muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3580, Karar No: 2015/8423, Tarih: 26.02.2015

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 108. maddesine göre, bu kanunda öngörülen idari para cezaları, 101. ve 106. maddelerdeki idari para cezaları hariç, gerekçesi belirtilmek suretiyle ... Bölge Müdürünce verilir. 101. ve 106. maddeler kapsamındaki idari para cezaları ise doğrudan ... il müdürü tarafından; birden fazla ilde işyerleri bulunan işverenlere uygulanacak idari para cezası ise işyerlerinin merkezinin bulunduğu yerdeki ... il müdürünce verilir ve genel esaslara göre tahsil edilir.

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 3. maddesinde, "Bu Kanunun; a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında, uygulanır" denilirken yine aynı Kanun’un “Başvuru Yolu” başlıklı 27. maddesinin 1. fıkrasında ise, “İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir” düzenlemesine yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, 4857 sayılı Kanun’da idari para cezasına karşı başvurulacak kanun yoluna ilişkin özel bir düzenleme yer almadığından bu konudaki genel düzenlemeler olan Kabahatler Kanunu’nun 3. ve 27. maddelerindeki düzenlemelerden ayrılmayı gerekli kılacak bir durum mevcut değildir. Nitekim Uyuşmazlık mahkemesi de 02.05.2012 gün, 28280 sayılı Resmi Gazete ’de yayımlanan 09.04.2012 gün, 2012/17 esas, 2012/70 sayılı kararıyla bu konuda görevli yargı yolunun adli yargı, görevli mahkemenin ise sulh ceza mahkemesi olduğunu ifade etmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacı şirkete iş müfettişince yapılan denetim sonucunda işverenin 4857 sayılı yasa hükümlerine muhalif uygulamaları nedeni ile aleyhine idari para cezası kesildiği ve davacının da bu cezanın iptalini ve 19/06/2014 tarih 43422173-667-90995 sayılı işyeri incelemesi konulu raporun iptalini istediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda da belirtildiği üzere raporun ve buna bağlı olarak idari para cezasının iptali talebinin değerlendirilmesinde Kabahatler Kanunundaki düzenlemeler gereğince görevli mahkeme sulh ceza mahkemesidir. Bu nedenle mahkemece görevsizlik kararı verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2130, Karar No: 2015/8076, Tarih: 25.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/2130 E.  ,  2015/8076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, bankanın uğradığı zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı banka vekili, davalının fiilleri nedeniyle bankanın uğradığı zararın tazminini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin kararı ile bozulmuştur.

Bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında mahkemece, takipsiz bırakılan davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına, akabinde ise yasal üç aylık süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece 26/06/2014 tarihinde yapılan duruşmada alınan "davacı vekilinin mazeretinin kabulüne..." dair ara kararda, yeni duruşma gününün tebliğine ilişkin masraflar konusunda bir karar verilmediği gibi davacı vekiline mazeretinin kabul edildiği hususunun ne şekilde bildirileceği de belirtilmemiştir.

Bu nedenle, mahkemece takipsiz bırakılan davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına, akabinde ise yasal üç aylık süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4143, Karar No: 2021/10073, Tarih: 10.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/4143 E.  ,  2021/10073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da kamu davası açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmadığı tespit edilmekle mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüş; hükmün gerekçesi ile birlikte değerlendirildiğinde sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu kabul edilmiş, gerekçeli karar başlığında “2009“ şeklinde eksik yazılan suç tarihlerinin, 03.03.2009 tarihinde ele geçen en son fatura tarihlerine göre 2008 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçu için 28.12.2008, 2009 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçu için 25.02.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/748, Karar No: 2019/4999, Tarih: 14.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/748 E.  ,  2019/4999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili, duruşmasız olarak davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.05.2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden bir kısım davalılar vekili Avukat ... geldi, başka gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, davacı ile... 1995 yılında evlendiklerini, murisin 2011 tarihinde vefat ettiğini, mirasçı olarak davacı ve davalıların kaldığını, evlilik birliği içinde davacının ziynetleri ve birikmiş parası ile katkıda bulunarak muris adına 4 nolu meskenin satın alınıp adına tapuda tescil edildiğini açıklayarak, aile konutu olan bu mesken yönünden TMK'nin 652 ve 240. maddeleri gereğince mülkiyet hakkının davacıya özgülenmesini, bu taleplerin kabul görmemesi halinde ise fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 52.000,00 TL'nin karşı taraftan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., murisin daha önceden sahip olduğu taşınmazını satarak ele geçen para ve murisin TTK'den aldığı kıdem tazminatını, Amele Birliği Başkanlığı'ndan aldığı sandık parasını da dahil ederek dava konusu meskeni satın aldığını, davacının katkısının bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... kayyımı, temsilcisi olduğu ...’ün haklarına bir halel gelmesini istemediğini bildirmiştir.

