muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/748, Karar No: 2024/2178, Tarih: 14.02.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları, 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Dairemizin 08.02.2023 tarihli ve 2023/1259 Esas, 2023/1646 Karar sayılı kararının ilgili kısmı şu şekildedir:

"...

2. Dosya içeriğine göre davacının kırma-eleme işçisi olduğu, davacı tarafından yapılan bu işin davalının asıl işi olduğu ve işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirmediği, davalı ile son alt işveren arasındaki hizmet alım sözleşmesinin konusu temizlik ve hammadde hazırlama işi ise de davacının fiilen asıl iş olan kırma-eleme işinde çalışmaya devam ettiği, açıklanan bu duruma göre Mahkemelerce varılan sonuçta bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmaktadır.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında ihbar olunan şirketlere yer verilmemesi, mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata niteliğindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25518, Karar No: 2014/11201, Tarih: 11.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/25518 E.  ,  2014/11201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2012/496-2013/416

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Gazipaşa Belediye Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların Antalya’nın Gazipaşa ilçesinde birlikte inşaa ederek satışa sundukları devre mülklerden iki adet satın aldığını, değerini eksiksiz ödediğini, ancak davalıların devre mülkleri teslim etmedikleri gibi, projenin de iptal edildiğini ileri sürerek şimdilik kaydıyla kullanım bedeli 1750 TL, devremülk ve cezai şart bedeli 1398 TL devremülk hakkı için 1600 TL toplam 6147,20 TL talep etmiş, talebini ıslah ederek devre mülk için belirlenen 15000,00 TL tazminatın işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılardan Gazipaşa Belediye Başkanlığı sözleşmede belediyenin imzası olmaması nedeniyle her zaman sözleşme düzenlenebileceğini bu yüzden bedelden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 15.000,00 TL'nın dava tarihinden işleyecek avans faiziyle davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Gazipaşa Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava devremülk satışından doğan tazminat istemine dayanmaktadır. Davacı, davalı şirketten 2 adet devremülk satın aldığını, ifasının imkansız hale gelmesi nedeniyle şirkete ödediği bedeli davalılardan tahsilini istemiş, delil olarak sözleşme fotokopilerini, bilgisayar çıktılı taahhütnameleri ve senetleri göstermiştir. Davalı ise davacının sunduğu belgelerin satış tarihinden sonra düzenlendiğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş ise de davacı belgelerin aslını ibraz etmemiştir. Fotokopi belgeye dayanılarak hüküm kurulamaz. Davalının 2013/25518 2014/11201

sahtecilik savunması bulunduğundan davacı belgelerin aslını ibraz etmek ve diğer davalı şirkete ödeme yaptığını yasal delillerle ispat etmek zorundadır. Davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmayan fotokopi sözleşmelere dayanılarak hüküm kurulamaz. Dairemize seri olarak gelen dosyalarda davalı belediye HGK kararı ile sorumlu tutulmuş ise de ibraz edilen belgelerde belediyeyi bağlayan geçerli bir imza olmaması nedeniyle bu tür belgelerin düzenlenmesi her zaman mümkündür. Öbür taraftan sözleşmelerde silinti kazıntı bulunmaktadır. 1086 sayılı Yasanın 298. maddesine göre “Senette mevcut bulunan çıkıntı ve kezalik senedin metninde veya hamişindeki hak ve silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise inkar halinde keenlemyekündur.Yalnız bu kabil çıkıntı, hak ve silinti mahkemece senedin sıhhat veya manasına müessir olacak mahiyette görülürse senet kısmen veya tamamen hükümsüz addolunabilir.” Hal böyle olunca sözleşme ile ödemeye esas teşkil eden belgelerin asılları ibraz edildikten sonra davalı belediyenin sahtecilik savunması üzerinde durulmalı, sözleşme ve eklerinde kullanılan bilgisayar yazı stili ve kullanılan fontun sözleşme tarihinde kullanımda olup olmadığı, belgelerdeki kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine ve bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar bir bilgisayar mühendisine inceleme yaptırılarak gerek görüldüğünde dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü’ne gönderilip uzman bilirkişiden taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalıdır. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek, dayanak belgelerin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalı belediyenin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı Gazipaşa Belediyesi yararına BOZULMASINA, 2. bentte gösterilen nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı Gazipaşa Belediye Başkanlığı'na iadesine, 11.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19000, Karar No: 2009/20481, Tarih: 21.12.2009

3. Hukuk Dairesi 2009/19000 E., 2009/20481 K.

**3. Hukuk Dairesi 2009/19000 E., 2009/20481 K.**

**- TEDBİR NAFAKASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 186 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 197 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; tarafların 1987 yılından beri evli oldukları, davalı kocanın açtığı boşanma davasının reddedildiği, kararın Yargıtay'ca onanarak kesinleştiği, buna rağmen ortak yaşamın kurulamadığı, davalının başka bir kadınla birlikte yaşaması nedeniyle hiçbir maddi katkısının da bulunmadığı ileri sürülerek aylık 1.000 TL tedbir nafakasına hükmedilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; tarafların her ikisinin de öğretmen olduğu, davacının halen davalı ile yarı yarıya hisseti olan evde oturduğu, davalı kocanın ortaklığı giderilmesi istemiyle dava açtığı, davacının da tahliye tehdidi nedeniyle zarurete düşeceği iddiasıyla nafaka talep ettiği, ancak muhtemel zaruret hali iddiasının hükme esas alınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nın 186/3. maddesinde; eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılırlar, hükmü yer almıştır.

Aynı Yasa'nın 197. maddesinde; ayrı yaşamada haklı olan eşin diğer eşten tedbir nafakası isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı (kadın) ayrı yaşama hakkına dayalı olarak tedbir nafakası istemektedir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği, davalı (koca), birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. Zira evlilik birliğinin korunması ve devamını sağlamak için eşlerin asgari ölçüde uyması gereken bazı yükümlülükler ve karşılamaları gerekli bazı ortak giderler mevcuttur. Bu giderlere örnek olarak, kira parası, yakıt parası, elektrik, telefon ve su parası gibi giderler gösterilebilir. Giderlere katılmada ise; eşlerin "güçleri" ölçü olarak esas alınmalıdır. Davacı (kadın)ın geliri bulunması, emekli olması, gelirlerinin davalıyla denk olması, hatta davalının gelirinden daha fazla olsa bile, davalı (koca)yı ortak giderlere katılma yükümlüğünden büsbütün kurtarmaz, bu durum sadece nafaka miktarının takdirinde etkili olabilir. Keza, davacı (kadın)ın belirli ve sürekli bir gelirinin olması, ona tedbir nafakası bağlanmasını engelleyici bir hal değildir.

Hakim, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; davalının açtığı boşanma davasının reddedildiği, davadan sonra tarafların biraraya gelmedikleri, davalının birlikte yaşamı yeniden tesis etmek için herhangi bir girişiminin olmadığı, dolayısıyla davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu anlaşılmaktadır.

Hakim, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; davalının açtığı boşanma davasının reddedildiği, davadan sonra tarafların biraraya gelmedikleri, davalının birlikte yaşamı yeniden tesis etmek için herhangi bir girişiminin olmadığı, dolayısıyla davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek davacı öğretmen olarak çalışıyor olsa dahi, az da olsa hakkaniyete uygun bir miktarda nafakaya hükmetmek gerekirken, istemin tümden reddi doğru değildir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3528, Karar No: 2015/2965, Tarih: 13.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3528 E.  ,  2015/2965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... Sulh Hukuk Mahkemesi ve... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik dışı doğan ve tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı kanunun 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olan ".. adresinde Küçük. annesi ..e'nin ailesinin ikamet ettiği, Küçük..ve annes.. ile birlikte. adresinde ikamet ettiği,... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 07/01/2015 havale tarihli tutanağı ile anlaşılmıştır.

Bu durumda, uyuşmazlığın,... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15067, Karar No: 2015/11105, Tarih: 18.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/15067 E.  ,  2015/11105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/10/2003-21/12/2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 15.10.2003-21.12.2005 tarihleri arasında işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 15.10.2003-30.11.2003 tarihleri arası çalıştığına karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının çiftliğin içerisine yapılan konut inşaatında kısa süreli çalıştığı kabul edilerek karar verilmiş ise de bu konutun yapımında usta olarak çalışan ... ve ...'nin beyanlarından davacının inşaat işinin süresinden daha fazla sürede çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının şikayeti üzerine yapılan soruşturma sırasında işveren vekili ...'ın oğlu ....'ın imzasıyla tasdiklediği ifadesinde davacının işyerinde yumurta üretimi işinde çalıştığını, işyerinde 2 kümes olduğunu, yumurta tavuğu besi ve yumurta üretimi yapıldığını, işyerinin 15.000 tavuk kapasiteli olduğunu, davacının yumurta üretimi dışında başka işle meşgul olmadığını, işyerine 15.3.2003 tarihinde alındığını, kümeslerden birine bakmakta iken ülkede başgösteren kuş gribi nedeniyle tavuk sayısında azalma ve işlerde durgunluk olduğunu, bu aşamada davacının görevli olduğu kümeste tavuk kalmadığından diğer kümese bakmasının istenmesi üzerine itiraz etmesi nedeniyle işten çıkarıldığını, 21.12.2005 tarihine kadar çalıştığını, babasının kalp rahatsızlığı bulunduğu için kendisinin ifade verdiğini beyan etmiştir. Tanık beyanlarından davacının besi çiftliğinin içerisinde bulunan işçi evinde ailesi ile birlikte ikamet ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının çiftlik içerisine yapılan inşaat işindemi yoksa kümeslerde tavuk bakımı işindemi çalıştığı hususunda tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu, bu çelişkiler giderilmeden ve özellikle davacının çiftliğin içerisinde bulunan işçi evinde ailesi ile birlikte ikamet ediyor olması, işyerinin kapasitesine göre uyuşmazlık konusu dönemde bordrolarda bildirilen sayıda işçi ile yapılabilecek iş olup olmadığı düşünülmeden sonuca gidildiği ve böylece çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu bahçe, tarla veya çiftliklerde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, gerek görüldüğü takdirde ziraat mühendisi bilirkişi ile birlikte keşif yapılarak ve işveren vekili ...'ın oğlu ....'ın işyerinin kapasitesi ve yapılan iş hususunda müfettişe verdiği beyanıda gözetilerek bu nitelikteki bir tavuk besi çiftliğinde işlerin kaç işçiyle yapılabileceği hususunda bilirkişi raporu almak, ....'ın beyanına başvurmak ve gerekirse ... ve ... ile diğer tanıkları yüzleştirmek suretiyle tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı ile davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5382, Karar No: 2012/6520, Tarih: 07.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5382 E.  ,  2012/6520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatifin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı kooperatif temsilcileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava konusu kooperatifin, 1994 yılından sonra hiçbir faaliyette bulunmadığını, yasal organlarını oluşturmadığını ve 1995 yılı genel kurul toplantısını yapmadığını ileri sürerek, kooperatifin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif temsilcileri, açılan davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, kooperatifin 1995 yılı olağan genel kurul toplantısını yapmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, kooperatifin feshine karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 28.05.2012 tarihli ek karar ile, davalının 09.04.2012 tarihinde tebellüğ ettiği kararı 08.05.2012 tarihinde temyiz ettiği, 15 günlük temyiz süresinin geçtiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı, ek kararı temyiz etmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalının temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 28.05.2012 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 28.05.2012 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz talebinin reddine ilişkin 28.05.2012 tarihli ek kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yapıtırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/4983, Karar No: 2014/4887, Tarih: 10.07.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4983 E.  ,  2014/4887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... Taah. Tic. A.Ş ile davalı ... ... arasındaki davadan dolayı ... . Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.04.2013 tarih ve 2003/337-2013/246 sayılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-k.davalı vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ...... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkeme tarafından Dairemize temyiz incelemesinin yapılması için sadece asıl dava dosyasının gönderildiği, karar başlığında yazılı... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/168 Esas,... . Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/91 Esas ve ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/262 Esas sayılı birleşen dava dosyalarının gönderilmediği, yine dosya kapağındaki kargo teslim belgesinde yazılı "3 sandık içinden çıkan 37 adet klasör ve 37 adet kutu klasör"ün gönderilmediği anlaşıldığından yukarıda mahkeme adı ve esas numaraları yazılı birleşen dava dosyaları ile dosya eki klasörlerin ve mahkeme kaleminde bulunan dosyanın tüm diğer eklerinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11275, Karar No: 2015/24657, Tarih: 30.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11275 E.  ,  2015/24657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yaşın küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, ayyaşlık veya bunlara benzer durumlarda bulunma dolayısıyla, fiil ve hareketlerin saikini ve sonuçlarını doğru olarak algılayamayan kişilerin dolandırılması, TCK'nın 158/1-c bendiyle ağırlaştırıcı neden kabul edilmiştir.

Algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle kişilerin aldatılması daha kolaydır. Algılama, duyu organları aracılığıyla, olay, nesne ve ilişkileri birbirinden ayırt etme demektir. Yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk, uyuşturucu etkisinde bulunma yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olan kişilerin aldatılması suçun konusudur.

Mağdurda zayıf da olsa bir irade, zayıflamış bilinç var olmalıdır. Akla uygun davranma demek, belli bir olay karşısında normal insanlardan çoğunun izleyeceği davranışa uygun hareket etmek demektir. Hâkim, somut olayın mahiyetini, kişinin içerisinde yaşadığı sosyal çevreyi, gelişme derecesini, muhakeme ve fikrî becerisini göz önünde tutarak değerlendirme yapacaktır.

Algılama yeteneğinin çok zayıf olması veya hiç olmaması halinde, aldatılması gereken bir irade söz konusu olmayacağından dolandırıcılık suçundan bahsedilemeyeceğinden hırsızlık suçu söz konusu olacaktır. Ceza sorumluluğu olmayan 12 yaşını bitirmemiş çocukların ve tam akıl hastalarının yaptıkları hareketlerin anlam ve sonuçlarını bilemeyeceklerinden aldatılmalarından ve dolandırılmalarından bahsedilemez. 12 yaşını tamamlayıp 15 yaşını tamamlamayan çocukların algılama yeteneklerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, bulunmaması halinde eylem, hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Fail, bilerek mağdura uyuşturucu madde vererek veya sarhoş ederek onun algılama yeteneğini azaltmış ise ve oluşturulan bu zayıflık anında mal alınmışa eylem, TCK'nın 148/3 kapsamında mefruz cebir kapsamında değerlendirileceğinden yağma suçunu oluşturacaktır.