muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14435, Karar No: 2011/14261, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/14435 E.  ,  2011/14261 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-... Pastanesi Tic. Ltd. Şti vekili avukat ... ile ... vekili avkuat ... aralarındaki dava hakkında Mengen Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.2.2010 tarih ve 89-23 sayılı hükmün Dairenin 17.3.2011 tarih ve 14385-4107 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıya ait işyerini kiralayarak her türlü tamirat ve tadilatını yaptırdığını, bilahare meydana gelen depremde işyerinin hasar gördüğünü, 2-3 ay işyerini kullanamadığını ve kar mahrumiyetine uğradığını ileri sürerek, imalat bedeli ve kar kaybı olarak 13.484 TL.nin tahsilini istemiştir.

Davalı, kira sözleşmesinin 12.maddesi gereğince yaptığı imalat bedellerini isteyemeyeceğini, deprem sonrası işine devam ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine ilişkin karar Dairemizce onanmış, bu defa davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle davacının sair karar düzeltme itirazlarının reddine,

2-Yukarıda da kısaca özetlendiği gibi dava, davalı işyerine yapılan imalat bedellerinin ve depremde oluşan hasar nedeni ile kar kaybına ilişkindir. Her ne kadar mahkemece, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 12.maddesi hükmü gereğince davacının yaptığı imalat bedellerini isteyemeyeceği sonucuna varılarak bu istek kalemi de red edilmiş ise de, taraflar arasındaki matbu nitelikteki kira sözleşmesinin 12.maddesi; "kiracının kiralanan şeyin içinde ve dışında yaptıracağı tezyinat masrafları kendisine ait olacak ve mukavele müddeti bittiğinde yapılan her türlü masrafları kendisine ait olacak ve mukavele müddeti bittiğinde yapılan her türlü masraf için tazminat hakkı olmamak ve gayrimenkul inşaatın tamamı mal sahibinin olacaktır." şeklinde düzenlenmiş olup, bu kararlaştırmanın sadece tezyinat masraflarını kapsadığı kabul edilmelidir. Dairemizin yerleşik

uygulaması da bu şekildedir. Böyle olunca, mahkemece davacının tezyinat dışında ve yine sırf davacının kendi mesleğini icra etmek için yaptığı masrafların dışında kalan faydalı imalatların vekaletsiz ... görme hükümlerine göre imalat tarihi itibari ile maliyet bedellerinin araştırılarak elde edilecek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen hükmün davacı yararına bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu defa yapılan inceleme ile anlaşılmış olup, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 17.3.2011 tarih ve 2010/14385 E, 2011/4107 K.sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4019, Karar No: 2023/8240, Tarih: 31.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4019 E.  ,  2023/8240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/315 E., 2016/233 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Adana 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/315 Esas, 2016/233 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 13.04.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı,

Sanık tarafından sunulan 22.04.2016 tarihli mazeret dilekçesinde ise ''esnaf olduğundan ve doğuya mal sattığından temyiz süresini kaçırdığı ve mazeretinin kabulü talebini içeren '' eski hale getirme isteğinin TCK'nın 41/2. maddesinde öngörülen yasal şartları taşımadığı ve süreyi kusuru olmadan kaçırdığına dair belgelerin dilekçe ekinde sunulmadığı anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talepli temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8296, Karar No: 2011/16553, Tarih: 18.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8296 E.  ,  2011/16553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18.10.2011 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. ... ile Av.... ile davalı vekili Av....'ın yüzlerine karşı; duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Davacı idarece düzenlenen Kıymet Takdir Komisyonu raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır.

Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 11/1-f maddesine göre arazilerde, taşınmazın değerinin tesbitinde kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin esas alınacağı ön görülmektedir.

Yasanın bu maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazın tamamındaki verim çağına gelmiş olduğu saptanan ağaçların cins ve yaşları itibariyle dekar başına ortalama verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2010 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile aynı yıl hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatlarının öncelikle İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kapama karışık meyve bahçesi olarak getireceği net gelirin hesaplanması ve hesaplanan bu net gelire kapital faiz uygulanmak suretiyle m² bedelinin tesbit edilmesi, tesbit edilecek bu bedel içerisinde karışık meyve bahçesi dışında kalan diğer ağaçların değerinin de bulunduğu dikkate alınarak ayrıca bu ağaçların bedelinin dahil edilmemesi gerektiği düşünülmeden, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına aykırı biçimde hesaplama yapan rapora göre kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

3-Ağaçların toplam alanı teknik olarak kamulaştırılan alandan büyük olmasına karşın sınırlara yakın dikildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı verilmesi,

4-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve hem Kıymet Takdir Komisyonu raporu, hem de mahkemece alınan bilirkişi kurulu raporunda konut olarak kullanıldığı belirtilen yapının 3. sınıf A grubu olarak değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Yapı bedellerine ayrıca çevre düzenleme ve nakliye farkı adı altında ilave yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL vekalet ücretinin karşılıklı olarak taraflara yükletilmesine, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4864, Karar No: 2020/9522, Tarih: 09.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4864 E.  ,  2020/9522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verildiği belirtilmiş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazın dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekirken, emsal dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalleden farklı bir yerde ve taşınmazdan çok daha küçük yüzölçümlü bir satış olduğundan emsal olarak alınamaz. Benzer özellikler göstermeyen somut emsal ile inceleme yapılmak suretiyle düşük bedel tespit eden bilirkişi raporu, inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12639, Karar No: 2017/5840, Tarih: 24.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/12639 E.  ,  2017/5840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 7215991 nolu kasko ... poliçesi ile kasko rizikolarına karşı ... örtüsü altına aldığı, dava dışı ...'nin maliki ve sürücüsü olduğu... plakalı traktörün 20/10/2013 tarihinde davalı şirketin Kızören köyündeki şeker pancarı kantarında römorkundaki pancarı boşaltırken kantarın traktöre takılan zincirinin kırılması sonucu traktörün geri geri giderek arkasındaki römorkuna çarpması sonucu traktörde maddi hasar meydana geldiğini, işbu kazanın traktörün park halinde boşaltım yaparken ve kimsenin kontrolünde değilken davalının lift operatörünün boşaltma makinesini fazla kaldırması sonucu meydana geldiğini, müvekkilinin traktör malikine kasko ... poliçesi gereği 5.844,03 TL hasar bedeli ödediğini, müvekkilinin kusurlu olan davalıya rücu etmek durumunda kaldığından ve davalıya karşı Konya 3. ... Müdürlüğünün 2014/8710 Esas sayılı dosyası üzerinden giriştikleri ... takibine davalının haksız itirazda bulunması üzerine ... takibinin durduğunu belirterek, itirazının iptali ile takibin devamına %20 oranından az olmamak üzere ... inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu teşkil eden kazanın olmasından müvekkili şirket çalışanlarının veya müvekkilinin işlettiği tesisin her hangi bir kusurunun olmadığını, kasko sigortalı traktör sahibinin traktörün ön tarafına sonradan yaptırdığı ağzı açık çengele boşaltım mekanizmasının zincirinin takılması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, traktör sahibinin bağlantı yerini doğru yerden yapmaması nedeniyle tamamen kusurlu olduğunu, boşaltım mekanizması

zincirinin traktörün dingiline takılması gerektiğini ancak traktör sahibinin bunu kabul etmeyip sonradan yaptırdığı çengele zinciri takması sebebiyle traktör sahibinin tamamen kusurlu olduğunu, traktör sahibinin kendisine yapılan uyarıları dikkate almadığını, herhangi bir ihmal ve kusuru olmayan müvekkilinin sorumluluğunun olmadığından ve takip konusu miktarın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddine ve davacının %20 oranında kötü niyet tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı tarafın kazada %75 kusurlu ve 5.452,00 TL'lik gerçek zarardan davalının %75 oranındaki kusuruna isabet eden 4.089,00 TL zarardan sorumlu olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile; 4.089,00 TL asıl alacak, 342,99 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 4.431,99 TL ve asıl alacağa takip tarihi olan 24.09.2014 tarihinden itibaren yıllık %11,75 ve değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle devam olunmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472. (6762 sayılı TTK'nun 1301.) maddesi uyarınca ... şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın rücuen tahsiline ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nin 2. maddesine göre, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesinin diğer dava ve işler bakımından da görevli olduğu belirtilmiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/I maddesinde de, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re’sen) dikkate alınması zorunlu olmakla birlikte, ... İçtihadı Birleştirme Kararının 22.3.1944 tarih E. 37, K. 9, RG. 3.7.1944 sayılı kararında bu husus "Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, ... poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı

kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır.

Davacı ... şirketine sigortalı ve kullanım amacı hususi olan ... plakalı traktörün sahibi sigortalısı ...isimli gerçek kişidir. Bu durumda uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklanmakta olup genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, bozma sebebine ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya geri verilmesine, 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3988, Karar No: 2022/11568, Tarih: 06.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3988 E.  ,  2022/11568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.04.2022 tarih ve 2020/13308 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.05.2022 tarih ve KYB-2022/56591 sayılı ihbarname ile;

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 158/1-j, 207/1, 62/1 (2 kez) ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, 8 ay hapis ve 60.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2013 tarihli ve 2011/284 esas, 2013/506 sayılı kararının,

" 1) Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine esas nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-j maddesi gereğince 3 yıl hapis ve 3000 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen 2 yıl 6 ay hapis ve 2500 gün adli para cezasının, günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmek suretiyle ve aynı Kanun'un 158/1-son fıkrası gereğince sonuç olarak 50.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 60.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesinde,

2) Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207/1. maddesi uyarınca 1 yıl olarak temel ceza belirlendikten sonra anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 10 ay hapis cezası yerine, 8 ay hapis cezasına hükmedilerek hesap hatası ile eksik ceza tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden; 5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde, aynı fıkranın son paragrafı gereğince temel para cezası suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde gün karşılığı olarak tespit edilerek, artırım ve indirimlerin belirlenen gün üzerinden yapılması ve buna göre sonuç para cezasının saptanması gerekirken, sanık ... hakkında temel cezanın 1.200 gün adli para cezası olarak belirlenip, TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katı olan 60.000 TL adli para cezasına çıkartılması suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden, sanık ...’ın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 tarihli 2011/284 Esas ve 2013/506 Karar sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasında yer alan "1.200 gün”, "1.000 gün", “20.000 TL" ve “60.000 TL adli para cezası” ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "3.000 gün", "2.500 gün" ve “50.000 TL adli para cezası” ibarelerinin yazılmasına, diğer hususların yerinde bırakılmasına, para cezasına ilişkin infazın bu miktar üzerinden gerçekleştirilmesine,

2-Özel belgede sahtecilik suçu yönünden; sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulurken, TCK'nin 207/1. maddesi uyarınca 1 yıl olarak belirlenen temel cezadan, aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılması sonrası, ''10 ay hapis cezası'' yerine ''8 ay hapis cezası''na hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, sanık ...’ın özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13.11.2013 tarihli 2011/284 Esas ve 2013/506 Karar sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12287, Karar No: 2021/11398, Tarih: 02.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/12287 E.  ,  2021/11398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

1)Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanıklar hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.