muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9569, Karar No: 2016/9850, Tarih: 21.12.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/9569 E.  ,  2016/9850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ :İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM :Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Doktor olarak görev yapan sanıkların sağlık kurumuna gelmeyen hastalara reçete tanzim ettikleri ve eczacı ... tarafından hazırlanan reçeteleri incelemeden imzaladıkları iddia ve kabul edilmiş ise de, dosya kapsamında söz konusu imza ve tahrifatların sanıkların eli ürünü olup olmadığı konusunda bir bilirkişi raporunun bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle bu dosyadan tefrik edilen ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/119 Esas sayılı dava dosyasının halen derdest ise kanıtların birlikte değerlendirilmesi için bu dosya ile birleştirilmesi hususunun düşünülmesi, aksi halde o dosyadaki Emekli Sandığı müfettişi ..., Sağlık Bakanlığı müfettişi ..., SSK Müfettişi ... tarafından düzenlenen raporlar ile dosya içerisinde yer alan Bağkur tarafından düzenlenmiş raporların birer örneklerinin getirtilip incelenmesi, sanıkların isim ve imzalarının bulunduğu Bağkur, SSK ve Emekli Sandığına ait reçetelerdeki imza ve yazıların sanıkların el ürünü olup olmadığı yönünde konunun uzmanı bilirkişilerden rapor alınması, her bir sanığın düzenlediği reçeteler ve tarihleri tespit edilip, buna göre atılı suçun dava zamanaşımının dolup dolmadığı üzerinde durulması, bundan sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında tayin olunan ve ertelenen hapis cezalarının kısa süreli olduğu gözetilmeden TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmolunması suretiyle aynı Kanunun 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar, TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmalarından yasaklanmalarına" karar verilmesi yerine sadece "TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren 1 ay 15 gün süre ile kamu görevi üstlenmesinden yasaklanmalarına" şeklinde sınırlı uygulama yapılması,

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı Kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekili, sanıklar ..., müdafiileri ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4701, Karar No: 2011/15466, Tarih: 18.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4701 E.  ,  2011/15466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/07/2009 tarih ve 2008/849-2009/424 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .......tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerine ait ve davalı şirkete sigortalı bulunan konutun, 25.08.2004-07.10.2004 tarihlerinde meydana gelen fırtına ve yağmur sonucunda uğradığı hasar bedelinin, usulüne uygun müracaata rağmen ödenmediğini ileri sürerek, toplam 33.490.78 TL nin rizikonun gerçekleştiği tarihten itibaren işleyen en yüksek banka iskonto faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu rizikonun teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, bilirkişilerden alınan ek rapor doğrultusunda, sigortalı binada su baskını öncesi izolasyon hatası bulunduğuna dair bir ayıbın varlığını söylemenin teknik açıdan mümkün olmadığını, ek izolasyonun bozulan izolasyonunun giderilmesine ilişkin olduğunu, ek güçlendirme olarak yorumlanamayacağını, izolasyonun bozulmasının binadaki hasar olarak kabul edileceği ve poliçe kapsamında yorumlanması gerektiği gerekçesiyle, 33.490.78 TL nin 27.10.2004 tarihinden itibaren, 3095 sayılı Kanunun 1,2/1 maddeleri uyarınca hesaplanacak temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece verilen ilk kararda kabul edilen kısım yönünden yasal faize hükmedilmiş olmasına rağmen davacı tarafından bu hususun temyiz nedeni olarak ileri sürülmemesi ve bu konunun bozma kararı kapsamı dışında bırakılmış olması sebebiyle faiz türü bakımından davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşmuş bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13039, Karar No: 2020/796, Tarih: 15.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/13039 E.  ,  2020/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekiye ait kilitlenmeden çekilip kapatılan daire giriş kapısını aparat yardımıyla dil attırmak suretiyle açan sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4307, Karar No: 2016/11217, Tarih: 20.09.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4307 E.  ,  2016/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığını, kesen kurum işleminin iptali ile 23/10/2008 tarihinden itibaren kesilen aylıklarının yıllık artışlar uygulanmak suretiyle yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının aldığı ölüm aylığını kesen Kurum işleminin iptali, davacının kesilen aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin yazılı şekilde kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 14/04/2005 kesinleşme tarihli ilam ile anlaşmalı olarak eşinden boşandığı, 19/07/2005 tarihli başvurusu üzerine 08/10/2004 tarihinde vefat eden babasından dolayı aylık bağlandığı, Kurum tarafından yapılan tahkikat sonucu düzenlenen 15/07/2010 tarihli kontrol memuru raporunda; davacının eski eşi ...'in imzalı beyanında üç aya kadar birlikte yaşadıklarını, üç ay önce tartışmalar sonucu ayrıldıklarını,2005-2009 yılları arasında hep birlikte ikamet ettiklerini beyan ettiği, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 22/03/2010 tarihli yazısında davacının eski eşi ...k ile birlikte ikamet ettiğinin tespit edildiğinin belirtildiği, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 27/05/2014 tarihli yazısında ise belirtilen zaman zarfında kısa bir dönem 3-4 aya kadar eski eşi ile birlikte ikamet ettikleri ancak ondan sonra ayrı ayrı yerlerde yaşadıklarının belirtildiği, adres geri izleme raporlarından taraflaraın 25/06/2007 tarihinden itibaren farklı adreslerde kayıtlı oldukları, bu tarihten öncesine ait kayıtların dosya kapsamına alınmadığı,... Mahallesi muhtarı ve azasının dinlenildiği anlaşılmaktadır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı ... Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki ... ... kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... ... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı ... Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihinden itibaren, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden davacı ve boşandığı eşinin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, doğalgaz, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, eş zamanlı olarak aynı sağlık kuruluşunun sağlık imkanlarından faydalanıp faydalanmadığını belirlemek açısından ... İlçesi'nde yer alan kamu ve özel sağlık kuruluşlarından boşanan eşlere ait hastane kayıtları getirtilmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda, davalı Kurum tarafından davacı ve eşinin boşanma sonrasında beraber yaşamaya devam ettikleri iddia edilerek geriye dönük ödenen yetim aylıklarının davacıdan geri istendiği anlaşıldığından davacı ve boşandığı eşinin boşanma sonrasında fiili olarak birlikte yaşamaya devam edip etmediklerini, birlikte yaşamış iseler hangi tarihler arasında birlikte yaşadıkları tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturup tespit tarihinden geriye dönük olarak davacıdan tahsili istenen aylıklar yönünden elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4828, Karar No: 2018/11986, Tarih: 11.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4828 E.  ,  2018/11986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Ek karar tarihi : 16.04.2015

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 53/1. maddesi uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 89/5 ve 73/4. maddeleri kapsamında soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi olup, müşteki hüküm tarihinden sonra (14.04.2015 havale tarihli) şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiği, 16/04/2015 tarihli ek kararla kamu davasının 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilerek, ek kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafiinin şikayetten vazgeçmeden haberdar olduğu ve itiraz etmediği anlaşılmakla, hüküm tarihinden sonra verilen ek karar hukuki değerden yoksun olduğundan ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; şikayet yokluğundan 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda aynı kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün olduğundan CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkındaki DAVANIN DÜŞMESİNE, 11/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6774, Karar No: 2015/7163, Tarih: 10.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/6774 E.  ,  2015/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 9065 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11499,07 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 100 TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 9939 TL'na çıkarmıştır.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 9939 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.