muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/238, Karar No: 2021/164, Tarih: 22.04.2021

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu hükümlerinin, sanıklar Emrah ve Akif’in beraatlerine yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Öte yandan, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Adana Kimyasal Tahliller İhtisas Dairesinin 02.09.2015 tarihli raporuna göre; kan ve idrar örneklerinde uyuşturucu ve uyarıcı maddelerden MDMA, MDA ve THC-COOH etken maddeleri tespit edilen sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma evresinde Anamur Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.11.2015 tarih ve 3060-119 sayı ile ayırma kararı verildiği, sanık ...’in Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2015 tarihli ve 2361-228 sayılı iddianamesine konu edilen ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu iddia olunan eyleminin ise; sanık ...’tan temin ettiği suç konusu tabletleri 300 TL karşılığında inceleme dışı sanık Ersin’e satmak şeklinde gösterildiği, bu bağlamda sanık ...’in uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu iddia edilen fiili ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna konu olan fiilinin, birbirinden bağımsız iki ayrı eylem olduğu, adı geçen sanık hakkında aynı eylem nedeniyle hem uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılmış bir davanın hem de kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrılan bir soruşturmanın bulunmadığı, dolayısıyla soruşturma evresinde Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2015 tarihli ve 3060-119 sayılı kararıyla ayrılmasına karar verilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin soruşturmanın sonucunun araştırılmasına gerek olmadığı, bu hususta dosya kapsamı itibarıyla herhangi bir eksik araştırmanın da bulunmadığı anlaşılmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2017 tarihli ve 69-99 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin, sanıklar ... ve ...’nun atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.04.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1891, Karar No: 2018/5013, Tarih: 24.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1891 E.  ,  2018/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu gözetilmeksizin, CMK’nın 254/1. maddesinde kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253 üncü maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılacağının belirtildiği dikkate alınmaksızın yalnızca tarafların uzlaşma yönünde iradeleri sorulmak suretiyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Suç tarihinin 16/02/2012 yerine 2009 olarak yazılması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28661, Karar No: 2015/4639, Tarih: 12.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28661 E.  ,  2015/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu edilen taşınmaz davacılar tarafından, 06.10.2006 tarihinde dava derdest iken ...'a satıldığı, akabinde 31.10.2006 tarihinde de yeni malik tarafından Hazineye satışının yapıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle zemin bedeli bakımından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacılar vekilince, dava dilekcesinde yer bedeli yanında, zarar verilen ağaç ve duvar bedelinin de talep edilmiş olması ve taşınmazın ağaçlar ile duvar olmaksızın dava dışı ...'a satışının yapılması nedeniyle dosyada mevcut bilirkişi kurulu raporunda tespit edilmiş olan 7.455,00-TL ağaç bedeli ile taşınmazda bulunduğu anlaşılan duvar bedeli tespit edilip bu bedelin de ağaç bedeline eklenerek davalı idareden alınıp davacılara verilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi.

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38921, Karar No: 2017/43316, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38921 E.  ,  2017/43316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8970, Karar No: 2014/18209, Tarih: 09.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8970 E.  ,  2014/18209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi kurum vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1330, Karar No: 2019/6116, Tarih: 07.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1330 E.  ,  2019/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a- İstinaf istemlerinin esastan reddi (Tüm sanıklar hakkında)

b- Temyiz isteminin reddi (Sanık ... hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Hükmün sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanık ...’ın tutuklu bulunduğu ... 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla gönderdiği 11.07.2019 tarihli, sanık ...’in tutuklu bulunduğu ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla gönderdiği 09.08.2019 tarihli dilekçelerindeki “Dosyamın onaylanmasını arz ve talep ederim.” şeklindeki talepleri üzerine sanıkların bulundukları cezaevine Dairemizce temyizden vazgeçme iradesinin açıkça sorulması için yazılan yazılara istinaden anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlükleri aracılığıyla gönderilen sanık ...’ın 17.07.2019 tarihli, sanık ...’in 27.09.2019 tarihli dilekçeleri ile temyiz istemlerinden vazgeçmeleri nedeniyle sanıklar hakkındaki hükümlerin İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

16/01/2019 tarihinde sanığa ve müdafiine usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmün, CMK’nın 291/1. maddesinde belirtilen onbeş günlük yasal temyiz süresinden sonra 09/02/2019 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin süresinden sonra yaptığı temyiz isteğinin CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca REDDİNE ilişkin, Bölge Adliye Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz isteminin yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 296. ve 298. maddeleri uyarınca 14/02/2019 tarihli red kararının ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10026, Karar No: 2013/9678, Tarih: 20.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10026 E.  ,  2013/9678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: K A R A R

1)-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)-Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis

etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 29.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil mal varlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5254, Karar No: 2018/13817, Tarih: 19.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/5254 E.  ,  2018/13817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen Geçici 14. maddesi gereğince 09/02/2018 tarih ve 2018/1 sayılı kararla Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

23/07/2016 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesi gereğince, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı görevli olduğu kanısına vardığı ilgili Hukuk Dairesine gönderecektir.

İşbu dosya, istihkaka ilişkin olduğu anlaşılmış olup, Dairemizin 25.03.2016 gün ve 2016/8588 E. - 2016/8930 K.sayılı kararı ile inceleme konusu karara ilişkin şikayetin Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin görevi içine girdiğinden bahisle Yargıtay 8.Hukuk Dairesine gönderildiği ancak Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 2016/11837 E. - 2018/6280 K.sayılı kararı ile maddi hataya müstenit olarak Dairemize gönderdiği anşılmıştır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesi gereğince dosyanın görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7144, Karar No: 2019/4774, Tarih: 27.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7144 E.  ,  2019/4774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacılar ile davalılardar ... Genel Müdürlüğü vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar ile davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar ile davalılardar ... Genel Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

A)Davacı İstemi;

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; 13/05/2014 tarihinde yaşanan "Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en çok can kaybı ile sonuçlanan iş ve madencilik kazası" olarak kayıtlara geçen elim ... Maden Faciası neticesinde yaşanan acı kayıpları nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davanın açıldığı tarihte alacağın miktarı tam ve kesin olarak belirlenebilmesi mümkün olmadığından, destekten yoksun kalan müvekkilleri lehine 1.000,00 TL maddi tazminat ile her bir müvekkili için 350.000,00 TL olmak üzere toplam 1.050.000,00 TL manevi tazminatın, olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalılar ... Genel Müdürlüğü ve ... Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğünün, davalı ... ile hukuki bağını kuran "... Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Alım Sözleşmesi ile bu sözleşmenin davalı ...'ye devrini sağlayan hukuki işlemlerin baştan itibaren geçersiz ve muvazaalı olduğunun tespitine, bu suretle bu faciada yaşamını yitiren davacı müvekkilinin eşi ...'in asıl işvereninin, işe başladığı tarihten bu yana davalılardan ... Linyitleri Müessesesi Müdürlüğü olduğunun tespitine, tespit talepleri gibi karar verilmesi durumunda maddi tazminat taleplerinin hesap edilirken kamuda çalışan kadrolu işçilerin almış olduğu ücret üzerinden ilgili maddi tazminat hesaplarının yapılmasını, mahkemece tespit taleplerinin aksi yönünde kanaat hasıl olma durumunda ise SGK kayıtlarında yer alan prime esas kazancın gerçek ücret olarak ilgili maddi tazminat hesabına esas alınmasını talep ve dava etmiş, adı geçen davacılar vekili 25/09/2017 tarihli dilekçesi ile de; davanın başında 6100 sayılı HMK'nın 107.maddesine göre fazlaya ilişkin talep haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL olarak bildirdikleri maddi tazminat miktarını arttırmak suretiyle, müvekkili Suna Kiliç'e 346.684,81 TL, müvekkili ...'e 71.384,31 TL, müvekkili ...'e 52.815,32 TL olmak üzere toplam 470.884,44 TL miktarın davalılar tarafından müvekkillerine maddi tazminat olarak olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte ödenmesini talep etmiştir.

B)Davalıların Cevapları;