muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1476, Karar No: 2016/741, Tarih: 26.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/1476 E.  ,  2016/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındakiSorunları Hakem Heyeti Başkanlığı Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; ...Hakem Heyetine başvurarak elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti bedellerinin iadesini talep ettiğini, Hakem Heyeti tarafından da talebinin reddedildiğini, ancak; alınan bu ücretlerin yasal olmadığını belirterek, abonelik tarihinden bu yana uygulanan ve tahsil edilen tüm ücretlerin ilgili firmanın geciken ödemeler için uyguladığı gecikme cezası da eklenerek tarafına iadesine, bundan sonra alınmayacağı hususunda karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kayıp-kaçak ve diğer bedeller hakkında verilenHakem Heyeti kararının iptali istemine yönelik olduğu, 6502 sayılı TKHK'nun 5. maddesinde “haksız şartın, tüketiciyle müzakere edilmeden sözleşmeye dâhil edilen ve tarafların sözleşmeden doğan hak ve yükümlülüklerinde dürüstlük kuralına aykırı düşecek biçimde tüketici aleyhine dengesizliğe neden olan sözleşme şartları” olduğu, tüketiciyle akdedilen sözleşmelerde yer alan haksız şartların kesin olarak hükümsüz olacağı, sözleşmenin haksız şartlar dışındaki hükümlerinin geçerliliğini koruyacağı, bu durumda; sözleşmeyi düzenleyenin kesin olarak hükümsüz sayılan şartlar olmasaydı diğer hükümlerle sözleşmeyi yapmayacak olduğunu ileri süremeyeceğini, bir sözleşme şartının önceden hazırlanmış ve standart sözleşmede yer alması nedeniyle tüketici içeriğine etki edememişse, o sözleşme şartının tüketici ile müzakere edilmediğinin kabul edileceği, sözleşmede yer alan bir hükmün açık ve anlaşılır olmaması veya birden çok anlama gelmesi hâlinde; bu hükmün tüketicinin

lehine yorumlanacağı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun emsal kararı ile; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı, hem bu hâlin; parasını her halükârda tahsil eden davalı kurumun çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olacağı, yani davalının kendi teknik alt üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi, elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engelleyeceği, 4628 sayılı yasanın 4. maddesi gereğince tüketicilere satılacak elektrik enerjisinin fiyatlandırılmasına dair unsurları tespit etme görevi bulunan ...'nun bu görevi ve düzenlemeyi yapmakta sınırsız bir fiyatlandırma yetkisinin bulunmaması, gerekse kaçak elektrik kullanan abonelerin işlediği hırsızlık fiili sonucu oluşan zararın kurallara uyan abonelerden tahsili cihetine gidilmesinin hak ve adalet düşüncelerine aykırı olması hususları” nazara alındığında ...Hakem Heyeti tarafından verilen kararın usul ve yasaya uygun olmadığı ve iptali gerektiği” sonuç ve kanâatine varıldığı gerekçesiyle, itirazın kabulü ile,..Hakem Heyetinin 05/03/2012 tarih ve 2012/427 sayılı kararının iptaline, davalı tarafından davacıdan kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında tahsil edilen 667,77 TL’nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir. Kararı davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun; 21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararı (HGK’nun 17/12/2014 tarih, 2014/7-1884 Esas, 2014/1045 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme yasa yolundan da geçen) uygulaması kayıp-kaçak bedelinin elektrik dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği yönündedir. Dairemizin uygulaması da; kayıp-kaçak bedeli yanında, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin de elektrik dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden tahsil edilmeyeceği şeklindedir. Mahkemenin, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ve Dairemizin uygulamasını nazara alması yerindedir.

Ancak; dava tarihinde yürürlükte bulunan, 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 1. maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra, “Kapsam” başlıklı 2. maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3. maddesinde; “Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddî malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticarî veya meslekî fâaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.ise, bir mal veya hizmeti ticarî veya meslekî olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan kanunun 3/d maddesinde; “Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukukî işlemin 4077 sayılı kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukukî işlemin olması gerekir.

Somut olayda; dosya içindeki bilgi, belge ve faturalardan; hem mesken hem de ticarethane-yazıhane (işyeri) elektrik aboneliği nedeniyle, davalı tarafından tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin iadesi içinHakem Heyetine başvurduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre;Hakem Heyetinin mesken elektrik aboneliğinden kaynaklanan uyuşmazlığa bakma görev ve yetkisi var ise de, işyeri (ticarethane-yazıhane) elektrik aboneliğinden kaynaklanan uyuşmazlığa bakma görev ve yetkisi yoktur. İşyeri elektrik aboneliği üzerinden verilen hizmetten yararlanan davacının, açıklandığı üzere işyeri bakımından tüketici olmadığı, dolayısıyla da olayda 4077 ve 6502 sayılı Kanun hükümleri yerine genel hükümlerin uygulanacağı ortadadır. Buna bağlı olarak, ihtilafa (işyeri için)Hakem Heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.

