muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5278, Karar No: 2015/7962, Tarih: 09.04.2015

Ancak 6487 sayılı yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere her şeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt: 26). İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 10.09.2014 Karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5041, Karar No: 2017/1467, Tarih: 10.03.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/5041 E.  ,  2017/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Daha önce tescil harici bırakılmış olan yerlerden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 107 ada 13 parsel sayılı 3.081,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde bulunan evin ...'e ait olduğu belirtilmek suretiyle, içinde ev olan tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adına tescili istemiyle; davacı Hazine ise kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki şerhin iptali istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davacı ... ile davacı Hazine'nin davalarının kısmen kabulüne, çekişmeli 107 ada 13 parsel sayılı taşınmazın, beyanlar hanesine taşınmaz üzerinde bulunan ve 05.05.2015 tarihli bilirkişi rapor ve eki haritada konumu gösterilen 4 yıl önce yapılan 100 metrekare yüzölçümlü, 25-30 yıl önce yapılan 190 metrekare yüzölçümlü ve 30-35 yıl önce yapılan 100 metrekare yüzölçümlü 3 adet evin, 2-3 yıl önce yapılan 40 metrekare yüzölçümünde 1 adet deponun, 1 adet ahırın, 50 adet 10-12 aşı yaşında zeytin ağacının, 3 adet 12-15 yaşında incir ağacının, 7 adet 8-10 yaşında ahlat ağacının, 1 adet 8-10 yaşında erik ağacının, 2 adet 8-10 ve 2 adet 1-2 yaşında fıstık çamı ile 1 adet 25-30 yaşında selvi ağacının ...'e ait olduğu şerhinin yazılması suretiyle tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6166, Karar No: 2022/1940, Tarih: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/6166 E.  ,  2022/1940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, ret

1) Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında aynı fiil nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 2005; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümleri nedeniyle, sanıklar müdafisinin vekalet ücreti verilmesine; katılan vekilinin ise hükümlerin esasına yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili sanıklar ... ile ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8088, Karar No: 2016/9097, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8088 E.  ,  2016/9097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. No:37 İç Kapı No:11 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. Kapı No: 7/1 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. Kapı No: 7/1 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7796, Karar No: 2018/920, Tarih: 13.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/7796 E.  ,  2018/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 12/12/2012 havale tarihli dava dilekçesi ile; davacıların ...köyü 143 ada 1 parsel nolu arsa vasıflı taşınmazda, ölü ... kızı ...'ndan intikal edecek 1/2 hissenin maliki bulunduklarını, Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/569 Esas 1993/631 Karar sayılı kararı ile taşınmazın tapu kaydının iptaline deniz kumluğu olarak bırakılmasına karar verildiğini, karara gerekçe olarak deniz kumluğu olan taşınmazın özel mülkiyete tabi olmayacağının gösterildiğini, taşınmazın Kıyı Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını, davalının taşınmazı fiilen kullandığını, bu yerle ilgili davacılara ödenmiş bir bedel bulunmadığı gibi takas cihetine de gidilmediğini ifade ederek ...köyü 143 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle kamulaştırmasız el koyma suretiyle el atan davalıdan şimdilik 10.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile tapu kapsamına alınmaması gereken bir taşınmazın her nasılsa tapu kapsamına alınmasının, daha sonra açılan dava ile hatalı işlemin düzeltilerek tapu sicili oluşturulan taşınmazın tapu kapsamı dışına çıkarılmasında tazminat gerektirir bir husus bulunmadığını, yasal hakkın kullanımının sonucu olarak iptal olunan tapu kayıtlarında vaktinde talep olunmayan, iddia edilmeyen tazminat talebinin aradan geçen 20 yılı aşkın bir süre sonra ileri sürülmesinin MK'nın 2 ve 3. madde uygulaması ile bağdaşmayacağını, bu sebeple hakdüşürücü süre ve zamanaşımı itiraz ve defilerini ileri sürdüklerini ifade ederek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007.maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, tazminat istemine dayanak yapılan eski 938 parsel sayılı taşınmazın 1959 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucu 16800 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile davacıların murisi ... ve... adına tescil edildiği, Hazine tarafından açılan dava sonucu Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/569 E - 1993/531 K sayılı ilamı ile 938 parsel kıyı kenar çizgisi içinde kalmasınedeni ile tapu kaydının iptaline deniz kumluğu olarak bırakılmasına karar verildiği hükmün arka sayfasında kararın taraflara “21/10/1994 - 1/11/1994 - 1/08/2000 - 2/8/2000 - 5/8/2000 - 8/8/2000 tarihlerinde tebliğ edildiği temyiz edilmeyen kararın 13/09/2000 tarihinde kesinleştiğinin şerh edildiği, her ne kadar davacılar vekili anılan dava dosyasında tebliğlerin usulüne uygun yapılmadığını, davacıların murisleri ...’ın 03.06.1994 tarihinde vefat ettiğini, buna rağmen hükmün en erken 21.10.1994 tarihinde tebliğ edildiğini ve davacıların bu karardan haberdar olmadıklarını ileri sürmüşlerse de; Hazine avukatlığından elde edilen dava dosyasının örneğinde Hazine vekilinin dosyaya sunduğu 7.06.2000 tarihli dilekçesi ile davacıların murisi ve diğer bir kısım tapu maliklerinin ölmesi nedeni ile mirasçılara tebliğ yapılarak hükmün kesinleştirilmesini istediği, dilekçe ekinde muris ...’ın mirasçılarını gösterir nüfus kayıtlarını sunduğu, bu dilekçe tarihinden sonraki tarihlere ilişkin tebliğ tarihlerinin kesinleşme şerhinde bulunduğu, davacıların murisi dışında tapu iptal dosyasında davalı sıfatı ile yer alan başka tapu maliklerinin de olduğu, kesinleşme şerhinde yazan en erken tebliğ tarihi olan ve davacıların murisinin ölüm tarihinden önce olan tebliğ tarihinin davacıların murisi dışındaki diğer tapu malikleri olabileceği, tebliğlerin usulsüz olduğunu ve tapu iptal kararının anılan tarihte kesinleşmediğini ileri süren davacıların iddia ettikleri hususları ispatlayamadığı, bu sebeple tapu iptal kararının hükümde yazan 13/09/2000 tarihinde kesinleştiğinin kabulü gerektiği, eldeki davanın ise 12/12/2012 tarihinde açıldığı, TMK'nın 1007. maddesine dayanılarak açılan davalar için, ayrıca zamanaşımı süresi belirlenmediğinden, 6098 sayılı Borçlar Kanununun 146. maddesindeki (818 sayılı Kanunun 125. maddesi) 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin uygulandığı, tapu iptal kararının kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 10 yıllık zamanaaşımı süresinin dolduğu, her ne kadar davalı vekilinin zamanaşımı defini dile getirdiği cevap dilekçesini süresinden sonra vermiş ise de;6100 sayılı HMK’nın 141

. maddesine dayanılarak açılan davalar için, ayrıca zamanaşımı süresi belirlenmediğinden, 6098 sayılı Borçlar Kanununun 146. maddesindeki (818 sayılı Kanunun 125. maddesi) 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin uygulandığı, tapu iptal kararının kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 10 yıllık zamanaaşımı süresinin dolduğu, her ne kadar davalı vekilinin zamanaşımı defini dile getirdiği cevap dilekçesini süresinden sonra vermiş ise de;6100 sayılı HMK’nın 141. maddesinde; “ Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler” düzenlemesinin bulunduğu, dolayısı ile ön inceleme duruşmasından önce dile getirilen zamanaşımı defi dikkate alınarak davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40555, Karar No: 2017/43383, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40555 E.  ,  2017/43383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/567, Karar No: 2016/1552, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/567 E.  ,  2016/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek ve birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/504 esas, 2015/130 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2015/534-368 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 15/06/2015 tarihli ve 2015/581 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 25/11/2015 gün ve 94660652-105-34-12543-2015-E.24465/77633 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 15/06/2015 tarihli ve 2015/581 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.