muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1236, Karar No: 2015/1042, Tarih: 18.03.2015

Yerel Mahkemece; taraflar arasındaki imzalanan sözleşmenin niteliği itibarı ile hasılat kirası özelliği taşıdığı, sözleşmenin mahiyeti başlangıcı, uygulama zamanı ve aradan geçen uzun yıllar itibarı ile davalının davacı şirketin dağıtım şirketini belirleme yetkisinin olduğunu kabul ettiği ve kiraya verenin onayını almadan başka bir dağıtım şirketi ile sözleşme imzalamasının sözleşmenin ruhuna aykırı olduğu, davalının bu yeri petrol istasyonu olarak işletme konusunda kiraladığı, davacı kiralayanın menfaat ve itibarını zedeleyecek herhangi bir hareket ve muamelede bulunamayacağı şeklinde sözleşmenin 7. ve 15.maddelerine ve diğer hükümlerine aykırı hareket ettiği, davacının ihtarına rağmen davalının buna devam ettiği, kaldı ki bu hususun mahkeme kararları ile de sabit olduğu anlaşılmakla, davacının kiracıya ihtar ettiği sözleşmeye aykırılığın giderilmediği; böylece davacı kiraya verenin sözleşmenin feshi ve tahliye hakkının doğduğu sonucuna varılmakla sözleşmeye aykırılık nedeni ile davalının akaryakıt istasyonu olarak işletilen mecurdan tahliyesine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun önüne gelen uyuşmazlık; kiralanan petrol istasyonunda satılacak ürünleri tedarik edecek olan dağıtım firmasını belirleme yetkisinin istasyon sahibi davacı tarafta mı yoksa işletici olan davalı kiralayanda mı olduğu, taraflar arasında daha önce kesinleşen Beyoğlu 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/39 Esas, 2006/143 Karar sayılı muarazanın men'i davasının bu yönden delil niteliği taşıyıp taşımadığı, varılacak sonuca göre; davalı tarafın kendisinin belirlediği dağıtım firmasıyla sözleşme imzalamasının taraflar arasındaki işletme sözleşmesine aykırılık oluşturduğundan bahisle mecurdan tahliyesine karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin incelenmesinde, kiralayan davacının dağıtım firmalarını tek taraflı olarak belirlemesi ve belirlenen dağıtım firmalarının ürünlerinin, kiracı tarafından kiralananda satılması gerektiğine ilişkin özel bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından davacı diğer petrol istasyonlarındaki uygulamalarının ticari teamül oluştuğundan bahisle davalıdan da aynı edimleri yerine getirilmesini isteyemez. Öte yandan, akde aykırılık olgusunun gerçekleşebilmesi için eylemin, kiralananın kullanımıyla ilgili olması zorunludur. Ne var ki iddia edilen olgu, kiralananın kullanımından kaynaklanmadığından akde aykırılık olgusunun gerçekleştiğinden söz edilemeyeceğinden mahkemece davanın davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi isabetsizdir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında bir kısım üyelerce, taraflar arasındaki 19.01.1983 tarihli sözleşmenin 26.maddesinde sözleşmenin sona erme sebepleri düzenlenerek, “ofis” ile bayilik sözleşmesinin herhangi bir nedenle feshedilmesi durumunda sözleşmenin kendiliğinden fesih olacağının kararlaştırıldığı, bu madde hükmüyle açıkça, davalı kiracı ile dava dışı dağıtıcı firma (Petrol Ofisi Genel Müdürlüğü) arasındaki bayilik sözleşmesinin ilişkilendirildiği, bu durumun da dağıtıcı firmayı belirleme yetkisinin kiraya veren davacı tarafta olduğunun 1983 tarihli sözleşmeyle belirlendiğinin kabulün gerektirdiği, ayrıca bu yönde kuvvetli delil hükmünde olan Beyoğlu 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/39 Esas, 2006/143 Karar sayılı muarazanın men'i davası kararının bulunduğu, 1983 yılından 2005 yılına kadar fiili uygulamanın da aynı yönde olduğu, kiraya veren davacının sözleşme yaptığı dağıtıcı firmalarla davalı tarafın aynı tarihte bayilik sözleşmesi imzaladığı, ticari teamül ve akde aykırı davranış nedeniyle tahliye istemekte davacı tarafın haklı olduğu, bu nedenlerle yerel mahkemenin tahliye yönündeki kararının onanması gerektiği belirtilmiş ise de çoğunluk tarafından bu görüş benimsenmeyerek 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 256.maddesi (6098 sayılı TBK m. 316) hükmü uyarınca mecurdan tahliyenin ancak kiralananın kullanımından kaynaklanan bir nedenle istenebileceği, taraflar arasındaki sözleşmenin hasılat kirası niteliğinde değil 6570 sayılı Kanun kapsamında kira sözleşmesi olduğunun daha önce üç ayrı mahkeme ilamıyla belirlenmiş olduğu, kira sözleşmesinde de bayrak hakkının davacı tarafa tanındığı yönünde hüküm bulunmadığı, kiralananın kullanımından kaynaklanan bir tahliye nedeni de bulunmadığı gerekçeleriyle Özel Daire bozma ilamının yerinde olduğu belirtilmiştir.

O halde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 18.03.2015 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42756, Karar No: 2014/39709, Tarih: 12.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/42756 E.  ,  2014/39709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2014/89-2014/369

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 11082 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 13.599,27 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 100 TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 11789 TL'na çıkarmıştır.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 11789 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı

dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13020, Karar No: 2017/25785, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13020 E.  ,  2017/25785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/140, Karar No: 2019/7791, Tarih: 16.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/140 E.  ,  2019/7791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 10/09/2007 ile 11/05/2009 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece,Dairemizin 2016/4096 Esas,2016/7082 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılamadan sonra davacının resmi bir kurum olan belediyede çalıştığını beyan etmesine rağmen herhangi bir bordro veya hesap detayı ile çalışmanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ...’na bağlı olarak ... İlköğretim okulunda gece bekçisi olarak çalıştığını iddia ettiği,davalı işyerinden davacı adına bildirilen hizmet bulunmadığı,okul müdürlüğünden gönderilen 10.06.2013 tarihli listede dava döneminde hizmetli olarak çalıştığı belirtilen davacı tanığı,ilçe milli eğitim müdürlüğünce okul müdürü olarak çalıştığı bildirilen iki kamu tanığı ve belediyenin dönem bordrosunda ilgili dönemde kayıtlı tanık tarafından davacının Limak Türker okulunda gece bekçisi olarak görev yaptığı ve bu görevin ona belediye tarafından verildiğinin bildirildiği,belediye muhasebe müdürünün ise belediyede, resmi ödemeler dışında bir ödeme yapılmasına ilişkin uygulama olmadığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.SGK tarafından düzenlenen 15.03.2010 tarihli denetim raporunda, okul müdürü ... tarafından müfettişe davacının Kıraç belediyesi tarafından görevlendirilip,ücretinin belediyece karşılandığını,2008 eylül ekim ayına kadar okulda çalışmasının devam ettiğini beyan ettiği,yapılan denetim sonunda davacının okulda çalıştığına dair kayıt ve belge ibraz edilmemesi nedeniyle yapılacak işlem olmadığının davacıya bildirildiği görülmektedir. ...’ndan davacıya ait ücret bordrolarının istendiği, yazıya davacı adına kayıt bulunmadığı cevabı verildiği, davacının çalıştığını iddia ettiği Kıraç Limak Türker İlk/Orta okulu tarafından ,davacıya okul aile birliği veya okul tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığının bildirildiği,İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün yazısında ,Esenyurt Belediyesi ile Milli Eğitim Bakanlığı arasında 2007-2009 döneminde davacı ile ilgili yapılmış sözleşme bulunmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda,davacının okulda gece bekçisi olarak çalıştığının, okulda tespiti istenen tarihlerde görev yapan okul müdürleri,hizmetli ve belediye personelince doğrulandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının çalıştığı dönemde görev yapan öğretmenlerin dinlenerek davacının çalıştığı dönemin tam olarak tespit edilmesi,okulun kapalı olduğu yaz tatili dönemlerinde de okulda bulunup bulunmadığı,ücretinin kim tarafından ödendiği hususlarının araştırılması gerekirken yazılı şekilde davanın tamamen reddine karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5956, Karar No: 2012/2114, Tarih: 25.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/5956 E.  ,  2012/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanığın üzerinde bulunan sustalı bıçağın İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarları Daire Başkanlığının raporuna göre 6136 sayılı Yasanın 4. maddesine göre yasak bıçaklardan olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1254, Karar No: 2014/8090, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1254 E.  ,  2014/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLBAŞI 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/515-2013/671

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkiline ait ceviz ve meyve bahçesini sulamak için Bedaş tarafından onaylanan ve projeye uygun olarak OG hattından özel trafo kurarak abone olduğunu, müvekkiline ait yerin çevresinde bulunan kooperatifler ile gerçek kişilerin müvekkiline ait trafo ile taşıyıcı direk üzerinden usul ve tekniğe aykırı olacak şekilde hat çekerek müvekkilinin trafosunun korumasız bırakılıp yanmasına sebebiyet verdiklerini, davalı şirketin kusuru sonucu yanan trafo sebebiyle meyve ağaçlarının ve çimlerin sulanamadığı için kuruduğunu, bu konuda Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açtıklarını ve davalının kusurlu olduğuna karar verildiğini, kararın kesinleşerek onandığını, aradan geçen 3,5 yıl içerisinde zararın daha da arttığını başka ağaçlarında kuruduğunu, Mahkemenin 2012/123 D.iş sayılı dosyası ile tespit yaptırdıklarını, tespit sonucu davalı şirketten 2.2168,00 TL alacaklı olunduğunun tespit edildiğini belirterek, 2.268,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; davacı talebinin zamanaşımına uğradığını, talebin haksız fiil olarak değerlendirilecek olursa 1 yıllık zamanaşımının geçtiğini, davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davacının ağaçların kurumasını engelleyecek önlemleri almadığı için kuruduğunu, olayda illiyet bağının olmadığını, ağaçların sulama ve bakım ihmali nedeniyle kuruduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının taşınmazında bulunan trafonun davalının kusuru sonucu yandığı, buna bağlı olarak sulama yapılamaması nedeniyle ağaçların kuruduğu, davalının tespit raporuna tespit sırasında ve yargılama sırasında açıkça itiraz etmediği anlaşıldığından tespit bilirkişi tarafından belirlenen tazminatın davalıdan tahsiline karar vermek gerekmiş ve davanın kabulü ile 2.268,00 TL'nin 22/06/2012 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacıya ait trafonun yanmasına bağlı olarak sulanamayan ağaç ve çimlerin kuruması sebebiyle uğranılan zararın tazmini talebine ilişkindir.

Dava, davacıya ait trafonun yanmasına bağlı olarak sulanamayan ağaç ve çimlerin kuruması sebebiyle uğranılan zararın tazmini talebine ilişkindir.

Dosya kapsamından; davacıya ait trafonun üç defa yanmış olması sebebiyle davacı tarafından, davalı aleyhine Mahkemenin E.2009/42 sayılı dosyasında tazminat davası açıldığı; yapılan yargılama neticesinde trafonun yenilenmesi ve davacıya ait trafoya ait direğe ayrı bir seksiyoner konulması için gerekli olan bedelin hesaplanarak davacı lehine 12.060,25 TL'ye hükmedildiği ve bu kararın Yargıtay 13.Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği; bilahare davacı tarafından, trafonun yanması sebebiyle kuruyan ağaçların ve çim bedelinin tazmini için ayrıca davalı aleyhine dava açıldığı Gölbaşı/Ankara Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, 24.05.2012 tarih ve E.2008/807-K.2012/380 sayılı karar ile davacı lehine çimlerin ve kuruyan ağaçların bedeli olarak toplam 4.637 TL'ye hükmedildiği (70 adet ağaç ve çim bedeli olarak) ve bu kararın da Yargıtay 7. HD'si tarafından onandığı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında, davacıya ait trafonun yanmasının davalı kusurundan kaynaklandığı; dolayısıyla davalı şirketin kusuru ile ortaya çıkan zarar arasında illiyet bağının bulunduğu, davacının uğramış olduğu zarardan davalı şirketin sorumlu olduğu yapılan yargılamalar neticesinde anlaşılmıştır.

Diğer taraftan, davacı tarafın, Mahkemenin 2012/123 D.İş dosyasındaki tespit istemine istinaden, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 18/06/2012 tarihli bilirkişi raporunda, "...çim alanla ilgili yapılan önceki tespit dışında yeni bir zararın tespit edilemediğini; keşfi yapılan alanın zemini yetersiz bakım ve ihtimam nedeniyle yabani otlarla kaplı olup, sulama sebebi dışında bakım ihmali rol oynadığından %25 oranındaki kaybın bakım ihmalinden kaynaklandığı 2012 yılı dava ve keşif tarihi itibariyle sulama ve bakım ihmali nedeniyle kuruyan ağaçların toplam zarar bedelinin 2.268,00 TL olduğu" netice ve kanaatine varılmış mahkemece de bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır.

Ne var ki, daha sonra oluşan zararın kapsamını tayinde davacının da kusurunun olup olmadığının araştırılıp, tartışılması gerekmektedir.

Somut olayda, davacıya ait trafonun yenilenmesi ve trafoya ait direğe ayrı bir seksiyoner konulması için davacı lehine 12.060,25 TL'ye hükmedilmiş yine aynı dönemde davacı lehine çimlerin ve kuruyan ağaçların bedeli olarak da toplam 4.637 TL'ye hükmedilmiş olmasına rağmen; mahkemece, davacının trafosunu yenileyememesinin ve su ihtiyacını karşılayamamasının davalı kusurundan kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda bir araştırma yapılmadan, aradan yaklaşık 3.5 yıl geçtikten sonra trafonun yanması sebebiyle sulanamayan ve kuruyan ağaçlar sebebiyle oluşan zararın tazmini için iş bu davanın açılması ve yapılan yargılama neticesinde de davacı lehine hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

O halde; mahkemece, davalının zamanaşımı itirazı da nazar-ı dikkate alınarak ağaçların kurumasının davalı kusurundan kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususu tereddüte mahal vermeyecek şekilde araştırıldıktan sonra, somut olayda, kusur, adalet ve hakkaniyet ilkeleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.