muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17648, Karar No: 2014/1612, Tarih: 05.02.2014

Kaldı ki, Hukuk Genel Kurulunun 17.03.2010 gün ve 2010/3–119 E. 2010/159 K sayılı ilamında da; bir sözleşmenin devamı sırasında taraflardan biri tarafından muaraza (çekişme) çıkarılması halinde de, diğer tarafın kendisine zarar verebilecek nitelikteki bu duruma son vermek, hukuki durumunu tereddüt içinde olmaktan kurtarmak için tespit davası açmasında hukuki yararının bulunduğu kabul edilmiştir.

Bu bağlamda, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalı abonenin davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, Hacıbektaş Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının davalı abonenin başvurusuna dayanarak tesis ettiği dava konusu kararın, sözleşme hükümlerine ve mevzuata uygun olup olmadığının, dolayısıyla, ortada davalı abone tarafından haksız şekilde yaratılmış ve bu yüzden de önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ortaya konulan ilkeler göz ardı edilerek, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15323, Karar No: 2014/18236, Tarih: 19.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/15323 E.  ,  2014/18236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm sanık ... müdafii, sanık ... ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... nın kusura, beraat kararı verilmesi gerektiğine; mahalli Cumhuriyet savcısının, sanık ...'nın kusurlu olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

2004 doğumlu olan ölenin olay günü, sanık ...’e ait ve dolgu yapılması nedeniyle zemini yükseltilmiş olan arazi içinde bulunan trafo direğinin yanında kardeşi ile oyun oynadıkları sırada, Gebiz İşletme Şefliği tarafından işletilmekte olan alçak gerilim panosunda yere doğru alçalmış haldeki alçak gerilim kumanda panosunun olay tarihinde kırık ve açık olduğu tespit edilen kapak kısmından içeri elini sokması ile elektrik akımına kapılarak ölmesi şeklinde meydana gelen olayda, her ne kadar olayın meydana geldiği arazi sahibi sanık ...'in olaya konu arazide zemine dolgu yaptırarak direkteki elektrik panosunun yere olan mesafesinin azalmasına sebep olarak bu şekilde ölen çocuğun elektrik panosuna ulaşmasında ve olayda etkili olduğu görüşü ile kusurlu bulunduğu kabul edilmiş ise de, dosya içeriğine göre olayın meydana gelmesinden önce arazinin meyil ve yükselti durumu ile ilgili bir belirleme yapılmadığı, arazinin olay öncesi ilk seviyesi ile olayın meydana geldiği zamandaki seviyesi arasındaki miktarın rakamsal olarak belirlenmediği, olaya konu yerde muhtarlık yapan tanık ...'nin de beyanlarında, elektrik trafosunun kapakları tamamen açık kilitsiz vaziyette olduğunu, kendisinin bu olayı ilk muhtar olduğu sıralarda Tedaş yetkililerine bildirdiğini, ve yetkililerden bu trafonun değiştirilmesini talep ettiğini, ancak trafonun tellerini değiştirmelerine rağmen trafonun aynen yerinde bırakıldığını, köydeki diğer elektrik trafolarının kapaklarının da kilitsiz ve açık vaziyette olduğunu beyan etmesi karşısında, olayın Tedaş görevlilerinin olaya konu trafonun etrafında gerekli ve yeterli güvenlik önlemlerini almamalarından kaynaklandığı, tüm bu tespitlere göre arazi sahibi sanık ...'e atfedilecek kusur bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3374, Karar No: 2014/486, Tarih: 16.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3374 E.  ,  2014/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/464-2012/441

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı A. İlaçları A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten ve sürücüsü olduğu aracın müvekkillerinin desteği olan yaya Fadime'ye çarpması sonucu vefatına neden olduğunu belirterek destekten yoksun kalma nedeni ile fazlaya dair haklarını saklı tutarak Nazım, Senem ve Alperen için ayrı ayrı 20.000,00.-TL, cenaze gideri nedeni ile 5.000,00.-TL olmak üzere toplam 65.000,00.-TL maddi, ayrıca davacılar için ayrı ayrı 50.000,00.-TL olmak üzere toplam 150.000,00.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı A..İlaçları A.Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Ö.. Ç.. vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 04.07.2012 tarih, 2012/7294 esas, 2012/11622 karar sayılı bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı sürücünün % 37,5 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile destekten yoksun kalma nedeni ile Nazım için 20.188,28.-TL, Senem için 1.884,18.-TL, Alperen için 1.202,75.-TL, cenaze

gideri nedeniyle 580,00.-TL maddi tazminat, ayrıca eş Nazım için 10.000,00.-TL, çocuklar Senem ve Alperen için ayrı ayrı 5.000,00.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı A.İlaçları A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

gideri nedeniyle 580,00.-TL maddi tazminat, ayrıca eş Nazım için 10.000,00.-TL, çocuklar Senem ve Alperen için ayrı ayrı 5.000,00.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı A.İlaçları A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte BK'nın 45/II. maddesinin (6098 sayılı TBK m. 53) öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun (muinden mahrum) kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse BK'nın 45/II. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir. Davalı destekten yoksun kalmadan ileri gelen somut zararı gidermek zorundadır. Bu nedenle tazminat hesabından önce zarar tutarını belirlemek gerekir. Bunan yanında amaç zarar görenin malvarlığındaki eksilmeyi giderme olduğuna göre, ölüm nedeniyle desteğini yitirenin elde ettiği çıkarlar varsa, bunların da zarar tutarından indirilmesi gerekir. Aksi halde zarar görenin malvarlığında olaydan önceki duruma göre bir artış meydana gelmiş olur. Buradaki amaç zarar gödenin malvarlığını zenginleştirmek değil, desteğini yitiren kişiye ölümden önceki yaşam düzeyini sürdürebilme olanağı tanımaktır.

Bununla birlikte destekten yoksun kalan kimse devamlı ve gerçek bir ihtiyaç içerisinde bulunmalıdır. Genel olarak bakım ihtiyacı, sosyal düzeye uygun olan yaşamın devamını sağlamak için gerekli olanaklardan yoksun kalmayı anlatır. Eğer ölenin eylemli olarak baktığı davacı, ölüm yüzünden bu bakımın sağladığı yaşama düzeyinin altına düşmüş olursa, ihtiyaç bulunma koşulu gerçekleşmiş sayılır. Burada önemli

olan, davacının ve ailesinin temsil ettiği sosyal ve ekonomik düzeye göre normal karşılanan giderlerdir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 04.07.2012 tarih, 2012/7294 esas, 2012/11622 karar sayılı bozma ilâmında “destekten yoksun kalan eş N.. O..'un evlenme ihtimalinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği” gerekçesi ile mahkeme hükmü bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmakla birlikte bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

olan, davacının ve ailesinin temsil ettiği sosyal ve ekonomik düzeye göre normal karşılanan giderlerdir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 04.07.2012 tarih, 2012/7294 esas, 2012/11622 karar sayılı bozma ilâmında “destekten yoksun kalan eş N.. O..'un evlenme ihtimalinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği” gerekçesi ile mahkeme hükmü bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmakla birlikte bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Somut olayda davacı destekten yoksun kalan eş N.. O..'un evlenme ihtimalinin değerlendirilmesi yönünden her hangi bir araştırma yapmaksızın bilirkişi raporunda belirtilen evlenme ihtimali oranında tazminattan indirim yapılması doğru olmadığı gibi nüfus kayıtları incelendiğinde hüküm tarihinden sonra ancak kararın kesinleşmesinden önce 16.09.2010 tarihinde evlenmiş olması bakımdan yukarıda yapılan açıklamalar gözönüne alındığında bakım ihtiyacının sona erdiği ve yitirilmiş destek ediminin yeni bir destek edimiyle karşılanmış olması dikkate alınarak davacının bakım ihtiyacının evlilik tarihine kadar hesaplanması gerekirken yazılı olduğu şekilde muhtemel yaşam süresi boyunca hesaplanması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı A. İlaçları A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı A. İlaçları AŞ'ye geri verilmesine 16.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19400, Karar No: 2018/5329, Tarih: 22.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/19400 E.  ,  2018/5329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı kabulüne dair verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu ek kararda davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davalı ...'ye mahkemenin 28.05.2015 tarihli Ek kararı 10.06.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, anılan davalı vekili tarafından bu Ek karar 03.07.2015 tarihinde temyiz edilmiştir.HUMK'nun 432/5 maddesine göre temyiz süresi 7 gün olup, bu süre geçirilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin HUMK'nun 432/5 maddesini göre verilen mahkemenin 28.05.2015 tarihli ek kararına yönelik temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Demirel'e geri verilmesine 22.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5760, Karar No: 2013/7291, Tarih: 14.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5760 E.  ,  2013/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.03.2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilerek, 596,50 TL maddi tazminatın davalı ...'tan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine ve davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, yapılan keşif sonucu düzenlenen 11.08.2010 tarihli bilirkişi raporunda, istinat duvarının yıkılması sonucu yuvarlanan kaya parçaları ve briket taşlarının davacının paydaşı olduğu 1015 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 9 adet fındık dalını kırarak ürün veremez hale getirdiği, bunun dışında kiraz ağacı ve diğer fındık ağaçlarında oluşan küçük çaptaki yaralanmaların ağaç ve dallarda canlılık niteliği ve üretim gücünde bir azalmaya yol açmadığı belirtilerek, toplam zarar miktarı 1.193,14 TL olarak hesaplanmıştır. Ayrıca dosya içerisinde bulunan ... İl Tarım Müdürlüğünce tanzim edilen 08.03.2010 tarihli raporda ise taşınmazların parsel

numaraları belirtilmemekle birlikte 203 adet fındık dalı ve 1 adet kiraz ağacının gövdesinde yaralanmalar olduğu, bu meyve ağaçlarının ileride kurumasının muhtemel olduğu, yeniden meyve verecek duruma gelmesi için 5 yıla ihtiyaç duyduğu belirtilmiş ve zarar 4.278,42 TL hesaplanmıştır. ... İl Trarım Müdürlüğü raporu ile keşif sonucu alınan rapor arasında zarar miktarı ve açıklanan yönler açısından çelişki bulunmaktadır. Mahkemece, ... İl Tarım Müdürlüğünce hazırlanan rapor ve varsa ekleri getirtilerek keşfen düzenlenen rapor ile arasındaki çelişki giderilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/4056, Karar No: 2012/20303, Tarih: 12.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4056 E.  ,  2012/20303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14198, Karar No: 2022/15244, Tarih: 28.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/14198 E.  ,  2022/15244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

A-“Özel belgede sahtecilik” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı sanığın temyizinin incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanığın temyiz istemlerinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B-“Nitelikli dolandırıcılık” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 Esas ve 2007/152 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği hâlde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 158/1-d. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınırı olan 2 yıl hapis cezası belirlenmesine rağmen adlî para cezasının alt sınır olan 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. Maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından, adli para cezasına ilişkin sırasıyla “120 gün”, “150 gün”, “125 gün” ve “2.500 TL” adli para cezası terimlerinin çıkarılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “6 gün”, “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9103, Karar No: 2021/1228, Tarih: 18.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/9103 E.  ,  2021/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 24.08.2009-27.06.2012 tarihleri arasında exc house keeper olarak çalıştığını, işveren tarafından iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücreti ve ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak ücret alacağı talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve karar (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2016/1864 esas- 2018/26545 karar sayılı ve 10.12.2018 tarihli ilamı ile davalının temyizi üzerine bozulmuştur.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla mesai hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla mesai hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, 10.12.2018 tarihli bozma ilamında yer alan “Mahkemece, davacının Nisan- Ekim ayları arası günde 3 saatten fazla fazla mesai yapılamayacağından 6 günde 3 saatten haftada 18 saat, kış aylarında 6 gün 08.00 – 18.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme ile 9 saat fazla mesai yaptığı, hafta tatili açısından puantaj olan dönemlerin dışlanarak hesaplama yapıldığı ve davacı talebi ile de bağlı kalınarak davacını 2009 - 2010 yıllarında tüm hafta tatillerinde çalıştığı, 2011 yılında 4, 5, 6, 7, 8 ve 9. aylarda hafta tatili kullanmadığı, 2011 yılının 2. ayında 2 gün hafta tatili kullandığı, 2012 yılında ise, 1. ayda 3 gün, 2. ayda 1 gün, 3 ve 4. aylarda 4 er gün, 5. ayda ise 2 gün hafta tatili kullandığı ve tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Davacı tanıklarından ... davacının kardeşi olduğunu belirttiğinden beyanlarına itibar edilmemeli, diğer davacı tanıkları açısından ise sigortalı hizmet döküm cetveli getirilerek tam olarak hangi süre içerisinde davalı işyerinde çalıştığı belirlenerek davacı tanıklarının davacıyla birlikte ortak çalışma dönemi ile sınırlı olarak belirlenen tarih aralıkları için şimdiki gibi hesaplama yapılmalı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil açısından puantaj olan dönemlerde bu kayıtlar dikkate alınmalıdır. “şeklinde ki bozma gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Şöyle ki mahkemece davacı tanıklarının hizmet döküm cetvelleri getirtilerek davacıyla ortak çalışma dönemleri yönünden hesaplama yapılması isabetli olmuş ise de fazla mesai hesabına esas alınan ve mevsimlere göre farklılık gösteren çalışma saatlerinin şimdiki gibi hesaplanması gerektiği belirtilmiş olup buna göre tanıkların çalışma süreleri ile sınırlı olan dönemde bozma öncesinde ki gibi kış aylarında 9 saat, yaz aylarında ise (Nisan-Ekim arası) 18 saat fazla mesai hesaplanması gerekirken mahkemece yaz ve kış ayrımı yapılmadan tüm aylar için haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai hesaplanması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.