muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6717, Karar No: 2015/9007, Tarih: 26.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/6717 E.  ,  2015/9007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı-karşı davalı vekili Av... dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava; kiracının peşin olarak ödediği kira parasından erken tahliye nedeniyle şimdilik 10.000 TL'nin iadesi, karşı dava kiralayan tarafından açılan hor kullanmadan kaynaklanan şimdilik 20.000 TL tazminatın tahsili, birleşen davalar ise kiracı tarafından açılan kiralanana yapılan faydalı masraflar nedeniyle şimdilik 10.000 TL alacağın tahsili, kiralayan tarafından açılan ek dava ile talep edilen 467.661 TL hor kullanma tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece kiracı tarafından açılan asıl ve birleşen davanın reddine, kiralayan tarafından açılan karşı davanın kabulüne birleşen ek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı, birleşen davanın davacısı kiracı vekili ve davalı-karşı davacı -birleşen ek dava davacısı kiraya veren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece taktir edilerek karar verilmiş olmasına ve taktirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-karşı davalı-birleşen dava davacısı ve davalısı kiracı vekilinin tüm, davalı-karşı davacı birleşen dava davacı ve davalısı kiralayan vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı-karşı davacı-birleşen ek dava davacısı kiralayan vekilinin birleşen ek davada hükmedilen faizin başlangıç tarihi ve türüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2-Davalı-karşı davacı-birleşen ek dava davacısı kiralayan vekilinin birleşen ek davada hükmedilen faizin başlangıç tarihi ve türüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

06/02/2014 tarihinde kiralayan tarafından açılan birleşen ek davalı ile karşı davada talep edilmeyen bu dosyadaki bilirkişi raporu ile belirlenen hor kullanmadan kaynaklanan 467.661 TL zarar bedelinin kiracıdan 24/03/2009 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle tahsili talep edilmiştir. Birleşen ek dava ilk dava olan karşı davanın devamı niteliğinde olduğundan mahkemece hükmedilen alacağın karşı dava tarihi olan 24.03.2009 tarihinden itibaren davacı-karşı davalı kiracının tacir sıfatını haiz ticari şirket olması ve 6012 Sayılı TTK.nun 19/2 maddesi hükmü gereği taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılacağından ticari avans faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken ek dava tarihinden itibaren yasal faizle birlikte tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendinden "06/02/2014" tarihinin çıkarılarak yerine 24/03/2009, "yasal faizi" ibaresinin çıkarılıp yerine "ticari avans faizi" yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20852, Karar No: 2017/36458, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20852 E.  ,  2017/36458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4642, Karar No: 2013/8698, Tarih: 29.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4642 E.  ,  2013/8698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne lişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı K. Y. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmazsa tenkis isteğine ilişkin olup mahkemece, iptal-tescil isteğinin kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı K. Y.tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların miras bırakanı K. Y.'ün ilk eşinin 1997 yılında öldüğü ve davacı Z. ile 2002 yılında evlendiği, dava konusu 1875 ada 8 parsel sayılı taşınmazını yetkili vekili aracılığıyla 26.9.2003 tarihli akitle 1/2'şer paylarla ilk eşinden olma oğlu K.ile diğer oğlu M..in eşi H..'ye satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Davacı, anılan bu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği gibi; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 (TBK 237) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bilindiği üzere; TMK'nın 6.maddesine göre herkes iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür.

Somut olayda; davacı bildirdiği deliller ve tanık beyanları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde temlikin mal kaçırma amaçlı, muvazaalı olduğunu kanıtlamış değildir. Eldeki davanın kabulü halinde mirasçı sıfatı ile hak sahibi olacak olan tanık G..'ın; "... annemiz öldükten sonra biz miras hakkımızdan feragat ettik ve dava konusu evi kardeşimiz K.. ve H..'ye verdik..." yönündeki beyanı ile de yapılan temlikin muvazaalı olmadığı açıktır. Her ne kadar, bedeller arasında fahiş fark var ise de, bu husus tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca, davalı K.. hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı K. Y.'ün, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10163, Karar No: 2023/11125, Tarih: 13.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10163 E.  ,  2023/11125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1222 E., 2023/1044 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Balıkesir 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/90 E., 2022/219 K.

Taraflar arasındaki kesilen yaşlılık aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının SSK ve 1479 sayılı Bağ-Kur kapsamında Kurum sigortalısı olduğu, 10.08.2011 tarihli tahsis talebi üzerine 01.09.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya başladığı, maaşını almaya devam ederken Balıkesir SGK İl Müdürlüğünün 17.04.2013 tarih ve 6705106 sayılı yazı ile emekli maaşının kesildiği, Kurum işleminin yerinde olmadığı iddiasıyla Kurum işleminin iptali ile kesilen emekli maaşının yeniden bağlanmasına ve ödenmeyen emekli maaşlarının her ay için doğum tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ... işyeri sicilinde kayıtlı 20.05.2010 - 25.10.2010 tarihleri arasındaki 157 günlük çalışmasının fiili çalışmaya dayanmadığının tespiti ile iptal edildiği, bu iptal sonrası 4/b sonrası 1260 gün şartını sağlamadığından yaşlılık aylıklarının başlangıç tarihi itibariyle durdurulduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ... işyeri sicilinde kayıtlı 20.05.2010 - 25.10.2010 tarihleri arasındaki 157 günlük çalışmasının fiili çalışmaya dayanmadığının tespiti ile iptal edildiği, bu iptal sonrası 4/b sonrası 1260 gün şartını sağlamadığından yaşlılık aylıklarının başlangıç tarihi itibariyle durdurulduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; tüm dosya kapsamı, ceza dosyası ve gerek tanık beyanları gerekse işverenin beyanından davaya konu bina inşaatının 13.12.2000 tarihinde başladığı, mesken elektrik abonelik tarihi olan 31.05.2002 tarihinde zemin katın bittiği, binanın zemin kat dahil 3 katlı olduğu, inşaatın yıllar içinde tamamlandığı, davacının çalışmalarının gözüktüğü sırada işverenin zemin katta ikamet ettiği, 1. ve 2. katın tuğlaları ve duvarlarının örülü olduğu, 1 ve 2. katın iç kısmının yapıldığı, davacının da tanıklar ile birlikte 1. ve 2. katın iç kısmının yapımında çalıştığı, kapı ve pencerenin henüz takılı olmadığı, davacının işten ayrılışından sonra çatının yapıldığı, esasen Kurum denetiminin davacının çalışmalarından sonra 10.12.2010 tarihinde yapıldığı, yapıldığı sırada inşaatın kaba inşaat olduğunun belli olduğu, sadece cam ve pencerelerinin takılı olduğu, sıvasının yapılmadığı, kapılarının takılmadığı, buna rağmen 20.05.2010 tarihinden sonra bina inşaatında niçin çalışma olmadığı açıkça belirtilmediği gibi bildirilen çalışmaların gerçeği yansıtmadığı iddia edildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının Kurum tarafından geçersiz sayılan 20.05.2010 - 25.10.2010 tarihleri arasındaki çalışmasının tutarlı ve birbirini doğrulayan tanık anlatımları ile fiili çalışma olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalı kurumun davacının 1105316 sicil numaralı iş yerinde geçen çalışmalarının fiili çalışmaya dayanmadığı gerekçesiyle iptaline dair davaya konu 17.04.2013 tarihli işleminin iptaline, davacıya Kurum işlemi nedeni ile kesilen ve ödenmeyen aylıklarının ay be ay işleyecek yasal faizi ile birlikte hesaplanarak davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/102 E. 2015/256 K. sayılı dosyasının Yargıtay inceleme aşamasında ve derdest olduğu, tanık beyanlarının çelişkili olduğu, davanın ispat edilemediği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/102 E. 2015/256 K. sayılı dosyasının Yargıtay inceleme aşamasında ve derdest olduğu, tanık beyanlarının çelişkili olduğu, davanın ispat edilemediği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenmiş 14.03.2013 tarihli ve 28 sayılı durum tespit raporunda davacı ile aynı nedenlerden dolayı haklarında yapılan hizmet bildirimlerinin iptal edilmesi gerektiği belirtilen işçilerin bu rapora esas beyanlarının birbiri ile çelişkili olmayıp tam aksine birbirleri ile genel olarak uyumlu bulunması, davacı ile haklarında hizmet bildirimi yapılan işçilerin zemin üstündeki iki katın kaba inşaatında çalıştıklarının anlaşılması, bu iş yerinde 5-6 ay süre ile amele olarak çalıştığını beyan eden davacının bu iş yerinden yapılan hizmet bildirimlerinin iptal edilmesini gerektirir somut bir bilgi ve belgeye rastlanılmaması, yargılama aşamasında dinlenen tanıkların anlatımlarının somut nitelikte ve işin mahiyetine uygun bulunması ve Sosyal Güvenlik Denetmenine verdikleri ifadeleri ile de örtüşmesi, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde; davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, gerçek ve fiili olmadığı iddiasıyla yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ve aylıkların tahsili davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59 ve 96 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59 ve 96 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23971, Karar No: 2008/20551, Tarih: 20.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23971 E.  ,  2008/20551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. Limited Şirketin sermaye koyma borcuna ilişkin ana sözleşmesi İİK.nun 68/1. maddesinde sayılan nitelikteki belgelerden değildir. Alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, mahkemece, alacaklının itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17980, Karar No: 2013/16098, Tarih: 09.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17980 E.  ,  2013/16098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğü adına Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/07/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, ormanlık alana zarar verilmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının yetkilisi olduğu maden firmasının ormanlık alana hafriyat döktüğünü ve 142 adet kızılçam ağacının hayatiyetini kaybettiğini beyanla oluşan zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, kendisinin sadece şirket yetkilisi olduğunu eylemi gerçekleştirmediğini belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yetkilisi olduğu şirketin işlettiği kum ocağı madeninden çıkarttığı pasaları orman içerisinde kalan ve ocak izin sahası dışındaki 102 nolu bölmeye yığmak suretiyle orada mevcut bulunan 142 adet ağacın kuruyarak hayatiyetini kaybetmesine neden olduğu gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu olayda, idare zararının hesaplanması için dosya orman yüksek mühendisi bilirkişiye tevdi edilmiş, düzenlenen 08/09/2011 tarihli raporda; ormanlık alanda dikili ağaçların hayatiyetini kaybetmesinin 6183 sayılı Orman Kanunu 113. madde kapsamında tazminat ve aynı yasa 114. madde kapsamında ağaçlandırma bedeli hesaplanmasını gerektirdiği gerekçesiyle toplam 26.032,19 TL idare zararı olduğu belirlenmiş ve bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur. Ancak, yapılan keşifte gözlemlendiği ve bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere ağaçlar tamamen yok olmamış, hayatiyetini kaybetmiştir. Bu durumda, davalı tarafın kuruyan ağaçları idarenin kesip satarak gelir elde ettiğine dair iddiaları da dikkate alınarak, hayatiyetini kaybeden ağaçların bu haliyle ekonomik değerlerinin belirlenmesi, bulunan değerin 6183 sayılı yasa 113. madde kapsamında hesaplanan tazminattan mahsup edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.