muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9494, Karar No: 2014/11771, Tarih: 16.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9494 E.  ,  2014/11771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/95

Davacı Zile Orman İşletme Müdürlüğü temsilcisi A.. Y.. tarafından, davalı H.. T.. aleyhine 05/04/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kesim izni alanı dışında kalan ormandan ağaç kesmesi nedeniyle idarenin uğradığı zararın giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının ormandan ağaç kesme suçunu işlediğinden bahisle 750,00 TL tazminat ve 4.922,00 TL ağaçlandırma giderinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, dava konusu olay nedeniyle Zile Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/309 Esas, 2011/79 Karar sayılı dosyasında sanık-davalının 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, dava dilekçesine ekli davacı idare tarafından düzenlenen tazminat raporuna göre ağaçlandırma giderine hükmedilmiştir.

Ceza mahkemesi dosyası içeriğindeki Orman Mühendisi Bilirkişi S. D.. tarafından düzenlenen raporda “...dava konusu orman emvalinin meşe ağaçlarının kök sürgünü ve yan dalları olduğu.....ağaçların hayatiyetlerini kaybetmedikleri, bu nedenle ağaçlandırma gideri hesaplanmasına gerek olmadığı...” belirtilmiştir. O halde, ağaçların hayatiyeti kaybolmadığı anlaşıldığından ağaçlandırma giderine hükmedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17523, Karar No: 2013/15912, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/17523 E.  ,  2013/15912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM(ek) : Temyiz isteminin miktardan reddi (asıl hüküm: mahkumiyet)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında “mala zarar verme” suçundan yokluğunda verilen 16.03.2011 tarihli doğrudan 1.000 TL adli para cezasından ibaret mahkûmiyet hükmünün 19/04/2011 tarihinde tebliği ile anılan sanığın 20/04/2011 havale tarihli süresinde olan dilekçesiyle "temyiz" edilmesini müteakip; mahkemece bu temyiz talebinin 20.04.2011 tarih ve 2009/2510 Esas, 2011/168 Karar sayılı “ek kararı” ile “miktar yönünden reddine” karar verildiği, red kararının 20/04/2011 tarihinde üsulüne uygun biçimde sanığa tebliğ olunduğu ve fakat “ek karar” karşı sanığın temyiz iradesini ortaya koyan bir bilgi ve belgenin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla;

“Temyiz isteminin reddine” dair 20.04.2011 tarihli aynı gün sanığa tebliğ olunmuş “ek karara” yönelik bir temyiz bulunmadığından; temyiz incelemesi yapılmaksızın mahalline iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16588, Karar No: 2020/7624, Tarih: 23.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16588 E.  ,  2020/7624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların 2008,2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarını işledikleri iddia edilen kamu davalarında, 12.01.2011 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanan 29.12.2010 tarihli ortaklar kurulu kararı ile sanık ...’ın mükellef şirkete ortak olduğu ve şirket müdürlüğüne atandığı, adı geçen sanığın beyanında şirketi devir aldıktan sonraki işlemlerinin gerçek satışlara olduğunu, önceki POS cihazını kullanmadığını, diğer sanık ... Tütüncülerin ise kendi dönemindeki işlemlerin gerçek alışverişe dayandığını beyan etmeleri karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında gerçek mal veya hizmet satımına dayanmadığı belirtilen faturaların sanıklardan veya ilgili vergi dairesinden araştırılarak temini halinde kontör alıcısı olarak görünen kişilerin tespiti ile kanaat verecek sayıda kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi,

2-İş yerinde kredi kartı ile işlem yapılan kişilere ait müfettiş ifade tutanakları getirtilerek, bu kişiler arasından kanaat oluşturacak sayıda kişinin tanık sıfatıyla dinlenerek, yapılan işlemlerin gerçek kontör alımı ve fatura karşılığı olup olmadığının sorulması,

3-Gerektiğinde faturaların, gerçek kontör satımına ilişkin olup olmadığının belirlenmesi yönünden, sanıkların satımını yaptığını söylediği kontörlerle ilgili kayıtları getirtilerek, yeterli kontör girişi olup olmadığı, alım ve satım miktarlarının uygunluğu yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Gerektiğinde faturaların, gerçek kontör satımına ilişkin olup olmadığının belirlenmesi yönünden, sanıkların satımını yaptığını söylediği kontörlerle ilgili kayıtları getirtilerek, yeterli kontör girişi olup olmadığı, alım ve satım miktarlarının uygunluğu yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4-Sahteliği iddia olunan 2011 takvim yılına ait faturaların temini ile sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması,

5-Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2013 tarih ve 2013/23964 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2008/2009/2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davaları açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların ayrı ve bağımsız suçlar oluşturduğu gözetilmeden her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken hangi takvim yılından kurulduğu da belirtilmeksizin tek beraat hükmü kurulması,

6-Kabule göre de ( sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü yönünden );5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15047, Karar No: 2019/19000, Tarih: 15.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15047 E.  ,  2019/19000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının iş akdinin işveren tarafından haklı neden bildirilmeden feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan ...İnşaat Makinaları Tic. Ve San. A.Ş. vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ...Ş. vekili, davacının kendi isteğiyle istifa ederek işyerinden ayrıldığını, alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi ve buna bağlı olarak davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı, dava dilekçesinde iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının kendi isteğiyle istifa ederek işyerinden ayrıldığını savunmuştur. Davacı dava açarken iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiğini ileri sürmüş ise de, dosya içerisinde bulunan belgeden, davacının yazılı bildirimde bulunmak suretiyle iş akdini şahsi gerekçelerle kendisinin feshettiği anlaşılmaktadır. Davacı bu dilekçenin baskı altında alındığını ileri sürmüşse de bu konuda bir delil sunmamış olup, iddiasını ispatlayamamıştır.

Mahkemenin, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğine ilişkin kabulü dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davacının fesih gerekçesi olarak belirttiği şahsi gerekçeler fesih için haklı neden teşkil etmemektedir. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken, mahkemece hatalı değerlendirme ile kabulü bozma sebebidir.

3- Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık da davacının fazla çalışma alacağına ilişkindir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

3- Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık da davacının fazla çalışma alacağına ilişkindir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaz ve kış aylarındaki fazla çalışma alacağı için ayrı hesaplama yapılmış olup, yaz dönemi için yapılan hesaplama isabetli ise de kış dönemi için davacının fazla çalışma yapmadığına ilişkin tespit hatalıdır. Davacının yaptığı iş ve davacı tanıklarının somut beyanlarına göre davacının kış aylarında haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 6 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekirken aksi yönde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5864, Karar No: 2014/5163, Tarih: 19.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5864 E.  ,  2014/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/3554

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.12.2013 gün ve 2013-19874/80315 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.01.2014 gün ve KYB. 2014/3554 sayılı ihbarnamesi ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık L.. B..'ın, aynı Kanunun 359/b-l (altı kez), 359/a-2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 15 ay hapis (altı kez) ve 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Fatih 6. Asliye Ceza Mahkemesinin (kapatılan) 31/03/2010 tarihli ve 2007/920 esas, 2010/340 sayılı kararının kesinleşmesine müteakip, sanık vekili tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 31/03/2011 tarihli ve 2007/920 esas, 2010/340 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/08/2011 tarihli ve 2011/1075 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas alınan 05/10/2007 tarihli vergi suçu raporuna istinaden tesis olunan vergi cezalarının iptaline ilişkin olarak açılan İstanbul 6. Vergi Mahkemesinin 2008/23 sayılı dava dosyasında, mahkemece vergi suçu raporunun somut verilere dayanmadığı, hazırlayan vergi inceleme uzmanının kişisel kanaatini içerdiğinden bahisle 29/01/2010 tarihli ve 2010/308 sayılı karar ile cezalı tarhiyatın kaldırılmasına dair karar verilmesi ve bu kararın 05/11/2010 tarihinde kesinleşmesi karşısında, sanığın sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararından sonra ortaya çıkan yeni delil olduğu kabul edilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü.

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Fatih 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, hükümlü müdafii tarafından yapılan yargılamasının yenilenmesi talebinin reddine ilişkin 31.03.2011 gün ve 2007/920 esas, 2010/340 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.08.2011 gün ve 2011/1075 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1494, Karar No: 2015/8192, Tarih: 06.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1494 E.  ,  2015/8192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/10/2014

Numarası : 2013/92-2014/536

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı .... .. Muayene İstasyonu A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı .... İş Sendikası üyesi de olan davacının 25.09.2009- 31.01.2013 tarihleri arasında ... .. Muayene İstasyonu A.Ş' de işçi olarak çalıştığını, davacının .....A.Ş Mü.İst.Yapı ve İş A.Ş' de belirsiz süreli iş anlaşması ile çalışmakta iken ... ... Muayene İstasyonu A.Ş' nin çalıştığı iş yerini devraldığını ve bu nedenle davaya dahil edildiğini, iş akdinin fesih nedeni olarak 4857 sayılı İş Kanununun 17.maddesinin gösterildiğini, fesih belgesini de "çalışma belgesi başlıklı" olarak verdiğini, davalının davacının sendika üyesi olması sebebi ile disiplin yönetmeliğini devreye sokabilmek için yapılan işlerde eksiklik bulmaya ve ihtarlarda bulunmaya başladığını, bu nedenlerle davacının iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespitine, davacının aynı ya da eşdeğer işine iadesine, işe iade kararına rağmen davacının işe başlatılmaması halinde kıdemine göre 4-8 aylık brüt ücret tutarındaki tazminat alacağının tahsiline, kararın kesinleşmesine kadar geçecek sürede çalıştırılmadığı süre için en fazla 4 aylık brüt ücretinin belirlenerek ödenmesine, kıdem, ihbar ve sendikal tazminatları ile diğer haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..... A.Ş. vekili, davacının ...... T.A.Ş. Mü.İst.Yapı ve İş A.Ş' de çalışmadığını, ... ... Muayene İstasyonu A.Ş ile sözleşme yaparak diğer davalı şirkette

Davalı ..... A.Ş. vekili, davacının ...... T.A.Ş. Mü.İst.Yapı ve İş A.Ş' de çalışmadığını, ... ... Muayene İstasyonu A.Ş ile sözleşme yaparak diğer davalı şirkette

egzoz emisyon ölçüm teknisyeni olarak çalıştığını, Tüv-Türk A.Ş' nin ülkemizdeki araç muayene hizmetlerini 2007 yılından beri 20 yıl süre ile araç muayene imtiyaz devrine ilişkin sözleşme imzalayarak araç muayenesine yetkili tek kuruluş olduğunu, bu kapsamda ülkede periyodik araç muayenesini yerine getirmek için iş ortakları ile alt işletim sözleşmesi imzaladığını ve ... ... Muayene İstasyonu A.Ş ile de alt işletim sözleşmesi imzaladığını, Karayolları Trafik Kanununun 35.maddesine göne Antalya ilinde araç muayene hizmeti verdiğini, bu iki şirket arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, alt işleticilik ilişkisi olduğunu, diğer davalı şirketin ayrı bir işletme olduğunu ve .... markası altında hizmet sunduğunu, şirketin şubesi veya taşeronu olmadığını, muayene istasyonu çalışanlarının işvereni olmadığını, husumet nedeni ile davanın reddine karar verilmesini,diğer davalı şirket vekili davacının ... ... T.A.Ş Mu.İst. A.Ş' de çalışmakta iken adı geçen şirketin davacının çalıştığı şirketi devraldığını, davalı şirketle sadece egzoz ölçüm teknisyeni olarak sözleşme yaptığını, davacının hangi gerekçelerle iş akdinin feshedildiğine dair belgeyi disiplin cezası formunun 20.12.2012 tarihinde yapılan tebliğden sonra imzaladığını, davacıya yapılan ilk disiplin soruşturmasının sendika üyeliğinden önce olduğunu, davalı şirketin disiplin yönetmeliğine göre davacıya çeşitli tarihlerde disiplin soruşturması açıldığını ve cezalar verildiğini, işçinin görevlerini tam yapmadığını, işine özen göstermeyerek işverenin güvenini sarstığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece davacının iş akdinin davacıya sebepleri belirtilmediği ve yazılı bir fesih ihbarı yapılmadığı, 4857 sayılı Kanunun 19.maddesinde de "işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorunda olduğu ve hakkındaki iddialara karşı savunması almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemeyeceği" feshe dayanak yapılan sebeplere ilişkin olarak davacı hakkında fesih sebebi olarak gösterilen herhangi bir sebebin yazılı olarak yapılmadığı anlaşıldığı, davacının iş akdinin sendikal faaliyetleri sebebi ile sonlandırıldığı hususunda bilgi ve belge bulunmadığı, sendikal sebeple feshin ispatlanamadığı, sendikal sebeplerle işine son verilmediği, ancak fesih sebebinin somut deliller ile kanıtlanamadığı, feshin 4857 SK nun 19.maddesine göre fesih sebebinin açık ve kesin bir dille belirtilmediği anlaşılmakla, davalı ..... A.Ş nin asıl işveren sıfatına sahip olduğu ve işçi çalıştırdığı bir işyerinin bulunmadığı, davalı .... A.Ş ile .... A.Ş arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığı, davacı işçi ile davalı .... şirketi arasında bir iş sözlemesi de imzalandığı, bu nedenlerle davalı şirketler arasındaki ilişkinin İş Kanunu 6.maddesi anlamında işyeri devri olarak nitelendirilebileceği, işyerinin devri sonucu davalı .... şirketinin işveren sıfatının bulunmadığı bu nedenlerle davalılardan .... A.Ş yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davalı Turtalya yönünden ise davanın kabulüne davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.