muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/975, Karar No: 2017/1121, Tarih: 15.03.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/975 E.  ,  2017/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan edimlerin yüklenici tarafından ifa edilmemesi nedeniyle cezai şart bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, dava dilekçesine ekli vekâletname örneğinden anlaşıldığı üzere; davanın Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü adına açılmış olduğu anlaşılmasına göre, karar başlığındaki hatanın mahallinde giderilmesi mümkün görülüp, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Temerrüt tarihinde yürürlükte bulunup uygulanması gereken 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 117. maddesindeki düzenlemeye göre; “Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının, ihtariyle mütemerrit olur. Borcun ifa edileceği gün birlikte belirlenmiş .......ise, bu günün geçmesiyle borçlu mütemerrit olur”. Taraflar arasındaki 05.02.2010 tarihli sponsorluk sözleşmesinin 9. maddesine göre sözleşmede belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi halinde, hükmolunacak 50.000.00 TL cezai şart için, davalı daha önce ihtar çekilmek suretiyle temerrüde düşürülmediği gibi sözleşmede kesin vade de bulunmadığından, hümolunan bu bedele dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmek gerekirken teslim tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekir ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı yasanın geçici 3 maddesiyle değişik 1086 sayılı HUMK'nın 438/Vll. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

./..

s.2

15.H.D.

2016/975

2017/1121

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19922, Karar No: 2015/8387, Tarih: 14.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19922 E.  ,  2015/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 07.07.2014 tarih, 2014/14236 Esas, 2014/14319 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KA R A R

Sair karar düzeltme itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/204 Esas-2012/133 Karar sayılı kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat ilamına dayanılarak başlatılan ilamlı takipte borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda , 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesi gereğince icra vekalet ücreti ve icra tahsil harcının maktu hesaplanması gerekirken 31.03.2014 tarihli dosya kapak hesabında nisbi olarak hesaplandığından bahisle dosya kapak hesabının iptali ile bu kalemlerin maktu hesaplanmasını talep etmiştir.Mahkemece; 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesi gereğince, şikayetin kabulü ile İcra Müdürlüğü'nün 2012/3644 Esas sayılı dosyasında 31.03.2014 tarihli dosya kapak hesabının iptaline, dosya kapak hesabında tahsil harcının 25,20 TL, ilam vekalet ücretinin 1.200,00 TL, maktu icra vekalet ücretinin 250,00 TL olarak düzeltilmesine karar verilmesi üzerine, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 06.04.2012 karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden ve Dairemiz'in onama kararından sonra olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. Fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, şikayetin kabulüne karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının bu nedenle alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, şikayetin kabulüne karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının bu nedenle alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kısmen kabulü ile Dairemizin 07.07.2014 tarih, 2014/14236 Esas, 2014/14319 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/769, Karar No: 2023/3206, Tarih: 25.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/769 E.  ,  2023/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2014 tarihli ve 2012/2119 Esas, 2014/102 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 2010,2011,2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemeye iştirak suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 213 sayılı Kanun'un 360 ıncı maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca üç kez 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05/02/2015 tarihli ve 2013/315 Esas, 2015/64 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04/02/2014 tarihli ve 2012/2119 Esas, 2014/102 Karar sayılı ve Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05/02/2015 tarihli ve 2013/315 Esas, 2015/64 Karar sayılı kararlarının, sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2017/9716 Esas, 2020/5738 Karar ve 2017/492 Esas, 2020/5750 Karar sayılı kararları ile eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi ve davalar arasında hukuki ve fiili irtibat nedeniyle davaların birleştirilmesi gerekliliği nedeniyle bozulmalarına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine her iki dava dosyası birleştirilerek Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2020/794 Esas, 2022/984 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2010,2011,2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4. Bozma üzerine her iki dava dosyası birleştirilerek Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2020/794 Esas, 2022/984 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2010,2011,2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanıkların yüklenen suçu işlediklerinin sabit olduğuna, cezalandırılmaları yerine beraatlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme, sanık ... Hakkında 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçuna İştirak Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar hakkında bozma öncesi kurulan mahkumiyet hükümleri olduğu ve buna göre ... yönünden 04.02.2014, sanık ... yönünden 05.02.2015 tarihlerinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında 2012 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2020/794 Esas, 2022/984 Karar sayılı kararında, 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve fiilden ibaret olup iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 23.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlenme suçundan da beraat kararı verilmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme, sanık ... Hakkında 2010 ve 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçuna İştirak Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 2010 ve 2011 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme, sanık ... Hakkında 2010 ve 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçuna İştirak Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2020/794 Esas, 2022/984 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık ... Hakkında 2012 Takvim Yılından Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2020/794 Esas, 2022/984 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11708, Karar No: 2021/9270, Tarih: 07.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11708 E.  ,  2021/9270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

...'nün 26/07/2013 tarihli yazısında Orman İşletme Şefi tarafından 17 nolu bölmede haşereye rastlanılması nedeniyle diğer ağaçlara zarar vermeme açısından 9 nolu bölmede çalışan işçilere 17 nolu bölmedeki haşereli ve damgaya tabi olmayan ağaçların ivedilikle kesilmesi için sözlü olarak emir verildiğinin bildirilmesi , sanığın tüm aşamalarda 9 nolu bölmenin kesim işini aldığını, suça konu bölmedeki ağaçları böceklendiği için talimat üzerine kestiğini savunması ve sanık ile aynı bölmede çalışan tanıkların da sanık savunmasını doğrulaması, dosyada mevcut 21.03.2015 tarihli raporda kesim tarihi dikkate alındığında suça konu ağaçların dip köklerinin tespit olanağının ortadan kalktığının, böceklenme durumunun da belirlenemediğinin tespit edilmesi karşısında, sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9940, Karar No: 2021/2075, Tarih: 23.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9940 E.  ,  2021/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davalı ...Ş. ile davalı ... Linyitleri İşletmesi Müdürlüğü yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi neticesinde bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesince bozulması üzerine bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılamada ilk derece mahkemesince davalı ... Linyitleri İşletmesi Müdürlüğü yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A)Davacı annenin maddi tazminat istemi ile davacı kardeşlerin manevi hakkında kurulan hükümler yönünden;

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir.

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelenmesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL ve 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL, 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi sonrası için ise 72.070,00 TL‘dir.

Somut olay incelendiğinde, davacı annenin maddi, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkında kurulan hükümlerin miktar yönünden yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, davalının anılan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

B)Diğer hükümler yönünden;

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre; davalı ... Genel Müdürlüğü’nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,