muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1282, Karar No: 2019/612, Tarih: 17.10.2019

Sanık ... tarafından verilen 27.01.2011 tarihli temyiz dilekçesinde; mağdurun mahkemeye sunduğu dilekçesinde zararının karşılandığını beyan etmesine rağmen hakkında TCK'nın 168/3. maddesinin uygulanmamasının hata olduğunu, ailesinin korkması nedeniyle suçu işlemediği hâlde mağdurun çok az olan zararını karşıladığını yazdığı,

Sanık ...’nin müdafisi Av. ... tarafından sunulan 31.01.2011 havale tarihli temyiz dilekçesinde; müvekkilinin yakınlarınca mağdurun tüm zararının karşılanmasına rağmen müvekkili hakkında etkin pişmanlık hükümlerince indirim yapılmamasının hukuka aykırı olduğunun bildirildiği,

Sanık ... tarafından Özel Daireye sunulan 21.02.2012 tarihli dilekçe ile; Yerel Mahkeme sürecinde mağdurun zararını ödediğini, mal beyanında bulunduğunu, 1/3 oranındaki indirimden faydalanamadığını, bu konuyu protokol olarak Mahkeme heyetine sunmadıklarını, avukatı aracılığı ile bu durumu protokol olarak sunmak ve etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ... kollukta; taksi şoförü olarak çalıştığını, 03.06.2007 tarihinde saat 03.00 sıralarında Bostancı Gösteri Merkezinin karşısındaki otobüs durağında bekleyen birisinin işaret ederek kendisini durdurduğunu, nereye gideceğini sorması üzerine "Dudullu'ya gideceğim, yalnız aynı istikamete gidecek iki kişi daha var onları da alalım." demesi üzerine bu şahısların da arabaya bindiklerini, kendisini durduran şahsın aracın ön koltuğuna oturduğunu, bu şahsı görse tanıyabileceğini, diğer şahısların ise arka koltuğa oturduklarını, Dudullu'ya geldiklerinde öndeki şahsın buradan birisini alacağız diyerek kendisini durdurduğunu, bu sırada elindeki poşetin içerisinde bulunan ahşap saplı ekmek bıçağını çıkartarak kendisine saldırmaya başladığını, aracı boşa alıp bıçağı sol eliyle tuttuğunu, tarif edemeyeceği arkasında oturan şahsın boğazına ip takmaya çalıştığını, bu sırada üzerinde bulunan paraları "Alın lan istediğiniz bu." diyerek yüzlerine savurduğunu, onlar bu paraları toplamak isterken kendisinin aracın kapısını açarak yakında bulunan evlere doğru kaçtığını ve yardım istediğini, polisler geldiğinde arabasını terk edilmiş hâlde olay yerinden 100-150 metre ileride bulduklarını, üzerindeki 120 TL ile araba da bulunan 20 TL bozuk parayı alan bu kişilerden şikâyetçi olduğunu,

Mahkemede; Bostancı'dan saat 03.00 sıralarında sürücülüğünü yaptığı taksiye yolcu olarak aldığı kişiler tarafından saldırıya uğradığını, olay esnasında bir bıçak çıkarıldığını, bıçağı eliyle tuttuğu için elinin kesildiğini, kendisine "Elinde ne varsa ver." gibi sözler söylendiğini, yalnızca Aydın isimli kişiyi teşhis ettiğini, bıçağı çeken ve "Üzerinde ne varsa ver." diyenin o olduğunu, bu kişinin yanında oturduğunu, arkada bulunan iki kişiden birisinin boğazına ip geçirdiğini, hatta bu ipin çenesine kadar geldiğini, sanıkların sarhoş olmalarından faydalanıp ipi çekerek yere attığını, aracın arkasında oturan kişileri teşhis edemediğini, sanıkların bu kadar cezaevinde yatmaları nedeniyle şikâyetçi olmadığını, hatırladığı kadarıyla 110 TL parasının ve cep telefonunun alındığını, alınan cep telefonu ve parasının iade edilmediğini, arkadaşının kendisine hediye ettiği bir bıçağın taksinin torpido gözünde durduğunu, bu bıçağın sanıklardan birisinin üzerinde bulunduğunu, daha sonra polis memurlarının söz konusu bıçağın sanık ...'ın üzerinde bulunduğunu söylediğini, bıçak kendisine emniyette gösterildiğinde bu bıçağın arabanın torpido gözünde bulunan bıçak olabileceğini söylediğini,

İfade etmiştir.

Sanıklar soruşturma aşamasında ve Mahkemede; üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediklerini savunmuş, mağdurun zararını giderdiklerine dair herhangi bir sözlü beyanda bulunmamışlardır.

Pişmanlık Türk Dil Kurumu Sözlüğünde; "Yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma" şeklinde tanımlanmaktadır.

Öğreti ve uygulamada; "Bir suçun işlenmesinden sonra failin, herhangi bir dış etken bulunmaksızın kendi hür iradesiyle, meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik davranışlarına etkin pişmanlık" denilmektedir.

Türk Ceza Kanunu’nun kabul ettiği suç teorisi uyarınca, suçun kanuni tanımında yer alan unsurların gerçekleşmesiyle, ortaya cezalandırmayı gerektirir bir haksızlık çıkmakta ve kusurluluğu kaldıran bir sebebin bulunmaması hâlinde, fail hakkında bir ceza ya da güvenlik tedbirine hükmolunmaktadır. Fakat bazı hâllerde kanun koyucu, failin cezalandırılması için başka birtakım unsurların da bulunması veyahut bulunmamasını aramıştır. İşte haksızlık ve kusur isnadı dışında kalan bu gibi hususlar "suçun unsurları dışında kalan hâller" başlığı altında ele alınmaktadır. Bunlardan failin cezalandırılması için gerekli olanlara "objektif cezalandırılabilme şartları," bulunmaması gerekenlere ise "şahsi cezasızlık sebepleri" ya da "cezayı kaldıran veya azaltan şahsi sebepler" denilmektedir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara 2016, 9. Baskı, s. 359.). Bu yönüyle etkin pişmanlık, cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler arasında yer almaktadır.

İşledikleri suç nedeniyle şahısların cezalandırılması kural olmakla birlikte, bir kısım şartların gerçekleşmesi durumunda kişi hakkında ceza davasının açılmasından, açılmış olan davanın devamından ve sonuçta ceza verilmesinden veya mahkûm olunan cezanın infazından vazgeçilmesi izlenen suç politikasının bir gereğidir. Bilindiği üzere suç, bir süreç içerisinde işlenmekte olup, buna suç yolu ya da "iter criminis" denilmektedir. Bu süreçte fail, önce belli bir suçu işlemek hususunda karar vermekte, daha sonra bunun icrasına yönelik hazırlıkları yapmakta, son olarak icra hareketlerini gerçekleştirmektedir. Çoğu suç, fiilin icra edilmesiyle tamamlanırken, kanuni tarifte ayrıca bir unsur olarak neticeye yer verilen suçlarda, suçun tamamlanması için fiilin icra edilmesinden başka ayrıca söz konusu neticenin gerçekleşmesi de aranmaktadır. Türk Ceza Kanunu’nun 36. maddesindeki "gönüllü vazgeçme" düzenlemesi ile failin suç yolundan dönerek, suçun tamamlanmasını veyahut da neticenin gerçekleşmesini önlemesi; etkin pişmanlığa ilişkin düzenlemeler ile de, suç tamamlandıktan sonra hatasının farkına vararak nedamet duyup neden olduğu haksızlığın neticelerini gidermesi için teşvikte bulunulması amaçlanmıştır.

Etkin pişmanlık kavramıyla ilgili bu genel açıklamalardan sonra uyuşmazlığa konu 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık müessesesini irdeleyecek olursak:

5237 sayılı TCK'nın 08.07.2005 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değişik 168. maddesi;

"1)Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

2)Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

3)Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

4)Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklinde iken; 6352 sayılı Kanun’un 84. maddesi ile yapılan değişiklikle "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkarılmış ve maddeye eklenen 5. fıkrada karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilmiştir.

