muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9187, Karar No: 2007/14161, Tarih: 27.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9187 E.  ,  2007/14161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, aralarındaki sözleşmeye dayanarak davalı kurum çalışanlarına ilaç verdiğini, davalının fatura bedellerini ödemediğini,başvurularının semeresiz kaldığını,davalının ödemelerini 6 ... süreyle askıya aldığını,daha sonrada 2.12.2005 gününde gönderdiği yazıyla aralarındaki sözleşmeyi sahte küpür kullanıldığı gerekçesiyle fesh ettiğini,feshin haksız olduğunu ileri sürerek fesih işleminin iptaline,fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması suretiyle şimdilik ödenmeyen 78.156.66 YTL nın tahsiline karar verilmesini istemiş,26.1.2007 tarihinde verdiği ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporu doğrultusunda 82.031.44 YTL nın ödetilmesini istemiştir.

Davalı,davacının kuruma sahte küpür fatura ettiğini,feshin sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,sözleşmenin feshine ilişkin dava dosyasının ayrılmasına karar verildikten sonra bilirkişi raporu esas alınmak ve raporda gösterilen miktardan sahte küpür bedeli olan 14,95 YTL mahsup edilmek suretiyle 82.016 YTL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş ; hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davacı bu davasını 9.2.2006 gününde açmış olup,29.11.2006 tarihli bilirkişi raporunda hesaplamaya dahil edilen faturalardan 2.307.00 YTL tutarlı ve 1.566.66 YTL tutarlı olanı dava tarihinden sonra 15.5.2006 ve 30.6.2006 tarihlerinde tanzim edilmişlerdir.her dava açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilip,karara bağlanır.Davacının dava tarihinde bu iki kalem fatura alacağı yönünden henüz muaccel hale gelmiş herhangi bir alacağı bulunmamaktadır.Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuş bulunması, davacıya sonradan bu faturalar yönünden verdiği ıslah dilekçesi ile talep hakkı vermez. Diğer taraftan davacının ıslah dilekçesinde faiz talebi bulunmamasına rağmen ıslah edilen miktar yönünden de dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması,kabul şekli bakımından doğru bulunmamıştır.Hal böyle olunca mahkemece, davacının ıslah talebinin reddine karar verilmesi gerekirken ıslaha konu edilen anılan faturalar yönünden de talebin kabul edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26543, Karar No: 2017/35642, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26543 E.  ,  2017/35642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/129, Karar No: 2025/3987, Tarih: 13.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/129 E.  ,  2025/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 18.10.2024

SAYISI : 2022/96 E., 2023/91 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek karar onama

Ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiin yokluğunda verilen, sanık müdafiine 08.04.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 07.10.2024 tarihinde sanığın temyiz isteğinde bulunduğu,1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6946, Karar No: 2019/5147, Tarih: 29.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/6946 E.  ,  2019/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında vize başvurusu sırasında Fransa Büyükelçiliği'ne sunduğu Ambalaj Dünyası Kutu Plastik isimli şirkette çalışmadığı halde bu şirketin satınalma dairesinde çalıştığına ve Europack 2013 isimli fuara katılacağına dair kim tarafından düzenlendiği bilinmeyen sahte belgeyi kullanmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Fransa Büyükelçiliği’nin emniyet vasıtasıyla yaptığı araştırma nedeniyle sahteliğin ortaya çıktığının anlaşılması karşısında; yapılan araştırmanın ilgili ülke mevzuatı yönünden mutad olup olmadığının sorularak belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve ........ sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile, ... sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10209, Karar No: 2022/11424, Tarih: 04.07.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/10209 E.  ,  2022/11424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

.....

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan ... müdafii tarafından yapılan itirazın, itiraz merciince karara bağlandığı görülmekle inceleme dışı tutulmuştur.

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişilerin huzur ve sükunu bozma ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçların yasa maddelerinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin, son kesen işlem olan suça sürüklenen çocuk ...’ın savunmasının alındığı 28.01.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan ... vekili ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2 ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan ... vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Sanık ... kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ... müdafinin lehe hükümlerin uygulanmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, suç kastının bulunmadığına, katılan ...’ın çelişkili ifadelerde bulunduğuna, katılan ... vekilinin ise sanıkların alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğine, yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.07.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(KD)

KARŞI DÜŞÜNCE

(KD)

KARŞI DÜŞÜNCE

TCK.nın 29. maddesi haksız tahrik hükmünü düzenlemektedir. Buna göre; haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen bir kimsenin cezasının indirildiği haksız eylemin objektif olarak varolması gerektiği bu fiilin mutlaka failin kendisine yönelik olması zorunlu olmadığı, haksızlık oluşturan eylemin failin kişilik haklarına yönelik olabileceği gibi failin ailesine, akrabalarına sevgi ve saygı duyduğu yakınlarına yönelikte olabilir, örneğin, fiilin usul furu, üstsoy veya altsoyuna, kardeşine ya da sevdiği bir arkadaşına veya nişanlısına yönelik bir eylemin haksız tahrik oluşturabileceği düşünülmelidir.

Eylemin haksızlık niteliği, hukuka aykırı olmasından başka bir deyişle hukukla çatışmasından kaynaklanmaktadır. Bir suç oluşturmasa dahi hukuk düzenince korunan bir değeri ihlal eden herhangi bir fiil, haksız fiil olarak kabul edilmelidir. (TCK şerhi ..... 1. cilt)

Mevcut olayımızda 16 yaşında liseye giden kızının sanık ...’ın bir başka şehre gezmeye götürdüğü, okul müdürünün durumu aile bildirmesi ile sanık babanın olayı öğrendiği, küçük bir çevrede kızının adının çıkmasından endişelenen babanın kızını başka bir şehirdeki okula kayıt ettirdiği, akabinde sanık ...’ın ... olan sanık ...’nın evinin etrafında arkadaşlarıyla dolaşması, işyerine giderken sanık ...’nın karşısına çıkması, evine çok sayıda isimsiz mektupların gelmesi neticesinde tahrik altında kalarak hürriyeti tahdit ve yaralama suçlarını işlediği, sanık ...’nın durduk yere sanık ...’a karşı atılı suçları işlemediği, tüm bu yaşananlar birlikte değerlendirildiğinde sanık ...’nın atılı suçları işlerken haksız tahrik altında kaldığı, mevcut olayda da haksız tahrik hükümlerinin tartışılması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına katılmamaktayım. 04.07.2022

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2009/24248, Karar No: 2011/5671, Tarih: 21.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/24248 E.  ,  2011/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

İhbarcının sanığı tarlasının yakınından ağaç keserken gördüğüne hatta babasına da söyleyip uyardığına ve aralarında bir husumet bulunmadığına dair beyanına göre, konu ile ilgili bilgi ve görgüleri olabilecek köy muhtarı ile azalarının ayrıca kesim yeri civarındaki komşularının ve varsa kır bekçisi ile köy bekçisinin tanık olarak dinlenilmeleri ile ... mevkii 457 nolu bölmeden kesilen meşe ve gürgen ağaçlarını kimin kestiğinin ve yine sanık ile tek görgü tanığı ihbarcı arasında bir kırgınlık ve husumet bulunup bulunmadığının birbirleri ile konuşup konuşmadıklarının araştırılması ayrıca sanığın babası da tanık olarak dinlenerek ihbarcı ...'in olay öncesinde kendisine sanığın ağaç kestiğine dair uyarıda bulunup bulunmadığının ve suç konusu ağacı oğlunun kesip kesmediğinin sorulması ile sonucuna nazaran sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22381, Karar No: 2017/3690, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22381 E.  ,  2017/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Borçlu şirketin şikayet tarihinden önce tasfiyeye girdiği , bu sebeple ticareti terk suçundan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14856, Karar No: 2015/9068, Tarih: 20.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14856 E.  ,  2015/9068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2011/3-2012/225

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket tarafından davacı şirkete sayacın arızalı olduğundan bahisle ek fatura gönderildiğini, elektriğin kesilmesi tehdidi altında ek faturayı ödediklerini, davacının borçlu olmadığını belirterek, 34.871 TL yönünden davacının borçlu olmadığının tespiti ile davalıya ödenen 22.935 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, rutin kontrolde davacıya ait sayacın eksik ölçüm yaptığının tespit edildiğini, sayacın bakıma alındığında bir akım trafosunun değer kaydetmediğinin anlaşıldığını, bu nedenle davacıya ek fatura düzenlendiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davacıya ait sayacın eksik tüketim yaptığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, davacının işyeri için 04.06.2001 tarihinde abone olduğu, 04.05.2010 tarihli tutanak ile davacının işyerinde sayaçta eksik tüketimin kaydedildiği, davacıya 34.871 TL'lik ek fatura gönderildiği, keşifde dinlenen tutanak mümzisinin beyanına göre davacıya ait 3 akım trafosunun S fazının tüketim kaydetmediğini tespit ettiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının sayacında bir adet akım trafosunun arızalı olması nedeniyle 1/3 oranında eksik kaydettiği ve davacının 32.687 TL borçlu olduğunun açıklandığı anlaşılmaktadır.

Davada, abone olan davacıya ait elektrik sayacının eksik ölçüm yapması nedeniyle davalı tarafından düzenlenen ek fatura ile ilgili borçlu olmadığının tespiti ve ödenen bedelin istirdatı talep edilmektedir.

Davaya konu 04.05.2010 tarihli tutanak gereğince, davacıya ait iş yerinde sayacın eksik tüketim kaydettiği konusuda dosyadaki delillere göre uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının sorumlu olduğu miktar yönünde bulunmaktadır.

./..

HMK’nun 266. vd. (HUMK’nun 275. vd) maddelerinde "bilirkişilik müessesesi" düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı kurumun tahakkukları esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Bilirkişi raporu bu haliyle, yönetmelik, EPDK kurul kararları tebliğlerine uygun olmadığı, bilimsel verileri içermediği gibi taraf ve Yargıtay denetimine açık değildir.

Elektrik sayacının 1/3 eksik kayıt yaptığı ve bu nedenle geriye yönelik olarak eksik tüketim faturasının düzenlendiği açıktır.

Öncelikle; davanın yasal dayanağını oluşturan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 44. maddesi ile Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 23. maddesinin irdelenmesinde yarar vardır.

09/11/1995 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin “Abonenin Kusuru Dışındaki Hususlar” başlıklı 44. maddesinde; “Abonenin kusuru dışında olan hususlara kaçak elektrik işlemi uygulanmaz. Ancak, kaçak ve usulsüz elektrik kullanımı dışında kalan hatalı okuma, hatalı hesaplamalar sonucunda şirket veya müşteri lehine doğan alacaklarda doğru kaydetmiş sayaç değerleri var ise, sayaç değerleri; yok ise, 41. maddeye göre ortalama aylık tüketim hesaplanarak ait olduğu tüketim dönemlerindeki birim fiyatlar dikkate alınmak suretiyle fatura düzenlenir” hükmü yer almaktadır.

Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğini yürürlükten kaldırarak, 01/03/2003 tarihinde yürürlüğe giren, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 23. maddesinde ise; “Ödeme bildirimine ilişkin hatalar; hatalı sayaç okunması, yanlış tarife veya yanlış çarpım faktörü uygulanması, tüketim miktarı ve/veya bedelinin hatalı hesaplanması ya da mükerrer ödeme bildirimi düzenlenmesi gibi hususlardır. Hatalı bildirimlere karşı, müşteri tarafından fatura tebliğ tarihinden itibaren (1) yıl içerisinde perakende satış şirketine itiraz edilebilir. İtirazın yapılmış olması ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. İtiraza konu tüketim bedeli ile müşterinin bir önceki tüketim döneminde ödemiş olduğu tüketim bedeli arasındaki farkın yüzde otuzdan fazla olması durumunda müşteri, bir önceki dönem tüketim bedeli kadarını son ödeme tarihinden önce ödeyebilir. Bu durumda müşteriye 24. madde hükümleri uygulanmaz. İtiraz, perakende satış lisansı sahibi tüzel kişi tarafından başvuru tarihini izleyen

./..

./..

en geç on iş günü içerisinde incelenerek sonuçlandırılır. İtirazın dağıtım şirketini ilgilendiren hususlarla ilgili olduğunun tespit edilmesi halinde, itiraz geliş tarihinden itibaren perakende satış lisansı sahibi tarafından iki iş günü içerisinde dağıtım şirketine iletilir. Dağıtım şirketi itirazın kendisine ulaştığı tarihten itibaren on iş günü içerisinde inceleme sonuçlarını perakende satış şirketine bildirir. İnceleme sonuçları perakende satış şirketi tarafından en geç üç iş günü içerisinde müşteriye yazılı olarak bildirilir. İnceleme sonucuna göre itirazın haklı bulunmaması hâlinde, itiraza konu tüketim bedelinin eksik tahsil edilen kısmı, müşteriden tahsil edilir” hükmüne yer verilmiştir.

Bu iki madde birlikte değerlendirildiğinde; anılan hükümlerin, sayacın eksik tüketim kaydetmesi sonucu dağıtım şirketi lehine doğan alacaklarda, tüketimin hesaplanacağı süre konusunda bir sınırlama getirmediği, dolayısıyla gerek önceki yönetmelik gerekse de yürürlükte olan yönetmeliğe göre ödeme bildirimine ilişkin bu ve benzeri hatalar açısından, hatanın başlangıç tarihi itibariyle tüketimin hesaplanması gerektiği ortadadır.

Sayacın eksik (1/3) tüketim kaydetmesi nedeniyle davaya konu uyuşmazlığın doğduğu dosyadaki belgelerle sabittir. Davalı idare elamanları her ay sayaç mahalline gelerek sayaç okuması yapmaktadırlar. Sayacın gerilim sigortasının atık olmasını ve eksik kayıt yapmasını davalı elamanlarınında fark etmesi gerekirdi. Bu nedenle; kural olarak, davalı idarenin, kendisine düşen edimi ifada ihmali olduğu; dolayısıyla, 818 sayılı BK’nun 98/2. maddesi delaletiyle sözleşme ilişkilerine de uygulanması gereken BK’nun 44. maddesi (6098 sk. 114/2. maddesi delaletiyle 52. maddesi ) uyarınca müterafik kusurlu olduğu açıktır. (HGK'nun 22/05/2012 gün ve 2012/19-340 Esas, 2012/420 Karar, 13. HD'nin 19/01/2004 gün ve 2003/321 Esas, 2003/72 Karar sayılı ilâmlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.)

Ayrıca; bilirkişi raporunda; hesaplamaya, kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin ilave edilip edilmediği hususlarında da bir açıklık yoktur.