muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9864, Karar No: 2024/6995, Tarih: 08.10.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkek aleyhine beyanda bulunan tanıkların beyanlarının görgüye dayalı olmadığını, kadının evi sebepsiz yere terk ettiğini, tanık Nuri'nin beyanıyla kadının evi terk ettikten sonra başkası ile birlikte yaşadığının ortaya çıktığını, bu kapsamda kadının tam kusurlu olduğunu, davanın reddi kararı verilmesi gerektiğini belirterek, davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar, maddî-manevî tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı erkeğin boşanmaya neden olan kusurunun kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde görülemeyeceği, olayda kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesini gerektiren bir sebep bulunmadığı, boşanma davası içinde istenen ve hüküm altına alınan maddî, manevî tazminatın boşanmanın eki niteliğinde sayıldığından boşanma hükmünün kesinleşmesi ile ödenir hale geleceği, faizin başlangıç tarihinin de bu tarih olması gerektiği, davacı kadın lehine hükmedilen maddî tazminata dava tarihinden faiz yürütülmesi gerektiği gerekçesi ile davalı erkek vekilinin, kadının kabul edilen manevî tazminat talebi ile kadın yararına hükmolunan maddi tazminata işlenen faiz yönünden istinaf talebinin kabulüyle, davacı kadının manevî tazminat talebinin reddine, davacı kadının maddî tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL maddî tazminatın boşanma kararın kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine, davalı erkeğin diğer istinaf taleplerinin kanuna ve usule uygun olduğundan esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin eylemleri nedeniyle kadının kişilik haklarına saldırının gerçekleştiğini, bu nedenle kadın lehine manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesi gerektiğini, tazminatların miktarı açısından Mahkemesince tam kabule karar verilmesi gerektiğini, davalının savunmasının genişletilmesine muvafakatlerinin bulunmadığını belirterek, kadının manevî tazminat talebinin reddi ile hükmedilen maddî tazminatın miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin, davanın kabulüne karar verilmesinin, kadın lehine hükmedilen nafakalar ve tazminatların usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur, davanın kabulü, nafakalar ve tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin, davanın kabulüne karar verilmesinin, kadın lehine hükmedilen nafakalar ve tazminatların usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur, davanın kabulü, nafakalar ve tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü kararının yerinde olup olmadığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylardaki kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, erkeğe yüklenen kusurlu davranışın gerçekleşip gerçekleşmediği, kadına kusur olarak yüklenebilecek bir vakıa olup olmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî ve manevî tazminata hak kazanıp kazanmayacağı, kadının boşanmakla yoksulluğa düşüp düşmeyeceği, istinaf edilmeyerek kesinleşen yönlerin temyizen incelenip incelenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı kadın vekilinin hükmedilen maddi tazminat miktarına yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyerek kesinleşen yöne ilişkin olduğundan REDDİNE,

2.Erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17890, Karar No: 2012/35015, Tarih: 27.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17890 E.  ,  2012/35015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez .

Somut olayda meskeniyet şikayeti üzerine, icra mahkemesince verilen haczin kaldırılması kararı Dairemizin 02.12.2012 tarihli kararı ile borçlunun ikamet ettiği evin haline münasip ev olup olmadığı ve borçlunun haline münasip evi kaç liraya alabileceğinin tespiti için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bilirkişiden ...'un daha mütevazi semtlerinden borçlunun sosyal ve ekenomik durumuna uygun meskenin değerinin tespiti için ek rapor alınması gerekirken, bu ilkelere aykırı olarak hale uygun ev değerini 112500 TL olarak tespit eden 21.09.2011 tarihli rapor esas alınarak haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece yapılacak iş bilirkişiden yukarıda yazılan ilkelere göre yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3737, Karar No: 2012/6397, Tarih: 26.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3737 E.  ,  2012/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava muhtesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Genel kuralı oluşturan bu hükümler dikkate alındığında taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların mülkiyetinin kural olarak arzın mukadderatına tabi olacağı, muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemeyeceği, aksine bir kanun hükmü bulunmadıkça da muhtesatların mülkiyetinin taşınmazın malik veya maliklerinden başka birisine veya maliklerden bir veya birkaçına ait olduğunun tespitinin dava edilemeyeceği, mahkemelerce de bu sonucu doğuracak şekilde hüküm verilemeyeceği kuşkusuzdur.

Ne var ki, böyle bir istemle dava açılması halinde "Çoğun içinde azı da vardır" kuralı gözetilerek diğer koşulların da varlığı halinde davanın kısmen kabulü ile muhtesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Yine aynı Kanunun 1006. maddesi hükmünde hangi hakların tapu kütüğüne tescil, 1009, 1010 ve 1011 maddeleri hükmünde hangi hakların şerh edilebileceği, 1012 maddesinde de taşınmazın eklentilerinin malikin istemi üzerine kütükteki beyanlar sütununa yazılacağı, taşınmaz mülkiyetine ilişkin kamu hukuku kısıtlamalarının beyanlar sütununa yazılması ve bu sütuna yazılabilecek diğer hususların tüzükle belirleneceği açıklanmış, özel kanun hükümleri saklı tutulmuştur. Benzer hükümler yürürlükten kaldırılan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nde de mevcuttur.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesinin birinci fıkrası hükmünde ise tapuda kayıtlı taşınmaz malın zilyet lehine tespitinde mevcut ve her türlü takyid ile sınırlı ayni hakların saklı tutulacağı, eski tapu kayıtlarındaki bu tür hak ve mükellefiyetlerin kadastro tutanağında belirtilerek yeni kütüklere aynen geçirileceği, ikinci fıkrasında da taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği belirtilmiştir. Bu madde gereğince taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kadastro tutanağı ve taşınmazın tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için muhtesatın kadastro tespit gününden önce meydana getirilmiş olması gerekir. Anılan bu ayrık hüküm dışında kanunlarımızda ve Tapu Sicil Tüzüğü'nde taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatların tapu kütüğüne tescil veya şerh edilebileceğine veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterilebileceğine ilişkin başkaca bir hüküm de bulunmamaktadır.

Bir davada birden fazla istemde bulunulması halinde mahkemece bunların her biri yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi, tümünün yerinde görülmesi halinde davanın kabulüne, bir kısmının yerinde görülmesi bir kısmının yerinde görülmemesi halinde davanın kısmen kabulüne, tümünün yerinde görülmemesi halinde ise davanın reddine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafından meydana getirildiği kabul edilen muhdesatların hüküm yerinde nitelik, cins, yaş sayılarının infazında tereddüte yer bırakmayacak şekilde tek tek gösterilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davacı dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 2 adet derin su kuyusu ve teçhizatı, 1 adet tarla evi ile hayvan ve araç gölgeliklerinin kendisine ait olduğunun tespitini istemiştir. Mahkemece, talep edilen muhdesatların gerçekten muhdesat niteliğinde olup olmadığı, sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşya (teferruat) niteliğinde bulunup bulunmadığının tartışılmaması, hüküm yerinde davacı tarafından meydana getirildiği kabul edilen muhdesatların infazda teredddüte yol açmayacak şekilde nitelik, sayı, cins ve adetlerinin hüküm yerinde gösterilmemesi isabetsiz olduğu gibi, davacı tarafından meydana getirildiği kabul edilen ancak hüküm yerinde gösterilmemesiden dolayı neler olduğu anlaşılamayan muhdesatların "davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine" karar verilmesi gerekirken talep dışına çıkılarak dava konusu muhdesatların bulunduğu taşınmazın mülkiyetinin tamamen davacıya ait olduğu sonucunu doğuracak şekilde "dava konusu taşınmaz mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz, davalılar ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 26.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4104, Karar No: 2024/7320, Tarih: 14.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4104 E.  ,  2024/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1542 E., 2024/216 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karabük Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/146 E., 2023/505 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki süresinin artırılması ve nafakanın azaltılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince nafakanın azaltılması davasından vazgeçme nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, kişisel ilişki artırım davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı ile anlaşmalı boşandıklarını, protokol uyarınca çocuk için nafakaya hükmedildiğini ve görüş günü düzenlendiğini, daha öncesinde sabit işlerde çalışması nedeniyle belirlenen tarihlerde eksiksiz olarak nafaka bedelini ve çocuğun servis ücretini yatırdığını, ancak çocuk ile görüşmenin çok kısıtlı ve tatmin edici olmaması, şu anda sabit bir işte çalışmıyor oluşu ve net gelirinin olmaması nedeniyle mücbir nedenlerden ötürü bu davayı açtığını, protokolde belirlenen günlerin yaşamış olduğu yer ile kızının ikamet ettiği yerin mesafesinin uzaklığı, çocuğun da kendisi ile birlikte daha çok zaman geçirmek istediğini beyan ettiğini iddia ederek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı ve 337 nci maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 182 nci ve 323 üncü maddeleri ile 330 uncu maddesi gereğince davasının kabulüne, her ayın ilk cuma günü akşam saat 19.00 ile pazar akşam 19.00’a kadar, dini bayramlarda tüm resmi tatil günü boyunca, ara tatillerinde 10 gün ve yaz tatilinde de 20 gün olacak şekilde çocuk ile kişisel ilişki ve görüşmelerin yeniden kurulmasını ve nafaka bedelinin düşürülmesini karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; boşanmanın gerçekleştiği tarihteki ekonomik durumu ile günümüzdeki ekonomik durumu arasında bir farklılık olmadığını, ortak çocuğun yaşı itibariyle ihtiyaçlarının arttığını, çocuğun davacı ile daha fazla görüşeceği şekilde kişisel ilişki tesis edilmesi çocuğun üstün yararına aykırı olacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; boşanmanın gerçekleştiği tarihteki ekonomik durumu ile günümüzdeki ekonomik durumu arasında bir farklılık olmadığını, ortak çocuğun yaşı itibariyle ihtiyaçlarının arttığını, çocuğun davacı ile daha fazla görüşeceği şekilde kişisel ilişki tesis edilmesi çocuğun üstün yararına aykırı olacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanma davası ile işbu dava arasında geçen zamanda çocuğun 2 yaş daha büyüdüğü, boşanma kararı ile hükmedilen kişisel ilişki zamanının yetersiz kaldığı, davacı baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişki sürelerinin artırılmasının çocuğun psiko-sosyal gelişimi bakımından üstün yararına olacağı; davacının davalıya karşı açmış olduğu iştirak nafakasının indirilmesi davasından vazgeçtiğini beyan ettiği, davalının da davacının vazgeçmesine muvafakatinin bulunduğu anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin gerektiği gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 323 üncü maddesi gereğince davanın kabulüne, çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. haftalarına tekabül eden Cumartesi günü saat 10.00 ile Pazar günü saat 17.00 arası, dini bayramların 2. günü saat 10.00 ile 3. günü saat 17.00 arası, her yıl okul yarıyıl tatilinin 1. haftası Pazartesi günü saat 10.00 ile Pazar günü saat 17.00 arası, her yıl 1 Temmuz saat 10.00 ile 30 Temmuz saat 17.00 arasında olacak şekilde düzenlenmesine, nafakanın indirilmesi davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; babanın ağır cezada yargılandığını, bu nedenle tutuklu dahi kaldığını, çocukla sürekli ilgilenemeyeceğini, çocuğun aklını siyasi olaylarla doldurduğunu, kaldıkları evin kalabalık olduğunu, talebin aşıldığını ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; babanın ağır cezada yargılandığını, bu nedenle tutuklu dahi kaldığını, çocukla sürekli ilgilenemeyeceğini, çocuğun aklını siyasi olaylarla doldurduğunu, kaldıkları evin kalabalık olduğunu, talebin aşıldığını ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6100 sayılı Kanun’un 26 ncı madde hükmüne göre; mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlı olduğu, kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesinin mümkün olmadığı, öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural, sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanacağı, davacı dava dilekçesinde her ayın ilk haftasonu, dini bayramların resmi tatil başlangıcından sonuna kadar ve yaz tatilinde de yirmi gün olmak üzere kişisel ilişki hususunda düzenleme yapılmasını talep ettiği, ancak Mahkemece talep aşılarak her ayın birinci ve üçüncü haftasonu ve yaz tatilinde de 1 Temmuz - 30 Temmuz arasında kişisel ilişki kurulması doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediği gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle; Karabük Aile Mahkemesinin 2020/545 Esas 2020/433 Karar sayılı ilamı ile davacı baba ile ortak çocuk arasında tesis edilen kişisel ilişkinin her ayın 1. haftasonu Cuma günü saat 19.00 ile Pazar günü saat 19.00 arası, dini bayramların 2. günü saat 10.00 ile 3. günü saat 17.00 arası, her yıl okul yarıyıl tatilinin 1. haftası Pazartesi günü saat 10.00 ile Pazar günü saat 17.00 arası, her yıl 1 Temmuz saat 10.00 ile 20 Temmuz saat 17.00 arasında olacak şekilde yeniden düzelenmesine, davalı vekilinin diğer itirazlarına konu istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte, kararın hatalı olduğunu, çocuğun yüksek yararına uygun olmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tüm yönlerden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurulan kişisel ilişkinin süresi ile şeklinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 26 ncı ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurulan kişisel ilişkinin süresi ile şeklinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 26 ncı ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.