muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9672, Karar No: 2023/3228, Tarih: 31.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9672 E.  ,  2023/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1096 Esas 2016/901 Karar

SUÇLAR :Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A) ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/2855 iddianame numaralı 11.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, yanındaki şahıs ile birlikte gece vakti katılanın iş yerinin kepenginin asma kilidini kırıp içeri girmesinin akabinde içeride bulunan televizyonu ve üç koli kutu kolayı çaldığından bahisle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/4, 151/1, 53, 58. maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

B) ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli 2015/1096 Esas, 2016/901 Karar sayılı kararıyla sanığın hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 116/4, 151/1. maddelerinden sırasıyla 5 yıl hapis; 2 yıl hapis; 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kurulan hükümlerde sanık hakkında aynı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının ve 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık "Hükümleri temyiz ettiğini" belirterek temyiz iradesini ortaya koymuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, kiraladığı 07... plakalı otomobil ile suça konu iş yerinin önüne gelerek gece vakti katılanın işletmesinin kepenginin asma kilidini kırıp içeri girmesinin akabinde içeride bulunan 107 ekran LCD televizyonu ve üç koli kutu kolayı çaldığı, bu şekilde atılı suçları işlediğinin sabit olduğu, Yerel Mahkemece hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından sanığın cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanığın aşamalardaki ikrara yönelik savunması beyanı, anılan suçlardan beraat eden sanık M.Ş.'nin ifadeleri, katılanın beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

3. 25.04.2014 tarihli CD Çözüm Tutanağı, 22.04.2014 tarihli Olay Yeri Tespit Tutanağı dosya içerisinde bulunmaktadır

IV. GEREKÇE

2. Sanığın aşamalardaki ikrara yönelik savunması beyanı, anılan suçlardan beraat eden sanık M.Ş.'nin ifadeleri, katılanın beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

3. 25.04.2014 tarihli CD Çözüm Tutanağı, 22.04.2014 tarihli Olay Yeri Tespit Tutanağı dosya içerisinde bulunmaktadır

IV. GEREKÇE

A) Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlâli olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; dosya kapsamına göre iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiği anlaşılmakla anılan suçtan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanunu'nun 119/1-c maddesinden uygulama yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru belirlendiği anlaşılmakla kurulan hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

B) Kurulan hükümlerde mükerrerliğe esas alınan ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2010 tarihli ve 2007/107 Esas, 2010/60 Karar sayılı 13.06.2012 tarihinde kesinleşen ilâmında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin olan suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 220/1. maddesinden hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukûka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/1096 Esas, 2016/901 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, "... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2010 tarihli ve 2007/107 Esas, 2010/60 Karar sayılı 13.06.2012 tarihinde kesinleşen suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 220/1. maddesinden 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınmasına" karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14449, Karar No: 2013/886, Tarih: 22.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14449 E.  ,  2013/886 K.**

* KOMŞULUK HUKUKUNDAN KAYNAKLANAN ELATMANIN ÖNLENMESİ

* BAHÇEDE DİKİLİ AĞACIN VE BİTKİNİN, KOMŞUNUN MANZARASINI KAPATMASI

* KOMŞU HAKKI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 683

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 730

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 737

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 750

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 751

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 761

**"İçtihat Metni"**

Davacı tarafından, davalı aleyhine 28.07.2009 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, davalının görüntüsünü engelleyecek şekilde bahçesine ağaç, süs bitkisi, sarmaşık diktiğini ve garaj yerini plaka ile kapattığını belirterek müdahalenin önlenmesini ve zararının giderilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 50x550 cm ebadındaki plastik plakanın kal'i ile ağaç, sarmaşık ve diğer bitkilerin manzara ve rüzgarı kesmeyecek şekilde budanmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların gölge yapmak suretiyle davacının taşınmazı üzerindeki bitkilere, katlanma sınırını aşacak şekilde zarar verdiği yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile belirlendiği takdirde, bu zarar ağaç dallarının budanması veya seyreltilmesi ile giderilebiliyorsa bu önlemlere, buna rağmen davacının zararı önlenemiyorsa ağaçların kökten kesilmesine veya sökülmesine karar verilmelidir.

