muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2796, Karar No: 2016/11942, Tarih: 15.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/2796 E.  ,  2016/11942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında belediye mücavir alan içinde olduğu belirtilmişse de, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları anlaşılamamaktadır. Bu nedenle;

Dava konusu taşınmazın, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, arsa mı yoksa arazi mi olduğu tespit edilerek sonucuna göre;

Arsa ise, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz

ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre, arazi ise 14.09.2015 tarihli rapora göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12055, Karar No: 2023/7820, Tarih: 12.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/12055 E.  ,  2023/7820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1463 E. 2020/718

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü / İstinaf Başvurusunun Kısmen Kabulü, İlk Derece Mahkemesi Kararının Kaldırılarak Davanın Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/558 E. 2018/506 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince maddi tazminat davasının reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak maddi tazminat davasının reddine, manevi tazminat davasının kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 20.06.2016 tarihinde, davalı ... A.Ş'nin zorunlu mali sorumluluk sigorta (...) poliçesi ile sigortaladığı, davalı Elit Tarım Ticaret ve San. Ltd. Şti. adına kayıtlı ve davalı ...'ın sevk ve idaresindeki araçla, ...'in sevk ve idaresindeki motorsikletin karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacıların abisi ...'in hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, her bir davacı için 30.000 TL manevi tazminatın davalılar Elit Tarım Ticaret ve San. Ltd. Şti. ve ...'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, davacı ... için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan (davalı ... şirketi yönünden poliçe limitiyle sınırlı olmak kaydıyla) kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal avans faizi ile birlikte müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın ... poliçesi ile müvekkili nezdinde sigortalı olduğunu, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında poliçe teminatları dahilinde ve poliçe teminat limitiyle sınırlı olmak üzere sorumlu olduğunu, bedeni zararda kişi başına sakatlık azami limitinin kaza tarihi itibariyle 290.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, bu bedelin tamamen ödenmesinin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalılar Elit Tarım Ticaret ve San. Ltd. Şti. ve ... vekili cevap dilekçesinde; kusurun ve zararın ispatı gerektiğini ve talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalılar Elit Tarım Ticaret ve San. Ltd. Şti. ve ... vekili cevap dilekçesinde; kusurun ve zararın ispatı gerektiğini ve talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan rapora göre davalı sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamından; davacı ...'in destekten yoksun kaldığını ispatlayamadığı, davacıların ölenin kardeşleri olmakla manevi olarak zarar gördükleri gerekçesiyle manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... yönünden 10.000,00 TL, davacı ... için 8.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılar Elit Tarım Ticaret ve San. Ltd. Şti. ve ...'dan müştereken müteselsilen tahsiline, maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; destekten yoksunluk tazminatı isteminin reddedilmesinin isabetsiz olduğunu, murisin vefatından evvel bekar ve ekonomik durumu iyi biri olduğunu, ihtiyaç duyulması halinde davacılara yardım ettiğini, ayrıca alışveriş yapılması, fatura ödenmesi ve kendisi bulunmadığı zaman iş yerine bakılması gibi davacının birçok işini gördüğünü, murisin davacı ile aynı binada ikamet ettiğini, hem nakdi hem de bedeni olarak davacıya destekliğinin bulunduğunu, makul miktarda talep edilen manevi tazminatın tamamının hüküm altına alınması gerektiğini, yine davalılar işleten ve sürücünün vekillerinin karardan önce çekildiğinden kendisini vekil ile temsil ettirmeyen davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Olayın meydana geliş biçimi, davalı sürücünün asli kusuru, elim bir trafik kazası neticesinde davacıların ağabeyini kaybetmiş olması, murisin ölüm yaşı, tarafların dosyaya yansıyan ekonomik konumları, sosyal durumları, kardeş olan tarafların birbirlerine yakınlıkları ve TBK'nın 56'ıncı maddesinde belirtilen ilkelere göre davacıların talep ettiği manevi tazminat miktarı hak ve nesafete uygundur. Hal böyle iken mahkemece, talep edilen manevi tazminatın aynen hüküm altına alınması gerekir ... Somut olayda, dosyada mevcut sosyal ve ekonomik durum araştırmasından anlaşıldığı üzere, olay tarihi itibariyle davacı kardeş ...49 yaşında, üniversite mezunu ve iş sahibidir. Ayrıca evlenmiş ve iki çocuk babası olup, fiziksel bir engeli olmayan davacı ailesinin geçimini sağlamaktadır. Tanık beyanlarına göre altlı üstlü oturan davacı ... ile desteğin, birbirlerine zaman zaman işlerini görmede, günlük yaşam içinde yardımcı oldukları sabit olmakla beraber, mahkemenin bu yakınlığın düzenli destek iddiasını ispatlamaya yeter düzeyde olmadığı, çocuksuz vefat eden desteğin davacının çocuklarıyla yakından ilgilenmesinin manevi tazminatın takdirinde nazara alınması gerektiği yönündeki belirlemesi yerindedir. Bu halde, davacı kardeşin, ölenin destekliğine ihtiyaç halinde olduğu ispatlanamadığından destekten yoksun kalma tazminatı talebinin reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik yoktur. Başvurunun bu yönden reddi gerekir ... davalılar sürücü ve işleten sonradan çekilse dahi davada kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden maddi tazminatın reddinden dolayı adı geçen davalılar yararına vekalet ücreti takdiri yapılacaktır. İstinaf incelemesi neticesinde karar kaldırılarak manevi tazminat istemi de tümden kabul edileceğinden manevi tazminatla ilgili davalılara vekalet ücreti takdiri de yapılmayacaktır." gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesin kararının kaldırılarak maddi tazminat davasının reddine, manevi tazminat davasının kabulü 30.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılar Elit Tarım Ticaret ve San. Ltd. Şti. ve ...'dan müştereken müteselsilen tahsiline davacı ... yönünden kesin, davacı ... yönünden temyizi kabil olmak üzere karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili; müteveffanın davacının kardeşi olup çocuğu ve eşi de olmadığından davacının desteğin mirasçısı olduğunu, destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili; müteveffanın davacının kardeşi olup çocuğu ve eşi de olmadığından davacının desteğin mirasçısı olduğunu, destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan, diğer davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin kardeşlerinin açtığı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 ve 56 ncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, kararda belirtilen gerekçelere, ölenin davacının desteği olduğunun ispatlanamamasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4735, Karar No: 2016/5492, Tarih: 11.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4735 E.  ,  2016/5492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1987 yılında evlendiklerini, davalı kocanın başka bir kadınla birlikte yaşadığı, evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini belirterek, davacı için aylık 1500 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının iddialarının asılsız olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı kadının ayrı yaşamada haklı olduğu ancak tarafların gelirlerinin birbirlerine yakın olup, davacının nafakaya muhtaç olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış tedbir nafakası istemine ilişkindir.

TMK'nın 185/3 maddesi gereğince; eşler birlikte yaşamak; birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadır. Evlilik birliğinin korunması ve devamının sağlanması için eşlerin asgari ölçüde uyması gereken bazı yükümlülükler ve karşılamaları gereken bazı ortak giderler mevcuttur.

TMK'nın 195.maddesinde, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşlerin ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilecekleri hükme bağlanmıştır.

Aynı yasanın 197. maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır. Eşlerden biri, haklı bir sebep olmaksızın diğerinin birlikte yaşamaktan kaçınması veya ortak hayatın başka bir sebeple olanaksız hale gelmesi üzerine de yukarıdaki istemlerde bulunabilir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 1967 doğumlu davacı ... ile 1965 doğumlu Hakan'ın halen evli olduğu ve müşterek çocuklarının bulunduğu, davacının halk eğitim merkezinde öğretmen olup, yedi ay boyunca aylık 1000 TL maaşı aldığı, davalının ise emekli olup, aylık 940.50 TL maaşı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda;dosya kapsamından,davalı kocanın başka bir kadınla birlikte yaşadığı, davacı eşinin ihtiyaçlarıyla ilgilenmediği, evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmediği, davacı kadının ayrı yaşamda haklı olduğu açık olup, bu bağlamda, davacı lehine bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda;dosya kapsamından,davalı kocanın başka bir kadınla birlikte yaşadığı, davacı eşinin ihtiyaçlarıyla ilgilenmediği, evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmediği, davacı kadının ayrı yaşamda haklı olduğu açık olup, bu bağlamda, davacı lehine bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekir.

Hal böyle olunca mahkemece; davalının, eşlerin birlikte yaşaması kuralını haklı bir gerekçe olmaksızın ihlal ettiği, birlik görevlerini ifa etmediği, müşterek konutu terk ederek başka bir kadınla yaşadığı göz önünde bulundurularak, davacı eşin geçimi için gerekli, davalı kocanın geliri ile orantılı olacak şekilde, davacı lehine "hakkaniyet" ölçüsünde bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular değerlendirilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3818, Karar No: 2016/3982, Tarih: 14.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/3818 E.  ,  2016/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı, bir suçu gizlemek veya başka bir suçun delillerini gizlemek ya da yakalanmamak amacıyla öldürme, nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma.

HÜKÜM : I- Sanık ... hakkında;

1) TCK.nun 82/1-b-e-h maddesi uyarınca

ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

2) TCK.nun 109/2-5. maddesi uyarınca 9 yıl hapis

cezası,

3) TCK.nun 102/2, 102/3-e. maddeleri uyarınca 27

yıl hapis cezası.

II- Sanık ... hakkında;

1) TCK.nun 82/1-b-e-h maddesi uyarınca

ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

2) TCK.nun 102/2, 102/3-a-e. maddeleri uyarınca

24 yıl hapis cezası.

III- Sanık ... hakkında; 1) TCK.nun 82/1-b-e-h maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

12.06.2015 tarihli oturumda davaya katılma istemleri reddedilen ve bu nedenle CMK'nun 260/1. maddesi uyarınca temyize hakkı olan Türkiye Barolar Birliği Başkanlığına, Türkiye Barolar Birliği Kadın Hukuku Komisyonu Başkanlığına,...Barosu Kadın Hukuku Komisyonu Başkanlığına, Kadına Özgürlük ve Eşitlik Derneğine, Kadın Cinayetlerini Durduracağız Derneğine, ... Kadın Dayanışma Merkezi ve Kadın Dayanışma Derneğine, ... Barosu Başkanlığına,...Barosu Kadın Hakları Merkezine, ... Sendikaları Konfederasyonuna, Hukukta Sol Tavır Derneğine, ... Barosu Başkanlığına, ... Barosu Başkanlığına, Türkiye Gençlik ve Eğitime Hizmet Vakfına, ...Barosu Başkanlığına,... Barosu Kadın Hakları Komisyonu Başkanlığına, ... Barosu Kadın Hakları Başkanlığına,... Hukukçular Derneğine... Barosu Başkanlığına, Kadın ve Demokrasi Derneğine, ... Barosu Başkanlığına,... Barosu Başkanlığına, İnsan Hakları Derneğine, ... Barosu Başkanlığına,... Barosu Kadın Hakları Merkezine, ... Barosu Başkanlığı Kadın Hakları Merkezi Gelincik Merkezine, ... Başkanlığına, İstanbul Barosu Başkanlığına ve katılma talebi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeyen ...'e gerekçeli kararın tebliği ile tebligatı gösteren belgeler ve verilirse temyiz dilekçesi ile bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için, incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1252, Karar No: 2010/3016, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1252 E.  ,  2010/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (f) bendi hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerlendirilmesi gerekir.

Yargıtay uygulamalarına göre üzerinde verim çağına gelmiş yetişkin zeytin ağaçlarının bulunduğu taşınmazın değerlendirilmesinde bu ağaçların normal sıklıkta kaplayacağı alanın kapama zeytinlik kabul edilip zeytin ürününün o yerdeki Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiatı üzerinden net gelir belirlenmelidir.

Zeytin ürününün dekar başına ortalama verimi yerine ağaç sayısı esas alınarak verim hesabı yapılması çoğu kez yanıltıcı sonuçlara götürebileceği gibi sağlıklı bir şekilde Yargıtay denetimi de mümkün olmayacaktır.

Ülkemizin zeytin üretiminin en çok yapıldığı Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekar başına zeytin veriminin var yılı ve yok yılı da gözetildiğinde genelde 550 kg civarında olduğu yıllardır Yargıtay’a gelen kamulaştırma dosyalarından bilinmektedir. Hal böyle iken üzerindeki ağaçların sayısı itibariyle taşınmazın tamamının kapama zeytinlik olarak nitelendirilmesi uygun ise de, değerlendirmede ağaç başına üretim miktarının ağaç sayısıyla çarpılması suretiyle ulaşılan ve ülke genelindeki ortalamanın üstünde olan 585 kg verim miktarına göre kamulaştırma bedelinin takdiri,

2- Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan Ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

Dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu saptandığına göre kapitalizasyon faiz oranının %6 alınması gerekirken mahkemece %5 alınarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu saptandığına göre kapitalizasyon faiz oranının %6 alınması gerekirken mahkemece %5 alınarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.