muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10418, Karar No: 2012/12099, Tarih: 01.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/10418 E.  ,  2012/12099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan, "görülen lüzum üzerine" denilerek işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Meta Su .... İnş Unlu Mam. San. Tic. AŞ vekili; davacının davalı şirkette çalıştığını, iyineyit kurallarına uymayarak çalıştığı restaurantta bir takım ürünleri aşırdığını, birlikte çalıştığı personel tarafından görüldüğünü, uyarılara rağmen davarnışlarına devam etmesi, alışkanlık haline getirmesi sebebi ile iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili; davacının Belediye Başkanlığında çalışmadığını, kurum ile ilgisinin bulunmadığını, husumet nedeni ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu 17. maddesine göre "görülen luzüm üzerine" denilerek feshedildiği, fesih sebebinin yargılama sırasında genişletilemeyeceği feshin geçersiz olduğu, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı İç Ticaret Genel Müdürlüğü'nün 18.11.2009 tarihli Teftiş Raporunda davacının ... işçisi olarak gösterildiği, belediye norm kadrosunda belirtilen sayıdan fazla işçi çalıştırmak istediğinde davalı ... şirket üzerinden personel istihdam edildiğinden davacının başlangıçtan beri belediye işçisi olarak çalıştırıldığı gerekçesi ile davalı şirket yönünden husumet nedeni ile davanın reddine, davacının Menemen Belediye işyerinde işe iadesine karar verilmiştir.

Karar her iki davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve feshin geçerliliği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Somut olayda; davacı 17.05.2007- 12.03.2010 tarihleri arasında davalı şirkette bulaşıkçı olarak çalışmıştır. Menemen Belediye Başkanlığına ait şehir parkında revize çalışmaları kapsamında inşa edilen park içindeki mülkiyeti belediyeye ait olan Restaurant, Cafe, ve Kültür merkezinin 2886 sayılı Devlet ihale kanununun 45. maddesi gereği açık teklif usulü ile yapılan ihale sonrası 5393 sayılı Belediye Kanunun 18 maddesi e bendi hükümlerine uygun olarak meclis kararı ile 10 yıl süre ile davalı şirkete kiraya verilmesine oy çokluğu ile karar verilmiştir. 18 Mayıs 2007 tarihli ihale komisyon kararı ile 01.06.2007- 30.04.2008 tarihleri arasında bir yıllık yapılan dükkan kira kontratı dosya içinde bulunmaktadır. Davalılar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisi kanuna uygun kurulmuş olup muvazaaya dayanmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan davacının iş sözleşmesinin "görülen luzüm üzerine" denilerek feshedildiği sabittir. Fesih sebebi 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesi uyarınca açık, kesin şekilde belirtilmemiştir. Bu nedenle davacı davalı şirkete ait işyerine iade edilmeli, mali sonuçlardan ise davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmelidir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE VE DAVACININ DAVALI META SU .... İNŞ UNLU MAM. SAN. TİC. AŞ’YE AİT İŞYERİNDEKİ İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200.-TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 334,65 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliğiyle 01.06.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18987, Karar No: 2011/7269, Tarih: 05.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18987 E.  ,  2011/7269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kendisine ait taşınmazı 7.12.2001 tarihinde davalıya bağışladığını, 10.12.2001 tarihli il genel meclisi kararı ile bağışın kabul edildiğini, daha sonra vali ile yapılan 25.3.2002 tarihli protokol ile bağış konusu taşınmaz çevre düzenlemesi nedeniyle yıkılacağından yerine civardan su basmanı yapılmış bir 100 metrekarelik inşaat vermeyi taahhüt ettiklerini, bilahare aynı gün tapuyu verdiği halde, davalının edimini yerine getirmediğini, en son talebinin reddine ilişkin 6.11.2006 tarihli il genel meclisi kararı alındığını bildirerek; protokol hükümlerinin aynen ifasını, yerine getirilmemesi nedeniyle uğradığı zarar olarak şimdilik 7000 TL maddi 1000 TL manevi zararın faizi ile tahsilini, olmadığı takdirde, bağışın iptalini, yıkılan evinin aynen yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin dolduğunu, bağışın şarta bağlı olmadığını,protokolün vali ile yapıldığını, il genel meclisi kararı haline getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacının talebinin reddine ilişkin il genel meclisi kararının 6.11.2006 tarihinde tebliğ edildiği esas alınarak 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 7.12.2001 tarihli dilekçesi ile 20 sayılı parselini davalıya bağışlamış, buna ilişkin 10.12.2001 tarihli İl Genel Meclisi kararı ile bağış kabul edilmiş, 2010/18987-2011/7269

Mahkemece davacının talebinin reddine ilişkin il genel meclisi kararının 6.11.2006 tarihinde tebliğ edildiği esas alınarak 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 7.12.2001 tarihli dilekçesi ile 20 sayılı parselini davalıya bağışlamış, buna ilişkin 10.12.2001 tarihli İl Genel Meclisi kararı ile bağış kabul edilmiş, 2010/18987-2011/7269

25.3.2002 tarihinde taşınmazın devri verilerek kayıtsız şartsız bağış olarak verildiği tapu senedinde belirtilmiştir. Tapunun devredildiği gün dönemin valisi ile davacı arasında yapılan protokole göre, bağışlanan taşınmazın çevre düzenlemesi nedeniyle yıkımı gerektiğinden bu taşınmaz yerine civardan 100 metrekarelik su basmanı çımış halde inşaatın teslim edileceği vadedilmiş,teslim için süre belirlenmemiştir. Davacının birçok başvurusu üzerine en son 6.11.2006 tarihli İl Genel Meclisi kararı ile bağışın kayıtsız şartsız yapıldığı, protokolün İl Genel Meclisi kararı haline getirilmediğinden talebin reddine karar verilmiştir. Mahkemece bağışın şarta bağlı olmadığı, l Genel Meclisinin kararının tebliğinden itibaren hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı taşınmazının bağışladıktan sonra valilik ile yapılan ayrı bir protokol ile bağışlanan taşınmaz yerine su basmanı çıkmış halde inşaat verilmesi taahhüt edilmiştir. Taraflar arasındaki bu taahhüdün yerine getirilmesi için bir süre öngörülmemiştir. Davacı taraf dava dilekçesinde terditli talepte bulunarak öncelikle protokolün ifasını, geç ifa nedeniyle tazminat verilmesini olmadığı takdirde bağışın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davacının bağış aktinden sonra ayrı olarak düzenlenen protokol ile başka bir taşınmaz verilmesi taahhüt edildiğinden bu taahhütnamenin sahte olarak düzenlendiği iddia ve ispat edilemediğine göre davacının öncelikli talebide bu protokolün ifası olduğundan bu talebi dikkate alınarak taraf delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,70 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 05.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6769, Karar No: 2021/4739, Tarih: 02.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6769 E.  ,  2021/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1- Sanıklar ... ve ... hakkında “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2005 ve 31.12.2006 olan suç tarihlerinden, 2005 takvim yılı için suç tarihinden hüküm tarihine, 2006 takvim yılı için ise suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun ise 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 02.03.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıtlarına göre; sanık ...’nin hükümden sonra 30/01/2020 tarihinde vefat ettiği belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde, 5237 sayılı TCK'nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

02.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4290, Karar No: 2007/7103, Tarih: 12.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4290 E.  ,  2007/7103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Karar başlığında "İ. A. yerine" İ. K. yazılmasının borçlunun bizzat itiraz dilekçesinde kendi ismini "İ. K." olarak yazması nedeniyle  oluşmuş maddi hataya müstenit olup, maddi hatanın mahallinde her zaman düzeltilebileceğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcının mahsubuna, bakiye 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 12.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13038, Karar No: 2013/1571, Tarih: 15.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13038 E.  ,  2013/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

K A R A R

... 8. Aile Mahkemesi'nden takip konusu ilamın boşanma hükmü yönünden kesinleşip kesinleşmediği sorularak, alınan yazı cevabının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE, 15.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/20797, Karar No: 2025/308, Tarih: 13.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/20797 E.  ,  2025/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Bilişim sistemindeki verileri bozma ve sisteme veri yerleştirme

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi (Düşme)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2024 tarihli ve 2022/649 Esas, 2024/275 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında bilişim sistemindeki verileri bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 244/2-3, 43/1, 31/3, 62/1, 50/3 ve 52. maddeleri uyarınca 3.720,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 25.04.2024 tarihli ve 2024/1010 Esas, 2024/1089 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurusunun olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olup temyizde hukuki yarar bulunduğu tespit edilerek ve Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek inceleme yapılmıştır.

1. Oluş, tüm dosya kapsamındaki deliller ile suça sürüklenen çocuğun ikrarı birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuklarla birlikte ... e-okul sistemine girerek karne notlarını değiştirdiği sabit olduğundan; suça sürüklenen çocuk müdafinin beraat kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre 25.06.1997 doğumlu olan ve suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 244/2-3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 7 yıl 12 ay olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3.5237 sayılı Kanun’un 67/4. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağanüstü zamanaşımı süresine eklendikten sonra suç tarihinden hüküm tarihine kadar, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiş; açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

3.5237 sayılı Kanun’un 67/4. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağanüstü zamanaşımı süresine eklendikten sonra suç tarihinden hüküm tarihine kadar, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiş; açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 25.04.2024 tarihli ve 2024/1010 Esas, 2024/1089 Karar sayılı kararında, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7384, Karar No: 2022/7661, Tarih: 24.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7384 E.  ,  2022/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ile ...'nin, sanık ...'un eski kız arkadaşı olan mağdure ...'un ikametinin önüne giderek araçla beklemeye başladıkları, mağdure ikametine gireceği sırada sanık ...'un mağdureyi zorla araca bindirdiği, araç hareket ettikten bir süre sonra sanık ...'nin araçtan indiği, sanık ...'un mağdureyi ...'sine götürerek kullanılmayan bir evde bir gece kaldıkları, ertesi gün sanık ...'un babası olan ...'un gelerek mağdureyi alıp ailesine teslim ettiği iddiasıyla açılan davada, mağdurenin mahkemede 2. celse alınan, sanıkla rızasıyla gittiğine yönelik beyanları, bu beyanlarını destekleyen tanıklar ..., ... ve ...'un beyanları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak somut ve kesin delil bulunmadığı ve mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip, gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararıarı, usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısının suçun sabit olduğuna ve mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2326, Karar No: 2021/9881, Tarih: 03.11.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/2326 E.  ,  2021/9881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2019 tarih ve

2017/315 - 2019/531 sayılı kararı

hakkında; CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı

ayrı beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurularının

esastan reddi

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Temyiz edenler : Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve müdafileri ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1 - Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, gerekçeli karar başlıklarında sanık ... açısından 01.02.2017 tarihinin suç tarihi olarak gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Sanık ...’ın zorunluluk nedeni gösterilmeden SEGBİS vasıtasıyla savunma alınmasına sanık ve müdafiinin yargılamanın hiçbir aşamasında itiraz etmeyerek zımnen kabul etmiş olması, bu yöntemle savunma alınmasının silahların eşitliği ve yargılama ilkesi çerçevesinde savunmada zaafiyet yaratmadığının anlaşılması karşısında, bu yöne ilişkin sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... ve müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2 – Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri ile ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 05.12.2019 tarih ve... K. sayılı kararına karşı sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunduğu ancak sanığın Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği 12.10.2021 ve 18.10.2021 tarihli dilekçelerinde ‘’temyiz hakkından feragat ettiğini’’ belirtmesi ile vekaletname örneğine göre temyizden feragat etme yekisi bulunan sanık müdafii Av. ...’in 11.10.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiğini bildirerek dosyanın kesinleştirilmesini talep ettiğinden, sanık ... yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede,

a) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... yönünden;