muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4192, Karar No: 2024/6979, Tarih: 08.10.2024

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve numarası belirtilen kararıyla; asıl dava yönünden yapılan incelemede, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, erkeğin boşanma kararının kesinleşmesinden önce 2018 yılında çalıştığı ... Şirketinden alınan SGK dökümüne göre kod 25 gerekçesi ile ayrıldığı bu kodun işten çıkarılma olmayıp erkeğin kendi isteği ile işten ayrıldığını gösterdiği, erkeğin boşanma protokolünden doğan yükümlülüklerinin kararın kesinleşme tarihi olan 10.09.2019 tarihinde başladığı ve dava tarihine kadar uzun süreli işsiz kaldığı bir dönem olmadığının SGK dökümlerinden anlaşıldığı, erkeğin anlaşmalı boşanma protokolünü kendi isteği ile imzaladığı ve davayı kendisinin açtığı, protokol şartlarının uzun vadede kendisine ne getireceğini erkeğin bilmesi gerektiği, işten ayrılma sebeplerinin hiçbirinin dış sebeplerden kaynaklanmadığı erkeğin kendi iradesinden kaynaklandığı, protokol ile çocuklarına karşı bir çok sorumluluk yüklenen erkeğin iş yaşamındaki iniş çıkışlar konusunda samimi bulunmadığı ve asıl davanın ispatlanamadığı, birleşen dava yönünden yapılan incelemede ise asıl dava reddedilmekle protokol şartlarının devamına karar verildiği, protokolde nafaka artışının TÜFE'ye göre yapıldığı, aradan geçen zaman, TÜFE değişimleri neticesinde nafakanın ulaştığı miktar yeterli olduğundan asıl davanın reddi ile konusuz kalan birleşen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği belirtilerek asıl davanın reddine, birleşen dava hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğu, asıl davanın kabulü şartlarının oluştuğu ve reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, asıl dava dilekçesi içeriğinde de belirtildiği üzere erkeğin uzun bir süre işsiz kaldığı, vekâlet ücreti düzenlemesinin hatalı olduğu belirtilerek; asıl davanın reddi ve vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların dosyaya yansıyan sosyal ve ekonomik durumları, ortak çocukların ihtiyaç ve giderleri ile hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında iştirak nafakasının kaldırılması ya da indirilmesi şartlarının oluşmadığı, ortak çocukların eğitim masraflarını, yurt dışı ve yurtiçi özel okul ücretlerini, eğitim, yemek, ulaşım, kırtasiye, kulüp, konservatuar ve benzeri tüm masrafları ile ilgili yükümlülüğü bilerek ve isteyerek protokolle üstlenen erkeğin sonradan bu yükümlülüğün tamamen kaldırılması yönünde talepte bulunmasının iyiniyet, doğruluk, dürüstlük ve sözleşmeye bağlılık ilkeleri ile bağdaşmayacağı, erkeğin halihazırda sabit gelir getiren bir işinin olmadığı, ülkemizde son yıllarda yaşanan enflasyon oranlarına göre paranın satın alma gücündeki düşüş, kadının da gelir getiren bir işte çalışması ve üzerine kayıtlı taşınmazlardan gelirinin bulunması dikkate alındığında, ortak çocukların "eğitim masraflarını, yurt dışı ve yurtiçi özel okul ücretlerini, eğitim, yemek, ulaşım, kırtasiye, kulüp, konservatuar vb." giderlerinin erkek tarafından ödenmesine yönelik düzenlemenin yarı oranında kaldırılmasının hakkaniyete uygun olduğu, İlk Derece Mahkemesince reddedilen nafaka davası yönünden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarında 17.900,00 TL, reddedilen protokol hükümlerinin kaldırılması davası yönünden 16.000,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken 219.137,84 TL vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek; davacı-davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kabul edilen yönlerden kaldırılmasına ve bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm tesisine, protokol hükümlerinin kaldırılması davasının kısmen kabulüne, İstanbul Anadolu 9. Aile Mahkemesi'nin 2017/739 Esas, 2017/962 Karar sayılı ilamının 7 inci bendi ile yapılan düzenlemenin kaldırılmasına, ortak çocukların "eğitim masraflarının, yurt dışı ve yurtiçi özel okul ücretlerinin, eğitim, yemek, ulaşım, kırtasiye, kulüp, konservatuar vb. tüm giderlerinin ve sportif faaliyetlerden doğan masraflarının" 1/2'sinin dava tarihi olan 24.06.2020 tarihinden itibaren erkekten alınarak kadına verilmesine, reddedilen nafaka davasında kadın kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca 17.900,00 TL vekâlet ücretinin erkekten tahsil edilerek kadına verilmesine, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca kabul edilen miktar üzerinden 17.900,00 TL vekâlet ücretinin kadından tahsil edilerek erkeğe verilmesine, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca reddedilen miktar üzerinden 17.900,00 TL vekâlet ücretinin erkekten tahsil edilerek kadına verilmesine, davacı-davalı erkek vekilinin diğer yönlere ilişkin istinaf itirazlarının ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen kararın hatalı olduğu, istinaf yoluna başvurmayan kadının temyiz hakkının bulunmadığı, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile kadının temyiz yoluna başvurma hakkı bulunmadığını beyanla vekâlet ücreti yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, asıl davanın reddine karar verilmesi gerektiği, uyarlama şartlarının işbu davada gerçekleşmediği, her davanın açıldığı tarihteki şartlar dikkate alınarak değerlendirilmesi gerektiği, vekâlet ücretinin hatalı olduğu belirtilerek; asıl davanın kısmen kabulü ve vekâlet ücreti yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, anlaşmalı boşanma protokolünün aşırı ifa güçlüğü nedeniyle uyarlanması ve iştirak nafakasının azaltılması istemine ilişkin olup uyuşmazlık, protokol hükümlerinin davacı- davalı erkeği katlanılmaz duruma düşürüp düşürmediği, dürüstlük kuralı gereği uyarlama gerekip gerekmediği ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 182 inci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu, 331 inci maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 323 üncü ve devamı maddeleri, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 138 inci maddesi; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin ilgili hükümleri.

3.Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 182 inci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu, 331 inci maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 323 üncü ve devamı maddeleri, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 138 inci maddesi; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin ilgili hükümleri.

3.Değerlendirme

Asıl davada talep; 4721 sayılı Kanunu'nun 166 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmündeki koşullara uygun olarak yapılan ve İlk Derece Mahkemesince tasdik edilen protokolde, ortak çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakası ve ortak çocukların eğitim masrafları, yurt dışı ve yurtiçi özel okul ücretleri, eğitim, yemek, ulaşım, kırtasiye, kulüp, konservatuar ve benzeri tüm masrafları ile ilgili yükümlülüğe ilişkin maddelerinin davacı-davalı erkeğin gelir durumu dikkate alınarak uyarlanmasına ilişkindir. Uyarlama talebinin kabul edilebilmesi için işlemin yapıldığı tarihteki koşulların borçludan kaynaklanmayan bir sebeple olağanüstü derecede değişmesi, bu değişimin sözleşmenin yapıldığı sırada taraflarca öngörülmemesi ve öngörülmesinin de beklenmemesi ve ayrıca bu değişim nedeniyle gerçekleşen yeni durumun işlemin taraflarından biri için kendisinden ifasının istenmesinin dürüstlük kuralına aykırı düşecek ölçüde katlanılamaz hale gelmiş olması gereklidir. Somut davada, uyarlanması istenilen protokol 10.09.2019 tarihinde kesinleşmiş, uyarlama davası ise 24.06.2020 tarihinde açılmıştır. Davacı-davalı erkek gösterdiği delillerle protokolün tasdik edildiği tarih ile dava tarihi arasında durumunda önemli bir değişiklik olduğu ve bu nedenle protokol hükümlerinin katlanılamaz hale geldiğini kanıtlayamamıştır. O halde uyarlama koşullarının gerçekleşmemesi nedeniyle davacı-davalı erkeğin, ortak çocukların eğitim masrafları, yurt dışı ve yurtiçi özel okul ücretleri, eğitim, yemek, ulaşım, kırtasiye, kulüp, konservatuar ve benzeri tüm masrafları ile ilgili yükümlülüklerin uyarlanması istemine ilişkin asıl davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL vekâlet ücretinin Tansel'den alınarak Hece'ye verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/853, Karar No: 2018/4839, Tarih: 19.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/853 E.  ,  2018/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden "uzlaştırma" kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

İİK'nın 354. maddesinde belirtilen feragat veya borcun itfa edilmesi gibi hallerde davanın ve bütün sonuçlarıyla birlikte cezanın düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık, şikayetçi vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22407, Karar No: 2012/7579, Tarih: 13.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22407 E.  ,  2012/7579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 13/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26044, Karar No: 2016/14770, Tarih: 15.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/26044 E.  ,  2016/14770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK m. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.15.11.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/4595, Karar No: 2016/311, Tarih: 14.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4595 E.  ,  2016/311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/89922

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2009/379 (E) ve 2011/122 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 19/02/2007

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın sorgusunda beyan ettiği adrese adres bırakmadan taşındığından bahisle tebliğ edilemediği, mahkemece Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince sanığın MERNİS adresi bulunmasına karşın bu adres yerine, daha önce tebligat yapılamayan adrese bu kez Kanunun 35. maddesi gereğince 06.07.2011 tebliğ işlemi edildiği, yapılan tebligatın usulsüz ve sanık müdafiinin temyiz istemi süresinde olduğu kabul edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce borcundan dolayı haczedilen işyerindeki malları, daha sonra işyerini devralan ve haciz işleminden haberi olmayan katılana bedeli mukabili devrettiği, devirden sonra icra memurlarının aynı icra dosyası kapsamında yeniden haciz yaparak malları muhafaza altına alıp götürdükleri, böylece sanığın baştan beri zarar verme kastıyla hareket ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hapis cezası, adli para cezası yaptırımına çevrilirken TCK’nın 50. maddesi hükümde gösterilmemiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir bir eksiklik olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN" ve "500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Sanığın işletmiş olduğu avize mağazasında Kadıköy İcra Müdürlüğünün 2007/227 Esas sayılı dosyası kapsamında haciz işleminin yapıldığı, tutanak içeriğine göre bir kısım avizeler ile işyerinde bulunan bilgisayar ve yazıcıyı anında yed-i emin olarak sanığa teslim olunduğu;

Sanığın işyerini ve içinde bulunan bir kısım eşyalarında katılana 33.000 TL karşılığında devrettiği, katılanın henüz devraldığı işyerinde faaliyete başlamadan icra memurların işyerine gelerek daha önce haczedilen bilgisayar ve yazıcı ile katılan tarafından işyerine sonradan getirilen ve katılan adına fatura ve irsaliyesi bulunan bir kısım avizeleride alıp götürdükleri;

Sanığın savunmasında katılandan işyerini boşaltma karşılığında 33.000 TL hava parası aldığı haczedilen bilgisayar ve yazıcı ile telefonu geçici süre kullanması için katılana bıraktığını ayrıca, haciz işlemleri sırasında kendisinin işyerinde bulunmadığını; yed-i emin tutanağındaki imza ve yazınında kendisine ait olmadığını haciz işleminden sekreterinin bildirmesi ile haberdar olduğunu belirtmesi karşısında;

Sanık savunması katılan beyanı, haciz tutanakları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, katılanın haciz işlemleri karşısında iyiniyetli üçüncü kişi durumunda olduğu, haczedilen malların kendisine iade edilmesi gerektiği, bu durumda şikayet konusu olayda katılanın zararının bulunmadığı ve dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden sanığın mahkumiyetine yönelik mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, mahkumiyet kararının ONANMASINA dair çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/8727, Karar No: 2024/5298, Tarih: 23.05.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/8727 E.  ,  2024/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : ..., ..., ..., ... Saç Kutu İmalatı Elektro Statik Toz Boya Madeni Eşya Elektronik İnşaat Ve Kuyumculuk Sanayi Ticaret Limited Şirketi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60'ar TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline, 23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38972, Karar No: 2024/10697, Tarih: 19.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/38972 E.  ,  2024/10697 K.**

**"İçtihat Metni"**

EK KARAR SAYISI : 2019/300 E., 2020/2341 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz istemlerinin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanıkların tehdit suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin asıl kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmalarına hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2020 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanıklar ile sanık ... müdafiinin temyiz başvuruları hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz istemlerinin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemleri, süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunduklarına, Mahkemenin kanun yoluna dair yeterince bilgilendirme yapmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz istemi ise; kararın kendisine tebliğ edilmediğine, bu nedenlerle infazın durdurularak verilen cezaların kaldırılması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların yüzlerinde 02.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde açıklanan asıl hükümlere karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 19.11.2020 ve 20.11.2020 tarihlerinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanıklar ile sanık ... müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.