muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9083, Karar No: 2022/11189, Tarih: 01.06.2022

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 01/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2007, 2008, 2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (sanık ... ve ... hakkında 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 01/06/2022
Yargıtay — Esas No: 2010/6484, Karar No: 2010/14393, Tarih: 13.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6484 E.  ,  2010/14393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.07.2010 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama şeftali bahçesi niteliğindeki taşınmazın net geliri esas alınarak geçici irtifak hakkı karşılığının ve kesilen şeftali ağaçlarının bedelinin de taşınmazın kapama şeftali bahçesi değerinden ekilebilir ürün geliri esas alınarak bulunan değerin indirilmesi suretiyle tespitinde, diğer ağaçlara da yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5212, Karar No: 2018/18236, Tarih: 13.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/5212 E.  ,  2018/18236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddine,

Ancak;

Sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği halde hükmün gerekçesi olarak CMK'nun 223. maddesinin (c) fıkrası yerine aynı yasanın (e) fıkrasının gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında “CMK 223/2-e maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “CMK 223/2-c maddesi” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-)Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

II-)Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, katılanın arsa sahibi olan ... ile 25.06.1997 tarihli kira sözleşmesi ile suça konu dükkanda kiracı olarak hak sahibi olduğu, 14.02.2014 tarihinde arsa sahibi ... ile gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi yapan sanıkların talimatı doğrultusunda katılanın elektrik ve suyunun kesilerek çalışamaz hale getirilerek suça konu dükkanda kiracı olarak hak sahibi olan katılanın sanıklar tarafından gerekli hukuki yollara başvurulmadan hukuka aykırı bir şekilde suç tarihinde bina duvarı yıkılarak dükkandan çıkarılması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK’nın 117. maddesinde düzenlenen iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturduğu, bu suçun da şikayete ve uzlaşmaya tabi olduğu bu hususun da mahallinde değerlendirilebileceği düşünülmekle birlikte eylemin 116/2 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilse bile bu suçun da şikayete ve uzlaşmaya tabi olduğu, sanıkların diğer işyerlerini yıktıkları sırada katılanın dükkanının tavan kısmında göçük meydana getirdikleri, bu sırada işyerinin tabelasının da yamulduğu, sanıkların bu zarar gören yeri yaptırmadıkları, zarar gören yerden işyerine giren yağmur sularının işyeri içinde bulunan malzemelere zarar vererek bozulmalarına neden olmaları eylemlerinin mala zarar verme suçunu oluşturduğu sanıklar hakkında iddianameye konu edilmeyen mala zarar verme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde yargılama yapılarak beraat kararı verildiği, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan suç duyurusunda bulunularak soruşturma aşamasında suçun uzlaşmaya tabi olması da gözetilip uzlaşma hükümleri uygulanması uzlaşmanın mümkün olmaması halinde mala zarar verme suçundan dava açılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11157, Karar No: 2017/2982, Tarih: 02.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/11157 E.  ,  2017/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenliğe ait Aksaray’daki fabrikada işe başladığını ve iş akdinin feshedildiği güne kadar işçi olarak bu fabrikada çalıştığını, her zamanki gibi rutin bir şekilde çalışırken insan kaynakları müdürünce çağrıldığını, davacı ile yollarını ayırmak istediklerini söylediklerini, istifa dilekçesi vermesi durumunda kıdem tazminatı ve diğer haklarını alabileceğini aksi halde işsizlik maaşı da alamayacak şekilde iş sözleşmesini feshedeceklerini söylediklerini , bu teklifi müvekkilinin kabul etmediğini bunun üzerine şifahi olarak iş akdinin feshedildiğini, müvekkilinin iş akdinin feshini gerektiren herhangi geçerli bir neden olmadığını, iş akdinin gerçekte fesih nedeninin Anayasal bir hak olan sendika üyeliği ve sendikal faaliyet olduğunu iddia ederek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, müvekkil şirketin kuruluşundan bu yana çalışanlara temsil edilme ve örgütlenme haklarını tamamen özgür iradeleri ile kullanmaları için gereken huzurlu ve özgür ortamı sağlama çabası içinde olduğunu, müvekkil şirket yönetim kurulu başkanının da Türkiye'nin en önemli sivil toplum örgütlerinden birisinin başkanlığını yaptığını, davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi uyarınca performans yetersizliği ve işyerinde huzursuzluğa neden olan davranışları nedeniyle feshedildiğini, fesih işleminin sendikal nedene dayandığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, sendika için başlatılmış bir yetki prosedürünün mevcut olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenliğe ait işyerinde ... üye olan işçilerden %26’sının sendika üyeliğinden istifa ettiği, sendika üyesi olan işçilerin %16,71’inin iş sözleşmesinin sonlandırıldığı, yine sendika üyesi olan işçilerden sadece %63,14’ünün çalışmaya devam ettiği davacının çalıştığı işyeri ve yine davacı işçinin iş sözleşmesinin sonlandırıldığı dönem açısından da verilerin benzer yönde olduğu sendika üye sayısında görülen toplam %36,86 oranındaki dikkat çeken düşüşün yanı sıra işveren firma yetkilileri aleyhinde sendikal hakların kullanımı engelledikleri yönünde iddianamenin ciddi bulunarak ceza yargılamasının yürütüldüğü, fesihlerde sendikal örgütlenme sürecinin başını çeken işçilerin hedeflendiği, fesihlerle birlikte yeni işçi alımlarının da yapıldığı hususu bütünüyle dikkate alındığında davacının iş sözleşmesinin feshinde sendikal nedenin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemenin önceki feshin geçersizliği ve feshin sendikal nedene dayanmadığı yönündeki kararı Dairemizce "feshin geçersizliğine karar verilmesinin yerinde olduğu ancak feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı yönündeki araştırmanın eksik olduğu, sendikal nedenle işten çıkarıldığı belirtilen işçilerin iş sözleşmelerinin fesih tarihlerinin ne olduğu fesih tarihinde toplam kaç işçi çıkarıldığı, bunun sendikalı olup işten çıkarılan işçilere oranının tespit edilmesi, ayrıca fabrika yetkilileri aleyhine sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasının sonucunun da tüm delillerle birlikte değerlendirilip karar verilmesi" noktasında bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda gerekçede feshin sendikal nedene dayandığı kabul edildiğinin açıklandığı bu kabule göre hüküm kısmında tazminatın 6356 sayılı Kanun’un 25. maddesinin 4. ve 5. fıkraları uyarınca belirlenmesi gerekirken 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. Maddesi uyarınca işe başlatmama tazminatı hükmedilmesi hatalıdır.

Ancak her ne kadar davacının iş sözleşmesinin feshinin sendikal nedene dayandığı kabul edilmişse de, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda yapılan araştırma yeterli değildir. Bozma sonrası fabrika yetkilileri aleyhine sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan açılan kamu davasının halen derdest olduğunun bildirilmesine rağmen bunun sonucu beklenmeden karar verilmiştir.

Ancak her ne kadar davacının iş sözleşmesinin feshinin sendikal nedene dayandığı kabul edilmişse de, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda yapılan araştırma yeterli değildir. Bozma sonrası fabrika yetkilileri aleyhine sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan açılan kamu davasının halen derdest olduğunun bildirilmesine rağmen bunun sonucu beklenmeden karar verilmiştir.

Ayrıca bozma sonrası ...’ndan gelen listede Karacabey ve Aksaray’da bulunan işyerlerinden (Karacabey’de 42, Aksaray’da 75) toplam 117 işçinin iş sözleşmesinin feshedildiği tarihler ve bunlara karşı işe iade davaları açıldığı bildirilmiştir. Karacabey’de işten çıkarılan işçilerin 26’sının iş sözleşmeleri 2012 yılı içerisinde feshedilmiştir. Karacabey ve Aksaray’daki işyerlerinde çalışan diğer işçilerin ise 2014 yılı içerisinde muhtelif tarihlerde iş sözleşmelerinin feshedildiği görülmektedir. Öncelikle 2012 yılında iş sözleşmesi feshedilen işçilerin fesihlerin 2 yıl öncesine ilişkin olduğu dikkate alınmalıdır. Yine davalı, Aksaray’daki 75 işçinin açtığı sendikal fesih nedenine dayanan işe iade davalarının bir kısmında feshin geçerli veya haklı nedene dayandığından davanın reddine karar verildiği belirtilerek bunlara ilişkin bir kısım Dairemizin kararları sunulmuştur. Gerçekten bir kısım işçilerin açtığı davalarda feshin haklı veya geçerli nedene dayandığı belirtilerek Dairemizce davanın reddine karar verilmiştir. Bu ret kararı verilen işçilerin ve iş sözleşmeleri iki yıl önce feshedilen işçilerin sendikal fesih değerlendirmesinde dikkate alınmamaları gerekir. Bunları dikkate almaksızın oranlama yapan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/922, Karar No: 2022/10291, Tarih: 13.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/922 E.  ,  2022/10291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü ile gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ile suçtan zarar gören Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ve ek kararın ONANMASINA 13/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5954, Karar No: 2019/2587, Tarih: 18.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/5954 E.  ,  2019/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; mağdur ...’ın aşamalarda alınan beyanında özetle; ''Yanında rençber olarak çalışan Suriyeli ... isimli şahıs ile altlı üstlü oturduğunu, olay günü saat 22.30’a kadar aşağıda onlarla oturduğunu, sonra kendi evine ... ile birlikte çıkıp yatağına girdiğini, bir anda yatak örtüsünün üzerine bastırıldığını, sonrasını hatırlamadığını, kendine geldiğinde iki elinin iple bağlı olduğunu ve ağzının bir bez parçası ile kapalı olduğunu fark edip, mutfaktaki bir bıçak ile elindeki ipi kestikten sonra evi kontrol ettiğini ve yatağın yanındaki cep telefonu, üzerinde bulunan cep saati ve 150 TL parasının olmadığını farkedip şikayetçi olduğunu, ... isimli kimseyi tanımadığını'' ifade ettiği,

Sanık ...’ın aşamalarda alınan savunmasında ise; ''Halen başka yağma suçundan ötürü tutuklu olduğunu, katılanı “... olarak değil ...” olarak tanıdığını, evlerinin birbirine yakın olmadığını, katılanın evine giderek yatak örtüsünü bastırıp, boğazını sıkıp ellerini bağlamadığını ve cep telefonunu almadığını, olay tarihinde saat 19.00 sıralarında babasının mezarına gittiğini, 1-2 saat kadar mezarda kaldıktan sonra Malatya AVM taksiyi arayıp taksici Latif olarak bildiği kişi ile birlikte Şahnahan Mahallesi eski belediyenin yanındaki değirmenin altından Sıtmapınar’a geldiğini, saat 21.30 sularında taksiden indiğini, katılanın evinden alınan cep telefonundan kendi hattı ile nasıl görüşme yapıldığını bilmediğini, ancak cep telefonunun şarjının bitmiş olabileceğini ve kartını başkasından aldığı cep telefonuna takıp görüşme yapmış olabileceğini, bunun dışında suçlama ile hiçbir ilgisinin olmadığını, bahse konu 0535 293 32 51 nolu hattın kendisine ait olduğunu'' beyan ettiği,

Katılan ...’a ait olan 356 829 021 041 96 imei numaralı cep telefonu ile sanık ...’ın, 16.03.2015 günü saat 22.30-23.00 (olay saati) sularından hemen sonra saat 23.24’ten itibaren 17.03.2015 günü saat 17.48’e kadar bir çok kez görüşme yaptığı,

Katılanın evinde yapılan inceleme sonucu elde edilen “DNA” izlerinin sanıktan alınan numunelerle yapılan karşılaştırmasının uyuşmadığının anlaşılması karşısında;

Katılan ...’a ait olan 356 829 021 041 96 imei numaralı cep telefonu ile sanık ...’ın, 16.03.2015 günü saat 22.30-23.00 (olay saati) sularından hemen sonra saat 23.24’ten itibaren 17.03.2015 günü saat 17.48’e kadar bir çok kez görüşme yaptığı,

Katılanın evinde yapılan inceleme sonucu elde edilen “DNA” izlerinin sanıktan alınan numunelerle yapılan karşılaştırmasının uyuşmadığının anlaşılması karşısında;

Öncelikle; sanık ...’ın 0535 293 32 51 numaralı hattını mağdurun kullandığı cihaza takmadan önce hangi cihaz ile kullandığı saptanıp, o cihazın olay saati itibariyle hangi bölgeden sinyal aldığı, mağdurun cihazını kullandığı esnada ise hangi bölgeden sinyal aldığı tespit edilip, ayrıca sanığın ifadesinde belirttiği Malatya AVM’de taksicilik yapan .... adlı kişinin açık kimlik ve adres bilgileri saptanıp savunman doğrultusunda antlı beyanı alındıktan sonra deliller bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre; mağdura karşı işlenen yağma suçunun failinin sanık ... olup olmadığı takdir ve tayini gerektiği dikkate alınmadan eksik inceleme ile yetinilerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20848, Karar No: 2017/36456, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20848 E.  ,  2017/36456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.