muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4127, Karar No: 2021/6170, Tarih: 01.07.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4127 E.  ,  2021/6170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK'a muhalefet

“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşemeyeceği, Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2014 tarihli 2014/411 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından hüküm kurulmamış olup Mahkemesince her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüş ayrıca hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeden 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarını kapsayacak biçimde sahte fatura düzenleme suçlarından tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması ve zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında ise Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 01.07.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36033, Karar No: 2017/33812, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36033 E.  ,  2017/33812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17185, Karar No: 2014/27888, Tarih: 15.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/17185 E.  ,  2014/27888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2011/800-2013/257

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 27.02.2008-29.04.2011 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden gösterilmeksizin feshedildiğini, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğunu, brüt 1.056,50 TL ücret aldığını, bölge çalışma müdürlüğünün yaptığı tespitte davacının alacaklarının tespit edildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı T.. M.. vekili, müvekkili kurumun ihale makamı olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının işini gereği gibi yapmadığını, işyerinden 13.190,00 TL değerinde kablo hırsızlığının meydana geldiğini, olay gecesi davacının nöbette olduğunu, davacının görevindeki ihmal ve duyarsızlığı nedeni ile davacının çalıştığı şirkete ceza uygulandığını, yüklenici firmaya davacının işten çıkartılması için yazı yazılmadığını, davacı şirket tarafından işten çıkartılacağı düşüncesi ile kendiliğinden 28.04.2011 tarihinden itibaren görevine gelmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

Davacı iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini beyan etmiştir. Davalı TMO davacının nöbeti sırasında ihmal ve duyarsızlığı nedeniyle hırsızlık olayının meydana geldiğini, bu nedenle çalıştığı şirkete ceza uygulandığını,ayrıca denetleme raporunda davacı tarafından 09.04.2011 tarihinde elektronik tom kalemine hasar verildiğinin tespit edildiğini belirtmiştir. Dosya kapsamında bulunan belgelere göre davacının nöbeti sırasında işyerinde hırsızlık olayının meydana geldiği, davacının karakol ifadesinde görev devir aldığında bahçeyi genel olarak kontrol ettiğini, kabloların bulunduğu yeri inşaat alanı olduğu için tam olarak kontrol etmediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Yine dosyada bulunan denetleme raporunda davacınında içinde bulunduğu güvenlik görevlilerinin kendi aralarında anlaşıp belirli bir gün ve saatten sonra tur atmayıp tom kalemi noktalara okutmadıkları kanaatinin hasıl olduğu, davacının elektronik tom kaleme hasar vermek üzere darbe yapıldığının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Davacının aşamalarda gerçekleşen iki eylemi birlikte değerlendirildiği ve özellikle elektronik kalem okutulmaması ve hasar verilmesi eyleminin doğruluk ve bağlılık kuralına aykırı olduğu ve bu nedenle yapılan feshin haklı nedene dayandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece bu gerekçe ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekir iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 15.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5359, Karar No: 2025/4030, Tarih: 17.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/5359 E.  ,  2025/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 21.02.2024

EK KARAR TARİHİ : 03.06.2024

SAYISI : 2023/350 E., 2024/237 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yerel Mahkemece verilen ek kararın, sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 17.04.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 31.05.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiin temyiz isteminin reddiyle temyiz isteminin süreden reddine dair ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12113, Karar No: 2013/1852, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12113 E.  ,  2013/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.05.2012 gün ve 2012/57 Esas, 2012/136 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine ve oluşa göre nüfus kaydı itibarıyla suç tarihinde 14 yaşı içerisinde olan mağdure ile sanık ...'ın, mağdurenin öğrenim gördüğü okul civarında görüşerek tanıştıkları, sanığın mağdureye 1992 doğumlu olduğunu ve ailesinin oldukça varlıklı olduğunu söyleyerek onunla arkadaşlık kurduğu ve sonrasında farklı yerlerde pek çok kez cinsel ilişkiye girdikleri, 19.10.2011 günü geç kalması nedeniyle okul müdür yardımcısı tanık ... ile tartışan mağdurenin sanık ...'ı arayarak buluşmak istediğini söylediği ve birlikte ... ilçesine gittikleri ve burada otobüsten indiklerinde kendilerini karşılayan diğer sanık ...'ın kendilerini götürdüğü bu sanığa ait evde bir kez daha cinsel ilişkiye girdikleri, burada 5-6 gün kaldıktan sonra sırasıyla İstanbul ve ...'e gittikten sonra gölde tekne ile gezerken kolluk görevlilerince görülerek yakalandıklarının anlaşılması karşısında, sanık ...'ın mağdureye yaşı ve ailesinin maddi durumuna ilişkin söylediği basit yalan niteliğindeki sözlerin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından mağdurenin iradesini etkiler nitelikte hile olarak kabul edilemeyeceği gözetilerek, her iki sanığın TCK.nın 109. maddesinin 1. fıkrası ile cezalandırılmaları gerekirken, aynı maddenin 2. fıkrası ile mahkûmiyetlerine karar verilerek cezalarının fazla tayini,

Suç tarihi itibarıyla 14 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin rızası hukuken geçerli olmasa dahi, mağdurenin fiili rızasıyla onu farklı illere götürerek nitelikli cinsel istismarda bulunan sanığın bu eyleminin, teşdit gerekçesinde belirtildiği şekilde işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, işlendiği yer ve zaman ile kastının ağırlığı dosya içeriğine göre bir özellik taşımadığı gibi, sanığın çeşitli

mahkemelerde benzer suçlardan yargılanıyor olmasının da masumiyet karinesi karşısında teşdide gerekçe olamayacağı düşünülmeden, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken temel cezanın yerinde olmayan gerekçeyle alt sınırdan önemli miktarda uzaklaşılarak tayini,

mahkemelerde benzer suçlardan yargılanıyor olmasının da masumiyet karinesi karşısında teşdide gerekçe olamayacağı düşünülmeden, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken temel cezanın yerinde olmayan gerekçeyle alt sınırdan önemli miktarda uzaklaşılarak tayini,

Adli Tıp kurumunun bilinen uygulamalarına göre de, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, son olarak 19.10.2011 tarihinde gerçekleştiği anlaşılan cinsel istismar eylemi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair ... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince 6 aylık süreden önce 04.04.2012 tarihinde yapılan muayeneye sonucu düzenlenen rapora dayanılarak, her iki sanığa çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen cezanın TCK.nın 103/6. maddesiyle artırılması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak 103/2. maddesi uyarınca verilecek cezaya 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak artırımın, 103/6. maddenin tatbikiyle tayin edilecek cezaya ilave edilmesi suretiyle yapılması gerekirken, 43. maddenin uygulanması suretiyle bulunan artırımın, hem 103/2. madde uyarınca verilen, hem de 103/6. maddenin uygulanması suretiyle belirlenen cezalara ayrı ayrı tatbik edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak üzere hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1090, Karar No: 2015/1440, Tarih: 12.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1090 E.  ,  2015/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'un katılan şirketin otelinde yiyecek ve içecek deposu görevlileri olarak çalıştıkları ve suç tarihinde otele sebze meyve getiren diğer sanık ...'in azmettirmesi ile depodan aldıkları 8 paket sucuk ve 3 paket kaşarı sanık ...'e verecekken yakalandıkları ve bu suretle sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmaya teşebbüs suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan ...’in yiyecek ve içecek deposu görevlileri olan sanıklar ... ve ...’un otele yiyecek ve içecek nakleden sanık ...’e 8 sucuk ve 3 paket kaşarı paketleyip verirken, bu durumun fark edilip yakalanmaları ve kutu içerisinde yer alan malzemeleri deponun dışarısına çıkartamamaları karşısında, sanıkların güveni kötüye kullanmaya teşebbüs suçundan mahkûmiyetleri yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5254, Karar No: 2024/5628, Tarih: 04.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/5254 E.  ,  2024/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, kadastro çalışmalarında taşlık olduğu gerekçesiyle tespit dışı bırakılan yerin tapuya tescili isteğine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (1). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (1). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

04.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6766, Karar No: 2012/10610, Tarih: 03.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6766 E.  ,  2012/10610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-AĞAÇLARIN KESİLMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 4 parsel sayılı taşınmazı kullanan davalının 5 parsel sayılı taşınmazının kuzey sınırına diktiği ağaçların ileride kökleri ve dalları ile zarar verebileceklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ağaçların kesilmesini istemiştir.

