muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2124, Karar No: 2023/5734, Tarih: 28.09.2023

Somut olayda; sanığın 12 yaşından küçük mağduru ikametinde kuş vereceğini söyleme şeklindeki hileli hareketlerle rızası geçerli olmayan mağduru ikametine götürdüğü ve burada da bıçak göstermek suretiyle mağduru alıkoyarak mağdura yönelik cinsel istismar eyleminin gerçekleştirdiği anlaşılmakla; sanığın mağduru hileli hareketlerle kendi evine götürmek ve burada da bıçak göstererek alıkoymak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği mahkememizce sabit görülmekle; sanığın eylemine uyan TCK'nun 109/2 maddesi uyarıncasuçun işleniş biçimi, kullanılan araçlar, suç konusunun önem ve değeri, sanığın saiki ve meydana gelen zararın niteliği göz önünde bulundurulup takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına, sanığın eylemini silahla ve çocuğa karşı işlediği sabit olmakla TCK'nun 109/3-a,f maddesi gereği arttırım yapılmasına, yine sanığın üzerine atılı suçu cinsel amaçla işlemesi nedeniyle de TCK'nun 109/5 maddesi uyarınca da cezasında arttırım yapılmasına karar verilmiştir." şeklinde karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun sair hususlar yönünden reddine karar verilerek hükümde sanığın cezası hesaplanırken yapılan hesap hatası nedeniyle; '' Hüküm fıkrasının B bendinin 3. paragrafında yer alan; "7 YIL 6 AY" ibaresinin "6

YIL 18 AY" olarak DÜZELTİLMESİNE, Hüküm fıkrasının B bendinin 5. paragrafında yer alan; "YEDİ YIL ALTI AY" ibaresinin "6 YIL 18 AY" olarak DÜZELTİLMESİNE, " şeklinde istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

VI. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2574 Esas, 2022/1661 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25035, Karar No: 2017/35700, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25035 E.  ,  2017/35700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3122, Karar No: 2011/3598, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3122 E.  ,  2011/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,davalı işveren nezdinde Aralık 1999 -18.8.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve Çatalca Belediye Başkanlığının vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine 18.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7884, Karar No: 2012/2054, Tarih: 23.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/7884 E.  ,  2012/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın hasarlandığını, ihbara rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini belirterek şimdilik 6.511,38 TL.nın kaza tarihinden işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili hasarın trafik kazası sonucu meydana gelmediğini, sigortalı aracın üzerindeki yükü boşaltırken damper pistonunda kırılma ara şasede kırılma ve eğilme sonucu hasarlandığını, kasko sigortası genel şartlarının A.5.8 maddesine göre sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olaya sonuçlanmadıkça taşıtın mekanik elektrik ve elektronik donanımında meydana gelen her türlü arızalar, kırılmalar ve lastiklerde meydana gelen zararların teminat kapsamı dışında kaldığını, somut olayda dışarıdan gelen harici bir etki bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.078,93 TL.nin 26.2.2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 181,68 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/409, Karar No: 2015/603, Tarih: 02.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/409 E.  ,  2015/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :23.10.2014

NUMARASI :Esas no:2013/134 Karar no:2014/680

DAVA TÜRÜ :Mirasın Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm mirasın hükmen reddine ilişkin olup, inceleme görevi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 tarihli 2015/8 sayılı iş bölümü kararı gereğince Yargıtay 14. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın görevli Yargıtay 14. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.02.02.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/3019, Karar No: 2012/6910, Tarih: 10.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3019 E.  ,  2012/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Devlet Su İşleri ile ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerindeki muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-Davalı Devlet Su İşlerinin temyiz itirazları yönüyle;

Kural olarak taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında husumetin muhdesatın bulunduğu taşınmaz maliki ya da maliklerine yöneltilmesi zorunludur. Ne var ki, davacı taraf dava dilekçesinde taşınmaz malikini temsilen ... ile birlikte taşınmaz maliki olmayan, kamulaştırma işlemini yapan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünü de hasım göstererek dava açmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece davalı olarak gösterilen Devlet Su İşlerine karşı açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde davanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, bu nedenlerle davalı Devlet Su İşlerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine,

2-Davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece araştırmaya yönelik bozma ilamına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Kamulaştırma işlemini yapan Devlet Su İşleri tarafından dava konusu 91 parsel sayılı taşınmaz için düzenlenen kıymet takdir komisyon raporunda, davacı ...'e ait 290 adet orta yaşta söğüt, 55 adet orta yaşta kavak, büyük yaşta 4 adet dut ağacı olduğunun belirtildiği, davacının da bu tutanağa dayanarak eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Taşınmaz başında yapılan 6.05.2011 tarihli keşifte kamulaştırmaya konu kanalın geçmesi sebebi ile üzerinde muhdesat bulunmadığı, dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanlarından kanal geçmeden önce taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat niteliğindeki ağaçların davacı tarafından meydana getirildiği tartışmasız olup esasen bu yön mahkemeninde kabulündedir.

Ne var ki; keşif sonucunda uzman zirai bilirkişi ... tarafından taşınmaz başında dinlenen mahallli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, 7-8 yaşlarında 150 adet söğüt, 6-7 yaşlarında 250 adet kavak, 9-10 yaşlarında 4 adet dut olduğu gözetilerek rapor düzenlenmiş ve hükme esas alınmıştır.

Ne var ki; keşif sonucunda uzman zirai bilirkişi ... tarafından taşınmaz başında dinlenen mahallli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, 7-8 yaşlarında 150 adet söğüt, 6-7 yaşlarında 250 adet kavak, 9-10 yaşlarında 4 adet dut olduğu gözetilerek rapor düzenlenmiş ve hükme esas alınmıştır.

Davacı kamulaştırma işlemi sırasında düzenlenen ve yukarıda sözü geçen raporda belirtilen ağaçların sayısına bir itirazı da bulunmadığı gibi asıl bu rapora dayanarak eldeki davayı açtığına göre, uzman zirai bilirkişi tarafından yazılı belge niteliğinde bulunan kıymet takdir komisyon raporunda belirtilen ağaç sayıların dikkate alınması gerekirken taşınmaz üzerinde mevcut bulunmayan ağaçların sayılarının mahalli bilirkişi ve tanıklarca net olarak bilinmesinin hayatın olağan akışına aykırı olacağı düşünülmeksizin rapor düzenlenmesi ve hükme esas alınması hukuken mümkün değildir.

Öte yandan kıymet takdir raporunda belirtilen söğüt ağaçlarının kendiliğinden yetişebilen ekonomik değeri bulunmayan ağaçlardan olduğu, bir başka anlatımla muhdesat niteliğinde bulunmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mahkemece uzman zirai bilirkişiden dava konusu 91 parsel sayılı taşınmaz hakkında düzenlenen kıymet takdir komisyon raporunda, davacı ...'e ait olduğu belirtilen 55 adet orta yaşta kavak, büyük yaşta 4 adet dut ağacı hakkında ek rapor alınarak davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 290 adet orta yaşta söğüt ağacı hakkındaki talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yetersiz ve yanlış nitelendirmeye dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsiz, davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 10.10.2012 gününde oybirliği ile karar
Yargıtay — Esas No: 2021/55, Karar No: 2022/1351, Tarih: 06.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/55 E.  ,  2022/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre,sanık temyizinin tehdit ve mala zarar verme suçlarına yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

A- Mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibarıyla hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafisinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B- Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 06/01/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık sanığın eyleminin TCK 106/2 maddede düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkindir.

Tehdit suçu TCK 106 . maddede

Madde 106- (1) Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Tehdidin;

a) Silahla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir. Şeklinde düzenlenmiştir.

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir. Şeklinde düzenlenmiştir.

Tehdit suçu TCK’nın özel hükümlere ilişkin ikinci kitabın “kişilere karşı suçlar” başlıklı ikinci kısmının “hürriyete karşı suçlar” başlıklı yedinci bölümünde düzenlenmiştir. Tehdit “gözdağı” olarak ifade edilmektedir.

Hürriyete karşı suçlardan olan tehdit ile korunan hukuki değer kişilerin huzuru, güvenliği ve esenliğidir. Bu suçla amaçlanan kişilerin korkusuz, endişe duymadan, huzur içinde ve emniyet duygusuyla yaşamasının sağlanması iç huzurunun bozulmasının ve karar verme hürriyetinin engellenmesinin önüne geçilmesidir. Madde gerekçesinde korunan hukuki değer; “…, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir. Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir” şeklinde ifade edilmiştir. Madde gerekçesinde açık bir şekilde korunan hukuki değer kişinin hiçbir dış zor zorlama olmadan özgür iradesi ile karar verme ve hareket etme özgürlüğü olarak tanımlanmıştır.

Tehdit eyleminin belli bir kişinin karar verme ve hareket etme özgürlüğüne yönelmelidir. Belli bir kişiyi hedef almayan söz ve davranışlar tehdit suçunu oluşturmaz. Bu kapsamda tüzel kişilere yönelik eylemler de tehdit suçunu oluşturmaz.

Tehdit eyleminin belli bir kişinin karar verme ve hareket etme özgürlüğüne yönelmelidir. Belli bir kişiyi hedef almayan söz ve davranışlar tehdit suçunu oluşturmaz. Bu kapsamda tüzel kişilere yönelik eylemler de tehdit suçunu oluşturmaz.

Tehdit, failin iradesine bağlı gelecekte meydana getirilmesi hedeflenen kötülüktür. Eğer geçmişe yönelik hedeflenen bir tehdit daha sonra dile getirilmiş ise ortada bir tehdit yoktur. Tehdit, TCK’nın 106’ncı maddesinin 1’inci fıkrasında iki şekilde yaptırıma bağlanmıştır. Mağdurun hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit edilmesi ilk yaptırım halidir. İkinci yaptırım hali ise, kişinin mağduru malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair kötülük edeceğinden bahisle tehdit etmesidir. Tehdit suçunun meydana gelmesi için soyut tehlike doğurmaya elverişli eylemin hangi vasıtayla olursa olsun (sözle, mektupla, işaretle vb.) karşı tarafa ulaşması gerekir. Tehdit suçunda önemli olan kullanılan vasıta değil, mağdurun kötülüğe maruz kalacağını bilmesidir. Sözle, yazıyla veya işaretle gerçekleştirilen tehdit eyleminin mağdurun iç huzurunu bozmaya, korku ve endişe meydana getirmeye elverişli olması gerekir. Elverişli olması suçun gerçekleşmesi bakımından yeterlidir. Ayrıca eylem neticesinde mağdurun sübjektif olarak iç huzurunun bozulması, korku ve endişe meydana getirmesi aranmaz. Bu aranan tehditin mağdurun iç huzurunu bozmaya mağdurda korku uyandırmaya elverişli olması yeterlidir.

TCK 106/2 maddede ise nitelikli haller sayılmıştır somut olayımızla ilişkisi nedeniyle bu hallerden biri silahla tehdittir.

5237 sayılı Kanunda hangi tür araçların silahtan sayılacağı, silah kavramının tanımı, “tanımlar balıklı” 6. maddenin (f) bendinde belirtilmitir.

Suçun silahla işlenmesi arandığından, failin silahlı olması yeterli değildir, ayrıca tehdidin gerçekletirilmesinde silahın kullanılması gerekmektedir. Tehdit eylemi, silahın teşhir edilmesiyle ve bundan mağdurun korkmasıyla gerçekleşmesi halinde uygulanacaktır. Mağduru yokluğunda, tehdidin üçüncü bir kişi aracılığıyla mağdura bildirilmesi şeklinde gerçeklemesinde ve tehdit eyleminde bulunan failin bu esnada silahlı bulunması halinde, tehdidin nitelikli hali uygulanmayacaktır. Tehdidin silahla gerçekleştirilmesi nitelikli halin gerçekleşmesi bakımından silahın kullanılması yeterlidir, silahın kullanılmaya elverişli ve uygun olması önemli değildir. Başka bir anlatımla, kullanılan silahın gerçekten kullanılmaya elverişli ve uygun olması gerekmemektedir. Mağdur üzerinde korku yaratan silahın, somut olayda boş veya gerçeğe benzemekle birlikte oyuncak ya da kuru sıkı tabanca olması önemli değildir. Buna göre, nitelikli unsurun uygulanması bakımından silahın somut olayın şartlarında ortalama bir kimseyi korkutmaya uygun ve elverişli olup olmadığına bakılarak karar verilmesi gerekmektedir.

Somut olayımızla ilgisi nedeniyle eylemin yöneldiği kişi yönünden de bir değerlendirme yaparsak. Maddede açık bir şekilde tehdidin, mağdurun kendisi veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle yapılmasını aramıştır. Mağdurun kendisine, yakınına veya malvarlığına yönelik bir saldırı yapılacağı bildirilerek mağdurun özgürce düşünme ve karar alma sürecinin etkilenmesi hedeflenmektedir. Tehdit ile asıl hedef alınan mağdurun özgür irade ile karar alma sürecidir. Bu koşulun somut olayımızda özellikle irdelenmesi gerekir.

Somut olayda hayvancılıkla uğraşan sanık ile mağdurun babasına ait köpeklerin bir gün önce boğuşmaları sonucu sanığın bir köpeğinin yaralandığı. Olay günü de sanık ve mağdurun babasına ait köpeklerin karşılaşması üzerine mağdur ve sanığın köpeklerin boğuşmasını engellemek istedikleri mağdurun saldıran köpeği tuttuğu, sanığın da köpek saldırısını engellemek için ateş ettiği sabittir. Sanık mağdureye yönelik tehdit içeren hiçbir söz söylememiştir. Mağdurenin iradesi ile sanığın iradesi köpek saldırısını engelleme konusunda örtüşmektedir. Sanığın mağdurenin farklı davranmasını isteyebileceği bir eylemi yoktur. Mağdurenin farklı yönde karar almasını isteyebileceği koşullar somut olayda gerçekleşmemiştir.

Sanık tamamen köpek saldırısını önlemek için ateş ederek köpeği yaralamış ve bu eyleminden dolayı da mala zarar verme suçundan mahkum olmuştur. TCK 106/3 tehdit amacıyla mal varlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde ancak her iki suçtan hüküm kurulabileceğini düzenlemiştir. Fail mala zarar verme suçunun yanında mağdura geleceğe yönelik zarar verebileceğine ilişkin bir gözdağı vermesi halinde her iki suç oluşur. Somut olayımızda sanığın mağdureye yönelik gözdağı vermek için ateş ettiğine dair delil yoktur. Sanığın köpeğe zarar verme dışında mağdureyi tehdit kastı ile hareket etmesini gerektiren somut hiçbir veri yoktur. Bu durumda silahla tehdit suçunun varlığının kabulü her silah teşhiri ve silahla ateş etme halinde silahla tehdit suçunun oluşacağı ön kabulü sonucuna götürür ki, bu suç cezada kanunilik ilkesi ile örtüşmez.

Sanığın eyleminin sadece mala zarar verme suçunu oluşturması nedeniyle silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararının bozulması yerine onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne karşıyım.