muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8621, Karar No: 2024/10571, Tarih: 06.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/8621 E.  ,  2024/10571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/512 E., 2024/398 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'in arıcılık işi ile iştigal ettiğini, 25.06.2009 tarihinde Siverek ilçesi ... Köyü sınırları içinde bulunan 350 adet arı kovanının davalıya ait yüksek gerilim hakkından kaynaklanan yangın nedeni ile telef olduğunu, 08.07.2009 tarihinde yapılan tespitte görgü tanıklarının tellere temas olmadığını, bir patlama duyduklarını belirttiğini bunun da yüksek gerilim hattında bakım ve onarım olmadığının göstergesi olduğunu belirtip fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 15.000,00 TL'nin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili talebini 78.750,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; olayda davalı kurumun kusuru olmadığını, dışarıdan öngörülemeyen bir cismin tellere çarpması neticesi olayın meydana gelmiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2011 tarihli ve 2009/630 Esas, 2011/600 Karar sayılı kararıyla; davacının 25.06.2009 tarihinde elektrik hattında meydana gelen yangın nedeni ile arı kovanlarının telef olduğundan bahisle tazminat isteminde bulunduğu, elektrik mühendisi ve veteriner bilirkişiden alınan rapor uyarınca davacı ve davalının %50 'şer oranda kusurlu bulundukları, yangın nedeni ile oluşan zararın 12.670,00 TL bulunduğu, %50 kusur oranı dikkate alınınca davacının 6335,00 TL zararının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne 6.335,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 07.02.2013 tarihli 2012/2879 Esas, 2013/1955 Karar sayılı ilamı ile;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 07.02.2013 tarihli 2012/2879 Esas, 2013/1955 Karar sayılı ilamı ile;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, yangın nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, çıkan yangın neticesinde 350 adet arı kovanından 50 adedinin tamamen telef olduğunu, kalan kovanların da zarar gördüğünü belirterek, uğradığı zararın tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde hazırlanan, 12/01/2011 tarihli kusur raporunu ve 01/02/2011 tarihli hesap raporunu hükme esas alarak, tazminat miktarını belirlemiştir.

Dosya kapsamından, mahkemece mahallinde keşif yapıldığı, keşifte refakate alınan elektrik bilirkişisi tarafından verilen 21/05/2010 havale tarihli kusur raporunda; davacının kusursuz olduğunun bildirildiği, hükme esas alınan 12/01/2011 tarihli kusur raporunda ise tarafların %50’şer kusurlu olduklarının mütalaa edildiği anlaşılmaktadır. Şu halde; her iki bilirkişi raporu arasında çelişki bulunmaktadır. Mahkemece, konusunda uzman teknik bir bilirkişi kurulundan rapor aldırılarak çelişki giderilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Açıklanan nedenler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b) Dosya arasına getirtilip incelenen Siverek Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/19 D. İş sayılı tespit dosyasına sunulan veteriner bilirkişi raporu ile keşif sonrası hazırlanan ziraat mühendisi bilirkişi raporu, bilimsel görüş olarak birbirini teyit etmekle birlikte, hesaplama tekniği açısından esas alınan veriler nedeni ile farklılık göstermektedir. Hükme esas alınan 01/02/2011 tarihli ziraat mühendisi ve veteriner bilirkişi heyet raporunda ise; önceki raporlarda yer verilen bilimsel görüşe ve esas alınan verilere iştirak edilmediği belirtilerek tamamen farklı bir sonuca ulaşılmıştır. Şu halde, hem bilimsel yaklaşım ve değerlendirme, hem hesaplamada esas alınan kriterler, hem de ulaşılan zarar miktarları açısından her üç rapor arasında ciddi çelişki oluşmuştur. Mahkemece, ziraat mühendisliği ve veterinerlik fakültesi üniversite öğretim üyelerinden oluşacak bir bilirkişi heyetinden, önceki raporların değerlendirme ve eleştirisini içerir şekilde, denetime elverişli, çelişkiyi giderecek bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir." denilerek bozma kararı verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 16.01.2020 tarih ve 2013/346 Esas, 2020/38 Karar sayılı kararı ile; 13.02.2014 havale tarihli bilirkişi raporu ile davalının kusurlu olduğuna dair kanaat oluşmadığı, tanık beyanlarının soyut olduğu , fiziki kanıtlarla desteklenmediğinin belirtildiği, davacının itirazı üzerine alınan ek raporun da aynı mahiyette olduğu, dosyaya alınan 15.04.2015 tarihli raporda ise davalı kurumun bakım sorumluluğunun yerine getirmediği, meydana gelecek zarardan sorumlu olduğunun belirtildiği, 14.07.2017 tarihli raporda 48.800,00 TL zarar oluştuğunun belirtildiği, İTÜ öğretim görevlilerinin verdiği heyet raporu ve ek rapor uyarınca davalının olayın gerçekleşmesinde katkısı ya da kusuru olduğunu belirtmeye yetecek veri ve bilgi olmadığının belirtildiği, söz konusu raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu, davalının kusuru olduğuna dair yeterli bilgi ve belgenin dosyada bulunmadığı, dosyaya 3 kişilik elektrik mühendisinden alınan raporda davalının kusurunu teknik olarak ispata yeter delil olmadığı, aynı zamanda yangının elektrik hattından çıkmadığına dair yeterli delil olmadığı belirtilmiş, raporun bu hali ile çelişkiyi giderecek şekilde olmadığı aksine kendi içinde dahi çelişkili olduğu bu nedenle hükme esas alınmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. 2. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. 2. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 19.09.2022 tarih, 2022/5314 Esas, 2022/10609 Karar sayılı kararı ile; "Dosyanın incelenmesinden, bozma sonrası tarafların kusur durumuna ilişkin ilk olarak İTÜ Elektrik Elektronik Fakültesi Öğretim Üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan 07.01.2014 tarihli raporda; olay mahallinde yapılan incelemede ve ilk bilirkişi raporunda elektrik tellerinde hasar ya da kopma olmadığı, direkte de herhangi bir şekilde hasar olmadığının görüldüğü, hatta herhangi bir arıza meydana geldiğini gösteren fiziki delilin olmaması, kolluk tarafından hazırlanan olay yeri inceleme raporu bulunmaması, olay yerinde yapılan bilirkişi tespitine ilişkin fotoğrafların olmaması, hattın standart işletme şekline uygun biçimde çalışmaya devam ediyor olması, direkte kuş yuvası olduğuna ilişkin somut kanıt ve resmi belge ya da tutanak olmaması, yangın sonrasında yangın mahallinde kısa devreye sebep olabilecek herhangi bir kuş ölüsü vs bulunmaması sebebiyle davalı Dedaş'ın kusursuz olduğunun belirtildiği, 02.07.2014 tarihli ek raporda aynı değerlendirmelerin yapıldığı, itiraz üzerine ODTÜ Elektrik Elektronik Fakültesi Öğretim Üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan 13.04.2015 tarihli raporda ise; dava konusu yangına neden olduğu ifade edilen direk üzerinde bulunan leylek yuvasının, hattın işletilmesinde can ve mal güvenliği açısından tehlike oluşturduğu, kıvılcım ve yangın çıkmasına sebep olabileceği, hattın işletilmesinden sorumlu olan davalının periyodik bakım ve denetimlerle ve alınacak diğer tedbirlerle bu tehlikeyi bertaraf etme görev ve sorunluluğunun bulunduğu; ancak davalı ... işletmesinin bu görev ve sorumluluğunun gereğince yerine getirmediği anlaşılmakla meydana gelebilecek zarar ve ziyanlardan kusurlu ve sorumlu olacağının belirtildiği, şu haliyle düzenlenen iki rapordaki kusur durumu arasında çelişki olduğu görülmektedir. Mahkemece kusura ilişkin bilirkişi raporları arasındaki mübayenet giderilmeden hüküm tesisi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, öncelikle dosyaya kazandırılan tüm raporlar birlikte değerlendirilmek suretiyle aradaki çelişki giderildikten sonra hüküm tesis edilmesidir. Bu nedenle, eksik incelemeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir." şeklinde bozma kararı verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; en son bozma ilamı öncesinde aldırılan diğer bilirkişi raporlarını da irdeler ve çelişkileri giderecek şekilde hazırlanan 16.01.2024 tarihli hükme esas almaya elverişli bilirkişi heyeti raporunda meydana gelen yangının davalıya ait elektrik hattından çıktığı yönünde nedensellik bağının kurulamadığı belirtildiği anlaşılmakla davacının maddi zararına sebep olan yangının davalıya ait elektrik hattından kaynaklandığı hususunda nedensellik bağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, davalının yangının çıkmasında kusurlu olduğu gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı kuruma ait yüksek gerilim hattından kaynaklandığı ileri sürülen 25.06.2009 tarihli yangından dolayı davacının arı kovanlarında oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 49 uncu maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu 41 inci maddesi)

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına, göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6252, Karar No: 2012/38175, Tarih: 13.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/6252 E.  ,  2012/38175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin TCK.nun 51 ve CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yönelik yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden doğrudan tayin olunan adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27544, Karar No: 2013/4377, Tarih: 13.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27544 E.  ,  2013/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.04.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, arsa niteliğinde ise Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunlu olduğundan; emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması; tarım arazisi niteliğinde olduğunun anlaşılması halinde ise Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilerek bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davalı idare, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmüne göre harçtan muaf olduğu halde, aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3610, Karar No: 2020/4260, Tarih: 21.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/3610 E.  ,  2020/4260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 3 nolu parselin PTT hizmet binası ve santral yapılmak koşulu ile ilgili idareye bedelsiz devredildiğini, ancak koşul yerine getirilmediği gibi taşınmazın satışı için hazırlık yapıldığını öğrendiklerini ileri sürerek tapu iptali-tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın koşulsuz devredildiğini, ayrıca zamanaşımı süresinin de geçtiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın koşullu devrine ilişkin bir kaydın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...Somut olayda, dava konusu 322 ada 3 parsel sayılı taşınmazın "16.02.1989-ifraz" suretiyle ... adına tescil edilip aynı resmi akitte Polatlı Belediyesi'ne "bağış" yoluyla devredildiği; bu kez Polatlı Belediyesi'nin anılan taşınmazı 21.09.1996 tarihili resmi akitte ...'na "satış" yoluyla devrettiği; davacı ...'nın da, taşınmazı aynı tarih (21.09.1996) ve takip eden yevmiye sayılı resmi akitte "kayıtsız, şartsız ve mükellefiyetsiz bağış" suretiyle davalı ... Telekominikasyon A.Ş'ye temlik ettiği görülmektedir. Diğer taraftan; davacı ile davalı arasında düzenlenen 10.04.1993 tarihli protokol, davalının Polatlı Belediyesine gönderdiği 22 Nisan 1994 tarihli yazı ve Belediye ile Ticaret Borsası meclis kararları tüm dosya içeriğiyle birlikte değerlendirildiğinde, taşınmazın PTT ve santral binası yapılmak koşuluyla davacı tarafından davalıya devredildiği sonuç ve kanaatine varılmaktadır. Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilke ve olgular çerçevesinde işin esası hakkında değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.517,57 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40085, Karar No: 2017/43482, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40085 E.  ,  2017/43482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12274, Karar No: 2006/16399, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/12274 E.  ,  2006/16399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, vekili olan davalının uğradığı kaza nedeniyle işverenin aleyhine açtığı davada kendisini gereği gibi savunmayıp davadan vazgeçtiğini, adına tahsil ettiği parayı da vermeyerek ... ve hesap verme görevini yerine getirmediğini, bildirerek toplam 8.984.760.000 Liranın tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı, davacının vekili olarak tahsil ettiği parayı davacıya ödediğini, başkaca tahsil edilen para olmadığını savunmuştur. Davalı 11.1.1999 tarihli belge ile ...Sigorta A.Ş tarafından yapılan ödemeyi davacı-müvekkiline ödediğini yazılı belge ile ispat edememiştir. Ne varki cevap dilekçesinde her türlü "yasal delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davalının davacıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43048, Karar No: 2017/10559, Tarih: 09.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/43048 E.  ,  2017/10559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın, davalı sıfatında olduğu bir hukuk dava dosyasında mahkemeye sunduğu dilekçedeki katılanı kastederek ifade ettiği sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.