muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8041, Karar No: 2023/4712, Tarih: 02.11.2023

2. Olay günü ... isimli şahıs kolluk kuvvetlerine müracaat ederek komşusu olan sanık ...'nın taşınmazının sınırları içerisinde sürekli olarak define bulmak amacıyla kazı yaptığını, yaptığı kazıların derin olması nedeniyle kendi bahçe duvarının kayabileceğini beyan edip sanıktan şikayetçi olmuştur.

3. Kolluk kuvvetleri tarafından durumun bildirildiği Akşehir Müze Müdürlüğü görevlilerinin olay yerine gelerek yaptıkları incelemeler sonunda düzenledikleri 20.10.2015 tarihli raporda, taşınmazın, Konya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 29.08.2006 tarih ve 1150 sayılı kararı ile tescilli 2. derece arkeolojik sit alanı olarak belirlenen Gölçayır Höyüğü'nün dışında kaldığı, yeni açılan kaçak kazı çukurunun daha önceden açılmış olan çukurun yaklaşık 3 metre kuzeydoğusunda olduğu, genişliğinin yaklaşık 1,5 metre, derinliğinin ise 5,5 metre olduğu, çukurun içerisinde 2 metreden sonra kültür katmanlarına rastlanıldığı, çıkan hafriyat toprağında 2863 sayılı Kanun kapsamında kırık seramik parçalarına rastlanıldığı, suça konu kazı neticesinde taşınmazın bulunduğu parselin höyüğün devamı niteliğinde olduğu belirtilmiştir.

4. Sanık ..., 21.10.2015 tarihli kolluk beyanında, evinin bahçesinde bulunan tulumbadan yeraltına giden su boruları çürüdüğünden boruları değiştirmek için kazı yaptığını, kazı yaptığı alanın yağmurdan dolayı çöktüğünü, çalışmayı yağmur nedeniyle tamamlayamadığını, bahçe ve kamelya yapmak amacıyla bu işe giriştiğini, taşınmaz kendisine ait olduğundan izin alması gerektiğini düşünemediğini iade etmiş, duruşmada alınan savunmasında boruların çürüdüğünü kolluk kuvvetlerinin de gördüğünü, su bulmak amacıyla kazı yaptığını, Devlet Su İşlerini aradığında, 10 metreye kadar su aramak için izne gerek olmadığının söylendiğini, aynı bahçenin içinde başka bir kuyu daha kazdığı için Akşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesindeki yargılamanın devam ettiğini beyan etmiştir.

5. Mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan 06.04.2016 havale tarihli mimar bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın arka bahçesinde 1 metre çapında ve 7 metre derinlikte çukur kazılmış olduğu, fen bilirkişi raporunda ise taşınmazın, Konya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 18.12.2015 tarih ve 3360 sayılı kararı ile tescilli 2. derece arkeolojik sit alanında kaldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

5. Mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan 06.04.2016 havale tarihli mimar bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın arka bahçesinde 1 metre çapında ve 7 metre derinlikte çukur kazılmış olduğu, fen bilirkişi raporunda ise taşınmazın, Konya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 18.12.2015 tarih ve 3360 sayılı kararı ile tescilli 2. derece arkeolojik sit alanında kaldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinde yer alan, kültür varlıkları bulmak amacıyla, izinsiz olarak kazı veya sondaj yapan kişinin, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılacağı, ancak, kazı veya sondajın yapıldığı yerin, sit alanı veya bu Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olmaması halinde, verilecek cezanın üçte birinin indirileceği şeklindeki düzenlemeden anlaşılacağı üzere, kazı yapılan yerin sit alanı veya bu Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olmaması durumunun, eylemi suç olmaktan çıkarmayıp, temel cezada indirim sebebi olduğu, somut olayda sanığın, eyleminden sonra tescil edilen 2. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazında izinsiz kazı yaptığının bilirkişi raporları ile sabit olduğunun, sanığın adli sicil kaydında yer alan Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli, 2019/351 Esas, 2020/589 Karar sayılı kararına ilişkin ilam Uyap'tan incelendiğinde, sanığın aynı taşınmazda 10.10.2018 tarihinde 8,5 metre derinliğinde kazı yaptığı, sanığın istikrarlı şekilde devam ettiği bu kazı eylemini de incelemeye esas dosyada olduğu gibi bahçesinde mevcut tulumbanın borularını değiştirmek amacıyla yaptığını beyan ettiği ve kazı neticesinde Roma dönemine tarihlendirilen bir kap ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın kastının kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmak olduğu değerlendirilerek atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gözetilmeksizin, "suç tarihinin 19.10.2015 olduğu, keşif sonucu fen bilirkişisinden alınan rapordan ve Kültür ve Turizm Bakanlığı Konya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kuruluna yazılan müzekkere cevabında dava konusu yerin 18.12.2015 tarihli kararla sit alanı ilan edildiğinin anlaşıldığı, bu yönüyle suç tarihi itibariyle sit alanı ilan edilmediğinden sanığın eyleminin 2863 s.K 74/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturmadığı anlaşıldığından" şeklindeki hatalı değerlendirme ile beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Hazine vekilinin, 24.12.2015 tarihli dilekçe ile Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunduğu ve katılma kararı bu yöndeki dilekçeye istinaden verildiği halde, gerekçeli kararda Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğünün katılan olarak gösterilmesi, isabetli görülmemiştir.

V. KARAR

2.Hazine vekilinin, 24.12.2015 tarihli dilekçe ile Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunduğu ve katılma kararı bu yöndeki dilekçeye istinaden verildiği halde, gerekçeli kararda Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğünün katılan olarak gösterilmesi, isabetli görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/1029 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1999, Karar No: 2023/9245, Tarih: 14.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/1999 E.  ,  2023/9245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/837 E., 2021/837 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/ İtirazın Kısmen Kabulü

SAYISI : K-2021/87376

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın vekalet ücreti ile sınırlı olarak kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 06.06.2019 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirterek bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri ile 300,00 TL rapor ücreti olarak şimdilik kaydı ile 5.000,00 TL tazminat talep etmiş, yargılama sırasında talebini toplam 68.933,31 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya 04.06.2020 tarihinde 32.234,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkilinin başka sorumluluğu kalmadığını, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik, geçici bakıcı gideri ve rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, kusur incelemesi yapılması ve davanın kabulü halinde vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.... KARARI

...'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri zararlarının poliçe teminatı kapsamında olduğu, dosyaya sunulan maluliyet raporunun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde ve fiziki muayene yapılarak düzenlendiği, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılmış olduğu, bilirkişi raporunda davacının geçici iş göremezlik zararının 7.312,60 TL, geçici bakıcı giderinin 2.020,00 TL ve sürekli iş göremezlik zararının 94.355,18 TL olarak hesaplandığı, sigorta şirketi ödemesinin güncellenerek düşülmesi sonrasında bakiye sürekli iş göremezlik zararının 59.300,71 TL bulunduğu, taşımanın niteliğine göre hatır taşıması şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, toplam 68.933,31 TL'nin 02.02.2021 tarihinden tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

B. İtiraz sebepleri

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

B. İtiraz sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde, yapılan ödeme sonucunda bakiye borç kalmadığını, maluliyetin mevzuata uygun şekilde belirlenmediğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı giderinin teminat dışında olduğu, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, davanın kabulü halinde vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek ... kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının yaptığı ödeme sonrasında bakiye zarar bulunduğunun bilirkişi raporu ile anlaşıldığı, maluliyet raporunun usulüne uygun olduğu, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri zararından davalının sorumlu olduğu, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre yapılması gerektiği, rapor ücretinin yargılama giderlerinden sayıldığı, davacı yararına hükmedilmesi gereken vekalet ücretinin maktu miktar altında kalmamak kaydı ile 1/5 oranında olması gerektiği gerekçesiyle, itirazın vekalet ücreti ile sınırlı olarak kabulüne; ... kararının sonuç bölümü "c" paragrafının çıkarılarak yerine “Başvuru sahibi vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci ve 13 üncü maddeleri ve 5684 ... Yasa'nın 30/17 inci maddesi uyarınca 4.080,00 TL avukatlık ücretinin sigorta kuruluşundan alınıp, başvuru sahibine verilmesine” ibaresinin yazılmasına, kararın diğer bölümlerinin aynen geçerli olduğuna karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde, davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, usulüne uygun alınan bir maluliyet raporu bulunmadığını, maluliyet oranını kabul etmediklerini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılması gerektiğini, hesaplanan tazminat tutarını ve rapor ücretini kabul etmediklerini, kusur oranının fahiş olduğunu, müterafik kusurun araştırılması gerektiğini, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini belirterek ... kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davacı vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde, davacı yararına 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesinin haksız olduğunu belirterek ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 ... Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 ... Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, 5684 ... Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan ... kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ile davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye GÖNDERİLMESİNE,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3385, Karar No: 2017/4342, Tarih: 11.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/3385 E.  ,  2017/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Taah. ... Tıbbi Cihaz San. ve Tic. A.Ş. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.11.2015 tarih ve 2014/253-2015/431 sayılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyanın incelenmesinde dosya kapağında "Salonda 4 adet mavi klasör eki var" ibaresinin yazılı olduğu yine 14.03.2016 tarihli dosya gönderme formunda "Ekleri 4 adet mavi klasör" yazılı olduğu ancak dosya eklerinin gönderilmediği anlaşılmakla dosya eklerinin temin edilerek gönderilmesi,

2-İncelenmesine gerek görüldüğünden sözleşme kapsamında düzenlenen tüm hakedişlerin varsa idareye kayıt tarihlerini de içerir hakedişlere itiraz dilekçelerinin, taraflarca yapılan tüm yazışmaların dosyaya eklenerek birlikte gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1284, Karar No: 2018/9971, Tarih: 08.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1284 E.  ,  2018/9971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 52. maddesi uygulanmasına rağmen karar yerinde uygulama maddesi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK 232/6 maddesine aykırı davranılması,

2)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi uygulanmadığı halde ilgili madde uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarında bulunulması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15020, Karar No: 2019/7897, Tarih: 29.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/15020 E.  ,  2019/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 139 ada 227 parsel 139 ada 228 parsel sayılı 2746 ve 2639 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden oldukları belirtilerek ... adına tespit ve tescil edilmişlerdir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmış ve yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 109 ada 227 parsel ve 139 ada 228 parsel sayılı taşınmazların ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak dava konusu taşınmazların her ikisi de aynı ada içerisinde olduğu halde 227 sayılı parselin ada numarasının sehven 139 yerine 109 olarak yazılması isabetsiz ise de, maddi hataya dayalı bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. satırında "227" sayısından önce yer alan "109 ada" ibaresinin "139 ada" olarak DÜZELTİLMEK suretiyle hükmün ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2302, Karar No: 2018/2888, Tarih: 02.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2302 E.  ,  2018/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1-)Sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2010 tarih, 2010/4253 soruşturma sayılı iddianamesi ile 2005-2009 takvim yılları arasında sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2013 tarih, 2010/562 Esas, 2013/258 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizin 02.05.2017 tarih, 2016/5551 Esas, 2017/3279 Karar sayılı kararıyla 2009 takvim yılı için suç tarihi 25.07.2009 olarak kabul edilerek düzeltilip onanarak kesinleştirildiği ve suça konu faturaların bu tarihten sonraki tarih olan Eylül 2009 tarihine ait olduğu anlaşılmakla; aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanmak eylemlerinin kendi içinde zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümleri uygulanarak tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Kabule göre de;

a-)Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura kullanmak eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak eksik ceza tayin edilmiş olması,

c-)Suça konu faturaların Eylül 2009 KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, “25.10.2009“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “28.10.2010“ şeklinde yanlış yazılması,

d-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.