muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11950, Karar No: 2021/3262, Tarih: 22.03.2021

11/04/2019 tarihli teftiş kurulu raporuyla, şüpheli ...'in farklı tarihlerde ithal edilen kutulu et ürünlerinin kabulü esnasında diğer personelin bulunmadığı zamanları kollayarak toplamda 4 kutu ürünü tartımını yapmadan depoya kabul ettiği, anılan ürünü depodan sadece Kapıönü satış mağazasına sevki esnasında ve yine aynı şekilde tartımını yapmadan kayıt dışı olarak sevk ettiği, Kapıönü satış mağazası sorumlusu ...'ın da bu ürünlerin mağazaya kabulü esnasında fazla olduğunu bildirmeksizin kabulünü yapıp, daha sonra anılan ürünleri mağazanın arka bölümünde bulunan ve fiziki çıktı vermeyen kantar ile tartmak suretiyle toplu sipariş götürme bahanesiyle kurum dışına çıkardığının tespit edildiği, anılan hususların dosya içerisinde bulunan kamera kayıtları, müfettişler tarafından alınan beyanlar ve ithalat kabul ve sevk evrakı ile belirlenmesine karşın Cumhuriyet Başsavcılığınca dosya içerisinde bulunan kamera kayıtları incelenmeksizin, müfettişlerce alınan beyanlarda adı geçen şahıslar tanık olarak dinlenmeksizin, ithalat kabul ve sevk evrakı getirtilip incelenmeksizin eksik soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın reddine ilişkin Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/12/2019 tarih ve 2019/5618 D.İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10278, Karar No: 2011/5606, Tarih: 08.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/10278 E.  ,  2011/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılaması sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddesi uyarınca yargılamanın durdurulmasına, dosyanın gereği yapılmak üzere Şişli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Şişli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2009 tarihli ve 2008/1052 esas, 2009/626 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkesinin 11.11.2009tarihli ve 2009/1050 müteferrik sayılı sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun kanunda öngörülen cezasının nev'i ve süresine göre, suçun işlendiği 25.06.2001 ile kararın verildiği 25.06.2009 tarihleri arasında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde belirtilen 7,5 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolmuş bulunduğu cihetle, davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği cihetle. itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 31.05.2010 gün ve 2010/6317/34426 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 15.06.2010 gün ve KYB.2010/139656 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; sanıkların yeminli mali müşavir tarafından düzenlenen 13.12.2002 gün ve 250/1926-167 sayılı “İhracatta KDV İadesi” Raporuna istinaden KDV iadesi talep ettiklerinin anlaşılması karşısında, suç tarihinden kararın verildiği 25.06.2009 tarihine kadar zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden CMK’nın 309 maddesi uyarınca REDDİNE, ancak sanıklar hakkında 2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Denetmen Yardımcısı ...tarafından düzenlenen 09.06.2006 gün ve VDENR-2006-V-189/5 sayılı Vergi Suçu raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikayetler Değerlendirme Müdürlüğünün 26.06.2006 gün ve 028822 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür vekili, Mehmet Koç tarafından imzalanmak suretiyle mütalaada bulunulduğu, aynı Başkanlığın dosyada mevcut 16.09.2005 günlü Onay ile de İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğüne, bağlı olarak faaliyete geçen İhbarlar ve Şikayetler Değerlendirme Müdürlüğü ile Denetim Koordinasyon Müdürlüğünce yürütülmekte olan işlemlerin verimliliğinin sağlanması ve hızlı bir biçimde yürütülmesi amacıyla onay ekindeki listede yer alan kişilere belirtilen şekilde yetki devrinin yapılmasına izin verildiği anlaşılmakla, aynı Başkanlığın 26.06.2006 gün ve 028822 sayılı dava şartı niteliğindeki mütalaasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesine uygun bulunduğu gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan hukuka aykırılık nedeniyle de CMk’nın 309 maddesi uyarınca Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma istenip istenmeyeceğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25352, Karar No: 2012/24675, Tarih: 13.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/25352 E.  ,  2012/24675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ve katılanın ifadelerinde kendisi ve diğer aile fertleri ile aralarında önceye dayalı husumet olduğu, sanığın suçlamayı kabul etmediği ve bıçağın da kendisine ait olmadığını söylediği, bıçağın sanığa ait olduğunun bilinememesi ve sanığın değişmeyen beyanları karşısında katılan ve kardeşi olan tanığın beyanlarında soruşturma ve yargılama aşamasında çelişkiler olup bunların iddiası dışında delil bulunmadığından delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince bu sebepten dolayı talebe uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2012 gününde oy

birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24443, Karar No: 2014/23114, Tarih: 08.07.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24443 E.  ,  2014/23114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemisi sıfatıyla)

TARİHİ : 15/08/2013

NUMARASI : 2013/473-2013/337

Taraflar arasındaki itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kullandığı krediye ilişkin masrafların iadesi amacıyla Hakem Heyetine baş vurduğunu, Hakem Heyetinin masraf iadesine karar verdiğini, alınan ücretlerin verilen hizmetin karşılığı olduğunu, iade kararının hukuka aykırı olduğunu ve iptal edilmesi gerektiğini ileri sürerek Alanya Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyet'inin 15.02.2013 tarih 1095 sayılı kararının iptalini istemiştir.

Mahkemece, davacının dava açarken gider avansını yatırmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Adil yargılanma hakkı Anayasamızın 36'ıncı maddesinde, AİHS'nin 6'ıncı maddesinde ve HMUK'un 73'üncü maddesi ile HMK'nın 27'inci maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Hukuki dinlenilme hakkı adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Ayrıca HMK'nın 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. HMK 115/2 ve 120 maddelerinden ve 30.09.2011 tarihli resmi gazetede yayımlanan HMK gider avansı tarifesinin 1 ve 6 maddelerindeki düzenlemelerden gider avansının davanın açılması sırasında alınmasının şart olmadığı mahkemenin sonradan da bu eksikliği kesin süre vererek ikmal ettirebileceği anlaşılmaktadır. Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. Bu durum davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekir. Gider avansının yatırılmaması halinde dava usulden red

edilir. Tarafların bazı usuli işlemleri belli bir süre içinde yapmaları için hakimin bir tarafa kesin mehil verebileceği HMK'nun 94 ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Kesin 2014/24443-23114 mehil, davanın en az masrafla ve sürüncemede bırakılmadan bir an evvel sonuçlanmasını temin için hakime tanınan yasal takdir yetkisidir. Ancak kesin mehil verilen işlemin yapılmaması, bir hakkın ortadan kalkması sonucunu doğurduğundan bu konudaki kararın yasaya uygun olması zorunludur. Bu nedenle HMK'da taraflara verilecek kesin süreye ilişkin ara kararlarda, yapılması gereken işlerin neler olduğunun açıklıkla belirtilmesi, tanınan sürenin yeterli ve elverişli olması, süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçların açıklanması ve bu konuda tarafın uyarılması gereklidir. Aksi takdirde kesin mehle uymama, hukuki sonuç doğurmaz. (Bkz. HGK 21.9.1983 T. 14/3447-825 sayılı kararı)

Somut olayda mahkemece, davacıya gider avansını yatırması için iki haftalık kesin süre verilmeden davanın usulden reddine karar verilmiştir. Mahkeme, ara kararı vererek dava şartı olarak belirlediği gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansıyla ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Açıklanan nedenle, gider avansının tamamlanması için süre verilmeden dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9821, Karar No: 2019/299, Tarih: 09.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/9821 E.  ,  2019/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi SGK Başkanlığı'nın usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi SGK Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20777, Karar No: 2017/6605, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20777 E.  ,  2017/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3652, Karar No: 2020/10580, Tarih: 27.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/3652 E.  ,  2020/10580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.02.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında iftira suçundan açılan kamu davasının yerel mahkemece yapılan yargılaması sonunda beraatine ilişkin kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

Sanığın, ... ilçesi ... mahallesi ... mevkii No:1 sayılı yerde katılan ...'nun işletmeciliğini yaptığı ... isimli işyerinde garson-konsomatris olarak çalıştığı, 21.01.2014 tarihinde saat 08:00 sıralarında, İlçe Emniyet Müdürlüğünü arayarak işvereni olan katılan tarafından cinsel saldırıya maruz kaldığını beyanla şikayetçi olmuş, 31.01.2014 tarihinde de Cumhuriyet Savcılığı'ndaki ifadesinde, katılanın zorla ilişkiye girmediğini, rızası ile ilişkide bulunduğunu katılan ile olan sorunu ve alkolün etkisiyle iddiada bulunduğunu beyan etmiş, Cumhuriyet Savcısı tarafından CMK.nın 160/2 maddesine uygun yapılan soruşturma sonucu ... hakkında delil bulunmadığından 03.03.2014 tarihinde Ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilerek sanık hakkında iftira suçundan kamu davası açılmıştır.

Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda "sanığın safhalardaki çelişkili beyanları, sanığın mağdurun gazinosunda konsomatris olarak çalışması, mesleği ve dosyadaki kamera görüntüleri itibariyle patronu olan mağdur ile rızası ile ilişkiye cinsel ilişkiye girmiş olabileceği gibi ekonomik, psikolojik ve fiziksel baskıyla da cinsel ilişkiye girmiş olabileceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve tam bir vicdani kanaat oluşturacak somut delil elde edilemediğinden şüpheden sanığın yararlanacağı, evrensel ilkesi gereği CMK.nın 232/1-e maddesi uyarınca beraatine" gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

Öncelikle şu hususu belirtmek gerekir ki, yerel mahkeme beraat gerekçesi YASAL ve CMK.nın 230 maddesine uygun değildir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.06.2019 tarih ve 2018/16-573 (E), 2019/466 (K) sayılı kararı ile birçok kararda vurgulandığı üzere Anayasanın 141 ve CMK.nın 34, 230 ve232 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunlu olup, hükmün "Gerekçe" kısmında mevcut deliller tartışılıp değerlendirildikten sonra, hükme esas alınan ve reddedilen deliller belirlenmeli, delillerle sonuç arasındaki bağ üzerinde durularak, niçin bu sonuca ulaşıldığı anlatılmak suretiyle hukuki nitelendirmeye yer verilmeli ve sonuç bölümünde açıklanan uygulamaların dayanaklarına değinilmelidir.

Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya muhtevasına uygun açıklamasıdır. Kanuni yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi UYGULAMADA KEYFİLİĞE YOL AÇACAKTIR. Bu itibarla KEYFİLİĞİ ÖNLEMEK, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime imkan sağlamak bakımından hükmün gerekçeli olmasında ve bu gerekçeninde hukuki ve kanuni olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Somut olayda katılana ait müzikholde garson-konsomatris olarak çalışan sanığın, 21.01.2014 günü saat 08:00 de sıralarında işvereni olan katılan ...'nun odasına gelerek zorla cinsel ilişkide bulunduğunu, bağırıp yardım istediğini ancak yanıt alamadığını beyanla katılandan şikayetçi olmuş, 31.01.2014 tarihinde Cumhuriyet Savcısına vermiş olduğu ifadesinde katılanla problemi olduğunu ve alkolünde etkisiyle şikayette bulunduğunu cinsel ilişkinin rızasıyla gerçekleştiğini ifade etmiştir.

Dosyada mevcut güvenlik kamera görüntüsüne göre saat 03.53'te yani cinsel saldırının gerçekleştiği iddia olunan saat 02.30 dan sonra mağdur ve sanığın yatakhane önünde konuşup öpüştükleri 21.01.2014 tarihli adli muayene raporuna göre de saat 11:22 itibariyle 2.53 promil alkollü olduğu, olayın saat 02:30 da gerçekleştiğinin iddia edilmesi karşısında Adli Tıp uygulamaları gözetildiğinde sanığın olay, anında alkol promil miktarının çok daha yüksek olduğu anlaşılmaktadır.

Soruşturma evresinde beşanlarına başvurulan tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., sanık ... çok alkol aldığı ve sorun çıkardığı, olay gün ve saatinde ... ... ile aynı binada yan yana veya altlı üstlü odalarda kaldıklarını bağırma veya imdat isteme olsa idi duyabileceklerini beyan etmişlerdir.

Dosyadaki tüm delillerden, sanık ... ...'nun sorunlu bir çalışan olup olay gün ve saatinde de aşırı derecede alkollü olduğu, zorla ilişkiye girildiğine ilişkin hiçbir somut delili bulunmadığı ve esasen sanığın iddiasından 31.01.2014 tarihinde dönmüş olması ve ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi karşısında iftira suçu subuta ermiştir.

Mahkemenin beraat gerekçesindeki "sanığın mağdurun gazinosunda konsomatris olarak çalışması, mesleği ..." gibi gerekçeler YASAL OLMAYIP KEYFİ GEREKÇELERDİR.

Yukarıda özetlenen Yargıtay Ceza Genel kurul kararında da belirtildiği üzere mahkeme kararlarının gerekçeleri dosya muhtevasına, hukuka ve kanuna uygun olmalıdır. Başka türlü gerekçe KEYFİ olup hukuka ve kanuna aykırılık oluşturur.

