muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2394, Karar No: 2010/3200, Tarih: 23.03.2010

İşverence yapılan kısmi ödemelerin ödeme tarihindeki zararı karşıladığı oranda davacıların tazminatından indirilmesinin gerektiği dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılacak iş olaydan sonra sigortalının banka hesabına gönderilen 1.486,16-TL’nin ödeme nedenine ilişkin olarak tarafların beyanlarına başvurularak ödemenin nedenini belirlemek, ödemenin maddi tazminata karşılık yapıldığının anlaşılması halinde, ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak gerçek zararı saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, Açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde davacının maddi tazminat talebinin reddine karar vermek, açık oransızlığın bulunması durumunda ise ödemeleri “kısmi ifayı içeren makbuz” niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin; ödeme tarihindeki gerçek zararın hangi oranda karşıladığını saptamak; son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarardan davalı tarafın; ödeme yapılan tarihe göre; zararın karşılandığı oranda indirim yapmak,  daha sonra kalan miktara hükmetmek,  iş  verence ileri  sürüldüğü  gibi  bir ödemenin

yapılmadığı ya da yapılan ödemenin iş kazası sonucu ölüm nedeniyle hak sahiplerinin zararını karşılamaya yönelik olmadığının belirlenmesi halinde ise şimdiki gibi son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarara karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25162, Karar No: 2014/26426, Tarih: 01.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25162 E.  ,  2014/26426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2011/1535-2013/222

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, haftanın altı günü 08:00-17:00 saatleri arasında en az dokuz saat çalıştırıldığını, kanun ile röntgen teknisyenlerinin haftada otuzbeş saat çalışmalarının düzenlendiğini, çalıştığı süre boyunca şua izninin kullandırılmadığını belirterek fazla mesai alacağı ile şua izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili işyerinde otuzbeş ay çalıştığını, bu çalışma süresinin yaklaşık olarak ondokuz ayında tomografi cihazında çalıştığını, son onaltı ayında MR cihazında çalıştığını, emar çekimi yapan personel için şua izninin bulunmadığını, davacının radyasyon çalışanı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının işyerinde hangi görevde çalıştığı ve bu çalışmasına göre radyasyona maruz kalıp kalmadığı noktasındadır.

Davacı radyoloji teknikeri olarak röntgen ve radyom ile sürekli çalıştığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının MR cihazında çalıştığını, bu cihazda radyosyon kullanılmadığını belirtmiştir. Dosyada bulunan Türkiye Atom Enerjisi Kurumu yazısında tomografi cihazlarında iyonlaştırıcı kaynakları olduğu ve bu cihazların bulunduğu alanların çekim yapıldığı dolayısı ile radyasyon üretildiğini, MR cihazlarının ise iyonlaştırıcı radyasyon üreten ve yayan cihazlar olmadığı belirtilmiştir. Bu sebeple davacının davalı işyerinde çalıştığı cihaz ve ortamın bu anlamda radyasyona maruz kalıp kalmadığının açıkca tespiti gereklidir. Hal böyle olunca davalı tarafın kabulü dikkate alınarak davacının son onaltı aylık çalışma dönemi için mahkemece davacının görev tanımına göre çalıştığı mahalde radyoloji uzmanı eşliğinde keşif yapılarak, gerekirse çalışma kayıtları değerlendirmeye tabi tutularak olmadığı takdirde şahitler mahalde dinlenerek, davacının çalıştığı yerde MR ve tomografi cihazının olup olmadığı ve ne kadar çalıştığı belirlenmeli, sadece MR cihazında çalıştığı tespit edildiği takdirde çalışılan yere yakın tomografi cihazı olup olmadığı, davacının bundan etkilenip etkilenmediği, ayrı bölümlerde ise ayrılan duvarda radyasyon engelleyici bulunup bulunmadığı etraflıca araştırılıp belirlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının talepleri doğrultusunda gerekli inceleme yapılarak sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2231, Karar No: 2022/5124, Tarih: 06.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2231 E.  ,  2022/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, boşanılan eşle birlikte yaşamın devam ettiği gerekçesiyle ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile kesildiği tarihten itibaren yeniden ölüm aylığı bağlanarak yasal faiziyle ödenmeyen aylıkların ödenmesi gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ...'den boşandıktan sonra babası ...'den dolayı ölüm aylığı almaya başladığını, ancak kurum denetmenleri tarafından yapılan denetimde boşanmış olduğu eşi ile fiilen birlikte yaşadıklarının tespit edilmesi üzerine müvekkilinin aylığının kesilmesine karar verildiğini belirterek davalı Kurum tarafından ödenmeyen maaşların ödenmesine, maaşların kesintilerin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacı müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II- CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: davacının eşinden muvazaalı bir şekilde boşandığı ile kurumu zarara uğrattığını, şikayet üzerine kurum denetmenlerince düzenlenen 16/08/2018 tarih ve 145 sayılı rapor ile bu hususların tespit edildiğini, tespit üzerine davacıya ödenen yersiz aylıklar için davacı adına borç tahakkuk ettirildiğini, kurum işlemlerinin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunduğu,

III- MAHKEME KARARI

A- İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, "davanın kabulü ile; davacının boşanmış olduğu eski eşi ... ile fiilen birlikte yaşamadığının tespitine, davacının davalı kurum tarafından yetim aylığının kesilmesi ve 25/10/2015 - 21/10/2018 tarihleri arasında yapılan yersiz ödemenin iadesi işlemenin iptaline, davacıya aylığının kesilmesi nedeniyle ödenmeyen aylıklarının kesildikleri tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine..." karar verdiği görülmüştür.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın yerinde olmadığını ileri sürerek ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasını talep ettiği anlaşılmıştır

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın yerinde olmadığını ileri sürerek ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasını talep ettiği anlaşılmıştır

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“... dosya incelendiğinde: tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... beyanları dikkate alındığında istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı kanaatine varılarak aşağıdaki karar verilmiştir...” gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasa'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Eldeki davada, davacının eşinden 28.09.2015 tarihinde kesinleşen boşanma hükmü ile boşandığı, babasından dolayı 01.10.2015 tarihi itibariyle ölüm aylığı bağlandığı, 16.08.2018 tarihli Kurum inceleme raporu ile boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespiti üzerine, aylığının 01.10.2015 tarihi itibariyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, Kurum denetmen raporunun düzenlendiği tarihte davacının ikamet ettiğinin belirlendiği adres olan “... mah. ... cad.18. ... sitesi B blok No:4/8 Alanya” adresindeki ikametgahın esasen davacının boşandığı eşinin boşanma protokolü çerçevesinde davacıya bıraktığı ancak tapu kaydının davacı adına tescilinin yapılmamış olması nedeniyle 11.10.2018 tarihinde Alanya 1. Aile Mahkemesinde açılan daha sonra mahkemenin görevsizlik kararı ile Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde E.2019/129 esasa kayden devam eden bir davanın bulunmasına rağmen,gerek davacının gerekse boşandığı eşi ...’ın 05.12.2012-devam şeklinde bu adreste ikamet ediyor olarak gözüktükleri, boşanma tarihinden önce eşlerin 01.03.2007-05.12.2012 arası ikamet adresi olarak da yukarıda anılan adresin no:10 no.lu dairenin bildirildiği, ancak bu adresi davacının boşanmadan çok sonra, 23.05.2017 tarihli bir hastane kaydında adres olarak yine beyan ettiği, yine eş ...’nin de gerek no:10 gerekse davacının ikamet ettiği no:8 in bulunduğu site adresini 15.01.2016-16.01.2020 tarihleri arasında gelen medula kayıtlarının çoğunda adres olarak beyan ettiği,öte yandan boşanılan eşin adres kayıt sisteminde olmayan bir adres olan ... cad. ... sok. Konaklı 1/1 Alanya adresinde 06.05.2018-18.09.2019 tarihleri arasında mevcut bir ... aboneliğinin olduğu ancak bu adreste emniyet araştırması yapılmadığı da anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bir kısım tanık beyanları ile eşler arasında tapu tesciline ilişkin yukarıda anılan davanın ön inceleme duruşmasında eşin “5 yıldır sokaklardayım...'' şeklindeki doğruluğu kesin olarak ispatlanmamış beyanı gerekçe gösterilmek suretiyle karar verildiği anlaşılmakta olup söz konusu karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, gerek aynı sitede mevcut no:8 ve no: 10 ile eş ...’nin yukarıda belirtilen telefon aboneliğinde gösterdiği her bir adreste ayrı ayrı ayrıntılı şekilde emniyet araştırması yapılmalı,seçmen kayıtları getirtilmeli,eş ...’nin nerede ikamet ettiği ayrıca araştırılmalı,toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun mevcut olup olmadığı hususunda bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5832, Karar No: 2014/13920, Tarih: 01.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/5832 E.  ,  2014/13920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/555-2013/604

H.. Ç.. ile Ü.. Ç.. ve müşterekleri, S.. A.. aralarındaki mülkiyetin tespiti davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.11.2013 gün ve 555/604 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar Ü.. Ç.. vekili ve müşterekleri tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.07.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalılar vekili Avukat E..Y.. geldi. Karşı taraftan kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacı H.. Ç..'nun Kalkanca Köyü .. parsel olarak satın aldığı taşınmazın daha sonra .. ada . ve .. parsel olarak imar sonunda parsellenip tescil edildiğini, paydaşlığın giderilmesi yönünde pay maliki M..Ç.. mirasçılarının Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/1273 Esas sayılı dosyası ile dava açtıklarını, dava konusu .. parsel üzerindeki yapının arsa satın alındığında kısmen mevcut olup 1986 yılında davacı tarafından ruhsatlandırılarak projelendirildiğini, Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/257 Esas ve 2008/23 Karar sayılı dosyasında davalı Mehmet mirasçılarının binadaki müdahalelerinin menine ve ecrimisil ödenmesine dair taleplerinin arsada paydaş oldukları ve binanın ayrıca mülkiyetinin tespit edilmemiş olduğu için reddedildiğini, arsa malikinin kural olarak arsa üzerindekinin de maliki sayıldığını, M.. Ç..'nun davacı tarafından himaye edilmiş kardeşi olduğunu, davacının 1980 ile 1983 yılları arasında Akbaba köyünde giderler için yurt dışından havale ile para gönderdiğini, eşler arası mal taksimi davasından sonra binaya kalorifer tesisatı, doğalgaz tesisatı, su tesisatı, güneş enerjisi, seramik ve kalebodur, dış cephe kaplaması, garaj ve bahçe kameriyesi, bina laminant döşemesi, banyoların yenilenmesi, çatı gibi işler yapıldığını açıklayarak İlkadım İlçesi Kalkanca Mahallesi'nde .. ada .. parsel üzerindeki yapının mülkiyetinin sadece H.. Ç..'na ait iken Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/653 Esas 2010/93 Karar sayılı ilamı ile Hasan ve Saniye arasında 1/2 olarak paylaştırıldığını, arsa paydaşlarından M..Ç...'nun binada, Saniye'nin de dava tarihinden sonraki imalatlarda

payı olmadığının tespitini, Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/1273 esas sayılı dosyası ile yürüyen ortaklığın giderilmesi davasında da kanıt olmak üzere eşler arasındaki mal taksimine dair dava tarihinden sonraki ilavelerin ekonomik değerinin tespitine, paylaşım sırasında eşler arasındaki mal taksimine dair dava tarihinden sonraki değerlerde davalı Saniye'nin hakkı olmadığının dikkate alınmasına, arsa üzerindeki muhdesatın davacıya aidiyetinin tespitine ve eşle paylaşım davası sonrasındaki faydalı masrafların ise davacıya aidiyetinin değerleri de saptanarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan M.. Ç...mirasçıları vekili, davacı Hasan’ın davalı M...’in abisi olup dava konusu binayı birlikte yaptıklarını, M..’in inşaatın tamamlanması için yaptığı parasal katkı yanında amele gibi kol gücü ile çalıştığını, yine hereke halısı dokuyan M.. mirasçılarının da katkıda bulunduklarını, inşaatın bodrum kat ve üzerine yapılacak iki kat olarak planlanıp bodrum kat üstündeki 1. katın M..e, bodrum kat ile 2. kattaki iki bağımsız bölümün ise Hasan’a ait olacağının kararlaştırıldığını, tüm işlemlerin aileyi temsilen Hasan adına yapıldığını, Mehmet’in çocukları ile birlikte bodrum üzerindeki 1. kata malik olarak yerleştiğini, devir için de Hasan’ın verdiği vekalet ile satış yapıldığını, vekaletnameden bodrum kat üzerindeki dairenin devredildiğinin açıkça anlaşıldığını, imar sebebiyle ifraz olunca davacının deniz manzaralı ve 328,94 m2 miktarındaki .. parseli tamamen adına tescil ettirip, daha küçük olan 223,90 m2 miktarında ve üzerinde bina bulunan dava konusu.parselin de yaklaşık 2/3 hissesinin sahibi olduğunu, .. parselin bina dışındaki kısmının davalılar tarafından kullanımının da davacı tarafından engellendiğini, davacının yaptığını iddia ettiği harcamaların davalılara ait bodrum kat üzerindeki bağımsız bölümle bir ilgisi olmadığını, davanın ortaklığın giderilmesi davasının sürüncemede bırakılması için açıldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan Saniye, davacının aleyhine açmış olduğu davayı kabul etmediğini, davacının kendisinin eski eşi olup 2009 yılında boşandıklarını, davacının haksız kazanç elde etmek için oturduğu evle ilgili son 6-7 yılda parça parça yapılan tadilatların tamamını boşanma kararının kesinleştiği tarihten sonra yapılmış gibi gösterdiğini, davacı H.. Ç..'nun kötü niyetinin kardeşi M..Ç...'nun çocuklarının elinden evlerini almak istemesinden de anlaşıldığını, 35 yıldan fazla bir zamandır dava konusu binanın bodrum katının üstündeki dairede oturmakta olan yeğenlerini ve abisinin eşini haksız yere mağdur etmek istediğini, bu yer alınırken bodrum ve bodrum katın üstü yapılmış olarak M..H.. tarafından kendisinin de katkıları ile alınarak bodrum kat üstünün Mehmet’e ait olacağının kararlaştırıldığını, inşaatın kalan kısmının tamamlanıp yapılacak bu iki katta da Hasan ile birlikte oturmalarının planlandığını, bodrum kat üstünün devri için Hasan tarafından vekalet verildiğini ama dava konusu binanın tapu kaydında görünmediği için dairenin devrinin yapılamadığını, bunun üzerine arsadan hisse satışı yapıldığını açıklayarak davacının haksız davasının reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, verilen ilk kararın kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğundan bahisle Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından usulden bozulması üzerine bozma ilamına uyulmuş, yapılan yargılama sonucunda davacı tarafın, davalı M.. Ç... mirasçıları yönünden davaya konu binanın bodrum katının üstünde bulunan zemin kata ilişkin talebinin reddine, davacı tarafın dava konusu arsa ve üzerindeki aşağıda dökümü yapılan imalatlara ilişkin talebinin her iki davalı yönünden kabulü ile, dava konusu binadaki bodrum kattaki bağımsız bölümün tabanındaki su, ısı yalıtımının yapılarak şap dökülmesi, 1 adet oda tabanı ile wc/banyo tabanı ve duvarlarının seramikle kaplanması, oturma odası ile mutfak kısmının tabanının laminant ile kaplanması, 2 adet amerikan panel kapı, kasa ve