4)Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklinde iken; 6352 sayılı Kanun’un 84. maddesi ile yapılan değişiklikle "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkarılmış ve maddeye eklenen 5. fıkrada karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilmiştir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 tarihli ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 tarihli ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesi, "iade ve tazmin" esasına dayalıdır. 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ise tazminden çok "pişmanlık" esasını ön plana çıkarmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 tarihli ve 127-147 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere; TCK'nın 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi hâlinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, aynen geri verme ya da tazmin suretiyle gidermesi gerekmektedir.

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2014, s. 696-702; Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kambur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015, s. 615-618.)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hâllerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nın 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Bununla birlikte, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp davranışlar yoluyla da gösterilebileceği; yine sanığın en azından pişmanlığını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiğini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunması, karşı duruş sergilememesi koşuluyla, suç nedeniyle meydana gelen zararın, sanık adına, üçüncü kişilerce giderilmesi hâlinde de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olayın özelliklerine göre mümkün olabilecektir.

Maddenin uyuşmazlık konusunu ilgilendiren kısmen iade veya tazmin hâlinde etkin pişmanlığı düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin dördüncü fıkrasının; “kısmen geri verme veya tazmin hâlinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için ayrıca mağdurun rızası aranır” şeklindeki açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere kanun koyucu, kısmen iade veya tazmin nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında, mağdurun iradesini esas almak suretiyle, bu hükmün uygulanabilmesini mağdurun rızası şartına bağlamış, mağdurun kısmi iade ve tazmine rıza göstermemesi hâlinde ise, failin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağını hüküm altına almıştır.

Kısmi iadeden ne kastedildiğine ilişkin kanun maddesinde ve gerekçesinde bir açıklama bulunmamakla birlikte, etkin pişmanlık müessesinin bir amacının da mağdurun suçtan gördüğü zararın giderilmesi ve uğradığı haksızlığın meydana getirdiği sonuçların onarılması olduğu göz önüne alındığında, kısmi iadenin mağduru tatmin edecek miktarda ve mağdur açısından doğrudan sonuç doğurucu nitelikte olması, ayrıca bunun sonucu olarak da mağdura ilave külfet yüklememesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

03.06.2007 tarihinde saat 03.00 civarlarında mağdurun 34 T.. 7. plaka sayılı ticari taksi ile seyir hâlinde iken sanık ...’ın, el kaldırarak araca müşteri gibi bindikten sonra mağdura yan tarafta bekleyen iki arkadaşının daha olduğunu, onların da Dudullu’ya gideceğini söyleyerek sanıklar ... ve ...’nin de araca binmesini sağladığı, Trabzon caddesi civarına geldiklerinde araç durunca sanık ...’ın çıkardığı ekmek bıçağıyla mağdura saldırdığı, mağdurun bu bıçağı tutması üzerine bu defa arkada oturan sanık ...’in bir ip ile mağdurun boğazını sıkmaya başladığı, korkuya kapılan mağdurun paraları sanıkların üzerine atıp onların bu paraları toplamasını fırsat bilerek araçtan uzaklaştığı, sanıkların aracı alarak 100-150 metre gittikten sonra aracı bırakıp olay yerinden kaçtıkları, daha sonra başka bir olaydan dolayı yakalanan sanık ...’ın yapılan üst aramasında mağdura ait bıçağın ele geçirildiği olayda; mağdurun kovuşturma aşamasında 110 TL'sinin, cep telefonunun ve bıçağının alındığını, parasının ve cep telefonunun iade edilmediğini beyan etmesine karşın, Yerel Mahkemeye posta yoluyla Bahçelievler Mah. .... İstanbul/Beykoz adresinden gönderilen ve mağdur adına imzalı görünen tarihsiz dilekçe ile sanık ...'nin yakınları tarafından mağdurun tüm zararının karşılandığının bildirilmesi üzerine Yerel Mahkemece mağdura ulaşılarak bu konuyla ilgili dinlenilmesine karar verilmesi, yaptırılan kolluk incelemesinde dilekçenin gönderildiği adresin mevcut olmadığının tespit edilmesi, diğer adreslerinden de araştırılmasına rağmen mağdura ulaşılamaması üzerine ara kararla mağdurun dinlenilmesinden vazgeçilmesi, mağdurun tüm aşamalarda zararının giderilmediğini beyan etmesi, sanıkların da mağdurun zararını giderdiklerine dair dosyaya bir belge sunmamış olmaları hususları birlikte gözetildiğinde, Yerel Mahkemenin sanıklar hakkında TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerini uygulamamasının isabetli olduğu ve eksik araştırmanın bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tespiti açısından eksik araştırma ile hüküm kurulduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.10.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2007/597, Karar No: 2007/597, Tarih: 01.11.2007

