muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14805, Karar No: 2022/3847, Tarih: 07.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/14805 E.  ,  2022/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nın 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-) Nüfus kaydına göre, suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdurenin herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın evden kaçarak, sanık ... ve temyiz istemine konu olmayan sanık ...'la buluşup, sanık ...'ın çalıştığı tekneye gittikleri, geceyi burada geçirdikleri, ertesi gün yine sanıklarla dolaştıkları sırada polis tarafından yakalandıkları tüm dosya kapsamından anlaşıldığı; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden bir hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilemeyecek olup, bu haliyle sanığın üzerine atılı eylemin TCK.nın 109/1, 109/3-b-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu

oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 07.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3322, Karar No: 2016/132, Tarih: 12.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/3322 E.  ,  2016/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, TCK'nın 155/2, 62/1, 51 ve 53. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Apartman yöneticisi olan sanık ..., apartmanın inşaat işlerini yaptırmak üzere ifadesi alınamadığından dosyası tefrik edilen A... S... ile anlaşarak aralarında sözleşme imzaladıkları, mevcut tadilatın 14.876 TL civarında saptandığı ancak sanık ..., A... S... 47.658 TL ödemek suretiyle 32.782 TL fazla ödeme yaparak daire maliklerini zararı uğrattığı anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında 2009 yılı şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin 13.08.2009 olarak gösterilmemesi,

2- Sanığın dış cephe boya dışında apartman içerisine bir takım döşemeler, boya badana, doğal gaz tesisatı yenilenmesi işlerinin de yapıldığını belirtmesi, Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmekte olan davada dosya içeriğinde bulunan 19.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda apartman kapısı, merdiven basamakları, sahanlıklar, merdiven kovası duvar seramiği, aydınlık bölümü sıvası ve boyası, teras izolasyonu, seramik kaplaması, çatı aktarılması, yağmur oluğu ile borusu yapıldığının ve kusurlu imalatların bedelinin düşülmesi halinde yapılan imalatların bedelinin 42.650 TL olduğunun tespit edilmesi karşısında; sanığın uhdesinde para bulunup bulunmadığının tespiti bakımından bizzat mahkemece keşif yapılarak bilirkişi raporunun aldırılması, yapılan imalat tutarının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 E, 2010/76 K sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği, yine zikredilen maddenin 3. fıkrasında, denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden hareketle, hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nm 51/3. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmemesi,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinden 30 gün olarak tayin edilmesi,

c) TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasında gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4279, Karar No: 2023/8929, Tarih: 16.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4279 E.  ,  2023/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/2 Esas, 2023/1 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesinin 24.11.2022 Tarihli ve 2018/47 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun eğitim hayatının devamı için naklinin Bilecik'e yapıldığı, 22.09.2020 tarihinde ... Çocuk Evleri Sitesi Müdürlüğüne kabul edildiği ve korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında gerekli koruyucu ve destekleyici tedbir almaya ve gerekirse bu tedbirleri değiştirmeye yetkili mahkemenin, çocuğun bulunduğu yer mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B.Bilecik 2. Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 02.01.2023 Tarihli ve 2023/2 Esas, 2023/1 Karar Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin c bendi uyarınca verilen bakım tedbirinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesinin 25.05.2018 tarihli ve 2018/47 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 24.11.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/114, Karar No: 2016/533, Tarih: 18.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/114 E.  ,  2016/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .... mirasçıları ... ve diğerleri vekili Avukat... tarafından, davalı .... aleyhine 11/06/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyizine gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, bahçe vasfında bulunan ve ½ oranında paylı maliki olduğu taşınmaz üzerindeki ağaçların davalı tarafından habersiz ve izinsiz olarak kesilip satıldığını belirterek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu davalı tarafından kesilen kavak ağaçlarının .. TL bedelle dava dışı ... satıldığı, davacı ... ağaç bedeli ... TL'nin ½'si olan... TL yönünden hak sahibi olduğu, manevi tazminat isteminin ise yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının talebinin kesilen ağaç bedeli olduğu, 29/07/2013 havale tarihli bilirkişi raporunda kesilen ağaçların kesildiği tarih itibariyle bedellerinin hesaplandığı ve fakat mahkemece dava dışı üçüncü kişiye satış değerinin hükme esas alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece haksız eylem nedeniyle gerçek zararın karşılanacağı, bu zararın da anılan bilirkişi raporunda hesaplandığı gözetilmeden davacının dava dışı şahsa satış bedeli esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenle davacılar yararına BOZULMASINA; davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenle reddine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2248, Karar No: 2011/8591, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2248 E.  ,  2011/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara sokmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ...'un İİK.'nun 331, TCK'nun 52/1 maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla; sanıklar ... ve ...'in İİK.'nun 331 ve TCK'nun 52/1, 5, 39/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3'er ay hapis ve 50,00'şer TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanıklar müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekili tarafından mahkemeye sunulan 10.07.2006 tarihli mazeret dilekçesinde, "...bugün yapılacak duruşmaya katılamayacağım, verilecek duruşma gününün tarafıma bildirilmesi talebi nedeniyle mahkemece 10.07.2006 tarihli oturumda müşteki vekilinin mazeretinin kabulüyle duruşmanın 11.09.2006 tarihine bırakılmasına, duruşma gününün kendisine bildirilmesine karar verilmesine rağmen ertelenen oturum gününün müşteki vekiline bildirildiğine dair dosya içerisinde herhangi bir belgeye rastlanmadığı, bunun sonucu olarak da ertelendiği 11.09.2006 tarihli duruşmaya katılmamakla birlikte, mahkemece 11.09.2006 tarihli oturumda müşteki vekilinin gelmediği tutanağa yazılmasına karşın, yargılamaya devam olunduğu, duruşmanın ertelendiği 09.10.2006 günlü ve sonraki tarihli oturumlara müşteki vekilinin iştirak ettiği tüm dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Müşteki vekilinin 11.09.2006 tarihli duruşmaya katılmadığı duruşma tutanağından sabit ise de, mazeretinin kabul edildiği 10.07.2006 günlü oturumda duruşma gününün bildirilmesine karar verilmesine rağmen, tebliğ edildiğine ya da bir şekilde bildirildiğine dair dosya içerisinde bir bilgi veya belge bulunmaması ve bir sonraki 09.10.2006 ve sonraki tarihli oturumlara iştirak etmesi karşısında, duruşmaya katılmamasının kendi hatasından kaynaklanmaması nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesinin, ilgilinin hak kaybına yol açacağı sonucuna varılmıştır.

Davanın esası hakkında verilen karar yönünden yapılan incelemede ise;

Sanık ..., müşteki vekili tarafından ... 2.İcra Müdürlüğünün 2005/3870 esas sayılı dosyası ile ilamlı takipte ödeme emrini 16.06.2005 tarihinde tebellüğünü müteakip, 23.06.2005 tarihinde verdiği mal beyanında bildirmediği ... Nakliyat İnşaat ve Tic. Ltd. Şti.'deki hissesini hemen ertesi günü 24.06.2005 tarihinde diğer sanık aynı zamanda ortağı olan ...'e devrettiği dosya içerisindeki

Davanın esası hakkında verilen karar yönünden yapılan incelemede ise;