Davalı,tecavüzünün bulunmadığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının ağaçları kestiği saptandığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere ve özellikle,haksız fiil niteliğindeki elatma olgusu ileride doğacak bir olguya bağlı ise böylesi bir durumda muhtemel zarardan bahisle açılan davanın dinlenme olanağı bulunmadığından reddi gerekir ise de temyize gelenin sıfatına göre anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.O halde temyiz itirazları yerinde olmayıp reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin ve yeterli alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31331, Karar No: 2012/36293, Tarih: 04.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/31331 E.  ,  2012/36293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 04/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13933, Karar No: 2015/1344, Tarih: 16.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/13933 E.  ,  2015/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2014/30-2014/670

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili 21.07.2014 tarihli dilekçesi ile davalının tahliyesini talep ettiğimiz taşınmaz adresi Antalya 7. İcra Müdürlüğünün 2013/12680 Esas Sayılı takip dosyasından anlaşılacağı üzere .. Antalya Sitesi ... Sokak No:65 Kepez /Antalya adresi olduğu, mahkemece tahliye edilen yer adresinin davalının mernis ikamet adresi olduğu ve tahliyesi istenilen yerle bir ilgilisinin olmadığı, dava dilekçesinde tahliye edilecek yer adresinin maddi hata sonucu davalının ikamet adresi yazılmış olduğunu hükmün 3.nolu bendinde maddi hata sonucu yanlış yazılan ... Mahallesi ... Sokak Gençlik Sitesi A.Blok 122/1 Antalya adresinin düzeltilerek davalının .... Antalya Sitesi ... Sokak. No:65 Kepez/Antalya adresinden tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Dilekçe üzerine Hakim tarafından "Dosya henüz kesinleşmediğinden tavzih isteminin reddine" karar verilmiş ise de bu red kararı taraflara tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle tavzih isteminin reddine ilişkin kararın taraflara tebliğ edilmesi, temyiz süresi de beklendikten sonra tebliğ belgesinin dosya içine konulması ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15840, Karar No: 2024/9129, Tarih: 15.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/15840 E.  ,  2024/9129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/162 E., 2021/407 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî zamanaşımı nedeniyle düşme

O yer Cumhuriyet savcısının süre tutum dilekçesi ile yaptığı temyiz isteminden, 03.11.2021 Ulusal Yargı Ağı Projesi Bilişim Sistemi (UYAP) havale tarihli dilekçe ile vazgeçtiği anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın eyleminin suç tarihi, suçun işleniş biçimi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı, mahkemece kamu davasına katılmasına karar verilmiş olmasının da hükmü temyize hak vermeyeceği anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın, UYAP Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.05.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un "Sanığın veya hükümlünün ölümü" kenar başlıklı 64 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir..." şeklindeki düzenleme karşısında, Ulusal Yargı Ağı Projesi Bilişim Sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 18.05.2023 tarihinde vefat ettiği tespit edilen sanık hakkında açılan kamu davasının, düşürülmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

5237 sayılı Kanun'un "Sanığın veya hükümlünün ölümü" kenar başlıklı 64 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir..." şeklindeki düzenleme karşısında, Ulusal Yargı Ağı Projesi Bilişim Sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 18.05.2023 tarihinde vefat ettiği tespit edilen sanık hakkında açılan kamu davasının, düşürülmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

1.Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, dosya kapsamına göre kaçak olan dava konusu sigaraların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği MÜSADERESİNE, 15.10.2024 tarihinde karar verildi.