muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6002, Karar No: 2014/7999, Tarih: 10.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6002 E.  ,  2014/7999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/230-2014/143

Taraflar arasındaki genel kurul toplantısının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, üyesi olduğu kooperatifin genel kurul toplantısına ilişkin çağrıların usulüne uygun yapılmadığını ileri sürerek, 09.03.2013 tarihli genel kurulunun iptalini ve ibra kararların geçersizliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar F.ve A. vekili, müvekkilleri yönünden pasif dava ehliyeti bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dosyanın işlemden kaldırıldığı 25.12.2013 tarihinden itibaren üç aylık süre içerinde yenilenmediği gerekçesiyle, HMK'nın 150. maddesi gereince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, genel kurul toplantısının iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, kooperatif üyesi olan davacı tarafın 28.11.2013 tarihli mazeret dilekçesini gönderdiği, mahkemece, mazeretin kabul edildiği ve bir sonraki duruşma tarihinin UYAP sisteminden öğrenilmesine karar verildiği, davacı tarafın sonraki 25.12.2013 tarihli duruşmaya gelmemesi nedeniyle de, mahkemece basit yargılama usulüne tabi olduğu kabul edilen davanın 6100 sayılı HMK'nun 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nda duruşma gününün bilgisayar ortamında (UYAP) bildirilmesi yönünde bir zorunluluk yoktur. Kaldı ki, dosyada UYAP sisteminden davacıya duruşma gününün bildirildiğine dair bir kayıt da yoktur.

Mahkemece, 29.11.2013 tarihli oturumda, davacının mazereti kabul edildiğine göre sonraki duruşma gününün davacıya tebliği gerekirdi.

Şu durumda, davacıya usulüne uygun olarak duruşma günü tebliğ edilerek, iddia ve savunma doğrutusunda toplanan deliller gözetilerek işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2047, Karar No: 2021/1881, Tarih: 22.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2047 E.  ,  2021/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmazın ... Belediye Başkanlığı'nın 11/11/2013 gün ve 4648 sayılı yazısında mücavir alan sınırları içerisinde, belediye hizmetlerinden faydaladığı, meskun mahalle 1800 m uzaklıkta olduğunun bildirildiği ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözlem ve taşınmazın yakın çevresindeki taşınmazların Dairemiz denetiminden geçerek kesinleşen arsa nitelikleri nazara alındığında; taşınmaz arsa niteliğinde olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza arazi niteliğine göre değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve

dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

Gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17364, Karar No: 2012/3119, Tarih: 13.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17364 E.  ,  2012/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22534, Karar No: 2013/26809, Tarih: 18.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/22534 E.  ,  2013/26809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alaplı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.05.2012

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 28.06.2013 gün ve 17392-18315 sayılı ilamıyla ilgili velayete ilişkin karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Davacı-davalı koca tarafından açılan boşanma davası neticesinde davalı-davacı kadının tam kusuruyla tarafların boşanmalarına, 20.08.2007 doğumlu müşterek çocuk S.’nın velayetinin davacı-davalı babaya verilmesine karar verilmiştir. Verilen karar davalı-davacı kadının temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde; diğer bozma sebepleri yanında, “Ana yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikelerin varlığı da ispat edilmediği halde ana bakım, şefkatine muhtaç 20.08.2007 doğumlu müşterek çocuk S.’nın Türk Medeni Kanununun 182. ve 336/2. maddeleri uyarınca babanın velayetine bırakılması usul ve kanuna aykırıdır.” şeklindeki gerekçeyle velayet yönünden de bozulmuştur. Bozma ilamına karşı davacı-davalı koca tarafından velayete ilişkin bölüm yönünden karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Toplanan delillerden ve dosya içerinde yer alan uzman raporundan, davalı-davacı kadının müşterek çocuğu yanına almadan evi terk ettiği, bu tarihten sonra müşterek çocuğun davacı-davalı baba yanında kaldığı, burada okula başladığı, davacı-davalı kocanın müşterek çocukla yeterince ilgilendiği, çocuk ile baba arasında sağlıklı bir ilişkinin kurulup sürdürüldüğü, davacı-davalı kocanın çocuğun annesiyle olan kişisel ilişkisinde yapıcı davranışlar sergilediği, müşterek çocuğun uzmana verdiği beyanında babasıyla kalmak istediğini bildirdiği anlaşılmaktadır. Velayet kamu düzenine ilişkin olup velayete ilişkin düzenleme yapılırken asıl olan küçüğün menfaatlerinin gözetilmesidir. Müşterek çocuğun yaşı ve alışageldiği ortamdan koparılmasının onun bedeni, ruhi ve ahlaki gelişimine olumsuz etki yapacağı hususları gözetildiğinde velayetin babaya verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki bu husus temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığından davacı-davalı kocanın karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 28.06.2013 tarih 2012/17392 esas, 2013/18315 karar sayılı bozma ilamının velayete ilişkin bozma kararının kaldırılmasına, hükmün bu bölümünün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/l-4. maddesi uyarınca, davacı-davalı kocanın karar düzeltme isteğinin kabulüyle Dairemizin 28.06.2013 tarih 2012/17392 esas, 2013/18315 karar sayılı bozma ilamının velayete ilişkin 3. bendinin kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan sebeple velayet yönünden de ONANMASINA oybirliğiyle karar verildi. 18.11.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/16508, Karar No: 2007/553, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16508 E.  ,  2007/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.12.2005 tarih 2005/12834-14710 sayılı bozma kararında özetle: "Bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporlarda çekişmeli 513 ada 15 parsel sayılı taşınmazın memleket haritasında yeşil ile renklendirilen ancak ... ve fındık sembolleri ile gösterilen alanda kaldığı bildirilmiş olup rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında taşınmaz nokta şeklinde işaretlenmiştir. Ekli memleket haritası incelendiğinde 15 nolu parselin çekişmeli 17 ve 19 nolu parsellerle yan yana olduğu görülmekte olup çekişmeli 15 nolu parsele komşu 23 nolu parselin mahkemenin 2003/31 esaslı dava dosyası ile, 13 nolu parselin 2005/203 esaslı dava dosyası ile, 24 nolu parselin 2005/202 nolu dava dosyası ile davalı olduğu komşu 14, 16 ve 25 nolu parsellerin ise orman olarak Hazine adına tespit gördüğü ve tutanakların kesinleştiği anlaşılmaktadır. Askeri amaçlar için üretilen 1/25000 ölçekli memleket haritalarında yeşil ile renklendirilen yerlerin, üzerinde kapalılık teşkil eden ağaçlar bulunan taşınmazları ifade ettiği, ayrıca bu ağaçların cinsi, yaşı ve boyları konusunda memleket haritasında semboller çizildiği, meyvelik, bağ, çalılık, fidanlık, büyük yapraklı orman ağacı, ibreli orman ağacı, ... yapraklı orman ağacı sembolleri ile ağaçların cinsinin saptandığı bilinmekte olup,taşınmazın bulunduğu yarde ... ve fındık sembolleri bulunmadığı gibi, en yakın alanda .- . - ... - ... - . sembollerinin bulunduğu taşınmazın işaretlendiği yerdeki büyük yapraklı orman ağacı sembolleri için açıklama getirilmediği gibi, taşınmazın yerinin denetime olanak tanımayacak biçimde nokta şeklinde işaretlendiği görülmüştür. Yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilemeyeceği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin 513 ada 15 nolu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/01/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2047, Karar No: 2011/2767, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2047 E.  ,  2011/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 157 ada 25 parsel sayılı 3585,98 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1098, Karar No: 2014/644, Tarih: 14.05.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1098 E.  ,  2014/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3.Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/269 E-2013/31 K.

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya 3.Asliye Ticaret Mahkemesince davanın reddine dair verilen 02.02.2012 gün ve 2011/278 E.-2012/32 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 10.09.2012 gün ve 2012/3990 E-2012/8905 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, davalının işleteni olduğu ve müvekkili şirkete trafik sigortalı aracın alkollü sürücü idaresinde iken 3. kişi aracında hasara neden olduğunu, karşı araç hasar bedelinin müvekkilince ödendiğini ve alacağın rücuen tahsili için davalı aleyhine Konya 4.İcra Müdürlüğünün 2011/1926 sayılı dosyasından yapılan icra takibine haksız itiraz nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, 11.625,00 TL. asıl alacak üzerinden yapılan takibe vaki itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği ve davacının rücu hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı tarafından zarar gören 3.kişiye ödenen tazminatın, sigortalısından rücuen tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48.maddesinde, alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1.maddesinde; alkollü içki almış olması sebebiyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, ZMSS Genel Şartlarının B.4.d.maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, ZMSS Genel Şartlarının B.4.d. maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2.fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97.maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281.maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında, sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK, 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 07.04.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün ve 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Uyuşmazlık, kazanın münhasıran sürücü A... D..'un aldığı alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği, dolayısıyla hasarın teminat dışı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, kaza tespit tutanağına göre, davalıya ait aracın sürücüsünün alkollü olarak araç kullanırken bölünmemiş iki yönlü yolda ve şerit tecavüzü ile karşı yönden gelen 3. kişiye ait araçla çarpıştıktan sonra park halindeki araçlara çarparak hasara sebebiyet verdiği, olayda sigortalı sürücünün 1. derece kusurlu bulunduğu, karşı yönden gelen araç sürücüsü Yaşar Kurt'un ise hız sınırını aşmaktan 2. derece kusurlu olduğu belirtilmiştir.