muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5102, Karar No: 2014/3272, Tarih: 06.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5102 E.  ,  2014/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2010/151-2012/492

Taraflar arasındaki alacak davasında mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekiline sigortalı işyerinde üst kat maliki olan davalıya ait evin balkonundan sızan yağmur suları nedeni ile muhtelif türdeki emtiaların zarar gördüğünü ileri sürerek sigortalıya ödenen 9.259 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, talebin reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın ksımen kabulü ile 5.776,15 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz eidlmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava işyeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta şirketi TTK'nun 1301. maddesi uyarınca, sigortalısına yaptığı ödemeyi zarar sorumlusundan rücuan talep edebilir. Ne var ki rücu edilebilecek tazminat tutarı, ödenen tazminat tutarı değil, sigortalının uğradığı gerçek zarar miktarıdır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu soyut verilere dayalı olarak düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemece, davacı sigorta şirketinin, hasar miktarının gerçeği yansıtmadığına ilişkin itirazlarının değerlendirileceği, konusunda uzman yeni bir bilirkişi kurulundan emtialarda oluşan gerçek zararın tesbiti konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime müsait rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; davacı taraf yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca kabul edilen miktar üzerinden

nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 76,92 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 6.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6148, Karar No: 2013/8000, Tarih: 30.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6148 E.  ,  2013/8000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı olup davalıya ait aracın davalı yönetiminde iken karıştığı trafik kazasında 3.kişiye ait araca çarparak hasarladığını, karşı araçta meydana gelen zararın 20.000 TL'sının poliçe limiti kapsamında zarar gören aracın kasko sigortacısına ödendiğini davalının olayda %100 oranında kusurlu ve 212 promil alkollü olduğunu, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini, bu halin teminat kapsımında olmadığını belirterek 20.000 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan (sigortalı) tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın tutanakta belirtildiği şekilde meydana gelmediğini, müvekkili sol şeritte seyrederken sağ şeritten seyreden 3.aracın sürücüsünün müvekkilinin aracının önüne geçmek istediğini, müvekkilinin aracının sağ ön tarafı ile karşı aracın sol arka kapısına çarpıldığını, arkadan çarpma olmadığını, kusur durumunu, hasar miktarını kabul etmediğini, kazanın alkol etkisiyle meydana gelmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 20.000 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmişitr.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ZMSS sözleşmesine dayanılarak sigorta şirketi tarafından kendi akidi aleyhine açılan rücuen alacak istemine ilişkindir. 2918 Sayılı KTK'nin 48.maddesinde alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; davalı araç sürücüsü 1.1.2011 tarihinde saat 08.40'ta kaza tespit tutanağına göre dava dışı Osman Kaya yönetimindeki araca arkadan çarparak hasarlanmasına sebebiyet vermiş; zarar gören 3.kişiye ait 16 ZY 905 plakalı araç çarpmanın etkisiyle savrulup ön kısmıyla bariyere çarpıp kontrolünü kaybetmiş, bu araca savrulma anında plakası olay yerine düşen 16 JKU 92 plakalı bir başka araçta çarparak kaçmıştır.

Davalı sürücüye arkadan çarpma kuralını ihlalden asli kusur izafe edilmiş, saat 09.07'de yapılan ölçüme göre davalının 212 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir. Poliçe limiti dahilinde zarar gören araç için 20.000 TL ödemede bulunan davacı ZMSS şirketi kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini ileri sürerek kendi sigortalısı (akidi) hakkında işbu davayı açarak ödediği meblağın rücuen tazminini istemiştir. Davalı vekili, olayın kaza tutanağında anlatıldığı şekilde gerçekleşmediğini, müvekkilinin sol şeritte zarar gören aracın sağ şeritte seyrederlerken 3.kişiye ait zarar gören aracın müvekkilinin önüne geçmek istemesi nedeniyle müvekkilinin aracının sağ ön kısmı ile bu aracın sol arka kapısından çarptığını, arkadan çarpma olmadı-

ğını, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediğini 3.aracın sürücüsünün de kusurunun bulunduğunu, hasar miktarının fahiş olduğunu savunmuştur. Olay tarihinde hava yağışlı, yol ıslak olup kaza tek yönlü bölünmüş yolda meskun mahalde meydana gelmiştir. Görüşe engel cisim olmadığı belirlenmiştir. Araçların hasarlı fotoğrafları, ekspertiz raporu dosyada mevcuttur. Hükme esas alınan bilirkişi kurulunda bulunan Adli Tıp doktorunun nöroloji uzmanı olup olmadığı anlaşılamamıştır. Bilirkişi kurulu raporunda aynen kaza tespit tutanağı gibi davalının arkadan çarpma kuralını ihlal etmekten %100 oranında kusurlu olduğu, olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiği, aracın pertinin uygun görüldüğü, 36.000 TL piyasa rayiçinden 10.000 TL sovtaj bedelinin tenzili ile 26.000 TL ödenmesi gereken tazminat olduğu davacının 20.000 TL poliçe limitini ödediği belirtilmiştir. Davalı vekili, kazaya müvekkiline ait araçla birlikte 3 ayrı aracın karıştığını, dava dışı zarar gören araçta ve müvekkiline ait araçta oluşan hasarlara göre müvekkilinin arkadan çarpmadığının anlaşıldığını, olay yerinden firar eden aracın da zarar gören araca çarparak hasarladığını, olayın münhasıran alkolün etkisi altında olmadığını, diğer sürücülerin de kusurlu bulunduğunu, aracın pert olacak şekilde darbe almadığını belirterek rapora itiraz etmiş, yeniden bu konularda inceleme yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece davalı vekilinin talebi reddedilmiş ve davanın kabulüne karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir. Bu konuda mahkemece alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece davalı vekilinin talebi reddedilmiş ve davanın kabulüne karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir. Bu konuda mahkemece alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece; aralarında nöroloji ve kusur, hasar konularında uzman bilirkişilerin bulunduğu İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyeti gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek bilirkişi kululundan olayın oluş şekli, yol, hava, durumu, araçların hasarlı fotoğrafları, ekspertiz raporu, kaza tutanağı davacı tarafın iddiaları, davalı vekilinin savunmaları, rapora karşı itirazları ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediği, başka unsurların da etkili olup olmadığı 3.kişiye ait aracın kaza sonucunda pertinin uygun olup olmadığı, onarımının uygun olması halindeki 2.el piyasa rayiç

değeri ile sovtdaj değerinin tespiti hususlarında gerekçeli, ayrıntılı, denetime elverişli, hükme esas alınan önceki bilirkişi raporunda irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 30.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2663, Karar No: 2019/15434, Tarih: 08.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/2663 E.  ,  2019/15434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ..., sanık ...

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık ...'in yokluğunda verilen hükümde, sanığın ... K2 tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunması sebebiyle, temyiz dilekçesini cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmemesi ve ceza infaz kurumunda bulunan sanığa yapılan tebligat sırasında, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin, anılan Kanun maddesine uygun yapılmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek ve temyiz isteminin süreden reddine dair 25/09/2013 tarihli ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanların...1.İcra Müdürlüğü'nün.... sayılı dosyası üzerinden borçlu oldukları senedin takibi neticesinde... köyünde bulunan taşınmazları üzerine haciz konulduğu ve alacaklı ... tarafından satış ihalesi sonucunda alacağa mahsuben satın alındığı, bu ihale kararının kesinleşmesine rağmen ihale alıcısı tarafından tescil işlemlerinin tamamlanmadığı, icra müdürlüğü emriyle katılanların taşınmazları tahliyesinin istenildiği ancak katılanların taşınmazların kendilerine ait olduğunu belirterek tahliye etmeyeceklerini söylemesi üzerine sanık ...'nın...8.Ağır Ceza Mahkemesinin.... karar sayılı dosyasında haksız çıkar sağlamak amacıyla kurulan suç örgütü üyeleri olduğuna karar verilen sanıklar ... ve ...'a müracaatta bulunarak katılanların bahse konu taşınmazdan çıkartılmalarını istemesi üzerine suç tarihinde sanıklar ..., ..., ..., ... ile temyiz dışı sanık ...'ın katılan ...'un kahvehanesine hep birlikte oturan diğre katılanların yanına geldikleri ve kahvehanede bahse konu taşınmazdan bahsederek taşınmazı sanık ...'dan aldıklarını ve taşınmazları boşaltmalarını istedikleri mağdurların kabul etmemesi üzerine "ayağınıza sıkarız, eğer çıkmazsanız hepinizin kafanıza sıkarız, sizi vururuz, 4-5 araba adamla geliriz, yerinize zorla gireriz, size kahvehanenin içinde sıkarız" biçimindeki sözlerle tehdit ettiklerinin kabul edildiği olayda, sanıkların ne şekilde TCK'nın 106/2-d maddesinde öngörülen var olan veya varsayılan suç örgütlerinin korkutucu etkisinden yararlanılarak tehdit eylemini gerçekleştirdikleri denetime elverişli şekilde açıklanıp tartışılmadan, sanıkların birden fazla kişi ile birlikte ve var olan veya varsayılan suç örgütlerinin korkutucu etkisinden yararlanılarak tehdit suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Kurulan hükümde, sanıklara ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 106/2-d maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

