muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4476, Karar No: 2023/839, Tarih: 16.03.2023

... sertifikalarının uygun olduğu, pilotlar ve kule arasındaki görüşmelerin dosya içerisinde yer aldığı, bant kayıtlarının incelenmesinde hava aracıyla kule arasında iletişimde sorun yaşanmadığının tespit edildiği, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Hava Aracı Kazası Araştırma Ve İnceleme Raporunda, uçağın doğuya kalkış sonrası tırmanış bacağındayken benzetilmiş motor durması biçiminde acil durum uygulaması, yani mecburi iniş çalışması amacıyla denizden yaklaşık 300-350 ft'lik (91-107 m) bir irtifada anlaşılmayan ve pilotlar tarafından anons edilmeyen bir nedenle THKY-208 Selçuk Meydan İşletme yönergesine aykırı olarak sağa (güney) dönülmesi sırasında yatışın çok büyümesi sonucunda stola (tutunma kaybı) ve ardından viril (spin, burgu) başlangıcına girilmesi ve bulunulan yüksekliğin bu virilden çıkış için yetersiz olması nedeni ile çok büyük yatış ve yunuslama açısıyla yere çarpması sonucu meydana geldiğinin belirlendiği, 01.12.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda da "Olay ve Olgular" başlığında (8) numaralı bentte ayrıntılarına yer verilen durum değerlendirmelerine göre kazada ölen pilotların gerekli uçuş kurallarına ve usullerine uymadıkları ve bu nedenle kusurlu oldukları, kazanın oluşunda etken ve kusur durumu tespiti gerektiren üçüncü kişilerin bulunmadığı belirtilmiş olup tebliğnamede eksikliği belirtilen kayıt ve dökümlerin dosya içerisinde bulunduğu, Havaaracı Kazası Kaza Araştırma Ve İnceleme Heyeti tarafından düzenlenen rapor ve eklerinde ayrıntılı şekilde irdelenip incelendiği anlaşıldığından eksik kovuşturma yapılması nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Hazırlık aşamasında alınan bilirkişi raporunda uçak sicil kartı motor ve pervane değişim kayıtları no:1 de "Motorun ve pervanenin uçuş ömrünü doldurduğundan O/H için indirildi" ibarelerinin yer aldığı, uçağın 23.05.1988 tarihinde hizmete girdiği tespitinden sonra hakkında dava açılmamış Türk Hava Kurumu yetkili ve sorumlusu her kim ise T-67 model uçakta yeterli teknik denetim ve gözetim yaptırmaması, tehlike gösteren motor ve pervaneyi değiştirmesi, motoru ve pervanesi uçuş ömrünü tamamlamış olan uçağın uçuşuna izin vermemesi gerektiğinden bahisle Türk Hava Kurumu yetkili ve sorumlusu her kim ise kusurlu olduğu, ölen pilotların ise kusursuz olduğunun belirtildiği ancak uçak sicil kartı incelendiğinde uçağa takılı durumdaki Lycoming L-24377-51A seri numaralı motorun 5. Overhaul işleminin gerçekleştirilerek 02.03.2011 tarihinde bu uçağa takıldığı, B383 seri numaralı pervanenin overhaul işlemi gerçekleştirilerek 23.08.2011 tarihinde uçağa takıldığı, T.C. Kara Kuvvetleri Komutanlığı 5'inci Ana Bakım Merkezi Komutanlığınca düzenlenen raporda motor ve aksesuarlarında dahili ve harici olarak yapılan incelemeler neticesinde, kaza - kırım öncesinde motorun normal olarak çalışmasını engelleyecek herhangi bir arıza veya hasara rastlanmadığının belirtildiği, zamana tabi parçalar listesi incelendiğinde Lycoming L-24377-51A seri numaralı motorun 664,05 saat; B383 seri numaralı pervanenin 68,6 ay/ 1.336,90 saat kalan zamanı olduğu, diğer tüm zamana tabi malzemelerin limitleri içinde olduğunun anlaşıldığı, hava aracının bakımlarının bakım periyotlarına uygun ve zamanında yapıldığı, kaza uçuşu öncesinde aynı gün içinde hava aracının sorunsuz olarak uçuş gerçekleştirdiği, uçuş sonrası kontrollerinin yetkili uçak teknisyeni tarafından yapıldığı, bakımı gerçekleştiren teknisyenlerin geçerli lisansa sahip oldukları anlaşıldığından hazırlık aşamasında alınan bilirkişi raporu isabetsiz bulunmuş, dosyadaki diğer raporların ise maddi gerçeği ortaya çıkarmak bakımından yeterli ve isabetli bulunduğu anlaşıldığından yukarıda "A.Tebliğname yönünden" başlığı altında belirtilen gerekçeler ile birlikte değerlendirildiğinde, eksik inceleme ile karar verildiğine, uçağın teknik arıza nedeni ile düştüğüne, gerçek kusur durumu ve sorumlu yetkili kişilerin tespit edilmediğine ve sair husulara yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Mahkemece ... Adli Yargı İlk Derece Mahkemesi ... Komisyonu Başkanlığı bilirkişi listesinde yalnızca iki pilot ve uçak mühendisinin bulunduğu, yer görevlisi ve ... güvenliği uzmanı bulunmadığından Türk Hava Yolları Genel Müdürlüğünce bir yer görevlisi ve ... güvenliği uzmanının görevlendirilerek mahkemeye bildirilmesi istenmiş, görevlendirme sonrasında Bilirkişi İnceleme ve Teslim Tutanağında, listede yer almayan bilirkişilerin açık kimliğinin tespit edildiği ve yeminlerinin yaptırıldığı anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli 2014/284 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2125, Karar No: 2020/4318, Tarih: 27.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/2125 E.  ,  2020/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi açısından;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, müşteki ...'ın soruşturma aşamasında sanığın çıkardığı bıçağı açmaya çalışırken kendisinin elinden aldığını, sonrasında sanığın tehdit eyleminde bulunduğunu beyanı ve bıçağı müştekinin teslim etmiş olması karşısında; sanığın tehdit eylemi esnasında bıçağın elinde olup olmadığı yeterince tartışılmadan yetersiz gerekçeyle silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

2) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, olayı doğrulayan görgü tanığının da bulunmaması karşısında; müşteki beyanının ne suretle sanık savunmasına üstün tutulduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

3) Bir nolu bozma bendi gereği yapılacak tespitten sonra sanık ...'in tehdit eylemini gerçekleştirdiği sırada elinde bıçak olmadığının kabulü ile iki nolu bozma bendi gereği yapılan tespitten sonra sanık ... hakkında ise tehdit eyleminin sübutunun kabulü halinde;

a)Sanıkların aşamalarda olayı başlatanın diğer taraf olduğunu savunmaları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c) Sanık ... hakkında; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

c) Sanık ... hakkında; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7221, Karar No: 2018/6059, Tarih: 02.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7221 E.  ,  2018/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK'ya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanığın üzerilerine atılı suçlamayı kabul etmediğini savunması karşısında; öncelikle sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeniyle 2006 takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından veya onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları düzenleyen...Gıda Et ve Ürünleri, Temizlik, Ambalaj, İnşaat Turizm, Otomativ Peyzaj Tic. Ltd. Şirketi hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması sırasında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2012 tarihli cevabi yazısında 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/48 Esas sayısına dava açıldığının belirtilmesine rağmen UYAP üzerinden yapılan incelemede bu yargılamanın başka bir şirkete ait olduğunun anlaşılması karşısında; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen bu şirket hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ve yetkilileri hakkında kamu davası açılıp açılmadığının tekrar araştırılması, açıldığının tespiti halinde ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlediklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve ticari defter ve belgeler üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Kabule göre de;

