muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22165, Karar No: 2017/10020, Tarih: 14.06.2017

kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca; bu bedeller hakkında

EPDK tarafından çıkartılan ikincil mevzuat hükümlerinin uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin....'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,.... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı, kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde....'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan.... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içermesi nedeniyle, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HGK'nun 17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamı ile verilen kararın ard etkili olması nedeniyle kesin olmadığı belirlendiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5034, Karar No: 2010/6498, Tarih: 07.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/5034 E.  ,  2010/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan sanık ...’nin basit yaralama suçundan mahkumiyetinin incelemesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5.maddesine göre; hükmün 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK. 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Katılan sanık ... ve sanık ...’nin nitelikli yaralama suçundan mahkumiyetlerinin incelemesinde ise;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;

a- İddianamede sanık ... hakkında 765 sayılı TCK’un 456/2, 463.maddelerinden muhalefetten dava açıldığı halde ek savunma hakkı tanınmadan 463 maddesi uygulanmayarak cezasında indirime gidilmemesi suretiyle CMK’un 226.maddesine muhalefet edilmesi,

b-Adli Tıp Kurumu Kütahya Şube Müdürlüğünün 20.6.2005 tarihli raporlarına göre, Katılan Sanık ...’nin yaralanması sonucu 7. ve 8. kaburga kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (4) derecede olduğunun; Sanık ...’nin yaralanması sonucu ise sol angulus mandibula kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derecede olduğunun, belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın ve katılan sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve katılan sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 7.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13921, Karar No: 2012/21162, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/13921 E.  ,  2012/21162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/141-2012/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nın altında bulunduğundan HUMK.nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisine ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 7.999 TL'nın zarar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın don olayından kaynaklandığı, hasarın kayısı ağaçlarının meyvelenme döneminde meydana gelmesi nedeniyle sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 7.999 TL'nın 22.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 Yılında Meydana Gelen ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 8/2. maddesinde don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı vekili tarafından zarar tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi talep edilmiş, mahkemece 22.04.2010 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmiştir. Oysa, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın B.7. maddesinde “hasar dosyası tekamül ettirilerek kesinleşmiş olan tazminat miktarının en geç 30 gün içerisinde sigortalıya ödeneceği ve tazminatın her halükarda hasat tarihinden önce ödenmeyeceği” belirtilmiş olup, mahkemece, faiz başlangıcının buna göre belirlenmesi gerekir iken hasat tarihi gözönüne alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2071, Karar No: 2024/5486, Tarih: 27.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2071 E.  ,  2024/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2571 E., 2022/2181 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.06.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/246 Esas, 2022/274 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/2571 Esas, 2022/2181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz talepleri;

Sanığın uyuşturucu satılan yerde ikamet etmediği, sanığın uyuşturucu kullanmak için o ikamette bulunduğu, temyiz dışı sanığın yargılandığı dosyanın bu dosya ile birleşmeden hüküm kurulması, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulamaması bu nedenlerle hükmün bozulması, gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde, sanığın kullanımında olan bir ikametten uyuşturucu ticareti yaptığı konusunda istihbari bilgi bulunması üzerine, adli arama kararı kapsamına gerçekleştirilen arama sonucunda eroin ve metamfetamin uyuşturucu maddeleri ile hassas terazinin ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde, sanığın kullanımında olan bir ikametten uyuşturucu ticareti yaptığı konusunda istihbari bilgi bulunması üzerine, adli arama kararı kapsamına gerçekleştirilen arama sonucunda eroin ve metamfetamin uyuşturucu maddeleri ile hassas terazinin ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, sanık ve temyiz dışı sanıklar savunmaları, olay ve arama tutanakları, tanık beyanları, uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporu mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü, sanığın kullanımında olan bir ikametten uyuşturucu ticareti yaptığı konusunda istihbari bilgi bulunması üzerine, adli arama kararı kapsamına gerçekleştirilen arama sonucunda eroin ve metamfetamin uyuşturucu maddeleri ile hassas terazinin ele geçirildiği olayda; uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporu, olay ve arama tutanağı, sanık hakkında yapılan ihbar ile ikametten ihbar içeriği ile uyumlu uyuşturucu maddelerin, terazinin ve bir miktar paranın ele geçirilmesi, temyiz dışı sanıkların sanık ...'ın uyuşturucu madde sattığına dair beyanları, olay günü ikamettte bulunan ve tanık ......'nin beyanı, sanık ...'ın tevilli ikrarı da nazara alındığında sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporu, olay ve arama tutanağı, sanık hakkındaki istihbari bilgi ile ikametten bu istihbari bilgi içeriği ile uyumlu uyuşturucu maddelerin, terazinin ve bir miktar paranın ele geçirilmesi, temyiz dışı sanıkların sanık ...'ın uyuşturucu madde sattığına dair beyanları, olay günü ikamettte bulunan ve tanık ......'nin beyanı, sanık ...'ın tevilli ikrarı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, sanık müdafii tarafından dava dosyası ile birleştirilmesi gerektiği belirtilen dava dosyasının sanık ile ilgisinin bulunmadığı, bu nedenle birleştirme kararı verilmemesinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, sanığın uyuşturucu maddeleri satın aldığını iddia ettiği temyiz dışı sanık hakkında beraat karar verildiğinden sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/2571 Esas, 2022/2181 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11860, Karar No: 2017/5414, Tarih: 07.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11860 E.  ,  2017/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Tazminat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın savunmasında borcu ödediğini iddia etmesi ve Korkuteli İcra Dairesi'nin 2011/3717 E. sayılı takip dosyasında 17.08.2012 tarihinde alacaklının sanık hakkındaki takipten vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, sanığın borcu ödediğini iddia ettiği tarih süpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre hukuki durumunun takdiri yerine, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet ve tazminatın kabulüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13008, Karar No: 2013/23899, Tarih: 21.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/13008 E.  ,  2013/23899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/03/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Diğer Temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Zincirleme suç aynı suç işleme kararıyla değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden çok işlenmesidir. Eski düzenlemede ise zincirleme suç bir suç işleme kararının icrası ile aynı hükmün birden fazla ihlali şeklinde tanımlanmaktaydı. Tanımlar arasındaki bu farklılıklar zincirleme suçun eski ve yeni halinin koşullarını değiştirmiş ise tamamen yeni bir kavram da yaratmamıştır. Aynı suçun birden fazla işlenmesi ve aynı suç işleme kararı her iki dönemde de benzer olan koşullardır. Yine 765 sayılı yasa “muhtelif zamanlarda vaki olsa bile” ifadesini kullanmışken yeni yasa “değişik zamanlarda “ifadesini kullanarak önceki yasadan ayrılmıştır. Buna göre, araya zaman aralığı girmeden ve fiil kesintiye uğramadan işlenen suçlarda zincirleme suç hükümleri uygulama alanı bulmaz.

Mağdurun aynı kişi olması ise 765 sayılı Yasanın 80.maddesinde aranan koşullardan olmadığı halde yeni yasada bu ifade açıkça kullanılmıştır. Yüksek Yargıtay 01.05.1929 gün ve 1929/26-20 sayılı içtihatı birleştirme kararında zincirleme suç hükümlerinin şahıslara karşı işlenen suçlara göre mülkiyete yönelik işlenen suçlara farklı uygulanacağını açıklamıştır. Bu bağlamda mağdurların aynı olması eski yasa döneminde de bilinen bir ifadedir.

Karar, kasttan farklı bir kavramdır. Kast genel olarak bilme ve istemedir. Karar ise kastı da içine alan ve ondan önce gelen fail ile hareketleri arasındaki subjektif bağlantıdır. Ardı ardına gelen hareketler subjektif bağlantının varlığını ve aynı suç işleme kararını ortaya koyar. Tüm eylemlerin önceden ayrıntılı olarak öngörülmesi şart değildir. Failin aldığı aynı hükmün ihlaline yönelik kararı bölerek işlediğinde zincirleme suç ortaya çıkar.

Öyleyse sanığın aldığı eşyaların değişik mağdurlara ait olduğunu bilmesi ve her bir mağdura karşı yönelen eylemini olay akışına göre bulduğu fırsatlardan yararlanarak ayrı ve yeni bir karar sonucu işlemesi halinde eylemler arasında subjektif bir bağlantı veya öngörülmüş bir plan ve kararın mevcudiyetinden bahsedilemeyeceğine göre 765 sayılı Yasanın 80.maddesinin uygulama olanağıda bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelirsek;