muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7699, Karar No: 2012/8819, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7699 E.  ,  2012/8819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz 5423 m² olup 1364,75 m²'sinin kamulaştırıldığı, üzerinde verim çağında 5 yaşlarında 4 adet şeftali, 2 adet erik, 1 adet elma, 11 adet kavak, 7 yaşında 30 adet kayısı, 10 yaşlarında 37 adet kavak, 24 adet elma, 95 adet armut, 1 adet ceviz ve 1 adet vişne ağacı olmak üzere toplam 206 adet meyve ağacının bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın açık tarla olarak değerlendirildiği, ağaçlara ise maktu değer verildiği, böylece tarım arazisi değeri ile ağaçların değeri toplanarak kamulaştırılan taşınmazın bedelinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

1-Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendine göre arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas tutularak değer tespiti yapılır. Kamulaştırılan taşınmazın üzerindeki meyveli ağaçlar dikkate alındığında kapama meyve bahçesi yapılmasına yeterli sayı ve nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece taşınmazın bulunduğu bölgede kapama meyve yapılmasına yetecek sayıda dekara ağaç sayısı ile bu meyvelerin dekara ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve dekara maliyet çizelgeleri gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilerek, taşınmazın karışık meyve bahçesi yapılması suretiyle bulunacak değere hükmedilmesi, diğer ağaçlara da herhangi bir değer verilmemesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

2-Dava konusu taşınmazın ... İlçe Merkezine ve mücavir alan sınırına yakınlığı ve ...-...-... yoluna bitişik olması hususlarının objektif artış nedeni olamayacağı gözetilmeden %25 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazın ... İlçe Merkezine ve mücavir alan sınırına yakınlığı ve ...-...-... yoluna bitişik olması hususlarının objektif artış nedeni olamayacağı gözetilmeden %25 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

3-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 22.maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” hükmünü ve aynı Yasa'nın Geçici 1. maddesinin (5) nolu bendi ise “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı Kanunun Geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükmünü içermekte olup, bu yasal düzenlemeye göre kamulaştırılan taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline hükmedilmesi,

4-Davacı idare davada vekil ile temsil edildiği halde davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12004, Karar No: 2017/11706, Tarih: 25.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/12004 E.  ,  2017/11706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı... Genel Müdürlüğü vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/04/2017 günü temyiz eden davacı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer taraf vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine,... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

1-... ilçesi ... Köyü 352 ada 1 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda piyasa rayiçlerinden bahsedilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz imar planında Sosyal Tesis Alanında olduğu ve 25.11.2011 tarihli Meclis kararı ile bir bölümü "su deposu" olarak değiştirildiği anlaşıldığından "su deposu" olarak el atılan bölüm bedelinin davalı... Genel Müdürlüğü'nden kalan bölümünün ise fiili imar uygulaması başladığında proje bütünlüğü de gözönünde bulundurularak sorumlu idare tespit edilerek bedelinin tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekili ile davalı... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19272, Karar No: 2014/30591, Tarih: 06.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/19272 E.  ,  2014/30591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2010/884-2013/411

Hüküm süresi içinde davalı Çankaya Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Belediye Başkanlığı nezdinde çalışmaya başladığını, ancak sigorta bildirimlerinin Spor Kulübü Derneği nezdinde yaptırıldığını, Dernek nezdinde herhangi bir çalışma yapmadığını, işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesinin müvekkili tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye vekili, davacının müvekkili belediyenin çalışanı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı davaya karşı beyanda bulunmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı Belediyenin Spor Kompleksinde işçi statüsü ile çalıştığı, ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Derneğine karşı açılan davanın husumet sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı belediye vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı belediye tarafınca ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'inde bulunulduğu halde mahkemece değerlendirilmeden karar verilmesi hatalıdır.

Somut olayda davacı ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiş, bilirkişi raporunda yapılan hesaplama üzerine dava konusu alacaklar 08.01.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile arttırılmıştır. Davacının ıslah dilekçesine karşı davalı belediye vekili tarafından yöntemine uygun biçimde zamanaşımı defi ileri sürüldüğü halde zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi için ek rapor alınmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12293, Karar No: 2018/3627, Tarih: 02.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12293 E.  ,  2018/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın cezaevine soktuğu maket bıçağının TCK.nun 6/1...f,3 maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, maket bıçağının cezaevine sokulması karşısında koşulları bulunmadığı halde TCK.nun 35/2 maddesinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16132, Karar No: 2018/5660, Tarih: 30.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16132 E.  ,  2018/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı ...-Fatma ve ... vekili ve diğer davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; şirketleri nezdinde ... Mamulleri Ltd. Şti. adına sigorta edilen iş yerinin davalıların maliki bulunduğu binanın 7. ve 2. katında bulunan pis su gider borularının 13/06/2011 tarihinde tıkanması sebebiyle su taşması ve taşan suların sigortalı yere sirayet etmesi sonucu hasarlandığını, bu hadise sebebiyle müvekkili sigorta şirketi tarafından sigortalısına eksper raporu ile tespit olunan 33.474,00-TL hasar tazminatının 02/08/2011 tarihinde ödendiğini, su basması hadisesinin davalıların maliki

bulunduğu bina kusuru sebebiyle meydana geldiğinden sigortalılarına ödemek zorunda kaldıkları bedel olan 33.474,00-TL'nin ödeme tarihi olan 02/08/2011 tarihinden itibaren hesaplanacak T.C. Merkez Bankası avans faizi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sigorta ettirenin kiracısı olduğu 1 nolu bağımsız bölüm olan asma katlı dükkanın maliki olduğunu, binanın tamamının maliki olmadığını, zarara neden olan olayın müvekkillerinin maliki olduğu daireden kaynaklanmadığını, zarara neden olan olayın binanın yağmur suyu tahliye borularının tıkanması nedeniyle meydana geldiği belirtildiğinden, somut olayda müvekkillerinin tek başına zarardan sorumlu olduğunun kabul edilemeyeceğini Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 4 ve 20. maddeleri de göz önüne alınarak davanın tüm kat maliklerine karşı açılması gerektiğini beyanla, davacının haksız ve dayanaksız taleplerinin reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı itibari ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hüküm; davacı vekili, davalı ...-Fatma ve ... vekili ve diğer davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı itibari ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hüküm; davacı vekili, davalı ...-Fatma ve ... vekili ve diğer davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- 1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir. Ayrıca; 1086 Sayılı HUMK'nun 45. maddesi ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 166. maddesi uyarınca, asıl ve birleştirilen dava dosyaları birbirlerinden bağımsız ayrı bir dava olup, asıl ve birleştirilen her dava hakkında usul hükümlerine göre ayrı ayrı hüküm kurulması gerekir. Yukarıda belirtilen ilkeler gözardı edilerek, infazda tereddüt oluşturacak şekilde asıl ve birleştirilen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmamış olması doğru görülmediğinden, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekili, davalı ...-Fatma ve ... vekili ve diğer davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili, davalı ...-Fatma ve ... vekili ve diğer davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı, davalı ..., ... ve Ayşe Adile Kunter ile diğer davalılara geri verilmesine 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21259, Karar No: 2016/227, Tarih: 13.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/21259 E.  ,  2016/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanığın 2005 takvim yılında kullandığı iddia olunan on adet sevk irsaliyesinin aslı yada onaylı örneğinin dosyada bulunmaması karşısında, sahte belge kullanma suçunda suçun maddi konusunun sevk irsaliyeleri olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un ... verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de sevk irsaliyelerinin Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda bu belgelerin varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığı anlaşılmakla, öncelikle suça konu 2005 takvim yılına ait sevk irsaliyelerinin onaylı suretleri getirtilip incelenmesi, mevcut olmadığının ya da kanunda öngörülen şekil şartlarını taşımadığının tespiti halinde beyannameye eklenmesinin zorunlu olmaması nedeniyle sanığın gerçeğe aykırı beyanname vermesi şeklinde gerçekleşen eyleminin özel usulsüzlük cezasını gerektireceği ancak sevk irsaliyelerinin mevcut ve şekil şartlarını haiz olduğunun tespiti halinde ise; sanığın 2005 takvim yılında kullandığı ve sahte olduğu iddia edilen sevk irsaliyelerini düzenleyen ... hakkında düzenlenen ... tarihli vergi tekniği raporunun onaylı sureti getirtilerek, anılan rapor nedeniyle ''2005 takvim yılında sahte belge düzenlemek'' suçundan dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde mümkünse birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına yansıtılması, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Sanığın 2005 takvim yılında, 24.09.2005 tarihli son sevk irsaliyesini Eylül 2005 KDV beyannamesinde kullanması karşısında suç tarihinin 21.10.2015 olduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26280, Karar No: 2014/16606, Tarih: 15.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26280 E.  ,  2014/16606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1. 2002, 2003, 2004 yıllarında noter tasdikli olmayan fatura kullanmak suçundan beraat kararı

2. 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan düşme kararı

3. 2002, 2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından dolayı 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 647 sayılı TCK'nun 5. maddeleri uyarınca 3 kez 1 yıl 11 ay 10 gün erteli hapis cezası

4. Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan dolayı 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası hak yoksunluğu

5. Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 62/1, 51, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün erteli hapis ve hak yoksunluğu

I- Sanık hakkında “2001 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen hükümlere karşı temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler; sanığın ikrarı içeren beyanı, dosyadaki denetmence düzenlenen tutanak içeriği ile bilirkişi raporu karşısında eksik soruşturma yapıldığına ilişen tebliğnamedeki 5 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan, toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık hakkında “2002, 2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” ve “2002, 2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen hükme karşı temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

II- Sanık hakkında “2002, 2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” ve “2002, 2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen hükme karşı temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suçlar tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık hakkında “defter belge ibraz etmeme” suçundan verilen hükme karşı temyiz istemine ilişkin yapılan incelemeye gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

1- Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, farklı takvim yıllarına ait olsa da bir defada istenmesi nedeniyle eylemin zincirleme biçimde işlenmediği gözetilmeden TCK'nun 43. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

2- İncelenen dosya içeriğine göre; 2001-2002 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında, somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden suçtan oluşan zararın giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,