muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/658, Karar No: 2016/2062, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/658 E.  ,  2016/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/311 esas, 2015/127 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 23/06/2015 tarihli ve 2015/678-479 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/947 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 27/11/2015 gün ve 94660652-105-34-12325-2015-E.24609/78197 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/947 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1747, Karar No: 2012/4159, Tarih: 13.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1747 E.  ,  2012/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı kooperatif tarafından davacılara tahsis edilen taşınmazların kooperatifçe ferdileşmeye gidilmesi halinde davacılara aidiyetinin tesbiti ile kat irtifakı kurulurken davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların kooperatife karşı edimlerini yerine getirmediklerini, kooperatiften ihraç edildiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların, haklarında alınan ihraç kararlarının kesinleşmiş olması nedeniyle tahsis edilen daireler üzerinde hak sahibi olmalarından söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacılar... ve ...'in mahkeme karar başlığında gösterilmemiş olmasının maddi hataya müstenit olup mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3678, Karar No: 2019/10771, Tarih: 18.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/3678 E.  ,  2019/10771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 12.11.2019 Salı günü davacı vekili Av. Zafer Şenol geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, konut sigorta poliçesi ile davalı ... şirketi nezdinde sigortalı bulunan konutta, normal ve atık suları ile yağmur suları vd. ana kanalizasyon şebekesine bağlı olmasına rağmen, zeminde bulunan karstik boşluklara akması, zamanla zeminde oluşan zemin hareketi ile binanın zarar gördüğünü, dahili su-bina-temeller-enkaz kaldırma-su baskınının poliçe kapsamında olduğunu,binanın 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 39. maddesine göre verilen maili indiham raporu ile yıkılmasına karar verildiğini ve yıkıldığını, davacının enkaz kaldırma, bina duvar ve temelleri ile taşınmazdaki tüm zararının 103.000,00 TL. olduğunu, müvekkilinin 07.02.2012 tarihinde hasar bedelinin ödenmesi için davalı ... şirketine yaptığı müracaatının, poliçe kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle reddedildiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 103.000,00 TL.'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili: davacının başvurusu üzerine müvekkilince uzman incelemesi yaptırıldığını, ekspertiz raporunda, hadisenin zeminin uygun olmaması sebebiyle binanın zamanla oturma yapması sonucu meydana geldiğinin belirtildiğini, konut sigorta poliçesine bağlı 13.maddede belirtilen "Yer Kayması" klozunda 2.maddede, "yer kayması riskinden bağımsız olarak, binanın mutad oturmasından ileri gelen hasarlar"ın teminat dışında kalan haller arasında sayıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 30/11/2016 tarih, 2013/65-2016/582 sayılı ilamında toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre,davanın kısmen kabul kısmen reddine,3.345,99.-TL nin 07/02/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Anonim şirketinden alınarak davacı ...'a verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nce;davacı vekilinin istinaf başvurusunun vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, ve aşağıda dökümü yazılı 13,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9516, Karar No: 2018/309, Tarih: 17.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9516 E.  ,  2018/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talepinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalılara ait apartmanda kapıcı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücreti ve son aya ilişkin ödenmeyen ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı kat malikleri ve kat malikleri adına yönetici, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde kat malikleri adına yönetici tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Dosya içeriğine göre, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı ve davalı tanıklarının ortak beyanlarına göre davacının, yılın Şubat-Kasım ayları arasında, kış mevsimine isabet eden döneminde, haftada 38,5 saat, bunun dışında kalan yaz döneminde ise haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Taraf tanıklarının beyanları çoğunlukla, yirmidört saatlik zaman dilimi içerisinde hangi saatte hangi işlerin yapıldığını ortaya koymaktadır. Tanıklar davacının günde üç kez ekmek servisi yaptığını, kirlenen yerleri temizlediğini, kışın ayrıca kalorifer yaktığını beyan etmişlerdir. Yapılan işin niteliği, davacının görev yaptığı apartmandaki daire sayısı, ara dinlenme süreleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının, yaz döneminde fazla çalışma yapmadığı, kış döneminde ise haftada onsekiz saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. Fazla çalışma ücretinin bu kabule göre hesaplanarak hüküm altına alınması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.01.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2544, Karar No: 2023/3263, Tarih: 18.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2544 E.  ,  2023/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı Şubat 2022 (mağdur ...'ye yönelik)

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Yaşı itibari ile davaya katılmaya ve hükmü istinaf ve temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunmayan mağdurelerin anneleri olan Tüba ve Zübeyde'nin talimat yoluyla alınan 24.05.2022 tarihli beyanlarında sanıktan şikayetçi olmadıklarını bildirmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine dair verilen kararın aynı Kanunun 279 uncu maddenin son cümlesi gereğince itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve mağdureler vekilinin söz konusu karara yönelik temyiz istemi 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesine göre itiraz kabul edilip dosyanın gönderildiği Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince vaki itirazın kesin şekilde reddedildiğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafinin temyiziyle sınırlı inceleme yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik eylemi nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdure ...'a yönelik eylemi nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2022 tarihli ve 2022/3014 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mağdurelere yönelik eylemlerinden çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/444 Esas, 2022/582 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2022 tarihli ve 2022/3014 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mağdurelere yönelik eylemlerinden çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/444 Esas, 2022/582 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

a) Mağdure ...’ye karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Mağdure ...’a karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

3. Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/2780 Esas, 2022/2050 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

a) İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik mağdureler vekilininin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine,

b) İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdur çocukların çelişkili beyanlarına rağmen müvekkilinin cezalandırıldığına, mağdureler, velileri ile bilgi sahiplerinin olayın gerçekleştiği iddia edilen zamana ilişkin beyanlarının çelişkili ve tutarsız olmasından dolayı suç tarihi belirlenemeden karar verildiğine, dosyada yer alan tüm beyanlar arasında çelişkiler, tutarsızlıklar ve uyumsuzluklar mevcut olduğuna, müvekkiline yüklenecek suçun her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delillerle ispatlanması gerektiğine, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın mağdure ...'ye yönelik eyleminin, mağdurenin ifade tarihinden iki hafta kadar önce akşam okuldan çıktıktan sonra sanığa ait markete gelmesi üzerine, mağdurenin yanına gelerek mağdurenin kıyafetlerinin içerisinden göğüslerine dokunması şeklinde kabul edilerek, sanığın eyleminin mağdure anlatımına göre kısa süreli ve kesintili olduğu gerekçesiyle sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın mağdure ...'ye yönelik eyleminin, mağdurenin ifade tarihinden iki hafta kadar önce akşam okuldan çıktıktan sonra sanığa ait markete gelmesi üzerine, mağdurenin yanına gelerek mağdurenin kıyafetlerinin içerisinden göğüslerine dokunması şeklinde kabul edilerek, sanığın eyleminin mağdure anlatımına göre kısa süreli ve kesintili olduğu gerekçesiyle sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği,

2. Sanığın mağdure ...'a yönelik ilk eyleminin, mağdurenin ifade tarihinden önceki Cumartesi günü sabah saatlerinde evden okula kursa gitmek için çıkan mağdurenin okul öncesi tek başına sanığa ait markete gitmesi üzerine sanığın mağdurenin kolundan tutarak mağdureyi dükkanın kuytu köşesine götürmesi ve kıyafetlerinin üstünden bacaklarının arasına dokunması ve dudaklarından öpmesi şeklinde gerçekleştiği, zincirleme suç kapsamında kabul edilen ikinci eylemin ise ilk olayın ertesi günü olan Pazar günü mağdurenin yine sanığa ait markete gitmesi üzerine sanığın mağdureyi yine dükkanın kuytu köşesine götürüp burada bu kez kıyafetlerinin içerisine elini sokarak göğüslerine ve bacak arasına dokunması şeklinde gerçekleştiği kabul edilerek, sanığın eylemlerinin mağdure anlatımına göre kısa süreli ve kesintili olduğu gerekçesiyle sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği,

3. Tüm dosya kapsamına göre, mağdureler hakkında düzenlenen raporlar gözetilip mağdure beyanlarının yaşları ile uyumlu olduğu değerlendirilerek mağdurelerin beyanlarının güvenilir olduğu yönündeki raporlara itibar edildiği, mağdurelerle aileleri ve sanık arasında herhangi bir husumet bulunmadığı, mağdurelerin sanığa iftira atmasına neden olacak bir olay olmadığı, bu yönde bir UYAP kaydının da bulunmadığı gibi tarafların da bu yönde bir iddiasının bulunmadığı hususları dikkate alınarak, mağdurelerin yaşadıkları olayı, olaydan kısa süre sonra ve mahremiyet eğitimi alır almaz hemen öğretmenlerine anlatmaları, sanığın savunmalarını destekler nitelikte delil bulunmaması, dinlenen tanıkların da sanığın savunmalarını doğrulamaması, şikayetçiler şikayetlerinden vazgeçmiş olsalar da alınan sosyal inceleme raporuna göre çevre baskısı ve olayın daha fazla duyulmaması amacıyla şikayetlerinden vazgeçtiğinin belirtilmesi de nazara alınarak sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek hüküm kurulduğu,

Anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mağdure ...'ye Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden