muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9616, Karar No: 2023/208, Tarih: 17.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9616 E.  ,  2023/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava ve cevaba cevap dilekçesinde; kadın eşin tartışma çıkararak kendisine, eşine ve ev eşyalarına zarar verdiğini, birden fazla kez intihara kalkıştığını, erkeği mesleğinden attırmakla tehdit ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, eşine ve ailesine hakaret ettiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına ve kadın lehine 100.000 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; erkek eşin fiziksel şiddet uyguladığını, gelirini sakladığını, ailesine gizlice para gönderdiğini, ailesinin etkisinde kaldığını, dava dilekçesi ekindeki mesajların kusurlu davranışlara tepkisel olarak gönderildiğini, kadının eşinin omuzunu ısırıp kollarını çizmesinin şakalaşma sonucu olduğunu, eşine olan ilgisizliğinin sadakatsizlik şüphesi uyandırdığını, evin kilidini değiştirdiğini ve hakaret ettiğini iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşine şiddet uygulayan, ağır hakaretler eden, kendine ve evdeki eşyalara zarar veren, intihar girişiminde bulunan kadının ağır; eşine verdiği sözü tutmayan ve evin kilidini değiştiren erkeğin az kusurlu olduğu gerekçesi ile erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, aylık 300,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine ve 10.000 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadın eşin kusurlarının ispatlanmadığını, erkek eşin tam kusurlu olduğunu, delillerinin eksik toplandığını, telefon kayıtlarının getirilmediğini iddia ederek davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın aleyhe hükmedilen manevî tazminat ve tedbir nafakası miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadın eşin kusurlarının ispatlanmadığını, erkek eşin tam kusurlu olduğunu, delillerinin eksik toplandığını, telefon kayıtlarının getirilmediğini iddia ederek davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın aleyhe hükmedilen manevî tazminat ve tedbir nafakası miktarı yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık erkeğin açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkân vermeyecek derecede geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik varsa kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulünün doğru olup olmadığı, erkek lehine manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, erkek lehine manevî tazminat koşulları varsa miktarının ve kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası miktarının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle her ne kadar kadın tarafından dilekçeler aşamasında telefon kayıtlarına dayanılmış ise de; kadının delil listesinde telefon kayıtlarına yer verilmediği, yargılama sırasında eksik inceleme yönünde bir itirazının bulunmadığı bu nedenle telefon kayıtlarının getirtilmemesinin eksik inceleme olarak nitelendirilemeyeceğinin anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1775, Karar No: 2011/2128, Tarih: 04.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1775 E.  ,  2011/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davaya konu 105 ada 34 parsel sayılı 5358,38 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının kabulüne, dava konusu taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, dayanılan kayıtların dava ve temyize konu taşınmazlara ait olduğunu ispatlayamamıştır. Öte yandan dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Dava konusu taşınmazın sınırında bulunan ve mera olarak sınırlandırılan komşu taşınmaz arasında ayırıcı unsur olarak doğal ya da yapay bir sınır bulunmadığından davaya konu taşınmazın meraya elatılarak kazanıldığının kabulü gerekir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tarafların temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davalıdan alınmasına, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6111, Karar No: 2014/9526, Tarih: 21.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6111 E.  ,  2014/9526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2014 (Pzt.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden ...'ın 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK m.299). 06.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/11053, Karar No: 2015/5857, Tarih: 30.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/11053 E.  ,  2015/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi: gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışırken işe ilk girdiğinde günlük ücretinin 31.00 TL olduğunu, Sendikaya üye olarak 2005 Mart ayında TİS’den yararlanmaya başladığını ancak günlük yevmiye ücretinin düştüğünü bildirerek fark alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının kendi rızası ile Sendikaya üye olduğunu ücretinin işverenin tek yanlı iradesi ile değil sendika ile yapılan TİS'ne uygun olarak belirlendiğini, bu konuda sorumluluklarının olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının yevmiyesinin düşürülmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının işe başladığı Aralık 2004 tarihinde aylık brüt ücreti 876,00 TL dir. Davacı sendikaya üye olmuş üyelik işverene 28.02.2005 tarihinde bildirilmiştir. Davacının işe girerken imzaladığı iş akdinin 6. Maddesinde “İşçi 876.000.OOO TL/Gün-YTL/Gün ücret ile işe alınmayı ve sendikaya üye olduktan sonra mer'i sözleşmeye göre sendikaya üye olduğunun işverene bildirdiği tarihteki görevinin karşılığı bulunan 29.200.000.TL/ gün-YTL/Gün yevmiye ile çalışmayı kabul eder.” hükmünün bulunduğu görülmektedir. İş sözleşmesinin bu hükmüyle, işçinin ilk işe girişinde sendikaya üye olması ve sendika ile davalı işveren arasında bağıtlanan TİS kapsamına girmesi durumunda alacağı ücret bildirilerek bu ücrete ilişkin rızası alınmıştır. Bu nedenle davacının sendika üyesi olduktan sonra işverence günlük ücretinin kendi rızası olmadan düşürüldüğü yolundaki iddiası yerinde değildir. İşçi, işverene bu konudaki rızasını ilk sözleşmenin imzalanması sırasında vermiştir. Davacının ücret farkı talep etme hakkı bulunmadığı halde mahkemece bu husus gözden kaçırılarak davanın kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinin yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14710, Karar No: 2015/12316, Tarih: 08.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/14710 E.  ,  2015/12316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılardan ... vekilince duruşmalı, davalılardan .... vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan ... vek.Av. ... gelmiş, davacı ve diğer davalı tarafından kimse gelmemiş olduğundan, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, üreticisi davalı .... olan otobüsü müvekkilinin yetkili satıcı olan davalı ....'den satın aldığını, ilk yağmurlarla birlikte karoserin çeşitli yerlerinden su almaya başladığı gibi araç direksiyonunda ve ön takımda arızalar oluştuğunu, yetkili servis olan diğer davalı ....'nin onarımlarına rağmen arızaların giderilemediğini, ayıpların üretim hatasından kaynaklandığını belirterek, aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 10.02.2011 günlü ıslah dilekçesi ile sözleşmeden dönüldüğünü araç bedeli olan 180.000,00 TL'nin ödeme tarihi 17.10.2007'den işleyecek ticari faizi ile davalılar .... ve ....'den tahsiline, aracın davalı yana iadesine karar verilmesini istemiş, 10.03.2011 günlü oturumda davalılardan .... yönünden davayı takip etmediğini beyan etmiştir.

Davalı .... vekili, aracın ayıplı olmadığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, kullanıma bağlı arızalar olduğunu, üretimden kaynaklanan arızalardan satıcı olan müvekkilinin sorumlu olmayacağını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda bilirkişiler raporu ve toplanan delillere göre, aracın imalattan kaynaklanan gizli ayıplı olduğu, ayıptan garanti belgesi düzenleyen davalı ... ile satıcı .... sorumlu olduğu, ayıba karşı hakların garanti süresi içinde davanın açılarak ve süresinde ayıp ihbarında bulunularak kullanıldığı, davacının ayıba bağlı haklardan satım bedelinin iadesini talep edebileceği, ancak bu bedelden kullanım menfaatlerinin tenzili gerektiği gerekçeleriyle, davanın davalılar .... ve .... yönünden kısmen kabulüne, 108.034,12 TL alacağın aracın davalılara teslim tarihinden işleyecek avans faizi ile adı geçen davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı .... hakkındaki davanın 10.03.2011 günlü oturumda takipsiz bırakılıp yasal süresinde yenilenmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş,hüküm davalı .... ile davalı .... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... vekili ile .... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına,08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9759, Karar No: 2014/13094, Tarih: 01.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9759 E.  ,  2014/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI ADAYI : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesi ile Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

... 12.Sulh Mahkemesince kısıtlı adayının “......”adresinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise;kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “......” adresinde geçici sürelerde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından,Koluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... Mahallesi ....Sokak No:.../...”adresinde geçici olarak kaldığının bildirildiği, mernis kaydına göre kısıtlı adayının “... Mahallesi.........Sokak No:... İç Kapı No......” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... 12.Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16165, Karar No: 2015/12821, Tarih: 11.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16165 E.  ,  2015/12821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/465-2014/212

Davacı O.. M.. vekili Avukat M.. E.. D.. tarafından, davalı Y.. O.. aleyhine 06/11/2013 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı O..M.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18280, Karar No: 2017/8602, Tarih: 31.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18280 E.  ,  2017/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket tarafından faturalarda haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, PSH, iletim, sayaç okuma ve dağıtım bedeli tahakkuk ettirildiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacıdan haksız tahsil edilen bedellere ilişkin, bedellerin bilirkişi marifetiyle tespiti ile, tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere şimdilik 1.000,00TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 22.04.2016 tarihli dilekçe ile talebini 39.117,50 TL'ye arttırmıştır.

Davalı özetle; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 1.000,00 TL'nin dava tarihi olan 15/01/2015 tarihinden 38.117,52 TL'nin ıslah tarihi olan 26/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.