muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11701, Karar No: 2007/361, Tarih: 18.01.2007

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, miras bırakanın yurtdışında çalışarak emekli olması nedeniyle Türkiye'ye geldiği, çekişme konusu edilen dışında çok sayıda malvarlığının bulunduğu, bankalarda da mevduatının olduğu, şu hale göre, miras bırakanın mal satma ihtiyacı içinde bulunmadığı sabittir. Öte yandan, tapudaki satış bedeli ile taşınmazın saptanan gerçek bedeli arasında fahiş nispetsizlik olduğu anlaşılmaktadır. Satış bedelinin yüksek olduğu ve bunun miras bırakana ödendiği belirtilmesine karşın akit tarihi itibariyle miras bırakanın banka hesaplarında taşınmazın gerçek değerine yakın bir meblağın davalı tarafından yatırıldığının da kanıtlanamadığı sabittir. Belirlenen bu olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde çekişme konusu taşınmazın davalıya intikalinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeler ile davanın reddedilmiş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.1.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11932, Karar No: 2013/14336, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11932 E.  ,  2013/14336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararında bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan narın 2010 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, kg başına toptan satış fiyatı ve dekara ayrıntılı üretim giderleri ile 5-6 yaş nar ağaçlarının yaş ve cinsine göre ağaç başına rayiç değerlerinin, Çine ve Aydın Gıda, Tarım Hayvancılık Müdürlüklerinden getirtilip dosyaya konulması istenilmiş olduğu halde, geri çevirme kararının eksik olarak yerine getirildiği anlaşılmış olup, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan narın 2010 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, kg başına toptan satış fiyatı ve dekara ayrıntılı üretim giderleri ile 5-6 yaş nar ağaçlarının yaş ve cinsine göre ağaç başına rayiç değerlerinin, Çine ve Aydın Gıda, Tarım Hayvancılık Müdürlüklerinden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesi ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3316, Karar No: 2020/4612, Tarih: 15.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3316 E.  ,  2020/4612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasında takip dosyası numarasının 2019/4985 E. yerine 2019/296 E. yazılmasının maddi hatayı müstenit olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 15/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28228, Karar No: 2012/29700, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28228 E.  ,  2012/29700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, günlük yevmiye farkından ... ücret, TİS'den kaynaklanan sendikal ikramiye, fazla mesai ücreti, 3772 sayılı Kanun gereği ödenen ilave tediye ile yıllık izin ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, Yalova Belediyesinde çalıştığını, çalıştığı dönemde daimi kadrolu ve sendikalı işçi olup, ilgili dönemdeki toplu ... sözleşmesi hükümlerine tabi olduğunu, işyerinde 15/01/2005-14/01/2008, 15/1/2008-14/1/2010 ve halen geçerli olan 14/1/2010-14/1/2012 tarihleri arasını kapsayan toplu ... sözleşmelerinin uygulandığını, toplu ... sözleşmesinin "sözleşmenin güvencesi" başlığını taşıyan 7/2. maddesinde "sendikanın onayı olmadan sendikasız işçilere sağlanan hak ve yararlar, Genel-... üyesi işçilere de bu sözleşme ile sağlanan hak ve yararlara ek olarak aynen uygulanır" hükmünün yer aldığını, işverence davacı ile aynı toplu ... sözleşmesine tabi olan veya olmayan sendikalı veya sendikasız bazı çalışanlara işverenin özel imtiyazlar tanıyarak Belediye Encümeni kararları ile farklı günlük yevmiye ücretleri uygulamaya başladığını, bu durumun eşitlik ilkesine de aykırı olduğunu ileri sürerek, yevmiye, ikramiye ve ilave tediye ile diğer fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren cevabında, davacının halen çalıştığını ve haklarını yasal düzenlemeler ve toplu ... sözleşmesine göre tam aldığını, encümen kararı ile yevmiyesi artırılan kişilere özel imtiyaz verilmediğini, yaptıkları işlerin özelliğine bağlı olarak hakkaniyete uygun yevmiyelerinin encümen kararı ile artırıldığını, böyle bir uygulama yapılmasının doğal olduğunu, çok yoğun tempoda ve sorumluluk altında çalışan söz konusu kişilere, diğer hafta içi 08.00-17.00 arası çalışan Belediye işçileri ile aynı yevmiye ücretinin verilmesinin beklenemeyeceğini belirterek, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dosyaya sunulan işçi personel listesinde sendikasız olan işçilerden ... ...'in meclis kararı ile ücretlerinde artış yapıldığının görüldüğü, yapılan bu artışların belirtilen toplu ... sözleşmesi hükmü gereğince sendikaya bildirildiğine dair bilgi ve belge bulunmadığı, dolayısıyla toplu ... sözleşmesinde öngörülen sendikasız işçiye yapılan ./..

ücret zammının sendika üyesi olan davacı işçiye de uygulanması gerektiği, aynı işi yapan ... ...'in günlük yevmiyesine göre davacının alması gereken ve aldığı günlük yevmiyeden ... ücret farkının hesaplandığı belirtilerek ücret, ikramiye ve ilave tediye farkları kabul edilerek hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

ücret zammının sendika üyesi olan davacı işçiye de uygulanması gerektiği, aynı işi yapan ... ...'in günlük yevmiyesine göre davacının alması gereken ve aldığı günlük yevmiyeden ... ücret farkının hesaplandığı belirtilerek ücret, ikramiye ve ilave tediye farkları kabul edilerek hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin işyerinde şoför olarak çalıştığı davacı tanıkları tarafından açıklanmıştır. Davalı işverence dosyaya sunulan yevmiyelerin bulunduğu listede yer alan işçilerden davacı işçi ile aynı unvanda olup da yevmiyesi encümen kararıyla arttırılan işçi bulunmamaktadır. Dosyaya sunulan encümen kararlarında belediye başkanı veya yardımcısının makam şoförü, sekreteri veya davacıdan çok farklı unvanlarda çalışan kişilerin yevmiyelerinde artışa gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme kararında, davacı ile aynı işi yapan Sadettin ... adlı işçinin yevmiyesinin hesaplamada esas alındığı belirtilmişse de, adı geçen kişi belediye başkanının makam şoförü ve koruması olarak görev yapmıştır. Davacı işçi ile aynı işi yapan işçiler arasında encümen kararıyla ücreti arttırılan olmadığı için bilirkişi raporunda, eğitim durumunun davacı işçiye benzediğinden söz edilerek Sadettin ... adlı kişinin yevmiyesinin esas alındığı bildirilmiştir.

Davacının emsali olan bir işçinin ücreti encümen kararıyla arttırılmadığından ... Kanunu 5. maddesi kapsamında eşit davranma borcuna aykırılıktan söz edilemeyeceği gibi toplu ... sözleşmesinin 7. maddesi hükmüne göre de davacının yevmiye farkına bağlı talepleri yerinde değildir. Encümen kararıyla sendikasız işçilere sağlanan hak ve yararları işçiye yansıtabilmek için davacıyla aynı unvanda olan ve fiilen aynı işi yapan çalışanlara bu artışın yapılmış olması gerekir. Ancak bu durumda sendikalı işçi ile üye olmayan işçiler bakımından bu ayrımın gerekçeleri toplu ... sözleşmesinin 7. maddesi hükümleriyle birlikte değerlendirmeye alınabilir. Somut olayda davacı işçi ile emsali olan sendikasız işçiler arasında ayrıma neden olacak şekilde sendikasız işçiler yararına bir artışa gidildiği kanıtlanamadığından, encümen kararı ile yevmiye artışına dayanan ücret farkı ile ikramiye ve ilave tediye fark isteklerinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3447, Karar No: 2018/3714, Tarih: 17.05.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/3447 E.  ,  2018/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu uygulamalarında 15-30 puan arasındaki kayıpların organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu kabul edilmekle, Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından mağdur ...'ın yaralanması hususunda düzenlenen 18/09/2006 tarihli raporda üst çenede ön iki diş kopması olduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, mağdurun olay nedeniyle yaralanması ve tedavisine ilişkin tüm tıbbi evrakları en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilmek suretiyle özellikle mağdurdaki diş kayıplarının duyularından veya organlarından birinin işlevinin zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunu da içerir şekilde 5237 sayılı TCK'nın 86 ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayalı olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4964, Karar No: 2018/443, Tarih: 30.01.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/4964 E.  ,  2018/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığın baştan beri üzerine atılı suçu işlemediğini savunması karşısında; Adıyaman İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 19.06.2013 tarihli ekspertiz raporunda müştekinin yatak odasındaki kutu üzerinden bir adet mukayeseye elverişli parmak izi bulunduğunun belirtilmesine karşın, bu parmak izi ile sanığa ait parmak izinin mukayesesi yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Tanık ..., müştekiler ... ve ...’ın olay günü sanıkları gördüklerini beyan etmeleri, müştekiler ... ve ...’ın soruşturma aşamasında sanık ...’yi fotoğraftan teşhis etmeleri karşısında, ..., ... ve ...’ın duruşma esnasında hazır edilerek sanık ... ile yüzleştirmeleri yapılıp, olay günü gördükleri kişinin sanık ... olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanğın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5694, Karar No: 2018/1935, Tarih: 07.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5694 E.  ,  2018/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içinde faturaların bulunmadığı görülmekle, suça konu 2006 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı sureti temin edilip, zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığı tespit edilerek, dosya arasında bulundurulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA , 07.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/14145, Karar No: 2013/11984, Tarih: 20.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/14145 E.  ,  2013/11984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... . tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 15/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... ve T. Medya Yatırım Sanayi ve Ticaret AŞ'nin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'nun temyiz itirazına gelince;dava; basın yolu ile kişilik haklarına haksız saldırı hukuksal nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, Akşam gazetesinin 12/12/2010 tarihli nüshasının 10. sayfasında çıkan "6. Filoyu kimler kıble yapıp namaza durdu" başlıklı yazı içeriğinde kişilik haklarına haksız şekilde saldırıda bulunulduğunu beyanla Akşam gazetesinin sorumlu yazı işleri müdürünü de davalı göstermek suretiyle manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar vekili, sorumlu müdüre husumet yöneltilemeyeceğini, haberin hukuka uygun olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunmasında bulunmuştur.

Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

26.06.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı gün yürürlüğe giren 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevî zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumlu olup hukuki sorumlular arasında sorumlu yazı işleri müdürü bulunmamaktadır.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 2/c maddesi gereğince süreli yayın niteliğindeki dava konusu haberin yayımlandığı 17/11/2007 günlü gazetenin sorumlu müdürü olan davalı ...'ya 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek, hakkında davanın husumet yönünden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentlerde gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre ...'dan dışındaki davalıların temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davalılardan ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentlerde gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre ...'dan dışındaki davalıların temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davalılardan ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Taraflar yazar-gazetecidirler. Bu nedenle aralarında sert eleştiri sınırları bakımından yoğun katlanma yükümlülüğü geçerlidir. Davalı geçmişten gelen bir hususta davacıdan açıklama istemektedir. Bu bir eleştiri türüdür. Kişilik haklarına saldırı oluşturmaz. Bu nedenle davanın reddi gerekirdi. Çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 20/06/2013
Yargıtay — Esas No: 2014/15369, Karar No: 2015/2037, Tarih: 10.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15369 E.  ,  2015/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/04/2014

NUMARASI : 2013/1148-2014/624

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen 10.02.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı vekili Av. M.. E.. geldi. Karşı taraftan davalı asil V.. Ö.. ile vekilleri Av. M.. E.. ve Av. Ö.. A.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden; belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalılardan 05.02.2000 tarihli sözleşme ile satın alınan ve 18.000 TL bedeli peşin ödenen taşınmazın, sözleşmede belirtilen sürede teslim edilmediğini ileri sürerek; 18.000 TL'nin 05.09.2000 teslim tarihinden itibaren işlemiş 80.256 TL faiziyle birlikte (toplam 98.250 TL) tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalı taraftan tahsilini (ıslah ile 133.008.91 TL'nin tahsilini) talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; yetki, görev ve zamanaşımı itirazlarında bulunmuş; belgede sonradan eklemeler yapıldığını, taşınmazın tapuda davalıya ait olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 05.09.2000 tarihinde ödenen paranın denkleştirici adalet ilkesi gereğince, belirlenen karşılığı olan 133.008.91 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin; 04.02.2013 tarih ve 2012/17486 – 2013/1486 sayılı ilamı ile, özetle “ ..... tarafların geçersiz sözleşme uyarınca verdiklerini karşı taraftan isteyebilecekleri, geçersiz sözleşmeler sebepsiz zenginleşme koşulları gereğince tasfiye edilirken, denkleştirici adalet kuralının gözardı edilmemesi gerektiği; ancak, somut olayda, davacı icra takibine itirazın iptalini talep etmiş olmasına rağmen mahkemece; taleple bağlılık ilkesine aykırı olacak şekilde, alacak davası olarak kabul edilerek denkleştirici adalet ilkesi gereğince belirlenen bedelin iadesine karar verilmesinin doğru görülmediği; bundan ayrı olarak da; davalının senette yazılı rakamlarda tahrifat yapıldığını iddia ettiğine göre konusunda uzman bilirkişi raporu alınarak varılacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerektiği" belirtilerek bozulmuştur.