muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13619, Karar No: 2019/5062, Tarih: 10.06.2019

İrtifakın konusu, içeriği tescil ile ortaya çıkan durumdur. Ancak, tapu kaydına sınırlı kayıt nedeniyle içeriğin tam saptanamaması halinde irtifak sözleşmesi ve tarafların sözleşmedeki amaçları ve nihayet çekişmesiz kullanıla gelen durum ile içerik saptanarak tarafların hak ve yükümlülükleri belirlenir (.../.../..., s.628).

İrtifak hakkına ilişkin bu açıklamalar davacının tesisini istediği irtifak hakkının niteliğini belirlemek açısından önemlidir. Davacı özel okul yapmak ve taşınmazı 49 yıl süre ile kullanmak amacıyla irtifak hakkı tesisini istemektedir. İstem, Türk Medeni Kanununun 726, 826-836. maddelerinde düzenlenen üst hakkına ilişkin irtifak hakkı tesisidir. Bir kimsenin üçüncü kişiye taşınmazı üzerinde veya altında yapı yapmak veya mevcut bir yapıyı muhafaza etmek yetkisi veren ve üst hakkı olarak tanımlanan bu irtifak resmi bir sözleşme veya ölüme bağlı tasarruf gibi geçerli bir hukuki sebebin varlığı ve malikin tescil talebi üzerine tesis edilir (Gürsoy/Eren/Cansel, Türk Eşya Hukuku, Ankara 1978 s.952). Üst hakkının içerik ve kapsamını düzenleyen Türk Medeni Kanununun 827. maddesinde de açıkça resmi senetten söz edilmiştir. Buradaki resmi senetten maksat, resmi bir memur tarafından hazırlanarak, tarafların resmi memur huzurunda imzaladıkları resmi memurun mühür, imza ve onayını da içeren sözleşmelerdir. Tapu Kanununun 26. maddesinde de tapu sicil müdürlüklerinde resmi senet düzenlenmek suretiyle yapılacak işlemler arasında "üst hakkı irtifakı" tesisi de yer almaktadır. Prosedürüne uygun işlemler tamamlandıktan sonra 30 yıla kadar olan irtifak hakları taşınmazın hak ve mükellefiyetler sütununa 30 yılı aşan bağımsız ve sürekli nitelikteki irtifak hakları ise ayrı bir kütük sayfasına ana taşınmazla bağlantılanarak tescil edilir.

Eldeki davada 49 yıllığına bağımsız ve sürekli nitelikte tescil edilen intifa hakkının terkini nedeniyle uğranılan zararların tazmini istemine ilişkin olup bu istemin incelenmesinde adli yargı görevlidir.

Mahkemece çekişmenin esası incelenerek bir hüküm kurulması yerine görevsizlik kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, davacı vakfın 2007 yılında kapatıldığı, kapatma kararına karşı AİHM'ne başvurulduğu, vakfın kurucu üyelerinin talebi üzerine vakfın siciline tekrar kaydedildiği anlaşıldığından davacı vakfın tüzel kişiliğinin devam edip etmediği, davacı vakfın, intifa hakkı sözleşmesinde taraf olan vakıfın devamı niteliğinde olup olmadığının aktif husumet ehliyeti bakımından Vakıflar Genel Müdürlüğünden sorularak araştırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4579, Karar No: 2013/3265, Tarih: 25.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4579 E.  ,  2013/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/12/2010 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazminine yönelik itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yeşil kart kullanma şartlarına sahip olunmayan dönemde yapılan tedavi harcamalarının, haksız kullanan şahıstan tahsili amacı ile başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, yeşil kart kullandığı dönemde vergi mükellefiyet kaydının bulunduğu tespit edilen davalının yeşil kartının iptal edildiğini, tedavi harcamalarının usulsüz olarak yeşil karttan karşılandığını, tedavi harcamalarının tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, vergi mükellefi olmadığını, yeşil kart kullanma şartlarına sahip olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının yeşil kart kullanma şartlarına sahip olmadığı kabul edilerek, bilirkişi görüşü uyarınca davanın kabulüne ve icra takibine yönelik itirazın iptaline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının, yeşil kart kullandığı dönemde vergi mükellefi olduğundan bahisle yeşil kartının iptal edildiği, usulsüz kullanım olduğu tespit edilen dönemde yapılan tedavi harcamalarının tahsili amacı ile davalı aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/13462 Esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığı, davalının vergi mükellefi olmadığını ve haksız olarak yeşil kartının iptal edildiğini belirterek icra takibine itiraz etmesi üzerine itirazın iptali amacı ile eldeki davanın açıldığı, ancak davalının yeşil kartının iptal edilmesine gerekçe gösterilen vergi mükellefi olup olmadığına, yeşil kart kullanmasına mani bir hal bulunup bulunmadığına dair herhangi bir belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Şu halde, davalının yeşil kart başvurusuna dair evrak temin edilmeli, tedavi harcamalarının yapıldığı dönemde vergi mükellefi olup olmadığının, yeşil kart kullanmasına mani başka bir hal bulunup bulunmadığının araştırılarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11018, Karar No: 2024/7961, Tarih: 19.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/11018 E.  ,  2024/7961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/456 Değişik İş, 2022/456 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-22341

DAVA TARİHİ : 20.09.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü İtirazın Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/46479

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu ve davacının yolcu konumunda bulunduğu aracın, 04.01.2020 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp malul kaldığını ve bakım ihtiyacının oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 500,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 10.01.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini, sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden 147.071,30 TL, geçici iş göremezlik tazminatı yönünden 2.664,96 TL ve geçici bakıcı gideri yönünden 2.207,25 TL olmak üzere toplam 151.943,51 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın usulden reddi gerektiğini, maluliyeti kabul etmediklerini, kusur tespiti yapılması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması, hatır taşıması ve müterafik kusur indirimi uygulanması ve vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini, faiz talebinin haksız olduğunu, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri yönünden davalının sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75 oranındaki kusuru ve davacının %16 maluliyet oranı, 1,5 ay geçici iş göremezlik süresi ile 30 gün bakım süresi üzerinden, aktüer bilirkişi raporu ile tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant uygulama yöntemine göre usulünce hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 151.943,51 TL tazminatın 27.08.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, kusuru kabul etmediklerini, davacının müterafik kusurunun bulunduğunu, hatır taşıması nedeniyle indirim uygulanması, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulama yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri yönünden davalının sorumluluğunun bulunmadığını, davacı yönünden vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan maluliyet raporunun, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği, kusur tespitinin dosya kapsamına uygun olduğu, davacının müterafik kusuru bulunduğu iddiasının ispatlanamadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun bulunduğu, hatır taşımacılığının bulunmadığı, ancak nispi tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı bulunduğu, maktu vekalet ücretinin altında kalmayacak şekilde 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçeleri ile davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulüne, vekalet ücreti yönünden Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan maluliyet oranının ve hesaplamanın hatalı olduğunu, davacının müterafik kusurunun bulunduğunu, kusur tespitinin dosya kapsamına uygun olmadığını, hatır taşıması yönünden indirim uygulanması gerektiğini, hükme esas alınan hesaplama yönteminin hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı giderinin teminat kapsamı dışında kaldığını belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; maluliyet oranı belirlemesinin kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine uygun olmasına, davacının mütarafik kusuru bulunduğu iddiasının ispatlanamamasına, davacının ticari takside yolcu olduğundan davaya konu olayda hatır taşıması bulunmamasına, hükme esas alınan kusur tespitinde ve hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve prograsif ranta göre yapılmış olmasında isabetsizlik bulunmamasına göre İtiraz Hakem Heyeti kararı usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22154, Karar No: 2014/255, Tarih: 13.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22154 E.  ,  2014/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-.... Turz. Tic. Ltd. Şti vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.2.2013 tarih ve 125-95 sayılı hükmün Dairenin 21.4.2013 tarih ve 12781-12564 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 1996 yılında ulusal televizyonlardan davalıların...’nın .... ilçesinde devre mülk inşa ederek satışa sunduklarını öğrendiğini, 21.06.1997 Tarihli sözleşmeyle 2 adet devre mülk satın aldığını,sözleşmedeki edimlerini yerine getirmesine rağmen davalıların satış sözleşmesinde yazılı bulunan yükümlülükleri yerine getirmediklerini ileri sürerek, şimdilik kullanım bedeli olarak devremülk hakkı için yıllık 1.200 ABD Doları olmak üzere 2 devremülk için 8 yıllık kullanım bedeli olan 19.200 ABD doları’nın tahakkuk tarihinden itibaren TL kuru üzerinden işleyecek en yüksek faizi ile birlikte 2.200 TL devremülk hakkı için ödenen 2077,70 TL, cezai şart bedeli olarak 1500 TL ve devremülklerin değeri için 1000 TL olmak üzere toplam 6.361,40 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 25.12.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle devremülklerin değeri yönünden talebini ıslah ederek 14.700 TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye, devre mülk satımına ilişkin sözleşmenin tarafı olmadığını, aradan 15 sene geçtikten sonra Yargıtay HGK'nun 2010/13-516 esas 2011/6 karar nolu ilamıyla sorumlu tutulduklarını, bunu fırsat bilen diğer davalı ... Ltd. Şti.’nin sayısı bilinmeyen eski tarihli yeni sözleşmeler akdettiğini, gelişen teknoloji ışığında ‘mürekkep yaş’ yöntemiyle bu tür sözleşmelerdeki imzanın atılış tarihinin tam olarak belirlenebildiğini, şirketten devre mülkü satın alan üye sayısının bilinmediğini, üyelerin iddia edilen tarihte mi yoksa Hukuk Genel Kurulu kararından sonra mı üye yapıldığının belirlenmesi gerektiğini, bu sahte ödeme 2013/22154-2014/255

Belgeleri ve Belediye Başkanının şirket tarafından yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, ödemelerin gerçekleşmediğini, şirketin ticari defterlerini ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülkü bu şirketten satın aldığının iddia edildiğini, devre mülk inşaatlarının yapı ruhsatlarının iptal edildiğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını, inşaata çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, bu sebeple 1997 yılında edimin ifasının imkansızlığının anlaşıldığını, devre mülkle ilgili ihalenin de feshedildiğini, dönemin belediye başkanı ile meclis üyelerinin bundan dolayı cezalandırıldığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/179 esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı ifa kapsamına giren davalarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir. Mahkeme ce davanın kısmen kabulü ile bir adet A tipi devremülk değeri için 7.500 TL, bir adet C grubu devremülk için 7.200 TL olmak üzere toplam 14.700 TL alacağın dava tarihinden itibaren en yüksek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, diğer taleplerin reddine karar verilmiş hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizin 21.05.2013 gün 2013/13781 - 2013/13564 sayılı ilamıyla oanmasına karar verilmiş bu kez davalı ... karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı delil olarak 21.06.1997 , bilgisayar yazıcısında düzenlenmiş bir adet devre mülk satış sözleşmesinin fotokopisi ve kopye ödeme belgelerine dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Mahkemece dava kabul edilmiş ise de davalı tarafın edimini yerine getirmediğinin kesin olarak anlaşılmasına göre davacının satış parasını satıcıya ödediğini yasal delillerle ispat etmesi halinde talep hakkını kazanabilir.

Bu nedenle davacının sözleşme ve ödeme belgelerinin asıllarını ibraz etmesi sağlandıktan sonra davalı belediyenin sahtecilik savunması doğrultusunda bir araştırma yapılması gerekir. öyleyse davalının bu savunması ciddi görülerek üzerinde durulmalı ve davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmayan belgeler üzerinde davalının az yukarıda ileri sürdüğü hususlarda mürekkebin ve yazının 2013/22154-2014/255

Bu nedenle davacının sözleşme ve ödeme belgelerinin asıllarını ibraz etmesi sağlandıktan sonra davalı belediyenin sahtecilik savunması doğrultusunda bir araştırma yapılması gerekir. öyleyse davalının bu savunması ciddi görülerek üzerinde durulmalı ve davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmayan belgeler üzerinde davalının az yukarıda ileri sürdüğü hususlarda mürekkebin ve yazının 2013/22154-2014/255

özelliğine, belgeler üzerinde yer alan kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içerik ve parlaklığına, bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar inceleme yaptırılmalıdır. Bunun için dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte .... Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü ile gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek uzman bilirkişi heyetinden, taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalıdır. Hal böyle olunca mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken, yanılma sonucu yazılı şekilde onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve yukarıda açıklandığı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 21.05.2013 gün 2013/13781 - 2013/13564 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1259, Karar No: 2017/10232, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1259 E.  ,  2017/10232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının kaçak elektrik kullanımı ve abonelik sözleşmesi imzalandıktan sonra tahakkuk ettirilen bedeli ödememesi nedeniyle hakkında başlatılan icra takibine haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; yapılan hesaplamada kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin Yargıtay kararları doğrultusunda bu bedellerin tahsili edilmeyeceğinin kabul edildiğini belirterek, bu bedeller hesaplamaya dahi edilmemiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ...

kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.