muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8262, Karar No: 2023/1974, Tarih: 12.04.2023

D. Sanık ... Müdafiilerinin Sübuta, İştirak Bulunmadığına, Vasfa ve Haksız Tahrike Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden

Kavganın ilk aşamasında kamera görüntülerinden de anlaşılacağı üzere sanık ...'in sanık ... ile birlikte maktulle kavga ettiği, maktule elle ve sopa ile vurmak suretiyle maktulü yaraladığı, sanık ...'ın maktul ile kavgaya devam ettiği sırada sanık ...'in koşarak iş yerinden bıçak aldığı ancak aldığı bıçağı yere atarak tekrar kavganın devam ettiği manav dükkanının önüne gittiği, bir süre sonra kavganın aralandığı, sanıklar ... ve ...'ın iş yerlerine döndükleri, iş yeri içerisine girerken sanık ...'in yere attığı bıçağı da alarak iş yeri içerisine girdiği, kavganın ikinci aşamasında ise sanıklar ... ve ...'ın iş yeri içerisinde kısa bir süre kaldıktan sonra sanık ...'ın iş yerinden almış olduğu bıçakla iş yerinden dışarı çıkıp maktule yönelerek onu sol uyluk bölgesinden bıçakladığı, bu sırada sanık ...'in iş yerinin giriş kısmında bekleyerek olayı izlediği, sanık ... elindeki bıçakla maktule hamle yaptığı sırada sanık ...'in, sanık ...'ın

eylemini kolaylaştırıcı herhangi bir söz ve davranışının bulunmadığı, sanık ...'in bıçağı suçta kullanması için ...'a verdiğine dair bir delil de olmadığı anlaşılmakla, sanık ...'in, diğer sanık ...'ın kasten öldürme eylemine iştirak ettiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanık ...'in kavganın ilk aşamasında sopa ile maktule vurması şeklindeki eyleminin, kendisinin de kavgada yaralandığı dikkate alınarak haksız tahrik altında kasten silahla yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin yerinde olmayan gerekçeyle kasten öldürme suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A), (B) ve (C) paragraflarında açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/1300 Esas, 2022/1217 Karar sayılı kararında sanık müdafiilerince ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (D) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/1300 Esas, 2022/1217 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (D) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/1300 Esas, 2022/1217 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni göz önünde bulundurulduğunda, sanık ...'in TAHLİYESİNE başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise derhal salıverilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21485, Karar No: 2015/14543, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21485 E.  ,  2015/14543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2013/229-2014/420

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11303, Karar No: 2020/5787, Tarih: 29.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/11303 E.  ,  2020/5787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte, muteriz borçlunun icra mahkemesine başvurusunda imzaya ve borca itiraz ettiği, ilk derece mahkemesince itirazın reddi ile şartları oluşmadığından icra inkar tazminatı hükmedilmesine yer olmadığına karar verildiği, taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, yargılama sırasında takip durdurulmadığından, alacaklının lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği yönündeki istinaf başvurusunun reddine, borçlunun istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, itirazın kısmen kabulüne; borca itirazın kabulü ile takibin 420.000,00 TL'nin asıl alacak ve ferileri yönünden durdurulmasına, İİK 169/a-6. maddesi gereğince borçlunun itirazı esasa ilişkin nedenlerle kabul edildiğinden ve alacaklının kötü niyeti sabit olduğundan 420.000,00 TL'nin %20'si oranındaki tazminatın alacaklıdan alınarak borçluya verilmesine, borçlunun imzaya itirazının reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 170/3. maddesi uyarınca, imza itirazı reddedilen borçlunun tazminatla sorumlu tutulabilmesi ve aleyhine para cezasına hükmedilebilmesi için, icra mahkemesince yapılacak imza incelemesi sonucu imzanın borçluya ait olduğunun anlaşılması ve takibin ikinci fıkraya göre geçici olarak durdurulmuş olması gerekir.

Somut olayda, borçlunun imzaya itirazı üzerine mahkemece bilirkişi raporu alındığı, 28.02.2016 ve 09.05.2017 tarihli raporlarda imzanın borçlunun eli ürünü olduğunun tespit edildiği, mahkemece 15.06.2015 tarihinde takibin geçici olarak durdurulmasına karar verildiği ve icra müdürlüğüne gönderildiği, icra müdürlüğü tarafından da tedbirin uygulandığı görülmüştür.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, yapılan imza incelemesi sonucunda imzanın borçluya ait olduğu anlaşıldığından ve takip durdurulduğundan İİK’nun 170. maddesi gereğince 2.500,00 TL üzerinden alacaklı lehine tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, yapılan imza incelemesi sonucunda imzanın borçluya ait olduğu anlaşıldığından ve takip durdurulduğundan İİK’nun 170. maddesi gereğince 2.500,00 TL üzerinden alacaklı lehine tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 10.07.2019 tarihli 2018/1994 E. - 2019/1398 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