Buna karşın, 4077 ve 6502 sayılı Kanunların ilgili hükümleri gereğince, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak (münhasıran-bizatihi) tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz (iptali istenebileceğinden) olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Bu durumda; mahkemece, işyeri (ticarethane-yazıhane) elektrik aboneliğine ilişkin olarak yetkili ve görevli bulunmayan tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın esasına girilmeden usulden (Tüketici Hakem Heyetinin görevine girmeyen bir konuda karar verdiğinden bahisle) iptaline karar verilmesi gerekirken, bu abonelik yönünden de davanın esastan kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda; mahkemece, işyeri (ticarethane-yazıhane) elektrik aboneliğine ilişkin olarak yetkili ve görevli bulunmayan tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın esasına girilmeden usulden (Tüketici Hakem Heyetinin görevine girmeyen bir konuda karar verdiğinden bahisle) iptaline karar verilmesi gerekirken, bu abonelik yönünden de davanın esastan kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla; yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutularak, gerekirse bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle (mesken ve işyeri elektrik aboneliği için tahsil edilen miktarlar ayrıştırılarak), mesken elektrik aboneliği içinHakem Heyeti kararın esastan, işyeri elektrik aboneliği için usulden karar verilmesi gerekirken her iki abonelik yönünden de esastan karar verilmesi yerinde olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3251, Karar No: 2024/1577, Tarih: 07.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3251 E.  ,  2024/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1221 E., 2022/2140 K.

