muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/34351, Karar No: 2013/13252, Tarih: 02.05.2013

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır. Keyfilik denetiminde işverenin keyfi davrandığını işçi iddia ettiğinden, genel ispat kuralı gereği, işçi bu durumu kanıtlamalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir.” Bu maddeye dayanılarak yapılacak değişiklik feshinde; değişiklik ve fesih bildirimlerinin yazılı yapılması ve sebeplerinin de yazılı gösterilmesi geçerlilik koşuludur(Dairemizin 02.06.2008 gün ve 2007/39341 Esas,2008/13324 Karar sayılı ilamı).

İşverenin vereceği talimatlarla, Anayasa ve kanunların emredici hükümleri ile toplu ve bireysel iş sözleşmeleri hükümlerine aykırı olmamak üzere, işin yürütümü ve işçilerin işyerindeki davranışlarını düzenleyebilme hakkına yönetim hakkı denir. İş koşullarında değişiklik, işverenin yönetim hakkı ile doğrudan ilgilidir. İş koşullarındaki değişiklikler geçerli nedene dayandığı takdirde, ayrıca iş şartlarında esaslı değişiklik yoksa veya işçi aleyhine bir durum oluşmuyor ise, işverenin yönetim hakkının sınırlandırılması gerekmez. İşveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işyeri değişikliği ile ilgili işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır.

İşverenin yönetim hakkı kapsamında kalan ve geçerli nedene dayanan değişiklikler çalışma koşullarının esaslı değişikliği olarak nitelendirilemez. Geçerli neden işçinin verimi ile davranışlarından ya da işyeri gereklerinden kaynaklanabilir.

İşyerinde iş şartlarında değişikliği gerek­tirmeyen ça­lıştırılma imkânı, değiştirilmiş iş şartları altında çalıştırılabile­ceği başka bir çalışma yerine nakilden önce uygulanması gereken tedbir­dir. İşçinin iş şartlarının değiştirilmesi gerekmeden çalıştırılabileceği bir­den fazla ça­lışma yeri varsa, işveren bunlar arasından birini seçme hakkına sahiptir. İşverenin tali­mat verme hakkı kapsamında alternatif tedbirler arasında iş şartlarında ve sözleşme değişikliğine neden olmayacak şekilde bir tedbir olanağı var ise ve bu kapsamda bir çalışma yerinde çalıştırabilecekse deği­şiklik feshine başvurulmaması gerekir(Dairemizin 18.02.2008 gün ve 2008/8543 Esas, 2008/409 Karar sayılı ilamı).

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Davacı muhasebe uzmanı olarak daha önce ... Kimyasal Ürünler San. ve Tic. A.Ş.’nin ...’de bulunan işyerinde çalışmaktayken, söz konusu işyeri 2010 yılı sonlarında davalı tarafından devralındıktan sonra davalı şirket tarafından davacının görev yaptığı departmanın şirketin genel merkezinde yapılandığı, bu nedenle davacıya şirket merkezin olan İktelli ...’da bulunan işyerinde görevine devam etmesinin istenmesine rağmen davacının bunu kabul etmediği, davacıya bulunduğu ...’deki işyerinde başka önerilebilecek pozisyon olmadığı gerekçesiyle iş sözleşmesi sonlandırılmıştır.

İşverenin aldığı işletmesel kararın yerindelik denetimi yapılamamakla beraber söz konusu karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında yargısal denetim mümkündür.

Dosya üzerinden alınan bilirkişi raporu söz konusu fesih nedenlerini irdeler nitelikte değildir. Aralarında insan kaynakları ile işletme ekonomisi alanlarında uzman olan ve hukukçu bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi heyetiyle birlikte davalı işyerinde keşif yapılıp konuyla ilgili bütün kayıt ile belgeler incelenmeli, fesih öncesi ve sonrası işe alınan ve çıkarılanların görev tanımları incelenmeli, feshin keyfi olup olmadığı, feshin kaçınılmaz olup olmadığı feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında denetime elverişli açık ve ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bu yapılırken de özellikle işletmesel kararın davacının iş gücüne ihtiyacı ortadan kaldırıp kaldırmadığı, davacının mevcut veya makul süreli bir eğitimle kazanabileceği özellikleri itibariyle istihdam edilebileceği açık başka pozisyon ya da pozisyonların bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Belirtilen esaslara aykırı olarak eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10261, Karar No: 2013/15551, Tarih: 25.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/10261 E.  ,  2013/15551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 134.maddesinde ihalenin fesih nedenleri açıkça gösterilmiştir. Anılan maddede; "İhalenin BK.226.maddesinde yazılı", "satış ilanının tebliğ edilmemiş olması", "satılan malın esaslı niteliklerindeki hata" ve "ihaledeki fesat" nedenleriyle ihalenin feshedileceğine değinilmiştir.

İhalenin feshi nedenleri, gerek doktrinde ve gerekse Yargıtay uygulamasında;

1)İhaleye fesat karıştırılmış olması,

2) Artırmaya hazırlık aşamasındaki hatalı işlemler,

3)İhalenin yapılması sırasındaki hatalı işlemler,

4)Alıcının taşınmazın önemli nitelikleri hakkında hataya düşürülmüş olması, şeklinde sıralanabilir.

Somut olayda ihaleye konu taşınmazla ilgili kıymet takdiri işleminde tapu kaydında ada no:131 ve miktar da:3134m2 iken sehven ada no:313 ve miktarın da:778m2 olarak esas alınması sonucu arsanın toplam değerinin 411.840 TL olması gerekirken bu maddi hata ile 137.744 TL hesaplandığı, bu hesaplamayı yapan Belediye İnşaat Teknisyeni teknik bilirkişinin 27.04.2012 tarihli yazısı, tapu kaydı ve bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır.

İİK.nun 134/7. maddesine göre, ihalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur. Bu nedenle ihalenin bozulması isteminde bulunan kimsenin, ihalenin bozulma nedeni olarak ileri sürdüğü yolsuzluk sonucunda kendi yararının çiğnenmiş olduğunu, bir başka deyişle yapılan ihaleden zarar görmüş bulunduğunu kanıtlaması gerekir.

Yukarıda açıklanan maddi hata esasa müessir olup borçlu yönünden bir zarar da oluşmuştur.

O halde mahkemece, ihalenin feshi isteminin kabulü yerine yazılı gerekçelerle reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2552, Karar No: 2014/4000, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2552 E.  ,  2014/4000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2011/1542-2012/1406

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/09/2012 tarih ve 2011/1542-2012/1406 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı sigorta vekili ve diğer davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı nakliye firması arasında 31.08.2010 tarihinde müvekkiline ait eşyaların Ankara'dan Gaziantep'e taşınması için sözleşme yapıldığını, taşınan eşyaların davalı sigorta şirketince sigortalandığını, davalı firmanın 04.09.2010 tarihinde teslim etmesi gereken ev eşyalarını 05.09.2010 tarihinde teslim ettiğini, geç teslimin yanında eşyaların farklı araçlara aktarma yapılması sureti ile ifanın aksatıldığını, eşyaların aktarma işlemleri sırasında eşyaların hasar gördüğünü, Vestel marka LCD TV ve hurç içerisinde bulunan muhtelif giysinin kaybolduğunu ileri sürerek, 3.000,00 TL maddi zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini, 1.000,00 TL. manevi tazminatın ise davalı şirketten yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı E. Sigorta A.Ş. vekili, yetki, iş bölümü ve görev itirazları bulunduğunu, davacının talebinin kamyon klozu ve nakliyat sigortası genel şartlarına göre teminat kapsamı dışında olduğunu, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, manevi tazminatın şartları oluşmadığı gibi poliçe teminatı dahilinde de bulunmadığını

Davalı firma yetkilisi, kendisinin ikinci sınıf Köylüoğlu Nakliyat adındaki şahıs firmasının sahibi olduğunu, kendisinin bu dava ile hiçbir ilgisinin olmadığını, tarafları tanımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait eşyaların davalı firmaya ait araçla taşınması için sözleşme yapıldığını, eşyaların geç, eksik ve hasarlı olarak teslim edildiği, davacıya ait eşyaların davalı sigorta şirketince hasarlı ve eksik eşyaların yükleme, boşaltma, aktarma sırasında meydana geldiğinin ispat edilemediği, hasar ve eksikliğin taşıma sırasında meydana geldiği ve sigorta kapsamında kaldığının hasar bedelinin takdiren 1.500,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı sigorta vekili ve diğer davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

Kararı, davalı sigorta vekili ve diğer davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı E. Y.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, davalı diğer savunmalarının yanı sıra davanın reddini istemek suretiyle hasar miktarına da itiraz ettiğine göre, mahkemece ev eşyaları konusunda uzman bilirkişiden hüküm kurmaya ve hükmü izlemeye yeter rapor alınıp karar verilmesi gerekirken, bu konuda avukat bilirkişiden rapor alınması doğru olmamıştır.

3-Öte yandan, taşıma akdine akdine aykırılığın tek başına manevi tazminat gerektirmediği, somut uyuşmazlıkta mülga 818 sayılı B.K.'nın 49. maddesi koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan, davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

4-Diğer davalı sigorta şirketinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, davalı sigorta şirketi kamyon klozu kapsamında teminat verdiğinden ve dava konusu hasarların mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, aktarma sırasında meydana geldiği nazara alınarak, davalı sigorta şirketine karşı açılan davanın reddi yerine kabulü doğru olmadığı gibi, davacının bu davalıya yönelik manevi tazminat talebi bulunmadığı halde, bu davalı aleyhine de manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Ercan Yanıktepe'nin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, kararın davalı Ercan Yanıktepe yararına, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ise kararın davalı sigorta şirketi yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9363, Karar No: 2018/2362, Tarih: 26.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9363 E.  ,  2018/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili davalılar arasında 31.01.2008 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesi Sosyal Yardım Alışveriş Kuponlarının Kullanım Esas ve Usulleri ile Alışveriş Kuponlarının Bedellerinin Ödenmesine Dair Sözleşme" imzaladıklarını, sözleşme ile davalı şirketin yüklenici sıfatı ile sosyal yardım alışveriş kuponlarının tasarım ve basım, dağıtım otomasyon yazılım işini diğer davalı idareden ihaleyle aldığını, davalı idarenin müvekkiline 8.511.350,00 TL ödeme yapması gerekirken binde 7,5 oranında damga vergisi kesintisi yaparak eksik ödeme yaptığını, oysa ilgili sözleşmenin 7. maddesi uyarınca damga vergisinden davalı yüklenici firmanın sorumlu olması gerektiğini, idarece yapılan 90.045,06 TL eksik ödemenin iadesi için davalı yüklenici firmaya ihtarnameler keşide edilmesine rağmen sonuç alınamadığını ileri sürerek, müvekkili alacağından haksız olarak kesilen 90.045,06 TL'nin davalılardan müteselsilen kesinti tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı ... Sağlık Yatırımları A.Ş. vekili, taraflar arasında 31.01.2008 tarihli asıl ve 19.02.2009 tarihli ek sözleşmeler imzalandığını, sözleşmelerin 3. maddelerinde tarafların yükümlülüklerinin düzenlendiğini, müvekkilinin edimini sosyal yardım kuponlarının basım, dağıtım, kullanım ve güvenliği ile sınırlı olduğunu, müvekkilinin kullanılan kuponları tespit edip diğer davalı idareye bildireceğini, kupon bedelinin diğer davalı idare tarafından davacıya ödeneceğini, ödeme hususunda müvekkilinin taraf olmadığını, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesinde "işbu sözleşmeden kaynaklanan damga vergisi yüklenici tarafından ödenecektir." hükmünü içerdiğini, burada belirtilen damga vergisinin 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'ndaki sözleşme damga vergisi olduğunu, 488 sayılı Kanuna ekli 1 sayılı tabloda 5281 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 01.01.2005 tarihinden itaberen belli bir parayı ihtiva etmeyen müvekkillerinin 1 sayılı tablo kapsamından çıkarıldığını, bu nedenle de müvekkilinin ödeyeceği bir damga vergisi yükümlülüğü bulunmadığını, davaya konu damga vergisinin ise resmi daireler tarafından kişilerden yapılan mal ve hizmet alımları karşılığında kişiler adına düzenlenen ödeme bedelini ihtiva eden makbuzların tabi olduğu ve aynı yasaya ekli 1 sayılı tablonun IV-1.a "makbuzlar ve diğer kağıtlar" başlığı altında tanımlanan ve bu kapsamda değerlendirilmesi gereken vergi olduğunu, bu vergiden de lehine ödeme yapılan kişinin sorumlu olduğunu, müvekkilinin idareye sattığı mal ve hizmetten bir kazanç elde etmediğini, komisyon bedeli dahi almadığını, idarece satın alınan mallara ilişkin makbuz ve faturaların damga vergisini ödemek yükümlülüğünün davacıya ait olduğunu, Sayıştay'ın 18.08

.a "makbuzlar ve diğer kağıtlar" başlığı altında tanımlanan ve bu kapsamda değerlendirilmesi gereken vergi olduğunu, bu vergiden de lehine ödeme yapılan kişinin sorumlu olduğunu, müvekkilinin idareye sattığı mal ve hizmetten bir kazanç elde etmediğini, komisyon bedeli dahi almadığını, idarece satın alınan mallara ilişkin makbuz ve faturaların damga vergisini ödemek yükümlülüğünün davacıya ait olduğunu, Sayıştay'ın 18.08.2009 gün, 2008/340/68 sayılı raporunda 488 sayılı Yasanın ekli IV-A maddesinde uygulama alanı bulan binde 7,5 oranındaki verginin alışveriş merkezleri tarafından ödenmesi gerektiğinin ifade edildiğini, davacının ödeme yapması üzerine de diğer davalı idare tarafından davacının alacağından mahsup edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.Davalı ... vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin 7. maddesi uyarınca damga vergisinden diğer davalı yüklenicinin sorumlu olduğunu, müvekkiline bu davada husumet düşmeyeceğini, davacı tarafından dava konusu yapılan damga vergisinin resmi daireler tarafından yapılan mal ve hizmet alımlarına ilişkin ödemelerde 1 sayılı tablonun IV-1/a bendi uyarınca alınacak olan harcama damga vergisi olduğunu, bu durumun Sayıştay inceleme raporunda da belirtildiğini, müvekkili tarafından yapılan kesintinin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılardan ... Sağlık Yatırımları A.Ş. vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 08.05.2014 tarih ve 2014/92 E., 2014/3569 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazlarının reddi ile, davalı şirket tarafından sadece basımı yapılan ve davalı ... tarafından ihtiyaç sahibi kişilere dağıtılan alışveriş kuponlarının davacı şirkete ait mağazalar zincirinde adı geçen kişiler tarafından kullanılması sonucu bedelin; davacı şirket tarafından her yedi günde bir düzenlenen dekontlar karşılığı davalı ... tarafından davacı şirkete ödeneceği sözleşmenin ilgili hükümlerinden anlaşıldığı, bu işlem nedeni ile gelir sağlayan davacı şirketin damga vergisinden sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5393, Karar No: 2012/14765, Tarih: 03.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5393 E.  ,  2012/14765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 03.07.2012 günü temyiz eden davacılar vekili Av. ... ve Av. ... ile davalı idare vekili Av. ...'nın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yaptırılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içerisinde mevcut ... Belediye Başkanlığı'nın 04.02.2009 günlü yazısına göre, dava konusu taşınmazlardan 49 parsel sayılı taşınmazın 11.04.2006 onay tarihli 1/1000 ölçekli uygulama imar planında ağaçlandırılacak alanda kaldığı, 07.04.2010 tarihli Belediye Meclis kararı ile de imar planında değişiklik yapılarak bir kısmının mezarlık alanına, bir kısmının da ağaçlandırılacak alana çevrildiği anlaşılmıştır.

Yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları sonucunda, dava konusu 49 parsel sayılı taşınmaza fiilen el atılmadığı tespit edilmiş ise de; Hukuk Genel Kurulunun 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetilerek imar planında park, yol ve okul alanı gibi kamu hizmetine ayrılmış bulunan yerlere el atılmamış olsa dahi 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli uygulama imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde imar planındaki konumuna göre sorumlu davalı idarece ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikinin süresi belirsiz şekilde mülkiyet hakkının kısıtlanması nedeniyle bedeli ödenmelidir.

Bu nedenle bu parsel yönünden de işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

2-Tapu maliklerinden ... ve ... mirasçısı davacı olmadığı halde, gerekçesi açıklanmadan onun payını da kapsar şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu nedenle bu parsel yönünden de işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

2-Tapu maliklerinden ... ve ... mirasçısı davacı olmadığı halde, gerekçesi açıklanmadan onun payını da kapsar şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 900,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 900,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15274, Karar No: 2013/3054, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/15274 E.  ,  2013/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle ... Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinin 29.05.2012 tarihli raporundan; kısıtlanması talep edilen ...'na demans tanısı konularak akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için kısmen yeterli olduğu, normal yaşama kısmen izin verdiği, kendi kararını alacak yetide bulunmadığı, kendi işlerini görecek güce sahip olmadığı, sürekli yardıma ihtiyaç duymadığı, bu sebeple vasi değil yasal danışman atanması gerektiği, böylece kısıtlı adayının psikolojik durumu ile hükme esas alınan raporun birbirini doğrulamadığı çelişki oluştuğu anlaşıldığından; bu nedenle adı geçenin ... Adli Tıp Kurumu'na sevk edilerek, Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığına dair rapor alınıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.