muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10479, Karar No: 2015/4915, Tarih: 23.03.2015

Katılanın, sanığın tekniker olarak sorumlusu bulunduğu... A.Ş. isimli iş yerinde çalıştığı, 10.05.2012 günü saat 10.00 sıralarında ... A.Ş. tarafından inşaatı yapılan ... Mobilya isimli iş yeri inşaatının çatısının yağmur oluklarını monte ettiği esnada ayağının kayması sonucu 6 metre yükseklikten yere düşerek yaralandığı ve tedavisinin hastanenin yoğun bakım ünitesinde devam ettiği sırada olaydan yaklaşık 15 saat sonra hastane polisi tarafından alınan ilk beyanında olay nedeni ile şikayetçi olmadığını beyan ettiği, katılanın yaralanmasından dolayı ... C.Başsavcılığı'nın 16.05.2012 tarih ve 2012/7502 sayılı karar ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, katılan 07.06.2012 tarihinde C. Başsavcılığı'na verdiği dilekçe ile “her ne kadar olay günü sıcağı sıcağına verdiğim ifademde şikayetçi olmamışsam da o anda geçirdiğim kazanın vehametinin ve bana açtığı hasarın tam olarak farkında değildim. Bu nedenle şikayetçiyim cezalandırılmalarını istiyorum” şeklinde itirazda bulunması üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/844 değişik iş sayılı kararı ile “ Olay günü saat 08:00'da işbaşı yapan mağdurun düşerek yaralandıktan sonra, saat 01:30 da hastane yoğun bakımında tedavisi sırasında alınan beyanın gerçek iradesini yansıtmayacağı, buna göre olay yerinde kusura yönelik keşifte yapıldıktan sonra sonuca göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılması üzerine açılan kamu davasında, katılanın ilk beyanına itibar edilerek davanın düşmesine karar verilmiş olup, yargılama sırasında ...Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 29.11.2012 tarihli raporda katılanın solda minimal pnomotoraks, sağ occipitalde lineer kırık, scafoid kırığı, dalakta düzensizlik ve laserasyon, sol akciğerde kontüzylon, L1 vertebra sol transvers çıkıntı kırığı, 12 ve 9. kot kırığı, sol iliak kanatta kırık görülüp yapılan ameliyatta dalakta 4. derece laserasyon görülüp splenektomi uygulanmış olması nedeni ile hayati tehlike geçirdiği, splenektominin (dalağın alınması) duyularından veya organlardan birisinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğu ve kırıkların hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu belirtilmiş olup, belirtilen şekilde yaralanan katılanın yoğun bakımda bulunduğu sırada alınan ilk beyanına itibar edilemeyeceği, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yaptığı itirazın ise şikayet süresi içinde olduğu gözetilerek yargılamaya devamla sonucuna göre hüküm tesisi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde şikayet yokluğu ve şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi,İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6218, Karar No: 2016/23720, Tarih: 21.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/6218 E.  ,  2016/23720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tutanağı, bilirkişi raporu ve mümzi tanıkların beyanlarına göre, sanığın arazisine bitişik olan ormandan, toplam 32 adet kızılçam ağacının kesilerek 2400 m² alanda açma yapıldığı, bir kısım kızılçam ağaçlarının da diplerinden balta ile yaralanarak boğulmaya çalışılmak suretiyle açma eyleminin devam ettirildiği, açılan alana sanığın arazisine de bitişik şekilde 2 yaşlarında zeytin fidanlarının dikilmiş olduğu, suç zabıt tutanağında ve mümzi tanıkların mahkemede alınan beyanlarına göre, olayı soruşturan görevlilere, sanığın, alanı kendisinin açmadığını, ağaçları kendisinin kesmediğini, belki çocukların kesmiş olabileceğini söylediği, mümzi tanıkların alana dikilmiş olan zeytin fidanlarını sorması üzerine de sanığın "işte bu kötü oldu, gelin anlaşalım, siz bunu görmemiş olun, tutanak tutmayın" şeklinde cevap vermesi ve sanığın arazinine bitişik orman alanından, zamana yayılmış olarak başka kimsenin ağaç kesmesi, 2400 m² alanda açma yapması ve açılan alana da sanığın arazisine bitişik olarak zeytin fidanları dikip bakımını yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olması karşısında, sanığın üzerine atılı bulunan açma ve ağaç kesme suçlarının subut bulmuş olması nedeniyle mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14089, Karar No: 2010/11083, Tarih: 04.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/14089 E.  ,  2010/11083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın üzerinde ele geçen beş adet elektirikli fünyenin cins ve miktar bakımından önemsiz sayılması gerektiği gözetilmeden TCK.nun 174/3 madde ve fıkrası yerine aynı maddenin 1. fıkrası ile hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı (BOZULMASINA), 4.