muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/297, Karar No: 2010/2980, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/297 E.  ,  2010/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıya ait taşınmazların imar uygulamasına tabi tutularak ... Vadisi 3. Etap Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi kapsamına alındığı ve proje içerisinde yer alan taşınmazların tamamının beton istinat duvarı ve tel örgü ile çevrildiği anlaşılmıştır.

Projenin bir bütün olduğu gözetilerek, henüz el atılmayan imar planında Belediye Meclis alanı, Kültür Park ve Sağlık Tesis alanı olarak ayrılan bölümlerin bedeline hükmedilmesi doğrudur.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin, ikisi teknik ve birisi de mahalli olmak üzere üç kişiden oluşan bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor ile tesbit edilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu edilen 1612 ada 4 parsel sayılı taşınmazın imar uygulamaları sonucu gittiği 7456 ada 25, 28436 ada 4 ve 28439 ada 2 parsel sayılı taşınmazlardaki davacılara ait payların tapu kayıtlarının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt uyandıracak şekilde 1612 ada 4 parseldeki hisselerin iptaline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ilk paragrafından (1612 ada 4 parseldeki davacılar hisselerinin uygulama imar planları oluşmuş parselleri de kapsar şekilde) kelimelerinin ve rakamlarının çıkartılmasına, yerine (7456 ada 25, 28436 ada 4 ve 28439 ada 2 parsel sayılı taşınmazlardaki davacılara ait payların tapu kayıtlarının iptali ile davalı idare adına tapuya tesciline) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5364, Karar No: 2007/15940, Tarih: 19.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/5364 E.  ,  2007/15940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık boşanma davasına ilişkin olup, 21.12.2006 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin Yargıtay incelemesinin duruşmalı yapılacağı hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 438. maddesinde hüküm bulunmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildi.

Evrak üzerinde işin esasının incelenmesine gelince;

Mahkemenin 21.12.2006 tarihli ek kararına yönelik temyiz istemine gelince;

Boşanmaya ilişkin karar kanuni süre geçtikten sonra temyiz edilmiş olmakla yerinde olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenle 21.12.2006 tarihli ek karara yönelik olarak temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2007
Yargıtay — Esas No: 2021/5498, Karar No: 2021/15449, Tarih: 20.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5498 E.  ,  2021/15449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Dava konusu ... ili, ... ilçesi ... Mahalle 601 ada 8 parsel arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, acele el koyma dosyasında tespit edilen metrekare birim bedeline endeks uygulanmak suretiyle değer tespit edildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu 601 ada 16 parsel sayılı taşınmazda paydaş olmadığı halde, ..., ... ve ...in gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilmesi doğru olmadığı gibi,

3- Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/46, Karar No: 2012/645, Tarih: 16.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/46 E.  ,  2012/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 61. maddesine aykırılıktan ... hakkında Sakarya Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 01/10/2007 tarihli ve EN 610029 sayılı trafik ceza tutanağı ile verilen 52 yeni Türk lirası idarî para cezasına yönelik itirazın reddine dair Sakarya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/05/2008 tarihli ve 2007/941 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.12.2008 gün ve 60850 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 02.01.2009 gün ve KYB. 2009-270973 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 93/1. maddesinde "Hâkim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir." hükmünün yer alması ve suç tarihi itibarıyla anılan maddede idarî para cezalarının uygulama yöntemi hakkında herhangi bir düzenleme bulunmaması karşısında itirazın kabulü ile dosyanın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına gönderilmesi yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

2802 sayılı kanunun 93.maddesine göre, trafik zabıtasınca hakim ve C.savcılarına karşı tespit tutanağı düzenlenebileceği, ceza tutanağı düzenlenemeyeceği gözetilerek, bu gerekçe ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içereği yerinde görüldüğünden, Sakarya 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 02.05.2008 gün ve 2007/941 D.İş sayılı kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 16.01.2012 tarihinde oyçokluğuyla ile karar verildi.

KARŞI OY

2802 Sayılı Hükimler ve Savcılar Kanununa göre yargılanması gereken hükümlü hakkında kollukça idari para cezası verilemeyeceği ancak, kabahat nedeni ile yaptırımsız da bırakılamayacağı ve kanun yararına bozma istemi yerinde olduğundan bozma kararı verilmesi ve CMK`nın 309/4-b kapsamında ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuran bu karar tekriri muhakeme yasağına tabi olmadığından, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden cezanın kaldırılması kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/15996, Karar No: 2017/10196, Tarih: 28.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15996 E.  ,  2017/10196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

1-Sanık ... hakkındaki İİK'nın 331, 332 ve 333/a maddelerine ilişkin olarak kurulan hükümlere ve sanık ... hakkındaki İİK'nın 332 ve 333/a maddelerine ilişkin olarak kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında İİK'nın 331. maddesine ilişkin kurulan hükümde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçiler vekili ile sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4710, Karar No: 2010/1272, Tarih: 04.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/4710 E.  ,  2010/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gebze 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.10.2007 tarih ve 2005/152 - 2007/486 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı Dnetrans Taş. ve Tic.A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.02.2010 gününde taraf avuaktıları tebligata rağmen gelmediğinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından Ticari Risk Sigorta Poliçesi ile sigortalanan Krom Çelik San.A.Ş.'ne ait iş makinesi yürüyüş hortumunun patlaması sonucu yandığını, iş makinesinde meydana gelen 48.900.000.000.-TL tutarındaki hasarın müşterek sigorta gereğince % 51'ine tekabül eden 24.939.000.000.-TL'nın 21.03.2003 tarihinde müvekkilince sigortalısına ödendiğini, 01.01.2003 tarihli işletme sözleşmesi gereğince davalı şirket ile iş makinesini kullanan operatör olan davalı ...'in meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu iddia ederek, müvekkilince sigortalısına ödenen 24.939.000.000.-TL'nın 21.03.2003 ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davacı tarafından iddia edilen işyeri ve iş makinesi ile bir ilgili olmayıp, hasara sebebiyet veren ...'ın kendisi olmadığını savunarak, husumet nedeniyle davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, dava konusu hasarın meydana gelişinde müvekkili şirketin veya çalışanının bir kusuru olmadığını, istenen faiz oranının fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu hasarın meydana gelmesinde davalı şirketin % 75, dava dışı sigortalı Kroman Çelik A.Ş.'nin % 25 oranında kusurlu olduğu ve davalı ...'in bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı şirket hakkındaki davanın kısmen kabulü ile, KDV'si hariç olmak üzere 18.704,25 YTL'nın 22.09.2003 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı ... Taş. ve Tic.A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Taş. ve Tic.A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davalı ... Taş. ve Tic.A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Taş. ve Tic.A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Taş. ve Tic.A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı avukatı duruşmaya gelmediğinden duruşma vekalet ücretinin takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 943,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30913, Karar No: 2017/6740, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/30913 E.  ,  2017/6740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5931, Karar No: 2017/2550, Tarih: 05.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/5931 E.  ,  2017/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.03.2015 tarih ve 2014/8249 E., 2015/1669 K. sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında akdedilen 19.03.2012 tarihli sözleşme ile müvekkilinin ... ilçesi ... mahallesi 181 pafta 922 ada 30 no'lu parselde 1/1000 ölçekli plan tadilatı yapılması ve bunun için gerekli evrakları toplayıp plan tadilatının hazırlanarak ilgili merciilere vermek ve bu merciilerdeki süreçleri takip etmek işini yüklendiğini, müvekkilinin sözleşme uyarınca tüm edimlerini yerine getirdiğini, davalının kısmi ödeme yaptığını, borcun bakiyesinin ödenmemesi üzerine girişilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin süresinin imza tarihinden itibaren dört ay olduğunu ve sözleşme konusu işin 19.07.2012 tarihinde bitirilmesi gerektiğini, sözleşmenin 9.1. maddesi uyarınca müvekkilinin hiçbir sebep göstermeden akti feshedebileceğinin kararlaştırıldığını, davacı yüklenicinin yüklendiği işi sadakat ve özen yükümlülüğüne aykırı şekilde yaptığını, bunun üzerine sözleşmenin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının ayrıca işi 19.07.2012 tarihinde bitirmediğini, planın Eylül 2012 tarihinde kesinleştiğini savunarak, davanın reddi ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre; taraflar arasında imzalanan 19.03.2012 tarihli sözleşme uyarınca davacının hazırladığı plan tadilatının ... Büyükşehir Belediye Meclisi'nce 15.06.2012 tarihinde onaylandığı, böylece davacının edimlerini yerine getirdiği ancak davalının kısmi ödeme yapıp bakiye 112.400,00 TL bedeli ödemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalının itirazının iptali ile davacı yararına %20 tazminata dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 17.03.2015 tarih ve 2014/8249 E., 2015/1669 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16129, Karar No: 2014/25794, Tarih: 26.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16129 E.  ,  2014/25794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, tayin edilen 12 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 12 ay hapis x 20 TL= 7.200 TL olması gerekirken hesap hatası sonucu 7.300 TL olarak fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesi uyarınca tayin edilen 7.300 TL adli para cezasının 7.200 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8306, Karar No: 2010/9105, Tarih: 23.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/8306 E.  ,  2010/9105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:Suça konu bıçağın 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi yerine olayda uygulama yeri bulunmayan 6136 sayılı Yasanın 14/son. madde ve fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, suça konu bıçağın müsaderesine ilişkin hüküm fıkrasından "6136 sayılı yasanın 14/son maddesi" ibaresi çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.