Mahkemece, hükme esas alınan 20.08.2010 tarihli bilirkişi raporuna göre davalının taşınmazına dikilen ağaç ve diğer bitkilerin davacının taşınmazına zarar verdiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Ancak, bilirkişi raporunda, ağaç ve diğer bitkilerin cinsi, niteliği ve sayısı ile bu bitkilerin arasındaki dikim mesafesi bakımından zararın nasıl giderileceği yönünde yeterli açıklık bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, ağaç ve diğer bitkilerin vermiş olduğu zararın nasıl giderilecegi yönünde gerekçeli ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 22.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/558, Karar No: 2020/2900, Tarih: 26.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/558 E.  ,  2020/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın evine polisler şahsı yakalamak üzere gittiğinde suça sürüklenen çocuk suça konu köpekleri evde olduğunu belirterek teslim etmişse de, ihbar, yakalama, arama neticesinde artık el konulması kaçınılmaz olan bir eşyanın söz konusu olduğu, kolluk tarafından yapılan yakalama sonucunda elde edilen suç eşyasının müştekiye tesliminde suça sürüklenen çocukların pişmanlığını ortaya koyacak fedakarlığın bulunmadığı, bu sebeple rızai iade bulunmadığından etkin pişmanlık şartları oluşmamasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen cezada 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, TCK'nun 61/5. maddesine aykırı olarak 168/1. maddesinin aynı Yasa'nın 31/2. maddesinden önce uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Yasa'nın 11. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşını doldurmamış bulunan çocuklar ile on beş yaşını doldurmuş ancak on sekiz yaşını doldurmamış sağır ve dilsizlerin işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamamaları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması hâlinde mahkemece suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklarla, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir verilebileceği gözetilmeden ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 5. maddesi uyarınca tedbirlere hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5395 sayılı Yasa'nın 5/1-a maddesi ve 5/1-d maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş grubunda yer aldığı ve TCK’nun 116/4, 119/1-c, 31/2 maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun TCK’nun 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 ay ve 10 yıl 15 aylık zamanaşımı sürelerine tabi olduğu ve zamanaşımı sürelerinin henüz dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamede bu konuda düşme isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1)Suça konu iş yerinin müşteki beyanına göre depo olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında, salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve/veya bir iş yerinin eklentisi niteliğindeki olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığı suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2)5395 sayılı Yasa'nın 11. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşını doldurmamış bulunan çocuklar ile on beş yaşını doldurmuş ancak on sekiz yaşını doldurmamış sağır ve dilsizlerin işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamamaları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması hâlinde mahkemece suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklarla, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir verilebileceği gözetilmeden ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 5. maddesi uyarınca tedbirlere hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11171, Karar No: 2017/1918, Tarih: 10.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11171 E.  ,  2017/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'in kız kardeşi ile arkadaşlık yapan mağdurun, olay tarihinde okul çıkışında suça sürüklenen çocuk ... tarafından konuşma bahanesiyle sanık ...'in işlettiği çay ocağına götürüldüğü, burada ... ile suça sürüklenen çocuk ... tarafından darp edildiği, mağdurun kaçmak istemesine rağmen ... ve ... tarafından gitmesine izin verilmediği, bir süre sonra ...'in mağduru diğer sanık ...'in kullandığı, içerisinde sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nin de bulunduğu arabaya bindirerek,...denilen yere götürdüğü, burada ...'in mağdurun ellerini bağlayıp darp ettiği sırada diğer sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nin de olay yerinde bulunduğu ve mağdurun dövüldüğünü gören DSİ çalışanlarının müdahalesiyle eylemlerin sona erdiğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında yapılan değerlendirmede,

Sanık ...'in kardeşi olan ... kolluk beyanında mağdurun önceden erkek arkadaşı olduğunu ve ayrıldıklarını belirtip mağdur tarafından kendisine yönelik kötü davranış veya sözlerden bahsetmemesine karşın, duruşmada alınan ve dosyadaki bir kısım tanıklar gibi sanık lehine değişen beyanlarına itibar edilerek uygulama yeri bulunmadığı halde, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin tatbiki suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağduru konuşma bahanesiyle kandırarak sanık ...'in çay ocağına götürüp buradan kaçmak isteyen mağdura engel olması, suça sürüklenen çocuk ...'ın çay ocağında ...'le birlikte mağduru darp ederek zorla yanlarında tutması, sanık ...'in ise mağdurun zorla götürüldüğü aracı kullanıp sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... gibi mağdurun arabaya zorla bindirilmesinden, ... Çayında dövülmesi ve olaya müdahale edilmesi anına kadar gerçekleşen tüm eylemlerde olay yerinde bulunup diğerleriyle beraber mağdur üzerinde müşterek hakimiyet kurması karşısında, sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu TCK'nın 37. maddesi kapsamında birlikte işledikleri gözetilmeden, yazılı şekilde haklarında aynı Kanunun 39. maddesinin tatbiki suretiyle cezaların eksik tayini,

Sanıklar ..., ... ile ... haklarında kurulan hükümler yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda da mağdurun maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden sanıklar ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar .., ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Sanık ...'in asıl fail, diğer sanıklar ile suça sürüklenen çocukların ise yardım eden olarak eyleme katıldığı kabul edildiği halde sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar haklarında TCK'nın 109/3-b. maddesinin uygulanması,

Suça sürüklenen çocuklar ..., .. ile ... haklarında kurulan hükümlerde yaş küçüklüğü sebebiyle cezalarda indirim yapılırken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/25, Karar No: 2018/3692, Tarih: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/25 E.  ,  2018/3692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- 5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaı müessesine yer verilmemiş olmasına göre, sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen para cezalarına ayrı ayrı hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.