muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27, Karar No: 2013/878, Tarih: 26.06.2013

Uyuşmazlık konusu 5510 sayılı Kanunun 56/2.maddesine dayalı olarak Kurumca açılan ve yersiz ödenen aylıkların geri alınmasına ilişkin davalar ile hak sahibi tarafından açılan Kurum işleminin iptali ve aylık bağlanması talebine ilişkin davalarda özellikle, boşanılan eşle kurulan ilişkinin “fiili olarak birlikte yaşama olgusu” kapsamında yer alıp almadığı, ilişkinin niteliği ve başlangıç tarihi açıkça ortaya konulmalıdır.

Bu doğrultuda, öncelikle T.C.Anayasası’nın 20.maddesi, 5510 sayılı Kanunun 59 ve 100.maddeleri, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 3, 45 ve 53.maddeleri, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun’un 28 ve 45.maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 32.maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 6, 24 ila 33.maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2 ve 6.maddeleri ve ilgili diğer mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı; hak sahibi ile boşandığı eşinin yerleşim yerleri, adres değişikliği ve nakilleri tarihleriyle saptanmalı, muhtarlık ve Nüfus Müdürlüğü gibi özel ve kamu kurumlarındaki bilgi ve belgelerden yararlanılmalı, ilgililerin elektrik, su, telefon aboneliklerinin hangi adres ve tarihte kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtlarındaki adresler ile mevcut ise 4857 sayılı Kanun gereği ücret ödemelerinin yapılabileceği banka kayıtları sorgulanmalı ve böylelikle boşanılan eşle fiili olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlığın incelenmesinde, davalıya boşanması sonrasında talebi üzerine 5434 sayılı TC. Emekli Sandığı Kanunu’na göre babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı, Kurum yoklama memurunun 05.04.2011 tarihli raporu doğrultusunda boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesiyle, ölüm aylığının kesildiği ve 01.11.2008 – 31.08.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirilerek icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında, davalıya yetim aylığının 5510 sayılı kanunun 56/son maddesi ile yapılan değişiklikten önce bağlanmış olması sonuca etkili olmayıp, 5510 sayılı Kanun’un Geçici 1 ve 4. maddelerinin somut uyuşmazlıkta uygulama yeri bulunmamaktadır. Kaldı ki, somut olay itibariyle de davalı kurum önceki maaşları değil, 01.11.2008 – 31.08.2011 tarihleri arasında yapılan ödemeleri talep etmektedir.

Bu nedenle, Mahkemece ayrıntıları yukarıda belirtilen araştırmalar eksiksiz olarak yapılarak, tarafların delilleri de toplanmak suretiyle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

O halde, yerel mahkemece aynı yönlere işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, yerel mahkemece aynı yönlere işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Dairenin bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.06.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7281, Karar No: 2022/11586, Tarih: 06.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7281 E.  ,  2022/11586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, karar verilmesine yer olmadığına

1- Sanıklar ... ve ... hakkında 2010 takvim yılı, sanık ... hakkında 2009 takvim yılı yönünden verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın CMK'nin 223. maddesi kapsamında hüküm niteliğinde olmayıp ve temyizi mümkün bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafisi ve sanık ...’ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3-Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22752, Karar No: 2018/7666, Tarih: 18.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22752 E.  ,  2018/7666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

... Mahallesi 336 ada 1 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, tüm emsaller yeterli şekilde irdelenmeden soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3887, Karar No: 2025/798, Tarih: 16.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/3887 E.  ,  2025/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1066 E., 2023/2025 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2012/1166 E., 2022/144 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, uçuş teknisyeni olan davacının bağlanan yaşlılık aylığının, itibari hizmet süresi değerlendirilerek yeniden hesaplanmasını, tespit edilecek ve ödenmesi gereken aylıklardan şimdiye kadar ödenmesi gereken fark aylıkların yasal faizleriyle tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, davalı Kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, bağlanan yaşlılık aylığının, itibari hizmet süresi değerlendirilerek yeniden hesaplanmasını, tespit edilecek ve ödenmesi gereken aylıklardan şimdiye kadar ödenmesi gereken fark aylıkların yasal faizleriyle tahsili istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7414, Karar No: 2010/19197, Tarih: 13.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7414 E.  ,  2010/19197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 409/1. maddesi uyarınca, oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Aynı maddenin 5.fıkrası uyarınca ise, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Somut olayda, taraflar arasında kambiyo takibinde borca itiraz nedeniyle yapılan yargılama sırasında, icra mahkemesince 11.08.2009 tarihli duruşma gününün taraf vekillerine tebliğ edildiği, borçlu veya vekilinin duruşmaya katılmadığı, alacaklı vekilinin ise mazeret dilekçesi vermiş olduğu, söz konusu celsede alacaklı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşmanın 29.12.2009 tarihine talik edildiği, bu celsede de, davanın, davacı tarafça 11.08.2009 günlü celseden itibaren 3 aydan fazla süreyle takip edilmediğinden bahisle  HUMK'nun 409/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmekteyse de; Ortada henüz mahkemece HUMK'nun 409/1. maddesi uyarınca verilmiş  bir işlemden kaldırma kararı olmaksızın davanın, davacı tarafından 3 aydan fazla süreyle takip edilmediğinden bahsedilerek açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5395, Karar No: 2023/1416, Tarih: 16.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5395 E.  ,  2023/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/200 E., 2022/276 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2011 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun( 5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b), (f) bendi ve 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan 06.06.2013 tarihli hükmün açıklanmasına, suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun 'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendleri, 110 uncu maddesi, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 8 ay 26 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve temyiz dışı sanık ... ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli kararı ile,

''Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 ... ve 2013/830 esas, 2014/502 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanıkların suç oluşturduğu veya oluşturmadığı ... görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı ... bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise,

Kabul ve uygulamaya göre ise,

Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve 18 yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi… nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun 'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendleri, 110 uncu maddesi, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı nedeniyle 8 ay 26 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve birinci fıkrasının (f) bendi gereğince, 4 ay 13 ... süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz dilekçesinde somut bir temyiz nedenine yer vermemiştir.

2. Katılan vekilinin temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı olan hükmün temyiz edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz dışı sanık ... ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte katılanı zorla kolundan tutup önce İnsan Hakları Parkına, sonrasında ise Yem Sanayi İlköğretim Okulu yanındaki parka götürdükleri, silah ile kafasına vurarak ve elleri ile darp ettikleri ve para getirmesini istedikleri iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası içerisinde bulunan 18.08.2011 tarihli adli muayene raporunda, katılanın ... bölgesi ve göz çevresinde 2 cm lik ödem ve kesi bulunduğu, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

3. Dava dosyası içerisinde bulunan 18.08.2011 tarihli olay tutanağında, Yem Sanayi İlköğretim Okulunu yanında darp edildiğinden bahisle müracaatçı bir şahsın bulunduğu anonsu üzerine olay yerine gelindiği, katılan ...'in suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı sanıklar tarafından silah ile tehdit edilip darp edildiği ve bu şahısların kendisinden para istediklerinden bahisle şikayetçi olduğu hususunun tutanak altına alındığı görülmüştür.

4. Dava dosyası içerisinde bulunan 18.08.2011 tarihli yakalama tutanağında, suça sürüklenen çocuk ...'ın tespit edilen adresinden yakalandığı, yapılan görüşmede temyiz dışı sanık ...'nın katılandan alacağı olduğu, olay günü katılanı ikametinin önünde gördükleri, birlikte parka gittikleri, ... ve katılanın konuşmaya başladıkları ve kavga ettikleri, ...'nın belinden silah çıkardığı, vurup vurmadığını görmediğini beyan ettiği hususlarının tutanak altına alındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

4. Dava dosyası içerisinde bulunan 18.08.2011 tarihli yakalama tutanağında, suça sürüklenen çocuk ...'ın tespit edilen adresinden yakalandığı, yapılan görüşmede temyiz dışı sanık ...'nın katılandan alacağı olduğu, olay günü katılanı ikametinin önünde gördükleri, birlikte parka gittikleri, ... ve katılanın konuşmaya başladıkları ve kavga ettikleri, ...'nın belinden silah çıkardığı, vurup vurmadığını görmediğini beyan ettiği hususlarının tutanak altına alındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Temyiz dışı sanık ... ile katılan arasında alacak verecek meselesi olduğu ve suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte olay günü katılanı zorla kolundan tutup parka götürdükleri, sanık ...'nın parayı istediği,'' parayı getirmezsen senin yanına bırakmayız evini biliyoruz evini kurşunlarız bütün aileni öldürürüz'' dediklerinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında hukuki bir ilişkiden ... alacağın tahsili amacıyla yağmaya teşebbüs suçundan da işlem yapılması gerektiği anlaşılmış ise de suça sürüklenen çocuk hakkında bu suç yönünden inceleme tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

Tüm dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımlar ile uyumlu adli muayene raporu, olay ve yakalama tutanak içerikleri, katılanın abisi olan tanık C.Y.'nin anlatımları birlikte değerlendirildiğinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır. Ancak;

1. Suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı sanıkların olay günü katılanı zorla parka götürdükleri, 100,00 TL para istedikleri, katılanın parasının olmadığını söylemesi üzerine ele geçirilemeyen silah ve elleri ile vurmak suretiyle katılanı darp ettikleri, katılanın parayı getireceğini söylemesi üzerine, suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı sanıklar tarafından ... bırakıldığı olayda, katılanın şahsına zarar verildikten sonra ... bırakılması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini hukuk aykırı bulunmuştur.

2. Suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı sanıkların soruşturma aşamasında verdikleri beyanlarında olayda silah kullanıldığını kabul etmeleri karşısında, eylemin silah ile gerçekleştirildiğine dair soyut iddia dışında delil bulunmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Yalnızca suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilen 01.12.2015 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuk hakkında 8 ay 26 ... hapis cezasına hükmedilmesi ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hak oluşturması nedeniyle, sanığın cezasının 8 ay 26 ... üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç ceza olarak 8 ay 26 ... hapis cezasına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.