muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11163, Karar No: 2017/25621, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11163 E.  ,  2017/25621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2132, Karar No: 2013/7547, Tarih: 24.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2132 E.  ,  2013/7547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, tutuklu olarak kaldığı Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda koğuşunun değiştirilmesi için odanın camını kırması şeklindeki eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak

oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümde zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 254 TL müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsil edilmesi ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine, suça sürüklenen çocuğun “bu davada harcanan bir adet davetiye ücreti olan 5 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline” şeklinde yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/40719, Karar No: 2022/3608, Tarih: 03.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/40719 E.  ,  2022/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Özel belgede sahtecilik, Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Düşme, mahkumiyet

Sanık hakkında "özel belgede sahtecilik" suçundan açılan kamu davasında, Kozan 2.Asliye Ceza Mahkemesince 20.05.2013 tarihli, 2012/734 Esas ve 2015/274 Karar sayılı kararı ile sanığın özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği, hükmün katılanlar vekili ile sanık müdafisi tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 25.12.2013 tarihli, 2013/23924 Esas ve 2013/20048 Karar sayılı ilamı ile “...eylemin sübutu halinde, her bir takvim yılında işlenen, kendi içinde teselsül eden ayrı ve bağımsız sahte fatura düzenlemek suçunu oluşturacağı ve 213 sayılı Kanun'un 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın temini cihetine gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi” nedeniyle bozulması üzerine, Mahkemenin 18.05.2015 tarihli, 2014/29 Esas ve 2015/274 Karar sayılı kararı ile sanığın gene özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği, hükümlerin katılanlar vekili ile sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.03.2016 tarihli, 2015/9776 Esas ve 2016/2889 Karar sayılı ilamı ile “Vergi Usul Kanunu'na Muhalefet suçunu oluşturan sanığın eylemi nedeniyle 213 sayılı VUK'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Defterdarlık veya Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulmasından sonra Mahkemece 09.01.2017 tarihli, 2016/250 Esas ve 2017/11Karar sayılı kararla bozmaya kısmen uyulup kısmen de önceki 18.05.2015 tarihli, 2014/29 Esas ve 2015/274 Karar sayılı kararda direnilmesine karar verilerek, Vergi Usul Kanununa aykırılık suçundan dava şartı olan mütalaa bulunmadığından düşme, özel belgede sahtecilik suçundan da önceki 18.05.2015 tarihli hüküm gibi mahkumiyet hükümleri kurulduğu, bu hükmün de katılanlar vekili, katılan ... vekili, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14.06.2017 tarihli, 2017/13496 Esas ve 2017/4524 Karar sayılı kararı ile direnme kararı yerinde görülmediğinden dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.10.2021 tarihli, 2017/11-925 Esas ve 2021/452 Karar sayılı kararı ile Yerel Mahkemenin son uygulaması özde direnme kararı olmayıp kısmen eylemli uyma sonucu kısmen de ilk kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçelerle verilmiş yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesine karar verilmesi üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında, şikayetçi ve katılan olan müstahsiller tarafından, yetkilisi bulunduğu şirkete satılan ürünlere ilişkin düzenlediği suça konu müstahsil makbuzlarına müstahsiller adına sahte imza atmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Dairemizin önceki bozma ilamlarında da belirtildiği üzere, müstahsillerin adlarına atfen sahte imzalar atılarak düzenlendiği iddia edilen müstahsil makbuzlarının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununa göre stopaj vergisinin tevkifinde kullanıldığının anlaşılması karşısında, eylemin sübutu halinde, Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçunu oluşturacağı, Gelir İdaresi Başkanlığı Adana Vergi Dairesi Başkanlığınca 2004-2005 ve 2006 yıllarında düzenlendiği anlaşılan suça konu müstahsil makbuzlarıyla ilgili olarak, 213 sayılı VUK'nin zamanaşımını düzenleyen 113. maddesi ile 114. maddesindeki hükümler uyarınca inceleme yapılması ve mütalaa verilmesi imkanının bulunmadığının belirtilmesi karşısında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi gerekirken, bütün halinde Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçunu oluşturan eylemlerin ikiye bölünerek Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan mütalaa yokluğu nedeniyle düşme, özel belgede sahtecilik suçundan ise mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar ... ......., ..., ..., ... vekili, katılan ... vekili ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4686, Karar No: 2017/4414, Tarih: 28.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/4686 E.  ,  2017/4414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silah ile kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 86/1, 86/3-e, 35, 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın katılan ...’ye yönelik eyleminin sübutu kabul edilmiş, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin, ceza miktarına, takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi; Ancak,

Tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde katılan ... ile arkadaşı İbrahim'in çorba içmek amacıyla lokantaya gittikleri, kısa bir süre sonra aynı lokantaya alkollü olarak gelen sanık ... ve arkadaşlarının sataşmaları üzerine çıkan tartışmada Ferhat'ın katılanı, bıçakla, yaralama amacıyla kovaladığı ancak, Necmi'nin arkadaşlarının araya girmesi üzerine olayın son bulduğu, kısa bir süre sonra İbrahim'in tarafları barıştırmak için telefonla araması üzerine Necmi ve Ferhat'ın teklifi kabul ederek Hıdırlık Mevkiinde buluştukları, sanık ...'ın araçtan indiğinde hiçbir şey söylemeden savurduğu tokadın Necmi'ye isabet etmesi üzerine tartışmanın yeniden başladığı, Ferhat'ın aracından aldığı bıçağı Necmi’ye savurduğu, ancak isabet ettiremediği, ikinci kez bıçağı savurduğunda Necmi’nin bıçağı tutarak Ferhat'ın elinden aldığı olayda,

1)Sanığın mağduru silahla yaralama eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, tokatla vurarak adiyen yaralama eylemini ise tamamladığı anlaşılmakla, silahla yaralamaya teşebbüs suçundan ve adiyen yaralama suçundan ayrı ayrı hüküm kurularak

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi de nazara alınarak "bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı 5237 sayılı Yasanın 86/2-3-e maddeleri uyarınca cezalandırılmasına" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Kabule göre ise, silahla yaralamaya teşebbüs eylemi nedeniyle, mağdurun hiç isabet almadığı da değerlendirilerek, TCK’nun “şüpheden sanık yararlanır” genel prensibi uyarınca eylemin TCK’nun 86/2-3-e, 35. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden aleyhe yorum ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünceye gibi BOZULMASINA, 28/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18082, Karar No: 2013/19368, Tarih: 28.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/18082 E.  ,  2013/19368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçe ile, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... Dış Tic. San. ve Yatırım AŞ. avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26/1 ve 87. maddeleridir.

Dava konusu somut olayın, sigortalının çalıştığı inşaat alanında önde duran alçı torbalarının yağmurdan korunması için üzerlerine poşet gerdiği esnada, poşete takılan ve elektrikle çalışan gırgır tabir edilen makinadaki kaçak yüzünden makineye bağlı çekme halatında elektrik bulunduğu halde, sigortalının kenara çekmek maksadıyla eliyle tutması sonucunda vefat etmesi şeklinde gerçekleştiği, olayla ilgili olarak yapılan ceza yargılamasında sigortalının çalıştığı işyerinde Akpınar Ltd. Şti. nezdinde elektrik mühendisi ve şantiye şefi olan ...’ın da ceza aldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 53. (6098 Sayılı TBK md 74.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal; Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur. Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

Mahkemece,ceza davasında alınan kararın, kesinleşip kesinleşmediği, araştırılmaksızın ve orada kusurlu bulunan şahısların da, kararın kesinleşmesi halinde iş kazasının meydana gelmesinde kusurlarının bulunacağı hususu gözetilmeksizin,karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece,ceza davasında alınan kararın, kesinleşip kesinleşmediği, araştırılmaksızın ve orada kusurlu bulunan şahısların da, kararın kesinleşmesi halinde iş kazasının meydana gelmesinde kusurlarının bulunacağı hususu gözetilmeksizin,karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece,dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak ve ceza dosyası içeriği gözetilmek suretiyle, varsa, çelişki giderilerek, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilip, kusur oran ve aidiyetleri konusunda ceza davasında kesinleşen karar ile mahkum olan kimselerin de kusurlu olacağının kabulü ile, konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden yeniden oluşan uygun kusur raporu alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ... Dış Tic. San. ve Yatırım AŞ. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen diğer davalı yönünden davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da nazara alınarak karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Dış Tic. San. ve Yatırım AŞ.'ye iadesine, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/701, Karar No: 2019/7565, Tarih: 09.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/701 E.  ,  2019/7565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine, davalılardan ...İşletmeleri Genel Müd.vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan ... İşletmeleri Genel Müd. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan ... İşletmeleri Genel Müd.vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Davacı Kardeşlerin Manevi Tazminat İstemlerine İlişkin Hükümler Yönünden

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.Davacıların dava dilekçeleri ve ıslah ile Eş için 208.656,70 TL maddi, 200.000,00 TL manevi, çocuk için 84.552,51 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, anne-baba ve kardeşler için 50bin'er TL manevi tazminat talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince, davalı ... açısından husumet nedeniye davanın reddine, diğer davalılar yönünden maddi tazminat istemleri ile anne ve babanın manevi tazminat istemlerinin kabulüne, eş lehine 150.000,00 TL, çocuk lehine 130.000,00 TL, kardeşler lehine 40.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 01/11/2018 tarihli kararda başvurunun esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.Bölge Adliye Mahkemesince 01/01/2018 tarihinden sonra verilen kararlar için kesinlik sınırı 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin temyiz eden davalı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.O halde, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkındaki hükümlerin temyizi mümkün olmadığından, temyiz eden davalının açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer Hükümler Yönünden

2-Diğer Hükümler Yönünden

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ... Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ....'ne devredildiği anlaşılmaktadır.Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ... Genel Müdürlüğü'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren , iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.".

Aynı kanunun " Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5. maddesine göre,

"(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı çalışma şekli ve üretim metodlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.

e) Tehlikeli olanı tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.

f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek.

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek."

Yine 6331 sayılı Kanun " Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

"(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,

ç) Genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar gibi özel politika gerektiren gruplar ile kadın çalışanların durumu,

2) İşveren, yapılacak risk değerlendirmesi sonucu alınacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri ile kullanılması gereken koruyucu donanım veya ekipmanı belirler.