muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4914, Karar No: 2012/11253, Tarih: 05.07.2012

TTK’nun 592. maddesine göre açığa senet düzenlenmesi mümkündür. Dava konusu iki adet senedin lehtar hanesi boş olarak davacı tarafından dava dışı 3. şahsa verildiğini ve davalının isminin lehtar hanesine yazıldığı iddiasıyla iş bu dava açılmış ise de davacı, senedin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunu yazılı delillerle kanıtlamak zorundadır. Boş olarak verilen senedin lehtar hanesine senedin verildiği kişinin ya da bir başka kişinin isminin yazılması bu kuralın geçerliliğini etkilemez. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklana nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2031, Karar No: 2017/7007, Tarih: 09.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/2031 E.  ,  2017/7007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... A.Ş. aleyhine 21/05/2015 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 17/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, emekli resim ve sanat tarihi öğretmeni olduğunu,... Pasajı'nda 2012 yılının kasım ayında kiraladığı atölyede ahşap oymacılığı yaptığını, sanat eserlerini ve malzemelerini burada muhafaza ettiğini, dava dışı ... a ait olan davalı şirketin, atölyesinin üst katında yürüttüğü tadilat sırasında, tedbir almadan çatıyı açtığını, bu açıklıktan giren yağmur sularının atölyenin üst katında bulunan taşınmazının zeminine birikerek oradan atölyesine sızdığını ve atölyeyi su bastığını, gerek 35 yıllık sanat hayatının birikimi olan eserlerin, gerekse malzemelerinin zarar gördüğünü belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının tazminata konu ettiği 29/01/2013 tarihli olayın, haksız fiil niteliğinde olduğu, olay tarihinden itibaren 2 yıl içinde eldeki davanın açılmadığı ve davalı vekili tarafından süresi içinde zamanaşımı itirazında bulunulduğu gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.Dosya kapsamından davacının, zararı öğrendikten sonra, davalı şirketin yetkilisi olan dava dışı ... hakkında önce savcılığa suç duyurusunda bulunduğu, devamında adı geçen aleyhine delil tespiti talep ettiği anlaşılmaktadır. Dava dışı ... , soruşturma sırasında verdiği ifadesinde; pasajın ikinci katında binayı yenileme çalışması yaptırdığını beyan etmiştir. Bunun üzerine davacı, tadilatı yaptırdığını beyan eden ... aleyhine, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/475 esas sayılı dosyası üzerinden, 18/06/2013 tarihinde dava açmıştır. Yapılan yargılama neticesinde anılan mahkeme tarafından, tadilat sırasında eserlerde meydana geldiği öne sürülen zararı tazminle yükümlü olanın, tadilatı yürüten dava dışı ... şirketi olduğu, ... 'a husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile 05/12/2014 tarihinde, davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir. Bu karar temyiz edilmeksizin 27/03/2015 tarihinde kesinleşmiştir.Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nun 72/1. maddesinde; tazminat isteminin, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yılın ve her halde fiilin işlendiği tarihten başlayarak on yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağı hüküm altına alınmıştır. Davacının, tazminat yükümlüsünü ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/475 esas, 2014/452 karar sayılı kararın kesinleştiği 27/03/2015 tarihinde öğrendiğinin kabulü gerekir. Eldeki dava 21/05/2015 tarihinde açılmış olup zamanaşımına uğramamıştır. İşin esası incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9132, Karar No: 2019/9690, Tarih: 27.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9132 E.  ,  2019/9690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 10.12.2018 tarihli iade kararı sonrası, hükmün sanık tarafından da 25.01.2019 tarihli dilekçeyle temyiz edildiğinin belirlenmesi üzerine sanığın bu temyiz istemi hakkında ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine ilişkin Dairemizin 18.03.2019 tarihli gönderme kararı sonrası düzenlenen 04.04.2019 tarihli ek tebliğnamede, herhangi bir görüş bulunmadığı anlaşıldığından anılan hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19762, Karar No: 2015/8390, Tarih: 14.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19762 E.  ,  2015/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 10.06.2014 tarih, 2014/12339 Esas, 2014/12048 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki karar düzeltme isteyen tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12.03.2013 tarih, 2013/324 Esas-2013/66 Karar sayılı kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat ilamına dayanılarak başlatılan ilamlı takipte, borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, İcra Müdürlüğü'nün hacizlerin kaldırılması ile icra vekalet ücreti ve icra harcının maktu hasaplanması taleplerinin reddi yönündeki 23.01.2014 tarihli kararının iptali ile 6487 sayılı Kanun'un 21.maddesi ile değişik 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesi gereğince hacizlerin kaldırılmasını ve icra vekalet ücreti ve icra harcının maktu hesaplanmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece hacizlerin kaldırılması talebinin reddine, icra vekalet ücreti ve icra harcının maktu alınmasına yönelik talebin reddine dair 23.01.2014 tarihli müdürlük kararının iptaline karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, Yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 12.03.2013 Karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak şikayetin bu yönden kabulüne karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile mahkeme kararının alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak şikayetin bu yönden kabulüne karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile mahkeme kararının alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kısmen kabulü ile Dairemiz'in 10.06.2014 tarih, 2014/12339 Esas, 2014/12048 Karar sayılı onama ilamının ''icra vekalet ücretinin maktu alınmasına ilişkin talebin reddine dair İcra Müdürlüğü'nün 23.01.2014 tarihli kararın kaldırılmasına'' yönelik hüküm bölümü yönünden kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8585, Karar No: 2016/8436, Tarih: 17.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/8585 E.  ,  2016/8436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1 ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/610 Esas, 2015/105 sayılı Kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 17/09/2015 tarihli ve 2015/855 esas 2015/613 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/10/2015 tarihli ve 2015/795 Değişik İş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 29/06/2016 gün ve 94660652-105-34-4270-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/10/2015 tarihli ve 2015/795 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23533, Karar No: 2023/8934, Tarih: 27.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23533 E.  ,  2023/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Beraat

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2016 tarihli ve 2016/4212 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1 (a), (d), (h), 63, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması ve hakkında hak yoksunluklarına karar verilmesi için kamu davası açılmıştır.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2017 tarihli, 2016/271 Esas ve 2017/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.02.2018 tarihli, 2018/3737 Esas ve 2018/528 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının ve katılanın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, aynı Kanun’un 302 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi,

Dosyada mevcut tutanaklar, katılan ve tanık beyanları göz önüne alındığında sanığın isnad edilen nitelikli yağma suçunu işlediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi,

Dosyada mevcut tutanaklar, katılan ve tanık beyanları göz önüne alındığında sanığın isnad edilen nitelikli yağma suçunu işlediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ...'ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, 13.08.2016 günü şikâyetçi ...'nin sahibi olduğu otelde resepsiyon görevlisi olarak çalıştığı sırada saat 01.00 sularında sanığın otele geldiğini ve otelin günlük kazancının sorup sonrasında ''içeriden yeni çıktım'' demesi üzerine ''geçmiş olsun'' dediğini, katılanın müşterisine su getirmek için üst kata çıktığı ve aşağı kata döndüğünde ise duvarın kenarına saklanan sanığın omzundan tutarak boğazına bıçak dayayarak otelin kazancını istediği, katılanın korkusundan otelin o günkü kazancı olan 360,00 TL'yi sanığa verdiği, sanığın katılana "olayı polise haber verirse iki gün yatar sonra geri gelir seni yine bıçaklarım" dediği, katılanın üst kata su götürmek için çıktığı sırada polise haber verdiği, bu sırada gelen polislerin sanığa kimlik sorarak sanığın gitmesini söylediği, katılanın polislere sanığın 360,00 TL parayı aldığını söylediği sırada sanığın kaçtığı, bu sırada otelin sahibi şikâyetçi ...'yi arayarak olayı haber verdiğini, şikâyetçinin olay yerine geldiği, bir süre sonra sanığın otele geri döndüğü ve sanığın katılana hitaben "... koduğumun çocuğu ben sana demedim mi geri gelirim" dediğini, şikâyetçinin sanığı bağırmaması için uyardığını, sanığın elindeki bıçağı şikayetçiye sallayarak şikayetçiyi bileğinden ve karın bölgesinden yaraladığını, şikâyetçinin sanığın elindeki bıçağı almak için müdahale ettiğini fakat sanığın kaçarken şikâyetçi ...'a da bıçak sallayarak yaraladığını, şikâyetçi ... ile sanığın peşinden yakalamak için koştuklarını, sanığın kaçarken dondurma dükkanına girerek oradan aldığı dondurma kesme demiri ile şikâyetçi ...'ye vurmaya çalıştığını, dondurmacıda çalışan şahısların müdahale ettiğini, sanığın tekrar kaçmaya başladığını, tekrar sanığın peşinden koşmaya başladıklarını, ara sokaklarda kaybettiklerini, sonra sanığın polis tarafından yakalandığına dair beyanda bulunmuştur.

Katılan ... kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ise; sanığın kendisine bıçak çekmesi üzerine şikayetçi ...'yi aradığını ve şikâyetçinin polise haber verdiğini, sanık tekrar geldiğinde polislerin de içeri girdiğini, polisin sanık ile konuştuğunu ve "burada ne arıyorsun" diye sorduklarını, şikâyetçi ...'nin oteli aradığını, şikâyetçi ile konuştuğu sırada polislerin sanığı gönderdiklerini, ''neden gönderdiniz'' paramı almıştı dediğini, herkes gittikten sonra şikâyetçi ...'nin geldiğini, şikâyetçi ... ile konuştukları sırada sanığın otele yine geldiği ve "ben sana polislere haber verme demedim mi" diyerek şikâyetçiler ... ile ...'ı bıçak ile yaraladığına dair beyanda bulunmuştur.