muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13410, Karar No: 2022/6148, Tarih: 27.06.2022

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı Hazine vekilinin 124 ada 199 parsel, 200 parsel ve 220 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu taşınmazlar yönünden onanması gerekmiştir.

2. Davacı Hazine vekilinin ve davacılar ..., ... ile asli müdahil ... vekilinin 124 ada 160 parsele yönelik temyiz itirazları incelendiğinde;

a. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davacı Hazine ve davacılar ..., ... yönünden aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan, asli müdahil ... yönünden ise tüm temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

b. 124 ada 160 parsele yönelik hükümler yönünden diğer temyiz itirazlarına gelince;

Usulünce harcı yatırılarak açılan bir dava bulunmadığı halde ... ... hakkında 160 parsel yönünden tescile (L ve M harfleri) karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bununla birlikte mahkemece 160 parsel sayılı taşınmaz yönünden verilen ilk hükümde davacı ... ... yönünden 6.648,47 m2'lik kısım ve davacı ... hakkında ise davanın tümden reddine karar verildiği sabittir. Bu ilk hüküm adı geçen davacılar tarafından temyiz edilmediği ve davacılar lehine bozma kararı bulunmadığı gözetilmeksizin bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davacılar lehine 160 parselde (... için İ harfi ve Selim için R harfi ) tescile karar verilmesi hatalıdır.

Dosya kapsamındaki bilgi, belge, bozma öncesi aldırılan teknik bilirkişi raporları incelendiğinde davacı ...'ın talep ettiği yer bozma sonrası hükme esas alınan raporda T harfli, davacı ...'ın talep ettiği yerin ise bozma sonrası hükme esas alınan raporda U ve Ü harfli yerler olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece taşınmazlar karıştırılarak davacı ... kullanımında olan yerin davacı ... adına tesciline ve davacı ... kullanımında olan yer yönünden ise davacı ... tarafından açılmış dava yok iken değerlendirme yapılıp davanın reddine kararı verilmesi hatalıdır. Mahkemece davacıların dava konusu ettikleri yerler ile ilgili dosya kapsamında toplanan tüm deliller doğrultusunda değerlendirme yapılıp bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3. Davacı Hazine vekilinin ve davacılar ..., ..., ... ..., ... ..., ... vekilinin 124 ada 161 parsele yönelik temyiz itirazları incelendiğinde;

a. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davacı ..., davacı ... ..., davacı ... yönünden tümden, davacılar ... ile ... yönünden ve davacı Hazine vekili yönünden aşağıdaki bent kapsamı dışında temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

a. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davacı ..., davacı ... ..., davacı ... yönünden tümden, davacılar ... ile ... yönünden ve davacı Hazine vekili yönünden aşağıdaki bent kapsamı dışında temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

b. 124 ada 161 parsele yönelik davacılar ... ile ... yönünden ve davacı Hazine vekili diğer temyiz itirazları incelendiğinde;

Usulünce harcı yatırılarak açılan bir dava bulunmadığı halde ... (G harfi), ... (E harfi) ve ... ... (K harfi) hakkında 161 parsel yönünden tescile karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bununla birlikte 161 parselin hükme esas alınan raporda geçen N, O ve P harfli kısımları yönünden davanın ... ve ... tarafından açıldığı taşınmazda kazanma koşullarının ikisi lehine oluştuğu sabit olduğu halde hükümde sadece ... ... lehine hüküm kurulmasıda hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2-b) ve (3-b) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle davacı Hazine vekilinin ve davacılar ..., ..., ... ..., ..., ... ..., ... ve ... ile asli müdahil ... vekilinin yazılı bir kısım temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi hükmün dava konusu 124 ada 199 parsel, 200 parsel ve 220 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ONANMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (2-a) ve (3-a) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve asli müdahile iadesine, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5841, Karar No: 2019/4779, Tarih: 03.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/5841 E.  ,  2019/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy merasına tecavüz suçundan da açılan davaya şikayetçi Hazinenin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi Hazine vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 03.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4794, Karar No: 2021/4016, Tarih: 24.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4794 E.  ,  2021/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama armut bahçesi niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza net meyve geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/a maddesi uyarınca yapılan yenileme çalışmaları sonucu dava konusu 2.500 m² yüzölçümlü ... parsel sayılı taşınmazın ... ada ... parsel olarak tapuya tescil edildiği, kamulaştırılan alanın 1.161,08m² olarak değiştiği gözetildiğinde yenileme sonrası oluşan durum üzerinden hesap yapılması ve yeni ada/parsel numarası üzerinden karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde taşınmazların değerinin yenileme öncesi durum üzerinden hesaplanması suretiyle karar verilmesi,

2-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

3-Taşınmazın değeri belirlenirken üretim giderlerine onarım, bakım, amortisman, faiz ve sigorta gibi diğer sabit masraflar dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti,

4-Dava konusu taşınmazın mahalle adının tapuda ... olarak yazılı olduğu halde, infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm fıkrasında ... mahallesi olarak yazılması,

5-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların enkazının alındığı hususunda bilgi ve belge bulunmadığına göre, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmediği gibi;

6-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı baş vuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