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2007/597 E.  ,  2007/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 11.12.2006 gün, 7668-7736 sayılı, 13.Hukuk Dairesinin 15.03.2007 gün 16250-3644 sayılı 6.Hukuk Dairesinin 14.05.2007 gün 3633-5849 sayılı 14.Hukuk Dairesinin 11.06.2007 gün 7901-7209 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 13. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 01.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9468, Karar No: 2022/4910, Tarih: 15.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9468 E.  ,  2022/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından başvurunun kabulüne dair karara davalı vekilinin itirazlarının İtiraz Hakem Heyeti tarafından kabulü ile başvurunun reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı tek taraflı kazada ağır biçimde yaralanan davacının malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, ıslahla tazminat miktarını 75.233,17 TL olarak belirlemiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; başvurunun kabulüne, 75.233,17 TL’nin 13/11/2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş, karara davalı vekili itiraz etmiştir. İtiraz Hakem Heyeti’nce davalı vekilinin itirazlarının kabulü ile, davalı ... şirketi tarafından davacı tarafa 18/09/2017 tarihinde 82.614,15 TL ödeme yapıldığı, ödeme tarihi itibariyle TRH 2010 yaşam tablosu ve 1,8 teknik faizle yapılan hesaplamaya göre zararın 71.516,62 TL olarak hesaplandığı, bu durumda bakiye alacak kalmadığı gerekçesi ile, talebin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Somut olayda Uyuşmazlık Hakem Heyeti’nce alınan aktüer raporunda PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülüne göre yapılan hesaplama hükme esas alınmış, 75.233,17 TL’nin davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyeti’nce TRH 2010 yaşam tablosu ve 1,8 teknik faizle yapılan hesaplama sonucu belirlenen tazminatın, davalı ... şirketi tarafından dava öncesinde yapılan ödemeden az olduğu anlaşılmakla, başvurunun reddine, karar verilmiştir. Davacı vekilinin gerek hesap bilirkişi raporuna itirazında gerekse temyiz dilekçesinde PMF 1931 Tablosu'nun kullanılması gerektiğine ilişkin itiraz ve kabulü nedeniyle, tazminat hesabında PMF 1931 Tablosu'nun kullanılması gerekli görülmüştür.

Davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İHH tarafından da karara esas kabul edilen 04/09/2018 tarihli aktüer raporunda; kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Yönetmeliği hükümlerine göre düzenlenen 14/08/2018 tarihli ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Adli Tıp raporunda belirlenen %14 maluliyet oranına göre, 01/06/2015 tarihli ... Genel Şartları dahilinde, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve %1,8 teknik faiz uygulanarak, işleyecek devre bakımından ise "devre başı ödemeli belirli süreli rant" formülü kullanılarak tazminat hesabı yapılmıştır. Tazminat hesaplamasında, yeni ZMSSGŞ ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir ki, İtiraz Hakem Heyeti tarafından esas alınan rapor bu yönüyle de yeterli bir rapor değildir.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacı için, 14/08/2018 tarihli... Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Adli Tıp raporunda belirlenen %14 maluliyet oranı esas alınarak PMF 1931 Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, % 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanmasının gerektiği dikkate alınmak suretiyle, bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre (davacı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek) karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı aleyhine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/682, Karar No: 2018/8622, Tarih: 04.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/682 E.  ,  2018/8622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece yasal süre içinde harç ve giderlerin ödenmediği gerekçesi ile temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, davanın kabulü ile 77.798,00.-TL. alacağın ihbar tarihi olan 03/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin, yasal süre içinde harç ve giderlerin ödenmemesi nedeni ile temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına dair ek karar yine davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına ilişkin 19.12.2017 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 4.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.