muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5600, Karar No: 2019/2969, Tarih: 11.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/5600 E.  ,  2019/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin, ... Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinden örgün eğitim görerek 1987 yılında mezun olduğunu ve davalıya bağlı 1.Hava İkmal ....(...) işyerinde 17.10.1988 tarihinden itibaren teknik muhasip olarak çalışmaya başladığını,o tarihte yürürlükte olan işçi sınıfları arasında "birinci sınıftan usta lise mezunu" olarak işe başlatıldığını ve 17.01.1989 tarihinde kesin kabulünün yapıldığını, işe alındığı tarihten itibaren sürekli hatalı intibaklara maruz kaldığını, her Toplu İş Sözleşmesi döneminde gerek şahsen gerekse üyesi olduğu sendika tarafından işe alım sınıfının yanlış olduğu, işe alımının ve intibakının yüksek uzman olarak yapılması gerektiği yolunda taleplerde bulunulmasına rağmen 15.02.1996 tarihinde ve Toplu İş Sözleşmesi gereğince yüksek uzman sınıfına geçirildiğini, ancak bu sınıf karşılığı ücret derecesine intibakının yapılmadığını, müvekkilinin mağduriyetinin işe girişte 4 yıllık üniversite mezunu olmasına rağmen 2 yıllık meslek yüksek okulu mezunu işçiler ile emsalen işe başlatılmasından ve ücret derecesi farklılığının bu güne kadar devam etmesinden kaynaklandığını, işe girişte yürürlükte olan 10.dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 39.mad. gereğince usta sınıfından işe başlatıldığını oysa 41.madde gereğince yüksek uzman olarak işe başlatılması gerektiğini, bu uygulama sonrasında davacının 9 derece ücret kaybı olduğunu, ayrıca 1996 yılında yüksek uzmanlığa intibakı yapılırken 15.dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 41.maddesi gereğince 10 yıllık çalışması karşılığı ek ücret derece intibakının da yapılmadığını belirterek işe alındığı tarihten itibaren ücret derecesinin tespiti ile düşük ücret derecesinden ödenen ücret, ikramiye, ilave tediye ve izin ücreti ile diğer işçilik alacaklarının eksik ödenen kısmına mahsuben 300,00TL. İkramiye, 300,00TL. ilave tediye, 400,00TL. ücret ve ücret niteliğindeki diğer alacaklar ile izin ücreti olmak üzere toplam 1.000,00TL.'nin belirtilen faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduktan sonra esasa ilişkin olarak özetle, davacının İş ve İşçi Bulma Kurumu tarafından teknik muhasip-muhasebeci olarak gönderildiğini, ayrıca davacı ile imzalanan hizmet akdinde teknik muhasip ve mesleğini içeren diğer işlerde çalışacağı, 1.sınıf 7.dereceden işe başlayacağının belirlendiğini,davacının işe girişinde bu durumu bilerek ve kabul ederek işbaşı yaptığını, kaldı ki bu durumu kavrayamamış olsa dahi kesin kabulü yapılana kadarki deneme süresi içinde iş akdini feshedip işten ayrılma imkanı varken çalışmaya devam etmesinin belirlenen koşullarda çalışmayı kabul ettiğini gösterdiğini, davacının işe girdiği tarihte yürürlükte olan 10.Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 41.maddesine göre yüksek uzman sınıfından kimlerin işe alınabileceğinin tek tek sayıldığını,bunlar arasında davacının mezun olduğu işletme bölümünün bulunmadığını, bu nedenle davacının 1988 yılında Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre 1.sınıf 7.dereceden işe başlatıldığını, davacının daha sonra 15.dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 5.maddesi gereğince 15.02.1996 tarihinde yüksek uzman sınıfına geçirildiğini ve herhangi bir kaybının bulunmadığını,yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin işe başladığı tarihte yüksek uzman kadrosunda çalışmasının mümkün olup olmadığı, davacının intibakının doğru yapılıp yapılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının işe girdiği tarihte yürürlükte olan 10.dönem toplu iş sözleşmesinin 41. maddesi; Üst düzeyde nazari ve ameli bilgi ve ihtisası gerektiren işlerde bilfiil kendi ihtisas dalında çalışan işçi sınıfıdır.

a- Bu sınıfta yanlızca, Makine,... , Endüstri İşletme Mühendis ve ... ile Kimyager,... ve Yüksek Mimarlar alınır.

b- Yüksek uzman sınıfına işçi, işveren vekillerinin teklifi ve Kuvvet Komutanları ve Bakanlığa bağlı işyerleri için Bakanlık onayı ile alınır. Yüksek Uzman sınıfının kadrolarda gösterilmiş olması gerekir. “düzenlemelerine haizdir.

a- Bu sınıfta yanlızca, Makine,... , Endüstri İşletme Mühendis ve ... ile Kimyager,... ve Yüksek Mimarlar alınır.

b- Yüksek uzman sınıfına işçi, işveren vekillerinin teklifi ve Kuvvet Komutanları ve Bakanlığa bağlı işyerleri için Bakanlık onayı ile alınır. Yüksek Uzman sınıfının kadrolarda gösterilmiş olması gerekir. “düzenlemelerine haizdir.

Davacı ise, davalı kurumun teknik muhasip kadrosunda açtığı sınavı kazanarak sözleşme imzalamış ve bu sözleşmeye göre işe başlamıştır. Yerel mahkeme hükme esas aldığı bilirkişi raporunda yer alan 4 yıllık diğer fakültelerin yüksek uzman kadrosunda sayılmış olması ve davacının mezun olduğu iktisat fakültesinin de 1996 yılında bu fakülteler arasına alınması nedeni ile davacının en başından beri yüksek uzman sınıfında çalışan işçi olduğunukn kabulü ile talep ettiği alacakları hüküm altına alması hatalı olmuştur. Zira, davacının işe girdiği 1986 yılında yürürlükte olan tis gereği, davacının mezun olduğu iktisat fakültesi mezunlarının yüksek uzman olarak işe girmesi, iktisat mezunlarının yüksek uzman kadrosunda çalışabilecek fakülteler arasına sayılmaması nedeni ile mümkün değildir. Ayrıca, davacı işe girerken imzalamış olduğu sözleşmede birinci sınıftan usta kadrosunda işe girmeyi kabul etmiştir. Bu nedenle davacının işe ilk giriş tarihinden itibaren yüksek uzman kadrosunda olduğunun kabulü yerinde değildir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının yüksek uzman sınıfına geçirildiği 15.02.1996 tarihinde, intibakının doğru ve yerinde yapılıp yapılmadığı, davacının bekleme süresi de dikkate alınarak yüksek uzman kadrosuna geçtiği dönemde alması gereken saat ücreti ile fiilen aldığı saat ücreti arasında fark olup olmadığı tespit edilmeli ve davacının intibakının yapıldığı 15.02.1996 tarihinde alması gereken saat ücreti ile fiilen almış olduğu saat ücreti arasında fark var ise, bu fark kadar ki alacağı hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14435, Karar No: 2016/3525, Tarih: 07.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/14435 E.  ,  2016/3525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığa ait işyerinde yapılan denetim sonucu ele geçirilen suça konu sıvı yağların TCK'nın 186/1.maddesinde belirtildiği şekilde “kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş veya değiştirilmiş” nitelikte olup olmadığı hususunda uzman kişi ya da kurumdan rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/232, Karar No: 2017/4750, Tarih: 30.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/232 E.  ,  2017/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Menfi Tespit

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldığından,

Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; ...İcra Müdürlüğü'nün 2011/27 Esas sayılı dosyasında borçlu olmadığının tespitini, davalının alacağın %100'ü oranında tazminata mahkum edilmesini istemiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; 30.04.2015 tarihli celseye davacı vekilinin katıldığı, davalı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu, ara kararda sehven davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gün ve saatini bildirir davetiye çıkarılmasına, masrafın gider avansından karşılanmasına karar verildiği, Mahkemece davalı vekiline duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan 21.05.2015 tarihli 8. celsede davalı vekilinin yokluğunda davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, ara kararına riayet edilmeyerek davalı vekilinin yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmiş olması, doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14118, Karar No: 2023/8551, Tarih: 07.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/14118 E.  ,  2023/8551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1136 E., 2017/1089 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 ... Kanunun 29 uncu maddesi ile 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2017 tarihli 2017/126 Esas ve 2017/180 ... Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları, 51 inci maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.09.2017 ... ve 2017/1136 Esas 2017/1089 ... Kararı ile ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eksik inceleme ve araştırma neticesinde karar verildiğine,

3. Suça sürüklenen çocuğun paylaşımları AİHS madde 10 kapsamında değerlendirildiğinde cebir, şiddet tehdit içermediğinden beraat etmesi gerektiğine,

4. Suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi kanaat durumunda cezada daha fazla indirim yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk müdafinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuğun kendisine ait olduğunu bildirdiği herkese açık facebook hesabına ilişkin olarak düzenlenen internet inceleme tespit ve değerlendirme tutanağı'nda yer alan; ''Apocu gençlik kürdüstan/civanen apocu kurdüstan" şeklinde Youtube içerikli video paylaşımının PKK/KCK terör örgütünün cebir ve şiddet içeren eylemlerini meşru gösteren ve teşvik eden ifade içerdiği, örgüte sempatiyi artırmak ve aktif desteğini sağlamak amacı taşıdığı nazara alındığında eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediği,Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.09.2017 ... ve 2017/1136 Esas 2017/1089 ... Kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5479, Karar No: 2014/1241, Tarih: 04.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5479 E.  ,  2014/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/38302

MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 19/12/2012, 2012/373 (E) ve 2012/442 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye azmettirme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Caner ve Zeynep'in kasten öldürme ve bu suça azmettirme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Caner müdafiinin duruşmalı incelemedeki yasal savunmaya, sanık Zeynep müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklardan Zeynep'in bir gecekonduda tek başına ikamet ettiği, maktulün ise buraya bitişik olarak bakkal dükkanı işlettiği, elektrik sayacının müşterek olması nedeniyle faturanın ödenmesi hususunda aralarında itilaf ve tartışma çıktığı, olay günü sanık Zeynep'in ziyaretine gelen kızı Nalan'a bu hususu anlattığı, bu sırada maktul ile Zeynep ve Nalan arasında yeniden tartışma çıktığı, maktulün Zeynep ve Nalan'a cinsel ilişki imalı ve sinkaflı sözler söylediği, bir süre sonra Nalan'ın nikahsız birlikte yaşadığı sonradan nikahlandıkları sanık Caner'in de olay yerine gelerek tartışmadan haberdar olduğu, bunun üzerine maktulle konuşup anlaşacağını söylediği, sanık Zeynep'in "o senin karını istiyor, sen onunla anlaşmaya gidiyorsun" diyerek buna karşı çıktığı, maktulün sanıkların yanına gelmesi ile sanık Caner'in maktule Nalan'a yönelik sözlerini sorduğu onun da "sanki nikahlı karın mı, sen kim oluyorsun" diyerek terslemesi üzerine tartışmanın büyüdüğü, maktulün bıçak çıkararak sanıklar ve Nalan'a saldırdığı bu arada Nalan'ın yaralandığı, bıçağın elinden alınması ile ayrılan maktulün bir kürek temin ederek geri döndüğü ve tekrar saldırdığı, bu arada sanık Caner'in de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı, maktulün elinden küreğin de alınması üzerine bir gaz tabancası temin edip birkaç kez ateş ederek yeniden taarruza geçtiği, bu arada sanık Zeynep'in mutfaktan çıkardığı bıçağı sanık Caner'e vererek "Sen nasıl adamsın, karını sinkaf edecek, git öldür onu" demesi üzerine sanık Caner'in Zeynep'ten aldığı bıçak ile maktulü 6 bıçak darbesi ile öldürdüğü olayda; maktulün, sanık Zeynep ile Nalan'a yönelik olayı başlatan sinkaflı ve cinsel ilişki talebi imalı sözleri, maktulle uzlaşma niyetini ortaya koyan sanık Caner'e ve Nalan'a yönelik sözleri, kavgayı başlatan bıçaklı saldırısı, bundan sonraki kürekle gerçekleştirdiği saldırı, bu arada Caner ve Nalan'ı da yaralamış olması, en son gaz tabancası ile yaptığı saldırı, her defasında saldırıdaki ısrarı dikkate alınarak, maktulden gelen haksız tahrik teşkil eden eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca alt sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine, yazılı şekilde 15 yıl ceza verilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 04/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

04/03/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı E.. P..'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık C.. A.. müdafii avukat M.. K..'ın yokluğunda 06/03/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/2880, Karar No: 2015/1495, Tarih: 13.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2880 E.  ,  2015/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemi nedeniyle açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de, red gerekçesi yapılan aynı mahkemenin 2009/449 Esas 2010/631 Karar sayılı dosyasında yürütülen yargılama sonucunda 12.05.2010 tarihli karar ile sanığın sadece 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemleri nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 03.12.2014 gün 2012/29826 Esas ve 2014/20785 Karar sayılı ilamı ile 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından açılan kamu davası hakkında mahallince hüküm kurulmasının mümkün olduğu belirtilip başka gerekçelerle kararın bozulduğu, dolayısıyla 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemi nedeniyle daha önce verilmiş bir hüküm bulunmadığı ve her iki dosyanın birleştirilmesinin gerektiği gözetilmeden, açılan davanın mükerrer olduğundan bahisle reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6215, Karar No: 2023/8127, Tarih: 30.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/6215 E.  ,  2023/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : Borçlu : ...

İpotek B. : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılardan ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi ipotek borçlusu ...’nun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Şikayetçi ipotek borçlusu aleyhine takdir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;