muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7449, Karar No: 2010/14532, Tarih: 02.11.2010

beşer üye olmak üzere on beş üyeden oluşacağı, kurulun başkan ve üyelerinin en az beş yıllık tecrübeye sahip hukukçu olmasının gerektiği, kurulun görev süresinin Federasyon Başkanının görev süresi kadar olduğu belirtilmiştir. Aynı maddenin beşinci bendinde kurulun, “a) Kulüpler ile kulüpler, b) Kulüpler ile futbolcular, teknik direktörler, antrenörler, oyuncu temsilcileri, masörler ve müsabaka organizatörleri, c)Oyuncu temsilcileri ile futbolcular, teknik direktörler, antrenörler arasında her türlü sözleşmeden doğan veya futbolla ilgili olan uyuşmazlıkları, tarafların başvurusu üzerine münhasıran yetkili olarak inceleyip karara bağlayacağı hükmü düzenlenmiştir. 3813 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmış, yerine 5.5.2009 kabul tarihli 5894 sayılı “Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun” yürürlüğe girmiştir. Yeni Kanunun 5.maddesinde TFF, ilk dereceli hukuk kurulları sayılarak (a) bendinde uyuşmazlık çözüm kurulu düzenlenmiş,(4) numaralı bendinde ilk derece hukuk kurullarının görevleri, yetkileri, hakları ve üyelerinin sahip olması gereken nitelikler ile her bir kurulun usul kuralları TFF statüsü ve ilgili talimatlarda düzenleneceği belirtilmiştir. Bu yasal düzenleme doğrultusunda TFF tarafından Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun çalışma ve usullerini belirlemek amacıyla Uyuşmazlık Çözüm Kurulu Talimatı çıkarılarak Federasyonun kendi internet sitesinde Ağustos 2008 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe girmiş, aynı talimat yeni Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra da 21. maddesi değiştirilerek devam ettirilmiştir.

Açıklanan bu yasal düzenlemeye göre; davacı spor klubü ile futbolcu menajeri olan davalı arasındaki uyuşmazlığı, münhasıran yetkili olarak inceleyip karar bağlamakla görevli olan Uyuşmazlık Çözüm Kuruludur. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her safhasında taraflar ileri sürmese bile resen dikkate alınır. O halde mahkemece, dava konusu olayda, Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun görevli ve yetkili olduğu belirtilerek, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ikinci bent gereğince bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15,60 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 795,00 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5179, Karar No: 2012/8910, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/5179 E.  ,  2012/8910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptalı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, oğlu olan davalının kendisinden 330 gr altını ödünç olarak aldığını, bir yıl sonra geri ödeyeceğinin taahhüt etmesine rağmen sözünde durmadığını, ödünç verilen altınların geri verilmemesi nedeniyle davalı hakkında icra takibi yaptığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, borç ilişkisini kabul etmemiş,altın alacağı için ilamsız takip yapılamayacağını belirterek davanın usulden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece İİK 42. maddesine göre sadece para ve teminata dair alacaklar için ilamsız takip yapılabileceği, altın alacakları için ilamsız takip yapma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının borç olarak davalıya verdiğini iddia ettiği altın alacağına dayalı borcun tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır. Davalı, altın alacağı hakkında İİK 42. maddesine göre icra takibi yapılmayacağını savunmuş, mahkemece tarafından bu savunmaya itibar edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de,bu davanın konusu olan ... İcra Müdürlüğünün 2011/705 esas sayılı icra takip dosyasında düzenlenen ödeme emrinde 2012/5179-8910

Borçludan alacak kalemi olarak altın talep edilmemiş olup, 22 ayar 330 gr altının TL karşılığı olan 23.694 TL asıl alacak kalemi talep konusu yapılmıştır. İcra ödeme emrindeki talep konusunun İİK 42. maddesine uygun para alacağı olduğu anlaşılmakla mahkemece davanın esasına girilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına Bozulmasına, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29010, Karar No: 2011/802, Tarih: 25.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/29010 E.  ,  2011/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, sanığın 04.05.2009 tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek, Gelendost Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2009 tarihli ek kararı ile itiraz merciine gönderildiği ve mercii Yalvaç Ağır Mahkemesince itirazın incelenerek sonuçlandırıldığı, Gelendost Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2009 tarihli ek kararı ile de temyiz isteminin reddine karar verilerek kararın sanığa 18.06.2009 tarihinde tebliği üzerine, sanığın 19.06.2006 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 11/05/2009 gün ve 2008/27 esas sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair kararın ONANMASINA, 25/01/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3062, Karar No: 2022/16526, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/3062 E.  ,  2022/16526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

...

