muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/21555, Karar No: 2011/22950, Tarih: 07.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/21555 E.  ,  2011/22950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın ticari faaliyetini terk ettikten sonra ...Şerit Bilgisayar Malzemeleri Ticaret Limited Şirketi adına mal ve hizmet alımı olmaksızın sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, yapılan inceleme sonucunda hakkında düzenlenen vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında adresinde bulunamadığının, işyeri ve işçi durumu itibariyle bu kapasitede bir faaliyeti yürütmesinin mümkün olmadığının, deposunun bulunmadığının, yüksek miktarda alım satımı olmasına rağmen hiç neden yokken işini terk ettiğinin tespit edilmesi karşısında, adına sahte fatura düzenlendiği iddia olunan ...Şerit Bilgisayar Malzemeleri Ticaret Limited Şirketi hakkında başlatıldığı anlaşılan vergi incelemesinin neticesi araştırılarak, vergi suçu raporu düzenlenmiş ise raporların aslı veya onaylı örneği ile, anılan şirket hakkında dava açılmış olup olmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde, bu dava dosyası getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu bu faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi amacıyla mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri ve fatura muhteviyatı olan malın bedelinin ödendiğine dair geçerli ödeme belgeleri olup olmadığı araştırılıp, sanık tarafından 20.05.2008 tarihinde mahkemeye ibraz edildiği ve 29.08.2008 tarihli tutanakla sanığa iade edildiği anlaşılan ve hükme esas alınan yoklama fişi, kira kontratı, para makbuzları, tahsilat makbuzları ve faturaların içerikleri incelenip tutanağa geçirilerek onaylı birer sureti dosyaya konulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6714, Karar No: 2014/11761, Tarih: 23.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6714 E.  ,  2014/11761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı ... oğlu ...’a dava dilekçesi bizzat tebliğ edilmemiş, gerekçeli karar ise annesi ... imzasına tebliğ edilmiştir. Davalı ...’ın gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte tebligatı alan annesi ... ile aynı adreste ikamet edip etmediğinin, tebligattaki imzanın ...’a ait olup olmadığının kolluk marifetiyle tespiti ile kolluk araştırma tutanağının dosya içine konulması, davalı ...’ın Mernis adresinin araştırılarak .... Köyünde ikamet etmediğinin anlaşılması halinde; kararın, adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun uygulanmasına dair yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Çekişmeli 105 ada 28, 121 ada 66 ve 122 ada 33 parsel sayılı taşınmazların kadastro sonucunda oluşan tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile,

3- Tomarza Kadastro Mahkemesinin 2006/164 Esas, 2007/67 Karar sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24204, Karar No: 2015/9606, Tarih: 27.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/24204 E.  ,  2015/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Müşteki beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların hırsızlık yapmaya çalıştıkları yerin müşteki tarafından sadece mallarının korunması amacıyla depo olarak kullandığı bu itibarla iş yerine bitişik olmayan, iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunmadığı depo olarak kullanılan bina vasfındaki yerin, iş yeri veya eklentisi olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de,

2-Hırsızlık suçundan, cezanın alt sınırından hüküm kurulduğu halde; iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan gerekçesiz olarak üst hadden mahkumiyet hükmü kurulması,

3- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin olarak, bir daha suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluştuğundan bahisle cezaları ertelenen suça sürüklenen çocukların, hükmün açıklamasının geri bırakılması halinde suç işlemeyeceği kanaatine varılamadığından bahisle çelişkili ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9872, Karar No: 2019/19419, Tarih: 16.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9872 E.  ,  2019/19419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkındaki hükmün açıklandığı 31/01/2013 tarihli ve 2012/168 E - 2013/94 K sayılı ilamın kesinleştirilerek infaza gönderildiği, ancak sonrasında ihbara konu ilam henüz kesinleşmeden hüküm kurulduğu belirlenerek mahkemece ek kararla infazın durdurulmasına karar verildiği, ihbara konu ilamdaki mala zarar verme suçunun temyizde onanması nedeniyle de, yine ek kararla söz konusu infazın durdurulmasına dair ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verildiği, her ne kadar bu karara yönelik itiraz olarak değerlendirilen sanığın 09/04/2015 tarihli dilekçesi üzerine, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2015 tarihli ve 2015/411 Değişik iş sayılı kararında, mahkemenin 31/01/2013 tarihli ve 2012/168 E - 2013/94 K sayılı ilamının ek kararla ihya edilemeyeceği ve yeniden esas alınarak hükmün açıklanması konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin belirtilmesi üzerine, mahkemece bu kez de 10/06/2015 tarihli ve 2015/289 E - 2015/395 K sayılı ilamı ile ikinci kez sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, ikinci kez verilen hükmün açıklanmasına dair kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın yokluğunda verilen 31/01/2013 tarihli ve 2012/168 E - 2013/94 K sayılı mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenen 09/04/2015 tarihli temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4998, Karar No: 2011/12979, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4998 E.  ,  2011/12979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12.07.2011 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. ... ile Av. ... ve davalı vekili Av. ...'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Davacı idarece tanzim edilen Kıymet Takdir Komisyonu raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır.

Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 11/1-f maddesine göre arazilerde, taşınmazın değerinin tesbitinde kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin esas alınacağı ön görülmektedir.

Yasanın bu maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazın tamamındaki verim çağına gelmiş olduğu saptanan ağaçların cins ve yaşları itibariyle dekar başına ortalama verim miktarları ve 2010 yılına ait üretim ve dekar başına masrafları ile hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatlarının öncelikle İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kapama karışık meyve bahçesi olarak getireceği net gelirin hesaplanması ve hesaplanan bu net gelire kapital faiz uygulanmak suretiyle m² bedelinin tesbit edilmesi, tesbit edilecek bu bedel içerisinde karışık meyve bahçesi dışında kalan diğer ağaçların değerinin de bulunduğu dikkate alınarak ayrıca bu ağaçların bedelinin dahil edilmemesi gerektiği düşünülmeden, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına aykırı biçimde hesaplama yapan rapora göre kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

3-Ağaçların toplam alanı teknik olarak kamulaştırılan alandan büyük olmasına karşın sınırlara yakın dikildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825,00-TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı idareye 825,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalılara verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4418, Karar No: 2024/1326, Tarih: 28.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4418 E.  ,  2024/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/201 E., 2023/396 K.

DAVA TARİHİ : 28.08.2020 - 16.09.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/687 E., 2022/926 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava ile cevaba ve karşı davaya cevap dilekçelerinde; kıskançlık yaptığını, müvekkiline ve ailesine saygısız söz ve davranışta bulunduğunu, müvekkilinin sosyal yaşantısı ile iş çevresini olumsuz yönde etkilediğini, yatak odasına almadığını, psikolojik şiddet uyguladığını, kadının iddialarını ve davasını kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Yağmur ile müvekkili arasında yatılı kişisel ilişki tesisine, müvekkili lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ile karşı dava ve cevaba cevap dilekçelerinde; erkeğin dava dilekçesindeki iddialarını kabul etmediklerini, erkeğin evlilik birliği içinde zinası sebebi ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Yağmur'un velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuklar lehine aylık toplam 4.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 300.000,00 TL maddî 300.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 15.02.2022 tarih ve 2021/188 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararı ile; kadının, tanık Yasin E.nin işlettiği halı sahaya geldiği, tarafların birbirlerine bağırdığı, "Allah belanı versin" şeklindeki söylemleri nedeniyle erkeği küçük düşürücü nitelikte davrandığı, kadının başkaca kusurlu davranışının ispatlanamadığı, asıl davada kadının az, erkeğin ağır kusurlu olduğu, kadının açtığı zina davasının süresi içinde açıldığı, dosyada toplanan delillerin zina eyleminin gerçekleştiğini gösterdiği, kadının davasını ispat ettiği, ancak otel ve konaklama kayıtlarına ilişkin cevabi yazının Uyap'tan dosya içerisine alınmaması nedeniyle hatalı olarak kadının davasının reddine karar verildiği gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, erkeğin manevi tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, ortak çocuk Yağmur'un velâyetinin annesine verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk lehine aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasına, taleple bağlı kalınarak iştirak nafakası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karşı davanın ispatlanamaması nedeniyle reddine karar verilmiş, karar, davalı-davacı kadın vekili tarafından hükmün tamamı yönünden istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulduğu, asıl dava kapsamında kadının az, erkeğin ağır kusurlu olduğu belirtilerek kusur belirlemesi yapılmasına karşın erkeğe yüklenen kusurlu davranışın ne olduğunun gerekçede gösterilmediği, asıl dava ve karşı davada ayrı şekilde kusur değerlendirmesi yapıldığı ve hükmün denetimine elverişli olmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, diğer istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin 2018-2019 yıllarında çeşitli tarihlerde, farklı otellerde ve farklı kadınlarla birlikte konakladığının anlaşıldığı ve erkeğin zina eyleminin ispatlandığı, kadının ise "Allah belanı versin" şeklindeki söylemiyle erkeği arkadaşlarının yanında küçük düşürücü davranışta bulunduğu, gerçekleşen bu duruma göre erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu, erkek ağır kusurlu olduğundan lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat verilmesi şartlarının oluşmadığı, kadının kamu görevlisi niteliğinde işi ve düzenli geliri bulunduğundan lehine tedbir ve yoksulluk nafakası verilmesi şartlarının oluşmadığı, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen, boşanmaya sebep olan olaylar nedeniyle kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın lehine maddi ve manevi tazminat verilmesi şartlarının oluştuğunun anlaşıldığı, alınan sosyal inceleme raporu ve dosya kapsamı dikkate alınarak ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğundan çocuk lehine tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 161 inci maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, erkeğin tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat talebinin reddine, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın lehine 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, erkeğin reddedilen maddî ve manevî tazminat talebi, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası ile miktarı, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile miktarları, kadının karşı davasında hükmedilen yargılama giderleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili, müvekkiline atfedilen kusurlu davranışın af kapsamında kaldığı, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-davacı kadın vekili, müvekkiline atfedilen kusurlu davranışın af kapsamında kaldığı, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararınında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili, müvekkiline atfedilen kusurlu davranışın af kapsamında kaldığı, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında kadına atfedilen kusurlu davranışın af kapsamında kalıp kalmadığı, erkeğin davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ve ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın lehine takdir edilen maddî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının, kadın yararına hükmedilen maddî tazminat miktarı yönünden KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı-davacı kadın yararına hükmedilen maddî tazminat miktarı yönünden BOZULMASINA,

3.Davalı-davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davalı-davacı kadına iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.