muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/33342, Karar No: 2024/8091, Tarih: 04.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33342 E.  ,  2024/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3386 E., 2019/3589 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2019 tarihli ve 2017/1038 Esas, 2019/502 Karar sayılı kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6222 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl süre ile spor müsabakalarını seyirden yasaklama güvenlik tedbirine karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, cezanın ertelenmemesinin gerekçelendirilmediğine, subjektif anlatıma dayanarak mahkûmiyet kararı verildiğine, cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın, Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünce minikler basketbol maçında hakem olarak görevlendirildiği, maç bitiminde katılanın yanına giden sanığın "Sen o.. çocuğusun, senin a...nı sinkaf ederim" diyerek hakaret ettiği İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, katılan anlatımları ve katılana ait görevlendirme yazısı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, katılan anlatımları ve katılana ait görevlendirme yazısı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1629, Karar No: 2012/5108, Tarih: 20.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1629 E.  ,  2012/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öz oğlunu ve eşini öldürme, öz kızlarını öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : a-TCK.nun 82/1-d,62/1,53 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

b-TCK.nun 82/1-d-e,62/1,53 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

c-TCK.nun 82/1-d-e,35/2,62/1,53 maddeleri uyarınca 12 sene 6 ay hapis cezası.

d-TCK.nun 82/1-d-e,35/2,62,53 maddeleri uyarınca 15 sene hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın av tüfeği ile ateş ederek mağdur ...'u batın sol bölgeden, sol sırt bölgesinden ve sağ ve sol dirsekten parçalı kırık ve barsak yaralanması nedeni ile hayati tehlike oluşturacak şekilde; mağdur ...'yı sol omuzdan ve sol humerustan, sol omuzda tama yakın hemo-amputasyon, sol humerusta parçalı kırık, hemopnömotoraks ve hayati tehlike oluşturacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. Maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen tehlikenin ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak mağdur ... yönünden üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine 15 yıl hapis, mağdur ... yönünden ise üst sınırdan ceza tayini yerine 18 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eşini ve yaşı küçük oğlu ...'ı öldürme, yaşı küçük kızları ... ve ...'yı öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2035, Karar No: 2024/9129, Tarih: 26.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2035 E.  ,  2024/9129 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/672 Esas, 2023/3128 Karar

DAVA TARİHİ : 11.01.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/22 Esas, 2022/594 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacılardan tapu kayıt maliki , ... ve ..., ... yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle, davacılardan , ... ve ..., ... yönünden davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davalı idarenin tapu kayıt maliki davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Ankara ili, ..., Öveçler Mahallesi 4916 ada 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların İmar İdare Heyetince 1966 tarihinde onaylanan 57000 nolu parselasyon planı ile uygulamaya alınarak 4916 ada 11 parselin 307 m²si, 4916 ada 12 parselin 376 m²sinin yol olarak ayrıldığını, davalı idare tarafından usulüne uygun kamulaştırma yapılmadığı halde yol yapılmak suretiyle taşınmazlara fiilen el atıldığından bahisle taşınmazların bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların 12 metre genişliğindeki Karadut ve Ninni sokaklar üzerinde kaldığını, zaman içerisinde meclis kararları ile yetki ve sorumluluk devirlerinin yapılabildiğini, Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 15.12.2017 tarihli ve 2445 sayılı kararı ile 15 metrenin altında olan yolların sorumluluğunun ilçe belediyelerine bırakıldığını, işbu dava tarihinde ve halen Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 15.12.2017 tarih ve 2445 sayılı kararının yürürlükte olduğunu, hukukun genel kurulları gereği her davanın açıldığı tarihli ve şartlara göre değerlendirilmesi gerektiği hususu dikkate alındığında parselasyon planının davalı tarafından yapılmasının bir öneminin olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KA

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, hükmedilen bedelin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalı idareden alınarak davacılara verilmesine, bedeline hükmedilen davacı paylarının iptali ile yol olarak terkinlerine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek olduğunu, bilirkişi raporundaki emsalin özel amaçlı satış olup değerlendirmeye esas alınamayacağını, paydaş dosya bedeli eskale edilerek bedelin belirlenemeyeceğini ve Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin bu konudaki bozma ilamlarının dikkate alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek olduğunu, bilirkişi raporundaki emsalin özel amaçlı satış olup değerlendirmeye esas alınamayacağını, paydaş dosya bedeli eskale edilerek bedelin belirlenemeyeceğini ve Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin bu konudaki bozma ilamlarının dikkate alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların 10.000 m² alanlı 1681 ada 3 parselin 1950 tarihli 17235 nolu parselasyon planı ile uygulamaya alınarak zayiat (düzenleme ortaklık payı) kesilmesini müteakip 968 m² yüzölçümü 4916 ada 10 parsel ve 1337 m² yüzölçümü 4916 ada 11 parsel olarak tapuda tescil edildiği, daha sonra İmar İdare Heyetinin 1966 yılında onaylanan 57000 No.lu parselasyon planı ile ikinci kez uygulamaya alınarak 4916 ada 10 parselin 356 m²sinin, 4916 ada 11 parselin de 307 m²sinin yola giden olarak ayrılıp kalan kısmın imar parsellerine şuyulandırıldığı, yol olarak ayrılan bu bölümlerin tapuda halen yaşamakla birlikte fiilen yol olarak kullanıldığı, dava konusu taşınmazların ilk imar uygulaması sonucu zayiat kesilmek suretiyle oluşan imar parseli olduğu, bir taşınmazda birden fazla düzenleme ortaklık payı kesilemeyeceği hususu dikkate alındığında davaya konu taşınmazlara fiilen bu yönüyle kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiği, parselasyon planlarının yapıldığı tarih itibarıyla İmar İdare Heyetinin yerine kaim olmak üzere Ankara Büyükşehir Belediyesinin yer aldığı ve 15.12.1017 tarihli ve 2445 sayılı Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi kararının 08.10.2019 tarihli ve 1250 sayılı Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi kararı ile iptal edildiği, buna göre 12 metre ve üstü yol genişliği olan yerlerde bakım, onarım ve sorumluluğun Ankara Büyükşehir Belediyesine ait olduğu dikkate alındığında, arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak, dava konusu taşınmazın paydaşları tarafından açılan ve Yargıtay denetiminden geçen davalar sonucu tespit edilen bedeller de gözetilerek değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelin davalı idareden tahsiline, dava konusu taşınmazlardaki muristen intikal eden payların yol olarak terkinlerine dair kararda, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığından davalı idare vekilinin istinaf sebeplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) Geçici 6 ncı ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2 .Dosya içindeki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Her ne kadar davacı ... 'in bedeline hükmedilen 11,75 metrekare payının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin olarak kurulan hükümde sehven payının 11/75 olarak yazılması temyize konu edilmiş ise de bu hususun mahkemesince her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde bulunduğu dikkate alınraak esasa etkili görülmeyerek sadece eleştrilmekle yetinilmiştir.

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılama hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına. ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı İdarenin Davacılardan ..., ..., ..., ... ve ...'a İlişkin Temyizi Yönünden

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,

B. Davalı İdarenin Davacılardan ..., ..., ..., , ... ve ...'a İlişkin Temyizi Yönünden

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davalı idare ve Laçin Işık vd.den peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13747, Karar No: 2025/1024, Tarih: 22.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13747 E.  ,  2025/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/776 E., 2024/943 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 50. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/384 E., 2023/95 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 09.01.1999 tarihinden itibaren davalı iş yerinde çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın yersiz olduğunu beyanla reddini istemiştir.

Davalı apartman yönetimi vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve yersiz olduğunu beyanla reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-6100 sayılı HMK'nın 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin 20.10.2022 tarihli duruşmaya katılmaması sonrası dosyanın yenilendiği, 04.04.2023 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeretinin reddine karar verilerek davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar yerinde görülerek istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, Mahkeme hükmünün hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, açılmamış sayılma kararının yerinde olup olmadığına ilişkindir.

1-Dava dosyası incelendiğinde, 20.10.2020 tarihli duruşmaya davacının gelmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırıldığı, süresinde dosyanın yenilendiği, 12.01.2023 tarihli duruşmada, davacı ve davalı vekillerinin mazeretlerinin son kez kabul edilmesine, duruşma gün ve saatini UYAP'tan öğrenmelerine dair karar alındığı, 04.04.2023 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeretinin reddine karar verilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

1-Dava dosyası incelendiğinde, 20.10.2020 tarihli duruşmaya davacının gelmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırıldığı, süresinde dosyanın yenilendiği, 12.01.2023 tarihli duruşmada, davacı ve davalı vekillerinin mazeretlerinin son kez kabul edilmesine, duruşma gün ve saatini UYAP'tan öğrenmelerine dair karar alındığı, 04.04.2023 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeretinin reddine karar verilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 1. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” hükmüne, 4. fıkrada “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.” hükmüne ve 5. fıkrada da “İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” hükmüne yer verilmiştir.

3-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

3-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

4-Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, T.C. Anayasasının hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nın 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Ne var ki anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

5-6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanun'u ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat Yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

6-Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davanın işlemden kaldırılması kararından önce tarafların duruşma gününü UYAP üzerinden öğrenmelerine dair karar verilmesi hususu, usulüne uygun bir tebliğ mahiyetinde olmadığı için davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;