muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20540, Karar No: 2015/21461, Tarih: 04.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/20540 E.  ,  2015/21461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/109508

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/265 (E) ve 2013/12 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, kaçakçılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiası ile açılan davanın yargılaması sonucunda, atılı her iki suçtan da beraat kararı verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, Mersin Gümrük Müdürlüğü'nde sanığın yetkilisi olduğu E. H. İth. İhr. Kuyum. Pet. İnş. Mak. Tek. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına işlem gören 23.04.2012 tarihli serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile 1593 kap asma kilit ve 20 kap silindir (barel) beyan edildiği, muayene memurunca yapılan tespitte, asma kilit türü eşyanın 1413 kap, silindir (barel) türü eşyanın ise 200 kap olduğunun belirlendiği, muayene sonucunda tespit edilen toplam kap adetinin beyana uygun olmasına karşın asma kilit türü eşyanın 180 kap eksik, silindir (barel) türü eşyanın ise 180 kap fazla olduğu, her kapta 10 kutu, her kutuda da 12 adet bulunduğundan, toplamda 21600 adet silindirin (barel) eksik beyan edildiği, Çin menşeli bu eşyanın adedinin 0,74 USD anti-damping vergisine tabi olduğu, ayrıca 13.01.2011 tarih ve 27814 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2011/2 sayılı “İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğ” gereğince CIF 15 USD/Kg. altında kıymeti olan eşyanın ithalatında “gözetim belgesi” ibrazı gerektiği, sanık tarafından Gümrük İdaresine sunulan dilekçe ile siparişleri dışında fazla gelen 180 kap silindirin (barel) mahrecine iadesi talep edilmiş ise de, yine dilekçe kapsamına göre, bu istemin, beyana aykırı durumun gümrük idaresince tespitinden sonra yapıldığı, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca "tescilin bağlayıcı olduğu ve beyan sahibine eşyanın muayene edileceğinin bildirilmesinden ya da beyandaki bilgilerin yanlış olduğunun idarece tespitinden sonra beyannamede düzeltme yapılamayacağı", tüm bu hususlar karşısında; sanığın eksik vergi ödemek amacıyla tarife saptırması yapmak suretiyle dava konusu eşyayı ithale teşebbüs ettiği, bu şekilde atılı suçların sübuta erdiği gözetilerek cezalandırılması yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19762, Karar No: 2014/10624, Tarih: 28.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19762 E.  ,  2014/10624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/44720

MAHKEMESİ : Sincan Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2011/52 (E) ve 2011/310 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hükümlü olarak Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan suça sürüklenen çocuğun, kalmakta olduğu C blok 12 nolu koğuşun 4 nolu odasının pencere camını duvara çarptırmak suretiyle kırmaktan ibaret eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun savunması alındığı tarihte 18 yaşını doldurmuş olduğu ve müdafii talep etmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki müdafii bulundurmadan suça sürüklenen çocuğun savunması alındığına ilişkin 1 nolu bozma düşüncesine, yine 18 yaşını bitirmiş olması nedeniyle sosyal inceleme raporu alınmamış olduğundan tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianamenin 02.02.2011 tarihinde kubul edildiği, kovuşturma aşamasının iddianamenin kabulüyle başladığı ve suça sürüklenen çocuğun 24.01.2011 tarihinde kovuşturma başlamadan önce zararı gidermiş olması nedeniyle, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı maddenin 2 fıkrası ile indirim yaparak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3114, Karar No: 2015/7012, Tarih: 11.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3114 E.  ,  2015/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/218527

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2011

NUMARASI : 2009/203 (E) ve 2011/87 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçuna ilişkin sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen suç için, yasada öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suçun oluştuğu tarih itibariyle, temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen yedi yıl altı aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE,

II-2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ile defter ve belgeleri gizlemek suçlarına ilişkin olarak sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında düzenlenen 16.02.2009 tarihli mütalaa ile ekindeki 05.02.2009 tarihli vergi suçu raporunda; sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının belirtilmesine karşın 20.02.2009 günlü iddianamede sevk maddesi doğru gösterilerek ''şüphelinin ibraz ettiği bir kısım defter ve belgelerin sahte olduğu ve bu konuda vergi kaybına neden olduğu'' şeklindeki bir anlatımla açık ve net olmayacak şekilde dava

1-Sanık hakkında düzenlenen 16.02.2009 tarihli mütalaa ile ekindeki 05.02.2009 tarihli vergi suçu raporunda; sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının belirtilmesine karşın 20.02.2009 günlü iddianamede sevk maddesi doğru gösterilerek ''şüphelinin ibraz ettiği bir kısım defter ve belgelerin sahte olduğu ve bu konuda vergi kaybına neden olduğu'' şeklindeki bir anlatımla açık ve net olmayacak şekilde dava

açıldığı cihetle; öncelikle davanın anılan yıllarda sahte fatura kullanma suçundan açılıp açılmadığı hususunda iddianamenin açıklattırılmasından sonra sanığın, 2005 ve 2006 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturaları düzenleyen C.... şirketi hakkında düzenlendiği belirtilen 27.11.2006 tarihli vergi tekniği raporları ve eklerinin aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, anılan raporla ilgili olarak faturaları düzenleyenler hakkında ''2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde mümkünse birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, ''2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak'' suçlarından yazılı şekilde eksik kovuşturma sonucu mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a-Defter ve belgeleri gizlemek suçu yönünden; 213 sayılı VUK’nın 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının, 08/02/2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 23/01/2008 tarih ve 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile altı ay'dan, bir yıl'a, yükseltilmiş olması karşısında, suç tarihi itibariyle anılan maddede öngörülen hapis cezasının asgari haddinin "bir yıl" olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b-2005 ve 2006 takvim yıllarında değişik tarihlerde birden fazla sahte fatura kullanıldığı kabul edildiği halde, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

c- 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından hükmedilen kısa süreli olmayan hapis cezaları ertelenen sanık hakkında TCK’nın 53/3. fıkrası gereğince kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden TCK’nın 53/1-c bendindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2247, Karar No: 2024/5739, Tarih: 13.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2247 E.  ,  2024/5739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/625 Esas, 2023/508 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 29.09.2023 Tarihli ve 2021/240 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen küçüklerin ikamet adresinin ... ili, ... ilçesi, olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İskenderun 3. Aile Mahkemesinin 06.10.2023 Tarihli ve 2023/625 Esas, 2023/508 Karar Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak İstanbul 1. Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin a bendi uyarınca verilen danışmanlık tedbirinin kaldırılması, 5395 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin b bendi uyarınca eğitim tedbirlerinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a, b, ) alt bentleri şöyledir:

"Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,"

"Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,"

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,"

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 19.04.2023 tarihli, 2021/240 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 29.09.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın İstanbul 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20577, Karar No: 2011/26082, Tarih: 15.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/20577 E.  ,  2011/26082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1734 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden önce, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 360.maddesi uyarınca 1734 sayılı yasanın 12.maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürürüldüğü cihetle hükmün BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesi uyarınca öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin tamamlanmış olması karşısında ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 15.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12003, Karar No: 2017/6159, Tarih: 21.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12003 E.  ,  2017/6159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ...Ltd. Şti ile davalı arasında finansal kiralama sözleşmesi yapıldığını, müvekkiline ait taşınmaz üzerinde sözleşmeden doğan borç için ipotek tesis edildiğini, dava dışı şirketin yükümlü olduğu borcu ödediğini, söz konusu ödeme neticesinde tarafların birbirlerini ibra ettiklerini, ipoteğin terkinin gerektiğini ileri sürerek, davaya konu ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu ipoteğin teminat olarak yer aldığı finansal kiralama sözleşmesinin Ekonomi Bakanlığı' nca finansal kiracı şirkete verilen yatırım teşvik belgesi kapsamında imzalandığını, yatırım teşvik belgesinin finansal kiracının yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle iptal edildiğini, bu nedenle de maliyenin uygulanan vergi ve harç istisnalarının iadesinin talep edilmekte olduğunu, ödenecek tutar için de müvekkili şirketin dava konusu ipotekli gayrimenkul hakkında icra takibi yapma hakkı bulunduğunu, bu kapsamda davacının sözleşmeden doğan borçlarının teminatı olan ipoteğin fekkini talep etmesinin de haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının davaya konu ipotekle ilgili sözleşmeden dolayı bir alacağı kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi dairesi tarafından tahakkuk ettirilecek vergi ve cezalar nedeniyle sorumlu kişilerin dava tarihinde henüz belli olmadığı, bu yöndeki tespitin müfettişlerce dava açıldıktan sonra düzenlenen 28.05.2015 tarihli raporla ortaya çıktığı, davalının davanın açıldığı tarihte ipoteğin kaldırılmasına karşı çıkmakta haklı olduğu, davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava finansal kiralama sözleşmesinin teminatı olarak verilen taşınmazın üzerindeki 1. derece ipotek kaydının kaldırılmasına ilişkindir. Davalı şirket, ipoteğin sözleşmenin tarafı şirket hakkında devam eden vergi incelemesi nedeniyle kaldırılmadığını savunmuştur. 28.05.2015 tarihli vergi müfettişlerinin raporunda vergi borcunun doğmadığı belirlenmiştir. Bu tarihten sonra da bir engel kalmamasına rağmen davalı tarafından ipotek kaldırılmamıştır. Davalı ipoteği kaldırmayarak davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Mahkemenin davalıyı yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutması gerekirken, yazılı şekilde karar vermesi doğru olmamış ve bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6958, Karar No: 2010/14103, Tarih: 21.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6958 E.  ,  2010/14103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 2003, 2004 ve 2006 yılları aralık ayları kira bedellerinin geç yatırılmasından kaynaklanan gecikme zammı ve faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafindan temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.1.1992 ve 1.1.2005 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. 1.1.2005 tarihine kadar geçerli olan 1.1.1992 tarihli kira sözleşmesinin özel şartlar 4. Maddesinde kira bedelinin aylık peşin olarak ayın ilk haftası sonuna kadar ödeneceği kiranın geç ödenmesi durumunda gecikilen süre için kanuni faiz alınacağı belirtilmiştir. 1.1.2005 tarihli kira sözleşmesinin 4. Maddesinde ise kira bedelinin 3'er aylık peşin her ayın ilk haftası sonuna kadar ödeneceği kira bedeli bu süre içerisinde ödenmezse gecikme zammı ve kanuni faiz ödeneceği belirtilmiştir. Özgür irade ile kararlaştırılan bu hükümler geçerli olup tarafları bağlar. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında 4958 Sayılı SSK Kanunu’nun 19,maddesinde kira gelirlerinin de kurum gelirleri arasında sayıldığı belirtilerek 506 Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 80. maddesine göre süresinde ödenmeyen alacakların tahsilinde 6183 Sayılı Amme Alacakları Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un uygulanacağı, belirtilmiş ise de şahsi hak doğuran kira sözleşmesinde yer almayan bu düzenleme sebebiyle süresinde ödenmeyen kira bedellerinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekir. Bu nedenle 1.1.1992 tarihli ve 1.1.2005 tarihine kadar geçerli olan ve şahsi hak doğuran kira sözleşmesinde gecikme cezası alınacağı belirtilmediğinden 1.1.2005 tarihine kadar olan süre için gecikme cezasına ilişkin talep edilen miktar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46, Karar No: 2014/167, Tarih: 01.04.2014

