muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25106, Karar No: 2016/3934, Tarih: 22.03.2016

Somut olayda; davacı ve eşinin 23.06.2004 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, dosya kapsamından sabit herhangi bir geliri bulunmadığı anlaşılan davacının, kendisi ve henüz reşit olmayan müşterek çocuk için herhangi bir maddi/nafaka talebinde bulunmadığı; 28.03.2012 tarihli Sosyal Güvenlik Denetmeninin hazırlamış olduğu rapora göre davacının ilamda yazılı adresine gidildiğinde, konutta boşanılan eşin de bulunduğu ve denetmenleri boşanılan eşin karşıladığı, diğer sokakta abisiyle yaşadığını, işsiz olduğunu beyan edip imzasıyla teyit ettiği ancak, bu kez 24.04.2012 tarihli Kolluk tutanağında ise boşanılan eşin dava konusu dönem yönünden Antalya ilinde çalıştığına ilişkin tutanak tanzim edildiği, bu itibarla tutanağın somut verilerle örtüşmediği, yine rapor kapsamında yapılan çevre soruşturmasında davacı ve eşinin karı koca olarak bilindiklerinin tespit edildiği; Kuruma ihbarda bulanan ve boşanılan eşin amcası olduğu anlaşılan, kamu tanığı sıfatıyla dinlenen şahsın, huzurda alınan beyanında davacı ve eşinin evli olarak bildiğini tekrar ettiği dikkate alındığında; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosya arasında bulunan bilgi ve belgeler mahkemenin gerekçesi ile örtüşmediği gibi eksik incelemeye dayanmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikteliklerini sürdürdükleri yolunda bilgi ve belgeler bulunduğunun kabulü ile, Kurum tarafından tanzim olunan denetim raporunun aksi ispat oluncaya değin geçerli belgelerden olduğu gözetilmek suretiyle; davacı ve eşinin ayrı ayrı Adres Bilgileri Geri İzleme Raporu, Nüfus Müdürlüğünden alınarak davacı ve eşinin kayıtlı adresleri dava konusu dönem yönünden irdelenmeli ve davacı ile eşinin kayıtlı adresleri yönünden ayrı ayrı bu kez geniş kapsamlı, titizlikle ve gerekirse bilgi edinilen şahısların isim yada sıfatları da tutanağa eklenmek suretiyle yeniden Kolluk araştırması yapılmalı, beyan edilen adreslerde fiilen oturup oturmadıkları, birlikte yaşayıp yaşamadıkları araştırılmalı; dava konusu dönem içerisinde görev yapan mahalle muhtar ve azalarının kanaat edinmeye yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, çelişki oluşursa giderilmeye çalışılmalı; medula sisteminde davacı ve eşinin kayıtları araştırılmalı; dava konusu dönem esas alınarak 25.10.2008-24.06.2011 tarihleri itibariyle, davacının ve eşinin ayrı ayrı kayıtlı adresleri itibariyle, ilgili oldukları seçim kurullarından 2008 yılından itibaren talep sonuna kadar icra edilen seçimlere ilişkin ayrıntılı seçmen bilgi kayıtları dosya arasına alınarak adres, sandık, sıra noları karşılaştırılmalı; böylece “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7372, Karar No: 2012/40736, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7372 E.  ,  2012/40736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... hakkında Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 9.4.2010 tarih ve 2009 /246 E. 2010/275 K. sayılı "mahkumiyet" hükmünün 7.5.2010 tarihli tebliğ belgesine dayanılarak temyiz edilmeksizin, 14.5.2010 tarihi itibariyle kesinleştirildiği; bu karara karşı ... müdafiinin 21.6.2010 havale tarihli dilekçesiyle "usulsuz tebliğ nedeniyle kesinleşmenin kaldırılması-temyiz" isteminde bulunduğu, mahkemece 23.06.2010 tarihli "ek karar" ile temyiz talebinin reddildiği, anılan ek kararın süresinde temyizi üzerine istemin, Yargıtay 11. Ceza Dairesince "... 7.5.2010 tarihinde yapılan tebliğin usulüne uygun olduğu dolayısıyla 21.6.2010 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyizin yasal süresi içinde yapılmadığı..." gerekçesiyle 30.6.2011 tarihli kararla "red" edildiği; bilahare hükümlü tarafından mahkemeden istenen "adli para cezasının taksitlendirilmesine" ilişkin taleplerinin 3.10.2011 tarihli "ek kararla" reddedilmesi ve bu ek karara karşı "itiraz" yolunun da tüketilmesi karşısında; temyiz incelemesine konu olabilecek bir "temyiz davası" bulunmadığından incelenmeksizin mahalline iadesinin temini amacıyla dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 5.7.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5202, Karar No: 2019/699, Tarih: 12.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5202 E.  ,  2019/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralamak

HÜKÜM : Sanığın yaralama sonucu ...'ın ölümüne neden olmak suçundan TCK'nin 87/4-son, 29, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan TCK'nin 87/4, 29. maddeleri uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan ve sanığın 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık ... müdafi ve katılan ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf talebinin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01/12/2017 tarihli ve 2017/2004 esas, 2017/1929 karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan katılan ... vekili ve sanık ... müdafi tarafından temyiz isteminde bulunulmuş ise de,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...’ün, maktul ...'in içkisinden izinsiz içtiği, maktulün de buna tepki göstermesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, sanığın evine giderek av tüfeğini alıp olay yerine geldiği, iki defa ateş ederek kaçtığı, sol uyluk ve sağ diz kapağından ayak bileğine kadar isabet alan ve ağır yaralanan Şeref ‘in hastanede öldüğü, otopsi raporunda ölümün av tüfeği saçma tanesi yaralanmasına bağlı tibia, fibula kemik kırıkları ile birlikte büyük damar yaralanmasına sonucu meydana geldiğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında, kullanılan silahın etki mesafesi ve meydana gelen yaranın niteliği hastaneye kaldırıldığı, müdahale edilmesine rağmen otopsi raporunda belirtilen yaranın niteliğine nedeniyle ölümün meydana geldiği, ölümün bu yaralamaya göre doğal sonuç olduğu, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde yaralama sonucu ölümün meydana geldiği kabul edilen mahkumiyet hükmüne yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 12/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46398, Karar No: 2015/36490, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/46398 E.  ,  2015/36490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 775 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 5.916,72 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 5.216 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait tapu tahsis belgeli gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 775 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 5.916,72 TL yapı bedeli ile 700,57 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

2981 sayılı İmar Ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler Ve 6785 sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun'un “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular” başlıklı 13. maddesi uyarınca:

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

a) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

a) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.

b) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Hazine, belediye, il özel idarelerine ait veya ... idaresinde olan veya bu Kanun uyarınca mülkiyetlerine geçen arsa veya araziler üzerinde, ıslah imar planları ile meydana getirilen imar parselleri içinde hak sahiplerine, yapılarının işgal ettiği arazi de dikkate alınarak ıslah imar planında getirilen ölçülere uygun şekilde arsa veya hisse tahsis edilir. Gecekondusu muhafaza edilemeyen hak sahiplerine aynı bölgede veya diğer gecekondu ıslah veya önleme bölgesinde başka bir arsa veya hisse verilir. Tahsis edilen arsa veya hissenin bedeli 4/11/1983 tarih ve 2942 sayılı Kanun veya 6/6/1984 tarih ve 3016 sayılı Kanuna göre tespit edilir.”

Yine dava konusu dönüşüm projesine ilişkin Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin “Borçlandırma suretiyle konut sözleşmesi” başlıklı 14. maddesinde:

“(1) Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2 olup arsa borcu bulunmayan hak sahiplerine Belediye Meclisince belirlenecek büyüklükte bir adet konut verilir. Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2’den az olan maliklerin eksik arsa oranları, konut sözleşmesi ile Belediye Meclisince tespit edilecek konut büyüklüğünün inşaat maliyet bedeli oranı üzerinden hesaplanacak bedele, gecekonduya ait varsa arsa borcuda ilave edilerek, toplamdan; tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli düşülerek borçlandırma yapılır.” düzenlemesi öngörülmüştür.

Belirtilen düzenlemelerin incelenmesinde, tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde arsa üzerindeki yapılara ait enkaz bedelinin esas alınacağının öngörüldüğü anlaşılmaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları.. . Dönüşüm ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır.

Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları.. . Dönüşüm ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır.

Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde, gerek 2981 sayılı Kanun'un 13. maddesinin (b) fıkrası; gerek ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin 14. maddesi ve gerekse tarafların serbest iradeleri ile imzaladıkları ve kendileri yönünden bağlayıcı sözleşme hükümleri uyarınca tapu tahsis belgeli gecekonduların bulunduğu arsa üzerindeki yapı ve müştemilatlar ile ağaçlara ait bedelin belirlenmesinde enkaz bedelinin esas alınması gerekmektedir. Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün... numaralı kararı da bu yöndedir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 357,00 TL harcın istek halinde iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8398, Karar No: 2013/11616, Tarih: 04.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8398 E.  ,  2013/11616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.09.2011 tarih ve 2007/160-2011/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... şirketinin patentini aldığı atık boşaltma düzeneğinin ... 'deki tek yetkili satıcısı olduğunu, davalıların aynı sistemi taklit ederek ürettiklerini ve pazarladıklarını, internet sitelerinde ve yazılı basında reklamını yaptıklarını, bu şekilde müvekkilini zarara uğrattıklarını ileri sürerek, patentten doğan haklara tecavüzün önlenmesini, şimdilik 6.000 TL maddi ve l5.000 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin 2005/04816 numaralı faydalı model belgesini tescil ettirdiğini, internet sayfasında yer alan tüm ürünlerin fiilen 1998 yılından beri üretilip satılmakta olduğunu, ürünlerin davacıya ait olan ürünle herhangi bir benzerlik teşkil etmediğini, davacıya ait olan ürünün patentlenebilirlik özelliğinin bulunmadığını, davacının bu davayı ikame etme hak ve yetkisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalı tarafından üretilen mamullerden 1 numaralı mamulün, davacının sattığı mamule hem işlevsel hem de yapısal olarak benzerlik gösterdiği, bu bağlamda 1 numaralı mamulün söz konusu patentte tecavüzünün bulunduğu, 2 nolu mamulün tecavüzünün bulunmadığı, davacının 551 sayılı KHK'nın 140/a maddesi gereğince tazminat istediği, bilirkişi raporunda 551 Sayılı KHK'nın 140/b maddesine göre hesaplama yapıldığı, davacı vekilinin rapora itiraz etmediği gerekçesiyle, davalı tarafın davacıya ait ve TPE'de davacı adına TR 2000 02155 B numarası ile tescilli bulunan patentten doğan haklarına tecavüzün tespitine ve önlenmesine, bu yönde davalı tarafından üretilmiş bulunan taklit ürünlerin toplanılarak el konulmasına ve imhasına, 5.924,29 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, davalı tarafça üretilen (2) nolu mamülde davacının dayandığı 2000/2155 sayılı incelemeli patent belgesinin (1) nolu bağımsız istemi ile korunan unsurlardan “çan şeklinde yüzer gövde”nin yer almadığı, bu haliyle işlevsel benzerlik bulunmakla birlikte dava konusu (2) nolu mamulün 2000/2155 sayılı patentin (1) nolu istemdeki tüm unsurlara sahip olmadığından patente tecavüz oluşmadığı mütalaa edilmiştir. Anılan raporda, uyuşmazlık konusu (2) nolu mamülde 2000/2155 sayılı patent belgesindeki (1) nolu tek ve bağımsız istemde yer alan unsurlardan “çan şeklinde yüzer gövde”ye eşdeğer bir unsur bulunduğuna dair bir açıklama da bulunmadığına göre, 551 sayılı KHK'nın 83 ve Yönetmeliğin 9. maddesi hükümleri uyarınca dava konusu ürünlerden (2) nolu mamulün davacının dayandığı 2000/2155 sayılı incelemeli patente tecavüz oluşturmadığı halde, mahkemece (2) nolu mamulü de kapsayacak şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Ayrıca, davalılardan ... ... Ltd. Şti.'nce 2005/4816 sayı ile tescilli faydalı model belgesine dayalı üretim yapıldığı savunulmuştur. Bilirkişi raporunda, dava konusu (1) nolu mamulün 2000/2155 sayılı patente tecavüz oluşturduğu mütalaa edilmesine karşın, faydalı model belgesi yönünden bir değerlendirmede bulunulmamıştır. Bu durumda bilirkişilerden (1) nolu mamülle ilgili ek rapor alınmak suretiyle, (1) nolu mamulün davalının dayandığı faydalı model belgesindeki istemlere uygun üretilip üretilmediği, şayet istemlere uygun bir üretim mevcut ise, bu takdirde başlangıçta incelemesiz olarak tescil edilen 2000/2155 sayılı patentteki istemlerin, söz konusu patentin 2008 yılında incelemeli patente dönüştürülmesi esnasında değişikliğe uğrayıp uğramadığı da araştırılmak suretiyle davalının faydalı model belgesinden kaynaklanan hakkının 551 sayılı KHK'nın 78. maddesi hükmüne göre davacıya karşı ileri sürüp süremeyeceği hususunun da tartışılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre de davacı vekilinin temyiz itirazlarının ve davalı vekilinin de tazminata yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... Ltd. Şti.'ne iadesine, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5922, Karar No: 2018/6178, Tarih: 04.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5922 E.  ,  2018/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında, sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması; sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; yüklenen suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Sanığın 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin getirtilmesi; faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi, stoku veya üretimi olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,