muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2089, Karar No: 2024/7050, Tarih: 24.06.2024

İlgili yasalarda hizmet tespiti davasında ispat yönteminin ne şekilde olması gerektiğine dair herhangi bir açıklama bulunmadığından, kamu düzenine ilişkin bu tür davalarda taraflar her türlü delile dayanabileceği gibi Mahkemece kendiliğinden araştırma ilkesine göre delil toplanabilir ve inceleme yapılabilir. Bu davaların kamu düzenine ilişkin olduğu da gözetilerek davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığı yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir. Bu nedenle fiili çalışma olgusunun somut şekilde ispatlanabilmesi için sadece taraf delilleriyle yetinilmeyip Mahkemece resen araştırma yapılmalıdır.

3.Değerlendirme

Dava hizmet tespiti ile prime esas kazanç tespiti davasıdır. Davacı, 28.09.2006 - 28.11.2006 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespiti ile davalılarda bildirim yapılan tüm süre boyunca prime esas kazançlarının tespitini talep etmiştir. Mahkemece, davacının talep döneminde yurt dışı giriş çıkışlarının olması ve işçilik alacağı davasında belirlenen ücretin kesinleşmiş olmasından dolayı tüm hizmetleri boyunca hesaplanan prime esas kazançlarının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının prime esas kazançlarının, işçilik alacaklarındaki kabul doğrultusunda belirlenmiş olması hatalı değerlendirmeye dayalıdır. Zira ayni yardımlar ve görev yolluklarının, prime esas kazanç olarak değerlendirilmeyeceği işveren uygulama tebliği ile belirlenmiştir.

Hizmet tespiti yönünde de verilen karar eksik araştırmaya dayalıdır. Davacının, talep dönemindeki yurt dışı giriş çıkış kayıtlarının bulunmasına rağmen, giriş çıkışlarda kullanılan araçların giriş çıkış tarihlerinde davalı şirketlere ait olup olmadığının araştırılmadığı, bu şekliyle verilen kararın eksik araştırma ve hatalı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı ... Transport Uluslararası Nakliyat ve Ticaret A.Ş.'nin 10.11.2017 tarihinde ... Karadeniz Nakliyat ve Ticaret Ltd. Şti.'ye tüm aktif ve pasifiyle birlikte devrolunması nedeniyle ticaret sicil kaydının re'sen terkin edildiği, dolayısıyla taraf sıfatı kalmadığı, karar başlığında gösterilmesinin hatalı olduğu, ayrıca ... Karadeniz Nakliyat ve Ticaret A.Ş.'nin de limited şirket olmayıp anonim şirket olduğu ve karar başlığında Ltd. Şti. şeklinde gösterilmesi hatalı olmuştur.

Tüm bu sebeplerden dolayı verilen karar eksik araştırma ve hatalı değerlendirmeyle verilmiş olup bu nedenle karar bozmayı gerektirmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalılar vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3683, Karar No: 2010/3650, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3683 E.  ,  2010/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Komşu belde ya da köyler halkından seçilecek yerel bilirkişiler ile aynı yöntemle belirlenecek tanıklar, uzman bilirkişi fen memuru ya da kadastro teknisyeni ve uzman ziraat bilirkişisi, sağ olan belirtmelik tutanağı bilirkişileri ile kadastro tespit bilirkişileri huzuruyla taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile mera tahsis haritasının ölçeği ve Hazineye ait tapu kaydının dayanağı olan Toprak Tevzii Haritalarının ölçekleri eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi tarafından, haritaların çakıştırılarak yerine uygulanması, Hazine tapularının ya da tahsisli meraların kapsamları kesin olarak belirlenmesi, 4342 sayılı Yasa'nın 21/2. maddesi hükmü de gözetilerek mera haritası içinde veya dışında kalan taşınmaz bölümleri hakkında yerel bilirkişi, sağ olan belirtmelik bilirkişileri ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, arazinin davacıya ne zaman intikal ettiği, taşınmazın kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, kanunları uyarınca kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kalan taşınmazdan olup olmadığı, taşınmazın Hazine tapusunun kapsamında kalması halinde, Hazine tapusunun ihdasından önceki zilyetliğin ne kadar süreye ulaştığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınması, taşınmazın Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalması halinde sonradan şahıslara dağıtılıp dağıtılmadığının da araştırılması, meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülerek, sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 120 ada 24, 26 ve 27 sayılı parsellerin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20361, Karar No: 2013/21493, Tarih: 05.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20361 E.  ,  2013/21493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra

gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1319, Karar No: 2019/1956, Tarih: 19.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/1319 E.  ,  2019/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, anataşınmazın teras ve çatı izolasyonundaki sorunların çözülmemesinden kaynaklı olarak tavan, duvar ve parkelerinin defalarca her yıl düzenli olarak yağmur ve kar yağdığında büyük zarar gördüğünü, ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/473 Değişik İş sayılı dosyasından tespit yaptırdıklarını, 4.150,00 TL hasar bedeli ile dava konusu dairenin yıllardır kullanılmıyor olması nedeniyle yoksun kalınan kira bedelinin Ekim 2011'den başlamak üzere arsa payları oranında kat maliklerinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 4.150,00 TL olarak talep ettiği alacak miktarını ise ıslah ile yükselterek 6.117,54 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, “Açılan davanın kabulü ile 6.117,54 TL'nin ( 4.150,00 TL'sinin dava bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren) işleyecek yasal faizi ile birlikte hasar tarihinde kat maliki olan davalılardan bilirkişilerin 20/01/2015 tarihli tevzi tablosunda belirtilen oranlarda müştereken ve müteselsilen tahsiline” karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, mahkemece alınan bilirkişi raporu ile hasar ve yoksun kalınan miktarın belirlenerek hüküm kurulduğu, davacının 4.150,00TL'lik talebini ıslahla 6.117,54 TL'ye yükselttiği, talebin tam kabulüne karar verildiği, davacının yoksun kaldığı kira bedelleri yönünden harç ödeyerek açtığı başkaca bir isteminin/davasının bulunmadığı, eda davası niteliğindeki dava dosyasından ayrıca tespit isteminde hukuki yararın bulunmadığı, dava dilekçesinde arsa payları oranında kat maliklerinden tahsili istenmesine rağmen mahkemece müştereken ve müteselsilen karar verildiği, vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine hükmedilmesi gerekirken bilirkişi raporundaki oranlarda karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bilirkişi raporu ile tespit edilen hasar ve yoksun kalınan kira bedelleri tespit ettirilerek hüküm altına alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığından sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Davacının, arsa payları oranında tahsiline karar verilmesini talep etmesine rağmen mahkemece, davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna hükmedilmesi,

2-Davalılar aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin, davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

1-Davacının, arsa payları oranında tahsiline karar verilmesini talep etmesine rağmen mahkemece, davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna hükmedilmesi,

2-Davalılar aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin, davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile (2) nolu bent yönünden davacı yararına, (1) nolu bent yönünden temyiz eden davalı yararına hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4911, Karar No: 2019/2381, Tarih: 20.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4911 E.  ,  2019/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının, vefat eden oğlunun eşi olduğunu, oğlunun vefatından sonra 18/08/2008 tarihli ihtarname ile davalının karşılıksız oturduğu evi tahliye etmesini istediğini, davalının ihtara rağmen tahliye etmemesi üzerine ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/37 E. sayılı dosyası ile davalının müdahalesinin menini talep ettiğini, bu dava sırasında davalının, davacı ile aralarında kira ilişkisinin bulunduğu cevabını verdiğini, devamında açılan davadan kendi iradesiyle 25/10/2012 tarihinde feragat ettiğini, davalının halen kendisine ait taşınmazda oturmakta ve kira bedeli ödememekte olduğunu bu nedenle 30/09/2009 - 30/12/2013 tarihleri arasında değişik yıllara göre aylık kira paraları ve gecikme faizi ile birlikte toplam 30.513,21 TL kira parasının tahsili amacıyla davalı aleyhine takibe başlanıldığını ancak davalının takibe itiraz ederek haksız bir şekilde takibin durmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, yapılan itirazın iptali ile takibe kalınan yerden devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacı ile kira ilişkilerinin bulunmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, daha öncesinde hakkında müdahalenin meni istemli dava açıldığı ve davacının feragatiyle son bulduğunu, müteveffa eşinin vefatından sonra kendisine intifadan men edildiğine dair bir bildirimde bulunulmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/37 E. - 2011/184 K. sayılı dosyasında feragatin yapıldığı tarihten davanın açıldığı tarihe kadar aylık 40,00 TL bedel hesaplanarak davanın kısmen kabulüne, sözlü kira akdinde kira bedelinin nasıl arttırılacağına dair bir kayıt davacı tarafından ispat edilmediğinden bu hususta arttırım yapılmadan; davanın 520,00 TL asıl alacak yönünden kabulü ile ...... İcra Dairesinin 2014/15 İcra sayılı takip dosyasının bu asıl alacak yönünden kaldığı yerden devamına, fazla olan kısmın reddine, asıl alacak miktarı üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Davalının temyiz itirazları yönünden;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01. 2015 tarihinden itibaren 2.080 TL'ye çıkarılmıştır.

1- Davalının temyiz itirazları yönünden;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01. 2015 tarihinden itibaren 2.080 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm karar tarihi itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle davalı tarafın temyiz isteminin REDDİNE karar verildi.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıda belirtilen bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3- Dosya arasında bulunan ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/37 E. - 2011/184 K. sayılı dosyası incelendiğinde; davacı ... tarafından davalı ...... aleyhine davaya konu taşınmazdan müdahalesinin meni talebiyle 05.02.2009’da dava açıldığı, davacının alacak(ecrimisil) talep etmediği, davalının 21.05.2009 tarihli cevap dilekçesi ile; davacı tarafından kendisine gönderilen 18.08.2008 tarihli ihtar üzerine davacı ile miras taksim işlemleri bitene kadar kira karşılığı taşınmazda oturması konusunda anlaştıklarını, 40 TL sembolik bir rakam belirlediklerini, davacının 01.09.2009 tarihinden itibaren kirasını ödeyerek oturduğu taşınmazdan, kendisini attırmakla tehdit ettiğini savuarak davanın reddini istediği, yargılama sırasında davacı tarafça 25.10.2011 tarihinde davadan feragat edildiği ve mahkemece feragat nedeniyle davanın reddine karar verilerek, kararın 23.01.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Kural olarak, kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davacıya, davalı tarafından kabul edilen kira bedelinin ödendiğinin ispat külfeti ise davalıya düşer. Davacının talep ettiği kira miktarına göre HMK.nun 200. maddesi hükmü uyarınca davacı kira bedelini yazılı belge ile kanıtlamak zorundadır. Aksi halde davalının bildirdiği miktar esas alınmalıdır.

Somut olayda; davacı kira sözleşmesinin varlığını ve kira bedelini yazılı delille ispat edememiş ise de; davalının ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/37 E. - 2011/184 K. sayılı dosyasındaki beyanı esas alınarak mahkemece; taraflar arasında aylık 40 TL bedel karşılığı bir sözlü kira sözleşmesinin yapıldığının kabulü yerindedir.

Ne var ki, kira sözleşmesinin başlangıç tarihi ile ilgili olarak, mahkemece; ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin anılan dosyasında davacı tarafça yapılan feragat tarihi esas alınmış ise de; davacının o davada herhangi bir kira alacağı ya da ecrimisil talebi olmadığı açıktır. Buna göre feragat tarihi öncesine ilişkin kira alacağından da feragat etmiş sayılamayacağı açıktır.

Ne var ki, kira sözleşmesinin başlangıç tarihi ile ilgili olarak, mahkemece; ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin anılan dosyasında davacı tarafça yapılan feragat tarihi esas alınmış ise de; davacının o davada herhangi bir kira alacağı ya da ecrimisil talebi olmadığı açıktır. Buna göre feragat tarihi öncesine ilişkin kira alacağından da feragat etmiş sayılamayacağı açıktır.

O halde mahkemece; davacı tarafça kira başlangıç tarihi yazılı delille ispat edilemediğinden davalı tarafça beyan edilen 01.09.2009 tarihi esas alınarak, bu tarihten itibaren birikmiş kira alacağının tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, üçüncü bendde açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1920, Karar No: 2014/4066, Tarih: 12.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1920 E.  ,  2014/4066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/117240

MAHKEMESİ : Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2010

NUMARASI : 2009/1364 (E) ve 2010/1026 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık eyleminin dükkan niteliğindeki işyerinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 141/1. maddesiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK’nın 50/1-d bendindeki belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklama kavramının, insanın çevresiyle arasındaki ilişkilerini düzenleyen her türlü eylem, çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi ifade ettiğinden, "dernek yönetim kurulunda görev almanın yasaklanması" şeklindeki hükmün bir etkinlik olarak kabul edilemeyeceği ayrıca, sanığa tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırma çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli, infaz kabiliyeti mümkün bir seçenek yaptırıma hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. T.. müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8878, Karar No: 2020/324, Tarih: 16.01.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8878 E.  ,  2020/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanıktan 2008 takvim yılına ait defter ve belgeleri vergi incelemesi için istenmesine rağmen, yasal süresi içinde ibraz etmediği gerekçesiyle açılan kamu davasında; sanığın, şirketi 2008 yılının son ayında devraldığını, şirketin o dönem yetkilisi Kemal İnci ve muhasebecisi ... tarafından defter ve belgelerin kendisine teslim edilmediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, 2008 yılında şirketi idare ve temsil yetkisinin kimde olduğununun ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorulması, şirketin 2008 yılına ait yasal defter ve belgelerinin sanığa teslim edilip edilmediğinin tespiti için şirketin eski ortağı olan Kemal İnci ile şirketin bir dönem muhasebeciliğini yapan ...’un CMK’nin 48. maddesi hatırlatılarak tanık olarak dinlenilmesi, ...’un 21.09.2012 tarihli duruşmada “şirketin muhasebe kayıtları 24.12.2008 tarihinde bir tutanakla ...’a teslim edilmemiştir” şeklindeki beyanı açıklattırılarak, sanıkla aralarında defter ve belgelerin teslimine dair tutanak düzenlenip düzenlenmediğinin kesin olarak tespit edilmesi ve toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile mahkûmiyetine hükmedilmesi,

2) Kabule göre de;

a- “01/02/2012” olan suç tarihinin karar başlığında “2012” olarak eksik yazılması,

b- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.01.2020 tarihinde Üye ...'ın karşı oyuyla, oy çokluğu ile karar verildi.

Başkan V. Üye (M) Üye Üye Üye

... ... ... ... ...

KARŞI OY

Dairemizin 2017/8878 Esas, 2020/324 Karar sayılı 16.01.2020 tarihli kararına ilişkin defter ve belgeleri gizleme suçunun sübut bulduğuna ilişkin karşı oy:

Verginin doğru olarak tarh, tahakkuk ve tahsili için en önemli denetim aracı olan vergi incelemesinin sağlıklı bir şekilde yapılmasını isteyen kanun koyucu 213 sayılı V.U.K. nun 359/a-2 maddesinde; "Vergi kanunlarına göre tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecburiyeti bulunan ... Defter, kayıt ve belgeleri...gizleyenler ...hakkında on sekiz aydan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur..." şeklinde tanımlama yaparak defter ve belge gizleme suçunu düzenlemiştir.

Suçun konusunu vergi kanunlarına göre tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeler oluşturmaktadır.