muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6363, Karar No: 2017/2611, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/6363 E.  ,  2017/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10144, Karar No: 2023/2174, Tarih: 11.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/10144 E.  ,  2023/2174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.12.2013 tarihli ve 2013/2281 Esas sayılı iddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır.

2. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2014 tarihli ve 2014/5 Esas, 2014/272 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

a. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin yollamasıyla 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2014 tarihli ve 2014/5 Esas, 2014/272 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/1963 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararı ile çocuğun nitelik cinsel istismarı suçundan sair temyiz itirazlarının reddi ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanamayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan gerekçesiz hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/140 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

a. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/140 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

a. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun daha önce hiç ifade vermediğinden olayları karıştırdığına, bu nedenle mahkemece önceki savunmalarımı tekrar ederim şeklindeki savunmasınındaki çelişkilerin giderilmesi gerekitiğine, tanık ...'in beyanındaki gibi suça sürüklenen çocuk, mağdureyi kolundan tutup götürdü ise bunu diğer öğrenci ve öğretmenlerin de görmesi gerektiğine, diğer tanık ...’in ise suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin parkın karşısında bulunan bir apartmana el ele girdiklerini gördüğünü, mağdure apartmana girmek istemediği, suça sürüklenen çocuğun mağdureyi kolundan çekerek apartmana soktuğunu söylemesine karşın mağdurenin hem kolundan hem de saçından tuttuğunu ifade etmesi karşısında ifadalerin tutarsız olduğuna, mağdurenin rızasının olması ihtimali çok yüksek olduğuna, eğer taraflar anlaşıp evlenseler mağdurenin şikayetçi olmayacağına, suça sürüklenen çocuğun zor kullandığına dair her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı delil mevcut olmayıp şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gerektiğine ve diğer sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın facebook isimli sosyal paylaşım sitesinden tanışarak arkadaş oldukları, suça sürüklenen çocuğun 20.05.2013 tarihinde öğle saatlerinde mağdureyi cep telefonu ile arayıp hediye aldığını söylemesi üzerine ilköğretim okulunun yakınında buluştukları, suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdureye hediye olarak kolye verdiği, daha sonra okulun karşısında bulunan bir apartman girişine götürdüğü, suça sürüklenen çocuğun mağdureyi kollarından ve saçından tutup zor kullanarak önünde bulundukları apartmanın en üst katına merdiven boşluğuna çıkarttığı, en üst kata çıktıklarında mağdurenin ellerini tutup kot pantolonunu ve kilodunu dizlerine kadar indirdiği, mağdurenin bağırdığı, mağdureyi yere ittirerek düşürdüğü, sonra sırt üstü yatırıp ağzını kapattığı, sonra mendil ile ağzını bağladığı, kemeriyle de mağdurenin ellerini arkasından bağladığı ve mağdurenin üzerine çıkarak cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokarak istismarda bulunduğu, eylem sırasında mağdurenin omuz altı ile kollarına vurduğu ve gögüslerini öptüğü, suça sürüklenen çocuğun eylemlerini bitirdikten sonra mağdurenin ellerini çözdüğü, serbest kalan mağdurenin olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, sonra evine gittiği bir gün sonra babasına anlattığı, tarafların olayı tatlıya bağlamaya çalıştıkları ancak mağdureyi istemedikleri, bunun üzerine 26.05.2013 günü suça sürüklenen çocuk hakkında şikayetçi oldukları anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapmasına göre olay nedeniyle mağdurenin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, mağdurede (son on günde) oluşmuş yırtık tespit edildiği ve bakire olmadığı, mağdure ...'a ait olduğu bildirilen iki adet eküvyon üzeri sürüntü ve iki adet sarımtırak lekeli gazlı bez parçası üzeri meni lekelerinden alınan örneklerden bir erkeğe ait DNA profili elde edildiğini, söz konusu DNA profili ile suça sürüklenen çocuk ...'a ait DNA profilinin aynı olduğunun tespit edildiği, mağdurenin suça sürüklenen çocuğu teşhis ettiği, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu düzenlendiği, olayla ilgi tanıklar dinlediği, suça sürüklenen çocuğun mahkeme beyanında mağdure ile darp cebir ve hile olmaksızın cinsel ilişkiye girdiğini kabul edip tevilli ikrarda bulunduğu, bu mevcut deliller kapsamında suça sürüklenen çocuğun mağdureye zor kullanarak olay yerine götürüp, cebir ile cinsel ilişkiye girdiği sabit olduğu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 07.05.2014 tarihli raporunda mağdurenin, mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluk gelişen mağduredeki bu durumun iddia edildiği gibi cinsel saldırıya bağlı gelişebileceği gibi, cinsel saldırı olmaksızın başka olay ve/veya olaylara bağlı gelişen psikososyal stres ve çatışmalar sonucu da ortaya çıkabileceği ve bunlar arasında tıbben ayırım yapılamayacağının belirtildiği, bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı yasanın 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanamayacağı belirlenmiş olup açıklanan nedenlerle mahkeme hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/140 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2372, Karar No: 2018/4787, Tarih: 06.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/2372 E.  ,  2018/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 07/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 15/12/2016 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 25/09/2017 günlü kararın ve bu karara yönelik davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine dair verilen 17/01/2018 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla 346/2. maddesine göre, bölge adliye mahkemelerince temyiz dilekçesinin reddine dair verilen karara karşı temyiz süresi 1 haftadır. ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesinin 17/01/2018 günlü temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine dair verilen ek karar, davacıya 22/01/2018 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı bu ek karara karşı 01/03/2018 tarihinde temyiz yoluna başvurmuştur. Şu durumda; davacı tarafından ek karara karşı verilen temyiz dilekçesi kanuni 1 haftalık süre içerisinde verilmemiştir. Bu nedenle davacının ek karara karşı temyiz dilekçesinin HMK'nın 366. maddesi atfıyla 346/2. maddesi gereğince REDDİNE 06/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1695, Karar No: 2014/3453, Tarih: 21.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1695 E.  ,  2014/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı-birleşen dosyalarda davalı ... (Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup, davacı ve birleşen davaların davalısı ...’nca davalı şirketlere yapılan mükerrer ödemelerin buna sebebiyet veren idare görevlileri de sorumlu tutularak tahsili talep edilmiş, davalı ve birleşen davaların davacısı ...’ye ise ödenmeyen iş bedelinin tahsili için yapılan icra takiplerine vâki itiraz üzerine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 inkâr tazminatı istemli davalar açılmış, mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davaların kabulü ve kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Birleşen ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/252 ve 2004/253 Esas sayılı dosyalarında sırası ile 32.324 USD asıl alacak ile 121.846 USD asıl alacak ve 792,00 USD işlemiş faiz üzerinden başlatılan takiplere yapılan itirazın iptâli talep edilmiş, mahkemece birleşen ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/252 Esas sayılı dosyasında davanın kabulüne, 32.324 USD ile takibin devamına, birleşen 2004/253 Esas sayılı dosyasında ise davanın kısmen kabulü ile takibin asıl alacak olan 121.846 USD üzerinden devamına karar verilmiştir. Birleşen davalarda yabancı para cinsinden kabul edilen alacak için dava tarihindeki kur üzerinden karar tarihindeki tarifeye göre nispi ilâm harcı alınması gerekmektedir.

Birleşen ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/252 Esas sayılı dosyasında dava tarihindeki efektif satış kuruna göre 32.324 USD’nin Türk lirası karşılığı 44.072,83 TL olup 492 sayılı Harçlar Yasası uyarınca alınması gereken harç miktarı ise 3.010,61 TL’dir. Mahkemece alınması gereken harç 2.920,73 TL olarak kabul edilip 89,88 TL eksik ilâm harcına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Birleşen ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/253 Esas sayılı dosyasında ise dava tarihindeki efektif satış kuruna göre 121.846 USD’nin Türk Lirası karşılığı 166.133,48 TL olup 492 sayılı Harçlar Yasası uyarınca alınması gereken harç 11.348,57 TL’dir. Mahkemece alınması gereken harç 11.029,19 TL olarak kabul edilip 319,38 TL eksik ilâm harcına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Birleşen ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/253 Esas sayılı dosyasında ise dava tarihindeki efektif satış kuruna göre 121.846 USD’nin Türk Lirası karşılığı 166.133,48 TL olup 492 sayılı Harçlar Yasası uyarınca alınması gereken harç 11.348,57 TL’dir. Mahkemece alınması gereken harç 11.029,19 TL olarak kabul edilip 319,38 TL eksik ilâm harcına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Her ne kadar hükmü temyiz eden birleşen dosyaların davalısı olsa da harç ile ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olduğundan resen dikkate alınmaktadır. Yukarıda açıklanan nedenlerle birleşen dosyalarda eksik karar ve ilâm harcına hükmedildiğinden karar bozulmalıdır. Ne var ki, düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nın geçici 3. madde yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hüküm fıkrasının B maddesinin 1 nolu bendinden “2.920,73” ile “581,77” rakamlarının çıkartılarak yerlerine sırası ile “3.010,61” ve “671,65” rakamlarının yazılmasına, hüküm fıkrasının C maddesinin 1. bendinden “11.029,19” ile “2.212,41” rakamlarının çıkartılarak yerine sırası ile “11.348,57” ve “2.531,79” rakamlarının yazılmasına ve hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-birleşen dosyalarda davalı ...'na (Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü) geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12939, Karar No: 2016/11785, Tarih: 22.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/12939 E.  ,  2016/11785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıkta yakalanan 6136 sayılı Yasa kapsamında suç teşkil eden muştalar ve bıçakların sayısına göre TCK.nun 3. ve 61/1. maddeleri uyarınca orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar mahkumiyet niteliğinde bulunmadığından sanık hakkında kurulan hükümde, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı yasanın 53. maddesinde belirtili hak yoksunluklarına hükmolunmayacağının gözetilmemesi,

4- 6136 sayılı Kanun’un 4. maddesi kapsamında yasak niteliğini haiz bıçaklardan olmadığının rapor ile tespit edilen, bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen ve suç konusu olmayan adli emanette kayıtlı bıçakların sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21265, Karar No: 2011/1200, Tarih: 21.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21265 E.  ,  2011/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı A.Ç tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 21/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3261, Karar No: 2012/176, Tarih: 24.01.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/3261 E.  ,  2012/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre; katılan tarafından dosyaya ibraz edilen ve Yağız İnşaat ile akdedilen 17/06/1994 tarihli sözleşmenin o tarihteki yöneticilerin imzalarını taşıdığının ileri sürüldüğü; bu sözleşmenin fotokopi olduğu ancak "normal kalemle imzalandığı ve mühürlü olduğu, yani fotokopi belgenin gerçek kalemle imzalandığı ve mühürlendiği" hususunun mahkemece belirlendiği, katılan ...'ın Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/409 Esas sayılı dosyasındaki 20/11/2002 tarihli duruşmasında "sanık ... 51 milyarı inşaat şirketine ödemiş gözüküyor ancak herhangi bir yere ödememiştir" şeklinde beyanda bulunduğu, sanık ...'ün ise "Ben görevimi yaptım, zamanında tespit ettim, 51.000 TL'nin nereye gittiğini sordum, başkan ... cevap veremedi" biçiminde savunma yaptığının anlaşılmasına göre;

Katılan tarafından ibraz edilen sözleşme ile uyuşmazlığı oluşturan 22. maddesinin 3. paragrafı bulunan sözleşme, Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek katılanın ibraz ettiği sözleşmedeki imzaların gerçek olup olmadığı, 22. maddesinin 3. paragrafını içeren sözleşmedeki imzaların, katılan tarafından ibraz edilen sözleşmedeki imzalarla benzerlik taşıyıp taşımadığı; sözleşmeleri

imzalayan kooperatif yöneticileri dinlenilerek, iki ayrı sözleşme düzenlenip düzenlenmediği, imzaların kendilerine ait olup olmadığı konularında bilgilerine başvurulması; sanık ...'den de bu hususun sorulması, ... inşaat şirketine 51.876 TL'nin ödenip ödenmediğinin araştırılması, kooperatife ait karar, gelir ve gidere ilişkin defter ve belgeler Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak bilirkişi kuruluna tevdi edilerek sözleşmelere ilişkin alınmış bir karar bulunup bulunmadığı, sanıklar tarafından Yağız İnşaat şirketine söz konusu 51.886 TL'lik bir ödeme yapılıp yapılmadığı ve sanıkların uhdesinde kooperatife ait bir para bulunup bulunmadığı konularında rapor alınması, bundan sonra hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukukî durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7856, Karar No: 2011/12917, Tarih: 22.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7856 E.  ,  2011/12917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kira alacağı birleşen dava kiralananın geç teslim edilmesi sebebiyle cezai şart alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kira alacağı ve kira alacağının faiz başlangıç tarihine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde davalının 20.06.2006 başlanıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesiyle davacıya ait taşınmazda kiracı olduğunu, davalının kira şartnamesinin 8.maddesine aykırı davranışı sebebiyle sözleşmenin davacı idare tarafından 10.07.2006 tarihinde feshedilmesi üzerine, davalının Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açtığı dava sonucu, 2006/331 Esas, 2007/17 Karar sayılı ilam ile sözleşmenin davacı idare tarafından haksız olarak feshedildiğinin tespitine karar verildiğinden, 20.06.2006-19.06.2011 tarihleri arası için düzenlenen kira sözleşmesinin beş yıllık süre sonuna kadar devam edeceğini belirterek, davalı tarafından ödenmeyen 20.06.2006-19.06.2007 dönemine ait 2, 3 ve 4 taksit kira bedelleri, 20.06.2006-19.06.2008 dönemi 8.030 TL ve 20.06.2008-19.06.2009 dönemi 9.368 TL kira bedeli taksitleri olmak üzere toplam 27.209 TL'nin vade tarihleri itibariyle işleyecek gecikme zammı ile birlikte tahsilini istemiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 20.06.2006 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede yıllık kira bedelinin 7.800 TL olduğu ve üçer aylık dönemler halinde peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar. Davacı tarafından kira