muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33938, Karar No: 2016/1660, Tarih: 09.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/33938 E.  ,  2016/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ...'in temyizine göre yapılan incelemede;

Münibüs şoförü olan sanığın savunmasında minibüsünde ele geçen sigaraların kendine ait olmadığını, yolculara ait olduğunu beyan etmesi, diğer yolcu sanıklarında ele geçen sigaraları sahiplenmeleri karşısında, bu hususlar irdelenmeksizin sanık ...'in ne şekilde kaçak sigara taşımak suçunu işlediği kararda tartışılıp gerekçelendirilmeden Anayasa'nın 141/3 ve CMK.nın 230/1-b maddelerine muhalefet edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Sanık ... temyizine göre yapılan incelemede;

Münibüste yolcu olan sanığın 100 karton sigaranın kendine ait olduğunu belirtmesi, ele geçirilen diğer sigaralardan sorumlu olduğuna dair bir delil bulunmaması karşısında, sanığa ait sigara miktarına göre dava konusu eşyanın gümrük idaresince tespit edilecek eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamının kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9.madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken toplam sigara miktarı üzerinde hesaplanan gümrük vergileri esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

III- Sanık ...'in temyizine göre yapılan incelemede;

Ele geçen sigaraların miktarı, dosya kapsamı ve sanığın aşamalardaki savunmalarında sigaraları ticari amaçla almadığını beyan etmesine göre, savunmalarının aksine ele geçen dava konusu eşyayı ticari amaçla bulundurduğuna dair cezalandırmasına yeterli delil bulunmadığından sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Münibüste yolcu olan sanığın belli bir kısım sigaranın kendine ait olduğunu belirtmesi, ele geçerden diğer sigaralardan sorumlu olduğuna dair bir delil bulunmaması

karşısında, sanığa ait sigara miktarına göre dava konusu eşyanın gümrük idaresince tespit edilecek eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamının kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken toplam sigara miktarı üzerinde hesaplanan gümrük vergileri esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14329, Karar No: 2015/18553, Tarih: 27.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/14329 E.  ,  2015/18553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem toplu iş sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan eklenerek gönderilmesi için için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5574, Karar No: 2024/4095, Tarih: 30.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5574 E.  ,  2024/4095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1770 E., 2023/472 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nizip Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/140 E., 2021/565 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, karşı davanın reddine, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerinin kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle, erkeğin ailesinin evliliğe müdahale ettiğini, aşırı sinirli olduğunu, şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, aşağıladığını, ailesi ile altlı üstlü oturduklarını, ailesi ile görüşmesine engel olduğunu, cep telefonunu yasakladığını belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, faizi ile çocuklar için ayrı ayrı aylık 500,00 TL, kadın için 1.000,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasının davalı erkekten alınarak kadına verilmesine, faizi ile 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, ziynetlerin aynen olmadığı takdirde bedelinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı karşı davalı kadının iddialarının doğru olmadığını, davacı karşı davalı kadının sürekli ailesinin evinde vakit geçirdiğini, ailesinin etkisi altında kaldığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, annesinin hakaret ettiğini, akrabalarının evi silahla bastığını, kadının evi dört kez terk ettiğini, ailesine hakaret ettiğini belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davacı karşı davalı kadından alınarak davalı karşı davacı erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, toplanan delillerden taraflar arasındaki geçimsizliğin ...'in evliliğin devamı sırasında ...'e şiddet uygulaması ve ailesiyle görüşmesine izin vermemesinden kaynaklandığının, tarafların son ayrılık olayında ...'in ...'e şiddet uyguladığı, bu sebeple ayrı yaşamaya başladıklarının anlaşıldığı, mevcut durumda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak derecede bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, gerçekleşen olaylara göre birliğin temelinden sarsılmasında evlilik birliğinin devamı sırasında eşine şiddet uygulayan ve eşinin ailesiyle görüşmesine izin vermeyen erkeğin tam kusurlu olduğu, kadına atfıkabil herhangi bir kusurun tespit edilemediği gerekçesi ile karşı davanın reddine, asıl davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar için takdir edilen 150,00'şer TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamı ile davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine, boşanmayla birlikte yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile kadın için takdir edilen aylık 150,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamı ile davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelendiği ve erkeğin şiddet içeren davranışları nedeniyle kişilik hakları ihlal edildiği gerekçesi ile 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine, davacı karşı davalı kadının ziynetlerin davalı karşı davacı erkek tarafından kadının elinden alındığının kadın tarafından yeterli ve inandırıcı deliller ile ispatlanamadığı, kadın tanıklarının beyanlarının kadının ziynetlerine ilişkin onlara söylediği hususların aktarılmasından ibaret olduğu gerekçesi ile kadının ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı karşı davalı kadın vekili; kişisel ilişki, tazminat ve nafaka miktarları ve ziynet alacağı talebinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı karşı davalı kadın vekili; kişisel ilişki, tazminat ve nafaka miktarları ve ziynet alacağı talebinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına ve nafakanın niteliği dikkate alındığında davacı karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat ile tedbir/iştirak/yoksulluk nafakalarının miktarlarının az olduğu gerekçesi ile davacı karşı davalının maddî ve manevî tazminat ile tedbir/iştirak/yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tedbir/iştirak/yoksulluk nafakaları ile maddî ve manevî tazminata ilişkin bentlerinin kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisine, velâyetleri anneye verilen ve anneyle birlikte kalan ortak çocuklar lehine dava tarihinden itibaren aylık 500,00'er TL tedbir nafakasının davalı karşı davacıdan alınarak, ortak çocuklar yararına harcanmak üzere davacı karşı davalı kadına verilmesine, boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olarak devamına, davacı karşı davalı kadın lehine dava tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının davalı karşı davacıdan alınrak, davacı karşı davalı kadına verilmesine, hüküm kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakası olarak devamına, 25.000,00 TL maddî tazminatın boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacıdan alınarak, davacı karşı davalıya verilmesine, 25.000,00 TL manevî tazminatın boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacıdan alınarak, davacı karşı davalıya verilmesine, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı karşı davalı kadın vekili; ziynetlerin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı karşı davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, nafaka ve tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı ve ziynet talebinin reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı karşı davalı kadın vekili; ziynetlerin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı karşı davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, nafaka ve tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı ve ziynet talebinin reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu`nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı karşı davacı erkek vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı karşı davalı kadın vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Davacı karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde ziynetlerin aynen iadesini olmadığı takdirde bedeli olan 135.000,00 TL`nin iadesini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince ziynet alacağı talebinin reddine, Bölge Adliye Mahkemesince de ziynetlere yönelik istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir. Dava açılırken alınan başvuru harcı, dava dilekçesindeki isteklerin tümünü kapsar. Davacı karşı davalı kadının ziynet alacağı talebi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Mahkemece kadının talep ettiği ziynetlerin bedelleri üzerinden nispi harcın peşin kısmının yatırılması için usulüne uygun olarak süre verilmesi, harç noksanlığı giderildiği takdirde, bu talebin esasının incelenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi, aksi halde; 492 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, yatırılması gereken nispi harç yatırılmadan yazılı şekilde işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı ziynet alacağı davasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ziynet alacağı davası yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının ziynet alacağı davası yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

3.Davalı karşı davacı erkek vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı-davacı ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı-davalı ...'e iadesine,

3.Davalı karşı davacı erkek vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı-davacı ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı-davalı ...'e iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine,30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/161, Karar No: 2018/1815, Tarih: 06.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/161 E.  ,  2018/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinden, davacının 14/01/2005-28/02/2005 tarihleri arasındaki ve 15/04/2005-28/08/2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının, dava dışı ... İnş. Taah. Ltd. Şti. işyerinde geçtiğinin kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Davalı vekili, bu dönem çalışmalarının, müvekkili işverenle ilgisinin bulunmadığını savunmuştur. Bu halde, dava dışı ... İnş. Taah. Ltd. Şti. ile davalı işveren arasında bağlantı bulunup bulunmadığı, varsa ne tür bir bağlantı olduğu yönlerinden ticaret sicili kayıtlarının celp edilerek incelenmesi ve tanıkların beyanlarına da başvurularak neticeye göre bir değerlendirme yapılması gerekirken, bu hususun dikkate alınmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Mahkemece, davacı tanıkları beyanlarına itibarla, davacının haftalık onbuçuk saat fazla çalışma yaptığı ve hafta tatili günlerinde çalıştığı kabul edilerek, fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, işyerinde inşaat faaliyetinin yürütüldüğü nazara alındığında, mevsimsel hava koşullarının çalışmanın yoğunluğuna etkisi ve her mevsim aynı koşullarda çalışmanın varlığının hayatın olağan akışı içerisinde mümkün olup olmadığı hususlarının değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, aynı işverene karşı açılan bir başka dava dosyasında verilen kararda (... 32. İş Mahkemesi’nin 2016/427 esas ve 2016/235 karar sayılı), fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına esas çalışma düzeninin belirlenmesinde, yaz ve kış sezonları bakımından ayrıma gidilmiştir. Söz konusu davada verilen karar Dairemizce onanmıştır. Tüm bu yönler dikkate alındığında, yaz ve kış sezonu ayrımı noktasında, tanıkların beyanlarına başvurularak bilgi ve görgüleri sorulmalı, ardından davacının görevi, işyerinde yürütülen işin niteliği de gözönünde bulundurularak her mevsim aynı koşullarda çalışmanın varlığının mümkün olup olmadığı hususu değerlendirilmeli ve bir sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1658, Karar No: 2013/8428, Tarih: 02.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1658 E.  ,  2013/8428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dosyada bulunan ... Belediye Başkanlığı yazıları ve taşınmazın bilirkişi raporundaki yazılı özellikleri dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın mücavir alan sınırları içerisinde yer aldığı, etrafının meskun mahal olduğu ve belediye hizmetlerinden faydalandığı anlaşılmıştır. Bu niteliğine göre taşınmaz arsa vasfındadır.

Mahkemece, taşınmaza arazi niteliği ile değer biçen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulduğundan rapor geçersizdir.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davalı idare harçtan muaf olup, davacı tarafından yatırılan harcın isteği halinde davacıya iadesi yerine, davalı idareden tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.