muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6969, Karar No: 2024/2519, Tarih: 06.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6969 E.  ,  2024/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/170 E., 2022/216 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat davasında davanın kabulüne dair karar Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 27.01.2020 tarih 2019/2714 Esas 2020/82 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 20.12.2013 tarihinde sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyir halindeyken önünde ilerleyen plaka, marka ve modelini alamadığı üstünde iki kişinin bulunduğu motosikletin tam yanından geçtiği sırada ön tekerini kaldırarak dengesini kaybetmesi ve motosikletini davacının kullandığı motosikletin üzerine devirmesi sonucu davacının düştüğünü ve sol kaval kemiğinin parçalandığını, diğer bazı vücut bölgelerinden de yaralandığını, davacının ayağındaki hasarın kalıcı mahiyette olduğunu, güç kaybı ve yürüme zorluğunun olduğunu, davacının belgeli olarak spor eğitmenliği yapmakta iken bu olayın meydana geldiğini, olayla ilgili meçhul kişinin halen tespit edilemediğinden davanın Güvence Hesabına açıldığını, bu nedenlerle diğer zararlara ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla zarar miktarı belirlendiğinde tamamlanmak üzere şimdilik 500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 11.02.2016 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarını 22.359,72 TL artırarak toplam 22.859,72 TL tazminatın olay tarihi olan 22.12.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu olayın anlatıldığı şekilde gerçekleştiğinin ispat edilmesi gerektiğini, davacının maluliyetine ilişkin raporun mevzuata uygun olarak alınması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, davadan önce davalı sigorta şirketine müracaat edilmediği için faizden sorumlu bulunmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.03.2016 tarih 2014/586 E.- 2016/87 K. sayılı kararı ile davacının davasının kabulüne, 22.859,72 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.03.2016 tarih 2014/586 E.- 2016/87 K. sayılı kararı ile davacının davasının kabulüne, 22.859,72 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 27.01.2020 tarih 2019/2714 Esas 2020/82 Karar sayılı bozma ilamında özetle "...davacının anlatımlarına dayanan kusur bilirkişisi ve hesap bilirkişisi raporları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmişse de yapılan araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olmadığı, davacının kazanın gerçekleştiğini iddia ettiği olay yerinde makine mühendisi bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak, kazanın davacının iddia ettiği şekilde meydana gelip gelmediği konusunda hazırlanacak kusur bilirkişisi raporu ve bu raporun sonucuna göre hazırlanacak hesap bilirkişi raporu ile dosyadaki tüm deliller değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu hüküm kurulmasının doğru görülmediği" gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Dahili Tıp Bilimleri Bölüm Başkanlığı Adli Tıp Ana Bilim Dalınca düzenlenen 17.12.2015 tarihli raporda davacının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre meslekte kazanma gücünü %3,3 (Yüzde Üç Onda Üç) oranında kaybetmiş olduğu, 11.02.2021 tarihli Makine Mühendisi bilirkişi raporunda davacı ...'un, trafik kuralları yönünden hatalı geçiş olan ve önünde gitmekte olan aracın sağ tarafından geçmek istemesi sırasında oluşan kazada %50 oranında kusurlu olduğu, ...'un kaza geçirmesine sebep olduğu belirtilen ve kaza sonrası olay yerini terkeden motosiklet sürücüsünün motosikletle akrobotik hareketler yaparak, trafik kuralları açısından tehlikeli ve yasak olan hareket yaparak kazanın oluşmasına sebep olması nedeniyle, %50 oranında kusurlu olduğu, kusur oranları da dikkate alınarak hesap bilirkişisi tarafından sunulan 20.12.2021 tarihli bilirkişi raporunda; davacının kusur indirimi yapıldıktan sonra maluliyet zararının 47.187,10 TL olduğunun bildirildiği, davacı tarafın davasını ıslah edemediğinden, Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/809 Esas sayılı dosyası üzerinden 24.327,38 TL tazminatın davalıdan tahsili talepli dava açtığı, açılan davanın mahkeme dosyası ile birleştirildiği anlaşılmakla; Yargıtay bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın kabulü ile 22.859,72 TL'nin olay tarihi olan 20.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/809 Esas sayılı dosyasında davanın kabulü ile 24.327,38 TL'nin olay tarihi olan 20.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu olayda, davacı tarafça asıl dava ve ek dava için davalı kuruma başvuru yapılmamış olması ve ZMSS Genel Şartlarında sıralanan belgelerin sunulmamış olması nedeniyle, davacının talebi ile ilgili olarak değerlendirme yapılamadığını, bu nedenle davalı kurum aleyhine yargılama gideri, vekalet ücreti ve faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu, ek dava için dava şartı olan arabuluculuğa başvurulmadığını, ek davanın 5237 sayılı TCK 89/1 maddesi ile öngörülen 8 yıllık zamanaşımı dolduktan sonra açıldığını, gerek Karayolları Trafik Kanununda düzenlenen zamanaşımı, gerekse Türk Ceza Kanununda öngörülen uzamış zamanaşımı sürelerinin dava tarihi itibarıyla dolduğundan, ek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulünün hatalı olduğunu, davayı kabul anlamına gelmemek kaydıyla, tazminat hesabının PMF Yaşam Tablosu kullanılarak yapılması gerektiğini, bozma öncesi zararın PMF Yaşam Tablosuna göre hesap edildiğini ve bu yönde usuli müktesep hak oluştuğunu, davacının motosiklette seyahat esnasında kask ve koruyucu elbise kullanmadığı, bu nedenle hesaplanan tazminattan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427, 428 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle de 20.12.2021 tarihli bilirkişi raporu ve 11.02.2021 tarihli kusur bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında usul ve kanuna aykırı bir yön olmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

1-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin gerçek zararının hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin daha uygun olacağına karar verilmiştir. Diğer yandan; Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı gereği, iş gücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ZMSS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesinin bozmadan önce yaptığı yargılamada PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle hesaplama yapılan aktüer raporuna göre tazminata karar verilmiş; bu kararı taraf vekilleri temyiz etmişse de davacı yanın hesap tekniğine ilişkin bir temyizi olmamıştır. Hükmün Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi tarafından bozulmasından sonra bozmaya uyarak yargılamaya devam eden mahkemece, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle hesaplanan tazminata karar verilmiş, sayın çoğunluk tarafından da işbu hükmün onanmasına karar verilmiştir. Ancak varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği tazminat hesaplamasında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğinin kullanılması gerekli olmakla birlikte, davacı yanın aleyhine olan PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle hesabın esas alındığı mahkemenin ilk kararını hesap tekniği bakımından temyiz etmemesi ile hesap tekniği bakımından davalı yararına oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek, PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle hesaplanan tazminata karar verilmesi için İlk Derece Mahkemesi kararının davalı yararına bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.

2-Tespit edilemeyen sürücünün eylemi sonucu oluşan zararla ilgili meçhul araç işleteninin sorumluluğunu teminat altına alan davalı ...'nın, ... Yönetmeliği'nin 14. maddesi uyarınca, rizikonun ihbar edildiği tarihte tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu tarihte ödememe halinde temerrüdün gerçekleştiği ve davalı ...'nın temerrüt faizinden sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Davacı tarafın, davadan önce başvurusunun bulunmadığı durumda ise, gerek davaya gerekse ıslaha konu edilen tazminat için, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmelidir.

Davacının davalı ...'na başvuru tarihinin tespit edilip bu tarihin temerrüt tarihi olarak hüküm altına alınması, davacının davadan önce davalıya başvurusu bulunmadığının tespiti halinde ise dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi için de İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/11185, Karar No: 2017/25608, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11185 E.  ,  2017/25608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3305, Karar No: 2015/21741, Tarih: 02.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3305 E.  ,  2015/21741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, kardeşi olan katılana ait 5 adet fındık ağacını keserek zarar verdiği iddia ve kabul olunan olayda; sanığın ağaçların kendisine ait olduğunu, yanındaki üzüm bağına zarar verdiğini, evde yaptığı tadilat nedeniyle ustaların rahat çalışmasını sağlamak için kestiğini savunması, katılanın ağaçların kendisine ait bahçede bulunduğunu beyan etmesi, tanık ..’nin 12 dönüm bahçenin babalarından kaldığını, taksim için mahkemelik olduklarını ve bahçenin bölünüp aralarında anlaştıklarını, ağaçların katılana ait olduğunu beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için ilgili tapu kaydı getirtilip mahallinde keşif yapılması, ayrıca elbirliği mülkiyetine konu arazinin ortakları arasında fiili taksim bulunup bulunmadığı, varsa ağaçların bulunduğu yerin fiili taksim sonucu kimin kullanımında olduğunun tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/03/3015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9355, Karar No: 2013/12897, Tarih: 18.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9355 E.  ,  2013/12897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YENİCE(KARABÜK) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2013

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine  ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 203 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davacının 12/112 ve davalı şirketin 100/112 hisse oranında paydaş oldukları,davalı şirketin çekişmeli taşınmazı ağaç ve kerestelerini depolamak suretiyle kullandığı,davacının kullandığı bir bölümün bulunmadığı,davacının davalı şirkete 09.11.2006 keşide tarihli ihtar göndererek taşınmazı boşaltmasını ve ecrimisil istediği,davalı şirketin ise 20.11.2006 keşide tarihli ihtara cevap ile çekişmeli taşınmazda davacının hissesine düşen 456 m2 lik bölümünün boş olduğunu davacıya bildirdiği   anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir.Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir.

Öte yandan, 4721 s. Türk Medeni Kanunun (TMK) 706, 6098 s. Türk Borçlar Kanununun (TBK)  237, Tapu Kanununun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz.  Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya ortaklığın satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "ahde vefa" kuralının yanında TMK'nin 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nin müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; yukarıdaki ilkeler uyarınca fiili kullanma biçiminin veya harici bir taksimin varlığı söz konusu değildir. Nitekim, bu husus Mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki; yapılan araştırmanın hükme yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Zira mahallinde yapılan keşif neticesinde kadastro fen memuru krokili raporunda sadece taşınmazın üzerinde ağaç ve kerestelerin depolandığı tespitinde bulunmuştur. Bu nedenle rapor hüküm kurmaya elverişli olmayacak derecede yetersizdir.

Hal böyle olunca,mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılmak suretiyle  davalı şirketin kullandığı alan sağlıklı bir şekilde saptanarak,mevcut kullanım durumu ve davacının kullanabileceği bir alan olup olmadığı,intifadan ( yararlanmadan ) men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir.  Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  18.09.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2817, Karar No: 2019/4601, Tarih: 19.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2817 E.  ,  2019/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bursa(Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21/04/2014 tarih ve 2013/254-2014/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında Gemlik Serbest Bölgesi’ndeki limandan alınan yüklerin davalının istediği bölgeye taşınması ve nakliye hizmeti verilmesi yönünde ticari ilişki bulunduğunu, davacının verdiği hizmet nedeniyle 30.680,00 TL alacaklı olduğu, borcun ödenmesi sözlü olarak istenmişse de sonuç alınamadığını, alacağın tahsili için davalı aleyhinde Bursa 18. İcra Müdürlüğü’nün 2012/7892 sayılı dosyasından başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, alacağın %20’si oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taşıma sözleşmesinin varlığının yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiği, davacının sunmuş olduğu sevk irsaliyesinde teslim alanın imzası olmadığı, davacı serbest bölgedeki liman işletmelerine davalı adına konteynır girişi olup olmadığının sorulması suretiyle bu kayıtlara dayanmış ise de müzekkere cevaplarının olumsuz geldiği, davacı vekili kendi defterlerinin incelenmesini talep etmiş ise de davacı defterlerinde kayıt bulunması sözleşmenin varlığını ispata yeterli olmadığı, davacının davalıya taşıma hizmeti verdiğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma ilişkisinden doğan alacağın tahsili istemine yönelik takibe ilişkin itirazın iptali davasıdır.

Davacı vekili, davalıya ait yüklerin taşınması karşılığı düzenlenen fatura bedellerinin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürmüştür. Mahkemece, davalı şirketin ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması için talimat yazıldığı ve ancak davalı defterlerinin ibraz edilmediği, sevk irsaliyelerinde teslim alan imzasının bulunmadığı, liman işletmelerinden gelen müzekkere cevaplarında davalı adına konteynır giriş kayıtlarına rastlanılmadığının bildirildiği, davacı defterlerinde bir kayıt bulunması halinde dahi sözleşmenin varlığını ispata yeterli olmayacağından incelenmesine gerek görülmediği ve neticede davalıya taşıma hizmeti verildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.