muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5310, Karar No: 2012/1233, Tarih: 07.02.2012

Bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı anne ve baba yararına hükmedilen 1.000-'er-TL manevi tazminatların az takdir edildiği de açıktır.

4-Borçlar Kanunu'nun 47. maddesinde adam (sigortalı) öldüğü takdirde ölenin ailesine manevi zarar adı ile adalete uygun bir tazminat verilmesine karar verilebileceği hüküm altına alınmıştır. Anılan maddede yazılı “ aile” sözünün ölen ile arasında eylemli ve gerçek bir bağlılık ve ilişki bulunan yakınları kapsadığı gerek uygulama da ve gerekse öğretide tartışmasız kabul edilmektedir. Ölen sigortalının kardeşleri olan davacılar Nazif ve Haydar'ın BK 47.maddesine göre, aile kapsamına girdikleri, sigortalının ölümü ile acı ve ızdırap duyacakları doğaldır. Öte yandan, sözkonusu davacıların ölen işçi ile manevi tazminatı gerektirecek ölçüde duygusal yakınlıklarının bulunmadığını kanıtlayacak herhangi bir delil de yoktur. Bu durumda, Borçlar Kanunu 47.ve Medeni Kanun'un 4. maddeleri ile 26.6.1966 gün ve 7/7 sayılı içtihadı birleştirme kararında kabul edilen ilkeler doğrultusunda davacı kardeşler için de manevi tazminat tayin edilmek gerekirken, yazılı düşüncelerle manevi tazminat isteklerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile hatalı yoruma dayalı, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde ,tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenle  BOZULMASINA, temiyz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3322, Karar No: 2013/1152, Tarih: 13.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3322 E.  ,  2013/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın katılan vekiline 11/11/2010'da tebliğ olunduğu, temyiz süresinin son gününe isabet eden 18/11/2010 tarihinin resmi tatillerden kurban bayramının üçüncü günü olup, Kasım ayının takip eden 19-20 ve 21. günlerinin ise bayram tatilinin son gününe ve hafta sonu tatiline denk geldiği, bu itibarla 22/11/2010 havale tarihli katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiğinden, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Suç tarihinde Spor Toto Teşkilat Müdürlüğü; Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında Bahis ve Şans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında 7258 sayılı Kanun uyarınca Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne bağlı bir kuruluş olup, toplanan oyun bedellerinin Devlet malı sayılacağı veya mensuplarının memur gibi cezalandırılacakları konusunda açıklayıcı ve düzenleyici bir hüküm de bulunmadığından, bu paraların mal edinilmesi eyleminin hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunu oluşturacağı, bu suçun ise yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 11/11/1999'dan inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20446, Karar No: 2010/14596, Tarih: 16.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/20446 E.  ,  2010/14596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık .... 5237 s.y.nın 204/1, 43, 62/1, 53.maddelerine göre 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

Sanıklar ..., ...: 5237 s.y.nın 204/2, 43, 62/1 ve 53 m.lerine göre 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına

Sanıkların 5237 s.y.nın 158/1-e, 43, 62/1, 52/2, 53.maddelerine göre 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 2660 YTL apc ile cezalandırılmalarına

Sanıklar müdafiilerinin vaki duruşmalı inceleme istemlerinin hükmolunan cezaların sürelerine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Olay tarihinde T.C. Kara Kuvvetleri Komutanlığı Balıkesir Ordudonatım Okulu Eğitim Merkezi Komutanlığı Maliye Bütçe Şubesi Müdürlüğünde ita amiri olarak görev yapan sanık Mly.Yb.... ile aynı birimde tahakkuk memuru olarak görev yapan sanık Mly.Kd.Üçvş....’un, eczacı olan diğer sanık ... ile fikir ve eylem birlikteliği içersinde düzenledikleri sahte reçete içeriklerinde yazılı ilaç bedellerinin Maliye Hazinesi’nden ödenmesini sağlamak amacıyla tahakkuk müzekkereleri ve verile emirleri düzenleyip kendilerine yarar sağlamak suretiyle işledikleri iştirak halinde zincirleme suretiyle, “memurun resmi belgede sahteciliği” ve “nitelikli dolandırıcılık” suçlarının idari görev sebebiyle işlenmediği ve genel hükümlere tabi bulunduğu cihetle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık ...’ın eyleminin, kamu görevlileri olan diğer sanıkların eylemlerine iştirak niteliğinde olduğu, bu nedenle iştirak halinde zincirleme suretiyle “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan mahkûmiyetine hükmolunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde suçun basit halinden hüküm kurularak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükmolunan hapis cezalarının süreleri itibariyle haklarında 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanıklarla ilgili olarak toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların “resmi belgede sahtecilik” ve “nitelikli dolandırıcılık” suçlarının sübutları kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiilerinin suçların sübuta ermediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkında anılan suçlardan kurulan hükümlerin ONANMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14330, Karar No: 2016/387, Tarih: 18.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14330 E.  ,  2016/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, kendisine ait evi internetten satışa çıkardığı, sanığın da, katılanın damadına ulaşmak suretiyle katılanla biraraya gelerek evin satılması hususunda anlaştıkları, sanığın, evin depreme dayanıklı olup olmadığını incelemek üzere bir süre sonra kimliği meçhul bir kişiyi katılanın evine getirdiği ve inceleme yaptırdığı, sanığın, deprem testinin rızayla yapılması gerektiğini söylenerek bu teste dair imza olduğu belirtilmek suretiyle katılana bir imza attırdığı, bir süre sonra evi almayan sanığın, katılan ve senetteki diğer cirantalar aleyhine icra takibi başlattığı, katılanın, sanığa böyle bir borcu olmadığını belirterek itiraz ettiği, böylece sanığın kamu kurumunu aracı kılmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

Katılanın, deprem testi denilen belgeye imza attığını belirtmesi, yapılan yazı ve imza incelemesinde de bu hususla ilgili bir araştırma yapılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, suça konu senedin Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'ne gönderilerek, senetteki imzanın ya da yazıların, bir başka belgeden kopyalanarak oluşturulup oluşturulmadığının belirlenmesi ve senetteki yazı ve imzaların kime ait olduğunun kesin olarak tespit edilmesi, senedin arkasında ciroları bulunan kişilerin gerçekte var olup olmadıklarının araştırılarak ifadelerinin alınması, söz konusu ciroların bu kişilere ait olup olmadığının tespiti, bu kişilerle katılan veya sanık arasında ne şekilde bir ticari ilişki olduğunun belirlenmesi açısından, taraflar arasındaki kayıtların, belge ve faturaların getirtilerek dosyaya konulması, sanığın, senedi ..... isimli kişiden aldığını belirttiği dikkate alınarak, böyle bir kişinin gerçekte var olup olmadığının araştırılması, sanığın, katılanla irtibat kurarken, ilk olarak katılanın damadına ulaştığı ifade edilmekle, katılanın damadının da bu hususta beyanlarının alınması, ilgili icra dosyası ile varsa hukuk ya da icra mahkemesindeki dava dosyalarının akıbetinin araştırılması, katılan tarafından sanığa herhangi bir ödeme yapıp yapmadığının tespit edilmesi, dosyaların onaylı suretlerinin bu dosya içine konulması, olay tarihinde sanık ve katılanlar tarafından kullanılan telefonlara ait görüşme dökümlerinin getirtilerek, taraflar arasında görüşme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, suça konu senedin duruşmaya getirtilerek, aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti açısından unsurlarının incelenmesi, buna göre, sanığın, senedi ne şekilde tanzim ettiği, gerçekte senette ismi geçen kişilerden bir alacağının olup olmadığı, sanığın evin alınması hususunda katılanla irtibat kurup kurmadığı, deprem testi belgesi denilerek katılana belge imzalatıp imzalatmadığı ve söz konusu senedin gerçek olup olmadığı hususlarının kesin olarak belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumununu tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5471, Karar No: 2021/21126, Tarih: 08.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5471 E.  ,  2021/21126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemi üzerine, 10.06.2016 tarih, 2015/398 E. 2016/516 K. sayılı ek kararı ile mala zarar verme suçuna yönelik kararın kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın suça sürüklenen çocuklar müdafiine 14.06.2016 tarihinde tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ek kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede:

