muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/549, Karar No: 2015/180, Tarih: 02.06.2015

Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi ise 21.12.2012 gün ve 1207-1226 sayı ile;

"...Suç tarihinde vergi dairesince sanıktan yetkilisi bulunduğu şirketin 2002 yılına ait defter ve belgeleri inceleme yapılmak üzere ibrazının istendiği, sanık defter ve belgeleri iş yeri değişikliği nedeni ile bulamadığından bahisle ibraz edemediği, vergi dairesince VSR, VİR, VTR ve ekindeki belgeler arasında 2002 yılına ait defter ve belgelerin sanıktan istenmesine yönelik yazı aslı ve belgelerin sanığa tebliğine ilişkin yazı ve fotokopisinin bulunmadığı, kurumdan istendiğinde cevabı yazılarda defter ve belgeleri isteme yazısı ile tebliğ belgesinin kendi dosyalarında da bulunmadığının bu belgelere ulaşılamadığının bildirildiği, mahkememizce defter ve belgelerin ibraza ilişkin tebliğ belgelerinin bulunmasına ilişkin bu belgelerin suçun oluşumu açısından etkili olduğu, tebliğ ve belgenin usulüne uygun olup olmadığı denetlenmesinin mümkün olmadığından bahisle delil yetersizliği nedeni ile sanığın beraati yönünde karar verildiği, Yargıtay 11. Ceza Dairesince sanığın belgeleri kendisinden istendiğini savunması karşısında suçun oluşacağından bahisle beraat kararının bozulduğu, bu aşamada dahi belge ve defterlerin istenmesine ilişkin yazı aslı veya fotokopisi ve tebliğine ilişkin belgenin aslı veya fotokopisi dosyada bulunmadığından en ciddi kurumlardan olan vergi dairesi ve defterdarlığın dahi yazı ve tebliğ belgesi var ise bile bu kurumun dahi bu belgeleri muhafaza edememesi ve istendiğinde kendilerinin de ulaşamadığından bahisle gönderilememesi karşısında sanığın iş yeri değişikliği nedeni ile istenen belge ve defterlere oluşamadığı yönündeki savunmasının ve mazeretinin kabul edilmesi gerektiği bu şekildeki savunma ve mazeretin makul ve geçerli bir mazeret oluşturduğu, sadece sanıktan belgelerin istendiğinin şifaen söylenmesi ve belgelerle desteklenmeyen raporlarda tebliğ edildiğinin söylenmesi sanığında 'istediler ancak bulamadım' demesi karşısında tebliğ edilmiş sayılamayacağı, yazı olmadığı için hangi yıla ilişkin defterlerin istendiği ve hangi yıl istendiği ve net olarak tespit edilemeyeceğinden ve özellikle Resmi Kurumun dahi belgeleri kaybetmesi karşısında sanığın bu defter ve belgelere ulaşamaması geçerli bir mazeret olarak görülmesi gerektiğinden, suçun unsurları itibarı ile oluşup oluşmadığı tam ve net olarak tespit edilemediğinden, şüphe mevcut ise de yerleşik Yargıtay İçtihatları gereği şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği" gerekçesiyle direnerek sanığın önceki hükümdeki gibi baraatine karar vermiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının 09.09.2014 gün ve 190399 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının 09.09.2014 gün ve 190399 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı 213 sayılı Vergi Usul Kanuna muhalefet suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; aleyhe bozmaya karşı sanıktan diyecekleri sorulmadan direnme kararı verilip verilmeyeceği hususunun öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel mahkemece aleyhe bozmadan sonra sanığa bozma kararı ile birlikte duruşma günü davetiyesinin sorgusunda beyan ettiği son adresi yerine daha önce terk ettiği belirlenen eski adresine tebliğe çıkartıldığı, tebliğat evrakının muhatap gösterilen adreste tanınmadığından bahisle bila tebliğ iade edilmesi üzerine müdafiinin dinlenilmesi ile yetinilip sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan önceki hükümde direnilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup müdafiin dinlenilmesi ile de yetinilemez. Aynı kurala 5271 sayılı CMK'nun 307/2. maddesinde de yer verilmiş olup anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmalıdır. Bu düzenleme, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici kurallardandır.

Bu zorunluluk beraat hükmünde direnilmesi halinde de geçerlidir. Zira Ceza Genel Kurulunca yapılacak inceleme sonucunda Özel Dairenin aleyhe bozması isabetli bulunup yerel mahkeme hükmünün bozulması mümkündür. 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/3. maddesi uyarınca ısrar üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara uymak mecburidir. Bu durumda sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyeceği sorulmadan beraat hükmünde direnilebileceğinin kabulü savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurabilecektir. Savunma hakkı sanığın vazgeçilmez ve en önemli hakkı olup bu hakkın sınırlanması 1412 sayılı CMUK'nun 308/8. maddesi uyarınca mutlak bozma nedenidir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun duraksamasız uygulamaları da ısrar edilen önceki hüküm beraat dahi olsa sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan direnme kararı verilemeyeceği yönünde bulunmaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, aleyhe olan bozmaya karşı sanığın beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, aleyhe olan bozmaya karşı sanığın beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2012 gün ve 1207-1226 sayılı direnme hükmünün, aleyhe olan bozmaya karşı sanığın beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2015 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4112, Karar No: 2024/2589, Tarih: 26.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4112 E.  ,  2024/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/612 E., 2019/697 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/983 E., 2017/156 K.

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalılardan ... vasisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin başvurusunun reddine, davalı vasisinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalıların 04.07.1999 tarihinde saat 22:30'da Şehit Mustafa Burcu Parkı içerisinde aydınlatma direklerinden birine bağlı çöp sepeti içine koydukları bombanın patlaması sonucu ...'in ölümüne, bir çok kişinin yaralanmasına sebep olduklarını, aynı tür bombayı davalıların 04.07.1999 saat 02:00'da Beyoğlu İstiklal Caddesi ... Cafe isimli iş yerine bıraktıklarını ve temizlik görevlisinin fark etmesi sonucu bombanın polislerce imha edildiğini, davalıların 08.07.1999 tarihinde saat 23:45 sıralarında Esenler Havalanı mahallesi Köyiçi cadde Füze Sok No:1/1'deki boş arsaya ... plakalı boş tankere aynı düzenek boru bomba koyarak patlama gerçekleştirdiklerini, davalılardan ...'in Avcılar ... Mahalesindeki evi, PKK adlı bölücü terör örgütü evi olarak kiraladığını, yakalandıklarında sorguları yapılan davalıların tüm bu olayları planlayıp birlikte gerçekleştirdiklerini ifade ettiklerini, davalıların patlama olayları ile ilgili olarak İstanbul 6. Nolu DGM'nin 2000/220 E. sayılı dosyası ile yargılanıp hüküm giydiklerini, Avcılar'daki bombalama hadisesi sonucunda, kendi adına asaleten, ... ve . ...'e velayeten ... tarafından, İçişleri Bakanlığı aleyhine İstanbul 6. İdare Mahkemesinin 2000/1016 E. sayılı dosyası ile ortak murisleri . ...'in ölümü, ... ve ...'in yaralanması nedeniyle açtıkları tam yargı davasının kabulüne karar verildiğini, Fatih 2. İcra Müdürlüğünün 2008/626 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, Fatih İcra Hukuk Mahkemesinin 2008/601 E. sayılı dosyasındaki ilamla ödenecek miktarın netleştiğini ve davacılara 134.913,60 TL ödeme yapıldığını belirterek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, 134.913,60 TL kurum zararının ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; müvekkilinin dava dilekçesindeki olayla hiçbir ilgisinin olmadığını, İstanbul 6 Nolu DGM dosyasında müvekkilinin ceza almadığını, davaya mesnet gösterilen ceza dosyasında diğer davalılardan ...'in söz konusu eyleme bizzat katıldığını kabul ettiğini ve bu ölümlü eylemden dolayı müebbet hapis cezasına çarptırıldığını, davacının ceza dosyasında yargılanan tüm sanıkları, ölümlü eyleme katılmışlar gibi davaya dahil edilerek söz konusu eylem sebebiyle ödenen tazminattan sorumlu tuttuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; müvekkilinin Avcılar'da patlayan bomba ile bir ilgisinin bulunmadığını, tersi olsa idi müvekkilinin sadece örgüt üyeliğinden ceza almasının mümkün olmadığını, belirtilen olay ile ilgili olarak yargılanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ...; tarafına Mahkemeye çağrısı tebliğ edilen dosya konusu hakkında bilgi sahibi olmadığını beyan etmiştir.

