muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7691, Karar No: 2021/11155, Tarih: 11.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7691 E.  ,  2021/11155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar davada Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk ve Hınıs Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, murisin terekesinin tespiti ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın mernis adresinin "... Mah. ... Küme Evleri No:194 .../ERZURUM" olduğu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hınıs Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Hınıs İlçe Jandarma Komutanlığı'na yazılan müzekkereye cevaben, müteveffa ...'in vefatından önce "... Mahallesi 323 Sokak No:21 Daire:2 .../İstanbul adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği, davacı vekilinin dava dilekçesinde müteveffanın ölmeden önce davalılar ile aynı adreste ikamet ettiğini bildirdiği, yapılan sorgulamada davalılardan Mahmut ve ...'in "... Mahallesi 323 Sokak No:21 Daire:2 .../İstanbul" adresinde ikamet ettikleri ve bu adresin Hınıs İlçe Jandarma Komutanlığının 04/06/2021 tarihli müzekkere cevaplarında bildirdikleri adresle aynı adres olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 589. maddesine göre; "Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." 19/1. maddesine göre de; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Müteveffa hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre murisin ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin "Küçükçekmece/İSTANBUL" olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20706, Karar No: 2015/4697, Tarih: 24.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20706 E.  ,  2015/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan dava ve temyize konu 110 ada 1 parsel sayılı 583,29 metrekare yüzölçümlü taşınmaz, köy meydanı olduğu belirtilerek ve davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın köy meydanı niteliği ile davalı Köy Tüzel Kişiliği adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, temyize konu taşınmazın zilyetlikle iktisabı mümkün olmayan orta malı niteliğindeki yerlerden olduğu anlaşıldığına göre orta malı niteliği ile sınırlandırılması gerekirken, köy tüzel kişiliği adına tesciline karar verilmesi isabetsiz ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 3. parağrafının 2. ve 3. satırlarında da yer alan "köy meydanı niteliği ile ... adına kayıt ve tesciline" sözlerinin çıkarılmasına, yerine "orta malı niteliği ile sınırlandırılmasına" sözleri yazılarak hükmün DÜZELTİLMİŞ şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 24.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5941, Karar No: 2025/48, Tarih: 07.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/5941 E.  ,  2025/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/333 E., 2024/45 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ettiği ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle sanığın olay günü okulda olmadığına, üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle bozmadan önce kurulan hükümlerin isabetli olduğuna, cezaların düşük miktarlarda belirlendiğine, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2539, Karar No: 2012/1233, Tarih: 21.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2539 E.  ,  2012/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av..... ile davacı vekili Av. ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin pay devri suretiyle davalı kooperatifin ortağı olduğunu, söz konusu payın evvelce ....'a aitken bayisi tarafından devralındığını, adı geçen kişinin bilahare kooperatif ortaklığından ihraç edildiğini, bu kişinin kişisel vergi borcu nedeniyle payı üzerine haciz konulmasına rağmen ortaklık ödentisinin vergi dairesine ödenmeyerek kooperatifçe kendisine ödendiğini, diğer ortakların ferdi tapularının verilmesine rağmen müvekkilinin tapusunun verilmemesi üzerine müvekkilinin tapusunu almak için vergi borcunu ödemek zorunda kaldığını, ödenen miktarın tahsili için ... aleyhine dava açılarak takip yapıldığını, borçlunun satılan taşınmazıyla alacağın kısmen tahsil edilerek aciz belgesi alındığını, daha önce kooperatif aleyhine açılan davanın, alacağın öncelikle vergi borçlusundan tahsiline çalışılması, tahsile dilmemesi halende kooperatife dava yöneltilmesi gerektiği gerekçesiyle reddedildiğini, davalı kooperatifin vergi borcunun ödenmeden ödentinin iade edilmesi nedeniyle meydana gelen zararda tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 7.500,00 TL’ nin ödeme tarihi olan 25.03.2003 tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 04.02.2011 tarihli ıslahla alacağı 29.158,52 TL'sına yükseltmiştir.

Davalı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, davacının, haczi bilerek payı aktif ve pasifiyle birlikte devir aldığını, müvekkilinin vergi borcunun ödenmemesinde kusuru bulunmadığını, yhine açılan davadan müvekkilinin haberdar edilmediğinden borcun ferilerinden müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı tarafından ödenen borcun davalıya ait olmadığı, ayrılan ortak ....'a ait olduğu, davacının, üçüncü kişinin borcunu davalının kusuru nedeniyle ödemek zorunda kaldığı, kişisel vergi borcunun ayrılan ortağın borcu olup, devir alan kişiye geçecek borçlardan olmadığı, davacının ödediği miktarı öncelikle asıl borçludan tahsile çalıştığı, yapılan takipte kısmi tahsilat yapılarak aciz vesikası alındığı, davalı kooperatifin takip konusu alacağın

tamamından değil 32.927,42 TL vergi borcu ve ferisinden sorumlu olduğu, yapılan takipte 13.335,00 TL’ nin asıl borçludan tahsil edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle 19.592,42 TL' nin dava ve ıslah tarihlerinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11454, Karar No: 2010/2353, Tarih: 02.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11454 E.  ,  2010/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Hasımsız olarak açılan davada Gebze Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2008 tarih ve 2008/182-2008/248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketlerin ticari defterlerinin bulunduğu deponun çatısısının 25.3.2008 tarihinde çıkan fırtına ile hasarlandığını, daha sonra yağan yağmur sonucu depodaki defter ve kayıtların ıslanarak zayi olduğunu, durumun 2.4.2008 tarihinde sigorta şirketine ihbar edildiğini ileri sürerek, dava dilekçesinde belirtilen defter ve kayıtlar için zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın TTK’nın 68/son maddesi hükmüne göre hak düşürücü 15 günlük sürede açılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nun 68. maddesine dayalı zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davacılar vekili, müvekkilleri şirketlere ait ticari defterlerin bulunduğu deponun çatısının 25.03.2008 tarihinde çıkan fırtına ile hasarlandığını, bu durumun 02.04.2008 tarihinde öğrenilerek sigorta şirketine ihbarda bulunulduğunu, 03.04.2008 tarihinde ekspertiz tarafından yapılan çalışma sırasında davaya konu defterlerin ıslanarak zayi olduğunun öğrenildiğini ileri sürerek işbu davayı açmış olup, mahkemece davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Oysa mahkemenin kabul ettiği şekilde öğrenme tarihinin 25.03.2008 fırtına tarihi veya 02.04.2008 sigorta şirketine ihtar tarihinin olduğu yönünde somut bir delil yoktur. Davacı vekili, defterlerin zayi olduğunun 03.04.2008 tarihinde ekspertiz tarafından yapılan çalışma sırasında öğrenildiğini iddia ettiğine göre, bu iddianın aksine daha önceden zayi olunduğunun davacı tarafından bilindiğine ilişkin dosyada somut bir bilgi yoktur.

Bu itibarla, mahkemece davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığının kabulü ile işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5548, Karar No: 2012/16570, Tarih: 16.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5548 E.  ,  2012/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Atılı suç yönünden 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının alt sınırının suç tarihinden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile 30 tam gün adli para cezasına çıkarıldığı gözetilmeden yazılı şekilde adli para cezasının eksik tayin edilmesi ve verilen 10 ay hapis cezası günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken sonuç cezanın 6000 TL yerine 3000 TL olarak belirlenmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında verilmiş olan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmiş olması nedeniyle sanık hakkında TCK.nun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 53. maddenin uygulanmasına yönelik fıkranın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67396, Karar No: 2013/10853, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67396 E.  ,  2013/10853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıklar ... ve ...'ın evli oldukları ve katılan ... ...'nin eczanesinde işci olarak çalıştıkları, sanık ...'nın evine aldığı tüpün parası olan 37,00 TL'yi eczanenin yazar kasasından ödediği, eczanenin kasasında bulunan 100 TL bozukluk paranın 50,00. TL'sini kendi üzerine aldığı, sanıkların yaptırdığı evde çalıştırdığı işçilere Kumlu'da kebapçılık yapan tanık ...'den 47,50 TL'lik kebap satın aldıkları, bu kebapların parasını ...'ün eczaneye olan 127,00 TL borcundan ...'ın mahsup ettiği, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde ve birlikte olarak atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu birlikte işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların atılı suçlamaları kabul etmedikleri, aşamalardaki savunmalarında; işlerine haksız yere son verildiği için katılan aleyhine hukuk mahkemesinde tazminat davası açtıklarını, katılanın bu nedenle kendilerini suçladığını belirttikleri; tanık ...'in; sanıkların çalıştığı sırada eczaneye kamera takıldığını, kameranın eczanenin arka kısmında olmasından dolayı sürekli geçip kamera ile oynadıklarını açıklaması karşısında; katılanın da; sanıkların çalıştığı sırada eczanede kamera olmadığını, sanıkların ayrılmalarından sonra kamera takıldığını belirtmesi, bu nedenle tanık ...'in beyanına itibar edilemeyeceği, tanıklar ... ve ...'ın sanıklara tüp vermediklerini açıkladıkları, tanık ...'den her nekadar yaklaşık 47,50 TL değerinde yemek alındığı iddia edilse de; sanık ...'nın; çalışma sırasında eşi ...'in öğle yemeğinin eczaneye ait olduğunu, ayrıca eczaneye gelen eczacı ...'ün akrabaları, misafirleri, işçileri, ilaç mümessilleri, doktorlar vs. eczaneye gelen kişilerin yemek giderlerinin de eczaneden karşılandığını açıklaması, katılanın soruşturma veya kovuşturma sırasında sanıkları suçlayıcı tek taraflı tutulan tutanaklar dışında, iddia ve beyanlarını ispat açısından somut ve yazılı olarak her hangi bir belge veya delil(irsaliye, fatura, veresiye defteri gibi) sunmaması gözetilerek; sanıkların üzerlerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerine dair yeterli delil bulunmaması nedeniyle verilen baraat kararında bir isabetsilik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2159, Karar No: 2024/3463, Tarih: 14.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2159 E.  ,  2024/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/601 E., 2022/2679 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/74 E., 2020/35 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; kendisi ve ölen kardeşinin ortağı olduğu ... İnşaat Taahhüt Turizm Ticaret San.Ltd.Şti’nin bankaya olan borçlarını ödemek için kredi temini amacıyla maliki olduğu 300 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümü ölen kardeşinin kayınpederi olan davalıya bedelsiz devrettiğini, davalı ile aralarında imzaladıkları 13.09.2005 tarihli inanç sözleşmesinde, temin edilen kredi borcunun kendisi tarafından ödeneceğini ve kredi borcu bittikten sonra taşınmazın kendisine geri verileceğinin kararlaştırıldığını, kredi borcunun kendisi tarafından ödenmesine rağmen davalının taşınmazı iade etmediği gibi, taşınmazı boşaltması ve kira talebi ile hakkında icra takibi başlattığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline, haksız yere hakkında yapılan icra takipleri nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; davacı tarafça sunulan 13.09.2005 tarihli inanç sözleşmesinin sahte olup davacı tarafça tek başına düzenlendiğini, belge altındaki imzanın kendisine ait olmadığını, banka makbuzlarının sadece ödemeyi gösterdiğini, ödemenin davacı tarafça yapıldığını göstermediğini, anılan dekontların davacının iddiasını kanıtlar nitelikte olmadığını, davacı ile aralarında geçmişte bir belge düzenlenmediğini, konut kredisinin kendisi tarafından kullanıldığını, alınan kredinin de dava konusu taşınmazın satış bedeli olarak davacıya ödendiğini, kredi geri ödemelerinin kendisi tarafından yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli, 2017/74 Esas, 2020/35 Karar sayılı kararı ile; 13.09.2005 tarihli inanç sözleşmesindeki imzanın davalı tarafça inkar edildiği, Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan incelemede belge altındaki imzanın davalıya ait olup olmadığının tespit edilemediği, Söke Jandarma Kriminal Labaratuvarınca imzanın davalının eli ürünü olmadığının belirlendiği, bu durumda imzanın davalıya ait olduğunun ispatlanamadığı, davacı tarafça davalıya yapılan yemin teklifinin yerine getirildiği bu durumda davacının iddiasını yazılı delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının davalı ile imzaladığı 13.09.2005 tarihli sözleşme gereğince maliki olduğu 2 nolu bağımsız bölümü davalıya devrettiğini, Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, davacının kredi kullanmak amacıyla taşınmazı davalı ...’a inançlı işlem gereği devrettiğini, kullanılan kredinin geri ödeme dekont asıllarının davacı tarafından dosyaya sunulduğunu, bu durumda banka dekontlarının davacının elinde bulunmasının delil başlangıcı niteliğinde olduğunun kabulü ile davacı tarafından dayanılan delillerin araştırılması, tanık dinlenmesi ve tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan hususun göz ardı edildiğini, banka kredi taksitleri ödenirken standart banka dekontu alınarak ödeme gerçekleştirdiğini, o aşamada taraflar arasında bir ihtilaf da bulunmadığından davacı tarafça dekont üzerine ödeyen kişi hakkında bir açıklama yazdırılmadığını, dekont asıllarının davacıda bulunmasının dahi ödemeyi yapanın davacı olduğunun kanıtı olduğunu, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince 13.09.2005 tarihli belgede yapılan incelemede , belgedeki imzanın davalının eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin belirtildiğini, Adli Tıp Kurumu Başkanlığından anılan belgenin bir üst kurul tarafından incelenmesinin istendiğini, ancak Adli Tıp Kurumunca bu talebin reddedildiğini, Adli Tıp Kurumundan bir sonuç alınamaması üzerine, evrakın incelenmek üzere Söke Jandarma Kriminal Laboratuvarı’na gönderildiğini, burada yapılan inceleme sonucu tanzim edilen raporda, belgedeki imzanın ...’ın eli ürünü olmadığı kanaatinin oluştuğunun bildirildiği, her iki rapor arasında çelişki giderilmeden sonuca gidilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç