muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16953, Karar No: 2025/4711, Tarih: 30.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/16953 E.  ,  2025/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1920 E., 2022/3086 K.

EK KARAR TARİHİ :

SUÇ : Konutta veya eklentilerinde yağma

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.03.2023 tarihli, 2021/1920 Esas ve 2022/3086 Karar sayılı ek Kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında,

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 28/03/2023 tarihli, 2021/1920 Esas ve 2022/3086 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7138, Karar No: 2022/21918, Tarih: 29.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/7138 E.  ,  2022/21918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmünde, mühürleme tarihinden önce özelleştirilmiş şirketin özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle suçun unsurlarının oluşmadığının belirtilmesi karşısında, tebliğnamenin kabule göre (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

1-Katılan şirket vekilinin, duruşma günü Ankara Batı Adliyesinde bir başka duruşması olduğu gerekçesiyle mazeret dilekçesi vererek katılamayacağını, yeni duruşma günü verilmesini talep ettiğini bildirmesi üzerine mazereti kabul edilmesine rağmen duruşmanın başka bir güne ertelenerek katılan şirket vekiline iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2- Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek aynı Kanun'un 191 ve 147. maddeleri gereğince sanığın sorgusu yapılmadan delil takdiri yapılarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5611, Karar No: 2024/8446, Tarih: 09.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/5611 E.  ,  2024/8446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/177 E., 2022/395 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın ağaç kesme suçunu işlediğinin sabit olduğuna, zira sanığın ağaç kestiğini beyan ettiğine, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından şikâyete konu yerde yapılan incelemede, ormandan açma yapılarak fındık dikildiği, motorlu testereyle kestane ağaçlarının kesildiği tespit edilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, kadastro çalışmasından önce tapuya güvenerek ağaç kesip fındık diktiğini, ağaçları yaklaşık 15 yıl önce kestiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen 28.06.2013 tarihli raporda, suça konu yerin orman parseli olarak tespit gördüğü ancak dava konusu yer ile ilgisi bulunmayan kısma itiraz edilmesi nedeniyle kadastronun kesinleşmediği, 2009 yılında yapacak nitelikli ağaçların motorlu testereyle kesildiği ve açma yapıldığı tespit edilmiştir. 01.07.2013 tarihli fen bilirkişisi raporunda suça konu yerin orman parseli sınırları içinde kaldığı ancak askı ilanı süresinde dava açıldığı belirtilmiştir.

Bozma ilamı sonrası mahallinde 29.07.2019 tarihinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin çevresindeki ormanlık alanla bütünlük oluşturduğu, amenajman planı ve memleket haritasında ormanlık alan içinde kaldığı, keşif tarihinden 10 yıl önce ağaçların kesildiği, orman vasfıyla 2005 yılında tespit gören taşınmaza ilişkin dava açıldığından tespitin kesinleşmediği, her ne kadar taşınmazın tapuya tescili yapılmamış ise de Espiye Kadastro Mahkemesinin 2006/22 Esas sayılı dosyasının 07.07.2010 tarihinde kesinleştiği ve bu parsele ilişkin davanın sonuçlandığı belirtilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda suça konu yerin bulunduğu parsele ilişkin Espiye Kadastro Mahkemesinin 2006/22 Esas saylı dosyasının 2010 yılında kesinleştiği bildirilmiştir.

Orman bilirkişisi raporunda suça konu yerdeki ağaçların motorlu testereyle kesildiğinin tespit edilmesi karşısında, davanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 67 nci maddelerinde öngörülen 15 yıllık olağan, 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunduğu cihetle, temyiz inceleme gününde henüz anılan suç yönüyle zamanaşımı sürelerinin dolmadığı gözetilerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunmaları, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11527, Karar No: 2014/14502, Tarih: 15.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11527 E.  ,  2014/14502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/88-2013/103

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 428/son maddesi hükmüne, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6505, Karar No: 2017/13163, Tarih: 06.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/6505 E.  ,  2017/13163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince sadece doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmayıp, hapisten çevrili adli para cezalarının ise temyizi mümkün olduğundan mahkemenin, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden kararın kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine dair 04/11/2014 tarihli ve 2014/274-358 E.K sayılı ek kararı kaldırılarak, 20/10/2014 tarihli karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

08/02/2012 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suça sürüklenen çocuğun 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, hükmün 08/03/2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra, suça sürüklenen çocuğun 04/11/2013 tarihinde yeni suç işlediği, her ne kadar 09/07/2014 tarihli ihbar yazısında, ihbara konu mahkeme kararı ekli değilse de UYAP'tan yapılan incelemede, ihbar yazısında belirtilen ilamın, suç tarihi 04/11/2013 olan Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/31-49 E-K. sayılı ve 03/02/2014 tarihli ilamı olup, suça sürüklenen çocuk hakkında gece vakti basit hırsızlık suçundan 1.160 TL adli para cezasına hükmedildiği ve mahkumiyet hükmünün 19/06/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından tebliğnamedeki “1. no'lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 50/2. maddesine göre "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 151/1. maddesi gereğince tayin edilen hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecek ise de, TCK’nın 50/3. maddesi gereğince fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocukla ilgili yasal zorunluluk nedeniyle mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki “2. no'lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 2 ay 20 gün hapis cezasından, aynı Kanunun 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 2 ay 6 gün yerine, 2 ay 7 gün hapis cezası belirlenip devamında, cezanın aynı Kanunun 50/3,1-a maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında 1320TL yerine 1340TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan ve hapisten çevrilen adli para cezalarının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 2 ay 20 gün hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 ay 6 gün hapis cezasına, 5237 sayılı TCK'nın 50/3,1-a maddesine göre hükmolunan hapis cezasının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 1320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22503, Karar No: 2017/36305, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22503 E.  ,  2017/36305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1999, Karar No: 2022/18030, Tarih: 31.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1999 E.  ,  2022/18030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

1) “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2) “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3701, Karar No: 2024/24429, Tarih: 23.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/3701 E.  ,  2024/24429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ve 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7537, Karar No: 2017/8875, Tarih: 30.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7537 E.  ,  2017/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, 5271 sayılı CMK’nın 272/3-a maddesi gereği; hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları kesin nitelikte olmayıp, hükmün temyizi kabil bir karar olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5198, Karar No: 2016/3644, Tarih: 01.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/5198 E.  ,  2016/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili; kamulaştırmasız elatma tazminat ilamına dayalı olarak başlatılan icra takibi nedeniyle müvekkilinin ... Bankası Gemlik Şubesi'nde bulunan hesabına, ayrıca üçüncü şahıslardaki tüm hak ve alacaklarına haciz konulduğunu, haczin 5393 sayılı Belediye Kanunu'na aykırı olduğunu ileri sürerek hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş, Mahkemece, takip konusu ilamın karar tarihi nazara alındığında 6487 Sayılı Yasa'nın 21. maddesiyle değişik 2942 Sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesinin yürürlükte olduğu dönemdeki yasal düzenleme uyarınca ilam konusu alacak nedeniyle idarenin mal, hak ve alacakları haczedilemeyeceğinden şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 13. fıkrasında; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminat ile bu davalara ilişkin mahkeme ve icra vekalet ücretleri de, idarelerce bu maddenin sekizinci fıkrasına göre bütçelerden ayrılacak paydan ve aynı fıkrada belirtilen usule göre ödenir ve işlem yapılır. Bu alacaklar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır. Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır” düzenlemesi mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarih ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta