muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/185, Karar No: 2021/4637, Tarih: 02.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/185 E.  ,  2021/4637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil, Tazminat, Eski Hale Getirme

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece; asıl dosyada davanın kısmen kabulüne, birleşen dosyada davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar ... ve ... vekili asıl dosya dava dilekçesinde, müvekkillerinin paydaşı olduğu 103 ada 36 ve 33 parsel sayılı taşınmazların davalı şirket tarafından işgal edildiğini, taşınmazların bir kısmının kullanılamaz hale geldiğini ve armut ağaçlarının kesildiğini belirterek şimdilik 7.000,00 TL ecrimisil ve taşınmazdan oluşan zarar bedeli, 1.000,00 TL ağaç bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar Çavuş Karaman ve Ali Şükran Karaman vekili birleşen dosya dava dilekçesinde, müvekkillerinin paydaşı olduğu 103 ada 36 ve 33 parsel sayılı taşınmazların büyük bir kısmının 2009 yılında davalı şirket tarafından işletilen taş ocağından moloz yığınları dökmek, makineleri koymak, araçlarla harfiyat taşımak sureti ile haksız olarak işgal edildiğini, yine bu dönemde davalının taş ocağında dinamit patlatmak ve taşınmazların bir kısım yerlerini kazımak suretiyle de tahrip ettiğini, davalının ocağın işletilmesi sırasında müvekkillerine ait 30-40 yaşlarında armut ağacını ve 30-40 yaşlarında 1 adet dut ağacını kestiklerini, ayrıca taşocağında gerçekleştirilen dinamit patlatmalarında ve meydana gelen aşırı tozlanma nedeni ile 30-40 yaşlarında 15 adet armut ağacının kuruyarak verim vermez hale geldiğini belirterek 11.728,30 TL ağaçlara verilen zarar, 768,83 TL 33 parsel sayılı, 645,30 TL 36 parsel sayılı taşınmazların tahrip olması nedeni ile meydana gelen zarar, 6.433,95 TL 33 parsel sayılı taşınmaz, 2.496,39 TL 36 parsel sayılı taşınmazlarda meydana gelen bir yıllık verim kaybı olmak üzere toplam 21.908,64 TL tazminattan müvekkilleri payına düşen 8,750,00 TL verim kaybı, ağaç bedeli ve eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen dosyada, müvekkili şirketin çalıştığı dönemde kendisine herhangi bira talepte bulunulmadığını, müvekkili şirketten sonra başka şirketlerin taşocağında çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl dosyada davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için 2.345,66’şar TL zarar gören ağaç bedelinin, her bir davacı için 203’er TL eski hale getirme bedelinin, davacı ... için 3.511,60 TL ecrimisilin tahsiline, birleşen dosyada davanın kabulü ile 8.750,00 TL tazminatın davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, asıl dosyada davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için 2.345,66’şar TL zarar gören ağaç bedelinin, her bir davacı için 203’er TL eski hale getirme bedelinin, davacı ... için 3.511,60 TL ecrimisilin tahsiline, birleşen dosyada davanın kabulü ile 8.750,00 TL tazminatın davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dosyada dava, ecrimisil, taşınmazın tahrip edilmesi nedeniyle tazminat ve ağaç bedeli istemine, birleşen dosyada dava, taşınmazların tahrip edilmesi nedeniyle tazminat, verim kaybı, ağaçlara verilen zarar istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 103 ada 33 parsel ve 103 ada 36 parsel sayılı taşınmazın kayden davacılara 1/5'er hisse ile ait olduğu, 103 ada 36 parsel sayılı taşınmazda yapılan yenileme çalışmaları sonucunda 16.01.2014 tarihinde ifraz edilerek 103 ada 46 parsel ve 103 ada 47 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu, 46 parselin yol olarak Karayolları Genel Müdürlüğü adına kaydedildiği, 103 ada 47 parselin kayden davacılara 1/5'er hisse ile ait olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, HMK'nin 26/1.maddesi; "Hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmünü içermektedir. Davacılar vekili asıl dosya dava dilekçesinde ecrimisil, taşınmazın tahrip edilmesi nedeniyle tazminat ve kesilen ağaç bedellerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, asıl ve birleşen dosyada da 106 ada 35 parsel yönünden talepte bulunmamışlardır. Mahkemece davacıların talepleri aşılarak; asıl dosyada her bir davacı için ayrı ayrı 203 TL eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmiş, hem asıl dosya hem de birleşen dosyada 103 ada 35 parsel yönünden de değerlendirme yapılan bilirkişi raporları hükme esas alınmıştır. Mahkemece taleple bağlılık kuralı gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken zuhul ile talepten fazlasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Öte yadan; davacılar vekili birleşen dosya dava dilekçesinde, asıl dosyada alınan bilirkişi raporuna atıf yapmak suretiyle verim kaybı bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiş ise de atıf yapılan bilirkişi raporunda belirlenen bedelin verim kaybı değil ecrimisil bedeli olduğu anlaşılmaktadır. Verim kaybı, zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar), ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup davacılar vekiline dava dilekçesi açıklattırılmak suretiyle talep netleştirilmelidir.

Kaldı ki davalı vekili, taşocağının müvekkili şirket tarafından 2009 yılında işletildiğini savunmuş, dosyaya kazandırılan Karayolları Genel Müdürlüğüne ait cevaplardan 2009 yılında davalı şirketin, 2010 ve 2011 yıllarında dava dışı şirket/şirketlerin taşocağında faaliyette bulunulduğunun bildirildiği ve projeye ait belgelerden davalı şirket tarafından işe 08.06.2009 tarihinde başlanıp, geçici kabulün 05.09.2011 tarihinde yapıldığı, ve ekte yer alan hakediş raporlarının 16.09.2011 uygundur tarihli olduğu anlaşılmaktadır. Davalı şirketin taşocağını işletirken dava konusu taşınmazları haksız işgal ettiği dosya içeriği ile sabittir.Ne var ki; taşocağını hangi tarihler arasında işlettiği, bir diğer değişle taşınmazın hangi dönemlerde haksız işgalinde bulundurduğu, taşınmaza verdiği zararın nev’i, ağaçların davalı tarafından kesilip kesilmediği, ağaçların kimlere ait olduğu net bir şekilde belirlenmemiştir. Bu durumda davalı şirketin dava konusu taşınmazı kullandığı dönem ve izah edilen hususlar şüpheden uzak şekilde belirlenip, belirlenen dönem için taleplerin değerlendirilmesi gerekirken bu belirleme yapılmadan hüküm kurulması doğru değildir.

Bir diğer husus ise, Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesi ile bunun karşılığı olarak düzenlenen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre hüküm, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Birleşen dosya dava dilekçesinde tazminat adı altında birden fazla talep yer almakta olup birden fazla da davacı vardır.Ancak mahkemece 8.750,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine denmekle hangi taleplerin kabul hangi taleplerin reddedildiği belirtilmediği gibi hangi davacı yönünden ne kadar tazminata karar verildiği de belirtilmemiştir.İzah edilen hususlar gözetilmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm oluşturulması da doğru görülmemiştir.

O halde, Mahkemece, yukarıda izah edilen hususlar üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayalı ve yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

O halde, Mahkemece, yukarıda izah edilen hususlar üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayalı ve yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27383, Karar No: 2013/34195, Tarih: 01.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27383 E.  ,  2013/34195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24.30 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32103, Karar No: 2015/3646, Tarih: 05.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/32103 E.  ,  2015/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun yaşadığı sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne bağlı Çocuk Gençlik Merkezi'nde taşkınlık çıkartması üzerine güvenlik görevlisi olarak çalışan mağdur ...'ın müdahale ettiği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun mağduru itekleyip, alınan adli muayene raporuna göre boynundan basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, ardından kurumun pencere camlarına vurarak ikisini kırdığı somut olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun ikrarı, adli muayene raporu ve mağdurun beyanına göre kasten yaralama suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152. maddenin birince fıkrasında yer alan suç için öngörülen hapis cezasının üst sınırının altı yıldan 4 yıla düşürülmesi ve mahkumiyet kararındaki teşdit ve artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu kanun değişikliğine göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden  değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152. maddenin birince fıkrasında yer alan suç için öngörülen hapis cezasının üst sınırının altı yıldan 4 yıla düşürülmesi ve mahkumiyet kararındaki teşdit ve artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu kanun değişikliğine göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden  değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13854, Karar No: 2023/3136, Tarih: 16.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13854 E.  ,  2023/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2014/712 Esas, 2015/776 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tâbi tutulmasına karar verilmiştir.

2. Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2014/712 Esas, 2015/776 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli ve 2021/6117 Esas, 2021/7796 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmın uzlaşma kapsamına alınması nedeni ile uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaşmanın sağlanması halinde ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca ilâmı bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın durumunun değerlendirilmesi gerektiği, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği durumlarda 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiği, 5237 sayılı Kanun' un 53 üncü maddesindeki bazı ibarelerin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi nedeni ile hak yoksunluğu yönünden sanığın durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/454 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasını (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun' un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz İstemleri, haksız tahrik indirim oranına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü sanığın panik atak rahatsızlığı nedeni ile ambulans çağırdığı, 112 acil servisinden Sağlık Bakanlığı bünyesinde çalışan sağlık teknisyeni olan mağdurun yanında temyiz dışı hemşire olan ... ile birlikte sanığın evine geldikleri, buradan kendisinin isteği üzerine sanığı Mevlana Hastanesine götürdükleri, sanığın acil servis girişinde temyiz dışı ...'a "sen hemşire misin doktor musun" diyerek kimliğini istediği, sonrasında sanığın mağdur ile tartıştığı ve tarafların birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları anlaşılmakla, sanığın sağlık teknisyeni mağduru kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapıldığı tespit edilmiştir.

2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı, olay yeri inceleme raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Konya Eğitim Araştırma Hastanesince tanzim olunan 14.09.2014 tarihli, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu görüşünü içerir adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı, olay yeri inceleme raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Konya Eğitim Araştırma Hastanesince tanzim olunan 14.09.2014 tarihli, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu görüşünü içerir adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı ve bu beyanı doğrular nitelikte Olay ve Olgular başlığı altında (3) nolu paragrafta bilgilerine yer verilen adli muayene raporu ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, Mahkemece sanığın kasıtlı suçtan birden fazla sabıkasının bulunması, suç işleme eğilimi göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılamamış olması nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, suç için öngörülen seçenek yaptırımlardan hapis cezasına hükmedildiğinden 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına dair lehe hükümlerin uygulanmamasına dayanak olan gerekçenin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/454 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33288, Karar No: 2017/2186, Tarih: 21.03.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/33288 E.  ,  2017/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Olay günü dolmuş durakları önünde elinde kutu ile bekleyen sanığın yanına gidildiği ve kutuda yapılan aramada dava konusu şahsi ihtiyaç miktarında bulunan 170 paket sigaranın ele geçirildiği olayda, tutanak mümzileri dinlenerek sanığın kaçak sigaralar ile ne şekilde yakalandığı, kaçak sigaraları satışa sunduğuna dair görgüleri olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanık hakkında verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL üzerinden hesaplanması sıresında uygulama maddesinin TCK'nun 52/2 yerine, 50/1 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

3-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

4-Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezası için TCK 58.maddeye göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK'nun 58/6.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ve mükerrir olan sanık hakkında cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildikten sonra TCK'nun 58/7.maddesi uyarınca mükerrirlere

özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının kararda belirtilmemesi,

5-Dava konusu eşyaların müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.