muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13120, Karar No: 2018/16919, Tarih: 08.10.2018

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesi hükmünde kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak dava açılamayacağı açıklanmıştır. Bu sürenin hak düşürücü nitelikte olduğu ve taraflarca öne sürülmese bile mahkemece kendiliğinden değerlendirileceği kuşkusuzdur. O halde ;dava 22.03.2013 tarihinde açılmış olup kadastro tespiti 1993 yılında yapılmış ve 1994 yılında kesinleşmiş olduğuna ve bilirkişi raporunda 25-30 yaşlarında 250 adet ......... ağacı bulunduğu ve hem davacının talebinde hem de kök raporda 130 adet 5-15 yaş aralığında ......... ağacı bulunduğu ve sonraki ek raporda ise 150 adet 5-15 yaş aralığında ......... ağacı bulunduğu belirtildiğine göre mahkemece öncelikle ağaçlarının sayısı konusunda çelişki giderilerek yukarıda hak düşürücü süreye ilişkin ilke ışığında ağaçlar hususunda yeniden keşif yapılıp tanıklar dinlenerek ve ...... bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek h......nde temyiz edene iadesine, 08.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/999, Karar No: 2024/4309, Tarih: 20.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/999 E.  ,  2024/4309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/1673 E., 2022/1337 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından verilen 02.11.2022 tarihli ve 2022/1673 Esas, 2022/1337 Karar sayılı ek kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 8 yıl 7 ay 10 gün hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın temyizden feragatin sonuçlarını bilemeyeceğinden temyiz talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı sanığın Ceza İnfaz Kurumundan 18.10.2022 ve 20.10.2022 tarihli dilekçeleriyle temyizden feragat ettiği, sanık müdafiinin 01.11.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla sanığın gönderdiği dilekçelerde temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu, ek kararın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/1673 Esas, 2022/1337 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erciş Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/2219, Karar No: 2023/3973, Tarih: 07.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2219 E.  ,  2023/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1658 E., 2022/1765 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/320 Esas ve 2022/409 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 43 ile 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/1658 Esas, 2022/1765 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden "Hükmün 2-A maddesindeki TCK'nın 103/3-d ve 61/7. maddelerinin uygulanmasına ilişkin 2 ve 5. paragraflarının hükümden çıkartılmasına, hükmün 2. paragrafı yerine 'Koşulları oluşmadığından TCK'nın 103/3-d maddesinin uygulanmasına yer olmadığına' ibaresi yazılarak, hükmün 3. paragrafında bulunan '31 yıl 10 ay 15 gün hapis' ibaresi yerine '21 yıl 3 hapis' ibaresi yazılmak suretiyle" düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyizi

Sanığın atılı suçları işlediğine dair somut delil bulunmadığına hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyizi

Sanığın mağdurenin okulunda güvenlik görevlisi olması nedeniyle koruma gözetim ve bakım yükümlülüğünün olduğuna, her iki suç yönünden alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; "Sanığın ikrarı, katılan ve mağdur beyanları, Aksaray Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 503756813 sayılı doğum raporu, Aksaray Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 21/06/2022 tarih ve 2022/628 sayılı yazısıyla mağdur ...'in beyanlarına itibar edilebileceği yönünde rapor, Aksaray İl Milli Eğitim Müdürlüğü, Aksaray Devlet hastanesine ve İl Sağlık Müdürlüğü yazı cevapları, kolluk tutanakları ile dosya içerisinde mevcut tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; Yargıtay 14.Ceza Dairesinin 08.09.2014 gün, 2012/13521 Esas, 2014/9563 Karar sayılı ilamlarında açıklandığı gibi; nüfus kaydına göre suç tarihinde on beş yaşından küçük olan ve bu nedenle TCK'nın 6/1-b. maddesi kapsamında "çocuk" sayılan ve 14 yaş içinde olması itibarı ile kendisine karşı işlenen suçlarda "rızası geçerli bulunmayan mağdurenin", sanığın evinde birden fazla kez cebir, tehdit ve hile olmaksızın vajinal yoldan cinsel ilişkiye girmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 43/1. maddelerinde düzenlenen "zincirleme biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı" suçunu oluşturduğu ve sanığın atılı suçuişlediği kanaatine varılmıştır. Temel ceza belirlenirken sanığın kastının yoğunluğu, mağdurun olay tarihindeki yaşı ve sanıkla aralarında bulunan yaş farkı, mağdurun olay sebebiyle gebe kalması ve söz konusu eylemin mağdurun geleceğine olan etkisi nedeniyle telafisi olmayan zararı, mağdurun dışarıdan bakıldığında zayıf, çelimsiz ve çekingen olduğu, sanığın görünüş itibariyle kalıplı olduğu, sanığın mağdurun bu halinden yararlanarak atılı suçu kolaylıkla gerçekleştirdiği, mağdurun sanıkla tanışması incelendiğinde, mağdurun içine kapanık, asosyal olması, anne ve babasının ayrı olması ve mağdurun annesi ile yaşaması, sanığın bu durumları bilmesi, başka bir şahsın tehdit ve şantajından kurtulmak için okulda güvenlik görevlisi olan sanıktan yardımcı olmasını istediği, sanığın bu hususu kullanarak mağdur ile yakınlaştığı, mağdurun başka bir şahsın kendisine olan cinsel yaklaşımından kaçmak isterken sanıktan yardım istemesine rağmen sanığın bu durumu kullanarak mağdurla cinsel ilişkiye girdiği, sanığın cinsel ilişkiye girdiği tarihte 42 yaşında, mağdurun ise 13 yaşında olduğu, sanığın başından beri mağdura iyi niyetle yaklaşmadığı dikkate alınarak alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmıştır. Sanığın mağdurun okuduğu okulda güvenlik görevlisi olması nedeniyle koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunduğu mağdura karşı bu suçu işlediği anlaşılmakla, TCK'nın 103/3-d. maddesi gereğince cezasında yarı oranında arttırım yapılmıştır. Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda bir suçu birden fazla işleyerek eylemini zincirleme suç kapsamında gerçekleştirdiği anlaşılmakla; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca eylemi gerçekleştirme şekli ve miktarı da nazara alınarak takdiren cezasında 1/4 oranında artırım yapılmıştır

. maddesi gereğince cezasında yarı oranında arttırım yapılmıştır. Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda bir suçu birden fazla işleyerek eylemini zincirleme suç kapsamında gerçekleştirdiği anlaşılmakla; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca eylemi gerçekleştirme şekli ve miktarı da nazara alınarak takdiren cezasında 1/4 oranında artırım yapılmıştır. Sanığın gerçekleştirdiği sübuta eren eylemi nedeniyle pişman olduğuna ilişkin Mahkememize beyanlarda bulunmuş ise de; sanığın akrabası olan tanığın, mağdurun hamile kaldıktan sonra birden fazla kez çocuğu aldırmak veya düşürmek için kendisinden para istediğine ilişkin beyanları dikkate alındığında samimi bir pişmanlığa ilişin Mahkememizce kanaat oluşmaması ve sanığın işlediği sabit bulunan suça ilişkin olayın oluş şekli gibi hususlar dikkate alınarak takdiren 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanmamıştır." şeklindeki gerekçeyle karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden "Mağdurun öğrenim gördüğü okulda güvenlik güvenlik görevlisi olarak çalışan sanığın, bu kapsamda mağdure üzerinde koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın TCK'nın 103/3-d. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı ve istinaf itirazları bu itibarla yerinde görülmüş, bu aykırılığın yeniden araştırma ve delil takdiri gerektirmediği, CMK'nın 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2-A maddesindeki TCK'nın 103/3-d ve 61/7. maddelerinin uygulanmasına ilişkin 2 ve 5. paragraflarının hükümden çıkartılmasına, hükmün 2. paragrafı yerine 'Koşulları oluşmadığından TCK'nın 103/3-d maddesinin uygulanmasına yer olmadığına' ibaresi yazılarak, hükmün 3. paragrafında bulunan '31 yıl 10 ay 15 gün hapis' ibaresi yerine '21 yıl 3 hapis' ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükmün incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Kanunun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/1658 Esas, 2022/1765 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 1. Ağır Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2094, Karar No: 2011/2738, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2094 E.  ,  2011/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 139 ada 19 parsel sayılı 14740,54 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1131, Karar No: 2012/4483, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1131 E.  ,  2012/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı vekili, davalı asıl işveren .. A.Ş.'nin alt işvereni .... Şti.'nin işçisi olarak çalışan davacının Nakliyat İş Sendikası üyesi olduğunu, anılan sendika ile ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihli toplu  iş sözleşmesinin imzalandığını, uzun yıllardan beri süre gelen asıl işveren alt işveren ilişkisinin, alt işverenin sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalayacağını öğrenen davalı ...A.Ş. tarafından 2008 yılında yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, 15.03.2007 -14.03.2009 dönemi için yürürlüğe konulan  toplu iş sözleşmesinde 300,00 TL seyyanen zam, dört aylık ücret tutarında ikramiye ve aylık 100,00 TL yakacak yardımına yer verildiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi uyarınca davalı ... A.Ş.'nin toplu iş sözleşmesinde öngörülen haklardan sorumlu olduğunu, buna göre 15.03.2007-31.12.2007 dönemi 9,5 ay için toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret, ikramiye ve yakacak yardımı fark alacağının en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğini, kesinleşen işe iade kararı uyarınca dört aylık hizmet süresinin eklenmesi suretiyle, davacının işe başlatılamadığı tarih itibariyle fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, çalıştırılmayan süreye ilişkin dört ayla sınırlı fark ücret ve diğer haklar, oniki aylık ücret tutarındaki sendikal tazminat fark alacaklarının bulunduğu belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak toplam 1.000,00 TL'nın faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm halini alan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin kararına göre davacının dava dışı ...Ltd. Şti.'nin işçisi olmayıp, davalı ... A.Ş.'nin işçisi olduğu, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı ...Ltd. Şti.'nin ile Nakliyat İş Sendikası arasında yapıldığı, ........ A.Ş.'nin iş yerlerinde bu sendikanın yetkili olmayıp, başka bir sendikanın yetkili olduğu, ayrıca davalı şirketin bağlı olduğu iş kolunun da farklı olduğu, davacının Nakliyat İş Sendikası ile yapılan toplu iş sözleşmesinin ve bu iş kolunda çalışan bir işçisi de olmadığından, bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı .. A.Ş. ile dava dışı alt işveren .... Ltd. Şti.'nin arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş işe iade davası ile sabittir. Davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ... Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlüktedir. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nda kabul edilen temel esaslara  uygun görülmektedir. Ancak, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekmektedir. Öte yandan, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmaması esastır. Bu durumda, davacının, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ........ Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı açıktır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.