A) Sanık ... ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde

Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemenin gerekçeli kararında sanığın sahte fatura düzenleme eylemi kabul edilerek sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen, kısa kararda “sahte fatura kullanma” ibaresine yer verilerek çelişkiye neden olacak şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olması karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C) Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ile “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2014 tarihli ve 2014/27790 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan da dava açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suç yönünden mahallinde her zaman hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

C) Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ile “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2014 tarihli ve 2014/27790 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan da dava açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suç yönünden mahallinde her zaman hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemenin gerekçeli kararında sanığın sahte fatura düzenleme eylemi kabul edilerek sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen, kısa kararda “sahte fatura kullanma” ibaresine yer verilerek çelişkiye neden olacak şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15020, Karar No: 2019/16568, Tarih: 18.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15020 E.  ,  2019/16568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerde kaynakçı ustası olarak 07.07.2009-20.03.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalılar tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, ancak iş sözleşmesi feshedilirken tazminatlarının ödeneceği vaadiyle baskı altında istifa, ibraname başlıklı birtakım belgeler imzalatıldığını, haftanın yedi günü 08.00-20.00 saatleri arasında, ulusal bayram ve genel tatil günleri dahil çalıştığını, ancak karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Makinaları Ticaret ve San. A.Ş. vekili, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davacının kendi isteği ile istifa ettiğini, zorla belge imzalatılmasının söz konusu olmadığını, davacının talep konusu alacaklarının tam ve eksiksiz ödendiğini, herhangi bir alacağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesai süresinin hesaplanması noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacı, davalılar nezdinde kaynakçı ustası olarak haftanın yedi günü 08.00-20.00 saatleri arasında, çalıştığını beyan etmiş olup; mahkemece hükme esas bilirkişi raporunda, davalı savunması ve davalı tanık beyanları ile işin niteliği dikkate alınarak, davacının kış aylarında (Kasım-Nisan arası dönem) haftanın beş günü 08.30-18.00 saatleri arasında, cumartesi ise 08.30-13.00 saatleri arasında çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme kullandığı ve haftalık 43 saat çalışmasının hesaplanması nedeniyle, fazla çalışmasının bulunmadığı kabul edilmiştir. Hal böyle olmakla birlikte davacı tanık beyanlarında cumartesi yarım gün çalışıldığı yönünde açıklık bulunmadığından, yapılan işin niteliği ve tanık beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, davacının kış aylarında da 08.00-18.30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağının hesabı gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kış aylarında fazla çalışması bulunmadığının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, davacı tarafından, dava ve ıslah dilekçesinde kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi talep edilmiş olup, mahkemece kıdem tazminatına yürütülecek faiz hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği görülmektedir. Bu husus da, hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, davacı tarafından, dava ve ıslah dilekçesinde kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi talep edilmiş olup, mahkemece kıdem tazminatına yürütülecek faiz hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği görülmektedir. Bu husus da, hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11285, Karar No: 2011/4998, Tarih: 14.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11285 E.  ,  2011/4998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, cari hesap alacaklarının tahsili için girişilen icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, yetki ve görev itirazında bulunduktan sonra müvekkilinin davacıya hiçbir borcu bulunmadığını savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre dava konusu malların davalıya teslim edildiğini, davacının kanıtlayamadığı, davalının tazminat isteminin koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın ve davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, dava dilekçesinde “her türlü delil”demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4259, Karar No: 2021/6870, Tarih: 21.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4259 E.  ,  2021/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; yapımı devam eden olan kuyu ve tesis ile ilgili elektrik aboneliği işlemleri henüz sonuçlanmadan davalı şirkete bağlı görevliler tarafından kaçak elektrik kullanıldığı iddiasıyla tutanak düzenlendiğini, akabinde davalı şirket tarafından 19.479 TL kaçak tüketim bedeli tahakkuk ettirildiğini, kuyu ve tesisin yapıldığı taşınmazda buğday ekili olduğunu, buğday ürünü için de su kullanılmasına gerek olmadığını, tutulan tutanak ve yapılan tahakkukun yönetmeliğe aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı şirkete borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı; davacının tesisinde abonelik tesis edilmeden elektrik tükettiğinin, dolayısıyla kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, bu nedenle yapılan tahakkukun doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ikili anlaşma olmadan bağlantı yaparak abonesiz ve sayaçsız şekilde kaçak elektrik kullandığı, davalı şirketin davacıdan 18/03/2013 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağındaki tespitlerden dolayı Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin 28, 29 ve 30.maddeleri çerçevesinde davacıdan talep edebileceği kaçak enerji bedelinin bilirkişi tarafından 19.417,24 TL olarak belirlendiği, ancak Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2014/11556 E. 2014/15435 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve PSH bedellerinin tüketiciden tahsil edilemeyeceği, bu nedenle davacıya fatura edilen 1.616,54 TL dağıtım bedeli, 367,63 TL İletim bedeli, 170,21 TL PSH bedeli ve 1.499,04 TL kayıp-kaçak bedelinin mahsubu ile davacının davalı şirkete 15.106,20 TL borçlu olduğunun, 4.311,04 TL borçlu olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ile katılma yolu ile davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1)Davacı tarafın katılma yolu ile temyiz isteminin incelenmesinde;

Davacı, davalı tarafın temyiz dilekçesine karşı düzenlediği temyize cevap dilekçesinde karara ilişkin temyiz itirazlarını ileri sürmüşse de söz konusu dilekçenin HUMK'nın 433. maddesinde öngörülen on günlük yasal süre içerisinde mahkemeye verilmediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davacı tarafın katılma yolu ile temyiz isteminin reddi gerekir.

2) Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 28/07/2015 tarihli bilirkişi raporunda, davacının kaçak elektrik tüketimi nedeniyle davalı

şirkete 19.145,04 TL borçlu olduğu belirlendiği, ancak mahkemece bu miktardan davacıya fatura edilen dağıtım, iletim, PSH ve kayıp-kaçak bedelinin mahsup edilerek bakiye kalan miktar üzerinden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.