muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10238, Karar No: 2015/10608, Tarih: 19.11.2015

Yine sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkının bir gereği olarak, çevre ve insan sağlığına ilişkin ciddi ve geri dönüştürülemez tehlikelerin bulunduğu durumlarda, tam bilimsel kesinlik bulunmamasına rağmen gerekli tedbirlerin alınması zorunluluğunu ifade eden ihtiyat ilkesine ve uluslararası standartlara temkinli yaklaşılması gereğine işaretle bu kapsamda diğer ülke uygulamaları da dikkate alınarak belirlenmeyen sınır değerlere ilişkin dava konusu yönetmelik maddesinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır. Denilerek iptal kararı verilmiştir.

Dairemiz çoğunluğu tarafından baz istasyonunun yönetmelik hükümlerine uygun kurulmuş ve işletilmekte olduğu böylece insan sağlığına ve çevreye olası zararlarının olmadığı benimsenmiştir.

Gerekçesi yukarıda kısaca özetlenen Danıştay Yüksek 13. Dairesinin yönetmeliğin ilgili maddesini iptal etmiş olması karşısında Dairemizin ilgili yönetmeliğe atıfla yerel mahkeme kararını bozması usul ve yasaya uygun değildir.

Kaldı ki yönetmeliğin ilgili hükümlerinin iptal gerekçesinde açıkça vurgulandığı üzere; insanların geçici veya sürekli ikamet ettikleri yer sınırlarının bitiminden itibaren, önceki yönetmelikte yer aldığı gibi "güvenlik koridoruna" bu yönetmelikte yer verilmediği dolayısı ile insan ve çevre sağlığının korunmasına ilişkin gerekli tedbirlerin alınmadığı anlaşılmaktadır.

Bunun yanında, Dünya Sağlık Örgütü'nce cep telefonu kullanmaları tavsiye edilmeyen 16 yaşından küçük çocukların bulunduğu çocuk parklarına yönelik olarak yönetmelikte düzenleme yapılmamış küçük çocukların sağlığı korumasız bırakılarak tehlikeye açık hale getirilmiştir.

Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Biyofizik Anabilim Dalı Laboratuvar ve Biyofizik Anabilim Dalı bünyesinde kurulmuş olan Gazi Non-İyonizan Radyasyondan Korunma Merkezinde yapılan bilimsel çalışmalarda; baz istasyonu, cep telefonu ve kablosuz internet gibi sistemlerden kaynaklı 900 ve 1800 mHz Radyo Frekans (RF) alanların saç kökü hücrelerinde DNA kırığına, kan beyin bariyeri geçirgenliğinde önemli derecede artışa, serbest radikal oluşumunda yükselmeye neden olduğu, DNA yapısında değişimlere yol açabileceği, programlanmış hücre ölümlerini arttırabileceği en önemlisi de gelişim süreci devam eden çocuk gruplarında % 80 daha fazla (RF) soğurulduğu böylece beyin delta dalgasını değiştirdiği, hamileler ve yeni doğanlarda ve çocuklarında işitme tarama testlerinde önemli değişimlere yol açtığı bilimsel olarak saptanmıştır.

Uluslararası Kanser Araştırma Ajansı, Nisan 2011'de baz istasyonu gibi sistemlerden yayılan Radyo Frenkans Radyasyonunu, 2/B sınıfı karsinojen kabul etmiştir.

Uluslararası Kanser Araştırma Ajansı, Nisan 2011'de baz istasyonu gibi sistemlerden yayılan Radyo Frenkans Radyasyonunu, 2/B sınıfı karsinojen kabul etmiştir.

Türkiye'de kurulu baz istasyonlarında yönetmelik değerlerinin aşılmadığı mahkemelerce yapılan keşif ve bilirkişi raporlarıyla saptanmış ise de Gazi Biyofizik ve GNRK merkezi, söz konusu limit değerlerin insan ve çevre sağlığında yeterli koruma sağlayamadığını açıklamıştır. Birçok gelişmiş ülkenin, yönetmeliğin dayanağı ICNIRP limit değerlerini yüksek bulduğu daha düşük değerleri baz aldığı bilinmektedir. Örneğin, 900 mHz frekansı için ICNIRP 41 V/m'lik değer belirlediği halde Çin; 12 V/m'yi, İsveç; 4 V/m'yi, İsviçre; 3,88 V/m'yi, Macaristan, Rusya, Polonya ve Bulgaristan ise 6,14 V/m'yi sınır değer almıştır.

Yönetmeliğin, 2001 yılında mevcut 4 operatör kaynaklı limit değerlerinin, 70 kg. Ağırlığında 1,70 cm boyunda sağlıklı bir erkek bazında kabul edildiği, oysa toplumda hamileler, çocuklar ve bağışıklık sistemi zayıf hasta ve yaşlılar bulunduğu gerçeği gözardı edilmiştir. Bugün için aradan yaklaşık 14-15 yıl geçmiş olup, son 10 yılda baz istasyonu, cep telefonu ve kablosuz iletişim sistemleri gibi teknolojilerin çığ gibi büyüdüğü ve bu oranda (RF) radyasyonun olumsuz etkisinin arttığı buna rağmen yönetmeliğin ilk yayımlandığı 12.07.2001 tarihinden bu yana sınır değerlerde olumlu bir değişikliğe gidilmediği anlaşılmaktadır.

Oysa, 1982 Anayasasının 17. maddesinde "Yaşama Hakkı", yine 56. maddesinde "Sağlık Hizmetleri ve Çevrenin Korunması" başlıkları altında yapılan düzenlemelerin "insan sağlığı ve yaşama hakkı" olarak diğer temel haklar örneğin "haberleşme hürriyeti" karşısında birincil önceliğe haiz bulunduğu kabul edilmiştir. Diğer bir deyişle "yaşama hakkı" en kutsal ve öncelikli hak olup, tehdit ve tehlikeye maruz kalması halinde mülkiyet hakkı, haberleşme hakkı gibi haklardan önce gözetilmesi gerekir. Aksi halde yaşam hakkının tehlikede olduğu bir yerde diğer tüm hak ve hürriyetlerin hiçbir değeri kalmaz. Hiçbir hak insan hayatı kadar önemli ve öncelikli değildir.

Yine, Anayasımıza göre; herkes, yaşama, maddi-manevi varlığını koruma hakkına sahiptir. Devlet, herkesin hayatını beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamakla görevlidir. Herkesin, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkını sağlamak bu kapsamda çevre sağlığını korumak, çevre kirlenmesini önlemek ve de çevreyi geliştirmek de Devlete ait bir yükümlülüktür.

Ayrıca, hukuksal bağlamda tehlike sorumluluğu, en ağır kusursuz sorumluluk halidir. Öteki sorumluluk hallerinde olduğu gibi tehlike sorumluluğunda da üç halde illiyet bağı kesilebilir. Bunlar; mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve üçüncü kişinin kusurudur. Tehlike sorumluluğunda işleten, kendisinden beklenen istisnasız tüm özeni ve önlemi yerine getirdiği halde yine de sonuç değişmemiş ve zarar oluşmuş ise ancak bu takdirde sorumlu tutulması hak ve adalet duygularıyla bağdaşmaz.

Ayrıca, hukuksal bağlamda tehlike sorumluluğu, en ağır kusursuz sorumluluk halidir. Öteki sorumluluk hallerinde olduğu gibi tehlike sorumluluğunda da üç halde illiyet bağı kesilebilir. Bunlar; mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve üçüncü kişinin kusurudur. Tehlike sorumluluğunda işleten, kendisinden beklenen istisnasız tüm özeni ve önlemi yerine getirdiği halde yine de sonuç değişmemiş ve zarar oluşmuş ise ancak bu takdirde sorumlu tutulması hak ve adalet duygularıyla bağdaşmaz.

Tehlike sorumluluğunda işletenin, kusurlu olduğunun ispatı gerekmez. Aksine kusursuz sorumluluk söz konusu olup, tüm dikkat ve özen gösterildiği halde "kaçınılmaz" şekilde zararın doğduğunu ispat yükü işletene aittir.

