muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4889, Karar No: 2017/5198, Tarih: 05.07.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4889 E.  ,  2017/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2005 takvim yılında işlenen suç hakkında; düşme

2006 takvim yılında işlenen suç hakkında; mahkumiyet

1-2005 takvim yılına ilişkin zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak’ suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak nedeniyle sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

a)Sanığın, hakkında İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı kesinleşen .... isimli şahsa, mükellef....Ltd. Şti.'ni kurdurup sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında; sanığın aşamalardaki beyanlarında atılı suçu işlemediğini, kendisinin şirketle hiç bir bağlantısı olmadığını savunduğu, ... ... isimli şahsın ise hakkında mahkumiyet kararı verilen dosyadaki savunmasında şirket işleriyle sanığın ilgilendiğini iddia etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından sahte faturaları kullanan şirket yetkilileri tanık olarak dinlenip gerektiğinde suça konu faturalardaki yazı ve imzaların kimin eli ürünü olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/07/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3703, Karar No: 2014/3215, Tarih: 20.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3703 E.  ,  2014/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2011/109-2012/1066

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi K. Ünal tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin haksız fesh edildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının 27.08.2004-08.09.2009 tarihleri arası davalı şirketin iş sözleşmelerini devir aldığı dava dışı .. Elektronik Sistem Ürünleri Pazarlama San. Tic. Ltd. Şti. adlı firmada, 08.09.2009-25.02.2010 tarihleri arası ise müvekkili firmada teknisyen olarak çalıştığı, davacının çalıştığı döneme ilişkin hak ettiği tüm alacaklarının ödendiği belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının çalışmalarına ilişkin alındığı belirtilen senet bedelinin tahsil edilip edilmediği, tahsil edilmiş ise davacının alacaklarından mahsup edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosyada mevcut "Kıdem Tazminatı" başlakılı ve davacının imzasını taşıyan iki adet belgeden "27.09.2004-08.09.2010 tarihine kadar... Elek. Sis. Ürün Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'de çalıştığım süreler içersinde tüm maaşlarımı, mesailerimi, kanuni alacaklarımı aşağıdaki senetlerin ödendiği takdirde almış olup, hiç bir alacağım kalmamıştır." açıklamasını taşıyan belgede davacıya 12 adet 800,00 TL ve 1 adet 1.266,00 TL bedelli senet verildiği davacının da bu senetlerden 3 tanesinin ödendiğini kabul ettiği anlaşılmıştır. Diğer belgede ise davacı işçinin davalı şirkette çalıştığı süreye ilişkin tüm alacaklarını aldığı ve hiç bir hakkının kalmadığı belirtilmiş, belge davacı tarafından imzalanmıştır. Sözkonusu belge ile davacıya 431,58 TL kıdem tazminatı ödendiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda ödemeleri gösterir belge bulunmaması nedeniyle mahsup yapılmadığı belirtilmiş, mahkemece davacının ödendiğini kabul ettiği miktarlar kıdem tazminatı ile ücret alacağından mahsup edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak taraflar arasında ihtilaf konusu

olmayan senetlerin iade edilip edilmediği yada tahsili için işlem yapılıp yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Mahkemece, sözkonusu senetlerin akıbeti araştırılarak, gerekirse taraflardan açıklama istenerek sonucuna göre dava konusu alacaklar hakkında bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

olmayan senetlerin iade edilip edilmediği yada tahsili için işlem yapılıp yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Mahkemece, sözkonusu senetlerin akıbeti araştırılarak, gerekirse taraflardan açıklama istenerek sonucuna göre dava konusu alacaklar hakkında bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5445, Karar No: 2022/5084, Tarih: 01.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5445 E.  ,  2022/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Birleşen Antalya 2.Ticaret Mahkemesi 2016/823 E. 2016/647 K. Sayılı Dosyası

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hüküm davalı-birleşen davada davacı vekilince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 01.11.2022 tarihinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili Avukat ... geldi. Asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği, mazeret dilekçesinde başka mahkemelerde duruşmaları olması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını, duruşmanın yokluklarında yapılmasını talep ettiği görüldü duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16411, Karar No: 2015/22911, Tarih: 24.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16411 E.  ,  2015/22911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 23.02.2008 - 20.06.2009 tarihleri arasında davalı şirketin.....’daki yol inşaatı şantiyesinde çalıştığını, bu tarihte iş akdine işlerin bitmesi üzerine son verildiğini, uzun süre beklemesine rağmen yeni iş için kendisine haber verilmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, müvekkili şirkette değil, .....'da bulunan ........... isimli şirkette çalıştığını, bu şirket için .... kanunlarına göre kurulmuş bir şirket olduğunu, davacının bu şirket ile taşeronluk anlaşmasıyla iş yaptığını, çalışan olmaması nedeni ile iş mahkemelerinde dava açamayacağını, davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin davacının .....'ya giriş vizesi alması için yapılmış bir sözleşme olduğunu, davacının işçi olarak çalışması durumunda fazladan yapılan ödemeleri iade etmesi gerektiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, taraflar arasında hizmet akdinin bulunmadığı kanaatine varılarak, hizmet akdine dayanmayan taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayalı olup olmadığı ve bu bağlamda iş mahkemelerinin görevi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 16. Maddesi, “Birden çok işçinin meydana getirdiği bir takımı temsilen bu işçilerden birinin, takım kılavuzu sıfatıyla işverenle yaptığı sözleşmeye takım sözleşmesi denir.

Takım sözleşmesinin, oluşturulacak iş sözleşmeleri için hangi süre kararlaştırılmış olursa olsun, yazılı yapılması gerekir. Sözleşmede her işçinin kimliği ve alacağı ücret ayrı ayrı gösterilir.

Takım sözleşmesinde isimleri yazılı işçilerden her birinin işe başlamasıyla, o işçi ile işveren arasında takım sözleşmesinde belirlenen şartlarla bir iş sözleşmesi yapılmış sayılır. Ancak, takım sözleşmesi hakkında Borçlar Kanununun 110 uncu maddesi hükmü de uygulanır.

İşe başlamasıyla iş sözleşmesi kurulan işçilere ücretlerini işveren veya işveren vekili her birine ayrı ayrı ödemek zorundadır. Takım kılavuzu için, takıma dahil işçilerin ücretlerinden işe aracılık veya benzeri bir nedenle kesinti yapılamaz.” hükmünü içermektedir.

İşe başlamasıyla iş sözleşmesi kurulan işçilere ücretlerini işveren veya işveren vekili her birine ayrı ayrı ödemek zorundadır. Takım kılavuzu için, takıma dahil işçilerin ücretlerinden işe aracılık veya benzeri bir nedenle kesinti yapılamaz.” hükmünü içermektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesinde taraflar arasındaki ilişkinin yukarıda belirtilen Kanun hükmü kapsamında iş ilişkisi ve sözleşmenin de “Takım Sözleşmesi” niteliğinde olduğu, bu durumda davaya bakma görevinin iş mahkemelerine ait bulunduğu halde yanılgılı değerlendirme sonucu taraflar arasında “hizmet akdinin bulunmadığı” şeklindeki hatalı gerekçeyle davanın reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Diğer taraftan yerel Mahkemenin, taraflar arasında hizmet akdi bulunmadığı yönündeki gerekçesine göre de görevsizlik kararı yerine davanın esastan reddi de doğru olmamıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17385, Karar No: 2024/9729, Tarih: 18.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17385 E.  ,  2024/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/345 E., 2016/116 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdureye "sana birşey söylemem gerekiyor" diyerek mağdureyi okul aile birliğinin odası olarak adlandırılan yere götürdüğü, mağdurenin üzerine doğru geldiği, eliyle belinden tuttuğu, öpmeye çalıştığı sırada dudağının mağdurenin dudağının kenarına değdiği, mağdurenin sanıktan kurtularak arkasında anahtarı bulunan kilitli kapıyı açtığı ve dışarı çıktığı kabul edilen eylemde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle mağdurenin çelişkili ve anlam bütünlüğü içermeyen beyanlarının kesin ve inandırıcı delillerle desteklenmediğine, sanığın lehine olan delillerin değerlendirilmediğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle sanığın eylemlerinin sarkıntılık düzeyini aştığına ve 28.06.2014 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1. maddesi 1. cümle ve 103/3. maddesi kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2254, Karar No: 2016/3055, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2254 E.  ,  2016/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2015 tarihli ve 2013/569 esas, 2015/190 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 10/04/2015 tarihli ve 2015/120-61 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/04/2015 tarihli ve 2015/238 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 26/01/2016 gün ve 94660652-105-34-13995-2015-E.2300/7961 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/04/2015 tarihli ve 2015/238 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1170, Karar No: 2025/5630, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1170 E.  ,  2025/5630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/21 Esas, 2024/21 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 28.12.2023 Tarihli ve 2023/80 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocukların ikamet adresinin ... Mah. 34023 Nolu Sok. No:../Gaziantep olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 05.08.2024 Tarihli ve 2024/21 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun)5 inci maddesinin a ve b bentleri uyarınca verilen danışmanlık ve eğitim tedbirinin uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a ve b) alt bentleri şöyledir:

" Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,

" Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.”

C. Değerlendirme