muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4962, Karar No: 2023/6397, Tarih: 06.06.2023

4. Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girmesi üzerine usulü müktesep hakkın yeniden kavram olarak değerlendirilmesi gerekir. Zira kanunun kısmi dava başlığı taşıyan 109. Maddesinin son fıkrasında açıkça “Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez.” düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü gibi kısmi miktar talep eden davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığı ve açıkça da bakiye kısmından feragat etmedikçe geri kalan kısmını ek dava(veya ıslah) yolu ile edebilmektedir. O halde yargılama sırasında davacı tarafın kusur oranına, iş göremezlik oranına itiraz etmemesi, açıkça da feragat etmediği sürece kusur veya maluliyet oranının daha sonra lehine değişmesi halinde bakiyesini talep etme hakkı doğduğundan, usulü kazanılmış hak teşkil etmeyecektir.

5. Diğer taraftan Dairemizin 2021/6262 Esas, 2022/6811 Karar sayılı ilamında yazılı karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere özellikle maddi tazminatın karar tarihine yakın verilerle hesaplanması gerektiğinden ve bu durum usulü kazanılmış hakkın istisnası olması nedeni ile çoğunluğun usulü kazanılmış hak teşkil ettiği” görüşüne katılınmamıştır. Zira;

6. Maddi tazminat hesapları yapılırken, en son bilinen ücret unsurlarının hesaplamada gözetilmesi gerektiğinden, hüküm gününe en yakın güne kadar yürürlüğe giren tüm asgari ücretlerin uygulanması gerekir. Daha önce bir veya birkaç hesap raporu verilmiş olsa bile, dava bitinceye kadar yürürlüğe giren asgari ücretlerden dolayı yeniden değişen değerler nedeni ile ek rapor alınması zorunludur.

7. Maluliyet oranı gibi zararın hesaplanmasına ilişkin diğer bir unsur da ücrettir. Asgari ücretin artması halinde, karar tarihine yakın ücrette değişeceğinden, bu ücrete göre zararın hesaplanması gerekmektedir. Zira asgari ücret, kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davanın her aşamasında uygulanması zorunludur. Bozmadan sonra dahi asgari ücretlerde artış olmuşsa, yeniden tazminat hesabı yapılması gerekir. Yargıç, bir istek olmasa dahi, yargılamanın her aşamasında asgari ücret artışlarını doğrudan dikkate almakla yükümlüdür. Davacı, bilirkişi raporuna itiraz etmemiş olsa dahi, sonradan yürürlüğe giren asgari ücretlerin uygulanması kamu düzeni gereği ve zorunlu olduğundan, davalı yararına usulü kazanılmış hak oluşmaz.

8. Bozmadan sonra karar tarihine yakın veriler alındığında, hesabın unsurları değişeceğinden, tazminat miktarı da elbette değişecektir. Davacı taraf bozmadan önceki ilk kararda bilinen ücret üzerinden hesaplanan tazminata itiraz etmemiştir. Ancak bu bilinen ücret bozmadan sonra değişecektir. Bir tarafın ilerde değişecek diye kararı temyiz etmesi hayatın olağan akışına uygun olmayacaktır. Zira karar onanmış olsa idi hesaplama bilinen ücrete göre hesaplandığından sorun olmayacaktır. Ancak bozmadan sonra değişen durum nedeni ile daha önce doğmayan hesaba esas unsur olan ücrete itiraz etmeme usulü kazanılmış hak oluşturmayacaktır. Kaldı ki gerçek belli iken varsayıma gidilmez ilkesinin gözetilmesi gerekir.

III. Sonuç:

9. Yukarda açıklanan nedenlerle bozma sonrası kamu düzeninden olan asgari ücrete ilişkin değişiklikler nedeni ile tazminatın karar tarihine en yakın verilerle hesaplanması gerektiğinden ve bu husus usulü kazanılmış hak oluşturmadığından, usulü müktesep hakkın gözetilmesi ve işlemiş devrenin ileri çekilmemesi görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2025/979, Karar No: 2025/3766, Tarih: 05.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2025/979 E.  ,  2025/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/243 D.İş, 2022/240 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı .... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılara Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı araçların 25.08.2014 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazasında, davalı .... tarafından sigortalı araç içinde yolcu olan müvekkilinin yaralandığını ve sürekli iş göremezliğe uğradığını açıklayarak fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.100,00 TL sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatının müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini davalı ... yönünden 156.975,32 TL olarak, davalı HDI Sigorta A.Ş.yönünden ise 52.325,10 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı HDI Sigota A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusur durumuna yönelik tespit yapılması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiğini, müterafik kusur indirimi uygulanması gerektiğini ve vekalet ücretinin 1/5 olarak kabul edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusur durumuna yönelik tespit yapılması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiğini, müterafik kusur indirimi uygulanması gerektiğini ve vekalet ücretinin 1/5 olarak kabul edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından verilen kesin süre içinde bilirkişi ücretinin yatırılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada bulunan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmediği gerekçesiyle yeniden rapor alınmasına karar verilmiş, düzenlenen 04.02.2022 tarihli raporda tespit edilen %9,84 maluliyet oranına göre, 156.673,07 TL tazminatın davalı ...'den, 52.224,35 TL tazminatın ise davalı HDI Sigorta A.Ş.'den tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı .... vekili temyiz dilekçesinde; yapılan ödeme ile sorumluluklarının sona erdiğini, kusura yönelik tespiti kabul etmediklerini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini, hatır taşıması nedeniyle indirim yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin hatalı tespit edildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... şirketleri tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan araçların karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun maddi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, kusur raporunun oluşa uygun ve denetime elverişli olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı .... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9091, Karar No: 2007/10635, Tarih: 07.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/9091 E.  ,  2007/10635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, tapuda davalı adına kayıtlı 1003 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini, kabulüne karar verilecekse taşınmazın bedelinin ödenmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazla ilgili olarak açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. .. ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan taşınmazın sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden;çekişme konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre tanımı 3621 sayılı yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kalmamakla beraber niteliği itibariyle denizel kum vasfında olduğu ve özel mülkiyete konu bulunmadığı keşfen ve özellikle bilirkişi raporu ile sabittir.

O halde, mahkemece davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur.Bu yöne değinen davalının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır. (Anayasa Md. 35/1, AİHS Ek Prot. 1-1). Türk Medeni Yasasının 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava konusu edebileceği hüküm altına alınmıştır.Öte yandan, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı Kararında da ifade edildiği gibi, kıyılar doğal nitelikleri itibariyle herkesin kullanımına açık, diğer taraftan da bu nitelikleri nedeniyle özel mülkiyet alanı dışında ve özel mülkiyete konu olamayacak yerlerdir. Kıyılar, herhangi bir tahsis işlemine gerek olmaksızın doğrudan doğruya herkesin serbestçe yararlanmasına sunulmuş sahipsiz kamu mallarıdır. Bunun sonucu; kıyının zamanaşımı yoluyla kazanılması, tapu sicili hükümlerine bağlı tutulması, haczedilmesi mümkün değildir. Kıyılar, bu özelliklerinden dolayı Anayasanın 43.maddesinde ayrı bir bölümde düzenlenmiş, düzenlemede yukarıda sayılan nitelikler vurgulanmıştır.

Bilindiği ve yukarıda sözü edilen yasa ve sözleşmelerin hakkı tanımlayan maddelerini takip eden fıkralarda ifade edildiği gibi, mülkiyet hakkı da kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir veya tamamen kaldırılabilir.

Bilindiği ve yukarıda sözü edilen yasa ve sözleşmelerin hakkı tanımlayan maddelerini takip eden fıkralarda ifade edildiği gibi, mülkiyet hakkı da kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir veya tamamen kaldırılabilir.

Ne varki, bu sınırlandırma veya kaldırma gerçekleştirilirken; T.C.Anayasasının 90/5.maddesi ile iç hukukun üstünde sayılan AİHS. Hükümlerince AİHM tarafından oluşturulan 30.5.2006 tarih 1262/02 sayılı kararda ifade edildiği üzere; “… bir kişiyi mülkünden yoksun bırakan bir önlemin…”, “kamu yararına meşru bir amaç gütmesi gerektiği…”, bu önlem alınırken “… başvurulan yollar ve gerçekleştirilmesi amaçlanan hedef arasında makul bir oransallık ilişkisi olması gerektiği…”, kişinin “… kişisel ve haddinden fazla yük taşıma zorunda kalması halinde gerekli dengenin kurulamayacağı…” açıktır.

Diğer bir anlatımla, kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin hakkı arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Bu arada, üzerinde durulması gereken konulardan biri de; çekişme yaratılan tapu kaydına bağlanan ve böylece kişi adına mülkiyet hakkı oluşturulan kıyı kapsamındaki yere ait tapunun niteliğinin belirlenmesidir.

Devlet tarafından verilen, doğru esasa ve geçerli kayda dayalı tapu ile sağlanan mülkiyet hakkına değer verileceği kuşkusuzdur. Böyle bir yer kıyı kapsamında kalmakla, temel vasfı yani kamu malı olma niteliği değişmemekle birlikte, kişinin söz konusu tapuya dayalı hakkının yukarıda ifade edildiği gibi korunması gerekeceği muhakkaktır.

Aksi düşünce tarzının, devletin verdiği tapunun geçersizliğini ileri sürerek, hiçbir karşılık ödemeksizin iptalini istemesi, geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı gibi, devletin saygınlığını zedeler nitelikte bir tutum olacaktır.

Bu durumda, kıyılar kamunun yararlanacağı yerlerden olup buralarda yukarda belirtilen nitelikte tapu kaydı oluşturulmuş ise tapunun iptalinde, Anayasanın 43., Tapu Kanununun 33., Kadastro Kanununun 16.maddesi gözönüne alınarak, kamu yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Ancak, kişinin mülkiyet hakkı sona erdirilirken karşılıklı hak dengesinin sağlanması için mülkiyet hakkı sahibine tazmini nitelikte bir bedelin ödeneceği de kuşkusuzdur. Tazminatın nedeni yasa dışı bir işlemden değil hak dengesinin sağlanmasından kaynaklandığından, taşınmazın tam değerini karşılaması da gerekli değildir. Bu düşünce, AİHM.’sinin bir kararında “…Ulusal hukuk ihlalin yol açtığı sonuçları tam olarak gidermeye imkan tanımıyorsa 41. madde AİHM.’ni uygun gördüğü adil bir tazminata hükmetmeye yetkili kılar…” şeklinde dile getirilmiştir.

Davalı, taşınmazın sicil kaydının iptali halinde davacının tazminattan sorumlu tutulması gerektiğini bildirerek tazminat isteğinde bulunmuştur.Tazminat isteğinin ayrı bir davanın konusu olabileceği gibi aynı dava içerisinde savunma yoluyla istenmesine de engel bir hüküm yoktur.

Davalı, taşınmazın sicil kaydının iptali halinde davacının tazminattan sorumlu tutulması gerektiğini bildirerek tazminat isteğinde bulunmuştur.Tazminat isteğinin ayrı bir davanın konusu olabileceği gibi aynı dava içerisinde savunma yoluyla istenmesine de engel bir hüküm yoktur.

Ne varki mahkemece bu yönde usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bahisle istek reddedilmiştirHal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda somut olay incelendiğinde, kamu yararı nedeni ile davalının tapusunun iptal edilerek taşınmazın kayıt dışı bırakılmasında hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilerek davalının tazminat isteğinin incelenip karar verilmesi gerekirken, bu konunun gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davalının temyiz itirazları bu sebeple yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13856, Karar No: 2022/16392, Tarih: 21.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13856 E.  ,  2022/16392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, Kurum işleminin iptali ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespit istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın usülden reddine dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacılar murisinin 0431967603 Bağ-Kur numarası ile zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunu ve minibüs işletmecisi meslek kuruluş unvanı ile Akçakale Esnaf ve Sanatkarları Odası Başkanlığı'nın oda kayıt defterine üye olarak kayıt yaptırdığını, sigortalı tescil ve sigorta başlangıç tarihi olan vergi kaydının bulunduğu 19.02.1985 tarihinden yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu 21.06.2006 tarihinden davanın açıldığı tarihe kadar oda kaydının da halen devam ettiğini, müvekkilinin 19.02.1985 tarihinde başlayan vergi kaydına istinaden SGK Şanlıurfa İl Müdürlüğü tarafından 19.02.1985 tarihi sigorta başlangıç tarihi kabul edildiğini ve bu tarih itibarı ile müvekkilinin kendi nam ve hesabına çalışıyor olması ve gerçek usulde vergi mükellefi olması nedeniyle zorunlu Bağ-Kur sigortalısı kabul edilerek kaydını yaptığını ve bu tarih itibarı ile sigortasını başlattığını, müvekkilinin sigorta eksperleri cemiyeti ve diğer vergi daireleri unvanlı kuruluşta vergi mükellefi olduğu dönemler sigortaya tescil edildiği 19.02.1985 tarihi ile 07.03.1986 tarihi olduğunu, müvekkilinin vergi kaydını terkin etmiş olsa da kurum sigortalısı olarak yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğunu, 21.06.2006 tarihine kadar Akçakale Esnaf ve Sanatkarları Odasında oda kaydının devam ettiğini, müvekkilinin 19.02.1985-07.03.1986 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğunu, 21.06.2006 tarihli müvekkiline bildirilen hesap özetinde 19.02.1985-21.06.2006 tarihleri arasında 20 yıl 4 ay 1 gün sigortalılık süresinin bulunduğunu, 19.02.1985-07.03.1986 vergi kaydının bulunduğu tarihler arası zorunlu Bağ-Kurlu olarak kabul edildiği halde talep ettikleri 07.03.1986-21.06.2006 oda kaydının bulunduğu tarihler arasında geçen sürelere ait Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından prim tahsilatı yapıldığı ve yaşlılık aylığı tahsis talebinin kabulüyle 4 yıl boyunca müvekkiline yaşlılık aylığı bağlandığı ve kullandırdığı halde kendi işlemini iptal ederek oda kaydının bulunduğu dönemlerin sigortalı hizmet süresinden sayılamayacağını belirterek yaşlılık aylığının ödemesinin kesintiye uğramasına sebebiyet vererek mağduriyetine yol açtığının aşikar olduğunu, Şanlıurfa Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kontrol Memurlarınca Akçakale Esnaf ve Sanatkarlar Odası Kayıtlarının incelenmesi sonucu düzenlenen haziran 2011 tarihli sayılı raporun kayıt ve tespit tutanağında; 22.07.2002 tarih ve 1871 sıra numarası ile tasdik edilen üye kayıt defterinde tarih takibinin olduğunun, defterin 1971-1984 tarihli kayıtları içerdiğinin, defterin ilgili sayfasında ve sıra numarasında ..

.07.2002 tarih ve 1871 sıra numarası ile tasdik edilen üye kayıt defterinde tarih takibinin olduğunun, defterin 1971-1984 tarihli kayıtları içerdiğinin, defterin ilgili sayfasında ve sıra numarasında ...’ün yer aldığının, müracaat ve kayıt bölümünde oda üye kaydının yapıldığı tarihini olduğunun, üye bilgilerinde herhangi bir silinti ve kazıntının olmadığını, defterde üyeliğin terkin edildiğine dair bir ibareye rastlanmadığını, üye kayıt tarihinin noter tasdik tarihinden önce olduğunu ve önceki tarihli orijinal defterin yakıldığı beyanı üzerine ibraz edilmemiş olması nedeniyle üye kaydının geçersiz sayılması kanaatine varıldığının belirttiğini ve kontrol memurunun raporu üzerine müvekkilinin 19.02.1985-07.03.1986 tarihleri arasında vergi kaydının terkin edildiğini, 07.03.1986 ile yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunulan ve Sosyal Güvenlik Kurumunca bu tarih itibari ile prim ödemeleri toplu olarak tahsil edilmek kaydıyla yaşlılık aylığı bağlanan kişinin yaklaşık 4 yıl boyunca müvekkilinin yaşlılık aylığından yararlandırıldığını ve aylığı bağlanan kişinin yaklaşık 4 yıl boyunca ve müvekkili tarafından yaşlılık aylığı kesildikten sonra içeride mevcut bulunan 17.514,59 TL pirim ödemesinden iş bu davanın açıldığı tarihe kadar nemalandırmak sureti ile fayda sağladığını, 21.06.2006 tarihine kadar devam ettiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu kontrol memurları tarafından yapılan tetkik sonucunda Akçakale Esnaf ve Sanatkârlar Odası kayıtlarının usulüne uygun düzenlenmediğinden geçersiz sayılmasına karar verildiğini, sigortalık sürelerinin vergi mükellefi olduğu dönemlere göre yeniden düzenlendiğini ve müvekkiline bunun sonucunda 1 yıl 0 ay 18 gün hizmet süresinin emekli olmasına yetmediğini ve hakkında yapılacak bir işlemin bulunmadığını bildirdiğini, müvekkilinin sigorta başlangıç tarihi vergi kaydının başladığı 19.02.1985 tarihi olduğunu, vergi kaydı 07.03.1986 tarihinde sona erdiğini ancak Akçakale Esnaf ve Sanatkârlar Odası başkanlığında önceden başlayan ve vergi kaydına göre sigorta tescil tarihinden yaşlılık aylığı tahsis tarihine ve sonrasında bu davanın açıldığı tarihe kadar devam eden oda kaydı nedeni ile sigortalılığı devam ettirildiğini, daha sonra vergi kaydının sona erdiği 07.03

.02.1985 tarihi olduğunu, vergi kaydı 07.03.1986 tarihinde sona erdiğini ancak Akçakale Esnaf ve Sanatkârlar Odası başkanlığında önceden başlayan ve vergi kaydına göre sigorta tescil tarihinden yaşlılık aylığı tahsis tarihine ve sonrasında bu davanın açıldığı tarihe kadar devam eden oda kaydı nedeni ile sigortalılığı devam ettirildiğini, daha sonra vergi kaydının sona erdiği 07.03.1986 tarihinde sigortalılığının sona erdirilmeden vergi kaydının terkini tarihinde dahi mevcut oda kaydının devam ettiğini, Şanlıurfa Sosyal Güvenlik İl müdürlüğü kontrol memurlarınca Akçakale Esnaf ve Sanatkârlar Odası kayıtlarının incelenmesi sonucu düzenlenen raporda müvekkilinin Akçakale Esnaf ve Sanatkârlar Odası kayıtlarının usulüne uygun geçerli bir kayıt olamadığını ve kanaatine varıldığının belirtilmesi üzerine kurum tarafından müvekkilinin meslek odasına dayanan sigortalılık süresinin iptal edilmiş olduğunu, bu nedenle müvekkilinin yaşlılık aylığı talebinde yeterli hizmet süresi bulunmaması durumunda reddedildiğini, ilk uygulama ile ikinci kararı arasında çelişki oluşturduğunu ve müvekkilinin mağduriyetine yol açtığını, kurumun davacının oda kaydının geçersizliğine tek dayanak olarak kendi memurlarınca düzenlenen bir tutanağı sunduğunu, kişinin emekliliğe hak kazanıp kazanmadığının tespitini yapan ve müvekkilinin emekliliğine ve yaşlılık aylığını tahsise karar veren SGK İl Müdürü nezdinde oluşturulan üst komisyon olduğunu, müvekkilinin yaşlılık aylığı tahsisi talebinin kabulüne karar veren ve bu kararın altına imza atan SGK İl Müdürü başkanlığındaki komisyon kararının kontrol memurlarının tutmuş olduğunu ve tutanakla bertaraf edilmesinin kabul edilemez nitelikte hayatın olağan akışına aykırı bir durum olduğunu, oda kayıtlarının gereği gibi tutulmamasının sorumlusunun müvekkili olmadığını, ilgili kuruluş olan Akçakale Esnaf ve Sanatkârlar Odası olduğunu, müvekkilinin Akçakale Esnaf ve Sanatkârlar Odası kaydının geçerli sayılmasının bunun sonucunda oda kayıtlarına dayanan Bağ-Kur sigortalılık süresinin de geçerli sayılması gerektiğini, müvekkilinin vergi kaydının sona erdiğini ancak Akçakale Esnaf ve Sanatkârlar ile diğer bağımsız çalışanlardan ticari kazanç ve serbest meslek kazancı dolayısı ile gerçek veya basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar ile gelir vergisinden muaf olanlardan Akçakale Esnaf ve Sanatkârlar sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıtlı olanların sigortalı sayılacağına ilişkin yapılan değişiklik 04.10.2000 tarihinden sonra Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edilecek olanlara ilişkin olduğunu, 20.04.1982 ve 22.03.1985 tarihlerinde yapılan değişiklikler ile 20.04.1982-22.03.1985 tarihlerinden sonra Bağ-Kur’a yeni kayıt ve tescil edilecekler için söz konusu kanunlar ile getirilen değişikliklerin uygulanması gerektiğini, müvekkilinin 07.03.1986-21.06