muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7692, Karar No: 2013/23115, Tarih: 18.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7692 E.  ,  2013/23115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.04.2012 tarih ve 2011/168-2012/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı adına tescilli “SİLANEM” markası altında üretilen “SİLANEM 500/500 mg IV İnfüzyon için Toz İçeren Flakon” adlı ilacın; sınıf, emtia, içerik (etken madde) ve farmasotik özellikleri itibariyle aynı olan ve tescilli markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olan “CİLAPEM 500/500 mg IV İnfüzyon için Toz İçeren Flakon” kullanılmak suretiyle markalarını taklit ederek ilaç üretip piyasaya sunan davalının eyleminin markalar arasında iltibas, müvekkilinin markasına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet fiillerinin tespiti ile, ürünlerin toplatılmasına ve imhasına, tanıtım ile ilgili basılı kağıtların da toplatılmasına ve imhasına, hükmün ilan edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taklit niyeti ve kastının olmadığını, “SİLANEM” markası ile “CİLAPEM” markası arasında iltibasa neden olacak ve ayırt edilmeyecek derecede bir benzerlik olmadığını, davacının “SİLANEM” markasının zayıf bir marka olduğunu, bu ilaçların genelde hastanelerde yatarak tedavi gören hastalarda kullanıldığından ve hastaneler tarafından ihale yolu ile alındığından hastanelerin ihale komisyonlarında görevli tıp mensuplarının da iltibas konusunu değerlendirebilecek ve dava konusu CİLAPEM ve SİLANEM ilaçlarını ayırt edebilecek ve her iki marka arasındaki farkı algılayabileceklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı markasının zayıf marka olduğu ve her iki markanın potansiyel kullanıcılarının doktor ve eczacı gibi profesyoneller olduğu gözönüne alındığında markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, davalının gazete ilanında tescilsiz “CİLAPEM” markasının yanında markanın tescilli olduğu anlamına gelen ® işaretinin kullanılmasının 6762 Sayılı TTK'nın 57/4 hükmü

uyarınca haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacının “SİLANEM” ibareli marka hakkına tecavüz fiilinin tespitine ilişkin isteminin reddine, davalının “CİLAPEM” ibareli markası tescilli olmadığı halde gazete ilanında tescilli olduğunu ifade eden ® işaretini kullanması sureti ile TTK.nın 57/4 maddesi gereğince haksız rekabet fiilinde bulunduğunun tespitine, hükmün ilanına, sair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

uyarınca haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacının “SİLANEM” ibareli marka hakkına tecavüz fiilinin tespitine ilişkin isteminin reddine, davalının “CİLAPEM” ibareli markası tescilli olmadığı halde gazete ilanında tescilli olduğunu ifade eden ® işaretini kullanması sureti ile TTK.nın 57/4 maddesi gereğince haksız rekabet fiilinde bulunduğunun tespitine, hükmün ilanına, sair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı taraflardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9718, Karar No: 2013/17918, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9718 E.  ,  2013/17918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsabilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Somut olayda; sanığın, katılan ...’dan satın aldığı 4 adet büyükbaş hayvan karşılığında, keşidecisi ... Tekstil İç ve Dış Tic. Ltd. Şti olan, 27/04/2006 keşide tarihli, hamiline yazılı 8.900 TL bedelli sahte çeki ciro ederek katılana verdiği ve daha sonra çekin, devredildiği ... yem fabrikası yetkilileri tarafından bankaya ibrazında sahte olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık ve aynı kanunun 204/1. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'da 765 sayılı TCK'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı

suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde, doğrudan haksız elde olunan menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde, doğrudan haksız elde olunan menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4765, Karar No: 2019/36503, Tarih: 30.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/4765 E.  ,  2019/36503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ...'in beraatine ilişkin hükmün temyizine yönelik yapılan incelemede;

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54/1. madde ve fıkrasının gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, dava konusu eşyanın müsaderesinin yanında tasfiyesine de hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün müsadereye ilişkin paragrafından '' TCK.nun 54/1 maddesi '' ifadesinin çıkartılması, yerine '' TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası'' ifadesinin eklenmesi ve ''5607 Sayılı Yasanın 16. maddesi gereğince suça konu eşyanın bozulma ihtimali nazara alındığında kararın kesinleşmesinin beklenmeksizin anılan eşyanın tasfiyesine,'' ifadesinin aynı paragraftan çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II)Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ...'in beraatine ilişkin hükmün temyizine yönelik yapılan incelemede;

Olay tutanağına göre, sanığın bulvar üzerinde önüne koyduğu karton kutu üzerinde cep telefonlarını sattığı görülerek yakalandığı, bu sebeple sanığın ele geçen cep telefonlarını ticari amaçla bulundurduğunun dosya kapsamından anlaşılması ve bu telefonların kaçak olduğunu bilmesi gerektiği karşısında; sanığın subut bulan suçundan dolayı mahkumiyeti yerine, yasal ve yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4022, Karar No: 2018/7594, Tarih: 17.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/4022 E.  ,  2018/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

II-)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Suça sürüklenen çocukların, katılanan ait işyerine anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açarak girdiğine ilişkin delil bulunmaması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-b suçunu oluşturduğu gözetilerek yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocukların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerindeki hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 24.12.2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-)Sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde katılanın iş yerine girerek çaldıkları bir kısım eşyaları ticari taksiye yükleyip götürdükleri ve bir süre sonra tekrar iş yerine gelerek içerisinde bulunan katılana ait aracı, üzerinde bulunan kontak anahtarı ile çalıştırıp uzaklaştıkları olayda, suça sürüklenen çocukların bir suç işleme kararının icrası kapsamında ve aynı müştekiye karşı birden fazla kez işledikleri anlaşılan iş yeri dokunulmazlığının ihlali eyleminin TCK’nın 43/1’inci maddesi uyarınca zincirleme suç teşkil ettiği gözetilmeyerek, suça sürüklenen çocuklar hakkında hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında ise hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

III-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında ise hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanık...’in olay günü aracına binen suça sürüklenen çocukların 5 kişi olduklarını söylediği, suça sürüklenen çocuk ... ise aşamalarda suçlamaları kabul etmemiş olup diğer suça sürüklenen çocukların yargılama aşamasında alınan beyanlarında hırsızlık eylemini... ile gerçekleştirdiklerini ifade etmiş olmaları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından; tanık ... duruşmaya çağrılıp suça sürüklenen çocuk ... ile yüzleştirilerek, tanıktan aracına binen 5 kişi arasında suça sürüklenen çocuk ...’in olup olmadığının sorulması, katılana ait iş yerinden elde edilen avuç izi ve parmak izi ile suça sürüklenen çocuk ...’tan usulüne göre alınacak avuç izleri ve on parmak izinin mukayesesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Suça sürüklenen çocukların, katılana ait işyerine anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açarak girdiğine ilişkin delil bulunmaması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-b suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde katılanın iş yerine girerek çaldıkları bir kısım eşyaları ticari taksiye yükleyip götürdükleri ve bir süre sonra tekrar iş yerine gelerek içerisinde bulunan katılana ait aracı, üzerinde bulunan kontak anahtarı ile çalıştırıp uzaklaştıkları olayda, suça sürüklenen çocukların bir suç işleme kararının icrası kapsamında ve aynı müştekiye karşı birden fazla kez işledikleri anlaşılan hırsızlık eyleminin TCK’nın 43/1’inci maddesi uyarınca zincirleme suç teşkil ettiği gözetilmeyerek, suça sürüklenen çocuklar hakkında hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği suça sürüklenen çocukların ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3527, Karar No: 2011/6441, Tarih: 30.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3527 E.  ,  2011/6441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, dava konusu 181 parsel sayılı taşınmazın 117.125 m2 olarak davalılar murisi adına tespit ve tescil edildiğini oysa dayanak vergi kaydının 73.520 m2 olduğunu, taşınmaz sınırlarının sabit olmadığı gibi zilyetlikle iktisabının da mümkün bulunmadığını, vergi kaydının miktar ve sınırları itibariyle taşınmaza uymadığını, miktar fazlasının hazine adına tescili gerektiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın vergi kaydı kapsamında kaldığını, miktar fazlası bulunmadığını, verginin az ödenebilmesi amacıyla miktarın az gösterildiğini, sınırların değişmeyip, sabit olduğu, zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.