muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/323, Karar No: 2025/4511, Tarih: 17.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/323 E.  ,  2025/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2023/684 E., 2024/204 K.

SUÇ : 2313 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek kararın onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan, Bayındır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2023/684 Esas, 2024/204 Karar sayılı kararının temyiz talebi hakkında kurulan 05.08.2024 tarihli ve 2023/684 Esas, 2024/204 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığa usûlüne uygun şekilde 19.03.2024 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 16.07.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin

geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, Bayındır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.08.2024 tarihli ve 2023/684 Esas, 2024/204 sayılı ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6153, Karar No: 2014/4556, Tarih: 27.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6153 E.  ,  2014/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Alanya 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :25.12.2012

Numarası :2008/30-2012/1038

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup davada fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 50.000,00 TL bakiye iş bedeli alacağının 28.11.2006 işten el çektirme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenmiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle eser sözleşmesi davacı taşeron ile davalı yüklenici Işık İnş. ve Yapı Malz. Turz. Tic. A.Ş. arasında kurulmuş olduğundan ve sözleşmede taraf olarak yer almayan davalı iş sahibi C. İnş. Ltd. Şti'nin sözleşmeye dayalı bir sorumluluğu bulunmadığından bu şirket hakkındaki davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı B.. İ.. Tah. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı Işık İnş. ve Yapı Malz. Turz. Tic. A.Ş. arasında 7 bloktan oluşan sitenin A, B, C, D, E bloklarının dış ve iç cephe boya malzemelerinin temini ve uygulanması işinin malzeme ve işçilik dahil yapımı konusunda 31.10.2005 tarihli sözleşme imzalanmış, sözleşmede ödemelerin hakediş düzenlemek sureti ile yapılacağı belirtilmiş, ancak iş bedelinin ne olduğu ve nasıl hesaplanacağı konusunda bir hükme yer verilmemiştir. Davacı dava dilekçesinde sözleşme tarihi ile işten el çektirildiği 28.11.2006 tarihi arasında edimlerini kısmen yerine getirdiğini iddia ederek bakiye 50.000,00 TL iş bedeli alacağının tahsilini istemiş, ne miktar iş bedeline hak kazandığı ve ne miktar ödeme yapıldığı konularında ise bir açıklama yapmamıştır. Davalı I. İnş. ve Yapı Malz. Turz. Tic. A.Ş. vekili davaya cevap vermemiş, ancak duruşmalardaki beyanlarında yapılan iş bedeli ve ödemeler konusunda bir açıklamada bulunmaksızın davanın reddini savunmuştur. Yanlar arasındaki uyuşmazlığın iş bedeli ve ödemeler konusunda toplandığı anlaşılmaktadır. MK'nın 6. ve HMK'nın 190. maddelerine göre yapılan işlerin miktar ve metrajıyla bedelini ispatlamak davacı taşerona, para ve malzeme vermek suretiyle yapılan ödemeleri ispat etmek ise davalı yükleniciye aittir. Davacı yapılan işlere ilgili olarak toplam 853.579,76 TL bedelli 5 adet fatura ibraz etmiştir. Faturaların malzeme ve işçilik bedellerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece mahallinde inşaat mühendisi bilirkişi ile keşif yapılmış, düzenlenen 20.07.2009 tarihli raporda davacının sözleşme kapsamında yaptığı işlerin bedeli KDV dahil 215.156,37 TL, davalı tarafın kusuruyla bozulan işlerin yeniden yapılması bedeli KDV dahil 28.131,28 TL, sözleşme dışında ekstra yapılan işlerin bedeli KDV dahil 48.940,50 TL olmak üzere toplam 292.228,15 TL olarak saptanmıştır. Bu rapora davacı itiraz etmiş, itirazında bilirkişice belirlenen miktarın işçilik bedellerine ilişkin olduğunu, iş bedeli hesaplanırken malzeme bedellerinin dikkate alınmadığını ileri sürmüştür. Davacının ileri sürdüğü itirazlar bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile karşılanmamıştır. Net olarak hesaplanan bedelin yalnız işçilik bedeline mi, yoksa, malzeme + işçilik bedeline mi ilişkin olduğu rapor içeriğinden anlaşılamamaktadır. Bilirkişi raporunda davacı tarafından delil olarak ibraz edilen faturalar değerlendirilmemiş, saptanan iş bedeli ile fatura bedelleri arasındaki fahiş farkın nedeni de izah edilmemiştir. Bu haliyle anılan rapor hüküm tesisine yeterli ve elverişli bulunmamaktadır. Mahkemece yeniden oluşturulacak iki inşaat mühendisi ve bir mali müşavirden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak davacı tarafından sözleşme kapsamında ve sözleşme dışında yapılan işlerin miktar ve metrajlarının belirlenmesi, sözleşme içi işlerin mülga 818 sayılı BK'nın 366. maddesi, sözleşme dışında yapılan ve davalının yararına olan işlerin bedelinin de aynı Kanun'un 413

. Bu haliyle anılan rapor hüküm tesisine yeterli ve elverişli bulunmamaktadır. Mahkemece yeniden oluşturulacak iki inşaat mühendisi ve bir mali müşavirden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak davacı tarafından sözleşme kapsamında ve sözleşme dışında yapılan işlerin miktar ve metrajlarının belirlenmesi, sözleşme içi işlerin mülga 818 sayılı BK'nın 366. maddesi, sözleşme dışında yapılan ve davalının yararına olan işlerin bedelinin de aynı Kanun'un 413. maddesi uyarınca işin yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçlerine göre belirlenmesi, davalının ibraz ettiği faturaların bu suretle denetlenmesi gerekir.

Ödemeler konusuna gelince; mahkemece davalı I. İnş. ve Yapı Malz. Turz. Tic. A.Ş.'nin ticari defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesine göre davalı I. İnş. ve Yapı Malz. Turz. Tic. A.Ş.'nin 2006 yılında 212.500,00 TL avans ödemesi ve 161.709,91 TL malzeme teslimi suretiyle toplam 374.209,91 TL ödeme yaptığı kabul edilmiştir. Mali müşavir bilirkişi para olarak yapılan ödemeleri yalnızca davalı defterlerindeki kayıtlar üzerinden incelenmiş, bu ödemeleri tevsik eden belgeler üzerinde bir inceleme yapmamıştır. Aynı şekilde malzeme verilmek suretiyle yapılan ödemeleri de davalı defterindeki kayıtlara göre tespit etmiş, kaydın dayanağı olan faturaları, irsaliyeleri, tebliğ ve teslim belgelerini incelememiştir. Davalının ödemeleri belirlenirken, ödeme kaydının dayanağı olan belgelerin de incelenmesi gerekir. Yapılan inceleme bu yönden de eksiktir.

O halde mahkemece yapılacak iş; yukarıda belirtildiği şekilde davacının hakettiği iş bedelini ve kanıtlanan ödeme miktarını belirlemek, sonucuna göre hüküm kurmak olmalıdır. Değinilen hususlar üzerinde durulmadan eksik ve yetersiz inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/327, Karar No: 2010/3965, Tarih: 08.07.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/327 E.  ,  2010/3965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı SS ... Konut Yapı Koop. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Marmaris 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 13.03.2008 gün ve 2005/320-2008/61 sayılı hükmü onayan Dairemizin 09.09.2008 gün ve 2008/4345-2009/4554 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizce verilen 09.09.2009 gün 2008/4345 Esas, 2009/4554 Karar sayılı onama ilâmına karşı davacı vekilince yasal süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemleri yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde yapılan inşaatlarla ilgili 12.09.2005 tarihinde verilen yapı kullanma izin belgesi Beldibi Belediye Encümeni'nin 14.02.2006 gün, 23 sayılı kararı ile iptâl edilmiş ise de, bilahare aynı Belediye Meclisi'nin 05.04.2006 gün ve 27 sayılı kararı ile inşaatın yapıldığı arsaların imâr plan tadilat talebi kabul edilmiş ve yine aynı Belediye'nin mahkemeye gönderdiği 07.01.2008 tarihli yazıda dava konusu parseller üzerinde inşa edilen binaların yapı kullanma izin belgesi alma aşamasına geldiği bildirilmiştir. Davacının karar düzeltme dilekçesine eklediği belge suretlerinden davalı arsa sahibinin Marmaris 2. Noterliği'nin 18.12.2003 gün 15940 yevmiye nolu vekâletnamesi ile yüklenici kooperatif yetkililerinin vekâletten azlettiği, anlaşılmaktadır. Dairemizin onama ilâmında iskân ruhsatı alındıktan sonra dava açılabileceği ibaresi yazılmış ise de; kendisine arsa payı devri yapılmayan ve vekâletten azledilen yüklenicinin yapı kullanma izin belgesi alınabilmesi için gerekli işlemleri takip ve sürdürme imkanı bulunmamaktadır. Bu halde mahkemece yüklenici kooperatife yapı kullanma izin belgesi almak üzere gerekli yetki ve makul süre verilerek belgenin alınıp ibraz edilmesi halinde davanın sözleşme hükümleri de dikkate alınarak kabulü, alınmaması ya da alınmasının mümkün bulunmaması halinde davanın reddedilmesi, her halükarda davalı arsa sahibi davanın açılmasına neden olmadığından ücreti vekâlet ve yargılanma gideri ile sorumlu tutulmaması gerekir.

15.H.D.

2010/327

2010/3965

Mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken azil ve yükleniciye pay devri yapılmamış olması hususları gözden kaçırılarak onandığı, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından tashihi karar isteğinin kabulü uygun görülmüştür.

15.H.D.

2010/327

2010/3965

Mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken azil ve yükleniciye pay devri yapılmamış olması hususları gözden kaçırılarak onandığı, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından tashihi karar isteğinin kabulü uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca Dairemizin 09.09.2009 gün 2008/4345 Esas, 2009/4554 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün belirtilen gerekçe ile BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11820, Karar No: 2018/6511, Tarih: 22.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11820 E.  ,  2018/6511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/03/2015 gün ve 2014/96-2015/187 sayılı kararı onayan Daire’nin 23/05/2016 gün ve 2015/12852-2016/5528 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin davalı banka nezdinde açtığı hesabın davalı banka yetkileri tarafından müvekkili ve dava dışı ... adına teselsülsüz müşterek hesap olarak açılmış olduğunun öğrenildiğini, ayrıca ... nolu hesabının da talimatı olmadığı halde banka yetkililerince imza attırmak suretiyle kapatıldığını, buradaki bakiyenin de müşterek hesaba aktarıldığını, müvekkilinin vadeli hesabındaki parayı çekmek istediğinde hesabında para olmadığının bildirildiğini, müşterek hesaptaki paranın da dava dışı ... ödendiğini, davalı bankanın bu suretle müvekkilini zarar uğrattığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ... no'lu hesaptaki 67.993,017 TL'nin 33.996,005 TL'lik kısmının, hesap türü itibariyle işlemesi gereken akdi faiz belirlenerek temerrüt tarihi itibariyle oluşacak anapara kısmı bulunarak, bu suretle bulunacak anaparaya 07.12.2009 tarihinden itibaren temerrüt faizi işletilmesine, bu kabul görmediği takdirde müşterek hesaba aktarılan ve hepsi dava dışı ... tarafından çekilen 67.993,017 TL'nin 33.996,005'lik kısmının 27.12.2004 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte, ... nolu teselsüz müşterek hesaba yatan 74.000 TL'nin 37.000 TL'sinin 21.12.2004 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ... no'lu hesaptan doğan alacağının 124.002,39 TL olduğunu, bu miktarın dava tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili birleşen davada ise, müvekkilinin ana paradan doğan alacak hakkının 131.937,76 TL tespit edildiğini ancak asıl davada 124.002,39 TL talep edildiğini ileri sürerek, 7.930 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve bilirkişi raporuna göre, asıl davada ... sayılı hesap ile ilgili olarak ıslah talebi de nazara alınarak, davanın kısmen kabulü ile 123.671,76 TL'nin 07.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ... sayılı hesap ile ilgili olarak ise, davanın alacak miktarı için kabulü ile 37.000 TL'nin 21.12.2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istem ile birleşen davanın reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4970, Karar No: 2020/4088, Tarih: 30.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/4970 E.  ,  2020/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

No : 2018/2309-2019/1004

İlk Derece

Mahkemesi : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2012/323-2018/129

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi Kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.’ye ait işyerinde, 1997 tarihinden 2004 yılına kadar kazan dairesinde, 2004 yılından itibaren ziraat aletleri bölümünde çalıştığını, fiilen geçen çalışmaları için hesaplanacat itibari hizmet sürelerinin tespiti ile mevcut sigortalılık süresine eklenmesi istemine ilişkindir.

II-CEVAP

Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili, davacının yaptığı işin itibari hizmet süresi verilebilecek kapsamda bir iş olmadığından dayanağı olmayan davanın reddini savunmuştur.

SGK vekili, aleyhe hususları kabul etmeyerek, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, “...

II-CEVAP

Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili, davacının yaptığı işin itibari hizmet süresi verilebilecek kapsamda bir iş olmadığından dayanağı olmayan davanın reddini savunmuştur.

SGK vekili, aleyhe hususları kabul etmeyerek, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, “...

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda Şeker fabrikasında günde tonlarca pancarın işlendiği, 24 saat içerisinde 3 vardiye halinde çalışıldığı, şeker fabrikasında üretimin pancarların havuzda yıkanıp transfer kanalları ile kıyma tesisine taşınıp kıyılarak ham şeker ünitesinde difizörle pancarların pişirildiği, ham şekerin invert şeker haline gelmemesi için kimyasal işlemlerin yapılıp formalin çözeltisi ile dezenfekte edilip refinasyona tabi tutulup kristal şeker elde edildiği, bu işlemlerin yapıldığı mekanda bulunan büyük döner kazanlar sebebiyle devamlı gürültülü bir mekan oluştuğu, 48 santigırat derece sıçaklıkta çalışılmakta gözleri rahatsız edici aşırı nem, ağır koku, formalin karbondioksit, karbonmonoksit gibi gazların teneffüs edildiği, kapalı ortamda devamlı suni ışıkta çalışıldığı, üretimin aksamaması devamı üretim sırasında muhtemel arızalarında giderilmesi maksadıyla işyerinde 3 vardiyalı olarak bakım onarımcı, elektrikçi, filtreci, şerbet üretim, koyulaştırma, tasfiye, pişirici ve her işte çalışan münferit işçilerinde aynı mekanda birbirlerine bağlı devamlı nitelikte işlerde çalışan usta, usta yardımcısı ve işçilerin çalıştıkları aynı ortamı paylaştıklarından işçilerin kadro ve yaptıkları işler farklı olmasına rağmen tümünün aynı sağlık riskine maruz kaldığı, fabrikanın tüm bölümlerinde gürültü, ısı ve nemin öngörülen miktarların üzerinde olup kişi sağlığını etkileyecek boyutta olduğu, ... Şeker fabrikası kayıtlarında mevcut olan odiyometrik işitme testi ölçüm sonuçlarına göre işçilerin %25'inde gürültüye bağlı işitme azlığı tespit edildiği, bu derece gürültünün yüksek olarak tespit edilen ortamda işitme kaybının kaçınılmaz olduğu, işçilerin yüksek ısıda uzun süre çalışmaları sonucu vücutta su ve tuz kaybı sonucu oluşabilecek durum nedeniyle uzun vadede kalp ve böbrek sorunları meydana gelebileceği belirtilmiş olup davacının çalışmış olduğu bölümde fiilen çalıştığı süre için yasada öngörülen miktarda itibari hizmetten yararlanması gerektiği bildirildiğinden, açılan davanın kabulü ile davacının çalışmış olduğu bölümde çalışmaları ve çalışma günleri için itibari hizmetten faydalanması gerektiği sonuçuna varılarak aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.” gerekçesi ile, “...Açılan davanın kabulü ile,

1-Davacının ... Şeker Fabrikasında çalışmaya başladığı 08/12/1997 tarihinden, 5510 saylı yasanın ilgili maddesinin yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihine kadar geçerli olmak kaydıyla, çalıştığı süreleri ile ayrıca çalışılmış sayılan günleri için olmak üzere 5510 sayılı yasanın geçici 7. Maddesi ile 506 sayılı yasanın Ek-5 maddesi gereğince itibari hizmetten yasada gösterilen miktarda yararlanması gerektiğinin ve bu itibari hizmet sürelerinin 506 sayılı yasa 108. Maddesindeki sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine,...” karar vermiştir.

B-BAM KARARI

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi, “...Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, kurulan hükümde, kabul edilen dönemler yönünden işveren tarafından bildirilen çalışma gün sayısı ve buna isabet eden itibari hizmet süresinin gösterilmesi gerekir.

O halde mahkeme kararı kaldırılarak davacının 08/12/1997 - 01/10/2008 tarihleri arası toplam 3890 gün sigortalılık süresine göre itibari hizmet süresinin 3890\*0,25=972,50 hesaplanmakla 972 gün olarak kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda; davalılar vekillerinin istinaf itirazlarının kabul edilmesi ve 6100 sayılı H.M.K‘nun 353/1-b-2 maddesi gereğince kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında karar vermek gerekmiş tüm bu nedenlerle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçesi ile, “...Davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile yukarıda belirtilen ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 hükmü gereğince kaldırılmasına, davanın kabulü ile,

1-Davacının ... Şeker Fabrikasında çalışmaya başladığı 08/12/1997 tarihinden, 5510 saylı yasanın ilgili maddesinin yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihine kadar geçerli olmak kaydıyla davalıya ait iş yerinde geçen 3890 gün çalışma karşılığı olarak 972 günün ve "itibari hizmet süresi" nden yararlanması gerektiğinin ve belirlenen itibari hizmet süresinin 506 sayılı yasanın 108. Maddesinde öngörülen salt sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine,...”karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş ve SGK vekili, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME: