muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6036, Karar No: 2013/6975, Tarih: 11.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6036 E.  ,  2013/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

1-Mahkemenin, kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin tashihine ilişkin verdiği 17.07.2013 tarihli tashih kararının taraflara tebliğine dair bilgi ve belgeye dosyada rastlanılmadığından, şikayetçi vekiline ve şikayet olunan müflis şirkete tashih kararı tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin dosyaya konulması, tebliğ belgeleri yok ise Posta İdaresi ve mahkemedeki kayıtlar üzerinde inceleme yapılmak suretiyle tebliğ tarihlerinin saptanması, şayet tebliğe çıkartılmamış ise şikayetçi vekiline ve şikayet olunan müflis şirkete tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2-Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas,1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Öte yandan, temyiz dilekçesinin hakim tarafından havale edilmesiyle birlikte ilgilisince mahkeme kalemine tevdi edilmesi, kalemce de anılan dilekçenin kaydı gerekir. Hakimce havale edilen dilekçenin kaleme geç tevdii halinde bu husus, mahkeme kalemince tutanağa bağlanmalı ve dilekçenin yeniden havalesi istenmelidir. Şayet dilekçe havale edilip, mahkeme kalemince, dilekçenin kaleme geç tevdi edildiği belgelendirilmemişse, dilekçenin hakim havalesinden sonra dosyaya alındığı, ancak takip eden işlemlerin mahkeme kalemince yerine getirilmediği kabul edilir. Nitekim, aynı hususlar Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 25.01.1985 gün ve E. 1984/5, K.1985/1; Hukuk Genel Kurulu'nun 14.12.2011 gün ve E., 2011/12-843, K. 2011/785 sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Şikayet olunan temsilcisi, 23.07.2013 tarihinde hakime havale ettirdiği temyize cevap dilekçesinde düzelterek onama istemiş ise de, bu dilekçenin süresinde temyiz kaydının yapıldığına ve temyiz harcının yatırıldığına dair bir bilgi ya da belgeye rastlanmadığından, şikayet olunan temsilcisinin kararı temyiz edip etmediği ve temyizin süresinde olup olmadığı hususunda tereddüde düşülmüştür. Şikayet olunan temsilcisinden kararı temyiz edip etmediği sorulup, yazılı cevabının dosyaya eklenmesi, temyiz etmediğini bildirmesi halinde işlem yapılmadan dosyanın iade edilmesi, hükmü temyiz ettiğini bildirmesi halinde şikayet olunan temsilcisinin temyize cevap dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 18 ve 48. maddeleri hükümleri uyarınca süresinde

temyiz kaydının yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak, süresinde temyiz kaydı yapılmamışsa buna ilişkin belgenin ya da tutanağın eklenmesi; dilekçenin süresinde kaydı yapılmış ve temyiz harcı yatırılmışsa, makbuzunun eklenmesi; yatırılmamış ise yatırılması için HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca şikayet olunan müflis şirkete muhtıra çıkarılması, sonucuna göre dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10348, Karar No: 2012/17099, Tarih: 11.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/10348 E.  ,  2012/17099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs, bıçakla hayati tehlike geçirecek biçimde yaralama, bıçakla basit yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki sevk maddesine, uygulamaya, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunun 14.maddesine ve 6110 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde yapılan değişiklik ve 6110 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.05.2011 gün, 2011/1 sayılı ve 09.02.2012 gün, 2012/1 sayılı kararları gereğince işin incelenmesi Yargıtay 1.Ceza Dairesi’nin görevine ait bulunduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4194, Karar No: 2006/5286, Tarih: 07.07.2006

**16. Hukuk Dairesi         2006/4194 E.  ,  2006/5286 K.**

* KADASTRO TESPITI DAVASI

* HARMAN YERININ KAZANDIRICI ZAMANAŞIMIYLA IKTISABININ MÜMKÜN OLMAMASI

* RESMI KAYDA AYKIRI YEREL BILIRKIŞI VE TANIK IFADELERI

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:
Yargıtay — Esas No: 2023/10256, Karar No: 2024/784, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10256 E.  ,  2024/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/473 Esas, 2023/625 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin 04.11.2022 Tarihli ve 2022/607 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında eğitim tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 04.11.2022 tarihli ek karar ile, eğitim tedbiri kararının kaldırılması talebinin reddi ile küçük hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 13.12.2022 tarihli ek karar ile, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında 02.11.2022 tarihinde İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 2022/341 Tedbir numaralı dosyasında danışmanlık tedbiri kararı verildiği, 2022/607 tedbir nolu dosyasında 04.11.2022 tarihinde verilen danışmanlık tedbiri kararının mükerrer karar oluşturduğu gerekçesiyle danışmanlık tedbiri kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

İstanbul Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü 04.07..2023 tarihli yazısı ile küçük hakkında hazırlanan uygulama değerlendirme raporu sunulmuştur.

Mahkemece 05.07.2023 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün Afyonkarahisar ilinde büyükbabası ile yaşadığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Afyonkarahisar 1. Aile Mahkemesinin 15.09.2023 Tarihli ve 2023/473 Esas, 2023/625 Karar Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim veya mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi de, kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a ve b alt bentleri uyarınca hakkında danışmanlık ve eğitim tedbiri uygulanan küçüğün, tedbirlerinin uygulamasını takibe ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin 2022/607 Tedbir Talep sayılı dosyasında, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 05.07.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14792, Karar No: 2012/1005, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14792 E.  ,  2012/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki hazine vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen mazeret bildirerek duruşmaya gelmediği, usulüne uygun katılma talebinde bulunmadığının ve katılma dilekçesi de vermediğinin anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından müşteki hazine vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2824, Karar No: 2017/13925, Tarih: 16.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2824 E.  ,  2017/13925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kendisine ait olan sulu arazileri sulamak için davalı kuruma abonelik başvurusunda bulunduğunu, abonelik işlemleri devam ederken 06/04/2013 tarihinde kendisi hakkında kaçak elektrik tutanağı tutulduğunu, tutanağın yasaya ve yönetmeliğe aykırı olduğunu, kendisi adına kayıtlı olan başkaca bir abone olan... no’lu aboneliğinin de zaten mevcut olduğunu, başvuruda bulunduğu ikinci abonelikten sulama yaptığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, 06/04/2013 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağı ile kendisi aleyhine tahakkuk ettirilen 62.407,25 TL ve fer’ileri için davalıya borçlu olmadıklarının tespitine ve lehine % 20 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı, yapılan kontrolde davacının tesise ve sayaca müdahale suretiyle kaçak elektrik enerjisi kullandığının tespit edildiğini, sayacın müdahaleli olduğunun belirlendiğini, sayacın sağlam olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; Davacının davalı kuruma 43.376,74 TL borçlu olduğunun (19.030,51 TL borçlu olmadığının ) tespitine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; kaçak elektrik kullanımından kaynaklanan alacağa yönelik menfi tespit istemine ilişkindir.Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği 01.03.2003 tarihinde yürürlükten kaldırılmış ve Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir. Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirleneceği açıklanmıştır.Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin uygulanmasına ilişkin olarak 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.Yine, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise; dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davacının onaylı projeye bağlı olmaksızın tesis yaptırarak davalı kuruma ait dağıtım şebeksine müdahale ederek bağlantı yaptığı ve bedelinin ödenmesi mümkün olmayacak elektrik kullandığı sabit olmakla, davacının kaçak elektrik kullandığı sabittir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplama yukarıda ifade edilen kaçak tutanak tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümleri ve kurul kararına uygun olmakla birlikte, bilirkişi heyetince davacının davalı kuruma borçlu olduğu miktar yönünden kayıp kaçak vb. bedeller dahil edilmeden 43.376,74 TL; ve söz konusu bedeller dahil edilerek ise, 58.183,27 TL’nin hesaplandığı, mahkemece de kayıp kaçak vb. bedellerin dahil edilmediği 43.376,74 TL’nin hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.Ancak, yukarıda ifade edilen 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun ilgili hükümleri incelendiğinde de görüleceği üzere, söz konusu kayıp kaçak vb. bedellerin de davacıdan talep edilebileceği kuşkusuzdur.Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle hükme esas alınan rapordaki kayıp kaçak vb. bedellerin dahil edildiği 58.183,27 TL’den davacının borçlu olduğuna karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/925, Karar No: 2023/4014, Tarih: 14.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/925 E.  ,  2023/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/723 E., 2022/2181 K.

MİRASÇISI : ... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 03.09.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kütahya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/193 E., 2021/140 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlendiklerinden bu yana davalının ailesi ile aynı apartmanda altlı üstlü oturduklarını, davalının ailesinin tarafların iç meselelerine sık sık müdahalede bulunduğunu, davalı tarafın davacı müvekkiline ekonomik şiddet uyguladığını, evin içerisinde davacı ile konuşmadığını, davalı tarafın davacıya ağza alınmayacak sözler sarfettiğini, davalının yatağını ayırdığını, davalı tarafın sık sık davacıya fiziksel şiddet uyguladığını, bu nedenlerle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ödenmesine, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat ile yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacı müvekkile verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın haksız, yersiz ve hukuka aykırı olduğunu, dava dilekçesinde belirtilen hususların doğru olmadığını, davacı tarafın haklı çıkmak için müvekkiline asılsız isnatlarda bulunduğunu, davacının evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, müvekkilinin davalıya evlilik birliği içerisinde hiçbir zaman fiziksel, psikolojik, sosyal şiddette bulunmadığını, buna ilişkin iddiaların gerçek dışı olduğunu, talep edilen nafakaların ve tazminatların fahiş olduğunu, dolayısıyla açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalının davacıya hakaret ve küfür ettiği, davalının davacı kadına bir çok defa fiziksel şiddet uyguladığı, evin ihtiyaçlarını ve karısının yeme, içme, kıyafet gibi ihtiyaçlarını yeterince karşılamadığı, davalı kadına harçlık vermediği ev hanımı olan karısına bu şekilde ekonomik şiddet uyguladığı vakıalarının sabit olduğu, erkeğin tam kusurlu olduğu, kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, davacı kadın için aylık 800,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile aylık 1.400,00 TL yoksulluk nafakasına, 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminatın davacı kadına ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının duyuma dayandığını,davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmeyeceğini, kusur belirlemesinin hatalı yapıldığı gerekçesi ile kararın tümü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı erkek vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının 17.11.2022 tarihinde öldüğünü, boşanma davasının kesinleşmesi gerçekleşmeden kadının vefat etmesi nedeniyle davanın reddedilmesi gerektiği yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında verilen boşanma hükmü kesinleşmeden davalı kadın ölmüş olup evliliğin ölümle sona erip ermediği, boşanma davasının konusuz kalıp kalmadığı, kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi,175 inci maddesi, 181 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi,175 inci maddesi, 181 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına boşanmanın fer'îlerine hükmedilmiş, karara karşı davalı erkek vekili tarafından tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının verildiği gün davacı kadın 17.11.2022 tarihinde vefat etmiş, böylelikle evlilik ölüm ile sona ermiş olup boşanma davası konusuz kalmıştır. Bu hale göre konusu kalmayan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.