muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14228, Karar No: 2011/15862, Tarih: 24.11.2011

Diğer davalılar Doğan Burda A.Ş., ..... ve ... vekili, dava konusu dergideki alıntının, Anayasal İlkeler, Uluslararası Anlaşmalar ve FSEK'nun 35. madde hükmünde belirtilen iktibas serbestisi dahilinde yapıldığını ve bu nedenle davacının mali haklarının hiçbir şekilde ihlal edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dosyaya sunulan "Focus Popüler Bilim ve Kültür Dergisi"nin Kasım 2005 tarihli sayısının 65.sayfasında Verba Volat , Scripte Manet (söz uçar, yazı kalır) başlığı altında ...'nin fotoğrafının sol kısmında ve büyük boy davaya konu karikatürün yayınlandığı ve davacının resminin alt kısmında "Kuvayı Milliye Destanı" ile ilgili davacı ve Şair Nazım Hikmet hakkında bilgiler yazılı olduğu ve bu sayfanın alt kısmında kalem fotoğrafının ve CROSS ibaresi ile logosunun bulunduğu, söz konusu derginin incelenen sayfasında her ne kadar Şair Nazım Hikmet Ran'ın "Kuvayı Milliye Destanı"nın resmedilmesi olgusunun dergi okuyucularına tanıtım için kullanıldığı ve yine karikatürü çizen davacının resminin konulduğu ve alt kısmındaki yazıda da Çılgın Türkler ifadesinin güçlendirildiği gerek Nazım Hikmet'ten, gerekse ...'den bahsedildiği ve bilgilerin gerçeğe uygun olduğu görülmekte ise de, davalılardan Scrikss Mapeme Plastik San.A.Ş.’nin sahibi olduğu Cross + şekil markası ve bu markayı taşıyan kalem ürününün ilgili sayfaya reklam olarak konulmasının, davacının reklamla bağlantısı olduğu yolunda kanı uyandırabileceği hususunda tereddüt bulunmadığı gerekçesiyle meslek birliği olan GESAM'dan gelen inceleme raporu sonucu belirlenen 3.000 TL'nın FSEK'nun 68. maddesi gereği üç katı olan 9.000 TL maddi ve takdiren 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin tüm davalılardan alınarak davacıya verilmesine, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalılardan Doğan Burda Dergi Yay.Paz.A.Ş., ..... ve ...'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 872,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12572, Karar No: 2016/23757, Tarih: 21.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/12572 E.  ,  2016/23757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/12/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulması görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz. 21.12.2016
Yargıtay — Esas No: 2012/48, Karar No: 2012/2305, Tarih: 21.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/48 E.  ,  2012/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elbistan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı vekili; davacının davalı belediyede işçi olarak çalıştığını, müvekkilinin İş Kanunu’na aykırı olarak işten çıkarıldığını, davacının  çalışmaya başladığından itibaren maaş  ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının eksik ödendiğini, buna dayanarak dava açtığını, davalı belediyede bu davadan dolayı müvekkilinin kötü niyetli olarak işten çıkarıldığını, davalı belediyenin müvekkilini işten çıkarırken toplu iş sözleşmesinde belirtilen  şartlara aykırı olarak işten çıkarıldığını, iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini, disiplin kurulu kararı olmadan işten çıkarıldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaparak  işe gelmediğini, işe devam etmesi için ihbarname gönderildiğini, ancak yine de işe dönmediğini, bu nedenle meclis kararı alıp davacı ve davacı ile birlikte devamsızlık  yapan çalışanların iş sözleşmelerine son verdiklerini, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı  belediye tarafından  iş sözleşmesinin feshinin geçerli bir nedene dayandığının ispat edilemediği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine  karar verilmiştir.

Hüküm davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 14. maddesinin aksine, 4857 sayılı Kanun'da ücretin peşin ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sonra ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

1475 sayılı Kanun döneminde, toplu olarak hareket etmemek ve kanun dışı grev kapsamında sayılmamak kaydıyla 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi uyarınca ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini ifa etmekten, yani çalışmaktan kaçınabileceği kabul edilmekteydi. 4857 sayılı Kanun'da ise ücret daha fazla güvence altına alınmış ve işçi ücretinin yirmi gün içinde ödenmemesi durumunda, işçinin iş görme edimini yerine getirmekten kaçınabileceği açıkça düzenlenmiş, toplu bir nitelik kazanması halinde dahi bunun kanun dışı grev sayılamayacağı  yine 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından  belediye meclisinin 05.05.2011 günlü kararı  ile devamsızlık nedeniyle feshedildiği  09.05.2011  günlü fesih bildirimi ile   feshedilmiştir.

Dosya  içeriğine  göre  davacının  ücretinin ödenmemesi nedeni ile işgörme edimini yerine getirmediğine ilişkin  davalı belediyeye hitaben yazdığı  dilekçeler mevcut ise de  davalı  belediye tarafından   davacı işçi  hakkında  devamsızlık tutanakları tutulduğu, davacı hakkında devamsızlık nedeni ile   davacının ücretinden ücret  kesintisi yapıldığı,  davacının işe dönmesi için  ihtarname tebliğ edildiği,  buna rağmen  davacının işe  devam etmemesi üzerine   iş sözleşmesinin  devamsızlık nedeni ile  feshedildiği anlaşılmaktadır.  Yine davalı Belediye davacının  ikramiye alacağı olduğu bildirilmiş  ancak  sözkonusu  ikramiyenin  hangi  döneme ilişkin olduğu  dosya içeriğinden  anlaşılamamaktadır.

Mahkemece davalının feshin geçerli nedene dayandığı ispatlanamadığı gerekçesiyle  davanın kabulü yönünde karar verilmiş ise de yapılan araştırma  hüküm kurmaya elverişli değildir.

Buna göre mahkemece yapılacak iş  fesih tarihi itibari  ile davacının  davalı işyerinden ücret alacağı  bulunup  bulunmadığı,  işveren tarafından  bildirilen ikramiyelerin hangi  döneme ilişkin olduğu, işyerinde ikramiyelerin ödeme tarihleri  belirlenmeli,  işçinin  ödenmeyen ücret alacağın bulunduğunun tespit  edilmesi halinde  işveren tarafından tutulan  devamsızlık tutanakları ve dosyadaki  diğer  tüm deliller  yeniden bir değerlendirmeye  tabi tutularak   sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/02/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2769, Karar No: 2021/5409, Tarih: 13.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2769 E.  ,  2021/5409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13/04/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki İstanbul İli, Arnavutköy İlçesi, Yeniköy Mahallesi, 192 ada 32 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dosya içindeki 26.03.2018 tarihli bilirkişi raporunda arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak usul ve yasaya uygun olarak metre kare fiyatı belirlediği gözetilmeksizin ve raporun geçersizliğine de karar verilmediği halde 05.11.2018 tarihli ek bilirkişi rapora göre karar verilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın konumu, 26.03.2018 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen özellikleri dikkate alındığında; tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilen objektif değer arttırıcı unsurun %70 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek objektif artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre fazla bedel tespiti,

3)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. Fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

Gerektiğinden;

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/772, Karar No: 2020/7960, Tarih: 25.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/772 E.  ,  2020/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

A)Sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde:

Sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde:

Sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının bu nedenle düşürülmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından 1. bendindeki ''2004'' ibaresinin çıkartılarak, hükmün ilgili kısmına ''2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının, 765 sayılı sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresi, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının olağanüstü zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE” cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/46, Karar No: 2012/2303, Tarih: 21.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/46 E.  ,  2012/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elbistan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı vekili; davacının davalı belediyede işçi olarak çalıştığını, müvekkilinin İş Kanunu’na aykırı olarak işten çıkarıldığını, davacının  çalışmaya başladığından itibaren maaş  ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının eksik ödendiğini, buna dayanarak dava açtığını, davalı belediyede bu davadan dolayı müvekkilinin kötü niyetli olarak işten çıkarıldığını, davalı belediyenin müvekkilini işten çıkarırken toplu iş sözleşmesinde belirtilen  şartlara aykırı olarak işten çıkarıldığını, iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini, disiplin kurulu kararı olmadan işten çıkarıldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaparak  işe gelmediğini, işe devam etmesi için ihbarname gönderildiğini, ancak yine de işe dönmediğini, bu nedenle meclis kararı alıp davacı ve davacı ile birlikte devamsızlık  yapan çalışanların iş sözleşmelerine son verdiklerini, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı  belediye tarafından  iş sözleşmesinin feshinin geçerli bir nedene dayandığının ispat edilemediği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine  karar verilmiştir.

Hüküm davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 14. maddesinin aksine, 4857 sayılı Kanun'da ücretin peşin ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sonra ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

1475 sayılı Kanun döneminde, toplu olarak hareket etmemek ve kanun dışı grev kapsamında sayılmamak kaydıyla 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi uyarınca ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini ifa etmekten, yani çalışmaktan kaçınabileceği kabul edilmekteydi. 4857 sayılı Kanun'da ise ücret daha fazla güvence altına alınmış ve işçi ücretinin yirmi gün içinde ödenmemesi durumunda, işçinin iş görme edimini yerine getirmekten kaçınabileceği açıkça düzenlenmiş, toplu bir nitelik kazanması halinde dahi bunun kanun dışı grev sayılamayacağı  yine 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından  belediye meclisinin 05.05.2011 günlü kararı  ile devamsızlık nedeniyle feshedildiği  09.05.2011  günlü fesih bildirimi ile   feshedilmiştir.

Dosya  içeriğine  göre  davacının  ücretinin ödenmemesi nedeni ile işgörme edimini yerine getirmediğine ilişkin  davalı belediyeye hitaben yazdığı  dilekçeler mevcut ise de  davalı  belediye tarafından   davacı işçi  hakkında  devamsızlık tutanakları tutulduğu, davacı hakkında devamsızlık nedeni ile   davacının ücretinden ücret  kesintisi yapıldığı,  davacının işe dönmesi için  ihtarname tebliğ edildiği,  buna rağmen  davacının işe  devam etmemesi üzerine   iş sözleşmesinin  devamsızlık nedeni ile  feshedildiği anlaşılmaktadır.  Yine davalı Belediye davacının  ikramiye alacağı olduğu bildirilmiş  ancak  sözkonusu  ikramiyenin  hangi  döneme ilişkin olduğu  dosya içeriğinden  anlaşılamamaktadır.

Mahkemece davalının feshin geçerli nedene dayandığı ispatlanamadığı gerekçesiyle  davanın kabulü yönünde karar verilmiş ise de yapılan araştırma  hüküm kurmaya elverişli değildir.

Buna göre mahkemece yapılacak iş  fesih tarihi itibari  ile davacının  davalı işyerinden ücret alacağı  bulunup  bulunmadığı,  işveren tarafından  bildirilen ikramiyelerin hangi  döneme ilişkin olduğu, işyerinde ikramiyelerin ödeme tarihleri  belirlenmeli,  işçinin  ödenmeyen ücret alacağın bulunduğunun tespit  edilmesi halinde  işveren tarafından tutulan  devamsızlık tutanakları ve dosyadaki  diğer  tüm deliller  yeniden bir değerlendirmeye  tabi tutularak   sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/02/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.