muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6270, Karar No: 2019/7752, Tarih: 07.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/6270 E.  ,  2019/7752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

“2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin Mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hüküm fıkrasında uygulama maddesi olarak 213 sayılı Kanun’un 359/b maddesi yerine, 352/b-1 maddesi yazılması,

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “352/b-1” ibaresinin çıkartılması ve yerine “359/b” ibaresinin yazılması, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanık hakkında, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

C) “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası; aynı suçun düzenlendiği ve suç tarihinden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörülmesi karşısında, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu gözetilmeden ve temel cezanın teşdiden uygulandığına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeden, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabule göre;

a) Hüküm fıkrasında uygulama maddesi olarak 213 sayılı Kanun’un 359/b-1 maddesi yerine, 352/b-1 maddesi yazılması,

b) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3498, Karar No: 2019/10444, Tarih: 07.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/3498 E.  ,  2019/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre edimin ifasına fesat karıştırma suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 07/01/2015 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye ve CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak Hazinenin açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

... Medikal Sağlık Araç Gereçleri Tekstil Tur. San. Tic. Ltd. Şirketi müdürü olarak görev yapan sanığın, lehlerine sonuçlanan ... Çocuk Hastanesince 18/07/2008 tarihinde düzenlenen 76 kalem tıbbi sarf malzemesi alımına ilişkin ihalenin ediminin ifası kapsamında son kullanma tarihleri geçmiş bulunan 1.625 adet ... malzemesinin son kullanma tarihinde oynama yapıp 01/2012 olarak göstererek 20/07/2010 tarihinde teslim etmek suretiyle edimin ifasına fesat karıştırdığı iddiasıyla cezalandırılmasının talep edildiği, sanığın, ileri tarihli ürünleri ... Medikal'den alarak kuruma teslim ettiği savunmasında bulunup buna ilişkin faturayı ibraz ederek yüklenen suçu kabul etmediği, söz konusu ürünlerin üreticisi olan ... firmasının Türkiye distribütörleri olan ... Sağlık Ürünleri San. Tic. A.Ş'nin ve ... Sağlık Ürünleri Ltd. Şirketinin 29/09/2010 ve 30/09/2010 tarihli cevabi yazılarında... Medikal Sağlık Araç Gereçleri Tekstil Tur. San. Tic. Ltd. Şirketine bu ürünleri vermediklerini, yine ... Sağlık Ürünleri Ltd. Şirketinin 30/11/2012 tarihli cevabi yazısında hastaneye teslimi yapılan... lot numaralı ürünlerin son kullanma tarihinin 01/11/2009 olduğunu bildirdikleri, 17/01/2011 tarihli inceleme tutanağında ihalede 105,80 TL birim fiyat üzerinden alınan ürünün sanık tarafından ibraz edilen faturadaki birim fiyatının 45,00 TL olarak belirtildiğinin ifade edildiği, ayrıca 03/10/2010 tarihli tutanak içeriğinde... firması tarafından gönderilen orijinal ürünler ile hastaneye teslimi yapılan ürünler arasında yapılan karşılaştırmalar neticesinde son kullanma tarihlerinin dikey olarak değil yatay olarak basıldığı, baskı karakterinin farklı olduğu, elde kabarıklık hissi verdiği, 5'lik karton kutu ambalajlarının yan yüzlerinde orijinalinden farklı olarak dağılmış mürekkep lekesi bulunduğunun, üç kutu içerisinde mürekkepli pamuk parçalarına rastlandığının kayıt altına alındığı, tutanak tanıklarının da bu hususları doğruladıkları nazara alınarak, suça konu ihaleye ilişkin tüm evrakın temini ile hastaneye teslim edilen ürünler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak bu ürünlerde yer alan lot numaraları belirlenip bu numaraların kim tarafından verildiği tespit edilerek ... Sağlık Ürünleri Ltd. Şirketinin 30/11/2012 tarihli cevabi yazısında belirtilen ... lot numaralı ürünlerin son kullanma tarihinin 01/11/2009 olduğu hususu da gözetilmek suretiyle 03/10/2010 tarihli tutanakta yer alan tespitlerin doğruluğunun araştırılması ve ... Medikal firmasının 20/07/2010 günlü ve 006602 sayılı faturasına konu ürün için ihalede teklif edilen fiyat ile faturadaki fiyat farkının nedeni ve bu ürünlerin bu firma tarafından ne şekilde kimden temin edildiği hususu araştırılmak suretiyle faturanın gerçekliğinin belirlenmesi sonrasında sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/2238 sırasında kayıtlı emanet eşyaları hakkında bir karar verilmemesi,

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/2238 sırasında kayıtlı emanet eşyaları hakkında bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2621, Karar No: 2009/8125, Tarih: 11.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/2621 E.  ,  2009/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı davalılardan Otokoç’tan 23.8.2004 tarihinde Ford Focus 2004 model otomobil satın aldığını,kendisine verilen belgelere ve faturaya göre araç tescilinin yapıldığını,28.9.2007 tarihli araç muayenesinde aracın motordaki numarası ile ruhsatındaki numarasının farklı olduğunun anlaşıldığı bu sebeple hakkında soruşturma yapıldığı ve takipsizlik kararı verildiğini, aracın motor numarasının farklı olması nedeniyle aracın gizli ayıplı olarak kabulü ile satış bedelinin iadesini,50.000 YTL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece araç bedelinin iadesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının davalı Otokoç’tan 23.8.2004 tarihinde satın aldığı aracın ruhsattaki motor numarası ile araç muayenesi sırasında incelemede görülen motor numarasının farklı olduğu 28.9.2007 tarihli araç muayene istasyonunda yapılan inceleme sırasında anlaşıldığı ve araç üzerinde yapılan inceleme ve üretici firmanın yazısına göre aracın motorunun orijinal olup sonradan bir motor değişikliğinin yapılmadığı,numaranın farklı olmasının fabrikadaki teknisyen hatası olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davacının aracındaki motor numarası farklılığı ,alım satım sırasında,trafikte ve idari işlemlerde ciddi 2009/2621-8125

sıkıntılar yaratacak nitelikte ve gizli ayıplı olarak değerlendirilmiştir.Davacının ruhsatında motor numarasındaki düzeltmenin dahi araçtan beklenen ekonomik faydaları azaltması gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı aracının motor üzerinde bulunan numara ile ruhsattaki numara farklılığının idari yoldan düzeltilmesi imkanı olup olmadığı ,olduğu takdirde araçtan beklenen ekonomik faydaları azaltıp azaltmayacağı yönünde inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, 11.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17003, Karar No: 2016/8358, Tarih: 12.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17003 E.  ,  2016/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.09.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı,..... Belediyesince satışa çıkarılan ...... Köy içi mevkiinde bulunan toplam 15 adet arsayı satın aldığını ve bedellerinin ödendiğini; ancak, tapuda devrin yapılmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini, mümkün olmaması halinde taşınmazların bugünkü değerlerinin tespitiyle toplam bedelin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğu gibi taleplerin zamanaşımına uğradığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, geçerli bir satış olmadığından tapu iptali ve tescil davasının ve zamanaşımı nedeniyle de tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve özellikle 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddesi uyarınca belediyeye ait taşınmaz alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulması halinde tahsisin kaldırılmasına karar verme yetkisi belediye encümenine değil belediye meclisine ait bulunmasına ve anılan madde uyarınca belediye meclisince çekişmeli taşınmazın davacıya satışına ilişkin karar bulunmamasına göre, davacının tapu iptali ve tescile yönelik diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacının ödediği paraların geri alınmasına dair terditli, istemine gelince;

Mahkemece tazminat istemininin zamanaşımı yönünden reddine karar verilmiş ise de; taşınmaz mal satışından doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince 10 yıllık zamanaşımı süresi uygulanır ve bu süre sözleşmenin ifa olanağının doğması ile işlemeye başlar.

Somut olayda; davacı tarafça dosyaya ibraz edilen ödeme belgelerine göre, 1993-1994 yıllarında çeşitli tarihlerde arsa satış bedeli olarak ödemeler yapıldığı ve davalı ... Başkanlığının 04.05.2015 gün ve 1106 sayılı Mahkemeye hitaben yazılan cevapta aynen "yapmış olduğumuz incelemeler sonucunda makbuzlarda her ne kadar arsa alımı olarak makbuz kesilmiş ise de bu arsa satışları ile ilgili meclis ve komisyon kararı bulunmamıştır." açıklamasına göre de arsa satışına ilişkin makbuzlar kesildiği kabul edilmiştir.

Dava, öncelikle tapu iptali ve tescil mümkün olmaması halinde ödenen bedellerin tahsili istemine ilişkin olarak terditli açılmıştır. Taşınmazların aynına yönelik davalarda zamanaşımı başlangıcı hak sahibi olduğun iddia edenlerin ferağa icbar umuduğu yitirdiği zamanda başlar. Davacı ferağa icbar için eldeki davasını 19.09.2013 tarihinde açmış olmakla terditli istemi için de zamanaşımı başlangıç tarihi bu tarihdir.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre; davacı eldeki dava tarihine kadar ferağa icbar umudunu yitirmemiş olmakla zamanaşımı süresi başlamamıştır. Bu nedenle terditli istem olan ödeme bedellerinin tahsiline dair davanın esasının tarafların iddia ve itirazları doğrultusunda toplanmış ve toplanacak deliller çerçevesinde incelenmesi ve kanıtlanan ödeme bedellerinin dava tarihine göre güncellenmiş değerine hükmedilmesi gerekirken bu kalemle ilgili davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle yazılı şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte yazılı sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatıralan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8777, Karar No: 2015/6650, Tarih: 30.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8777 E.  ,  2015/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün eşinin ve ailesinin ...'da ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... tarafından alınan hükümlü beyanına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önce "..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6916, Karar No: 2011/12699, Tarih: 22.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6916 E.  ,  2011/12699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, icra takibine itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 01.04.2008 tarihi sonrasında kira bedelinin mahkeme kararıyla tespit edildiği kira farklarının toplamı 95536 TL ve aylık %12 faiz 6830 TL’nin tahsili için icra takibi yaptığını, davalının 6403 TL ‘lik faize itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın kaldırılmasına, takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kira sözleşmesinin 01.01.2004 başlangıç tarihli ve 31.03.2008 bitiş tarihli olduğu, bu nedenle %12 aylık gecikme faizinin geçerli olmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 01.10.2004 başlangıç tarihli Ve 31.03.2008 bitiş tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin özel koşullar bölümü 8.3. maddesinde kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde aylık % 12 gecikme faizinin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile belirlenen bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Kiralanan 6570 sayılı yasa hükümlerine tabi olup, anılan Yasanın 11. maddesi hükmü uyarınca kiracı kira müddeti bitmeden en az onbeş gün önce kiralananı tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği takdirde sözleşme aynı koşullarla bir yıl süreyle uzamış sayılır. Sözü edilen yasa hükmü gereği sözleşmenin 8.3. maddesinde kararlaştırılan %12 gecikme faizi koşulunun sözleşmenin bir şartı olarak devam edeceğinin kabulü gerekir. Mahkemece anılan yasa hükmü gözardı edilerek sözleşmede belirlenen gecikme faizi koşulunun sadece kira dönemi için geçerli olduğundan bahisle yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12560, Karar No: 2017/2588, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12560 E.  ,  2017/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12472, Karar No: 2015/8828, Tarih: 18.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/12472 E.  ,  2015/8828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58.maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: ... 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (..., B. No: ... 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.