muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13765, Karar No: 2014/5629, Tarih: 24.02.2014

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34710, Karar No: 2014/39657, Tarih: 12.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/34710 E.  ,  2014/39657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/415-2014/388

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 1044 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 13.771,10 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 12.119,50 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 12.119,50 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı Sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 827,90 TL harcın istek halinde iadesine, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/774, Karar No: 2019/12173, Tarih: 18.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/774 E.  ,  2019/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hüküm süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf edilmiş, istinaf isteminin reddi üzerine davalılar vekili tarafından bu kararın temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil banka ... Şubesi'nden kredi borçlusu ...'e krediler kullandırıldığını, kullandırılan kredilerin geri ödenmediğini ve bunun üzerine borçluya ait kredi hesaplarının kat edildiğini, Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/563 D.İş sayılı dosyasından borçlu aleyhine ihtiyati haciz kararı alındığını ve kararın Samsun 5. İcra Müdürlüğünün 2015/6379 E sayılı dosyasından infaz edilmek suretiyle ilamsız icra takibine geçildiğini, ihtiyati haciz gereğince borçlulara ait gayrimenkullerin haczi için ilgili tapulara tezkereler yazıldığını, Canik Tapu Müdürlüğü'nden gelen tezkere cevabından borçlu ...'in ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 141 ada, 26 parselde kayıtlı arsa niteliğindeki taşınmazın 7/60 hissesini 09/03/2015 tarihinde gerçek değerinin çok altında bir bedelle kardeşinin kocası olan diğer davalı ...'a devrettiğinin tespit edildiğini ve yapılan devir işleminin mal kaçırma kastı ile yapıldığının açık olduğunu bu nedenle taraflar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar vekili, satışın gerçek olduğunu, alacaklılardan mal kaçırma amacıyla yapılmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekili, satışın gerçek olduğunu, alacaklılardan mal kaçırma amacıyla yapılmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alıcı ile satıcı arasındaki yakın akrabalık ilişkisi (enişte-kayınbirader), satış değeri ile gerçek değeri arasındaki 3 kata yakın fark (bilirkişi raporuna göre devir edilen 7/60 hissenin devir tarihindeki değerinin 49.288,00 TL olduğu, taraflar arasındaki satışın ise 17.000,00 bedel ile yapıldığı) dikkate alındığında yapılan sözleşmenin muvazaalı olduğu ve alacaklılardan mal kaçırma amacı taşıdığı ve davacının muvazaa iddiasını kanıtladığından davanın kabulü ile dava konusu ... İlçesi, ... Mah., 141 ada 26 parselde kayıtlı taşınmazın 7/60 payının davalı borçlu ... tarafından 3. Kişi davalı ...'a devrine ilişkin 09/03/2015 tarihli satışın muvazaa sebebi ile iptaline, dava konusu taşınmazda davalı 3. kişi ...'a ait 7/60 hissenin haczi ve satışı için davacı tarafa Samsun 9.İcra Müdürlüğü'nün (Kapatılan 5. İcra Müdürlüğü'nün 2015/6379) 2016/169090 sayılı takip dosyasında yetki verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilinin istinaf istemi üzerine istinaf mahkemesi, davalı ...'in borçlu davalının kardeşinin eşi olması, yakın akraba olan bu şahıslar arasında yapılan tasarrufların iyiniyet ve bedel farkı gözetilmeksizin İİK.278/III-1 maddesi gereğince yapılan işlem bağış niteliğinde olması nedeniyle istinaf isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen ret kararında, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesine verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.551,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 18/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10398, Karar No: 2014/13960, Tarih: 23.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10398 E.  ,  2014/13960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...' ın 05/08/2007 vadeli, 155.000-TL bedelli senedi, davadışı asıl borçlu ...' in imzaladığını, müvekkiline de kefil sıfatı ile imzalattığını, ancak daha sonra senetteki imzanın ...' e ait olmadığını ve bu şahsın senet imza tarihi olan 15/01/2007' de hastanede olduğunu, 17/03/2007 tarihinde de vefat ettiğini öğrendiğini, senetteki imzanın asıl borçluya ait olmaması nedeniyle müvekkilinin kefaletinin de geçersiz olacağını, zira unsurları içermeyen bir senedin bono niteliğinde sayılamayacağını, senette malen ibaresinin yazılı olup müvekkili ile davalı arasında ticari bir ilişki olmadığını, davalının senede dayalı olarak 2011/4758 sayılı dosyadan icra takibi yaptığını belirterek, senetten dolayı borçlu olmadığının tespitine, senedin iptaline, davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını, müvekkilinin senetteki asıl borçlu ... denilen kişiyi tanımadığını, davacının ...'ten alacağına karşılık bu senedi aldığını söyleyerek müvekkiline olan borcuna karşılık verdiğini, senedin davacı tarafından özgür iradesi ile imzalandığını, müvekkilinin ...'ten değil davacıdan alacaklı olduğunu, ayrıca keşidecinin hasta olmasının senet imzalamasına engel olmadığını, senet borçlusu ve mirasçılarının dahi imzaya dair bir itirazları yokken davacının imzanın aidiyeti konusunda bu kadar emin olmasının hayatın akışına ters olduğunu belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, takibe konu senedin kambiyo senedi niteliğinde bulunduğu, bilirkişi raporu ile keşideci imzasının keşideciye ait olmadığı tespit edilmiş ise de, senet ön yüzündeki davacıya ait kefil imzasına itirazda bulunulmadığı, TTK. 778 (eski TTK. 690 md) maddesi ve TTK. 677 (eski TTK. 589 md) maddelerindeki düzenleme gözetildiğinde, bonodaki keşideci imzası keşideciye ait olmasa dahi bonodaki diğer imzaların geçerliliğini etkilemeyeceği ve dolayısıyla davacı imzasının sıhhatine etki etmeyeceği gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle TTK 778/3 (eski TTK 690) ve TTK 702/2 (eski TTK 614) maddelerine göre; aval veren kişinin teminat altına aldığı borç, şekle ait noksandan başka bir sebepten dolayı batıl olsa da aval verenin taahhüdü geçerli olacağından davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5258, Karar No: 2011/8166, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5258 E.  ,  2011/8166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin.... İcra Ceza Mahkemesinin 30/11/2010 tarihli ve 2010/1840 esas, 2010/2279 sayılı kararına yönelik itirazın süre yönünden reddine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 31/01/2011 tarihli ve 2011/46 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine,Adalet Bakanlığından verilen 02.05.2011 gün ve 2011/24120 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 10/06/2011 gün ve K.Y.B.2011/192281 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle dosya incelendi.

Denizli 1. İcra Ceza Mahkemesince verilen kararın 29/12/2010 tarihinde sanık asile tebliğini müteakip, sanık vekili tarafından 06/01/2011 havale tarihli dilekçe ile yapılan itirazın, 7 günlük itiraz süresi geçirildikten sonra yapıldığı gerekçesiyle mercii tarafından reddine karar verilmiş ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/1. maddesinde yer alan "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır." şeklindeki düzenleme karşısında, .... İcra Ceza Mahkemesince verilen kararın vekaletnamesini ibraz ederek mesleki mazereti sebebiyle duruşmaya katılamayacağını beyan eden ve mahkemesince de mazeretinin kabulüne karar verilen sanık vekiline tebliğ edilmesi gerektiği cihetle, sanık asile yapılan tebligatın geçerli olmadığı, bu sebeple sanık vekili tarafından verilen itiraz dilekçesinin süresinde olduğunun kabul edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olduğundan anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... İcra Ceza Mahkemesince verilen kararın 29/12/2010 tarihinde bizzat sanığın kendisine tebliğini müteakip, sanık vekili tarafından 06/01/2011 havale tarihli dilekçe ile yapılan itirazın, yedi günlük itiraz süresi geçirildikten sonra yapıldığı gerekçesiyle mercii tarafından reddine karar verilmiş ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/1. maddesinde yer alan "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır." şeklindeki düzenleme ile Hukuk Genel Kurulunun 02/07/2003 tarih ve 12/442-445 sayılı kararındaki "Takip dayanağı ilam kapsamında davacı/borçlunun kendini vekille temsil ettirdiği belirginken, vekil yerine asile yapılan tebligat hükümsüzdür. İcra dosyasında borçlu vekilinin vekaletnamesinin bulunup bulunmaması da sonuca etkili değildir." şeklindeki değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, kararın borçluya değil, vekiline tebliğinin zorunlu olması karşısında,... İcra Ceza Mahkemesince verilen kararın vekaletnamesini ibraz ederek 22.11.2010 havale tarihli dilekçe ile mesleki mazereti sebebiyle duruşmaya katılamayacağını beyan eden ve mahkemesince de 23.11.2010 tarihli duruşmada mazeretinin kabulüne karar verilen sanık vekiline tebliğ edilmesi gerektiği halde, sanığın kendisine yapılan tebligatın geçerli olmadığı, bu sebeple sanık vekili tarafından verilen itiraz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, itirazın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname yerinde görülmekle, ...Ağır Ceza Mahkemesinin 31/01/2011 tarihli ve 2011/46 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 29.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3559, Karar No: 2018/5587, Tarih: 19.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3559 E.  ,  2018/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında mahkumiyet

A-Sanık ... hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “Vergi Usul Kanununa muhalefet” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgu tarihi 01.09.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B-Sanık ... hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin katılan vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın, Antalya İlinde şirket kurmadığını, diğer sanık ...'i tanımadığını, suçlamaları kabul etmediğini savunması karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlediği iddia olunan faturalardan her takvim yılına ilişkin olarak kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Faturaların ve dosya içinde mevcut söz konusu şirketle ilgili olan Ankara 49. Noterliği tarafından düzenlenen 06/10/2006 tarihli 18944 numaralı taahhütname ile 06/11/2006 tarihli 21064 numaralı imza sirkülerinin sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b)Sanığın yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki ve yukarıda belirtilen belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki ve yukarıda belirtilen belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

ca)2007 ve 2008 takvim yıllarında faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

cb)Faturaları kullanan mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Kabule göre;

a)Sanık hakkında düzenlenen iddianamede tekerrür hükümlerinin uygulanmasının talep edildiği, adli sicil kaydına göre de Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 2002/13-2003/449 sayılı karar ile yine 213 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan verilen 30 ay hapis cezasının bulunduğu gözetilerek; kesinleşme ve infaz tarihlerini gösteren gerekçeli kararın dosyaya getirtilerek infaz edilip edilmediği de araştırılmak suretiyle tekerrür koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması,

b)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19/06/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.