muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6268, Karar No: 2019/6482, Tarih: 25.10.2019

Soruşturma aşamasında toplanan deliller sonucunda yeterli şüphenin oluşmaması durumunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi, yargılama aşamasında hakim veya mahkemece verilen kararlar ile kanun yolu aşamalarında delillerin hukuka uygunluk denetiminin yapılacağına dair düzenlemelerin yanı sıra; iddianamenin iadesi müessesinin de delilin denetimine olanak tanıdığının kabulü gereklidir. Ancak Anayasanın 38, 5271 sayılı CMK'nın 206/2 maddelerindeki düzenlemeler kapsamında, bu olanağın çok geniş yorumlanmaması gerektiği CMK'nın 172/1 maddesinin doğal sonucudur.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere;

"Kamu davasının tek veya zorunlu olduğunda birbirini izleyen oturumlarda ve mümkünse bir günde sonuçlandırılmasını gerçekleştirebilmek amacıyla; iddianamenin, hukuken geçerli ve yeterli delillerin toplanmasından ve dava açma koşullarının gerçekleşmesinden sonra, tüm yönleriyle doğru ve eksiksiz olarak mahkemeye verilmesi gerekmektedir.

Yeterli delil bulunmadan veya toplanmadan âdeta delilsiz davanın açılmış olması ve bunun sonucu olarak mahkemenin soruşturma yapmak zorunluluğunda kalacağının anlaşılması halinde iddianame iade edilecektir...

Deliller kamu davası açmak için yeterli olsa bile, iddianamede bulunması gerekli diğer ve bir bakıma şekli sayılabilecek hususların yer almaması halinde de iade mümkündür..."

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2019 tarihli ve 2019/55 değişik iş sayılı kararına konu olan ve Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.02.2019 tarihli ve 2019/7123 soruşturma, 2019/3071 esas, 2019/943 sayılı iddianamede, 10.09.2015 tarihinde gerçekleşen olay ile ilgili olarak Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, tasarlayarak adam öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından cezalandırılması istenen şüpheli ... hakkında ayrıca Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/76 esasına kayden görülen dava dosyasında 30.08.2016 tarihli başka bir olayla nedeniyle de Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan yargılandığının anlaşılmasına göre; Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunun niteliği gereği anılan suça matuf elverişli/vahim eylemi oluşturan araç suçların her birinin müstakil suç vasfını muhafaza ederek TCK'nın 302/2 maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmaları gerekmekte ise de, fiili ve hukuki kesinti tarihinden önce işlenen tüm araç suçlar yönünden TCK'nın 302/1 maddesinin yalnızca bir kez uygulanması gerekeceğinden her iki dava dosyasının birlikte görülmesi gereğine işaret eden iade kararı ile bu karara vaki itirazın reddine dair verilen mercii kararında hukuka aykırılık görülmememiştir.

V-SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2019 tarih ve 2019/52926 sayılı tebliğnamesindeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 25.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8431, Karar No: 2023/5771, Tarih: 23.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8431 E.  ,  2023/5771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/151 E., 2013/31 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın açılmamış sayılması

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asil dava dilekçesinde; kendisine ait taşınmazın kadastro çalışmaları sonucunda yol olarak davalı Belediye adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek, davalı adına tapu kaydının iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davacı tarafın 26.11.2012 tarihli duruşmaya gelmediği ve mazeret de bildirmediği, davanın 26.11.2012 tarihli celsede yenileninceye kadar HMK 150 inci madde uyarınca işlemden kaldırılmış olduğu ve aradan geçen 3 aylık süre zarfında davacı tarafın davayı yenilemediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının dosyanın işlemden kaldırıldığı son celseye mazeret dilekçesi gönderdiğini, ancak Mahkemenin bu mazereti değerlendirmeden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verdiğini ileri sürerek, Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması" başlıklı 150 inci maddesi,

Düzenlemesi mevcuttur.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III - 2 nci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III - 2 nci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4158, Karar No: 2019/5637, Tarih: 04.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/4158 E.  ,  2019/5637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...'ün ... ve ... parsel sayılı taşınmazları satış suretiyle muvazaalı olarak davalı eşine temlik ettiğini, devirlerin bağış niteliğinde olduğunu, satış bedelinin düşük olduğunu ve mirasbırakanın maddi durumunun iyi olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına miras payları oranında tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakan eşinin yıllarca hasta ve yatalak olduğunu, ona kendisinin baktığını, davacının mirasbırakana bakmadığını, ayrıca mirasbırakanın taşınmazları ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile de kendisine verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin mal kaçırma amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ün kayden malik olduğu ... ve ... parsel sayılı taşınmazları 24.06.2013 tarihinde eşi olan davalı ...’e satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 23.01.2015 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi ... ile ilk eşi ... ile birlikte evlat edindikleri ...'nun kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

Somut olayda, dinlenen davacı tanıkları temlikin muvazaalı olduğu yönünde bir beyanda bulunmadıkları gibi davacı tarafından mirasbırakanın kendisinden mal kaçırmasını gerektirir somut bir neden de ortaya konulamamıştır. Dolayısıyla, davacı temliklerin muvazaalı olduğu iddiasını kanıtlamış değildir.

Hal böyle olunca, davacının iddialarını HMK’nin 190. ve TMK’nin 6. maddeleri gereği kanıtlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4946, Karar No: 2019/6657, Tarih: 01.07.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/4946 E.  ,  2019/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2019/208 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24/06/2019 günlü ve 35601974-104-0270-2019-E.978/50447 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 28/06/2019 günlü ve ND-2019/68221 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... imzalı Diyarbakır Valiliğinin 10/06/2019 tarihli ve 81199893-899-224-1 sayılı yazısında; anılan davanın Diyarbakır Adliyesinde görülmesi durumunda, ilin hassasiyetleri sebebiyle, daha önce görülen davalarda yaşanan olumsuzlukların tekerrür edebileceği, maktuller, müşteki ve sanık yakınlarının davayı yakından takip ederek ciddi katılım sağlayabilecekleri, il içerisinde toplumsal çatışmaya, kargaşaya yol açabileceği, görülen davada taraflar arasında intikam duygusu ile hareket edilerek müessif olayların olma ihtimalinin mevcut olduğu, yöredeki aşiret yapılanmasından dolayı adliye önü, çevresi ve şehrin muhtelif yerlerinde kamu güvenliğini sarsacak nitelikte olayların meydana gelmesi ihtimalinin bulunduğu, söz konusu duruşmanın Diyarbakır Adliyesinde gerçekleşmesi halinde, sanığın cezaevinde, adliyede veya cezaevinden adliyeye getirilip götürülmesi esnasında, bölgenin terör bölgesi olması ve terör olaylarının çok sık yaşandığı bir bölge olması nedeniyle öldürülmesi, kaçırılması veya kargaşa çıkması gibi kamu güvenliğini bozacak üzücü olayların meydana gelmesinin ihtimal dahilinde olduğu, sansasyonel ve büyük davalarda yeteri kadar adliye noktası ve çevik kuvvet personelinin görevlendirildiği, ancak davaya müzahir grupların kimlik bilgilerinin ve sayısının bilinmemesi nedeniyle güvenlik zafiyeti oluşması ihtimalinin bulunduğu, ayrıca bahse konu davanın yapılacağı Diyarbakır Adalet Sarayı hizmet binasına, çeşitli müracaatlar nedeniyle günlük yaklaşık olarak 1000-2000 vatandaşın giriş yaptığı, olağan duruşmaların düzenli olarak devam etmekte olduğu ve bahsi geçen davanın maktulünün birden fazla olması nedeniyle daha önceki yıllarda görülen davalarda da örnekleri olduğundan duruşmaya yüksek sayıda katılımın olabileceğinin düşünüldüğü, özellikle Diyarbakır'da ikamet eden Tezgel ailesinin ölen iki yakınından dolayı diğer akrabalarının da olaya dahil oldukları, duruşmalara yoğun katılım sağlayacakları ve olayların meydana gelebileceği, Diyarbakır Adalet Sarayının günlük işleyişinin yoğunluğu göz önünde bulundurulduğunda, bahse konu davanın görülmesinde güvenlik zafiyetinin oluşabileceğinin düşünüldüğü, bu kapsamda, kamu güvenliği bakımından yaşanması muhtemel tüm olumsuzlukların önüne geçilmesi adına davanın başka bir ilde yapılmasının uygun olacağı yönünde görüş belirtildiği,Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 13/06/2019 tarihli ve B.M

.M. 2019/11597-2/03 sayılı fezlekesinde; davaya konu olayın taraflarının duruşma günleri adliye binasında karşı karşıya gelmeleri esnasında telafisi mümkün olmayan olayların meydana gelebileceği, adliye binasında veya çevresinde olağan güvenlik imkanlarının yanı sıra alınacak ek güvenlik tedbirlerinin böyle bir olayı engellemede yeterli olmayabileceği, sanığın veya sanık tarafının adliyeye gelip gitmeleri sırasında, öldürülmeleri, kaçırılmaları veya kargaşa çıkması gibi kamu güvenliğini bozacak üzücü olayların meydana gelmesinin ihtimal dahilinde bulunduğu, bu sebeplerle davanın Diyarbakır dışında başka bir şehre naklinin yapılmasının uygun olacağının bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no'lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Sanık müdafi Av.... 22/05/2019 havale tarihli dilekçesinde özetle; her iki ailenin yörenin kalabalık nüfuslu ailesi olduğunu, duruşma günleri çok sayıda kişinin Adliye ve çevresine intikal edeceğini, davaya konu olayın da onlarca polisin gözü önünde meydana geldiğini, müvekkili sanığın can güvenliğinden endişelendiklerini ifade ederek davanın nakli isteminde bulunduğu,

Davanın nakli hususunda mahkemece bir talepte bulunulmadığı, sanık müdafin talebi üzerine davanın naklinin istenildiği, sanığın tutuklu olarak yargılandığı, somut olayda davanın nakline karar verilmesi durumunda her iki aile arasında bundan sonra meydana gelecek tüm olaylara ilişkin yargılamalarda davanın nakline karar vermek gerekeceği, önemli olanın bu hadiselerin önüne geçmek olup bunun da kolluk güçleri ile idari makamların görevleri dahilinde olduğu, öte yandan dava ekonomisi ile tabii hakim ilkesi de düşünüldüğünde, keza dosya kapsamında kanunun aradığı manada ciddi, yakın ve kamu emniyetini tehlikeye düşürecek bir durumun bulunmadığı, hakeza mahkemece duruşma hazırlık tutanağı ile duruşma gün ve saatinin belirlendiği, yoğun güvenlik önlemlerinin alınması hususunda kolluk birimlerine müzekkere yazılması lüzumuna da gerek duyulmadığı ve muhtemel olayları Diyarbakır ili emniyet güçlerinin önlemeye yönelik imkanları da birlikte değerlendirildiğinde; CMK'nın 19/2. maddesinin öngördüğü dava nakli şartlarının somut olayda bulunmadığı, açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün, Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/208 Esasında kayıtlı bulunan kamu davasının başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakline ilişkin talebinin REDDİNE, dosyanın müteakip işlemlerin mahkemesince takdir ve ifası için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 01/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8425, Karar No: 2012/11827, Tarih: 04.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8425 E.  ,  2012/11827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dava konusu taşınmaz, arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının, fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaza ait 1/1000 ölçekli imar planı; taşınmazın konumu da işaret ettirilerek Belediye İmar Müdürlüğünden getirtilerek zemine uygulanıp yol ve kaldırım olarak ayrılan bölümlerinin yüzölçümleri fen bilirkişisine hesaplattırılıp, kroki üzerinde de işaretlettirilmek suretiyle yol ve kaldırım olan bölümlerinin tapudan terkinine, geri kalan bölümlerin ise davalı idare adına tescili yerine, yazılı şekilde taşınmazın tamamının davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10498, Karar No: 2016/14846, Tarih: 01.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/10498 E.  ,  2016/14846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, takip konusu ilamın kamulaştırmasız elatma tazminatına ilişkin olduğunu, 6487 sayılı Yasa'nın .... maddesi ile değişik 2942 sayılı Geçici .... maddesi gereğince maktu olması gereken icra vekalet ücreti ve icra tahsil harcının nispi hesaplandığını belirterek, icra vekalet ücreti ve tahsil harcının maktu hesaplanmasına karar verilmesini ve muhtıranın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, .../06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici .... maddesinin .... fıkrası gereği, 1983 sonrasındaki kamulaştırmasız el atmalarla ilgili açılan her türlü davada, maktu vekalet ücreti ve maktu harç uygulanacağı gerekçesi ile icra vekalet ücreti ve icra harcının nispi olarak ödenmesine dair işlemin iptaline, karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın .... maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici .... maddesinin .... fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine .... fıkrasında da; ''04.....1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması halinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.