muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5155, Karar No: 2012/6181, Tarih: 02.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/5155 E.  ,  2012/6181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.11.2009 gününde verilen dilekçe ile intifa hakkına dayalı olarak müdahalenin men'i ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 02.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile duruşmasız temyizi davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 28.02.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı ... Bilgili vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı; ... ilçesi, ... mahallesi, ... caddesi 2981 ada 122 parselde 5. kat, 12 nolu mesken niteliğindeki taşınmazda intifa hakkına el atmanın önlenmesi ve 7500 TL ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Bilgili, davacının gelini olduğunu, dava konusu taşınmazda diğer davalı eşi ... ile birlikte oturduklarını, eşinin aleyhine açtığı boşanma davasının ret ile sonuçlandığını, eşi ...’ya karşı açtığı dava ile taşınmaz tapu kaydı üzerine aile konutu şerhi konulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ... de, 22.10.2004 tarihinde satın alınan taşınmazın kuru mülkiyetinin kendisi, intifa hakkının da davacı adına tescil

edildiğini, dairenin davacı tarafından davalıların kullanımına bırakıldığını, kendisinin 2007 yılının ikinci ayından bu yana daireyi de kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalı ... vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 794. maddesindeki tanıma göre intifa hakkı taşınırlar, taşınmazlar hatta haklar veya bir malvarlığı üzerinde tesisi mümkün olan ve hak sahibine konusu üzerinde tam yararlanma hakkı veren bir irtifak türüdür.

Aynı Yasa’nın 795. maddesinde de taşınmaz mallar üzerinde intifa hakkı, resmi senedin düzenlenerek tapuya tescili ile taşınırlar üzerinde ise taşınır eşya zilyetliğinin intifa hakkı sahibine geçirilmesiyle kurulur. Alacaklar üzerinde intifa hakkı ise hakkın temliki, kıymetli evrakın teslimi suretiyle kurulabilir. Taşınmazlarda tescil işlemi tamamlanınca da herkese karşı ileri sürülebilen, kişi ile sıkı sıkıya ilişkili haklardandır.

İntifa hakkına ilişkin bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

1-Dava konusu taşınmazda davacı intifa hakkı sahibi, davacının oğlu davalı ... ise kuru mülkiyet sahibidir.

İntifa hakkına ilişkin bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

1-Dava konusu taşınmazda davacı intifa hakkı sahibi, davacının oğlu davalı ... ise kuru mülkiyet sahibidir.

Dosya kapsamına göre, başlangıçta intifa hakkı sahibi davacının muvafakati ile davalıların taşınmazı kullandıkları sabit ise de, dava açılmış olmakla muvafakatin geri alındığının kabulü gerekir. İntifa hakkının kullanımı bir zamana da bağlı değildir. Kaldı ki davacı, taşınmazı kullanan davalı gelini ...’ye davadan önce ihtar çekerek taşınmazı boşaltmasını istemiştir.

Öte yandan, davalı ...’nin taşınmazın aile konutu olduğu yolundaki savunmasına gelince; Türk Medeni Kanununun 194. maddesinde düzenlenen taşınmazın aile konutu olarak kullanımı, intifa hakkı sahibi davacı annenin tek yanlı rızasına dayalıdır. Diğer bir söyleyişle, taşınmazın aile konutu olarak kullanımı, davalı ...’nın kuru mülkiyet hakkına dayalı değildir. Aile konutunun tesisine dayanak ... 1. Aile mahkemesinin 2007/19 E - 2007/374 K sayılı davada, intifa hakkı sahibi davacı da taraf değildir.

Hal böyle olunca; elatmanın önlenmesi isteğiyle birlikte davacının davalı ...’ye çektiği ihtarname de gözetilmek suretiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

2-Bozma nedenine göre davalı ...’nin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent uyarınca davalı ...’nin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 900 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17516, Karar No: 2012/1130, Tarih: 19.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/17516 E.  ,  2012/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.100.00 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 3.000.00 TL için kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, taş atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Davaya konu olan olayda; 22.5.2007 tarihinde köyde yağmur sularının tahliyesinden kaynaklanan tartışmada davalının attığı taş davacının parmağını yaralamış olup, oluş biçimi, kusur durumu, yaralanma derecesi, olayın özellikleri, ekonomik olgular ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde mahkemece takdir olunan 3000,00 TL. manevi tazminat miktarı fazladır .

