muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12054, Karar No: 2014/34653, Tarih: 01.12.2014

1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi karışısında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanık hakkında, M..ilçesi S.. Ş..T. civarında hayvan satışı ve hayvan kesimi işi yaptığı, hayvan satışı ve kesimi sırasında çevreyi kirlettiği iddiası ile dava açılmıştır.

Sanık; Türbe ziyaretine gelip kurban kesmek isteyenlere hayvan satışı yaparak geçimini temin ettiğini, kendilerine hayvan satış ve kesimine mahsus yer tahsis edilmediğini, çevredeki kirliliğin tek nedeninin kendisi ve kendisi gibi hayvan satış-kesimi yapan diğer kişiler olmadığını, çevredeki dükkânların da kirliliğe neden olduklarını savunmuştur.

Dosyada bulunan tutanak ve fotoğraflara göre; Türbe etrafında gruplar halinde küçükbaş hayvanların bulunduğu, kesim sırasında oluşan kanların ve hayvanların ayak, kelle, işkembe ile deri gibi parçalarının bir araya toplandığı, etrafta hayvan dışkılarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan tutanak ve fotoğraflara göre; Türbe etrafında gruplar halinde küçükbaş hayvanların bulunduğu, kesim sırasında oluşan kanların ve hayvanların ayak, kelle, işkembe ile deri gibi parçalarının bir araya toplandığı, etrafta hayvan dışkılarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hayvanların gezinmesi ve küçük gruplar halinde bir arada tutulması sırasında oluşan dışkılar ile kesim nedeniyle oluşan kan, işkembe, kelle, ayak ile deri parçalarının, suç tarihi itibariyle tabi olduğu Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1 listesi gereğince toprağı kirleten, kirletme ihtimali olan atıklar sınıfına girmediği, dolayısıyla toprak kirliliğinin ve çevrenin kasten kirletilmesi suçunun oluşmadığı kabul edilmelidir.

Alıcı ortam olan toprağı kirletmeyen, kirletme ihtimali olmayan, sadece görsel kirlilik oluşturan ve basit bir çaba ve az masraf ile giderilmesi, ortamdan uzaklaştırılması mümkün olan yüzeysel kirlenme, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 20/s bendinden “Umuma açık yerlerde her ne şekilde olursa olsun çevreyi kirletenlere 100 Türk Lirası idarî para cezası verilir” şeklindeki düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Sanığa, soruşturma aşamasında hayvan dışkıları nedeniyle 2872 sayılı Kanun’un 20/s bendi gereğince idari yaptırım kararı verildiği sabittir.

Hayvanların kesilmesi ile oluşan atıklar yönünden ise; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 41/3. maddesinde “Hayvan kesimine tahsis edilen yerler dışında hayvan kesen veya kesilen hayvan atıklarını sokağa veya kamuya ait sair bir alana bırakan kişiye, elli Türk Lirası idarî para cezası verilir” şeklindeki düzenleme gereğince aynı Kanun’un 24. maddesi dikkate alınarak idari yaptırım kararı verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerekir.

Toprak kirliliği oluşturmayan, dolayısıyla suç olarak kabul edilemeyecek eylem için, suçun ne şekilde oluştuğu da gerekçelendirilmeden çevrenin kasten kirletilmesi suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle sanık İ.. A..’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2441, Karar No: 2010/8211, Tarih: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2441 E.  ,  2010/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 23.10.2008 tarih ve 2006/199 - 2008/329 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İzmir Limanı’ndan yüklenen Haiti’de teslim edilecek olan 12 konteynere konulmuş 47.473 bidon 216.000 kg.rafine ayçiçek yağının nakliyat emtia taşıma sigorta poliçesi ile davalı ... A.Ş’ye sigortalı olduğunu, davalı ...Ş’nin temin ettiği gemiye konişmento ile yüklendiğini, Venezuela’nın Petro Copello Limanı’nda yükün aktarma yapıldığı sırada 9 nolu konteynerin hasar gördüğünü, taşıyan firma çalışanlarınca konteyner açılarak yeniden yüklendiğini, ancak bu konteyner içindeki 3570 bidon 16.242kg ayçiçek yağının sözleşemeye uygun olmadığından bahisle alıcı firma tarafından teslim alınmadığını, 13.204,75 Euro hasar bedeli ve gözetim firmasına ödenen 1.040 USD zararı doğduğunu ileri sürerek, anılan meblağların faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, abonman sözleşmesinin tabi olduğu Instutite Cargo Clauses 1.1.82. madde 4.4.3. hükmüne göre bu kloz çerçevesinde dava konusu hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığını, emtianın ambalajlanması ve konteyner içine istiflenmesinin davacı tarafından yapıldığını, hasarın da davacının bu faaliyeti nedeniyle meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. Vekili, müvekkilinin taşıyıcı ... S.A firmasının acentesi olduğunu, davanın taşıyıcıya izafeten müvekkiline yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın husumetten reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. Vekili, müvekkilinin taşıyıcı ... S.A firmasının acentesi olduğunu, davanın taşıyıcıya izafeten müvekkiline yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın husumetten reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, TTN 27 6415-6 nolu konteynerden yağ sızması nedeniyle açıldığında konteynerin içindeki yağ bidonlarının 8 sıra olarak yüklendiği, alttaki iki sıranın çöktüğü ve alt sırdaki yağın döküldüğü, temiz konteynere yükleme yapıldığı, bu konteynerde de sızma olduğu, şişeler kontrol edildiğinde kapaklarının sıkı şekilde kapatılmamış olduğunun görüldüğü,hasar nedeninin ambalajdaki yetersizlik, konteynerin aşırı derecede yüklenmiş olması, şişe kapaklarının sıkılmaması olarak gösterildiği, konteynerdeki hasarın yağ yükünün sızması nedeniyle meydana geldiği, yükün hatalı istifi sonucunda sızdırma yaptığı, bunun olağan sızdırma olmadığı, yükün içine konulduğu bidon kapaklarının iyi sıkılmamış olmasının zarara yol açtığı, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin Instutite A Cargo Clauses esasına dayandığı, bu düzenlemenin 4.3. maddesi dikkate alındığında yükün hazırlanması veya ambalajlanmasındaki uygunsuzluk ve yetersizlikten kaynaklanan masraf, zarar ve kayıpların istisna kapsamında olduğu, aynı maddede ambalajlama kavramına konteyner ve liftvana yapılan istiflerin de dahil olduğunun hüküm altına alındığı, yükteki zarar yükün konulduğu bidon kapaklarının sıkılmamış olması ve hatalı istif sebebiyle oluştuğundan davalı ... şirketinin sorumlu olmayacağı, konişmentoya göre taşıyanın ... firması olduğu, davalı ...Ş.’nin acente sıfatıyla konişmentoda yer aldığı, taşıma taahhüdü altında olanın ... firması olduğu, davalının acente sıfatıyla yük zararından sorumlu tutulamayacağı, davanın taşıyana izafeten açılabileceği, anılan davalı hakkındaki davanın husumet yolukluğu nedeniyle reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10536, Karar No: 2021/15063, Tarih: 16.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10536 E.  ,  2021/15063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER :1)Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2020 tarih 2020/162 Esas, 2020/401 Karar sayılı karar ile; sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29/1, 62/1, 53/1, 54. maddeleri gereğince 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna dair kararı.

2)Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/03/2021 tarih 2021/257 Esas, 2021/582 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/03/2021 tarih 2021/257 Esas, 2021/582 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle, CMK 286/2-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanlar vekili Av. ...'in 09/12/2020 tarihli karar duruşmasına mazeret dilekçesi gönderdiği, katılanlar vekilinin Covid-19 nedeniyle 08/12/2020 ile 18/12/2020 tarihleri arasında zorunlu istirahate tabi tutulduğu, katılanlar vekilinin 5271 sayılı CMK'nin mağdur ve katılanlar için öngördüğü iddia ve diğer haklarını kullanabilmesine imkan sağlanması açısından katılanlar vekilinin mazeretinin kabulünde zorunluluk bulunduğu dikkate alınmaksızın, mazeretin reddi ile zorunlu istirahat dönemi içerisinde kalan 09/12/2020 tarihli duruşmada yargılamaya son verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ''Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1147, Karar No: 2012/4499, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1147 E.  ,  2012/4499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı vekili, davalı asıl işveren .... A.Ş.'nin alt işvereni ... Ltd. Şti.'nin işçisi olarak çalışan davacının Nakliyat İş Sendikası üyesi olduğunu, anılan sendika ile .... Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihli toplu  iş sözleşmesinin imzalandığını, uzun yıllardan beri süre gelen asıl işveren alt işveren ilişkisinin, alt işverenin sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalayacağını öğrenen davalı ... A.Ş. tarafından 2008 yılında yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, 15.03.2007 -14.03.2009 dönemi için yürürlüğe konulan  toplu iş sözleşmesinde 300,00 TL seyyanen zam, dört aylık ücret tutarında ikramiye ve aylık 100,00 TL yakacak yardımına yer verildiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi uyarınca davalı ... A.Ş.'nin toplu iş sözleşmesinde öngörülen haklardan sorumlu olduğunu, buna göre 15.03.2007-31.12.2007 dönemi 9,5 ay için toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret, ikramiye ve yakacak yardımı fark alacağının en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğini, kesinleşen işe iade kararı uyarınca dört aylık hizmet süresinin eklenmesi suretiyle, davacının işe başlatılamadığı tarih itibariyle fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, çalıştırılmayan süreye ilişkin dört ayla sınırlı fark ücret ve diğer haklar, oniki aylık ücret tutarındaki sendikal tazminat fark alacaklarının bulunduğu belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak toplam 1.000,00 TL'nın faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm halini alan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin kararına göre davacının dava dışı .... Ltd. Şti.'nin işçisi olmayıp, davalı ...A.Ş.'nin işçisi olduğu, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı ...Ltd. Şti.'nin ile Nakliyat İş Sendikası arasında yapıldığı, .... A.Ş.'nin iş yerlerinde bu sendikanın yetkili olmayıp, başka bir sendikanın yetkili olduğu, ayrıca davalı şirketin bağlı olduğu iş kolunun da farklı olduğu, davacının Nakliyat İş Sendikası ile yapılan toplu iş sözleşmesinin ve bu iş kolunda çalışan bir işçisi de olmadığından, bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı .... A.Ş. ile dava dışı alt işveren .... Ltd. Şti.'nin arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş işe iade davası ile sabittir. Davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlüktedir. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nda kabul edilen temel esaslara  uygun görülmektedir. Ancak, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekmektedir. Öte yandan, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmaması esastır. Bu durumda, davacının, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ...Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı açıktır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2721, Karar No: 2025/6831, Tarih: 15.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2025/2721 E.  ,  2025/6831 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/656 E., 2021/1035 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yöntemine uygun ihtarlı tebligat yapılmasına karşın, temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8229, Karar No: 2019/1343, Tarih: 05.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8229 E.  ,  2019/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, katılan ... vekili ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 200 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16758, Karar No: 2010/3774, Tarih: 03.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/16758 E.  ,  2010/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine.Ancak;

Suçta kullanılan bıçağın cezaevi idaresine ait olduğu gözetilip müsadere olunamayacağı halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasındaki müsadereye dair bendin hükümden çıkarılıp yerine “ Adli emanetin 2003/5277 sırasında kayıtlı bıçağın cezaevi idaresine iadesine” dair ifade eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5966, Karar No: 2013/9113, Tarih: 30.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/5966 E.  ,  2013/9113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Düşme, red

1-Sanıklar hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine ilişkin hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında “2003-2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan kamu davasının mükerrer olması nedeniyle reddine ilişkin hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanıklar hakkında Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 25.07.2007 gün ve 36340/8114/4162 sayılı iddianamesi ile 2002, 2003, 2004, 2005 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan davanın; mükellefiyetlerin farklı olduğu ve “sahte fatura kullanmak” ile “sahte fatura düzenlemek” suçlarının birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetildiğinde, inceleme konusu "2003, 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan davadan farklı olduğu, mükerrer dava bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/11768, Karar No: 2015/14459, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/11768 E.  ,  2015/14459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/208-2014/70

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.