muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3152, Karar No: 2020/5477, Tarih: 06.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3152 E.  ,  2020/5477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, iletim ve perakende satış hizmeti bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.500 TL'nin dava tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 17.11.2015 tarihli dilekçesi ile bedel yönünden talebini artırmış ve 34.351,65 TL’nin yasal faizin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemişdir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ile 34.351,65 TL'nin, 3.500,00 TL'sinin dava tarihi olan 12/01/2015 tarihinden, 30.851,65 TL'nin ıslah tarihi olan 17/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, iletim ve perakende satış hizmeti bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü, Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13100, Karar No: 2017/9470, Tarih: 04.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/13100 E.  ,  2017/9470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine uygun mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkındaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 191. ve 147.maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuğun sorgusu yapılıp savunması saptanmadan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1877, Karar No: 2014/4473, Tarih: 15.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1877 E.  ,  2014/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır. Çekişmeli taşınmazların sınırında eylemli olarak orman niteliği ile tespit gören ve tespiti kesinleşen 103 ada ... parsel sayılı taşınmaz bulunmaktadır. Ayrıca davalı Hazine 04.02.2010 tarihli cevap dilekçesinde taşınmazın kuzeyinin orman olduğunu, üzerinde ... adet palamut ağacı olduğu, bu ağaçların arazinin kuzeyinde bulunan orman arazisinin devamı niteliğinde kendi kendine yetişmiş ağaçlardan olduğu belirtiminde bulunarak açıkça orman iddiasını dile getirmiştir. Böylesi bir durumda somut olayda orman araştırması yapılması zorunlu olup 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun .... maddesi ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun 2014/... sayılı kararı uyarıncaı temyiz inceleme görevi Yargıtay .... Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın Yargıtay .... Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, ....04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3504, Karar No: 2014/3959, Tarih: 20.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3504 E.  ,  2014/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2013

NUMARASI : 2012/318-2013/330

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen kaza sonucu hasar gördüğünü, başvuruya rağmen davalı sigorta şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 13.000,00 TL’nin, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğunu ve salt alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiğini, hasarın teminat dışında kaldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiği ve rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava, kasko sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nın 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin, "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan

onra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Motorlu Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinde; Taşıtın, uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Ayrıca, Motorlu Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinde; Taşıtın, uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması,

sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; yargılama sırasında alınan 15.05.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporda; kaza ile rapor arasında geçen süreye göre olay anında alkol oranının 207 promil olduğunu ancak bunun şahsın olay esnasında alkollü olması halinde geçerli olacağını, zira 2.7 mg/dl alkolün herkeste bulunabileceğini bildirilmiştir. İspat külfeti davalı sigortacıda olup, ters çevrilerek davacıya yüklenemez. Dosya kapsamında bulunan 01.12.2011 tarih ve 15:52 saatli biyokimya raporuna göre davalının kanında 2.7 mg etanol bulunmuştur. Bu laboratuvar sonucuna göre etanolun referans aralığı 0-10 mg olarak belirtilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişilerce bu miktar promil olarak değerlendirilmiş ve kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleştiği bildirilmiştir. Oysa bu oran promil olmayıp mg’dir. Bu durumda mahkemece yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23463, Karar No: 2015/305, Tarih: 12.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2013/23463 E.  ,  2015/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/330-2013/661

