muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5249, Karar No: 2023/12003, Tarih: 07.11.2023

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, kusuru kabul etmediklerini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, tek taraflı kazada kusur raporu alınmasına gerek olmadığı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve Progresif Rant Yöntemi'ne göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olduğu, sürücünün ehliyetsiz olması nedeniyle % 20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği, vekalet ücretinin maktunun altında kalmamak kaydıyla 1/5 oranında olması gerektiği gerekçesiyle itirazın kısmen kabulüne, davanın kısmen kabulü ile 51.196,00 TL’nin 06.07.2021 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1.65 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, kusuru kabul etmediklerini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 27.02.2020 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

İtiraz Hakem Heyeti'nin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

İtiraz Hakem Heyeti'nin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, başvurunun usule uygun olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve Progresif Rant Yöntemi'ne göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmasına, tek taraflı kazada kusur raporu alınmasına gerek olmamasına ve vekalet ücretinin doğru olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1328, Karar No: 2015/2639, Tarih: 27.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1328 E.  ,  2015/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/69989

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/12/2013, 2009/209 (E) ve 2013/457 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, olası kastla yaralama.

1-) Sanık hakkında mağdurlar yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerini temyizde hukuki yararı bulunmadığından ve temyiz istemi gerekçeye de yönelik olmadığından, sanık müdafiinin bu hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının, temyiz dilekçeleri içeriğine göre sanık mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs ve mağdur yönelik olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık mağdurlar yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerini temyiz ettikleri anlaşılmakla, temyiz incelemesi bu hükümlerle sınırlı yapılmıştır.

A-) Sanık mağdur öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet ve mağdur yönelik kasten yaralama suçu yönünden verilen beraat hükümleri yönünden; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık mağdur yönelik kasten yaralama suçundan elde edilen delillere göre, CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca, mahkumiyete yeter, nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanık mağdur yönelik suçunun sübut bulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a-) Sanık mağdur yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b-) Sanık mağdur yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden; Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay günü nişan kutlaması yapan mağdur ve yakınları ile yine aynı yerde alkol alan sanık ve arkadaşları arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında mağdur ve yakınlarının sanık darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde yaralamaları üzerine sanık bıçakla mağdur sternum sağ ve sol bölgesinden iki kez, sol ön aksiller hatta 10. kot üzerinden bir kez olmak üzere toplamda üç kez yaraladığı, sternum soluna isabet eden bıçak darbesinin toraksa nafiz olup pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine, sol aksiller bölgesine isabet eden bıçak darbesinin kolon perforasyonuna ve hayati tehlike geçirmesine, sternum sağ tarafına isabet eden bıçak darbesinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde olduğu olayda;

aa-) Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

bb-) Mağdur ve yakınlarından sanık yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyuta göre asgariye yakın bir oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde 2/4 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

B-) Sanık mağdur yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmü yönünden; Sanık mağdur ile kavga ettiği sırada elindeki bıçağı rastgele salladığını kabul etmesi ve mağdur da sol işaret parmağından kesi oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde yaralandığı dikkate alındığında, sanık mağdur yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

C-) Sanık mağdur kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

a-) Sanık mağdur yönelik silahla ve hayati tehlike doğuracak şekilde yaraladığına ilişkin iddianame ile açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilerek CMK.nun 225. maddesine aykırı davranılması,

b-) Kabule göre de; Sanığın ele geçirdiği bıçağı rastgele salladığı sırada mağdur da sol göğüs bögesinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; Sanığın sonucu bilerek ve isteyerek doğrudan kasıtla hareket ettiği anlaşılmakla, eyleme bağlı ortaya çıkan kastının mağduru kasten yaralama olduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde TCK.nun 21.maddesinin tatbik edilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17689, Karar No: 2011/1101, Tarih: 21.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/17689 E.  ,  2011/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkisiz kimsenin vesikada sahteciliği

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 356 ve 647 sayılı Yasanın 4.mad.810 YTL.apc.nın 647 s.Y.nın 6.mad.ertelenmesi

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde yer alan “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır.” hükmü ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere görevli dairelerin tayininde iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.05.1995 gün ve 153/175, 29.05.1995 gün ve 154/176, 08.02.2000 gün ve 13/21, 22.02.2000 gün ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sanığın 28 Mart 2004 yerel seçimlerinde oy kullanmak için Kesmetepe beldesinde ikamet etmediği halde ikamet ediyormuş gibi sahte ikametgah ilmühaberi alıp bu ilmühaberle, seçimlerde oy kullanmak amacıyla İlçe Seçim Kurulu’na kayıt yaptırdığından bahisle, suç ve iddianame tarihlerinde yürürlükte bulunan 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 142/1.maddesinde düzenlenen suç tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8455, Karar No: 2024/5850, Tarih: 09.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8455 E.  ,  2024/5850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2871 E., 2022/1151 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün 17.08.2022, 27.08.2022 tarihli dilekçelerinde eski hale getirme talepli olarak temyiz başvurusunda bulunduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 01.09.2022 tarihli ek kararı ile öğrenme üzerine süresinde temyiz ettiği kabul edilmekle, dosyanın bu sanık yönünden Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiği halde, Tebliğname'de bu temyiz yönünden görüş bildirilmemiş olduğu; suça sürüklenen çocuk ... ... ... hakkında Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 28.07.2022 tarihli ek kararı ile hükümlü ve müdafiinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği, ek kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 02.08.2022 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, bu konularda ek tebliğname düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/86, Karar No: 2022/424, Tarih: 13.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/86 E.  ,  2022/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Samsun 2. Asliye Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli, 2018/543 Esas ve 2018/746 Karar sayılı kararı

Suçlar : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından sanık ... hakkında Samsun 2. Asliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 25.12.2018 tarihinde 2018/543 Esas, 2018/746 Karar sayı ile verilen mahkûmiyet hükümleri sanık müdafisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 25.11.2021 tarihinde 2021/11213-10936 Karar sayılı karar ile sanık hakkındaki hükümlerin onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Dairemizin kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında özetle; “213 sayılı VUK'nin 359. maddesinde sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma fiillerinin aynı fıkrada düzenlendiği, bu eylemlerin seçimlik hareketler olduğu, dolayısıyla aynı fıkra içerisinde hem düzenleme ve hem de kullanmanın düzenlenmesi nedeniyle sanığın düzenleme ve kullanma eylemlerinden ayrı ayrı cezalandırılmasının yerinde olmadığı, sahte fatura kullanma ve düzenleme eylemleri nedeniyle bir takvim yılı içerisinde sadece bir kez cezalandırılması gerektiğinin düşünüldüğü, yine Vergi Usul Kanunu'nun 174. maddesine göre, "Defterler hesap dönemi itibarı ile tutulur. Kayıtlar her hesap dönemi sonunda kapatılır ve ertesi dönemin başında yeniden açılır. Hesap dönemi normal takvim yılıdır." şeklinde olduğu, bu nedenle her takvim yılının ayrı suç olması gerektiğinin düşünüldüğü, sanık her takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenleyip kullandığı için TCK'nin 43. maddesinin uygulanması gerektiği” belirtilmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Tartışmanın konusu, aynı takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının zincirleme biçimde işlenmiş ayrı ayrı suçlar olup olmadığı hususunda olup; Dairemizin 213 sayılı VUK'nin 359. maddesi sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma fiillerini aynı fıkrada düzenlemiş olsa bile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden bağımsız suçlar olup birbirine dönüşemeyeceği, aynı takvim yılında işlenen suçlara zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yönündeki, yerleşik içtihatları nedeniyle ve itiraz konusu karardaki gerekçeye göre; Dairemizin kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde görülmediğine,

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde görülmediğine,

2) 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesine katılmamakla birlikte Dairemizin 25.11.2021 tarih ve 2021/11213-10936 Karar sayılı ilamında belirtilen sanık hakkında TCK'nin 43. maddesine göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yönünde Başkan ....'in karşı oyu ile 13.01.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

ÇOĞUNLUK OYUNA KATILMAMA NEDENLERİ

İddia ve Davanın Geçirdiği Aşama;

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.04.2014 tarih ve 2014/3029 Esas no.lu iddianamesi ile ".... Mobilya İnşaat İthalat İhracat Sanayi Ticaret Ltd.Şti."nin yetkilisi olan sanık hakkında 2013 yılı içerisinde yapılan inceleme sonucunda, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği ve aynı takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddia olunarak kamu davası açılmış, şirketin form Bs ile bildirimde bulunduğu satışlarının 2010 yılında 159 belge, 2011 yılında 44 adet belge., 2012 yılında 160 adet belge , form Ba ile sahte fatura düzenleyicisi şirketlerden yaptığı alışlarının 2010 takvim yılında 53 adet belge, 2011 takvim yılında 132 adet belge , 2012 takvim yılında 67 adet belge olduğu vergi incelemesi ile anlaşılmış ve Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2018 gün ve 2018/543 E. 2018/746 K. sayılı ilamı ile sanığın 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ilişkin sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri sebebiyle sanık hakkında ayrı ayrı 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1, TCK'nin 62, 53. Maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılarak, toplam 18 yıl 9 ay hapis cezasına ilişkin hüküm.

Uyuşmazlığın Konusu;

Yüksek 11.Ceza Dairemizde yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 25.11.2021 tarih ve 2021/11213 Esas, 2021/10936 Karar sayılı ilam ile Sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 yıllarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 359. maddesinde tanımlanan kaçakçılık suçundan, sanığın üç yıl süren eyleminin her takvim yılı için ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurularak toplam 18 yıl 9 ay hapis cezasına ilişkin hükümlerin onanmasına dair çoğunluk görüşüne; sanığın hukuki bir kesinti olmadan devam eden eylemlerine TCK'nin 43. maddesine göre “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında” değerlendirilerek bozulması gerektiğinden çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.

İlgili Yasa Hükümleri;

“213 sayılı Vergi Usul Kanunu madde 359 – (Değişik: 23/1/2008-5728/276 md.)

İlgili Yasa Hükümleri;

“213 sayılı Vergi Usul Kanunu madde 359 – (Değişik: 23/1/2008-5728/276 md.)

2-b) Vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar, üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge, sahte belgedir.”

213 sayılı Vergi Usul Kanununda düzenlenen “kaçakçılık suçları ve cezaları” maddesinde ve ilgili kanununun sair maddelerinde sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında her bir takvim yılının ayrı bir suç olduğuna dair bir düzenleme olmadığı gibi diğer kanunlarda da bu konuda herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

Her takvim yılının ayrı suç olarak kabul edilmesine gerekçe gösterilen "hesap dönemi"ne ilişkin yasal düzenleme;

213 sayılı Vergi Usul Yasası'nın 174.maddesi "Defterler hesap dönemi itibarı ile tutulur. Kayıtlar her hesap dönemi sonunda kapatılır ve ertesi dönemin başında yeniden açılır. Hesap dönemi normal takvim yılıdır." şeklindedir.

174. maddesindeki "hesap dönemi" ile ilgili düzenleme vergi mükellefinin vergiye esas ticari defterlerinin defter düzenini sağlamak için vergi sistematiği içinde vergisel hesaplamaları yapmak, mali tabloların hesabının yapılabilmesi kırtasiye ve vergi analiz kolaylığı için getirilmiş bir düzenlemedir. Beyannamelerin belli tarihlerde verilmesinin amacı da vergi idaresinin vergi düzenini sağlamak,vergi sistematiği düzenlemek amacına yöneliktir. Ceza kanunu açısından sanığın suç işleme iradesi,kast,zincirleme suç kavramları ile alakası olmayan ve 213 sayılı vergi usul kanunun defter tutma düzeni ile ilgili ikinci bölüm içinde düzenlenmiş bir düzenlemedir.

YCGK ve CD' de ilgili içtihatlar;

YCGK'nin her takvim yılının ayrı bir suç olarak kabul edildiğine dair bir kararı bulunmamaktadır. Sadece 2002 tarihli bir kararında, 765 sy TCK 80. maddesinin tartışıldığı olayda aynı yıl içinde birden fazla beyanname gerektiren KDV'nin ayrı suç olarak kabul edilmemesine yönelik bir kararı vardır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 tarih ve 28/179 sayılı kararı, aynı takvim yılı içinde her ay düzenlenen KDV beyannamelerine ilişkin zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin olup, aynı takvim yılında birden fazla düzenlenen KDV beyannamelerinin somut olayımızla ilgisi bulunmadığı gibi söz konusu kararda vergi suçlarının oluşumu bakımından vergilendirme-tarh döneminin esas alınmasının vergilerin türleri ve hatta aynı vergi türü bakımından farklı uygulamalara, sonuçta eşitsizliğe, içtima kuralı da nazara alındığında adaletsizliğe yol açacağı vurgulanmıştır.

Vergi suçlarında görevli Yargıtay 11.Ceza Dairemiz ve daha önce kısa süre görevlendirilmiş 21 C.D. ve 19 C.D.'leri bir çok kararında her takvim yılının her birinin ayrı suç olarak kabul edilmesi gerektiğine dair kabulden doğan bir çok kararları vardır.

TCK 43. MADDESİ;

VUK'nin 359 ve diğer maddelerde mali takvim yılına ait bir düzenleme bulunmadığından zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğini belirlemek için TCK'nin 43. maddesini ayrıntılı değerlendirmek zorunluluğu vardır.

Madde 43- (1) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek cümle: 29/6/2005 – 5377/6 md.) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.

(2) Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.

(3) Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmünün uygulanabilmesi için; dördü nesnel (objektif), birisi öznel (sübjektif) olmak üzere toplam beş şart bulunur.

Nesnel şartlar;

1-)Birden çok eylemin bulunması,

2-)Eylemlerin her birinin farklı zamanlarda işlenmesi,

3-)Eylemlerin aynı suçu oluşturması,

4-)Aynı suçun birden çok kez aynı kişiye karşı işlenmesidir.

Öznel şart ise; Birden çok suçun, bir suç işleme kararının gerçekleştirilmesi kapsamında işlenmesidir.

NESNEL (OBJEKTİF)ŞARTLAR;

1-)Birden fazla eylemin bulunması;

Zincirleme suç hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle söz konusu bu eylemlerin kanunun aynı maddesinde tanımlanan suçu oluşturması gerekir; yani eylemler bir suçun oluşması için gereken tipiklik ve hukuka aykırılık unsurlarını içermelidir.

TCK’nin 43. maddesinde açıkça suçların çokluğundan bahsedildiği için suçlar ile kabahatler arasında zincirleme suçun oluşması olanaklı değildir.

2-)Eylemlerin Her Birinin Farklı Zamanlarda İşlenmesi;