muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21366, Karar No: 2012/39206, Tarih: 20.12.2012

kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6763 sayılı Türk Ticaret Kanununun Mer'iyet ve Tatbik Şekli Hakkında Kanun'un 2.maddesinde Türk Ticaret Kanununun mer'iyetinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı sürelerinin eski kanun hükmüne tabi olacakları düzenlenmiştir. Yine, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6103 Sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 6/1 .maddesinde; "Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler eski hukuka tâbidir." düzenlemeleri yer almaktadır. Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde Türk Ticaret Kanununda zamanaşımı sürelerinin başladığı tarihe göre belirlenmesi gerektiği sonucu ortaya çıkmaktadır.

Bütün bu yasal düzenlemeler ve ilkeler ışığında çekler yönünden zamanaşımı süresinin başladığı tarihte hangi yasa yürürlükte ise o yasada öngörülen zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. Buna göre, çek "hakkında zamanaşımı süresi ibraz süresinin bitmesi ile başlayacağına göre çekin ibraz süresinin sona erdiği tarihte geçerli olan zamanaşımı süresinin nazara alınması zorunludur. Bu nedenle 6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesini değiştiren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesinin yürürlüğe girdiği 03.02.2012 tarihinden önce ibraz süresi dolan çeklerde zamanaşımı süresi 6 ay, ibraz süresi bu tarihten sonra dolan çeklerde ise 3 yıldır.

Somut olayda, takibe dayanak çekin keşide tarihi 22.08.2009 olup, ibraz süresi 03.02.2012 tarihinden önce dolduğundan, altı aylık zamanaşımı süresine tabidir.

O halde, mahkemece, yukarıda yapılan açıklama ve ilkeler doğrultusunda altı aylık zamanaşımı süresinin geçip geçmediği belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken zamanaşımı süresinin üç yıl olduğu gerekçesi ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi İsabetsizdir.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallan ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunlu olup, borçlu belediyenin kamuya tahsis kararı alması sonuca etkili değildir

Somut olayda mahkemece borçlu belediye tarafından haczedilmezlik şikayetinde bulunulan araçlarla ilgili olarak yöntemince inceleme yapılarak haciz tarihi itibari ile fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; Belediye Meclisi tarafından verilen kamuya tahsis kararının bu karardan önceki hacizlere uygulanamayacağı gerekçesi ile talebin reddi isabetsizdir.

Somut olayda mahkemece borçlu belediye tarafından haczedilmezlik şikayetinde bulunulan araçlarla ilgili olarak yöntemince inceleme yapılarak haciz tarihi itibari ile fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; Belediye Meclisi tarafından verilen kamuya tahsis kararının bu karardan önceki hacizlere uygulanamayacağı gerekçesi ile talebin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11834, Karar No: 2013/12304, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11834 E.  ,  2013/12304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak bedellerinin alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine ... Kaymakamlığı .... Başkanlığı tarafından talebin kabulüne karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini ve maliyet kalemlerinin ayrıştırılması nedeniyle faturalara yansıtıldığını bildirerek ... Kaymakamlığı .... Başkanlığı'nın 14/08/2012 tarihli kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 14/08/2012 tarihli ... Kaymakamlığı ... Başkanlığı kararı yerinde görülerek, kaçak elektrik kullananların yakalanması ve takibi ile denetlenmesindeki aksaklıklar nedeni ile oluşan kaybın kaçak kullanımı olmayan tüketiciye yüklenmesinin hakkaniyete aykırı olduğu, suç olarak düzenlenen eylem nedeni ile oluşan zararın tüketiciden tahsilinin adil olmadığından bahisle açılan davanın reddine karar verilmiş, söz konusu hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen ... Kaymakamlığı ....Başkanlığı'nın 14/08/2012 Tarih ve 2012/266-653 sayılı kararında; davalı tüketicinin elektrik faturalarındaki kaçak elektrik tüketim bedeli olarak kesilen meblağın tarafına iadesini ve bundan sonraki dönemlerde bu kesintilerin yapılmamasını talep ettiği, ... Kaymakamlığı .... Heyetinin 14/08/2012 Tarih ve 2012/266-653 Sayılı kararında ise; abonelik sözleşmesinin hukuka aykırı olmaması ve tüketici aleyhine dengesizlik yaratmaması gerektiği, kayıp-kaçak elektrik bedelleri ile ilgili

yapılan işlemde eylem zarar ilişkisi, suçun bireyselliği ilkelerine riayet edilmemesi ve tahakkuk ücretlerinin gerekçesini ... kararına dayandırmaya çalıştığı, ancak sözleşmelerin tüketici aleyhine bir dengesizliğe sebep olmaması gerektiğinden yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup, tüketici talebinin kabulüne, tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine hükmolunduğu anlaşılmıştır.

yapılan işlemde eylem zarar ilişkisi, suçun bireyselliği ilkelerine riayet edilmemesi ve tahakkuk ücretlerinin gerekçesini ... kararına dayandırmaya çalıştığı, ancak sözleşmelerin tüketici aleyhine bir dengesizliğe sebep olmaması gerektiğinden yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup, tüketici talebinin kabulüne, tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine hükmolunduğu anlaşılmıştır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; ''Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.'' Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere ....Kurumu kurulmuştur.''

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 4/2-son fıkrası uyarınca; ....Kurumu ''...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 5/6-c bendi uyarınca)

Davaya konu olan kayıp-kaçak, bedelleri 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde “ulusal tarife” adı altında ... tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de ...'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı ...'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.maddesiyle değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5404, Karar No: 2013/7740, Tarih: 05.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5404 E.  ,  2013/7740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında 07.02.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre 16 daire yapılacağı, 1 numaralı olan dahil 8 adet dairenin ve sözleşme ile kararlaştırılandan fazla daire imali söz konusu olduğunda fazlalık dairelerin davacı yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, 18 adet bağımsız bölüm imal edilerek iskân ruhsatının alındığını, davalıların vekili olan ... ile imzalanan 28.02.2009 tarihli “sözleşme ve ibraname” başlıklı sözleşmeye göre, 1 numaralı dairenin davacı yükleniciye ait olduğunun teyit edildiğini, müvekkilin ise 1 numaralı daireyi dava dışı Selçuk Kale isimli kişiye sattığını, tapunun bu kişiye devri beklenirken davalıların 1 numaralı daireyi dava dışı kişiye sattıklarını öğrendiklerini, taraflar arasındaki sözleşmenin 11. maddesine göre arsa sahiplerinin daire devri yapmamaları halinde, yine sözleşmenin 6. maddesindeki ceza-i şartı ödemelerinin gerektiğini ileri sürerek, daire ve ceza-i şart alacağı olarak şimdilik 10.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla 77.000,00 TL daire bedeli 10.000,00 TL ceza-i şart alacağının tahsili istenmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmeye göre, davaya konu 1 numaralı dairenin davacı yükleniciye ait olduğu, davalıların bu daireyi bölümü sattıkları, bedelinin 77.000,00 TL olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesinde, sözleşmeden cayma halinde ceza-i şart öngörüldüğü gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 77.000,00 TL’nin payları oranında davalılardan temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Davalılar vekilinin temyiz itirazları bakımından; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Davalılar vekilinin temyiz itirazları bakımından; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak, davacıya isabet eden daire bedeli ve sözleşmenin ihlali nedeniyle cezai şart bedelinin tahsili istemlerine ilişkin olup, yapılan yargılama sonucunda daire bedelinin tahsiline, cezai şart isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki 07.02.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 11. maddesinde, imalat aşamaları belirtilerek nihayetinde, imalat aşaması bittikten sonra yüklenici tarafın talebinden itibaren en geç 7 gün içerisinde arsa sahiplerince yükleniciye satış yetkisi verileceği, ancak, arsa sahiplerinin bu yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde sözleşmede yazılı cezai şart ve tazminat bedellerinin yükleniciye ödeneceğini kabul ve taahhüt ettikleri anlaşılmıştır.

Davacı yüklenici vekilince, açıkça anılan hükme dayanılarak cezai şart da talep edilmiştir. Anılan bu hükmün, sözleşme tarihinde geçerli ve 818 sayılı BK’nın 158/1. maddesinde ifade edilen, akitle belirlenen bir edim yükümlülüğünün hiç veya gereği gibi icra edilmemesine bağlanmış bulunan seçimlik cezai şart niteliğinde olduğu kuşkusuzdur. Sözleşmenin 11. maddesinde, cayma haline mahsus şekilde kararlaştırılan herhangi bir cezai şart bulunmamaktadır.

Şu halde, mahkemece, sözleşmenin 11. maddesi kapsamında talep olunan seçimlik cezai şartı isteme koşullarının oluşup oluşmadığı incelenerek sonucuna göre bir hükme varılması gerekirken, hatalı değerlendirme ile 11. madde hükmünün cayma cezasına ilişkin olduğu ve somut uyuşmazlıkta sözleşmeden cayma halinin bulunmadığından bahisle cezai şarta ilişkin istemin reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28222, Karar No: 2011/31301, Tarih: 28.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/28222 E.  ,  2011/31301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 05.07.2011 tarih, 32811/14486 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı ...tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 38,20 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 28/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33875, Karar No: 2016/1921, Tarih: 27.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33875 E.  ,  2016/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/352387 - Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı Kararıyla Küçükçekmece ... ve ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece ... Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/74 Esas, 2015/42 sayılı Kararını müteakip, Küçükçekmece ... Çocuk Mahkemesinin 06/04/2015 tarihli ve 2015/79-30 sayılı Kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 08/04/2015 tarihli ve 2015/193 Değişik İş sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 19.10.2015 tarih ve 2015/... – ... sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.11.2015 tarih ve 2015/352387 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/...-... sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii Bakırköy ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı Kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bakırköy ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi 08/04/2015 tarihli ve 2015/193 Değişik İş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.