muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2748, Karar No: 2023/8296, Tarih: 12.10.2023

3.Bozma kararı üzerine 02.10.2019 tarihli birleştirme kararlarıyla 27.10.2011 tarihli eyleme ilişkin dava dosyalarının 26.10.2012 tarihli eyleme ilişkin ana dava dosyası ile birleştirildiği anlaşılmıştır.

4.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu davalar birleştirilerek Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2019 tarihli 2019/475 Esas, 2019/640 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sigara kaçakçılığı suçundan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği neticeten 2 yıl 1 ... hapis cezası ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşıldığından sanığa daha önce verilen cezalardan daha fazla ceza verilemeyeceğinden sanığın neticeten iki kez 5 ... hapis ve 4 gün adlî para cezası verilmesi dikkate alınarak neticeten hapisten çevrilme iki kez 3.000 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen iki kez 80.00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

5.Anılan kararının sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmiş, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 ünü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle mahkemesine iade edilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2020/1574 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci maddesi delaletiyle beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği neticeten 1 yıl 15 gün hapis ve 1 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa daha önce verilen cezalardan daha fazla ceza verilemeyeceğinden sanığın neticeten iki kez 5 ... hapis ve 4 gün adli para cezası verilmesi dikkate alınarak neticeten hapisten çevrilme iki kez 3.000 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen iki kez 80.00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi istemi, yeniden incelenme talebine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre,

-26.10.2011 tarihinde tezgah üzerinde 59 paket kaçak sigara ele geçtiği,

-27.10.2011 tarihinde satarken 80 paket kaçak sigara ele geçtiği belirlenmiştir.

2.Sanığın her iki olaya ilişkin alınan savunmalarında atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir. Sanığa ana ve birleşen dosyalarda dava konusu kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerlerinin 2 katı tutarın ve vergi zararlarının bildirildiği ancak ödeyemeyeceğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre,

-26.10.2011 tarihinde tezgah üzerinde 59 paket kaçak sigara ele geçtiği,

-27.10.2011 tarihinde satarken 80 paket kaçak sigara ele geçtiği belirlenmiştir.

2.Sanığın her iki olaya ilişkin alınan savunmalarında atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir. Sanığa ana ve birleşen dosyalarda dava konusu kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerlerinin 2 katı tutarın ve vergi zararlarının bildirildiği ancak ödeyemeyeceğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebebi yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun uyarınca temel ceza belirlendikten sonra 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın cezasının iki kez 3.000 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen iki kez 80.00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken sonuç ceza olarak iki kez 3.000 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen iki kez 80.00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2020/1574 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında dört numaralı bendin ilk paragrafında yer alan "...neticeten hapisten çevrilme iki kez 3.000 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen iki kez 80.00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" bölümünün çıkartılarak yerine "...cezanın hapisten çevrilme iki kez 3.000 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen iki kez 80.00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12639, Karar No: 2015/851, Tarih: 15.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12639 E.  ,  2015/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TAVŞANLI 2. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2014/153-2014/230

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; aylık 240,00 TL olarak ödenmekte olan iştirak nafakasının artırılarak aylık 500,00 TL'ye çıkarılması talep edilmiş, mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 2007 yılında anlaşmalı şekilde boşandıkları, 2001 doğumlu müşterek çocuğun velayetinin anneye verildiği, çocuk lehine aylık 200,00 TL iştirak nafakası takdir edildiği, annenin 2009 yılında artırım davası açtığı, yargılama sonunda aylık 40,00 TL artırımla iştirak nafakasının aylık 240,00 TL'ye çıkarılmasına karar verildiği, 2014 yılında eldeki artırım davasının açıldığı, müşterek çocuğun dava tarihi itibariyle 13 yaşında olduğu ve devlet okulunda okuduğu, her iki tarafında boşanmadan sonra yeniden evlendikleri, bu evliliklerden de çocukları olduğu, davacı annenin Kuran Kursu öğretmeni olup aylık 1.800,00 TL kazandığı, davalı babanın işçi olduğu, asgari ücret aldığı anlaşılmıştır.

TMK'nın 331. maddesi gereğince durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Kural olarak boşanma kararı ile velayet kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.(TMK m.182) Anne ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.(TMK m.328/1) Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir.Ayrıca nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şeklide de dikkate alınır.

Diğer taraftan nafaka miktarı belirlenirken, velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın, bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Her ne kadar, nafakanın takdirinde; davalı (baba) nın hayat koşulları ve ödeme gücünün de dikkate alınması zorunluluğu var ise de; bu durum, yani davalının gelir seviyesinin düşüklüğü nafakanın artırılması gerekliliğini büsbütün ortadan kaldırmaz.

Hakim, nafaka takdirinde; nafaka alacaklısı çocuğun ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalı babanın gelir durumu arasındaki dengeyi kurarak, hakkaniyet ölçüsünde nafakayı artırmalıdır.

Her ne kadar, nafakanın takdirinde; davalı (baba) nın hayat koşulları ve ödeme gücünün de dikkate alınması zorunluluğu var ise de; bu durum, yani davalının gelir seviyesinin düşüklüğü nafakanın artırılması gerekliliğini büsbütün ortadan kaldırmaz.

Hakim, nafaka takdirinde; nafaka alacaklısı çocuğun ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalı babanın gelir durumu arasındaki dengeyi kurarak, hakkaniyet ölçüsünde nafakayı artırmalıdır.

Somut olayda artırılması istenen iştirak nafakası 25.06.2009 tarihindeki koşullara göre verilmiştir. Eldeki artırım davası ise 21.02.2014 tarihinde açılmıştır. Aradan geçen yaklaşık 5 yıl gibi uzun bir sürede tarafların sosyal ve ekonomik koşullarında değişme olduğu, çocuğun ihtiyaçlarının arttığı bir gerçektir. Bunun aksinin düşünülmesi hayatın olağan akışına aykırı olup, kabulü imkansızdır. Kaldı ki bu süre içinde çocuğun yaşı ve eğitim düzeyine göre ihtiyaçları da doğal olarak artmış, nafaka artırım şartları oluşmuştur.

Hal böyle olunca mahkemece; daha önceki davada takdir edilen iştirak nafakasının, müşterek çocuğun zorunlu ihtiyaçları, ülkenin ekonomik durumu ile enflasyon nedeniyle paranın satın alma gücünün düşmüş olması dikkate alınarak hakkaniyet ölçüsünde bir miktar artırılması gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu davacı annenin ekonomik durumunun davalı babadan daha iyi olduğu gerekçesiyle davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7380, Karar No: 2008/7478, Tarih: 21.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7380 E.  ,  2008/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazların bulunduğu bölgede yapılmış orman tahdidi bulunup bulunmadığının merciinden sorularak varsa orman tahdit harita ve mazbatalarının, askı tutanaklarının ve tahdidin kesinleşip kesinleşmediğine ilişkin olarak düzenlenecek belgelerin,

2- Çekişmeli taşınmazlar ile bu taşınmazlara en yakın ormanı bir arada gösterecek şekilde birleşik krokinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19321, Karar No: 2018/6587, Tarih: 07.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19321 E.  ,  2018/6587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile elektrik tedarik sözleşmesi imzalayarak elektrik satın aldığını, davalının faturalarında hizmet bedeli olmayan kayıp-kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, dağıtım bedeli adları altında haksız tahsilat yaptığını, 2014 yılı Ocak-Aralık aylarına ilişkin yaptıkları tespitlere göre 25.353,81 TL’nin iadesi için yaptıkları icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini beyan ederek itirazın iptalini, icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, EPDK'nın kurul kararı ile bu kalemlerin tahsil edildiğini ve ilgili dağıtım şirketine ödendiğini, davanın dağıtım şirketi olan Boğaziçi Elektrik Dağıtım şirketine yönlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; elektrik satış şirketlerinin abonelerinden dava konusu bedelleri tahsil edemeyecekleri gerekçesiyle davanın kabulü ile ... 5.İcra Dairesi'nin 2015/1338 Esas sayılı takip dosyasındaki davalının itirazının iptali ile takibin 25.353,81 TL asıl alacak üzerinden devamına takip tarihinden itibaren asıl alacağa %10,50 ve değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına, %20 icra inkar tazminatı olarak 5.070,76 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, sayaç okuma, iletim ve dağıtım bedellerinin tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, sayaç okuma, iletim ve dağıtım bedellerinin tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14329, Karar No: 2017/7513, Tarih: 30.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/14329 E.  ,  2017/7513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanabilmesi için, mahkeme tarafından sanığa ''geçerli bir mazeret olmadan duruşmaya gelinmemesi halinde yoklukta verilebileceği'' ihtarını içeren duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin tebliğ edilerek sanığın duruşmadan usulüne uygun olarak haberdar edilmesi sağlanıp, böylece sanığa kendisini savunma imkanı tanınması gerektiği, sanığın MERNİS adresine çıkarılan davetiyede ''geçerli bir mazeret olmadan duruşmaya gelinmemesi halinde yoklukta karar verilebileceği'' ihtarının bulunmadığı, bu yönüyle eksik olarak düzenlenmiş davetiye ile duruşmaya çağrılan sanığın yokluğunda mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/888, Karar No: 2018/3526, Tarih: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/888 E.  ,  2018/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Borçlu şirkete ödeme emri usulüne uygun tebliğ edilmeden yani takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğu anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23272, Karar No: 2017/3908, Tarih: 05.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23272 E.  ,  2017/3908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa, bilinen en son adresinde yapılır (Tebligat Kanunu m. 10/1). Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır (Tebligat Kanunu Uygulama Yönetmeliği m. 16/1). Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya bu adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adres olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır (Teb. K. m. 10/2. Yönetmelik m. 16/2).

Dava tarihi itibariyle tarafların ayrı yaşadıkları, dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı-karşı davacı kadının Kuzeykent mahallesinde yer alan adreste ikamet ettiği, mali ve sosyal durum araştırma tutanağında da bu adreste ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı kadının bu adreste ikamet ettiği sabit olup, mahkcmece dava dilekçesinin bu adrese Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi gereğince tebliği usulsüzdür. Açıklanan sebeple, dava dilekçesinin davalı-karşı davacı kadına usulüne uygun tebliği ile davalı-karşı davacı kadına cevap dilekçesi sunma hakkı tanınması, dilekçeler aşaması tamamlandıktan sonra ön inceleme duruşma gününün tebliği, bundan sonra tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların tespiti (HMK m. 140) taraflarca üzerinde anlaşılamayan ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar için usulüne uygun şekilde delil gösterildiği takdirde tahkikat aşamasına geçilerek gösterilen deliller toplanılıp, birlikte değerlendirerek bir sonuca ulaşmak gerekirken, hukuki dinlenilme hakkının (HMK m.27) ihlali niteliğinde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, yeniden hüküm kurulması gerekli bulunan davalı-karşı davacı kadının birleşen boşanma davası ve sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2017 (Çrş.)