muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11109, Karar No: 2012/4737, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11109 E.  ,  2012/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı süresi içinde temyiz giderlerini yatırmadığından ek karar ile temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş; bu ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edildiğinden dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı aracın, müvekkiline çarparak yaralanmasına neden olduğunu, davalı ile birlikte diğer sorumlulara karşı Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/127 esas sayılı dosyası ile açılan davada 20.100 TL maddi tazminata hükmedildiğini ancak faize hükmedilmediğini, BK'nun 113. maddesine göre halen faiz alacağı talep edilebileceğinden, olay tarihinden iş bu dava tarihine kadar işlemiş olan 16.500 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 16.500 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalıya eksik harç ve temyiz posta giderlerini yatırması için muhtıra tebliğ edilmiş, ancak davalı süresi içinde temyiz giderlerini yatırmadığından ek karar ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı

2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9459, Karar No: 2020/6679, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/9459 E.  ,  2020/6679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I)Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Her ne kadar gerekçeli kararda başvurulacak kanun yoluna ilişkin bildirimde, sürenin başlangıcının tefhim ya da tebliğ olarak gösterilmiş bulunması nedeniyle bildirimin yanıltıcı mahiyette olduğu, temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı ileri sürülebilirse de, bu husus sanık müdafii açısından bir yanılgı oluşturmayıp “Kanun yolu süresinin” işlemeye başlamasını engellemeyeceğinden;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, CMUK’nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların suçun işlendiği tarih itibarıyla eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nun 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 11/01/2016 tarihinden günümüze kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

IV)Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

IV)Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1)Suça sürüklenen çocuk ...’ın 12-15 yaş grubunda bulunmasına rağmen, hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin farik mümeyyiz raporu aldırılmaması,

2)Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan, aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis olarak tespit edilmesi gerekirken 1 yıl 13 ay olarak belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini,

4)Suça sürüklenen çocuk ... bakımından iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda iş yerinin gündüz açık olduğu ve katılanın dükkandan bir ara dışarı çıktığı esnada eylemin gerçekleştiği, bu sebeple iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde atılı suçtan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmesi,

5)Farik mümeyyiz raporunun zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen toplam 200,00 TL'nin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

6)Birlikte suç işleyen suça sürüklenen çocukların sebep oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı, suç ortağı ile birlikte ortak sebep oldukları yargılama giderlerinden ise kendi payları oranında sorumlu tutulması gerekirken ½ oranında eşit tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ...’ın kazanılmış hakkının korunmasına, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4199, Karar No: 2013/1809, Tarih: 07.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/4199 E.  ,  2013/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahallinde yeniden keşif yapılarak davacıların dayanağını oluşturan, dava dosyaları, (bulunabildiği takdirde) ilam fotokopileri, tapu kaydı ve tedavülleri ayrı ayrı okunup bu kayıtlarda yazılı hudutlar zeminde yerel bilirkişilere tek tek göstertilmesi, kayıtlarda yazılı olup, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanması, yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmesi; dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, kamu orta malı mera olup olmadığının etraflıca sorulup saptanması, uzman ve teknik bilirkişiden arazilerin niteliğini belirtir, uygulanan kayıtların kapsamını ve bu kapsama göre parsellerin konumunu gösterir, keşfi takibe imkan verir krokili rapor alınması, tesbite aykırı sonuca varıldığı takdirde tesbit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılması, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacıların davasının kabulüne, çekişmeli 180 ada 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazların birleştirilerek, harita mühendisi Yaşar Irak, kadastro teknisyeni ... tarafından düzenlenen 21.08.2009 tarihli rapora ekli krokisinde belirtildiği üzere 15 ve 16 nolu parsellerin kuzey, güney istikametinde 11 ayrı parçaya ayrılarak her bir parçaya aynı adada son parselden sonra parsel numarası ve mütakip parsel numaraları verilerek; taksim krokisinde 1 numaralı bölümün ..., 2 numaralı bölümün ..., 3 numaralı bölümün ... ve ...'e eşit hisse ile, 4 numaralı bölümün..., 5 numaralı bölümün ..., 6 numaralı bölümün ..., 7 numaralı bölümün ..., 8 numaralı bölümün Osman Şahbaz, 9 numaralı bölümün ..., 10 numaralı bölümün ..., 11 numaralı bölümün ... ve ...'a eşit hisse ile tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ile davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2022, Karar No: 2020/2676, Tarih: 11.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/2022 E.  ,  2020/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü saat 23:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki çekici ile yerleşim yeri dışında bölünmüş asfalt kaplama yol üzerinde Ankara istikametine doğru seyrederken, dönel kavşakta Kayseri istikametine dönüş yaptığı sırada sağ tarafından gelmekte olan ...’ın sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpışması neticesinde ...’ın ve arabasında yolcu olarak bulunan ...’nın hayatını kaybetmesine asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