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, katılana ait iş yerinden kamera kayıtlarına göre; saat 04:13 sıralarında, suça sürüklenen çocukların iş yeri kapısını zorlayarak hasar vermek suretiyle girdikleri, değişik markalarda sigara ile kasadan 150TL parayı alarak, 04:17’da iş yerinden ayrıldıkları olayda, hakkında kovuşturması ayrı yürütülerek hırsızlık, iş yeri doknulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kesinleşmiş mahkumiyet kararı verilen temyiz dışı sanık ...’in suçu birlikte işlediklerini beyan ettiği, suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında; iş yerine ait güvenlik kamera kayıtları ile suça sürüklenen çocukların teşhise elverişli fotoğrafları üzerinde büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle güvenlik kamera görüntülerinin değerlendirilmesi ve görüntülerdeki kişilerin suça sürüklenen çocuklar olup olmadığına ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Daire Başkanlığından rapor alınmadan,

2- Maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacıyla yaşı büyük sanığın yargılamasının yapıldığı kovuşturma dosyası getirtilip suça sürüklenen çocukların atılı suça iştirak ettiğine dair kanıtların birlikte değerlendirilmesi açısından varsa bağlantılı evrakların onaylı suretinin denetime imkan sağlayacak şekilde dosya içine konulması ve yine suça sürüklenen çocukların olay tarihinde kullandığı cep telefonu numaraları tespit edilmek suretiyle, arayan, aranan ve baz istasyonunu gösteren HTS kayıtlarının suç tarihine dair zaman aralığının tamamını kapsayacak şekilde istenilip, HTS içeriklerine göre suça sürüklenen çocukların cep telefonlarının suça konu hırsızlığın gerçekleştiği yer civarından sinyal alıp almadığı tespit edilerek sonucuna göre ve 15.03.2015 tarihli tutanak mümzileri tanık olarak dinlenmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2747, Karar No: 2022/5758, Tarih: 14.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2747 E.  ,  2022/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine ilişkin verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin Türkiye Taşkömürü Kurumundan redevance karşılığı işletme hakkı alan şirketlerden olduğunu, bu kapsamda Amasra müessesesi sahasını işletmekte olduğunu, davalı şirketin işçilerinin sandığın zorunlu üyeleri olduğunu, sandık yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca üyelik aidatının üyenin brüt ücretinin %3 olduğunu, bunun %2'sini işçi %1'ini işverenin karşıladığını, ilgili yönetmelik gereğince işçilerin aidatlarını ve işveren payına düşen kısmın ödenmesi birçok kez davalıdan talep edildiği halde ödenmediğini ileri sürerek; HMK 107. maddesi gereğince belirsiz olan alacağının 23/11/2006 tarihinden itibaren her ay ve davalı yanında çalışan her bir işçi için ödenmesi gereken üyelik aidatlarının tespiti ile alacağının tam ve kesin şekilde belirlenmesi mümkün olduğu anda artırılmak üzere davalıdan 100,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 12.03.2019 tarihli dilekçe ile talebini 354.489,35 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 151 sayılı kanun kapsamında davalı şirketin ödemesi gereken üyelik aidatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, Ereğli ... Biriktirme ve Yardımlaşma Sandığı Yönetmeliği'nin sandığa üyeleri düzenleyen 6'ıncı maddesinin 13/11/2009 tarih 27405 sayılı Ereğli ... Biriktirme ve Yardımlaşma Sandığı Yönetmeliği'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile değiştirildiği, değişiklikten önce aynı maddede zorunlu üyeler arasında ... sınırları içinde kurumlarca redevance ve kiraya verilen iş yerlerinde çalışan diğer işçiler de sayılmış iken yeni düzenleme ile adı geçen kişilerin kapsamdan çıkartıldığı, ancak söz konusu değişikliğin iptali için Zonguldak İdare Mahkemesinde görülen dava sonucunda Zonguldak İdare Mahkemesi'nin 27/04/2012 tarihli 2011/171 Esas, 2012/598 Karar sayılı ilamı ile yönetmelik değişikliğinin iptaline karar verildiği ve bu kararın Danıştay 10.Dairesi'nin 15/03/2013 tarihli 2012/5982 Esas, 2013/2325 Karar sayılı ilamı ile onandığı, kurumlarca redevance ve kiraya verilen iş yerlerinde çalışan diğer işçilerin de zorunlu üye olduğu, işverenin de yine aynı yönetmeliğe göre aidatları kesmek ve sandığa ödemek ile yükümlü olduğu gözetilerek davacının talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalı istinaf talebinde bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesince; iptale konu işlemle hukuk aleminden kısmen ya da tamamen kaldırılmış bir düzenlemenin iptal kararı üzerine kendiliğinden yeniden yürürlüğe girmesinin mümkün olmadığı, idare tarafından iptal kararı üzerine yeni bir değişiklik yapılmadığı, yönetmeliğin yürürlükteki halinde redevance ve kiraya verilen iş yerlerinde özel firmalarda çalışan işçilerin sandığın zorunlu üyesi olduğu yönünde bir düzenleme bulunmadığı, şu durumda; İdare Mahkemesinin iptal kararı ile redevance ve kiraya verilen iş yerlerinde çalışan işçilerin zorunlu üye olarak kabul edilmeleri gerektiği sonucuna ulaşılmasının isabetsiz olduğu, ayrıca zorunlu üye olduğu belirtilen ve davalı şirkette çalışan işçilere, davacı sandığın herhangi bir hizmet sunup yardımda bulunmadığı ve anılan işçilerin kim olduklarının dahi dava dilekçesinde belirtilmemiş olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

151 sayılı kanunun 4. maddesinde “... mahsusuna tevfikan amele tarafından teşkil olunacak ihtiyat ve teavün sandıklarına beher mah zarfında istihdam edecekleri amele ücuratı umumiyesinin yüzde birinden dun olmamak üzere muaveneti nakdiyede bulunmağa mecburdurlar." düzenlemesi mevcuttur. Ereğli ... Biriktirme ve Yardımlaşma Sandığı Yönetmeliğinin sandığa üyeleri düzenleyen 6'ıncı maddesinin 13/11/2009 tarih 27405 sayılı Ereğli ... Biriktirme ve Yardımlaşma Sandığı Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile değiştirildiği, değişiklikten önce aynı maddede zorunlu üyeler arasında ... sınırları içinde kurumlarca redevance ve kiraya verilen iş yerlerinde çalışan diğer işçiler de sayılmış iken yeni düzenleme ile adı geçen kişilerin kapsamdan çıkartıldığı, söz konusu değişikliğin iptali için Zonguldak İdare Mahkemesinde görülen dava sonucunda Zonguldak İdare Mahkemesinin 27/04/2012 tarihli 2011/171 Esas, 2012/598 Karar sayılı ilamı ile "151 sayılı Kanun ... (Zonguldak) sınırları içinde faaliyet gösteren tüm madencileri kapsadığından ve söz konusu madencilerin kamu veya özel sektörde çalışmasına göre bir ayrım yapılmadığından, dava konusu yönetmelik hükmü ile ... sınırları içinde kurumlarca redevance ve kiraya verilen işyerlerinde çalışan diğer işçilerin zorunlu sandık üyeliğinden çıkarılmasında, üst norm olan 151 sayılı yasa hükümlerine aykırı düzenleme yapıldığı" gerekçe gösterilerek yönetmelik değişikliğinin iptaline karar verilmiştir. O halde 151 sayılı kanun hükümlerine göre Zonguldak sınırları içinde faaliyet gösteren tüm madencilerin zorunlu sandık üyeliği kapsamında olduğu, her ne kadar yönetmelik hükmü değiştirilmiş olup bu değişiklik de iptal edilmiş ise de, üst norm olan kanun hükmü yürürlükte olduğundan davacı talebinde haklıdır. Esasen ilk derece mahkemesinin de kararı da bu yönde olup isabetlidir.

Hal böyle olunca; Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı bir şekilde, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması yönünde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 14/06/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3912, Karar No: 2022/11933, Tarih: 12.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3912 E.  ,  2022/11933 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında 2.473,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü B Bölgesi Trafik Ekipler Amirliğinin 26/09/2020 tarihli ve MA 62140429 sayılı idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin ... 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 15/03/2021 tarihli ve 2020/3908 değişik ... sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.03.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2022 tarihli ve KYB. 2022-43537 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Kabahatlinin sürücü belgesi geçici ya da tedbiren geri alındığı halde motorlu araç kullandığından bahisle hakkında idari para cezası karar tutanağı tanzim edilmesi üzerine, kabahatlinin başvuru dilekçesinde hakkında daha önce 21/09/2013 tarihinde alkollü araç kullandığı gerekçesiyle sürücü belgesine altı ay süre ile el konulduğu ve bu sürenin 21/03/2014 tarihinde sona erdiği hususlarının belirtildiği ve dilekçesine ek olarak 21/09/2013 tarihli trafik idari para cezası tutanak suretini eklemesine rağmen, ... 9. Sulh Ceza Hakimliğince sadece idari yaptırım kararının hukuka uygun olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş ise de;