muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11482, Karar No: 2010/12468, Tarih: 29.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11482 E.  ,  2010/12468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAZAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları H..H.’ın 913, 95 ve 663 parsel sayılı taşınmazlardaki payını, davalıların murisi olan M’e satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların davalıların murisine temlikinin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakan H.. H..’ın çekişme konusu 663 ve 913 parsel sayılı taşınmazlardaki payını 21.12.2000 tarihinde, 95 parsel sayılı taşınmazdaki payını ise 17.05.2002 tarihinde davalıların miras bırakanı olan oğlu M..’e satış suretiyle temlik ettiği, bu payların 02.04.2007 tarihinde davalılara intikal ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakan tarafından çekişmeli 3 parça taşınmazdaki ½ payın miras bırakan tarafından oğlu M..’e mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak temlik edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır

Somut olayda, miras bırakanın çekişmeli taşınmazlardaki payını satması için makul bir neden gösterilemediği, temlik sırasında gösterilen satış bedeli ile gerçek değerler arasında aşırı fark bulunduğu, özellikle tanık anlatımlarına göre davalıların miras bırakanı M.’in alım gücünün bulunmadığı, miras bırakanın tek oğlu olan M..’i davacı kız çocuklarına tercih ettiği, ödeme savunmasının da kanıtlanamadığı, miras bırakan H.. H..tarafından açılan davada yargılama giderlerinin ödendiği biçimindeki savunmanın da yazılı delille kanıtlanması gerektiği ve bu savunmayı da karşılayacak delil bulunmadığı, kaldı ki o davanın yargılama giderlerinin temlik konusu payların değeri ile karşılaştırıldığında sembolik düzeyde kaldığı, dolayısıyla bu savunmanın da yerinde olmadığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirlenen olgular değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakan tarafından yapılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10310, Karar No: 2019/6777, Tarih: 28.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10310 E.  ,  2019/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen kaza neticesinde katılanın alınan doktor raporuna göre vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmakla, sanık hakkında belirlenen temel cezasında TCK'nın 89/2-b. maddesi uyarınca artırım yapılmayarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4249, Karar No: 2019/8697, Tarih: 08.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/4249 E.  ,  2019/8697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine, davalı ... adına kayıtlı 169 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ifrazı sonucu oluşan aynı ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... vekilinin temyizi Mahkemece 29.02.2012 tarihli karar ile temyiz harcı süresinde ikmal edilmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Dava, davalı adına tescil edilen taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle açılan tapu kaydının iptali isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, arsa nitelikli 169 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların davalı ...'si adına kayıtlı olduğu, kıyı kenar çizgisinin 30.12.1975 tarihinde idarece belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin idari yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin, Yasanın ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olaya gelince; Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın karar vermeye elverişli olduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın karar vermeye elverişli olduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

Şöyle ki, hükme esas alınan bilirkişi raporunda idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisi ile raporda belirlenen kıyı kenar çizgisi arasındaki çelişkinin neden oluştuğuna yeterince değinilmediği gibi taşınmazın farklı noktalarında toprak yapısını net bir şekilde belirleyecek derinlikte gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin irdelenmesi de yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda, 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 inşaat mühendisinden oluşacak yeni bir bilirkişi kurulu eliyle, mahallinde yeniden keşif yapılması, topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklattırılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin irdelenmesi, gözlem çukurlarının kroki üzerinde işaretlenerek gösterilmesi, çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunduğunun tespit edilmesi halinde kesinleşen kıyı kenar çizgisinin eldeki davada belirlenen kıyı kenar çizgisi ile çelişip çelişmediğinin göz önünde bulundurulması, çekişmeli taşınmazların tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8249, Karar No: 2011/16678, Tarih: 19.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8249 E.  ,  2011/16678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında olduğu yerde korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında olduğu yerde korunamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. 2981 sayılı yasanın 13/b maddesi uyarınca davacıya arsa tahsis edildiğinden yapının enkaz bedeli ile ağaçların yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu bedellerinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24657, Karar No: 2013/19414, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/24657 E.  ,  2013/19414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, eksik ödenen ücret, ücretli izin alacağı ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, dava dilekçesinin yargı yolu yanlışlığı sebebiyle reddine kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Sosyal Hizmetler Dairesi Başkanlığı Gençlik ve Çocuk Şube Müdürlüğü bünyesinde faaliyet gösteren Sincan Aile Yaşam Merkezinde rehber ve usta öğretici olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini belirterek ödenmeyen işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davada idari yargının görevli olduğunu belirterek yargı yolu sebebiyle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın statü hukukunu ilgilendirdiği, davaya bakma görevinin idari yargıya ait olduğu, bu sebeple dava dilekçesinin yargı yolu yanlışlığı sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Taraflar arasında, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331/2. maddesinde görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkum eder yönünde düzenleme bulunmaktadır .