1)Sanık hakkında 6 yıl olarak belirlenen temel hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması akabinde bulunan 5 yıl hapis cezasının gün adli para cezasına çevrilmesi sırasında, 1 yılın 365 gün yerine 360 gün olarak belirlenmesi suretiyle, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 36.500 TL yerine 36.000 TL adli para cezası olarak eksik hesaplanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin TCK’nın 50/4 delaletiyle 50/1-a gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin TCK’nın 50/4 delaletiyle 50/1-a gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenini verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 4. fıkrasının çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1800 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 36.00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4990, Karar No: 2011/12981, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4990 E.  ,  2011/12981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12.07.2011 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. ... ile Av.... ve davalı vekili Av. ...'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Davacı idarece tanzim edilen Kıymet Takdir Komisyonu raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır.

Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 11/1-f maddesine göre arazilerde, taşınmazın değerinin tesbitinde kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin esas alınacağı ön görülmektedir.

Yasanın bu maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazın tamamındaki verim çağına gelmiş olduğu saptanan ağaçların cins ve yaşları itibariyle dekar başına ortalama verim miktarları ve 2010 yılına ait üretim ve dekar başına masrafları ile hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatlarının öncelikle İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kapama karışık meyve bahçesi olarak getireceği net gelirin hesaplanması ve hesaplanan bu net gelire kapital faiz uygulanmak suretiyle m² bedelinin tesbit edilmesi, tesbit edilecek bu bedel içerisinde karışık meyve bahçesi dışında kalan diğer ağaçların değerinin de bulunduğu dikkate alınarak ayrıca bu ağaçların bedelinin dahil edilmemesi gerektiği düşünülmeden, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına aykırı biçimde hesaplama yapan rapora göre kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

3-Ağaçların toplam alanı teknik olarak kamulaştırılan alandan büyük olmasına karşın sınırlara yakın dikildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye 825,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16669, Karar No: 2015/18135, Tarih: 12.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/16669 E.  ,  2015/18135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Velayetin Kaldırılması-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk Kaptan lehine 21.03.2013 tarihinde anneye teslim tarihinden kararın kesinleşmesine kadar 250 TL tedbir nafakasına hükmedildiği, 09.07.2013 tarihli duruşmada ise, hükmedilen nafakanın duruşma tarihi itibariyle 150 TL'ye indirildiği, hükümle birlikte müşterek çocuk Kaptan'ın anne bakım ve gözetiminde olmaması sebebiyle tedbir nafakasının kaldırılmasına karar verildiğinin ve inceleme tarihi itibarıyle müşterek çocuk Kaptan'ın ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; davacı-davalı erkeğin cezaevinde olduğu, sürekli gelirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek davalı- davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir. Erkeğin cezaevinde tutuklu veya hükümlü olması, yoksulluk nafakası ile sorumlu tutulmamasını gerektirmez. Yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davalı- davacı kadının okulda temizlikçi olarak çalıştığı, asgari ücret aldığı bildirilmiştir. Davalı- davacı kadının vekili ise, müvekkilinin geçici olarak çalıştığı işinden 08.06.2013 tarihinde çıkarıldığını beyan etmiştir. Mahkemece davalı-davacı kadının çalışıp çalışmadığı, çalışıyorsa gelirinin sürekli olup olmadığı, kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı araştırılarak, yoksulluğa düşmesi halinde, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince, davalı-davacı yararına, davacı- davalının mali gücü oranında uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, isteğin yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.10.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/9598, Karar No: 2023/9871, Tarih: 18.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9598 E.  ,  2023/9871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1341 E., 2023/1027 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/271 E., 2020/296 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

