muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8895, Karar No: 2015/9911, Tarih: 05.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/8895 E.  ,  2015/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2011/333-2014/204

Taraflar arasında görülen davada Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/04/2014 tarih ve 2011/333-2014/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava konusu alacağı temlik eden İ. A. Organize Sanayi bölgesinin A.Y. Suyu Pompa İstasyonunda yağmur suyunu direne etmek için kullanılan ve davalıya ait FLYGT marka dalgıç motorunun kablosunun patlayarak yandığını ve bu nedenle pompada 8.023 TL hasar meydana geldiğini,söz konusu motorların 20.01.2010 tarihinde davalıdan satın alındığını ve 1 yıllık garanti süresi dolmadan meydana gelen arızanın hatalı imalattan kaynaklı olduğunu,söz konusu bu alacağın 03.02.2011 tarihli temlikname ile davacıya temlik edildiğini ve söz konusu zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 8.023 TL'nin 09.11.2010 ödeme tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ekspertiz raporunun gerçegi yansıtmadığını,kablo ek yerinden su girmesi sebebiyle motor sargılarının yandığını,hasara neden olan suyun pompa içerisine keçeden değil kablo ek yerinden girdiğini,ayrıca davacı sigorta şirketinin sorumlu olmadığı bir zararı ödediğini,bu nedenle de davacının zararından dolayı sorumluluklarını olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunmalar, bilirkişi raporları, sigorta poliçe örneği,fotoğraflar ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek,dava konusu arızalanan ürünün garanti kapsamında kaldığı,fakat poliçe kapsamında olmadığı,bu nedenle davacı tarafça poliçeye dayalı olarak yapılan ödeme nedeniyle davalının sorumlu tutulmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunmalar, bilirkişi raporları, sigorta poliçe örneği,fotoğraflar ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek,dava konusu arızalanan ürünün garanti kapsamında kaldığı,fakat poliçe kapsamında olmadığı,bu nedenle davacı tarafça poliçeye dayalı olarak yapılan ödeme nedeniyle davalının sorumlu tutulmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı sigorta şirketi, dava dışı sigortalısına hasara ilişkin ödeme yapıp sigortalının olay nedeni ile 3. kişilere karşı olan talep ve dava haklarını dosya içerisinde mevcut ibra ve temlik belgesiyle temlik almıştır. Başka bir anlatımla, dava dışı sigorta ettiren, olayla ilgili olarak uğradığını iddia ettiği zarar nedeniyle davalıdan talep edebileceği alacağını BK'nın 162. ve devamı maddeleri uyarınca davacı şirkete temlik etmiştir. Bu durum karşısında davacının sigorta ilişkisi dışında alacağın temliki hükümlerine göre de talep hakkı bulunmaktadır. Dava dışı sigorta ettiren İ.Atatürk Organize Sanayi Bölgesi tarafından düzenlenen 03/02/2011 tarihli temlikname başlıklı ödeme belgesinde adı geçen kuruma davacı sigorta şirketi tararfından yapılan dava konusu hasara ilişkin ödeme nedeniyle bu zarardan kaynaklanan alacak hakkını davacı şirkete temlik ettiğine ilişkin beyanı nedeniyle davacı şirketin alacağın temliki hükümlerine dayalı olarak iş bu davayı açmaya hakkı bulunduğunun kabulü suretiyle uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1050, Karar No: 2012/4271, Tarih: 12.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1050 E.  ,  2012/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİDİM(YENİHİSAR) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2011

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, 2375 parsel 5 paftada bulunan 15 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalı şirket tarafından komşu parsel maliki davalının binasına baz istasyonu kurduğunu, istasyonun insan sağlığına olumsuz etkisi olduğunu ileri sürerek, baz istasyonunun kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, baz istasyonunun davacının sağlığına zarar verici nitelikte olduğunun teknik ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davalar, komşuluk hukukundan kaynaklanan çekişmenin giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davalı ...İletişim Hizmetleri A.Ş. tarafından diğer davalı F.’nın maliki bulunduğu taşınmaz üzerinde baz istasyonu kurulduğu, davacının ise komşu bina maliki olduğu, davacının kurulan baz istasyonun insan sağlığına olumsuz yönde etkileri olduğunu ileri sürerek, baz istasyonunun kaldırılması isteğiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

İddianın bu içeriği ve niteliğine göre, taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanununun 737 ve devam eden komşuluk hukukuna ilişkin hükümlerinin uygulanmak suretiyle çözüme kavuşturulması gerekeceği açıktır.

Mahkemece, baz istasyonunun yönetmelik hükümlerine uygun olduğu ve yönetmelikde belirtilen elektromanyetik şiddete ilişkin limit değerlerinin altında faaliyet gösterdiği ve sertifikaya uygun olduğu, Baz istasyonlarının hastalığa yol açtığı konusunda kesin bulgulara ulaşılmadığı kesin vaka yok ise bile konumları itibariyle dava konusu vericilerin uzun vadede davacıların sağlığını tehdit edici mahiyette olup olmadığının araştırıldığını buna ilişkin uzman profesör doktor T.k. ve H.b.tarafından hazırlanan raporda, dava konusu link kulesinin insan sağlığı açısından sorun teşkil etmeyeceği yönünde görüş bildirildiği, alınan bilirkişi rapor ve görüşleri esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Hemen belirtilmelidir ki, baz istasyonu adı verilen tesislerin işletilmesi sonucu geniş halk kitlelerine yarar sağladığı ve hizmet verildiği kuşkusuzdur. Ancak, bu yararın sağlanması karşısında kişilerin zarar görmesi de kabul edilemez. Buna göre, hizmetten elde edilen yarar ile bunun karşısında verilen zararın değerlendirilmesinde zorunluluk vardır. Öte yandan, hiçbir hizmetin insan yaşamı kadar önem ve öncelik taşıdığı da düşünülemeyeceği gibi yararlı bir hizmetin karşılığı olarak insanın sağlığından yoksun kalması uygun bir sonuç olarak kabul edilemez. Öyleyse, böyle bir tehlikenin varlığının saptanması halinde gerekli önlemlerin alınmasının zorunlu ve kaçınılmaz olduğu da tartışmasızdır.

Konuyla ilgili olarak 4502 sayılı Kanunla değişik 2813 sayılı Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun Kuruluşuna ilişkin Kanun ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu hükümleri gereğince çıkartılan "Telekomünikasyon Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddeti Limit Değerleri Belirlenmesi Ölçüm Yöntemleri ve Denetlenmesi Hakkındaki Yönetmelikte bir kısım usul ve esasa dair düzenlemelere yer verilmiş olup, yönetmeliğin 12. maddesinde ölçüm yapacak personelin nitelikleri belirtilmiş ve 11. maddesinde de ölçümde kullanılacak cihazların ne olacağı belirtildikten sonra nitelikleri ve özellikleri sayılmıştır.

Çekişmeye konu baz istasyonunun konumu itibariyle insanların yoğun olarak yaşadıkları ve hayatlarını sürdürdükleri yerde kurulduğu sabittir. Öyleyse, bundan kaynaklanacak sorumluluğun kusura dayanmayan tehlike sorumluluğu olduğu gözetildiğinde, tesisin bulunduğu ve kurulduğu yer bakımından uzun sürede insan ve çevreye biyolojik sağlık açısından ve psikolojik yönden zarar verdiği, güvenlik mesafesini ihlal eden bir yerleşim alanı içinde olduğu, karar verirken sosyal ve bireysel psişik travmanın da dikkate alınması gerektiği, böylesi kronik bir anksiyetenin bir sağlık sorunu olduğu, ölçüm değeri normal sınırlarda olmasına rağmen sağlık açısından riskli olabileceği açıktır.

Diğer taraftan, yaşamı kolaylaştıran hiçbir hizmet insan yaşamı kadar öncelikli ve önemli değildir. Diğer bir ifadeyle bu hizmetler hiçbir şekilde insan sağlığına zarar verecek şekilde yerine getirilemez.

Bunun yanında, baz istasyonlarının aynı yerde hizmet vermesinde zorunluluk bulunmamaktadır. Muhtemelen fazla bir bedelle de olsa daha uygun başka bir yerde ve yerleşim yeri çevresinden daha uzakta aynı sonuçları sağlayacak bir istasyonun kurulması, hizmet vermesi olanaklıdır. Ayrıca bir istasyon yönetmeliklere uygun olarak çalıştırılsa dahi zarar verdiği takdirde yönetmeliğe uygun olduğundan söz edilerek zarar verenin sorumluluğundan kurtulması kullanıma devam edilmesi sonucunu doğurmaz. Yönetmeliğe uygun değilse zaten hukuka aykırılık teşkil etmektedir.

Somut olaya gelince, dava konusu baz istasyonunun davacıya ait binaya 60 metre uzaklıkta olduğu, halen ölçülebilen bir zarar bulunmadığı bildirilmiş ise de, çevre binalarda ve bu bağlamda davacıların oturduğu binada yaşayanların psikolojilerinde büyük endişe ve kaygılara sebebiyet vereceği, bu durumunda çevre sakinlerinin yaşamını olumsuz biçimde etkileyeceği, yaratılan bu tedirginlik ve kaygı ortamında yaşamak zorunda kalan davacıların sağlıklı bir çevrede yaşama hakkının ihlal edileceği hususları dikkate alındığında zarar unsurunun gerçekleştiği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davalı R.. yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden baz istasyonunun kaldırılması hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5388, Karar No: 2010/6127, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/5388 E.  ,  2010/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 19.06.2006 ve 29.08.2006 gününde verilen dilekçeler ile tazminat ve müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 19.06.2006 tarihli dilekçesi ile 2006/18 D.İş. sayılı tespit dosyasına dayanıp paydaş olduğu 1555 parsel sayılı tarlasına davalının su akıtmak suretiyle verdiği zararın tazminini ve tespit masraflarının tahsilini istemiştir.

Davacı, 2006/635 esas sayılı dosyada ise 29.08.2006 tarihli dilekçesi ile paydaş olduğu 1555 parsel sayılı taşınmaza davalının müdahalesinin önlenmesini, erik ağaçlarının kesilerek ve fasülyelerinin hayvanlara yedirilmek suretiyle verilen zararın tespiti ile tazminini istemiştir.

Her iki davanın 22.11.2006 tarihinde birleştirilerek yapılan yargılamasında davalı davanın reddini savunmuş, davacının aynı konulardaki şikayeti hakkında C.Savcılığınca verilen 15.12.2006 tarihli takipsizlik kararı ve ağır ceza mahkemesinin vermiş olduğu 27.02.2007 tarihli davacının itirazının reddine ilişkin kararını ibraz etmiştir.

Mahkemece, Dairemizce kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle verilen bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne, 14.08.2008 tarihli keşif krokisinde belirtilen 28 m2'lik 1555 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan kısma davalının yapmış olduğu müdahalenin önlenmesine, davacının erik ağaçlarının kesilmesi, fasülyelerinin hayvanlara yedirilmesi ve tarlasına su akıtılması sebebiyle uğramış olduğu zararın davalı tarafından gerçekleştirildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... ve davalı ... ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Ancak, davacının 2006/18 D.İş. sayılı tespit dosyasına dayanıp tarlasına su akıtılması nedeniyle uğramış olduğu zararın tazmini istemi ile ilgili talep yönünden 15.06.2006 tarihli tespit keşfinde ifadesine başvurulan yerel bilirkişi, davacının tarlasının su altında bırakılması şeklindeki haksız fiilin davalı tarafından işlendiğini beyan etmiş, davalı ... da yerel bilirkişinin bu beyanını doğrulamış ve oluşan zarar tarım teknisyeni tarafından 19.06.2006 tarihli tespit raporu ile belirlenmiştir. Bu itibarla davacının müşterek paydaşı bulunduğu taşınmaza davalının su akıtmak suretiyle vermiş olduğu zarar ve tespit masrafının tahsili yönünden davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 31.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9006, Karar No: 2023/335, Tarih: 07.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9006 E.  ,  2023/335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2020/524 Esas, 2022/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Maktulü kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 30 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b) Katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/1540 Esas, 2022/1959 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Maktulü kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine, istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında maktule karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b) Katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine, istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece

Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılan ...'e karşı silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

1.Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma Suçu Yönünden

a) Eksik inceleme ile karar verildiğine,

b) Sanık hakkında maktulü tasarlayarak kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine,

c) Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edildiğine,

İlişkindir.

2. Silahla Tehdit Suçu Yönünden

a) Eksik inceleme ile karar verildiğine,

b) Sanık hakkında katılan ...'i tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine,

c) Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edildiğine,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma Suçu Yönünden

a)Temel cezanın, gerekçesiz şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayininin hukuka aykırı olduğuna,

b) Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

2. Silahla Tehdit Suçu Yönünden

Atılı suçu işlemediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ile tanık İ.K.'nın 2020 yılı Ocak ayında tanıştıkları ve bir süre arkadaşlık yaptıkları, sanık ile tanık İ.K'nın Ocak ayı sonunda aralarında nişanlandıkları, tanık İ.K. ile maktulün Ocak, Şubat ve Mart aylarında birbirleri ile iletişim kurmaya devam ettikleri, olay tarihinden bir süre önce sanığın, maktulün, tanık İ.K.'yı aradığını görmesi üzerine tanık İ.K.'ya durumu sorduğu, tanık İ.K'nın maktulün kendisini sürekli aradığını söylediği, olay tarihinde sanığın Buldan sanayisine gittiği, saat 17.45 sıralarında sanığın

maktulün babası olan katılan ...'e ait oto döşemeci dükkanının önüne geldiği ve katılan ...'e oto kılıfı sorduğu, katılan ... ile sanığın birlikte sanığın arabasına doğru ilerledikleri, sanığın yürürken dükkanın hemen önünde maktulün içinde bulunduğu aracın sağ tarafından geçerken maktulün içinde bulunduğu aracın camından içeriye doğru baktığı, katılan ... ve sanığın, sanığın geldiği aracın yanına gittikleri, 10 saniye kadar burada durduktan sonra sanığın 45 (...) (...) plakalı aracının arka koltuğundan ele geçirilemeyen av tüfeğini alarak maktulün bulunduğu aracın önüne tüfeği doğrultmuş vaziyette geldiği, aracın açık olan şoför camının içine doğru tüfeğin namlusunu uzattığı ve bir el ateş ettiği, tüfeğin namlusunu yine araca doğru tuttuğu, ardından tüfeği kaldırarak kendisinden yaklaşık 2 metre mesafedeki katılan ...'e doğrulttuğu, katılan ...'in, maktulün içinde olduğu aracın yanına doğru ilerlediği, sanığın bu esnada tüfeği katılan ...'e doğru tutmaya devam ederken tetiğe bastığı ancak tüfeğin ateş almaması üzerine 45 (..) (...) plakalı aracına binerek olay yerinden uzaklaştığı, maktulün sol femur bölgesinden yaralanması üzerine hastaneye kaldırıldığı, 04.04.2020 günü öldüğü, ölü muayene ve otopsi işleminin yapıldığı, hazırlanan 05.04.2020 tarihli rapora göre maktulün ateşli silah yaralanmasına yönelik tedavi görmekte iken gelişen komplikasyonlar ile çoklu organ yetmezliği sebebi ile öldüğü belirlenmiştir.

Suçların vasıfları yönünden; Sanık, aşamalarda maktulü hedef alır şekilde tüfeği ateşlemediğini, hazırlık aşamasında maktulü korkutmak maksadıyla yere doğru ateş ettiğini, kovuşturma aşamasında ise tetiğe elinin değdiğini savunmuş ise de soruşturma ve kovuşturma aşamalarında beyanlarının birbiri ile uyumsuz olduğu, kamera görüntülerine ilişkin aldırılan 03.05.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın maktulün içerisinde bulunduğu aracın yanına gelerek açık olan kapı veya kapı camı penceresinden tüfeği doğrultarak maktulü hedef alır şekilde bir el ateş ettiği ve maktulün sol femur bölgesinde yaralama meydana getirdiği, sanığın elinde herhangi bir silah veya silah benzeri alet olmayan maktule hedef gözeterek yakın mesafeden vücudunun hayati bölgesine ateş etmesi, eylemin oluş şekli, tüfeğin etkili mesafesi dikkate alındığında sanığın kastının maktulü öldürmek olduğu yine sanık alınan savunmalarında, katılan ...'e yönelik bir eylemde bulunmadığını savunmuş ise de olay yerinde bulunan tanıkların görgüye dayalı beyanları, katılan ...'in anlatımı ve kamera görüntülerine göre sanığın maktule ateş ettikten sonra tüfeği katılan ...'e çevirdiği ve tetiğe bastığı, ele geçmeyen, sanık ve babası olan tanık S.K.'nin beyanlarına göre iğnesi kırık olan tüfeğin ateş almaması üzerine sanığın eylemine son vererek olay yerinden arabası ile kaçtığı bu nedenle sanığın kastının katılan ...'i de öldürmek olduğu, tüfeği doğrultup yakın mesafeden tetiğe basmak suretiyle sanığın elverişli hareketlerle eylemine başladığı ancak elinde olmayan sebeplerle eylemini sonuca ulaştıramadığından teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanığın maktulü kasten öldürme suçundan, katılan ...'i ise kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Haksız tahrik yönünden; Tanık İ.K. ile maktul arasındaki HTS kayıtları ve bu kayıtlar hakkında aldırılan 28.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre tanık İ.K. ile maktul arasındaki Ocak, Şubat ve Mart aylarındaki iletişimin karşılıklı olduğu ve olay tarihinden bir süre önce maktulün tanık İ.K. ile iletişim kurmadığı, tanık İ.K.'nın maktul ile iletişim kurmaya çalıştığı kabul edilmiş olsa da tanık İ.K.'nın, sanığa maktul ile aralarındaki durumu olandan farklı şekilde anlattığı, olay tarihinden çok kısa süre önce 20.03.2020-21.03.2020 tarihlerinde tanık ve maktul arasında mesajlaşma olduğundan sanığın bu durumu fark etmesi üzerine maktulün nişanlısını rahatsız ettiği hususunda kaçınılmaz hataya düştüğü ve bu hata nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indirimi uygulanmasına karar verildiği belirlenmiştir.

Takdiri indirim yönünden; Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine değerlendirilerek hakkında takdiri indirim uygulandığı belirlenmiştir.