b-Sanıklar ..., ... ve ...'nın suç örgütü üyesi olduklarına ilişkin herhangi bir soruşturma ya da karar bulunmadığı gibi, tüm sanıkların söz konusu eylemi örgüt faaliyeti kapsamında işlediklerine ilişkin deliller yeterince tartışılmadan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/9. maddesinin tatbik edilmesi,

c-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

c-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, bozma kararının 1412 sayılı, CMUK'nın 325. maddesi gereğince hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15514, Karar No: 2021/10926, Tarih: 21.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/15514 E.  ,  2021/10926 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

İlk Derece Mahkemesi : nin tarih ve sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarih ve 2020/1807 E. ve 2020/4717 K. sayılı bozma ilamına

direnilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılıKanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet (direnme kararı)

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü,

02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 36. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrasının 2. cümlesinde yapılan değişiklik uyarınca,

... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.04.2021 tarihli ve 2020/199 E.- 2021/160 K. Sayılı direnme kararı 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası gereğince; direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle;

Yapılan incelemede;

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarih ve ... K. sayılı kararıyla; daha önceden savunma yapmış olan sanık müdafiinin mazeret beyan ettiği, mahkemece gelen mazeretin yerinde görülmediği, sanığa son sözü sorulduğunda, sanığın müdafii ile görüşmeden son söz hakkını kullanmayacağını açıkça beyan etmesi karşısında, sanığa son söz hakkını kullanması için makul süre verilmemesi, savunma hakkını kısıtlayıcı nitelikte bulunmuş olup CMK'nın 216/3 ve 289/1-h maddelerine aykırılık oluşturduğundan hükmün bozulmasına karar verildiği,

Mahkemece sanık müdafiine gizli tanık ...'un (K) beyanlarına ve mütalaaya karşı savunmasını hazırlamak üzere ayrıca esas hakkında savunmasını hazırlamak için sanık müdafiine süre verildiği, yargılamayı uzatmak amacıyla kötüniyetli olarak duruşma günü verilirken itirazının bulunmadığı, celseye geçerli bir mazereti olmadan katılmamasının duruşmanın/yargılamanın devam etmesine ve hükmün açıklanmasına engel teşkil etmediği, ayrıca CMK'nın 216. maddesine göre kendisine son söz hakkı verilen sanığın bu hakkını kullanıp kullanmamasının kendi tasarrufunda bulunduğu, mahkemenin görevinin sanığa savunma yapma imkanını sağlamak olduğu, bu itibarla mahkemece sanığın savunma hakkının ihlal edilmediği belirtilerek direnme kararı verildiği görülmekle;

Oluş ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, bozma kararında bir isabetsizlik olmadığından kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK'nın 307/3. maddesi uyarınca, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2046, Karar No: 2011/2766, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2046 E.  ,  2011/2766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 102 ada 41 parsel sayılı 5661,16 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.