muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3538, Karar No: 2011/3233, Tarih: 18.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3538 E.  ,  2011/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/72873

MAHKEMESİ :(İSTANBUL) İkinci Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :11/06/2007 gün ve 886/110

SUÇ :Kasten öldürme

S.B. kasten öldürmekten sanık U.. G..'nun bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (İSTANBUL) İkinci Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/06/2007 gün ve 886/110 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul Suat’ın arkadaşı ile birlikte yolda giderken önceden tanığı sanığı gördüğü, yanına gelerek önce bir çakmak istediği, sanığın olmadığını söylemesiyle yaşı küçük olan sanığa küfür ettiği, vurmak için yumruk salladığı, geri çekilen sanığa bıçak çektiği, sanığın müdahalesiyle bıçağın yere düştüğü, sanığın, yere düşen bıçağı alarak, Suat'a beş kez vurup öldürdüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, haksız hareketlerin niteliği ve ulaştığı boyuta göre makul bir oranda indirim yapılması gerekirken, asgari oranda indirim uygulanarak yazılı şekilde fazla ceza verilmesi;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin sair temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16051, Karar No: 2024/11055, Tarih: 17.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/16051 E.  ,  2024/11055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/232 E., 2016/92 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel saldırı, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde katılan mağdureler ..., ... ve ...'ya cinsel organını gösterdiği sabit olduğundan cinsel taciz suçundan, katılan mağdureler Hilal ve Yasemin'e sarılıp kalçasını ellediği sabit olduğundan çocuğun cinsel istismarı suçundan, katılan ...'ya sarılıp kalçasını ellediği sabit olduğundan cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle teşhisin geçersiz olduğuna, usul ve kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirtiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1 . maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Cinsel Saldırı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü sanığın mağdure Yağmur'a sarılarak çıplak kadın gösterdiği, mağdure Hilal'e sarılarak cinsel organına doğru çektiği, katılan ...'ya sarılarak kalçasını ellediği olayda, sanığın eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınıp hüküm kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ancak;

Olay günü sanığın mağdure Yağmur'a sarılarak çıplak kadın gösterdiği, mağdure Hilal'e sarılarak cinsel organına doğru çektiği, katılan ...'ya sarılarak kalçasını ellediği olayda, sanığın eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınıp hüküm kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Cinsel Saldırı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12325, Karar No: 2024/10231, Tarih: 24.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/12325 E.  ,  2024/10231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/563 Değişik İş, 2022/575 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü / İtirazın Kısmen Kabulü

SAYISI : K-2022/56165

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 10.02.2020 tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın, davacı yayaya çarpmasıyla oluşan trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp %10 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.02.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 133.726,80 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyeti kabul etmediklerini, kusur tespiti yapılması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranına göre hesaplama yapılması gerektiğini, faiz talebinin haksız olduğunu ve 1/5 oranında vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı taraf sürücüsünün %100 oranındaki kusuru ve %10 maluliyet oranı üzerinden, aktüer bilirkişi raporu ile tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant uygulama yöntemine göre usulünce hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 133.726,80 TL tazminatın 13.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulama yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, faiz belirlemesinin haksız olduğunu, davacı yönünden vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulama yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, faiz belirlemesinin haksız olduğunu, davacı yönünden vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği, kusur tespitinin dosya kapsamına uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun bulunduğu, faiz belirlemesinin isabetli olduğu, ancak davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin uygun bulunmadığı, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalının itirazının vekalet ücreti nedeniyle kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacı lehine tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet oranının ve hesaplamanın hatalı olduğunu, kusur tespitinin dosya kapsamına uygun olmadığını, faiz belirlemesinin hatalı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; maluliyet raporunun mevzuat hükümlerine uygun olmasına, hesap raporunun denetime elverişli bulunmasına göre İtiraz Hakem Heyeti kararı usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalıya yükletilmesine

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6548, Karar No: 2015/16502, Tarih: 15.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6548 E.  ,  2015/16502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine aciz vesikasına dayalı olarak genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız takipte borçlunun borca itirazı üzerine alacaklı tarafından itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurulmuş, mahkemece, taraflar arasındaki temel ilişkinin kredi kartı sözleşmesine bu suretle tüketci kredisi borcuna ilişkin ihtarnameye ve eki hesap özetine dayandığı öncelikle özel yasa olan 4077 sayılı Tüketici Kanunu'nun uygulanması ve istemin genel mahkemede yargılamayı gerektirdiğinden reddine karar verilmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; takibe dayanak yapılan belge, İİK.'nun 143. maddesi uyarınca verilmiş kesin aciz vesikası olup, İİK.'nun 68/1. maddesinde sayılan belgelerdendir.

O halde; mahkemece itirazın kaldırılması talebinin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken genel mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9043, Karar No: 2025/2979, Tarih: 24.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/9043 E.  ,  2025/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1549 E., 2023/1593 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/322 E., 2023/22 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından duruşma istemli olarak kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, kişisel ilişki, reddedilen tazminat ve nafaka talepleri ile kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden; davacı-davalı kadın vekili tarafından ise tazminat miktarları yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davalı-davacı vekili Avukat ... 'in mazeret dilekçesi bildirdiği yeni duruşma günü vermesini talep etmiş olduğu görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/291, Karar No: 2021/9382, Tarih: 27.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/291 E.  ,  2021/9382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

A) Sanık hakkında "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı halde hüküm fıkrasında hangi suçtan hüküm kurulduğu belli olmayacak biçimde mahkumiyet kararları verilerek karışıklığa yol açılmış ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu gözetilerek; 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 31/12/2007 ve 25/01/2008, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 31/12/2008 ve 25/01/2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

C) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından dava açıldığı, “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması, aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi veya kullanılması hâlinde ayrıca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, kararın gerekçe kısmında; sanıkların sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri sabit görüldükten sonra hüküm kısmında ise “Vergi Usul Kanunu’na muhalefet” suçundan tek hüküm kurulması suretiyle hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin hükümlerin karıştırılması yasaya aykırı,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19980, Karar No: 2022/14252, Tarih: 07.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/19980 E.  ,  2022/14252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Temyize gelmeyen sanık ...’un yokluğunda verilen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 09/04/2018 tarihli kararının, askerlik görevini yaptığı yerde “iş yerinde daimi memur ..... imzasına tebliğ edildiği, ancak asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; gerekçeli kararın sanık ...’a usulüne uygun olarak (cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat okunup anlatılarak tebliği, aksi halde sanığın halen asker olup olmadığı araştırılıp halen asker olması halinde gerekçeli hükmün, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılması, sanığın terhis olması durumunda ise sanığın son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve ek tebliğnamenin de düzenlenmesi;

2- Katılan ...’un yokluğunda verilen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 09/04/2018 tarihli kararının, katılanın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi bulunmaksızın tebliğe çıkartılması gerektiği gözetilmeden, katılanın doğrudan adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinde MERNİS şerhi yazılı olarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca ilgili muhtarlığa yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında; gerekçeli kararın katılan ...’a usulüne uygun olarak (öncelikle katılanın son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhi yazılarak tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.