muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/59, Karar No: 2016/14152, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/59 E.  ,  2016/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından ek kararın da temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’ne başvurusu neticesinde, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin tüketicilerden alınmasının EPDK kararına dayandığı, bu kararın idari karar olduğu, idari yargı tarafından iptal edilmediği sürece geçerli olduğu, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin idari yargı yerine geçip karar verme yetkisinin bulunmadığı gerekçesi ile Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin görevsizliğine dair verilen Melikgazi Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 3993 sayılı kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, ... Kaymakamlığı İlçe Hakem Heyeti Başkanlığının 09/12/2013 tarih 3989 karar sayılı kararındaki görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiş, mahkemece, 30.11.2015 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ek karar da davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Davaya konu bedellerin toplamı, miktar itibariyle Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvuru tarihinde (16.09.2013) yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.Yine, davaya konu bedellerin uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, davaya konu bedellerin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 30.11.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve sair bedellerin tüketiciye iadesine yönelik talebe ilişkin, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen ret kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas-2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

3-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle ek kararın kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2696, Karar No: 2018/5067, Tarih: 25.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2696 E.  ,  2018/5067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

İ.İ.K'nın 354. maddesinde belirtilen ihtar ile yetinilmesi gerekirken yargılama konusuyla ilgisiz "hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlunun borcun tamamını veya icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı öderse ya da şikâyetçi şikâyetinden vazgeçerse borçlunun tahliyesine" karar verilerek infazın kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5131, Karar No: 2017/2242, Tarih: 27.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5131 E.  ,  2017/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asıllarının dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden de önemli olduğu nazara alınarak, suça konu fatura asıllarının duruşmaya getirtilerek incelenip, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi dosya arasında bulundurulması ayrıca dosya kapsamında sanığın aracında yapılan arama ile ilgili olarak arama kararı ya da yazılı emir ve buna ilişkin tutanakları temin edilerek yapılan aramanın hukuka uygun olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kamu davasının vergi suçu ve inceleme raporları ile mütalaaya uygun olarak 2005, 2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açıldığı, her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan ceza tayini yasaya aykırı,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 27.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11844, Karar No: 2017/11842, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11844 E.  ,  2017/11842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1860, Karar No: 2023/9437, Tarih: 30.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1860 E.  ,  2023/9437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1028 E., 2022/1454 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2022 tarihli kararı ile sanığın, atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın komidininden elde edilen el yapımı dövme makinesi nedeniyle, ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçunu işlediğine ilişkindir.

2. 06.01.2022 tarihli kısmi arama tutanağında, C-3 koğuşunda yapılan aramada, plastik komidinde el yapımı dövme makinesi bulunuğu, komidinin sanığa ait olduğunun söylenmesi üzerine sorulduğunda, dövme makinesi ve komidinin kendisine ait olduğunu kabul ettiği yazılıdır.

3. Sanık hakkında düzenlenen 19.01.2022 tarihli muhakkik raporu ve 7 gün hücreye koyma disiplin cezası verildiğine dair 20.01.2022 tarihli yazı cevabı dosyadadır.

4. Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarının 06.04.2022 tarihli raporunda, dövme makinesinin, üzerinde lastik sarılı, silindirik yapıdaki elektrikli motor, iç kısmına ucunda iğne takılı ve üzerine lastik sarılı vaziyette kalem monte edilerek, her ikisi birbirine metal çatal ile sabitlenmiş, kablo düzenekli, elektrikli motor üzerindeki dairesel plastiğin döndürülmesi ile kalem ucundaki iğneyi doğrusal olarak hareket ettirilebilen alet olarak tarif edildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dördüncü alt bendi kapsamında, saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli olduğu bildirilmiş ve rapora makinenin fotoğrafı da eklenmiştir.

5. İlk derece mahkemesince 25.03.2022 tarihli celsede yapılan gözlemde, tükenmez kalem (ucunda bir milim kadar iğne bulunur.), elektrik kablosu, kalem ve kabloya bağlı elektrik motoru (muhtemelen traş makinesi motoru), bunları birbirine lastik vasıtasıyla bağlamak için kullanılan bir adet bükülmüş halde çatal ile yine bunlara bağlı 3-4 adet kalem pil takılabilir vaziyette bir borudan (boru limonata şişesinin üzerindeki yapışkanlarla yapılmış) ibaret basit yapıda bir alet olduğu belirtilmiştir.

6. Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 28.03.2022 tarihli yazısında, Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğin 6 ncı maddesi uyarınca koğuşlarda saç kurutma makinesi, yumuşak metalden imal edilmiş çatal ile, ceza infaz kurumu iş yurtları yönetim kurulunca kantinde satışına karar verilen ve bu yönetmelikte sayılmayan ve kurum güvenliğini tehlikeye düşürmeyen eşyalarında, stok oluşturmayacak şekilde koğuşlarda bulundurulabileceği ifade edilmiştir.

7. Ceza infaz kurumunda sanık ile birlikte kalmakta olan tanıklar ..., ..., ..., ... ve sonradan tahliye olan ...'nın bilgi ve görgülerine başvurulmuştur.

8. Sanık savunmasında, elde edilen makinenin kendisine ait olmadığını, daha önceden tahliye olan ...'ya ait olduğunu beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Sanığın eyleminin, suçun unsurlarının oluşturmadığı gerekçesi ile beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın suçu sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, tutanak içerikleri, elde edilen makinenin sanığa ait olduğuna dair tanık ifadeleri, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ceza infaz kurumunda bulundurulması yasak nitelikte olan ve 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dördüncü alt bendi kapsamında, saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli olduğu tespit edilen el yapımı dövme yapma makinesini ceza infaz kurumunda bulundurduğunun anlaşılması karşısında; Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmamış ve sanığın suçu işlemediğine ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivas (5.) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi (7.) Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14281, Karar No: 2020/18146, Tarih: 07.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/14281 E.  ,  2020/18146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, taksirle yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında katılan ...’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz inclemesinde:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılan ...’ya karşı taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz inclemesinde:

Sanığın, katılan ...’ü bıçak ile kasten yaraladığı olay sırasında bıçağı sanığın elinden almaya çalışan görevli polis memuru olan katılan ...’nın da bıçakla yaralandığı olayda, sanığın taksirle yaralama suçundan değil, olası kastla kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 07.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.