DAVA TARİHİ : 10.03.2016

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/199 E., 2019/929 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve birleşen ortak çocuğun eğitim masraflarına yönelik nafaka davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşılıklı boşanma davalarının kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Bölge Adliye Mahkemelerinin, taraflarca dayanılan deliller değerlendirilmeden, eksik inceleme sonucu yetersiz gerekçe ile hüküm tesisi (diğer dava şartlarına aykırılık bulunması) nedeniyle dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin dört numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Taraf vekillerinin, reddedilen yön dışında diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının sürekli olarak eşine hakaret ettiğini, küçümsediğini,kavga ettiğini, sadakatsiz davrandığını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin müvekkiline verilmesine, aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin müvekkiline hakaret ettiğini, erkeğin evi terk ettiğini, ufak bir tartışmada bile evi terk ettiğini, eşini boşanmakla tehdit ettiğini, tüm vaktini kendi ailesiyle geçirdiğini, ailesinin de sürekli ortak haneye geldiğini, mahrem şeyleri kendi ailesiyle paylaştığını, boğazını sıktığını, ekonomik, psikolojik, fiziksel şiddet uyguladığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk lehine ÜFE oranında artırım kaydıyla 2.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına ÜFE oranında artırım kaydıyla 3.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, yasal faiziyle 200.000,00'er TL maddî-manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı -davacı kadın vekili birleşen 01.10.2018 tarihli dava dilekçesinde; özetle; tarafların 10/02/1993 tarihinde evlendiklerini, bu evliliklerinden müşterek iki çocuklarının bulunduğunu, taraflar arasındaki boşanma davasının İstanbul Anadolu 19. Aile Mahkemesinin 2016/199 E. sayılı dosyası ile devam etmekte olduğunu, tarafların müşterek çocuklarının geçici velayetlerinin mahkemece müvekkiline verildiğini, müşterek çocukların özel okullarda okumakta olduklarını ve birikmiş eğitim giderlerinin mevcut olduğunu, müvekkilinin bunları karşılayabilecek durumunun olmadığını, küçüklerin birikmiş yıllara ilişkin toplamda 28.650,00 TL'nin davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine ve küçük çocuk Yusuf Oben için okul masraflarının davalı tarafından karşılanmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, erkeğin ailesi ile bir araya gelmek istemeyen, eşinin ailesini küçümseyen, eşinin kardeşine fiziki müdahalede bulunan, ortak konuta gelmek istemeyen, erkeğin kardeşini ve annesini evden kovan, eşine "kov bunları evden" diyen, yemek ve ev işlerini yapmaktan şikayetçi olan, eşine "pis kokuyorsun, gavat, s,,, git" diyen, bayram vs. özel günlerde eşinin memleketine gitmek istemeyen, özel günlerde eşinin yanında bulunmayan, eşi için "deli, ayağı kokuyor" diyen, sadakat yükümlülüğüne aykırı davranan kadının, agresif yapıda olup, öfkesini kontrol edemeyip eşine fiziksel şiddet uygulayan, "ben ne istersem olur, benim kölemsin, sen kadın mısın ki s,,,, git" diyen, eşinin boğazını sıkan, çocuğa karşı annesine sinkaflı küfür eden davacı-davalı erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen boşanma davalarının kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Yusuf Oben'in (22.12.2001 dğ.) velayetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, aylık 750,00 TL tedbir, iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 650,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, erkek lehine 6.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevî tazminata, kadın lehine maddî-manevî tazminata hükmedilmesine yer olmadığına, tarafların sosyal ekonomik durumları, takbis mal varlığı sonuçları, dinlenen tanık beyanları, dosya içeriği, Mahkememizce hükmedilen iştirak nafakası bir bütün halinde değerlendirildiğinde Müşterek çocuğun eğitim giderleri ile ilgili olarak davalı birleşen davacı tarafından açılan birleşen nafaka davasının kısmen kabulü ile; taktiren 7.500,00 TL nin davacı birleşen davalıdan alınarak davalı birleşen davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin tam kusurlu olduğunu,kötü davrandığını belirterek asıl davanın kabulü, kusur tespiti, birleşen davanın reddedilen kısmı, nafakaların miktarı, yoksulluk nafakası ve tazminat talepelrinin reddi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kadının tam kusurlu olduğunu belirterek kusur tespiti, tazminatların miktarı, iştirak nafakası ve birleşen davanın kabul edilen kısmı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2-Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kadının tam kusurlu olduğunu belirterek kusur tespiti, tazminatların miktarı, iştirak nafakası ve birleşen davanın kabul edilen kısmı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, asıl ve birleşen boşanma davaları yönünden; usule uygun şekilde dayanılmayan ve davalı-davacı kadına kusur olarak yüklenen, eşinin kardeşine fiziki müdahalede bulunma, "kov şunları evden"deme, yemek, ev işleri yapmaktan şikayet etme vakıalarının kararın kusur gerekçesinden çıkarılması gerektiği, erkeğe yüklenen kusurlar yerinde olmakla birlikte, ayrıca "seni başka kadınlarla aldatıyorum" demesi, evden ayrıldıktan sonra maddî-manevî destek olmaması, başka kadınlarla görüşerek sadakat yükümlülüğüne aykırı davranması vakıalarının da erkeğe kusur olarak eklenmek suretiyle, kararın kusur gerekçesinin düzeltildiği, bu durumda boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun tespitine, bu halde de, asıl ve birleşen boşanma davalarının kabulünde isabetsizlik görülmediği, çocuk için belirlenen tedbir nafakası yerinde olup reşit olduğu tarihte kendiliğinden kalktığı, iştirak nafakasına ilişkin istinaf taleplerini de konusuz kaldığı, kadın için hükmedilen tedbir nafakası miktarının yerinde görüldüğü, kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında olumlu-olumsuz hüküm kurulmamasının hatalı olduğu, koşullarının oluştuğu belirtilerek kadın lehine aylık 1.250,00 TL yoksulluk nafakasına, taraflar lehine maddî-manevî tazminat koşullarının oluşmadığı, müşterek çocuğun özel okul ücretlerinin ödenmesine yönelik birleşen dava yönünden ise, iddia, talep, savunma, taraflarca dayanılan deliller değerlendirilmeden, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisinin usul ve yasaya uygun olmadığı belirtilerek tarafların eğitim giderlerine ilişkin birleşen davaya yönelik istinaf taleplerinin esası incelenmeksizin kabulü ile bu davayla ilgili tüm hüküm fıkralarının kaldırılmasına, eksiklikler giderilerek yeniden denetlenebilir şekilde gerekçeli hüküm tesisi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, tarafların diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine, gönderme kararı yönünden kesin olmak üzere karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davalı- davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; erkeğin tam kusurlu olduğunu,kötü davrandığını belirterek kusur tespiti, karşı davanın kabulü, tazminatların reddi, nafaka miktarları ve birleşen davanın reddedilen kısmı yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davacı- davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kadının tam kusurlu olduğunu belirterek kusur tespiti, tazminatların reddi ve nafakalar yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1-Davalı- davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; erkeğin tam kusurlu olduğunu,kötü davrandığını belirterek kusur tespiti, karşı davanın kabulü, tazminatların reddi, nafaka miktarları ve birleşen davanın reddedilen kısmı yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davacı- davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kadının tam kusurlu olduğunu belirterek kusur tespiti, tazminatların reddi ve nafakalar yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tarafların boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166ıncı maddesi,169 uncu, 174üncü maddesi,175inci, 176 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı -davacı kadın vekilinin birleşen davanın reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davacı -davalı erkek vekilinin tüm, davalı -davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'e yükletilmesine,

Aşağıdaki yazılı temyiz giderinin Osman'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/675, Karar No: 2024/3892, Tarih: 14.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/675 E.  ,  2024/3892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1685 Esas, 2022/1368 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/237 E., 2020/144 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2018/05955-6 sıra numaralı tasarım başvurusunun yenilik vasfı taşımadığı gerekçesi ile reddedildiğini, bu karara müvekkili tarafından 08.02.2019 tarihinde itiraz edildiğini, itirazlarının kabul edilerek anılan tasarımın tescil işlemlerine devam edildiğini, bu kere anılan tasarıma davalı şirketin 2012/06778/5 sayılı tasarımını mesnet göstererek itiraz ettiğini, itirazın dava konusu YİDK kararıyla kabul edilerek müvekkili tasarımının ayırt edici olmadığı gerekçesiyle iptaline karar verildiğini, oysa müvekkilinin 2018/05955-6 sıra numaralı tasarımının redde mesnet tasarımdan farklı olduğunu, davaya konusu tasarımın yeni ve ayırt edici bulunduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2018 05955/6 sıra numaralı tasarım tescilinin reddine dair 2019-T-612 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu tasarımın müvekkili tasarımı karşısında genel özellikleri ve görünüşü bakımından ayırt edici olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI