muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1896, Karar No: 2023/7459, Tarih: 04.07.2023

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; ...'in 11.05.2017 tarihinde firmalarının engelli kadrosunda taşıma ve temizlik görevlisi unvanı ile çalışmaya başladığını, davacının müvekkili firmada saha temizlik personeli olarak çalıştığı esnada kesinlikle ağır ve tehlikeli bir iş verilmediğini, 11.06.2017 tarihinde SGK sisteminde hastalıktan dolayı raporlu olarak göründüğünü, davacı çalışanın iş kazası esnasında iş ve işçi sağlığı kurallarına riayet etmediğini, zira müvekkili şirketin iş sağlığı ve güvenliği bakımından 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu gereğince müvekkili işveren tarafından işçilere her türlü talimat ve eğitim verdiğinin açıkça görüldüğünü, davacının hasta olduğunu iddia ederek 11.06.2017 tarihinden 05.01.2018 tarihine kadar hastalık raporu aldığını ve müvekkili şirketin de çalışanına dinlenmesi için bütün kolaylıkları sağladığını, davacının hastalık raporu süresi bitince tekrar çalışmak istediğini beyan ederek müvekkili firmaya geldiğini ve yarım gün çalıştıktan sonra sağlığının çalışmaya elverişli olmadığını dile getirerek işten ayrılmak istediğini, müvekkili şirketin de davacının imzalı onayıyla alacaklarını ödediğini, işten çıkma işlemini gerçekleştirdiğini, davacının hastane raporlarını delil olarak öne sürmüş olsa da kazanın müvekkili işyerinde olduğu ile ilgili olarak herhangi bir emareye de rastlanılmadığını, açıklanan nedenlerle müvekkili şirkete kusur atfedilecek bir neden görülmediğini, somut olayın aydınlatılması için ayrıca gerekli kurum ve yerlerden gerekli incelemelerin yapılmasını da talep ettiklerini, arz ve izah olmaya çalışılan ve resen nazara alınacak nedenlerle, hukuki dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ise, davacı hakkında Kurumca inceleme yapılmış ise de, davacının epilepsi hastası olduğunu, işe girmeden 6 yıl öncesinde davacının sunmuş olduğu dilekçede %40 maluliyeti olduğunun görüldüğünü, nöbetler geçirmesinin zaten olası olan davacının maluliyetine yaptığı işin sebep olmadığının açık olduğunu, kaldı ki kabul etmemekle birlikte durum böyle bile olsa bu hususun zamanında kuruma bildirilmemiş olduğundan müvekkili kurumca iş kazasının tespit edilemediğini, kurumlarının olaydan yaklaşık 2 yıl sonra yapılan başvuru neticesinde olay hakkında gerek bilgi ve gerekse belge yetersizliği bulunması ve yenilerinin de sunulmaması nedeniyle tespit yapılamadığından talebin reddine karar verildiğini, arz ve izah edilen ve mahkemece resen dikkate alınacak sebeplerle, huzurdaki işbu davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dava konusu olayda; davacının 05.06.2017 tarihinde davalılardan ...Halı Gıda ve Tekstil San. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait işyerinde çalışırken iş kazası geçirdiğini iddia ettiği, davacı vekilinin davalı kuruma yaptığı başvurunun ... SGK İl Müdürlüğü İş Kazası ve Meslek Hastalığı Soruşturulması Hakkındaki Komisyon Kararı'nın 30.07.2018 tarih 828 sayılı kararı ile; kazazedenin 23.02.2018 tarih ve bila sayı dilekçesinin ünitecelerince değerlendirilmiş olduğu, 05.06.2017 tarihinde meydana gelen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleri dahilinde meydana gelmemesi nedeniyle iş kazası sayılmamasına karar verildiği, davacıya ait tedavi evraklarının dosyaya gönderildiği, ... Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Başhekimliği'nin 10/10/2019 tarihli cevabi yazısında; davacı ...'in 05.06.2017 tarihinde hastanelerine giriş kaydı bulunmadığının bildirildiği, Mahkememizce davacı vekiline ... Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Başhekimliği'nin cevabi yazısını inceleyip beyanda bulunmak üzere süre verildiği, davacı vekilince dosyaya ibraz edilen 18.11.2019 tarihli dilekçe ile de müvekkilinin 05.06.2017 tarihinde davalı işveren tarafından hastaneye götürülmek yerine evine gönderildiğini ve evde tekrar nöbet geçirmesi üzerine annesi tarafından Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesine götürüldüğünün beyan edildiği, iş kazasının gerçekleştiği iddia olunan tarihte davacının iddia edildiği gibi hastaneye giriş kaydı bulunmadığı anlaşıldığından..." davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davacı vekili, usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne ve olayın iş kazası olduğunun tespitine dair karar verilmesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...kaza tarihi olan 05.06.2017 tarihinde yürürlükte olan ve davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde iş kazası;

"...a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

b)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olay..." olarak tanımlanmıştır.

Açıklanan bu madde hükmüne göre, iş kazası; maddede sayılı olarak belirtilmiş hal ve durumlardan herhangi birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

Gerek uygulama ve gerek öğretide açıkça kabul edildiği ve madde metninden de anlaşıldığı üzere bu maddede sayılan hâller örnekleme niteliğinde değil, sınırlayıcı niteliktedir. Bu hallerden birine girmeyen sigorta olayı iş kazası sayılamaz. Sayılan bu hallerin birlikte gerçekleşme koşulu bulunmayıp, herhangi birinin gerçekleşmiş olması gerekli ve yeterlidir. Eş söyleyişle, iş kazası hukuksal nitelikte bir olay olup, bu olayın yukarıda açıklanan yasa maddesinde sınırlandırılan ve belirtilen hâllerden herhangi birinin oluşmasıyla ortaya çıkması gerekir.

Yeri gelmişken, iş kazasının unsurları üzerinde de kısaca durulmalıdır. Bunlar şöyle sıralanabilir: olaya maruz kalan kişinin 5510 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi anlamında sigortalı olması, olayın, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi gerçekleşmeli, sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan bir olay biçiminde gerçekleşmeli; bu olay ile sigortalının uğradığı zarar arasında uygun illiyet (nedensellik) bağı bulunmalıdır.

Hemen ifade etmek gerekir ki, yasanın iş kazasını sigortalıyı zarara uğratan olay biçiminde nitelendirmiş olması illiyet (nedensellik) bağını iş kazasının bir unsuru olarak ele almayı gerektirmiştir. Ne var ki, burada aranan “uygun illiyet (nedensellik) bağı” olup, bu da yasanın aradığı hâl ve durumlardan herhangi birinde gerçekleşme olgusu ile sonucun birbiriyle örtüşmesi olarak anlaşılmalı, yasada olmadığı hâlde, herhangi başkaca kısıtlayıcı bir koşulun varlığı aranmamalıdır.

Kısacası; anılan yasal düzenleme, sosyal güvenlik hukuku ilkeleri içinde değerlendirilmeli; maddede yer alan herhangi bir hâle uygunluk varsa zararlandırıcı sigorta olayının kaynağının işçi olup olmaması ya da ortaya çıkmasındaki diğer etkenlerin değerlendirilmesinde dar bir yoruma gidilmemelidir.

Kısacası; anılan yasal düzenleme, sosyal güvenlik hukuku ilkeleri içinde değerlendirilmeli; maddede yer alan herhangi bir hâle uygunluk varsa zararlandırıcı sigorta olayının kaynağının işçi olup olmaması ya da ortaya çıkmasındaki diğer etkenlerin değerlendirilmesinde dar bir yoruma gidilmemelidir.

Ne var ki, bir olayın kurum ya da işveren açısından iş kazası olarak kabul edilmemiş olması, harici etkenlerle veya aniden ortaya çıkıp çıkmaması, yasanın açık hükmü karşısında olayın iş kazası sayılmamasını gerektirmeyecektir. Zira; yasada açıkça ifade edildiği üzere, zararlandırıcı sigorta olayının, yasada sayılan hal ve durumlardan herhangi birisinde gerçekleşmiş olması, gerekli ve yeterlidir.

Dava konusu olayda; davacının 05.06.2017 tarihinde davalılardan ...Halı Gıda ve Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.' ne ait işyerinde çalışırken iş kazası geçirdiğini iddia ettiği, davacı vekilinin davalı kuruma yaptığı başvurunun ... SGK İl Müdürlüğü İş Kazası ve Meslek Hastalığı Soruşturulması Hakkındaki Komisyon Kararı'nın 30.07.2018 tarih 828 sayılı kararı ile; kazazedenin 23.02.2018 tarih ve bila sayı dilekçesinin ünitecelerince değerlendirilmiş olduğu, 05.06.2017 tarihinde meydana gelen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleri dahilinde meydana gelmemesi nedeniyle iş kazası sayılmamasına karar verildiği, davacıya ait tedavi evraklarının dosyaya gönderildiği anlaşılmıştır.

Davacı olan sigortalının dosya içeriği ve yeminli beyanları alınan bordro tanıkları Abdülhamit Polat, Ali Tekin, ...'ın beyanları ile de sabit olduğu üzere, işyerinde çalışmakta iken epilepsi nöbeti geçirerek yaralanması 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 13 üncü maddesinin (A) fıkrasının (a) bendinde gösterilen “Sigortalının iş yerinde bulunduğu sırada meydana gelme” hâline uygun bir olay olduğu gibi, aynı maddenin (b) bendinde yer alan “işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla meydana gelme” hâline de uygun olup; iş kazası sayılması gerekir. Maddede, başkaca bir şart ya da kısıtlamaya yer verilmemiş olduğundan, yasada olmayan bir kısıtlamanın yorum yoluyla getirilmesine de olanak yoktur. Bu durumda kazanın; 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesindeki işyerinde işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla meydana geldiği ve iş kazası olduğunun kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle; ilk derece Mahkemesi kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinin 2'nci alt bendi kapsamında kaldırılmasına ve sigortalı davacının yaralanmasına neden olan 05.06.2017 tarihli kazanın iş kazası olduğunun tespitine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalı şirket vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalı şirket vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde, esasen davacı hakkında hastalığına uygun bir yerde iş verildiğini, kendisinin iş kazası oluşumunda kusurunun bulunmadığını ve ayrıca meydana gelen olayın henüz dahi iş kazası sayılamayacağını, buna ilişkin şartları oluşmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili ise, davacı hakkında Kurumca yapılan işlemlerin yerinde olduğunu, olayın meydana gelen olayın esasen iş kazası dahi sayılmadığını, buna göre ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu kararın yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep ve dava etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 05.06.2017 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19439, Karar No: 2018/8315, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19439 E.  ,  2018/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11.09.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı ......vekili .......geldiler. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı şirket; davalı ...tarafından sağlanan elektrik dağıtım hizmetinden yararlandığını, diğer davalıların perakende satış ve tedarikçi şirketler olup, elektrik tedarik ettikleri dönemlerle sınırlı olmak kaydıyla, tahsil edilen dava konusu kayıp kaçak bedellerinden diğer davalı .... ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı şirketten tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile buna tahakkuk ettirilen KDV tutarı olan 200.000,00 TL'nin (ıslahla 406.850,00 TL'nin) dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalılardan (....... dışındaki davalılardan kendi tahsil ettikleri dönemlerle sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

.....

Davalı .... istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Davalı ....... davacı şirket ile imzalanan sözleşme ile yetkili mahkemenin İstanbul mahkemeleri olarak kararlaştırıldığını, bu nedenle davanın yetki yönünden reddinin gerektiğini, esas yönünden ise kayıp/kaçak bedelinin imzalanan sözleşme çerçevesinde davacıya yansıtıldığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Davalı ........yetkiye yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun “yetki sözleşmesi” başlıklı 17. maddesi; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan bu madde hükmüne göre; taraflarca aksi kararlaştırılmamışsa, dava, yalnızca yetki sözleşmesi ile belirlenen (yetkili) mahkemede açılır. Bu durumda, yetki sözleşmesi, kanunen yetkili kılınan genel veya özel mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırmaktadır.

Açıklanan bu madde hükmüne göre; taraflarca aksi kararlaştırılmamışsa, dava, yalnızca yetki sözleşmesi ile belirlenen (yetkili) mahkemede açılır. Bu durumda, yetki sözleşmesi, kanunen yetkili kılınan genel veya özel mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalı .......arasında imzalanan sözleşmelerde, sözleşmeden doğabilecek uyuşmazlıkların çözümünde.......yetkili olduğu kararlaştırılmıştır.

Bu durumda, mahkemece; yasal süresi içinde ileri sürülmüş olan yetki itirazının kabulü ile davalı .....yönünden yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yetki itirazının reddedilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

2- Davalı ... . temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin ve bu bedel üzerinden alınan KDV'nin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ....... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ..... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel

..............

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ..... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...... Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ...... eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ...... eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ....... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı....17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

3-) Bozma nedenine göre; davacı vekili ve davalı vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün davalı ........ ikinci bendde açıklanan nedenlerle davalı .......... yararına HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, üçüncü bendde açıklanan nedenlerle davacı ve davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630’ar TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2018/5273, Karar No: 2018/12267, Tarih: 22.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5273 E.  ,  2018/12267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında bir gün karşılığı belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.