muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22673, Karar No: 2015/7000, Tarih: 28.04.2015

3-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmetmesi gerekirken faizin bitiş tarihi gösterilmeyerek bu konuda hataya düşülmesi,

Doğru görülmemişir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27511, Karar No: 2013/3146, Tarih: 26.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27511 E.  ,  2013/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurumuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme yılı itibariyle Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından, resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 birim fiyatı 102,00-TL’dir. Yapılan bilirkişi incelemesinde taşınmaza vergi değerinden daha düşük değer biçilmesi ve emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü yeni emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/597, Karar No: 2020/4375, Tarih: 27.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/597 E.  ,  2020/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.11.2018 gün ve 2018/488 Esas, 2018/240 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın olay günü kendisini öğrenci velisi gibi tanıtarak okula gitmesinin ardından girdiği sınıfta gördüğü on yaşındaki mağdureye “seni müdür yardımcısı çağırıyor” diyerek yanına çağırıp birlikte koridora çıktıktan sonra “önce muslukları kontrol edelim kontrol edersen para kazanacaksın” diyerek hileyle üst kata çıkardığı mağdurenin peşinden kızlar tuvaletine girerek cinsel istismarda bulunması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın hileyle mağdureyi kızlar tuvaletine götürerek hürriyetinden yoksun bıraktığı anlaşıldığından, müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmesi yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz itirazının reddiyle, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 10.04.2019 gün ve 2018/2723 Esas, 2019/290 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16438, Karar No: 2013/5441, Tarih: 15.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16438 E.  ,  2013/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence 17.08.2010 tarihinde feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini ancak talep edilmesine rağmen fazla çalışma genel tatil ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tazminatlarının bankaya ödendiğini, fazla çalışmanın bir kaçkere yapıldığı durumda ertesi gün işe geç başlandığını, yılın her günü fazla çalışma yapılmasının akla aykırı olduğunu, davacının görevinin mikser operatörü olduğunu, kış aylarında inşaat işlerinin durduğunu, fazla çalışma yapıldığı takdirde bordrolara yansıtıldığını ekonomik krizde fazla çalışma yapılmasına imkan bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma yaptığı genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davalı işveren yapılan işin inşaat işi olması sebebi ile mevsim şartlarına göre çalışma yapıldığını kış aylarında inşaat işinin durduğunu ileri sürmektedir. Davacının mikser şoförü olarak çalıştığı uyuşmazlık dışıdır. Davalı tanığı "kışın işlerin hafiflediğini, neredeyse yılın iki ayı işyerinde hiç çalışmadıklarını", davacı tanıkları ise kışın yoğun kar yağdığında çalışmadıklarını beyan etmiştir. Dosya içinde bulunan itirazı kayıt konulmayan bir kısmı imzalı ücret bordrolarında yaz aylarında 15-30 saat arası fazla mesai tahakkuku bulunmakta, kış aylarında ise ise tahakkuk bulunmamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının günde 10,5 saat mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının yaptığı işe göre yaz sezonu ve kış sezonu aynı şekilde çalışmasının mümkün olmadığı nazara alındığında tanık beyanları, imzalı bordroların dikkate alınmaması ve fazla çalışma ücretinin yaz-kış ayrımı yapılmaksızın belirlenmesi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/794, Karar No: 2015/7379, Tarih: 02.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/794 E.  ,  2015/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, İcra Müdürlüğü'nden icra harç ve vekalet ücretlerinin maktu olarak belirlenmesini talep ettiklerini taleplerinin reddedildiğini 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi 7. bendi gereğince icra harç ve vekalet ücretlerinin maktu olarak hesaplanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası gereği, 16/07/2014 tarihli memur işleminin iptaline karar verilmiş olup, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. Fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 13.06.2015 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi

Ancak 6487 sayılı yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. Fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 13.06.2015 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi

düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 16/01/2014 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. Fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/25828, Karar No: 2025/3963, Tarih: 15.05.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/25828 E.  ,  2025/3963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2023/4050 D.İş

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.10.2023 tarihli kararı ile meçhul şüpheli hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, zamanaşımı nedeniyle verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı şikayetçinin itirazı üzerine Malatya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 05.12.2023 tarihli kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu belirtilerek itirazın reddine kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 18.10.2024 tarihli ve 2024/4516 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2024 tarihli ve KYB-2024/110692 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Müştekinin Malatya İli, ....... İlçesi, ........, Mahallesi Köy içi mevkiinde 108 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 5/6 hisse sahibi olduğu, söz konusu taşınmaz üzerine kendisi veya diğer hisse sahibi olan kardeşine haber verilmeksizin elektrik trafosu yapıldığı, konuyla ilgili olarak...Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye dilekçe ile başvurduğu halde kurumdan bir cevap alamadığı, bu sebeple hakkı olmayan yere tecavüz suçu işlendiği gerekçesiyle şikayetçi olduğu olay ile ilgili olarak, müştekinin şikayetine konu elektrik direklerinin 15- 20 yıl önce dikildiği, bu suretle hakkı olmayan yere tecavüz suçu bakımından dava zamanaşımı süresinin geçtiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de;

1- Söz konusu taşınmaz üzerindeki elektrik trafolarının hangi şirket tarafından dikildiğinin tespitine yönelik araştırma yapılarak müştekinin ifadesinde belirttiği üzere...Elektrik A.Ş' ye konu ile ilgili yapılmış bir başvuru ve başvuru sonucunda ilgili kurumun cevabının olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre hakkı olmayan yere tecavüz suçu bakımından değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre ise; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunn'nun 66/6. maddesinde yer alan, "Zamanaşımı, tamamlanmış suçlarda suçun işlendiği günden, teşebbüs hâlinde kalan suçlarda son hareketin yapıldığı günden, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği ve zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, çocuklara karşı üstsoy veya bunlar üzerinde hüküm ve nüfuzu olan kimseler tarafından işlenen suçlarda çocuğun onsekiz yaşını bitirdiği günden itibaren işlemeye başlar" şeklindeki düzenleme uyarınca kesintisiz suçlarda zamanaşımının kesintinin gerçekleştiği tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, soruşturma konusu suçun mütemadi bir suç olduğu, söz konusu suça ilişkin somut dosyada kesintinin meydana geldiğine dair bir bilgi veya belgenin bulunmadığı anlaşılmakla, itirazın bu yönlerden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. Şikayetçinin, 27.09.2023 tarihinde Kale İlçe Jandarma Komutanlığına müracaatında, 1973 yılından beridir İstanbul'da yaşadığını ve bu tarihten itibaren Malatya ili ...... ilçesine hiç gitmediğini, ..... Mahallesi Köyiçi Mevkiinde 108 Ada 1 nolu parseldeki arsanın babasına ait olduğunu, 1983 yılında babası vefat ettikten sonra birkaç yıl boyunca bu arsanın müşterek tapulu olarak kaldığını, arsanın müşterek tapulu olduğu zamanlarda o zamanki taşeron elektrik şirketi tarafından ne kendisine ne de kardeşlerine herhangi bir bedel ödenmeden ve haber verilmeden arsa üzerine elektrik trafosu yapıldığını, bu arsanın şu anda bir hissesinin ablası ... ......'a, beş hissesinin ise kendisinde olmak üzere tapulu olduğunu, zamanında yapılan bu elektrik trafosunun kaldırılmasını ya da istimlak bedelinin ödenmesi için...Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye dilekçe yazdığını, ancak kendisine dönüş yapılmadığını, kendisinden habersiz ve istimlak bedeli ödenmeden yapılan elektrik trafosu nedeniyle...Elektrik Dağıtım A.Ş.'den şikayetçi olduğu belirlenmiştir.

2. 04.10.2023 tarihli kolluk tutanağında, ......., Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin, Kale ilçesinde 2010 yılından bu zamana kadar çalışmalar yaptığı, şikayetçinin belirttiği elektrik trafosunun 15-20 yıl önce dikildiğini beyan ettiği, tam tarih belli olmadığından dolayı elektrik trafosunun hangi şirket tarafından dikildiğinin tespit edilemediği belirtilmiştir.