muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10889, Karar No: 2013/11565, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10889 E.  ,  2013/11565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, müdahalenin men'i ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların ortak alan olan bahçeye ağaçlar dikerek davacının evinin güneş almasını, hava sirkülasyonunu engellediğini, bahçeyi kullanmasına izin verilmediğini belirterek davalıların ortak kullanım alanı olan bahçeye müdahalesinin men'i ve dikmiş oldukları ağaçların kesilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin 4/5'inin rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesisler ve değişiklik yapamazlar. Mahkemece dava konusu taşınmaza ait onaylı mimari proje ve varsa çevre düzenleme planı getirtilip dava konusu ağaçların mimari veya peyzaj projelerinde gösterilip gösterilmediği tespit edilerek, projede bulunması halinde davacıya zarar vermemesi için gerekli önlemlerin alınmasına, bulunmaması halinde tüm ağaçlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davacıya zarar vermediği gerekçesi ile 2, 4, 6, 8 nolu zeytin; 7 nolu limon; 12 nolu mersin; 13 nolu frenk elması; 14 nolu incir; 5, 9, 11 nolu yeni dünya ve 15 nolu şeftali ağaçları yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7034, Karar No: 2019/2259, Tarih: 05.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7034 E.  ,  2019/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Vergi suçu raporu ve eklerinde mükellefiyetin resen terk tarihi olan 30.11.2007 tarihinden sonra düzenlenen faturaların sahte olduğunun belirtilmiş olması, 19.06.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre de 30.11.2007 tarihinden sonra 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlediğine dair bir delilin bulunmadığının tespit edilmesi karşısında; 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre ise; 2007 takvim yılına ilişkin uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmemesi,

II- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sanığın savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, suça konu faturanın kendisi tarafından düzenlenmediğini, kaybolduğunu beyan ettiği fatura koçanlarını ele geçiren kişiler tarafından söz konusu faturanın düzenlenmiş olabileceğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, suça konu faturayı kullanan şirket yetkilisinin tanık olarak beyanına başvurulması ile faturayı hangi ticari ilişki karşılığında kimden aldığının ve sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması, gerekli görülürse fatura üzerindeki imza ve yazıların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi raporu aldırılması ve sonucuna göre toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2012 tarihli iddianamesinde, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılırken 178.600 TL tutarındaki toplam bir adet faturadan dava açıldığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle iddianame dışına çıkılarak hüküm kurulması,

b- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 05.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13080, Karar No: 2018/9247, Tarih: 04.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/13080 E.  ,  2018/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat ilamına dayanılarak başlatılan ilamlı takipte, borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda, icra müdürlüğünün icra vekalet ücretini nispi olarak hesaplanması nedeniyle borç muhtırasının iptali ile vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanmasına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece, 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı tazminat davalarında her türlü vekalet ücretinin maktu olacağının düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verildiği görülmüştür.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 13.06.2015 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere her şeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama

hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (... cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/379 Esas-2012/652 Karar ve 18.12.2012 tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

O halde mahkemece, anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25811, Karar No: 2017/35541, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25811 E.  ,  2017/35541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38487, Karar No: 2015/3091, Tarih: 18.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/38487 E.  ,  2015/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/201188

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2012/93 (E) ve 2013/39 (K)

SUÇ : Karşıliksız yararlanma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4268, Karar No: 2019/6545, Tarih: 30.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4268 E.  ,  2019/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 04/04/2017 tarih, 2014/13-518 Esas ve 2017/208 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddeleri uyarınca, işlediği iş yeri dokunulmazlığının ihlali eyleminin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışları yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk bulunması halinde uzman hekimden rapor aldırılmadan sadece hırsızlık suçu nedeniyle düzenlenmiş yetersiz raporla yetinilerek duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülüklerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17696, Karar No: 2018/13330, Tarih: 10.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/17696 E.  ,  2018/13330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'ün maliki olduğu 1565 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını davalıya mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak satış suretiyle devrettiğini ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesi istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakana baktığını ve tedavi masraflarını karşıladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mal kaçırmak amacıyla yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 02.03.2009 tarihinde öldüğü, geride davacı çocukları ..., ..., ... ve ... ile davalı oğlu ...’ın mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın maliki olduğu 1565 parsel sayışı taşınmazdaki ½ payını 01.03.2005 tarihinde satış suretiyle davalıya devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince; davacı tanıklarının beyanlarından mirasbırakanın gırtlak kanseri olduğu ve davalı ile birlikte yaşadığı, diğer çocukları ile arasında mal kaçırmasını gerektirir bir husumet bulunmadığı anlaşılmakta olup terekesinde dava konusu taşınmazdaki 1/2 payı ile 1/3 paydaşı olduğu tarla ve arsa vasfında toplam 33 parça taşınmazı daha bulunduğu, mal kaçırma kastı ile hareket etseydi dava konusu taşınmazın tamamını devredebileceği gibi terekesindeki diğer taşınmazları da davalıya temlik edebileceği açıktır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine 10.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4060, Karar No: 2013/6129, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4060 E.  ,  2013/6129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.11.2007 gün ve 2007/195 Esas. 2007/221 Karar sayılı hükme karşı sanığın vâki temyiz talebinin reddine dair Mahkemenin 17.01.2013 gün ve aynı sayılı Ek Kararının Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2007 gün ve 2007/807 Esas sayılı İddianamesiyle sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davaları açıldığı, yapılan yargılama sonunda ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2007 gün ve 2007/195 Esas, 2007/221 Karar sayılı kararı ile atılı suçtan sanıklar ..., ... ve ...'in beraatlerine, sanıklar ... ve ...'in mahkûmiyetlerine yönelik hükümler kurulduğu, sanıklar Yahya ve Emin müdafileri tarafından hükümlerin temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 29.05.2012 gün ve 2011/3070 Esas, 2012/6103 Karar sayılı ilamı ile sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin onanmasına karar verilerek kesinleştiği, infaz aşamasında sanık ... tarafından aynı hükmün yeniden temyizi üzerine Mahkemece 17.01.2013 tarihli Ek Karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, 01.02.2013 tarihinde kendisine tebliğ edilen Ek Kararın sanık tarafından 05.02.2013 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla,

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4836, Karar No: 2009/7823, Tarih: 22.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/4836 E.  ,  2009/7823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ergani Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.10.2007
Yargıtay — Esas No: 2023/8199, Karar No: 2023/5562, Tarih: 23.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8199 E.  ,  2023/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/258 Esas, 2017/32 Karar

KARAR : Davanın kabulü

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki ergin olana kadar kurumda kaldığının, devlet koruması altında olduğunun tespiti davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulü ile davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA