muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6807, Karar No: 2020/10142, Tarih: 18.11.2020

1-Dava konusu taşınmazda mülkiyet ihtilafı bulunduğundan, Kamulaştırma Kanunu 18/3 maddesi uyarınca üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kamulaştırma bedelinin ve işletilecek yasal faizin mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde kamulaştırma bedelinin tapu maliklerine ödenmesine, kamulaştırma bedeline işletilecek yasal faizin ise davalıya ödenmesine karar verilmesi,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin 3'er aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilmiş olup, kamulaştırma bedeli karar tarihi itibariyle hak sahibine ödenemeyeceğinden 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/9.fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin kararın kesinleşme tarihine kadar olması gerekirken karar tarihine kadar faiz işletilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 2 nolu bendindeki (tapu maliklerine) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerlerine (belli olacak hak sahibine) kelimelerinin yazılmasına,

b- 4 nolu bendindeki (davalı tarafa) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (mülkiyet ihtilafına ilişkin davanın sonucunda belli olacak hak sahibine) kelimelerinin yazılmasına,

c- 4 nolu bendindeki (karar tarihi olan 11/12/2018) ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2.maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,18/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6712, Karar No: 2021/3540, Tarih: 08.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6712 E.  ,  2021/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasına ilişkin yargılamanın toplam 3 oturumda tamamlandığı, ilk iki oturumda hazır bulunan sanıklar müdafinin, iddia makamı tarafından esas hakkında mütalaanın sunulup, bu mütalaa doğrultusunda mahkumiyet hükmünün kurulduğu 18.12.2014 tarihli 3. oturum için “Yayladağı Adliyesi ve İcra Dairesindeki işleri nedeniyle duruşmaya katılamayacağından” bahisle mazeret dilekçesi vermiş olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 197. maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çekişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; sanıklar müdafiinin mazeretinin kabulü ile sözlü savunma yapma imkanı tanındıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken, mazeret dilekçesi sunup duruşmanın ertelenmesini isteyen sanıklar müdafiinin talebi reddedilerek yargılamaya yokluğunda devam edilip hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanık ... müdafiinin hazır bulunduğu 04.11.2014 tarihli 2. oturumda Cumhuriyet savcısı esas hakkındaki mütalaasında, sanık ...’nin 14.03.2013 tarihli sahte raporu kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçuna ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı, sanık müdafinin de bu mütalaaya göre esasa ilişkin savunmasını hazırladığının anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2017 tarihli ve 746-286 sayılı kararında da açıklandığı üzere; kamusal iddia makamını temsil eden Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasını yargılama konusu olan tüm suçlar yönünden açıklaması ve bu mütalaanın mahkûmiyet yönünde olması hâlinde uygulanması talep edilen kanun ve maddelerini de kapsaması gerektiği gözetilmeden, sanık müdafiine 14.03.2013 tarihli sahte raporu kullanmak suretiyle işlendiği iddia edilen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçuna ilişkin esas hakkında savunma yapma olanağı sağlanmadan yargılamaya yokluğunda devam edilip hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hâkime ait olduğu dikkate alınarak, suça konu belgeler duruşmaya getirtilip incelenerek aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve denetime olanak sağlayacak şekilde belge asıllarının dosya içinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hâkime ait olduğu dikkate alınarak, suça konu belgeler duruşmaya getirtilip incelenerek aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve denetime olanak sağlayacak şekilde belge asıllarının dosya içinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Suça konu ek ders ücret çizelgesinin düzenlendiği tarihte, ilköğretim okulu müdürü olan sanık ...’nin ek ders ücretinin tamamına hak kazanabilmesi için derslerin tamamına girmesinin gerekip gerekmediği, girmediği ders için de kendisine ek ders ücreti ödenip ödenmediğinin araştırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13394, Karar No: 2013/1281, Tarih: 05.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13394 E.  ,  2013/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM,TAZMİNAT,ESKİ HALE GETİRME

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın maliki olduğu 3764 parsel sayılı taşınmazda bulunan binanın 3. kat üstüne, davalıların taşkın olarak yapılandıklarını, çatıdan yağmur sularının aktığını, maddi manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve 2.000TL maddi, 1.000 TL manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlar, karşı davalarında ise; her iki binanın arasındaki havadanlığa davacının müdahale ettiğini belirterek, elatmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesini istemişlerdir.

Asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne dair verilen karar, dairece” elatıldığı iddia edilen yerle ilgili olarak davacılar tarafından bir değer belirtilmediği gözetilmek suretiyle, davacılara bu istek bakımından dava değeri sorularak açıklattırılıp, belirtilecek değere göre harç ikmali yaptırtılmasından” sözedilerek bozulmuş, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde mahkemece, asıl dava bakımından kısmen kabul, karşı dava bakımından ise kabul kararı verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Asıl dava, etatmanın önlenmesi, yıkım ve tazminat; birleşen dava, elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davada elatmanın önlenmesi ve yıkım istemlerinin kabulüne, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat davasının reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; davacının 3764 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduğu, 3765 parsel sayılı taşınmazın malikleri olan davalıların davacı parseline taşkın bina yapmak sureti ile müdahale ettikleri, davacının da aradaki havadanlığa müdahale ettiği saptanarak her iki davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kabul edilmiş olmasına rağmen, bilirkişi raporlarına atıfta bulunmayarak infazda kuşkuya yerverecek şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, asıl dava değeri 926 TL , karşı dava değeri ise 200,85 TL olarak belirlenmiş olup bu değerler üzerinden 1.100 TL vekalet ücretine karar verilmiş ise de, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/son maddesinde yeralan ” asıl alacak miktarı 3.333,33 TL'ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez." hükmü gözetilmek suretiyle Avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsizdir.

Nevar ki; anılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, asıl dava bakımından, hükmün 1. bendinden sonra "bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına" ibaresinin eklenmesine, 4. maddedeki 1100 rakamının çıkartılmasına yerine 400 rakamının yazılmasına 5. maddeki 1100 rakamının çıkartılmasına yerine 400 rakamının yazılmasına; karşı dava yönünden verilen hükmün 1. maddesindeki “ teskin eden” ibaresinin çıkarılmasına yerine “ taşkın olan” ibaresinin yazılmasına, 2. bendindeki 1.100 rakamının hükümden çıkartılmasına yerine 400 rakamının yazılmasına hükmün bu şekliyle düzeltilmesine, tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1029, Karar No: 2016/999, Tarih: 27.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/1029 E.  ,  2016/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .. tarafından, davalı ... aleyhine 21/01/2014 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibarıyla duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödemenin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... hazırlanması sırasında; vergi müfettişi olan davalıya, ... ayları arasında, maaş ve fazla mesai ücreti olmak üzere fazla ödeme yapıldığını belirterek, tahsilini istemiştir.

Davalı ise; yapılan ödemenin mevzuata uygun olduğunu, söz konusu işlemin iptali amacıyla idare mahkemesinde dava açtığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının .. müfettiş iken ... ilga edilmesi nedeniyle vergi müfettişi olarak atanmış sayılmasına karar verildiği, 02/11/2011 tarih ve 281038 sayılı .. yayınlanan .... eklenen ek 10. madde ile vergi başmüfettişleri, vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcılarının özlük haklarının yeniden düzenlendiği, davalının 02/02/2012 tarihinde 1. kadro dereceli vergi müfettişi olması nedeniyle, davalıya 15/02/2012 tarihinden itibaren .. eklenen ek 10. madde yürürlüğe girmeden önceki sisteme göre maaş ve fazla mesai ücreti ödemesi yapıldığı, ancak davacı ... eklenen ek 10. madde hükmüne göre maaş almaya başlayanların, tekrar adı geçen mevzuattan önceki mevzuat hükümlerine göre yeniden maaş alamayacakları gerekçesiyle, davalıya 15/07/2013 tarihinden itibaren .. eklenen ek 10. madde hükmüne göre ödeme yapılmaya başlanarak 15/02/2012-15/06/2013 tarihleri arasında fazla ödenen maaş ve fazla mesai ücretinin 07/11/2013 tarih ve 1439 sayılı yazı ile istendiği, davalının bu işlemin iptali amacıyla .. .2014/16 esas sayılı dosyası ile dava açtığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, ... 2014/16 esas sayılı dosyasının sonucunun iş bu davanın sonucunu etkileyeceği görülmekle, idare mahkemesnin kararının kesinleşmesi beklenmeli ve sonucuna göre yapılacak değerlendirme ile karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23374, Karar No: 2019/15900, Tarih: 11.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23374 E.  ,  2019/15900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Belirtilen ilkeler, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmasının iddia edilmesi durumunda da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece, davacının hizmet döküm cetveli kaydında çalışmanın geçmediği dönem dışlanarak kayıtta gözüken hizmet süresi üzerinden fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplandığı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de, Mahkeme kararının gerekçesinde de belirtildiği üzere ve ayrıca inşaat işinin yapıldığı işyerinde icra edilen faaliyetin niteliği, taraf tanıklarının beyanı ve dosya kapsamına göre, işyerinde kış döneminde 3 ay çalışılmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kış döneminde 3 ay çalışılmadığı kabul edilerek hesaplanması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13217, Karar No: 2017/6537, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13217 E.  ,  2017/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17572, Karar No: 2014/1117, Tarih: 03.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/17572 E.  ,  2014/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/60354

Mahkemesi : Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11.10.2012

Numarası : 2012/246 - 2012/675

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmolunan cezadan TCK'nın 16. maddesi uyarınca sadece yabancı ülkede gözaltında, gözlem altında, tutuklulukta veya hükümlülükte geçen sürelerin mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden Yunanistan mahkemesi tarafından verilen hapis ve adli para cezalarının da mahsubuna karar verilmesi,

2- Tayin olunan sonuç gün para cezasının TCK'nın 52/1-2. maddesi uyarınca günlüğü en az yirmi en fazla yüz Türk Lirası olarak takdir edilecek miktar üzerinden adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden 100 tam gün adli para cezası olarak bırakılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22193, Karar No: 2012/3305, Tarih: 12.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/22193 E.  ,  2012/3305 K.**

* BANKA KARTININ KÖTÜYE KULLANILMASI

* İCRAI HAREKET

* HIRSIZLIK

* TEŞEBBÜS

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 245

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 141

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: ATM’YE KURDUĞU DÜZENEK SAYESİNDE MÜŞTEKİNİN BANKA KARTININ SIKIŞIP KALMASINI SAĞLAYAN SANIĞIN, MÜŞTEKİNİN YAKINDA BULUNAN KAHVEHANEDEN BIÇAK ALIP KARTI SIKIŞTIĞI YERDEN ALMAK AMACIYLA KISA SÜRELİĞİNE AYRILMASI ÜZERİNE, KARTI SIKIŞTIĞI YERDEN ALARAK OLAY YERİNDEN UZAKLAŞMAYA ÇALIŞIRKEN VATAN­DAŞLARCA YAKALANDIĞI OLAYDA, “BANKA KARTININ KÖTÜYE KULLANIL­MASI” SUÇU KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİLEBİLECEK HERHANGİ BİR İCRAİ HAREKETTE BULUNMADIĞI CİHETLE EYLEMİN 5237 SAYILI TCY’NİN 141/1, 35/2. MADDELERİNDE GÖSTERİLEN “HIRSIZLIĞA TEŞEBBÜS” SU­ÇUNU OLUŞTURDUĞU GÖZETİLMELİDİR.

Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uy­gulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mah­kemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, in­celenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- ATM’ye kurduğu düzenek sayesinde müştekinin banka kartının sıkışıp kalmasını sağlayan sanığın, müştekinin yakında bulunan kahvehaneden bıçak alıp kartı sıkıştığı yerden almak amacıyla kısa süreliğine ayrılması üzerine, kartı sıkıştığı yerden alarak olay yerinden uzaklaşmaya çalışırken vatandaşlarca yakalandığı olayda, eylemin 5237 sayılı TCY’nin 141/1, 35/2. maddelerinde gösterilen “hırsızlığa teşebbüs” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, “banka kartının kötüye kullanılması” suçu kapsamında değerlendirilebilecek herhangi bir icrai hareket bulunmadığı halde, yazılı şekilde “banka kartının kötüye kullanılmasına teşebbüs” suçundan mahkumiyet hükmü tesisi,

2- Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarının tamamının gösterilmeyerek, sadece (a), (b) ve (d) bentlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde gö­rüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. mad­desi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uya­rınca (BOZULMASINA), kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13758, Karar No: 2016/11300, Tarih: 28.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/13758 E.  ,  2016/11300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... 4. Sulh Hukuk ve .... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün son ikamet adresinin müddetnamede belirtilen "...." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Malatya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince de davanın açıldığı tarih itibariyle kısıtlanması istenilen hükümlünün yerleşim yeri adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından alınan hükümlü beyanına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önce “....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.