muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9010, Karar No: 2025/1122, Tarih: 17.02.2025

B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adli raporlar ile sanık ...'in ceza ehliyetinin tam olduğu tespitini yapan Adana ... Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen raporun yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, nitelikli kasten öldürme eyleminin sanık ... tarafından, nitelikli yağmaya teşebbüs eyleminin ise sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasıfları ve yaptırımların isabetli bir şekilde belirlendiği, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanık ... hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/1377 Esas, 2023/1347 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, sanık ... hakkındaki beraat kararı yönünden oy çokluğu ile; sanıklar hakkındaki mahkûmiyet kararları yönünden oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Maktulün kağıt toplayarak geçimini sağladığı, olay günü yine elektrikli motosikleti ile olay yerinde çöpten kağıt toplarken sanıkların motosikletle oradan geçerken maktulü gördükleri, motosikleti kullanan sanık ...'in arkada oturan sanık ...'e inip maktulün motorunu gasp etmesini söylediği ve yavaşladığı, bunun üzerine inen sanık ...'in üzerinde bulunan bıçağı çekerek maktulden motorsikletini vermesini söyledi, ve bıçağı savurarak maktulü oradan biraz uzaklaştırdıktan sonra maktule ait motora binerek gitmek istediği ancak motoru devirmesi üzerine maktulün gelerek motoru geri alarak istediği sanık ...'in elindeki bıçağı maktule defalarca savurarak yaraladığı ve motoru alamadan kaçtığı ve ileride bekleyen ve onları izleyen sanık ...'in yanına giderek birlikte olay yerinden kaçtıkları, maktulün aldığı yaralar nedeniyle hayatını kaybettiği sübut bulmuştur.

Sayın çoğunluk sanık ...'in kasten öldürme suçundan beraatine ilişkin kararı onamış ise de bu karara katılmıyorum şöyle ki, sanıklar olay yerine birlikte gelmişlerdir. Sanık ... diğer sanıkta bıçak olduğunu bilmektedir. Maktule karşı yağma suçunun işlemesi talimatını sanık ... vermiştir. Sanık ...'e ileride kendisini bekleyeceğini söyleyerek olay yerine çok yakın bir yerde bekleyerek bulunduğu yerden olayı izlemiştir. Sanık ... iki aşamada bıçağını kullanmış olup birinci aşamada bıçağı savurarak maktulü uzaklaştırmış ikinci aşamada ise motorunun alınmasına engel olmaya çalışan maktule yönelik ... bölgesini hedef alarak defalarca bıçaklamıştır. Bu sırada sanık ... olayları yakından izlemektedir. Her ne kadar maktulün öldürülmesi fiiline doğrudan veya yardım eden olarak iştirak ettiği sübut değil ise de yağma suçunun unsurları arasında mağdura yönelik tehdit, cebir veya şiddet uygulanması vardır. Sanık ... diğer sanığa yağma yapması yönünde talimat verirken sanık ...'in yanında bulunan bıçağı maktule karşı kullanacağını bilmekte ve bu cebir ile şiddetin sonucunda oluşabilecek muhtemel sonuçları kabullenmektedir. Maktulün öldürülmesi yönünde bir talimatı veya isteği olmasa da yaralanabileceğini bilmekte ve kabullenmektedir. Dolayısı ile basit yaralama yağmanın unsurlar arasında olsa da nitelikli yaralama olması veya yaralama sonucunda ölüm meydana gelmesi halinde yağmaya azmettirilenler ölüm neticesinde 5237 sayılı Kanun’un 87/4. maddesi kapsamından sorumlu tutulmalıdır. Dairemizin uygulamaları da bu yönde olduğundan sanık ... ile ilgili beraat kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun kararına muhalefet ediyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/6881, Karar No: 2021/12619, Tarih: 04.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6881 E.  ,  2021/12619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Köyü 134 ada 2 parsel (eski 1016 parsel) sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu, iptal edildiği ve bozma sonrası tespit edilen bedelin bozma öncesi tespit edilen bedelden düşük olduğu nazara alınarak bozma sonrası tespit edilen kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 nolu bendinin (A ve B bentleri dahil) tamamen hükümden çıkartılmasına yerine (tespit edilen 36.489,15 TL’nin işlemiş olan nemalarıyla davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta . ... Bankası ... Şubesine müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 nolu bendinin (A ve B bentleri dahil) tamamen hükümden çıkartılmasına yerine (tespit edilen 36.489,15 TL’nin işlemiş olan nemalarıyla davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta . ... Bankası ... Şubesine müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b) 4 nolu bendinin (A) ve (B) bentleri de dahil tamamen hükümden çıkartılmasına, yerine (tespit edilen kamulaştırma bedeline 20.12.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 17/04/2015 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c) 10 nolu bendindeki (aynı tarife uyarınca 2.725 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davacıya verilmesine,) cümlesinin çıkartılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4739, Karar No: 2019/2352, Tarih: 27.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4739 E.  ,  2019/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 23/05/2017 tarih ve 2016/469-2017/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin Amerika ve Fransa'ya sattığı ürünlerinin deniz yoluyla taşınması için davalılarla anlaşma yaptığını, lokal masraflar davacıya ait olmak üzere Fransa yüklemesinin "FOB", Amerika yüklemesinin ise "CIF" olarak yapıldığını, davalılarla yapılan anlaşma uyarınca İstanbul Ambarlı Limanından 18/04/2013 tarihinde taşıma yapılması için hazır olunduğunu, anlaşma doğrultusunda Lemar firması ile Amerika Long Beach limanına 20 palet 80 varil karadut suyu, Esna firması ile de Fransa'daki müşterilerine Antwerp-Belçika Limanına 20 palet şişelenmiş ve kolilenmiş nar suyu taşıması için konişmentolar düzenlendiğini, konişmentolarda taşınan malların nelerden ibaret olduğu ve nereye gideceğinin açıkça yer aldığını, davalıların yükleme esnasında malları karşılıklı olarak karıştırdıklarını ileri sürerek davalılarca yapılan hata nedeniyle yanlış limana giden eşyaların doğru limana gönderilmesi için yapılan ek taşıma bedellerinden 7.979,52 Euro ve 5.325 USD ‘nin ve davacının Fransa’ya aylık olarak yaptığı ihracaattan yoksun kaldığı kazanç için şimdilik 3.000,00 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşımanın konteyner taşıması olduğunu, taşımada iç istif, yükleme, taşıma, boşaltma, teslim, sair ameliyeler ve bildirimler ile konişmento tahtında yapılan taşıma nedeni ile muhtemel ihtilaflar halinde uygulanacak hukukun ABD Hukuku olduğu, taşıyan ile taşıtan arasındaki hukuki ilişkilerin navlun sözleşmesindeki hükümlere bağlı olduğunu belirterek davanın yetki ve husumet yönünden reddine karar verilmesini, davanın tefrikini, davanın MSC Gemi Acenteliği A.Ş.'ye ihbarını istemiştir.

Bozmaya uymakla yapılan yargılamada mahkemece, öncelikle dava dilekçesinde 2 nolu davalı olarak gösterilen ve Fransa taşımasını üstlenen davalı Esna şirketi yönünden açılan dava tefrik edilerek mahkemenin ayrı bir esas numarasına kaydedilmesine karar verildikten sonra yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın acentenin şahsına karşı açıldığı hususunun Yargıtay bozma ilamı içeriğine mahkemece uyulması ile kesinleştiği, 6762 sayılı TTK'nın 119. (6102 sayılı TTK'nın 105.) maddesi uyarınca acente aracılıkta bulunduğu veya yaptığı sözleşmelerden kaynaklı tüm uyuşmazlıklarda temsil edilen namına dava açabileceği gibi acenteye de aynı sıfatla dava açılabileceği, bu neviden işlemler nedeniyle doğrudan doğruya acenteye dava açılamayacağı gibi acente aleyhine, temsilciye izafeten dava açıldığı taktirde dahi hüküm altına alınan alacak veya tazminatın acenteden değil, temsil edilenden tahsiline karar verileceği göz önüne alınarak davacının davasının pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, acentenin şahsi kusurundan kaynaklanan tazminat istemidir. Davacı, dava dışı kişi ile düzenlenen taşıma sözleşmesi gereğince sözleşmeye konu emtiayı davalıya teslim ettiğini, davalının da bu emtiayı gideceği yer dışında başka yere gönderilmesine neden olduğunu ileri sürerek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

İddianın ileri sürülüş şekli itibariyle davacı davalının şahsi kusurundan kaynaklanan zararın tazminini talep etmiştir. Bu nedenle, davanın, acentenin şahsi kusuru iddiasına dayalı bir dava olduğu gözetilerek işin esasına girip bir karar verilmesi gerekirken, acente olduğundan bahsedilerek pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın red edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6522, Karar No: 2017/17688, Tarih: 14.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6522 E.  ,  2017/17688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun ... nolu elektrik abonesi olduğunu, kendisinden "kayıp-kaçak", "perakende satış hizmet", "iletim sistemi kullanım", "dağıtım", "sayaç okuma" bedeli adı altında hukuka ve yasaya aykırı tahsilatlar yapıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 25.11.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini, 359.265,18 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; yargı yolu, zamanaşımı, husumet, hukuki yarar, yetki, derdestlik, kesin hüküm itirazında bulunmuş haksız olduğu iddia edilen bedellerin yasal mevzuat uyarınca tahsilinin zorunlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2- Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/108, Karar No: 2013/3763, Tarih: 16.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/108 E.  ,  2013/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Beldesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 120 ada 130 parsel sayılı 36612,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, satın alma ve irsen intikal nedeni ile davalılar ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı, tespitin hatalı olduğunu ileri sürerek dava açmış, yargılama sırasında başka bir vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmıştır. Hazine; taşınmazın 2469.50 m2'lik bölümünün ifraz edilerek ağaçlık niteliği Hazine adına tescili istemi ile davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 11.07.2012 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün ifraz edilerek ağaçlık niteliği ile Hazine adına tesciline, kalan bölümün payları da gösterilmek sureti ile tespit malikleri davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile katılan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 16.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.