4. Davalı ...; suçunun bulunmadığını beyan etmiştir.

5. Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İstanbul 6. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2000/220 E., 2002/233 K. sayılı karar gerekçesinin 29. sayfasının 3. paragrafında "İlk eylemi başarısızlıkla sonuçlanan ...'in bu kere değişik yerlere sakladığı patlayıcıları aldırıp bunlardan ...'ın de yardımıyla yeni bir zaman ayarlı bomba yaptığı, bu boru bombayı 04.07.1999 tarihinde akşam saatlerinde İstanbul İli ... İlçesi, ...barlı semtindeki Şehit Mustafa Burcu parkına götürüp bir direğe bağlı vaziyette duran çöp sepetine koyduğu, olay yerinden uzaklaşıp arkadaşlarının evine gittiği, orada izlediği haberlerde boru bombanın patladığını, patlama sonucu 1 ölü 28 yaralının olduğunu öğrendiğini, ertesi gün televizyon kanallarına telefon ederek eylemi örgüt adına üstlendiği" ifadelerine yer verildiği, davalılardan ...'in davaya konu haksız eylem olan terör eylemini gerçekleştirdiği, davalı ...'ın de bombanın yapımında davalı ...'e yardım ettiği, bu nedenle belirtilen davalıların haksız fiilden sorumlu olduğu, diğer davalıların ise örgüt üyeliğinden mahkumiyetine karar verilmiş ise de, davaya konu terör eylemini gerçekleştiren kişiler olmadığından doğrudan eylem ile zarar arasında nedensellik bağı kurulamadığı, terör eyleminden zarar görenlere yapılan 134.913,60 TL ödemenin rücu şartları oluştuğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 134.913,60 TL'nin ödendiği 23.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ... ve ...'den alınarak davacıya ödenmesine, diğer davalılara yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılardan ... vasisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılardan ... vasisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davalıların, 04.07.1999 tarihinde Avcılar ... Mahallesi Şehit Mustafa Burcu Parkı içerisinde bulunan çöp sepetine koydukları bombanın patlaması sonucu ...´in ölümüne ve bir çok kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiklerini, davalılar ... ve ... dışındaki davalılarında idarenin açıkça zarar uğramasına neden olduğunu, davalıların her biri hakkında yapılan ceza yargılamalarında verdikleri ifadelerde; terör örgütüne üye olduklarını ve örgüt adına çalıştıklarını, tüm olayları birlikte planlayıp yaptıklarını beyan ettiklerini, ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vasisi; davalının dava konusu terör olayıyla bir ilgisinin bulunmadığını, aleyhine delil de olmadığını, davalının ceza davasında sadece örgüt üyeliğinden ceza aldığını, bunun haricinde dava konusu olayla bir ilgi ve alakası olmadığının açık olduğunu, yargılamadan haberdar olmadığını, davanın gıyabında görüldüğünü, delil, tanık, savunma hakları ve son söz hakkının tarafına tanımadığını, davacı Kuruma karşı herhangi bir zararının söz konusu olmadığını ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İstanbul 6. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2000/220 E., 2002/233 K. sayılı kararı dikkate alındığında, davalı ...'in dava konusu bomba patlatılması olayını gerçekleştirdiği, patlama sonucunda Faik Kandemir isimli vatandaşın vefat ettiğinin sabit olduğu, davacı idare tarafından mirasçılara tazminat ödendiği anlaşılmakla, davalı ...'den rücuen tahsiline karar verilmesi yerinde olduğu, olay tarihi itibarı ile uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi gereğince, Ceza Mahkemesinin cezalandırmaya ilişkin kararında yer alan ve eylemin hukuka aykırılığını ve nedensellik bağını belirleyen maddi olguların hukuk hakimi yönünden de bağlayıcı nitelikte bulunduğu, mahkemece davalılardan ...'ın bombanın yapımında davalı ...'e yardım ettiği, bu nedenle tazminattan sorumlu olduğu kabul edilmiş ise de, Ceza Mahkemesi kararında; davalı ...'ın silahlı terör örgütü PKK’nın sair efradı olma suçundan ceza verildiği, dolayısıyla sabit görülen suç ile meydana gelen zarar arasında nedensellik bağının bulunmadığı gözetilerek, adı geçen davalı yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiği, diğer davalılar yönünden Ceza Mahkemesince sabit görülen suç ile meydana gelen zarar arasında nedensellik bağının bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı ... vasisinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden 134.913,60 TL'nin ödendiği 23.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya ödenmesine, diğer davalılara yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrarla, sanıkların eylemleri ile zarar arasında nedensellik bağının bulunduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun (5233 sayılı Kanun) kapsamında yapılan yersiz ödemelerin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5233 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle davalılardan ...'in dava konusu eylemi gerçekleştirdiğinin Ceza Mahkemesince verilen kararla sabit bulunmasına, davacı tarafın diğer davalılar yönünden ceza mahkemesince sabit görülen suç ile meydana gelen zarar arasında nedensellik bağının bulunmadığı anlaşılmakla, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle davalılardan ...'in dava konusu eylemi gerçekleştirdiğinin Ceza Mahkemesince verilen kararla sabit bulunmasına, davacı tarafın diğer davalılar yönünden ceza mahkemesince sabit görülen suç ile meydana gelen zarar arasında nedensellik bağının bulunmadığı anlaşılmakla, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava, terör mağdurlarına davacı idare tarafından yapılan tazminat ödemesinin bu zararın oluşmasına terör eylemleriyle sebep olanlardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Tazminat ödemesi gerçekleştirilen dava dışı kişilerin ölüm ve yaralanmaya bağlı zararı 04.07.1999 tarihinde terör maksatlı bomba patlatılması sonucunda meydana gelmiştir. Davacı idare, terör mağdurlarının İstanbul 6. İdare Mahkemesinde açtıkları tazminat davasında karar altına alınan tazminatı ödediğinden bu zararı bomba patlatmak suretiyle meydana getiren davalılardan alacaklıların haklarına halef olarak rücuen talep edebilir. Açılan davada davalılar bomba patlatılması olayının asli ve fer’i failleri olarak İstanbul 6. Nolu DGM'de yargılanmış ve kesinleşmiş mahkeme kararıyla mahkum olmuştur. Davada davacı taraf maddi olgulara delil olarak bu ceza dava dosyası ile kesinleşmiş mahkumiyet kararına dayanmıştır.