2-)Kabule göre de;

a-)Sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2010 tarih, 2010/9684 esas sayılı iddianamesi ile 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açıldığı, Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2012 tarih, 2010/637 Esas, 2012/1366 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizin 22.03.2018 tarih, 2016/2054 Esas, 2018/2513 Karar sayılı kararıyla bozulduğu anlaşılmakla; aynı takvim yılı içinde farklı şirketlere ait olsada birden fazla sahte fatura kullanma eylemlerinin ayrı ayrı suçları değil kendi içinde zincirleme şekilde işlenmiş tek bir sahte fatura kullanmak suçunu oluşturacağı cihetle; mümkünse Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/637 Esas sayılı dosyası ile bu dosyanın birleştirilmesi, mümkün olmadığı taktirde ise tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-)Suça konu faturaların Aralık 2006 KDV indiriminde de kullanılmış olmaları nedeniyle, “21.01.2007“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “16.12.2011“ şeklinde yanlış yazılması,

c-)Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık 213 sayılı Vergi Usul Kanununun (VUK) 359-b maddesinde düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma eylemlerinde suçun oluşup oluşmadığının tespiti açısından suça konu belgelerin VUK 227/3 gereğince, VUK 230 ve devamı maddelerde ve VUK mükerrer 257. maddesiyle verilen yetkiye istinaden Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde belirtilen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının denetlenmesi yönünden belgenin (faturanın) mutlaka dosyaya celbinin gerekip gerekmediği noktasındadır.

Ayrıntıları Dairemizin 07.05.2018 tarih 2018/3390 Esas 2018/4256 Karar sayılı kararına ekli gerekçeli karşı oy yazımızda da açıklandığı üzere;

Ayrıntıları Dairemizin 07.05.2018 tarih 2018/3390 Esas 2018/4256 Karar sayılı kararına ekli gerekçeli karşı oy yazımızda da açıklandığı üzere;

1) Vergi Usul Kanunu'nun 359/b' de düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının düzenleniş şekli, içeriği ve amacının TCK'da düzenlenen sahtecilik suçlarından farklı olduğu, TCK' da belgenin düzenleniş biçimi ve (özellikle resmi belgede) bulunması gereken zorunlu unsurların suçun unsuru kabul edildiği halde VUK'da düzenlenen belgelerin niteliği, (özel belge oluşu) suçun işleniş şekli ve VUK 359/b'nin düzenleniş amacı nazara alındığında VUK'da belge ve şekil denetiminin suçun unsuru olmadığı, unsuru haline getirilmesininde 359/b son cümledeki tanım ve VUK'nun düzenleniş biçimi ile bağdaşmayacağı, 359/b'deki suçta belgede şekil denetiminin ön şart haline getirilmesinin maddede düzenlenen suçun işlenemez suç haline dönüşmesine neden olacağı, bu nedenle VUK 359/b'deki sahtecilik denetiminin belge şeklinin değil içeriğinin yani vergiyi doğuran olay ve muamelelerin gerçekliğinin denetimi şeklinde yapılması gerektiği,

2) VUK'nun 359/b maddesi kaçakçılık suçları ve cezaları başlığı altında düzenlenmiş olup ceza içeren kanunların başlık ve içeriklerinin birlikte değerlendirilmesi gerektiği, VUK' daki belgelerin özel belge olarak kabul edilmesi nedeni ile VUK'da düzenlenen belgelerde şekil denetiminden ziyade içerik denetiminin esas olduğu, VUK 359/b son cümledeki sahtecilik tanımına göre de aldatma kabiliyetinin içerikte aranması gerektiği, içerik sahteciliğinin ise ( Dairemizin 07.05.2018 tarih 2018/3390 Esas 2018/4256 Karar sayılı kararında gerekçeli karşı oy yazımızda açıklandığı üzere ) VUK 3. maddesi ve Ceza Hukukundaki delil serbestisi ilkesi gereğince "her türlü delille" ispat edilebileceği, bu nedenle belgede bazı bilgilerin eksik olması nedeniyle VUK 227/3 maddesi gereğince belge düzenlenmemiş sayılsa bile bu tür belgelerin her türlü delil kapsamında ceza soruşturmasında delil olarak kullanılabileceği,

3)VUK'nu gereğince verilmesi, alınması ve tutulması zorunlu fatura ve benzeri belgelerle ilgili VUK 230 vd. maddelerde ve Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde şekil şartları belirlenerek her belgede bulunması gereken asgari bilginin hüküm altına alınması sureti ile mali sistemde belli bir düzen sağlanmasının amaçlandığı, sağlanan bu mali düzen ile de hazine tarafından gerçekleştirilen vergi denetim ve incelemelerinde etkenliğin artırılarak Devletin vergi kaybının önlenmek istendiği, VUK 227/3 deki şekil şartının idari ve mali denetime kolaylık sağlamak amacı ile getirildiği, şekil şartlarına uyulmamasının müeyyidesinin de VUK 331 yollaması ile VUK 351, 352, 353 ve 355 maddelerde belirtilen usulsüzlük, özel usulsüzlük cezası kesilmesi veya vergisel avantajlardan yararlanılamaması şeklinde idari olarak düzenlendiği, idari ve vergi denetimi amacıyla getirilen 227/3 deki bu düzenlemenin kaçakçılık suçları adı altında düzenlenen ve adli cezalar içeren 359/b maddesinde uygulanmasının hem 227/3. maddesinin düzenleme yeri ve maksatından koparılması nedeniyle bu maddenin düzenleniş amacına aykırı olacağı hem de şekle ilişkin bu düzenlemenin 359/b'deki suçun unsuru haline dönüştürülmesi nedeni ile de 359/b deki düzenlemenin şekil denetimine indirgenerek uyulanamaz hale getirilmesine neden olacağından dolayı bu uygulamanın vergiyi doğuran olay ve muamelelerin gerçekliğinin her türlü delille ispatının mümkün olduğunu belirten VUK 3/A-2. paragraf ve 3/B maddesine aykırı olacağı,

4)VUK 359'da bahsedilen "vergi kanunları uyarınca düzenlemesi veya tutulması mecburiyeti bulunan" belgelerin, bir kısmı kanunda düzenlenmiş ancak mükerrer 257. maddeyle de Maliye Bakanlığına tebliğlerle benzer düzenleme yapmak yetkisi verilmiştir. 227/3 deki şekil denetiminin 359/b'ye taşınması halinde Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerle suç ihdas edilmiş olacağı, Yasa koyucunun suçta ve cezada kanunilik ilkesi gereği tebliğlerle suç ihdas edilemeyeceğini bilmediği düşünülemeyeceğinden 227/3 maddedeki şekil şartlarına ilişkin düzenlemenin 359/b de uygulama yerinin bulunmadığı düşüncesi ile Maliye Bakanlığına tebliğlerle belgelerde şekil düzenlemesi yapma yetkisinin verildiğini kabul etmekte zorunluluk bulunduğu bu nedenlede belgenin ve belgede bulunması gereken zorunlu bilgilerin 359. maddedeki kaçakçılık suçunun maddi unsuru olarak kabul edilmesinin kanun koyucunun iradesine aykırı olarak kanunsuz suç ihdas edilmesine neden olacağı için Anayasaya aykırılık oluşturacağı,

5) VUK'nun öngördüğü suçlar bakımından bir çok halde ceza hukukunun genel ilkelerinden ayrıldığı, cezai sorumluluğa ve takip şartlarına ilişkin farklı düzenlemeler getirdiği, bu bağlamda iktisadi, ticari ve teknik icablara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutat olmayan bir durumun savunulması halinde bunun ispatının mükellefe ait olacağı, yani VUK'da ispat külfetinin yer değiştirdiği, suç işlediği diğer delillerle ortaya konan mükellefin bunun aksini öncelikle vergi kanunlarına göre usulüne uygun düzenlenmiş belgeleri ile ortaya koyması gerektiği, belgede şekil şartlarına ilişkin düzenlemenin bu amaçla yapıldığı, kanun gereği mükellefin sorumluluğunda olan (belge ile) isbat külfetinin vergi kanunundaki düzenlemenin içeriğine ve maksadına aykırı olarak yer değiştirtip idarenin üzerine yüklenmesinin vergi denetimini kolaylaştırmak için getirilen belgede bulunması gereken zorunlu bilgilerin kanundaki düzenleme yeri ve bağlantısından koparılarak 359/b deki adli suçun unsuru haline getirilmesine ve 359/b deki suçun sübutunun zorlaştırılmasına ve hatta imkansız hale gelmesine neden olacağı için böyle bir uygulamanın kötü niyetli kişi ve mükelleflerin cezasız kalmalarına sebebiyet vereceği nedeni ile VUK 359/b'de belgede şekil şartının suçun unsuru olarak aranamayacağı kanaatindeyiz.

Tabi ki bu suçlarda düzenlenen ya da kullanılan belgeler suçun delillerindendir. Özellikle suç tarihi, ve imza ve yazı incelemesi ile suçun kişiselleştirilmesi gerektiğinde belgelerin suçun sübutu açısından yararlanılacak delillerin başında geldiği açıktır. Nitekim bu dosyada yazı ve imza incelemesinin gerekmesi nedeniyle sanık ve ilgililerin yazı ve imzasını içeren yeteri kadar belgenin dosyaya celbinde zorunluluk bulunmaktadır. Ancak yazı ve imza incelemesi ya da gerektiğinde suç tarihinin tespiti için celbi dışında belgelerin (belgede bulunması gereken bilgilerin) belgede şekil denetiminin zorunlu ve suçun unsuru olarak kabul edilmesinin gerek 359/b'deki düzenlemeye gerekse VUK 3/A ve B'den düzenlemelere aykırı olduğu suçun sübutunu belgede şekil denetimine indirgiyerek VUK'da amaçlanan içerik sahteciliğinin denetimini ve dolayısı ile suçun sübutunu olanaksız hale getireceği nedeni ile doğru olmadığı kanaatindeyim.

Yukarda kısaca açıklandığı üzere; VUK 359/b'de "Kaçakçılık Suçları ve Cezaları" başlığı altında düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının, VUK 359/b son cümlesinde içerik sahteciliği olarak düzenlendiği, VUK 3 maddesi ve Ceza Hukukundaki delil serbestisi ilkesi gereğince bu suçların (bazı şekli unsurları eksik belgelerde dahil) her türlü delille isbatının mümkün olduğu, gerekmediği halde sayın Daire çoğunluğunun belgede şekil şartlarının mutlaka denetlenmesi gerektiği yönündeki düşüncesinin kabulünün bu suçların sübutunu, suçun delillerinden biri olan özel belge niteliğindeki belgenin fiziki varlığına ve şekil denetimine indirgenmesine neden olacağı, şekil denetiminin bu suçların ön şartı ve unsuru haline getirilmesinin maddenin düzenleniş amacı ile bağdaşmayacağı gibi maddede amaçlanan içerik sahteciliğinin denetiminin yapılamaz hale gelmesine neden olacağı, özellikle içinde idari, mali, usuli ve adli düzenlemeler bulunması nedeni ile karma bir düzenleme içeren ve her maddenin düzenleniş yeri, amacı, lafzı ve diğer maddelerle bağlantısi gözetilerek uygulanacağı hükmünü getiren Vergi Usul Kanununun düzenleme biçimi ve amacına aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun dosyaya yeteri kadar belgenin (fatura) celp edilerek öncelikle şekil şartları yönünden denetlenmesi gerektiği düşüncesine katılmadığımı karara bu yönü ile muhalif olduğumu saygılarımla arzederim.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390,K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;