muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12915, Karar No: 2016/1095, Tarih: 28.01.2016

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-12317-2015-21768/69052 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27/07/2015 tarihli ve 2015/1032 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20255, Karar No: 2015/14165, Tarih: 08.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20255 E.  ,  2015/14165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bayburt Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 14/08/2014

Numarası : 2013/447-2014/367

Dosya elektronik ortamda UYAP üzerinden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de; SGK kayıtlarının sisteme kaydedilmediği anlaşılmakla, mahkemece kalem personelinin evrak eksikliğine rağmen dosyayı göndermesi nedeniyle uyarılması ile dava konusu dönem SGK işyeri sicil bilgilerinin SGK'dan temin edilerek dosyanın fiziken Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8013, Karar No: 2024/7793, Tarih: 23.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8013 E.  ,  2024/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/717 E., 2023/1059 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/535 E., 2022/586 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının ortada herhangi bir durum yokken tartışmalar çıkarmaya başladığını, müvekkiline karşı saldırgan tavır takınmaya başladığını, müvekkilinin ailesini hiçbir zaman kendi ailesi gibi görmediğini, müvekkilinin ailesine saygı duymadığını, müvekkilinin anne ve babasının evlerine gelmesini istemediğini, geldikleri zaman ilgi göstermediğini, onlar yokmuş gibi davrandığını, kendi ailesine tamamıyla farklı davrandığını, kadının düğünde takılan takılardan 100 gram kadarını müvekkilinin ailesinden habersiz olarak annesine verdiğini, verdiği takıların hem müvekkiline hem de kadına takılan takılar olduğunu, müvekkilinin Türkiye'de yaşanan ekonomik kriz ortamı nedeniyle Hollanda ülkesine gitmek istediğini, kadının Türkiye'de herhangi bir işi de olmadığı halde Holladaya gelmediğini, müvekkilinin Hollanda'ya gittiğini ve kadının müvekkili ile ortak çocuğun internet üzerinden görüşmelerine izin vermediğini, müvekkilinin ile kadın arasındaki evlilik birliğinin devamının artık imkansız hale geldiğini, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; iddialarının hukuki dayanaktan yoksun ve soyut iddiaları olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını, tarafların evlendikten bir süre sonra erkeğin ailesi ile altlı üstlü oturmaya başladıklarını, kendi ailesine davrandığı gibi kadının anne ve babasına davranmadığını, evliliğin bitmemesi için çok uğraştığını, ancak erkeğin ikna olmadığını, hep kendinden küçük gördüğünü ileri sürerek müvekkiline karşı açılan asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, eşi hamileyken çalışmak için eşiyle anlaşarak Hollanda'ya gittiği, kadının erkeğin telefonlarını engellediği, erkeğin ailesine ilgisiz davrandığı, erkeğin ise bağımsız konut temin etmediği, evlilik birliğini ailesinin müdahalesine açık hale getirdiği, kadına ve kadının ailesine soğuk davrandığı, kadının evdeki eşyaların bir kısmını taşımaya başladıktan sonra erkeğin ailesinin müşterek konutun kilidini değiştirdiği, duyuma dayalı tanık beyanlarına itibar edilmediği, olayların akışı karşısında erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu, kadının İş Kur kapsamında asgari ücretle çlaışmaya başladığı, kira ödemediği, asgari ücretle çalışmanın yoksulluktan kurtaran bir durum olmadığı, bu hususun nafaka miktarının tayininde dikkate alınması gerektiği, üzerine kayıtlı mal varlığının olmadığı, erkeğin yurtdışında çalıştığı, restoranlarda aşçılık yaptığı, kadınının boşanma ile yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında her ayın birinci ve dördüncü haftasına denk gelen Cumartesi günü saat 09.00'dan aynı gün saat 17.00'e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 09.00’dan aynı gün saat 17.00’e kadar ve her yıl 15 Ağustos günü saat 09.00’dan 31 Ağustos günü saat 17.00 arası kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk için takdir edilen aylık 750,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren aylık 150,00 TL artırımla toplam aylık 900,00 TL nafakanın hükmün kesinleştiği tarihe kadar tedbir nafakası, hüküm kesinleştiği tarihten itibaren iştirak nafakası olarak devamına, kadın için takdir edilen aylık 750,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren aylık 150,00 TL arttırım ile aylık 900,00 TL nafakanın hükmün kesinleştiği tarihe kadar tedbir nafakası, hükmün kesinleştiği tarihten itibaren yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın için 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusurlu olanın kadın olduğunu, yeterli ve düzenli geliri olmadığını, kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, kadının için hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece "bağımsız konut temin etmeyen, evlilik birliğini ailesinin müdahalesine açık hale getiren, eşine ve eşinin ailesine soğuk davranan erkeğin boşanmaya yol açan olaylarda ağır kusurlu olduğu, eşinin telefonlarını engelleyen, eşinin ailesine ilgisiz davranan kadının boşanmaya yol açan olaylarda hafif kusurlu olduğu," şeklinde karar verilmiş ise de; yargılama sırasında dinlenen kadın tanığı ...'ın beyanından eşinin doğumunda yanında olmadığı ve para göndermediği anlaşıldığından, bu vakıaların erkeğe kusur olarak yüklenmesi gerektiği, öte yandan erkek tanığı İbrahim'in beyanından ise kadının eşinin ailesine ters cevaplar verdiği, çocuğun çifte vatandaşlığa geçmesini istemediği vakıalarının kadına kusur olarak yüklenmesi gerektiği, bu durumda yine de tarafların kusur dağılımında bir değişiklik olmadığı, ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakasının ve kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakasının, yine kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu, ortak çocuğun üstün menfaatleri de gözetilerek babalık duygularını tatmine elverişli, çocukların da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bulunduğu gerekçesi ile erkeğin istinaf başvurusunun kusur belirlemesi ve kişisel ilişkinin süresi yönlerinden, kadının istinaf başvurusunun ise kusur belirlemesi, yoksulluk ve iştirak nafakalarının ve tazminatların miktarları yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine, velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. haftaları Cumartesi sabah saat 09:00’dan Pazar akşamı saat 17:00’a, her yıl 15 Temmuz saat 09:00’dan 31 Temmuz saat 17:00’a, sömestr tatilinin ikinci haftası Cumartesi Sabah saat 09:00'dan takip eden Cuma günü akşam saat 17.00'a, her yıl ilk ara tatilin birinci günü saat 09:00'dan son günü saat 17:00'a, ayrıca dini bayramların 2. günü saat 09:00’dan bayramın 3. gün saat 17:00’a, babalar günü sabah saat 09:00’dan aynı gün saat 17:00’a kadar olmak üzere kişisel ilişkiye, ortak çocuk için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın için aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 60.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, tarafların sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, kadın için hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulünün gerekip gerekmediği, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun)190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10129, Karar No: 2013/3709, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10129 E.  ,  2013/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.01.2009 gün ve 2008/231 Esas, 2009/17 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdureye atanan zorunlu vekile, katıldığı 05.12.2008 günlü celsede davaya katılmak isteyip istemediği usulünce sorulmadığı ve ikinci celse vekilin gıyabında karar verilip, yapılan tebligat üzerine sanığın cezalandırılması istemi ile hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'ün davaya katılmasına ve Av. Yavuz Çelik'in katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek gereği düşünüldü:

