muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6804, Karar No: 2016/6680, Tarih: 23.06.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 21/05/2016 gün ve 94660652-105-34-3162-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16/06/2015 tarihli ve 2015/602 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9329, Karar No: 2021/17987, Tarih: 22.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/9329 E.  ,  2021/17987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Kamu davasının düşmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdure ile suça sürüklenen çocuğun arkadaşlık kurdukları, olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin buluştukları bir süre birlikte vakit geçirdikten sonra suça sürüklenen çocuğun ailesinin evine gittikleri, 2 gece orada kaldıkları, gündüz vakti suça sürüklenen çocuk ile mağdure dışarıda gezerlerken, mağdurenin evden ayrıldığını bilen komşularının onları görüp mağdureyi ailesine teslim ettiği olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, dosyada yer alan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenmiş rapora göre anılan suç bakımından TCK.nın 32/1 maddesi kapsamında cezai ehliyeti bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK.nın 223/3-a maddesi gereğince atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve TCK'nın 57. maddesine göre akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4585, Karar No: 2022/16299, Tarih: 06.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4585 E.  ,  2022/16299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve suçtan zarar gören kurum vekilinin kamu malına zarar verme suçu yönünden ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine, suçtan zarar gören vekilinin ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ve ... , ... hakkında kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde ;

Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan müşteki ...'nın duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK’nın 237/2. madde ve fıkrası uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde ..., ... ve ...’un 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamamış, ..., ... ve ...’ın ise 12 yaşını doldurup 15 yaşını tamamlamamış oldukları, suça sürüklenen çocukların Uluğbey Orta Okulunun kantinine girerek, kantin içerisindeki malzemeleri yerlere atmak suretiyle zarar vermeleri şeklindeki eylemlerinin TCK’nın 152/1-a, 31/3,31/2 maddelerinde öngörülen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan suça sürüklenen çocuk ... , ... ve ... yönünden 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, ..., ... ve ... yönünden ise 4 yıllık dava zamanaşımının, 18/02/2016 mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiileri ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde ;

a- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

b- Suça sürüklenen çocuk ... yönünden; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

c- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38077, Karar No: 2014/14148, Tarih: 29.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/38077 E.  ,  2014/14148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yasak silah taşıma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve yasak silah bulundurma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında hüküm kurulurken, suçta kullanılmayan ancak sanığın evinde yapılan aramada bulunan bilye atan gaz tabancasının da müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasında yer alan, “Emanet Memurluğunun 2010/3007 sırasında kayıtlı, 04-4C-841094-08 numaralı 4,5mm çapında metal bilye atar ... yapısı ... marka P-23 model sıkıştırılmış karbondioksit gazı ile çalışır nişan tabancası, 1 adet plastik kutu içerisinde yaklaşık 512 gr ağırlığında 4,5 mm çaplı metal bilye ile 3 adet karbondioksit tüpü 5237 sayılı TCK'nın 54/1 maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, ” ilişkin paragrafın çıkarılması ve yerine “karar kesinleştiğinde sahibine iadesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21137, Karar No: 2018/9137, Tarih: 26.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21137 E.  ,  2018/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı elektrik şirketi tarafından aleyhine kaçak ve kaçak ek tahakkuku olmak üzere toplam 39.035,30 TL fatura tahakkuk ettirildiğini, kaçak elektrik kullanmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik davalıya 10.000 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; sayaca ve diğer ekipmana müdahale edilerek sayacın eksik endeks kaydettiğinin kaçak tespit tutanağıyla tespit edildiğini, bu doğrultuda kaçak tahakkuku yapıldığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; davacının davalıya 18.339,03 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kaçak elektrik kullanımından kaynaklı borca yönelik borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

1-) Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği 01.03.2003 tarihinde yürürlükten kaldırılmış ve Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir. Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirleneceği açıklanmıştır.

...... uygulanmasına ilişkin olarak 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Somut olayda; davacı tarımsal sulama amaçlı elektrik abonesi olduğunu, kendisine ait sayacı tarımsal faaliyette bulunulmayan kış mevsiminde çalınma eyleminden korumak için söktüğünü ve sulama sezonunda yeniden panoya bağladığını beyan etmiş, davalı kurum görevlilerince yapılan kontrolde de ölçü devresine müdahale edilerek kaçak elektrik kullanıldığı tespit edilmiştir.

......

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi asıl ve ek raporu davaya konu uyuşmazlığın çözümüne elverişli nicelik ve nitelikte olmadığından söz konusu raporlara dayalı olarak hüküm kurulamayacağı açıktır.

......

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi asıl ve ek raporu davaya konu uyuşmazlığın çözümüne elverişli nicelik ve nitelikte olmadığından söz konusu raporlara dayalı olarak hüküm kurulamayacağı açıktır.

2-)Bundan ayrı olarak, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı kanunun 17. maddesinin birinci,üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a),(ç),(d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, kayıp ve diğer bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ......’nun kanundaki yetkileri genişletilerek söz konusu bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Bu kapsamda bilirkişi tarafından yapılacak hesaplamada ,kaçak tahakkuku noktasında kayıp kayıp kaçak,dağıtım,iletim ve psh bedeli hariç fonsuz birim fiyat üzerinden değerlendirme yapılması,ek tahakkuk hesabında normal tüketim hesabı yapılarak sonuca ulaşılması, buna göre kayıp kaçak, dağıtım, iletim ve psh bedeli dahil giydirilmiş birim fiyatı üzerinden belirleme yapılması gerektiğinin de gözetilmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece; alanında uzman ayrı bir 3’lü bilirkişi heyetinden davaya konu edilen kaçak elektrik tüketim bedellerinden davacının davalıya borçlu olup olmadığının tespiti noktasında kaçak tutanak tarihinde yürürlükte olan yukarıda ifade edilen yönetmelik ve kurul kararına göre hesaplamayı içerir, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli, tarafların itirazlarını karşılar nitelikte rapor alınması, alınacak raporda kayıp kaçak vb. bedeller ile ilgili ikinci bentte belirtilen hesaplama yöntemine de uyulması ve mahkemece de alınacak bu rapora göre sonucuna uygun hüküm tesisi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/4668, Karar No: 2015/30017, Tarih: 14.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4668 E.  ,  2015/30017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın bayram münasebetiyle köyüne geldiğinde, ... mevkinde bulunan köyün çeşmesinin yanında yer alan söğüt ağaçlarını kontrol ettiği, babasından kalma söğüt ağaçlarının kesilmiş olduğunu gördüğü, köyde yaptığı araştırmada ağaçlarını köy muhtarı olan sanık ... ve köy azası olan sanık ...'ın kestirdiklerini öğrendiği, sanıklar hakkında şikayetçi olduğu, bu şekilde sanıkların mala zarar verdiği iddia edilen olayda;

Tüm dosya kapsamı,tanık ve tesbit tutanağı ve suç yerinden yapılan keşif sonucu alınan ziraat bilirkişi raporu ve keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanına göre, söz konusu zarar verilen ağaçların sanıkların savunmasını destekleyecek şekilde kökleri ile su kuyusuna zarar verdikleri dolayısıyla sanıkların köyün suyunu açtıkları sırada verdikleri zararın zorunluluk halinden ileri geldiği ve kusurlarının bulunmadığı esasen keşif sonucu alınan fen bilirkişisi raporuna göre, katılana ait olan ağaçların ...köyü sınırlarında kalan Hazineye ait 115 Ada 24 nolu parsele dikildiği tespit edildiğinden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 14.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/804, Karar No: 2017/5797, Tarih: 12.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/804 E.  ,  2017/5797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasındaki itirazın iptali davası hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.12.2016 gün ve 2016/160 E. - 2016/602 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosya içerisinde bulunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 30.11.2011 tarihli ve 33054 sayılı yazısından taraflar arasındaki adi ortaklığın vergi kaydı bulunduğu anlaşılmakla tarafların anılan Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne aralarında adi ortaklık bulunduğuna dair yazılı adi ortaklık sözleşmesi olup olmadığı sorularak, varsa bir örneğinin temin edilerek dosya içerisine alındıktan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİ, 12/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1220, Karar No: 2023/3009, Tarih: 22.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1220 E.  ,  2023/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/865 E., 2022/970 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/331 E., 2021/341 K.

Taraflar arasındaki davacının yaşlılık aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların iadesine ilişkin kurum işlemlerinin iptali ile davacıya yeniden emekli aylığı bağlanması ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili ve manevi tazminat ödenmesi talepleriyle açılan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 20.08.1982 tarihinde sigortalı olarak Aydın ilinde çalışmaya başladığını, amele, bekçi, bahçıvan, çaycı, odacı, pide ustası, inşaat ustası olarak çalıştığını, en son ...'da 15.02.2013 tarihine kadar çalıştığını, Sıhhiye SGM tarafından sigortalı çalışmaların eksikmiş gibi emekli aylığının iptal edildiğini, 16.05.2013 tarihinde emeklilik talebinde bulunduğunu, 01.03.2013 tarihinden itibaren emekli aylığı bağlandığını, 6 ay emekli aylığı aldıktan sonra emekli aylığının iptal edilerek, faizi ile birlikte istenildiğini, müvekkilinin bu nedenle mağdur duruma düştüğünü belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. manevi tazminat ve 21.12.2013 tarihinden itibaren ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI