muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20598, Karar No: 2014/25814, Tarih: 05.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20598 E.  ,  2014/25814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fethiye 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 10.02.2014

No : 2011/268-2014/95

Dava, hak sahibi konumundaki davalıya yersiz olarak ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 12.08.2008 tarihinde kesinleşen davalıya, 1996 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Kanun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca gerçekleştirilen işlemle 19.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 17.10.2008 – 17.12.2009 tarihleri arasındaki dönemde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, davalı ile boşandığı eşinin 04.01.2010 tarihinde yeniden evlendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada mahkemece gerekli inceleme ve araştırmanın yapıldığı anlaşılmakla; Sosyal Güvenlik Denetmenlerince ve Fethiye İlçe Emniyet Müdürlüğü ekiplerince gerçekleştirilen soruşturmada elde edilen somut veri ve saptamalar, boşanılan eş ile davalının aynı binanın altlı üstlü katlarında yaşamaya

devam etmeleri, bu durumun tarafların ayrı yaşıyor şeklinde yorumlanmasını mümkün kılmadığı, bu tür bir yorumun hayatın olağan akışına aykırı düşeceği, fiilen birlikte olmayan eşlerin bu kadar yakın mesafede kalmak istemelerinin kendilerinden beklenemeyeceği, tarafların Fethiye İlçe Nüfus Müdürlüğü’ne farklı adresler beyan etmelerine karşın ilgililerin aynı evde yaşadıklarını gösteren olgulara varılması, nihayetinde davalı ile eşinin 23.06.2009 tarihinde başlayıp 18.09.2009 tarihinde raporun düzenlenmesi ile sonra eren Sosyal Güvenlik Kurumu denetiminden kısa bir süre sonra 04.01.2010 tarihinde yeniden evlenmeleri ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, davalı ile eşinin boşandıkları dönemde fiili birlikteliklerinin varlığı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1580, Karar No: 2025/4830, Tarih: 12.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/1580 E.  ,  2025/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/927 E., 2023/1653 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/19 E., 2021/234 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 12.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde usulüne uygun tebligata rağmen taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Davalı vekili Avukat ...'in mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22512, Karar No: 2010/7485, Tarih: 22.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/22512 E.  ,  2010/7485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

YARGITAY KARARI

Davalı işverenden takip sırasında hesapladığı gelir vergisini vergi dairesine yatırmasına ilişkin tahakkuk ve ödeme belgelerinin getirtilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23525, Karar No: 2017/35973, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23525 E.  ,  2017/35973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9354, Karar No: 2013/11093, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9354 E.  ,  2013/11093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-Limon ağaçlarının kaç yaşlarında verim çağına geleceği, dekara kaç adet limon ağacı dikilebileceği ve kapama limon bahçesinin 2010 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerinin, ayrıca 7-8 yaş limon ağaçlarının yaş ve cinsine göre ağaç başına rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday, saman, marul ve yazlık domatesin sulu tarlada 2010 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimleri, kg başına toptan satış fiyatları ve dekara ayrıntılı üretim giderlerini gösterir verilerin Silifke Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilmesi istenildiği halde bu hususlarda istenilen şekilde bilgi verilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece yukarıda belirtilen eksiklikler giderilerek alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21643, Karar No: 2007/16611, Tarih: 29.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21643 E.  ,  2007/16611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkeme kararı ve davacı temyiz dilekçesi davalı vekiline kalemde tebliğ edilmiş olup, tebliğ memurunun adı soyadı ve imzası bulunmamaktadır.(Tebligat Kanunu 23/8 m.) Usulüne uygun tebligat yapılarak dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 29.11.2007
Yargıtay — Esas No: 2020/169, Karar No: 2022/7709, Tarih: 16.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/169 E.  ,  2022/7709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, aralarında alacak verecek meselesi bulunan katılan ...'i arayarak "hırsız, soyguncu, senin gençliğini yakarım, seni vururum, paramı bana vereceksin, benim paramı kimse, yiyemez" diyerek alacağını istemek amacıyla tehdit ettiği iddia edilen olayda, bu bağlamda hukuki bir alacağının bulunup bulunmadığı, şayet var ise yüklenen eylemede alacaktan fazlasını talep söz konusu ise sanığın eyleminin TCK'nın 148.maddesinde düzenlenen yağma; aynı değerin talebi hakkında ise TCK'nın 150. maddesinde düzenlenen hukuki ilişkiden doğan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçlarını oluşturabileceğinden, davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürüdülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3852, Karar No: 2016/3722, Tarih: 20.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/3852 E.  ,  2016/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm sanığın vasisinin temyizi üzerine adı geçen sanık hakkında 01.02.2015 tarihli tebliğnamenin düzenlenmesinden sonra sanık ... 28.12.2015 tarihli dilekçesi ile kendisi ile ilgili infazın durdurulması ve temyiz talebinin reddine dair 22.12.2015 günlü ek kararı temyiz etmiş olup, sanık ... ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi gerektiğinden Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından adı geçen sanık için ek tebliğname düzenlenerek görüşünün belirtilmesi için dosyanın tetkiksiz Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1422, Karar No: 2017/934, Tarih: 20.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1422 E.  ,  2017/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/04/2015 tarih ve 2014/584-2015/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekili şirket nezdinde 206850003/0 poliçe nolu 30.07.2013- 30.07.2014 vadeli sarı panjur sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ...'a ait mahalde, 27.08.2013 tarihinde aynı apartmanda ikamet eden davalı ...'ya ait güneş enerjisinin arızalanarak su taşması neticesinde hasar meydana geldiğini, sigortalının bu durumu müvekkili sigortaya haber ettiğini, eksper faturasında belirtilen 3.427,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ve bu zararın rücusu için Gaziantep 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/60254 Esas sayılı dosyasından icra takibi başlattıklarını, davalının suiniyetle itiraz ettiğini iddia ederek davalının Gaziantep 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/60254 Esas sayılı dosyasında yapmış olduğu itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin enerji deposunda arızanın meydana gelmediğini, söz konusu hasarın depodan sızan su ile oluşabilecek nitelikte olmadığını, aşırı yağmurların söz konusu olduğunu, ayrıca giderlerde problem söz konusu olduğunu, bunun için önlem almayan apartman yönetiminin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre dava konusu su sızıntısı ile ilgili olarak bina görevlisi ve binada oturan şahıslar tarafından düzenlenen tutanak bu tutanağa dayalı olarak .... tarafından yapılan ekspertiz raporu incelenerek olaydan hemen sonra tutulan tutanakta imzası bulunan şahısların da aralarında bulunduğu tanıkların beyanlarında hasarın oluşmasında davalı ...'ya atfedilecek her hangi bir kusur veya ihmali bir davranış ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, sarı panjur sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın esastan reddine karar verilmiştir. Ancak 22.03.1944 tarih 37 E.- 9 K. sayılı YİBK'nda da belirtildiği üzere bu dava, sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibi değerlendirilerek görevli mahkemenin belirlenmesi gerekir. Davacı ... şirketi halefiyet hakkına dayalı olarak bu davayı açtığına göre, halefi olduğu sigortalı ile davalı arasındaki ilişkinin mahiyetine bakılarak görevli mahkeme tespit edilecektir. Davacının sigortalısı ile davalı arasında kat mülkiyetinden kaynaklandığı ileri sürülerek işbu davanın açıldığı dikkate alınarak, öncelikle hasarın meydana geldiği bağımsız bölümlerin bulunduğu ana binanın Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine tabi olup olmadığı belirlenerek görev hususu dikkate alındıktan sonra uyuşmazlığın esası incelenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın resen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25243, Karar No: 2010/7051, Tarih: 25.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25243 E.  ,  2010/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazlar yerinde değil ise de;

Çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo takibinde, takibin kesinleşmesinden sonra 15.08.2007 tarihinde 3. kişi .... borçluların borcundan dolayı icra kefili olmuştur.

İİK.nun 38. maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetinde haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK.nun 39. maddesine göre de; ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Yukarıda belirtildiği üzere icra müdürünün huzurunda, icra kefili dosya borcunu ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğinden bu taahhüt, kambiyo senedinden ayrı bir taahhüdü içermekte olup BK.nun 125. maddesine göre 10 yıllık genel zamanaşımı süresine tabidir. O halde mahkemece icra kefili olan borçlunun zamanaşımı itirazının reddi yerine yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6625, Karar No: 2019/1664, Tarih: 26.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6625 E.  ,  2019/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 24.04.2015 gününde verilen dilekçe ile istihkak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 03.10.2014'te vefat eden muris ...’ın davacının babası olduğunu, ölmeden önce davacıyla birlikte yaşadığını, mirasçılardan davalı ...’ın talebi üzerine terekenin tespit edilmesi amacıyla davacıya ait evde arama yapıldığını, davacıya ait 9.100TL ile üç adet senedin murisin terekesine dahil edildiğini, tereke dosyasına yapılan itirazın reddedildiğini belirterek 9.100TL ile üç adet senedin davacıya ait olduğunun tespitiyle davacıya iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ...’un, yazı işleri müdürünün havale ettiği, kimlik tespiti olmayan 01.06.2015 tarihli dilekçelerinde davayı kabul ettiklerini, para ve senetlerin davacıya ait olduğunu, murisle bir ilgisinin olmadığını, görevlilerin para ve senedi davacının kasasından aldıklarını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, 01.06.2015 havale tarihli dilekçede davalılardan ... ile ... her ne kadar davayı kabul ettiklerini beyan etmişse de verilen iş bu dilekçenin ilgili kişiler olup olmadığı hususunda nüfus kayıt bilgilerini belirtecek şekilde tutanak tutulmadığı veya dilekçe altına bu husus derç edilmediğinden ve de duruşmaya da katılmadıklarından usulüne göre alınmış davayı kabul dilekçesi yada duruşmada alınmış beyanları olmadığından bu hususun dikkate alınmadığı, davacıya ait olduğu iddia edilen 3 adet bononun borçlularının tanık olarak verdikleri beyanlarında davaya konu senetleri imzalayıp davacıya verdiklerini ve ödedikleri halde senedi almadıklarını belirttiklerini, ancak mahkemede tanıkların tutum ve davranışları, söyledikleri şekilde davacıdan mı borç alarak imzaladıkları ve senedin ne sebeple geri alınmadığı konusunda hukuki ve vicdani olarak karar verecek kanaat oluşturmadığı, kaldı ki davacının oturduğu köyün muhtarı tanık ...’in beyanındaki "davacı ile murisin evleri altlı üstlü olup ayrı evlerde oturmaktadır" ifadesinden davacının, aramanın yapıldığı evin kendisine ait olduğu iddiasını mahkemede inandırıcı olarak ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

UYAP üzerinden yapılan nüfus kaydı sorgulamasında davalı ...’ın 20.04.2018’de öldüğü anlaşılmaktadır. İlgilisinden anılan davalının mirasçılık belgesinin temini, davada taraf olmayan mirasçısının bulunduğunun anlaşılması halinde mirasçının davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması, davaya dahil edilenlerin de delillerinin toplanılmasından sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi amacıyla hükmün bozulması gerekmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

UYAP üzerinden yapılan nüfus kaydı sorgulamasında davalı ...’ın 20.04.2018’de öldüğü anlaşılmaktadır. İlgilisinden anılan davalının mirasçılık belgesinin temini, davada taraf olmayan mirasçısının bulunduğunun anlaşılması halinde mirasçının davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması, davaya dahil edilenlerin de delillerinin toplanılmasından sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi amacıyla hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6727, Karar No: 2025/5141, Tarih: 15.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6727 E.  ,  2025/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/157 E., 2023/264 K.

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasındandaki davasının bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 22.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Davacı vekili Avukat ...'un mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 15.05.2025 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.