muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8310, Karar No: 2007/10469, Tarih: 02.07.2007

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının iş kazası sonucu oluşan beden gücük kaybı nedeniyle uğramış olduğu maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacının maddi zararının belirlenmesinde, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamının esas alınacağı açıktır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net gelire tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontalama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontaya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonra da bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı yerleşmiş uygulamadır.Somut olayda ise; davacının pasif dönem zararı hesaplanmadan maddi tazminat miktarı bulunmuştur. Her ne kadar bu şekilde yapılan hesap raporuna dayalı maddi tazminat miktarı belirlemesi yönteme uygun değil ise de; davacının hesap raporuna esas alınan ücreti asgari ücret olduğundan aktif döneme göre hesaplanan tavan zararının 37.088.-YTL. olup, bağlanan gelirin en son peşin sermaye değerini bildiren yazı gereğince bu miktarın 91.981.-YTL. olduğu, pasif dönem zarar hesabı yapılsa dahi tavan zararın SSK. peşin sermaye değerinin altında kalacağı bu halde dahi gerçek zararının karşılanacağı anlaşıldığından maddi hesap raporunda pasif dönem zarar hesabı yapılmadan tavan zararın belirlenmesi bozma nedeni yapılmamışsada davacı, 25.06.2001 günlü ek dava dilekçesi ile 2.500.-YTL. manevi tazminat istemiştir. Bu dava dosyası ile birleştirilen bu talebinde davacının faiz istemi olmaksızın talepde bulunduğu sabittir. Bu halde mahkemenin HUMK.'nun 74.maddesinde yazılı "talepden fazlaya hüküm verilemez" kuralına aykırı olarak hükmedilen manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle: Hüküm fıkrasının 3.bendinde yazılı olan "olay tarihi olan 26.06.1991 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte" bölümünün silinerek hükümden çıkartılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 02.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20039, Karar No: 2014/12488, Tarih: 23.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20039 E.  ,  2014/12488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Olay tarihinde mağdurun ikametine gelen sanıkların, kendilerini doktor ve turizmci olarak tanıtarak ev kiralamak istediklerini belirtmeleri üzerine, mağdurun, kardeşine ait olan ve aynı apartman içerisinde bulunan evi sanıklara gösterdiği, sanıkların ellerinde bulunan ve hiç bir değeri bulunmayan Brezilya parasını mağdura gösterip, 2000 TL değerinde olduğuna dair yalan söyledikten sonra bu parayı sözde kaparo olarak verdikleri ve para üstü olarak bu duruma inanan mağdurdan 500 TL ve 100 euro para alarak haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, katılanın beyanlarına, teşhis tutanaklarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, bu şekilde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulama maddesi olarak TCK'nun 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunma haklarından yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindeki kişiler yönünden ise söz konusu hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gerektiği gözetilmeden kanundaki düzenlemeye aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi ve ayrıca dolandırıcılık suçundan sanıklar haklarında verilen hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezaları belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek ve yanlış usul uygulanarak sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, dolandırıcılık suçuna ilişkin "5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62/1, 168/2, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 250 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı kanunun 168/2 maddesi uyarınca yarı oranında indirim yapılarak 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı kanunun 52/2 maddeleri gereğince verilen 1 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 20.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ifadelerinin eklenmesi ve hüküm fıkralarındaki adli para cezasının miktarının belirlenmesine ilişkin kısımda sanıklara tayin olunan adli para cezalarının cümlesinden sonra gelmek üzere “TCK'nun 52/2 maddesi gereğince” ibaresi eklenmesi ve ayrıca hükümlerde yer alan, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1896, Karar No: 2022/1512, Tarih: 01.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/1896 E.  ,  2022/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

...

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05/08/2014 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23/11/2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, Düzce 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/11/2017 tarihli kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince 27/10/2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince 12/06/2020 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Düzce 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/11/2017 gün ve 2014/285 Esas, 2017/534 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a/6. maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a/6. maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyiz talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 27/10/2020 tarihli ek kararı ile davalılar vekilinin 11/11/2020 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 12/06/2020 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak dosyanın davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine, HMK 353/1-a/6. maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a/6. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 27/10/2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 01/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/23109, Karar No: 2023/304, Tarih: 12.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23109 E.  ,  2023/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/627 E., 2021/623 K.

SAYISI : 2021/İHK-21557

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulüne / İtirazın Kabulü ile Davanın Reddine

SAYISI : K-2021/55144

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulü ile kararın kaldırılmasına ve başvurunun reddine karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 11.07.2020 tarihinde davacının eşi ... 'nin yolcu olduğu davalıya trafik sigortalı aracın karıştırığı tek taraflı kazada vefat ettiğini beyanla, belirsiz alacak olarak 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının başvuru tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılamada talebini 128.576,62 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, yapılan ödeme ile borcun sona erdiğini, hesaplamanın TRH 2010 yaşam tablosu, 1,8 teknik faize göre hesaplama yapılması gerektiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...maluliyet raporunun yerinde olduğu ve aktüer bilirkişice usulünce hesaplama yapıldığı" gerekçesiyle, başvurunun kabulü ile 128.576,62 TL'nin 22.10.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Edenler

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili, yapılan ödeme ile borcun sona erdiğini, hesaplamanın TRH 2010 yaşam tablosu, 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hesaplanması gerektiğini belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... ... Genel Şartları uyarınca TRH 2010 yaşam tablosu, 1,8 teknik faize göre hesaplama yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin Kanun ve tarifeye uygun olduğu" gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kabulü ile ... kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

... kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

... kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, itiraz hakem heyetince alınan hesap raporunun Yargıtay tarafından benimsenen TRH 2010, progresif rant tekniğine uygun olmadığını, Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan hesap raporuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan desteğin yolcusu olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalan davacının açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; özellikle, Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan hesap raporunda PMF yaşam tablosu, progresif rant yöntemi ile pasif dönemde olan destek için AGİsiz asgari ücret benimsenip dava tarihinden önce yapılan ödemenin yeterli olduğunun belirlenmesi ve davacı tarafça ... kararına itiraz edilmemiş olmasına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan ... kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11394, Karar No: 2012/15147, Tarih: 13.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/11394 E.  ,  2012/15147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/03/2012

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece yargılama sırasında isteğin tazminata dönüştürülmesi üzerine 165.000 TL tazminatın tahsiline ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmekle Tetkik Hakimi ....raporu okundu, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, davalı ile kardeş olduklarını, anneleri muris H..'nin oğluna aşırı derecede düşkün olduğunu ölmeden önce kızından mal kaçırmak amacıyla 136 parsel sayılı taşınmazdaki 14 nolu bağımsız bölümü ölünceye kadar bakma akti ile davalıya devrettiğini, murisin akit sırasında temyiz kudretine sahip olup olmadığının bilinmediğini, olayda ölünceye kadar bakma aktinin şartlarının gerçekleşmediğini temlikin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını ve muvazaalı olduğunu, ileri sürerek 14 nolu bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının miras payı olan 1/2'sinin iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında taşınmazın 3.kişiye satılması nedeniyle davaya davalı M.E.E. E.aleyhine tazminat davası olarak devam ettiğini, taşınmazın değerinin 1/2'si olan 165.000,00 TL'nin murisin ölüm tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama aşamasında murisin ehliyetli olup olmadığı konusunda herhangi bir iddiada bulunmamıştır.

Davalı, tarafların anneleri H.'nin bakıma muhtaç ve hasta olduğunu, davacının murise bakmadığını, murisin kendisine bakıp gözetmeyeceği sonuç ve kanaati ile oğlu olan davalıya bakma ve gözetme şartı ile ölünceye kadar bakma aktini yaptığını, muris H.'nin ölünceye kadar akli melekelerinin son derece yerinde olduğunu, bu hususun doktor raporu ile tevsik edildiğini, ortada muvazaalı akit bulunmadığını, davanın haksız ve yersiz açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı İ.M. dava konusu 14 nolu daireyi malik M. E. E. E.'den emlakçı aracılığı ile tapuda yazılı miktar üzerinden satın aldığını, davacı ile davalıyı tanımadığını, taraflar arasındaki ihtilaftan haberi olmadığını , satın aldığında taşınmaz üzerinde herhangi bir kısıtlılık bulunmadığını, iyi niyetli 3.kişi olduğunu bildirip, hakkındaki talebin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tarafların murisi ile davalı arasında yapılan ölünceye kadar bakma akdinin şartlarının bulunmadığı, mirastan mal kaçırmak amacıyla yapılan muvazaalı bir akit olduğu, taşınmazın davadan hemen sonra 3.kişiye satıldığı, 3.kişi davaya dahil edilmesine rağmen davanın davalı aleyhine bedele dönüştürülmüş olduğu gerekçesiyle davacının payı oranında bedele hükmedilmiştir.

Mahkemece, tarafların murisi ile davalı arasında yapılan ölünceye kadar bakma akdinin şartlarının bulunmadığı, mirastan mal kaçırmak amacıyla yapılan muvazaalı bir akit olduğu, taşınmazın davadan hemen sonra 3.kişiye satıldığı, 3.kişi davaya dahil edilmesine rağmen davanın davalı aleyhine bedele dönüştürülmüş olduğu gerekçesiyle davacının payı oranında bedele hükmedilmiştir.

Bilindiği üzere BK'nun 511 ve devamı maddelerinde düzenlenen ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi, taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükleyen bir sözleşmedir. Başka bir anlatımla ivazlı sözleşme türlerindendir.Bu sözleşme ile bakım alacaklısı, sözleşme konusu malın mülkiyetini bakım borçlusuna geçirme; bakım borçlusuda bakım alacaklısına yasanın öngördüğü anlamda ölünceye kadar bakıp gözetme yükümlülüğü altına girer. Somut olayda; mirasbırakan Halise'nin dava konusu bağımsız bölümü davalı oğluna

24.07.2008 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile devrettiği,murisin taraflardan başka mirasçısının olmadığı,mirasbırakanın kayden paydaşı olduğu dava konusu olmayan 2 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını eşit olarak çocukları olan taraflara devrettiği,ölene kadar dava konusu taşınmazda oturduğu ve bakıcısının olduğu,miras bırakanın sağlığında dava açmadığı, davalının da miras bırakanın sosyal, beşeri her türlü ihtiyacını gidermek suretiyle bakıp gözettiği, aksi kanıtlanamayan tanık ifadeleri ile sabittir.

Bu durum karşısında ölünceye kadar bakım akdiyle devredilen taşınmazın temlikinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun kabulüne olanak bulunmamaktadır.

Öyle ise;davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değidir.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33305, Karar No: 2013/1325, Tarih: 16.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33305 E.  ,  2013/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü adına davaya katılma talebinde bulunulduğu ve adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında ...'nın katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Antalya ili, Merkez, Kale içi kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içinde yer alan, Vakıflar Bölge Müdürlüğü mülkiyetindeki tescilli Yivli Minare Camii'nin basit onarımının, Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 25/05/2006 gün ve 1009 sayılı kararı ile uygun bulunduğu, anılan karar doğrultusunda sözü edilen camiinin basit onarımı işinin Vakıflar Bölge Müdürlüğü tarafından, sanığın sahibi olduğu şirkete ihale edildiği, 01/08/2006 tarihinde işi teslim alarak Vakıflar Bölge Müdürlüğü denetiminde çalışmalara başlayan sanığın, camiinin dış cephe duvarları bitişiğinde yapılan drenaj kazısı sırasında mezarlara ve insan kemiklerine rastlanması üzerine çalışmayı durdurarak Müze Müdürlüğü'nü durumdan haberdar ettiği, dosya içerisinde mevcut 15/12/2009 tarihli bilirkişi raporunda, tescilli Yivli Minare Camii'nin basit onarımı işinin, yapının tüm çevresinde drenajı kapsadığının ve ihalenin bu şekilde oluştuğunun, yapılan işin başlangıçta drenaj kazısı niteliğinde olup kazının ilerlemesiyle ve insan kemiklerinin çıkmasıyla bu niteliğini kaybettiğinin, sanığın, ihale ile aldığı işteki sorumluluğunu yerine getirdiğinin ve yapılan kazının sözleşmede yer alan iş tanımından farklı olmadığının belirtildiği, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Koruma Kurulu'nun uygun görüşü ve Vakıflar Bölge Müdürlüğü'nün denetimi ile gerçekleştirilen onarım çalışmaları sırasında mezarlar ve insan kemikleri ile karşılaşılması üzerine sanık tarafından ilgili Müze Müdürlüğü durumdan haberdar edilerek çalışmaların durdurulduğu, açıklanan süreçte sanığın, kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanında kalan tescilli Yivli Minare Camii'ne zarar vermek kastı ile hareket ettiği sonucuna varılamayacağı, bu nedenle mahkemece atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığı kabul edilerek sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;