muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8965, Karar No: 2022/1960, Tarih: 16.02.2022

19. Sonuç olarak sigortalının prime esas kazancının tespitinde, mahkemece resen araştırma ilkesi ve delil serbestisi kapsamında her türlü delil toplanmalı, tarafların vazgeçmesi ve kabulü ile bağlı olunmadığı gibi salt tanık beyanları ile de yetinilmemeli, yukarda belirtilen 4857 sayılı İş Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümleri uygulanarak sigortalının yaptığı işin özellikleri(vasıflı olup olmadığı), işyerindeki ve meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde veya başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler dikkate alındığında kayıtlarda görünen ücretle çalışmasının hayatının olağan akışına uygun bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, sendikalardan, meslek odalarından emsal ücret araştırması yapılmalı, bu konuda açılmış işçilik alacakları davası var ve kesinleşmiş ise delil kabul edilmeli, dolayısı ile inandırıcı, ciddi deliller doğrultusunda ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmeli, ücretin işçinin yazılı onayı olmadan düşürüldüğü durumda ise yazılı muvafakati yoksa önceki yüksek ücreti esas alınarak prime esas kazanç saptanmalıdır.

20.Nitekim aynı hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.06.2020 tarih ve 2016/10-376 Esas, 2020/306 Karar, 09.07.2020 tarih ve : 2016/21-904 Esas, 2020/554 Karar ve 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar sayılı kararları ile kabul edilmiştir.

18.Somut uyuşmazlıkta davacı davalı yanında iş operatörü olarak çalışmıştır. Davacının vasıflı işçi olduğu, bu mesleği nedeni ile de özellikle bazı aylar sunulan belgelere göre bordrodan fazla ücret aldığı saptanmıştır. İşçilik alacakları dosyasında da yıllara göre aldığı ücret belirlenmiş ve kesinleşmiştir. Bu gerek içtihatlar ve gerekse Anayasa Mahkemesi kararı uyarınca güçlü delil niteliğindedir. Tüm hizmet süresine ve yıllara göre asgari ücrete oranı üzerinden belirlenerek prime esas kazancın tespiti gerekir. Kararın onanması görüşünde olduğumdan, çoğunluğun resen araştırma ilkesine, 4857, 5510 ve 6098 sayılı kanunların emredici hükümlerine, işçilik alacaklarına ilişkin kararın güçlü delil olarak değerlendirilmesine aykırı şekilde bozma görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2018/2324, Karar No: 2018/17709, Tarih: 19.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2324 E.  ,  2018/17709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Olay günü dolmuşçuluk yapan sanık ...'in yolcu indirdiği sırada Suriye Devleti vatandaşı olan şikayetçinin küfür ederek gezdiğini görmesi üzerine minibüsünü durdurup yanında diğer sanık ...'da bulunduğu halde şikayetçi ile tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanıkların, tanık.... 'ın soruşturma aşamasında alınan beyanına göre, şikayetçinin sopa kaldırması üzerine ellerine yolda buldukları sopaları alıp şikayetçi ile kavga etmeye başladıkları, şikayetçinin bıçak çıkarması üzerine yeniden yaşanan kargaşa ortamında ise şikayetçinin hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, tanık .... n soruşturma aşamasında "şahıslardan zayıf, bıyıksız, sakalsız, 1,70-1,75 boylarında olan, üzerinde bordo kazak ve açık kahverengi kumaş pantolon olanı cebinden bıçak çıkararak ... ' un üzerine attı ve bıçak.... un sol karnına saplandı” şeklinde beyan bulunduğu ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanıkların şikayetçi ile tartıştıklarına ve taş attıklarına ilişkin soruşturma aşamasındaki savunmaları, şikayetçi ile tanıklar .... 'ın soruşturma aşamasında alınan beyanları ile şikayetçinin yaralanmasına ilişkin adli rapor nazara alındığında, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri sabit olduğu halde, haklarında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 19.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24597, Karar No: 2017/7945, Tarih: 10.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24597 E.  ,  2017/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının, sosyal, ailevi ve ekonomik durumu nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nın "kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50. maddesindeki yaptırımlardan birine çevrilmesi hususunun tartışılmaması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9143, Karar No: 2017/11551, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9143 E.  ,  2017/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4, Karar No: 2014/1495, Tarih: 24.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4 E.  ,  2014/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ... ada 1 parsel sayılı, ... metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve...'nin kullanımında olduğu şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ...dava konusu taşınmazın sınırında kendileri lehine ... şerhi verilen ... ada 4 parsel sayılı taşınmaz bulunduğunu ve taşınmazlarının miktarının eksik tespit edildiğini, ileri sürerek dava konusu taşınmaz içerisinde sınırlarını gösterecekleri bölümde lehlerine ... şerhi verilmesi talebi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, hükme dayanak yapılan fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 65,80 metrekarelik alan üzerinde bulunan 14 tane meyve ağacı, 2 tane sedir ağacı ve 7 tane kara çam ağacı İ... ve ...'ya aittir, şeklinde şerh verilmesine ve tapuya bu şekilde tesciline, beyanlar hanesindeki diğer şerhlerin aynı şekilde tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak çekişmeli taşınmazın tescili hakkında hüküm kurulmaması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmekte ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. bendinde davaya konu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Yaylasında kain ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağının beyanlar hanesine teknik bilirkişilerin 30.04.2013 tarihli raporlarına ekli krokide (A) harfi ile gösterildiği şekilde "taşınmazın 65,80 m2 alanında bulunan 14 tane meyve ağacı, 2 tane sedir ağacı ve 7 tane kara çam ağacı ... ve...' ya aittir." sözlerinden sonraki ibarelerin çıkarılarak yerine "beyanlar hanesindeki diğer şerhlerin aynı şekilde bırakılmasına ve taşınmazın Hazine adına tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine, fen bilirkişisinin krokisinin karara eklenmesine” sözlerinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 24.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3052, Karar No: 2022/8191, Tarih: 22.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3052 E.  ,  2022/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.11.2020 tarih ve 2019/241 E. - 2020/466 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 22.11.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ... şirketinin liman işletmecileri yasal sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalının Gebze Efeport Limanında verdiği elleçleme, yükleme, boşaltma gibi liman hizmetleri sırasında limanda hizmet alan üçüncü kişilere ait gemi, kargo ve mallarda oluşacak zararlardan dolayı sorumluluğunu teminat altına aldığını, davalının akdettiği destek hizmet sözleşmesi kapsamında 01.01.2013 itibariyle liman hizmetlerinin fiilen ifasını üstlendiğini, 09.04.2013 tarihinde M/V Maren isimli gemiden Rozak Demir A.Ş.'ye ait emtianın tahliyesi sırasında gemiye zarar verildiğini ve yükün hasarlandığını, zararın sigortalı tarafından hak sahiplerine ödenerek tazmin edildiğini, bunun üzerine tenzili muafiyet sonucu belirlenen 136.763,61 USD'nin sigortalıya ödendiğini, davacının TTK'nın 1481. maddesi uyarınca sigortalısının halefi konumuna geldiğini ileri sürerek, 136.763,61 USD'nin ödeme tarihinden itibaren Amerikan Dolarına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsil tarihindeki kur üzerinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda tüm sorumluluğun davalıya yüklenemeyeceğini, davalının da davacı ... şirketinin sigortalısı olduğunu ve davacıdan alacaklı bulunduğunu, bu nedenle takas- mahsup talebinde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, olayda tüm sorumluluğun davalıya yüklenemeyeceğini, davalının da davacı ... şirketinin sigortalısı olduğunu ve davacıdan alacaklı bulunduğunu, bu nedenle takas- mahsup talebinde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, davalı tarafça yapılan takas ve mahsup def’ine dayanak yapılan alacakların bir başka mahkemede görülen itirazın iptali davalarına konu yapıldığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 139. maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 118. maddesi) uyarınca, takas iradesinin bildirilmesiyle her iki borç takas edilebilecekleri anda daha az olan borç tutarında sona ereceğinden taraflar arasında görülen takas ve mahsuba dayanak olmak üzere dava konusu aynı olan ve davalı TRN'nin davacı ...'den alacaklı olduğu İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/675 esas sayılı dosyasında 34.717,02 TL üzerinden, 2015/676 esas sayılı dosyada ise 22.753,50 TL üzerinden takibin devamına karar verildiği ve işbu kararların kesinleşmiş olduğu, işbu davada tespit edilen alacak miktarından İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce hüküm altına alınan ve kesinleşen alacak miktarlarının mahsup edilmesi gerektiği ve davacının ihtarının tebliğ şerhi sunulamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince Devlet Bankalarının USD ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranıyla birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Taraf vekilleri, kararı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyiz itirazının incelenmesinde; davalının takas mahsuba konu alacakla ilgili başka mahkemede ayrıca itirazın iptali davası açtığı, bu davanın 22.753,50 TL alacak yönünden kabulle sonuçlandığı ve bu miktar yönünden takibin devamına karar verildiği dikkate alındığı aynı alacak için bu dosyadan da takas işleminin uygulanmasının davalı yönünden mükerrer tahsile yol açacağı gözetilerek işbu davada talebin tamamının hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 8.400 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 12.719,32 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25322, Karar No: 2015/16587, Tarih: 06.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/25322 E.  ,  2015/16587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının müvekkil hastane nezdinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile "Acil Tıp Teknisyeni" olarak çalıştığını ve 26.11.2012 tarihinde iş akdini herhangi bir sebep bildirmeksizin haksız olarak feshettiğini, bu nedenle taraflar arasındaki hizmet akdinin 3.2. maddesinde açıkça kararlaştırılan 20.000,00 TL cezai şart bedelini ödemesi gerektiğini, daha önce cezai şart bedelinin 2.000,00 TL lik kısmının tahsili için taraflarınca açılan davanın kabul edildiğini iddia ederek bakiye 18.000,00 TL cezai şart bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, taraflar arasındaki sözleşmenin belirsiz süreli olduğunun davalı tarafça da kabul edildiğini, belirsiz süreli iş sözleşmesinde cezai şartın geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının açtığı ilk kısmi davanın 18.12.2013 tarihinde sonuçlandığı, gerekçeli kararın 30.12.2013 tarihinde yazıldığı, bu kararda davacının hak ettiği cezai şart miktarının 13.600,00 TL olarak belirlendiği, davacı vekilinin bakiye alacağı için işbu davayı 31.12.2013 tarihinde açtığı, ilk açılan kısmi davanın kararının 05.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davacı şirket vekilinin takdiri indirimden tebliğ ile haberdar olduğu, buna göre reddedilen miktarın takdiri indirimden kaynaklandığı anlaşılmakla, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla HUMK' un 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının davalı yararına vekalet ücretine ilişkin 4.bendinde yeralan “Davalı taraf yararına AAÜT uyarınca 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa ödenmesine” cümlesinin çıkartılarak yerine, "Kısmi red taktiri indirimden kaynaklandığından davalı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 06/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5741, Karar No: 2024/11774, Tarih: 08.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/5741 E.  ,  2024/11774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/153 E., 2016/41 K.

SUÇLAR :Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/153 Esas, 2016/41 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan; 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... tarafından ileri sürülen temyiz nedenleri:

Söz konusu mitinge katılmadığına, slogan atmadığına, hangi ifadeleriyle şiddeti övdüğüne ya da silahlı direnişe teşvik ettiğine dair gerekçe yazmadığına, cebir, şiddet ya da tehdit içeren sözlerin ne olduğunun belirtilmediğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve sair hususlara,

B.Sanık ... tarafından ileri sürülen temyiz nedenleri:

Söz konusu yerde tesadüfen bulunduğuna, herhangi bir slogan atmadığına, örgüt propagandası yaptığına dair somut bir delil olmadığına, CD görüntülerinin de net olmadığına, attığı iddia edilen sloganların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ve sair hususlara,

C.Sanık ... müdafii tarafından ileri sürülen temyiz nedenleri:

Müvekkile isnat edilen suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, müvekkile isnat edilen kelimelerin cebir ve şiddet çağrıştırmadığına, lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmamasının kanuna aykırı olduğuna, talimatla ifadesi alınmasına rağmen hakkında olumsuz değerlendirmede bulunulmasının hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

C.Sanık ... müdafii tarafından ileri sürülen temyiz nedenleri:

Müvekkile isnat edilen suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, müvekkile isnat edilen kelimelerin cebir ve şiddet çağrıştırmadığına, lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmamasının kanuna aykırı olduğuna, talimatla ifadesi alınmasına rağmen hakkında olumsuz değerlendirmede bulunulmasının hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"... 03.01.2014 günü saat 14:00 sıralarında BDP Bingöl İl Başkanlığı organizasyonunda halkı selamlama adı altında açık hava toplantısı düzenlendiği, düzenlenen toplantıda PKK/KCK terör örgütü lehine sloganlar ve ilgili örgütün sözde bayrakları ile ... ...'ın resimlerinin olduğu bayrakların açıldığının tespit edildiği, dosya kapsamında sanık ...'ın biji serok apo, gençlik aponun fedayisidir, PKK halktır halk burada şeklinde, sanık ...'ın biji serok apo, disa disa serhıldan, serokeme ... ( yine yine başkaldırın, başkanımız ...) şeklinde, sanık ...'in be serok jiyan nabe (başkansız yaşam olmaz), gençlik aponun fedayisidir, PKK halktır halk burada şeklinde, sanık ...'un be serok jiyan nabe (başkansız yaşam olmaz) şeklinde, sanık ...'ın biji serok apo şeklinde, sanık ...'ın be serok jiyan nabe (başkansız yaşam olmaz) şeklinde slogan attıkları, sanık ... ve ...'ın ... resminin olduğu bayrağı kaldırarak taşıdıklarının tespiti üzerine sanıklar hakkında 2911 sayılı yasaya muhalefet ve TMK'nın madde 7/2 maddesi uyarınca sanıklar hakkında kamu davası açıldığı dosya kapsamında toplanan deliller ve CD görüntü inceleme ve karşılaştırma raporları uyarınca da sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri sabit olmakla; tüm sanıklar bakımından eylemleri sabit olmakla eylemlerine uyan TMK'nın madde 7/2 uyarınca mahkumiyetlerine karar vermek gerekmiş,sanıklar ...,..., ..., ..., ...i hakkında verilen hapis cezasının 2 yıldan aşağı olması, , sanıkların sabıkasız oluşu, kişilik özellikleri ile duruşmalardaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulduğunda mahkemede yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması nedeniyle sanık hakkındaki hükmün, CMK'nın 231/5 inci maddesi uyarınca ayrı ayrı açıklanmasının geri bırakılması,sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise ileride suç işlemekten çekinecekleri yönünde yeterli kanaat oluşmadığından ve ayrıca sabıka kaydı da nazara alınarak haklarında CMK'nın 231/5 inci maddesinin ve TCK'nın 51 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar vermek gerekmiştir...."

Tespitlerine yer verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan kurulan hüküm yönünden