Somut olayda, mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu yanlışlığı sebebiyle reddine karar verildiği halde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Somut olayda, mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu yanlışlığı sebebiyle reddine karar verildiği halde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasındaki 2. maddesinde yazılı olan “Yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre davalı vekili yararına hesap edilen 3.990,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine ” cümlesinin hükümden tamamen çıkarılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2557, Karar No: 2023/3295, Tarih: 16.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2557 E.  ,  2023/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Tic. Mahk. Sıf.)

SAYISI : 2022/450 E., 2023/9 K.

DAVA TARİHİ : 17.10.2012

HÜKÜM/KARAR : Asıl Davanın Kabulüne, Birleşen 2012-646 E. Sayılı Davanın Kısmen Kabulüne Birleşen 2012/710 E. Sayılı Davanın Kabulüne, Karşı Davanın Reddine

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalarda itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen 2012/710 E. Sayılı davanın kabulüne, birleşen 2012-646 E. sayılı davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.01..2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davacı karşı davalı birleşen davada davacı birleşen davada davalı karşı davada davacı vekili Avukat ... ile yine duruşmalı temyiz talebinde bulunan davalı karşı davacı birleşen davada davalı birleşen davada davacı karşı davada davalı vekili Avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

ASIL DAVA

I. DAVA

Davacı yüklenici Erişim Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili asıl dava dilekçesinde; davalı iş sahibi ile toz alçı ve alçı plaka fabrikası projelendirilmesi, tedariki, montajı ve işletmeye alınması işine dair 08.07.2010 tarihli sözleşme imzaladıklarını, sözleşmeye göre imâl ettiği çelik binalar için düzenlediği faturalarını davalıya tebliğ ettiğini, davalının faturalar ile tahakkuk eden KDV bedelinden bir miktar ödeme yaptığını, bakiye 402.955,90 TL KDV borcunu ise ikrar ettiği halde ödemediğini iddia ederek bu alacağının tahsili için yaptığı icra takibine davalının itirazının iptâline, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

BİRLEŞEN 2012/646 ESAS SAYILI DAVA

I. DAVA

Davacı yüklenici Erişim Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili birleşen dava dilekçesinde; davalı ile mutabık oldukları halde ödenmeyen bakiye 3.003.461,34 Euro alacağının tahsili için yaptığı icra takibine davalının itirazının iptâline, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

BİRLEŞEN 2012/710 ESAS SAYILI DAVA ve KARŞI DAVA

I. DAVA

BİRLEŞEN 2012/646 ESAS SAYILI DAVA

I. DAVA

Davacı yüklenici Erişim Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili birleşen dava dilekçesinde; davalı ile mutabık oldukları halde ödenmeyen bakiye 3.003.461,34 Euro alacağının tahsili için yaptığı icra takibine davalının itirazının iptâline, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

BİRLEŞEN 2012/710 ESAS SAYILI DAVA ve KARŞI DAVA

I. DAVA

Birleşen 2012/710 Esas sayılı davada davacı ...Ş. vekili dava dilekçesinde; yüklenicinin dava konusu entegre fabrikayı süresinde ve sözleşme koşullarına uygun teslim etmemesi nedeniyle meydana gelen zarardan dolayı fabrikanın eksik ve hatalı çalışması sürecinde fazladan üretim ile fire kayıpları verdiğini, eksik kapasite çalıştığından brüt satış kaybı vs. gelir kaybı oluştuğunu, gecikmesinden dolayı sözleşmede cezai şart bulunduğunu ve davasının tüm bunları kapsadığını iddia ederek eserin sözleşme koşullarına uygun olarak yerine getirilip getirilmediğinin ve eksik/ayıpların tespiti ile eksikliklerin başka bir firmaya yaptırılması halinde giderilmesi için gerekli olan bedelin ne kadar olduğunun tespit edilmesini istemiş, talep sonucunda ayıpların giderim bedeli ve ayıplardan dolayı uğradığı zararların tazmini için fazlaya dair haklarını saklı tutarak 10.000.000,00 TL zararının tazminine karar verilmesini talep etmiş yargılama sırasında talebini ıslah ederek 40.722.537,03 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

Birleşen 2012/710 Esas sayılı davada davalı ve karşı davada davacı Erişim Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili birleşen 2012/710 Esas sayılı davaya cevap dilekçesinde; müvekkilinin sözleşme gereği edimlerini yerine getirdiğini, bakiye alacağı bulunduğunu, davacının iddialarının dayanaksız olduğunu, davanın reddini savunmuş, birleşen 2012/710 Esas sayılı dosyadaki karşı davasında ise iş sahibi ile imzaladıkları 26.01.2008 günlü sözleşmenin 2/son maddesine göre iş sahibi tarafından ödenmesi gerekirken kendisinin yaptığı şantiye binası, elektrik, su, telefon, faks v.b. hizmet bedelleri, şantiyedeki personelin sigorta ve şantiye giderleri için 1.000.000,00 TL civarında bedel ödediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şantiye giderleri ve hizmetlerden doğan alacağından 10.000,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

ASIL ve BİRLEŞEN 2012/646 ESAS SAYILI DAVA ile BİRLEŞEN 2012/710 ESAS SAYILI DAVAYA KARŞI DAVADA

II. CEVAP

ASIL ve BİRLEŞEN 2012/646 ESAS SAYILI DAVA ile BİRLEŞEN 2012/710 ESAS SAYILI DAVAYA KARŞI DAVADA

II. CEVAP

Davalı iş sahibi asıl dava ve birleşen 2012/646 E. sayılı dosyadaki ve 2012/710 Esas sayılı davada yüklenicinin karşı davasına cevabında; yüklenici şirketin asıl ve ek sözleşme koşullarını süresi içinde yerine getirmediğini, sözleşmeye uygun bir entegre fabrika teslim edemediğini, Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Yüksek Mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinden aldıkları 06.08.2012 günlü teknik raporda toz alçı, alçı plaka, kalsit ve kuru karışım tesislerinden oluşan fabrikanın ayıplı olduğunun ve teslim alınmasının beklenemeyeceğinin açıkça belirtildiğini, sözlü ve yazılı ihtarlarına rağmen yüklenicinin ayıpları ve eksiklikleri gidermediğini, sırf bayilere mağdur olmamak ve ticari itibarlarının zedelenmemesi için fabrikayı eksik bir şekilde çalıştırdıklarını, yüklenicinin işlerini henüz bitirmediğini ve bakiye alacağa hak kazanmadığını savunarak yüklenici şirketin açtığı davaların reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27/05/2015 tarihli ve 2012/341 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararıyla;

1- Birleşen Diyarbakır 6. Asliye Hukuk mahkemesinin 2012/646 esas, 2013/555 karar sayılı dosyada,

Davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile, Diyarbakır 5. İcra müdürlüğünün 2012/6747 esas sayılı dosyasında davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin 6.607.614,00 TL için yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, Fazlaya ilişkin talebin reddine, Alacağın hesaplamayı gerektirmesi nedeniyle icra inkar tazminatı taleplerinin reddine,

2-Birleşen Diyarbakır 6. Asliye Hukuk mahkemesinin 2012/710 esas, 2014/460 karar sayılı dosyada,

Davanın kabulü ile, 10.000.000,00 TL’nin dava tarihi olan 27/11/2012 tarihinden, 30.722.537,03 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalı/karşı davacı Erişim Makine İnş. Emlak San ve Tic Ltd Şti’den tahsili ile bu miktarın 22.900.000,00 TL'sinin tesisteki makinelerin davalı/karşı davacı Erişim Makine inş emlak san. ve tic. Ltd şti'ne tesliminden sonra davacı/karşı davalı ... Sanayi tic. Aş ye verilmesine, Davalı/karşı davacı Erişim Makine İnş. Emlak San ve Tic Ltd Şti’nin açtığı 10.000 TL’lik karşı davanın reddine,

3-Asıl dava olan Diyarbakır 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/341 esas sayılı dosyasında, Davacı Erişim Makine İnş. Emlak San ve Tic Ltd Şti’nin açtığı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.