muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14333, Karar No: 2023/15890, Tarih: 25.10.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, davacının davalı ile dava dışı ... Lojistik AŞ arasında imzalanan ... Bor İşletme Müdürlüğünün İhtiyacı Olan 63 Kişi İle Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımı işi kapsamında kırma eleme bölümünde çalıştığının anlaşıldığı, çalıştığı işyerinin faaliyet alanının bor mineralleri madenciliği işleri olduğu, çok tehlikeli sınıfındaki bir işyeri olduğu, kırma-eleme hizmetlerinin asıl işin son derecede önemli bir kısmı ve ayrı düşünülemeyecek bir parçası olduğu, bu işe temizlik ve hammadde hazırlama işi olarak bakılamayacağı için asıl ... olduğunun değerlendirildiği, İlk Derece Mahkemesince keşif sonrası alınan bilirkişi heyet raporunda yapılan tespitlerin, dosya kapsamına ve mevzuat hükümlerine uygun olduğu, buna göre davacının yaptığı işin yardımcı nitelikte olmayıp asıl ... niteliğinde bulunduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayalı olduğu ve davacı işçinin baştan itibaren davalı işçisi sayılması gerektiği, diğer taraftan dava tarihi itibarıyla sendika üyeliği işverene bildirilmeyen işçi yönünden, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan sendikasız işçi bulunmadığı anlaşılmakla davacının ilave tediye ücretinin fiilen aldığı ücret esas alınarak belirlenmesinin de isabetli olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları, 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Dairemizin 08.02.2023 tarihli ve 2023/1259 Esas, 2023/1646 Karar sayılı kararının ilgili kısmı şu şekildedir:

"...

2. Dosya içeriğine göre davacının kırma-eleme işçisi olduğu, davacı tarafından yapılan bu işin davalının asıl işi olduğu ve işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirmediği, davalı ile son alt işveren arasındaki hizmet alım sözleşmesinin konusu temizlik ve hammadde hazırlama işi ise de davacının fiilen asıl ... olan kırma-eleme işinde çalışmaya devam ettiği, açıklanan bu duruma göre Mahkemelerce varılan sonuçta bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmaktadır.

..."

3. Değerlendirme

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının başlığında ihbar olunan şirketlere yer verilmemesi, mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1753, Karar No: 2024/14404, Tarih: 07.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/1753 E.  ,  2024/14404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında; hakaret ve tehdit suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; savunma haklarının engellendiğine, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine, Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 16.12.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17561, Karar No: 2013/21521, Tarih: 05.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/17561 E.  ,  2013/21521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : ... hakkında hükümlülük ve müsadere,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

...'in hakkında verilen karara yönelik temyizi bulunma- dığından, sanık ...’in temyizine hasren yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...’in, bir sebebe dayan- mayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen

veya tamamen infazına karar verileceğine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12481, Karar No: 2020/251, Tarih: 15.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/12481 E.  ,  2020/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-g, 35/2, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, internet sitesi üzerinden cep telefonu ilanı verdiği, arayan katılan ile anlaşıp, 499 TL parayı hesabına gönderttiği, katılana kutu içerisinde telefon yerine çikolata gönderdiği, katılanın ise şikayette bulunarak gönderdiği paraya tedbir koydurduğu bu suretle gerçekleşen eyleminin nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen eylemin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5373, Karar No: 2014/23605, Tarih: 24.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5373 E.  ,  2014/23605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, idaresindeki motorsikletle seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi nedeni ile sağ taraftan yol dışına çıkan motorsikletin su kanalına düşmesi sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonrası yapılan ölçümde 165 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2034, Karar No: 2020/6605, Tarih: 09.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/2034 E.  ,  2020/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanmak, yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Katılan vekilinin 20/01/2015 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla temyiz isteminin, sanık ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olduğu anlaşılmakla, katılan vekili yönünden bu hükümlere hasren temyiz incelemesi yapılmıştır.

I-Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

İzmir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı 1 No’lu Rapor Değerlendirme Komisyonu’nun 19/11/2012 tarihli ve 2012/156 sayılı komisyon mütalaasında, sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan mütalaa verildiğinin belirtilmesine karşın, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 25/04/2013 tarihli 2013/16364 Soruşturma ve 2013/6282 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaanın atıf yaptığı 01/11/2012 tarihli ve 2012-A-746/20 sayılı vergi suçu raporuna uygun olarak “2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçundan açılan davaya devamla hüküm kurulduğu, ancak vergi suçu raporunda anlatılmasına rağmen, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince “2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği vergi dairesi başkanlığından sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

II-Sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek“ suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında, “2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak” ile “2009 ve 2010 takvim yıllarında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanıklardan ... hakkında Bornova Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 935 038 0188 vergi kimlik numaralı mükellefi olarak madeni yağ ticareti işi ile iştigal etmekteyken, iş yerinde kaçak motorin satışı yapıldığını yönündeki ihbar üzerine gerçekleştirilen arama işleminde “2009 ve 2010 takvim yıllarında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri, vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydettiği” ve “2010 takvim yılında sahte fatura kullandığının” tespit edildiğinden bahisle başlatılan soruşturma sırasında, sanığın iş yeri ile amcası olan diğer sanık ...’ın ilgilendiğini bildirmesi üzerine her iki sanık hakkında da atılı suçlardan kamu davası açıldığı; sanıkların savunmalarında birbirlerini suçlayarak iş yeri ile diğer sanığın ilgilendiğini belirtmek suretiyle suçlamaları kabul etmemelerine karşın, sanıklardan ...’ın vergi incelemesi sırasında alınan beyanında şirket işleri ile kendisinin ilgilendiği yönünde beyanda bulunması ve arama işlemine ilişkin dosya içerisinde herhangi bir bilgi ve belge bulunmaması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sanıkların iş yerinde ele geçirilen faaliyet konusu dışında kalan faturasız satışların kaydedildiği el defterleri, veresiye satış fişleri ve diğer belgelere, bir başka soruşturma kapsamında yapılan arama neticesi el konulduğunun dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine delil elde edilmesi amacıyla 5271 sayılı CMK uyarınca yapılan arama işlemi sonucunda, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nin 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabileceği ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen delillerin hukuka uygun kabul edilebileceği, ancak dosya içerisinde bahse konu arama işlemine ilişkin bilgi ve belgelerin yer almaması nedeniyle, arama işleminin CMK uyarınca usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığının tespit edilemediği anlaşılmakla; suça konu belgelerin ele geçirildiği soruşturma kapsamındaki arama, el koyma, şayet varsa ihbar tutanaklarının getirtilip incelenmek suretiyle delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıklardan hangisinin iş yeri ile fiilen ilgilendiği hususunun dosya kapsamından net olarak anlaşılamaması nedeniyle, dosya içerisinde yer alan defter ve belgelerdeki yazıların sanıkların eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması; gerekli görülmesi halinde kolluk araştırması yaptırılarak, suç tarihinde iş yerinin sanıklardan hangisi tarafından işletildiği, her iki sanığın da iş yeriyle fiilen ilgilenip ilgilenmediğinin tespitine çalışılması,

2-Sanıklardan hangisinin iş yeri ile fiilen ilgilendiği hususunun dosya kapsamından net olarak anlaşılamaması nedeniyle, dosya içerisinde yer alan defter ve belgelerdeki yazıların sanıkların eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması; gerekli görülmesi halinde kolluk araştırması yaptırılarak, suç tarihinde iş yerinin sanıklardan hangisi tarafından işletildiği, her iki sanığın da iş yeriyle fiilen ilgilenip ilgilenmediğinin tespitine çalışılması,

3-Sanık ...’ın işlediği iddia ve kabul olunan “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden;

a)Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının dosyaya getirtilmesi, bu şirketlerin tamamının yetkilisi/yetkilileri hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

b)Faturaları düzenleyen şirket yetkilisi/yetkililerinin duruşmaya celbi ile CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması; sanıkları tanıyıp tanımadıkları, faturaların düzenlenmesi sırasında sanıklardan hangisiyle muhatap oldukları hususlarının ayrıntılı olarak sorulması,

Sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık ... hakkında mahkûmiyet, sanık ... hakkında beraat kararları verilmesi,

4-Sanık ... yönünden kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14058, Karar No: 2018/2371, Tarih: 12.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/14058 E.  ,  2018/2371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın kesin nitelikte mahkumiyet hükmü kurulan yaralama eylemine yönelik temyiz isteminde bulunmadığı, temyiz isteminin sadece sanığın tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, elindeki çakı bıçağını açmadığını savunması ve 01.02.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre de bıçağın sustalı olmadığının ve el yardımıyla açılabildiğinin belirtilmesi karşısında, silahla tehdit suçunun unsurlarının ne şekilde oluştuğu tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın, eşinin diş tedavisini geciktirdiği iddiasıyla hastanede diş protez teknisyeni olarak çalışan müştekiyi başhekimliğe şikayet etmesi üzerine aralarında çıkan tartışmada birbirlerine yumrukla vurduklarının anlaşılması ve ilk haksız saldırının kimden geldiğinin belirlenememesi karşısında, olayın gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Sanığın sabıkasında görülen ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamların engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanan ve hapis cezası ertelenen sanık hakkında "daha önceden başka bir suç nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının bulunması nedeniyle" şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.