muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14160, Karar No: 2012/24450, Tarih: 19.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/14160 E.  ,  2012/24450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK 73, CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşmesine.

Taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, katılanın olay nedeniyle 13.03.2006-17.07.2006 tarihleri arasında Özel İskenderun Gelişim Hastanesinde yatarak tedavi gördüğü, 17.07.2006 tarihinde hastaneden taburcu edildiği, kolluk tarafından adres ve çevresinden yapılan araştırmada adresten taşınması nedeniyle yeni adresinin ve şikayetinin tespit edilemediği, komşularının evde yatarak tedavi gördüğüne ilişkin bilgilerinin olmadığı, katılanın hastaneden taburcu edildikten sonra herhangi bir yasal mazereti olmaksızın yasal süresinden sonra kollukta 12.11.2007 tarihinde şikayetçi olduğu ve şikayet hakkının yasal süresi içerisinde kullanılmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede katılanın uzun süre kalkamayacak durumda olduğu ve yatarak tedavi gördüğü, hastanede ifadesinin alınamadığı, çağrı üzerine şikayetçi olduğunu her aşamada tekrarladığı, toplanan delillere göre hüküm kurulması gerektiği yönündeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete ve şikayetin TCK'nın 73/1.maddesi gereğince 6 aylık hak düşürücü süreye tabi olduğu, bu sürenin fiil ve failin kim olduğunun bilinmesi veya öğrenilmesinden itibaren başlayacağı, 13.03.2006 tarihinde meydana gelen kazada yaralanan katılanın 17.07.2006 tarihinde hastaneden taburcu olduğu, katılanın taburcu olduktan sonra 15.09.2006 tarihine kadar şikayet hakkını kullanması gerektiği halde, herhangi bir yasal mazereti olmaksızın yasal süresi içerisinde sanıklar hakkında şikayetçi olmayıp kollukta alınan 12.11.2007 tarihli ifadesi ile şikayetçi olduğu anlaşılmakla, TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30901, Karar No: 2016/9715, Tarih: 23.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/30901 E.  ,  2016/9715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ...'nun hakkında temiz talebinin reddine dair kurulan ek karara yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 05/03/2014 gün ve 2010/160- 2013/450 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8010, Karar No: 2022/9862, Tarih: 30.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8010 E.  ,  2022/9862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca kendi davalarının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kadın süresinde sunduğu karşı davaya cevap ve cevaba cevap dilekçesinde telefon arama ve mesaj kayıtlarına delil olarak dayanmış ve 24.02.2021 tarihli celsede kayıtların getirtilmesini talep etmiş olduğu halde, ilk derece mahkemesi davaya yenilik katmayacağı gerekçesi ile kayıtların getirtilmesi istemini reddetmiştir. Taraflarca istinaf yoluna gidilmiş bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğin vekalet ücretine yönelik istinaf isteminin kabulüne, sair taleplerin esastan reddine karar verilmiştir. Karar taraflarca kendi davalarının reddi yönünden temyiz edilmiştir.

Dayanılan olgu ve vakıaların kanıtlanması konusunda taraflara imkan tanınması, "... yargılama hakkını içeren" hukuki dinlenilme hakkının bir gereğidir (HMK m. 27). Buna göre davacı-karşı davalı kadının delil olarak dayandığı telefon arama ve mesaj kayıtlarının getirtilerek dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirilmek sureti ile karar verilmesi gerekirken, bu hususlar nazara alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer bölümlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliği ile karar verildi. 30.11.2022 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2018/34, Karar No: 2018/1718, Tarih: 28.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/34 E.  ,  2018/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 31/3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Başka dosya şüphelilerine ait teşhis tutanakları ve aşama beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; açılan hendek ve barikatların yapımı, hendek ve barikatlarda silahla nöbet tutulması eylemlerine katıldığı, Kaleşnikof marka silah taşıdığı, Başak Mahallesinde bulunan bir kısım örgüt üyesi ile sivil vatandaşın tecrit edildiği sözde cezaevinin sorumlusu olduğu, kod adı kullandığı kabul edilen suça sürüklenen çocuğun; mensubu olduğu silahlı terör örgütünün kırsalda faaliyette bulunan elemanları ile şehir milisleriyle birlikte amaç suçunun gerçekleştirilmesine yönelik Şırnak ili Silopi ilçesi merkezinde devletin otoritesini yok ederek örgütün hakimiyeti alanı içinde kurtarılmış bölgeler oluşturmak gayesi ile oluşturulan hendek ve barikatların temizlenmesi amacıyla sokağa çıkma yasağı ilan edildiği dönemdeki faaliyetlerine dair başka dosya şüphelisi olan ve hendek ve barikat yapımına yardım etmediği gerekçesiyle örgüt adına tutuklandıktan sonra sözde cezaevinde götürülen ... isimli şahsın, suça sürüklenen çocuk ...'in yanına gelerek kendisine “ben buranın müdürüyüm sizinle iyi vakit geçireceğiz” dediğini beyan ederek suça sürüklenen çocuğu teşhis ettiği, yine başka dosya şüphelisi ...isimli şahsın, suça sürüklenen çocuk ...'i sözde cezaevinde bulunan kişilere işkence yapan şahıs olarak teşhis ettiği, her iki teşhis tanığının da teşhis işlemlerini ve beyanlarını Sulh Ceza Hakimliği sorgusunda doğruladıkları; suça sürüklenen çocuğun silahla nöbet tuttuğuna ve saldırılara aktif olarak katıldığına dair başka dosya şüphelileri ... ve ... isimli şahısların da teşhislerinin bulunduğu göz önüne alınarak; hendek sürecinde ilçede meydana gelen olaylarla ilgili genel olay tutanağı ve belgeler ile Başak Mahallesinde özellikle suça sürüklenen çocuğun silahla nöbet tuttuğu belirtilen Hz. Hamza Camii önünde hendek ve barikat kurulup kurulmadığı, sözde cezaevi olarak kullanılan bina ile ilgili bir tespitin yapılıp yapılmadığı araştırılıp meydana gelen olaylarla ilgili tutulan tutanaklar dosya arasına getirtildikten sonra, henüz açılmamış davadan verilecek cezanın kazanılmış hakka konu olmayacağı da nazara alınarak, mağdur sayısının belirlenememesi halinde asgari seviyede birer kez olmak suretiyle gerçekleşen vahim nitelikteki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve tespit edilmesi halinde diğer araç suçlardan dava açılması sağlanıp, dava açılması halinde iş bu dava dosyasıyla birleştirilerek tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Mahkemenin “örgütün sözde öz yönetim ilanı kapsamında meydana gelen eylemler sırasında sanığın milis faaliyeti şeklinde, örgütün kırsal kadrosunda olmaksızın ilçe merkezinden katılım yaparak gençlik yapılanması dahilinde faaliyetlere katıldığı, suça sürüklenen çocuğun özellikle Başak Mahallesi civarında açılan hendek ve barikatların yapılması, hendek ve barikatlarda silahlı olarak nöbet tutması eylemlerine katıldığı, AK-47 Kaleşnikof marka silah, buna ait şarjör ve mühimmat taşıdığı, suça sürüklenen çocuğun ayrıca Başak Mahallesinde silahlı terör örgütü mensuplarının sözde cezaevi olarak bir kısım örgüt üyeleri ile sivil vatandaşları tecrit ettiği yerde cezaevi sorumlusu olarak görev yaptığı, kod adı kullandığı” şeklindeki kabulünün TCK'nın 302. maddesinde düzenlenen suça yönelik olduğunun düşünülmemesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ilk derece mahkemesi kararının sanık aleyhine temyiz edilmemesi sebebiyle CMK'nın 283 ve 307/4. maddesi uyarınca sanığa eyleminden dolayı TCK'nın 302. maddesi uyarınca ceza verilmesi halinde kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34961, Karar No: 2015/35325, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34961 E.  ,  2015/35325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4385 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 13.753 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait tapu tahsis belgeli gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4385 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 13.753 TL yapı bedeli ile 3.798,10 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

2981 sayılı İmar Ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler Ve 6785 sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun'un “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular” başlıklı 13. maddesi uyarınca:

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

a) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

a) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.

b) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Hazine, belediye, il özel idarelerine ait veya ... idaresinde olan veya bu Kanun uyarınca mülkiyetlerine geçen arsa veya araziler üzerinde, ıslah imar planları ile meydana getirilen imar parselleri içinde hak sahiplerine, yapılarının işgal ettiği arazi de dikkate alınarak ıslah imar planında getirilen ölçülere uygun şekilde arsa veya hisse tahsis edilir. Gecekondusu muhafaza edilemeyen hak sahiplerine aynı bölgede veya diğer gecekondu ıslah veya önleme bölgesinde başka bir arsa veya hisse verilir. Tahsis edilen arsa veya hissenin bedeli 4/11/1983 tarih ve 2942 sayılı Kanun veya 6/6/1984 tarih ve 3016 sayılı Kanuna göre tespit edilir.”

Yine dava konusu dönüşüm projesine ilişkin Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin “Borçlandırma suretiyle konut sözleşmesi” başlıklı 14. maddesinde:

“(1) Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2 olup arsa borcu bulunmayan hak sahiplerine Belediye Meclisince belirlenecek büyüklükte bir adet konut verilir. Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2’den az olan maliklerin eksik arsa oranları, konut sözleşmesi ile Belediye Meclisince tespit edilecek konut büyüklüğünün inşaat maliyet bedeli oranı üzerinden hesaplanacak bedele, gecekonduya ait varsa arsa borcuda ilave edilerek, toplamdan; tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli düşülerek borçlandırma yapılır.” düzenlemesi öngörülmüştür.

Belirtilen düzenlemelerin incelenmesinde, tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde arsa üzerindeki yapılara ait enkaz bedelinin esas alınacağının öngörüldüğü anlaşılmaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları .. ..Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır.

Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları .. ..Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır.

Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde, gerek 2981 sayılı Kanun'un 13. maddesinin (b) fıkrası; gerek ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin 14. maddesi ve gerekse tarafların serbest iradeleri ile imzaladıkları ve kendileri yönünden bağlayıcı sözleşme hükümleri uyarınca tapu tahsis belgeli gecekonduların bulunduğu arsa üzerindeki yapı ve müştemilatlar ile ağaçlara ait bedelin belirlenmesinde enkaz bedelinin esas alınması gerekmektedir. Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı da bu yöndedir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16938, Karar No: 2015/7102, Tarih: 29.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16938 E.  ,  2015/7102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 62/1, 52/2-4. Maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: .

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, erteleme hükümünün uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1. maddesi gereğince hükmedilen sonuç 150 gün adli para cezasınından aynı kanunun 22/3. Maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırım yapılması sırasında 200 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 210 gün adli para cezasına hükmedilmesi ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmü ikinci fıkrasındaki sanık eylemini bilinçli taksirle işlediği kabul edilerek TCK'nın 22/3. Maddesi gereğince cezasından takdiren 1/3 oranında arttırım yapılarak sanığın 200 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına '' hükmün üçüncü paragrafının "sanığın geçmişi, iyi hali, mahkememizce sanık lehine takdiri indirim sebebi kabul edildiğinden TCK'nın 62. maddesi gereğince sanığın cezasında 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 166 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'', hükmün beşinci paragrafının ''sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve sosyal durumu şahsi hali bakmakla yükümlü olduğu şahıslar aylık kazancı nazara alınarak bir tam gün karşılığı takdiren 20 -TL hesap edilmek suretiyle sanığın 3320 -TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' şeklinde değiştirilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/586, Karar No: 2016/1586, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/586 E.  ,  2016/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2013/944 esas, 2015/128 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2015/540 esas 2015/432 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/936 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.