muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19621, Karar No: 2012/20597, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/19621 E.  ,  2012/20597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, fazla mesai alacağı, çocuk yardımı, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... davacının hak kazandığı tazminat ve işçilik alacakların ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı şirket duruşmalara katılmayarak davaya da cevap vermemiştir

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiği, davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davalı işveren yapılan işin inşaat işi olması sebebi ile havanın aydınlık olduğu saatlerde ve mevsim şartlarına göre çalışma yapıldığını ileri sürmektedir. Davacı tanıklarından ..., kış aylarında saat 16:00-16:30'da hava kararıyordu ve işi bırakıyorduk şeklinde beyanda bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz – kış ayrımı yapılmaksızın, davacının 07.00-18.00 saatleri arasında günde 11 saat mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanığının beyanının dikkate alınmaması ve fazla çalışma ücretinin yaz-kış ayrımı yapılmaksızın belirlenmesi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8266, Karar No: 2018/1468, Tarih: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8266 E.  ,  2018/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak KDZ. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 23.11.2011 tarih ve 2011/1892 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma olmak üzere 4 ayrı suçtan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, mahkemece 2006 ve 2007 takvim yıllarıyla ilgili hüküm kurulurken yalnızca düzenleme suçundan hüküm kurulduğu anlaşıldığından sahte fatura kullanma suçlarından zamanaşımı süresi içinde mahkeme tarafından ayrıca hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından her bir takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sanığın düzenlemiş olduğu faturaları kullanan ve sanığın kullandığı faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması; bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan/düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu ile sahte fatura kullanma suçlarından ayrı ayrı, aynı şekilde 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu ve sahte fatura kullanma suçlarından ayrı ayrı ve birden fazla fatura bulunması sebebiyle her bir suçun kendi içinde zincirleme suç olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16525, Karar No: 2017/6226, Tarih: 27.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16525 E.  ,  2017/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir ve iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; tarafların 05.03.2014 tarihinde evlendiklerini, bu evliliklerinden müşterek bir çocuklarının bulunduğunu, tarafların davalının annesi ile birlikte yaşadıklarını, davalının ise annesinin devamlı baskısı altında hareket ettiğini, müvekkilinin evlenmesinden sonra sadece bir kez ailesinin evine ziyarete gitmiş olup davalının annesinin baskısıyla bir daha da ailesine gönderilmediğini, müvekkilinin her baskıya maruz kaldığını, hatta bu baskılardan da öte davalının evde olmadığı zamanlarda davalının annesinin müvekkilini eve kitleyip esir muamelesi yaptığını, bütün bu baskılara dayanamayan müvekkilinin evlendiği tarihten 3 ay sonra bulduğu bir fırsatta komşu ....telefonla arayarak gelip kendisini almasını istediğini, abisinin de gelip müvekkilini komşusunun evinden alarak baba evine götürdüğünü, müvekkilinin bugüne kadar davalı ile ayrı yaşadıklarını ancak ayrı kaldıkları dönem içerisinde bu evlilikten 18.03.2015 tarihinde bir çocuklarının dünyaya geldiğini, bugüne kadar müvekkilinin zor şartlarda geçimini sağlamaya çalıştığını, hiçbir gelir getirici işinin olmadığını, kendisine babasının baktığını, davalının maddi durumunun gayet iyi olduğunu, bu nedenlerle müvekkili lehine aylık 400 TL tedbir nafakası, müşterek çocuk.... için ise aylık 250 TL iştirak nafakası takdirine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesi ile; davacı tarafından aleyhine açılmış olan nafaka davasını kabul etmediğini, kendi annesi ile altlı üstlü oturduklarını, müstakil bir evde yaşadıklarını, annesinin evinin ayrı olduğundan bir baskısı ya da müdahalesinin olmadığını, kendisini haksız yere terk eden ve haksız olan kişinin davacı olduğunu bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı lehine aylık 100 TL, müşterek çocuk lehine ise aylık 150 TL önlem nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. ./..

Dava, ayrı yaşamda haklılık olgusuna dayalı olarak açılmış tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197. maddesinde; ayrı yaşamada haklı olan eşin diğer eşten tedbir nafakası isteyebileceği düzenlenmiştir. Aynı yasanın 186/3.maddesinde de; eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıklarıyla katılacakları hükme bağlanmıştır.

Dava, ayrı yaşamda haklılık olgusuna dayalı olarak açılmış tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197. maddesinde; ayrı yaşamada haklı olan eşin diğer eşten tedbir nafakası isteyebileceği düzenlenmiştir. Aynı yasanın 186/3.maddesinde de; eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıklarıyla katılacakları hükme bağlanmıştır.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği davalı birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. Zira evlilik birliğinin korunması ve devamını sağlamak için eşlerin asgari ölçüde uyması gereken bazı yükümlülükler ve karşılamaları gerekli bazı ortak giderler mevcuttur. Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır. Diğer taraftan hâkim, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçlarına göre ise, davacı kadının ev hanımı olup çalışmadığı, bir çocuğu olduğu, abisi, babası, annesi ile kaldığı; davalı kocanın ise, tekstil işçisi, 1.000 TL geliri olduğu, annesine ait evde kaldığı anlaşılmaktadır. Yine davalıya ait maaş bordrosunun incelenmesinde ise, 2016/04. aya ilişkin aylık net gelirinin 1.344,22 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına ve özellikle davalının gelirine göre davacı ve müşterek çocuk lehine takdir edilen tedbir nafakalarının miktarı hak ve nesafete uygun olmayacak şekilde düşüktür. Tedbir nafakalarının miktarının tayin edilmesinde davalının geliri ve tarafların birlikte yaşadıkları sıradaki geçim şartlarının dikkate alınması gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınarak davacı ve müşterek çocuğun geçimi ve bakımı için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak, davacı eş ve müşterek çocuk yönünden daha uygun miktarlarda nafakalara hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2016/591, Karar No: 2016/1869, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/591 E.  ,  2016/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2013/630 esas, 2015/112 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2015/542 esas, 2015/372 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/668 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 28/10/2015 gün ve 94660652-105-34-12521-2015-22160/70097 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/668 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/890, Karar No: 2013/330, Tarih: 24.01.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/890 E.  ,  2013/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli ile sözleşme dışı yapılan fazla iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenicinin tüm, davacı taşeronun sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Yanlar arasında imzalanan 28.09.2005 tarihli sözleşme ile davacı taşeron, davalı yüklenicinin dava dışı iş sahibine karşı yapımını taahhüt ettiği ...-Narlıdere Yenikale evleri inşaatının kapsamında bulunan 6514 ada ... parseldeki (B Blok) binanın sözleşmede ... kalem halinde gösterilen imalâtlarının yapımını üstlenmiştir. Taraflar arasında asıl sözleşmeye ek olarak ........2005 ve ........2005 tarihli ek sözleşmeler yapılmış, ........2005 tarihli ek sözleşme ile asıl sözleşmede işin bitim tarihi olarak kararlaştırılan ........2005 tarihi değiştirilerek işin bitim tarihi 05.01.2006 olarak yeniden belirlenmiştir. Asıl sözleşmenin .... maddesinde tüm iş kalemlerinin bitirilme tarihi olarak kararlaştırılan ........2005 tarihinin aşılması (iş programına uyulmaması) durumunda işverenin (yüklenicinin) taşeron hesabından her takvim günü için 150,00 lira kesinti yapacağı hükme bağlanmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan 05.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda; ek sözleşmede işin bitim tarihi olarak kararlaştırılan 05.01.2006 tarihine, sözleşme dışı işleri taşeronun ... günde yapabileceği tesbit edilerek ... gün eklenmiş ve ....01.2006 tarihi taşeronun işleri teslim etmesi gereken tarih olarak saptanmış, daha sonra işin teslim tarihi olarak kabul edilen ....05.2006 tarihi ile ....01.2006 tarihi arasındaki 108 günlük gecikme süresi karşılığı olarak sözleşmenin .... maddesi uyarınca günlüğü 150,00 liradan hesaplanan 108 gün X 150,00 TL = ....200,00 lira taşeronun belirlenen alacağından mahsup edilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak işin teslim tarihini ....05.2006 tarihi olarak kabul edilmesi doğru değildir. Zira, davacı vekilinin delil listesi ekinde dosyaya ibraz ettiği, davalı yüklenici tarafından dava dışı iş sahibi Nor-bel Limited Şirketine yazılan 05.04.2006 tarihli yazıda işin bu tarihte bitirildiği kabul edilmiş, teslime hazır olduğu belirtilmiştir. Bu durumda davacı taşeronun işin yapımında geciktiği sürenin 05.04.2006 tarihine kadar hesaplanması gerekir.

O halde, mahkemece davacı taşeronun ....01.2006 ile 05.04.2006 tarihleri arasındaki 69 günlük süre kadar işin yapımında geciktiği, bu nedenle sözleşmenin .... maddesi uyarınca günlüğü 150,00 liradan hesaplanacak 69 gün X 150,00 TL = ....350,00 lira gecikme cezasından sorumlu olduğu kabul edilerek, taşeronun alacağından bu miktarın mahsup edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda .... bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenicinin tüm, davacı taşeronun sair temyiz itirazlarının reddine, .... bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı taşeron yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak ... duruşmasında vekille temsil edilen davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye ....804,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/557, Karar No: 2010/3412, Tarih: 13.04.2010

Davalı vekili, dava konusu kazanın kaza tutanağına göre sürücü ...’in alkollü olduğunu iddia etmiştir. Bu konudaki ispat külfeti M.K.'nun 6 ve TTK.nun 1281/2.maddeleri uyarınca davalı ... şirketine aittir. Kazadan sonra düzenlenen kaza tespit tutanağında görgü tanıklarının beyanına göre kaza yerinden ayrılan sürücü ...’in ayakta duramayacak kadar alkollü olduğu bildirildi notu yazılmıştır. Tutanağa göre kaza saat 5.45’te meydana gelmiş ...’in alkol raporu 14.35’te alınmış ve alkolsüz olduğu anlaşılmıştır. Davalı ... kaza sırasında sürücünün alkollü olduğunu ve kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiğini ispat etmesi gerekir. Dosya içeriğine göre sürücü ...’nin alkollü olduğuna dair belge bulunmadığı gibi tanık ifadeleri ile de sürücünün alkollü olduğu ve kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiği ispat edilememiştir. Ayrıca davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı şekilde bildirdiği sabit olmamıştır Açıklanan nedenle davalı ... sürücünün alkollü olduğunu ve kazaya salt alkolün neden olduğunu soyut değil somut delillerle kanıtlanmadığı halde davalının kasko sigorta poliçesi, kapsamında konusunda uzman makine mühendisi bilirkişiden tazminata ilişkin rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.