muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11942, Karar No: 2016/9214, Tarih: 29.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11942 E.  ,  2016/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../04/2015 tarih ve 2012/1485-2015/478 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete % ... oranında ortak olduğunu, bilgi, birikim ve tecrübelerini ortaya koyarak davalı şirkette çalıştığını ancak, 03/04/2006 tarihinden itibaren başlayan olaylar nedeniyle ortaklığa devam etmesinin imkânsız hale geldiğini, şirkette % 88 oranında hissesi olan ....’ın müvekkilini şirketten uzaklaştırmak istediğini, birçok projeler geliştirilerek inşaatlara başlanılmasına rağmen .......’ın müvekkilinin işleri yürütmesinin engellediğini, hatta diğer ortağı ve müvekkilini şirkete almadığını, kayıtların gösterilmediğini, diğer ortak ... ...’in mahkeme kararı ile şirketten ayrıldığını, .......’ın şirketi kötü yönettiğini, şirketin içini boşaltma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek, müvekkilinin TTK’nın 551/... m. uyarınca davalı şirketten haklı nedenle ayrılmasına izin verilmesine, şimdilik ....000.00 TL çıkma payının davalıdan tahsiline, kararın kesinleştiği tarihten itibaren tespit edilen sermaye payına avans faizi işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 30.000 TL’lik sermaye payının ....... tarafından ödendiğini, .......’ın elindeki arsaları şirkete devir ettiğini ve şirket için kendinden harcamalar yaptığını, bundan sonra ortakların uyumsuzluktan ve geçimsizlikten söz etmeye başladıklarını, şirketin edindiği mal varlığını fırsat görerek şirketten para alıp çıkmak istediklerini, davacının haklı sebepleri ortaya koyamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 30.000 TL’lik sermaye payının ....... tarafından ödendiğini, .......’ın elindeki arsaları şirkete devir ettiğini ve şirket için kendinden harcamalar yaptığını, bundan sonra ortakların uyumsuzluktan ve geçimsizlikten söz etmeye başladıklarını, şirketin edindiği mal varlığını fırsat görerek şirketten para alıp çıkmak istediklerini, davacının haklı sebepleri ortaya koyamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, unvan ve iştigal konusu değişikliğinin, davalı şirketin kuruluşundan sonraya sarktığı, şirket müdürü .......’ın, iştigal konusu davalı şirketle aynı olan anonim şirkette yönetim kurulu başkanı olabilmesi için, davalı şirketin ortaklar kurulundan gerekli izni almadığı, ... .... ve Tic. A.Ş.’nin davalı şirket hakkında icra takibi ve haciz yaptığına ilişkin belgelerin dosyaya sunulduğu, davalı şirketteki ortaklık ilişkisinin temelinden sarsıldığı, limited şirketlerde kişi unsuru ağır bastığından bu sebeplerin davacı ortağın şirketten çıkma talebinde haklı sebep olarak kabul edildiği, davalı şirketin 30/09/2014 tarihli bilânçosunun aktifinin 28.343,... TL, borçları toplamının ise, 85.248,64 TL olduğu, buna göre davalı şirketin borçları, varlıklarından fazla olup, davalı şirketin 56.905,41 TL’lik farkla borca batık durumda olduğu ve sermayesinin .

tamamını zayi ettiği, davalı şirketin 30/09/2014 tarihli bilânçosu her ne kadar kaydi değerleri gösterse de, şirketin değerlenecek, diğer bir değişle rayiç değeri tespit edilecek bir mal varlığının da kalmadığı, bilânçoda gözüken 28.343,... TL’lik mal varlığının kasadaki paradan, alacaklardan, devreden katma değer vergisinden ve demirbaşlardan oluştuğu, demirbaşların kaydi değerinin 240,01 TL olup, bir an için rayiç değerinin tespit edilmesi gerektiği düşünülse bile, bunun sonuca hiçbir etkisi olamayacağı, büyük bir ihtimalle ya demirbaşın bulunamayacağı ya da kaydi değerinin bile altında çıkacağı, dolayısıyla davalı şirketin 56.905,41 TL’lik borca batıklık farkının kapanmasının mümkün gözükmediği, bu şartlar altında davacının davalı şirket ortaklığından ayrılmasına izin verilse bile, kendisine ödenecek ayrılma payının bulunmadığı, daha önce 05/09/2006 tarihinde açılan bir başka davada, davacı gibi davalı şirkete % ... oranında hissedar olan ... ...'in ortaklıktan çıkmaya izin ve ayrılma payının tespitini talep ettiği ve şirketin 30/09/2008 tarihli bilânçosuna göre ayrılma payının hesaplandığı ve anılan kararın kesinleştiği, davacının, davalı şirketteki %... oranındaki hissesinin 30/09/2014 tarihi itibariyle herhangi bir değerinin kalmadığı gerekçesiyle, davacının davalı şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesine, çıkma payı isteminin ise, reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve çıkma payı alacağının şirket öz varlığının hüküm tarihine en yakın tarihteki rayiç değeri üzerinden hesaplanacak olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/2443, Karar No: 2019/8236, Tarih: 21.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2443 E.  ,  2019/8236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

