muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11341, Karar No: 2023/1367, Tarih: 16.02.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı Kanun'un 15 inci maddesi uyarınca dava tarihindeki resmi verilere göre yapılır.

Bu nedenle karar tarihi itibarıyla Bozova İlçesi resmi verilerin oluştuğu gözetilerek dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2019 yılı resmi verilerine göre değer biçilmesi gerekirken 2018 yılı Karaköprü İlçesi resmi verilerine endeks uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5457, Karar No: 2021/3929, Tarih: 21.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/5457 E.  ,  2021/3929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Ümraniye (Kapatılan) Cumhuriyet Başsavcılığının 27.07.2012 tarih ve 2012/2223 sayılı iddianamesi ile, sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, sanık ... yönünden suç tarihlerinin 31.12.2007 ve 10.03.2008, sanık ... yönünden suç tarihinin 31.07.2008 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanık ...’a yüklenen "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanık ...’e yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 21.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23271, Karar No: 2017/35925, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23271 E.  ,  2017/35925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14984, Karar No: 2015/20745, Tarih: 16.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14984 E.  ,  2015/20745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2014/417-2015/134

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılan incelemede alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan emsalin dava konusu taşınmaz ile eksik ve üstün yönleri tartışıldıktan sonra, ilk raporda dava konusu taşınmazın emsalden 2.5 kat değerli olduğunun kabulü ile taşınmazın metrekare birim fiyatının 270,00 TL olduğu, hükme esas alınan ek raporda ise dava konusu taşınmazın 4.2 kat daha değerli olduğunun kabulü ile metrekare birim fiyatının 449,79 TL olduğu beyan edilerek bedel belirlenmiş ise de, aynı emsal ile çelişkili birim fiyatların bulunması raporun gerçekçi olmadığı kanaatini oluşturmuş olup, hükme esas alınamaz.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenin vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/330, Karar No: 2020/695, Tarih: 13.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/330 E.  ,  2020/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada Siirt Sulh Hukuk Mahkemesi ile İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir

İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesince; küçüğün adresinin... adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Siirt Sulh Hukuk Mahkemesi ise Yenimahalle Şehit ...Polis Merkezi Amirliğinden gelen 30/10/2019 tarihli cevabi yazıda "... isimli şahsın..." sayılı adreste yaşamadığı anlaşılmış olup, yapılan harici araştırmada şahsın annesi ...'nun eşi ...'nun ... numaralı hattı Polis Merkezi Amirliğimizin ... numaralı hattan aranarak yapılan görüşmede konu hakkında bilgi verilmiş ve ...'ın nerede ikamet ettiği sorulmuş, şahıs ...'ın "... adresinde ikamet ettiğini beyan etmesi üzerine telefon görüşmesine son verilmiştir, şeklinde tutanak tutulduğu, küçüğün adresinin ..." olduğu bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında kolluk araştırması sonucun da kayyım tayini istenilen küçük ...'ın "" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16434, Karar No: 2013/4562, Tarih: 08.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16434 E.  ,  2013/4562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....06.2012 tarih ve 2010/126-2012/128 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.03.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 18.662 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın don olayından kaynaklandığı, hasarın kayısı ağaçlarının meyvelenme döneminde meydana gelmesi nedeniyle sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 18.662 TL'nin 24.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 yılında meydana gelen ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin ....05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 8/.... maddesinde, don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin, don afetinin Tarım Sigortaları Kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 24.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ... nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm bölümünün 1. bendinde yer alan “24.04.2010 tarihinden” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava tarihinden” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3402, Karar No: 2024/9372, Tarih: 05.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3402 E.  ,  2024/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/127 Esas - 2022/98 Karar

SUÇ :6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık

KARAR :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2021 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 9 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesi gereği hapis ve adli para cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, bu kararın itiraz edilmeksizin 01.04.2022 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.07.2023 tarihli ve 2022/14168 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90865 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90865 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklinde yer alan düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde yer alan "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede ise indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin anlaşılması karşısında,

Somut olayda, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan anılan Kanun'un 13/3. maddesine göre belirlenecek 1 yıl hapis ve 25 gün adli para cezası üzerinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak ulaşılan 9 ay hapis ve 18 gün karşılığı adli para cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 360,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç cezanın 9 ay hapis ve 360,00 Türk lirası adli para cezası şeklinde belirlenmesi gerekirken, sanığın 1 yıl hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde tespit edilen 500,00 Türk lirası adli para cezası üzerinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 9 ay hapis ve 375,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca indirim oranının gün karşılığı adli para cezası üzerinden yapılması yerine, belirlenen 25 gün adli para cezasının paraya çevrildikten sonra yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

2- 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesinde yer alan “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir” şeklindeki düzenleme karşısında, adli para cezalarının ertelenmesinin mümkün olmadığı nazara alınmadan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ertelenmesine dair yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. a) 5271 sayılı Kanun'un "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası;

"...Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklinde düzenlenmiştir.

1. a) 5271 sayılı Kanun'un "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası;

"...Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklinde düzenlenmiştir.

b) İnceleme konusu dava dosyasında, hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan mahkumiyetine karar verilirken aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tayin edilen cezadan 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gözetilerek basit yargılama usulü hükümleri nedeniyle 1/4 oranında indirim yapılması ve sonrasında aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca gün adli para cezasının günlüğü 20,00 TL üzerinden paraya çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki düzenlemelere aykırı şekilde sıralama hatası yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle (1) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2. a) 5237 sayılı Kanun'un "Hapis cezasının ertelenmesi" başlıklı 51 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası;

"(1) İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. ..."

Şeklindeki düzenleme uyarınca yalnızca hapis cezalarının ertelenmesi mümkün olup, hapis cezasından çevrilen veya doğrudan verilen adli para cezalarının ertelenmesine imkan bulunmamaktadır.

b) İnceleme konusu dava dosyasında, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 9 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen hükümlü hakkında hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasının da 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup (2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli ve 2021/127 Esas, 2022/98 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak koşuluyla, üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.