muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2413, Karar No: 2015/28617, Tarih: 14.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2413 E.  ,  2015/28617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunurken hastaneye tedavi amacıyla götürüldüğü, hastane dönüşü sırasında ring aracının camına yumruk vurarak zarar verdiği olayda, kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 16 TL yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan ''yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline'' ibaresinin çıkarılarak, yerine ''yargılama giderinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5821, Karar No: 2018/1176, Tarih: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5821 E.  ,  2018/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1e, 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2005 takvim yılında kullanılan son faturanın tarihine göre, suç tarihi olan 21.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen, bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2683, Karar No: 2015/23610, Tarih: 28.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/2683 E.  ,  2015/23610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/103715

MAHKEMESİ : İstanbul (Kapatılan) Anadolu 29. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/632 (E) ve 2013/1145 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kriminal Polis Laboratuvarı ekspertiz raporunda, suça konu sustalı bıçağın bıçak ustasının müdahelesi ile yasa kapsamına gireceğinin belirtilmesi karşısında, arızanın ustanın esaslı müdahalesini gerektirip gerektirmeyeceği hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34689, Karar No: 2015/12926, Tarih: 21.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34689 E.  ,  2015/12926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kredi borcu nedeniyle başlatılan takibe haksız şekilde itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yetki ve görev itirazında bulunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece görevsizlik ve yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemenin gerekçeli karar başlığında tüketici mahkemesi sıfatıyla davaya bakıldığının yazılı olmasının karar mahiyetine göre maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmakla birlikte, açılmış bulunan davada dava şartlarının irdelenmesinde öncelikle görevin değerlendirilmesi, görevsiz olunduğu sonucuna varılacak olur ise yalnızca görev yönünden dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizliğe de hükmolunması usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada geçilememiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle hükmün bozulmasına, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6889, Karar No: 2012/12190, Tarih: 15.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/6889 E.  ,  2012/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 15.000,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin kendi imkanlarıyla kurduğu 400 KW'lık trafo bedeli olan 15.000 TL'sinin davalı kurumdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum, davacının yatırım programını beklememesi nedeniyle trafonun 400 KW güce yükseltilmesi şartı ile enerji müsadesi verildiği ve davacının özgür iradesi ile kabul ettiğini, alacak talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporlarına aykırı olarak, davanın kabulü cihetine gidilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.01 Mart 2003 tarihli "Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 6.maddesinde;"Gerçek veya tüzel kişilerin, dağıtım sistemine bağlantı talebinin dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi tarafından ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde karşılanması ve bağlantı anlaşması yaparak hizmet verilmesi esastır.

Bağlantı için yapılan başvuru, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi tarafından, dağıtım sisteminin mevcut durumu çerçevesinde genişleme yatırımı veya yeni yatırımın gerekli olması hususları da dikkate alınarak değerlendirilir.

Buna göre;

a) Dağıtım sisteminin mevcut durumunun bağlantı talebinin karşılanması için uygun olması halinde, 5 inci maddede belirtilen belgelerin ibraz edilmesi kaydıyla dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi ile başvuru sahibi arasında bağlantı anlaşması imzalanır.

b) Dağıtım sisteminin mevcut durumunun bağlantı talebinin karşılanması için uygun olmaması ve genişleme yatırımı veya yeni yatırımın gerekli olması durumunda; saha etüdü gerektirmeyen hallerde başvuru tarihinden itibaren on iş günü, saha etüdü gerektiren hallerde ise başvuru tarihinden itibaren yirmi iş günü içerisinde, bağlantı talebinin karşılanabileceği makul bir süre, gerekçeleri ile birlikte başvuru sahibine yazılı olarak bildirilir. Başvuru sahibinin söz konusu süreye itiraz hakkı saklı olup, bu konuda Kuruma başvurabilir. Başvuru, Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliğinin 38 inci maddesi hükümleri çerçevesinde Kurum tarafından değerlendirilir. Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi tarafından verilen görüşe ilişkin gerekçelerin Kurul tarafından uygun görülmemesi halinde, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi ile başvuru sahibi arasında bağlantı anlaşması imzalanır.

c) Başvuru sahibinin (b) bendi kapsamında haksız bulunması veya bağlantı talebinin karşılanabilmesi için dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi tarafından bildirilen sürenin başvuru sahibi tarafından uzun bulunması ve bağlantı talebinin branşman hattı tesis edilerek karşılanabilir olması halinde gerekli yatırım başvuru sahibi tarafından üstlenilebilir. Bu durumda bağlantı projesinin hazırlanması başvuru sahibinin sorumluluğunda olup, bağlantı projesinin hazırlanabilmesine ilişkin etüt için gerekli olan tüm bilgiler dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi tarafından sağlanır. Bağlantı projesi, tamamlanmasını müteakip onay için dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiye sunulur. Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, söz konusu proje üzerindeki incelemesini proje sunum tarihinden itibaren beş iş günü içerisinde tamamlayarak projeyi onaylar veya projeyi revizyon için başvuru sahibine iade eder. Proje revizyonunun gerekçeleri başvuru sahibine yazılı olarak bildirilir. Bağlantı projesinin onaylanması durumunda, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi ile başvuru sahibi arasında, branşman hattının mülkiyet ve kullanım hakları ile finansman ve bağlantı koşulları gibi hususların düzenlendiği bağlantı anlaşması imzalanır.Dağıtım sistemine geçici bağlantı yaparak elektrik enerjisi temin etmek isteyen gerçek veya tüzel kişi ile dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi arasında kullanım amacıyla sınırlı bir süreyi içeren bağlantı anlaşması imzalanır.Bağlantı anlaşmasının imzalanmasını takiben ve anlaşmada yer alan süre içerisinde gerekli bağlantı varlıkları tesis edilerek, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak belirlenen bağlantı bedeli, başvuru sahibi tarafından dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiye ödenir.

Bağlantı bedeli, bir defaya mahsus olmak üzere ve ilk bağlantı anlaşması yapılması esnasında tahsil edilir ve geri ödenmez. Bağlantı anlaşmasında yer alan adresteki kullanım yeri var olduğu sürece, bağlantı anlaşması yürürlükte kalır ve söz konusu kullanım yerindeki müşteri değişikliği halinde yeni bir bağlantı anlaşması yapılması talep edilmez" hükmüne amirdir.Somut olayda; davacı tarafından yaptırılan ... konaklarına elektrik bağlamak üzere davalı kuruma başvurmuş, kurum tarafından abone olunmak istenen yerdeki trafonun 250 KW gücünde olup, mevcut haliyle elektrik verilemeyeceği, davacının yatırım programını beklemesi halinde trafonun 400 KW güce yükseltilmesi şartı ile enerji müsadesi verilebileceğini bildirilmesi karşısında davacının özgür iradesi ile trafonun 400 KW yükseltildiği anlaşılmaktadır. Alınan bilirkişi raporu ve ek raporunda; davacının talep ettiği alacak ve tazminatın 01 Mart 2003 tarihli Elektrik Piyasası Müşteri Yönetmeliği 6.maddesinde belirtilen bu hususlara göre uygun bulunmamıştır, denilmektedir.Yukarıda açıklanan gerekçeler ışığında; davacının davalı kurumdan doğmuş- doğacak bir hakkı yoktur. Yazılı gerekçelerle davanın reddi gerekirken, kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19745, Karar No: 2009/92, Tarih: 12.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/19745 E.  ,  2009/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00.TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60.TL harcın temyiz edenden alınmasına, 12/01/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21265, Karar No: 2012/21591, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21265 E.  ,  2012/21591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, AGİ, yol bedeli, yemek ücreti ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, yol ve yemek bedellerini ücretinden haksız şekilde kesildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... Mühendislik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili davacı ile müvekkili arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Dağıtım Anonim Şirketi vekili, davacı ile müvekkili arasında iş akdi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten sayaç okuma ihalesini alan diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiği, davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davacı sayaç okuma işçisi olarak görev yapmakta olup, davalı işveren sayaç okuma işinde fazla çalışma yapılmadığını ileri sürmektedir. Emsal nitelikteki Diyarbakır 2. İş Mahkemesinin 2010/760 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davada, beyanları alınan davacı tanıkları ... ve ... sayaç okuma işçilerinin sabah saat 07.00'da çalışmaya başladıklarını, akşam gün batımına kadar çalıştıklarını, kışın saat 16.00'da, yazın ise saat 20.00'da çalışmanın sona erdiğini beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının günde üç haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Emsal dosya üzerinden dinlenilen davacı tanıklarının yaz-kış aylarında farklı şekilde çalışma yapıldığına ilişkin beyanlarının dikkate alınmaması ve fazla çalışma süresinin belirlenmesi açısından davalı işverenlik kayıtları celp edilmeden karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece davalı işverenin evrakları üzerinde inceleme yapılmalı ve kayıtlarla tespit edilen çalışma süreleri ile tanık beyanları bir arada değerlendirilerek haftalık çalışma süresi belirlenmelidir. Eksik inceleme dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28414, Karar No: 2014/25672, Tarih: 15.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28414 E.  ,  2014/25672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve hırsızlık

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve hırsızlık suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20.04.1990 tarih ve 646 sayılı kararıyla korunması gerekli tescilli kültür varlığı olduğu kabul edilen, ... ili, ... mahallesi, ... ada, ... sayılı parselde yer alan iki katlı sivil mimari örneği yapının, özel mülkiyete konu olduğu ve uzun zamandır kullanılmayan, terk edilmiş bir bina olduğu, olay günü devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerince, bina önünde iki at arabasına sanıklar tarafından binaya ait ahşap malzemelerin yüklendiğinin görülmesiyle olay hakkında araştırmaya başlandığı, binanın tescilli bir bina olduğunun anlaşılmasıyla sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve hırsızlık suçlarından dava açılmış ise de, sanıkların verdikleri ifadelerinde, binanın korunması gerekli bir kültür varlığı olduğunu bilmediklerini, buna dair bir uyarı levhasının bulunmadığını, binadan ahşapları sökmediklerini, sadece yere düşenleri aldıklarını beyan ettikleri, olaya ilişkin 04.02.2012 tarihli kolluk görevlilerince tutulmuş görgü ve tespit tutanağında, iki katlı binanın çatısının yerinde olmadığı, kapı ve pencerelerinin de sökülmüş olduğu, kimi duvarlarının yıkık halde olduğunun tespit edildiği, olay öncesi yerinde inceleme yapan Kırklareli Müze Müdürlüğü görevlilerince de düzenlenen 26.01.2012 tarihli raporda, yapının birçok ahşap malzemelerinin söküldüğünün tespit edildiği, ahşap mimari ögelerin çevre halkı tarafından yerinden alındığının düşünüldüğünün belirtildiği; 12.10.2012 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden sanat tarihçi bilirkişiden alınan raporda, binanın uzun zamandır kullanılmayan, metruk bir bina olduğu, yağmalama öncesi kapı ve pencerelerinin söküldüğü, çatısı da olmayan, dört duvar bir yapı olduğu, duvarları destekleyen ahşap hatılların da çevre halkınca sökülmesinin yıkımı hızlandırdığı, ancak sökülmeseydi yağmur, rüzgar gibi etkenlerle de yapının yıkılacağı, uzun süre

bu halde metruk kalan yapıyı mülk sahiplerinin korumadığı gibi, ilgili Belediye ve Valilikçe de korunmadığının belirtildiği, böylece çatısı olmayan, bu nedenle büyük oranda yıkılıp metruk halde bulunan tescilli yapının üzerinde veya önünde tescilli bir yapı olduğuna dair yazı veya levhanın bulunmadığı, dıştan bakıldığında da binanın korunması gerekli bir kültür varlığı görünümünde olmadığı, sanıkların ahşap ögeleri söktüklerine, böylece binaya zarar veren kişiler olduklarına dair delillerin bulunmadığı, sanıkların yere düşen ahşapları topladıklarına dair savunmalarının aksine delillerin elde edilemediği, sahipsiz olduğunu düşündüklerinden, yerdeki ahşapları alma eylemlerini bir suç kastı ile gerçekleştirmedikleri, tüm bu nedenlerle sanıkların atılı “kültür varlığına zarar verme”suçunu gerçekleştirdiklerine dair delillerin bulunmadığı, “hırsızlık” suçu açısından da bir suç işleme kastı ile hareket etmedikleri ve mahkemece beraatlerine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların suç kastı ile hareket ettiğine dair delillerin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.