**Ceza Genel Kurulu         2014/46 E.  ,  2014/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 5. Ağır Ceza

Günü : 26.10.2011

Sayısı : 254-253

Sanık H.. S..'in çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı TCK'nun 103/1, 103/3, 103/6 ve 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.10.2011 gün ve 254-253 sayılı hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 13.05.2013 gün ve 2227-5851 sayı ile, oyçokluğuyla onanmasına karar verilmiş, Daire üyeleri M. ve K.; "Gamze ’e yönelik, ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu gerçekleştirdiğine dair sübuta yeter tam bir vicdanı kanı verecek kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı görüşündeyiz. Şöyleki;

Mağdure Gamze, anne ve babası ayrı yaşayan 13-14 yaşlarında bir çocuktur. Anne babası ayrı yaşadığı ve babasının düzenli bir yaşamı olmadığı için önce amcası Murat’ın yanında çocukluk yıllarını geçirdiği, onun vefatı üzerine halası Arzu’nun yanında kaldığı, orada sıkıntılar yaşayınca dedesi H.. S..’in yanına getirildiği, babaannesinin vefatından sonra önce Orhan, daha sonrada Mustafa isimli amcalarının yanında kalmaya başladığı, yengeleriyle sorunlar yaşamasından sonra tekrar dedesi sanık Hasan’ın yanına döndüğü, buradayken dedesinin izniyle annesiyle görüşmeye başladığı ve yine dedesinin izniyle annesinin yanında yaşamaya başladığı, bir müddet sonra dede ile anne arasında yaşanan sorunlardan dolayı sanık dedenin mağdureyi geri almak istediği, mağdurenin annesinin yanında kalmak istediği, bu sırada intihara teşebbüs ettiği ve bu olaylar üzerine de mağdurenin SHÇEK'na yerleştirildiği, bu kurumdayken dedesinin son iki yıllık dönemde kendisine basit cinsel istismar eylemlerinde bulunduğunu iddia ettiği görülmüştür.

Mağdure, kendisinin bu beyanlarına delil olarak, ayrıca dedesinin birlikte yaşadığı Gürcü asıllı bayana yanında iki tanık varken dedesinin kendisine cinsel istismarda bulunduğunu anlattığını ifade etmiştir.