muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2060, Karar No: 2023/4851, Tarih: 04.04.2023

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve ... tarafından karara esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; hakem heyetlerince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır. Ancak davacı tarafın 06.11.2020 tarihli dilekçesinde PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre hesaplama yapılmasını talep ettiği anlaşılmakla, davacı için, PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından "progresif rant" formülü kullanılarak tazminat hesaplamasının yapılması gerektiği dikkate alınmak suretiyle, bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının davacı yararına, (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının davalı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacı ve davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11211, Karar No: 2015/17884, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11211 E.  ,  2015/17884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin kararın tavzihi isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda: tavzih talebinin reddine dair verilen ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Talep, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın, davalı olarak gösterilen ...'ın davada temsil edilen tapu maliki ile aynı kişi olmadığından bahisle tavzihi talebinin reddine ilişkin ek karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dosya kapsamındaki tapu senedinden, dava konusu taşınmazın tapu malikinin ... T.C. kimlik numaralı ... oğlu ... olduğu, davada vekili aracılığı ile temsil edildiği, ancak dava dilekçesinde ve gerekçeli kararda ... T.C. Kimlik numaralı ...'ın yazılmak ve tebligat yapılmak suretiyle davada davalı olarak gösterildiği, asıl tapu malikinin vekili vasıtasıyla temsil edildiği gözönüne alındığında mahkemece verilen karardaki hatanın HMK'nin 304.maddesine göre düzeltilmesi mümkün iken yazılı gerekçelerle ve ek kararı ile tavzih talebini reddetmesi, doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin ek kararın temyizine ilişkin itirazları yerinde görüldüğünden, Mahkemenin 03.09.2013 tarihli tavzihe ilişkin ek kararının BOZULMASINA, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1701, Karar No: 2015/4375, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1701 E.  ,  2015/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bolu İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..."değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK hizmet cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirilen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan (2013/22456–2013/24037 E–K sayılı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 12.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27994, Karar No: 2013/9060, Tarih: 30.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/27994 E.  ,  2013/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Emanetin 2008/268 sırasında kayıtlı belgeler hakkında mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- Katılan vekili ve sanık müdafiinin "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu faturaların Stopaj Gelir Vergisinde kullanılmaları nedeniyle 21.01.2005 olarak tespit edilen suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Katılan vekili ve sanık müdafiinin "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yetkilisi olduğu Hisar Geri Dönüşüm Şirketinin 2005 takvim yılı hesaplarının incelenmesinde 19.11.2009 tarihli Vergi Suçu ve Vergi İnceleme Raporunda Çavuşoğulları Metal.. Ltd. Şirketinden verilme faturaların sahte olduğu ve sanığın şirketince kullanıldığı, Çavuşoğulları.. Şirketinin temsilcisi ...'nın İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/483 Esas ve 2011/280 karar numaralı dosyasında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan yargılanıp hapis cezasına mahkum olduğu, bu kararın 17.09.2012 tarih, 2012/8335-15333 sayılı Dairemiz kararı ile bir kısım takvim yılları için onandığı; sanık hakkında 2005 takvim yılında Atıcı Metal... Şirketinden alınan 53 adet sahte fatura yönünden Aliağa Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/272-2009/914 sayılı 19.11.2009 tarihli mahkumiyet kararının henüz temyiz incelemesinde olduğu, bilirkişiler Fahrettin ALİŞAR, Rasim ÇAĞLAR ve Hüseyin KORKMAZ tarafından müşterek olarak düzenlenen 22/09/2010 tarihli raporda; Hisar Geri Dönüşüm Mad. San Tic Ltd. Şti'nin 2004 ve 2005 yılında sahte belge düzenleyen mükelleflerden almış olduğu 74 adet sahte

faturayı yasal defter ve belgelerine intikal ettirmek suretiyle toplam 62.598,84 TL tutarında gelir stopaj vergisi yönünden vergi ziyanına neden olduğu, bahse konu faturaların kullanılmasından dolayı 2004 ve 2005 yılında şirketi temsile yetkili olan şirket müdürü ...'in 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 333. maddesine göre sorumlu olup, VUK'nun 359/b-1. maddesinde belirtilen kaçakçılık suçunu işlemek suretiyle bu kanuna muhalefet ettiğinin bildirildiği, bilirkişi Hasan Yıldırım'ın 19/07/2010 tarihli raporunda ise; sanığın şirketine fatura düzenleyen Karçağ Plastik Met. Ltd. Şti. ile Çavuşoğulları Metal Tic. Ltd. Şti.'nin defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılmaksızın VEDOP sorgulaması ve vergi tarh dosyasından belirlenerek sahte olduğu iddia edilen faturaların, faturaları düzenleyen nezdinde karşıt inceleme yapılmadan, ticari ilişkisinin boyutları araştırılmadan, malın ne şekilde teslim edildiği ve alındığı tespit edilmeden, yapıldığı gösterilen ödemeler incelenmeden sahte fatura kullanma hususunun kesinlik kazanmayacağının bildirildiği görülmekle;

Öncelikle aynı takvim yılına ait sahte fatura kullanma eyleminin tek bir suçu oluşturacağı, faturaların birden fazla olması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı gözetildiğinde, sanık hakkında görülen Aliağa Ceza Mahkemesinin 2009/272 esas numaralı dosyasının incelemeye konu 2009/800 esas numaralı dosya ile aynı takvim yılı olan 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak eylemine ilişkin olması, bu dosyanın aslı yada onaylı fotokopisi getirtilmek suretiyle delillerin birlikte değerlendirilmesinde ve mümkünse birleştirilerek görülmesinde zorunluluk bulunması, dosyaya Çavuşoğulları Metal Tic. Ltd. Şti. hakkında yapılan vergi incelemesinin alındığı; ancak 2009/483 Esas numaralı İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin dosya içerisine alınmadığı cihetle, bu eksiklik giderilerek, dosyanın kül halinde yeniden bilirkişiye teslimi ile sahte olduğu iddia edilen faturaların, faturaları düzenleyen Çavuşoğulları.. Şirketi sorumlusu ...'nın sahte fatura düzenlemek suçundan kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu hususu da dikkate alınıp Aliağa Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/272 sayılı dosyasındaki delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4858, Karar No: 2020/11446, Tarih: 08.07.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/4858 E.  ,  2020/11446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... idaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmünü temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi atfı yapılmadan ve TCK'nun 54/4. maddesi yerine TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca Hükmün müsadere kısmında "TCK 54. "ifadesininin çıkartılarak yerine "5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. "ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanıklar Kasım Tanrıverdi ve ... hakkında verilen beraat hükümlerini temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince;

Her ne kadar sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş ise de, sanıkların kastının belirlenmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından kargo taşımacılığı mevzuatının konuya ilişkin hükümlerinin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Yurt içi kargo işletmeciliğine (taşımacılığına) ilişkin hukuki düzenlemelerin konumuzla ilgili olanları şöyledir:

19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun: "Tanımlar" başlıklı 3.maddesinde;

".........Kargo : Tek parçada en fazla yüz kilogramı geçmeyen genellikle ambalaj ve kap içerisinde olan küçük boyutlu Koli, sandık, paket gibi parça eşyayı,

Kargo işletmesi: Bağımsız bir işyerinin kullanma hakkına sahip olan ve kargoyu teslim alarak kısa sürede gönderilene ulaştırmak amacıyla kendi gözetimi ve denetimi altında yükleme, boşaltma, depolama, istifleme, aktarma ve gönderilene teslim gibi hizmetleri yerine getiren, taşımayı yapan veya yaptıran ve bundan doğacak sorumluluğu üstlenen kişiyi,...............

İfade eder."

"Yönetmelik" başlıklı 34. maddesinde;

h) Kanunun uygulanmasıyla ilgili diğer esas ve usulleri,

Düzenleyen yönetmelikler Bakanlıkça hazırlanarak Resmî Gazetede yayımlanır." Hükümleri yer almaktadır.

İfade eder."

"Yönetmelik" başlıklı 34. maddesinde;

h) Kanunun uygulanmasıyla ilgili diğer esas ve usulleri,

Düzenleyen yönetmelikler Bakanlıkça hazırlanarak Resmî Gazetede yayımlanır." Hükümleri yer almaktadır.

11.06.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin: "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinde;

"............

ş) Kargo tasnif ve aktarma merkezi: Kargo taşımalarında indirme, bindirme, yükleme, boşaltma, aktarma, tasnif ve dağıtım hizmetlerinin yapıldığı yeri,

............

y) Mesleki yeterlilik: Karayolu taşımacılık faaliyetlerinin icras ile ilgili eğitim, bilgi, beceri ve donanıma sahip olmayı,

z) Mesleki yeterlilik belgesi: İlgili mevzuatın bu Yönetmelik kaplamındaki faaliyetlerde bulunanlar için öngördüğü mesleki yeterlilik eğitimini alan ve/veya yapılacak olan sınavlarda başarılı olanlara verilen belgeyi,

aa) Mesleki yeterlilik eğitimi: Bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerle ilgili bir mesleki yeterliliğin kazandırılması amacıyla ilgili mevzuat çerçevesinde verilen eğitimi,

...........

ıı) Sevk irsaliyesi: Yurt içi taşımalarda, gönderen tarafından gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen ve gönderenin beyanına dayanan ilgili mevzuat hükümleri uyarınca düzenlenen belgeyi

tt) Taşıma senedi: Eşya ve kargo taşımalarında gönderen ile yetki belgesi sahibi arasında akdedilen, ilgili diğer mevzuat ve bu Yönetmelikle belirlenen bilgileri ihtiva eden sözleşme belgesi veya bu tür bir sözleşmede bulunması gereken bilgileri ihtiva etmesi halinde taşıma faturası, taşıma irsaliyesi veya irsaliyeli taşıma faturasını,

zz- ddd) Yetki belgesi: Bu Yönetmelik kapsamında bir faaliyette bulunacak gerçek ve tüzel kişilere çalışma izni veren ve Bakanlıkça düzenlenen belgeyi,

...........

İfade eder",

"Taşıma işlerinde nitelikli ve yeterli personel istihdamı" başlıklı 14.maddesinde:

"(1) Yetki belgesi sahipleri, faaliyetleri süresince hizmetlerin yürütebilecek niteliklere sahip ve yeterli sayıda personel bulundurmakla yükümlüdürler.

(2) Yetki belgesi sahipleri, nitelikli ve yeterli sayıda personel istihdam etmemeleri durumunda doğacak her türlü zarardan sorumludurlar.",

"Gönderenin, yolcunun, şoför ve diğer personelin sorumluluğu" başlıklı 45.maddesinde:

"................

(2) Gönderen; eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine bildirmek zorundadır. Yanlış ve eksik bildirimlerden doğacak sorumluluk gönderene aittir. Yetki belgesi sahibi, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi halinde taşımayı

yapmaz. Taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.