muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6088, Karar No: 2024/1154, Tarih: 13.02.2024

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin tüm, Kanun emredici hükmüne aykırı görülen hususlar ile davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

a) Ücret tespiti yönünden

1.Gerek destek kaybından kaynaklı hak sahiplerinin, gerekse iş göremezlikten kaynaklı sigortalının maddi tazminat alacağının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması ön koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödemek amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir.

2.Gerçek ücretin ise; öncelikle toplu iş sözleşmesi ile imzalı bordrolara, bunların yokluğu halinde ise işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrete göre tespit edileceği, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş olan miktarın ücret olarak değerlendirilemeyeceği, Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir.

3.Öte yandan taraflar arasında işçi alacağına ilişkin görülen davada tespit edilen ücretin tazminat davasında hesaba esas alınacak ücret açısından kesin delil mahiyetinde olmayıp, kuvvetli delil mahiyetinde olup davacının yaptığı işe göre alacağı ücretin TÜİK, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı rayiç ücretleri ile ilgili meslek odasından bildirilecek ücret gözetilerek belirlenmesi gerektiği, sendikasız işçi için sendikalardan bildirilen ücretin de dikkate alınamayacağı gözden kaçırılmamalıdır.

4.Somut olayda hükme esas alınan 08.06.2020 tarihli ek hesap raporu ekinde hesap tabloları bulunmadığından hesabın denetlenebilir nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca hesaba esas ücret olarak ise işçilik alacağı davasında tanık beyanlarına göre tespit edilen aylık 3.500 TL düzeyindeki ücrete ek aylık 200 TL yemek ücreti ile beraber 3.700 TL ücret düzeyindeki ücret üzerinden hesap yapılmış ise de varılan sonuç hatalı olmuştur.

4.Somut olayda hükme esas alınan 08.06.2020 tarihli ek hesap raporu ekinde hesap tabloları bulunmadığından hesabın denetlenebilir nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca hesaba esas ücret olarak ise işçilik alacağı davasında tanık beyanlarına göre tespit edilen aylık 3.500 TL düzeyindeki ücrete ek aylık 200 TL yemek ücreti ile beraber 3.700 TL ücret düzeyindeki ücret üzerinden hesap yapılmış ise de varılan sonuç hatalı olmuştur.

5.O halde Mahkemece yapılacak iş, davacıların desteği sigortalının olay tarihinde yaptığı iş, mesleğindeki kıdemi dikkate alınarak TÜİK, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı rayiç ücretleri ile ilgili meslek odalarından (sendikalı olmadığının anlaşılması halinde sendikalardan bildirilen ücretlerin dikkate alınamayacağını da gözeterek) araştırmak, tespit edilecek ücret katını (karara karşı davacı taraf temyiz sebepleri de dikkate alındığında davalılar lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek) 08.06.2020 tarihli hesap raporuna uygulamak, iş bu raporda esas alınan işlemiş devre tarihinden sonra yürürlüğe giren asgari ücret değişikliklerini rapora yansıtmamak ve işlemiş ve işleyecek dönem yönünden denetlenebilir mahiyette hesap tabloları içerecek şekilde düzenlenecek hesabı hükme esas alarak davacıların tazminat istemleri hakkında usule uygun karar vermekten ibarettir.

b) İstinaf karar harcı açısından;

1.Somut olayda, davacıların davalılardan tazminat istemi hususunda teselsül hükümlerine dayanarak tahsil talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda da bu husus gözetilerek davalıların tazminat alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına hükmedildiği, bu cümleden olarak hüküm ferileri hakkında da kararın niteliğine uygun olarak davalıların müteselsil sorumluluğuna hükmedildiği, böylece Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda da istinaf başvurusu reddolan davalıların tek bir karar ve ilam harcından müteselsilen sorumluluklarına hükmedilmesi gerekirken; her bir davalının aynı miktardaki karar ve ilam harcından ayrı ayrı sorumluluklarına hükmedilmesi ve peşin yatırılan harç miktarının toplamının karar ve ilam harcından mahsup edilmemiş olması da hatalı olup bu hususta Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3. O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları ile harca dair emredici kurallar re'sen dikkate alınarak istinaf başvurularının esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekili tarafından temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Temyiz harcının istek hâlinde davalılara iadesine,

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekili tarafından temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Temyiz harcının istek hâlinde davalılara iadesine,

4.Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

5. Davalıların Dairemizde icra edilen duruşmada kendilerini vekille temsil ettirmiş olması nedeniyle 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine,

6.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4793, Karar No: 2019/703, Tarih: 12.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4793 E.  ,  2019/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Bir suçu gizlemek veya başka bir suçun delillerini gizlemek ya da yakalanmamak amacıyla öldürme

HÜKÜM : Yargılanmanın yenilenmesi talebi CMK'nin 311. maddesinde belirtilen şartlar oluşmadığından talebin reddine,

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/144 esas, 2010/68 sayılı kararının onaylanmasına dair hükmün istinaf başburusunun esastan reddine kararına karşı temyiz talebinin süresinde yapılmaması nedeniyle temyiz isteğinin reddine ilişkin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/07/2017 tarihli ek kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.05.2017 tarihli, 2017/758 esas, 2017/766 karar sayılı ilamının sanık müdafiine 05.06.2017 tarihinde tebliğ edildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, karar tarihinde yürürlükte olan CMK’nin 291. maddesine göre 7 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 14.06.2017 tarihinden sanık müdafii tarafından bulunulan temyiz talebinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.07.2017 tarihli ek kararıyla CMK’nin 296/1-2. maddesi gereğince reddedildiği, anılan ek kararın sanık müdafiine 25.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği, CMK’nin 296/2. maddesine göre 7 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 18.10.2017 tarihinde sanık tarafından ek karara karşı temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşıldığından, sanığın ek karara karşı yasal süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteminin REDDİNE, 12/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11308, Karar No: 2009/12591, Tarih: 07.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11308 E.  ,  2009/12591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 5 parsel sayılı taşınmaza, davalı tarafından yol geçirilerek fıstık ağaçları ve bağ omcalarının söküldüğünü, enkaz döküldüğünü, ayrıca daha önce davalının arazisi üzerinde bulunan elektrik direklerinin arazisine alınarak elektrik hattı geçirildiğini ileri sürerek, kesilen 33 adet ağaç bedelinin davalıdan tahsiline, yol açmak için dökülen enkazın kaldırılmasına, elektrik direklerinin kaldırılmak suretiyle eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ağaçların kesilmesi ve yol açılması ile ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalı tarafından yol yapılmak ve elektrik direği geçirilmek suretiyle müdahale edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar,  taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım, eski hale getirme ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, kadastral yöntemlere uygun olarak yapılan ölçüm sunucunda fen bilirkişisi krokisinde turuncu ile boyalı yere elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının, bu yöne değinen tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak davacı, dilekçesinde davalı tarafından 5 sayılı parsel içinde davalının bir bölüm yeri yola çevirdiği, taşınmazına hafriyat ve malzeme döküldüğü, bu arada taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara da zarar verildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, eski hale getirme, yıkım ve tazminat isteklerinde de bulunmuş, mahkemece soyut olarak elatmanın önlenmesine ve direklerin kaldırılmasına, ayrıca tazminata hükmedilmiş ise de; direklerin kimin tarafından ve nereye dikildiği açıklığa kavuşturulmamış, davacının dava konusu ettiği ağaç ve bağ omcalarının miktar ve değeri belirlenmemiş, çekişmeli zemin adeta davalı tarafa bırakılacakmış gibi zemin değeri belirlenerek tazminata hükmedilmiştir.

Oysa, mahkemece zarar verilen ağaçların değerinin esas alınması, kaldırılması istenen direklerin dikili olduğu yerlerin belirlenmesi ve bu yerler ile eski hale getirilmesi istenen bölümlere ilişkin olarak elatmanın önlenmesi konusunda bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Tarafların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8366, Karar No: 2018/6331, Tarih: 29.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/8366 E.  ,  2018/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, somut olayın özelliklerine ve özellikle; mahkeme kararının karar başlığında davalılar olarak ... ve ...'ın isimlerinin de yazılmış olması maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilebileceği anlaşılacağına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 382,16 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25843, Karar No: 2014/19232, Tarih: 14.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25843 E.  ,  2014/19232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/264128

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2007

NUMARASI : 2007/448 (E) ve 2007/1012 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın savunmalarında ''suça konu ikamette 2006 nisan ayından itibaren kiracı olarak oturmaya başladığını, kira sözleşmesi yapılmadığını, suçlamayı kabul etmediğini'' beyan etmesi ve 12.09.1979 tarihli mühürleme tutanağının Ahmet Düzgün adına tutulması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından; suça konu ikametin sahibinin tespit edilerek tanık olarak alınacak beyanında sanığın hangi tarihten itibaren kiracı olarak evinde oturmaya başladığı sorularak, kiracı olarak oturmaya başladığı tarihten önceki yıllara ilişkin tüketim ekstreleri ile sonraki tarihlere ilişkin tüketim ekstrelerinin ilgili kurumdan temin edilerek her iki dönemdeki tüketim ekstreleri incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik enceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26269, Karar No: 2015/37373, Tarih: 09.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/26269 E.  ,  2015/37373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/271768

MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2011

NUMARASI : 2010/156 (E) ve 2011/277 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği suç tarihine ve temyiz dilekçesinin kapsamına göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın kız kardeşi ile ilişkisi olduğunu düşündüğü mağdurun işyerine hesap sormak amacıyla giderek bıçak çektiği ve seni öldürürüm biçiminde sözlerle tehdit ettiği iddia edilen olayda, sanığın 09.09.2009 tarihli kollukça alınan savunmasında olay sırasında bıçak çektiğine dair ikrarı ve tanık C.. T..'ın soruşturma aşamasında sanığın bıçak çektiğini doğrular nitelikte ifadesi karşısında eylemin, TCK'nın 106/2-a maddesinde öngörülen silahlı tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve nitelendirmede hataya düşülerek, tehdit içerikli söz söylenmediğinden bahisle sair tehdit olduğu kabulü ile şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek TCK'nın 73/6. maddesine uyulmaması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/916, Karar No: 2018/7537, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/916 E.  ,  2018/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Akbank T.A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu şirket yetkilisi sanığa ödeme emri usulüne uygun tebliğ edilmeden dolayısıyla takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yasal unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10492, Karar No: 2013/12409, Tarih: 02.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10492 E.  ,  2013/12409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı şirkete sebze ve meyvenin yanı sıra, karton kutu, ambalaj malzemeleri, paket gibi ürünlerin satıldığını ve ihracata mal hazırlama hizmeti verildiğini, 14 fatura ile toplam alacağın 280.200,57 TL olduğunu davalının 210.000 TL ödeme yaptığını, bakiye 70.200,57 TL'nin tahsili için başlatılan 2010/586 esas sayılı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının mal teslimatının 154.696,75 TL olduğunu, ambalaj malzemeleri ve işçilik için düzenlenen faturalardaki fiyatların kabul edilemez bulunduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ürün tesliminin gerçekleştirilerek satım konusu malın yurt dışına ihraç edildiği, ambalaj ve işçilik ücretlerinin uygun olduğunun belirlendiği gerekçesiyle benimsenen 27.08.2011 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 990 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıdaki yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5263, Karar No: 2009/4857, Tarih: 30.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5263 E.  ,  2009/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında, kooperatif fesih ve tasfiyesine ilişkin dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, davalı kooperatifin 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu gereğince genel kurul toplantısını yapmadığını ve tüm üyelerinin istifa ettiklerini ve artık amacına ulaşma imkanının kalmadığını ileri sürerek, kooperatifin fesih ve tasfiyesi ile tasfiye memuru atanmasını talep ve dava etmiştir. Davalılardan ... ve ... davaya cevap vermemiş, bunların dışındaki davalılar davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir. Mahkemece, davalı kooperatifin genel kurul toplantısı yapmadığı ve bir faaliyette bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, kooperatifin feshine ve tasfiye memuru olarak İl Tarım Müdürlüğü çalışanı üç kişinin atanmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz etmiştir.

Dava, davalı kooperatifin feshi ve tasfiyesi istemine ilişkin olup, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 81/7. maddesine göre dağılma hallerinde, dava açılmasına neden olunduğuna göre, mahkemece HUMK'nun 417. maddesi uyarınca mahkeme masraflarının ve bu bağlamda dava harçlarının davalı kooperatiften tahsiline karar verilmesi gereklidir. Bu nedenle, mahkemenin harç bakımından yazılı şekilde hüküm kurması isabetsizdir. Diğer yandan, mahkemece, Tarım İl Müdürlüğü'nde görevli teknisyenler tasfiye memuru olarak atamış olup, TTK'nın 552. maddesinin yollaması ile TTK'nın 441. maddesine göre atanan tasfiye memurları aynı Yasa'nın 225. maddesi gereğince tasfiye işlerini basiretli bir işadamı gibi yürütmek zorunda olup TTK'nun 224. maddesi gereğince de tasfiye işleri nedeniyle 3. şahıslara ve ortaklara karşı sorumludurlar. Görüldüğü gibi tasfiye memurlarına verilen görev ve sorumluluklar 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nda memurluk sıfatı ile bağdaşmayan iş ve sorumluluklar içermektedir. O halde Tarım İl Müdürlüğünde görevli teknisyenlerin tasfiye memuru olarak görev yapması yasaya aykırıdır. Mahkemece, tasfiye memuru olarak tasfiye işlerinden anlayan başka bir kimsenin atanması ve açıkça adının da zikredilerek tayini, ücret istediği takdirde uygun bir ücretin de takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, sair nedenlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 30.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15536, Karar No: 2013/14179, Tarih: 03.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15536 E.  ,  2013/14179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2012 tarih ve 2011/40-2012/404 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının, davalının Kuveyt'teki alıcısına sattığı malların taşınması konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin taşımayı gerçekleştirilmesine rağmen kararlaştırılan 4200 USD navlun ücretinin ödenmediğini, tahslii için başlatılan şicra takibine davalının geç teslim yapıldığı gerekçesiyle haksız olarak itiraz ettiğini oysa müvekkilinin taşıma için belirli bir süre taahhüdünde bulunmadığını ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkara tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline gönderdiği mailde taşımanın 9/10 gün süreceğinin bildirildiği buna rağmen taşımanın 24 günde gerçekleştirildiğini, dava dışı alıcının, malların geç teslimi nedeniyle navlun bedelini müvekkiline ödemediğini, müvekkilinin uğradığı zarara davacının katılmasının gerektiğini savunarak davanın reddi ile takipte kötü niyetli olan davacı aleyhine % 40 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.