muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12414, Karar No: 2019/18321, Tarih: 17.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12414 E.  ,  2019/18321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... Nakliye Pazarlama İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilin davalı işyerinde 14/12/2000 tarihinden 04/12/2010 tarihine kadar kamyon şoförü olarak çalıştığını, davalının 04/12/2010 tarihinde müvekkiline şifahi olarak "bırak işi, muhasebeye git tazminatını al" diyerek iş akdini haksız olarak feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davacı tarafın müvekkil şirkette vasıfsız işçi olarak 08/04/2005 tarihinde işe başladığını ve kendi isteği ile sebep bildirmeksizin ayrıldığı tarihe kadar çalıştığını, davacı tarafın dilekçesinde belirttiği üzere 14/12/2000 tarihinde müvekkil şirkette çalışmadığını, şirketi mi yoksa şahsı mı işveren olarak muhatap aldığının belli olmadığını, şirkette çalıştığı süre zarfında ücretinin zamanında ve tam olarak ödendiğini, sigorta primlerinin eksiksiz şekilde yatırıldığını ve tüm haklardan yararlandığını, davacı yanın dilekçesinde aktardığı hadise ve konuşmanın gerçekleşmediğini, davacının kendisini işten attırmak için kasıtlı olarak işleri aksattığını ve sebep yok iken kendi isteği ile 04/12/2010 tarihinde işe gelmediğini, kendisinden haber alınamayan davacı için müvekkil işyerinde 04/12/2010 tarihinden 24/12/2010 tarihine kadar düzenli şekilde mazeretsiz şekilde işe gelmediğine dair tutanak tutulduğunu, bu süre zarfında işe gelmeme mazeretinin geçerli ve kabul edilebilir bir nedene dayandırılmaması durumunda iş aktinin feshedileceği hususunun kendisine bildirildiğini, davacı tarafın ... 2. Noterliği'nin 22/12/2010 tarih ve 010557 yevmiye nolu cevap yazısı ile geçerli bir mazeret sunamadığını, davacı tarafın fazla çalışma yapmadığını, davacının fazla mesai alacağı bulunmadığını, yıllık ücretli izinlerini kullanan davacının gerek resmi ve gerekse dini bayramlardaki tüm ücretli izinlerinin verildiğini, hafta sonu çalışması olmayan davacının davalı müvekkil şirketten hiçbir hak ve alacağının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalı şirketten tahsiline, davalı ... yönünden davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalı şirketten tahsiline, davalı ... yönünden davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan ... Nakliye Pazarlama İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı ... Zahire Kantariye Nakliye Pazarlama İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma süresinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına itibarla davacının ayın 2/3'ünde (20 gün) seferde olduğu, haftada 7 gün, günde 9 saat olmak üzere haftada 63 saat çalıştığı ve 18 saat fazla çalışmasının bulunduğu tespitine göre davacının fazla çalışmaları hüküm altına alınmış, diğer yandan hafta tatili çalışma ücreti isteminde bulunan davacının hafta tatili günlerinin 2/3'ünde çalıştığı kabul edilerek bu istemi de %30 karineye dayalı makul indirimi ile kabul edilmiştir.

Davacının hafta tatil ücreti ayrıca hüküm altına alındığına göre, bu çalışmaya denk gelen güne ait 7,5 saatin fazla mesai hesabında dikkate alınmaması gerekir. Aksi halde mükerrer olarak alacağın hüküm altına alınması sözkonusu olacaktır. Mahkemece bu olgu dikkate alınmaksızın mükerrer tahsile yol açacak şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece yapılacak iş 6 gün çalışılan hafta için 6x9=54 saat-45=9 saat, 7 gün çalışılan hafta için ise 9+1,5=10,5 saat fazla mesai hesaplayıp, %30 karineye dayalı makul indirim yaparak sonuca gitmektir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4397, Karar No: 2019/2817, Tarih: 27.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4397 E.  ,  2019/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15/05/2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine Dairemizin 2016/4841 Esas, 2016/6164 Karar 23.05.2016 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/12/2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın hükmen reddi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, 02.11.2008 tarihinde ölen müvekkilin mirasbırakanı Mümin Taşkara’nın terekesinin borca batık olduğunu beyanla mirasın hükmen reddinin tespitini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mirasın hükmen reddine ilişkin olarak açılan davalarda, murisin ölüm tarihi itibariyle terekesinin açıkça borca batık olup olmadığının ve mirasçıların terekeyi kabul anlamına gelen işlemler yapıp yapmadıklarının araştırılması gerekmektedir. Türk Medeni Kanunu’nun 605/2 maddesi hükmü gereğince mirasın hükmen reddine (terekenin borca batık olduğunun tespitine) ilişkin talepler, süreye tabi olmayıp mirasçıların iyiniyetli ya da kötüniyetli olmalarının bir önemi bulunmamaktadır. Murisin ödemeden aczi ölüm tarihine göre belirlenir. Ölüm tarihi itibariyle, murisin tüm malvarlığı terekenin aktifini, tüm borçları ise terekenin pasifini oluşturur. Terekenin pasifinin aktifinden fazla olması terekenin ödemeden aczini ve dolayısıyla da terekenin borca batık olduğunu gösterir (TMK m. 605/2). Mirasın hükmen reddine ilişkin olarak açılan davalarda, terekenin açıkça borca batık olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. İcra takibi sonunda aciz vesikası düzenlenmesi halinde terekenin borca batık olduğu kabul edilir. Aksi halde terekenin borca batık olup olmadığı, murisin malvarlığı bulunup bulunmadığının usulüne uygun olarak bankalar, trafik tescil müdürlüğü, vergi daireleri, belediyeler ve tapu müdürlüğü v.b. kurum ve kuruluşlardan sorulması, murisin alacak ve borçları zabıta marifetiyle de araştırılarak aktif malvarlığı ile takibe konu borç miktarı gözönünde tutularak aktif ve pasifinin tereddüde neden olmayacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Ayrıca TMK'nun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına ilişkin Tüzüğün 39/2. fıkrası gereğince mirasın reddi yetkisini içeren özel vekaletname sunulması zorunludur.

Borcun, mirasbırakanın şahsi vergi borcu değil, ortağı ve temsilcisi olduğu limited şirketin vergi borcu olduğu anlaşılması halinde; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.7.1998 tarihli 4369 sayılı Yasayla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Aynı Kanuna 25.5.1995 tarihli 4108 sayılı Kanunla ilave edilen Mükerrer 35. madde hükmüne göre de; tüzel kişilerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Şu halde açıklanan yasal hükümler gereğince, mirasbırakanın; “ortağı” ve “temsilcisi” olduğu limited şirketin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak “koyduğu sermaye hissesi oranında” doğrudan doğruya; “temsilcisi” olarak da şahsi sorumluğu söz konusudur. Mirasbırakanın yasal mirasçısı olan davacılar hakkında, amme alacaklısı tarafından henüz takibe geçilmemiş olması, yasal mirasçıların borç tehdidi altında olmadıkları anlamına gelmez. Öyleyse, bu işten anlayan bilirkişi veya bilirkişiler eliyle; mirasbırakanın, “ortağı” ve “yasal temsilcisi” olduğu limited şirketin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve mirasbırakanın şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi; amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise; bu halde davacıların borca batıklığın tespiti istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi; değil ise, mirasbırakanın ölüm tarihi itibarıyla tespit edilen terekesi aktifinin, borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu yönler araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Ayrıca, murisin ölüm tarihi itibariyle terekesinin açıkça borca batık olup olmadığı ve mirasçıların terekeyi kabul anlamına gelen işlemler yapıp yapmadıkları araştırılmamıştır. ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün yazı cevabında bildirilen mirasbırakanın ... vergi numaralı mükellefiyeti nedeni ile vergi borcunun kaynağı araştırılmamıştır. ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün yazı cevabında bildirilen mirasbırakanın ... vergi numaralı mükellefiyeti nedeni ile vergi borcunun ölüm tarihindeki miktarı araştırılmamıştır. Mirasbırakanın temsilcisi olduğu ... Vergi Dairesi Müdürlüğünce bildirilen Taşkaralar Kollektif Şirketinin akıbeti ve aktif ve pasif değerleri araştırılmamıştır. Mirasbırakanın Halkbankasında bulunan hesabının mirasbırakanın ölüm tarihinden sonraki hesap hareketlerinin detayları, hesaptan para çekilip çekilmediği, çekilmişse kim tarafından çekildiği, nakit yatan paraların kim tarafından yatırıldığı, kredi ve taksit ödemelerinin kim tarafından yapıldığı tespit edilmemiştir. Mirasbırakanın aktifinde yer alan taşınmazlarının keşif yapmak ve bilirkişiden rapor almak sureti ile ölüm tarihindeki değerleri belirlenmemiştir. ... Belediyesinden 17.12.2013 tarihli yazı cevapları ile bildirilen 899,93TL vergi borcunun kaynağı ve ölüm tarihindeki değeri araştırılmamıştır. Mirasbırakanın su ve elektrik borçlarının ölüm tarihindeki değerleri tespit edilmemiştir. Eksiklikler giderilmeksizin karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20266, Karar No: 2012/5247, Tarih: 27.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/20266 E.  ,  2012/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 27/02/2012 gününde oybirliğiyl
Yargıtay — Esas No: 2013/45, Karar No: 2013/185, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/1-45 E.  ,  2013/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2011/57216

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık M. D..'ın  TCK'nun 170/1-c, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000 Lira, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 62, 50, 52 ve 54. maddeleri uyarınca 6.000 ve 375 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve müsadereye ilişkin, Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.06.2009 gün ve 359-205 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.10.2012 gün ve 3735-7221 sayı ile;

"...Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

A)Sanık Mehmet Sait Dündar hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (onanmasına),

B) a-M. D..'in işyeri camına ateş edilmesi eylemi ile ilgili olarak yapılan incelemede; sanık M. D..'ın, işyerinin içerisinde olduğunu bildiği, M. D..'i korkutmak kastıyla ruhsatsız tabancası ile bu işyerine doğru 2 el ateş etmekten ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

b-Sanık M. D..'ın adli sicil kaydındaki sabıkasının tekerrüre esas olup olmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 08.11.2012 gün ve 57216 sayı ile; Özel Dairece bozma kararının verildiği tarihten önce sanığın ölmesi nedeniyle hükmün bozulmasına ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 26.12.2012 gün ve 5519-10056 sayı ile; "Sanığın 23.12.2009 tarihinde öldüğü nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmekle (bozulmasına), düşme kararı verilmediğinden bu konuda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine" karar verilmesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi halinde yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Yargıtay C.Başsavcılığınca  UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 23.12.2009 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Yargıtay C.Başsavcılığınca  UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 23.12.2009 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi halinde kovuşturma imkanının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece düşme kararı verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirdiğinden iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak ölümden önce tahsil edilmiş bulunan para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları da mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya sanık adına tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan evrakın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi durumlarda, ölümün kamu davasının düşürülmesini gerektiren bir neden olduğu da göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilerek yerel mahkemelerce mahallinde yapılan araştırmada sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesinin sağlanması gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 1560-81, 05.03.2013 gün ve 131-75, 13.03.2012 gün ve 360-95, ile 06.05.2008 gün ve 97-101 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı üzerine Özel Dairece, UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinde sanığın hükümden sonra 23.12.2009 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK’nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca müsaderesine hükmolunan eşyayı da kapsayacak şekilde gereken hükmün mahkemesince verilmesinin temini için itirazın kısmen kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesinde  bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ölüm nedeniyle düşme kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının düşme kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3587, Karar No: 2012/20331, Tarih: 28.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/3587 E.  ,  2012/20331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı yasanın 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü, aynı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 maddesinin hapis cezası ile adli para cezasını içerdiği gözetilerek;

Adli para cezası, hapis cezasına göre lehe olduğu halde, mahkemece 5846 sayılı yasanın 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinin tatbik edilmesi halinde tercih edilecek para cezasının aleyhe olacağı şeklindeki gerekçeyle aynı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 maddesine göre hapis cezası ve adli para cezasının tatbiki suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326.maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 28.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25892, Karar No: 2014/1215, Tarih: 27.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25892 E.  ,  2014/1215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların akrabaları olan katılanların arazilerini duvarla çevirmesine sinirlendikleri, sanık ...’in katılan ...‘un diktiği ceviz fidanını teneke kutusu ile birlikte söküp çıkardığı, sanık ...’nin ise duvar inşaatında kullanılan çimento torbalarına zarar verdiği iddia olunan olayda; teneke kutu içinde dikili olan ve sanık tarafından yerinden çıkartılan ağacın başka bir yere yeniden dikildiği ve hayatiyetini kaybetmediği, çimento torbalarının da zarar görmediği anlaşıldığından mala zarar verme suçundan sanıkların beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.