muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22710, Karar No: 2017/7949, Tarih: 10.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22710 E.  ,  2017/7949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın savunmasında işyerinin 2011 yılında meydana gelen heyelan nedeniyle yıkıldığını, bunun tespiti için açtığı Karadeniz Ereğli Sulh Hukuk Mahkemesinde 2011/12 esas sayılı davanın bulunduğunu, bu tespite dayanılarak açılan Karadeniz Ereğli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2013/267 esas ve 2013/268 esas sayılı davalarda yargılamalarının devam ettiğini beyan etmesi karşısında, bu dosyaların getirtilip incelenmeden eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/978, Karar No: 2018/1976, Tarih: 02.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/978 E.  ,  2018/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 44.994,08 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.12.2016 günlü ve 2016/5642E.-2016/15680K sayılı ilamı ile karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 5.849,35 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 6. maddesindeki “5.849,35TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “1.980,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13699, Karar No: 2017/11650, Tarih: 23.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/13699 E.  ,  2017/11650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19447, Karar No: 2015/4228, Tarih: 12.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19447 E.  ,  2015/4228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kale/Denizli Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.04.2014

NUMARASI :Esas no:2013/90 Karar no:2014/68

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek eş tarafından; velayet ve müşterek çocuk için hükmedilen nafaka yönünden, davalı kadın eş tarafından ise; hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Toplanan delillerden taraflar ........ ilçesi ....... köyünde otururken, davalının evi terk ettiği, daha sonra davacının müşterek konuttan ayrılarak Kale ilçe merkezine taşındığı ve davalıyı bu eve davet ettiği anlaşılmaktadır. Davalının, tarafların birlikte ( TMK .md.186) veya Türk Medeni Kanunun 188. maddesindeki şartların oluşması sebebiyle eşlerden biri tarafından seçilen yada hakim tarafından belirlenen ( TMK md 195) bağımsız bir eve davet edilmediği anlaşılmaktadır. Şu hale göre davalı ihtara uymamakta haklıdır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın davalı kadın eş yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 1 ve 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.03.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/19041, Karar No: 2010/3917, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19041 E.  ,  2010/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde yöntem itibari bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz için yapılan delil tespitinde, kamulaştırılan bölüm içinde, 67 adet 3-5 yaş fıstık fidanı ve 3 adet yirmi yaş üstü badem ağacı bulunduğu belirtildiğinden, bu sayı ve nitelikteki fidanlar ve ağaçlar için bedel belirlenmesi gerekirken, daha fazla miktar ve yaştaki ağaç sayısına göre bedel tespit edilmesi,

2-Kamulaştırılan bölüm, 1.650,67 m2 olduğu halde, 1.785,90 m2'lik kısmın bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2997, Karar No: 2013/12543, Tarih: 02.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/2997 E.  ,  2013/12543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının icra takibine dayanak yaptığı "Tutanak" başlıklı belgenin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği, dolayısıyla İİK.nun 68/1. maddesinde yazılı nitelikte olmadığı, borçlunun da borcu kabul etmediği anlaşılmıştır. Bu dutumda alacaklı anılan belgeye dayalı olarak itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden ve alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2013  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1009, Karar No: 2019/2969, Tarih: 28.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1009 E.  ,  2019/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nun 116/1, 31/3. maddelerine göre belirlenen 4 ay hapis cezasından TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak 3 ay 10 gün hapis cezası verilmesi gerekirken, 3 ay 6 gün hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

3)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin sabit olmasına rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi uyarınca arttırım uygulanmaması,

4)Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yapılan incelemede adli sicil kaydında suç tarihinden önce hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesine göre para cezası veya tedbirlerden birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

5)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 sayılı kararında da belirtildiği üzere, başka suçtan Sulakyurt Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan suça sürüklenen çocuk ...'ın ve yine başka suçtan Sincan Çocuk Ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümözlü olan suça sürüklenen çocuk ...'nın, duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talepleri de bulunmayan suça sürüklenen çocukların, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri suça sürüklenen çocuklar ..., ... yönünden incelenmeyen hükümlerin, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'ın kazanılmış hakkının gözetilmesine 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9343, Karar No: 2021/13277, Tarih: 02.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9343 E.  ,  2021/13277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

Dava, İş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, kazalı sigortalının geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasıyla 10.000,00-TL maddi, 60.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 23/02/2018 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 107.989.52,-TL’ ye çıkarmıştır.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kazalı sigortalının 12/11/2015 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda % 39 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, hükme esas alınan kusur raporunda kazanın meydana gelişinde, davacı kazalının % 40 oranında, davalının % 60 oranında kusurlu olduğunun bildirildiği, hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, sürekli iş göremezlik oranı, tarafların kusur oranı, kurum tarafından yapılan ödemeler ve dosya kapsamı nazara alınarak davacı kazalının 107.989.52,-TL maddi zararının olduğunun tespit edildiği ve 30.000,00-TL manevi tazminat takdir edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının giydirilmiş brüt ücretinin, ücret bordrolarına göre değil, "fazla çalışma ücretinin" de dahil olduğu prime esas kazançlar esas alınarak belirlenen SGK sürekli iş göremezlik aylık bağlama kararına göre tespit edildiğini, davacının, iş kazası geçirdiği tarih itibariyle giydirilmiş brüt ücretinin 47,09 TL iken yerel Mahkeme tarafından kabulüne karar verilen tazminat hesaplamasına esas alınan ücretin 58,89 TL olduğunu, ücretine yönelik bu hatanın yanı sıra davacının SGK statüsünün 4/a emekli olduğu/sakatlık indirimi uygulandığı da dikkate alınmadığını, hesaplamaya esas dönem ve dönemler itibariyle uygulanacak ücretin de hatalı tespit edildiğini, yerel Mahkeme tarafından 05.09.2017 tarihli kusur heyet bilirkişi raporu ile SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 08.11.2016 tarihli heyet kusur bilirkişi raporunda belirlenen kusur dağılımının aynı olduğu gerekçesi ile müvekkili Şirketin meydana gelen kazada %60 kusurlu olduğunun kabul edilemeyeceğini, zira yerel Mahkeme tarafından hükme esas alınan 05.09.2017 tarihli heyet kusur bilirkişi raporunun 3. sayfasında dahi "davacının" meydana gelen kazada "asli kusurlu" olduğunun belirtildiğini, yine kaza nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığı 2015/63213 Esas sayılı dosyasına sunulan 05.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda ve ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2016/243 Esas sayılı dosyasına sunulan 29.06.2017 tarihli heyet kusur raporunda "davacının" "asli kusurlu" olduğunun tespit edildiğini ve ceza dosyasının bu şekilde kesinleştiğini, hükme esas alınan heyet kusur bilirkişi raporuna itiraz dilekçelerinde de ifade edildiği üzere, müvekkili Şirkete kusur olarak izafe edilen tüm hususların zaten müvekkili Şirket tarafından yerine getirildiğini, davacının sağlıklı olduğunu, davacının kullandığı makinede sol el ile çalışma yapılamayacağını, bu nedenle meslekte kazanma gücü kaybı oranının %39 olamayacağını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 12/11/2015 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan kazalı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile, 107.989,00 TL maddi tazminatın, 30.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, bu kararın davalı vekilince istinaf yoluna götürüldüğü, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazasında sorumluluğun tespiti noktasında toplanmaktadır.