muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16146, Karar No: 2021/16012, Tarih: 05.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16146 E.  ,  2021/16012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 2012/6-1431 E., 2013/18 K. sayılı kararı ile 2012/13-1444 E., 2013/305 K. sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de bu hususun ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun ayrı yargı çevresi içerisinde bulunan İzmir Çocuk Ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan hükmün verildiği 27.05.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8293, Karar No: 2017/25626, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/8293 E.  ,  2017/25626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/797, Karar No: 2019/4840, Tarih: 26.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/797 E.  ,  2019/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalılar vekili ve asiller gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebinden ibarettir. Davacı temlik alan, davalılar ise yüklenici ve arsa sahibidir.

Uyuşmazlık mimarlık hizmetleri sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davada davalı ...'e ait 2898 ada 2 nolu parselle ilgili mimari proje ve fenni mesuliyet hizmet bedeli alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenmiş, ıslahla talep arttırılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.01.2016 tarih, 2015/2084 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile bozulmuş ve bozma üzerine verilen karar davacı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece yargılama yapıldıktan sonra 11.11.2014 tarih ve 2010/23 Esas, 2014/359 Karar sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar Dairemizin 12.01.2016 tarih, 2015/2084 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile bozulmuş ve bozma üzerine karar düzeltme talebinin reddine karar verilmesinden sonra mahkemece 09.11.2017 tarihli oturumda davacı vekilinin mazeret bildirerek duruşmaya katılmayacağını bildirmiş ve mahkemenin aynı tarihli duruşmada verdiği ara kararı ile "usul ve yasaya uygun bulunan Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek tefhimle açık duruşmaya devam olundu" denilerek yeniden aynen "davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek açık duruşmaya devam olundu" şeklinde ara kararı verilerek hükmün tefhimi için duruşmanın ertelendiği ve bir sonraki celse davacının beyanının alınmasından sonra Yargıtay bozma ilamına uyulduktan sonra karşı taraf yararına usulî kazanılmış hak doğduğundan ve ileri sürülen iddiaların usulî kazanılmış hakkın istisnalarından bulunmadığından bahisle bu celsede esasa ilişkin hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nın “Hukuki Dinlenme Hakkı” başlığını taşıyan 27. maddesinde "(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. (2) Bu hak; a)Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b)Açıklama ve ispat hakkını, c)Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir." hükmü bulunmaktadır. Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenme hakkı; tarafların usulüne uygun şekilde duruşmalara davet edilmesini zorunlu kılar. Aynı şekilde Yargıtay bozma ilamına karşı tarafların beyanlarının alınarak karar verilmesi de bu kapsamda değerlendirilmelidir.

Somut olaya gelince; mazereti kabul edilen davacının Yargıtay bozma ilamına karşı beyanı alınmaksızın bozmaya uyma kararı verilmesi adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte bulunmuştur. Adil yargılanma hakkını ihlal edecek şekilde mazereti kabul edilen davacının bozma ilamına karşı beyanı alınmaksızın bozmaya uyma kararı verilmesi ve devamında davanın esası hakkında karar verilmesi doğru olmamış, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davacıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3448, Karar No: 2018/7343, Tarih: 15.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3448 E.  ,  2018/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, sigorta başlangıç tarihi vergi kayıt başlangıç tarihi olan 21.11.1988 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 1479 sayılı Yasa'ya tabi Bağ-Kur sigortalılığının başlangıç tarihinin vergi mükellefiyetinin başladığı 21.11.1988 tarihinden itibaren olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile "Davacının sigortalılık tarihinin 17.11.1989 tarihi olarak kabulü ile tescil tarihi olan 04.10.2000 tarihine kadar zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 21.02.2006 tarihli Bağ-Kur'a giriş bildirgesi ile 04.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, davacının 21.11.1988 tarihinden itibaren devam eden meslek odası kaydı, 17.11.1989 tarihinden itibaren devam eden anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde Bağ-Kur sigortalısı olmak için davalı Kuruma kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında 1479 sayılı Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olaya gelince; davacının 17.11.1989 tarihinden itibaren devam eden vergi mükellefiyetinin olması sebebi ile 1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesi gereğince sigortalı sayılması gerekir ise de davacının süresinde Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil başvurusunda bulunmadığı dolayısıyla geçmişe dönük olarak sigortalılığının tespitine karar verilemeyeceği göz önüne alınmaksızın davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15509, Karar No: 2013/14301, Tarih: 04.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15509 E.  ,  2013/14301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.03.2012 tarih ve 2011/122-2012/58 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili dava dışı şirkete yangın sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan işyerinde davalı ...İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin yapmış olduğu bir inşaat çalışması sırasında hasar meydana geldiği, hasar neticesinde dava dışı sigortalıya 7.121,00 TL hasar bedelinin ödendiğini, ayrıca davalı tarafça verilen taahhütname ile meydana gelen zararın kendileri tarafından giderileceğinin belirtildiği, ancak bu yönde herhangi bir çalışma gerçekleştirilmediğini, bu sebeple İstanbul 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/1250 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, davalı vekilinin haksız itirazı ile takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin böyle bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın inşaatın temel çukurunun kazılması sırasında çökme ve kayma şeklinde meydana geldiği, davacının sigortalısı olan Güzeliş Gıda İmalat ve Paz. Ltd. Şti'nin davalı ...San. Ltd. Şti'ni ibra ettiği, ancak sigortalı olan Güzeliş Gıda İmalat ve Paz. Ltd. Şti'nin alacağını davacı ... şirketine temlik etmediği, bu nedenle TTK'nın 1301. maddesi gereğince davalıya rücu etme hakkının bulunmadığı, sigortalının bina civarında yapılan kazılar nedeni ile meydana gelen yer kayması ve toprak çökmesinden meydana gelen kazaların sigorta teminatı kapsamında bulunmaması nedeni ile davacının davalıya sigorta poliçesi hükümleri gereğince de rücu etme hakkının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Mahkemece, davanın reddine karar verildiği halde, hüküm fıkrasının “3” numaralı başlığı altında, yargılama giderlerinden davalı sorumlu tutularak “toplam 105,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulması ve ücret-i vekaleti düzenleyen “4” numaralı hüküm fıkrasının giriş kısmında “Davacı yan,...” denilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiş ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının HÜKÜM bölümünün 3. fıkrasının çıkartılarak, yerine “Davacının yaptığı yargılama giderlerinden 15 adet davetiye gideri 90,00 TL, 2 müzekkere gideri olan 15,00 TL toplamı 105,00 TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına”; yine mahkeme kararının Hüküm bölümünün “4” fıkrasının giriş kısmının “Davalı yan...” olarak değiştirilmesine ve hükmün bu şekliyle davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13760, Karar No: 2019/1632, Tarih: 11.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13760 E.  ,  2019/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle, "davacı tarafın tutunduğu 14.03.1933 tarih ve 82 sayılı tapu kaydının tüm oluşum belgeleri ve haritası ile komşu taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ve varsa dayanaklarının getirtilerek dosyasına konulması, aralarındaki hukuki irtibat ve usul ekonomisi gereği çekişmeli 116 ada 181 ve 182 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili dava dosyalarının birleştirilmesi, mahallinde keşif yapılarak tapu kaydının kapsamının varsa haritasına göre tespit edilmesi, tapu kaydının haritasının bulunmaması ya da uygulanma yeteneğinin olmaması halinde tapunun niteliği dikkate alınarak kapsamının belirlenmesi, çekişmeli 181 ve 182 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde halen dikili olarak bulunan ve uzman ziraatçi ve yerel bilirkişiler aracılığıyla tapunun tesis tarihinden önce dikildikleri belirlenecek zeytin ağaçlarının durumu ve dağılımları ile bir zeytin ağacının kaç metrekare alanı işgal edeceğinin yöredeki kabul de dikkate alınarak tespit edilmesi, yöntemine uygun şekilde komşu parsel uygulaması yapılması, toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra da dayanılan tapu kaydının kapsamında kalan kısımlar yönünden davanın kabulüne, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl ve birleşen davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile 116 ada 181 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına, 116 ada 182 parsel sayılı taşınmazın ise davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamında açıklanan şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan hüküm tesis edilmiştir. Oysa ki, bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşacağı gibi, mahkemeye de bozma ilamı doğrultusunda işlem yapma zorunluluğu doğar. Kazanılmış hakkın zedelenmemesi için bozma ilamında işaret edilen hususların eksiksiz şekilde yerine getirilmesi zorunludur. Somut olayda, hükmüne uyulmasına karar verilen bozma ilamında, davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının oluşumuna esas tüm belge ve haritaların dosya arasına getirtilerek yöntemine uygun şekilde mahalline uygulanması gerektiği belirtildiği halde Mahkemece iskan yoluyla oluşan bu tapu kaydının oluşumuna ilişkin belge ve haritalar dosya arasına getirtilmemiştir. Diğer taraftan bozma ilamında, ziraatçi bilirkişi eliyle ve yerel bilirkişilerin yardımıyla tapunun tesis tarihinden önceki tarihlerde dikildiği belirlenecek zeytin ağaçlarının durumu ve dağılımı ile bir zeytin ağacının o yörede kaç metrekare alanı işgal edeceğinin yöredeki kabul de dikkate alınmak suretiyle belirlenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen, Mahkemece bu şekilde bir inceleme yapılmamış, keşif sırasında zeminde mevcut olan zeytin ağaçlarından hangilerinin tapunun oluşum tarihinde mevcut olduğu ve bunların taşınmaz üzerindeki konumları belirlenmemiş, herhangi bir ayırım yapılmaksızın zeminde mevcut bulunan tüm zeytin ağaçları dikkate alınarak tapu kaydının kapsamı belirlenmeye çalışılmıştır. Bu şekilde eksik ve yetersiz bir incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece öncelikle, davacı tarafın tutunduğu ve iskanen oluştuğu anlaşılan 14.03.1933 tarih ve 82 numaralı tapu kaydının oluşumuna esas tüm belge ve haritalar ilgili kurumlardan getirtilerek dosya arasına konulmalı, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile uzman fen ve ziraat bilirkişilerinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte öncelikle, davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının varsa iskan haritası yöntemince mahalline uygulanarak kapsamı 3402 sayılı Yasa’nın 20/son maddesi uyarınca haritasına göre belirlenmeli, haritasının bulunmaması veya uygulanma kabiliyetinin olmaması halinde ise tapu kaydının eşcar niteliğinde olduğu ve miktar ile sınırının yazılı bulunmadığı dikkate alınarak kapsamı tespit edilmeye çalışılmalı, bu maksatla taşınmaz üzerinde halihazırda bulunan ve yaşları itibariyle tapu kaydının tesis tarihinde de mevcut olduğu anlaşılan zeytin ağaçlarının ortalama kapsadıkları alanlar göz önünde bulundurulmalı, uzman ziraat mühendisi bilirkişi eliyle ve yerel bilirkişilerin yardımıyla çekişmeli taşınmazlar üzerinde bulunan zeytin ağaçlarından tapu kaydının oluştuğu tarihten önce dikildikleri belirlenecek zeytin ağaçlarının durumu, dağılımları ve bir zeytin ağacının ortalama kaç metrekare alanı işgal edeceği yöredeki yaygın uygulama da dikkate alınarak tespit edilmeli, sözkonusu zeytin ağaçlarının taşınmaz üzerindeki konumları fen bilirkişisi tarafından kroki üzerinde tek tek işaretlenerek tapu kaydının kapsadığı alan belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kullanım şekli ve süresi hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, komşu parsellerin kadastro tespitlerine esas tapu ve vergi kayıtları yerel bilirkişi ve tanıklar yardımıyla mahalline uygulanarak çekişmeli taşınmazların bulunduğu yönü ne şekilde okudukları belirlenmeli, toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda da tapu kaydının kapsamında kalan bölümler yönünden davanın kabulüne, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu, gibi, kabule göre de, davanın kabulüne karar verildiği halde bakiye karar harcının davacılardan tahsiline karar verilmesi de isabetsiz olup, davacılar vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.