muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3589, Karar No: 2017/3809, Tarih: 17.05.2017

3-Kabule göre de;

a)Her bir takvim yılı içerisinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi halinde eylemin zincirleme biçimde işlediği ve cezanın TCK'nun 43. maddesi ile artırılması gerektiği cihetle, fatura tarihleri tespit edilerek sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. Fıkrasının 1. cümlesinde sayılanlar hariç olmak üzere aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemiş olması ,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13623, Karar No: 2011/7287, Tarih: 30.06.2011

6. Hukuk Dairesi 2010/13623 E., 2011/7287 K.

**6. Hukuk Dairesi 2010/13623 E., 2011/7287 K.**

**- GEÇERLİ ÖDEME BELGESİ

- İCRA TAKİBİ

- KİRA BEDELİNİN TAHSİLİ**

**"İçtihat Metni"**

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracılar hakkında 24.000 TL kira parasının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalıların itiraz etmesi üzerine davacılar icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuşlardır. Mahkemece, davacılara ihtar çekilerek kira sözleşmesinin feshedildiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar, davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 26.1.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2.1.2009 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup bu sözleşmede 24.000. TL yıllık kiranın peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu sözleşme hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlular süresinde icra müdürlüğüne yapmış oldukları itirazlarında borçlarının bulunmadığını beyan etmişler ancak geçerli bir ödeme belgesi ibraz edememişlerdir. Kira sözleşmesi iki taraflı sözleşme olup, tek taraflı irade beyanı ile feshedilemez. Davacılar dava dilekçesinde taşınmazın anahtarının verildiğini beyan etmişler ancak tarih belirtmemişlerdir. Mahkemece taşınmazın anahtarının davacılara teslim tarihinin araştırılarak, teslim tarihine kadar kira alacağına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/882, Karar No: 2012/2101, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/882 E.  ,  2012/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasa'yla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Kamulaştırma evrak ekleri ile keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinde dava konusu taşınmaz üzerinde verim çağına gelmiş toplam 94 adet değişik türden meyve ağacı mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında, kapama meyve bahçesi değerlendirmelerinde, gelir getiren bu ağaçlardan cinslerine göre kalite ve verimlilik açısından teknik olarak en uygun sıklıkta dikildiğinde dekar başına elde edilebilecek verim esas alınmak suretiyle taşınmazın üzerindeki ağaçların bu ölçülere göre kaplayacağı alandan elde edilebilecek net gelire göre bilimsel yöntemle zemin değeri saptanması aranmaktadır. Bu nedenle mahkemece, taşınmaz üzerinde bulunan verim çağındaki vişne, ceviz, hurma, armut, erik, kiraz, elma ve kayısı ağaçlarının cins ve yaşına göre teknik olarak normal sıklıkta kaplayacakları alan gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak belirlenip bu bölümün karışık kapama

meyve bahçesi kabul edilip, yine değerlendirme yılı (2010) itibariyle bu ağaçların cinsine göre dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatını gösteren resmi veriler gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek bu verilerin esas alınması suretiyle verim çağına gelmiş ağaçların kaplayacağı alanın karışık kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması, bu şekilde yapılacak değerlendirme ile (taşınmazın tamamının karışık meyve bahçesi olması durumunda) kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle taşınmaz üzerindeki diğer ağaçların değeri de kapama bahçe olarak bulunacak bedelin kapsamında kalmaktadır.

Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmak suretiyle gelir hesabı yapılması, kapama bahçe dışında artan kesim kalırsa bu kısmın da tarla ziraatine göre değerlendirilmesi ile münferit ağaçların ancak açık tarla yapılan bölümde yer aldığının saptanması durumunda rayiç değerlerine göre hesaplama yapılarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek, taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip buna göre bedel belirlenmiş olması,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10923, Karar No: 2013/166, Tarih: 07.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/10923 E.  ,  2013/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50, 52, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölenin mirasçıları olup, tek vekille kendilerini temsil ettiren katılanlar yararına tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, her bir katılan için ayrı vekalat ücretine hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin doğru olmadığına, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/3. maddesine aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin 3. paragrafında yer alan “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın” ibaresinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 gün adli para cezası olarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3894, Karar No: 2019/5346, Tarih: 19.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3894 E.  ,  2019/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hüküm tarihinde .... Çocuk Ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 07/04/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5552, Karar No: 2008/7721, Tarih: 19.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/5552 E.  ,  2008/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYOĞLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, üzerinde 3 katlı binanın olduğu 35 parsel sayılı taşınmazda tarafların paydaş oldukları, davalıların onarım izni vermemesi ve ortak giderlere katılmamaları nedeniyle çatıdan akan yağmur sularının içeri sızdığı ve binaya zarar verdiğini ileri sürerek gayrimenkulun onarımına izin verilmesi ve davalılar payına isabet eden 5.000.-YTL’nin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, derdestlik itirazında bulunarak (2004-36 esas), esasen davacılara ait çekme katı davacıların onarmadıklarını buradan çatıya çıkılarak yapılacak onarıma da izin vermemeleri yüzünden sorunların oluştuğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tarafların ortak yararı gereği gerekli onarımın yapılması konusunda davacılardan H.A.’nın kayyım olarak atanmasına, alacak davasının ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muarazanın giderilmesi ve alacak isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek davacılardan H., onarımların yapılması için kayyım tayin edilmiş ve hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, çekişme konusu 35 parsel sayılı taşınmazın kayden taraflara ait olduğu, tarafların bu taşınmazda paylı mülkiyet hükümlerine göre malik oldukları, davacılar davalıların çatı katının onarımına izin vermediklerini belirterek eldeki davayı açmışlardır.

