muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10445, Karar No: 2009/5981, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10445 E.  ,  2009/5981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ... Ticaret-Mine Ahıskalıoğlu ile müvekkili arasındaki ticari ilişki için davalının 08.11.1999 tarihli “müşterek borçluluk ve müşterek müteselsil kefalet” taahhütnamesi verdiğini, dava dışı borçlu şirketin 5.006.101.000 TL tutarındaki bono bedellerini ödememesi üzerine “kefalet taahhüdüne” dayalı olarak davalı aleyhine alacağın tahsili için icra takibi başlattıklarını, davalının haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında icra takibi ve davanın dayanağı olan taahhütnamenin 1997 yılında limit hanesi ve düzenleme tarihi boş olarak imzalatıldığını, bu nedenle geçersiz olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu taahhütnamenin anlaşmaya aykırı doldurulduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 2004/11340 E, 2005/7890 K sayılı 12.07.2005 tarihli ilamıyla davalının savunmasında 08.11.1999 tarihli “ taahhütnamenin” anlaşmaya aykırı olarak tarih ve limit ilave edilmek suretiyle doldurulduğunu ileri sürdüğü, mahkemece bu savunma üzerinde durularak "taahhütname" üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, savunmanın diğer delilleri ile birlikte alınan rapor değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle mahkeme hükmü bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda dosyada mübrez Adli Tıp Kurumu raporlarına göre kefalet sözleşmesindeki tarih ve limit kısmının farklı bir kalemle doldurulduğunun ... olduğu, raporlar ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde doldurma işleminin sonradan yapıldığı, kefalet sözleşmesinin imzalandığı sırada tarihinin ve limitinin bulunmadığı, kefalet sözleşmelerinde yazılı limitin, imzalandığı sırada sözleşmede yer almasının geçerlilik şartını oluşturduğu kefalet sözleşmesinin geçerli olmadığı, davacının takipte kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine, %40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalının imzasını taşıyan 08.11.1999 tarihli “müşterek borçluluk ve müşterek müteselsil kefalet” başlıklı taahhütnamedeki kefalet limiti ve düzenleme tarihinin farklı bir kalemle yazıldığı anlaşılmakta ise de, limit miktarını gösteren kısmının sonradan doldurulduğu yolundaki davalı iddiasını yazılı delille kanıtlanması gerekir. Sözleşmenin doldurulmasında farklı renkte ve tonda kalemlerin kullanılması söz konusu limit miktarının sonradan yazıldığının kanıtı olamaz, bu nedenle kefalet geçerli olduğu gözetilerek taraf delilleri toplanıp varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1708, Karar No: 2015/4372, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1708 E.  ,  2015/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bolu İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..."değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK hizmet cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirilen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan (2013/22456–2013/24037 E–K sayılı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 12.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16015, Karar No: 2023/1105, Tarih: 09.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16015 E.  ,  2023/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2017 tarihli ve 2017/97 Esas, 2017/100 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5327 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2017/880 Esas, 2018/614 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 01.10.2021 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle, sanığın üzerine atılı suçun yasal şartlarının oluşmadığına, masumiyet karinesi, suçun şahsiliği ve kanunilik gibi ceza hukukunun temel ilkelerinin ihlal edildiğine, sanığın evinde, ofisinde yapılan aramalarda örgüte ilişkin olarak hiç bir dökümana rastlanmadığına, sanığın FETÖ kapsamında bir eylemi bulunmadığına, örgütsel toplantıya dahi katılmadığına, sanığın lehine olan delillerin toplanmadığına, sanık için isnad edilen FETÖ üyeliği iddiasının asılsız, delilden yoksun ve temelsiz olduğuna, ByLock uygulamasının indirilmesinin indirildiği dönem itibariyle suç olmadığına, kendilerine ait raporların adli delil niteliği taşımadığı bizzat kendi kurumları tarafından resmi yazıyla teyit edilmiş olmasına rağmen MİT'in raporları doğrultusunda ByLock kullanıcılarının örgüt üyesi olduğunun tespitinin anayasaya ve yasalara aykırı olduğunun açık olduğuna, beraat taleplerine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

''...Mahkememizce yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; sanığın (0505) (...) (..)(13) ve (0505) (...) (..) (12) nolu GSM hatlarının kullanıcısı olduğu, Cumhuriyet Savcılığınca yürütülen soruşturma sonunda kendisinin söz konusu hatlara bağlı olarak FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarınca kullanıldığı anlaşılan ve ByLock isimli kriptolu haberleşme programını kullandığı, bu durumun kendisinin mezkûr örgütle olan irtibat ve iltisakını ortaya koyduğu anlaşılmış, böylelikle de sanığın üzerine atılı FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliği suçunu işlediği anlaşılmış kabul edilmiştir.

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamaları reddederek söz konusu hattın kendisine ait olduğunu, bu hattın uzun yıllardır kendisince kullanıldığını ancak herhangi bir şekilde bahse konu ByLock isimli kriptolu haberleşme programını kurmadığını ve kullanmadığını iddia etmiş ise de, kolluk kuvvetlerince yapılan araştırmalar neticesinde ulaşılan sonuçlar ve düzenlenen raporlar karşısında redde yönelik savunmanın gerçeği yansıtmadığı, bu yöndeki açıklamaların şahsının cezalandırılmasını engellemeye matuf beyanlardan ibaret olduğu kanaatine ulaşılmış, açıklanan gerekçeler karşısında savunma mahkememizce samimi ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu aşamada çözümlenmesi gereken sorunların başında;

ByLock isimli kriptolu haberleşme programıyla ilgili olarak yapılan tespitlerin CMK’nın 135. maddesi kapsamında yasal olup olmadığı, yapılan bu tespitin de yargılama mercilerince hükme esas alınıp alınamayacağı hususları gelmektedir.

İlk olarak tespitlerin yasallığı açısından yapılan irdelemede; Yargıtay 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 ... ve 2015/3-2017/3 sayılı ilamı ve temyiz mahkemesi sıfatıyla verdiği 14.07.2017 ... ve 2017/1443-2017/4758 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 2937 sayılı MİT Kanununun 6 ncı maddesinin “d” bendinde; Milli İstihbarat Teşkilatının görevlerini yerine getirirken; gizli çalışma usul, prensip ve tekniklerinin kullanılabileceği “g” bendinde Telekomünikasyon kanallarından geçen dış istihbarat, millî savunma, terörizm ve uluslar arası suçlar ile siber güvenlikle ilgili verileri toplayabileceği, 4 üncü maddesinin “i” bendinde ise, dış istihbarat, millî savunma, terörle mücadele ve uluslararası suçlar ile siber güvenlik konularında her türlü teknik istihbarat ve insan istihbaratı usul, ... ve sistemlerini kullanmak suretiyle bilgi, belge, haber ve veri toplamak, kaydetmek, analiz etmek ve üretilen istihbaratı gerekli kuruluşlara ulaştırmakla yükümlü olduğu görülmektedir.

Yine Anayasanın haberleşme hürriyeti başlığı ile düzenlenen 22 nci maddesinde herkesin haberleşme hürriyetine sahip olduğu, haberleşmenin gizli olduğu, haberleşmenin milli güvenlik, suç işlenmesinin önlenmesi, hak ve özgürlüklerin korunması gibi sebeplerden biri ve bir kaçına bağlı olarak hâkim kararıyla gecikmesinde sakınca olan hallerde kanunla yetkili kılınmış merciin emri ile kısıtlanabileceği kabul edilmiş ve aynı maddenin 3 üncü fıkrasında “istisnaların uygulanacağı kamu kurum ve kuruluşları kanunla belirtilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Milli İstihbarat Teşkilatının, kanunla belirtilen bu istisnanın uygulanacağı kurumlardan bir tanesi olduğu değerlendirilmiştir.

Milli İstihbarat Teşkilatınca, bu yetkiye dayanarak teşkilata özgü teknik istihbarat usul, ... ve yöntemleri kullanılmak suretiyle ByLock uygulamasına ait sunucular üzerindeki veriler ile uygulama sunucusunun ve IP adreslerinin satın alındığı, e-posta adreslerinin içerikleri başta olmak üzere muhtelif veriler elde edildiği, düzenlenen teknik analiz raporu ve dijital materyallerin ... Cumhuriyet Başsavcılığına ve Emniyet Genel Müdürlüğüne ulaştırıldığı görülmektedir.

Millî İstihbarat Teşkilatı uhdesindeki istihbari nitelikteki bilgi, belge, veri ve kayıtlar ile yapılan analizler, Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Yedinci Bölümünde yer alan suçlar hariç olmak üzere, adli mercilerce istenemez. (Ek Madde 1 ‒ (Ek: 17/4/2014-6532/11 md.)

Türk Ceza Kanununun ilgili bölümünde “devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk” başlığıyla devletin güvenliğine veya iç veya dış siyasal yararlarına ilişkin bilgilerin temin edilmesi, casusluk amacıyla kullanılması ve bu bilgilerin kullanımı ve yayılmasına ilişkin suç düzenlemelerine yer verilmiştir. Bu düzenlemelerle Milli İstihbarat Teşkilatına adli bir sorumluluk yüklenmektedir. Yani Milli İstihbarat Teşkilatı “devlet sıralarına karşı işlenen suçlar ve casusluk konularında uhdesinde bulunan bilgi, belge, veri ve kayıtlar ile yapılan analizleri adli merciler istediği takdirde vermek zorundadır.

Oysa anılan kanunun 4.maddesinin “i” bendindeki “...terörle mücadele konusunda her türlü teknik istihbarat ve insan istihbaratı usul, ... ve sistemlerini kullanmak suretiyle bilgi, belge haber ve veri toplamak, kaydetmek, analiz etmek ve üretilen istihbaratı gerekli kuruluşlara ulaştırmak” biçimindeki düzenleme Milli İstihbarat Teşkilatına idari bir görev ve bunun da ötesinde bir sorumluluk yüklemiştir.

Oysa anılan kanunun 4.maddesinin “i” bendindeki “...terörle mücadele konusunda her türlü teknik istihbarat ve insan istihbaratı usul, ... ve sistemlerini kullanmak suretiyle bilgi, belge haber ve veri toplamak, kaydetmek, analiz etmek ve üretilen istihbaratı gerekli kuruluşlara ulaştırmak” biçimindeki düzenleme Milli İstihbarat Teşkilatına idari bir görev ve bunun da ötesinde bir sorumluluk yüklemiştir.

Yine ByLock isimli kriptolu haberleşme programının bilgilerini barındıran Baltic Servers isimli servis sağlayıcının Litvanya Ülkesinde bulunuşu ile Milli İstihbarat Teşkilatı tarafından bu ülkede bulunan sunucu bilgilerinin temin edilişi şeklindeki oluş karşısında Ceza Muhakemesi Kanunları hükümlerinin sadece Türkiye Cumhuriyeti hudutları dâhilinde uygulanma olanağının bulunuşu, Litvanya Ülkesinde bu kanunun uygulanmasının mümkün olmayışı nedeniyle de söz konusu tespitin Türk Ceza Mevzuatına aykırılığından bahsedilemeyeceği sonucuna ulaşılmıştır.

Aynı şekilde Litvanya Ülkesinde bulunan Baltic Servers isimli sunucudan elde edilen bilgileri barındıran hardisk üzerinde CMK’nın 134 üncü maddesi uyarınca inceleme yapılabilmesi için ... 4. Sulh Ceza Hakimliğin’ce 09.12.2016 tarih 2016/6774 D.... sayılı kararı ile izin verildiği de gözetildiğinde elde edilen verilerin hukuka aykırı olduğunun kabulünün de mümkün olmadığı kanaati hâsıl olmuştur.

Yine Anayasa Mahkemesi II. Bölümünce verilen 16.11.2016 ... ve 2015/9756 sayılı “Bağrıyanık ve diğerleri davası” ile Anayasa Mahkemesi Genel Kurulunca verilen 20.06.2017 ... ve 2016/22169 sayılı “Yavuz ve diğerleri davası” kararlarları ile Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 14.07.2017 ... ve 2017/1443-2017/4758 sayılı Kararın da açıkça izah edildiği üzere ByLock isimli kriptolu haberleşme programının soruşturma aşamasında tutuklamaya esas olmak üzere kuvvetli suç şüphesi olarak, kovuşturma aşamasında ise delil olarak esas alınmasına her hangi bir yasal engel bulunmadığının belirtilmesi nedeniyle olayda herhangi bir hukuksuzluk bahsedilemeyeceği neticesine varılmıştır.

Tüm açıklamalar ile Anayasa Mahkemesi II. Bölümünün 16.11.2016 ... ve 2015/9756 sayılı “Bağrıyanık ve diğerleri davası”, Anayasa Mahkemesi Genel Kurulunun 20.06.2017 ... ve 2016/22169 sayılı “Yavuz ve diğerleri davası” na ait kararlar, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 ... ve 2015/3-2017/3 sayılı ilamı, temyiz mahkemesi sıfatıyla verdiği 14.07.2017 ... ve 2017/1443- 2017/4758 karar sayılı ilamı, ... 4. Bölge Adliye Mahkemesinin 25.05.2017 ... ve 2017/223-2017/124 sayılı ilamı, 25.05.2017 ... ve 2017/224-2017/125 sayılı ilamı ila 31.05.2017 ... ve 2017/241-2017/136 sayılı ilamlarında belirtilen hususlar göz önüne alındığında sanığın sübuta eren FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliği suçundan dolayı, suça konu ByLock programını farklı tarihlerde iki GSM hattına yüklemiş olması nedeniyle suç kastının yoğunluğu ve devamlılığı nazara alınarak teşdiden cezalandırılmasına karar vermek gerektiği yönündeki kabul ve vicdani ile hüküm tesisi cihetine gidilmiştir.''

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

''... Eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi, tecrübe ve konumu itibariyle örgütün nihai amacını, Devlet kurumlarında ve silahlı kuvvetlerdeki yapılanmasını ve burada devletin her türden silahını elinde bulunduran örgüt mensuplarının gerektiğinde bu gücü örgütün amacı doğrultusunda kullanacaklarını bilmesi beklenen sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğu konusunda şüphe de bulunmadığı; teknik özellikleri, indirilme ve kullanma yöntemi, kullanıcıları ve muhtevası itibariyle sadece FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanması amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgüt mensupları tarafından kullanıldığı tespit edilen ByLock iletişim sistemine, bu özelliğini bilerek (kasten) dahil olan ve birçok kez kullanan, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne müzahir Kimse Yokmu Derneğine bağışta bulunan, gizli tanık ...'ın beyanlarına göre geçmişte de örgütün sohbetlerine katılan sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında ele geçiriliş ve inceleme şekli nedeniyle hukuka uygun delil olduğu kabul edilen veri inceleme raporunda sanık ile ilgili yapılan "FETÖ mensubiyeti olan, teslimiyeti, sadakati ve bağlılığı en üst seviyede olan kişi" şeklindeki nitelendirme birlikte değerlendirildiğinde, örgüt içerisindeki konumu ve geçirdiği süreye göre faaliyetlerinin nitelik, süreklilik ve çeşitliliği gözetilerek, gerek İlk Derece yargılamasında gerekse istinaf aşamasındaki inkara dayanan savunmalarına itibar edilmeyerek, istinaf aşamasında elde edilen deliler ile birlikte ilk derece yargılamasında elde edilen deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğu konusunda tam bir vicdani kanaat oluştuğundan, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğu sonucuna ulaşan İlk Derece Mahkemesinin değerlendirmesi, kabul ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık ve müdafinin istinaf isteğinin esastan reddine dair hüküm kurulmuştur.''

IV. GEREKÇE

a-)Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.