muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17635, Karar No: 2018/9107, Tarih: 16.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17635 E.  ,  2018/9107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 02.08.2010 tarihinde davalıya trafik sigortalı aracın meydana getirdiği kazada davacıların yolcu olan anne ve babalarını kaybettiklerini, baba ...'ın aylık maaşının 1.800,00 TL olup, anne ...'ın ise kuaför olduğunu, yaptıkları başvuru sonucunda davalı ... şirketinin annelerinin ölümünden dolayı Sedef'e 25.715,50 TL, Ahmet'e 12.778,10 TL ödeme yaptığını, davacıların anne ve babalarının desteğinden yoksun kaldığını beyanla davacılar için annelerinin ölümü nedeniyle 25.000,00'er TL, babalarının ölümünden dolayı 25.000,00'er TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı Sedef için babasından dolayı tazminat taleplerini 33.873,74 TL'ye Ahmet için de babasından dolayı 31.587,43 TL'ye ıslah etmiştir.

Davalı vekili, yapılan ödemelerle borcun sona erdiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı Sedef açısından; destekten yoksun kalma tazminatının babasından dolayı tam kabulü ile 33.873,74 TL'nin ve annesinden dolayı kısmen kabulü ile 1.511,41 TL olmak üzere toplam 35.385,15 TL'nin, davacı Ahmet açısından; destekten yoksun kalma tazminatının babasından dolayı tam kabulü ile 31.587,43 TL'nin ve

annesinden dolayı kısmen kabulü ile 1.662,81 TL olmak üzere toplam 33.250,24 TL'nin dava dilekçesindeki kısımlar açısından dava tarihinden, ıslah edilen kısımlar açısından ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle, ölenlerin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle, ölenlerin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı belirlenmelidir. Ölenin parasal veya bedensel destekliğinin derecesi ile bundan yoksun kalanların tazminat isteklerinin ölçüsü ya da hesaplama yöntemi konusunda, öğretide görüş birliği yoktur. Gerçek yardım miktarının yeterli delillerle ispat edilemediği durumlarda hakim, takdir hakkını kullanarak yardım miktarını belirleyebilecektir. Bu belirlemede, destek ile destek olunan kimse arasındaki yakınlığın derecesi, aralarındaki manevi bağ, davacıların yaşları, dahil oldukları sosyal ve ekonomik çevre, yaşam standartları, cinsiyetleri gibi bakım ilişkisine ve miktarına etkili olabilecek unsurlar da göz önünde bulundurulacaktır. Hayatın olağan akışı içinde, destek sayılan kimsenin, baktığı kimselere gelirini belli paylara bölerek baktığı pek söylenemese de tazminat hesabında bir paylaştırma yapmak zorunlu hale gelmektedir.

Destekten yoksun kalma tazminatının mahiyeti ve amacı, ölenin eylemli yardımını alanların, desteğin ölümünden sonra da bu yardımdan mahrum kalmaması olduğuna göre; destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilebilmesi için, herşeyden önce destek alma hakkı olan kişinin yaşıyor olması ve destek alma ihtiyacının devam etmesi gerekir. Bu itibarla; kendi yaşamı sürmeyen kişinin, desteğinden yararlandığı kişinin yardımından yoksun kaldığından bahsedilemeyeceği ve desteği olan yakınından dolayı destek tazminatına hak kazanamayacağı, destek görenin ancak kendi yaşam süresi kadar bir süre için

tazminata hak kazanabileceği; tazminat hesabında, destek alacaklılarının paylarının belirlenmesi esnasında, sadece hayatta olanlar için pay ayrılması gerekeceği izahtan uzaktır.

Somut olayda; davacıların desteği olan anneleri ... ve babaları Harun, davaya konu kazada aynı anda ölmüş ve geriye destek alacaklısı olarak davacı çocuklar kalmıştır. Mahkemece hükme esas alınan 15.10.2014 havale tarihli hesap raporunda, destek alacaklısı olan davacı çocuklar için, annenin ölümü nedeniyle destek payları belirlenirken, baba için de pay ayrıldıktan sonra, kalan pay üzerinden davacıların paylarının dağıtıldığı, bu pay dağıtımına göre belirlenen tazminatların mahkemece de kabul edilip rapor doğrultusunda hüküm tesis edildiği görülmektedir.

Oysa, destekten yoksun kalma tazminatının yukarıda ifade edilen amaç ve kapsamı; bu tazminatın hesaplanması sırasında, destek alacaklılarının muhtemel ömür sürelerinin, kabul gören yaşam tablolarına göre varsayımsal olarak belirlendiği; somut gerçeğin bulunduğu durumda varsayımlara dayalı hesaplama yapılamayacağı; ölen annenin desteğinden sadece davacı çocukların pay alacağı gözetilip hesaplama yapılmalıdır. Aynı kazada ölmüş olan babanın, eşinden destek alma hakkı olmayacağı için, davacıların ölen annesinin gelirinin, sadece davacılar ile destek arasında paylaştırılması gerektiği dikkate alınmadan destek paylarını belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi eksik inceleme mahiyetindedir.

Bu durumda mahkemece; davacıların kazada ölen annelerinden alacakları destek paylarının, yukarıda ifade edilen ilkelere göre doğru biçimde belirlenmesiyle tazminat hesabının yapılması için ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7300, Karar No: 2018/4857, Tarih: 22.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/7300 E.  ,  2018/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... haklarında 2007-2008-2009 takvim yıllarında işlenen suçdan: Beraat

Sanıklar ..., ... ve ...'ın 2006 takvim yılında işlenen suçtan: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan: Mahkumiyet

I- Katılan vekilinin sanıklar... ve ... hakkında verilen 2007-2008-2009 takvim yıllarına ilişkin beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen hükme karşı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra, 03.07.2013 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında 2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararları ile sanıklar ..., ... ve ...'ın 2006 takvim yılından kurulan mahkumiyet kararlarına yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ın ortak olmadığı... Nakliyat oto. Ve inş. . ...Ltd. Şti’de şirket müdürü olarak atanmasıyla ilgili olarak alınan 20.02.2006 tarihli ortaklar kurulu kararından haberdar olmadığı, kendi rızası dışında şirket müdürü atandığı ve şirket işleriyle ilgisinin olmadığı yönünde savunmada bulunması, sözü edilen ortaklar kurulu kararında imzası bulunan sanık ...’ın da bu karardaki imzasını kabul etmeyerek sahte olduğunu iddia etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; 2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıdığının anlaşılması halinde ise;

2-Faturaların kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıdığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaların basıldığı matbaa araştırılarak faturaların kim tarafından teslim alındığının tespit edilmesi, şirket adına vergi dairesine verilen beyannamelerin kim tarafından verildiğinin, şirketin banka hesaplarında sanıkların şirket adına işlem yapıp yapmadığının araştırılması,

b)Suça konu faturaları kullandığı belirtilen şirket yetkilileri haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup varsa getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosyaya aktarılması; gerektiğinde faturaları kullanan mükellef yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c )Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler araştırılarak getirtilip dosya arasına konulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) Faturayı düzenleyen... ..Ltd. Şti’nin işyeri potansiyelinin, fatura içerikleri ile uyumlu olup olmadığı araştırılarak mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

e) Daha sonra, faturaları düzenleyen ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Kabule de ;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanıklar hakkında TCK’nın 43. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanıklarıın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4918, Karar No: 2014/12345, Tarih: 23.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4918 E.  ,  2014/12345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/511-2013/1098

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde; 2011 yılında hükmedilen 100 TL iştirak nafakasının, aylık 700 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece; aylık 500 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

TMK.182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır". Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı annenin asgari ücret ile bir işyerinde çalıştığı, davalı babanın ise, sabit bir işinin ve gelirinin bulunmadığı, iş buldukça çalıştığı, yaptırılan ekonomik durum araştırmasından anlaşılmıştır.

Davacı duruşmadaki beyanında; davalının diş teknisyeni olduğunu, diş protez medikal satış işyerinin davalı ile dava dışı Salih'e ait olup, boşandıktan sonra davalının bu yeri dava dışı Salih'e devrettiğini, evi ve arabası olduğunu ifade etmiş, davacı tanığı da davacının bu ifadesini destekler mahiyette beyanda bulunmuştur.

Öyle ise mahkemece; bu hususlar dikkate alınarak, davacı ve tanığının beyanları esas alınıp, bu yöne ilişkin tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına ilişkin ayrıntılı araştırma yapılıp (tapu dairesi ve diğer ilgili yerlerden sorulup), hasıl olacak sonuca göre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE artış oranı ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak iştirak nafakasının TMK.4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktarda artırılmasına karar verilmesi gerekirken, yüksek miktarda nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2634, Karar No: 2024/3653, Tarih: 03.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2634 E.  ,  2024/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1216 E., 2023/2858 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/341 E., 2022/28 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının Şubat 2009 tarihinden 05.04.2013 tarihine kadar 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a kapsamında asgari ücretle sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, davacının bir kısım talepleri bakımından yetkisiz mahkemede açıldığını, 5 yıllık hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, yapılan çalışmaların 09.01.2011 ve 29810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ağaçlandırma, Erozyon Kontrolü ve Silvi Kültür İşlerinde Birim Fiyat Usulü İle Hizmet Alımlarına Dair Yönetmelik hükümleri çerçevesinde gerçekleştirildiğini, hizmet sunucuları ile imzalanan sözleşmeler davaya konu süreler dikkate alındığında mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 inci maddesi gereğince istisna akdi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 inci maddesi gereğince eser sözleşmesi niteliğinde olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, Kurum kayıtlarının aksinin eşdeğer yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulüne, davacının 26.01.2012-21.12.2012, 14.01.2013-30.04.2013 tarihleri arasında, davalı İzmir İl Çevre Orman Müdürlüğünde toplam 443 gün çalışmasının olduğunun ve bu sürenin tamamının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı ... vekili; davacının, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 40 ıncı maddesi kapsamında vahidi fiyatla çalıştığını, vahidi fiyat esasına göre yapılan işlerde mevcut kanun ve yönetmeliklerde “istisna akdi” hükümlerinin uygulanacağının kabul edildiğini, bu tür çalışanlardan arazi kayıtları olanlar 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b statüsünde, arazi kaydı olmayan çalışanların 5510 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi kapsamında çalıştıklarını beyanla kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İstinaf kanun yoluna başvuran fer'i müdahil Kurum vekili; eylemli çalışmanın ispatlanamadığını beyanla kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 07.10.1975 doğumlu davacının, uyuşmazlık konusu dönemde, 19.09.2011 – 30.11.2011 tarihleri arasında davalı İzmir Orman İşletmeleri Genel Müdürlüğü adına kayıtlı 1407869,35 sicil sayılı işyerinden orman işçisi olarak tam gün bildirimli 06.05.2013 – 30.06.2013 tarihleri arasında dava dışı işveren adına kayıtlı 1390913,35 sicil sayılı işyerinden, 10.07.2013 tarihinden itibaren farklı bir dava dışı işveren adına kayıtlı 105066,35 sicil sayılı işyerinden sigortalılık bildirimlerinin olduğu, İzmir İl Çevre Orman Müdürlüğüne ait Fidan Üretimi mahiyetli işyerinin 01.03.2011 tarihinden itibaren Kanun kapsamına alındığı, Torbalı ormanı Fidanlık Müdürlüğü adına kayıtlı 148028,35 sicil sayılı işyerinin 01.04.1982 – 14.05.2004 tarihleri arasında Kanun kapsamında olduğu, köylüler için birim fiyat hizmet alımı tip sözleşme ve şartnameleri, istihkak raporları, ölçü tespit tutanaklarının dosyaya sunulduğu, somut olayda, işin vahidi fiyat kararı ve ilgili şartnamede öngörülen biçimde gerçekleşmediği çalışmanın orman içi fidan dikimi, kültür bakımı sürgün kontrolü, ot alma, çapa, teraslama, gençlik sahalarının bakımı, yabancı unsurların temizlenmesine matuf olduğu, ancak, eserin bireysel açıdan ortaya çıkması için, herbir işçiye çalışmanın gerçekleştirileceği müstakil bir bölüm parselasyon şeklinde bireyselleştirilerek verilmediği, böylece sahanın tamamında diğer işçilerle birlikte kollektif bir çalışma gerçekleştirilmek suretiyle sonuçta her bir işçiye çalıştığı gün kadar, yevmiye usulüyle ücret ödendiği, bu yönde yargılama aşamasında dinlenen tanık beyanlarının olduğu, çalışmaların işletme şefliğinin talimatları veya görevlendirdiği memurun huzuru ile onun direktif ve emirlerine riayet etmek koşuluna bağlı tutulduğu değerlendirildiğinde hizmet akdine tabi çalışma olduğu anlaşılmakla istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.