muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/71, Karar No: 2018/540, Tarih: 15.11.2018

Öte yandan, ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle, adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Kadınhanı Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü görevlilerince 07.05.2009 tarihinde Kayabaşı Mahallesi Taban Yaylası 677 ada 131 parselde yapılan kontrolde, sanık ...’un ruhsatsız olarak yaptığı inşaatın mühürlenerek durdurulduğu ve Belediye Başkanlığının 08.06.2009 tarihli ve 357 sayılı yazısı ile 30 günlük süre içerisinde mührün bozularak inşaata devam edilmesi nedeniyle TCK’nın 184. maddesi gereğince işlem yapılması amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu olayda, suçun Konya Büyükşehir Belediyesi sınırlarının il mülki sınırları statüsü kazanmasında önce işlenmesi, suça konu binanın belediye sınırları dışında ancak Kadınhanı İlçe Belediyesinin mücavir alanında kalması, TCK’nın 184. maddesinin dördüncü fıkrasının üçüncü fıkra hariç ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tâbi yerlerde uygulanabilmesi karşısında, suçla korunmak istenen hukuki yarar ve ceza hukukunda kanunilik ilkesi bağlamında imar kirliliğine neden olma suçunun mücavir alanda işlenememesi nedeniyle suçun unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti bakımından anılan yerde özel imar rejimi bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.11.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4268, Karar No: 2018/9711, Tarih: 20.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4268 E.  ,  2018/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, velayet, nafaka, davacı erkek lehine hükmedilen manevi tazminat, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, ortak çocuklar 2001 doğumlu Aslı ve 2004 doğumlu ...’ın velayeti davacı babaya bırakılmıştır.Velayet düzenlemesi yapılırken; gözönünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "Üstün yararı" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi m.l; TMK m. 339/1. 343/1. 346/1; Çocuk Koruma Kanunu m. 4/b) dır. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocuğun üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşünün aksine karar verilmesi mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;mahkemece sosyal inceleme raporu aldırılmış, sosyal inceleme raporunda, çocukların anne yanında bulundukları, alışmış oldukları yaşam yeri ve şeklinin ,yaşam koşullarının uygun olduğu ve bir daha değiştirilmesinin çocukları psikolojik ve sosyal açıdan etkileyebileceği belirtilmiştir. Mahkemece ise kadının sürekli adres değiştirmesi, en son mernis adresinden ayrılması,

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;mahkemece sosyal inceleme raporu aldırılmış, sosyal inceleme raporunda, çocukların anne yanında bulundukları, alışmış oldukları yaşam yeri ve şeklinin ,yaşam koşullarının uygun olduğu ve bir daha değiştirilmesinin çocukları psikolojik ve sosyal açıdan etkileyebileceği belirtilmiştir. Mahkemece ise kadının sürekli adres değiştirmesi, en son mernis adresinden ayrılması,

duruşmaları takip etmememesi, böylelikle düzenli bir hayatının olmadığı gerekçe gösterilerek, bu hususta yeterli araştırma yapılmadan ve idrak çağında olan ortak çocuklar dinlenilmeden velayetin babaya verilmesine karar verilmiştir. Oysa mahkemece yapılması gereken yeniden 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan; ortak çocukların ve annenin yaşam koşulları, birbirleriyle ilişkileri, anne ve babanın durumu konusunda rapor alınması ve idrak çağında olan ortak çocukların mahkemece bizzat veya istinabe yoluyla dinlenerek olası sonuçları hakkında bilgilendirilmek suretiyle velayeti ile ilgili tercihlerinin sorularak diğer delilerle birlikte değerlendirilmek suretiyle velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.09.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13850, Karar No: 2018/6589, Tarih: 30.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13850 E.  ,  2018/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12035, Karar No: 2022/14190, Tarih: 28.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/12035 E.  ,  2022/14190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 26.09.2022 tarih ve 2022/1172 E. 2022/2290 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının “1-A” numaralı bendinde yer alan “%10'u olan 9.800,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3218, Karar No: 2022/12799, Tarih: 20.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3218 E.  ,  2022/12799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, düşme

1)Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... ve ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7154, Karar No: 2024/10331, Tarih: 26.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/7154 E.  ,  2024/10331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık müdafii duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de; hükmolunan ceza miktarı yönünden 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318. maddesi uyarınca duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın vekâletnameye dayalı müdafii Av. ...'ın gerekçelendirdiği 31.01.2022 tarihli mazereti hakkında herhangi bir karar verilmeksizin, yeni bir duruşma günü verilmesini talep ettiği halde, sanık müdafiinin mazeret talebi okunmadan, bu taleple ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden ve o celse verilen esas hakkındaki mütalaaya karşı beyanda bulunma hakkı tanınmadan mahkûmiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22563, Karar No: 2015/38842, Tarih: 04.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/22563 E.  ,  2015/38842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; 31.05.2009 günü saat 00:10 sularında, Devlet Hastanesine bıçakla yaralanan bir şahsın geldiği ihbarı üzerine olay yerine giden polis ekibine yakınanın, kendisini bıçaklayanın sanık olduğunu belirtip emanette bulunan bıçağı teslim ettiği,

