muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7718, Karar No: 2013/12079, Tarih: 04.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/7718 E.  ,  2013/12079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların beraatine

Türk Ticaret Kanununun 540. maddesi uyarınca aksi kararlaştırılmış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatıyla şirket işlerini idareye ve şirketi temsile mezun ve mecburdurlar.

Vergi Usul Kanununun 344. maddesinin ikinci bendinde yazılı suçun işlenmesi halinde aynı Yasanın 359. maddesinde yer alan, ceza mahkemelerinde yargılanan suçların muhatabı kanuni temsilcidir. Cezalar gerçek kişiler adına düzenlendiğinden ve cezanın suçu işleyen kimseye çektirilmesi cezaların şahsilik prensibi gereği olduğundan tüzel kişilik ceza sorumlusu olarak tutulamaz. Ceza Hukuku'nun prensiplerine uyum sağlamak için yapılan bu düzenlemedeki esas amaç, suçun şekil sorumlusu olan kanuni temsilcileri değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan temsilcileri cezalandırmaktadır.

Sanıklar, sahte faturaları düzenleyen Gököz Tekstil Limited Şirketinin ortakları olup, ticaret siciline göre şirket müdürü olarak gözüken Ramazan Gököz’ün görevi 29.04.2004 tarihinde sona ermiş ve sanıkların şirkete ortaklıkları, İzmir 8. Noterliğinin 07.10.2005 gün, 11670 ve 11671 numaralı hisse devir sözleşmeleriyle gerçekleşmiş ise de İzmir Ticaret Siciline tescil edilmemiştir. Bir başka deyişle faturaların düzenlendiği dönemde; şirketi temsile yetkili müdürü bulunmamaktadır.

Öte yandan, sahte fatura düzenleme suçunun oluşabilmesi için faturalardaki yazı, rakam ve imzaların mutlaka şirket ortaklarına ait olması gerekmemekte, onlar adına hareket eden kişilerce de bu belgelerin düzenlenmiş olması durumunda suçun oluşacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla; TTK'nun 540. maddesi uyarınca her iki sanığın da şirketi temsile yetkili olduğu ve dosyada mevcut 04.05.2009 gün ve VDENR-2009- 1298/12 sayılı vergi suçu raporu, 04.05.2009 tarih ve VDENR-2009-1298/5 sayılı vergi tekniği raporu, 04.05.2009 tarih ve VDENR-2009-1298/6, 7, 8 sayılı vergi inceleme raporları ile karşıt inceleme raporları karşısında sahte olduklarına dair kuşku bulunmayan suça konu faturaların sanıklar tarafından düzenlettirildiği, keza 16.12.2008 tarihinde kendisine usule uygun yapılan

tebligata rağmen ilgili takvim yılına ait defter ve belgeleri 213 sayılı VUK’nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadan vergi incelemesine ibraz etmeyen sanık ...’e yüklenen defter ve belge gizleme suçunun da sübuta erdiği gözetilmeden, sanıkların hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı gibi somut bilgi ve belgelerle de desteklenmeyen savunmalarına itibarla ve isabetsiz gerekçelerle her iki suçtan da beraatlerine hükmolunması.

tebligata rağmen ilgili takvim yılına ait defter ve belgeleri 213 sayılı VUK’nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadan vergi incelemesine ibraz etmeyen sanık ...’e yüklenen defter ve belge gizleme suçunun da sübuta erdiği gözetilmeden, sanıkların hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı gibi somut bilgi ve belgelerle de desteklenmeyen savunmalarına itibarla ve isabetsiz gerekçelerle her iki suçtan da beraatlerine hükmolunması.

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3242, Karar No: 2024/6763, Tarih: 03.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3242 E.  ,  2024/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/891 Esas, 2023/871 Karar

KORUNMAYA İHTİYACI

OLAN ÇOCUK : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Uşak 1. Aile Mahkemesinin 23.08.2017 Tarihli ve 2017/544 Esas, 2017/584 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Uşak Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünce 28.07.2023 tarihli yazısı ile korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında uygulanan sağlık tedbiri kararının Balıkesir İl Sağlık Müdürlüğü tarafından yerine getirilmesine ilişkin rapor sunulmuştur.

Mahkemece 06.09.2023 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün ...Çocuk Evleri Sitesi'ne naklinin gerçekleştirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Balıkesir 3. Aile Mahkemesinin 30.11.2023 Tarihli ve 2023/891 Esas, 2023/871 Karar Sayılı Kararı

Korunma ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık ve sağlık tedbiri kararının Uşak 1. Aile Mahkemesince verildiği, verilen tedbir kararından sonra devam eden işlemlerin kararı veren mahkeme tarafından değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a ve d alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Uşak 1. Aile Mahkemesinin 2017/544 Esas sayılı dosyasında 23.08.2017 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve sağlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 06.09.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Uşak 1. Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Uşak 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17237, Karar No: 2013/21864, Tarih: 26.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/17237 E.  ,  2013/21864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen 21.03.2013 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın, sanığa 22.03.2013 tarihinde tebliğ edildiği ancak temyiz edilmediği belirlenerek,

Sanıklar ... ve ... hakkında temyiz isteminin reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nun 42. maddesinin 1. fıkrasında, “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerektiği, bu itibarla 08.03.2013 tarihli ek kararların hukuki geçerlilikten yoksun olduğu ve bundan sonraki işlemlerin yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Haklı bir sebebe dayanmadığı anlaşılan eski hale getirme taleblerinin CMK.nun 42. maddesi gereğince REDDİ ile temyiz isteminin reddine ilişkin 05.02.2013 ... ve 2011/35 esas sayılı ek kararlarda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu kararlara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararların istem gibi ONANMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6979, Karar No: 2011/12040, Tarih: 01.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/6979 E.  ,  2011/12040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

Adli gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme adli gün para cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrildiği ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31996, Karar No: 2017/6748, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31996 E.  ,  2017/6748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10159, Karar No: 2009/12611, Tarih: 07.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/10159 E.  ,  2009/12611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 25/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden 3 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, komşu taşınmazda davalı şirketin işletmeciliğini yaptığı tesiste çok sayıda köpek bulunduğunu, gece gündüz köpeklerin havlamaları nedeniyle rahatsız olduğunu ileri sürerek, komşuluk hukuku gereğince elatmanın önlenmesi ve manevi tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının  tesisinde iki adet köpek olduğunu, iki adet köpekten fazla köpek bulundurulması halinde komşuluk hukuku gereğince davacı  tarafa ve çevreye rahatsızlık verebileceği gerekçesiyle, köpek barınağında iki adetten fazla köpek bulundurulmamasına, manevi tazminat isteğinin ise reddine karar  verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, davacının manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, Bilindiği üzere; özel ve tüzel kişiler, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan, insancıl, gerçekçi, zorunlu hukuk kurallarına uymak, olağan yaşam koşullarına yöresel örf ve adete, tarafların objektif yönden  değerlendirilecek duyarlılıklarına göre, hoşgörü sınırlarını aşan ve komşusuna zarar veren her  türlü taşkınlıktan kaçınmak zorundadırlar. Öte yandan, taşkınlık teşkil etmeyen eylem ve davranışlara da  komşunun katlanması gerekmektedir. Haklarda özgürlükler gibidir, birinin özgürlüğü ötekinin özgürlüğü ile sınırlıdır. Aksine düşünmek toplumsal yaşantıyı çekilmez hale getirir, en azından zorlaştırır. Tüm çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi hukukumuzda da komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmaları, komşuların katlanma ve kaçınma yükümlülükleri çeşitli yasa hükümlerinde, özellikle Türk Medeni Kanununun 737. ve devam eden maddelerinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı, davalıya ait köpeğin devamlı havlaması nedeniyle rahatsız olduğunu gerekli önlemlerin alınmasını istemiş, dinlenen tanıklar  köpeğin devamlı havladığını, davacıyı rahatsız ettiğini bildirmişlerdir. Ne varki, davacının rahatsızlığının objektif yönden boyutları, başka bir anlatımla katlanma sınırlarını aşıp aşmadığı üzerinde yeterince durulup açıklığa kavuşturulmamış, köpeğin havlama desibel boyutu, köpeğin havlamasının nedenleri, nasıl önleneceği, önlenememesi halinde köpeğin yaşama hakkını ve biçimini olumsuz yönde etkilemeyecek ve davacının rahatsızlığını ortadan kaldıracak hangi somut önlenmelerin alınması gerektiği, uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanmamıştır.

Hal böyle olunca, yerinde uzman bilirkişilerin huzurunda yeniden keşif yapılarak, davacının meskeni ile köpeğin bulunduğu yer arasındaki mesafenin, birbirlerine göre konumlarının ve olayın ceryan ettiği mekana ait özelliklerin belirlenmesi, köpeğin gözlenmesi, havlama nedenlerinin gerektiğinde veteriner hekime muayene ettirilerek saptanması, bundan sonra rahatsızlık verici halin davacının katlanma sınırlarını aşıp aşmadığı ve nasıl giderileceği hakkında bilirkişilerden yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde ayrıntılı rapor istenmesi ve sonucuna göre, en uygun ve makul önlemin veya önlemlerin alınmasına karar  verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek infazı mümkün olmayacak biçimde yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Tarafların, temyiz itirazları bu nedenle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  07.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9878, Karar No: 2012/16819, Tarih: 08.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9878 E.  ,  2012/16819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Davaların zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşürülmesi

Mahkemece sanık hakkında 2002 takvim yılına ilişkin olarak hüküm kurulduğu kabul edilmiş, 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davası hakkında ise her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 28.03.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16049, Karar No: 2019/64, Tarih: 14.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/16049 E.  ,  2019/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

........ niteliğindeki ........ Mahallesi eski 214 ada 44 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmaya ayrılan ve fiilen el atılan kısmına emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; farklı bir ilçeden emsal alınarak taşınmaza değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulamayacağı gibi mahkemece emsal taşınmazın değerlendirme yılı itibariyle resen belirlenen vergi değeri ve satış akit tablosu getirtilmediğinden raporun denetlenememesi nedeniyle de bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ............ Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir ........ ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın imar uygulaması sırasında kamulaştırmaya ayrılan kısmının tapu kaydının kapatıldığı halde infazda tereddüt yaratacak şekilde tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tesciline ilişkin hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ........ irad kaydedilmesine, 14/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/344, Karar No: 2021/3425, Tarih: 01.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/344 E.  ,  2021/3425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralamaya teşebbüs, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...’a karşı mala zarar verme, kasten yaralamaya teşebbüs ve tehdit, sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla buna hasren yapılan incelemede;

Olay günü sanıklar ... ve ...’ın katılan ...’ın evine giderek aralarındaki hukuki ilişkiden kaynaklı alacaklarını istedikleri, taraflar arasında tartışma çıktığı ve tarafların birbirlerine saldırdıkları, akabinde ise yine katılanın evine sanıklar ..., ..., ... ve ...’in birlikte bir kez daha gelerek katılanı ve ölümle tehdit ettikleri, bu sırada karşılıklı olarak yerde buldukları taşları katılanın bulunduğu balkona ve ikametinin önünde duran aracına attıkları, kolluk tarafından tutulan olay yeri inceleme tutanağında katılanın ikametinin balkonunda taşlar bulunduğu ve aracının camlarında da çatlakların tespit edildiğinin belirtildiği, bu hususların tanıklar ... ve ...’nun beyanları ile sabit olduğu anlaşılmakla sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatlerine hükmolunması

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.