“2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarına ilişkin Mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının; “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme’’ suçlarının gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4094, Karar No: 2015/12336, Tarih: 01.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4094 E.  ,  2015/12336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

..Federasyonu'ndan; davacı ile davalı ... ..Kulübü arasında imzalanan tek tip profesyonel futbolcu sözleşmelerinin, fesih işlemlerine ilişkin yazıların ve ilgili tüm evrakların onaylı örnekleri istenerek eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13127, Karar No: 2018/13802, Tarih: 01.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13127 E.  ,  2018/13802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın hırsızlık amacıyla mağdurların evine girdiğine dair kabulü ile çakı bıçağını olay esnasında kullanmadığına dair aşamalarda değişmeyen savunması, mağdur ... ...’nın ve mağdur ...’nın olayın hemen akabinde emniyet aşamasında alınan 01.07.2008 tarihli ilk beyanlarında, mağdur ...’nın eve hırsızlık amacı ile giren şahsın bacağından tuttuğunu, şahsın da mağdur ...’ın elinden kurtularak balkondan aşağı atlamak suretiyle kaçtığını belirtmeleri, aynı gün alınan ek ifadesinde mağdur ...’un, sanığın belinde bulunan bıçağın sap kısmını gördüğünü ve eşine zarar vermesinden korktuğu için sanığın bacağından tutan eşinin elbisesinden çektiğini belirtmesi, mağdur ...’ın aynı gün alınan ek ifadesinde sanığın belinde herhangi bir suç aleti olup olmadığını görmediğini belirtmesi, bozma sonrası Manisa 2. Ağır Ceza mahkemesindeki bıçak görmediği şeklindeki beyanı da dikkate alındığında; yağma suçunun oluşabilmesi için aranan suça konu malı elinde bulunduran kişiden cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması veya mağdurun malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılması şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 01.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6415, Karar No: 2013/11752, Tarih: 26.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6415 E.  ,  2013/11752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. cümle, 289/1-2. cümle, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 289/1. maddesindeki yaptırımın hapis ve gün adli para cezası olarak öngörülmesine, mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceğinin kabul edilmesine göre; hükmedilen temel adli para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine TCK'nın 61. maddesinin 8 ve 9. fıkralarına yanlış anlam verilerek 450 TL olarak tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tayin olunan temel gün para cezasının 5 gün, sonuç gün para cezasının ise "2 gün" olarak belirlenmesine ve "TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca 2 tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle sanığın 40 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28279, Karar No: 2024/663, Tarih: 17.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/28279 E.  ,  2024/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/517 E., 2015/1247 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanığın hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2021 tarih ve 2016/335313 sayılı Tebliğnamesiyle hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanığın iddianamede geçen sözleri içeren yazının yayınlandığı internet sitesinin imtiyaz sahibi olduğu, sözlerin hakaret amacıyla yazıldığının dosya kapsamıyla sabit olduğu, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle verilen hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III.OLAY VE OLGULAR

www.odatv.com alan adlı internet sitesinde, 15.08.2013 günü itibariyle yayınlanan yazarı belli olmaz şekilde kaleme alınan ve ilgili internet sitesi sahibi ...tarafından sorumluluğu bulunan, "Cemaatin Yalancısı Doymak Bilmiyor" başlıklı yazı içeriğinde, açıkça "...

" ismine ve "Yalancı, sözde gazeteci, cemaatin propoganda biriminde görevli mürit, yalan üretmekle görevli, insanların hayatını karartan." ibarelerine yer verilmek suretiyle hakaret suçunun işlendiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.10.2014 tarihli savunma tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. İncelemeye konu dosyada olağan dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.10.2014 tarihli savunma tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. İncelemeye konu dosyada olağan dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1661, Karar No: 2014/2001, Tarih: 11.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/1661 E.  ,  2014/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2011/345-2012/1317

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Dosya içeriğine göre davalı işyerinde ölçü kontrol teknisyeni olarak çalışan davacının iş sözleşmesi TŞCFAŞ İnsan Kaynakları Sistemleri Yönetmeliği hükümlerine aykırı olarak yakınları aracılığı ile ticaret yaptığından, tacir ve esnaf sayılmasını gerektirecek faaliyetlerde bulunduğundan bahisle doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarından dolayı haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde bulunan disiplin soruşturması içeriği ve davacının disiplin kurulundaki savunması dikkate alındığından davacı işçinin sabit olan davranışları sadakat borcuna aykırılık oluşturduğundan işverene haklı fesih imkanı tanımaktadır. Bu durumda davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6838, Karar No: 2019/2323, Tarih: 20.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/6838 E.  ,  2019/2323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; dilekçesi ile talebini 87.647,16 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına ve yasal değişiklik gözönüne alınarak davacı ve davalı tarafa vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile bu hususta karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 3. maddesindeki “Yasal değişiklik gözönüne alınarak davacı ve davalı tarafa vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına, ” ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine “Davacı lehine hüküm tarihindeki AAÜT uyarınca hesaplanan 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine” ifadesinin yazılmasına, hükmün davacı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2387, Karar No: 2018/7555, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2387 E.  ,  2018/7555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... İhtiyaç Maddeleri San. Tic. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.