muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11620, Karar No: 2015/415, Tarih: 12.01.2015

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O halde, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'ne intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O halde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece, bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

ldı:
Yargıtay — Esas No: 2021/38109, Karar No: 2022/6515, Tarih: 14.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/38109 E.  ,  2022/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Düşme

Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2012 tarihli iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan dava açıldığı, kullanılan faturaların kurumlar vergisi ve katma değer vergisi beyannamelerinde kullanıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma fiillerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı ancak aynı takvim yılında birden fazla beyannamede kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eylemin kurumlar vergisi yönünden ayrı suç, KDV yönünden ayrı suç kabul edilerek iki ayrı hüküm kurulamayacağı ve bu tespitlere yer veren Dairemizin 30.04.2019 tarihli bozma ilamına da Mahkemece uyma kararı verilmesine rağmen bozma sonrası yapılan yargılamada iki ayrı suç kabul edilerek iki ayrı düşme kararı verilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olduğu, suç tarihinin faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 26.04.2008 olduğu ve verilen düşme kararlarının sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmakla;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 26.04.2008 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 14.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3799, Karar No: 2014/10467, Tarih: 12.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/3799 E.  ,  2014/10467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Dosya elektronik ortamda UYAP üzerinden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de, taramanın yüksek çözünürlülükte yapılmadığı ve bir kısım evrakın okunamadığı anlaşılmakla, kalem personelinin uyarılmasına, dosyanın fiziken gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15763, Karar No: 2015/8086, Tarih: 14.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15763 E.  ,  2015/8086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, .... Turizm ve Yat Limanı Yatırımları Tic. A.Ş.'nin yetkilisi olduğu, katılanın ise şirkete ait işyerinin kiracısı olduğu, suç tarihinde, sanığın, katılanın kira sözleşmesini ihlal ettiği gerekçesi ile katılanın rızası olmadan davaya konu işyerinin kapalı alanında bulunan bir kısım malzemeleri çöpe attırmak ve işyerinde tadilat yaptırmak suretiyle işyerinin fiilen tahliyesini sağladığı, bu şekilde sanık tarafından işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarının işlendiği iddia olunan olayda;

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mala zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin CMK’nın 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu anlaşılmakla, konut dokunulmazlığının ihlal ile oluşmuş somut bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilmeden ve suç tarihi itibariyle kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında “mağdurun zararının karşılanmamış olması nedeniyle” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3747, Karar No: 2020/8441, Tarih: 25.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/3747 E.  ,  2020/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; ihbar üzerine sanığın kardeşi ...’nin işlettiği çay salonunun önünde karton kutu içinde suça konu sigaraların ele geçirildiği ve ele geçirilen sigaraların yanında kimsenin olmadığı, haber merkezinden sigaraların sanık ... tarafından satıldığının söylenmesi üzerine çevreden yapılan araştırmada sanığa ulaşıldığı ve sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında sigaraların kendisine ait olmadığını ve sigaralar ile ilgisinin olmadığını savunduğu anlaşılmakla; ele geçen sigaraların sanığa ait olduğuna ilişkin sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14257, Karar No: 2021/19074, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14257 E.  ,  2021/19074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kalmakta olduğu...,ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda B-2 ünitesi üst koridor havalandırma camını kırması şeklindeki eyleminin TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddesindeki suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımının, 22/12/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1960, Karar No: 2021/4248, Tarih: 13.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/1960 E.  ,  2021/4248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : Orman İdaresi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Dava dayanağını oluşturan suç tutanağında; 134 küme meşe ağacı motorlu testereyle kesilerek ve 323 meşe kökünün iş makinesiyle sökülerek ormanda 5962 m2 açma yapıldığının tespit edilmesi ve sanığın savunmasında ağaç kesmediğini yalnızca ağaç köklerini iş makinesiyle söktürdüğünü beyan etmesi karşısında; davaya konu yerde keşif yapılarak suça konu yerin niteliği ve suç tutanağının düzenlendiği tarihte kesilen ağaçların ve sökülen köklerin sayısı niteliği yaş mı kuru mu olduğu gibi hususların tespiti ile sanık hakkında karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikle 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesinde tarla açmak suretiyle işgal ve faydalanma suçu ile 91. maddesinde ki ağaç kesme suçlarının iki ayrı suç teşkil ettiği, tarla açma suçu için ağaç kesme eyleminde, hem ağaç kesme eylemi hem de işgal ve faydalanma eylemi oluşacağı ve iki ayrı suç oluşturduğunun kabulü karşısında, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesine göre de mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, sanığın eyleminin tek olduğu ve fikri içtima kapsamında kaldığı gerekçesiyle yalnızca kesme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesi kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiilin kabul edilmesi gereken önemi sebebiyle daha az oranda teşdit uygulanmasının hakkaniyete uygun olacağı halde fazla miktarda teşdit uygulanarak sanığa fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91/1-ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülmesi,

3- Sanık hakkındaki sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine 30 ay hapis olarak belirlenmesi,

2-Sanık hakkında yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91/1-ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülmesi,

3- Sanık hakkındaki sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine 30 ay hapis olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2021tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2312, Karar No: 2012/131, Tarih: 16.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/2312 E.  ,  2012/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davası ile birlikte talep edilen, boşanmanın eki niteliğindeki maddi ve manevi tazminatın (TMK.md.174/1-2) reddi ya da kabulü nedeniyle ayrıca vekalet ücreti takdir edilmesinin mümkün bulunmamasına göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti davacı anneye bırakılan müşterek çocuk İlayda 06.09.2009 doğumlu olup yaşı itibariyle ana bakım ve şefkatine muhtaçtır. Henüz öğretim çağında da değildir. Uzun süreli olarak ana yanından ayrılmasının gelişimini olumsuz yönde etkileyeceği dikkate alınarak buna uygun kişisel ilişki düzenlemesi yapılması gerekirken, okul yarıyıl tatilinde bir hafta ile Temmuz ayında baba yanında kalacak şekilde düzenleme yapılması uygun bulunmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın hüküm bölümünün 4.paragrafında yer alan “ilköğretim okullarının yarıyıl tatilinin birinci haftası Pazartesi günü saat 10.00’dan Pazar günü saat 16.00'ya kadar, 1 Temmuz günü saat 10.00'dan 30 Temmuz günü saat 16.00’ya kadar” sözlerinin hükümden çıkartılmasına, bunun yerine “her yılın Temmuz ayının 1.günü saat 10.00’dan başlayıp 10.günü saat 17.00’de sona ermek üzere” sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş bu şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.01.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/13128, Karar No: 2010/13105, Tarih: 27.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/13128 E.  ,  2010/13105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11609, Karar No: 2015/408, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11609 E.  ,  2015/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/576-2012/755

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A RI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü

Davacı elektrik faturaları yoluyla davalı dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide abonenin talebini reddetmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ve 68,28 TL kayıp-kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davalıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Esas kararın incelenmesinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla; yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.