muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18725, Karar No: 2014/34655, Tarih: 01.12.2014

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin (j) bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin (j) bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.

Alıcı ortam olan toprağın kirlenmesinin önlenmesi başta olmak üzere çeşitli amaçlarla 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun ek 1/a maddesine dayanılarak 08.06.2010 tarihinde Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik kabul edilmiştir. Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddesi;

a) (b) bendi gereğince 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) (n) bendi gereğince kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) (z/ğğ) bendi gereğince Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) (z/hh) bendi gereğince de Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiş, ayrıca toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atıkların doğrudan toprağa verilmesini yasaklamıştır.

Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi karışısında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

III – Davaya Katılma

2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Denetim, bilgi verme ve bildirim yükümlülüğü” kenar başlıklı 12. maddesine göre kanun hükümlerine uyulup uyulmadığını denetleme yetkisi Çevre ve Orman Bakanlığı ile yetkisini devrettiği diğer kurumlara aittir. Bu durumda aynı Kanunun 30. ve CMK’nın 237/1 maddelerine göre Çevre ve Orman Bakanlığı ile denetleme yetkisinin devredildiği kurumlar veya çevreyi koruma ve çevre ile ilgili düzenleme yapma yetki ve görevi bulunan mahalli idareler davaya katılabileceği gibi, çevre kirliliği eyleminden zarar görmeleri koşulu ile gerçek ya da diğer tüzel kişilerin davaya katılması da mümkündür.

IV - Yargılamaya Konu Olay

Şikayetçinin arazisinin yakınında kurulu ...Özen Mermer Sanayi ve Tic. A.Ş. firmasının atıklarını Çavuşköy Deresi'ne bıraktığı, atıkların dere tabanını doldurduğu, derenin kapanmaya başlayarak göletler meydana geldiği, şikayetçinin sulama tesisatına ait su boruları da bu göletlerin içinde kalarak sulama tertibatının zarar gördüğü, çevrenin kasten kirletilmesi ve mala zarar verme suçlarının işlendiği iddiasıyla dava açılmıştır

IV - Yargılamaya Konu Olay

Şikayetçinin arazisinin yakınında kurulu ...Özen Mermer Sanayi ve Tic. A.Ş. firmasının atıklarını Çavuşköy Deresi'ne bıraktığı, atıkların dere tabanını doldurduğu, derenin kapanmaya başlayarak göletler meydana geldiği, şikayetçinin sulama tesisatına ait su boruları da bu göletlerin içinde kalarak sulama tertibatının zarar gördüğü, çevrenin kasten kirletilmesi ve mala zarar verme suçlarının işlendiği iddiasıyla dava açılmıştır

Mahallinde yapılan keşif, alınan bilirkişi raporu ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre; mermer fabrikasına ait inert atıkların depolandığı yerin, mermer ocağı ruhsat alanı içinde kaldığı, katılanın zarar gördüğünü iddia ettiği borularının da sanığa ait ruhsatlı alandan geçtiği, iddianamede bahsedilen Çavuşköy Deresi’nin normalde kuru bir dere olduğu, mevsimlik yağışlarla birikintiler

oluştuğu, Tehlikesiz ve İnert Atıkların Geri Kazanılması Tebliği’ne göre, aynı tebliğde tanımı yapılan ve maden alanları içinde depolanmasına izin verilen inert atıkların, yukarıda da açıklanan mevzuat ve düzenleyici işlemler kapsamında alıcı ortam olan toprağı kirletmediği, kirletme ihtimali de taşımadığı, dolayısıyla çevre kirliliği suçunun oluşmadığı anlaşılmıştır.

İnert atık yığınlarının mevsim ve tabiat şartlarının etkisi ile kaydığı ve buna bağlı olarak katılana ait sulama borularında hasarlar meydana getirdiği, sanığın kasıtlı olarak mala zarar verme suçunu işlemediği sonucuna varılmıştır. Kaldı ki katılan, 26.05.2010 tarihli kolluk ifadesinde şikâyetçi olmadığını, zararının giderildiğini ifade etmiştir.

V – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4086, Karar No: 2011/11430, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4086 E.  ,  2011/11430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 29.11.2011 Salı günü davacı ... Sigort A.Ş vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracı alkollü olarak kullanan dava dışı sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada ölen yolcunun mirasçısına davacının aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olarak ödediği 44.671 tl destekten yoksun kalma tazminatının ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kaza münhasıran sürücünün alkollü olmasının etkisi ile meydana gelmiş olmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, kazanın münhasıran sürücünün alkollü olmasının etkisi ile meydana gelmiş olmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 825,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahubuna 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20593, Karar No: 2012/28555, Tarih: 26.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20593 E.  ,  2012/28555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucu kamu lehine terk edilmiş park alanında kalan taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve ağaçların 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan yapı ve ağaçların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sonucu kamu lehine terk edilmiş park alanında kalan taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve ağaçların 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan yapı ve ağaçların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları alınıp yıpranma payları düşülerek, ağaçlara ise cins, yaş ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1) Karar tarihi de dikkate alındığında, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların Bayındırlık Bakanlığı Yapı Birim Maliyet Cetveline göre dahil olduğu grubun değerlendirme yılı olan 2012 yılı Ocak ayı için belirlenen birim maliyetinin dava tarihi olan Şubat ayına eskale edilmesi sonucu bulunacak değeri üzerinden hesaplama yapılması gerekirken 2011 Ocak ayı için belirlenen bedellerin değerlendirme tarihine endeksleme yapılmak suretiyle fazla bedel tespiti,

2) İl Tarım Müdürlüğünden, bedeline hükmedilen ağaçlara ilişkin maktu veriler getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13009, Karar No: 2010/4127, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13009 E.  ,  2010/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/135 esas sayılı dosyasında açtıkları maddi-manevi tazminat davası sonucunda lehe verilen tazminatın tahsili amacıyla ... 27. İcra Müdürlüğünün 2007/2023 esas no.lu dosyasında takip yapıldığını, gerek davayı ve gerekse takip dosyasını davalı avukatın vekilleri sıfatıyla takip ettiğini, icra dosyasında davalı avukatın 11.07.2007 tarihinde tahsil ettiği parayı 22.10.2007 tarihinden başlamak üzere 30.11.2007 tarihine kadar 6 defada toplam 227.000 TL olarak kendilerine ödediğini, icra müdürlüğü reddiyat makbuzundan 284.106,20 YTL’nin, davalı avukat tarafından 11.07.2007 tarihinde tahsil ettiğinin anlaşıldığını, davalının geç ödeme nedeniyle kardeşi ...’ın hesabına 5.000 TL gönderdiğini, ancak iade ettiklerini, geç ödeme nedeniyle net maddi kayıplarının 10.000 YTL olduğunu ve aynı zamanda manevi zarara uğradıklarını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000 YTL maddi, 1.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, bilahare maddi tazminat talebini 15.349,71 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, işleri nedeniyle il dışında olduğu sırada davaya konu parayı yanında çalışan avukat tarafından icra dosyasından tahsil edildiğini, paranın tamamını birer gün ara ile 50.000’ er YTL olarak dört seferde davacının kardeşinin hesabına EFT ile gönderdiğini, % 10 nispetinde en az vekalet ücretini alarak biraz da karşı tarafın ihmali sonucu paranın geç teslim edildiğini, bunu da hesaba katarak alması gereken KDV’yi kendisinin üstlendiğini, geç ödemenin sorun edilmesi üzerine yasal faiz üzerinden hesaplama yaparak tespit olunan miktarı havale yolu ile gönderdiğini, ancak paranın iade edildiğini, parayı teslim süresinin makul bir süre olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000,00 TL maddi tazminatın 11.07.2007 tarihinden, 5.000,00 TL maddi tazminatın da 15.04.2009 ıslah tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi uygulanmak suretiyle toplam 15.000,00 TL maddi tazminat ile 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000,00 TL maddi tazminatın 11.07.2007 tarihinden, 5.000,00 TL maddi tazminatın da 15.04.2009 ıslah tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi uygulanmak suretiyle toplam 15.000,00 TL maddi tazminat ile 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, ... 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/135 esas sayılı dosyasında yargılama sonucu lehlerine hükmedilen maddi ve manevi tazminatın tahsili için yapılan takip sonucu davalı avukat tarafından icra dosyasından tahsil edilen paranın geç teslimi nedeniyle zarara uğradığını belirterek eldeki davayı açmıştır. Dosya içinde bulunan ve icra takibine dayanak ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/135 esas sayılı dosyasında davacıların, dava dışı ..., ..., ... ile davacı ... olduğu, davalı avukat ...’in davacıların vekili sıfatıyla davayı takip edip sonuçlandırdığı, dava sonucunda ... lehine 2.000 YTL manevi, Duygu lehine 1.000 YTL manevi, ... lehine 1.000 YTL manevi tazminata ve davacı ... lehine de 6.000 YTL manevi tazminat ile 66.031 YTL ... göremezlik tazminatına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, davalı tarafça icra dosyasından tahsil edilen paranın tamamına sahip olmayıp, takibe konu ilamda belirtilen oranda sahiptir. Öyle olunca, davacı ancak sahip olduğu oran nispetinde geç ödemeden kaynaklı zararını talep edebilir. Mahkemece bu hususun göz ardı edilmesi bozma sebebidir.

2-Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu ile geç ödeme nedeniyle davacı zararı hesaplanırken en yüksek banka mevduat faizi oranları uygulanmış ve çıkan sonuca göre hüküm kurulmuştur. Taraflar arasında en yüksek banka mevduat faizinin uygulanmasını gerektirir bir borç ilişkisi yoktur, davacı ancak 3095 sayılı yasaya istinaden kanuni faiz talep edebilir, bu yönün göz ardı edilmesi bozma nedenidir.

3-Borçlar Kanunun 49.maddesi hükmü uyarınca, manevi tazminata hükmedilebilmesi için; şahsiyet hakkına hukuka aykırı bir şekilde tecavüz edilmesi gerekir. Dava konusu olayda, davacının kişisel hakkına hukuka aykırı bir saldırının varlığı ispat edilememiştir. Öyle olunca, mahkemece olayda manevi tazminatın koşullarının bulunmadığı göz ardı edilerek, bu kalem isteğin reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-1136 sayılı Avukatlık yasasının 40.maddesi hükmüne göre, ... sahibi tarafından sözleşmeye dayanılarak avukata karşı ileri sürülen tazminat istekleri, bu hakkın doğumunun öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer. Davacı tarafından davanın ıslah edildiği 15.04.2009 tarihi itibariyle 1 yıllık süre ıslah edilen bölüm için geçmiştir. Islah edilen kısmın bu nedenle reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda (1),(2),(3) ve (4) bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10920, Karar No: 2024/4818, Tarih: 25.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/10920 E.  ,  2024/4818 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2019/3059 E., 2021/1315 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.10.2021 tarihli ve 2019/3059 Esas, 2021/1315 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 05.10.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 45.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.