muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23040, Karar No: 2013/745, Tarih: 22.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23040 E.  ,  2013/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan piyasa rayiçlerinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ..... Müdürlüğü adına tescili yerine davalı idare adına tescilin karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ....irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2019/3101, Karar No: 2019/8497, Tarih: 28.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3101 E.  ,  2019/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin Mahkemenin 01.04.2014 tarih ve 2011/869-2014/294 sayılı ilamı ile verilen ve İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2014 tarih ve 2014/1197 D. İş sayılı kararı ile kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, açıklanmasını veya kaldırılmasını gerektirecek hukuki bir neden bulunmadığı, Dairemizin 30.05.2018 tarih 2018/3515-5175 sayılı bozma ilamı sonrasında sadece “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan yargılama yapılıp hüküm kurulması gerektiği, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan düşme ve beraat hükümlerinin yok hükmünde olduğu ve temyiz incelemesine konu yapılamayacağı anlaşıldığından, sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümleri ile sınırlı inceleme yapılmıştır.

Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarih ve 2018/427-2018/517 karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla suça konu faturaların incelenmesinde zorunluluk bulunmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları kullandığı belirlenen mükellef hakkında düzenlenmiş karşıt inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi; suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tespiti ile suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak ve kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının, faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması; toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12892, Karar No: 2017/10937, Tarih: 18.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/12892 E.  ,  2017/10937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 22.03.2016 gün ve 2015/23057 Esas, 2016/5204 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat ilamına dayanılarak başlatılan ilamlı takip üzerine alacaklı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, İcra Müdürlüğü'nün icra vekalet ücretini maktu olarak hesaplaması nedeniyle anılan müdürlük işleminin kaldırılarak vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanmasını ve eksik ödeme içeren reddiyat işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir." Yine 13. fıkrasında da; "4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır." düzenlemeleri mevcuttur. Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Yukarıda açıklandığı üzere, Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı iptal kararının, derdest dosyalarda uygulanması gerekir ise de; somut olayda, şikayete konu takip dosyasında 01.10.2014 tarihli dosya hesabına göre, 29.09.2014 tarihinde dosya borcunun icra dosyasına ödendiği, borçluya iade edilecek tutar olarak 6.825,50 TL hesaplandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 01.10.2014 tarihi itibariyle icra dosyasının infaz edildiğinin kabulü gerekir. Bu tarihten sonraki Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 günlü iptal kararı şikayete konu bu dosya için sonuç doğurmaz. Açıklanan bu husus gözardı edilerek mahkeme kararı bozulduğundan, borçlu vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile mahkeme kararının onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz'in 22.03.2016 tarih ve 2015/23057 Esas-2016/5204 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince ONANMASINA, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/3966, Karar No: 2006/8762, Tarih: 06.11.2006

11. Ceza Dairesi 2005/3966 E., 2006/8762 K.

**11. Ceza Dairesi 2005/3966 E., 2006/8762 K.**

**- EMRE GÖRE HAREKET

- TAŞIYICININ BORÇLAR**- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 773 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi Belgede Sahtecilik ve Nitelikli Dolandırıcılığa Eksik Teşebbüs suçlarından sanık Mustafa'ın yapılan yargılaması sonunda: Beraatine dair Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2004 gün ve 2004/12 Esas, 2004/25 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 30.05.2005 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelerek gereği görüşüldü:

Sanığın, 13.06.2003 tarihli dilekçesi ve ekindeki belgelerde, buğday ektiğini beyan ettiği 113 ada, 1 nolu parselde, 23.09.2003 tarihinde Ziraat Mühendisi M…

….., Ziraat Teknisyeni Kemal, Kontrol Memuru Nurettin ve Yerlice Köyü muhtarı A…

….. tarafından yapılan incelemede tarımsal faaliyette bulunulmadığının tespit olunması üzerine, İl Tahkim Komisyonunun 30.09.2003 gün ve 2003/21 sayılı kararı ile doğrudan gelir desteği ödemesinden yararlandırılmamasına karar verilmesi, 25.02.2004 günlü oturumda Yerlice köyü muhtarı A…

….. ile azası Hüseyin'in tanık sıfatı ile alınan ifadesinde, suça konu 113 ada, 1 nolu parselde sanığın, tarımsal faaliyetinin bulunmadığını, belgeyi bilmeyerek imzaladıklarını beyan etmeleri, 2003/13 sayılı Tebliğin "Uygulamanın Şekli" başlıklı üçüncü bölümünün "Başvuruların Kabulü, Kontrollerin Yapılması ve Çiftçi Kayıt Sisteminin Oluşturulması" başlıklı 12/4 maddesinde kadastro geçmiş alanlarda idarenin, başvuru sahipleri ile ilgili denetimleri örnekleme yoluyla yapacağının belirtilmesi karşısında, yapılan kontrolün başlangıçta gerçekleştirilen eylemi suç olmaktan çıkarmayacağı ve sanığın başvurusunun denetim dışı kalarak haksız menfaat elde etmesi olanaklı bulunup ekmediği tarlayı sonbaharda işleyeceğine ilişkin savunmasının onu sorumluluktan kurtarmayacağı cihetle, eylemlerin bir bütün halinde kamu kurumuna karşı dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine beyanın basit bir araştırma ile kolayca tespit edilip idarenin hataya düşmediğinden bahisle yazılı şekilde yüklenen suçlardan beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3804, Karar No: 2021/10074, Tarih: 22.11.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3804 E.  ,  2021/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

Hüküm : 1-Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak suçundan TCK’nın 302/1, 53, 58/9, 63. maddeleri

gereğince mahkumiyet,

2-Mağdur ...'a karşı eylemi nedeniyle nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nın

82/1-c-e, 35, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet,

3-Müşteki ... ile mağdurlar ...

ve ...’na karşı eylemi nedeniyle

nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nın

82/1-c-g, 35, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince

mahkumiyet (3 Kez).

Duruşmalı yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

I-)Sanık hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu ile mağdur Nejat Uruç'a karşı nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın mahkumiyetine karar verilen Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve kasten öldürme suçlarının 3713 sayılı Kanunun 3 ve 4. maddesi kapsamında terör suçu olması nedeniyle bu suçlardan hüküm kurulurken belirlenen temel cezalarda aynı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, adı geçen sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesindeki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanığın üzerine atılı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz dilekçeleri ile sanık müdafii Av. ...'nın duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle, Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu yönünden re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA,

II-)Sanık hakkında mağdur müşteki ...ve mağdurlar ... ile ...' na karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

II-)Sanık hakkında mağdur müşteki ...ve mağdurlar ... ile ...' na karşı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mağdur ve tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu ve tüm dosya kapsamına göre; PKK/KCK'nın Gençlik Yapılanması (Komalen Ciwan) bünyesinde Türkiye gençlik sorumlusu olarak faaliyet yürüten sanığın talimatları doğrultusunda, kimliği tespit edilemeyen yüzleri kapalı şahıslarca ...binasına girilerek birinci kat ve idare kısmının bulunduğu ikinci kata molotof kokteylleri atılması şeklinde meydana gelen olayda;

1-)Olay tarihi itibariyle müşteki mağdur ...ın yaralanmasına ilişkin bilgi ve belgeler temin edilip oluşan yaralanmanın niteliği tespit edilerek, molotof kokteylleri ve sözü edilen patlayıcının atıldığı sırada bulunduğu mahaldeki konumu da tespite çalışılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Olay günü Şehitlik Lisesi'ne molotoflu ve patlayıcılı saldırı gerçekleştiren kimliği tespit edilemeyen şahısların attıkları molotof kokteyllerinin mağdurlar ... ve ...'nın içerisinde bulundukları odanın kapısına isabet ederek sadece kapıda hasar oluştuğunun, her iki mağdurun da bulundukları konum itibariyle atılan patlayıcı ve molotof kokteyllerinin etki alanı dışında kaldıklarının anlaşılması karşısında; atılı suçun sübutunun kabul edilemeyeceği ve dolayısıyla sanığın sorumluluğu cihetine gidilemeyeceği gözetilmeden beraati yerine hatalı kabul ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

22.11.2021 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda, duruşmada savunma yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ... gelmedi. Yetki belgesini ibraz eden Av....'ın yüzüne karşı, 01.12.2021 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/18156, Karar No: 2012/29960, Tarih: 09.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/18156 E.  ,  2012/29960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

I- Adli Tıp raporunda bıçağın namlusunun elle açıldığının ve suça konu bıçağın susta tertibatından bahsedilmeden sustalı çakı benzeri olduğunun belirtilmesi karşısında, bıçağın düğmesine basılınca kesici kısmını birden ve kendiliğinden ortaya çıkaran ve sabitleştiren susta tertibatının bulunup bulunmadığı, sağlam olup olmadığı konusunda kriminal laboratuvarından görüş alınarak kesin biçimde saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde eksik incelemeyle hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanık hakkında suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında yirmibeş günden az olmamak üzere adli para cezası tayini gerektiği gözetilmeden, fazla ceza tayini,

2- Kişiliği, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu görülüp cezasından TCK.nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılan, sabıkası bulunmayan sanık hakkında verilen cezanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışlarının ne şekilde olumsuz değerlendirildiği açıklanıp tartışılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8582, Karar No: 2018/2457, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8582 E.  ,  2018/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanıklar hakkında gerçek kişi tacir olarak icra takip dosyası açıldığı, şikayetin de gerçek kişi tacir hakkında yapıldığı ancak ticaret sicil müdürlüğünden gelen 21.11.2014 havale tarihli yazıya göre sanıkların gerçek kişi olarak kaydının bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.