muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16137, Karar No: 2023/1249, Tarih: 13.03.2023

6. İlk derece mahkemesince, sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçu ... görülerek ve sanığın suç konusunu oluşturan eşyayı kimden ve ne suretle elde ettiği hususunda bilgi verdiği belirtilerek 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci Esas No : 2021/16137

maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince, Cumhuriyet savcısı tarafından "bilirkişi raporuna göre sanığın 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği halde birinci fıkrası uyarınca cezalandırıldığı, ayrıca sanığın savunmasının cezadan kurtulmaya yönelik olduğu belirtilerek mahkemece de bu beyana itibar edilmemesine karşın sanığın suç konusu eşyayı kimden ve ne suretle elde ettiği hususunda bilgi verdiği kabul edilerek şartları oluşmadığı ve beyanlarına itibar edilmediği halde bu gerekçeyle çelişkiye düşülerek bir nevi sanığın beyanı doğru kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulandığı" yönündeki istinaf talebinin kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, "Sanığın hükümlü olarak kaldığı ceza infaz kurumunda koğuşta bulundurduğu eşyanın bilirkişi raporunda, 6136 Sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz salt saldırı ve savunmada kullanılmak amacıyla yapılmış alet olduğu, ancak vehamet arz etmediği, ayrıca TCK'nın 6/1-f maddesinde belirtilen saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış her türlü kesici, delici veya bereleyici aletlerden olduğunun değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında; saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış delici nitelikteki suça konu aletin, TCK'nın 6. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin üçüncü alt bendi gereğince silah kapsamında kalması, bu nedenle sanık hakkında TCK'nın 297. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin uygulanma imkânının bulunmaması ve aynı bendin düzenlenmesinde 297. maddenin birinci fıkrasının kapsamının daraltılmasının ve suçun unsurlarının değiştirilmesinin amaçlanmamış olması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin TCK'nın 297. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kaldığının kabulünün gerektiği, ancak TCK'nın 297/4. madde şartlarının bulunmadığı" belirtilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 297 nci maddesinin birinci maddesinin birinci cümlesi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 ... maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

17.06.2005 tarihli ve 25848 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmelik’in, "El işi faaliyetleri" başlıklı 14 üncü maddesi;

"Hükümlülerin, gerekli malzemeler kantinden temin edilmek koşuluyla, el işi faaliyetlerini, ceza infaz kurumlarının uygun bölümlerinde yapmaları esastır.

Ceza infaz kurumunun güvenliğini bozmamak kaydı ile bu faaliyetlerin devamına koğuş, oda ve eklentilerinde izin verilebilir.

Maket bıçağı, tornavida gibi kesici ve delici alet ile boyama ve yapıştırmada kullanılan madde ve malzemelerin koğuş, oda ve eklentilerinde bulundurulmasına izin verilmez."

Şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlü ve tutukluların el işi faaliyetlerini nerede ve ne şekilde yürütebileceklerine dair usul ve esaslar belirlenmiştir. Buna göre, hükümlü ve tutukluların koğuş, oda ve eklentilerinde el işi faaliyetleri yapmaları izne tabi tutulmuştur. Ancak, maket bıçağı, tornavida gibi kesici ve delici aletler ile boyama ve yapıştırmada kullanılan madde ve malzemelerin anılan yerlerde bulundurulmasına izin verilmeyeceği belirtilmiştir.

Silahtan neyin anlaşılması gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un "Tanımlar" başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde beş alt bent halinde sıralanmıştır. Buna göre;

1. Ateşli silâhlar,

2. Patlayıcı maddeler,

3. Saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış her türlü kesici, delici veya bereleyici alet,

4. Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler,

5. Yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı, boğucu, zehirleyici, sürekli hastalığa yol açıcı nükleer, radyoaktif, kimyasal, biyolojik maddeler silah sayılmaktadır.

5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suçun tipe uygun eylem unsuru, infaz kurumuna veya tutukevine silah sokulması yahut bulundurulması olduğundan, bu suçun işlenip işlenmediğinin tespiti için öncelikle somut olayda eyleme konu nesnenin, aynı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen anlamda bir silah olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Zira, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde kastedilen "silah"ın, aynı Kanun’un 6 ncı maddesinde tanımlanan nesnelerden olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yazılı açıklamalar ışığında dava konusu olay konusu değerlendirildiğinde; Sanığın hükümlü olarak kaldığı ceza infaz kurumunda bulundurduğu 11 cm uzunluğunda kabza kısmı kahve ... şişe ilişkin olarak düzenlenen bilirkişi raporunda saldırı ve savunmada üstünlük sağlayacağından 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi kapsamında silah tanımına giren aletlerden olduğu belirlenmesine göre sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kaldığının kabulüne ve 297 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen şartların bulunmadığına ilişkin kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04.07.2019 tarihli ve 2019/2155 Esas, 2019/2441 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16931, Karar No: 2017/17854, Tarih: 19.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16931 E.  ,  2017/17854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının tahakkuk ettiği faturalara kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik talebin reddine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ... kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin iadesine ilişkin Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 Sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 Sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen

10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 Sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2774, Karar No: 2021/4997, Tarih: 10.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/2774 E.  ,  2021/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Asıl Dava Muhdesat Olarak Ağaç Bedellerinin Ve Ağaçlara Yapılan Zorunlu Ve Faydalı Masrafların Yasal Faiziyle Birlikte Davalılardan Müştereken Ve Müteselsilen Tahsili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiş olup hükmün asıl dava davacısı-birleşen davanın davalısı vekili ile, asıl davanın davalılarından ... ve asıl dava davalılarından-birleşen dava davacıları ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili asıl davada davalıların paydaş malik oldukları 239, 241, 244 ve 245 parsel sayılı taşınmazlardan vekil edeninin dava dışı paydaş olan kişilerden 16.05.2003 tarihinde tapudan paylar satın aldığını, daha sonra da anılan taşınmazlara değişik tür ve sayıda meyve ağaçları dikerek yetiştirdiğini, ancak taşınmazlarda paydaş malik olan davalılardan ...’ın müvekkiline karşı Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/198 Esas sayılı dosyasında önalım davası açtığını ve dava sonucunda müvekkiline ait payların iptaline ve bu payların davalı ... adına tesciline karar verildiğini ve kararın kesinleşmesi üzerine anılan taşınmazlarda vekil edeni adına olan payların davalılardan ... adına tescil edildiğini, gelinen noktada müvekkilinin iyiniyetle ve anılan taşınmazlar üzerine paydaş malik olduğu dönemde dikip yetiştirmiş olduğu meyve ağaçlarının, anılan önalım davası neticesinde mülkiyet haklarını kaybetmesi nedeniyle davalıların bu ağaçlar nedeniyle sebepsiz zenginleşmiş olduklarını açıklayarak, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere ağaç bedelleri toplamı olarak 122.435,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte, ayrıca vekil edenin ağaçların dikimi, bakımı ve yetiştirilmesi amacıyla taşınmazlara yapmış olduğu zorunlu ve faydalı giderler için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL bedelin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Asıl davaya yasal süresi geçtikten sonra cevap veren davalılardan ... ve ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Asıl davaya cevap veren davalılardan ... vekili de davaya cevap veren diğer davalılar vekilinin cevap dilekçesindeki savunmalarla tamamen aynı doğrultuda savunmalarla davanın reddini savunmuştur.

Asıl davaya yasal süresi geçtikten sonra cevap veren davalılardan ... ve ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Asıl davaya cevap veren davalılardan ... vekili de davaya cevap veren diğer davalılar vekilinin cevap dilekçesindeki savunmalarla tamamen aynı doğrultuda savunmalarla davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada asıl dava davalılarından ve birleşen davanın davacıları olan ... ve ... vekili vekil edenlerinin 239, 241, 242, 244 ve 245 parsel sayılı taşınmazların paydaş maliklerinden olduklarını, davalı ...’ın anılan taşınmazlarda paydaş olan dava dışı bazı kişilerden tapudan paylar satın aldığını, ancak bu hisse satışlarını müteakiben davalı aleyhine Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/198 Esas (Bozmadan sonra yeni 2010/340 Esas 2011/165 Karar) sayılı kararı ile davalı adlarına olan dava konusu taşınmazlardaki payların iptaline karar verildiğini, anılan Mahkeme kararının 12.04.2012 tarihinde kesinleştiğini, davalının anılan taşınmazlarda artık paydaş malik olmamasına rağmen taşınmazlara müdahale etmeye devam ettiğini, kendisine yapılan uyarıların sonuçsuz kaldığını açıklayarak, davalının vekil edenlerine ait 239, 241, 242, 244 ve 245 parsellere vaki haksız elatmasının önlenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve dava konusu taşınmazların bulunduğu mahalde yapılan keşif sonrası dosyaya ibraz olunan taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ziraat bilirkişisi raporuyla ağaçların zemin değerine olan katkısının tespit edildiği, ayrıca ziraat bilirkişisinin dava konusu taşınmazlarda davacı yanca dikilmiş olan ağaçların dikim zamanlarının ve yaşlarının tespit edildiği, ağaçlarının dikim zamanının (yaşları) irdelendiğinde, Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesindeki şufa davası sonucu verilen kararın 12.04.2012 tarihinde kesinleştiği de gözetildiğinde, her ne kadar davalı birleşen dosya davacıları vekili tarafından karar celsesinde ve aşamalarda asıl davanın davacısı birleşen davanın davalısı ...'ın iyiniyetli olmadığı ileri sürülmüş ise de gerek dinlenen mahalli bilirkişiler gerekse davacı ve davalı tanıkları beyanları ve emsal nitelikteki Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 04.07.2012 tarihli ve 2012/8294 Esas, 2012/9190 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere asıl davanın davacısı birleşen davanın davalısı ...'ın kural olarak iyiniyetli olduğu, taşınmazlardaki ağaçların bedelinin 103.745,95 TL olduğu, uyuşmazlığın niteliği dikkate alındığında her ne kadar asıl davanın davacısı birleşen davanın davalısı olan tarafça faiz talep edilmiş ise de ortada vadesi belli olup ödenmesi gereken bir para alacağı söz konusu olmadığı gibi bir haksız fiilin de olmadığı buna göre faiz talebinin yerinde olmadığı anlaşılmakla, asıl davanın kısmen kabul kısmen reddinin gerektiği, öte yandan Mahkemenin 2012/368 Esas sayılı dosyasıyla birleşen 2013/94 Esas sayılı dosyası bakımından dava dosyasına kazandırılan takyidatlı tapu kayıtlarına göre ve yargılama sırasında Tokat 1 Asliye Hukuk Mahkemesinden getirtilen ve içeriği yukarıda detaylarıyla aktarılan dava dosyası kapsamına göre 12.04.2012 tarihinden sonra birleşen dosya davalısı ...'ın dava konusu taşınmazlar 129 ada 24 parsel, 129 ada 7 parsel, 129 ada 25 parsel, 129 ada 6 parsel, 129 ada 2 parsel sayılı taşınmazlarda bir hissesinin bulunmadığı, mahalinde yapılan keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre birleşen dosya davalısı ...'nin bu taşınmazlara müdahalesinin açık ve sabit olduğu, her ne kadar birleşen doya davalısı vekili hapis hakkından bahisle müdahalesinin haklı nedene dayandığını ileri sürmüş ise de davalının ayni bir hak sahibi olmadığı, şahsi bir alacak hakkına sahip olduğu, böylelikle dava konusu taşınmazlara müdahalesini hukuken koruyacak bir sebebin de bulunmadığının anlaşılması nedeniyle birleşen davanın kabulünün gerektiği şeklinde açıklanan gerekçelerle asıl davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile; 103

..'nin bu taşınmazlara müdahalesinin açık ve sabit olduğu, her ne kadar birleşen doya davalısı vekili hapis hakkından bahisle müdahalesinin haklı nedene dayandığını ileri sürmüş ise de davalının ayni bir hak sahibi olmadığı, şahsi bir alacak hakkına sahip olduğu, böylelikle dava konusu taşınmazlara müdahalesini hukuken koruyacak bir sebebin de bulunmadığının anlaşılması nedeniyle birleşen davanın kabulünün gerektiği şeklinde açıklanan gerekçelerle asıl davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile; 103.745,95 TL'nin davalıların tapudaki hisseleri doğrultusunda davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen dava bakımından davanın kabulü ile; 129 ada 24 parsel, 129 ada 7 parsel, 129 ada 25 parsel, 129 ada 6 parsel, 129 ada 2 parsel sayılı taşınmazlara davalının müdahalesinin men'ine, karar verilmiş olup hükme karşı asıl dava davacısı birleşen dava davalısı vekili ile asıl dava davalılarından ..., asıl dava davalılarından birleşen dava davacıları olan ... ve ... vekilince temyiz talebinde bulunulmuştur.

Asıl dava muhdesat olarak ağaç bedellerinin ve ağaçlara yapılan zorunlu ve faydalı masrafların yasal faiziyle birlikte tahsili, birleşen dava elatmanın önlenmesi isteklerine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı vekilinin asıl davaya yönelik aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları ile birleşen davaya yönelik tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı vekilinin asıl davada faize yönelik temyiz itirazlarına gelince; asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı vekilinin asıl davada açıkça ağaç bedellerine yönelik dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz talebinde bulunduğuna göre, keşfen aldırılan ve hükme esas alınan 27.10.2014 tarihli ziraat bilirkişi raporunda ağaç bedelleri toplamı olarak hesap edilen 48.017,00 TL'lik bedele dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken, gerekçeli kararda belitilen yanılgılı değerlendirme ile faize hükmedilmemiş olması doğru değildir.

3. Asıl dava davalılarından ... ile asıl dava davalılarından-birleşen dava davacıları olan ... ve ... vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince; asıl davanın davacısı birleşen davanın davalısı olan tarafça asıl davada dava konusu taşınmazlara dikilmiş olan ağaçların dava tarihi itibariyle ağaç bedelleri dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte talep edilmiştir. Mahkemece keşfen aldırılan ve hükme esas alınan 27.10.2014 tarihli ziraat bilirkişi raporunda ağaç bedelleri toplamı olarak hesap edilen 48.017,00 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, anılan ziraat bilirkişi raporunda anılan dava konusu taşınmazların ağaçlı halleri ile belirlenen toplam değerleri olan 478.067,95 TL ile, çıplak zemin halleriyle belirlenen değerleri toplamı olan 375.002,00 TL arasındaki fark olan ve raporda ağaçların zemin değerlerine katkısı toplamı olarak belirtilen 103.727,17 TL’nin esas alınarak bu miktarın kabulü suretiyle asıl davada kısmen kabul kısmen red kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Asıl davanın davacısı -birleşen davanın davalısı vekilinin yukarıda (2) nolu bent kapsamında açıklanan sebeplerle asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının; asıl davanın davalılarından olan ... ve asıl davanın davalılarından ve birleşen davanın davacıları olan ... ve ... vekilinin yukarıda (3) nolu bentte açıklanan sebeplerle asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının yerinde görülmekle kabulüyle, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı vekilinin asıl davaya yönelik sair temyiz itirazları ile birleşen davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 10.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.