muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3882, Karar No: 2015/11962, Tarih: 11.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3882 E.  ,  2015/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davacının imam nikahlı eşi...'un sürücüsü, ...'ın işleteni olduğu sigortasız araç ile dava dışı...'ın sürücüsü, dava dışı ...'in işleteni olduğu otobüsün kavşakta çarpışması sonucunda meydana gelen kazada davacının imam nikahlı eşi...'un vefat ettiğini, desteğin kullandığı aracın sigortası bulunmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; imam nikahlı eş ... için 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında davacı vekili tazminat talebini 150.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... Heasbı vekili, imam nikahlı eş olarak davacının destek tazminatı almaya hakkı bulunmadığını, ölen sürücünün kazada tam kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan ... Sigorta AŞ vekili, karşı otobüsün sigortacısı olduğunu, sigortalının kazada kusuru olmadığından müvekkil şirketin sorumluluğu bulunmadığını savunmuş, ihbar olunan olarak müvekkil şirket hakkında hüküm kurulmamasını talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 150.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu desteğin öldüğünü ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, buna göre de Av. ...tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda CSO 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacının ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu desteğin öldüğünü ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, buna göre de Av. ...tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda CSO 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacının ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının ve ölen desteğin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece hükme esas alınan Av.... tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda, davacının önceki ölen eşinden reşit olmayan iki çocuğu bulunduğu, bu kazada ölen imam nikahlı eşinden ise bir küçük çocuğu bulunduğu kabul edilmiş, davacının evlenme ihtimali yaşı ve reşit olmayan üç küçük çocuğu bulunduğu kabul edilerek evlenme ihtimali %12 olarak kabul edilmiştir. Öte yandan davacının ölen... ile müşterek küçük bir çocuğu bulunduğu kabul edilerek bu çocuk için de %10 destek payı ayrılarak hesap yapılmıştır.

Ancak bahsi geçen aktüer raporunda dosyada mevcut 05.11.2012 tarihli sosyal ve ekonomik durum araştırması nazara alınmış, başkaca bir araştırma yapılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Dosyada mevcut ölen...'a ait nüfus kaydında bekar olduğu ve üzerine kayıtlı çocuk bulunmadığı anlaşılmaktadır. Ancak davacı ...'un nüfus kaydı dosya içinde bulunmadığından önceki eş ... ile resmi nikahı olup olmadığı, ...'dan iki çocuğu daha bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise bu çocukların yaşı, ölen imam nikahlı eş...'dan bir çocuğu bulunup bulunmadığı var ise yaşı belli değildir. Bu halde öncelikle destek... ve davacı ...'un vukuatlı tüm nufus kayıtları dosyaya getirtilmeli, davacının bu konudaki delillerini sunması için davacıya süre verilmeli, bu hususların açıklığa kavuşması için ayrıntılı bir araştırma yapılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken sadece sosyal ve ekonomik araştırmasına göre davacının önceki ölü eşinden ve ölen imam nikahlı eşinden yaşı küçük toplam üç küçük çocuğunun bulunduğu kabul edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2 ve 3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23244, Karar No: 2013/11013, Tarih: 01.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23244 E.  ,  2013/11013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından açılan kamu davasında, dosya içinde bulunan Vergi Tekniği Raporuna göre; 2004 takvim yılında son matrahlı KDV beyannamesinin Aralık ayında, 2005 takvim yılında ise son matrahlı KDV beyannamesinin Mart ayında verildiğinin anlaşılması ve sahte olduğu iddia olunan faturaların dosya içinde bulunmaması karşısında, suç tarihlerinin sırasıyla 31.12.2004 ve 31.03.2005 olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek’ suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2004 ve 31.03.2005 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6086, Karar No: 2023/5775, Tarih: 02.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6086 E.  ,  2023/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/32 E., 2015/31 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim edilen 13.09.2012 tarihli ve 2012/2678 Esas sayılı iddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. ... (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2012/32 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurun beyanlarını yönlendirme üzerine verdiğine, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, yeterli somut delil bulunmadığına, raporların hüküm kurmaya yeterli olmadığına ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurun beyanlarını yönlendirme üzerine verdiğine, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, yeterli somut delil bulunmadığına, raporların hüküm kurmaya yeterli olmadığına ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Tüm dosya kapsamına göre SSÇ ...' in ... İlçesi ... Parkı civarında bulunan ... isimli kuaförde çalıştığı ve gün içerisinde akşam üzerine doğru bir saatlik yemek vakti hakkının bulunduğu, suç tarihinde çalıştığı iş yerinden öğle yemeği için evine gittiği sırada mağdur ile karşılaşan SSÇ' nin mağdura amcası ...' e ait kuşları göstermek bahanesi ile mağduru yakınlarda bulunan seranın içine götürdüğü, SSÇ' nin burada 15 yaşını tamamlamamış olan mağdurun pantalonunu çıkardığı ve parmağını onun makatına sokmak suretiyle Nitelikli Cinsel İstismar eylemini gerçekleştirdiği, canının yanması ile mağdurun ağladığı, SSÇ' nin mağduru "bunları kimseye anlatma" diyerek bıraktığı, olay ile ilgili mağdur hakkında düzenlenen rapor içeriklerinde mağdurda mevcut bulunan durumun vücuda anal yolla organ ya da benzer cisim sokulması ile meydana gelebileceği gibi livatının gerçekleşmediği durumlarda da meydana gelebileceğinin belirtildiği, ancak bu hususta tıbben ayrım yapılmasının mümkün olmadığının belirtildiği, fakat mağdurun aşamalardaki değişmeyen istikrarlı ve detaylı beyanları ve 15 yaşından küçük bulunan mağdurun meydana gelen olayı detaylı bir şekilde anlatması göz önüne alındığında mağdurda mevcut bulunan lezyonun SSÇ' nin mağdurun makatına parmağını sokması suretiyle gerçekleştiği kanaatine varılarak SSÇ' nin atılı suçtan cezalandırılması cihetine gidilmiştir. ..." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2012/32 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4675, Karar No: 2016/7232, Tarih: 20.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/4675 E.  ,  2016/7232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda, takip konusu ilamın kamulaştırmasız elatma tazminatına ilişkin olduğunu, 2/1/2015 tarihli muhtıra ile maktu olması gereken icra vekalet ücretinin nispi hesaplandığını, muhtıranın ve nisbi hesaplanan vekalet ücreti talebinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesi gereğince, vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanması gerektiği gerekçesi ile 2/11/2015 tarihli muhtıranın vekalet ücretine ilişkin kısmının iptaline ve vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir." Yine 13. fıkrasında da; "4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır." düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi'nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas- 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 16.05.2013 karar tarihli takip konusu ilamda; el atma tarihi yazılı olmadığından İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olduğunun kabulü gerekir. Bu halde olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21197, Karar No: 2016/1312, Tarih: 27.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/21197 E.  ,  2016/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayetçi borçlu vekili, takip dayanağı ..... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/547 Esas 2013/729 Karar sayılı ilamında müvekkili aleyhine hüküm kurulmadığını, buna rağmen müvekkili şirket aleyhine anılan ilama dayalı olarak takip başlatıldığını ileri sürerek takibin müvekkili yönünden iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, takibin ilama aykırı olarak başlatıldığı, şikayetçi şirket aleyhine ilamda hüküm kurulmadığı halde takipte borçlu gösterildiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile takibin şikayetçi borçlu yönünden iptaline karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlamların infaz edilecek kısmı, hüküm bölümü olup, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Gerek icra dairesi ve gerekse sınırlı yetkili icra mahkemesi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas -1997/776 Karar; 22.03.2006 gün ve 2006/12-92 Esas-2006/85 Karar; 25.06.2008 gün ve 2008/12-451 Esas- 2008/453 Karar sayılı ilamları).

Somut olayda, takip dayanağı ilamda hükmedilen destekten yoksun kalma ve manevi tazminat kalemlerine ilişkin olarak, bu kalemlerin şikayetçi borçlu ....'den tahsiline yönelik hüküm bulunmadığı; ancak, vekalet ücreti, yargılama gideri ve harç hakkında "1.421,61 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine", "530,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine", "219,40 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine" hükmedildiği ve ilam başlığında şikayetçi borçlu ....'nin davalı olarak yer aldığı görülmektedir. Bu durumda şikayetçi borçlunun takip dayanağı ilama göre yargılama gideri, vekalet ücreti ve harç

kalemlerinden sorumlu olduğu kabul edilerek icra emrinin bu yönden düzeltilmesine karar verilmesi yerine takibinin anılan borçlu yönünden tümden iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme Kararının yukarıda yazılı nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca, İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4313, Karar No: 2014/1898, Tarih: 26.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/4313 E.  ,  2014/1898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama ve bu suça teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, mala zarar verme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında: Katılan mağdur ...'i kasten yaralama suçundan TCK 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62 maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ... hakkında:

a) Katılan mağdur ...'i kasten yaralama suçundan TCK 86/1, 86/3-e, 29, 62, 50/1-a, 52/1-2 maddeleri uyarınca 6.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK 62, 52/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- Sanık ... hakkında: Katılan mağdure ...'i kasten yaralama suçundan TCK 86/2, 86/3-e, 29, 62, 50/1-a, 52/1-2 maddeleri uyarınca 2.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4- Sanık ... hakkında:

a) Katılan mağdur ...'i kasten yaralamaya teşebbüs suçundan TCK 86/2, 86/3-e, 35, 29, 62, 50/1-a, 52/1-2 maddeleri uyarınca 1.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

b) Mala zarar verme suçundan TCK 151/1, 29, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

c) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK 62, 52/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5- Sanık ... hakkında:

a) Katılan mağdur ...'i kasten yaralama suçundan TCK 86/2, 86/3-e, 29, 62, 50/1-a, 52/1-2 maddeleri uyarınca 2.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar ... ve ... hakkında, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerde; hem hürriyeti bağlayıcı hem de adli para cezası öngören anılan yasanın 13/1. maddesinin uygulanması sırasında, hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildiği halde, onun yanında verilen adli para cezasının da alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiği düşünülmeden, alt sınırdan yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Katılan-sanık ... vekilinin, temyiz dilekçesi içeriğine göre, katılan sıfatıyla temyiz isteminin de süresinde yapılmış olduğu kabul edildiğinden, tebliğnamedeki katılan sıfatıyla temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki görüş benimsenmemiştir.