Mağdure hakkında Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.05.2008 gün ve 2008/93 Değişik İş sayılı Kararı ile koruma altına alınarak Antalya İl Sosyal Hizmetleri Müdürlüğüne bağlı ... Çocuk ve Gençlik Merkezi Müdürlüğüne yerleştirildiği dosya içeriğinden anlaşılmakla, koruma kararının devam edip etmediği sorularak, devam etmesi durumunda davadan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu haberdar edilmeksizin neticelendirilmesi,

Akdeniz Üniversitesinin 09.07.2008 günlü raporunda mağdure de olaydan önce sinirlilik, huzursuzluk, uyku bozukluğu, intihar girişimi yakınmaları olduğu ve psikiyatrik tedavi aldığının belirtilmesi karşısında mağdure de akıl hastalığı olup olmadığı, şayet var ise akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılmayacağı ve beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususlarında, mağdurenin Adli Tıp ilgili ihtisas kuruluna sevkinin sağlanarak hakkında ayrıntılı rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 32/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21560, Karar No: 2015/33710, Tarih: 07.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/21560 E.  ,  2015/33710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yılın tüm aylarında fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, dosya kapsamı, yapılan işin niteliği, çalışma düzeni dikkate alındığında, davalıya ait işyerinde yaz ve kış döneminde aynı şekilde çalışılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle tanıkların duruşmaya tekrar çağrılarak yazın işin yoğun olduğu ayların hangi aylar olduğu, işlerin normale döndüğü kış aylarının hangi ayları kapsadığı, yani işin yoğun olduğu dönemlerde işin haftada kaç gün 19.00'dan sonraya ve ne kadar uzadığının tanıklardan ayrıntılı olarak sorularak, alınacak beyanlara göre bilirkişiden ek rapor alınması ve ayrıca kış aylarında 07.00-19.00 saatlerini geçmeyecek şekilde kabul ile ek rapor alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12934, Karar No: 2014/24722, Tarih: 19.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/12934 E.  ,  2014/24722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/283358

MAHKEMESİ : Kumru Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2012

NUMARASI : 2011/71 (E) ve 2012/83 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan idare yönünden müdahillik kararının 03/10/2011 tarihinde verildiği anlaşılmakla tebliğnamede yazılı ret düşüncesine iştirak olunmayarak yapılan incelemede ;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Sanık hakkında Ş.. K..’ın şikayeti üzerine tutanak düzenlenmesine ; şikayetçinin hazırlık aşamasında alınan ifadesinde ağaçların sanık tarafından gölge yaptığı için kesildiğini muhtardan duyduğunu; muhtar R.. A..’ın da şikayetçinin sanık tarafından ağaç kesildiğini söylemesi üzerine sanıktan sorduğunda fındık bahçesine gölge yaptığı için kendisinin kestiğini söylediğini beyan etmelerine karşılık duruşma aşamasında şikayetçinin ağaçların sanık tarafından kesildiğini kimseden duymadığını ; muhtarın ise olayla ilgili bilgisi bulunmadığını beyan etmesine göre şikayetçi ve muhtarın duruşmaya çağırılarak beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi ; muhtar dışında ihtiyar heyeti üyeleri ile varsa saha bekçisinin de dinlenilmesinden sonra kesim yerinin sanık ile şikayetçinin bahçeleri arasındaki sınırda kaldığı da dikkate alınarak bir başkasının sahiplerinin rızası dışında buradan ağaç kesmesinin mümkün bulunup bulunmadığının da araştırılarak sonucuna göre bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Yediemine alınan emval hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.