muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20545, Karar No: 2014/3961, Tarih: 17.02.2014

Taraflar arasında davacının hizmet süresine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı 07.05.2003 -28.02.2010 tarihleri arasında tam süreli ve kesintisiz olarak öncesinde şirketin şimdiki ortaklarından Ş. A..’ın yanında ve onun yaptırdığı inşaatlarda çalışmaya başladığı, daha sonra ise Ş. A..’ın şirketleşmesi nedeniyle davalı şirket nezdinde çalışmaya devam ettiği belirtmiştir. Davalı ise davacının çalışmasının sadece kendi nezdinde geçen süre olduğunu, bunun dışındaki çalışmalardan sorumlu tutulamayacağını savunmuştur. Mahkemece davalı şirket ile davacının daha önce yanında çalıştığı Ş. A.. gerçek kişi işvereni arasında, gerçek kişinin şirketleşmesi nedeniyle işyeri devrinin kabul edilmesi gerektiği ve davacının sadece hizmet döküm cetvelinde bildirilen çalışması esas alınarak davacının 4 yıl 6 ay 6 gün kıdeminin olduğu kabul edilerek alacakların kabulü yoluna gidilmiştir.

Davacının hizmet döküm cetveli incelendiğinde, çalışmasının 7.5.2003 tarihinde davalı şirketin ortağı gerçek şahsa ait işyeri nezdinde başladığı, 28.02.2010 tarihinde ise işten çıkışının ... İnşaat Şirketinden verildiği, davalının dosyaya sunduğu 06.04.2010 tarihli ibraname de davacının çalışmasının 07.05.2003 -28.02.2010 tarihleri arasında geçtiği kabul etmiştir.

Davalı temsilcisi olarak beyanı ve dilekçesi dosya içinde bulunan Ş. A.., davacının ilk işe girişinden itibaren farklı işyerlerinde bildirimleri olsa da kendi işçisi olduğunu ve ücretini kendisinin ödediğini kabul etmiş olup, Ş. A..’ın daha sonra oğulları ile birlikte şirket kurarak aynı işçileri çalıştırmaya devam ettiği de dosya kapsamı ile sabittir. Davalı tanığı E. E.. ise, işveren yanında muhasebeci olarak çalıştığını, inşaatlar başladığında işçilerin sigorta girişlerini yaptığını, inşaat bitiminde ise çıkışlarını yaptığını belirtmiştir. Davacının hizmet döküm cetveline göre, bildiriminin olmadığı dönemlerin incelenmesinde bazen 6 aya yakın boşluklar olduğu, emeği ile geçinen ve başka gelirinin bulunduğuna dair dosyada iddia ve bilgi bulunmayan davacının kesintili dönemlerde başka işyerinden de bildiriminin olmamasına göre davalı nezdinde çalışmasının devam ettiği ancak sigorta bildirimin yapılmadığının kabulü zorunluluk arz etmektedir.

Hal böyle olunca, davacının inşaat işçisi olup, her dönem işverenin talimatı doğrultusunda işe başladığı ve onun emrine amade olarak beklediği, davaya konu çalışma döneminde kesintisiz çalıştığını tanık beyanları ile ispat etmiş olduğu, bu nedenle davacının kıdemine esas çalışmasının 07.05.2003- 28.02.2010 tarihleri arası kesintisiz ve sürekli olduğunun kabul edilmesi gerekecektir. Mahkemece, davacının çalışma süresini, ilk işe girişinden son çıkış tarihine kadar takvim yılı hesabına göre alan bilirkişi raporu yerine, sadece hizmet döküm cetvelinde belirtilen gün sayısı ile sınırlı tutan rapora üstünlük tanıyarak hükme esas alması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 17.02.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı, inşaat işçisi olup, yapılan işin mahiyeti gereği inşaat işi çıktıkça çalıştığı, Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmeyen sürelerde çalıştığını ispatlayamadığı, bu nedenle Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen sürelerde çalıştığını kabul eden mahkeme kararının isabetli olduğu düşüncesinde olduğumdan Sayın Çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/216, Karar No: 2010/231, Tarih: 28.04.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/7-216 E.  ,  2010/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sultanbeyli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2009

Taraflar arasındaki “Tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sultanbeyli Sulh Hukuk Mahkemesince davanın “kabulüne” dair verilen 03/11/2008 gün ve 2007410-2008/723 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 13/10/2009 gün ve 3189-4336 sayılı ilamı ile;

(…1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdirine, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalı şirketin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin ödenen 82,80 TL harcın mahsubu ile eksik ödenen 146,05 TL harcın davalı şirketten alınmasına,

2-Davalı Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarına gelince, kamu hizmeti görmekle yükümlü olan davalı belediyenin, kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi olmadığı, hizmet kusurundan dolayı açılan davaların İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanunun 2. maddesi hükmü uyarınca tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılması gerektiği kuşkusuzdur.

Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce istek olmasa bile “resen” kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davalı belediye hakkında açılan dava yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı Belediye Başkanılığı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tacirler arasındaki haksız eylem nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı tarafından “Sultanbeyli’de baca-ızgara revizyonu, yükseltme ve deplase, yağmur suyu kanal yapımı” işi diğer davalı Çekdil İnş...Ldt.Şti’ne ihale edilmiş olup, sözü edilen taraflar arasında 05.05.2006 tarihinde sözleşme imzalanmış ve 01.08.2006 tarihinde işe başlanılmıştır.

Davacı Türk Telekomünikasyon A.Ş., davalı belediye ve yüklenicinin “Sultanbeyli’de Baca-Izgara revizyonu, Yükseltme ve deplase, yağmur suyu kanal yapımı” sırasında tesis ve kablolarına zarar verildiğini ileri sürerek haksız eylemden kaynaklanan zararın tazmini için görülmekte olan davayı açmıştır.

Davacı Türk Telekomünikasyon A.Ş., davalı belediye ve yüklenicinin “Sultanbeyli’de Baca-Izgara revizyonu, Yükseltme ve deplase, yağmur suyu kanal yapımı” sırasında tesis ve kablolarına zarar verildiğini ileri sürerek haksız eylemden kaynaklanan zararın tazmini için görülmekte olan davayı açmıştır.

Yerel Mahkemece; somut olayda iş sahibi olan davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın adam çalıştıran sıfatıyla, diğer davalı Ç.... İnş… Ltd. Şti’nin verdiği zarardan kusursuz sorumluluğu olduğu; taraflar arasında yapılan sözleşmede üçüncü kişilere verilen zararlardan yüklenicinin sorumlu olacağı kararlaştırılmış ise de, sözleşmenin nispiliği gereği bu şartın, tarafların iç ilişkisine ait olup, zarar gören üçüncü kişi davacıyı bağlamayacağı sonucuna varılmış; ayrıca yapılan işin niteliği ve davalı belediyenin özel hukuk sözleşmesi ilişkisine girmesi nedeniyle yargı yolu bakımından görev itirazı yerinde görülmeyerek, davalı Ç.... İnş. Ldt. Şti’nin yüklenici olarak yaptığı çalışma sonucunda davacıya ait tesis ve kablolara zarar verdiği ispatlandığından, davanın kabulüne,  2.993,44 YTL’nin davalı belediye ve şirketten müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Yüksek Özel Dairece; davalı şirketin temyiz itirazları reddedildikten sonra; davalı belediye yönünden yargı yolu (görev) yönünden davanın idari yargıda görülmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Yerel mahkemece; “…Kamu hizmeti vermekle yükümlü olan davalı belediye bu hizmeti “doğrudan kendisinin verdiği” sırada üçüncü kişilerin uğradığı zararların hizmet kusuru var ise isteneceği yer tam yargı davası olarak idari yargıdır. Ancak somut olayda davalı İstanbul Büyük Şehir Belediyesi Başkanlığı ile onama kararıyla dava dışı olan davalı Çekdil İnş... Ldt. Şti arasında yapılan sözleşmenin istisna sözleşmesi olduğu, davalı belediyenin kamu hizmetini  “bizzat kendisinin yapmadığı” özel hukuk ilişkisine girdiği diğer davalı şirkete yaptırdığı dosya kapsamıyla sabittir.

İstisna sözleşmesinin 22. maddesi incelendiğinde ise; işe ilişkin talimatların işverenin görevlendireceği kişinin vereceği, buna yüklenicinin uyacağına ilişkin hükümlerin bulunması karşısında; davalı İstanbul Büyük Şehir Belediyesi Bakanlığının adam çalıştıran konumunda olduğu, onun gözetimi altında ve talimatına uyarak çalışan yüklenicinin de, yani davalı Ç... İnş… Ltd.Şti‘nin Borçlar Kanun 55. maddesi anlamında çalıştırılan niteliğini taşıdığı anlaşılmaktadır.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediyesi Bakanlığı ile onama kararıyla dava dışı kalan davalı Ç....  İnş… Ltd.Şti‘nin arasında yapılan davaya konu istisna akdi incelendiğinde; bir özel hukuk akti olduğu görülmektedir. Bu istisna akdi nedeniyle çıkacak uyuşmazlıkların çözümünde hakem heyetinin yetkili ve görevli olduğu aktedilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmede dahi, kamu hizmeti vermekle yükümlü olan davalı belediyenin lehine olarak düzenmiş bir idari sözleşme değildir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediyesi Bakanlığı ile onama kararıyla dava dışı kalan davalı Ç....  İnş… Ltd.Şti‘nin arasında yapılan davaya konu istisna akdi incelendiğinde; bir özel hukuk akti olduğu görülmektedir. Bu istisna akdi nedeniyle çıkacak uyuşmazlıkların çözümünde hakem heyetinin yetkili ve görevli olduğu aktedilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmede dahi, kamu hizmeti vermekle yükümlü olan davalı belediyenin lehine olarak düzenmiş bir idari sözleşme değildir.

Akid taraflar arasındaki sözleşmeden çıkacak uyumazlıkların çözüm yeri idari yargı olmadığı halde, bu sözleşmenin yerine getirilmesi sırasında sözleşmenin tarafı olmayan üçüncü kişilere verilen zararların giderilmesi amacıyla açılan davaların idari yargıda görülmesi usul ekonomisine uygun olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin hak arama ve adil yargılanma haklarının ihlali olduğu kanaatine varılmıştır.

Mahkememizin aynı mahiyette ve davalısı İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı olan birçok kararları Yargıtay Dairelerince onanmıştır.

Bu nedenlerle ve davalı belediyenin özel hukuk sözleşmesi ilişkisine girmesi nedeniyle yargı yolu bakımından mahkememizin görevli olduğu…”

gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında çıkan uyuşmazlık; davalı belediye yönünden davaya adli yargıda mı, yoksa idari yargıda mı bakılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan ve Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerel mahkeme kararının adli yargının görevli olduğuna ilişkin bölümü usul ve yasaya uygundur.

Ne var ki, işin esasına ilişkin hükme yönelik davalı vekilinin temyiz itirazları Özel Dairesince incelenmemiştir.

Bu nedenle işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç :  Yukarıda açıklanan nedenlerle, adli yargının görevli olduğu yolundaki yerel mahkeme kararı doğru bulunduğundan direnme uygun olup; davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 7.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/544, Karar No: 2014/6223, Tarih: 09.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/544 E.  ,  2014/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 24/10/2013 gün ve 2013/6785 - 2013/9396 sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde dahili davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili, kullanım kadastrosu sırasında Hazine adına tarla ve 2/B madde niteliğiyle ve beyanlar hanesine davalı gerçek kişi lehine kullanım şerhi verilerek tespit edilen dava konusu 223 ada 1 sayılı parselin eylemli biçimde orman olduğunu ileri sürerek, taşınmazın orman vasfıyla tescili isteğinde bulunmuş, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece bozulmuştur.

Davalı ... vekili, hükmü temyiz ettiklerini ancak, Dairece yerel mahkeme hükmünün gerek başlangıç cümlesi, gerek bozma gerekçesi ve gerekse kararda sadece davalı Hazinenin istemi ve nedenleri üzerine bozulduğunu, müvekkil adına yapılan temyiz itirazlarının incelenmediğini belirterek, 03/06/2013 tarihli temyiz dilekçesinde belirtikleri temyiz itirazlarının da incelenme konusu yapılması isteğiyle, Daire kararının düzeltilmesini istemiştir.

Temyiz dilekçesinde ise özetle; kullanım kadastrosunda Orman Yönetiminin dava açmakta hukuki menfaati ve dava açma hakkının bulunmadığı, 2/B madde uygulamasının kesinleşmesi nedeniyle mahkemenin keşif, bilirkişi incelemelerinin tamamen kanun ve usule aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

Temyiz dilekçesinde ise özetle; kullanım kadastrosunda Orman Yönetiminin dava açmakta hukuki menfaati ve dava açma hakkının bulunmadığı, 2/B madde uygulamasının kesinleşmesi nedeniyle mahkemenin keşif, bilirkişi incelemelerinin tamamen kanun ve usule aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

Öncelikle, 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile 2896 sayılı ve 3302 sayılı Kanunlarla değişik 2/B madde uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan, ancak fiilen orman olduğu tespit edilen yerler 6831 Sayılı Kanunun 11/5 maddesi uyarınca talep halinde orman niteliği ile tahsis ve tapuya tescil edilebilir. Bu nedenle davalı ... vekilinin Orman Yönetiminin kullanım kadastrosuna konu taşınmaz hakkında aktif dava ehliyeti bulunmadığı yönündeki itirazları yerinde değildir. Davalı ... vekilinin, temyiz itirazlarının incelenmediği iddiasına gelince ise,Yerel mahkemenin 30/04/2013 gün ve 2012/61 - 2013/23 sayılı kararı davalı Hazine tarafından temyiz edilmemiştir. Hüküm sadece davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bilirkişi raporlarında taşınmazın eylemli durumunun denetime olanak verecek şekilde açıklanmaması nedeniyle; Dairece farklı bir anlatımla da olsa, çekişmeli taşınmazın üzerinde bulunan bütün ağaçların sayıları ve türlerinin belirlenmesi, orman ve kültür ağaçlarının taşınmazın üzerinde bir arada olup olmadığının saptanması, belirtilen ağaçların parselin bütününde bir arada bulunduğu takdirde, ağaçların sayısı ve toprak özelliği ve hakim ağaç türüne göre taşınmazın niteliğinin ne olduğun uzman bilirkişiler aracılığıyla saptanması, orman ve kültür ağaçlarının taşınmazın farklı bölümlerinde yer aldığı tespit edildiği takdirde ise yine bilirkişilere bu durumu gösterir ifraz krokisi hazırlattırılması yani bir başka anlatımla eylemli orman olan ve olmayan bölümlerinin belirlenmesi, orman ve meyve ağaçlarının parselin bütününde yer alması halinde ise, ağaçların sayı ve özelliklerine göre taşınmazın hakim ağaç türü itibariyle niteliğinin ne olduğunun belirlenmesi ve oluşacak bu sonuca göre hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle davalı ... vekilinin temyiz itirazları kabul edilerek davacı ... Yönetimi lehine olan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Ancak, davalı Hazine hükmü temyiz etmediği halde Daire kararında maddi hata ile davalı ... vekili yerine hükmün davalı Hazine tarafından temyiz edildiğinin yazıldığı anlaşılmış olup, belirtilen bu husus maddi hata niteliğinde olduğundan davalı ... vekilinin bu yöne yönelik karar düzeltme itirazının kabulü ile Daire kararının düzeltilmesi gerekmiştir.

Ancak, davalı Hazine hükmü temyiz etmediği halde Daire kararında maddi hata ile davalı ... vekili yerine hükmün davalı Hazine tarafından temyiz edildiğinin yazıldığı anlaşılmış olup, belirtilen bu husus maddi hata niteliğinde olduğundan davalı ... vekilinin bu yöne yönelik karar düzeltme itirazının kabulü ile Daire kararının düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairenin, 24/10/2013 gün ve 2013/6785 - 2013/9396 sayılı ilamının başlık kısmında yer alan “… hükmünYargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle …” ibaresi ilamdan çıkartılarak yerine “… hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle …” ibaresinin yazılması, yine ilamının üçüncü paragrafının ikinci satırında yer alan “… hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir …” ibaresi ilamdan çıkartılarak, yerine “… hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir …” ibaresinin yazılması, yine ilamın sonuç bölümünde yer alan “… davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü …” ibaresi ilamdan çıkartılarak, yerine “… davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü …” ibaresinin yazılması suretiyle Daire kararının DÜZELTİLMESİNE 09/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14378, Karar No: 2015/7011, Tarih: 23.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14378 E.  ,  2015/7011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/276200

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2012/288 (E) ve 2012/537 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

SUÇ TARİHİ : 04/07/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde .. Çocuk ve Gençlik Kapalı Cezaevi'nde tutuklu olarak bulunduğu, koğuş değişikliğini sağlamak için kalmış olduğu koğuşun camını kırdığı anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir;

1-Suça sürüklenen çocuğun temyizi ile ilgili olarak yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen 02.10.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 15.10.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- O yer Cumhuriyet savcısının temyizi ile ilgili olarak yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuğun sanık olarak nitelendirilmesi; 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesine göre, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının zorunlu olarak aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği hükmü ve suça sürüklenen çocuğun sabıkasızlık durumu da gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25464, Karar No: 2022/2095, Tarih: 22.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25464 E.  ,  2022/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, suça sürüklenen çocuk müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının, müvekkilinin suç kastı olmadığına ilişkin; sanık müdafiinin temyiz itirazının suçun unsurlarının oluşmadığı, müvekkilinin yağma suçunu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’ün olay günü katılanın işlettiği ... isimli iş yerine gittikleri, suça sürüklenen çocuğun yırtık olan çantasını tamir ettirmek istediğini söylediği, katılanın da çantayı alarak tamir işine başladığı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun katılan ile konuşup dikkatini dağıttıkları sırada suça sürüklenen çocuğun iş yeri içerisinde tamir yapılan makinenin köşesinde bulunan katılana ait Samsung C6 plus marka cep telefonunu aldığı, katılanın tamir işini bitirdikten sonra çantayı teslim ettiği ve ücretini aldığı, sanık ve suça sürüklenen çocuk katılanın iş yerinden ayrıldıktan sonra katılanın telefonunun yerinde olmadığını fark ettiği, dışarı çıkarak sanık ve suça sürüklenen çocuğa "telefonum kayboldu telefonumu geri verin" dediği, katılanın suça sürüklenen çocuktan şüphelenmesi üzerine "üzerini arayacağım telefonum sende" dediği, sanık ve suça sürüklenen çocuğun bunu kabul etmedikleri, sanığın katılana bağırmaya başladığı, aralarında çıkan tartışmada suça sürüklenen çocuğun makas ile katılanın sol dirsek üst kısmına vurduğu, sanığın da katılana taş attığı, bu nedenle katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı, daha sonra olay yerine gelen polislerin sanık ve suça sürüklenen çocuğu polis merkezi amirliğine götürdükleri esnada suça sürüklenen çocuğun cep telefonunu kolluk görevlilerine teslim ettiği, katılanın cep telefonunun ana ekranında eşi ile birlikte fotoğrafın bulunduğu, telefonun dışında siyah kenarlıklı beyaz renkli taş modelli bir kılıfın olduğunun anlaşılması karşısında; telefonun karıştırılarak yanlışlıkla alınması yönündeki savunmaların hayatın olağan akışına aykırı olduğu, ayrıca sanık ve suça sürüklenen çocuğu önceden tanımayan ve önceye dayalı bir husumeti bulunmayan katılanın sanık ve suça sürüklenen çocuğa suç atmasını gerektirir bir durum bulunmadığı, bu itibarla sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İTİRAZLARININ ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere YCBS'ye iadesine 22.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.