muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7917, Karar No: 2022/9077, Tarih: 14.09.2022

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hüküm altına alınan alacaklar nedeniyle davalı Şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalarda çalıştığını, davacının taleplerinden sözkonusu bu firmaların sorumlu olduğunu, firmalarla sendika arasında yapılan toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin müvekkili yönünden bağlayıcılığı bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla hükmedilen alacaklara uygulanan faiz türünün hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının trafo merkezi elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalandığı, dava dışı Şirketlerle davalı Şirket arasında 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davalının asıl işveren sıfatıyla talebe konu alacaklardan sorumlu olduğu, hüküm altına alınan alacaklara uygulanan faiz türünde hata olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf yoluna başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerin yanı sıra kabul anlamına gelmemek üzere Mahkemece karara dayanak kabul edilen bilirkişi raporunda hesaplanan alacak kalemlerinin olması gerekenden fazla hesaplandığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1517, Karar No: 2018/380, Tarih: 16.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/1517 E.  ,  2018/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bankaların ATM’lerine para yükleme işi ile iştigal eden katılan şirkette, sanıklardan ...’ın tahsildar şoför, diğer sanık ...’in ise güvenlik görevlisi olarak görev yaptıkları, suç tarihi olan 24/02/2010 günü katılan firma tarafından kendilerine verilen ATM’lere para yüklenme işini yapmak üzere şirketten ayrıldıkları, ancak Çiğli Kent Hastanesi önündeki Denizbank’a ait ATM'ye yüklenmek üzere kendilerine teslim edilen 199686 numaralı klipsle kapatılan ve içerisinde 500 adet 100 TL'lik banknotların konulduğu kaset tabir ettikleri kutunun içerisindeki banknotlardan 383 adedini birlikte anlaşarak aldıkları, bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''120 gün'', ''100 gün'' ve ''2.000 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla '' 5 gün '', '' 4 gün '', '' 80 TL '' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12713, Karar No: 2022/2872, Tarih: 02.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12713 E.  ,  2022/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi: ... 8. İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanarak faiziyle ödenmesi ve yersiz sağlık gideri borcunun olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin boşandığı eşi ile beraber yaşamadığını, davalı Kurum tarafından haksız şekilde kesilen ölüm aylığının yeniden kesildiği tarihten bağlanmasını ödenmeyen aylıkların faizleriyle ödenmesini ve ayrıcı müvekkili adına borç olarak kaydedilen yersiz sağlık gideri borcunun olmadığının tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili yapılan Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemesince “...-Davanın reddine,...” karar verilmiştir.

IV-BAM KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, “...Davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine,...” karar verilmiştir.

V-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili, eksik araştırma ve inceleme sonucu verilen kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Eldeki dosyada, dava konusu edilen aylıklar ve sağlık gideri yönünden davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşadığı hususunda tüm ihtilaf dönemi için Mahkemece verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. 12.9.2005 tarihinde boşanan ve 1.11.2007 tarihinden itibaren babası üzerinden ölüm aylığı alan davacının, şizofreni teşhisi nedeniyle 31.12.2012 tarihinde kısıtlandığı ve kızı Meryem’in vasi olarak atandığı, davacının 12.10.2012 tarihinde beyan ettiği adresi ile boşanılan eşin 14.9.2011 tarihinde beyan ettiği adresin aynı olduğu, denetime dayanak şikayette davacının 5 yıldır boşandığı eşi ile beraber yaşadığının belirtilmesi ve genel olarak tanıkların da bu doğrultuda beyan verdikleri, davalı Kurumun 1.11.2008-31.1.2017 tarih aralığında ödenen aylıkları ve sağlık giderlerini borç kaydettiği anlaşıldığından, Mahkemece 2012 öncesinde davacının ve boşandığı eşinin beraber yaşadıklarına dair yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı görülmektedir.

Mahkemece davacının ve boşandığı eşinin, 2012 tarihinden önce hangi adreslerde yaşadıkları, beraber yaşayıp yaşamadıkları resmi kayıtlardan ve zabıta marifetiyle tespit edilerek bu adreslerden komşu, apartman yöneticisi, kapıcı, veya adres yakınlarında ve durumu görgüleri ile bilebilecek işyeri vs. dükkan işletenlerden veya beraber yaşayıp yaşamadıklarına tanıklık edebilecek mümkünse kamu tanıklarının tespiti ile dinlenmesi ve toplanan tüm deliller kapsamında ihtilaflı sürede tamamen mi kısmen mi beraber yaşandığı hususu netleştirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, kararın bir örneğinin Bam'a, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/676, Karar No: 2016/6780, Tarih: 31.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/676 E.  ,  2016/6780 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/376-2014/360

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki delil ve belgelere göre; davacının tapu tahsis belgesi uyarınca gecekondunun bulunduğu 32382 ada 2 parselden davacıya pay verildiği, daha sonra imar uygulaması sonucu dava konusu yapı ve ağaçların Yükseltepe-Taşlıtepe Kentsel Dönüşüm Proje Alanında kaldığı için 08.12.2011 tarih ve 3051 sayılı Keçiören Belediye Encümen kararı ile 90686 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ve çevre yolları üzerindeki yapıların kamulaştırılmasına dair karar kapsamında kamulaştırıldığı ancak davacı ile uzlaşma sağlanamadığı anlaşılmıştır.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı uyarınca; yapı ve ağaçlara 04.11.1983 tarihinden sonra el atılmış olup, nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Harca ilişkin 3. bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 2.959,00TL nispi harçtan peşin yatırılan 739,00TL'nin mahsubundan sonra kalan 2.220,00TL'nin davalı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine, davacı tarafça yatırılan 739,00TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17741, Karar No: 2014/18415, Tarih: 23.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17741 E.  ,  2014/18415 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ..., 2- ..., 3- ... adlarına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 7. İş Mahkemesinden verilen 18.09.2013 gün ve 2010/49 E. - 2013/701 K. sayılı hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine doysa incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalılardan ...’e ait işyerlerinin ihtilaflı dönemde faal olup olmadığına ilişkin vergi kayıtlarının, bir daha geri çevirmeye neden olunmaksızın nakil geldikleri vergi daireleri de dahil olmak üzere ilgili tüm vergi dairelerinden (yoklama fişleri, muhtasar beyannameler ve konuya ilişkin bütün belgeler) ikmal edilerek gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16259, Karar No: 2020/1018, Tarih: 17.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16259 E.  ,  2020/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın düzenlemiş olduğu rapor okundu, açıklamaları dinlendi, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı terekeye iade istemli tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'ın 672 ada 756 parsel sayılı taşınmazını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğullarına 1/2'şer pay oranında satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek taşınmazın tapusunun miraspayları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebin terekeye iade istemine ilişkin olduğunu bildirmişlerdir.

Davalılar, dava konusu taşınmaz üzerindeki evi iki kardeş beraber yaptırdıklarını, mirasbırakana bedel ödemediklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın satış bedeli ile gerçek değeri arasında fahiş fark bulunduğu, davalıların bedel ödenmediklerini kabul ettikleri gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1928 doğumlu mirasbırakan ...'ın 08.10.2012 tarihinde ölümüyle geride mirasçı olarak davacı çocukları ...,...,...,...,...,...,...,... ile kendisinden önce ölen oğlu ...'dan olma...,..,...,...,...,ile davalı oğulları ... ve ...'ın kaldığı, mirasbırakanın 672 ada 756 parsel sayılı taşınmazını 03.08.2005 tarihinde davalı oğullarına 1/2'şer pay olarak satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.