muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/744, Karar No: 2023/8307, Tarih: 01.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/744 E.  ,  2023/8307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/154 E., 2022/262 K.

SUÇLAR : Bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık ...'ın temyiz isteği yönünden karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çan Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama ve bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 20.04.2021 tarihli ilamı ile ''basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay bozma ilamı üzerine yerel mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilmiş ancak sanığın itirazı üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda, Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan ve bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkla mağdur ... arasında geçmişten gelen husumet bulunduğu ve olay tarihinde çıkan tartışmada sanık ...'nın mağdur ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve olaya müdahale eden mağdur ...'i ise bıçakla yaraladığı ayrıca kullandığı bıçak nedeniyle, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet ettiği iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkla mağdur ... arasında geçmişten gelen husumet bulunduğu ve olay tarihinde çıkan tartışmada sanık ...'nın mağdur ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve olaya müdahale eden mağdur ...'i ise bıçakla yaraladığı ayrıca kullandığı bıçak nedeniyle, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur ... hakkında alınan 18.05.2015 tarihli adli muayene raporunda sol bacak kısmında 2 cm laserasyon, sağ bacak kısmında 3 cm laserasyon bulunduğu; mağdur ... hakkında alınan 18.05.2015 tarİhli adli muayene raporunda dirsekte ve dizde ağrı, sağ gözde ve kaşta ağrı olduğu ve her iki rapora göre yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu belirtilmiştir.

3. Suçta kullanılan bıçakla ilgili olarak alınan kriminal raporda, anılan bıçağın sustalı çakı olduğu ve 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliğe haiz olduğu tespit edilmiştir.

4. 18.5.15 tarihli keşif tutanağına göre, olay yeri fotoğraflarının çekildiği ve dosya içerisinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiğinden sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan ve mağdur ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

2. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'na aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan ve mağdur ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle Çan Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle, Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4711, Karar No: 2021/8257, Tarih: 03.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4711 E.  ,  2021/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/597 Esas–2018/686 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 03/06/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/597 Esas, 2018/686 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ...Mahallesi 2 ada 94 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede ise;

1-Üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilmiş olan fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde faiz işletilmesi doğru olmadığı gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde bulunan (20.07.2018) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme) ibaresinin yazılmasına,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde bulunan (20.07.2018) ibaresinin çıkarılarak yerine (kararın kesinleşme) ibaresinin yazılmasına,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (10) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 03/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14052, Karar No: 2020/2117, Tarih: 06.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14052 E.  ,  2020/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın müştekinin ikametine giderek, kendisini polis olarak tanıtıp, müştekiden altın ve paraları istediği, alamayınca müştekinin cüzdanından 100.00 TL parasını alarak olay yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin TCK’nın 142/2. maddesinin (f) ve (h) bentlerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın, müştekinin ikametine giderek cüzdanından 100.00 TL çaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4904, Karar No: 2016/9127, Tarih: 26.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4904 E.  ,  2016/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında da bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, temyiz eden davalı vekiline tebligat zarfı üzerine yazılarak gönderilen muhtıra sırf bu nedenle usulüne uygun olmadığı gibi, ihtaratta giderilmesi istenen harç miktarının eksik yazıldığı görülmektedir. Bu kapsamda mahkemece eksik harçların tamamlanması için gereken prosedür yeniden işletilmek, şayet eksik harç giderilmiş ise, buna dair makbuz dosyaya eklenmek, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1473, Karar No: 2020/4806, Tarih: 22.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1473 E.  ,  2020/4806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu iş yerini ... isimli şahıs ile birlikte ortak olarak açtığını, şirketin asıl yetkilisi ... olduğunu, kendi payının ise % 5 olduğunu, 2007 veya 2008 yılında burayı açtıktan 3 ay sonra ...’in Bursa'ya gittiğini, daha sonra bir cinayete karıştığına ve cezaevine girdiğine dair haber geldiğini belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Sahte fatura düzenleyici ... İnş... şirketinin diğer ortağı ve yetkilisi sanık ... ile ilgili İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/939 Esas sayılı kamu davasının bulunduğu dikkate alınarak, mümkünse temyize konu dava dosyasının anılan dava ile birleştirilmesi, mümkün olmaması halinde davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması,

b-Sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen 2008 takvim yılına ait fatura asıllarının getirtilmesi, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde, yazı ve imza örneklerinin temini ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

d)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

e)Vergi tekniği raporunda belirtilen ve dosya içerisinde bulunmayan, görüşmelerde mükellef kurum yetkilileri tarafından alındığı tespitine yer verilen faturaların teslim tutanağının temini ile basımı yapılan faturaların kim tarafından teslim alındığının belirlenmesi,

f) Şirket adına muhasebe işlemlerini yürüten kişi tespit edilerek, CMK'nin 46/1-c. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, fiilen şirketi kimin idare ettiğinin, sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre;

f) Şirket adına muhasebe işlemlerini yürüten kişi tespit edilerek, CMK'nin 46/1-c. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, fiilen şirketi kimin idare ettiğinin, sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre;

a)2008 yılı aralık ayına kadar KDV beyannamesi verildiği gibi, vergi inceleme raporlarındaki Ba-Bs analizinden 04.02.2008 tarihinden, resen terk tarihi olan 31.08.2009 tarihine kadar, hatta bu tarihden sonra da 2010 yılında sahte fatura düzenlendiğinin tespit edildiği, suç tarihinin 31.12.2008 olduğu dikkate alınarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun'la ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü buna göre, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun cezasının alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiillerinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin TCK 51/3. maddesi gereğince ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesi yasaya aykırı,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasının, 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3771, Karar No: 2016/13519, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3771 E.  ,  2016/13519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalılar 1-...., 2-... A.Ş. aralarındaki alacak davasına dair ... 26. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 03.12.2013 günlü ve 2013/89 E.- 2013/215 K. sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 08.10.2015 günlü ve 2014/18311 E.-2015/15438 K. sayılı ilama karşı davalı .... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla Ocak 2011'den Nisan 2012 dahil olmak üzere taraflarına tahakkuk ettirilen elektrik faturalarında kayıp kaçak bedeli adı altında alınan 60.609,27 ve %18 KDV sinin ödeme tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek faizi davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın davalı ... A.Ş. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine, davanın davalı .... yönünden esastan reddine dair verilen hüküm;davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 08.10.2015 tarih ve 2014/18311 E.-2015/15438 K. sayılı ilamı ile;’’ mahkemece, ilamda belirtilen ilkeler ve Hukuk Genel Kurulu’nun ilgili kararı gözetilerek,1 no’lu davalı ....’nin tedarikçi, 2 no’lu davalı ...nin pazarlayıcı konumunda bulunduğu,dava konusu bedellerin iadesinden davalıların müteselsilen sorumlu oldukları nazara alınarak her iki davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği’’ gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı .... vekili süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.