Ceza Mahkemesi kararlarının Hukuk Mahkemesindeki davaya etkisini düzenleyen Borçlar Kanununun 53 üncü (6098 S. TBK m. 74) maddesi hükmünde, "Hakim, kusur olup olmadığına, yahut haksız fiilin failinin temyiz kudretini haiz bulunup bulunmadığına karar vermek için Ceza Hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, Ceza Mahkemesinde verilen beraat kararı ile de mukayyet değildir. Bundan başka Ceza Mahkemesinin kararı, kusurun takdiri ve zararın miktarının tayini hususunda dahi Hukuk Hakimini takyit etmez." denilmektedir.

Bu açık hüküm karşısında, Ceza Mahkemesince verilen beraat kararı, kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliliği, illiyet gibi esasların Hukuk Hakimini bağlamayacağı konusunda duraksama bulunmamaktadır. Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet ve suçun sanık tarafından işlenmediğine dair beraat kararları ile eylemin hukuka aykırılığını ve nedensellik bağını saptayan maddi olgular hukuk hakimini bağlar. Ceza Mahkemesinin, uyuşmazlık konusu olayın maddi nedensellik bağını tespit eden kesinleşmiş hükmünün, hukuk hakimini bağlamasına 6098 sayılı TBK'nun 74 üncü maddesi engel değildir. Gerek öğretide ve gerekse Yargıtay’ın yerleşmiş içtihatlarında, ceza hakiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle 'fiilin hukuka aykırılığı' olgusuna bağlı mahkumiyet hükmü ile hukuk hakiminin tamamen bağlı olacağı kabul edilmektedir. Diğer bir anlatımla, maddi olayları ve yasak eylemleri saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşıyacağından hukuk hakimini de bağlayacaktır.

Buna göre bir eylemin davalı tarafından gerçekleştirildiği tespit edilmişse bunun suç teşkil edip etmemesi hukuk hâkimini bağlamayacak; hukuk hakimi suç teşkil etmemekle birlikte zarar doğurucu hukuka aykırı eylemin gerçekleştiği vakıasıyla bağlı olarak hukukun diğer normlarına aykırılığın olup olmadığı noktasında değerlendirme yapabilecektir. Bu düzenleme gereğince hukuk hakimi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesinin mahkumiyet kararı ile bu kararda belirlenecek maddi vakıalar yönünden bağlı olacaktır.

Somut olayda davalılar hakkında PKK silahlı terör orgütü üyesi olmak, bomba düzenek parçalarını teminle güvenlik güçlerinin eline geçmemesi için saklayıp, daha sonra bu parçaların bir araya getirilip düzenek hazırlayıp aydınlatma direğindeki çöp kutusuna koyup patlatarak maktül Faik Handemiri öldürüp bir çok kişiyi yaralamaktan dolayı İstanbul 6. Nolu DGM‘nin 2000/220 E. sayılı dosyasında ceza davası açılmış, yargılama sonucunda tüm sanıklar yargılanıp hüküm giymiştir.

Somut olayda davalılar hakkında PKK silahlı terör orgütü üyesi olmak, bomba düzenek parçalarını teminle güvenlik güçlerinin eline geçmemesi için saklayıp, daha sonra bu parçaların bir araya getirilip düzenek hazırlayıp aydınlatma direğindeki çöp kutusuna koyup patlatarak maktül Faik Handemiri öldürüp bir çok kişiyi yaralamaktan dolayı İstanbul 6. Nolu DGM‘nin 2000/220 E. sayılı dosyasında ceza davası açılmış, yargılama sonucunda tüm sanıklar yargılanıp hüküm giymiştir.

Bu terör olayında vefat edenin yakınları ile yaralananlar tarafından İçişleri Bakanlığına karşı İstanbul 6. İdare Mahkemesinin 2000/1016 E. sayılı dosyasında tazminat talepli açılan tam yargı davasında terör mağduru olarak davacılar lehine verilen hükümle karar altına alınan tazminat Fatih 2. İcra Müdürlüğünün 2008/626 E. sayılı dosyasına 134.913,00 TL olarak davacı idare tarafından ödenmiştir. Davacı idarenin tazminat sorumluluğunu doğuran eylem, davalıların terör sebepli bomba patlatması sonucunda meydana gelen ölüm ve yaralanmalardır. İstanbul 6.Nolu DGM nin dosyasında verilen mahkumiyet kararının kesinleşen gerekçesine göre; davalılar ..., ..., ..., ...'nın silahlı terör örgütü PKK üyesi olarak kırsala çıktıkları, kırsalda askeri ve siyasi eğitim aldıkları yurt içinde bombalı eylem yapmak üzere yurtdışından giriş yaptıkları bu maksatla yurt dışından gönderilen patlayıcı maddeler , fünyeler ve fitiller gibi malzemelerin güvenlik güçlerinin eline geçmemesi için diğer davalıların da yardımıyla saklandığı 03.07.1999 tarihinde ... KAFE isimli iş yerine davalılar ..., ve ...'in de katkıları ile sandalye altına konulduğu ancak iş yeri çalışanınca fark edilmesi nedeniyle düzeneğin patlamadan önce etkisiz hale getirildiği, ilk eylemi başarısızlıkla sonuçlanan davalı ...‘in bu kere diğer davalılar tarafından değişik yerlere saklanan patlayıcı parçalarını bir araya getirip özellikle davalı ...'ın ve diğer davalıların da yardımıyla zaman ayarlı boru bomba yaptığı, bu boru bombayı 04.07.1999 tarihinde park içindeki aydınlatma direğine bağlı çöp sepeti içine koyduğu, düzeneğin patlamasıyla ... isimli vatandaşın hayatını kaybettiği bir çok kişinin ise yaralandığı hususları kesinleşen ceza mahkemesi kararında yer almakla, maddi vakıa olarak davalıların bu fiile iştirakleri kesinleşmiştir.