muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/26305, Karar No: 2022/24341, Tarih: 05.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26305 E.  ,  2022/24341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibarıyla hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... müdafisinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafisinin son celseden önce verdiği mazeret dilekçesiyle, “başka mahkemelerde duruşmalarının bulunması ve sağlık sorunları sebebiyle duruşmaya katılamayacağı ve bu nedenle duruşmanın uygun bir güne ertelenmesi” talebinde bulunmasına ve mazeretinin Mahkemece kabul edilmesine karşın, davaya devamla hüküm kurularak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, sair yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9356, Karar No: 2014/8684, Tarih: 22.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9356 E.  ,  2014/8684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davalı Kurum'dan, davacı ile davacı tanıklarının hizmet cetvelleri ve tanıkların sicil dosyalarında bulunan işe giriş bildirgeleri istenilerek gelen yazı cevapları da eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12973, Karar No: 2015/19588, Tarih: 03.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12973 E.  ,  2015/19588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : BERGAMA 1. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2015

NUMARASI : 2015/60-2015/350

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; tarafların Bergama Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/54 E, 2013/200 K sayılı kararı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, davalının boşanma sırasında çocuklarının tüm maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşılayacağını babalık görevlerini ihmal etmeyeceği hususunda söz verdiğini, müvekkilinin, davalıya inanıp herhangi bir nafaka istemeyerek boşandığını, ancak geçen süre içerisinde davalının çocukların ihtiyaçlarına cevap vermediğini, masraflara katılmadığını, müşterek çocukların birinin 3. sınıfa, diğer çocuğun 6. sınıfa gittiğini, okul masrafları, giyim, iaşe ve diğer ihtiyaçlarının müvekkili tarafından karşılandığını ileri sürerek; tarafların müşterek çocukları Ö... M... için aylık 500,00 TL ve A.... için aylık 400,00 TL olmak üzere toplam 900,00 TL iştirak nafakasına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ,cevap dilekçesinde; davanın haksız açıldığını savunarak, reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile, tarafların reşit olmayan müşterek çocukları 16/05/2003 doğumlu Ö... M...Y.... için aylık 250,00 TL ve 25/11/2006 doğumlu A... G...Y.... için ise aylık 200,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren davalı babadan alınarak velayeten davacı anneye verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan nafaka belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte, velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Nafaka takdir edilirken tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 26.03.2013 tarihli karar ile boşandıkları; 2003 ve 2006 doğumlu müşterek çocukların velayetinin davacı anneye verildiği, çocuklar için nafakaya hükmedilmediği, davacının anasınıfı öğretmeni olduğu, asgari ücretle çalıştığı, 450 TL kira ödediği; davalının ise, öğretmen olup 2.500,00 TL maaş aldığı, kendi evinde oturduğu, kira vermediği; çocukların 3. ve 6.sınıf öğrencisi oldukları anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim nazara alındığında; hükmedilen nafaka miktarı az olup, TMK'nın 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40102, Karar No: 2014/42050, Tarih: 30.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/40102 E.  ,  2014/42050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/573-2014/347

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, 2710 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 5.810TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 5.218TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 5.218TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı

dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5680, Karar No: 2018/2701, Tarih: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5680 E.  ,  2018/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9949, Karar No: 2011/5500, Tarih: 27.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/9949 E.  ,  2011/5500 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, cinsel saldırı suçundan sanık ...; banka veya kredi kartını kötüye kullanmaktan ve izinsiz silah taşımaktan adıgeçen sanık ...'nin CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin (KARŞIYAKA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/06/2009 gün ve 32/179 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a)Katılan ...'in, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317 .maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b)Katılan-Sanık ... müdafiinin yasal süre içerisinde kararı temyiz etmesinden sonra, katılan-sanık ...'nin 04.07.2011 ve 18.07.2011 tarihli "temyiz talebinden feragat ettiği, dosyasının kesinleştirilip gönderilmesi isteğine" ilişkin beyanını içeren dilekçeleri, temyizden vazgeçme mahiyetinde bulunduğundan, sanık ... hakkında mağdur-katılan Salih'e yönelik öldürmeye teşebbüs, banka kartının kötüye kullanılması ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden katılan ... ve Cumhuriyet Savcısının temyizi ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

2.Temyiz kapsamına göre sanık ... hakkında mağdur-katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, banka kartının kötüye kullanılması ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur-katılan ...'i bıçakla yaralama eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması bozma nedenleri dışında inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, sanık ... hakkında banka kartının kötüye kullanılması suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

katılan ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanık ... hakkında banka kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

katılan ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanık ... hakkında banka kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B.aa) Sanık ... hakkında mağdur-katılan ...'i öldürmeye teşebbüs suçu yönünden; sanık ...'nin mağdur ...'in işyerinde çalıştığı, olay tarihinde mağdur ile sanık arasında işyerinde bulunan banka kartlarının kullanılmasına yönelik olarak tartışma çıktığı, bu tartışmadan bir müddet sonra taburede oturan mağdura arkadan yaklaşan sanığın bıçakla, sırtta orta hatta 1 cm.lik dikey cilt altına ilerleyen kesi oluşacak şekilde yaraladığı, daha sonra kendisine doğru dönen mağdura sol omuz altından göğüs boşluğuna nafiz olup pnömotoraksa neden olacak ve hayati tehlikeye sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, mağdurun aşamalardaki ifadelerinde sanığın kendisine vurduktan sonra bıçağı pantolonuna soktuğunu kendisinin de arkasını dönerek işyerinden çıktığını belirtmesi, yine komşu işyeri güvenlik kamera kayıtlarına göre de mağdurun omzunu tutarak işyerinden çıktığı arkasından da sanığın işyerinden yürüyerek çıktığı ve eylemini devam ettirmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın engel bir durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son verdiği ve yaraların niteliği de dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten bıçakla yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden; mağdur-katılan ...'in olayda kullanılan bıçağın işyerine ait olmadığını belirtmesi karşısında sanığın bıçağı sırf saldırı amacı ile taşıdığı anlaşıldığından müsnet suçtan cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma nedeni ve tutuklulukta kaldığı süre nazara alınarak sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu yada hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 27/09/2011 gününde oybirliği ile karar veliIdi.
Yargıtay — Esas No: 2013/392, Karar No: 2013/16489, Tarih: 23.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/392 E.  ,  2013/16489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, davalının müvekkilleri aleyhine icra takibine konu ettiği senedin altındaki imzanın müvekkillerinin murisine ait olmadığını, yapılacak incelemede imzanın murise ait çıkması halinde senedin tanzim tarihinde murisin 76 yaşında olduğunu, yalnız yaşadığını davalının ise murisin yanında bahçıvan olarak çalıştığını, murisin borçlanmaya ihtiyacı bulunmadığını, davalının hileli mal edinme girişimlerinin olduğunu, murisin yaşlılığı nedeniyle baskı altında bırakılarak zorla imzalatılmış olabileceğini belirterek takibe konu senet nedeniyle müvekkillerinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İcra Hukuk Mahkemesi'nde yapılan incelemede, imzanın davacıların murisine ait olduğunun tespit edildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; takibe ve davaya konu senetteki imzanın davacıların murisine ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; İİK72/I maddesi hükmüne dayalı olarak takipten sonra açılan menfi tespit davasıdır. Anılan madde hükmü gereğince açılan menfi tespit davasında birbiriyle çelişmemek koşuluyla birden fazla nedene dayanabilir.

Somut olayda davacı yan takip konusu bonodaki imzayı inkar ettiği gibi, ayrıca bir an için imzanın davacılar murisine ait çıkması halinde bile bu bononun murisin yaşlılığından istifade edilip kandırılarak veya zorla imzalattırılmış olabileceğinden bahisle ikinci bir nedene de dayanmışlardır.

Mahkemece, davanın terditli olarak açıldığı üzerinde durulup inceleme yapılmadığı, doğru olmadığı gibi, imza incelemesi bakımından icra Hukuk Mahkemesince alınmış raporda dahil olmak üzere toplam beş adet rapordan ikisinde imzanın davacıların murisine ait olmadığı, ikisinde ise imzanın murise aidiyetinin tespit edildiği bildirilmiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece Güzel Sanatlar Fakültesinden oluşturulacak yeni bir heyetten tüm raporlar dikkate alınarak yaptırılacak yeni inceleme ile davacılar vekilinin raporlara karşı itirazları gözetilerek yeni bir rapor alınması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca; mahkemece Güzel Sanatlar Fakültesinden oluşturulacak yeni bir heyetten tüm raporlar dikkate alınarak yaptırılacak yeni inceleme ile davacılar vekilinin raporlara karşı itirazları gözetilerek yeni bir rapor alınması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına takdir olunan 990 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.