muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25384, Karar No: 2013/28169, Tarih: 08.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/25384 E.  ,  2013/28169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın elinde bulunan bıçakla müşteki Hakan'ın üzerine saldırdığı, aralarında kavga yaşandığı, bu sırada müşteki Hakan'ın bıçakla sanık tarafından yaralandığı, müşteki ve tanık beyanları, sanığın dolaylı kabulü, doktor raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanığın 5237 sayılı TCK 'nin 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/072013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6366, Karar No: 2022/12529, Tarih: 17.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6366 E.  ,  2022/12529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının geçtiği işyerinin ile yaptığı işin fiili hizmet süresi zammı kapsamında olduğunun tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-01.10.2008 günü itibarıyla aynı tarihte yürürlüğe giren “Fiili hizmet süresi zammı” başlıklı 40. maddesinde, belirtilen işyerlerinde ve işlerde çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayılarının, fiili hizmet süresi zammı olarak ekleneceği, çalışmanın fiili hizmet süresi zammı kapsamında değerlendirilebilmesi için, tablonun (13) ve (14) numaralı sıralarında belirtilen sigortalılar hariç, sigortalının kapsamdaki işyerleri ile birlikte işlerde fiilen çalışması ve söz konusu işlerin risklerine maruz kalmasının koşul olduğu açıklanmış, maddenin (11) numaralı sırasında da “Kapsamdaki İşler/İşyerleri” başlığı altında “Radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işler”, “Kapsamdaki Sigortalılar” başlıklı bölümde de “Doğal ve yapay radyoaktif, radyoiyonizan maddeler veya bütün diğer korpüsküler emanasyon kaynakları ile yapılan işlerde çalışanlar.” ibarelerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından ve davacının şahsi dosyasından davacının davalı işyerine ait loğ servisinde 15.4.2010 tarihinden itibaren loğ teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılmakta olup Mahkemece, 1.10.2008-30.3.2014 dönemi yönünden karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Dosya kapsamından ve davacının şahsi dosyasından davacının davalı işyerine ait loğ servisinde 15.4.2010 tarihinden itibaren loğ teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılmakta olup Mahkemece, 1.10.2008-30.3.2014 dönemi yönünden karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının; 1. ve 2. fıkrasında yer alan fiili hizmet süresi zammının tespitine yönelik paragrafının tamamen silinerek, yerine, “5510 sayılı Yasanın 40. maddesi uyarınca, davacının, davalı işyerinde, radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işindeki 15.4.2010 - 30.03.2014 tarihleri arasındaki çalışmalarında fiilen çalışılan ve maruz kalınan günlerin x90/360 formülüyle hesaplanan 848x90/360= 212 gün fiili hizmet zammı süresi bulunduğunun, bu sürenin prim ödeme gün sayısına fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Müdürlüğü'ne iadesine, 17.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5081, Karar No: 2010/6961, Tarih: 20.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/5081 E.  ,  2010/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların evli olup ayrı yaşadıklarını beyan ederek 500 TL. tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında davacının haksız olarak müşterek evi terk etmesi nedeniyle ayrı yaşamada haklı olmadığını ileri sürmüştür.

Mahkemece, taraflar arasındaki boşanma davasının reddedilmesinden sonra bir araya gelemediklerinin her iki tarafça da kabul edilmesi nedeni ile davacı tarafın ayrı yaşamasını haklı kılacak bir nedenin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, tarafların karşılıklı olarak açmış olduğu boşanma davasının reddine ilişkin kararın bu davanın açılmasından önce kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Aleyhine boşanma davası açılan eş kural olarak ayrı yaşama hakkına sahiptir. Ancak, bu dava sonuçlandıktan sonra tedbir nafakası talep eden için salt boşanma davası açılması dışında başka bir sebeple ayrı yaşama hakkının bulunduğunun kanıtlanması gerekir.

Somut olayda tarafların karşılıklı olarak açmış oldukları boşanma davası reddolunmuştur. Bu durumda evlilik birliğini kurma görevi boşanma davası reddolunmakla kusurlu duruma düşen kocaya düşer. Koca tarafından da evlilik birliğinin kurulması için herhangi bir çaba sarf edilmemiştir. Taraflar ayrı yaşamakta olup, davacı ayrı yaşamakta haklıdır. Davacı yararına hakkaniyete uygun bir miktarda nafakaya hükmolunması gerekirken davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4384, Karar No: 2006/6874, Tarih: 03.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4384 E.  ,  2006/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 15.12.2005 tarih, 21394-25100 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin icra mahkemesine başvuru nedeni taşkın hacize ilişkin olup, mahkemece de bu konuda hüküm kurulmuştur. Anılan kararın kesin nitelikte bulunduğundan İİK'nun 363. maddesi uyarınca temyiz kabiliyeti yoktur. Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin dairemizce reddi gerekirken temyiz itirazlarının kabulü ile yazılı şekilde mahkeme kararı bozulması maddi yanılgıya müstenit olmakla borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

Sonuç    : Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 15.12.2005 tarih 2005/21394- 25100 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesinde; icra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE),  3.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/1139, Karar No: 2013/4402, Tarih: 18.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1139 E.  ,  2013/4402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2002 tavkim yılında işlenen suç için kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

2003-2004 takvim yıllarında işlenen suçlar için mahkumiyet.

1) Katılan vekilinin 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygualama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 2002 yılından hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık müdafiinin 2003, katılan vekilinin 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5260, Karar No: 2020/11348, Tarih: 16.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5260 E.  ,  2020/11348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06/02/2020 gün ve 2019/9881 Esas – 2020/1801 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemli davada mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce Düzeltilerek Onanmış, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla,

Davalılar vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.02.2020 tarih ve 2019/9881Esas – 2020/1801Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Yukarıçobanisa köyü, 2103 parsel sayılı taşınmazın net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki,

1-Üçer aylık vadeli hesaba depo ettirilen 140.537,06 TL'ye karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

Arazi niteliğindeki Yukarıçobanisa köyü, 2103 parsel sayılı taşınmazın net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki,

1-Üçer aylık vadeli hesaba depo ettirilen 140.537,06 TL'ye karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 4. bendinde yazılı (son karar tarihi olan 07/05/2019 tarihine kadar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (karar kesinleşinceye kadar) kelimelerinin yazılmasına,

b- İdare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin (8) nolu bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına, kalan bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacıdan karar düzeltme harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 450,00-TL. para cezasının davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 16/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11455, Karar No: 2015/577, Tarih: 19.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11455 E.  ,  2015/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişisel verilerin kaydedilmesi

Hüküm : Beraat

Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanın evli olup ayrı yaşadıkları ve aralarında boşanma davası bulunduğu, olay günü, sanığın, katılanın boşandığı eski eşi ile aralarındaki sulh ceza mahkemesinde yargılaması devam eden davanın duruşması sebebiyle adliye koridorunda beklediği sırada, boşandığı eski eşinin yanında gördüğü katılanın rıza olmaksızın cep telefonu ile iki kez fotoğrafını çektiği olayda; katılanın, özel hayatına ilişkin görüntüsü kişisel veri kapsamında değerlendirilemeyeceğinden, eylemin sübutu halinde, kişisel verilerin kaydedilmesi suçunu değil, TCK'nın 134/1-2.cümle maddesine uyan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği ancak; sanığın, adliye koridorunda tesadüfen ve özel bir çaba göstermeksizin elde ettiği fotoğraflar, katılanın, gizli yaşam alanına girilerek veya sürekli takip, denetim ve gözetim altına alınarak elde edilmiş özel yaşam alanına ilişkin görüntüsü olarak değerlendirilemeyeceğinden, sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, sanığın, aksi kanıtlanamayan, boşandığı eski eşinin yanında olduğunu gördüğü katılanın, boşanma davasına delil olması için fotoğraflarını çektiği, amacının, katılanın kendisiyle evli olmasına rağmen boşanmış olduğu eski eşiyle birlikte olduğunu ispatlamak olduğu savunması da gözetildiğinde, suça konu hareketlerin, sırf, katılanın huzur ve sükununu bozmak maksadıyla ısrarla yapıldığı kabul edilemeyeceğinden, tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, mahalli cumhuriyet savcısının, sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5104, Karar No: 2013/3824, Tarih: 18.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5104 E.  ,  2013/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Turz. İnş. ve Tic. A.Ş. vekili ile Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekilleri, husumet itirazı ile davanın reddi gerektiğini savunurken, diğer davalı ... vekili ise davanın süresinde açılmadığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, işe iade için şartların oluşmadığını, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, davalılar ... ile ... Denizcilik A.Ş. arasında asıl işveren - alt işveren olarak muvazaa bulunduğu gerekçesiyle feshin haksız olduğu ve sendikal nedenle feshin mevcut olmadığı gerekçesiyle davacının ... Denizcilik A.Ş. şirketi işyerinde işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından tüm davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

./...

2013/5104-3824 S.2

Hüküm süresi içinde davalılardan Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. ile ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Tur. İnş. Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, Yargıtay 9. HD. 11/04/2012 tarih ve 2012/12107 esas ve 2012/12342 karar sayılı ilamıyla davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı yönünden ayrıntılı inceleme yapılması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, davalılar arasında muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle iş akdinin feshinde sebep gösterilmediğinden feshin geçersizliğine ve davacının davalılardan ... işyerinde işe iadesine; işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından tüm davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. vekili ve ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Tur. İnş. Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, davanın her aşamasında resen dikkate alınması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, davanın her aşamasında resen dikkate alınması gerekir.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikâyet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler. Fesih bildirimine karşı idari itiraz yolu öngören personel yönetmeliği ya da sözleşme hükümleri, dava açma süresini kesmeyeceği gibi, işçinin bu süre içinde hastalığı nedeni ile rapor alması da bu süreyi durdurmayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davalı Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Şirketine ait işyerinde diğer davalı şirket tarafından üstlenilen yükleme ve boşaltma işinde alt işveren ... işinde çalışan toplam 38 işçi, işyerine gittiklerinde 21.07.2011 tarihinde giriş kartları ellerinden alınarak 23.07.2011 gününden itibaren Limana alınmamak suretiyle iş akitlerine eylemli olarak son verilmiştir. Bu olgu davacı arkadaşlarının Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne

./...

2013/5104-3824 S.3

verdikleri şikayet dilekçesi içeriğinden ve Bölge Çalışma Müdürlüğü tespitinden anlaşılmaktadır. Davacı ve arkadaşları açıkça bu tarihte “polis zoru ile giriş kartları alınarak işten çıkarıldıklarını” beyan etmişlerdir. Bu açıklamaya göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren eylemli olarak 23.07.2011 tarihinde feshedilmiştir. Dava ise 21.09.2011 tarihinde açılmıştır. Eylemli feshe göre davanın bir aylık dava açma süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın hak düşürücü süre içinde açılmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin yatırılan harcın tenzili ile bakiye 3,15 TL harç giderinin davacın tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı Mersin Uluslararası Liman İşletmesi A.Ş tarafından yapılan 106,00 TL, davalı ... A.Ş. tarafından yapılan 32,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine,