muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2685, Karar No: 2015/3017, Tarih: 18.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2685 E.  ,  2015/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/03/2015 tarih ve KYB.2015/92050 sayılı ihbarnamesiyle, müşteki vekilinin şikayetten vazgeçme dilekçesiyle sanık... hakkında hükmedilen cezanın İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesi gereğince düşürülmesine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 21/01/2015 tarihli ve 2014/742 Esas, 2014/924 Karar sayılı ek kararının... İcra Ceza Mahkemesinin 31/12/2014 tarihli ve 2014/385 değişik iş sayılı dosyasına eklenmesi talep edilmekle gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 2015/2623 Esas sayılı dosyasına, şikayetçi vekilinin vazgeçmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesi uyarınca, sanık hakkındaki cezanın bütün neticeleri ile düşürülmesine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 21/01/2015 tarih ve 2014/742-924 ... sayılı ek kararı hakkında daha önce inceleme yapılıp karar verildiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı yazısı ekindeki ek kararın dosyasına eklenmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1628, Karar No: 2010/11802, Tarih: 21.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/1628 E.  ,  2010/11802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5560 sayılı yasayla 5271 sayılı yasanın 150/3.maddesinde yapılan değişikliğe göre somut olayda zorunlu müdafii tayini koşulları ortadan kalkmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine.Ancak;

Sanığın, kendisini zaman zaman tehdit eden mağdurdan çekindiği için mağdurla buluşmaya giderken yanına evden ekmek bıçağı aldığını, buluştuklarını mağdurun kendisini ya sen öleceksin yada ben öleceğim deyip kendisine yumruk attığını bunun üzerine de kendisini savunmak amacıyla bıçağı salladığını savunması, mağdurunda bu savunmayı doğrulaması karşısında; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25213, Karar No: 2013/22529, Tarih: 17.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25213 E.  ,  2013/22529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 138 ada 93 parsel sayılı 1900,48m2 yüzölçümündeki taşınmaz, miras hakkına, paylaşmaya, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar Mehmet çocukları ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazın babası ...'den miras olarak kaldığını öne sürerek tüm mirasçılar adına tescil istemiyle dava açmış, yargılama sırasında tapu kayıtlarına ve tapu dışı satın almaya da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine dava konusu 138 ada 93 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 138 ada 93 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davacının taşınmaz üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Her ne kadar davacı temyiz dilekçesinde yanlış tapu kaydı uygulandığını iddia etmiş ise de kayden malik olmadığı, tapu dışı satın almaya dayandığı ve taşınmazda ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunmadığı kendi beyanlarıyla da sabit olduğundan bu husus sonuca etkili görülmemiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19176, Karar No: 2015/18287, Tarih: 10.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/19176 E.  ,  2015/18287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2013

NUMARASI : 2012/472-2013/624

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan Değirmenlikızık Mahallesi 415 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsalden %45 daha değerli kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 124,64 TL emsal alınan Değirmenlikızık Mahallesi 415 ada 1 parsel sayılı taşınmazın vergi değeri ise 138,50 TL dir. Bu durumda emlak vergi değerleri bakımından somut emsal alınarak incelenen taşınmazın dava konusu taşınmazın değerinden daha fazla olduğu ve vergi değerlerinin bilirkişi tarafından yapılan değerlendirmeye ters düşecek nitelikte olduğu açıktır. Dolayısıyla emsal taşınmazın uygun emsal olduğunun kabulü mümkün olmayıp, dava konusu taşınmaza vergi değerleri itibarıyla daha uygun emsaller bulunabileceği halde bu taşınmazı somut emsal olarak değerlendiren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın fiilen el atılan 972,48 m² lik alandaki davacının tapu hissesi olan 401/2037 hissenin iptali ile yetinilmesi gerekirken, davacı hissesine düşen yüzölçüm ve bu yözülçüm karşılığı hesaplanan hissenin iptaline karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

./..

-2-

2-Dava konusu taşınmazın fiilen el atılan 972,48 m² lik alandaki davacının tapu hissesi olan 401/2037 hissenin iptali ile yetinilmesi gerekirken, davacı hissesine düşen yüzölçüm ve bu yözülçüm karşılığı hesaplanan hissenin iptaline karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

./..

-2-

3-Bundan ayrı olarak; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra elatılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden de kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı NE.
Yargıtay — Esas No: 2016/34636, Karar No: 2017/6922, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34636 E.  ,  2017/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14074, Karar No: 2017/30121, Tarih: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/14074 E.  ,  2017/30121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... A.Ş. İle ... Üniv. Rektörlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini askerlik görevi sebebiyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davalılar arasında “...” şeklinde gösterilen adi ortaklığın tüzel kişiliği ve dolayısıyla taraf ehliyeti bulunmamaktadır. Adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, adi ortaklığın davalı taraf olarak gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/4. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmakta olup, bu halde, davacı vekiline, adi ortaklık yerine davalıları “.... Tic. Ltd. Şti.” ve “... Ltd. Şti.” şeklinde düzelterek değiştirmesi için uygun süre verilmeli, neticeye göre ayrı ayrı taraf teşkili sağlanarak davaya devam edilmelidir.

Yukarıda yazılı sebepten, kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15761, Karar No: 2024/8978, Tarih: 12.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/15761 E.  ,  2024/8978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/270 Esas, 2021/197 Karar

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 10.07.2018 tarihli ve 2017/6853 Esas, 2018/5227 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2010 tarihli ve 2009/5-167-2010/70 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; icbar suretiyle irtikap suçunda mağdurun iradesini baskı altında tutmaya elverişli olmak koşuluyla, doğrudan doğruya veya dolaylı biçimde yapılan her türlü zorlayıcı hareketin icbar kavramına dahil olduğu, manevi cebirin, belli bir şiddete ulaşması, ciddi olması, mağdurun baskının etkisinden kolaylıkla kurtulma olanağının bulunmaması gerektiği, dosya kapsamı ve somut olayın oluş şekline göre sanıkların öğreti ve uygulamada kabul edildiği üzere yasanın öngördüğü anlamda icbar ve ikna boyutuna varan davranışlarının bulunmadığı, bu itibarla irtikap suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ancak suç tarihlerinde Kuzeytepe Belediyesinde meclis ve encümen üyesi olan sanıkların, adı geçen belediye tarafından ihale yoluyla satışa çıkartılan taşınmazların şikayetçiler ... ... ve ... tarafından satın alınmasının sağlanması amacıyla 10.000 TL para talep etme şeklindeki eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/3. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlamaya teşebbüs etmesi suçunu oluşturacağı, anılan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, 03.01.2012 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasa'nın 322 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4467, Karar No: 2023/3064, Tarih: 07.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4467 E.  ,  2023/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/251 E., 2023/426 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tonya Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/13 E., 2022/85 K.

Taraflar arasındaki iştirak nafaka miktarının artırılması ile kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen artırılmasına karar verilen nafakanın bir yıllık toplam miktar 8.400,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.735,737 TL’nin altında kalmaktadır. Açıklanan nedenlerle davalı erkeğin iştirak nafakasının artırılmasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Davalı erkeğin reddedilen dışında kalan ve gerekli şartları taşıdığı anlaşılan kişisel ilişki davasına yönelik temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; tarafların 2018 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, çocuğunu velayetinin kendisine verildiğini, davalı ile kişisel ilişki kurması hususunun düzenlendiğini, çocuğun hafta sonları babası ile kaldığını, her hafta sonu baba ile kalıyor olmasının çocuğun yerleşik düzenini bozduğunu, okulu ve eğitimin fazlası ile aksamasına neden olduğunu, günün ekonomik koşulları hayat pahalılığı ve çocuğun büyümesi nedeniyle ihtiyaçların arttığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 323 üncü ve 330 uncu ve 331 inci maddesi gereğince davasının kabulüne çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakanın aylık 800,00 TL ye yükseltilmesine, daha uygun kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı vekilinin 18.10.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile iştirak nafakasının 2.000,00 TL’ye yükseltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2. Davacı vekilinin 18.10.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile iştirak nafakasının 2.000,00 TL’ye yükseltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi 28.02.2022 tarihinde bizzat tebliğ edilmesine karşın cevap dilekçesi sunmamıştır. Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, paranın alım gücü, müşterek çocuğun yaşı, artan ihtiyaç düzeyi, annenin gelir durumuna göre bu giderlere yapacağı katkı oranı ile davalının gelir durumu karşılaştırıldığında ve müşterek çocuğun zorunlu ihtiyaçları, günün ekonomik koşulları, davalının adına 3 tane aracın kayıtlı bulunması ve davalının nafakanın artırılması talebine bir diyeceğinin olmadığını, artırım miktarını mahkemenize bıraktığı şeklinde beyanı, ilk nafaka takdiri üzerinden geçen süre ile hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak ıslah ile talep edilen miktarın kısmen kabulüne kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun yüksek yararının olması gerektiği, çocuk ... ile yapılan bireysel görüşmede babasının Cumartesi ve Pazar günü işe gittiğini, hafta sonu sabah uyandığında babasının işe gitmiş olduğunu, babası ile etkin bir zaman geçiremediği ve çocuğun sağlıklı kişilik gelişimi için uygun olmadığı, müşterek çocuğun düzenini aksattığı, her hafta sonu kişisel ilişki tesisinin çocuğunun yerleşik düzenini aksattığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 182 nci ve 330 uncu maddesi gereğince davanın kabulüne, çocuk yararına hükmedilen 300,00 TL nafakanın 700,00 TL artırılarak 1.000,00 TL'ye çıkarılmasına, çocuk ile baba arasında her ayın 1 inci ve 3 üncü haftası Cuma günü saat 17.00'den - Pazar saat 18.00'e, dini bayramların 2. günü saat 10.00 ila 3. günü 18.00 arası, her yıl 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 15 Temmuz, 29 Ekim, çocuk davalı ve davalı babanın doğum günlerinde saat 15.00 ila 19.00 arası, okulların ilk ara verme tatilinde Pazartesi saat 09.00 ila takip eden Pazar günü saat 18.00 arası bir hafta süreyle, Sömestr (Yarıyıl) Tatilinin ilk hafta Pazartesi saat 09.00 ila takip eden Pazar günü saat 18.00 arası bir hafta süreyle, her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 09.00 ila 31. günü saat 18.00 arası kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocuğun tüm eğitim ve kişisel giderlerini karşıladığını, nafaka miktarının çocuğa değil davacının şahsi giderlerine harcanacağının aşikar olduğunu, baba ile ortak çocuğun bir araya gelme sürelerinin kısıtlandığını, zaman aralıklarının uzatıldığını, bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, itirazlarının dikkate alınmadığını, çocuğun ödevlerinin aksamadığını, babası ile son derece sağlıklı vakit geçirdiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her hafta sonu kurulan kişisel ilişkinin anneyi tüm hafta sonları eve bağımlı hale getireceği ve velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olacağı, bu şekilde kurulan kişisel ilişkide her hafta sonu yer ve ortamı değişen çocuğun da yüksek yararı bulunmayacağı, ayın belirli hafta sonlarını içerecek biçimde kişisel ilişki kurulması çocuğun yüksek yararına olacağı, dosya içinde mevcut SİR raporunda belirtilen şekilde kişisel ilişki tesisi yoluna gidilmesinde; hükmedilen iştirak nafakası miktarının çocuğun ihtiyaçları ve aradan geçen zaman dikkate alındığında uygun olduğu dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; çocuğun tüm eğitim ve kişisel giderlerini karşıladığını, nafaka miktarının çocuğa değil davacının şahsi giderlerine harcanacağının aşikar olduğunu, baba ile ortak çocuğun bir araya gelme sürelerinin kısıtlandığını, zaman aralıklarının uzatıldığını, bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, itirazlarının dikkate alınmadığını, çocuğun ödevlerinin aksamadığını, babası ile son derece sağlıklı vakit geçirdiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan iştirak nafaka miktarının artırılması ile kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasında kişisel ilişki süresinin sınırlandırılmasının çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 323 üncü, 330 uncu ve 331 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vekilinin iştirak nafakasının artırılmasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişki düzenlemesi yönünden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.