muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/261, Karar No: 2017/9423, Tarih: 23.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/261 E.  ,  2017/9423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, olay tarihinde gerçekleşen aşırı yağışta, kanalizasyon şebekesinin yetersizliği nedeniyle suların geri tepmesi sonucu, davacıya sigortalı işyerine ait deponun 1,5 metre su ile dolduğunu, sigortalı yerde oluşan hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini, davalının sorumluluğunda bulunan yetersiz altyapı nedeniyle hasar oluştuğundan davalının zarardan sorumlu olduğunu belirterek 7.000,00 TL'nin ödeme tarihi olan 29.05.2012'den işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya sigortalı işyerine ait depo pencerelerinin kırık ve güvenliksiz olması nedeniyle işyerine yağmur sularının dolduğunu, olayda kusuru bulunmayan davalının zarardan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 6.125,00 TL'nin ödeme tarihi olan 29.05.2012'den işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, işyeri ... poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472. maddesine göre rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı ... şirketi, bu davayı sigortalısının halefi olarak açtığına göre, görevli mahkemenin tayininde sigortalı ile davalı arasındaki ilişkinin hukuki mahiyeti nazara alınır. ... İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.03.1944 tarihli 37 Esas ve 9 Karar sayılı kararında bu husus “sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, ... poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak, sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur” şeklinde vurgulanmaktadır. Buna göre; sigortacının halefiyete dayalı olarak açtığı davada, davanın nitelendirmesi yapılırken, davacının sigortalısı ile zarara neden olduğu iddia edilen davalı arasındaki hukuki ilişkiye bakılması gerekir.

Somut olaya bakıldığında; davacının sigortalısı ...Ltd. Şti. tüzel kişi tacir olduğu gibi, davalı da faaliyetlerini özel hukuk hükümlerine göre sürdüren tacir tüzel kişidir. Davacının sigortalısı ile davalı arasındaki hukuki ilişki ise haksız fiilden doğmuştur. Bu durum karşısında, her iki taraf da tacir olduğundan, tacirler arasındaki haksız fiilden doğan davada özel görevli mahkeme olan Asliye Ticaret Mahkemeleri'nin görevli olduğu, davacının halefiyete dayalı olarak açtığı rücuen tazminat davasında da Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğu gözetilerek; mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı olduğu biçimde işin esası hakkında karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7578, Karar No: 2019/7010, Tarih: 24.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7578 E.  ,  2019/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 24/09/2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini, Ocak 2013/Aralık 2013 tüketim dönemlerinde 1.201.385,77 TL tutarında kayıp kaçak bedeli tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2016/9933 esas 2018/2362 karar sayılı 13/03/2018 tarihli ilamıyla;

“ 1-) .... Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17.( birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri), geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Söz konusu bozma ilamı uyarınca mahkemece; karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 59.991,57 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Söz konusu bozma ilamı uyarınca mahkemece; karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 59.991,57 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 6. maddesindeki “59.991,57 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “2.180,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2386, Karar No: 2021/13441, Tarih: 03.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2386 E.  ,  2021/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vergi ve esnaf sicil kayıtları nedeniyle 16.9.1991-4.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresinin tespitini istemiştir.

II-CEVAP

Kurum vekili, haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince “...Davacıya ait SGK sicil dosyası, oda ve vergi kayıtları getirtilerek dosyamız arasına alınmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 16.09.1991-04.10.2000 tarihleri arasında sigortalı olup olamayacağı noktalarında toplanmaktadır.

Davacı tarafından davalı Kuruma başvurusu üzerine, vergi kaydına istinaden sigortalılığının 04.10.2000 tarihi olarak tescili yapılmıştır. 04/10/2000 tarihinde yürürlüğe giren 619 sayılı KHK'nin geçici 1. maddesiyle getirilen "1479 sayılı Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde, bu KHK'nin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların, sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu KHK'nin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar." hükmü yer almaktadır.

Tüm yukarıda açıklananlar ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının 619 sayılı KHK'nin geçici 1. maddesinin açık hükmü gereği 04.10.2000'de tescilinin yapılmasında yasa ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar vermek gerektiği sonuç ve vicdani kanaatine ulaşılmıştır.” gerekçesi ile, “...Davanın reddine,...” karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Tüm yukarıda açıklananlar ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının 619 sayılı KHK'nin geçici 1. maddesinin açık hükmü gereği 04.10.2000'de tescilinin yapılmasında yasa ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar vermek gerektiği sonuç ve vicdani kanaatine ulaşılmıştır.” gerekçesi ile, “...Davanın reddine,...” karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince “...Esasa ilişkin incelemede: 506 ve 5510 sayılı Yasa aksine 1479 sayılı Yasada geçmiş sigortalı hizmetlerin tespitine olanak veren bir düzenleme bulunmamaktadır. İstisnai düzenleme ve Yargıtay içtihatları çerçevesinde yapılan değerlendirme de ise başvuru, tescil kaydı ve veya prim ödemesi bulunmadığı görülmektedir. Bu itibarla ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçesi ile, “...1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine,...” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, davalı Kuruma 13.11.2000 tarihinde verilen Bağ-Kur giriş bildirgesine istinaden vergi kaydı esas alınarak 4.10.2000 tarihi itibariyle tescili yapılan davacının kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının varlığı ve vergi ile esnaf sicili kayıtları ile teyid edilen sürede zorunlu bağkur sigortalılık şartları bulunduğundan davanın kabulü gerekirken davanın reddine dair verilen kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Eldeki 16.9.1991-4.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresinin tespiti talepli davada; davacının 16.9.1991-31.12.1995, 24.12.1999-19.11.2010 ve 1.12.2010 den itibaren devam eden vergi kaydının, 16.9.1991- 28.11.2013 tarihleri arasında esnaf sicil kaydının bulunduğu, 13.11.2000 tarihinde davalı Kuruma verilen bağkur giriş bildirgesine istinaden vergi kaydı esas alınarak 4.10.2000 tarihi itibariyle 1479 sayılı Kanun kapsamında ilk sigortalılık tescilinin yapıldığı, ilk prim ödeme tarihinin 25.12.2000 olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7. maddesindeki; “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” düzenlemesi ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereği 1479 sayılı Kanunun 24. ve 25. maddeleridir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02.08.2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20.04.1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22.03.1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, 13.11.2000 tarihinde kuruma intikal eden Bağ-Kur giriş bildirgesine istinaden 16.9.1991-31.12.1995, 24.12.1999-19.11.2010 ve 1.12.2010 den itibaren devam eden vergi kaydı, 16.9.1991- 28.11.2013 tarihleri arasında esnaf sicil kaydına dayalı olarak 04.10.2000 itibariyle tescili yapıldığından, Mahkemece, Bağ-Kur giriş bildirgesinin 2.8.2003 tarihinden önce kuruma intikal etmesi nedeniyle, 16.9.1991-4.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresinin tespitine dair dava konusu talep hakkında 1479 sayılı Kanunun 24. ve 25. maddeleri kapsamında değerlendirilme yapılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5744, Karar No: 2023/2420, Tarih: 20.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2021/5744 E.  ,  2023/2420 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/554 E., 2021/264 K.

DAVACI-BİRL. DAVADA

DAVALI-BİRL. DAVADA

DAVA TARİHİ : 23.07.2014

HÜKÜM/KARAR : Asıl Davanın Reddine, Birleşen Davanın Kabulüne

Taraflar arasındaki tazminat ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı-birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı yüklenici vekili asıl dava dilekçesinde; Afyonkarahisar Değirmenayvalı Göleti ve Sulaması işine ilişkin 18/03/2013 tarihli sözleşme yapıldığını, davacının 27/03/2013 tarihinde işe başladığını, sözleşme gereğince davacı tarafından yapılması taahhüt edilen kil ocağı ulaşım yoluna davalı tarafça müdahale edildiğini ve davacının bu işten elde edeceği kârdan mahrum edildiğini, davacı tarafından yaptırılan ve davalıya teslim edilen proje bedellerinin ödenmediğini, Yapım İşleri Genel Şartnamesinin 21. maddesine göre davacının yaptığı imalatın keşfi aştığı ve %20 artış oranı ile işin bitirilemeyeceği gerçeği karşısında, işin durdurulması gerekirken davalının hükme uymadığını, davalı idarenin davacı şirketi zor durumda bırakmak için iş programı cetveline göre sonlarda yapılması gereken sulama şebekesi imalatı işini öne çektiğini, sulama şebekesi işinin yapılabilmesi için öncelikle kil ocağı yolunun bitirilmesi ve sulama şebekesi için taşınacak boruların bu yoldan taşınması gerektiğini, yol davalı tarafından bitirilemediğinden davacının işine başlayamadığını belirterek verilen kesin teminat mektuplarının irat kaydedilmemesi için tedbir kararı verilmesine, sözleşmeye konu imalattan dolayı davacı şirketin mahrum kaldığı kârın tespitine ve davacıya ödenmesine, yaptığı iş karşılığı ödenmeyen kalemlerin tespiti ile bu bedellerin ödenmesine, davalıya teslim edilen proje bedellerinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davacı iş sahibi vekili birleşen dava dilekçesinde; işin 22/01/2013 tarihinde davalıya ihale edildiğini, işe başlama tarihinin 27/03/2013, iş bitirme tarihinin 09/08/2014 olduğunu, iş programına göre çalışmalara başlanmadığından sözleşmenin feshedildiğini, idarenin 84.162,44 TL ek teminat alacağı, işin süresinde bitirilmemesi nedeniyle 24.552,00 TL gecikme cezası, 7 nolu hakediş imalat farkı olarak 41.932,37 TL olmak üzere toplam 150.646,81 TL alacağın 13/02/2015 sözleşme fesih tarihinden itibaren ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı iş sahibi vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; dava tarihi itibariyle sözleşmenin feshedilmediğini, davacının işe 27/03/2013 tarihinde başladığını, iş bitiş tarihinin 25/02/2015 olduğunu, sözleşme bedelinin 3.720.000,00 TL olduğunu, sözleşme fiyatları ile 3.413.979,09 TL iş yapıldığından bu paranın davacıya ödendiğini, davacı tüm ikazlara rağmen 2014 yılı içinde hiçbir çalışma yapmadığından ve iş yerinde iş makinelerini, işçi ve teknik personelini bulundurmadığından 06/06/2014 ve 01/07/2014 tarihli tutanaklar tutularak noterlik ihtarnamesiyle gönderildiğini, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 13. maddesi gereği yolların idari imkanlarla yapılmasında sözleşmeye aykırılık bulunmadığını, kil ocağı ulaşım yolunun davacı tarafından yapılmasına köylüler rıza göstermediğinden yolun idare tarafından farklı bir güzergahta açılmasının zorunlu olduğunu, davacının iş sonu projelerini ve CBS'yi idareye teslim etmediğini, sözleşmenin 79. maddesi ve eki fiyat birim tarifesi gereğince proje bedellerinin ödenmesinin mümkün olmadığını, yüklenicinin idarenin verdiği talimatlara uymakla yükümlü olduğunu, öncelikle sulama şebekesi imalatının talep edilmesinde sözleşmeye aykırı bir durum bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Birleşen davalı yüklenici vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; sözleşmenin davacı idarece haksız feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI