muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/48497, Karar No: 2016/487, Tarih: 18.01.2016

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacı tarafından satın alınan bağımsız bölümde izolasyon ve yalıtımdan kaynaklanan gizli ayıpların giderim bedelinin tahsiline ilişkindir. Her ne kadar mahkemece bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle karar verilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; bahçe zemini temel tabanı seviyesine kadar elle kazılarak boşaltılması için gereken kazı işçilik bedeli, temel tabanı seviyesine drenaj sistemi ve rögar yapılması bedeli, betonarma perde yüzlerinde izolasyonun kazınarak tekniğine uygun şekilde yapılması, yapılacak kazı esnasında aralıklı ahşap iksa yapılması, uygun granü malzeme ile kenar dolgularının yapılması, molozların nakli, yeniden yapımı ve mermer kaplaması, tretuar bitimine yağmur suyu kanallarının yapılması, bahçede bozulan çim alanları için bahçe toprağı getirilmesi, çimlendirme bedeli gibi hususlar binadaki ortak bölümlerdeki gizli ayıplı imalat bedellerine ilişkin olup, ortak bölümlerdeki gizli ayıplı imalat bedellerinin tahsili için tüm kat malikleri tarafından dava açılması gerekir. Davacı, ortak yerlerdeki eksik iş ve ayıplı imalatların bedelinden tapudaki arsa payına düşen kısmın tahsilini talep edebilir. Hal böyle olunca mahkemece, binadaki ortak bölümlerdeki gizli ayıpların giderilmesi için davacının hissesine düşen bölümü yönünden arsa payı oranında talebe hakkının olduğu kabul edilip, davacının hissesine düşen bölümün tespit edilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekriken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/983, Karar No: 2021/24978, Tarih: 20.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/983 E.  ,  2021/24978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Uyulmasına karar verilen Dairemizin 14/02/2018 tarihli bozma ilamında belirtildiği üzere, hükmün açıklanması ihbarına konu edilen Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/65-2015/174 E-K sayılı ilamına yönelik uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı yönünde bir araştırma yapılmadan, eksik incelemeyle karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanık müdafisi son celseden önce verdiği 01/10/2018 tarihli mazeret dilekçesiyle, “duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesi” talebinde bulunmasına karşın, mazeretle ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, davaya devam edilip, hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b) Tehdit suçunu, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı kişiye karşı birden fazla kez işleyen sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13432, Karar No: 2010/27304, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/13432 E.  ,  2010/27304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1.maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda takip dayanağı fatura olup, faturanın İİK.nun 68.maddesinde sayılan belgelerden bulunmadığı Yargıtay İçtihatlarında kabul edilmektedir. Faturanın borçlu şirket adına düzenlenmesi ve fatura içeriğinde yazılı malların teslim alındığına dair borçlu şirketin imzasının olduğunu kabul etmesi, bu belgeye İİK.nun 68.maddesinde yazılı belge niteliği kazandırmaz. Ayrıca borçlu şirketin borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul etmesi ve ödeme itirazında bulunması da söz konusu olmadığından mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, itirazın kaldırılması ve takibin devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9254, Karar No: 2019/10455, Tarih: 11.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9254 E.  ,  2019/10455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Okul inşaat alanından demir çalmaya teşebbüs eylemi ile ilgili suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden haklarında aynı Kanun'un 142/1-a. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Yargılama aşamasında katılmasına karar verilen ...’in inşaat alanında gece bekçisi olarak çalıştığı anlaşılmakla, suça konu demirlerin malikinin belirlenmesi ile delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK'nun 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; çalınmaya teşebbüs edilen 68 adet demirin değer tespiti yapılarak hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8698, Karar No: 2013/6777, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/8698 E.  ,  2013/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda temyiz süresinin belirtilmemiş olması nedeniyle bu karara karşı yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 14.09.2012 gün ve 2011/135 E. 2011/559 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3155, Karar No: 2024/2719, Tarih: 20.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3155 E.  ,  2024/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/379 E., 2023/742 K.

DAVA TARİHİ : 08.11.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/334 Esas, 2023/19

Taraflar arasındaki muhdesatın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların paydaş maliki bulunduğu dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan bir adet dubleks ev 2 adet ahır, 1 adet samanlık ve muhtelif sayı ve cinsteki ağaçların müvekkillerine aidiyetinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; 4 parsel sayılı taşınmazdaki evi muris ... yaptığını, davalının babasının bir katın üstüne çıktığını, ahırın da muris Hasan tarafından yapıldığını, 4 parseldeki ağaçları da muris ... diktiğini ancak davacıların bunların bir kısmını kestiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraf tanıklarının anlatımlarına göre 4 ve 5 parselde bulunan muhdesatın davacı ... tarafından, kendi nam ve hesabına, davacı ...'ın maddi katkıları ile yapıldığı, adı geçen davacı dışında taşınmazları diğer paydaşların kullanmadığı, 7 parselde bulunan muhdesatın davacı ... tarafından, kendi nam ve hesabına, davacı ...'ın maddi katkıları ile yapıldığı, dava konusu edilen 7 parsel üzerindeki 1 adet vişne ağacının ise taşınmaz üzerinde bulunmadığı belirtilerek, davanın kabulü ile, 4 parseldeki dubleks evin, tek katlı ahır ve samanlığın, 2 kiraz, 6 ayva, 3 elma, 1 hünnap, 2 dut, 4 armut, 3 incir ve 3 zeytin ağacının davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 5 parseldeki tek katlı ahır ve samanlığın davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 7 parseldeki odunluğun ve aynı parselde 23 adet ceviz, 5 adet ayva, 1 adet çınar, 1 adet kara yemiş ve 1 adet erik ağaçların davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 7 parsel üzerinde vişne ağacı bulunmaması sebebiyle bu ağaç yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf başvurusunda, 4 parsel üzerindeki evi kök muris ... yaptığını, tanıkların ifadelerinin mahkemece hatalı değerlendirildiğini, ahırı da muris ...'in yaptığını, ağaçları da kök muris ... diktiğini, ayrıca bilirkişi raporunun değer yönünden hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; keşif yerinde dinlenen tanıkların vakıalara dayalı anlatımlarına göre bu yapıları davacıların yaptıkları ağaçları da onların diktiklerinin anlaşıldığı, bir kısım davalı tanıkları aksi yönde bazı beyanlarda bulunmuş ise de onların iddialara ilişkin daha az bilgiye sahip oldukları, bilirkişi raporuna göre ağaçların 10-15 yaşında olmasının da davacıları doğruladığı, bu durum karşısında İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırı bir yön görülmediği belirtilerek, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili, istinaf başvurusunda esasa ilişkin ileri sürmüş olduğu sebepleri tekrar ederek temyize gelmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 684 üncü, 718 inci, 724 üncü, 728 inci, 729 uncu ve 1012 inci maddeleri,

3. Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60 ıncı maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1397, Karar No: 2017/1357, Tarih: 12.04.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/1397 E.  ,  2017/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3.maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2015/104 esas, 2015/153 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 04/06/2015 tarihli ve 2015/504 esas, 2015/361 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 15/06/2015 tarihli ve 2015/578 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde" (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 08/03/2017 gün ve 94660652-105-34-2102-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15/06/2015 tarihli ve 2015/578 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6336, Karar No: 2011/4195, Tarih: 20.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6336 E.  ,  2011/4195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ... mirasçıları ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 546, 548, 558 ve 561 parsel sayılı sırasıyla 12894,06 m2, 8142,65 m2, 21732,10 m2 ve 6908,96 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan 546 ve 548 parsel sayılı taşınmazlar tapu kaydına dayanılarak davalılardan ..., 558 ve 561 parsel sayılı taşınmazlarda aynı gerekçelerle davalılardan ... ve arkadaşlarının miras bırakanı ... ... adına ölü olduğu belirtilmek suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında ise tapu kaydına dayanmıştır. Davacı ... ...’ın yargılama sırasında ölmesi üzerine mirasçıları tarafından dava takip edilmiştir. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... ... mirasçıları ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın tutunduğu K.Sani 335 sayılı sicilden gelen 8.1.2001 tarih 3 sayılı tapu kaydının miktarından fazlasıyla dava dışı 101 ada 567 parsel sayılı taşınmaza revizyon gördüğü dava konusu taşınmazları kapsamadığı gibi davacı taraf yararına da kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile de taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle saptanmıştır. Bu nedenlerle mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... ... mirasçıları ... ve arkadaşlarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın hükmü temyiz edenlerden alınmasına, 20.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.