muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19195, Karar No: 2017/2606, Tarih: 13.03.2017

Davacılardan ... desteğin oğlu olmakla olay tarihinde 42 yaşında olup 22 yaşın üzerindedir. Davacının, desteğin ölüm günündeki yaşına göre destek alabileceği yaş sınırını geçtiği anlaşıldığından annesinden destek almadan yaşamını sürdürebileceğinin kabulü gerekir. Destek ile birlikte oturmak ve bekar olmak tek başına destekten yoksun kalma tazminatı isteme hakkı doğurmaz. Söz konusu rahatsızlığının, çalışmasını engelleyen bir özür veya sağlık sorunu olmadığı da gözetilerek davacı ...'nin destekten yoksun kaldığı kabul edilemez.

Bu nedenle mahkemece, olay tarihinde 42 yaşında olan davacı ... için desteklenme yaşını aşmış olması nedeniyle destekten yoksun kalma tazminat talebini reddetmesi gerekirken destek zararı hesaplanarak tazminata karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'nun sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nun temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16236, Karar No: 2021/11491, Tarih: 02.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/16236 E.  ,  2021/11491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

1)Katılanın motosikletini satılığa çıkardığı, sanığın katılanın çalıştığı iş yerine gelerek motosikleti almayı düşündüğünü ve kazasının olup olmadığını sorduğu, ardından sanığın isteği üzerine katılanın motosikleti denemesi için sanığa verdiği, ancak sanığın motosikleti geri getirmediği olayda, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2012/13-194 Esas-2012/243 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere başlangıçta her ne kadar katılan motosikleti özgür iradesi ile sanığa teslim etmiş ise de bu iradenin deneme sürüşü yapması için gerekli olan makul bir süre için geçerli olacağı, bu bağlamda sanık ile katılan arasında motosikletin teslimine ilişkin hukuksal anlamda zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde sanığın üzerine atılı suçun hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2)Kabule göre de;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Keşan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/704 Esas, 2009/338 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK'nin 157/1. maddesindeki dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak ve başkaca tekerrüre esas sabıkası olup olmadığı da belirlenerek sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafısinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesinde gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2243, Karar No: 2016/15750, Tarih: 02.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2243 E.  ,  2016/15750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun, icra mahkesine başvurarak, ödeme nedeniyle borca itiraz ettiği, mahkemece, HMK 150.madde gereğince 07/03/2011 tarihinde dosyanın işlemden kaldırıldığı ve yasal üç aylık sürede yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

HMK.'nun 150. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; taraflara Tebligat Kanunu hükümleri gereğince usulüne uygun şekilde duruşma gününün tebliğ edilmesi, davacının buna rağmen mazeretsiz olarak duruşmaya katılmaması ve davalı tarafın da duruşmaya gelmemesi ya da duruşmaya gelipte davayı takip etmeyeceğini beyan etmesi koşuluyla dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davacı borçluya duruşma gününü bildirir davetiyenin bila tebliğ iade edildiği, davalı vekili tarafından, davacı tarafın duruşmaya gelmemesi halinde davayı takip etmeyeceklerini belirtir şekilde mazeret dilekçesi sunulduğu, 07/03/2011 tarihli ilk duruşmada, mahkemece; davacının doğru adres ve adres değişikliklerini bildirme yükümlülüğünü yerine getirmemesinden dolayı tebligat yapılmamasında kusurlu olduğu, bu nedenle duruşma gün ve saatinden haberdar sayılması gerektiği gerekçesiyle ve davalı vekilinin ise mazeretinin kabulüne karar verilerek dosyanın işlemden kaldırıldığı, yasal üç aylık sürede de yenilenmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, davacı borçluya usulüne uygun duruşma günü tebliğ edilmeden bir başka ifade ile duruşma gününden haberdar olmadığı halde duruşmaya gelmediğinden bahisle ve ayrıca davalı vekilinin de mazereti kabul edildiği halde dosyanın işlemden kaldırılmasına, akabinde de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi, HMK.'nun 150.maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5286, Karar No: 2013/7330, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5286 E.  ,  2013/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan, kayısı ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, kapama kayısı bahçesinin 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi (kg başına değil), satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerinin, ayrıca 15 yaş kayısı ağacının yaş ve cinsine göre ağaç başına (2011 yılı) rayiç değerlerinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç enkazının davalılara bırakılıp bırakılmadığına ilişkin bilgi ve belgelerin davacı kurumdan,

Sorularak, alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12492, Karar No: 2024/16685, Tarih: 19.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/12492 E.  ,  2024/16685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/229 E., 2016/99 K.

SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma, 2. Kenevir ekme

HÜKÜMLER : 1. Mahkûmiyet (kenevir ekme suçundan), 2. Beraat (uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : 1. Onama (kenevir ekme suçu yönünden), 2. Bozma (uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden)

Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm

tarihinden sonra 19.01.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/368, Karar No: 2015/13462, Tarih: 07.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/368 E.  ,  2015/13462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek bakiye ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, 29/07/2009 tarihli, 100 TL. meblağlı makbuzdaki imza davacı vekili tarafından inkar edilmemiştir. Davacı vekili, “bu makbuzda KDV kaydı bulunduğunu, ama işçiye KDV ödemesinin mümkün olmadığını, bu makbuzun işletme müşterisinin ödemeyi nakit yapması durumunda ödediği KDV'nin müşteriye iade edilmek amacı ile verildiğini, asgari geçim indirimi olmadığını,"asgari geçim indirimi" ibaresinin sonradan doldurulduğunu ” ileri sürmüştür.

Davacı vekilinin bu beyanı karşısında, davacı asile bizzat bu belge gösterilerek, bu belgenin verilmesine neden olan somut olayın ne olduğu, bu belgenin asgari geçim indirmi ödemesine ilişkin olup olmadığı, “asgari geçim indirimi” ibaresinin davacının kendisi tarafından yazılıp yazılmadığı, davacı asile bizzat açıklattırılarak, gerekirse tarafların bu konuda gösterecekleri yeni deliller toplanıp ve gerekirse şirket kayıtlarında inceleme yaptırılarak, bu makbuzdaki bedelin asgari geçim indiriminden mahsup edilip edilmeyeceği irdelenmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca, davacı asilin “asgari geçim indirimi” ibaresinin sonradan doldurulduğunu, kendisi tarafından yazılmadığını ileri sürmesi halinde, bu konularda ...'ndan rapor alınarak sonuca gidilmelidir.

3-21/07/2010 tarihli belge açısından, söz konusu belgenin bizzat davacıya gösterilerek, belgedeki yazı, tarih ve imzaların kendisine ait olup olmadığının ayrı ayrı ve açıkça sorulup, yazıyı ve imzayı kabul eder ise belge içeriği açıklattırılıp, yazı ve/veya imza inkarı olduğu takdirde ...'ndan rapor alınarak talepler hakkında sonuca gidilmelidir.

3-21/07/2010 tarihli belge açısından, söz konusu belgenin bizzat davacıya gösterilerek, belgedeki yazı, tarih ve imzaların kendisine ait olup olmadığının ayrı ayrı ve açıkça sorulup, yazıyı ve imzayı kabul eder ise belge içeriği açıklattırılıp, yazı ve/veya imza inkarı olduğu takdirde ...'ndan rapor alınarak talepler hakkında sonuca gidilmelidir.

4-Yukarda belirtilen yazı, tarih ve imza incelemeleri açısından, davalı vekili mukayese belgeleri olarak bir kısım belgeler ileri sürmüş olup, bu belgelerin mukayese belgesi olarak kabul edilip edilmeyeceği hakkında denetime elverişli gerekçeye bağlı olarak karar verilmelidir.

5-Davacının işe girişinin 16/09/2009 tarihi olarak kabul edilmesine rağmen 2009 yılı Temmuz ayından itibaren asgari geçim indirimi hesaplanması, ayrıca, 2009 yılı Eylül ayı için 2 kere asgari geçim indirimi hesaplaması yapılması hatalıdır.

6-Dosyada mevcut iki bilirkişi raporunda 21/07/2010 tarihli belgedeki yazının davacıya ait olduğunun belirtilmesi, altındaki imzanın ise ilk raporda davacının imzası olduğuna dair kesin bulgu bulunmadığı belirtilmiş iken, ikinci bilirkişi raporunda imzanın davacıya aidiyetinin mümkün olmasından bahsedilmesi karşısında, Mahkeme'nin karar gerekçesinde, “08/04/2010 tarihli tediye makbuzu ile 21/07/2010 tarihli belge asgari geçim indirimi ödemesi yapıldığı ve makbuzda davacının imzasının bulunduğu görülmüştür. Yapılan bilirkişi incelemesinde düzenlenen birinci raporda yazının davacının elinin ürünü olmadığı ikinci raporunda ise imzanın davacının eli ürünü mahsülü olduğu kanaatine varılmış ise de altında atılı bulunan imza ile mevcut mukayese imzaları arasında aynı el ürünü olduğunu gösterir kesin bir bulguya rastlanılmadığını belirtmiştir.” şeklindeki açıklama yapılarak hem bilirkişi raporu ile ve hem de kararın kendi içinde çelişki yaratılması hatalıdır.

7-Mahkeme kararının gerekçesinde davacının son aylık ücretinin brüt 1.000 TL. olduğunun belirtilmesi, hüküm fıkrasında ise aylık net 1000 TL. ücrete göre yapılan hesaplamanın esas alınması, bu şekilde çelişki yaratılması hatalıdır.

8-Yukardaki bozma nedenlerine ve hüküm tarihindeki mevzuata göre yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretlerinin yeniden hesaplanması gerekeceği göz önüne alınmalıdır.

9-Asgari geçim indirimine yasal faiz yürütülmesi gerekirken en yüksek mevduat faizi yürütülmesi hatalıdır.

10-Hükme esas bilirkişi raporu ile davacının 16/09/2009-17/06/2010 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmesine rağmen, Mahkeme gerekçesinde “21/11/2008-17/06/2010 tarihler arasında hizmet süresinin 1 yıl 6 ay 27 gün” olduğu belirtilerek çelişki yaratılması hatalıdır.

11-Dosya içeriğinden, davanın önce üç davacı için birlikte açıldığı, bilahare davaların tefrik edildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, eldeki dosyanın davacısının sadece ... olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında diğer iki davacının isimlerinin de yer alması hatalıdır.

F) Sonuç:

11-Dosya içeriğinden, davanın önce üç davacı için birlikte açıldığı, bilahare davaların tefrik edildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, eldeki dosyanın davacısının sadece ... olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında diğer iki davacının isimlerinin de yer alması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19339, Karar No: 2023/11424, Tarih: 26.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/19339 E.  ,  2023/11424 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/916-2021/942

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi/İstinaf Başvurusunun Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1779 E., 2019/296 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü,

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının trafik sigortacısı olduğu davacıların desteği ...'in sürücüsü olduğu aracın 24.02.2016 tarihinde tek taraflı trafik kazasına karıştığını sürücünün vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldıklarını belirsiz alacak davası açtıklarını belirterek 1.000,00 TL maddi tazminat tutarının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müteveffanın sürücüsü olduğu araçta kendi %100 kusuru ile vefat ettiğini, bu nedenle davacıların tazminat isteminin poliçe teminatı dışında olduğundan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile somut olayda olay yerinin karayolu ile bağı bulunmayan ve karayolu sayılmayan arazi içerisinde meydana gelen traktör kazasının trafik sigortası kapsamında teminat altına alınmış trafik kazalarından olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde; mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya münderecatına göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme, değerlendirme ve delillerin takdirinde hataya düşülmesi neticesinde davanın reddine karar verildiğini, bu nedenle yerel mahkeme kararının müvekkilleri lehine bozulmasına karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde; mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya münderecatına göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme, değerlendirme ve delillerin takdirinde hataya düşülmesi neticesinde davanın reddine karar verildiğini, bu nedenle yerel mahkeme kararının müvekkilleri lehine bozulmasına karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "....Mahkemesince her ne kadar kazanın meydana geldiği alanın karayolu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, dosya arasında bulunan olay yerine ait fotoğraflar incelendiğinde davacıların desteğinin vefatına neden olan kazanın davacının kullanmış olduğu traktör ile tarlada meydana geldiği konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ne var ki fotoğraflarda söz konusu tarlaya ulaşım sağlayan traktör ile erişime imkan veren patika yollar bulunduğu, söz konusu yolların karayolu ile bağlantısının bulunduğu, dolayısıyla tarla yolu niteliğindeki söz konusu yolun davacıların desteği olan murisin çalışmış olduğu tarlaya kadar erişim sağladığı anlaşıldığından söz konusu kazanın karayolu niteliğindeki karayolu gibi kabul edilen alanda meydana geldiği, bu nedenle davalı ... tarafından düzenlenen ZMMS kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemesince kazanın karayolunda meydana gelmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Bu yönü ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar vermek gerekmiştir.... Feke Cumhuriyet Başsavcılığı 29.09.2016 günlü kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında kazanın murisin tek taraflı kendi kusuru ile meydana geldiği kabul edilmiş ve takipsizlik kararı verilmiştir. Davacılar tarafından kazanın üçüncü bir kişinin kusurundan kaynaklı olarak meydana geldiği noktasında ise herhangi bir iddia da ileri sürülmemiştir.

Bu yönü ile davacıların murisinin kendi kusurundan kaynaklı olarak meydana gelen trafik kazası neticesinde destek tazminatının murisin kusuruna denk gelen kısmı itibarı ile teminat dışında kaldığı, tüm kusurun davacıların desteğinde olduğu anlaşıldığından, mahkemesince sonuç itibari davanın reddine karar verilmiş olması yerinde olmuştur." gerekçesiyle, davacılar vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesi; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesi; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından, Karayolları Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası ile sorumluluğu temin edilen aracın davacılar desteğinin idaresindeyken yaptığı tek taraflı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi, 6098 sayılı TBK'nun 53 üncü maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, karardan bir suretin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.