muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6384, Karar No: 2018/12531, Tarih: 06.12.2018

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Tarafların yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;Dava değerinin 140.887,08 TL olduğu, mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 109.076,95 TL asıl alacak ve takip tarihi itibariyle işlemiş 31.782,29 TL faize yönelik olarak iptaline karar verildiği, toplam 2.923,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabul edildiği dikkate alınarak yargılama giderlerinin kabul ve ret oranına göre taraflara yükletilmesi gerekirken tümünün davalı üzerinde bırakılması ve benzer şekilde kısmen kabule karar verildiği göz önüne alınarak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yalnızca davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan ; Davacı lehine, davada kabul edilen toplam alacak olan 140.859,24 TL üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yalnızca kabul edilen 109.076,95 TL asıl alacak üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 5. maddesinde yer alan “ Dosya için sarf edilen 2.923,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin çıkarılarak yerine “Dosya için sarf edilen 2.923,30 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre 2.923,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kalan 0.58 TL'nin ise davacıdan alınarak davalıya ödenmesine ” cümlesinin eklenmesi, hükmün 6.maddesinde yer alan “AAÜT gereği takdir edilen 11.126,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin çıkarılarak yerine “Davacı yapılan yargılamada kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 13.668,74 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı yapılan yargılamada kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 27,84 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin eklenmesi ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1678, Karar No: 2013/17822, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/1678 E.  ,  2013/17822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın davacı idaresinde bulunan motosiklete çarptığını, davacının kaza sonucu yaralandığını, aracının zarar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 3.000 TL. maddi, 10.000 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,kazanın meydana gelmesinde davalının kusuru bulunmadığı gerekçesi ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Kaza tespit tutanağında davalı ...’ın önünde seyreden davacı idaresinde bulunan motosiklete arkadan çarpması nedeniyle tam kusurlu olduğu belirtilmiş, mahkemece olay mahallinde keşif yapılarak tanık dinlenmiş, trafik polisinden alınan kusur raporunda motosikletin bağ evinden karayoluna çıkarak 19 m yol katettikten sonra davalı aracının arkadan çarpması sonucu kazanın meydana geldiği, davalının tam kusurlu olduğu belirtilmiş, davalıların itiraz etmesi üzerine alınan 20.9.2011 tarihli ATK raporunda davacıya ait motosikletteki

hasar durumuna göre davalının motosiklete arkadan değil yandan çarptığı davacının bahçeden karayoluna çıkışı sırasında geçiş önceliğine uymaması nedeniyle davacının tam kusurlu olduğu belirtilmiş, mahkemece ATK tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de kusur raporları arasında meydana gelen çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece tutanak mümziileri de dinlenerek raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için karayolları fen heyetinden veya İTÜ’den seçilecek bilirkişi heyetinden kaza tespit tutanağı, her iki rapor, tanık beyanları, araçlarda meydana gelen hasar, araçların çarpma noktaları, katettikleri yol, fren izleri gibi hususlar değerlendirilecek şekilde ayrıntılı,gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12411, Karar No: 2024/13518, Tarih: 14.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12411 E.  ,  2024/13518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının üçüncü kez bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 08.06.2006 tarihinden 12.07.2013 tarihine kadar kaynakçı olarak 1.750,00 TL aylık net ücretle çalıştığını, son 16 ayın ücretini parça parça almak zorunda kaldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini, sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmadığını, bu nedenlerle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 08.06.2006 tarihinde kaynakçı olarak çalışmaya başladığını, davacının işten çıkarılmasını kendisinin talep ettiğini, müvekkili Şirket tarafından iş sözleşmesi sona erdirilmeyince iş sözleşmesini davacının feshettiğini, hafta içi 08.30 - 18.00 arasında çalışan davacının fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığını, asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğini, tüm yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.12.2015 tarihli ve 2013/457 Esas, 2015/573 Karar sayılı kararı ile; davacının iş sözleşmesi haklı neden olmadan feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, kulladırılmayan yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu, ödenmeyen fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.12.2019 tarihli ve 2016/10245 Esas, 2019/22234 Karar sayılı ilâmı ile; fazla çalışmanın hesabında talebin aşıldığı, davalının yasal süre içinde ileri sürdüğü zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.12.2019 tarihli ve 2016/10245 Esas, 2019/22234 Karar sayılı ilâmı ile; fazla çalışmanın hesabında talebin aşıldığı, davalının yasal süre içinde ileri sürdüğü zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 22.07.2020 tarihli ve 2020/27 Esas, 2020/330 Karar sayılı kararı ile; bozma ilâmına kısmen uyularak cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunulmadığı, daha sonraki aşamalarda da cevap dilekçesinin zamanaşımı def'ine yönelik olarak ıslah edilmediği, bu itibarla davalı tarafın ıslaha karşı beyan dilekçesi ile ileri sürdüğü zamanaşımı def'inin dikkate alınamayacağı, 21.09.2015 tarihli bilirkişi ek raporunda davacı vekilinin talebi doğrultusunda 2008 Temmuz-2013 Temmuz dönemine ait fazla çalışma ücreti alacağının net 13.319,05 TL olarak hesaplandığı, yapılan hesaplamanın objektif kriterlere dayandığı, alacaktan %35 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 07.12.2020 tarihli ve 2020/7167 Esas, 2020/17315 Karar sayılı ilâmı ile; davacının tüm, davalının diğer emyiz itirazları reddedilerek ilave tediye ifadesinin dava dosyasında böyle bir alacak kaleminin bulunmaması nedeniyle maddi hataya dayandığının açık olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde dava değerinin artırılması yoluyla davanın ıslahı durumunda 317 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 319 uncu maddeleri uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def'inde bulunulabileceği, nitekim davalı vekilinin 20.10.2015 tarihinde zamanaşımı def'inde bulunduğu ve savunmanın süresinde olduğu anlaşıldığından Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 24.02.2023 tarihli ve 2021/74 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararı ile; 06.04.2021 tarihli celsede bozma kararına uyularak bozma ilâmında belirtilen esaslar doğrultusunda, denetime elverişli net tespitler içeren yeni bir bilirkişi raporu aldırıldığı ve bu raporun denetime uygun bulunduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemenin 24.02.2023 tarihli ve 2021/74 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararı ile; 06.04.2021 tarihli celsede bozma kararına uyularak bozma ilâmında belirtilen esaslar doğrultusunda, denetime elverişli net tespitler içeren yeni bir bilirkişi raporu aldırıldığı ve bu raporun denetime uygun bulunduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 23.10.2023 tarihli ve 2023/13436 Esas, 2023/15588 Karar sayılı ilâmı ile; bozma sonrası yapılan yargılamanın son celsesinde Mahkemece, dosyanın karar aşamasında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin mazeretinin reddine karar verildiği, davacı vekilinin 23.02.2023 tarihli mazeret dilekçesinde aynı gün başka bir ilde duruşması olması nedeniyle katılamayacağını ve mazeretinin kabulü ile esasa ilişkin beyanda bulunmak üzere süre verilerek duruşmanın bırakılacağı gün ve saatin tarafına tebliğ edilmesini talep ettiği, Mahkemece kabul edilmeyen bu mazeretin somut ve haklı bir mazeret olduğu ve özellikle davanın niteliği gereği davacı tarafın davayı uzatmakta hukuki yararının bulunmadığı, yetersiz gerekçe ile mazeret dilekçesinin reddinin doğru olmadığı, davacı vekilinin mazeretinin kabul edilip yeni bir duruşma gün ve saatinin verilmesi gerekirken yazılı gerekçesiyle talebi reddedilerek işin esası hakkında yazılı şekilde verilen kararın usule aykırı olduğu gerekçesiyle kararın üçüncü kez bozulmasına karar verilmiştir.

F. Mahkemece Üçüncü Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda davacının beyanının alındığı açıklanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini, fazla çalışmanın hatalı hesaplandığını, bu alacağının eksiksiz ödendiğini, davacının bütün yıllık izinlerini eksiksiz bir şekilde kullandığını, ödenmemiş asgari geçim indirimi alacağı bulunmadığını, eksik inceleme yapıldığını, bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığını, gerekçeli kararın hukuki dinlenilme hakkı hilafına ve eksik şekilde düzenlendiğini ileri sürerek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 5615 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi atfıyla 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 32 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragraflarının kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemizin 07.12.2020 tarihli kararı ile; davalı vekilinin süresi içerisinde 20.10.2015 tarihinde ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunduğu, Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemece 07.12.2020 tarihli bozma kararı sonrasında ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi için bilirkişiden ek rapor alındığı, söz konusu 14.10.2022 tarihli rapora göre davacının 02.10.2015 tarihinden öncesi fazla çalışma ücreti alacaklarının zamanaşımına uğradığı, asgari geçim indirimi alacağının 10 yıllık zamanaşımı süresine tâbi olduğu ve zamanaşımına uğrayan asgari geçim indirimi alacağı, kıdem tazminatı yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığının kabulü ile dava konusu alacakların hesaplandığı görülmektedir.

4. Asgari geçim indirimi alacağının zamanaşımına uğramadığı kabul edilmiş ise de asgari geçim indirimi alacağı beş yıllık zamanaşımı süresine tâbidir. Mahkemece, asgari geçim indirimi alacağına uygulanacak zamanaşımı süresi konusunda yanıltıcı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması hatalı olmuştur. Asgari geçim indirimi alacağı yönünden beş yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16591, Karar No: 2022/14854, Tarih: 13.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/16591 E.  ,  2022/14854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle ve gerekçesiz karar verilerek, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

2- Hakaret suçunun aleni olan sokakta işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

3- Hakaret suçunda TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca temel adli para cezası gün adli para cezası yerine, bir yıl karşılığı adli para cezası olarak belirlendikten sonra cezadan TCK’nın 62. maddesi gereği indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 304 gün adli para cezası yerine 10 ay karşılığı adli para cezasına ve neticeten “6.080 TL adli para cezası” yerine “6.000 TL adli para cezasına” hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

4- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13644, Karar No: 2010/7252, Tarih: 06.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13644 E.  ,  2010/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, örgüte üye olmak, yardım etmek, ihaleye fesat karıştırmak, rüşvet vermek ve rüşvet almak suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan beraetlerine dair, Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.04.2008 gün ve 2007/61 Esas, 2008/116 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamı ve telefon görüşmeleri içeriğine göre, Merkez ..., ..., ..., ... ve ... Köyleri İlköğretim Okulu ihaleleri ile ilgili olarak sanık ...’in 04.09.2006 tarihinde görüştüğü ... ..., ... köyü ve ... İlköğretim Okulları ile ... ..., ..., ... İlköğretim Okulları onarım ihaleleriyle ilgili olarak sanık ...’ün 04.09.2006 tarihinde görüştüğü ... ..., ... YİBO Lojmanları Onarım ihalesiyle ilgili olarak 07.12.2006 tarihinde sanık ...’ün görüştüğü ... ... isimli şahıslar haklarında ihaleye fesat karıştırma suçuna katılma ile ilgili olarak mahallinde soruşturma yapılması olanaklı görülmüş ve telefon görüşmesi içeriklerine göre ... ... İlköğretim Okulu ihalesine teklif verip bu ihaleyle ilgili suça katıldıkları hususunda kesin, tam ve inandırıcı delil bulunmayan ..., ..., ... ile ... haklarında mahkümiyet isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, örgüte üye olmak ve yardım etmek suçundan tüm sanıkların, rüşvet vermek suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., rüşvet almak suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., ihaleye fesat karıştırmak suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ... ile ... haklarında verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

İhaleye fesat karıştırmak suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., rüşvet almak suçundan sanıklar ... ve ..., rüşvet vermek suçundan sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;