Davalı ... tebligata rağmen yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Davalı ..., murisin daha önceden sahip olduğu taşınmazını satarak ele geçen para ve murisin TTK'den aldığı kıdem tazminatını, Amele Birliği Başkanlığı'ndan aldığı sandık parasını da dahil ederek dava konusu meskeni satın aldığını, davacının katkısının bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... kayyımı, temsilcisi olduğu ...’ün haklarına bir halel gelmesini istemediğini bildirmiştir.

Davalı ... tebligata rağmen yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, verilen ilk kararda, davanın kabulüne, 4 nolu bağımsız bölümünün tapu kaydının iptali ile TMK'nin 240/3 maddesi uyarınca davacıya mülkiyet hakkı tanınmasına ve taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, davacının katılma alacağı ve 1/4 oranında miras hissesi mahsup edilmek suretiyle davacı tarafça mahkeme veznesine depo edilen 22.500,00 TL'sının 1/4'er miras payları oranında hesap edilen 7.500,00 TL'sinin davalı ...'ye, 7.500,00 TL'sinin davalı ...'ye ve 7.500,00 TL'sinin dahili davalı ...'a ödenmesine karar verilmiştir. Davacı vekili ile davalılar ....vekili tarafından temyiz itirazı üzerine yapılan inceleme sonucu Daire 201/5677 Esas ve 2014/14501 Karar sayılı ilamıyla davanın; TMK'nin 227. maddesi uyarınca değer artış payından kaynaklanan alacak ve katılma alacağı isteğine ilişkin olduğu ancak mahkemece usulüne uygun olarak araştırma ve inceleme yapılmadığına, Yasa ve Daire uygulmasına uygun şekilde hesap yapılması gerektiğine ve davacı vekilinin TMK'nin 240. maddesi gereği mal rejimi ölüm nedeniyle sona erdiğinde, sağ kalan eşin bu rejimden kaynaklanan ayni hakkı talebiyle birlikte TMK'nin 652. maddesi uyarınca miras payına ilişkin olarak meskenin davacıya özgülenmesi isteminde bulunduğuna, TMK'nin 652 maddesine dayalı talep yönünden görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesi olduğundan bu istek yönünden davanın tefrik edilip görevli ve yetkili Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerektiğine işaret edilerek, her iki taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm bozulmuştur. Taraf vekillerince yapılan karar düzeltme isteklerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile 4 nolu meskenin tapu kaydının iptali ile TMK'nin 240/3. maddesi uyarınca davacıya mülkiyet hakkının tanınmasına ve taşınmazın davacı adına tapuya tesciline, davacının katılma alacağı ve 1/4 oranında miras hissesi mahsup edilmek suretiyle davacı tarafça mahkeme veznesine depo edilen 25.502,00 TL'nin 1/4'er miras payları oranında hesap edilen 6.375,50 TL'sinin davalı ...'ye, 6.375,50 TL'sinin davalı ...'ye, 6.375,50 TL'sinin davalı ...'a ödenmesine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili ile davalılar Gözde ve Gökçe vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı vekilinin tüm ve davalılar Gözde ve Gökçe vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Tasfiyeye konu 4 nolu meskenin edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 18.08.2003 tarihinde muris adına edinildiği sabittir. Mahkemenin mesken alımında davacının ziynetlerinin kullanıldığına dair kabulü ve hesaplama yöntemi yerinde olmuş ise de, dosya kapsamı incelendiğinde geri kalan mesken alım bedelinin tarafların edinilmiş mallarından karşılanıp karşılanmadığı hususu üzerinde gereği gibi durulmadığı anlaşılmaktadır. Davalı tarafça cevap dilekçesinde mesken alımında murisin kıdem tazminatının kullanıldığı savunulmuş olup, dosya içerisinde yer alan Türkiye Taşkömürü Müdürlüğü yazısında murisin 14.07.2003 tarihinde emekliye sevk edildiği ve kendisine 27.521.009.000,00 ETL kıdem tazminatı ödendiği belirtilmiştir. Mahkemece, murise ödenen kıdem tazminatının meskenin alımında kullanılıp kullanılmadığı hususunda dosya kapsamı gözetilerek bir değerlendirme yapılıp, kullanıldığı kanaatine varılırsa, bu konuda Daire'nin yerleşik ilke ve esaslarıda dikkate alınıp oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kıdem tazminatı yönünden değerlendirme yapılmaksızın doğrudan ziynetler harici kalan bedelin tarafların edinilmiş mallarından karşılandığının kabulü ve hesaplamanın buna göre yapılması hatalı olup bozma nedeni yapılmıştır.

