muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7861, Karar No: 2016/7922, Tarih: 26.09.2016

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12/10/2015 tarihli ve 2015/829 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8501, Karar No: 2007/1434, Tarih: 16.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8501 E.  ,  2007/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olarak davalının işyerinde başka firmalara ait ürünleri pazarladığını ve müvekkiline ait tüm ürünleri satışa sunmadığını, bu şekilde sözleşmeyi ihlal ettiğini ileri sürerek, 10.000.-USD. cezai şartın dava tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki TL. karşılığının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmedeki müvekkili aleyhine olan hükümlerin geçersiz olduğunu, cezai şart hükümlerinin koyu harflerle ve büyük puntolarla yazılması gerektiğini, miktarın sonradan doldurulduğunu, cezai şartın fahiş olduğunu ve sözleşmenin taraflarınca ihlal edilmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davalının tarafları bağlayıcı nitelikteki sözleşme hükümlerine aykırı hareket ederek başka marka ürünleri iş yerinde bulundurup sattığı, Efes Pilsen marka birayı satmadığı, sözleşmede kararlaştırılan 10.000.-USD. cezai şartı ödemesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalının işyerinde davacıya ait olmayan Perge Pilsener fıçı birası bulundurduğu hususu sabittir. Ne var ki, Rekabet Kurulu’nun 22.04.2005 tarihli kararı gereğince davalının davacı ürünleri dışında başka firmalara ait ürünleri satması cezai şartın uygulanmasını gerektirmez.

Davalının, davacıya ait ürünlerden Efes Light kutu, Efes Dark şişe biralarını pazarlayıp sattığı tespit dosyası ile anlaşılmaktadır. Aynı dosyada davacı ürünlerinden Efes Pilsen birasının davalı işyerinde bulunmadığı saptanmıştır.

Hal böyle olunca, davalının davacıya ait ürünlerden bir kısmını pazarlayıp satması sadece Efes Pilsen birasını satmamasının sözleşmeye aykırılık teşkil edip etmeyeceği ve sözleşmede yer alan cezai şartın uygulanmasını gerektirip gerektirmeyeceği hususu üzerinde yeterince durulmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3680, Karar No: 2019/4785, Tarih: 23.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/3680 E.  ,  2019/4785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakaları ...’nın 208 ada 1 parsel sayılı taşınmazının ½ payını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı adına olan tapunun iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, temlikin gerçek bir satış olduğunu, mal kaçırma amaçlı olsaydı taşınmazın tamamının devredileceğini, davacıların iyiniyetli olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle" davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nın 01.03.1997 tarihinde öldüğü, davacıların murisin kendisinden önce ölen oğlu ...’in eşi ile çocukları olduğu, murisin 1 parsel sayılı taşınmazının 1/2 payını 18.02.1997 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiği, dava tarihi itibariyle davalının kayıt maliki olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen tanık beyanlarından temlikin mal kaçırma amacıyla yapılıp yapılmadığı anlaşılamamakta olup, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark tek başına muvazaa iddiasını kanıta yeterli değildir.

Hal böyle olunca, daha önce dinlenen taraf tanıklarının yukarıdaki ilkeler gözönünde bulundurularak yeniden dinlenmesi, murisin gerçek irade ve amacının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, davalıya yapılan temlikin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunun anlaşılması halinde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28107, Karar No: 2018/3310, Tarih: 19.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/28107 E.  ,  2018/3310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, yevmiye farkı, ücret farkı, fazla mesai ücreti farkı, hafta tatili ücreti farkı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı Kurumda “teknisyen” olarak çalıştığını, .... Sendikasına üye olduğunu ve bu tarihten itibaren sendikalı olarak çalıştığını, günlük yevmiyelerinin yaklaşık 31,00 TL iken ... Sendikası ile .... Genel Müdürlüğü arasında imzalanan protokol gereğince davalı kurum tarafından bu Toplu İş Sözleşmesinin imzalanması ile birlikte 24,00 TL’ye indirilerek yaklaşık 7,00 TL civarında indirim yapıldığını, davacının almış olduğu maaşların yanında yevmiyeleri baz alınarak ödenen diğer ücretlerin de kendisine sendika üyesi olmadan önceki ücretlerine kıyasla eksik ödendiğini ileri sürerek, yevmiye farkı, maaş farkı, fazla çalışma farkı, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücreti farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, .... Sendikası ile .... Genel Müdürlüğü arasında 31/05/2004 tarihinde imzalanan protokolün 2.md si gereğince 01/03/2003- 28/02/2005 süreli 10 dönem ...'in EK-2 cetvelinde yer alan 4.derecenin karşılığı olan unvan ile ...'in uygulama esasları başlıklı 6.md.sinin c fıkrası uyarınca sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren EK-2 cetvelindeki 4.derece karşılığı yevmiyelerinin verilmesine, yine iş bu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 15/06/2004 tarihi itibari ile yararlandırılmasının imza altına alındığını, sendika üyesi olan işçilerden Tekniker(arazide çalışan) ve Teknisyenlere protokol hükmü gereği ...'in EK-2 cetvelinde yer alan 4. eşdeğer dereceli teknisyen unvanına günlük 24,44 TL ücretinin uygulanmasının bildirildiğini, söz konusu yevmiye değişikliğinin İş Yasası'nın 22. Maddesi uyarınca davacıya bildirilmesinin gerekmediğini, davacının sendikaya üye olması ile birlikte sendikanın imzaladığı toplu iş sözleşmesine tabi olacağını bildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece ilk kararda, sendika üyeliği tarihinden sonra davacıya yapılan aylık toplam ödemelerde ciddi artışlar meydana geldiği, davacının yevmiyesindeki düşüşün davalı işverenin tek taraflı tasarrufuna dayanmadığı, davacının sendika üyesi olduktan sonra yevmiyesinin 31,00 TL’den 24,44 TL'ye düşmesinin davacının üyesi olduğu Tes-İş Sendikası ile davalı işveren arasında akdedilmiş olan ...’e bağlı olarak imzalanan protokole dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,

Mahkemece ilk kararda, sendika üyeliği tarihinden sonra davacıya yapılan aylık toplam ödemelerde ciddi artışlar meydana geldiği, davacının yevmiyesindeki düşüşün davalı işverenin tek taraflı tasarrufuna dayanmadığı, davacının sendika üyesi olduktan sonra yevmiyesinin 31,00 TL’den 24,44 TL'ye düşmesinin davacının üyesi olduğu Tes-İş Sendikası ile davalı işveren arasında akdedilmiş olan ...’e bağlı olarak imzalanan protokole dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,

Hüküm davacının temyizi üzerine Dairemizin 25/05/2015 tarih ve 2015/8109 E., 2015/18891 K. sayılı ilamı ile özetle; "...İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve ...'den yararlanmaya başlanması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı ...GLK'nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilerek gerekirse başka bir bilirkişiden rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmelidir. " gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada bozma sonrası davacı tarafça dosyaya sunulan 19/04/2016 harç tarihli ıslah dilekçesindeki talepler dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Açılan dava belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda külli tespit davası niteliğindendir. Belirsiz alacak davasının kısmi eda külli tespit davası olarak açılması halinde sonradan miktarın arttırılması “ıslah” niteliğindedir. Davacı bozmadan sonra bu şekilde 19/04/2016 harç tarihli ıslah dilekçesi vermiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerini ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı“ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmemesi gerekir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerini ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı“ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmemesi gerekir.

Bozma sonrası ıslah olmayacağından mahkemece anılan dilekçeye itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup, kısmi talep edilenlerin tahsiline kalan miktarın tespitine karar verilmesi gerekmektedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4373, Karar No: 2013/4417, Tarih: 25.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4373 E.  ,  2013/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Çekişmeli taşınmazın üzerindeki davacı tarafça dikilen ceviz ağaçlarının 3402 sayılı Yasa'nın 19. maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazların tesciline ilişkin karar Yargıtay'ca onandığından karar verilmesine yer olmadığına, çekişmeli taşınmazlar üzerindeki ceviz ağaçlarının davacıya ait olduğunun tapu kütüklerinin beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Hazine temsilcisinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, Kadastro hakimi açık ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm oluşturmakla yükümlü olduğu halde, mahkemece temyiz incelemesi sonucu açıkça onanmayan parseller hakkında tescil hükmü kurulmaması doğru olmadığı gibi muhdesata ilişkin şerh verilirken ceviz ağaçlarının hangi taşınmazda kaç adet olduğunun belirtilmemesi de isabetsiz olup bozma nedeni ise de; bu eksikliklerin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 1 ve 2. bendlerinin hükümden çıkarılarak 1. bendin yerine "Davacının davasının kısmen kabulü ile dava konusu Seki Köyü 101 ada 61 ve 64 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline", 2. bendin yerine "101 ada 61 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine 'taşınmaz üzerinde bulunan 10-15 yaşlarındaki altı adet ceviz ağacı ...'a aittir', 101 ada 64 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine 'taşınmaz üzerinde bulunan 1 adet ceviz ağacı ...'a aittir" bendlerinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11835, Karar No: 2025/440, Tarih: 13.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/11835 E.  ,  2025/440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/442 E., 2021/621 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, yapılan incelemede;

Sanığın 31.05.2013 günü saat 22.00 sıralarında katılanın ikâmetinin bahçesine girerek ikamet bahçesinde bulunan katılana hitaben "... senin a.... koyacağım, seni si..eceğim..." ve ".... senin a... koyacağım..." şeklinde sözler sarf ettikten sonra katılan ...'u darp etmeye başladığı ve katılan ...'un bu olay nedeniyle sanıktan şikayetçi olduğu, olaydan bir gün sonra katılanın kendisinden şikâyetçi olmasına öfkelenen sanığın elinde adli emanette bulunan bıçak olduğu halde katılanın ikametine giderek bıçağı katılana doğrultarak "sen beni nasıl şikayet edersin, seni doğrayacağım, ...., bugün olmazsa yarın seni caddede yakalayıp si...ceğim..." diyerek katılanı silahla tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, 31.05.2013 tarihinde katılanın ikâmetine giderek katılana hitaben söylediği "... senin a.... koyacağım, seni si..eceğim..." ve ".... senin a... koyacağım..." şeklinde sözlerin devamında katılanı darp ettiği, tehdit içeren bu sözlerin basit yaralama suçunun irade açıklaması niteliğinde olduğundan sanığın basit yaralama suçuna ek olarak tehdit suçundan cezalandırılmasının mümkün olmadığı, ancak sanık hakkında basit yaralama suçundan bozma üzerine gerçekleşen uzlaşma nedeniyle ilk derece mahkemesince düşme kararı verildiği, bu durumda sanığın 01.06.2013 tarihinde elinde bıçak olduğu halde katılanın ikametine giderek katılana hitaben "sen beni nasıl şikayet edersin, seni doğrayacağım, ...., bugün olmazsa yarın seni caddede yakalayıp si...ceğim..." şeklindeki tehdit içeren eylemi nedeniyle tek bir silahla tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında zincirleme silahla tehdit suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken sonuç ceza 2 yıl 1 ay hapis olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası ile 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15343, Karar No: 2017/15157, Tarih: 02.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15343 E.  ,  2017/15157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesi ile ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın kaldırılmasına, haksız kesintilerin hesaplanarak iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; ... TSHHB’nın 03/11/2014 tarih, 2014/3244 K sayılı ilamının iptali ile 192,24 TL’nin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.