Mahkemenin beraat gerekçesinin kabulü durumunda kişilerin yaptıkları iş, meslekleri gibi kanuni olmayan kavramlarla değerlendirme yapılarak hakimin iç dünyası olan dünyaya ve olaylara bakışı sonucu hüküm kurulacaktır ki bunu hukuki ve kanuni dayanağı olmayacağı gibi kabulü de mümkün değildir. Bu durumda hukuk aleminde kaos ve tam bir keyfilik hüküm sürecektir.

Mahkemenin beraat gerekçesinin kabulü durumunda kişilerin yaptıkları iş, meslekleri gibi kanuni olmayan kavramlarla değerlendirme yapılarak hakimin iç dünyası olan dünyaya ve olaylara bakışı sonucu hüküm kurulacaktır ki bunu hukuki ve kanuni dayanağı olmayacağı gibi kabulü de mümkün değildir. Bu durumda hukuk aleminde kaos ve tam bir keyfilik hüküm sürecektir.

Diğer yandan maddi vaka ve somut olgulara dayanmayan ihbar ve şikayetlerin şikayet hakkı kapsamında değerlendirilmesi veya yukarıda açıklandığı üzere dosyadaki somut deliller gözardı edilerek hakimin iç donyasındaki subjektif değerlendirmeler sonucu hüküm kurulması durumunda kişilerin onur, şeref ve saygınlıkları rencide edilmiş olacak, namuslu ve dürüst kişiler korumasız kalacak ve toplum nezdinde itibarları sarsılacaktır.

Sanık ... ..., işvereni olan katılan ... hakkında TCK.nın 102/2, 3-b maddesinde tanımı yapılan ve asgari 18 yıl hapis cezasını gerektiren cinsel saldırı suçunu işlediği yönünde iddiada bulunmuş ve bu iddianın gerçek olmadığının anlaşılması karşısında iftira suçu sübuta erdiğinden yerel mahkemenin beraat kararının bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla, yerel mahkemenin beraat kararının onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir. 27.02.2020
Yargıtay — Esas No: 2017/1023, Karar No: 2019/5026, Tarih: 14.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/1023 E.  ,  2019/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, silahla tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan zarar görmeyen katılanlar adına vekilinin bu suç bakımından davaya katılma hakkı bulunmadığının ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinin anlaşılması karşısında; katılanlar vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali sanık ... hakkında silahla tehdit suçlarından; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve müdafiinin, sanık ...'nun, katılanlar vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali sanık ... hakkında silahla tehdit suçlarından; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve müdafiinin, sanık ...'nun, katılanlar vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; sanıklar ..., ... ve ...'in katılanların ikametinde hırsızlık yapma konusunda anlaşmaya vardıkları, sanıklar ... ve ...'in gözcülük yaptıkları sırada sanık ...'nin katılanların ikametine girip, ziynet eşyalarının bulunduğu poşet ile kutunun içerisinden altını cebine koyarak çaldığı ve bu sırada katılan ...'in ikametinin bahçe kapısını açması üzerine sesi duyan sanık ...'nin korkarak ikametten çaldığı eşyalarla birlikte pencereden dışarı kaçtığı, sanığın kaçmaya çalıştığını gören katılan ...'in sanık ...'ye durmasını söylediği ve arkasından koşup sanık ...'yi yakaladığı, ancak sanık ...'nin katılan ...'in elinden kurtularak kaçtığı, katılan ...'in sanık ...'nin arkasından koşmaya başladığı sırada, sanık ...'nin arkasını dönüp üzerinde bulundurduğu tabancayı katılan ...'e doğrultup 3 el ateş ettiği, katılan ...'in kendisini korumak için sanık ...'nin üzerine çullanarak sanığı yere yatırdığı, bu sırada olay yerine gelen tanık ...'in sanık ...'nin elinde bulunan tabancayı zorla aldığı, sanığın tabancayı vermemek için direndiği, katılan ve tanığın sanık ...'yi etkisiz hale getirdikleri, bu itibarla sanık ...'nin elinde katılana ait altınların bulunduğu poşet ve pantolon cebinde yine katılana ait bir adet çeyrek altın olduğu halde, malının alınmasına karşı koymak ve kendisini yakalamak isteyen katılan ...'e tabanca ile ateş ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık ... bakımından hırsızlık, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-d-h maddesinde düzenlenen yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle arttırım yapılırken, suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile değişik TCK'nın 143. maddesi uyarınca, yarı oranında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/6 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

3-Sanık ...'un katılanların ikametine hırsızlık amacıyla girdiği esnada sanıklar ... ve ...'in dışarıda gözcü olarak beklediklerinin ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ya verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,