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13438, Karar No: 2015/22774, Tarih: 17.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13438 E.  ,  2015/22774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak iddiası nedeniyle takibin taliki veya devamı (İ.İ..... 97)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı üçüncü kişi, davalı alacaklı vekili tarafından borçlu olan eşi aleyhine başlatılan takip nedeniyle işletmesine ait depodaki birtakım malzemelere haciz konulup, muhafaza altına alındığını belirterek, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı ...'in, davalı borçlu Ahmet Peker'in eşi olduğunu, mal kaçırmak amacıyla hareket ettiğini, istihkak iddiasını ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı ...'in, davalı borçlu Ahmet Peker'in eşi olduğunu, mal kaçırmak amacıyla hareket ettiğini, istihkak iddiasını ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacının mahcuzların kendisine ait olduğu yönünde fatura, vb. bir delil sunamadığı, eşi aracılığı ile mazeret talebinde bulunamayacağı, ancak başvurunun şikayet niteliğinde olması nedeni ile üçüncü kişinin yokluğunda karar verilebileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; kararın üçüncü kişi tarafından temyizi üzerine, Dairemiz'in 10.10.2013 tarihli, 2013/7664 Esas-2013/14700 sayılı Kararıyla, "6100 sayılı HMK'nin 33. maddesi uyarınca Türk Hukuku'nu re'sen uygulamakla yükümlü olan hakimin, tarafların ileri sürdükleri maddi olay ve netice talepleri ile bağlı olup, onların hukuki nitelendirmesi ile bağlı bulunmadığı, buna göre dava dilekçesi içeriğinde anlatımdan ve talep sonucundan davanın, üçüncü kişinin İİK'nun 96. Vd. Maddeleri uyarınca mülkiyet hakkına dayalı olarak açtığı "istihkak" davası niteliğinde olduğunun kabulü gerektiği, istihkak davalarının İİK'nin 97/11. maddesi gereğince genel hükümler dahilinde basit yargılama usulüne tabi olduğu , buna göre dava değeri (alacak miktarı ile hacizli malın değerinden hangisi az ise onun) üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının 1/4'ünün başlangıçta peşin olarak alınması, HMK'nun 320/1. Maddesinin uygulanma koşulları yoksa duruşmalı inceleme yapılması, bu sırada da davanın taraflarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat uyarınca yapılacak bir tebligat ile duruşma gün ve saatinden haberdar edilmesinin gerektiği, davayı takip edip etmeme, sunulan mazeretin geçerli olup olmaması, vb. konuların ise ancak geçerli bir tebliğ işlemi ile duruşmaya davet edilmiş olan taraf açısından ele alınıp değerlendirilebilecek hususlar olduğu, Mahkemece davanın şikayet başvurusu olarak nitelendirilmesinin hatalı olduğu, diğer yandan tebligat ile ilgili yukarıda değinilen usul kurallarının uygulanmaması yoluyla, Anayasa'nın 36. Maddesi ile teminat altına alınan ve 18.05.1954 tarihinde ana metnini imzalayıp, 25.09.1989 tarih, 89/14563 sayılı kararnameyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin bağlayıcı yetkisini tanıyan Ülkemizde de geçerlilik kazanmış bulunan AİHS'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının kısıtlanmasının da isabetli olmadığı" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, istihkak iddiasında bulunulan malların davacıya ait olduğuna dair herhangi bir belge sunulmadığı, ayrıca davacının şirket belgeleri incelendiğinde, bu belgelerdeki şirket adresi ile haciz yapılan adresin farklı olduğu, haciz sırasında hazır bulunan Bedrettin Liman isimli şahsın, borçlunun ...'da olduğunu ve haciz yapılan adresin borçlunun deposu olduğunu, vergi levhasının olmadığını beyan ettiği ve devamında da borçlu Ahmet Peker'i arayarak konuştuğu, borçlunun hiçbir şey vermeyip adresi kapatıp gitmesini söylediğini belirttiği, ayrıca söz konusu deponun davacıya ait olduğuna dair herhangi bir kayıt ya da belgenin ibraz edilmediği, davacının istihkak iddiası kanıtlanmamış olduğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Dava açılırken, davacı tarafından 120,00 TL gider avansı dışında başvuru harcı ve peşin harç yatırılmamıştır. Bozmadan sonra yapılan ilk duruşmaya, davacı vekili mazeret dilekçesi vererek katılmamış, Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilip, herhangi bir işlem yapılmaksızın, davanın reddine karar verilmiştir. Uyulmasına karar verilen 10.10.2013 tarihli bozma ilamında da bahsedildiği üzere, istihkak davaları İİK'nin 97/11. maddesi gereğince genel hükümler dahilinde basit yargılama usulüne tabi olup, buna göre başvuru harcı ile (alacak miktarı ile hacizli malın değerinden hangisi az ise onun) üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının 1/4'ünün başlangıçta peşin olarak alınması gerekir.

Mahkemece, öncelikle, Harçlar Kanunu 32. maddesi uyarınca dava açılırken hiç yatırılmayan eksik harçlar ikmal ettirilmeden bozma ilamına uyulan ilk duruşmada karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de, davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan mazeret dilekçesi kabul edildiği halde, aynı oturumda davacı vekilinin mazeret dilekçesinde davanın ertelenmesi talebi olmadığından bahisle davanın esası hakkında nihai hüküm verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı üçüncü kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15296, Karar No: 2012/3557, Tarih: 15.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/15296 E.  ,  2012/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM 1-Sanık ...,... yönünden beraat kararı

2-Sanıklar ..., ..., ... 213 sayılı VUK. nun 359/b-1, 765 sayılı TCK nun 59, 5237 sayılı TCK.nun 51. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası, erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar.

3-Sanık ..., 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 51. mad. göre 15 ay hapis cezası, erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar.

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin 04.04.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; beraat eden sanıklar ...'e yüklenen “defter ve belgeleri gizlemek” suçu ile ...'a yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımlarının, kesici son işlem olan sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 16.03.2005, sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 15.02.2006 tarihinden; tüm sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”, sanıklar ... ve ...'e yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerindeöngörülen dava zamanaşımlarının, en aleyhe kabulle suçların işlendiği 31.12.2002 ve 31.12.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ..., ..., ..., ... müdafileri ve sanıklar ... ve ... ile katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, beraat eden sanıklar ...'e yüklenen “defter ve belgeleri gizlemek” suçu ile ...'a yüklenen “ 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca, tüm sanıklara yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve sanıklar ... ve ...'e yüklenen” 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”suçlarından açılan kamu davalarının ise aynı Kanunun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22863, Karar No: 2017/36260, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22863 E.  ,  2017/36260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11425, Karar No: 2023/11066, Tarih: 09.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11425 E.  ,  2023/11066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/303 E., 2022/559 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı ... yönünden davanın reddine, ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01 Nisan 2011-15 Eylül 2016 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun kapsamında davalı işveren ... 'ın işçisi olarak çalıştığının tespitine, bu dönemdeki diğer davalı ... Kulübü Derneği adına işveren kaydının terkinine, Kurum kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ..., müvekkilinin 1998 yılından 2014 yılına kadar Samsun Tenis Klubünde hizmet akdine istinaden antrenör olarak çalıştığını, 2014 yılından itibaren de Gençlik ve Spor Hizmetleri İl Müdürlüğüne antrenör olarak girdiğini, müvekkilinin 01.01.1998-22.02.2010 tarihleri arasında Samsun Tenis İhtisas Klübü’nde çalışmasına rağmen sigorta kayıtlarına yansıtılmadığını, asıl davalının tenis kulübü olduğunu 2014 yılında Samsun Tenis Kulübü ile yaptığı hizmet sözleşmesi çerçevesinde antrenör olarak işe girdiğini ve çalışmaya başladığını kendisinin de çalıştığını beyan etmiştir.

2.Davalı dernek tüzelkişiliği; diğer davalının derneğe ait kortlarda tenis dersleri verdiğini, bu dersler karşılığı öğrencilerinden alınan ücretin diğre davlıya ait olduğunu, davacının, diğer davalının yanında işçi işveren ilişkisi şeklindeki bir bağlılıkla tamamen onun emir ve talimatları doğrultusunda çalıştığını, bu çalışmanın 2011 yılından, ... 'ın Kulüple ilişkisinin kesildiği 2016 yılına kadar devam ettiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2021 tarihli ve 2018/315-2021/139 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/696-2021/1051 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/696-2021/1051 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve fer’i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; ".. anılan dönemde davalı ...’ın dernek çalışanı olarak dernek kapsamında bildiriminin olması karşısında ve de beyanlarda geçen davalı ...’e ait ... sicilli spor kıyafeti satış mahiyetli işyerinin ise kapsama alınış tarihi 11.07.2015 tarihi olduğuna göre davalı ...’in işveren olarak kabulü isabetsiz görülmekle işverenin diğer davalı dernek olarak kabul edilmek suretiyle sonuca gidilmesi gerekmektedir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Davanın ... Turan yönünden reddine, davanın Samsun Tenis Kulübü yönünden kısmen kabulü ile

Davacının, davalı ... Kulübü'ne ait işyerinde 01.04.2011-03.11.2013 ve 23.11.2014-10.02.2015 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle, ayda 30 gün üzerinden çalıştığının tespitine fazlaya ilişkin talebin reddine,

Davacının hizmet dökümünde görülen Samsun Tenis Kulübü Derneği işveren kaydının terkin talebinin reddine ..." dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Dernek vekili temyiz dilekçesinde; eksik tahkikatla karar verildiğini, hizmet tespitinin yerinde olmadığı gerekçesi ile kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; salt davacı tanıklarının yanlı beyanlarıyla hüküm kurulduğunun açık olduğunu, bu durumda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olmasına neden olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.