İHÖ/GNU
Yargıtay — Esas No: 2010/2832, Karar No: 2010/12557, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2832 E.  ,  2010/12557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Tic.AŞ. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı ... şirketinden aldığı ticari aracın arızalandığını, bu arızanın tamir edilmesine rağmen aracın verimli çalıştırılamadığını belirterek bu aracın alım satımına ilişkin sözleşmenin feshi ile sözleşme bedelinin tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Oto vekili, müvekkilinin meydana gelen arızada kusurunun olmadığı, ortada gizli bir ayıp ya da üretim hatası bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, araçta meydana gelen arızanın gizli bir ayıp olduğu ve üretimden kaynaklandığı, söz konusu arızanın 2 yıllık garanti süresi içinde meydana geldiği ve dolayısıyla garanti kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Oto vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davaya konu olan aracın dava sırasında halen davacı elinde olduğu ve yargılama sonucunda davalıya iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece faizin başlangıç tarihi olarak aracın davalıya iade tarihi olarak belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.11. 2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9272, Karar No: 2019/2587, Tarih: 13.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9272 E.  ,  2019/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 08/07/2013 gün ve 2013/1447 esas sayılı iddianamesi ile eylem ve mütalaaya aykırı olarak “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilerek 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş mütalaa bulunmadığından düşme kararı verilmesi yerine "sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarına ilişkin 213 sayılı Kanun’un 359/b maddesi uyarınca tek hüküm kurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

2-Sanığın eylemleri 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek olduğu, her takvim yılının ayrı suçları oluşturduğu ve ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın eylemlerinin tek suç kabulü ile tek hüküm kurulması,

3-Zincirleme suça ilişkin artırma ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması sonucu belirlenecek sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini,

4-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 13.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3673, Karar No: 2022/11798, Tarih: 10.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/3673 E.  ,  2022/11798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaisalı Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; Mahkemece kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulduğu; davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davacının 11 yaşında ortaokula giden küçük bir kız çocuğu olduğunu, davalının okul servis şoförlüğü yaptığını, davacının köyde bulunan evinden ilçede bulunan okuluna gitmek üzere davalının kullanmakta olduğu servise bindiğini, olay günü serviste davacı ve davalıdan başka kimsenin bulunmadığını, bir süre sonra aracı ıssız bir yerde durdurarak davacıyı yanına çağırdığını, davacının eşarbından tutarak kendisine doğru çektiğini, davacının dudağından öpmeye çalıştığını, davacının davalıyı omuzlarından iterek arka koltuğa geçtiğini, davalının davacıya sakız ve çikolata vererek olan biteni kimseye anlatmamasını söylediğini, bu olaylarla ilgili olarak davalı hakkında Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan davada davalıya çocuğun cinsel tacizi suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası verildiğini belirterek davacı için 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davalının 35 yıldan bu yana toplu taşıma ile uğraşan esnaf olduğunu, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü hiçbir eylemin davalı tarafından gerçekleştirilmediğini, ceza dosyasında da davacının çelişkili beyanlar verdiğini, davalının üzerine iftira atıldığını, davalının 60 yaşına yakın evlat ve torun sahibi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile, davacı için 12.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Anılan karara karşı davacı tarafından istinafa başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; olayın mağduru davacının yaşı, tarafların konumu, olay tarihi, olayların gelişim şekli davacılar yararına hüküm altına alınan tazminat miktarının yeterli ve yerinde olduğu, davacı lehine takdir edilen vekalet ücretinin hatalı olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacının haksız fiil nedeniyle uğradığı manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK'nın md. 56. maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1966 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hâkimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

İlk Derece Mahkemesince, manevi tazminat miktarı belirlenirken, davalının, davacının kullandığı okul servisinin şoförlüğünü yaptığı, davacının servise bindiği, araç seyir halindeyken ve araçta diğer öğrencilerin bulunmadığı bir sırada davalının aracı ıssız bir yerde durdurduğu, davacıyı şoför koltuğunun yanındaki koltuğa çağırarak kendisine doğru çekip öpmeye çalıştığı, çocuğun cinsel tacizi eyleminin sabit olması, bu suçtan almış olduğu cezanın kesinleşmiş olması, davacının kişilik haklarının zedelenmiş olması, olayın gelişimi, olay tarihinde davacının yaşı, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olayın gerçekleşme biçimi, davacının 11 yaşında olup kendisini savunamayacak durumda olması, davacının davalıya emanet edildiği servis aracında olayın gerçekleştiği dikkate alındığında davacı yararına daha üst seviyede manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Açıklanan nedenlerle yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

Olayın gerçekleşme biçimi, davacının 11 yaşında olup kendisini savunamayacak durumda olması, davacının davalıya emanet edildiği servis aracında olayın gerçekleştiği dikkate alındığında davacı yararına daha üst seviyede manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Açıklanan nedenlerle yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine,10.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36071, Karar No: 2014/42023, Tarih: 30.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/36071 E.  ,  2014/42023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2014

NUMARASI : 2013/594-2014/357

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, 7296 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 14.527TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 11.592TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 11.592TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.