T.. T.. ile C.. B.. aralarındaki katılma alacağı davasının açılmamış sayılmasına dair İstanbul 10. Aile Mahkemesi'nden verilen 24.10.2013 gün ve 330/661 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, tarafların evlilik birliği içinde edinilen taşınmaz ve araç üzerindeki 5.000 TL katılma alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yan tarafından 18.06.2013 tarihli oturuma iştirak edilmediği ve dava süresi içinde yenilenmediğinden açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece duruşmanın bırakıldığı 28.03.2013 tarihli oturum için davacı vekili aynı tarihli mazeret dilekçesi vermiş, dilekçesinde mazeretin kabulü halinde yeni duruşma gününü Uyap sistemi üzerinden öğreneceğini bildirmiş, mazeret kabul edilerek 18.06.2013 tarihi duruşma günü olarak belirlenmiştir. 18.06.2013 tarihli oturuma davacı tarafın katılmaması üzerine, mahkemece duruşma gününün Uyap sisteminde öğrenilmemiş olması olasılığı dikkate alınarak 24.10.2013 tarihi yeni duruşma günü olarak belirlenerek davacı vekiline 02.07.2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve davacı vekili 24.10.2013 tarihli oturuma katıldığı halde dosyanın 18.06.2013 tarihinden geçerli olmak üzere işlemden kaldırılmasına ve HMK 150. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hakim, yargılamanın düzenli bir biçimde yürütülmesini sağlamakla yükümlüdür. (HMK'nun 30. maddesindeki usul ekonomisi ilkesi) Bu kapsamda sadece taraflar değil mahkemede dürüstlük kuralına (TMK 2. madde) uygun yargılama yapmakla yükümlü olup tarafları duraksamaya itecek çelişkili usuli işlemlerden kaçınmalıdır. Mahkemece 18.06.2013 tarihli oturumda dosyanın işlemden kaldırılmasına karar vermek gerekirken, bu yapılmayıp 24.10.2013 tarihli oturum için duruşma gününü davacı vekiline tebliğ etmek suretiyle dosyanın yenilenmesi konusunda davacı vekilini duraksamaya sevketmiştir. Bu husus adil yargılanma hakkı kapsamındaki hukuki dinlenilme (HMK 27. maddesi) hakkına aykırıdır. Bu halde, mahkemece yargılamaya devam edilip taraf delilleri toplanarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3255, Karar No: 2018/12209, Tarih: 24.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/3255 E.  ,  2018/12209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bilirkişi raporuna göre, sanığın iş yerinde bulunduğu sürede yapılan tüketimin, yapılması gereken tüketim miktarına yakın olması karşısında, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 24.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3236, Karar No: 2021/280, Tarih: 19.01.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/3236 E.  ,  2021/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yol uygulamasında sanığın sevk ve idaresindeki araçta usulüne uygun olarak yapılan aramada 165 kg Akbar marka çay ele geçirilmesi şeklinde geçekleşen olayda; sanığın aşamalardaki savunmasında, çayların kaçak olmadığını beyan etmesi ve .... Ticaret firması tarafından sanık adına düzenlenen 29/10/2014 tarih ve.... seri numaralı 165 kg ithal siyah çay cinsi eşyaya ilişkin 2.673,00 TL bedelli fatura sunması karşısında, faturayı düzenleyen firma yetkililerinin dinlenip, faturanın firmalarına ait olup olmadığının sorulması, firma yetkililerinin suça konu eşyaları sattıklarını kabul etmeleri halinde, faturaların olayda yakalanan çaylara uygunluk arz edip etmediğinin, firmaların defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ilgili Gümrük İdarelerinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibarıyla ayniyet tespiti yapılarak ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kısa kararda dava konusu eşyanın müsaderesine ilişkin hüküm kurulmamış olduğu halde, gerekçeli kararın hüküm kısmında dava ile ilgisi bulunmayan 2 adet ayrı kırmızı beyaz kutu içerisinde bulunan 450'şer gramlık .... yazılı kaçak çayın müsaderesine karar verilmekle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki ve karışıklığa sebep olunması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12127, Karar No: 2018/13210, Tarih: 25.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12127 E.  ,  2018/13210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'nın kendisinin kiralamış olduğu ve GPS kayıtlarına göre, suç saatinde katılanlara ait restoranların yakınında bulunduğu tespit edilen aracı diğer sanık ...’a verdiğini ifade etmesi, aynı tarihli İl Gençlik ve Spor müdürlüğü Yüzme Havuzunda gerçekleşen hırsızlık olayına ilişkin net olmayan CD dökümlerinde bilgisayar taşırken ve katılan ...’ya it ...Restonrantta elinde sigara ve çakmakla görüldüğü ifade edilen şahsın ... olduğuna ilişkin tespitin sanık ...’in teşhis ve beyanlarından ibaret olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıkların suç tarihinde kullanmış oldukları telefonların geçmişe dönük HTS kayıtları celp edilerek olay günü ve saatinde suç yerinde sinyal verip vermediğinin araştırılması,

Sanık ...'ün talimat mahkemesinde alınan savunmasında, sanık İbrahimle aralarında kendisini dolandırdığından bahisle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesin'de görülmekte olan dava nedeniyle husumet bulunduğunu ifade ettiği anlaşılmakla; gerçekten böyle bir davanın olup olmadığı sorularak, eğer var ise dosyanın istenip incelenmesi ve denetime olanak sağlayacak şekilde evrak örnekleri dosya arasına alınması,

Dosyada bulunan CD görüntüleri bilirkişi tarafından incelenerek hazırlanacak rapor sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 25.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.