Somut uyuşmazlıkta çözümün, tehlike sorumluluğu kapsamında değerlendirilmesi gerekir. Buna göre işleten konumundaki davalının, baz istasyonunun insan ve çevre sağlığına verebileceği zarara karşı "önce insan" yaklaşımı ile "ihtiyat" ilkesine uygun olarak gerekli tüm dikkat, özen ve önlemi aldığını ve bunun gereğini eksiksiz olarak yerine getirdiğini ispatla yükümlüdür. Bu kapsamda öncelikle baz istasyonunu hiç olmazsa, insan ve çevre sağlığına en az zarar ihtimali olan bölgede konuçlandırdığını ve (RF) değerlerini asgari limitlerde tuttuğunu ispatlaması gerekir. Davalı şirket ispat yükümlülüğünü yerine getirmemiştir.

Tüm bu açıklamalar ışığında baz istasyonlarının, insan ve çevre sağlığına ciddi ve geri dönüşü olmayan zarar tehdidi içerdiği, yerel mahkemece bu gerçeğin somut olay bazında doğru olarak tespit edildiği gözetilmeksizin sayın çoğunluk tarafından yönetmeliğin ilgili maddesinin iptal edilmiş olması da değerlendirilmeden mahkeme kararını bozmuş olması isabetli görülmemiş, onama görüşünde olduğumuza dair karşı oy sunulmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2010/9083, Karar No: 2011/10396, Tarih: 13.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9083 E.  ,  2011/10396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya l. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :30.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2024/3136, Karar No: 2025/1200, Tarih: 17.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3136 E.  ,  2025/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1845 E., 2023/443 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti

HÜKÜMLER : Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Diyarbakır 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2022 tarihli ve 2021/212 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile;

- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

- Suça sürüklenen çocuk hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 188/4-a, 31/3, 192/3, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2022/1845 Esas, 2023/443 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin istinaf başvuruları üzerine, hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Tanık ...'in yakalanması ve üzerinin aranması ile ikamet araması işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, bunlara dayanılarak elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

İkamette yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun, tanık ...'a uyuşturucu maddeyi karşılıksız verdiğine, satmadığına, ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırınında olduğuna, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği hususunda kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