Kabule göre de; dosya içinde yer alan değerler ve hesaplamaya göre davalı mirasçılar lehine 8.500,62'şer TL ödeme yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 6.375,50'şer TL'ye hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1). bentte gösterilen nedenle reddine, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi hükümleri uyarınca 2.037,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 44,40 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 536,60 TL'nin davacıya iadesine ve peşin harcın bir kısım davalılara iadesine 14.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6743, Karar No: 2013/540, Tarih: 21.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/6743 E.  ,  2013/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davada; davacı, taşınmazın mer'a olduğunu ileri sürdüğüne, Mahkemece uyuşmazlık bu şekilde nitelendirilerek çözüme kavuşturulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 26.01.2012 tarih ve 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 tarih 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 18.02.2012 tarih 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yaksek Yargıtay (14.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5295, Karar No: 2025/962, Tarih: 27.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5295 E.  ,  2025/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/539 E., 2023/135 K.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.02.2023 tarihli ve 2018/539 Esas, 2023/135 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Dairenin 28.05.2024 tarihli ve 2023/2811 Esas, 2024/3904 Karar sayılı kararının düzeltilmesi, süresinde davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi gereğince uygulanması gereken HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Davacılardan HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Kanun uyarınca takdiren 3.000,00 TL para cezası ile 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 391,60 TL karar düzeltme ret harcının alınmasına, 27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12475, Karar No: 2019/673, Tarih: 22.01.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/12475 E.  ,  2019/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 24/04/2018 tarihli ve 2016/30653 Esas - 2018/3558 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Vekalet ücretinin maktu olarak hükmedildiği açık olup hüküm fıkrasında 900 TL yazılması tamamen maddi hataya müstenit olup mahallinde düzeltilebileceğinin tabii bulunmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında istek yerinde görülmediği gibi, HUMK'nin 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından karar düzeltme isteminin İİK'nin 366. ve HUMK'nin 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 370,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 92,50 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 22/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24609, Karar No: 2021/9746, Tarih: 03.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/24609 E.  ,  2021/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'nun Biga İlçesinde faaliyet gösteren ..... İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi olduğu, sanık ...'ın temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek temyiz dışı sanıklar ... ve ...'i katılanın şirketine nakliye için yönlendirdikleri, katılanın vasıtasıyla temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in İçdaş firmasına 57.275 TL değerindeki demirleri .... Kaynak Sanayi ve Tic. A.Ş fabrikasına götürmek için aldıkları, ancak bu demirleri yerine ulaştırmayarak sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ... ve ...'nin yönlendirmesiyle İnegöl ilçesine götürdükleri, burada suça konu demirlerin temyiz dışı sanık ...'a satıldığı, sanığın bu suretle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; sanık ...'ın inkara yönelik savunması, suça konu demirleri İnegöl'e götüren temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile suça konu demirleri satın alan temyiz dışı sanık ...'ın ifadelerinde sanık ...'dan bahsetmemeleri, temyiz dışı sanık ...'in kollukta alınan ifadesinde olay günü kendisini sanık ...'ın suça konu demirleri almaya gönderdiğini beyan etmesine rağmen kovuşturma aşamasında alınan savunmasında temyiz dışı sanık ...'nin gönderdiğini söyleyip sanık ...'dan hiç bahsetmemesi, sanık müdafisinin temyiz dilekçesinin ekinde tanık Yüksel'in sanık ...'a husumetli olduğu için aleyhinde tanıklık yaptığını belirten ve altında tanık ...'un imzasını içerir belge sunduğu hususu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından , temyiz dışı sanık ...'in tekrar ifadesine başvurularak beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve CMK'nın 48. maddesi hatırlatıharak tanık ...'a sanık ... ile aralarında husumet bulunduğu için sanık aleyhine tanıklık yapıp yapmadığı iddiasının sorulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/931, Karar No: 2023/1991, Tarih: 24.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/931 E.  ,  2023/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/551 E., 2022/609 K.

...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Eğitim Merkezi ve Kursiyer Konaklama Binası inşaatı işinin 02.09.2009 tarihinde ihaleye çıkarıldığını, ihalenin müvekkili firmada kaldığını, 06.11.2009 tarihinde sözleşme yapıldığını, ihale edilen işe davacı firma tarafından başlanıldığını, işin devamı sırasında toplam ihale bedelinin 10.188.895,51 TL olduğunu, işin bitim tarihi olan 01.11.2011 tarihinde işin tamamlandığını, geçici kabul işlemi yapıldığını, geçici kabul tutanağının 29.06.2012 tarihinde ita amiri tarafından onaylandığını, ancak müvekkili tarafından 19.06.2012 tarihinde hakedişe itiraz edildiğini, hakedişlerden kesilen ve verilmeyen %3 oranında geçici kabul eksiklikleri teminatı için karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda artırmak üzere 15.000,00 TL'nin geçici kabul onay tarihi olan 29.06.2012 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle, hakedişlerden yapılan kesintinin gecikme faizi karşılığı olan 60.021,65 TL'nin 23.12.2011 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle, sözleşme ek listesinde bulunmayan ancak projelerde bulunduğu iddiasıyla kesilen alacaklara ilişkin toplam 77.748,10 TL'nin 11.06.2012 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP