muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4020, Karar No: 2023/11676, Tarih: 19.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4020 E.  ,  2023/11676 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/298 E., 2016/46 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2015 tarihli ve 2015/1320 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/298 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararı ile sanığın silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

1. Atılı suçu işlediğine dair dosyada yeterli delil bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanık arasında daha öncede husumet bulunduğu ve aynı mahallede ikamet ettikleri, olay tarihinde saat 20.20 sıralarında katılanın tanık S.A. ile ikametinde bulunduğu esnada sanığın katılanın evine doğru tüfekle ateş ettiği ve katılanın demir giriş kapısının camının kırıldığı, katılanın camdan baktğında sanığı arkadan elinde birşey gizlerken yürüdüğünü gördüğü, sanığın aksayarak yürümesi nedeniyle teşhis ettiği, kısa bir süre sonra tekrar katılanın evine tüfek ile ateş edildiği ve bu defa pencere camlarının kırıldığı, olay yerinde ele geçen boş kartuşlar üzerinde yaptırılan incelemede olayda kullanılan av tüfeğinin 6136 sayılı Yasa kapsamı dışında kaldığı, sanığın bu suretle üzerine atılı silahla tehdit suçunu işlediğinin ilk derece mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda benzer beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda benzer beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği anlaşılmıştır.

4. Tanık S.A.'nın beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Kolluk güçleri tarafından tanzim olunan, 01.03.2015 tarihli Yakalama Tutanağı, Ev Arama Tutanağı ve Üst Arama Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

6. Dosya arasında sanığa ait el svaplarında atış artığına rastlanılmamış olduğuna ilişkin 27.03.2015 tarihli ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü Uzmanlık Raporu mevcuttur.

7. Mahkemece sanık hakkında mala zarar verme suçundan karar kesinleştiğinde suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde katılanın ikametine silahla ateş edilmesi suretiyle ikametinin cam ve kapılarına zarar verilmesi ve katılanın tehdit edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu inkar etmesi, evvelce taraflar arasında adliyeye yansıyan husumetin bulunuyor olması, dosyada mevcut uzmanlık raporuna göre sanığın el svaplarında atış artığına rastlanılmamış olması, olayın hemen akabinde sanığın yakalanması üzerine ikametinde ve üst aramasında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmamış olması ve tanık S.A.'nın olaya ilişkin olarak kimin ateş ettiği hususunda doğrudan görgüye dayalı bilgisi bulunmamakta olup katılanın kendisine sanık tarafından ateş edildiği yönünde söylemde bulunduğunu dolaylı olarak beyan etmiş olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın silahla tehdit suçunu işlediğine ilişkin yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/298 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/102, Karar No: 2021/1099, Tarih: 10.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/102 E.  ,  2021/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 11/10/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalı yönünden usulden reddine dair verilen 13/06/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ile davalılardan ...’in tüm, davalılardan ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davalılardan ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın ve yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve yayın istemlerine ilişkindir. Mahkemece, talebin davalılardan ... yönünden dava şartı yokluğu nedeniyle reddine; davalılardan ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalılardan ...’in imtiyaz sahibi olduğu Adana Haber Gazetesinin 16-17-18-19-20-23-30/09/2013 tarihli nüshalarında, diğer davalı tarafından kaleme alınan “Çetenin Kalemleri” “Bi arayalım adam bi defa paniklesin ib.e” “Örgütten talimatla haber yapmışlar” “Yarın Manşet a..k..m ana manşet hemde ya biat edecekler ya adam olacaklar hiç çaresi yok” “Sabah yazarı Ramoğlu’ndan Yeni Şafak’a ağır küfür” “Lan bugün gastenin manşetini size ayırdık adam bi aramazmı” “Çetenin kalemleri Türkiye gündeminde” başlıklı haberler ve aynı tarihli internet sitesinde yer alan yayınlarda, gerçek dışı söz ve ifadeler ile gazete logoları kullanılarak, müvekkili olan şirketin sahibi olduğu Sabah gazetesinin hedef alındığını ve gazetenin marka değerinin düşürüldüğünü, kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek, her yayın için ayrı manevi tazminat ve kararın yayınlanması isteminde bulunmuştur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, manevi tazminat isteminin bir bölümünün reddedildiği durumlarda, karşı taraf yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı yararına takdir olunan ücreti geçemez. Yerel Mahkemece açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalılardan ... yararına reddedilen manevi tazminat istemi yönünden vekalet ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, hükme yeni bir bent eklenerek “Davalılardan ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT’nin 10/2. maddesi uyarınca reddedilen manevi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir edilen 2.750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp bu davalıya verilmesine” biçimindeki sözcük dizisinin eklenmesine, davacı ile davalılardan ...’in tüm, davalılardan ...’in diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 59,30 TL'sinin davacıya, 59,30 TL'sinin de davalı ...'e yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna, davalı ... Söymez'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41771, Karar No: 2013/29554, Tarih: 18.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/41771 E.  ,  2013/29554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde 02/11/1998 tarihinden iş akdinin feshedildiği 07/07/2006 tarihine kadar işletme teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin haksız ve yasal olmayan nedenlerle feshedildiğini, çalıştığı ulusal bayram ve genel tatil günleri karşılığı ücretin ödenmediğini, kullanmadığı yıllık izinlerinin karşılığının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalı kurumun işçisi olmayıp şirket elemanı olduğunu, bu nedenle kendilerine husumet düşmediğini, ayrıca alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin feshinin haklı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının kıdemi dikkate alındığında 102 gün yıllık izin hakkı doğduğu dosya içinde yer alan imzalı yıllık izin belgelerinden davacının 89 gün izin kullandığı anlaşıldığı, bakiye 13 gün yıllık izin hakkı bulunduğu gözetilmeden, 21 gün üzerinden yıllık izin alacağı hesaplanması hatalıdır.

3-Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinin hepsinde çalıştığının kabulü ile bu alacak hesaplanıp hüküm altına alınmışsa da dinlenen davacı tanıklarının iş yerinde üçlü vardiya sistemi olduğu ve vardiyanın denk gelişine göre dini ve milli bayramlarda çalışıldığı yönündeki beyanları hesaplamaya elverişli değildir.

Mahkemece, tanıklar yeniden dinlenip dini ve milli bayramlarda çalışma yöntemi tam olarak belirlenip sonucuna göre ulusal bayram genel tatil alacağına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7058, Karar No: 2019/2478, Tarih: 05.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7058 E.  ,  2019/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu otobüsün tek taraflı olarak kaza yapması nedeniyle müvekkilinin yaralandığını belirterek, 1.000,00 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 33.585,81 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ... Sigorta vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile geçici iş göremezlik, kalıcı iş göremezlik zararı ile tedavi gideri istemine ilişkindir.

Davalı ... Sigorta A.Ş'nin, davacının yolcusu olduğu minibüsün zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu hususu çekişmesizdir. Davalı ... şirketi, davacının zararından öncelikle otobüsün zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortacısının sorumlu olduğunu iddia etmiş, mahkemece, bu hususta herhangi bir araştırma yapılmadan, davalı ... Sigorta A.Ş., davacının maddi zararlarından sorumlu tutulmuştur.

Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun "Sorumluluk ve Sigorta" başlıklı bölümünde düzenlenmiş olup; Kanunun 17. maddesinde "Şehirlerarası ve Uluslararası yolcu taşımacıları, duraklamalar dahil olmak üzere kalkış noktasından, varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelecek bir kaza nedeniyle yolcunun ölümü, yaralanması ya da eşyanın zarara uğramasından dolayı sorumludurlar" düzenlemesi yapıldıktan sonra, 18. maddesinde "Taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Kanun'un 17. maddesinden doğan sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar" düzenlemesine yer verilmiştir.

Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın "Tazminat Ödemesinde Öncelikli Sigorta" başlığını taşıyan B.8. maddesinde ise; "Meydana gelen zarar, öncelikle bu sigortadan karşılanır. Sigorta sözleşmesinin hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu sigorta teminatlarının üzerinde bulunması halinde teminatların üzerinde kalan kısım için; sırasıyla 13/10/1983 tarih ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre yapılması zorunlu olan mali sorumluluk sigortasına ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortasına başvurulur" denilmektedir. Buna göre taşıma ilişkisinde, taşımacılık mali sorumluluk sigortası, mali sorumluluk sigortası ve ihtiyari mali sorumluluk sigortası arasında sıralı sorumluluk ilişkisi kabul edilmiştir.

Somut olayda; davacı, yolcu otobüsünde yolcu olarak taşınmakta iken davaya konu kaza meydana gelmiştir. Kaza yapan aracın taşımacılık mali sorumluluk sigortası olup olmadığı araştırılmamıştır. Davalı ... Sigorta A.Ş. ise, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısıdır.

Yukarıda izah edilen sıralı sorumluluk esasına göre, davalı zorunlu mali mesuliyet sigortacısına, taşımacılık mali sorumluluk sigortası limitinin üzerinde bir zararın tespiti halinde limitin üzerinde kalan kısım yönünden veya taşımacılık mali mesuliyet sigortasının bulunmaması halinde meydana gelen zarar yönünden başvurulabileceği gözetilerek, kazayı yapan aracın, kaza tarihi itibariyle geçerli bir taşımacılık mali sorumluluk sigortası bulunup bulunmadığının araştırılması, bu poliçenin mevcudiyetine göre de davalı ... Sigorta'nın, maddi zarara ilişkin sorumluluğu hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş.'ne geri verilmesine 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4163, Karar No: 2018/10555, Tarih: 17.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4163 E.  ,  2018/10555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, sanıkların.... plakalı Fiat Doblo marka aracın arka kapı camını kırarak araçta bulunan Bosch marka matkap, bu matkaba ait kutu, şarj aleti, iki adet batarya ve matkap uçlarını çalarak olay yerinden ayrıldıkları, çaldıkları eşyaları hakimiyet alanına soktuktan sonra saat 02.00 sıralarında emniyet birimlerinin Ulubey Mahallesi 850. Sokak üzerinde sanıkları ellerinde matkap ile görünce durdurdukları, sanıkların söz konusu çalıntı malları inşaattan çaldıklarını söyleyerek polislerle birlikte yer gösterdikleri, sanıkların olayla hiç bir ilgisi bulunmayan bir inşaat alanını suç yeri olarak göstermeleri ve suça konu eşyaların mağdura teslim edilmesi hususunda, etkin pişmanlık iradesiyle hareket etmedikleri anlaşılmakla TCK'nın 168. maddesinin uygulanmamasının isabetli olduğu, her ne kadar 30.07.2018 tarihli dilekçe ile müştekinin tüm zararların giderildiği beyan edilmişse de, yakalanan malların tamamının müştekiye hırsızlıktan bir gün sonra iade edildiği, hırsızlık suçu açısından giderilecek herhangi bir zarar olmadığı, iadenin de TCK'nın 168. maddesindeki şartları taşımadığı, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/593, Karar No: 2016/1872, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/593 E.  ,  2016/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2015 tarihli ve 2014/217 esas, 2015/193 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 01/09/2015 tarihli ve 2015/819 esas, 2015/583 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 03/09/2015 tarihli ve 2015/1087 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür."

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.