muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4205, Karar No: 2025/5030, Tarih: 30.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2022/4205 E.  ,  2025/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4700 E., 2019/2591 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : 1. İstinaf başvurularının esastan reddi (3 sanık hakkında)

2. Temyiz isteminin süreden reddi (... hakkında)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin düzeltilerek

onanması (... (...) ve ... hakkında)

2. Ret (... hakkında)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

3. Yapılan tebligatın usulsüz olduğuna,

4. Sanığa tebligat yapılmadığına, zorunlu müdafiinin kararı temyiz etmemesinin mağduriyet oluşturduğuna,

5. Eski ... getirme talepleri olduğuna,

6. 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

7. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... (...) müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

3. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,

4. Sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,

5. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine,

6. 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

7. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

8. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

9. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

3. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,

4. Sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,

5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

6. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

7. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

3. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,

4. Sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,

5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

6. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

7. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında 08.11.2019 tarihli İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının sanık ve müdafiinin yokluğunda verildiği, sanık müdafiine 20.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği, sanığa tebliğ edilmediği, sanık müdafiinin 10.09.2020 tarihinde kararı temyiz ettiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 14.09.2020 tarihinde süre yönünden temyiz talebinin reddine dair ek karar verdiği, 14.09.2020 tarihli ek kararın sanık müdafiine 21.09.2020 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 22.12.2022 tarihli ve sanık müdafiinin 15.09.2020 tarihli dilekçeler ile ek kararı temyiz ettiği görülmüş ise de, sanık ve müdafiinin ek karardan önce asıl hükmü de temyiz ettiği anlaşıldığından, yasal süresinden sonra sanık ve müdafii tarafından yapılan temyiz taleplerinin süresinde olduğu kabul edilerek, Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.09.2020 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2016/10388 sırasında kayıtlı mühürlü delil poşeti içerisinde 5 (beş) adet aliminyum folyo parçası, 1 (bir) adet Parliament sigara kutusu, 1 (bir) adet mavi renkli küçük kutu, 1 (bir) adet mühür bantlı poşet içinde 1 (bir) adet rulo halinde aliminyum folyo parçasının 5237 sayılı TCK’nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesi yerine imhasına karar verilmesinin,

2. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Emanet Memurluğu'nun 2016/10388 defter sırasında kayıtlı 1 adet mühür bantlı poşet içerisinde 1 adet hassas terazinin 5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi yerine, 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesinin,

2. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Emanet Memurluğu'nun 2016/10388 defter sırasında kayıtlı 1 adet mühür bantlı poşet içerisinde 1 adet hassas terazinin 5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi yerine, 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesinin,

3. Şahit numune olarak alınan 1,2 gram maddenin 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi yerine, 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık ... (...) Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, suçun unsurlarının oluştuğuna, eksiksiz inceleme ile karar verildiğine, delillerin değerlendirilmesine, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2016/10388 sırasında kayıtlı mühürlü delil poşeti içerisinde 5 (beş) adet aliminyum folyo parçası, 1 (bir) adet Parliament sigara kutusu, 1 (bir) adet mavi renkli küçük kutu, 1 (bir) adet mühür bantlı poşet içinde 1 (bir) adet rulo halinde aliminyum folyo parçasının 5237 sayılı TCK’nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesi yerine imhasına karar verilmesinin,

2. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Emanet Memurluğu'nun 2016/10388 defter sırasında kayıtlı 1 adet mühür bantlı poşet içerisinde 1 adet hassas terazinin 5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi yerine, 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesinin,

3. Şahit numune olarak alınan 1,2 gram maddenin 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi yerine, 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, suçun unsurlarının oluştuğuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, suçun unsurlarının oluştuğuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2016/10388 sırasında kayıtlı mühürlü delil poşeti içerisinde 5 (beş) adet aliminyum folyo parçası, 1 (bir) adet Parliament sigara kutusu, 1 (bir) adet mavi renkli küçük kutu, 1 (bir) adet mühür bantlı poşet içinde 1 (bir) adet rulo halinde aliminyum folyo parçasının 5237 sayılı TCK’nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesi yerine imhasına karar verilmesinin,

2. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Emanet Memurluğu'nun 2016/10388 defter sırasında kayıtlı 1 adet mühür bantlı poşet içerisinde 1 adet hassas terazinin 5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi yerine, 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesinin,

3. Şahit numune olarak alınan 1,2 gram maddenin 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi yerine, 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (A), (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle, sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

"Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2016/10388 sırasında kayıtlı mühürlü delil poşeti içerisinde 5 (beş) adet aliminyum folyo parçası, 1 (bir) adet Parliament sigara kutusu, 1 (bir) adet mavi renkli küçük kutu, 1(bir) adet mühür bantlı poşet içinde 1(bir) adet rulo halinde aliminyum folyo parçasının TCK’nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine,

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Emanet Memurluğu'nun 2016/10388 defter sırasında kayıtlı 1 adet mühür bantlı poşet içerisinde 1 adet hassas terazinin TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine,

Şahit numune olarak alınan 1,2 gram maddenin TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine," şeklinde değiştirilmek suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/991, Karar No: 2025/3893, Tarih: 07.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/991 E.  ,  2025/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının

araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.05.2024 tarihli ve 2022/3739 Esas, 2023/781 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.05.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07/04/2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13284, Karar No: 2015/1304, Tarih: 03.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13284 E.  ,  2015/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...'nin Türk Medeni Kanunu'nun 406. vd. maddeleri gereğince kısıtlanması talep edilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde; ...'in yaşlılığı sebebiyle mallarını idare edemediği, kiralarını toplayamadığı ve şuursuzca harcamalar yaptığı belirtilmiş ve kendisine vasi tayin edilmesi istenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.” Aynı Yasanın 406. maddesinde ise “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, Lüleburgaz Devlet Hastanesinden rapor alınarak kısıtlanması istenilenin akli durumu değerlendirilmiş ise de, Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşısında savurganlığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da taraflara delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarı açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13591, Karar No: 2016/17659, Tarih: 03.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/13591 E.  ,  2016/17659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı konut kredisi nedeniyle kendisinden haksız ücretler alındığını ileri sürerek, toplam 3.470,06 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan kesintinin sözleşmeye ve yasal mevzuata uygun olduğunu beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar, 11.02.2016 tarihli celsede davacı vekilinin belgeli olmayan özrünün reddine ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de davacı vekilinin temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu ... 3.İcra Ceza Mahkemesi'nin 2015/880 E. sayılı dosyasına ait 11.02.2016 tarihli duruşma tutanağından; davacı vekili Av....'ın, müşteki vekili olarak bu tarihli duruşmaya katıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı vekilince önceden yapılmış ve mazeret dilekçesine ekleyebileceği bir tebligat veya duruşma zaptı örneğinin bulunmadığı hususları gözardı edilerek, mazeretin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2444, Karar No: 2013/5453, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2444 E.  ,  2013/5453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup taşınmaz üzerinde ona kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Kamulaştırma evrak ekleri ile keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinden; dava konusu taşınmaz üzerinde verim çağında 11 yaşında 17 adet şeftali, 11 yaşında 2 adet elma, 11 yaşında 4 adet nar, 11 yaşında 15 adet asma ve 21 yaşında 6 adet incir olmak üzere toplam 44 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşıldığından, kamulaştırılan alan ve üzerindeki ağaç sayısı gözetildiğinde taşınmazın tamamının kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Buna göre, dava konusu taşınmazın hakim ağaç çeşidi dikkate alınarak kapama meyve bahçesi olarak kabul edilip, değerlendirme yılı (2011) itibariyle dekar başına ortalama verimini, üretim giderlerini ve kg başına ortalama satış fiyatını gösteren resmi veriler gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre getireceği net gelirinin % 5 oranında kapital faiz oranı da uygulanmak suretiyle hesaplanması ve kamulaştırma bedelinin saptanması gerekir. Bu şekilde yapılacak değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre, taşınmazın üzerinde bulunan diğer ağaçların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısından söz edilemeyecek, başka bir deyişle taşınmaz üzerindeki diğer ağaçların değeri de kapama meyve bahçesi olarak bulunacak bedelin kapsamında kalacaktır. Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip zemin üzerindeki ağaçlara da ayrıca değer verilip bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4237, Karar No: 2018/10660, Tarih: 09.07.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/4237 E.  ,  2018/10660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde ;

Sanığa hükmün 11.10.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın kararı yasal süre içerisinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, dosya içeriğine ve gerekçeye göre, sanık ...'in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 09.12.2014 tarih ve 2014/37E, 2014/426K sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanırken, tekerrüre esas kayıtlarından en ağırının seçilerek kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeyerek, tekerrüre esas iki farklı ilam gösterilmesi, infaz aşamasında ağır olanın dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanırken, tekerrüre esas kayıtlarından en ağırının seçilerek kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeyerek, tekerrüre esas iki farklı ilam gösterilmesi, infaz aşamasında ağır olanın dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık eylemin gece gerçekleştiğine dair kesin delil bulunmadığı halde, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,