muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10033, Karar No: 2024/778, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10033 E.  ,  2024/778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/166 Esas, 2023/166 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Osmaniye Çocuk Mahkemesinin 28.06.2022 Tarihli ve 2021/25 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Erzurum Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü 21.03.2023 tarihli yazısı ile küçük hakkında bakım merkezi tarafından hazırlanan bakım tedbiri uygulama değerlendirme raporu sunulmuştur.

Mahkemece 19.04.2023 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün Erzurum ilinde kurum bakımında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Erzurum Çocuk Mahkemesinin 26.05.2023 Tarihli ve 2023/166 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim yada mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de, kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, bu nedenle Osmaniye Çocuk Mahkemesince verilen yetkisizlik kararının usul ve kanuna aykırı olup yerinde olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının c alt bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri uygulanan küçüğün, bakım tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Osmaniye Çocuk Mahkemesinin 2021/25 Tedbir Talep sayılı dosyasında 28.06.2022 tarihli ek karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 19.04.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Osmaniye Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Osmaniye Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5544, Karar No: 2023/3831, Tarih: 12.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5544 E.  ,  2023/3831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1803 E., 2023/555 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/419 E., 2022/396 K.

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi ve iştirak nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile; tarafların Keskin Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/211 Esas ve 2014/162 Karar Sayılı kararı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, işbu boşanma kararının kesinleştiğini ve müşterek çocuklar; 21.01.2004 doğumlu ..., 18.05.2009 doğumlu ...'ın velâyetlerinin davalı babaya verildiğini, her ne kadar davacı anlaşmalı olarak çocukların velâyetini babaya vermeyi kabul etmiş olsa da bunun sebebinin davalı babadan o dönemde birçok tehdit alıp korkmuş olmasından kaynaklandığını, hatta davalının davacıyı bacağından bıçakladığını, bu konuya ilişkin yargılama yapıldığını ve davalının mahkumiyetine karar verildiğini, ortak çocukların davalı baba ile sürekli sıkıntılar yaşadıklarını, onunla aynı evde kalmak istemediklerini, davalının ortak çocuklara sürekli tehditler savurduğunu, şiddet uyguladığını, çocukların davalı babadan korktukları için çoğu zaman abileri ...' ın veya davacının evinde kaldıklarını, çocuklardan ...' nın davalı aleyhine uzaklaştırma kararı aldırdığını, öte yandan davalının ortak çocuk ...' ın yanında kaldığı süre boyunca okula gidip gelirken veya başka surette çocuğuna hiç harçlık vermediğini, çocuğun davalının yanında kaldığı süre boyunca bir çikolataya hasret kaldığını, aynı zamanda ...'ın kimliği üç yıldır kayıp olmasına rağmen yenisini çıkarmadığını, çocuk kimliksiz olmasından dolayı okulda veya farklı kurumlarda sıkıntılar yaşadığını, ...' nın 4-5 aydır davacı ile beraber kaldığını belirterek ... ve ... Çağan' ın velâyetinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve çocuk ... için aylık 1.000,00 TL nafakaya hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalıya usule uygun biçimde tebliğ edilmiş, davalı herhangi bir cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalıya usule uygun biçimde tebliğ edilmiş, davalı herhangi bir cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların Keskin Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatı İle) 2014/211 Esas 2014/162 Karar sayılı kararıyla boşandıkları, velâyetlerin davalı babaya verildiği, hükmün 15.08.2014 tarihinde kesinleştiği, davalının ... ilinde ikamet ettiği, ortak çocuk ...'ın öncesinde bir müddet babaannesinin yanında, sonrasında ... ilindeki abisinin yanında yaşamaya başladığı, ... Asayiş Şube Müdürlüğü'nün 2021/382 olay numaralı soruşturma dosyası incelendiğinde ortak çocuk ...'nın babası tarafından darp edildiği iddiası ile şikayetçi olduğu, ortak çocuk Hüyrünnisa'nın ise ...'da annesinin yanında kaldığı, mevcut düzeninin burada olduğu, davalı hakkında eski eşi davacıya karşı yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının 21.02.2022 tarihinde kesinleştiği, ortak çocuk ...'nın yargılama sırasında ergin olduğu, ortak çocuk ...'nın ise velâyet tercihini davacı anneden yana kullandığı, dosyaya ibraz edilen uzman raporları incelendiğinde, ortak çocukların velâyet hakkının değiştirilerek davacı anneye verilmesine engel oluşturacak bir hususun bulunmadığının belirtildiği, bilirkişi raporlarının denetime elverişli, açıklayıcı ve gerekçeli olduğu, bu haliyle davalı babanın müşterek çocuğa karşı velâyet görevinin getirdiği yükümlülükleri yerine getirmediği, davacı annenin ise küçüğün velâyetini almak için istekli olduğu, velâyetin değiştirilmesinde küçüğün yüksek menfaati bulunduğu vicdani kanaatiyle velâyetin değiştirilmesine, karar kesinleşinceye kadar ortak çocuk ...'nın tedbiren ve geçici velâyetinin davacı anneye verilmesine, davalı baba ile ortak çocuk Hayrünisa arasında her ayın 1. ve 3. haftaları Cumartesi günleri saat 10.00'dan takip eden pazar günü saat 17:00'e kadar, dini bayramların birinci günü saat 10.00'dan 2. günü saat 17:00'e kadar, sömestr tatillerinin 1. günü saat 10:00 'dan 7. günü saat 17:00'e kadar; yılın temmuz ayının ilk günü saat 10:00'dan 31. günü saat 17:00'e kadar, her yılın babalar günü sabah saat 10:00'dan akşam saat 17:00'a kadar; çocuğun davalı baba yanında kalması şeklinde kişisel ilişki düzenlenmesine, ortak çocuk ...'ın velâyeti talebinde bulunulmuş ise de, yapılan yargılama sırasında ortak çocuğun ergin olduğu anlaşıldığından ortak çocuk ...'ın velâyeti hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosya arasında bulunan tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile ilgili yapılan araştırma yazıları, çocuğun yaşı, ihtiyaçları birlikte değerlendirilerek, değişen ekonomik koşullar, ortak çocuğun geçimi için gerekli nafakanın miktarı, tarafların sosyal ve ekonomik gelir durumları ve hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, ortak çocuk ... için aylık 500,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; aynı şehirde yaşadıkları kızıyla kurulan kişisel ilişkinin yetersiz olduğu, asgari ücretle çalıştığı, giderleri ödemesinin mümkün olmadığı gerekçeleri ile kişisel ilişki ve iştirak nafakası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, davanın kısmen kabulü ile ortak çocuk ...'nın velâyetin davalı babadan alınarak davacı anneye verilmesinde, baba ile kurulan kişisel ilişkinin süresinde, velâyeti anneye verilen ortak çocuk için iştirak nafakasına hükmedilmesinde ve hükmedilen nafaka miktarında, isabetsizlik bulunmadığının, yine yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına, karar tarihinde yürürlükte bulanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücreti takdir edilmesinde ve yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde; aynı şehirde yaşadıkları kızıyla kurulan kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu belirterek kişisel ilişkinin süresi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile davalı arasında düzenlenen kişisel ilişkinin süresinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci ve 323 üncü maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (13) üncü alt bendi, 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin 9 uncu maddesi ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

#########
Yargıtay — Esas No: 2017/9231, Karar No: 2021/5853, Tarih: 23.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9231 E.  ,  2021/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/03/2013 tarihli ve 2013/927 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında ise 2010 yılında sahte fatura kullanma, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davaları hakkında mahallinde mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/03/2013 tarihli ve 2013/927 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak "2011 ve 2012 takvim yılında sahte belge kullanmak" suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesi:

2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında sanığın suçlamayı kabul etmeyerek faturaların gerçek bir ticari ilişkiye istinaden düzenlendiğini, bilerek sahte fatura kullanmadığını savunması; vergi incelemesi sırasında alınan beyanında ise bir arkadaşının kendisine borcu olduğunu, borcuna karşılık kendisine fatura girişi teklif ettiğini, ihtiyacı olduğu için bu teklifi kabul ederek suça konu faturaları alıp kullandığını, faturalar için herhangi bir ödeme yapmadığını belirtmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1-Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

1-Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3-Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanan sanığa ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile sanığın ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

5-Sanığa yukarıda belirtilen ve dosya arasında bulunan vergi incelemesi sırasında tutanak altına alınan beyanları okunarak bu beyanlar ile savunması arasındaki çelişkinin giderilmesi

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

6- Kabule göre;

a)Sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından tek hüküm kurulması,

b)Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma ve defter ve belge gizleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden TCK'nin 44. maddesi uyarınca VUK'nin 359/a maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı,

c)5237 sayılı TCK'nin 53.maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

23/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12153, Karar No: 2011/13185, Tarih: 23.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/12153 E.  ,  2011/13185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hapsin paraya çevrilmesi ve adli para cezasına esas birim gün sayısının para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa, madde ve fıkrasının kararda gösterilmiş olması karşısında, tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- CMK.nun 232/2-c madde ve fıkralarına aykırı olarak hüküm başlığında suçun işlendiği yerin yazılmaması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığına "suçun işlendiği yer: ... ilçesi, ... köyü" ibaresinin eklenmesi, sanık hakkında hükmolunan aynı neviden adli para cezalarının içtimaına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usül ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12092, Karar No: 2017/11874, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12092 E.  ,  2017/11874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12726, Karar No: 2019/12104, Tarih: 29.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/12726 E.  ,  2019/12104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı... Tem. Oto. İnş. Taş. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle, her ne kadar mahkemenin davalı alt işveren şirketin davacıyı kendi bünyesinde işe davet etmesi beklenirken onun yerine ihale ile iş aldığı Van Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü'nde çalışmak üzere işe davet ettiği, bu nedenle işe davetinde samimi olmadığına yönelik gerekçesi yerinde değil ise de, dosya kapsamı itibari ile davacının davalı iş yerinde işe başlamak için başvurduğu, davalı tarafından davacının kendi isteği ile mazeretsiz olarak başlamadığının iddia edilmiş olmasına rağmen davacının işe başlamadığına ilişkin devamsızlık tutanaklarının da dosyaya ibraz edilmediği, davacının işe başlamadığının davalı tarafından ispatlanmadığı, aksine davacı tanık beyanları ve tutanak içeriğine göre davalı tarafından davacının işe başlatılmadığının ispatlandığının anlaşılması karşısında sonucu itibari ile doğru olan kararın bu değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 29.05.2019 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.