muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8605, Karar No: 2023/13524, Tarih: 26.12.2023

Bunlar yanında 6100 sayılı HMK’nın 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre kararda sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de İlk Derece Mahkemesi gerekeçeli karar başlığında davalı davalı ... Genel Müdürlüğünün ünvanının eksik gösterilmesi isabetsiz olduğu gibi dava 2014 yılında açıldığı halde dava açılırken alınması gerekip de adli yardım kararı nedeniyle alınmayan harcın tahsiline karar verilirken 2015 yılında geçerli olan harç tarifesine göre karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin davacı çocuk ...'ün maddi, davacı babanın maddi ve manevi, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının ayrı ayrı miktardan reddine,

2-Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin diğer hükümlere yönelik temyiz itirazları açısından, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3-İlk Derece Mahkemesi kararının;

a- Gerekçeli karar başlığında yer alan “1-...“ ibarelerinden sonra gelmek üzere "Genel Müdürlüğü" ibarelerinin yazılması,

b-Hüküm fıkrasının karar ve ilam harcına ilişkin 13 numaralı bendinde yer alan "27,70-TL" ibarelerinin silinerek yerine geçmek üzere "25,20 TL" ibarelerinin yazılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29001, Karar No: 2015/4300, Tarih: 02.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29001 E.  ,  2015/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/386-2014/270

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı F.. Ö.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22080, Karar No: 2016/487, Tarih: 19.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/22080 E.  ,  2016/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile M.. K.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, ... ada ... parselin tamamının, ... ada ... parselin ise 15,84 m2’lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek, kıyı dava konusu taşınmazların kenar çizgisi içerisinde kalan kısımlarının tapu kaydının iptaline, taşınmazlar üzerinde kalan binaların ve ağaçların kal'i ile davalının bu yerlere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile .. İli, ... İlçesi, ... Köyü 147,83 m2 miktarındaki ... ada ... parselin tamamı ile ... ada .. parselin 15,84 m2'lik alanı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapularının iptaline, davalının bu alana müdahalesinin önlenmesi ile binanın ve ağaçların kal'i.e karar verilmiş, hüküm, davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan ... gün ve ... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, ... tarih ... sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

-//-

-//-

Somut olayda; ... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü ... tarihli yazısında, dava konusu yerin ... tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen ... havale tarihli bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesine ve ... tarih ... sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı köy tüzel kişiliği temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1342, Karar No: 2018/2870, Tarih: 10.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/1342 E.  ,  2018/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 06/01/2006 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının ödetilmesinin istenmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ..., davalı ..., dahili davalılar ..., ... ve ...'nın pasif husumet ehliyeti olmadığından haklarındaki davanın usulden reddine, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın reddine, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, fazla talebin zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 02/06/2015 günlü kararın Yargırtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 10/04/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davacı vekili Avukat ... ile karşı taraf davalılardan asıl ... ve vekili Avukat ... ve diğer davalı asıl ... geldiler, diğer davalılar adına geçen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verdikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre d

avacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ..., davalı ..., dahili davalılar ..., ... ve ...'nın pasif husumet ehliyeti olmadığından, haklarındaki davanın usulden reddine, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın reddine, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, fazla talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; 2000 yılında yapılan ihalelerle müvekkili belediyeye ait 26 adet otobüs hattının işletme hakkının devredildiğini, karşılığında toplam 1.860.300,00 TL hasılat elde edildiğini, ancak bu tutarın ilgili KDV dönemlerinde beyan edilmediğini, bu sebeple ... Vergi Dairesince 01/07/2002 tarih ve 2002/63 sayılı vergi inceleme tutanağı tanzim edilerek; KDV, gecikme faizi, vergi ziyaı cezası ve yargı harcının belediye adına tahakkuk ettirildiğini, iptali amacıyla açılan davaların ... Vergi Mahkemesince reddedildiğini ve kararların onararak kesinleştiğini, bu süre içerisinde ... Vergi Dairesince belediyenin gelirlerine haciz konulduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 149.000,00 TL KDV alacağı, 500,00 TL vergi ziyaı cezası ve 500,00 TL yargı harcının, ihale sorumluları olan davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, ... Belediyesi tarafından gerçekleştirilen davaya konu ihalelerin KDV kapsamında olup yükümlüsünün ... Belediyesi olduğu, ihale öncesi Maliye Bakanlığı'ndan görüş alınmadığı, sözleşmelere KDV dahil edilerek ihaleyi kazanan taraftan tahsili gerekirken bunun yapılmadığı, belediye başkanı olan davalı ... ile hesap işleri müdürü olan ...'nın kusurlu eylemleri ile belediyenin zarara uğratıldığı gerekçesiyle; adı geçen davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne, fazla talebin zamanaşımı nedeniyle reddine, diğer davalılar ..., ..., ..., ... ve ...'nın pasif husumet ehliyeti olmadığından haklarındaki davanın usulden reddine, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı belediyenin 10/02/1999 tarihli belediye meclis toplantısında alınan karar ile otobüs işletmesi hizmetlerinin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümleri uyarınca, özel şahıs ve şirketlere yaptırılmasına karar verildiği, alınan karar gereğince 2000 yılı içinde çeşitli tarihlerde yapılan ihaleler sonucu 26 adet otobüs hattının işletme haklarının özel şahıs ve şirketlere devredildiği anlaşılmaktadır.

İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü'nün Bakanlık Makamı'na yazdığı "İşleme Konulmama" konulu 31/01/2006 tarihli yazı içeriğinden de anlaşıldığı üzere; ihalelerin yapıldığı 2000 yılı itibariyle yapılan bu uygulama, Türkiye genelinde yeni olup KDV hususunda görüş birliği oluşmamıştır. Davalı ... başkanı ...'ın imzasını taşıyan ve ... Valilik Makamı'na hitaben yazılan "Kullanım Hakkının Devrinde KDV" konulu 08/01/2000 tarihli yazıda; yapılan uygulamanın 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun saymış olduğu hizmetlerden olmadığı yönünde görüş belirtilmesine karşın; ilgili kurumlarca sözleşmeler yapılmadan önce davacı ..., işlemin KDV'ye tabi olduğu hususunda uyarılmamıştır. Öte yandan; belediye tarafından KDV hariç olarak ihaleye çıkılmış olması nedeniyle, otobüs hatlarının daha yüksek bedelle ihale edildiği, bu sebeple belediyenin kazanımının daha fazla olduğu da hayatın olağan akışı gereğidir. Davalıların davaya konu işlemleri, belediyeyi zarara uğratma kastıyla yaptıklarına, yahut bu işlemlerden kişisel bir yarar sağladıklarına dair bir iddia ve delil de dosya kapsamında yer almamaktadır.

Şu halde Mahkemece, belirtilen bu hususlar dikkate alınarak, hüküm altına alınan tazminat miktarlarından "önemli ve ciddi oranda" bir indirim yapılması gerekirken, bu yön gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Şu halde Mahkemece, belirtilen bu hususlar dikkate alınarak, hüküm altına alınan tazminat miktarlarından "önemli ve ciddi oranda" bir indirim yapılması gerekirken, bu yön gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... ve ... yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan ... yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4786, Karar No: 2010/5497, Tarih: 11.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/4786 E.  ,  2010/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.05.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı tarafından sahibi olduğu taşınmazda bulunan evinin duvarına 20-25 cm uzaklıkta ve 4 m derinlikte temel kazıldığı sırada gerekli önlemin alınmaması nedeniyle bina duvarında çatlaklar oluştuğunu ve arada oluşan boşluğun kapatılmaması nedeniyle burada biriken kar ve yağmur sularının evinin temeline zarar verdiğini belirterek elatmanın önlenmesi ve kal isteminde bulunmuştur.

Davalı, zararın heyelan nedeniyle oluştuğunu, davacıya ait taşınmaza zarar vermediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının binasında meydana gelen zararın davalının yaptığı inşaattan kaynaklanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 683. maddesi; “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkını hukuksal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde “kullanım biçimi” başlığı altında yer alan 737. maddesi; “Herkes, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkilerini kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle; taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel âdete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü ve sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır. Yerel âdete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan doğan denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır” hükmü ile de malike, mülkün kullanılmasında komşuya zarar verecek taşkınlıklardan sakınma ödevi yükleyerek, yasal kısıtlamalardan birisini düzenlemiştir.

Taşkınlıktan amaç ise, komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun kendisi ve ailesi ile taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek iş ve eylemlerdir. Bu eylemlerin saptanmasında, taşınmazın bulunduğu yerin kullanma amacının, niteliğinin, konuya ilişkin düzenlemelerin ve yasal boşluk bulunması halinde mahalli örf ve adetlerin göz önünde tutulması gereklidir. Bu tür uyuşmazlıkların çözümünde hâkim, gerek zararı saptama, gerekse zararı giderici önlemleri bulma yönünden her somut olayın özelliğini gözetmek, tarafların yarar zarar dengelerini değerlendirmek durumundadır.

Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde ise, mahkemece kurulacak hükümde zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece davalıya ait çap kaydı getirtilmemiştir. Bu tür davalarda uyuşmazlığın kesin olarak çözülebilmesi için çap kaydı uygulanarak dava konusu taşınmaz bölümleri fen bilirkişisine işaretletilerek uyuşmazlık konusu maddi olgunun netleştirilmesi gerekir. Ayrıca davacı, davalı tarafından bırakılan hendek nedeniyle binasının zarar gördüğünü ileri sürdüğüne göre; öncelikle hendeğin nerede bulunduğu krokide gösterilmeli ve bundan sonra davacıya ait binaya bir zarar verip vermediği uzman bilirkişi tarafından belirlenmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4818, Karar No: 2012/7937, Tarih: 21.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/4818 E.  ,  2012/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 289/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası ve 80 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.07.2011 tarihli ve 2010/467 esas, 2011/901 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın haczedilen ve kendisine yediemin olarak teslim edilen malların maliki olması sebebiyle 5237 sayılı Kanunun 289/1-2. cümlesine göre yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin dikkate alınmamasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 30.03.2012 tarih ve 2012/5345/19193 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2012 tarih ve 2012/100115 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.07.2011 tarih ve 2010/467 esas, 2011/901 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

Sanığa muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen temel ceza, sanığın bu malın sahibi olması nedeniyle TCK'nın 289/1-2. cümlesi uyarınca yarı oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezası, aynı Kanunun 62/1. maddesinin uygulanması ile 1/6 oranında indirilerek 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün adli

para cezası, kısa süreli hapis cezası TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilerek 1 ay 7 gün adli para cezası, TCK'nın 52/2. maddesine göre adli para cezalarının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmesiyle sonuç olarak 740 TL ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3295, Karar No: 2018/6127, Tarih: 30.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/3295 E.  ,  2018/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... yönünden kabulü diğer davalı ... yönünden husumetten reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davalı ...ve katılma yoluyla davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I