muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21109, Karar No: 2013/21253, Tarih: 04.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/21109 E.  ,  2013/21253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan ele geçen ''dinamit ve fünyeler'' üzerinde yöntemine uygun olarak bilirkişi incelemesi yaptırılarak, 5237 sayılı TCK.nun 174/1. madde ve fıkrasında belirtilen maddelerden olup olmadığı saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, kolluk görevlilerince düzenlenen 01.11.2010 tarihli tutanağa daya- nılarak yazılı şekilde eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 04.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7332, Karar No: 2018/20578, Tarih: 14.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7332 E.  ,  2018/20578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu kabul ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve harca ilişkin hatanın düzeltilerek tekrar davanın kabulüne karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde iş akdinin haksız ve geçersiz olarak feshedildiği tarihe kadar aralıksız çalıştığını, davalı işverenin güvenlik işlerini alt işverene devredeceğinden davacı ve 6 arkadaşının işten çıkarıldığını, davacı işverene bağlı 40'dan fazla güvenlik görevlisi kadrosu olduğunu ve bunların işlerine devam ettiklerini, davacı ile aynı işi yapan asıl işverene bağlı güvenlik görevlilerinin çalışmaya devam ettiğini, davacının iş akdinin hukuka aykırı bir şekilde feshedildiğini, davacının işini başarılı bir şekilde sürdürdüğünü iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının hukuka ve maddi gerçeklere aykırı olduğunu, davalı işverenin temel faaliyetinin konteyner liman işletmeciliği olduğunu, bu kapsamda İş Kanunu'nun 2. maddesi gerekçesinde hangi işlerin yardımcı iş niteliğinde olacağının tek tek belirlendiğini, güvenlik işinin de gerekçede belirtilen "yardımcı işlerden" olduğunu, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında da güvenlik hizmetinin yardımcı iş olduğunu ve alt işveren asıl işveren ilişkisinin kabulünün gerekeceğini, davalı işveren açısından yardımcı iş niteliğindeki güvenlik işinde asıl işveren - alt işveren ilişkisi kurulmasında yasal bir engel bulunmadığını, bu kapsamda davalı işverenliğin 08/08/2016 tarihli Yönetim Kurulu Kararı ile 23 kişilik güvenlik hizmetinin alt işverenden alınmasına karar verildiğini, özel güvenlik personelinin sayısının belirlenmesinde ve alt işverenden hizmet alınmasında Valilik nezdindeki Özel Güvenlik Komisyonu'nun onaylama mahiyetindeki kararına ihtiyaç bulunduğunu ve davalı işverenliğin bu kapsamda ... Valiliği Özel Güvenlik Komisyonuna başvurduğunu, Komisyonun 2016/21914 evrak sayılı, 2016/1867 karar sayılı, 08/12/2016 karar tarihli ve 08/12/2016 Valilik onay tarihli kararı ile davalı işverenin 23 kişilik özel güvenlik hizmetini alt işverenden almasına onay verdiğini, özel güvenlik hizmetinin yasaya göre yardımcı iş olması, davalı işverenin de özel güvenlik hizmetini objektif bir kriter belirleyerek alt işverene devretmesi ve bu çerçevede güvenlik görevlisi olarak istihdam edilen davacının iş sözleşmesinin feshinin yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece Mahkemesi tarafından davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı taraf iş akdinin geçerli nedene dayanarak feshedildiğini ileri sürerek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesin'nce davacının iş akdi dış kontrol güvenlik hizmetinin alt işverenden hizmet alımı sözleşmesiyle gerçekleştirilecek olması nedeniyle sona erdirilmişse de iç güvenlik kontrol hizmetlerinde çalıştırılabilme ihtimalinin değerlendirilmediği, iş akdi feshedileceklerin seçiminde hangi objektif kriterin uygulandığının davalı işverence ispatlanamadığı gerekçesiyle feshin geçerli olduğuna yönelik istinaf talebinin reddine, davacının kıdemine göre hüküm altına alınması gereken işe başlatmama tazminatının 6 ay yerine 5 ay olarak kabul edilmesi gerekir şeklindeki istinaf başvurusunun kabulü ile kararın bu yönden kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyeri işletmekte olduğu limanın dış güvenliğinin alt işverene verilmesi iç güvenlik hizmetinin ise eskiden olduğu gibi bizzat yürütülmesi hususunda işletmesel karar alıp valilik onayına tabi bu karar yönünden valiliğin onay vermesi sonrasında işletmesel kararı uygulayıp dış güvenlik işini dava dışı Hedef güvenlik firmasına vermiştir. Dış güvenlik işini alan alt işveren bu işi tamamen kendi işçileri ile yapmış, davalı asıl işverenden işçi devralmamıştır. Dış güvenlik işinin alt işverene devri nedeniyle oluşan istihdam fazlalığına bağlı olarak çıkartılan işçilere teklif edebilecek başkaca bir iş olduğu veya fesih öncesinde ve sonrasında çıkartılan işçilere teklif edilebilecek bir işe işçi alındığına dair bir veri de bulunmamaktadır. Yardımcı işlerden olan güvenlik işinin iç güvenlik ve dış güvenlik olarak ikiye ayrılarak dış güvenliğin alt işverene verilmesine engel bir durum da söz konusu değildir. Açıklanan nedenle feshin son çare olması ilkesine uygun işletmesel karara dayandığı kabul edilerek davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

H)Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi ile ilk derece mahkemesi kararlarının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 3 tebligat gideri 27 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12792, Karar No: 2014/6385, Tarih: 13.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12792 E.  ,  2014/6385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/77845

Mahkemesi : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/12/2011

Numarası : 2010/279 - 2011/303

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince talebin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklardan H.. K..'ın maden mühendisi ve işletme müdürü, sanık Ö.. Y..'in vardiya başçavuşu, sanık H.. K..'nın vardiya çavuş olarak görevli olduğu, Ş.. madencilik tarafından işletilen linyit ocağında, olay tarihinde meydana gelen grizu patlaması nedeniyle, 18 kişinin ölümü, 13 kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda, ocağın grizulu bir ocak olduğunun dosya kapsamından anlaşıldığı, olayın meydana geldiği işletmede deneyimli personel istihdam edilerek, gerekli eğitimlerin verildiği, kullanılan ekipmanların antigrizu özellikli olduğu, ikisi sabit noktada sensörlerle sürekli olmak üzere, her vardiyada düzenli gaz ölçümlerinin yapılarak kayıtların muntazam biçimde tutulduğu, çalışanlara gerekli koruyucu malzeme ile yeter nitelikte gaz maskesinin verildiği, olay sırasında daimi nezaretçi maden mühendisi Ö.. S..'in gaz ölçüm cihazı olduğu halde çalışmanın başında bulunduğu, ayrıca vardiya başçavuşu olan Ö.. Y..'in yine gaz ölçüm cihazı olduğu halde maden mühendisi Ö.. S.. tarafından 402 alt taban yolunda çalışma yapması için görevlendirildiği, diğer bir gaz ölçüm cihazının ise olaydan yaralı olarak kurtulan vardiya çavuşu H.. K..da bulunduğu, bahsi geçen ocakta Çalışma Bakanlığı iş müfettişlerince 2006 yılından 18-19 Ocak 2010 tarihine kadar yapılan incelemelerde, ocağın genel olarak çalışma şartları ve iş güvenliği yönünden genel riskler dışında çalışma koşullarına uygun olmayan bir durumun bulunmadığının anlaşıldığı, patlamanın meydana geldiği 70 metre uzunluktaki 418 üst tavan yoluna atılan lağım deliklerinin olay günü 16:00 vardiyasında yapılan çalışma ile delindiği ve bu deliklerden metan intişarı olduğunun olaydan sonra anlaşıldığı, patlamanın aynı gün 17:45 sıralarında meydana geldiği, H.. K..'nin dosya içerisinde bulunan ifadesinden patlama sırasında ölen elektikçi İ.. S..'nın vantilatörü açmaya gittikten hemen sonra vantilatörün açılmasını müteakip patlama olduğuna ilişkin beyanı da nazara alındığında, 418 üst tavan yolunda aynı vardiya sırasında açılan lağım deliklerinden intişar eden metan gazının anti grizu özellikli tesisat ve malzeme kullanılmasına rağmen bu tesisat ve malzemenin arıza bakım ve onarım çalışmaları sırasında, bu özelliklerini yitirmesi nedeniyle vantilatörün açılması sırasında oluşan ısı kaynağı ile teması sonucu patlamanın meydana geldiği olayda, önlenemezlik riskinin asıl etken olup işletme müdürü ve teknik nezaretçi H.. K..'ın tali kusurlu bulunduğu anlaşılmakla;

1-Sanıklar vardiya başçavuşu Ö.. Y.. ile vardiya çavuşu H.. K..'nın yanlarında gaz ölçüm cihazı bulunmakla birlikte, aynı cihazın daimi nezaretçi maden mühendisi Ö.. S..'de de bulunması, Ö.. S..'in patlamanın meydana geldiği 418 üst tavan yolunda yapılan çalışma başında bulunması yine vardiya başçavuşu Ö.. Y..'in maden mühendisi Ö.. S.. tarafından 402 alt taban yolunda görevlendirildiği de nazara alındığında, sanıklar Ö.. Y.. ve H.. K..'ya olayda atfedilecek kusur bulunmadığı gözetilmeden sanıkların 0,5/8 oranında tali kusurlu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık H.. K.. müdafinin 21.12.2011 tarihli duruşmada lehe indirim hükümlerinin uygulanması talebinin TCK'nın 50. maddesini de kapsaması karşısında, sonuçları itibariyla vahim olsa bile kusur oranı dikkate alındığında tali kusurlu ve sabıkasız olan sanık hakkında herhangi bir şikayet bulunmaması gibi olumlu kişilik özellikleri ve yargılama sürecindeki davranışları gözetilerek sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeyip, talep hakkında olumlu-olumsuz karar verilmeden hüküm tesisi,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar hakkında şikayet bulunmadığı da nazara alınarak, sanıkların kusur durumuna ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle sanıklar Ö.. Y.. ve H.. K.. hakkında ise temel ceza tayin edilirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini ve sanıklar müdafilerinin 21.12.2011 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması talebinin TCK'nın 50. maddesini de kapsaması karşısında sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi hususunda olumlu-olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7133, Karar No: 2024/6232, Tarih: 03.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/7133 E.  ,  2024/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/351 E., 2023/567 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/75 E., 2022/274 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesiyle ölüm aylığının kesilmesine dair Kurum işleminin iptaline ve davacının hak kazandığı yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ve eski eşi ...'in 04.08.2008 tarihinde boşandıkları, davacının annesi ... ...'in 28.05.1990 tarihinde vefat ettiği, davacının ölen annesinden yetim aylığı bağlanması talebinde bulunduğu, yapılan soruşturma neticesinde Sosyal Güvenlik Denetmenliğinin 31.12.2008 tarihli denetmen raporuna istinaden davalı Kurumca davacının talebinin boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı gerekçesiyle reddedildiği, davacı tarafından 11.02.2009 tarihinde SGK aleyhine Kurum işleminin iptali istemli dava açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Mahkemenin 03.05.2013 tarihli 2012/567 E.2013/513 K. sayılı karar ile davanın kabulüne ve davacıya 01.09.2008 tarihinden itibaren yetim aylığı bağlanmasına, aksine Kurum işleminin iptaline karar verildiği, verilen kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, davacının yetim aylığı almakta iken 06.01.2017 tarih 2017/F.Ö./003 sayılı denetmen raporuna istinaden boşandığı eşiyle birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle aylıklarının kesildiği, kesinleşen Mahkemenin 2012/567 Esas, 2013/513 Karar sayılı kararı nedeniyle somut olayda kesin hükmün şartlarının oluşup oluşmadığı hususunun değerlendirilmesi açısından; Mahkemenin 2012/567 Esas, 2013/513 Karar sayılı dosyasının dava açılma tarihi olan 11.02.2009 tarihine kadar olan dönem yönünden kesin hükmün söz konusu olduğu, ancak 11.02.2009 tarihinden sonraki dönem yönünden davacı ile eski eşinin eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılması gerektiği, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Kurum tarafından düzenlenen tutanağın aksi yazılı delille ispat edilinceye kadar geçerli olduğu, bu kapsamda 06.01.2017 tarih 2017/F.Ö./003 sayılı denetmen raporu içeriği, kamu tanığı olarak dinlenen ... köy muhtarı ...'ın ve köy azası olarak görev yapan ... ile ...'ün birbirini doğrular mahiyetteki oluşa uygun anlatımları ile Kütahya Maltepe Mahallesi muhtar ve azalarının davacının fiilen Maltepe Mahallesi Yazgır Sokak'ta oturduğuna ilişkin görgüye dayalı beyanlarının bulunmaması ve tanımadıklarını beyan etmeleri, Uşak Jandarma Komutanlığı ve Kütahya Emniyet Müdürlüğünce tanzim edilen tutanak içeriklerinden davacı ...'in 11.02.2009 tarihinden sonra 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinde belirtildiği şekilde boşandığı eşi ile fiilen aynı çatı altında ekonomik birliktelik sağlayacak şekilde oturdukları, somut olayda boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleştiği, bu kapsamda davacının almakta olduğu yetim aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Uşak 1. İş Mahkemesinin 03.05.2013 tarih ve 2012/567 E.2013/513 K.sayılı dosyasında, uyuşmazlığın, davalı Kurumun, davacının, eski eşi ile fiilen birlikte yaşadığı sebebine dayalı olarak yaşlılık aylığına hak kazanamadığına ilişkin olduğu ve yargılama sonucunda, davacının 01.09.2008 tarihinden itibaren yetim aylığı bağlanmasına ve aksine Kurum işleminin iptaline yönelik hüküm kurulduğu,Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 23.10.2014 tarih ve 2014/17806 Esas-2014/20939 Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği, maddi anlamda kesin hükmün sonucu ve hukuki güvenlik ilkesi ile Anayasa'nın 138 inci maddesi uyarınca davalı ... bağlayıcı niteliği bulunduğu gözetilmeden, davalı Kurum tarafından, davacıya bağlanan ölüm aylığının 18.10.2008 tarihi itibariyle kesilmesinin isabetsiz olduğu, diğer taraftan, kesinleşen Uşak 1. İş Mahkemesinin 03.05.2013 tarih ve 2012/567 E.2013/513 K. sayılı dosyasında verilen hükmün, HMK’nın 204/1 maddesine göre kesin delil niteliği, yargılama aşamasında ifadelerine başvurulan 2014 yılından itibaren ... köyünde aza olarak görev yapan kamu tanıklar ..., ... ve ...'in, davacının boşandığı eşinin, boşanmadan sonra oğlu ve gelinin evinde oturduğuna, davacının, boşanmadan sonra bir süre Kütahya ilinde kaldığına, davacının, köye geldiğinde, kızının yanında kaldığına yönelik anlatımları, anılan kamu tanıklarının anlatımlarını destekler nitelikteki davacı tanıkları ... ve ...'nun anlatımları ile davacı tanığı ...'nun, davacının kızının boşandığı eşinin akrabası olan kamu tanığı ... ile davacı arasında husumet bulunduğuna yönelik anlatımı, Kütahya ilçesi Maltepe Mahallesi muhtarı kamu tanığı ...'nin, davacının ağabeyinin, davacının bir süre kendisinin yanında ikamet edip sonra İzmir iline taşındığına yönelik bilgi verdiğine dair anlatımı değerlendirildiğinde, 06.01.2017 tarih ve 2017/F.Ö./003 sayılı araştırma inceleme raporunun aksi ispatlandığından davacının, ölüm aylığının kesilmesine ve borç tahakkukuna yönelik Kurum işleminin iptali ile ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine yönelik isteminin kabulüne karar verilmesi gerektiği dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin kararının isabetsiz olduğu, ancak bu hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile 06.01.2017 tarih ve 2017/F.Ö./003 sayılı araştırma inceleme raporu esas alınıp, davacının, ölüm aylığının kesilmesine ve borç tahakkukuna yönelik Kurum işleminin iptaline, davacıya bağlanan ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Uşak 1 İş Mahkemesi 2012/567 Esas sayılı kararının başka bir Kurum işlemi ve denetmen raporu ile ilgili olduğunu, dava konusu edilen denetmen raporu ile ilgisi bulunmadığını, ayrıca davanın açıldığı 11.02.2009 tarihi sonrası açısından kesin hüküm teşkil etmeyeceğini, köy muhtarı ve azalarının beyanı ile yapılan araştırmadan davacının boşandığı eşi ile yaşadığı sabit olup, 06.01.2017 tarihli denetim raporunun iptalini gerektirir bir durum bulunmadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı gerekçesiyle hak sahibi kız çocuk sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işlemin iptali ile aylığın tekrar bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır.

3. Değerlendirme

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 34, 35, 56, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.