Oysa aynı konuda Beyoğlu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.03.2005 gün ve 2004/36 esas, 2005/62 sayılı eldeki davanın devamı sırasında kesinleşmiş bulunan kararla bu konudaki niza çözümlenmiş, ve bu işlemlerin yapılması için eldeki davanın davalısı diğer davanın davacısı G.. B..'e izin verilmiştir. Bu durumda aynı konuda açılmış iki dava bulunduğundan ve daha önce açılan dava sonuçlanmış olduğundan eldeki davanın derdestlik nedeniyle HUMK.'nun 194. maddesi hükmü gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken esastan davanın kabul edilmesi ve yazılı şekilde işin esasına girilmek suretiyle hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların, temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15925, Karar No: 2015/18288, Tarih: 10.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/15925 E.  ,  2015/18288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak .. İli ... İlçesi ... Mahallesi 3205 ada 46 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen Yenikaraman Mahallesi 779 ada 10 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsalin %50-55'i oranında olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2013 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 232,06 TL emsal alınan Yenikaraman Mahallesi 779 ada 10 parsel sayılı taşınmazın vergi değeri ise 123,44 TL dir. Bu durumda emlak vergi değerleri bakımından dava konusu taşınmazın somut emsal alınarak incelenen taşınmazın değerinden daha fazla olduğu ve vergi değerlerinin bilirkişi tarafından yapılan değerlendirmeye ters düşecek nitelikte olduğu açıktır. Dolayısıyla emsal taşınmazın uygun emsal olduğunun kabulü mümkün olmayıp, dava konusu taşınmaza vergi değerleri itibarıyla daha uygun emsaller bulunabileceği halde bu taşınmazı somut emsal olarak değerlendiren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davalı idare tarafından fiilen el atıldığı kabul edilen bilirkişi fen rapor ve krokisinde (B2) ile gösterilen 611 m² alandaki davacılar payının iptaline karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

3-Bundan ayrı olarak; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra elatılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden de kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3013, Karar No: 2016/14206, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3013 E.  ,  2016/14206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili ve ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, ... nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli ve kayıp-kaçak bedeli dahil edilerek TRT-FON payı tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek miktara dava değerini artırmak üzere, abonelik tarihinden dava tarihine kadar, dava tarihinden geriye doğru on yıllık dönemde fazladan tahsil edilen bedellerden 1.150,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 09.11.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 11.113,00 TL'ye yükseltmiştir.Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili ve ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İhbar olunan Maliye Hazinesinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 61 vd. maddelerine göre dava ihbar olunan gerçek ve tüzel kişi, davada taraf sıfatını kazanamaz. Bir davada hüküm, davanın tarafları arasında kurulur. Bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı davada taraf olan kişilere aittir. Kural olarak kendisine dava ihbar olunan davaya katılmadıkça (müdahil olmadıkça) mahkemece verilen kararı temyiz etme hakkı yoktur. Ancak, mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak taraf sıfatını almayan dava ihbar olunan kişi hakkında hüküm kurulmuşsa, ihbar olunan hükmün kendisiyle ilgili bölümünü temyiz edebilir. Somut olayda ihbar olunan ... feri müdahil olmamış ve aleyhine verilmiş bir hüküm de bulunmamaktadır.

Bu nedenle; ihbar olunan ... asli veya feri müdahil olmadığından ve aleyhine verilmiş bir hüküm de bulunmadığından, temyiz isteminin reddine,

2-) Davalı tarafın temyiz talebinin incelenmesinde;

Bu nedenle; ihbar olunan ... asli veya feri müdahil olmadığından ve aleyhine verilmiş bir hüküm de bulunmadığından, temyiz isteminin reddine,

2-) Davalı tarafın temyiz talebinin incelenmesinde;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli ve kayıp-kaçak bedeli üzerinden tahsil edilen TRT-FON payının istirdatı istemine ilişkindir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

3-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunanın temyiz talebinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.