muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13736, Karar No: 2014/5600, Tarih: 24.02.2014

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinden % 40, tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12642, Karar No: 2015/877, Tarih: 22.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12642 E.  ,  2015/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...4916 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın kısmen sulama imkanına sahip olduğu, 80-90 metre mesafede bulunan kayadan oyma sarnıçlarda biriken kar ve yağmur suları ile sulandığı ancak sarnıçta bulunan suyun miktarı, bitkinin vejetasyon döneminde ihtiyacı olan suyun tamamını karşılamayacağından il tarım müdürlüğü verilerinden daha az verim alınmasına neden olacağı belirtildiğine göre; dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi kabul edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmazın sulanabilir arazi olarak kabulü ile bu yönde düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması,

2-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davalarının niteliği gereği kendisini vekille temsil ettirin taraflar lehine AAÜT uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği düşünülmeksizin kendisini vekille temsil ettiren davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3-Hükmedilen kamulaştırma bedeline dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken “bankaya yatırılan kamulaştırma bedelinin ve işlemiş faizinin neması ile birlikte davalı tarafa ödenmesine” şeklinde hüküm kurulması,

4-Dava konusu taşınmaza malik olmayan ...hakkında dava açılmadığı halde karar başlığında gösterilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25980, Karar No: 2017/35562, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25980 E.  ,  2017/35562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25401, Karar No: 2019/21900, Tarih: 28.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25401 E.  ,  2019/21900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlığın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Hafta tatili ve genel tatil gününde çalıştığını iddia eden işçi norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, hafta tatili ve genel tatilde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.Hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İmzalı ücret bordrolarında hafta tatili ve genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin hafta tatili ve genel tatil alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, hafta tatili ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olanın dışında hafta tatili ve genel tatillerde çalışmaların yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde hafta tatili çalışması yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; davacının hafta tatili ve genel tatil ücreti talepleri hüküm altına alınmıştır. Hükme esas bilirkişi raporunda; dosyada dinlenen tanık beyanlarına göre, davacının davalıya ait işyerinde iddia edilen hafta tatililerinde çalıştığı hususunun açık ve net olarak ispatlanamamışsa da çalışılan kurumun resmi kurum olması da dikkate alındığında davalı işyerinde haftanın her günü çalışılamayacağı, genel temizlik yapılması amacıyla davacının 15 günde bir hafta tatilinde çalıştığı kanaatine varıldığı, genel tatile yönelik tanık beyanları arasında çelişkilerin bulunması, çalışılan işyerinin resmi kurum olması nedeniyle genel tatil şartlarının oluşmadığı sonuç ve kanaatine varılmış ise de; takdir Mahkemeye bırakılarak dini bayram günleri haricindeki genel tatil günlerinde çalışıldığı belirtilmiştir.Dosya içerisinde, Ocak 2008-Kasım 2010 ayları arasında tutulan ve davacı tarafından imzalanmış olan imza föyleri ile 2008-2009-2010 yıllarında tutulan ve davacı tarafından imzalanmış olan puantaj bildirimleri bulunmaktadır. Söz konusu imza föyleri ile puantaj bildirimlerinden davacının hangi hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığının tespiti mümkün iken ve yazılı işyeri kaydı varken bilirkişi raporundaki kanaatlere itibar edilemeyeceği düşünülmeden sonuca gidilmesi isabetli olmamıştır. Mahkemece bilirkişiden ek rapor aldırılarak, davacının hafta tatili ve genel tatil alacakları davacı tarafından imzalanmış olan imza föyü ve puantaj kayıtlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

3-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.Yıllık izin hakkı anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti istemesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında izin hakkının bulunduğunun tespitini istemesinde hukuki menfaati vardır.Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde 12 yılı aşkın çalışması olduğu tespit edilen davacının tüm çalışma süresi boyunca hak ettiği yıllık ücretli izin süresinin 200 gün olduğu belirlenmiş ve davacının hiç izin kullanmadığı kabul edilerek karar verilmiştir. Davacının uzun yıllar (12 yıl boyunca) yıllık ücretli izin kullanmadan çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; Mahkemece, davacı asil çağrılarak çalışma süresi boyunca yıllık izin kullanıp kullanmadığı konusundaki beyanının alınmasından sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirme yapılarak bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 28.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3021, Karar No: 2024/9716, Tarih: 07.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/3021 E.  ,  2024/9716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/966 E., 2023/880 K.

SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet, 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ NEDENLERİ

1. Sanık ...’ın temyiz nedenleri; lehine hükümlerin uygulanarak hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2. Sanık ...’nun temyiz nedenleri; diğer sanığın yanında çalıştığına, suç kastının olmadığına, dava zamanaşımının dolduğuna, re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, dava zamanaşımının dolduğuna, re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

14.11.2012 tarihinde KOM ekiplerince yapılan çalışmalarda sanık ...'in kargo şubesine gelerek aldığı, kendisi adına gelen kargo gönderisi içerisinde 100.000 adet gümrük kaçağı makaron ele geçirilmiş, 08.02.2013 tarihinde düzenlenen iddianame ile sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

09.01.2013 tarihinde arama kararına istinaden, sanık ... adına kayıtlı olup sanık ... ile birlikte işlettikleri tütüncü dükkanında ve ikametlerinde yapılan aramalarda toplam 1706 paket gümrük kaçağı sigara, 21 kutu 200'lü dolu makaron, 7 kutu 200'lü boş makaron, 12 paket tütün ele geçirilmiş, 19.02.2013 tarihinde düzenlenen iddianame ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır.

28.01.2013 tarihinde arama kararına istinaden, sanık ...'in işlettiği tütüncü dükkanında yapılan aramada 651 paket gümrük kaçağı sigara, 42 kutu 200'lü boş makaron, 5 kutu 200'lü dolu makaron, 5 paket tütün ele geçirilmiş, 22.02.2013 tarihinde düzenlenen iddianame ile sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır.

Ele geçen eşyalara ilişkin dosya kapsamındaki bilirkişi raporlarına göre, tamamının gümrük kaçağı olduğu sabittir.

Ele geçen eşyalara ilişkin dosya kapsamındaki bilirkişi raporlarına göre, tamamının gümrük kaçağı olduğu sabittir.

Ayrı ayrı yapılan yargılamalarda mahkûmiyet hükümlerinin temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesince zincirleme suç kapsamında kaldığı gerekçesi ile bozulmasına müteakip dosyalar birleştirilerek sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2020 tarihli yazısı ile 7242 sayılı Kanun değişiklikleri nedeniyle dosyanın yerel mahkemeye iade edildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar savunmalarında, atılı suçu ikrar etmişlerdir. Sanıklara ilgili kanun maddeleri uyarınca ek savunma hakkı tanındığı, sorumlu oldukları eylemlerde ele geçen eşyaların gümrüklenmiş değerlerinin toplamının iki katı tutarını ödemeleri halinde cezalarında 1/3 oranda indirim yapılacağının ihtar edildiği görülmüştür.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerlerin denetlenmesinde; Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, 14.11.2012 suç tarihli olayda "hafif değer", 09.01.2013 ve 28.01.2013 suç tarihli olaylarda ise "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2015/9471 Esas, 2018/8028 Karar sayılı ilamında belirtilen, zincirleme suç kapsamında değerlendirilen, temyiz edilmeksizin

kesinleşen Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2013/228 Esas, 2014/259 Karar sayılı dosyasında uyarlama yargılaması yapılarak 25.11.2021 tarihinde 2021/410 Esas, 2021/1642 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, itiraz edilmeksizin 21.12.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının zincirleme suç kapsamına alınamayacağı gibi mahsubunun da mümkün olmadığı gözetilmeden, Mahkemece işbu dosyada sanık ... hakkında verilen hükümden mahsubuna karar verildiği görülmüştür.

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmekle,

Olay tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların işbu dosya kapsamında zincirleme suç kapsamındaki eylemlerinin sabit olduğu, bu anlamda sanıklar hakkında mahkûmiyet kararının yerinde olduğu belirlenmekle, aşağıda yer alan nedenler dışında sanık ... müdafiinin ve sanıkların diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

1. Dosya kapsamında 14.11.2012, 09.01.2013, 28.01.2013 suç tarihli eylemler olduğu halde gerekçeli karar başlığında yalnızca 09.01.2013 suç tarihinin gösterilmesi,

1. Dosya kapsamında 14.11.2012, 09.01.2013, 28.01.2013 suç tarihli eylemler olduğu halde gerekçeli karar başlığında yalnızca 09.01.2013 suç tarihinin gösterilmesi,

2. Dava konusu ele geçen eşyalar bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi delaletiyle 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca hüküm kurulması gerekirken, ilgili delalet maddesi gösterilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 232 üncü maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

3. 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamalarında kendilerine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanıklara gümrüklenmiş değerlerin toplamının iki katı tutarını hüküm verilinceye kadar ödemeleri halinde indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken, 1/3 olarak bildirilmesi suretiyle sanıkların yanıltılmaları ve haklarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

4. Sanık ... yönünden daha önce kesinleşen dosyasında uyarlama yargılaması yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu eylemin zincirleme suç kapsamında değerlendirilemeyeceği halde yazılı şekilde sanık hakkında hükmedilen sonuç cezadan mahsup edilerek netice cezanın düşürülmesi suretiyle karar verilmesi,

5. Suç tarihleri ve suça konu eşyaların niteliği itibarıyla Gümrük İdaresi ile Tarım ve Orman Bakanlığının katılma hakkının bulunduğu, her iki kurumun da katılan olarak kabul edilerek gerekçeli karar başlığında

katılan olarak gösterildiği halde, hangi kurum lehine olduğu da belirtilmeden katılan kurum lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafiinin ve sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.