muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1912, Karar No: 2010/1457, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1912 E.  ,  2010/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.3.1997-30.9.2003 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının, davalıya ait işyerlerinde 1.3.1997-30.9.2003 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen eksik sürelerinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacının davalı işyerlerinde 1.3.1997-30.9.2003 tarihleri arasında Kuruma bildirilen süreler dışındaki sürelerde de asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalıya ait işyerlerinden verilmiş işe giriş bildirgesinin dosyasında bulunmadığı, müteahhit olan davalı işveren adına kayıtlı 11030927 nolu inşaat işyerinin 1.3.1996 tarihinde Yasa kapsamın alındığı ve davacının bu işyerinde geçen 1.1.1998-1.9.1998 ve 2000/3.dönem-1.12.2003 tarihleri arasındaki çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, davacının Bursa 1. İş mahkemesi 2003/1574 Esas2005/790 Karar sayılı dosyasında açtığı işçilik alacakları davasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 1.3.1997-30.9.2003 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilerek alacaklarının hesaplandığı ve kararın temyiz edilmeksizin 28.11.2005 tarihinde kesinleştiği, dosyaya sunulan 2003 yılına ait ücret bordrolarındaki ayların çoğunda davacının ismi karşısında imzanın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hizmet tespiti davasından önce kesinleşen işçilik alacaklarına dair mahkeme kararlarının tespit davalarında kesin delil olmayıp güçlü delil oldukları aksinin eşdeğerde delillerle her zaman kanıtlayabileceği Dairemizin yerleşmiş görüşüdür. Somut olayda mahkemece 2003 yılı dışındaki ücret bordroları getirtilmeden, ve tanıkların genelde kış aylarında havanın durumuna göre inşaat işlerine ara verildiğine dair beyanları dikkate alınmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur Yapılacak iş, davalı işyerinden 2003 yılı dışındaki diğer ücret bordolarının getirtilip, davacının tesbitini istediği sürelerle ilgili olarak eğer varsa ücret bordrolarında davacının imzası olanlar saptanarak imzasını içeren bordrolara geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, imzalı olmayan ve ücret bordrosu bulunmayan süreler yönünden de inşaat işinin niteliğine göre işin kış aylarında yaz aylarındaki kadar kesintisiz devam edemeyeceği düşünülerek, gerek bu yöndeki taraf tanıklarının beyanları, gerek dosyaya sunulan 2003 yılına ait imzalı ücret bordrolarındaki kış aylarına ait bildirimler dikkate alınarak, varsa çalışma sürelerine ait işyerinin tüm kayıt ve defterleri, puantajları getirtilip bütün deliller birlikte değerlendirilerek, davacının uyuşmazlık döneminde çalıştığı sürelerin tereddütte yer vermeyecek şekilde belirlemek ve çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ya iadesine, 15.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18688, Karar No: 2016/570, Tarih: 02.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/18688 E.  ,  2016/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan tescil harici yerlerin kadastrosu sırasında .. Mahallesi çalışma alanında bulunan 2286 ada 1 parsel sayılı 3.052,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağında 10 yıldır ...'ın kullanımında bulunduğu ve 2004 yılında bir katlı ev ve ahır yapmak suretiyle kullanıldığı belirtilmek suretiyle arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, Hazine'nin itirazı üzerine Kadastro Komisyonunca taşınmaz ifraz edilerek 1999,28 metrekare yüzölçümü ile arsa vasfıyla Hazine adına tespitine karar verilmiştir. Davacı Hazine, kadastro tutanağında belirtilen kullanıcı adı ve kullanım süresine dair beyanın iptali istemiyle, davacı ... ise askı ilan süresinden sonra 21.03.2014 tarihinde satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davacı Hazine'nin davasının hukuki yarar yokluğundan reddine, davacı ...'ın davasının kısmen kabulüne; çekişmeli 2286 ada 1 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan ve 25.05.2015 tarihli ek bilirkişi kurulu rapor ve eki haritada konumu gösterilen 1 adet ev, 1 adet ahır, 2 adet 10-12 ve 5 adet 8-10 aşı yaşlı zeytin ağacı, 2 adet asma, 2 adet 4-5 yaşlarında ayva ağacı, 2 adet 8-10 yaşlarında kavak ağacı, 1 adet 6-7 yaşlarında erik ağacı, 1 adet 20-25 yaşlarında dut ağacı ile 1 adet armut ağacının davacı ...'a ait olduğu şerhinin yazılması suretiyle tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... vekili ile Hazine vekilinin hükme yönelik diğer temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır. Ancak; kadastro hakimi açık ve infazı sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde infaz hükmü kurmakla yükümlüdür. Kadastro tespitinden sonra çekişmeli taşınmaz hakkında kadastro komisyon tutanağı düzenlenmiş olup, çekişmeli taşınmazın kullanılmayan bölümünün ifraz edilerek geriye kalan 1999,28 metrekare yüzölçümü ile Hazine adına tesciline karar verildiğinden, mahkemece “tespit gibi” şeklinde tescil hükmü kurulmasında isabet bulunmamaktadır. Bu isabetsizlik bozma nedeni ise de, bu isabetsizliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın hüküm bölümünün 2. fıkrasının 8. satırındaki “tespit gibi” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “26.06.2013 tarihli komisyon tutanağındaki gibi” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın hüküm fıkrasının DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/457, Karar No: 2022/21007, Tarih: 27.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/457 E.  ,  2022/21007 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

...

Sanığa yüklenen “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2008 ve 2009 takvim yılları için, suç tarihlerinden; 2010 takvim yılı için kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 06.11.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/176, Karar No: 2022/12852, Tarih: 20.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/176 E.  ,  2022/12852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1-Yenibosna Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 3450129200 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiği” iddiasıyla açılan kamu davasında; yapılan bir kısım yoklamalarda işyerinin faal ve işçi çalıştırıldığının tespit edilmesine rağmen, Ba-Bs form bilgileri arasında uyumsuzluk bulunması, kayıtlı araç bilgisine rastlanmaması, nükellefin vergi borcunun bulunması ve yüksek tutarlı KDV matrahı beyan edilmesine karşın, cüzi miktarda ödenecek vergi çıkması hususları da nazara alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a)Çalışan işçilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak faaliyetin gerçek olup olmadığının araştırılması, alım yapılan firmalar hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının getirtilerek, bu mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının tespit edilmesi, açılmış ise incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması,

b)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

d)Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

e)Gerekirse faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan şirketlerin ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat kararı verilmesi,

2-Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 20.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10913, Karar No: 2015/9842, Tarih: 27.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10913 E.  ,  2015/9842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve tüm dosya içeriğine göre, mağdurenin Cumhuriyet Savcılığında sanıkla bıçakla tehdit edilmesi üzerine gittiğini söylemesi, tanık ..'in sanığın mağdureyi sürükleyerek götürdüğünü beyan etmesi ve tanıklar ...ile ..'in sanığın kapıyı kırarak eve girdikten sonra elinde bıçak olduğu halde mağdureyi alıp yanında götürdüğü şeklindeki anlatımları karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğu halde mahkûmiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9548, Karar No: 2022/4010, Tarih: 09.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9548 E.  ,  2022/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda : Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı kayyımı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla , dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı kayyımı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Isparta İli, Merkez İlçesi, Gülcü Mahallesi, 76 ada, 29 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-İlk kararla tespit edilen 13.180,00-TL kamulaştırma bedeline 30.09.2005 tarihinden ilk karar tarihi olan 07.02.2012 tarihine kadar, ilk bozma sonrası oluşan fark bedel 39,54-TL’ye 30.09.2005 tarihinden ikinci karar tarihi olan 05.05.2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde 13.219,54-TL’ye ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

2-Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca maktu vekalet ücreti 3.400,00-TL olduğu halde, davalı lehine 3.283,79-TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas-2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ;

a- 4 numaralı bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedeli 21.891,98-TL’nin nemalarıyla birlikte davalı kayyımına kararın kesinleşmesi beklenmeksizin derhal ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b- Yasal faize ilişkin 5 numaralı bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine (İlk kararla tespit edilen 13.180,00-TL kamulaştırma bedeline 30.09.2005 tarihinden ilk karar tarihi olan 07.02.2012 tarihine kadar, ilk bozma sonrası oluşan fark bedel 39,54-TL’ye 30.09.2005 tarihinden ikinci karar tarihi olan 05.05.2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve ikinci bozma sonrası oluşan fark bedel 8.672,44-TL’ye ise 30.09.2005 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin ilam tarihi olan 09.03.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

c- 8 numaralı bendindeki (3283,79) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (3.400,00) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Kayyım'ından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22896, Karar No: 2013/23905, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/22896 E.  ,  2013/23905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem Toplu ... Sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16364, Karar No: 2017/6255, Tarih: 27.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16364 E.  ,  2017/6255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların 1988 tarihinde evlendiklerini, evliliklerinden reşit beş çocuklarının olduğunu, davalının evlilik birliğinin üzerine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini, eve bakmadığını, başka bir kadınla birliktelik yaşadığını, iki evini satarak bu kadınla olan ilişkisinde harcadığını; davalının kendisine eğer bu kadını kabul edersen birlikte yaşarız, yoksa ben gidiyorum diyerek müşterek konutu terk edip gittiğini, kendisinin ev hanımı olduğunu, hiçbir gelirinin bulunmadığını beyanla aylık 1.500 TL nafakanın davalıdan alınarak tarafına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; başka bir kadınla birliktelik yaşayarak hata ettiğini, ancak davacı tarafa ben size bakmam demediğini, ancak davacı ve çocuklarının başka bir kadınla birlikteliğini kabul etmediklerini, beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; dava tarihinden itibaren aylık 400 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş, karar süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre, evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

./..

-2-

Somut olayda; taraflar hakkındaki sosyal ekonomik durum araştırmasına göre, davacının evhanımı olduğu, okur yazarlığının olmadığı, 570 Tl kirada oturduğu sözkonusu ikamette 2 çoçuğuyla birlikte kaldığı, davalının emekli olup aynı zamanda sgk çalışanı olarak kaydının bulunduğu aylık emekli maaşının 2144, 65 Tl olduğu anlaşılmaktadır.

./..

-2-

Somut olayda; taraflar hakkındaki sosyal ekonomik durum araştırmasına göre, davacının evhanımı olduğu, okur yazarlığının olmadığı, 570 Tl kirada oturduğu sözkonusu ikamette 2 çoçuğuyla birlikte kaldığı, davalının emekli olup aynı zamanda sgk çalışanı olarak kaydının bulunduğu aylık emekli maaşının 2144, 65 Tl olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle davalının tesbit edilen mevcut gelir durumuna göre, mahkemece takdir edilen nafakalar bir miktar az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı kocanın tesbit edilen geliri ile orantılı olacak ve onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre davacı lehine daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, az miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1628, Karar No: 2011/6624, Tarih: 31.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/1628 E.  ,  2011/6624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin REDDİNE

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesi gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve yasa yoluna başvuru şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, temyiz isteminin reddine ilişkin 06.12.2008 tarihli ek kararda yasa yoluna başvuru süresi ve başvuru şekli açıkça gösterilmediğinden sanığın ek karara yönelik temyiz istemi süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmedilen adli para cezasının miktar ve türüne göre sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin 06.12.2008 ... ve 2008/ 7 esas 2008/ 819 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA 31.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.