Sanık ..., müşteki vekili tarafından ... 2.İcra Müdürlüğünün 2005/3870 esas sayılı dosyası ile ilamlı takipte ödeme emrini 16.06.2005 tarihinde tebellüğünü müteakip, 23.06.2005 tarihinde verdiği mal beyanında bildirmediği ... Nakliyat İnşaat ve Tic. Ltd. Şti.'deki hissesini hemen ertesi günü 24.06.2005 tarihinde diğer sanık aynı zamanda ortağı olan ...'e devrettiği dosya içerisindeki

bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Ödeme emrini tebellüğden çok kısa bir süre sonra ve 23.06.2005 tarihinde sunduğu mal beyanında bildirmediği anılan şirketteki hissesini, beyanda bulunduktan bir gün sonra şirket ortağına devrettiği dikkate alındığında, yapılan devir işleminin alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik olduğunun ve suça iştirak eden diğer sanık ...'in de sanık ...'un aynı zamanda şirket ortağı olması nedeniyle hisse satışının alacaklıdan mal kaçırma kastiyle yapıldığını bildiğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca, sanıklar ... ve ... yönünden atılı suçun oluştuğu yönünde kuşku bulunmadığından, adı geçenlerin temyiz itirazlarının reddi ile bunlar yönünden verilen hükmün ONANMASINA,

Ancak; sanıklardan ...'ın asıl borçlu olan sanık ...'un değil, icra takip dosyasında borçlu görünmeyen...'un hissesini devraldığı göz önünde bulundurulduğunda, sanık...'ın suça iştirak etmediği, eş anlatımla atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5840, Karar No: 2023/6320, Tarih: 05.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5840 E.  ,  2023/6320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1844 E., 2023/488 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/1 E., 2021/141 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 06.02.1995 tarihinde eşi...'dan boşandığını, babası Şıh ...'dan yetim aylığı almaya başladığını, 1995-2012 yıllarında yetim aylığı aldığını, ancak 2012 yılında davacının ev sahibinin, davacı ve boşandığı eşinin müşterek çocuğu ...'nın düğününe gelen eski eşi...'yı görüp, SGK'ya beraber yaşadıklarını belirterek ihbar etmesi sonucunda, yetim aylığının kesildiğini, 2014 yılında davacı tarafından Kuruma başvurularak, yetim aylığının bağlanması talebinde bulunulduğunu, 2 ay daha yetim aylığı aldıktan sonra yeniden aylığının kesildiğini ve bir daha ödenmediğini, 07.11.2019 tarihinde yeniden başvuruda bulunduğunu, ancak Kurum tarafından talebinin reddedildiğini, Kurumca yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu, eski eşi ile birlikte yaşamadığını, eski eşi...'nın başka birisi ile evli olduğunu belirterek, davacının Kurumca kesilen yetim aylığının kesilme tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte ödenmesine, yetim aylığının tekrar bağlanarak ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının eski eşinin ... ile Halep'te evlendiği, buna ilişkin İçişleri Bakanlığı tarafından düzenlenen resmi evrakın mahkemeye sunulduğunu, davacının eşi ile ayrı yaşadığının dinlenilen davacı tanık beyanları ile sabit olduğunu, mahkeme huzurundaki beyanlarına itibar edilmemesinin hukuka ve mevzuata aykırı olduğunu, şayet yeterli görülmese dahi mahkemece gerekli inceleme yapılmadığını, tanık beyanları dışında gelen seçmen kayıtları, abonelik kayıtlarının da yok sayıldığını, davalı tarafın ise muvazaalı boşanma iddiasını kanıtlayamadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 23.10.2008 tarihi itibariyle kesilen aylığının kesildiği tarihten itibaren bağlanarak faizleriyle ödenmesi istemli davasının reddolunduğu ve 20.10.2015 kesinleştiği, daha sonra 20.10.2015- 07.11.2019 arası Kurum'a müracaatı olmadığı, 07.11.2019 tarihli ilk müracaatı ile de dava tarihi 02.01.2020 arasında da araştırma için yeterli süre olmadığı anlaşılmakla kararın vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı görülmekle davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle ve ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi ilamında araştırma için yeterli vakit bulunmadığına dair gerekçesine itirazla, davacı tarafça kanuni süreler içerisinde ilgili birimlere başvurularının yapıldığını beyanla eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığını belirterek yetim aylığının kesilmesine ilişkin olarak tesis edilen işlemin iptali ile yeniden yetim aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.