muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3406, Karar No: 2023/3071, Tarih: 07.06.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının başka birinden çocuk sahibi olduğu, erkek tarafından açılan soybağının reddi davasının kabul edildiği, kadının zinasının sabit olduğu davacının kusursuz, davalının tam kusurlu olduğu ;velâyetin kaldırılmasını gerektirir neden bulunmadığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 197 nci maddesi koşulları oluşmadığından asıl davanın reddine, kadının boşanma davasının reddine, erkeğin 4721 sayılı Kanun’un 161 inci maddesi gereğince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk Ahmet’in velâyeti hakkında karar verilmesine yer olmadığına, çocuk Ahmet yararına hükmedilen aylık 250,00 TL tedbir nafakasının 18.01.2020 tarihinde kaldırılmasına, kadın yararına aylık 250,00 TL tedbir nafakasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 250,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine, erkek yararına 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

... erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı kadının zina eyleminin sabit olduğunu, üstelik bu davranışı çocuklarının yanında yaptığını, velâyetin anne verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

... erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı kadının zina eyleminin sabit olduğunu, üstelik bu davranışı çocuklarının yanında yaptığını, velâyetin anne verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada bulunan anne ve baba yönünden alınan sosyal inceleme raporları, özellikle davalı-davacı anne ile görüşülerek düzenlenen 30.10.2017 tarihli sosyal inceleme raporunda ... babasının yanında olduğu sürede babaannesinin kendisi ve kardeşleri ile ilgilendiği, babasının ve babaannesinin annesi ile telefonda görüşme yapmasına kızdıkları, kardeşleri ile birlikte annesi ile yaşamaktan mutlu oldukları, okul ve arkadaş ortamında mutlu olduğu, görüşme esnasında anne ...'ın çocukları ile iyi bir diyalog içerisinde olduğu, çocuklarda herhangi bir darp izi olmadığı, anne ile birlikte olmaktan mutlu oldukları, okumakta oldukları okulda bir sorun yaşamadıkları, çocukların davranış ve konuşmalarında anne ile birlikte olmaktan hoşnut oldukları kanaatine varıldığının belirtildiği, ortak çocukların velâyet konusundaki tercih ve düşünceleri ile baba ile yapılan görüşme sonucu düzenlenen 21.09.2020 tarihli sosyal inceleme raporunda Altan beyin çocuklarını yanına almak istediğini ancak çocukların tatilde geldikleri süreçte sorun çıkarmaya çalıştıklarını ifade ettiği, bu durumun anneleri Zeliha hanımdan kaynaklı olacağını ifade ettiği, Altan beyin yeni emekli olduğunu ancak çalışacağını, işinin il dışında olabileceğini belirttiği, 3 katlı evin alt katında oturan annesi Fatma Hanımın engelli kızıyla beraber (velâyetin babaya bırakılması halinde) çocukların bakım ve sorumluluğunun çok zor olacağı düşünüldüğünden Altan beye bu durumun sorulduğu, Altan beyin evlenmeyi düşündüğünü, çocuklarının bakımının sorun olmayacağını belirttiği, çocuklarını almak istese de asıl bakım ve sorumluluğun çocukların ikincil yakınları olan babaanne tarafından sağlanacağının hakim olduğu, oysa babaannenin aynı zamanda engelli bir kızının da olduğunun göz önüne alınması gerektiği tespitleri ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, velâyet kendisine verilen ebeveynin yanında kalmasının çocukların bedeni, fikri, ahlaki gelişimine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, hemen meydana gelecek bir tehlikenin varlığının da ispat edilmediği, velâyet ve kişisel ilişkiye dair ilamların maddî anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesinin her zaman istenebileceği, velâyetin anneye verilmesinin çocukların yüksek yararına uygun olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kadının zina eyleminin sabit olduğunu, üstelik bu davranışı çocuklarının yanında yaptığını, velâyetin anneye verilmesinin hatalı olduğunu, çocukların kaçırıldığını, ...’da ışıklarda mendil sattırıldığını, çocuklarla görüşmesine engel olduğunu, davalı-davacı kadının velâyet hakkını kötüye kullandığını, özellikle çocukların eğitim ve öğretimlerine bir an önce geri dönmesinin sağlanması zorunluluğu bulunduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davası dolayısıyla yapılan yargılamada velâyetin davalı- davacı anneye verilmesinin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 335 inci ve devamı maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11298, Karar No: 2019/19231, Tarih: 28.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11298 E.  ,  2019/19231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan muhdesat kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan muhdesat kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu yapıya 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesi nin 13.12.2017 gün 2017/51 E 452 K sayılı kararının kaldırılarak dava dışı . ... vekili tarafından kök malik... veraset ilamı dosyaya sunularak "satışın muvazzalı olduğu,adı geçenin de 1/3 oranında yasal mirasçı olduğu ve davalı ... adına tesbit edilen bedelin yarısının

...l'e ait olduğu' beyan edildiğinden bu davalı payı yönünden davaya konu edilen yapı ve müştemilatın mülkiyetinin ihtilaflı olduğu anlaşıldığından, Kamulaştırma Kanunu'nun 19/son maddesi uyarınca davalı ... yönünden tesbit edilen bedelin 1/2 sinin ileride haksahibi olduğunu ispat eden malike ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi suretiyle HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetbizlik görülmemiştir.Ancak;

Hükmedilen bedele karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Hükmedilen bedele karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2018/1381 E.- 2018/1887 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinden (itibaren) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (ilk derece mahkemesi karar tarihi 13.12.2017 tarihine kadar ) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1609, Karar No: 2015/4703, Tarih: 01.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1609 E.  ,  2015/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :05.12.2014

Numarası :2014/772-2014/549

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Asıl dava alacak, birleşen dava ise teminat mektubunun iadesi, yargılama aşamasında teminat mektubunun nakde çevrilmesi halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Asıl davada, davacı yüklenici vekili, dava konusu işin temelüstü kazısının davalı iş sahibi tarafından yapıldıktan sonra davacıya yer teslimi yapılması gerekirken, bu iş gerçekleşmeden yer teslimi yapıldığını ve temelüstü kazısının davacı müvekkili tarafından yapıdığını belirterek bu iş nedeniyle davacıya eksik ödenen 15.000,00 TL'nin tahsilini diğer talepleri yanında istemiştir. Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 18.04.2013 gün ve 2012/3598 Esas- 2013/2707 Karar sayılı bozma ilâmında temelüstü kazısı imalâtı ile ilgili olarak “yüklenicinin yaptığı sözleşme dışı temelüstü kazısı (serbest kazı) işi nedeniyle davalı iş sahibi tarafından ödenen miktar dışında davacı yüklenicinin alacağı bulunup bulunmadığının sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 22 ve 23. maddeleri uyarınca sözleşmenin götürü bedelli olduğu da gözetilerek bilirkişilere hesaplattırılması” gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozma ilamından sonra alınan 16.06.2014 tarihli asıl ve bu rapora ek 13.10.2014 tarihli bilirkişi raporunda yüklenici tarafından yapılan temelüstü kazı miktarı 7519 m3 olarak belirlenmiştir. Bu kazı miktarından 5050 m3 kazı karşılığı olan bedelin davacıya ödendiği dosya kapsamından anlaşılmakta olup davalı iş sahibinin de kabulündedir. Bu durumda yüklenicinin gerçekleştirdiği ve bedeli ödenmeyen (7518-5050=2469 m3) temelüstü kazı bedelinin, Dairemizin mahkemece hükmüne uyulan bozma ilâmında da belirtildiği gibi, sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 22 ve 23. maddeleri dikkate alınarak ve ihale tenzilatı uygulanmaksızın hesaplanması gerekirken, anılan şartname hükümleri dikkate alınmaksızın ve ihale tenzilatı uygulanarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Davalı iş sahibi tarafından yükleniciye verilen mimari ve betonarme projelerindeki uyumsuzluklar nedeni ile dava dilekçesinin 5. maddesinin 2. fıkrasında “7.30 kotunda yapılan kalıp, kriş ve detaylarında 7.70, 8.00, 8,20 kotuna getirilmek suretiyle yapılmış olan kalıbın sökülüp tekrardan 7.70 ve diğer kotlara getirilmesinden dolayı işçilikten, zamandan ve malzemeden zarar ortaya çıktığı” belirtilerek bununla ilgili 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsili istenmiştir. Görüldüğü gibi davacı yüklenicinin dava dilekçesinde “çelik çatı imalâtı” ile ilgili bir talebi bulunmamaktadır. Oysa bozma ilâmından sonra bilirkişilerce düzenlenen ve hükme esas alınan asıl ve ek bilirkişi raporunda bu zarar kalemi ile ilgili olarak “çelik makas yapımı” ve “çatı bağlantı aşıkları” bedeli olarak hesaplanan KDV hariç 104.915,66 TL yüklenicinin alacağı olarak hesaplanmıştır. Hükmüne uyulan bozma ilâmında da bu hususla ilgili olarak “iş sahibince yükleniciye verilen mimari ve betonarme projelerindeki uyumsuzluklar nedeni ile -varsa- yüklenicinin uğradığı zararın tesbit ettirilmesi” gereğine işaret edilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen bu hususta da bozma gereğince işlem yapılmamıştır.

O halde mahkemece yeniden konusunda uzman bilirkişi kurulu oluşturularak, yükleniciye bedeli ödenmeyen 2469 m3 temelüstü kazı işinin Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 22 ve 23. maddelerine göre ihale tenzilatı uygulanmaksızın bedeli hesaplattırılmalı ve yine yükleniciye verilen mimari ve betonarme projelerindeki uyumsuzluklar nedeni ile yüklenicinin işçilikten, zamandan ve malzemeden bir zararı olup olmadığı ile ilgili Yargıtay denetimine elverişli, gerekçeli bilirkişi raporu alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde, bozmadan önce davacı vekili tarafından ıslah dilekçesi verilmiş ise de dava dilekçesinde talep edilen alacak kalemlerine ilişkin miktarlar ıslahla artırılmadığından, hükmedilen alacak kalemleri yönünden dava dilekçesinde yazılı taleple bağlı kalınarak dava sonuçlandırılmalıdır.

Bozma ilâmına uyulmakla karşı taraf yararına usulî kazanılmış hak doğacağından ve bozma gereklerinin yerine getirilmesi zorunlu olduğundan yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmak ve bozma ilâmı gereği eksiksiz yerine getirilmek üzere kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3. bentte açıklanan nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5809, Karar No: 2012/3693, Tarih: 22.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5809 E.  ,  2012/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 106 ada 16, 23 ve 111 parsel sayılı sırasıyla 16775,34 m2, 17005,77 m2, 23102,24 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 106 ada 16 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına, 106 ada 23 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına, 106 ada 111 parsel sayılı taşınmaz ise davalı ... ile dava dışı ... adına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına, dava konusu 106 ada 16 ve 23 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine, dava konusu 106 ada 111 parsel sayılı taşınmaz ise başka dosyada davalı olduğundan bu taşınmaz yönünden tescil hükmü kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesi hükmüne göre temyiz yoluna başvurma süresi l5 gündür. Kadastro Mahkemelerinde süreler adli tatilde de işler. Hükmü temyiz eden davacı ...'a ilamın tebliğ edildiği 12.08.2011 günü ile temyiz dilekçesinin mahkemeye verildiği 06.09.2011 günü arasında yasada öngörülen l5 günlük süre geçmiştir. Bu nedenle davacı ...’ın temyiz inceleme isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin ödenen harcın istek halinde davacı ...'a iadesine,

2-Davalı ...'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde ; davalı ... hükmü vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir. Davalı ... vekili duruşma ve yargılamaya katılmadığı gibi dilekçe dahi sunmamıştır. Her ne kadar davalı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu dosyada sabit ise de mahkemece davalının mazeretinin kabul edildiğine dair bir karar bulunmadığı gibi mazeret dilekçesi sunan vekilinde duruşmaya vekil sıfatı ile kabul edildiğine dair mahkemenin herhangi bir kararı da yoktur. Nitekim 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 31.maddesi vekalet ücretinin davanın önemi, vekilin sarf ettiği emek, tarafların davada iyi niyetle hareket edip etmediği, hak ve eşitlik kuralları gözönünde tutularak maktuen takdir ve tayin olunacağı hükmüne amirdir. Hal böyle olunca sarfedilen emek ile hak ve eşitlik kuralları gözetilerek davalı ... vekili lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 22.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9877, Karar No: 2017/11631, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9877 E.  ,  2017/11631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19028, Karar No: 2017/6759, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/19028 E.  ,  2017/6759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık hakkında verilen hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, aynı gerekçeyle gün adli para cezasının alt sınırdan ayrılmak suretiyle belirlenerek ceza tayininde çelişkiye neden olunması,

2-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.