I.DAVA

Davacı vekili, işverenin 5253 sayılı Dernekler Kanunu'na tabi, Yasa'nın Gençlik ve Spor Kulüpleri başlıklı 14.maddesine göre kurulup Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünce tescil edilmiş tüzel kişiliğe sahip bir spor derneği olduğunu, SGK ... İl Müdürlüğü dosyasında işlem gören 9312 sektör sınıfında tasnif edilen spor kulübü faaliyetlerinin yürütüldüğü işyerinin işvereni olduğunu, davacı kulübün bugüne kadar faaliyetlerini mevzuat hükümleriyle uyarlı olarak yürüttüğünü, 5510, 6111 ve 7103 sayılı Kanunlarla getirilen tüm teşviklerden yararlandığını ve 2019 Kasım ayında; 5510 sayılı Kanun'a göre 64.633,59 TL, 6111 sayılı Kanun'a göre 25.467,35 TL ve 7103 sayılı Kanun'a göre ise 10.150,45 TL prim teşvikine hak kazandığını, davacının davalı Kuruma vermiş olduğu aylık prim hizmet belgesine ilişkin e-bildirgelerin sistem tarafından kabul edilmemesi üzerine konunun araştırıldığını ve bu hususta ... 4. İş Mahkemesinin 2020/91 Esasında dava açıldığını ve halen derdest olduğunu, aynı şekilde Türkiye Futbol Federasyonunun SGK ... İl Müdürlüğüne yazmış olduğu 27.05.2020 tarih ve 2020/27-7016 sayılı yazısına istinaden davalı Kurum tarafından Kulübün eskiden profesyonel futbolcuları olduğu bildirilen ...'den dolayı 25.06.1993-31.05.1995 tarihleri arası için aylık prim hizmet belgelerinin düzenlenerek Kuruma verilmesi ve tekabülü prim ve farklarının ödenmesinin istenildiğini, bunun üzerine 15.06.2020 tarihli dilekçe ile istenilen hususların yerine getirilmeyeceği ve Kurum işleminin yürürlükten kaldırılmasının talep edildiğini, Kurum işleminin usul ve yasaya aykırı olduğunu, çok önemli miktarlı yasal teşvikleri kaybetme riski doğuran Kurum işlemlerinin iptalinin yanı sıra davacının davalı Kuruma borçlu bulunmadığının tespitinin gerektiğini, dava konusu olaya 5510 sayılı Kanun'un 93 üncü madde hükümlerinin uygulanamayacağını, dava konusu uyuşmazlığa 506 sayılı Kanun, 818 sayılı mülga Borçlar Yasası hükümlerinin yürürlükte olması nedeniyle uygulanması gerektiğini, dava konusu Kurum işlemleri ile borç doğuran olayın geçtiği 30.06.1998 tarihinden 21 yıl sonra 5510 sayılı Kanun'a göre resen tahakkuk ettirilen istirdada konu prim borçlarının zaten 506 sayılı Kanun'un 80 inci maddesindeki ve 818 sayılı BK.'nun128 inci maddesindeki 5 ve 10 yıllık süreler dolmuş olmakla zamanaşımına uğradığından zamanaşımı nedeniyle dava konusu Kurum alacaklarının davacıdan istenemeyeceğini beyanla, SGK ... İl Müdürlüğü Prim Belgeleri İtiraz Komisyonunun 23.06.2020 tarih ve 37 sayılı kararının ve ilgili sair işlemlerinin iptaline, davacının davalı Kuruma 25.06.1993-31.05.1995 tarihleri arasında borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP