muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24794, Karar No: 2014/34315, Tarih: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/24794 E.  ,  2014/34315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ergani Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/156-2013/330

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında; davacının iş bitimi sebebiyle başka yerde görevlendirildiğini ancak gitmediğini diğer isteklerinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın redine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunan işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Talep edilen alcaklarla ilgili ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İş yerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, inşaat işyerinde elektirik tesisatçısı olan davacının fazla çalışma isteği konusunda şahit anlatımları dikkate alınmıştır. Davacı şahitlerine göre çalışmanın 08:18:30 saatleri arası haftada altı gün ve yarım saat ara dinlenme kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa işin elektrik tesisat işi olması kış aylarında havanın daha erken kararması davalı tanık beyanlarında kış ve yaz çalışma saatlerinin farklı olduğunu bildirmeleri birlikte değerlendirildiğinde kış aylarında çalışmanın 08:00-16:30 saatleri arası kabul edilerek fazla çalışma ücretinin buna göre belirlenmesi dosya içeriğine uygundur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9890, Karar No: 2024/743, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9890 E.  ,  2024/743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/187 Esas, 2023/187 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Edirne Çocuk Mahkemesinin 02.05.2023 Tarihli ve 2021/271 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Mahkemece verilen tedbir kararının Antalya Valiliği İl Müdürlüğünce yerine getirilmiş olduğundan dosyanın karar vermekle sona ermediği aksine karardan sonra işlemlerin devam etmesi karşısında Antalya Çocuk Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 16.06.2023 Tarihli ve 2023/187 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Edirne Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanunu'nun 5 inci maddesinin c bendi uyarınca verilen bakım tedbirinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Edirne Çocuk Mahkemesinin 03.12.2021 tarihli ve 2021/271 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince sağlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, mahkemece 06.01.2022 tarihli ek kararıyla sağlık tedbirinin kaldırılmasına korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 02.05.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Edirne Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Edirne Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10663, Karar No: 2023/4083, Tarih: 02.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/10663 E.  ,  2023/4083 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2053 E., 2021/1576 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2019 tarihli ve 2019/662 Esas, 2019/1152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 91 ... maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ağaç kesme suçundan 75 gün karşılığı 1.500,00 TL adlî para cezası ve 3 gün karşılığı 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, işgal ve faydalanma suçundan 300 gün karşılığı 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

motorlu testere ve emvalin müsaderesine karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2020/2053 Esas, 2021/1576 Karar sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerinin kaldırılarak, ağaç kesme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, işgal ve faydalanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine ve orman emvalinin müsaderesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanığın yol açtığını kabul ettiğine, bilirkişi raporu ile 378 m2 lik alanda yol tesis edildiğinin tespit edildiğine, ağaç kesilen yer sanığın taşınmazına bitişik olduğundan ve sanığın motorlu testeresi olduğundan hayatın olağan akışına göre ağaçların yol çalışması için kesildiği ve sanıktan başkasının kesmesinin mümkün olmadığına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanığın yol açtığını kabul ettiğine, bilirkişi raporu ile 378 m2 lik alanda yol tesis edildiğinin tespit edildiğine, ağaç kesilen yer sanığın taşınmazına bitişik olduğundan ve sanığın motorlu testeresi olduğundan hayatın olağan akışına göre ağaçların yol çalışması için kesildiği ve sanıktan başkasının kesmesinin mümkün olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.28.06.2017 tarihli suç tutanağında orman muhafaza memurlarının yaptığı kontrolde tahminen 15-20 gün önce kesilmiş ve emvalleri yerinde ... kızılçam ağacı köklerinin görüldüğü, yapılan araştırmada açma suçunun da işlendiğinin tespit edildiği, suça konu yerdeki zeytinliğin bitişiğinde bulunan kaçak kesimler ile ilgili araştırmada sanığa ulaşıldığı, açma yapılan alanda kepçe ile taş duvar şeklinde set yapılarak toprak dolgu yapıldığı belirtilmiştir.

2.Sanık savunmalarında ağaç kesmediğini, 10-15 metrelik yol açtığını beyan etmiştir.

3.Orman bilirkişisi tarafından hazırladığı raporda suça konu yerde orman kadastrosunun kesinleştiği, açılan yol alanında yapılan işlemin tutanak tarihinden 1 yıl önce yapıldığı, tarlalara ulaşımın daha güvenli olması ve paralelinde bulunan ... yolu üzerine gelebilecek taş dökülmelerini önleyici olarak yapılan bir uygulama şeklinde olduğu, yol güzergahının tarlaya dahil edilmediği, 378 m2 lik alanda yol tesisi ile işgal ve faydalanma olduğu, sanığa ait olduğu belirtilen parselin üst kısmında 8 adet kızılçam ağacının motorlu testere ile 2017 yılı içinde kesilmiş olduğu, toprak işlemesi yapılmadığı tespit edilmiştir.

4.Yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince, sanığın 6831 sayılı Kanun'un 91 ... ve 93 üncü maddelerine muhalefet suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Ağaç kesmediğini beyan eden sanığın bu savunmalarının aksini gösterir tanık beyanı veya maddi herhangi bir tespit ve somut delilin bulunmaması karşısında, suça konu eylemi gerçekleştirip ağaçları kestiğine dair şüphe oluşan sanığın şüpheden sanık yararlanır şeklindeki evrensel hukuk kuralı da gözetilerek atılı yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan beraati gerektiği, işgal ve faydalanma suçu bakımından suç tutanağının düzenlendiği tarihten bir yıl önce tarlasına ulaşmak amacıyla orman alanından yol olarak kullanılmak için açma yaptığı iddiası ve cezalandırılması istemiyle

hakkında kamu davası açılan sanık yönünden; yargılama sırasında yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporundan; orman içi patikaya taş dizmek şeklindeki eylemin aynı güzergahta bulunan tarlalara ulaşımın daha güvenli sağlanması amacıyla paralelde bulunan ... karayoluna taş ve toprak kaymasını engellemek için yapıldığının, bu işlem için herhangi bir ağaç kesilmediğinin, yol güzergahının tarlaya dahil edilmediğinin ve sürülerek tarımsal faaliyet yapılmadığının anlaşılması sebebiyle ve olay yeri keşif fotoğrafları da dikkate alındığında, ormanlık alana herhangi bir zarar vermeden orman içi patikaya taş dizmek şeklindeki eylemde unsurları oluşmadığı anlaşılan atılı orman alanlarının işgali, ormandan faydalanma ve orman içinde yerleşilmesi suçundan da sanığın beraat gerektiği anlaşıldığından sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak, ağaç kesme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, işgal ve faydalanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine, el konulan orman emvalinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddetmesi, suç tutanağında tutanak tarihinden tahminen 15-20 gün önce kesilmiş ağaç köklerinin tespit edilmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda ağaç kesilen yerde toprak işlemesi yapılmadığının tespiti ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın isnat olunan suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına göre, orman alanında yol yaptırıldığının, açma yapılan alanda kepçe ile taş duvar şeklinde set ve toprak dolgu yapıldığının tespit edilmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde yol güzergahı düzenlendiğinin, 378 m2 lik alanda yol tesisi olduğu yönünde görüş bildirilmesi ve sanığın savunmasında yol açtığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Ağaç Kesme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2020/2053 Esas, 2021/1576 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2020/2053 Esas, 2021/1576 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20440, Karar No: 2014/27346, Tarih: 17.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20440 E.  ,  2014/27346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2013/1117-2013/658

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak genel haciz yolu ile yapılan ilamsız icra takibinde, borçlunun ödeme emri tebligatının usulsüzlüğü şikayeti ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda borçlu adına çıkartılan örnek 7 numaralı ödeme emri tebligatının, adresin kapalı olması sebebiyle en yakın komşudan sorulduğu, verilen sözlü beyanda muhatabın geçici olarak ... (okunaklı değil)'ya gittiğinin beyan edilmesi üzerine tebliğ zarfının Ferrahevler Mahalle Muhtarı ... (okunaklı değil)'na teslim edildiği ve 2 nolu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı şerhiyle 24.7.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu hali ile, tebliğ memurunun, ödeme emrinin tebliğinde; komşunun ad ve soyadını almadan, muhatabın nerede olduğuna ilişkin olarak kimden alındığı belli olmayan beyan ile yetinerek yaptığı tebliğ, yukarıda yazılan ilkeler uyarınca usulsüzdür.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20875, Karar No: 2017/6624, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20875 E.  ,  2017/6624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13720, Karar No: 2012/29777, Tarih: 16.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13720 E.  ,  2012/29777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 01.03.2012 tarih ve 2012/5692-5915 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 01.03.2012 tarih ve 2012/5692 E.-2012/5915 K. sayılı bozma ilamında geçen "O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin reddi yerine yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de, ret kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan onanması gerekmiştir" şeklinde ifade edilen bölümünün maddi hataya müstenit olup, bu kısmın "O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir" şeklinde düzeltilmesine, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31975, Karar No: 2012/17433, Tarih: 30.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/31975 E.  ,  2012/17433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmaları, mağdur ... Uslu ve tanıklar ..., ... , ... ve ...'un olaya müteakip 29/09/2008 03/10/2008 tarihinde alınan beyanları ve tüm dosya kapsamından Sanık ...'ın ele geçirilemeyen bıçakla mağdur ...'yı yaralamaya teşebbüs ettiğinin anlaşılmasına göre adı geçen sanığın bıçakla kasten yaralamaya teşebbüs etmek suçundan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.