleri A.Ş.'nin asıl işveren ve işyeri sahibi olduğunu gösterdiğini; bu nedenlerle müvekkili Kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin mevcut olmadığını; bu nedenle davanın husumet sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğini; müvekkili Kurumun linyit üretimi ile ilgili madenleri işletmek veya işlettirmek ve aramak amacı ile bu ve benzeri işleri rodövans veya hizmet alımı (ihale) usulü ile yaptırdığını; müvekkili Kurumun bu tarz işlerdeki görevinin her iki işlettirme yönteminde söz konusu işin yürütümü, firma çalışanlarının sevk ve idaresi ve Kurum işçilerinin firma işçileri ile birlikte çalışmasının söz konusu olmayıp, Kurum kontrol teşkilatının tespiti, ödenecek hakedişe esas olmak üzere kömürün kalitesi ve miktarının belirlenmesi ile sınırlı olduğunu; işin yüklenicisi ... tarafından yangınları önlemeye yönelik tedbirlerin alınmaya çalışıldığını ancak yangın gibi diğer madencilik riskleri (metan, yeraltı suyu gibi) nedenlerle yıllık üretim miktarına ulaşamayacakları ihtimalinin şirketlerin mağduriyetine sebebiyet vereceğini ve ileride telafisi mümkün olmayan problemlerle karşılaşabileceklerini bu durumdan hem şirketlerin hem de Kurumun olumsuz etkilenebileceğinden mevcut sözleşmeyi devretmek istediklerini; aynı ocağın uygun kısımlarında mekanize, diğer kısımlarında klasik ayak modeli yaparak ve sahada oluşabilecek riskleri göz önüne alarak ilgili işi 30.10.2009 tarihinde ... Kömürleri A.Ş.'nin devraldığını; ... Kömür İşletmeleri'nin sözleşmeyi devraldığı tarihten bu yana üretim sırasında ocakta iş güvenliğini tehdit eden herhangi bir unsurdan dolayı TKİ