muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2004, Karar No: 2018/9477, Tarih: 26.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/2004 E.  ,  2018/9477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, suça konu 26.08.2002 tarihli belgeye, katılanın bilgisi ve rızası dışında “borç karşılığı k.2320694 çek alındı” ibaresini eklediği, bu belgenin önce Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/33 Esas sayılı davasında kullanıldığı, davanın takipsiz bırakılmasından dolayı aynı Mahkemenin 2007/41 Esas ve 2009/264 Karar sayılı kararı ile dosyanın iki kez işlemden kaldırıldığı, ancak 02.07.2009 tarihinde yeniden dava açılarak yargılamaya 2009/791 Esas sayı ile devam olunduğu, böylece sanığın özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; katılanın 25.02.2010 havale tarihli şikayet dilekçesinde, suça konu belgenin 2 nüsha olarak düzenlendiğini, gerçek belgeyi ve tahrifat yapılan suretini sunduğunu söylemesine rağmen, tahrifat yapılmadığı iddia olunan belge aslının, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinin, belgede imzası bulunan tanık ...’in soruşturma aşamasında alınan beyanının, Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin dava dosyaları ile sanığın bu davayla bağlantılı olarak resmi belgede sahtecilik suçundan yargılandığı Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/178 Esas ve 2010/199 Karar sayılı dava dosyasının aslı ya da onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması; tanık ...’in duruşmada dinlenmemesi, suça konu belgenin duruşmada incelenmemesi; soruşturma aşamasında alınan İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 07.05.2012 tarihli ekspertiz raporunda, sonradan eklenen yazıların katılanın eli ürünü olmadığının, diğer yazıların ise katılana ait olduğunun belirtilmesine karşın, sanık müdafilerinin temyiz dilekçesi ekinde ibraz ettikleri İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı Belge İnceleme Bölümü’nün 19.01.2009 tarihli “bilimsel mütalaa” başlıklı raporunda, belge aslındaki tüm yazı ve rakamların aynı kişinin eli ürünü olduğunun belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nin 207. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun, belgenin kullanılması ile oluşacağı da dikkate alınarak, suç tarihinin ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;

1-Belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu göz önüne alınıp, sahte olduğu iddia edilen belgenin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatma niteliği olup olmadığı belirlenip kararda tartışılması, belgenin denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulması,

1-Belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu göz önüne alınıp, sahte olduğu iddia edilen belgenin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatma niteliği olup olmadığı belirlenip kararda tartışılması, belgenin denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulması,

2-Sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinin, belgede imzası bulunan tanık ...’in soruşturma aşamasında alınan ifadesinin, tahrifat yapılmadığı iddia olunan belge aslının, Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/33 Esas, 2007/41 Esas-2009/264 Karar ve 2009/791 Esas sayılı dosyaları ile Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/178 Esas ve 2010/199 Karar sayılı dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi; belgenin hangi tarih ya da tarihlerde kullanıldığının ve buna bağlı olarak, suç tarihinin tespit edilmesi, bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3-Suça konu belgede imzası bulunan ...’in tanık sıfatıyla dinlenmesi, olayla ilgili bilgi ve görgüsünün sorulması,

4- Belirtilen rapor ile mütalaa arasında çelişki olduğu dikkate alınarak; belge üzerinde tahrifat yapılıp yapılmadığı ve belgedeki yazıların sanığa ya da katılana ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'nden rapor alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4966, Karar No: 2012/5219, Tarih: 07.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/4966 E.  ,  2012/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Tedaş'ın 3.4.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Özelleştirme Yüksek Kurulunun 2.4.2004 tarih ve 2004/22 sayılı kararı ile özelleştirme kapsam ve programına alınması 4046 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 7/3 maddesindeki "Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ile Özelleştirme programına alınan kuruluşlarda çalışan personel ile sözleşmeli olarak çalıştırılan personel Türk Ceza Kanununun 279'uncu maddesinde yazılı memurdan sayılırlar ve...." hükmü karşısında, 27.10.2004 tarihinde Tedaş İzmir İl Müdürlüğünde başteknisyen, teknisyen ve sayaç ayar ustası olarak görevli müştekilere görevlerinden dolayı hakaret ve görevlerini yaptırmamak için silahla direnme suçlarını işleyen sanıkların eylemlerinin, 765 sayılı T.C.Y.'nın 266/1 (mağdur sayısınca) ve 258/2 maddelerine uyduğu ve sanıklar lehine yasanın, anılan yasa maddeleriyle 5237 sayılı T.C.Y.'nın 125/3-a, 43/2 ve 265/1-4, 43/2. maddelerinin uygulanması sonucu elde edilen somut sonuçların karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre, sanık ...'ın hakaret eylemlerine ilişkin hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Yasaya aykırı ve sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 7.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18463, Karar No: 2013/28203, Tarih: 12.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18463 E.  ,  2013/28203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, borçlunun yasal sürede icra dairesine yaptığı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaya yönelik olarak alacaklının itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK.nun 68. maddesinde; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz.

Borçlu itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse icra mahkemesi itirazın kaldırılmasına karar verir. İtiraz birinci fıkrada gösterilen senet veya makbuz yahut belgeye müstenit ise itirazın kaldırılması talebi reddolunur .. " hükmü yer almaktadır.

Buna göre alacaklının dayandığı belgenin İİK.nun 68/1. maddesinde sayılan nitelikte olmaması ve alacağın tahsilinin yargılamayı gerektirmesi halinde icra mahkemesince alacaklının itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekip görevsizlik kararı verilemez. Bir diğer anlatımla icra mahkemesince İİK.nun 68. maddesi koşullarında inceleme yapılarak itirazın kaldırılması istemi yerinde görülür ise kabulüne, yerinde görülmemesi halinde ise, reddine karar verilmelidir. İİK.nun 68.maddesine dayalı olarak yapılan itirazın kaldırılması istemini inceleme görevi icra mahkemesine aittir.

O halde mahkemece, alacaklının itirazın kaldırılması talebinin İİK.nun 68.maddesi uyarınca değerlendirilerek sonucuna göre istemin kabulüne ya da reddine karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5057, Karar No: 2023/5493, Tarih: 17.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5057 E.  ,  2023/5493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 19. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali, davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti, ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili ile yeniden bağlanması istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 21.02.2012 tarihinde eski eşiyle şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşandığını, daha sonra babası Mehmet Bükülmezoğlu'nun vefat etmiş olması nedeniyle yetim maaşı aldığını, Kurum tarafından 07.08.2015 tarihinde bu yetim maaşının eski eşiyle birlikte yaşadığı gerekçesiyle kesildiğini, eski eşiyle birlikte kesinlikle birlikte yaşamadığını kesilen maaşın tekrar bağlanmasını ve kurumun bu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının iddiasında haksız olduğunu, kurumun kontrol memurlarınca gerçekleştirilen inceleme neticesi tanzim olunan raporlar resmi delil niteliğinde olup bu resmi kaydın aksi ancak resmi delillerle ispatlanabildiğini, kontrol memuru raporun aksini ispat külfeti davacı tarafta olduğunu, bu sebeplerden ötürü davanın reddine karara verilmesi gerektiğini, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinlerinin davacıya yüklenmesini talep ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kabulüne, davalı kurum tarafından gerçekleştirilmiş olan işlemin iptaline, davacıya yeniden aylık bağlanmasına, davacıya aylığının kesilme tarihinden itibaren ödenmeyen tüm aylıklarının yasal faizi ile birlikte davalı kurum tarafından ödenmesine, davacının davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kurum kontrol memurlarınca gerçekleştirilen inceleme neticesinde düzenlenen raporla davalının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığının tespit edildiğini, denetim raporlarının ancak resmi delillerle aksinin ispatlanabileceğini, raporun aksini ispat külfetinin davacıda olduğunu, davacının davasını ispat edemediğini, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...kaldırma kararı öncesi ve sonrası yapılan yargılamada, tarafların ikametgah adreslerinin sürekli farklı olduğu, bu adreslerde adlarına abonelik kayıtlarının bulunduğu, muhtar ...'in de tarafların boşandıktan sonra ayrı adreslerde ayrı yaşadıkları, mahkeme kararının yerinde olduğu," gerekçesine dayalı olarak davalı Kurumun istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığına ilişkin tespit içeren sosyal güvenlik denetmen raporunun aksinin toplanan delillerle ortaya konulup konulmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1-Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

2-5510 sayılı Kanun'unun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

3- Anılan 56 ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

4- Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5.Aynı yasanın 59 uncu maddesinin başlığı kurumun denetleme ve kontrol yetkisi olup maddeye göre; "bu kanunun uygulanmasına yönelik işlemlerin denetimi, kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eli ile yürütülür ...", maddenin 2 nci fıkrasında "kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarına görevleri sırasında tespit ettikleri kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir..." şeklinde düzenlenmiştir.

6- Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanun'un 59 uncu, 100 üncü, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28 inci, 45 inci, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3 üncü, 45 – 53 üncü, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6 ncı, 24 – 33 üncü, 189 uncu, 190 ıncı, 191 inci, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6 ncı, 19 uncu, 20 inci, maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

3. Değerlendirme