2.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

İkamette yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun, tanık ...'a uyuşturucu maddeyi karşılıksız verdiğine, satmadığına, ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırınında olduğuna, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği hususunda kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Suça sürüklenen çocuk ...'ın, sanık ...'den aldığı uyuşturucu maddeyi tanık ...'e verdiğine ilişkin kabul dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 188/3. maddesinin son cümlesi gereği uyuşturucu madde verilen veya satılan kişinin çocuk olması nedeniyle sanık ... hakkında temel ceza tayin edilirken 15 yıl hapis cezasından başlayarak temel cezanın belirlenmesi gerekirken anılan hükmün gözetilmeyerek eksik ceza tayin edilmiş olması hukuka aykırı ise de bu husus, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava dosyası kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına ilişkin ihbar üzerine yapılan çalışmalarda, suça sürüklenen çocuk ile buluşan tanık ...'in üzerinde eroin içeren uyuşturucu madde ele geçirildiği, ihbara konu ikamette yapılan aramada paketlenmiş halde, ayrıca sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'un üzerinde eroin içeren uyuşturucu maddeler ele geçirildiği, ele geçen malzemelerde sanık ...'in parmak izine rastlandığı iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dava dosyasında bulunan muhbir görüşme, yakalama, teşhis ve ikamet arama tutanakları, uyuşturucu maddelerin kriminal incelemesine ve parmak izi incelemesine ilişkin raporlar, tanık beyanları ile sanık, inceleme dışı sanık ile suça sürüklenen çocuğun ifade ve savunmaları dikkate alındığında, sanık ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işledikleri hususunda mahkumiyetlerine yeterli delil bulunduğu, tanığın takibi ve yakalanması ile ikamet araması işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığına, suça sürüklenen çocuğun, sanıktan aldığı uyuşturucu maddeyi tanığa sattığına, ikamette ele geçirilen uyuşturucu maddelerin satılmak amacı ile bulundurulduğuna, suça sürüklenen çocuğun, beyanları ile sanığın suçunun ortaya çıkmasına yardımcı olduğuna dair kabulde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2022/1845 Esas, 2023/443 Karar sayılı kararında sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 11.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6152, Karar No: 2011/5046, Tarih: 20.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6152 E.  ,  2011/5046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, davacının, Denizli 2. İcra Müdürlüğü’nün 2001/4611 sayılı takip dosyasında takip borçlusundan O...de bulunan fabrika binası ve müştemilatını iştirakli hasılat kira sözleşmesi uyarınca kiraladığını, buranın takip alacaklısı lehine düzenlenmiş işletme rehni sözleşmesi kapsamında kaldığını ve yapılan icra takibi sırasında haczedilen 24 kalem teferruatın satışının kendilerine yapılarak rehnin paraya çevrildiğini, bundan sonra borçlunun iflas etmesi nedeni ile belirtilen menkulleri iflas idaresine teslim etmek zorunda kaldıklarını, iflas idaresi tarafından kıymet takdirine konu edildiğini öğrenerek yaptıkları başvurunun, talebin süresinde yapılmadığı gerekçesi ile reddedildiğini, belirtilen menkullerin mülkiyetinin davacı üçüncü kişiye ait olduğunun tespiti ile fabrika binasının satışının dışında tutulmasına tedbiren karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı (iflas idaresi) vekili, iflas idaresi işlemlerine karşı yapılacak şikâyetlerde iflas dosyasının bulunduğu yer icra mahkemesinin yetkili olduğunu, mahcuzların takip alacaklısı lehine düzenlenmiş işletme rehni sözleşmesi kapsamında kalan taşınmazın teferruatı niteliğinde bulunduğunu, satın almadan sonra terkin işlemini yaptırmayan davacının, bunların müflisin borçlarının teminatı olarak kalmasına rıza gösterdiğini, borçlu hakkındaki bir çok takip dosyasında da satışa konu edildiği halde davacı tarafından bunlara yönelik her hangi bir itirazda bulunulmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğni savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “takip alacaklısının isteği üzerine yazılan talimat uyarınca Denizli 2. İcra Müdürlüğü’nün 2001/4611 Talimat dosyasında haczedilen makinelerin 24.11.2004 tarihli ikinci arttırmada davacı üçüncü kişiye satıldığı, bununla ilgili ödeme bilgilerinin ticari kayıtlarda yer aldığı ve mahcuzların 23.12.2004’te de davacı adına hareket edene teslim edilerek bununla ilgili zilyetlik belgesinin de düzenlendiği“ gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı iflas idaresi tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dava, üçüncü kişinin iflas idaresine karşı İİK’nun 228. maddesi uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

1.Dava, üçüncü kişinin iflas idaresine karşı İİK’nun 228. maddesi uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

İİK’nun 228/2. maddesinde iflasta ileri sürülen istihkak davalarında yetkili icra mahkemeleri konusunda bir düzenleme yer almamaktadır. Bununla birlikte İİK’nun 154/3. maddesinde iflas davalarında borçlunun ticari işletmelerinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu düzenlenmiştir ve bu yetki kuralı kesindir. Bu durumda iflastaki istihkak davalarında da iflasa karar veren mahkemenin bulunduğu yer icra mahkemesinin yetkili olacağının kabulü gerekir. Buradaki yetki kuralı da kesin nitelikte olduğundan kamu düzenine ilişkindir ve mahkemelerce re’sen gözetilmesi gerekir.

Somut olayda iflas kararını veren Mahkeme Kale Asliye Hukuk Mahkemesi’dir ve istihkak davasında kesin yetkili Mahkeme de Kale İcra Hukuk Mahkemesi’dir. Bu nedenlerle yetkisizlik kararı vermek yerine işin esasına girilerek yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2. Bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi gerekli görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı borçlu vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı borçluya geri verilmesine 20.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7138, Karar No: 2023/7742, Tarih: 10.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7138 E.  ,  2023/7742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/852 E., 2023/715 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/222 E., 2021/23 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; babası üzerinden aldığı ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesi ile kesilmesine dair Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılamada dinlenilen davacı tanıkları davacı ve boşandığı eşinin boşandıktan sonra bir arada yaşamadıkları, davacının boşandıktan sonra oturduğu aile apartmanından ayrılmamasının nedeninin tarafların memleketlerinden kaynaklı aile yapısından ileri geldiği, örf ve adet gereği davacının kayınpederinin evinde oturduğu yönünde beyanda bulunulmuşlar ise de dosya kapsamından davacının boşandıktan sonra kayınpederinin evinde oturmaya devam etmesini gerektirecek, üzerinde yerel ve sosyal bir baskının olduğunu gösteren somut bir delil mevcut olmadığı, tarafların boşandıktan sonra aynı apartman içerisinde altlı üstlü olarak farklı dairelerde ikamet etmeye devam ettikleri, davacının ikamet ettiği dairenin doğalgaz aboneliğinin boşandığı eşi ...üzerinde kayıtlı olduğu, ayrıca facebok isimli sosyal paylaşım platformunda tarafların kişisel sayfalarında birbirleri ile evli olduklarına dair bildirimler bulunduğu, davacının soy isminin sosyal paylaşım platformunda Gündoğdu olarak devam ettiği, 28.11.2011 tarihinde medula kayıtlarına göre tarafların aynı sağlık kurumunda tedavi oldukları bir arada değerlendirildiğinde aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli kabul edilen sosyal güvenlik denetmen raporunun aksinin davacı tarafça ispatlanamadığı, aksine dosya kapsamına alınan bilgilerin inceleme raporunun haklılığını destekler mahiyette olduğu, bu anlamda davacının boşandığı eşi olan ...ile boşandıktan sonra karı koca ilişkisi içerisinde yaşamaya devam ettiği anlaşıldığından davalı SGK'nun bu nedenle yapmış olduğu işlemde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, muhafazakar bir çevre olması nedeniyle boşanmadan sonra ayrı eve çıkılmadığını, davacının eşinden nafaka almadığını, 1989 yılında boşandığını ancak 2013 yılında tahsis talebinde bulunduğunu, muhtar ve azaların dinlenilmesi gerektiğini ve benzer bir durumdaki Yargıtay HGK 05.11.2019 tarih, 2016/21-396 E. - 2019/1125 K. sayılı ilamına konu olan doğu kökenli bir kadının çocukları ile birlikte eski eşinin ailesinin alt katındaki evde yaşadığını, Kurumca iptal edilen emekli aylığının yerel mahkemenin direnmesi ve HGK'nın direnmeyi onaması sonucu yeniden bağladığını beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ve eski eşinin 07.10.2019 tarihine kadar ...Sk. No:49 iç kapı no 4 adresinde ikamet ettikleri, eski eşin 07.10.2019 tarihinden itibaren ise aynı adresin iç kapı no 3 adresinde ikamet etmeye başladığı, davacının ikamet adresindeki doğalgaz aboneliğinin boşandığı eşi üzerine kayıtlı olduğu, zabıta tarafından yapılan araştırma sonucu düzenlenen tutanakta, komşuların, davacının eski eşi ile beraber ikamet edip etmedikleri hususunda bilgi sahibi olmadıklarına yönelik tutanak içeriği birlikte değerledirildiğinde, denetmen raporunun aksinin ispatlanamadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacı aile apartmanında yaşadığı için aboneliklerin boşandığı eşi adına olduğunu, geleneksel aile yapısı nedeniyle boşandığı halde kayınpederinin apartmanında yaşamaya devam ettiğini, ancak eski eşiyle farklı dairelerde yaşadıklarını, tanık beyanları ile de bu durumun doğrulandığını, 2011 yılında hastaneye gitmeleri konusunda ise hastalık ve bakım gibi sebeplerle bir araya gelmenin fiili birliktelik olarak nitelendirilemeyeceğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesi ile ölüm aylığının kesilmesine dair Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56/2 nci maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.