5-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların enkazının alındığı hususunda bilgi ve belge bulunmadığına göre, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmediği gibi;

6-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı baş vuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

7-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14814, Karar No: 2014/23141, Tarih: 23.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/14814 E.  ,  2014/23141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 22/05/2014

Numarası : 2010/429-2014/244

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresinin tespiti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde davalı işyerinde 30.10.2006 ve 31.3.2010 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının SGK kayıtlarında kayıtlı olan süreler kadar çalıştığını savunmuştur. SGK kayıtlarına göre davacının işe giriş tarihi 4.3.2008, işten ayrılış tarihi ise 31.3.2010‘dur. Mahkemece davacının SGK kayıtlarında gösterilen süreler kadar çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur. Ancak davacı tarafından davalıya karşı Antalya 4 İş Mahkemesinin 2010/409 Esas sayılı dosyasıyla hizmet tespit davası açılmış ve mahkemece davanın kabulüne ve davacının 30.6.2006-4.3.2008 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak davalı yanında çalıştığının tespitine karar verilmiş, bu karar Yargıtay 10 Hukuk Dairesi tarafından 20.1.2014 tarihinde onanarak kesinleşmiştir. Mahkemece davacının tazminat ve alacaklarının hizmet tespit davası sonucu da gözetilerek iddia edilen tüm çalışma süresine göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Taraflar arasında fazla çalışma ücretlerinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde yaz aylarında haftanın 6 günü sabah 08.00-20.00 saatleri arasında, kış aylarında ise 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir.

Davalı ise fazla mesai yapılmadığını savunmuştur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı dava dilekçesiyle yaz aylarında haftanın 6 günü 08.00-20.00 saatleri arası, kış aylarında ise 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını iddia ettiği halde bilirkişi tarafından yaz ve kış ayrımı yapılmadan haftanın 6 günü 08.00-20.00 saatleri arası 2 saat ara dinlenmesiyle 10 saat çalıştığı ve haftada 60 saat çalışıp 15 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile davacının talebi aşılarak HMK 26. maddesine aykırı olarak hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

4-Davacı dava dilekçesinde ücret ve fazla mesai alacaklarının yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece gerekçeli kararda ücret ve fazla mesai alacaklarının kabulüyle en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline karar verilmiştir. Dava dilekçesiyle istenen ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarının en yüksek banka mevduat faiz oranını geçmemek üzere yasal faiziyle tahsiline karar vermek gerekirken bu alacakların doğrudan en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline karar verilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14572, Karar No: 2013/18975, Tarih: 27.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/14572 E.  ,  2013/18975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, müvekkili şirket tarafından yanlar arasındaki sipariş sözleşmeleri uyarınca malın davalıya teslim edildiğini, kutu bedelleri ile ilgili faturalar tanzim edilerek davalı şirkete gönderildiğini, davalının bu faturalara itiraz etmediği gibi fatura karşılığı kısmi ödemede bulunduğunu, cari hesaptan kaynaklı bakiye 52.703,74 TL alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin yetkiye ve borca itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibinin yetkiye ve borca itiraz nedeniyle durduğunu, dava konusu icra takip dosyasında ödeme emrinin icra mahkemesince iptal edildiğini, iptal edilen ödeme emrinin bu kez usulsüz olarak tebliğ edildiğini, tebligatın usule aykırı olup, geçersiz olduğuna yönelik itirazın süresi içinde borca ve yetkiye itiraz ile birlikte yapıldığını, bu haliyle davanın itirazın iptali davası olmayıp ancak alacak davası olabileceğini, müvekkili aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, yanlar arasındaki sipariş sözleşmelerinde ... Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili kılındığı, öte yandan takip para alacağına ilişkin olup, 1086 Sayılı HUMK.nun 10 ve 818 sayılı BK.nun 73 maddesi gereğince davalının icra dairesinin yetkisine yönelik itirazının yerinde görülmediği, davacının davalıdan cari hesaptan kaynaklı bakiye 52.703,74 TL tutarında alacağının bulunduğu, davalının ödemeyi ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40'ı oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2812, Karar No: 2013/5899, Tarih: 26.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2812 E.  ,  2013/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2011 gün ve 2009/67-2011/... sayılı kararı onayan Daire’nin 03/.../2013 gün ve 2011/8127-2012/14915 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "BOSCH Yaşam için teknoloji+şekil" ibareli markası olduğunu, davalının ise ürün reklamlarında "Yaşam bu teknolojide" ibaresini kullandığını, oysa, tescilli markanın benzerinin izin alınmadan kullanılamayacağını, bu durumun iltibasa neden olduğunu, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, ticari itibarlarının zedelendiğini ileri sürerek, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin menini, ....000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, .../03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13631, Karar No: 2013/15313, Tarih: 30.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/13631 E.  ,  2013/15313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/11/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı bakanlığa ait... görevli doktorun guatr ameliyatı sonrasında ses kaybına uğradığını, bakanlığın görevlisi olan doktorun hatalı ameliyat yaptığını belirterek tazminat isteminde bulunmuştur.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmıştır. Hizmet kusurundan doğan isteklerin, İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idareye karşı idari yargı yerinde açılacak tam yargı davasında ileri sürülmesi gerekir. Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 30/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.