muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/22175, Karar No: 2025/4436, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/22175 E.  ,  2025/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1072 E., 2023/317 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/519 E., 2022/172 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, (24.02.2016), ... (25.07.2015), ... (23.06.2016), ... (Siri) (25.02.2016), ...(11.08.2015), ... (30.01.2017), ... (29.02.2016).

HÜKÜM : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 3-5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a verilen mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Bir kısım sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mahkumiyet hükümleri yönünden sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

B.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1.Sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden;

Sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak;

Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, TCK'nın 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken, temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak kabul edilmesi suretiyle TCK'nın 61 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2.Sanıklar ... ve ... yönünden;

2.Sanıklar ... ve ... yönünden;

Ayrıntıları Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2017/1809 Esas ve 2017/5155 sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosyada delil olarak gösterilen eylemlerin sanıkların PKK/KCK silahlı terör örgütü adına yaptıklarına dair somut delillerle desteklenmediği anlaşılmakla PKK/KCK terör örgütü ile bağlantısı tespit edilemeyen, kod adı kullanmayan, terör örgütü içinde ideolojik veya silahlı eğitim aldığına, örgütün dağ kadrosu veya milis güçleriyle bağlantılarını gösteren veya ilişkilerini belirleyen delil bulunmayan sanıkların örgütün hiyerarşik yapısına girerek örgüt üyesi olduğunu gösteren her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmaması karşısında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar vermek gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. Maddesi uyarınca Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5113, Karar No: 2018/1130, Tarih: 21.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/5113 E.  ,  2018/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... (kendi adlarına asaleten ...(...) ..., ...(...) ... ve ... adlarına velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Elektrik Dağıtım A.Ş. aleyhine 04/10/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılar ... ve ...’un maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulüne, davacılar ..., ... ve ...’un maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine dair verilen 18/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar ... ve ...’un tüm, davacılar ... (...) ..., ... (...) ... ve ...’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar ..., ... ve ...’un diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davacılar ... ve ...’un maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulüne, davacılar ..., ... ve ...’un maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacılar vekili, olay tarihinde davalı ...'ün düğün merasiminin olduğunu, davalının evinin önündeki davalı şirkete ait olan ve dibinden çürümüş olan elektrik direğine muşamba gerdiğini, şiddetli esen rüzgarın ve yağmurun etkisi ile elektrik direğinin düğüne gelenler arasında bulunan destek...’un üzerine düştüğünü ve ölümüne sebebiyet verdiğini, davalıların desteğin ölümünde kusur ve sorumluluklarının olduğunu belirterek, davacıların olay nedeni ile oluşan maddi ve manevi zararlarının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece, davacılar ... ve ...’un maddi ve manevi tazminat istemlerinin desteğin ölümünden davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle kabulüne; davacılar ..., ... ve ...’un maddi ve manevi tazminat istemlerinin ise destek ile aralarındaki yaş farkı ve olaydan etkilenme durumları gerekçe gösterilerek reddine karar verilmiştir. Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK 56/2. maddesi) hükmüne göre ölüm hâlinde, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebilir.Dava konusu olayda; davalıların davacılar ..., ... ve ...’un kardeşleri olan ...’un ölümüne sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır. Şu halde ölenin yakınlarının oluşan zararları nedeniyle hakkaniyet ölçüsünde ve olayın oluşuna göre uygun bir manevi tazminata hükmedilmelidir. Anılan yön gözetilmeden davacılar ..., ... ve ...’un manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA, davacılar ... ve ...’un tüm, davacılar ..., ... ve ...’un diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacılar ..., ... ve ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2733, Karar No: 2016/7563, Tarih: 16.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2733 E.  ,  2016/7563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2009 tarihli iddianamesi ile sanığın yetkilisi olduğu ... Ltd. Şti'nin 2004/4-12. ayları ile 2005/1-8. aylarında şirket kapasitesinin çok üzerinde olacak biçimde sahte fatura düzenleyip yüksek matrahlı KDV beyan ettiği iddiası ile açılan davada, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ve sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, anılan yıllara ait fatura ayrıntılarının vergi dairesinden sorularak her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule Göre de;

2-Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri de uygulanmadan tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

3-213 sayılı VUK 359/b-1 uyarınca belirlenen temel cezadan indirim uygulanırken 765 sayılı TCK 59. madde uyarınca indirim yapılıp, 5237 sayılı TCK 51. madde uyarınca cezanın ertelenmesine karar verilerek karma uygulama yapılması isabetsizliği, yasaya aykırı,

4- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-213 sayılı VUK 359/b-1 uyarınca belirlenen temel cezadan indirim uygulanırken 765 sayılı TCK 59. madde uyarınca indirim yapılıp, 5237 sayılı TCK 51. madde uyarınca cezanın ertelenmesine karar verilerek karma uygulama yapılması isabetsizliği, yasaya aykırı,

4- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 16.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5006, Karar No: 2013/3737, Tarih: 06.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/5006 E.  ,  2013/3737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 207/1, 62. maddeleri gereğince 2 Yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılması, 53/1-2-3. maddesinin uygulanması

Sanığın aşamalarda ısrarla suçun konusunu oluşturan "boşanma dilekçesi" ve ekinde sunulan "Anlaşmalı Boşanmaya Dair Protokol" başlıklı belgelerdeki katılan ... Fırat adına atılı imzaların huzurunda bizzat katılan tarafından imzalanıp birlikte mahkeme kalemine verildiğini savunması, boşanma davasının dayanağını oluşturan ve katılan tarafından imzalanıp kaleme verildiği iddia edilen belgelerin ibrazı sonucunda kalem personeli tarafından dava giderlerinin alınmasına ilişkin düzenlenen 31.07.2006 günlü 296885 nolu "Sayman Mutemedi Alındısı" adlı belgede katılanın adının yazılması, suça konu belgelerdeki imzaların katılanın eli ürünü olup olmadığına ilişkin hükme esas alınan bilirkişi raporunda, incelemeye esas alınan katılana ait mukayese imzalarını içerir polis merkezi amirliğinde düzenlenen tutanaklarda katılanın kimlik tesbitinin yapılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tesbiti bakımından, katılanın usulüne uygun şekilde kimliği tespit edilmek suretiyle mukayese imzalarının alınarak resmi kurumlarda bulunan suç tarihine yakın imza örnekleri de celbedilmek suretiyle suça konu belgelerdeki imzaların katılana ait olup olmadığına ilişkin yeniden bilirkişi raporu temin edilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik ve yetersiz belgelere dayalı ekspertiz raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35788, Karar No: 2017/33791, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35788 E.  ,  2017/33791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7496, Karar No: 2019/1248, Tarih: 07.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7496 E.  ,  2019/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında da ayrıntıları ile belirtildiği üzere, 25.03.2015 tarihli karar duruşmasında İstanbul Çocuk Eğitimevi'nde başka suçtan hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmayan suça sürüklenen çocuğun duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2)Suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nun 53/4. maddesine aykırı olarak TCK’nun 53. maddesinin uygulanması,

3)Suça sürüklenen çocuk ...'in olay tarihinde 12-15 yaş aralığında olduğunun anlaşılması karşısında; hakkında 5395 sayılı Kanun hükümlerine göre sosyal inceleme raporu alınmaması,

4)5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibari ile engel hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'in mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûm edildiği kısa süreli hapis cezasının, aynı Kanun'un 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

5)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde dosyadaki suça sürüklenen çocukların ve temyize gelmeyen sanığın aşamalardaki beyanlarında suçlamayı kabul etmediği, katılanın çalındığını söylediği diğer eşyaların sanıkların himayesinde bulunmadığının tespit edilmemesi karşısında; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından TCK'nun 43. maddesinin uygulanma gerekçesinin karar yerinde gösterilmeden ve bu maddenin uygulanmasını gerektirir delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3331, Karar No: 2019/4552, Tarih: 02.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3331 E.  ,  2019/4552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine; elatmanın önlenmesine ilişkin talebin kabulü ile; dava konusu 5 nolu bağımsız bölüme elatmanın önlenmesine; ecrimisil talebinin 667,00 TL'sinin kabulü ile ihtarname temerrüt süresi dikkate alınarak 11.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş olup hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü .

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu 422 ada 21 parsel sayılı taşınmazda bulunan, üçüncü kat 5 nolu bağımsız bölümün kayden maliki olduğunu, davalıların 2010 yılının Nisan ayından bu yana müvekkiline ait taşınmaza tecavüzde bulunduğunu, ... 2. Noterliği'nin 23/09/2014 tarihli ve 6533 yevmiye nolu ihtarnamesi ile davalıların ihtar edildiğini, taşınmazı boşaltmaları için 15 günlük süre verildiğini, ihtarnamenin 25/09/2014 tarihinde tebliğ edildiğini ileri sürerek müdahalenin men’ine ve 1.000 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir .

Davalılar, davaya konu taşınmazı davacının oğlu... ile kızı...'ndan kiraladıklarını, ilk kira sözleşmesinin 2 yıl süreli olup kira başlangıç tarihinin 05/08/2010 olduğunu, 05/08/2012 tarihinde ikinci kira sözleşmesi ile sürenin 4 yıl uzatıldığını, kira bedeli olarak 2010-2011 ve 2011-2012 dönemlerinde aylık 330 TL ödendiğini, 2012-2013 ve 2013-2014 yıllarında aylık 350 TL kira bedellerinin tamamının ödediğini, davacının bilgisi dahilinde kızı ve oğlundan taşınmazın kiraladığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuşlardır .

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine; elatmanın önlenmesine ilişkin talebin kabulü ile dava konusu 5 no’lu bağımsız bölüme elatmanın önlenmesine, ecrimisil talebinin 667,00 TL'sinin kabulü ile ihtarname temerrüt süresi dikkate alınarak 11.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Karar, taraflarca temyiz edilmiştir .

Dava; elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir .

Eldeki dava, 1.000 TL ecrimisil talebiyle açılmış olup bilahare 21.05.2014 tarihinde talep 16.094,00 TL’ye ıslah edilmiştir .

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalıların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .