muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/40535, Karar No: 2023/3887, Tarih: 11.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanığın eylemin nitelik dolandırıcılık 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında kaldığından suçun vasfına ve şayet kabul edilecek ise suça konu çekler kambiyo vasfından olduğundan resmi belge sayıldığı, bu nedenle resmi belgeyi gizlemek suçundan hüküm verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

2.Sanık müdafiilerinin temyiz isteği; duruşma talepli olarak, yargılama aşamasında beyanı alınmaması yalnızca emniyette ifadesi alınmasına rağmen tanık ... ...'ın beyanlarının hükme esas alınmasına, bahse konu tanığın katılanlar ile birlikte hareket ettiğine ve birçok suça karıştığına, hatta hakkında açılmış bir kamu davası bulunduğuna, diğer tanık ...'in de görgüye dayalı bir beyanın bulunmamasına, katılanın imzalı belgesi ile bedeli aldığı sabit olmasına rağmen mahkumiyet hükmü verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanların muhasebecisi olduğunu beyan eden ve tüm olaylara birebir tanık olduğu hususu sabit olan ... Kara tarafından sunulan 19.09.2022 tarihli dilekçe ile sanığın iftiraya maruz kaldığı ve katılanların beyanlarının asılsız olduğuna yönelik bilgisi bulunduğundan tanık ... Kara'nın dinlenilmesi gerektiğine, taahhütname belgesinin dosyaya aslı sunulduğundan rapor alınmadan karar verildiğine, katılan ...'in aşamalarda birbiri ile çelişen beyanlarda bulunmasına rağmen hükme esas alınmış olmasına, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaftan kaynaklandığından suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, ilk derece mahkemesinin kararını yalnızca kendilerinin istinaf etmiş olmalarına rağmen ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının korunmadığına ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, katılanların arasında devam etmekte olan bir kısım ticari dava dosyaları getirtilmeden eksik inceleme ile karar verilmiş olduğuna, iddianamenin dosya kapsamına uygun olmadan sadece katılan vekilinin beyanları ile usulsüz olarak düzenlendiğine, katılan şirketin şikayet tarihinden sonra bile ilgili belediyede noter sözleşmesi işlemlerine devam etmesine rağmen bu hususun göz önüne alınmamasına, 7 milyon doların ödendiğinin ticaret mahkemesi kararı ile sabit olmasına ve katılan şirketin bu karara karşı herhangi bir itirazlarının bulunmamasına rağmen bu ilamın kararda dikkate alınmamasına, katılanlar tarafından sunulan protokolun sahte olmasına rağmen bu hususta herhangi bir araştırma yapılmamış olmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, yetkilisi olduğu "Yeni Ünsa İnşaat ....Ltd. Şti." ile katılanların yetkilisi olduğu "Eresin Petrol....A.Ş." arasında, katılan şirket adına kayıtlı arsa üzerinde bulunan kaba inşaatı tamamlanmış inşaatın kalan kısmının tamamlanması hususunda tarafların anlaştıkları ve aralarında 21.07.2014 ve 19.09.2014 tarihli protokol imzaladıkları, sanığın talebi üzerine yüklenici firma değiştirilmek ve aynı koşullarla bu kez "... Gayrimenkul...Ltd. Şti." ile 09.10.2014 tarihli protokol ile noterden 16.10.2014 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıkları, sanığın sözleşmeye istinaden 3.043.963 USD'yi katılan şirkete ödediği, bakiye miktarı için yetkilisi olduğu şirket adına keşide edilen 1.000.000 USD bedelli çekler verdiği, yüklenici firmanın değişmesi nedeni ile çekleri değiştirmek istediği, bu amaçla görüşme talebinde bulunduğu, katılan şirket yetkilisi olan ... ile 04.12.2014 tarihinde bir araya geldikleri ve yeni yüklenici firmaya ait 3 adet yeni çeki gösterdiği, daha sonra suça konu Bank Asya Avcılar Şubesine ait 30.12.2014, 30.01.2015 ve 28.02.2015 keşide tarihli her biri 1.000.000 USD olan 3 adet çeki ve 09.10.2014 tarihli protokolün aslını fotokopi çektirmek bahanesiyle aldığı ve masadan kalktığı, daha sonra masaya geri dönen sanığın aldığı çeki ve protokolü teslim etmediği, bu surette sanığın "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Sanık aşamalarda, üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, özetle, katılanların hesaplarında haciz ve bloke olduğu için verdiği çekleri paraya çeviremediklerini bildirdiklerinden, çekin bedelini nakit olarak ödeme teklifinde bulunduğunu ve 04.12.2014 tarihinde çeklerin bedelini nakit olarak ödeyip çekleri aldığını, katılanların kendisine iftira attığını beyan etmiştir.

3. Katılan ... özetle, sanığın aralarında yapılan protokol uyarınca şirketlerine vadesi gelmemiş Asyabank Avcılar Şubesine ait 3 adet çeki şirketlerine teslim ettiğini, daha sonra arayarak sözleşmeyi kendi grup şirketi olan Berdalya şirketi ile aynı koşullarda yapılmasını istediğini ve kendi şirketi adına verdiği çekleri sözleşmenin yeni tarafı olan Berdalya şirketinin çekleri ile değiştirmeyi teklif ettiğini, hatta vereceği yeni çeklerin numaralarını whatsapp üzerinden gönderdiğini, sanığın teklifi üzerine beraberinde arkadaşı ... ... ve şoförü ... ile birlikte restorana gitiklerini, yemek esnasında sanığın fotokopi çektirme bahanesiyle çek asıllarını aldığını, daha sonra da gelerek çekleri iade etmeyeceğini, yeni çekleri vermeyeceğimi, işi de yapmayacağını söyleyerek bulundukları yeri terk ettiğini beyan etmiş, katılan ...'in de bu beyanları doğrular şekilde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Soruşturma aşamasında beyanı alınan ve yargılama aşamasında vefat ettiği anlaşılan ... ...'ın Gürpınar Polis Merkezi Amirliğinde alınan 17.02.2015 tarihli beyanında özetle, katılan ...'in babasının yakın arkadaşı olduğunu, sanığı da katılan vasıtası ile tanıdığını, iş görüşmesi için bir restorana gittiklerini, sanığın avukatı olduğunu beyan ettiği şahıs ile birlikte geldiğini, yeni çekleri eski çekleri değiştireceğini söylediğini, ardından fotokopi çektirmek için çekleri aldığını, daha sonra masaya geldiğinde sanığın katılana inşaatı yapmakta vazgeçtiğini ve çekleri de iade etmeyeceğini söyleyerek çekleri alıp gittiğini beyan etmiştir.

5. Taraflar arasında yapılan 21.07.2014, 19.09.2014 ve 09.10.2014 tarihli protokoller ve 16.10.2014 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi, tanıklar ... ve ...'ün anlatımları, Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/539 Esas, 2017/495 Karar sayılı gerekçeli kararı, katılanlar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/50717 Soruşturma sayılı dosyasından verilen takipsizlik kararı ve soruşturma evraklarının dosya arasında mevcut olduğu tespit edilmiştir.

6. İlk derece mahkemesince, sanığın katılan firmada bulunan üç adet çekini ve 09.10.2014 tarihli protokolün aslını fotokopisini çektirmek üzere aldığı, daha sonra iade etmediği, bu nedenle hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek istinafa konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede eylemin oluş şekli ve özellikleri değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı eyleminin suça konu çeklerde keşide yerinin bulunmaması nedeniyle kambiyo vasfında bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 208 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında özel belgeyi gizlemek kapsamında kaldığı kabul edilerek ilk derece mahkemesinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine dair kararının kaldırılarak sanığın özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2018/202 Esas, 2020/936 Karar sayılı kararında, sanık savunmaları, katılanlar beyanları, tanık anlatımları, taraflar arasında yapılan protokol ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi, whatsapp kayıtları, alınan takipsizlik kararı ve tüm dosya kapsamından sanığın katılan şirket ile yaptığı sözleşme gereğince verdiği keşide yeri bulunmayan çekleri ve protokolü fotokopi çektirme bahanesiyle alıp gizlediği, bu surette özel belgeyi gizlemek suçunu işlediği sabit olmakla, Bölge Adliye Mahkemesince alt sınırdan uzaklaşılarak verilen mahkûmiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

1. Mahkemelerin iddianame anlatımı ile bağlı olması kuralından hareketle; sanığın eyleminin aynı zamanda "Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık" suçunu oluşturması ihtimaline binaen bu suçtan yargılama yapılmak üzere mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2018/202 Esas, 2020/936 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Büyükçekmece 7.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11695, Karar No: 2017/5305, Tarih: 10.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11695 E.  ,  2017/5305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili şirketin çalışanı ...'ın sevk ve idaresindeki müvekkiline ait ... plakalı araca davalı ...'ın idaresindeki ve diğer davalı ...'a ait... plaka sayılı aracın dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde çarptığını, kaza nedeniyle müvekkili aracında maddi zarar meydana geldiğini, 6.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalıya ait aracın ...Genel ... A.Ş. nezdinde 14/09/2013-14/09/2014 tarihleri arasında geçerli ... poliçesi ile sigortalandığını, müvekkilinin ... şirketi anılan kaza ile ilgili olarak meydana gelen hasarın onarımı için gereken zararı karşıladığını, davacı tarafın söz konusu araçta meydana gelen hasarın tamamı karşılandığını ve gereken tüm onarımlar tamamen yerine getirildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kabulüne, davacı için 6.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 307,39 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23968, Karar No: 2015/933, Tarih: 19.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23968 E.  ,  2015/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, şikayetçi vekili, fiilen kamu hizmetinde kullanılan belediyeye ait çöp kamyonu ve makam aracının haczedilemeyeceği iddiası ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, plakalı aracın davacı Belediye'de makam aracı olarak kullanıldığı ve bu araç haricinde binek otomobil türünde belediyeye ait başkaca bir aracın mevcut olmadığı veplakalı aracın ise çöp kamyonu olarak kullanıldığı, bu araç haricinde başkaca çöp kamyonunun olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, her iki araç üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme'nin çöp kamyonu üzerindeki haczin kaldırılması kararı yerinde olup makam aracı üzerindeki haczin değerlendirilmesi için yasal düzenlemeleri incelersek:

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Borçlu belediyenin kamuya tahsis kararı alması sonuca etkili değildir. İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ..." hükmü yer almaktadır.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ..." hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; "... Her hakiki veya hükmi şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı Kranta - Türkiye davası ve 18 Ekim 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

O halde borçlu belediyeye ait taşınır ya da taşınmaz bir malın haczedilmezliği için o malın fiilen kamu hizmetinde kullanılmasının gerektiği tartışmasızdır. Ancak bir malın fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulü için, o malın kamu hizmetinin yürütülebilmesi amacına uygun bulunması gerekir.

Bir aracın, makam aracı olarak kullanılması, onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı anlamına gelmeyeceği gibi, kamu hizmetinin yürütülebilmesi için Belediye başkanının makam aracının bulunması da gerekmez. Zira belediyelerin görevleri 5393 sayılı Yasa'nın 14.maddesinde açıklanmış olup, bu görevlerin yerine getirilebilmesi için Belediye başkanının makam aracının bulunması zorunlu değildir. Kaldı ki belde sakinlerinin müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulan, idari ve mali özerkliğe sahip kamu tüzel kişisi olan belediyenin borcu var iken Belediye başkanının makam aracı kullanması yukarıda belirtildiği üzere başta Anayasa'ya ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne aykırılık oluşturabileceği gibi kamu vicdanını da rahatsız edecektir.

Öte yandan 237 sayılı Taşıt Kanunu'nun 4.maddesinde kimlere makam aracı verileceği düzenlenmiş olup, Belediye başkanı anılan yasa uyarınca kendisine makam aracı tahsis edilecekler arasında yer almamaktadır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, Belediye başkanının makam aracının haczedilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığından haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan 237 sayılı Taşıt Kanunu'nun 4.maddesinde kimlere makam aracı verileceği düzenlenmiş olup, Belediye başkanı anılan yasa uyarınca kendisine makam aracı tahsis edilecekler arasında yer almamaktadır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, Belediye başkanının makam aracının haczedilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığından haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9674, Karar No: 2013/15131, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9674 E.  ,  2013/15131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan kayısı ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, kayısının 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir liste ile 5 yaş kayısı ağacının yaş ve cinsine göre ağaç başına (2011 yılı) rayiç değerlerinin ve değerlendirmeye alınan buğday (saman), domates ve karpuzun 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir listenin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç enkazının davalılara bırakılıp bırakılmadığına ilişkin bilgi ve belgelerin davacı kurumdan,

Sorularak, alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40208, Karar No: 2017/3382, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40208 E.  ,  2017/3382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12703, Karar No: 2023/7177, Tarih: 06.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12703 E.  ,  2023/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/156 E., 2016/152 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/156 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Cinsel suçlar, yapı itibariyle gizlilik ve mahremiyet içeren suçlar olduğunu, ispatının zor olduğunu, cinsel suçlar bakımından mağdur beyanın delil olarak mahkûmiyet hükmüne dayanak teşkil edebileceğini, dava konusuna ilişkin delillerin mağdur beyanını desteklediğini, suça sürüklenen çocuk tarafından yazılan mektubun olayı doğruladığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Mağdurenin on beş yaşından küçük olmasının, ilk eylem tarihi olan 29 Eylüle ilişkin kriminal inceleme sonucunda eylemin sabit olduğunu, Mahkemece delillerin takdirinde hataya düşülerek suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmesi yerine yetersiz gerekçe ve delillerin takdirinde hataya düşülerek beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR