muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11870, Karar No: 2018/8332, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/11870 E.  ,  2018/8332 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 11.09.2018 tarihinde davalı vekili ...... ile davacı vekili ...... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 149.878 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat

.....

hükümleri çerçevesinde .... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ..... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ..... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....... Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı........eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ..... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı..... 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2009/5924, Karar No: 2009/11841, Tarih: 21.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5924 E.  ,  2009/11841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davacı ... İç ve Dış Tic. A.Ş avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya inceleNdi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında davalının adına Toshiba Notebook Computer Türkiye Distiribütörü ... Bilgisayar Sistemleri A.Ş yerine Toshiba Notebook Computer Türkiye Distiribütörü olarak gösterilmesi maddi hataya müstenit olup, mahallinde düzeltilmesi mümkün olmasına göre ve dava konusu bilgisayırın hükmün infazı aşamasında yetkili servis tarfından davalılara iade edileceğinin tabi olmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uyugun olan hükmün ONANMASINA, 21.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20513, Karar No: 2015/19136, Tarih: 13.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20513 E.  ,  2015/19136 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı davalı işyerinde işçi olarak çalıştığını, çalıştığı kurumda Toplu İş Sözleşmesinin mevcut olduğunu, haftanın beş günü, sabah saat 08:00'den akşam 17:00'e kadar çalışmanın ve hafta sonu tatilinden faydalanılmasının öngörüldüğünü, ancak çalışma saatlerinin dışında, mevcut işleri bitene kadar ve çalıştıkları ünitedeki bölüm amirlerinin kendisinin çalışma saatlerini sonlandırana kadar işin devam ettiğini, yaz döneminde işin yoğunluğu nedeniyle geç saatlere kadar çalıştıklarını ve sabahın erken saatlerinde de yine mesaisine devam ettiğini, ayrıca ilçe de yapılan festivallerde bu çalışmaların gün içinde daha fazla olduğunu, amirlerinin kendisine bildirdiği ulusal ve dini bayramlarda ve genel tatillerde, hafta tatilerinde çalıştığını iddia ederek fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve dini bayramlar ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir

Davacı fen işleri temizlik bölümünde 1992-2012 arasında çalıştığını her gün fazla mesai yaptığını haftada 6 gün 06:00-15:00 saatleri arasında haftanın üç dört gününde 17:00' a kadar çalışma olduğunu, tüm hafta içi ve hafta sonları çalıştığını, festivallerde 22 saat çalıştığını ulusal bayramların tümünde dini bayramların ilk günü hariç çalıştığını ve çalışma saatlerinin dışında, mevcut işleri bitene kadar ve çalıştıkları ünitedeki bölüm amirlerinin çalışma saatlerini sonlandırana kadar devam ettiğin, iş saatlerini aşar şekilde yapılan bu fazla mesai ücretlerinin ise ödenmediğini, hatta yaz döneminde işin yoğunluğu nedeniyle geç saatlere kadar çalıştıklarını ve sabahın erken saatlerinde de yine mesaisine devam ettiğini, ayrıca ilçe de yapılan festivallerde bu çalışmaların gün içinde daha fazla olduğunu iddia etmiştir.

Davalı ise davacının fazla mesai alacağının olmadığını savunmuştur.

Davalı ise davacının fazla mesai alacağının olmadığını savunmuştur.

Davacı tanıklarından ... sabah 08:00 akşam 17:00 saatleri arasında resmi olarak çalışma saatlerinin belirlendiğini, ancak neredeyse hiç bir zaman mesai saati bitiminde işten çıkmadıklarını genellikle akşam 18:00-19:00 saatleri civarında işten çıkabildiklerini, hafta içi fazla çalıştıkları bu saatler için ücret verilmediğini, hafta sonu tatillerinin cumartesi ve pazar günleri olduğunu ancak yazları ayda ortalama iki cumartesi günü çalıştıklarını, yaz uygulamasından kastının 1 mayıs 1 ekim tarihleri arası olduğunu, kışın cumartesi çalışması pek olmadığını, pazar günleri genellikle izin kullandırıldığını, cumartesi çalıştıkları zamanlar mesainin normal mesaideki gibi sabah 08:00 akşam 17:00 saatleri olduğunu, belediye ile anlaşmaya göre cumartesi çalışırlarsa normal günlük ücretin iki katını pazar günleri çalışırsa üç katını almaları gerekirken belediyenin cumartesi veya pazar günü çalıştıkları günler için normal bir günlük ücretini ödediğini, dini bayramlarda birer gün nöbet tuttuklarını, bu çalıştıkları günler için normal çalışma günü ücreti kadar ödeme yapıldığını, milli bayramlarda izin kullanılmadığını, bu günler için mesai yazılıp yazılmadığını bilmediğini ancak yazılsa bile normal günlük ücret kadar ödeme yapıldığını, amirlerinin yaptıkları fazla mesailer ve çalıştıkları fazla günler için kayıtları düzenli olarak tuttuğunu ve muhasebeye verdiklerini, diğer tanık ... mesai saatlerinin 08:00 ile 17:00 arasında olduğunu , fazla mesainin fen işlerinde olmadığını, hafta tatili cumartesi, pazar günleri olduğunu, yaz zamanlarında işin yoğunluğuna göre hafta tatili olan cumartesi günlerinde çalışma olabildiğini, ancak kışın pek cumartesi günü çalışma olmadığını, yaz mevsiminden kastettiğinin mayıs ve ağustos ayları da dahil olmak üzere yaklaşık 4 ay olduğunu, yaz aylarında ayda ortalama 2-3 cumartesi çalışma olduğunu, tüm yaz boyunca ortalama 2 pazar günü de çalışıldığını, dini bayramlarda izin süresinin 9 gün olur ise ortalama bir işçinin 2 gün işe geldiğini, dini bayramda tatil süresinin 9 güne uzatılmadığını ve normal bayram süresi tatil günü olarak kullandırılır ise bir işçinin 1 gün işe geldiğini, milli bayramlarda genellikle işçilerin işe gelmediğini ve tatil iznini kullandıklarını, bu fazla çalışmalarının kayıtlarının amirler tarafından düzenli olarak tutulduğunu ve muhasebeye bildirildiğini, tanık ... ise Belediyede normalde çalışma saatinin sabah 08:00 akşam 17:00 arası olduğunu , davacı ile farklı birimlerde çalıştığı için onun mesai saatleri ile ilgili teferruatlı bilgisinin olmadığını, davacının hafta sonu mesaiye kaldığını ancak hafta sonları ne kadar çalışıp ne kadar çalışmadıklarını ayrıntılı olarak bilemediğini, dini ve milli bayramlarda nasıl çalıştıklarını bilmediğini, beyan etmişlerdir.

Mahkemece temizlik görevlisi olan davacının normalde haftada 6 gün 06:00-15:00 saatleri arasında çalıştığı, haftanın üç dört gününde 17:00'a kadar resmi tatiller dahil çalıştığı, tanıkların benzer beyanlarından hareketle genellemeye gidildiğinde davacının ortalama haftada 3 gün normal mesai ertesinde iki saat daha çalıştığının kabulü ile haftada 6 saat fazla mesai yaptığı, tanık anlatımlarından haftada 6 günü çalıştığı ve 1 gün dinlendiğinin anlaşıldığı, toplu iş sözleşmesine göre çalışmanın haftada 5 gün olduğu, cumartesi ya da pazar günü her hafta bir gün çalışma için davacı lehinde hafta tatili ücreti hesaplanması gerektiği, davacının temizlik hizmetinin gereği olarak hafta tatillerinde de çalıştığı kabul edilmiştir.

Somut olayda davalı işyeri resmi kurum olup kural olarak resmi kurumlarda yapılan çalışmaların vardiya çizelgeleri, nöbet listeleri , puantaj kayıtları ve benzeri belgelerle kayıt altına alınmasının esas olduğu ve tanık beyanlarından da amirlerin mesai kayıtlarının tuttuğu hususları gözönüne alınarak mahkemece davalı Belediyenin kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak davacının hafta tatilleri ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı ve fazla mesai yapıp yapmadığının tespit edilmesi gerekirken aynı taleplerle işverene dava açan ve bu nedenle beyanlarından kendi lehlerine sonuç çıkabilecek olan tanık beyanlarına itibarla fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının kabulü hatalı olup eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5008, Karar No: 2013/8130, Tarih: 25.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/5008 E.  ,  2013/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre, sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık İlhan müdafiinin temyiz istemi nedeniyle, sanık İlhan hakkında kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık İlhan’ın suçlarının niteliği tayin, sanık İlhan hakkında takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı, sanık ... hakkında ise takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı

sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık İlhan müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin sanık ... yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık İlhan hakkında kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

A- Sanık İlhan hakkında kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Maktul ile sanık ...'ın 1993 yılında evlendikleri ve bu evliliğin 2008 yılında boşanma kararı ile sona erdiği, bu evlilikten olan 9 yaşındaki kızlarının velayetinin anneye verildiği, sanık ...’ın boşandıktan sonra diğer sanık İlhan ile birlikte yaşamaya başladığı, maktulünde bir başkasıyla evlendiği, maktulün, sanık ...’ın gayrıresmi olarak birliktelik yaşamasından dolayı velayeti anneye verilen çocuğu kaçırarak sanığa göstermediği, bu nedenle sanıklar ile maktul arasında husumet bulunduğu, olay günü maktulün yanına arkadaşı olan tanık ...'ı da alarak eski eşi olan sanık ... ile aralarında mülkiyeti ihtilaflı ve davalık olan apartman dairelerine gidip buralarda oturmakta olan kiracılara evlerin kendisine ait olduğunu söyleyerek evleri boşaltmaları yönünde uyardığı, ayrıca bu olaydan sonra da yine ... ile birlikte sanık ...'ın kardeşi olan ...’nın işyerine giderek, ... "Ben eve gittim haber verdim. Daireleri boşaltacaklar. Artık ben oturacağım" diye ... uyarması üzerine aralarında çıkan tartışma sırasında yanında bulunan tanık ...’ın ... yumrukla darp ettiği, kiracıların ve ... bu durumu bildirmeleri üzerine, ... İlçesinde ikamet eden sanık ...’ın, diğer sanık İlhan ile birlikte akrabaları olan tanık ...'ün yönetimindeki araçla İstanbul'da oturan kardeşi ... evine geldikleri, burada bir süre kaldıktan sonra sanık ...'ın çocuğunu almak üzere maktülün evine gitmek istemesi üzerine, aynı şekilde tanık ... ve sanık İlhan'la birlikte maktülün evine gitmek üzere evden ayrıldıkları, şahısların ayrılmalarına müteakip ... akrabaları olan tanık ...'i arayarak ablasının İlhan ile birlikte maktülün evine gittiklerini, ablasının peşinden giderek kavga etmelerine mani olmasını istediği, tanık ... bunun üzerine o sırada yanında bulunan arkadaşı tanık ... ile birlikte kendine ait araçla maktülün evinin önüne gittikleri, sanık ...'ın, maktulün evinin ziline basarak maktulü dışarıya çağırdığı, maktulün dışarı çıkması üzerine, taraflar

arasında kavga başladığı, maktul ile sanık İlhan'ın ellerinde bulunan bıçaklarla birbirlerine vurdukları, sanık ...'ında elindeki sopayla maktule vurduğu, bir ara maktülün evin yakınında bulunan parka kaçtığı, sanık İlhan'ın da maktulü bıçakla kovaladığı, maktülün kısa süre sonra parktan tekrar çıkarak, bu kez elinde bıçak olmadan, tanık ... yanına geldiği ve kendisini kurtarmasını istediği, bu sırada sanık İlhan’ın elindeki bıçakla sanık ...'ın ise elindeki demir sopayla yeniden maktulün kafasına vurdukları, tanık ...’in maktulü arabasına bindirerek hastaneye götürdüğü, ancak maktulün göğüs bölgesinden almış olduğu kesici alet yaralanması sonucu öldüğü olayda,

Sanık ...'ın diğer sanık İlhan ile birlikte fikir ve irade birlikteliği içerisinde ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak eylemi gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 37, 81, 29, 62. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçuna yardım suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.