muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1365, Karar No: 2023/3267, Tarih: 18.05.2023

2.Haksız tahrik yönünden değerlendirmesi; sanığın kardeşi kasten öldürme suçunu, olay zamanı uyuşturucu maddenin etkisi altında olduğu anlaşılan maktulün olay öncesinde babası olan tanık ...'a yönelik hakaret, tehdit ve eylemleri, kendisine sinkaflı sözlerle hakaret etmesi, sonrasında da evde bulundukları, tartışmanın büyüdüğü sırada, maktulün odadan çıkıp elinde bıçak ile geri gelerek kendisine doğru bıçağı savurması ve kendisinin elinin işlevinin sürekli olarak zayıflaması şeklinde yaralanmasından kaynaklı hiddetin ve tahrikin etkisiyle, dolayısıyla maktulden kaynaklı olup kendisine doğrudan yönelen haksız fiillerin meydana getirdiği hiddetin ve ruhsal karmaşanın, tahrikin etkisiyle işlediği ve haksız tahrik hükmünün tatbiki koşullarının oluştuğu kanaatine ulaşılmıştır.

3.Sanık savunmaları, tanık beyanları uzmanlık raporları, maktule ait ölü muayene ve klasik otopsi Esas No : 2023/1365

tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olaylar olgular başlığı altında ayrıntılı olarak anlatıldığı üzere maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanık hakkında meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/402 Esas, 2022/430 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17397, Karar No: 2014/16727, Tarih: 08.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17397 E.  ,  2014/16727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2010/530-2013/216

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının davalı işverenler nezdinde geçen, 20.08.2008–10.10.2008 tarihleri arasındaki SGK'ya bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile “3501200340553 ss nolu davacı E.. Y..'ın davalılar C.. A.. - F.. U..'a ait ve Kurum'da 1342406.35 sicil no da kayıtlı spor salonu işletmesi işyerinde 20.08.2008 - 10.10.2008 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak ve dönemin asgari ücretiyle 27 gün çalıştığı ve bu çalışmaların Kurum'a bildirilmediğinin tespitine” karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı adına 11.10.2008 tarihli davalı işverenlerce düzenlenen işe giriş bildirgesinin 17/10/2008 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davacıya ait hizmet cetvelinde 11.10.2008 – 31.10.2008 tarihleri arası toplam 33 günlük çalışmanın davalılara ait işyeri tarafından Kurum'a bildirildiği, davacının tespiti talep olunan dönem içerisinde herhangi bir SSK lı çalışmasının bulunmadığı, 19/08/2008 tarih ve 12090 yevmiye no lu noter huzurunda düzenlenen hizmet sözleşmesi ile davacının 19/08/2008 tarihinden itibaren Pazartesi, Çarşamba ve Cuma günleri 10.00-12.00 sa. arasında çalışacağının , 28/11/2008 tarih ve 18553 yevmiye no lu iş sözleşmesi ile de 19/08/2008 tarihinden itibaren Pazartesi, Çarşamba ve Cuma günleri 18:00 ile 20:00 saatleri arasında çalışacağının akdolunduğu, Karşıyaka 1. Noterliği'nin 02/12/2008 tarih ve 16718 yevmiye no lu ihtarnamesi ile davacı tarafından 20/08/2008 tarihinde “Spor Antrenörü” olarak çalışmaya başladığının ve 11/10/2008 tarihine kadar sigorta primlerinin ödenmediğinin davalı işverenlere ihtar olunduğu, 11/10/2008 tarihi itibariyle işyerinin 5510 sayılı Yasa kapsamına alınmış olduğu, 01.07.2008 tarihinden itibaren vergi mükellefiyet kaydının bulunduğu, yapılan zabıta araştırmaları neticesi davalılar ve davacıyı bilen ve tanıyan komşu işyeri olmadığından evrak gereğinin yerine getirilemediğinin 01/10/2010 ve 17/12/2010 tarihlerinde tutanağa bağlanmış olduğu, 2008/10-11 aylarına ait dönem bordrolarının dosyaya sunulmuş olup sadece davacıya ait sigortalı kaydının bu bordrolarda yer aldığı, Yüksekokul Müdürlüğü 'ne ait yazı cevabı ile “E.. Y..'ın 18/09/2001 tarihinde E.Ü.Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu'na kayıt yaptırdığının, 07/09/2009 tarihinde yüksekokuldan mezun olduğu”nun Mahkeme'ye bildirilmiş olduğu, işe giriş bildirgesi üzerindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunda yaptırılan imza incelemesi neticesinde Adli Tıp Kurumu'na ait “11.10.2008 tarihli bildirge altındaki imzanın davacıya ait olmadığı”na ilişkin raporun , Gençlik Spor İl Müdürlüğü'nün 06/10/2008 tarihli ve “işyerince işyeri açma ruhsatının alınmadığı , sözleşmenin ibraz edilmesine rağmen antrenörün iş başında olmadığı”nı belirtir denetim tutanağının, yargılama esnasında alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu ve davacı ile davalı tanıklarının dinlenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince; Mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Gerçekten davacı ve davalı işverenler arasında 19/08/2008 tarih ve 12090 yevmiye nolu noter huzurunda düzenlenen hizmet sözleşmesi ile davacının 19/08/2008 tarihinden itibaren Pazartesi, Çarşamba ve Cuma günleri 10.00-12.00 sa. arasında çalışacağının , 28/11/2008 tarih ve 18553 yevmiye no lu iş sözleşmesi ile de 19/08/2008 tarihinden itibaren Pazartesi, Çarşamba ve Cuma günleri 18:00 ile 20:00 saatleri arasında çalışacağının belirlenmiş olduğu ve belirtilen şekilde sürekli çalışmanın olmadığı hususunun Gençlik Spor İl Müdürlüğü'nün 06/10/2008 tarihli denetim tutanağı ile de desteklenmiş olduğu anlaşılmakla Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davanın kamu düzenini ilgilendirdiği de dikkate alınarak araştırma genişletilip davacının tespitini talep ettiği dönemi kapsayan süreler içerisinde çalışması bulunan komşu işyeri işverenleri ve bu işverenler tarafından çalışmaları Kurum'a bildirilen kimseler ile benzer işi yapan işyerlerinin kayıtlara geçmiş çalışanları zabıta ve Kurum kayıtları marifetiyle belirlenip beyanlarına başvurularak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan F.. U.. ve C.. A..'a iadesine, 08/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13757, Karar No: 2013/25009, Tarih: 18.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/13757 E.  ,  2013/25009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'ın savunmasında ileri sürdüğü içinde muhtelif bankalara ait kartların bulunduğu cüzdanını Mart 2006 tarihinde kaybettiğini iddia etmesine rağmen herhangi bir kayıp müracaatında bulunmadığı gibi hesaplarını kayıp olayından sonra kapatmadığının ve ilgili banka nezdinde 2 ayrı şubede müştekinin zararına olarak bir hesaptan para çekilmesi ile diğer şubedeki kayıtlı hesaba para havale işlemleri yapıldığının anlaşılması karşısında ilgili hesap kayıtlarının ve hareketliğinin suç tarihi itibarıyle incelenmesi ile diğer sanık ... hakkında benzer suçlardan dolayı yürütülen soruşturmalarda aynı yöntemlerin kullanıldığı gözetilerek, tespiti yapılan IP numarasının kayıtlı olduğu adres ve IP numarası ile nereden bağlantı yapıldığı hususları araştırılıp olaylar hakkında bilgisi olduğu anlaşılan sanık ...'nin çalıştırdığı işyerinde bir süre bulunan tanık ...dinlendikten sonra, kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24359, Karar No: 2019/22390, Tarih: 04.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/24359 E.  ,  2019/22390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.02.2010 - 16.12.2011 tarihleri arasında şoför ve servis teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence işin azalması nedeni ile haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacağı taleplerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yarıgılamada toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık davanın bir kısım alacaklarının zaman aşımına uğrayıp uğramadığı hususuna ilişkindir.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve alacağın dava edilebilme özelliğini ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Somut olayda, davacı işçinin dosya kapsamından 01.02.2010-26.12.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup davacı dava dilekçesinde bir kısım işçilik alacaklarının yanı sıra fazla mesai alacağı talebinde de bulunmuş, alacak taleplerini 26.01.2016 tarihinde harcını yatırmak sureti ile ıslah ederek yüksetmiştir. Davacının ıslah dilekçesi 16.02.2016 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekilinin ise süresi içinde 29.02.2016 tarihinde ıslaha karşı zaman aşımı itirazında bulunduğu anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında davalının süresi içerisinde yapıtığı zaman aşımı itirazı değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12765, Karar No: 2016/2239, Tarih: 17.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/12765 E.  ,  2016/2239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 26/05/2014

Ek Karar Tarihi : 24/07/2014

Suçlar : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, tehdit, şantaj

Karar : Sanığın, TCK'nın 136/1, 58/6, 53/1; 106/1-1, 58/6, 53/1; 107/2, 58/6, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, tehdit ve şantaj suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 24.07.2014 tarihinde verilen ve 01.08.2014 tarihinde tebliğ olunan ek kararı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 315/2. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 22.09.2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3163, Karar No: 2019/189, Tarih: 16.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/3163 E.  ,  2019/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...'ın maliki olduğu 136 ada 12 parsel sayılı taşınmazı mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak torunu olan davalı ...'a satış suretiyle devrettiğini ileri sürerek satış sözleşmesinin iptali ile taşınmazın tüm mirasçılar adına tesciline, aşamada tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satış bedeli olarak 160.000,00-TL ödediğini, mali gücünün iyi olduğunu, mirasbırakanın tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, ayrıca kanser olması üzerine tedavisi için paraya ihtyacı olduğundan taşınmazın devredildiğini, davacı adına da bedeli mirasbırakan tarafından ödenerek taşınmaz tescil edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan...’nın 11.05.2011 tarihinde öldüğü, geride davacı kızı ... ile dava dışı çocukları ... ve ...’nin mirasçı olarak kaldığı, davalının...’in oğlu olduğu, mirasbırakanın 18.12.2009 tarihinde maliki olduğu 136 ada 12 parsel sayılı taşınmazı davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, davacı tanıkları dava konusu temliklere ilişkin bilgi sahibi olmadıklarını, davalı tanıkları ise mirasbırakanın davacı için de dava dışı bir taşınmazı aldığını, temlikin mal kaçırma kastı ile yapılmadığı yönünde beyanda bulunmuşlardır. Ayrıca mirasbırakanın çocukları ile bir problemi olmayıp dosyaya mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir bir bilgi de sunulmamıştır. Kaldı ki, mirasbırakanın terekesinde 4 parça daha farklı vasıflarda taşınmazın bulunduğu, mal kaçırma kastı ile hareket etseydi terekesindeki diğer taşınmazları da devredebileceği açıktır.

Somut olgular yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde temlikin mal kaçırmak amacıyla yapılmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.