muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4707, Karar No: 2016/5868, Tarih: 03.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4707 E.  ,  2016/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının 2004, 2005 ve 2007 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından verdiği mütalaaya rağmen Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.05.2008 gün ve 2007/3539 esas sayılı iddianamesi ile sadece " 2004, 2005 ve 2007 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak" suçlarından cezalandırılmasının talep edildiği halde birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden mahkemece iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan "sahte fatura düzenlemek" suçundan hüküm kurulması,

2-)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek suçları bakımından da her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği ve aynı takvim yılı içerisindeki farklı dönemlerde sahte fatura düzenlenmesi halinde de zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

3-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına ve uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 325. maddesi gereğince, bozma nedeninin maddi ceza hukukuna ilişkin olması göz önüne alınarak, bozmanın hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...'ya da teşmiline, hakkında teşmil kararı verilen ... hakkında infazın durdurulmasına, 03.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15603, Karar No: 2024/932, Tarih: 06.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/15603 E.  ,  2024/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/349 E., 2016/32 K.

SUÇLAR : Sahte banka veya kredi kartı üretmek ve kullanmak suretiyle yarar sağlama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gökçebey Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama,başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme suçlarından dava açılmıştır.

2.Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama,başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme suçlarında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, müşteki adına ... bireysel çağrı merkezi aracılığıyla 29/12/2012 tarihinde başvuru yaparak 5209\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*1930 no.lu kredi kartının üretilmesini sağladığı, böylece kredi kartının sahte olarak üretilmesi suçunu, müşteki adına internet üzerinden kredi kartı başvurusu yaparak 5218\*\*\*\*\*\*1627 nolu ... kredi kartının üretilmesini sağladığı, kartın kendisine 02/09/2012 tarihinde teslim edildiği, sözleşmeye müşteki adına imza atarak özel belgede sahtecilik suçunu, kartı kullanıp kendisine yarar sağlayarak da sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Müşteki 15/03/2013 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek 20 gün kadar önce ... tarafından arandığını, kredi kartı borcunun olduğunu söylediklerini, ancak kendisinin ...'tan kredi kartı almadığını, oğlu olan Uğur'dan şüphelendiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır.

2. Müşteki 15/03/2013 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek 20 gün kadar önce ... tarafından arandığını, kredi kartı borcunun olduğunu söylediklerini, ancak kendisinin ...'tan kredi kartı almadığını, oğlu olan Uğur'dan şüphelendiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır.

3. ... T.A.Ş.'nin 11.02.2014 tarihli şikayet dilekçesinde 22/08/2012 tarihinde müşteki adına internet üzerinden kredi kartı başvurusu yapılarak, 5218-\*\*\*\*\*\*1627 nolu kredi kartının, yine müşteki adına bireysel çağrı merkezi aracılığıyla 29/12/2012 tarihinde başvuru yapılarak 5209\*\*\*\*\*\*1930 no.lu kredi kartının sözleşmeli teslim şeklinde hazırlandığı, ekstrelerden nakit avans harcaması yapıldığı, ara ödemeler bulunduğu, sanık ...'a ait kredi kart başvurundaki imza ile itiraza konu kredi kart başvurusundaki imzanın farklı olduğu, itiraza konu başvuru formundaki imza ile teslimat tutanağındaki imzaların aynı olduğu, itiraz sahibine ait imzanın farklı olduğu, 5218\*\*\*\*\*\*1627 nolu kredi kartına ilişkin ekstrelerden 2012 ile 2013 yılı arasında birçok harcama işlemi yapıldığı, 6.248,96tl zarar olduğu anlaşılmıştır.

4. 25.11.2013 tarihli Ankara Jandarma Genel Komutanlığı tarafından düzenlenen uzmanlık raporunda, müşteki adına düzenlenmiş 05/09/2012 tarihli ... kredi kartı sözleşmesi aslında bulunan imzanın müşteki eli ürünü olmadığı, uydurma suretiyle atıldığı, sanık eli ürünü olup olmadığı hususunda müspet ya da menfi bir kanaat bildirmenin mümkün olmadığı belirtilmiştir.

... T.A.Ş.'nin 28.05.2015 tarihli yazı cevabında müşteki Ahmet Adana verilmiş olan 29.12.2012 tarihli 5209\*\*\*\*\*\*\*1930 ve 22.08.2012 tarihli 52 18\*\*\*\*\* 1627 nolu kartların sahte başvuru yoluyla alındı 19:30 nolu karta ait risk bulunmadığı 16:27 nolu kredi kartı 6248,96 TL takipe intikal ettiği bahse konu kredi kartı ile ilgili oluşan zarar banka tarafından karşılandığı bildirilmiştir

5. ... T.A.Ş.'nin 02.06.2015 tarihli yazı cevabında banka zararının giderilmediği toplam takip borcunun 8.395,91 TL olduğu bildirilmiştir.

6. ... T.A.Ş.'nin 27.05.2014 tarihli yazı cevabında müşteki Ahmet adına düzenlenen kredi kartına ait sözleşme bilgilerinde yer alan teslimat adres bilgileri yazı ekinde gönderilmiş, bahse konu sözleşmede geçen teslimat adresinin sanık ...'a ait olduğu anlaşılmıştır.

7. ... T.A.Ş.'nin 06.05.2014 tarihli yazı cevabında 52 18\*\*\*\*\* 1627 nolu kredi kartı sözleşme aslının dosyaya sunulduğu, yine müşteki Ahmet adına sahte başvuru ile çıkarılan 5209\*\*\*\*\*\*\*1930 nolu kartın iptal iade göründüğü, ilgili kredi kartı sözleşmesinin arşivlerinde bulunmadığı bildirilmiştir

8. ... T.A.Ş.'nin 24.04.2013 tarihli yazı cevabında müşteki Ahmet’e ait 52 18\*\*\*\*\* 1627 nolu ve 5209\*\*\*\*\*\*\*1930 nolu kartların mevcut olup ilgili kartların kullanıma kapalı olduğu kredi kartı sözleşmesi, kartlara ait hesap hareketleri ve borç bilgilerini gösteren ekstrelerin yazı ekinde gönderildiği belirtilmiştir

IV. GEREKÇE

8. ... T.A.Ş.'nin 24.04.2013 tarihli yazı cevabında müşteki Ahmet’e ait 52 18\*\*\*\*\* 1627 nolu ve 5209\*\*\*\*\*\*\*1930 nolu kartların mevcut olup ilgili kartların kullanıma kapalı olduğu kredi kartı sözleşmesi, kartlara ait hesap hareketleri ve borç bilgilerini gösteren ekstrelerin yazı ekinde gönderildiği belirtilmiştir

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kredi kartının sahte olarak üretilmesi suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden

Sanığın katılan bankaya karşı farklı tarihlerde yaptığı başvuru ile farklı kredi kartları üretilmesini sağlamak suretiyle sahte kredi kartı üretilmesini sağlama suçunu zincirleme şekilde işlediği halde zincirleme suç hükümleri uyarınca ceza miktarında arıtım yapılması gerektiği gözetilmeksizin eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında sanık ...'un, babası müşteki Ahmet adına ... bireysel çağrı merkezi aracılığıyla 29.12.2012 tarihinde başvuru yaparak 5209\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*1930 nolu kredi kartının üretilmesini sağladığı, bankadan gelen yazı cevabında bahse konu kartın iptal iade göründüğü, ilgili kredi kartı sözleşmesinin arşivlerinde bulunmadığının belirtildiği, sanığın böylece 5209\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*1930 nolu kredi kartının sahte olarak üretilmesi suçunu işlediği anlaşılmakla mahkeme kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sanık hakkında sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sahte üretilen banka veya kredi kartını kullanma suçunda temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 245/3 yerine 245/2 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanık ...'un müşteki adına internet üzerinden kredi kartı başvurusu yaparak 5218\*\*\*\*\*\*1627 nolu ... kredi kartının üretilmesini sağladığı, kartın kendisine 02.09.2012 tarihinde teslim edildiği, 05.09.2012 tarihli ... kredi kartı sözleşmesini müşteki adına imzalayarak kullanmaya başladığı, kredi kart ekstre içeriğinden 2012 ve 2013 yılı içerisinde birçok defa harcama ve nakit avans çekme işlemi yaptığı, sanığın böylece sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Ancak sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddenin birinci fıkrası ve 43 üncü maddeleri uyarınca tayin olunan 6 yıl hapis ve 7 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince indirim yapılırken hesap hatası sonucu 5 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezası yerine, 5 yıl hapis ve 6 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenerek aynı Kanunun 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20 TL olmak üzere 100 TL adli para cezası yerine 120 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini isabetli bulunmamış ise de bu hususun 1412 sayılı Kanunun 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık hakkında kredi kartının sahte olarak üretilmesi suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenle Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün üçüncü fıkrasında yer alan 6 günün 5 güne, 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20.00 TL'den hükmolunan 120,00 TL adli para cezasının ise 100.00 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14930, Karar No: 2017/13388, Tarih: 05.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14930 E.  ,  2017/13388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak vb. bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24980, Karar No: 2017/11347, Tarih: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24980 E.  ,  2017/11347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun oluşabilmesi için öncelikle ortada kesinleşmiş bir icra takibinin varlığı gerekir. Borçluya ödeme emrinin 18.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve takip kesinleşmeden 22.03.2013 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17056, Karar No: 2015/14185, Tarih: 08.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/17056 E.  ,  2015/14185 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Dosya elektronik ortamda UYAP üzerinden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de, bilirkişi raporlarının okunaksız şekilde sisteme kaydedildiği anlaşılmakla, kalem personelinin evrak eksikliğine (okunamayan bilirkişi raporu) rağmen dosyayı elektronik ortamda göndermesi nedeniyle uyarılmasına, dosyanın fiziken gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/37331, Karar No: 2012/42749, Tarih: 11.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/37331 E.  ,  2012/42749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, müştekiyi ele geçirilemeyen bıçakla vurmak suretiyle yaraladığı olayda, kabulün de bu yönde olmasına rağmen, suçta kullanılan ve silah niteliğinde olan bıçağın ele geçirilmediği ve üzerinde bilirkişi incelemesi yapılamadığı gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanmayarak sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın vasisinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/6060, Karar No: 2015/22918, Tarih: 19.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/6060 E.  ,  2015/22918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı yıllık izin ücretinin tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının yıllık izinlerini kullandığı belirtilerek davanın reddi gerektiğini savunulmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacı Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünde çalışmış olup ilgili birim Spor Bakanlığına bağlıdır ve husumet Bakanlığa yöneltilmelidir. Mahkemece hasmın temsilcisinde hata yapıldığı gözetilerek husumetin Bakanlığa yöneltilmesi sağlanıp taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerekirken Valiliği hakkında hüküm kurulması hatalıdır.

2-Mahkemenin kabulüne göre de dosya içerisinde yer alan bir kısım işçilere ait toplu bordrolar altında davacının yıllık izin kullandığına dair kayıtlar düşülmüş ve bu kayıtlar yetkili kurum amirlerince imzalanmıştır. Söz konusu kayıtlara mahkemece itibar edilmediği görülmüştür. HMK'nın 31.maddesi (Hakimin davayı aydınlatma ödevi) kapsamında davacı asilin söz konusu belgeler hakkında isticvap edilerek diyecekleri sorulmalı, davalı işverenin kamu kurumu olduğu ve Mali-İdari kayıtlarının denetime tabi bulunduğu unutulmamalı ve işyerinden söz konusu belgeleri teyit eden sair belgeler var ise bunlar da getirtilerek sonuca gidilmesi gerekirken anılan belgelere itibar edilmemesi hatalı olmuşmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.