muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17799, Karar No: 2013/22867, Tarih: 05.12.2013

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya

konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile

5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; davacının boşandığı eşi ile boşandığı tarihten sonra aynı adreste birlikte oturup oturmadıkları konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı davacının ve eşinin mernis adreslerinin 16..3.2010 tarihinden sonra 15.6.2010 tarihi itibariyle farklı adresler olarak tespit edildiği ancak belirleyici olanın tutanak tarihine kadar tarafların ... Mahallesi ... Sokak No:4 adresinde birlikte yaşayıp yaşamadıklarının tespiti husus olduğu mahkemece yapılan araştırmada elektrik ve su aboneliğinin davacı ... adına olmadığının tespit edildiği ancak birlikte oturulduğu iddia olunan ... Mahallesi No:4 adresindeki elektrik, telefon ve su aboneliğinin boşanılan eş ... adına olup olmadığının sorulmadığı yine bu adrese ilişkin kira sözleşmesinin olup olmadığı varsa davacı adına mı yoksa boşandığı eşi adına mı olduğu hususlarını araştırılmadığı görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin 1.10.2008 tarihinden itibaren boşanmaya rağmen aynı adreste birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak, mernis ve seçmen kütüğündeki adresleri ne zaman edindiğini tespit etmek, elektrik, su, telefon aboneliklerini ve adreslerini araştırmak, hangi tarih aralığında ne şekilde yaşadığını bu şekilde tespit ettikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4383, Karar No: 2018/8959, Tarih: 18.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/4383 E.  ,  2018/8959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yeni ihale döneminde davalı firmanın davacıya tazminatlarını aldığına dair imza attırmak istediğini; ancak davacının imza atmak istemeyince haksız bir şekilde ve yasal hakları ödenmeden iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tanık beyanlarından istifa dilekçesinin önceden tarihsiz olarak imzalatıldığı, diğer işçilerden de bu şekilde dilekçe alındığı gerekçesiyle istifa dilekçesine itibar edilmemiş ve sözleşme işveren tarafından haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin istifa dilekçesi ile sonlandırılıp sonlandırılmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, dosyaya sunulan davacının el yazısı ile yazılmış ve imzalanmış 26.11.2013 tarihli dilekçede, “Daha iyi şartlarda iş bulduğumdan dolayı görevimden istifa ediyorum. Yasal tüm hak ve alacaklarımı aldım hiçbir hak talep etmiyorum. “ şeklinde beyanı söz konusudur. Davacı asil duruşmada dinlemiş ve istifa dilekçesindeki yazı ve imzanın kendisine ait olduğunu; ancak tarihi kendisinin yazmadığını ve bu belgenin işe girerken davalı işveren tarafından alındığını belirtmiştir. Mahkemece yapılacak iş, istifa dilekçesinin aslı getirtilerek istifa dilekçesinde yer alan tarih kısmını ( 26.11.2013 ) davacının el yazısı ile yazıp yazmadığı, tarih kısmı ile içeriğin aynı zamanda yazılıp yazılmadığı, nitekim tarihin davacının el ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yapılmasıdır. Mahkemece, bu husus gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13363, Karar No: 2011/1161, Tarih: 10.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13363 E.  ,  2011/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 30.06.2010 gün ve 2001/97 Esas, 2010/227 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Bir kısım davalılar hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2007 tarih, 2001/293 Esas, 2007/70 Karar sayılı dosyasından Dolandırıcılık vs. suçlarından verilen ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2008/2163 Esas, 2009/8517 Karar sayılı ilamı ile zamanaşımı sebebi ile ortadan kaldırmasına karar verilen dava dosyası ile, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/432 Esas, 2010/21 Karar sayılı dava dosyasının mahkemesinden getirtilerek dosya arasına alınması,

Diğer yandan kendilerine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre gerekçeli karar tebliği yapılan ..., ... ile ...'nün, 28.09.2006 tarihli vekillerinin istifa dilekçelerinin tebliğ edildiği; Gençlik Mahallesi, 1315 Sokuk, 11/A ... adreslerine gerekçeli kararların tebliğe çıkarılıp, tebligat parçalarının dosya arasına alınması,

Belirtilen hususlar tamamlandıktan sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/333, Karar No: 2025/7972, Tarih: 28.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/333 E.  ,  2025/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/388 E., 2024/551 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Ölüm nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça konu kaçak sigaraların müsadere talebi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden önce 06.09.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, vefat nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 28.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6514, Karar No: 2018/13344, Tarih: 27.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/6514 E.  ,  2018/13344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmadan önce verilen 16.05.2013 tarihli kararda sanık hakkında hapis cezasından çevrilme 6000 TL adli para cezası yanında doğrudan 400 TL adli para cezasına hükmedildiği, ve bu kararın da aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, bozma sonrası kararda CMUK.nun 326/son maddesine aykırı olarak doğrudan tayin edilen adli para cezasının 500 TL olarak tayin edilmesi suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere ''CMUK 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezasının 400 TL adli para cezası üzerinden infazına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/448, Karar No: 2011/539, Tarih: 21.09.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/14-448 E.  ,  2011/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23.03.2011

Taraflar arasındaki “Elatmanın önlenmesi, kal, ağaçların söküm bedeli ve ecrimisil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Batman Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 15.09.2010 gün ve 2009/711 E., 2010/863 K. sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 23.12.2010 gün ve 2010/13542-14557 sayılı ilamı ile;

("... Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemleriyle açılmıştır.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir..

Mahkemece, davacının paylı malik olduğu 110 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümüne davalının elatmasının önlenmesine, ıslah yoluyla talep edilen 1.895,90 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline, davacının fazla isteğinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Yapılan uygulama sonucuna göre, davalının paylı malik olduğu 110 sayılı parselirı (A) harfi ile gösterilen bölümüne ağaç dikerek elattığı sabittir. Davacı, Türk Medeni Kanununun 683.maddesine dayanarak haksız elatmanın önlenmesini mahkemeden talep edebilir. Diğer taraftan, 08.03.1950 tarihli ve 1945/22-1950/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere, başkasının gayrimenkulünü haksız olarak zaptederek kullanan kötüniyetli kimsenin, o taşınmazı haksız olarak elinde tutmuş olmasından doğan zararlar ve elde edilen veya elde edilmesi ihmal edilen semerelerin tahsili de davalıdan istenebilir.

Mahkemece, bu ilkeler doğrultusunda çapa dayalı taşınmaza haksız elatmanın önlenmesine ve davalıdan ecrimisil tahsiline yönelik olarak kurulan hüküride bir yanılgı yoktur. Ancak;

Hesaplanan ecrimisil miktarı dışında, istenebilecek ecrimisile ilave olarak 540,00 TL meyve ağaçlarının bedeli de dahil edilmiştir. Meyve ağaçlarının bedelinin, ecrimisil miktarı ile bir ilişiği bulunmadığından, 4.437,51 TL’den davacının taşınmazdaki payı oranında davalıyı sorumlu tutmak yerine, daha fazlanın ecrimisil olarak tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Karar, açıklanan bu nedenle bozulmalıdır...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava elatmanın önlenmesi, kal, ağaçların söküm bedeli ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece elatmanın önlenmesine, ağaçların kaline ve kal bedeli ile ecrimisil toplamı olan 1.895,90 TL. tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen karar Özel Dairece sadece ağaçların söküm bedeli olan 540,00 TL. yönünden bozulmuş, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil tahsiline yönelik temyiz itirazları reddedilmiştir.

Dava elatmanın önlenmesi, kal, ağaçların söküm bedeli ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece elatmanın önlenmesine, ağaçların kaline ve kal bedeli ile ecrimisil toplamı olan 1.895,90 TL. tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen karar Özel Dairece sadece ağaçların söküm bedeli olan 540,00 TL. yönünden bozulmuş, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil tahsiline yönelik temyiz itirazları reddedilmiştir.

O halde 23.03.2011 günlü direnme kararıyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık sadece 540,00 TL. olan ağaçların söküm bedeline ilişkin olup, bunun tutarı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 427.maddesi uyarınca direnme kararının verildiği 23.03.2011 yılı için geçerli 1.540 TL. temyiz kesinlik sınırının altındadır.

Hal böyle olunca, direnme kararı miktar itibariyle kesin olup, temyizi mümkün bulunmadığından davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S 0 N U Ç : Açıklanan nedenle, davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 21.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5420, Karar No: 2019/3522, Tarih: 04.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/5420 E.  ,  2019/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu hakkında: Beraat 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu hakkında: Mahkumiyet

I) Sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17847, Karar No: 2010/30077, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/17847 E.  ,  2010/30077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15. TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 14/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/354, Karar No: 2024/383, Tarih: 29.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/354 E.  ,  2024/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2030 E., 2023/1811 K.

SAYISI : 2021/224 E., 2023/158 K.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi tarafından temyiz inceleme görevinin Dairemize ait olduğu gerekçesiyle gönderilen dava dosyası üzerinde, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun (2797 sayılı Kanun) 40 ncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 nci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın 3289 sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanunu ile 5894 sayılı Kanun uyarınca naklen yayın geliri ve saha tahsis bedeli konulu sözleşme gereği davalı hakkında başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olduğu ve uyuşmazlığın özel kanuna dayalı sözleşmeden kaynaklandığı anlaşılmıştır. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin ... bölümüne ilişkin 07.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

Bu durumda, 2797 sayılı Kanunun 60 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre temyiz incelemesini yapacak dairenin Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu tarafından belirlenmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın YARGITAY HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

29.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.