muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6972, Karar No: 2023/10102, Tarih: 02.10.2023

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından sunulan maluliyet raporundan davacının %5,1 oranında sürekli maluliyeti olduğunun, iyileşme süresinin 3 ay olduğunun ve 1 ay bakıcıya ihtiyacı olduğunun anlaşıldığı, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunun anlaşıldığı, davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlendiği, davacı tarafından talep edilen yol giderine ilişkin dosyada delil bulunmadığından bu talebin reddine karar verildiği gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile 58.103,92 TL sürekli iş göremezlik, 3.001,62 TL geçici iş göremezlik, 858,96 TL bakıcı gideri ve 1.260,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 63.224,50 TL'nin 14.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacının maluliyet raporunun hatalı olduğunu, davacıda meslekte kazanma gücü kaybının söz konusu olmadığını, medikal firma tarafından düzenlenen raporda davacının yaralanmasının sekel bırakmadan iyileştiğinin tespit edildiğini, her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, hesaplamanın PMF Yaşam Tablosu esas alınarak yapılması gerektiğini, davacı lehine yüksek vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun şekilde, davacının bizzat muayenesi yapılarak üniversite hastanesi tarafından düzenlendiği, bu nedenle raporun hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ile tazminat hesaplarının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizle yapılacağının düzenlendiğini, eldeki başvuruya konu kaza tarihinin ise 08.04.2015 olduğu, Genel Şartların yürürlük tarihinden önce gerçekleşen olaya uygulanması mümkün olmadığından hesaplamanın PMF Yaşam Tablosu esas alınarak yapılması gerektiğinden davalının bu yöndeki itirazının yerinde olduğu, Uyuşmazlık Hakem Heyetince Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle itirazın kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 44.678,43 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 2.859,09 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.201,50 TL bakıcı gideri ve 1.260,00 TL rapor ücreti olmak üzere 49.999,00 TL'nin 14.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli 2019/40 esas ve 2020/40 karar sayılı iptal kararı sonrasında Yargıtay uygulamalarına göre tazminat hesaplamalarının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü esas alınarak yapıldığını, bu nedenle Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının yerinde olduğunu ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının maluliyet raporunun hatalı olduğunu, davacıda meslekte kazanma gücü kaybının söz konusu olmadığını, medikal firma tarafından düzenlenen raporda davacının yaralanmasının sekel bırakmadan iyileştiğinin tespit edildiğini, her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, hesaplamanın PMF Yaşam Tablosu esas alınarak yapılması gerektiğini, rapor ücreti yargılama gideri olduğundan tazminata dahil edilerek faiz işletilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı lehine yüksek vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan araç ile davacının yolcu olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucunda davacının yaralanmasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri ve rapor ücreti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan araç ile davacının yolcu olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucunda davacının yaralanmasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri ve rapor ücreti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, hükme esas alınan maluliyet raporunun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmelik gözetilerek düzenlenmiş olmasına, davalı tarafından medikal firmadan alınan raporun yönetmeliğe uygun şekilde düzenlenmiş bir rapor olmaması nedeniyle çelişkiden söz edilemeyecek olması ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; PMF Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre tazminat hesabı yapıldığı; hakem heyetince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada PMF Yaşam Tablosunun kullanılması doğru olmamıştır.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; PMF Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre tazminat hesabı yapıldığı; hakem heyetince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada PMF Yaşam Tablosunun kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3. Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

a. Somut olayda, İtiraz Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulü ile 44.678,43 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 2.859,09 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.201,50 TL bakıcı gideri ve 1.260,00 TL rapor ücreti olmak üzere 49.999,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Adli rapor ücretinin yargılama gideri olarak değerlendirilmesi gerekirken esas tazminata eklenmek suretiyle karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin; (3/a ve 3/b) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya ve davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/8175, Karar No: 2006/4422, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/8175 E.  ,  2006/4422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı şirket adının yanlış yazılmasının maddi hataya müstenit olup mahkemece düzeltilebileceğinin tabii bulunmasına göre, tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9665, Karar No: 2020/5771, Tarih: 13.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/9665 E.  ,  2020/5771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

...‘nın 20.03.2013 tarih ve 32 sayılı komisyon mütalası ve eki 18.02.2013 tarih ve 795/12 sayılı suç raporuna uygun olarak düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 05.04.2013 tarih ve 2013/7373 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde mahkemesince işlem yapılması mümkün görülmüştür.

A-Sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını işlediği iddia edilen olayda, sanık savunmasında mükellef şirketin küçük hissedarı olduğunu ancak yetkilisi olmadığını, diğer ortak ...’ın yetkili olduğunu tüm işlemlerin bilgisi dışında olduğunu beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sahteliği iddia olunan faturaların temin edilerek sanığa gösterilerip yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; sanık ve ...'ın yazı ve imza örnekleri temin edilerek faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ... ‘a ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Sanığın kullandığı faturaları düzenleyen ve düzenlediği faturaları kullanan mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirerek, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından kamu davaları açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

3-Gerektiğinde, düzenlenen ve kullanılan faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi; faturaları düzenleyen mükellef/ler ile kullanan mükellef/lerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4-Faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve kime verdiklerinin, sanık ve ...’ı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi ve kullanılması konusunda sanık ve ...’ın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmü verilmesi,

B)Kabule göre;

1-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davalarının açıldığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her takvim yılında işlenen suçun ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden sahte fatura düzenleme ve kullanma fiillerinin tek suç kabul edilmek suretiyle hüküm kurulması,

2-2009 takvim yılında düzenlenen en son faturanın 31.12.2008 olduğu, aynı takvim yılında KDV beyannamesi indiriminde kullanılan en son faturanın ise 11.03.2009 tarihli olması dikkate alınarak, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 2009 yılı sahte fatura düzenleme suçu yönünden 31.12.2008, aynı takvim yılı kullanma suçu yönünden ise 25.04.2009 tarihi olması gerekirken 01/05/2009-01/05/2010 şeklinde yanlış gösterilmesi yasaya aykırı,

3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 13.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3399, Karar No: 2016/3582, Tarih: 29.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3399 E.  ,  2016/3582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada...Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının ikamet adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “...iştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 07.01.2016 tarihli tutanağından ve...Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/2447 soruşturma numaralı dosyasında kısıtlı adayının beyanından ikamet adresinin adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresi olan “ ...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın...Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12539, Karar No: 2014/6764, Tarih: 09.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12539 E.  ,  2014/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8. maddesi uyarınca sanık hakkında öncelikle gün adli para cezası belirlenmesi ve artırım ve indirimlerin gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktar ile çarpımı ile belirlenmesi gerektiği gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün 1 numaralı bendindeki "....takdiren 20 TL den 2.000 TL" ibaresinin çıkartılması, 2 numaralı bendindeki " ...1.666 TL " ibaresi çıkartılarak yerine " 83 gün ibaresi yazılmak ve 2 numaralı bentten sonra gelmek üzere, "5237 Sayılı TCK'nun 52/2.maddesi gereğince sanığın ekonomik sosyal durumu dikkate alınarak gün adli para cezasının günlüğü 20 TL den 1.660 TL adli para cezasına çevrilmesine " cümlesi eklenmek, ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23887, Karar No: 2017/9166, Tarih: 06.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23887 E.  ,  2017/9166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık müdafiinin, sanığın yetkilisi olduğu ticari şirketin iflasına karar verildiğini ve ticaret sicil gazetesinde kararın yayınlandığının bildirilmiş olması karşısında, bu hususun araştırılarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi dosyanın getirtilerek şikayet tarihinden önce iflas davası açılıp açılmadığının ve sanığın şirketin iflasını istemek zorunluluğunun ortadan kalkıp kalkmadığının araştırılması zorunluluğu,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7154, Karar No: 2022/10076, Tarih: 13.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7154 E.  ,  2022/10076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun usulden reddine dair karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 30.07.2019 tarih 2019/İHK-7074 sayılı itirazın kabulüne, başvurunun kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 08/08/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.