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; HUMK’nun 438.maddesi uyarınca manevi tazminat miktarı 1500,00 TL. olacak biçimde kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.Bu itibarla mahkeme kararının gerekçesinde ve hüküm fıkrasının 2. parağrafından 3000,00 rakamları çıkartılarak yerine 1500,00 rakamları yazılmasına, kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 19.1.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27096, Karar No: 2020/11594, Tarih: 13.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/27096 E.  ,  2020/11594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15.04.2010-24.12.2012 tarihleri arasında davalı şirkete ait hastanede radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, son ücreti net 2.300.00.TL olmasına rağmen Sosyal Güvenlik Kurumu'na asgari ücret üzerinden bildirildiğini, Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri hakkındaki tüzüğün 21. maddesine göre daimi olarak günde 5 saatten fazla çalıştırılamayacağı öngörülmüş olmasına rağmen tüm çalışma süresince ayda 240 saat çalıştırıldığını ve haftalık 27,5 saati geçen çalışması karşılığı hak kazandığı fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yine tüzüğün 24. maddesinde öngörülen yılda 4 haftalık şua izinlerinin de kullandırılmadığını, Bakanlık tarafından radyasyon sızıntısı olması nedeniyle kapatılan çekim odasında müvekkilinin çekim yapmaya zorlandığını, bu sebeple vücudunun tehlikeli oranda radyasyona maruz kaldığını ve bu sebeplerle müvekkilinin iş sözleşmesini eylemli olarak haklı nedenle 24.12.2012 tarihinde feshetmek zorunda kaldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve şua izni alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının haklı nedenle iş akdini feshettiği iddiasının dinlenemeyeceğini, 05.12.2012 günlü istifa dilekçesi ile ihbar süresini de belirterek 24.12.2012 tarihi itibariyle istifa suretiyle yeni bir iş bulduğu gerekçesi ile iş sözleşmesini sonlandıran davacının ihbar-kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davacının ücretinin iddiasının aksine net 2.300.00 TL olmayıp brüt 2.000.00 TL olduğunun işyeri ve banka kayıtları ile sabit olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi iş sözleşmesini haklı ve eylemli şekilde feshettiğini ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının 24.12.2012 tarihinde istifa ettiğini savunmuştur. Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır.

2-İş sözleşmesinin feshi ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi iş sözleşmesini haklı ve eylemli şekilde feshettiğini ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının 24.12.2012 tarihinde istifa ettiğini savunmuştur. Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır.

Dosya içerisinde bulunan 05.12.2012 tarihli istifa dilekçesinde davacı işçinin şahsi gerekçelerle kendi isteğiyle herhangi bir baskı olmadan 24.12.2012 tarihinde işten ayrılmak istediğini beyan ettiği görülmüştür. İmzası inkâr edilmemiş ve irade fesadı hallerinden birisi ile imzalandığı ileri sürülmemiş olan geçerli istifa dilekçesi ile iş akdinin davacı işçi tarafından sonlandırıldığı, istifa dilekçesinin içeriğinden haklı bir nedene de dayanılmadığı anlaşılmakla kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı en son aylık ücretinin net 2.300,00 TL olduğunu iddia ederken davalı taraf davacının aylık brüt 2.000,00 TL ücret ile çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece davacının aylık ücreti brüt 2.000,00 TL olarak kabul edilmiş ise de, bu kabul dosya içeriğine uygun değildir. Zira emsal ücret araştırmasında Tüm Radyoloji Teknisyenleri ve Teknikerleri Derneği tarafından davacı gibi çalışan bir işçinin aylık net 1.650,00 TL ücret alabileceği bildirilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile davacının yaptığı iş nazara alındığında aylık ücretin net 1.650,00 TL olarak kabulü dosya içeriğine uygun ve makuldür. Bu ücret üzerinden sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4-Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesabı noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

4-Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesabı noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının fazla mesaiye esas ücreti bulunurken aylık ücreti 225 saat kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa ki davacı radyoloji teknisyeni olup 3153 sayılı Yasa gereğince 30.01.2010 tarihinden sonra günde 7 saat esasına göre çalışmaktadır. Bu nedenle davacı işçinin aylık ücretinin 210 saat olduğu kabul edilerek saat ücretinin belirlenmesi ve buna göre fazla mesai ücretinin hesap edilerek hüküm altına alınması gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3262, Karar No: 2021/11383, Tarih: 23.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3262 E.  ,  2021/11383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm :3713 sayılı Kanunun 7/2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50, 50/3 ve 52/2-3 . maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin sanıklara ihtarına, (ihtar edilemedi),” ibaresi çıkartılarak yerine, "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanunun 6545 sayılı Kanunla değişik 106/3. maddesi gereğince infazına" ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1674, Karar No: 2025/6342, Tarih: 29.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1674 E.  ,  2025/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2025/6 Esas, 2025/22 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kilis 1. Aile Mahkemesinin 21.08.2019 Tarihli ve 2019/525 Esas, 2019/509 Karar Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun Merkez/Niğde adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Niğde 1. Aile Mahkemesinin 15.01.2025 Tarihli ve 2025/6 Esas, 2025/22 Karar Sayılı Kararı

Korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında bakım tedbiri kararının ilk olarak Kilis Aile Mahkemesi tarafından alındığı, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasının takip görevinin de kararı veren mahkemeye ait olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin c bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri verilen çocuk hakkında hazırlanan uygulama planının onaylanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.”

C. Değerlendirme

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Kilis 1. Aile Mahkemesinin 01.07.2019 tarihli 2019/427 Esas, 2019/412 Karar sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince acil koruma kararı verilmesine, 21.08.2019 tarihli 2019/525 Esas, 2019/509 Karar sayılı kararında ise bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 09.12.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Kilis 1. Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kilis 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/30, Karar No: 2022/782, Tarih: 31.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2018/30 E.  ,  2022/782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "asıl davada satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, birleştirilen davada yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen asıl dava yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen dava yönünden ise davanın reddine ilişkin karar asıl davada davalı-birleştirilen davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı asıl davada davalı-birleştirilen davada davacı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

4. Asıl davada davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin ... ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 92 parsel sayılı taşınmazda davalı ...’ya ait payı ... Noterliğinin 03.10.1961 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle ... vekili ... ...’den satın aldığını, müvekkilleri tarafından ... Kadastro Mahkemesinin 1979/778 E., 1997/34 K. sayılı kadastro tespitine itiraz davası sırasında ... payının kendileri tarafından Mart 1974 tarihinde satın alındığı beyan edilmiş ise de kadastro mahkemesince satın alma işleminin kadastro tespitinden sonra olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilip asliye hukuk mahkemesinde dava açılabileceğinin belirtildiğini, satın alma tarihinden itibaren dava konusu taşınmazı müvekkillerinin kullandığını, davalının herhangi bir hakkı kalmadığını, ancak hâlen tapuda paydaş gözüktüğünü ileri sürerek dava konusu 92 parsel sayılı taşınmazda davalı adına olan tapu kaydının iptali ile payları oranında müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl Davada Davalı Cevabı:

Asıl Davada Davalı Cevabı:

5. Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; ... Kadastro Mahkemesinin 22.12.1997 tarihli ve 1979/778 E., 1997/34 K. sayılı kararının 23.11.2001 tarihinde kesinleştiğini, görevsizlik kararı kesinleştikten sonra on gün içerisinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için başvuru yapılmadığını, 3402 sayılı Kanun’un 29/3. ve HUMK’nun 193/3. maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğini, davaya dayanak yapılan Mart/1974 tarihli satış senedi üzerinden BK’nın 125. maddesinde düzenlenen on yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, satış vaadi sözleşmelerinin noterde resmî şekilde tanzim edilmedikçe geçersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, 28.11.2005 tarihli delil listesinde; 03.10.1961 tarihli satış vaadi sözleşmesindeki imzanın inkarı nedeniyle senet aslının celbi ile imza incelemesi yaptırılmasını istemiş, kayıtlar dosyaya girdikten sonra sunduğu 27.06.2006 havale tarihli beyan dilekçesiyle; davacı tarafın dayandığı 03.10.1961 tarihli satış vaadi sözleşmesindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, tanıkların sözleşmeye sonradan eklendiğini, sözleşmenin sahte ve geçersiz olduğunu ileri sürmüştür.

Birleştirilen Davada Davacı İstemi:

6. Birleştirilen dosyada davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 92 parsel sayılı taşınmazdaki müvekkili adına kadastro mahkemesi kararıyla 11.03.2005 tarihinde tescil edilen payın, davalılar tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/205 esas sayılı dava dosyasında açılan tapu iptali ve tescil davası devam ederken tapu müdürlüğü tarafından idari bir işlemle usulsüz olarak davalılar adına tescil edildiğini, tescil işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davalılar adına olan 4320/19200 payın iptali ile yeniden müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen Davada Davalı Cevabı:

7. Birleştirilen davada davalılar vekili; cevap dilekçesi sunmamış, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

8. Asıl davada davalı-birleştirilen davada davacı ...’nın yargılamanın devamı sırasında (12.11.2008 tarihinde) ölümü üzerine tüm mirasçıları tarafından davayı takip eden vekile vekâletname vermek suretiyle davanın takip edildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: