muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1952, Karar No: 2016/3026, Tarih: 24.03.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 07/01/2016 gün ve 94660652-105-34-13621-2015-E.283/966 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/09/2015 tarihli ve 2015/1132 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12628, Karar No: 2011/11858, Tarih: 15.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/12628 E.  ,  2011/11858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

6831 Sayılı Yasanın 82. maddesi uyarınca aksi ... oluncaya kadar geçerli olan sanığın imzasını taşıyan ve tutanak tanzimcileri tarafından doğrulanan suç tutanağında sanığın ağaçları kendisinin kestiğinin belirttiği yazılı olmasına, keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda kesilen toplam 27 adet ağacın el testeresi ile aynı zamanda birbirine yakın yerlerden kesildiğinin belirtilmesine göre sanığın ormandan kesilen ağaçlar yönünden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37888, Karar No: 2016/739, Tarih: 19.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/37888 E.  ,  2016/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/18292

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/129 (E) ve 2013/396 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde CMUK'nun 326/son maddesindeki kazanılmış hakkın sonuç cezada gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk C.. T.. ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2673, Karar No: 2017/6114, Tarih: 19.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/2673 E.  ,  2017/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 16/01/2017 tarih, 2016/9504 E. - 2017/310 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 16.01.2017 tarih ve 2016/9504 E. - 2017/310 K. sayılı bozma ilamında; borçlunun sosyal ve ekonomik durumu ile ilgili zabıta araştırması yapılmadığının ve borçlunun sosyal ve ekonomik durumunun tespit edilmesi gerektiğinin belirtilmiş olması, dosya arasında ... Komutanlığı'nın 26.5.2014 tarih ve 0410-1833-14 sayılı araştırma tutanağının bulunduğunun anlaşılması karşısında, maddi hataya müstenit olup, varılan hukuki sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 65,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 19.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12248, Karar No: 2013/28906, Tarih: 21.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12248 E.  ,  2013/28906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Turtel Sorgun Tatil Köyünde, her yılın 24. ve 25. haftalarında E 91/93 no’lu odaları kullanmak üzere devre tatil hakkına sahip olduğunu, 2004 yılında tatil hakkının engellenmiş olması nedeniyle daha önce açmış olduğu davada maddi tazminat taleplerinin kabul edilip kesinleştiğini, takip eden yıllarda da tatil hakkının kullandırılmadığını, 2010 yılında da sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğinin bildirilerek tesisten içeriye alınmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 2005 ve takip eden yıllar için tatil bedeli 8.000 TL. maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın, ticari reoskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, maddi tazminata ilişkin talebini daha sonra ıslahen 10.859,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, devre tatil sistemi ile sözleşmenin ifasının fiilen imkansız olduğunu bu nedenle sözleşmenin feshedildiğinin davacıya bildirildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminata ilişkin taleplerin kısmen kabulüne, 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2010 yılları için toplam 4.606 TL. Maddi tazminatın dava tarihinden, 2.500 TL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, daha önce 2004 yılına ilişkin olarak tatil hakkının engellenmesi nedeniyle açtığı dava sonucu sözleşme ile kararlaştırılan dönem sonuna kadar tatil hakkına sahip olduğunun tesbiti ile maddi tazminata karar verilmiş ve hüküm kesinleşmiştir.

Davalının davacıya gönderdiği 21.4.2010 tarihli ihtarda ; 2010 yılı dahil tesiste konaklama imkanının fiilen mümkün olmadığı, bakiye yılların sözleşme bedelinin iade edileceğinin ve sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, sözleşmede belirlenen tatil dönemi olan 1.6.2010 tarihinde tatil hakkını kullanmak üzere tesise gittiğini ancak içeriye alınmadığını ,bu durumun jandarma tutanağı ile tesbit edildiğini bildirerek manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalının davacıya gönderdiği 21.4.2010 tarihli ihtarda ; 2010 yılı dahil tesiste konaklama imkanının fiilen mümkün olmadığı, bakiye yılların sözleşme bedelinin iade edileceğinin ve sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, sözleşmede belirlenen tatil dönemi olan 1.6.2010 tarihinde tatil hakkını kullanmak üzere tesise gittiğini ancak içeriye alınmadığını ,bu durumun jandarma tutanağı ile tesbit edildiğini bildirerek manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Borçlar Kanunu'nun haksız eylem faslında düzenlenen 49 maddesi, aynı kanunun 98/2 maddesi yollaması ile sözleşmeye aykırı davranışlarda da uygulanmaktadır. Ne var ki, anılan madde hükmüne göre manevi tazminat isteğinin kabul edilebilmesi için, diğer koşulların yanında kişilik haklarına hukuka aykırı, haksız bir saldırının varlığı da şarttır. Bu nedenle davacı yararına manevi tazminata hükmedilebilmesi için, davacının ailesi ile birlikte tatil yapmak üzere dava konusu tesislere giderek, tesislere sokulmadığının ve açıkta bırakıldığının anlaşılması karşısında, kural olarak davacı lehine manevi tazminata hükmedilmelidir. Ne var ki, davalı tarafından davacıya gönderilen ihtarda sözleşmenin feshedildiği ve tatil hakkının kullandırılmayacağı bildirilmiş, davacı ise bu ihtardan sonra tesise konaklamak üzere gitmiştir. O halde davacı tatil hakkının kullandırılmayacağını bilerek tesise gittiğinden içeri alınmadığından bahisle manevi tazminat talebinin kabul edilmesi doğru değildir. Mahkemece, davacının bu kalem isteğinin reddi gerekirken kabulü, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Davalı bu davada kendisini vekil ile temsil ettirmiştir. Mahkemece maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verildiğine göre, reddedilen kısım üzerinden davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken davalı lehine hiç vekalet ücretine karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen hükmün, ikinci ve üçüncü bentlerde açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 106.00 TL harcın istek halinde iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20087, Karar No: 2014/12909, Tarih: 25.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20087 E.  ,  2014/12909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/231503

MAHKEMESİ : Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2009

NUMARASI : 2008/239 (E) ve 2009/159 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Müşteki G.. Ç.. ile sanık Y.. O..'ın internet aracılığıyla tanıştıkları, Y.. O..'ın kendisini "teğmen S..K.. olarak tanıttığı, Gülçin'in sanıkla asker olduğuna inanması sebebiyle arkadaşlık kurduğu, bir ay süreyle MSN'de yazıştıklarını, bu süre içerisinde aralarında duygusal yakınlık başlayıp sanık ile aynı evde birlikte yaşamaya başladıkları, evde kaldığı süre içerisinde sanığın askeri üniforma giydiği, müştekinin, sanığın gerçek nüfus cüzdanını bulması üzerine sanığın, "görev icabı farklı kimlik taşımam gerekiyor, gizli görevlerim var" diyerek müştekiyi inandırdığı, tanıştıktan 2- 3 ay sonra aile içinde söz kesip, söz yüzüğü taktıkları, sanığın tıp teknisyeni olan müşteki Gülçin'in görev yerini değiştirmek için müşteki M.. Ç..'ten 6.000 TL aldığı, ancak herhangi bir kurum değişikliği olmadığı, 7 ay sonra kendisini S.. K.. olarak tanıtan kişinin gerçekte Y.. O.. olduğu ve silahlı kuvvetlerde çalışmadığının müştekilerce anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 158/1.d maddesinde yazılı kamu kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği, tartışmasının yapılabildiği hallerde delilleri değerlendirmenin yüksek dereceli vazifeli mahkemeye ait olacağı ve

davaya bakma görevinin de Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı gözetilerek kazanılmış hakkın gözetilmesine, 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22777, Karar No: 2014/28066, Tarih: 23.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/22777 E.  ,  2014/28066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davalı ... A.Ş. vekilinin temyizin reddine dair 20/01/2014 tarihli ek kararı temyizi bakımından yapılan incelemede;

Temyiz olunan karar, yokluğunda verilen ve kendisine 20/11/2013 tarihinde tebliğ olunan hükmü, süresinden sonra 29/11/2013 tarihinde temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkindir.

Somut olayda, davalı vekilinin, hükmü, tebliğden itibaren sekiz günlük yasal süresinden sonra temyiz etmesi üzerine, 20/01/2014 tarihinde verilen temyizin reddine ilişkin ek kararı, 13/02/2014 tarihinde süresi içerisinde temyiz ettiği, ek kararın temyizine ilişkin dilekçesinin ekinde, temyiz süresini geçirmesinin mazereti olarak sunduğu 27/11/2013 tarihli sağlık raporu fotokopisi üzerindeki doktor ismi ve imzası kısmının silik olduğu, sağlık raporuna kayıt veya protokol numarası da verilmediği; bu haliyle söz konusu evrakın temyizin süresinde yapılmamasına mazeret teşkil etmeyeceği; yine davalı vekilinin kendisine 25/12/2013 tarihinde tebliğ edilen muhtıraya rağmen, bir haftalık kesin süre içerisinde nispi temyiz harcını mahkeme veznesine yatırmadığı anlaşılmış olup, davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 20/01/2014 tarihli temyizin reddine dair kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4015, Karar No: 2020/6218, Tarih: 09.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2018/4015 E.  ,  2020/6218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09/06/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat Mehmet Koç ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının davalıya ait otel işyerinde yiyecek içecek departmanı müdürü olarak çalışma gün ve saatleri konusundaki emir ve talimatları otel genel müdüründen alarak, yaz dönemi olan 01 Nisan – 31 Ekim arasındaki dönemde haftanın 6 günü 08.30-23.30; kış dönemi olan 01 Kasım – 31 Mart arasındaki dönemde haftanın en az 2 günü banket nedeniyle 08.30-01.00 saatleri arasında diğer 4 günde 08.30-21.30 saatleri arasında 30 dakika yemek ve 15 dakika çay molası vererek iş sözleşmesinin feshedildiği 11.09.2015 tarihine kadar sürekli olarak fazla mesai yaparak çalışmasına karşın bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini belirterek fazla çalışma alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı def’inde bulunarak Çalışma Bakanlığı tarafından 05.12.2012 tarihli tutanakta işyerinde fazla çalışma yapılmadığının tespit edildiğini, davalı işyerinin turizm sektöründe faaliyet göstermesi nedeniyle kışın fazla mesai yapılmadığını, fazla çalışma yapılan dönemde bordrolara yansıtılark ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Bununla birlikte işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Ayrıca fazla çalışmaların tanık delili ile kanıtlanması durumunda, tanıkların çalışma süresi ile sınırlı olarak hesap yapılması gerekmektedir.

Somut olayda davalı işyerinde çalışma 08.00-18.00 saatleri arasıdır. Davalı tanık beyanlarına göre de davacının saat 18.00 den sonra da çalıştığı anlaşılmaktadır. Yazın otelin yanındaki lojmanda kalması, kışın otelde yatıp kalkması nedeniyle otelde bulunduğu giriş çıkış kayıtlarında belirtilen sürelerin tamamını çalışma süresinden saymak mümkün değildir. Taraf tanık beyanları ve işin niteliği göz önünde bulundurulduğunda kışın haftada 18 saat, yazın ise 24 saat çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

Belirtilen yönler gözönünde bulundurulmaksızın hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalı yararına takdir edilen 2.540,00 TL. duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 09.06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8266, Karar No: 2019/7920, Tarih: 16.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/8266 E.  ,  2019/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2018 tarih ve 2018/26 - 2018/238 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından, işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup, yakalanma ile temadi kesileceğinden, Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin yakalama tarihi olan “23.03.2017” yerine “06.10.2016” olarak yazılması,