Yakınanın, bir yıl kadar önce GLİ'de çalışırken sanığı bıçaklaması nedeniyle işten atıldığını ve sanıktan tehditler aldığını, 30.05.2009 günü saat 08:15 sularında otobüs durağında beklerken yanına gelen sanığın, kendi isminin yazılı olduğu bıçağı boğazına dayayıp, “Bana 1400 TL para cezası aldırdın, bu parayı vereceksin” şeklinde sözler sarfettiğini, kabul etmeyince kendisini yaralayan sanıktan tanık ....'ın yardımı ile kurtulduğunu beyan ettiği,

Tanık .... ve yargılama aşamasında ölmesi nedeniyle dinlenemeyen tanık ...'nun yakınanı doğrular mahiyette beyanda bulunduğu,

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, yakınanın kendisini yaralaması nedeniyle 4 yıl 2 ay hapis cezası aldığını, olay günü yakınanla hiç karşılaşmadığını ve durakta bulunduğu sırada yanında ... ve .....un bulunduğunu beyan ettiği, ....'in kollukta, “Olay günü sabah saat 08:00'da işyerinden ayrılıp otobüs durağına gittiğini, servis otobüsü bekleyip evine gittiğini”; ....'un ise, “Olay tarihinde yeraltında çalıştığını” beyan ederek olaya ilişkin bilgisinin olmadığını belirttikleri,

Dosya içinde bir örneği bulunan ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.06.2008 gün, 2008/29 Esas, 2008/292 Karar sayılı ilamı ile yakınan ve sanık arasında 04.12.2007 tarihinde gerçekleşen olay neticesinde sanığın hakaret suçundan 1400 TL adli para, yakınanın kasten yaralama suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verildiği,

Sanık savunmanının 11.05.2011 tarihli dilekçe ekinde yer alan belgeyle, “.... isimli kişinin oğlunun yakınanın baskısıyla şahitlik yaptığını ve bilmediği bir hususu görmüş gibi anlattığını, oğlunun şahitliğinin kabul edilmemesini” talep ettiği,

Sanık savunmanının 11.05.2011 tarihli dilekçe ekinde yer alan belgeyle, “.... isimli kişinin oğlunun yakınanın baskısıyla şahitlik yaptığını ve bilmediği bir hususu görmüş gibi anlattığını, oğlunun şahitliğinin kabul edilmemesini” talep ettiği,

Soruşturma aşamasında sanığın olay tarihinden işyerinden kaçta ayrıldığı, emanetteki bıçağın sanığa ait olup olmadığı, sanığın savunmasında geçtiği haliyle olay saatinde ....'un sanıkla aynı durakta olup olmadığı, yakınanın iddiasında geçtiği haliyle bir olay yaşanması halinde görüp göremeyecekleri, çevrede güvenlik kamerası bulununup bulunmadığına ilişkin hususun ayrıntılı şekilde araştırılmadığı ve bu eksikliğin yargılama aşamasında da devam ettirildiği; yakınanla sanık arasında olay öncesine dayanan husumet bulunduğu, yakınanın olay saatinden çok sonra Devlet Hastanesine müracaat ettiği ve gerçekleştiği iddia edilen olayın mahiyeti ve meydana geldiği yerin otobüs durağı olduğu gözönüne alındığında, bu olayı gören başkaca kimselerin ve kolluğa yapılıp dosyaya yansıyan bir ihbarın da olmadığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, olayın gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkin duruksamalar bulunduğunun anlaşılması karşısında öncelikle; gösterilen savunma tanıkları ile de .... ve ..'un yargılama aşamasında anlı beyanları saptanıp, çevrede güvenlik kamerası bulununup bulunmadığı, bıçağın sanığa ait olup olmadığı ve tanıklar ... ile yakınanın olay yerinde sanıkla bir arada bulunup bulunmadıkları hususları resen araştırılıp, .. isimli kişinin dilekçesi hakkındaki beyanı saptanıp, olaya ilişkin tüm deliller toplanıp olayın failinin sanık olup olmadığı belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği dikkate alınmadan, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/38018, Karar No: 2011/5630, Tarih: 21.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/38018 E.  ,  2011/5630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz isteminin sadece sanık ... hakkında verilen karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın savunmasına,getirtilen tüketim belgelerine, tutanak öncesi ve sonrası tüketimlerin birbirine yakın ve uygun olduğuna,kaçak elektrik kullanılmadığına ilişkin keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.