muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/25061, Karar No: 2019/20182, Tarih: 04.11.2019

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/884, Karar No: 2016/7153, Tarih: 31.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/884 E.  ,  2016/7153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sırf saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımaktan 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinden cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; Van Kriminal Jandarma Laboratuarının 13.09.2012 tarihli ekspertiz raporuna göre, imal durumu, tip ve nitelikleri itibariyle 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği olmayan suça konu bıçağı suça sürüklenen çocuğun sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyıp taşımadığı tartışılma- dan, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9313, Karar No: 2014/3818, Tarih: 15.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9313 E.  ,  2014/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2009

NUMARASI : 2008/867-2009/761

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı müflisin müvekkili bankaya devrolunan T... A.Ş.'deki hesabı üzerinden çek karneleri aldığını ancak 9 adet çek yaprağının iade edilmemesinden dolayı her bir çek yaprağı için 60 TL olmak üçere 540 TL risklerinin devam ettiğini, müflisin müvekkili bankaya devrolunan E.. Bank A.Ş.'deki hesabından aldığı 12 adet çek yaprağını iade etmediğini, her bir çek yaprağı için 60,00 TL'dan olmak üzere 720,00 TL risklerinin devam ettiğini, ayrıca müflis şirketin kefalet borcuyla ilgili olarak dava dışı P...-Set Tıbbi Teknik Mal.San.Tic.Ltd.Şti. İle müvekkili şirket bünyesinde devren birleştirilen T.. A.Ş. arasında genel kredi sözleşmeleri imzalandığını, bu sözleşmelere istinaden kredi kullandırıldığını, davalı müflis şirketin kredi sözleşmelerine müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, borçlular aleyhine icra takibine geçildiğini, iflas tarihi olan 20.11.2007 tarihi itibariyle icra dosyasından yaptırılan kapak hesabına göre riskin 154.990,50 TL olduğunu ileri sürerek müflisin asaleten riskleri olarak müflis firmaya verilen ancak henüz iade edilmemiş olan 21 adet çek yaprağı bedeli olan 1.260,00 TL'nın yine müflisin kefaleten riski olarak 154.990,50 TL nakti alacaklarının müflisin kefili olduğu P..-Set firmasına verilen ancak henüz müvekkili bankaya iade edilmemiş olan 5 adet çek yaprağı bedeli olan 300,00 TL'nin, banka adına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idare memuru, dava süresinde değilse reddi gerektiği, şirket defterlerinin incelenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı iflas idare memuru, dava süresinde değilse reddi gerektiği, şirket defterlerinin incelenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, İİK'nın 197. maddesine göre şarta bağlı alacakların masaya kaydı gerektiği, çek yaprakları için bankaca verilen asgari ödeme teminatı doğrultusunda henüz bir ödeme yapılmamış olmakla birlikte davacının bu konuda riskinin mevcut olduğu, toplam 1.560,00 TL şarta bağlı alacağın mevcut bulunduğu, davacı bankanın, davalı müflisin kefil olduğu kredi borcu nedeniyle iflas tarihi itibariyle icra takip masrafları da dahil olmak üzere 151,651,39 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı müflisin İstanbul 3. İcra Müdürlüğüne ait 2006/16774 Esas sayılı takibinde asıl borçlu ile diğer kefillerle birlikte sorumlu bulunduğu, feri ve giderleriyle birlikte hesaplanan 151,651,39 TL davacı alacağının davalı müflis şirket iflas masasına kayıt ve kabulüne, müflis davalının asaleten 1.260,00 TL ve dava dışı P...-Set Tıb.Mal...San.Tic.Ltd.Şti.'ne müteselsil kefaleti nedeniyle 300 TL olmak üzere toplam 1.560,00 TL'den ibaret taliki şarta bağlı davacı alacağının, 3167 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereği bu kapsamdaki 26 adet çek yaprağı için kısmı ödeme yapılması ile gerçekleşecek taliki şarta bağlı bu alacağın davalı şirketin iflas masasına kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafınca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13402, Karar No: 2022/5548, Tarih: 31.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/13402 E.  ,  2022/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin: 2008 takvim yılı yönünden 26.01.2009 ve 2009 takvim yılı yönünden 25.06.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22913, Karar No: 2013/23922, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/22913 E.  ,  2013/23922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem Toplu ... Sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8720, Karar No: 2009/1129, Tarih: 04.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8720 E.  ,  2009/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 4.5.1992 tarihinde Noterden yaptıkları sözleşme ile davalının 84 adet kayın ağacını satmayı üstlendiğini, ağaçların bedelini alan davalının ağaçları teslim etmediğini,sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle ayrıca zarara uğradığını belirterek 84 adet kayın ağacının aynen teslimini, olmaz ise raiç değerlerinden şimdilik 10.000,00 YTL nin tahsilini istemiş, 10.5.2002 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini artırarak toplam 100.000,00 YTL ‘nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davaya konu 4.5.1992 tarihli sözleşmedeki 84 adet kayın ağacının rayiç bedeli olan 13.402,40 YTL'nın ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2—Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;Davacı dava dilekçesinde teslim edilmeyen kayın ağaçları bedeli olarak 10.000.00 YTL ile musbet zarar olarak 1.000.00 YTL’nın dava tarihinden yasal faizi ile tahsilini istemiş 10.05.2002 tarihinde davayı ıslah edip harcını da yatırarak tazminat talebini 100.000,00.YTL’na çıkarmış ve mahkemece de davanın bilirkişi raporu doğrultusunda 13402,40 YTL bedel üzerinden ıslah tarihinden itibaren faizi yürütülerek dava kısmen kabul edilmiştir. Davalı 10.000.00 YTL asıl alacak için dava ile birlikte temerüde düşmüştür. Davacı bu bölüm için dava tarihinden faiz isteyebilir. Islah edilen bölüm için ise ıslah tarihinden faiz isteyebilir. Bu durumda ıslahla artırılan kısım için ıslah tarihi 10.05.2002 tarihinden itibaren başlayacak yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken alacağın tamamına ıslah tarihinden itibaren yasal faizi yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince temyiz olunan kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 1. bendindeki “ıslah tarihinden itibaren “ ibaresinin silinerek, yerine “10.000 YTL’nın dava tarihi olan 1.2.2002 tarihinden, 3402 YTL’nın ıslah tarihi olan 10.5.2002 tarihinden “ibarelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 14,00 TL peşin alınan temyiz harcının davacıya iadesine, 543,00 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, 4.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15421, Karar No: 2019/2411, Tarih: 14.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15421 E.  ,  2019/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

SGK Başkanlığı adına Av. ... ile ... İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti. aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 13.06.2013 günlü ve 2010/129-2013/304 sayılı hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti. vekili tarafından 23.07.2013 tarihinde sunulan temyiz dilekçesiyle beraber maktu temyiz harcının yatırıldığı, eksik olan 13,00 TL nisbi temyiz harcının yatırılması konulu 29.07.2013 tarihli muhtıranın tebliğine karar verildiği ve mahkemece eksik temyiz harcının süresi içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle 13.08.2013 tarihinde verilen ek kararla davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti'nin temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, ancak muhtıranın ve ek kararın davalı şirkete usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağına ilişkin muhtıranın ve buna ilişkin verilen ek kararın usulünce davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ye tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/130, Karar No: 2018/6300, Tarih: 03.07.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/130 E.  ,  2018/6300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya ödenmeyen 2011/Mayıs-2015/Şubat arası aylıkların toplamı olan 22.510,92 TL’nin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine ilamında belirttiği gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen 28.02.2007 tarihinde boşanma kararı verilen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesildiği ve 01.08.2008-31.05.2011 tarih aralığında ödenmiş olan aylıkların tahsili için kurum tarafından davacıya borç bildirim belgesi gönderildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

5510 sayılı Kanunun, Kurumun denetleme ve kontrol yetkisi başlığını taşıyan 59. maddesinde, "Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin işlemlerin denetimi, Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eliyle yürütülür. Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece 31.05.2016 tarihli bozma ilamına uyulmuş ancak bozma ilamında belirtilen fiilen birlikte yaşama olgusunun varlığının ve yokluğunun tespiti için yol gösterici hususlar tam olarak yerine getirilmeksizin eksik inceleme sonucu karar verilmiştir.

Mahkemece 31.05.2016 tarihli bozma ilamına uyulmuş ancak bozma ilamında belirtilen fiilen birlikte yaşama olgusunun varlığının ve yokluğunun tespiti için yol gösterici hususlar tam olarak yerine getirilmeksizin eksik inceleme sonucu karar verilmiştir.

Mahkemece anılan bozma ilamındaki hususlarla birlikte, davacı ... ve boşandığı eş ...’ün, çalıştıkları işyeri dosyalarında bulunan şahısların bildirdikleri adresler sorulmalı, davacı ve boşandığı eşinin ikamet adresi olarak görülen adreslerde uyuşmazlık konusu dönem için geniş kapsamlı ... Komutanlığı araştırması yapılmalı, araştırma sonucu yakın ve durumu bilebilecek durumdaki komşular tespit edilerek anılan döneme ilişkin beyanları alınmalı, özellikle davacının boşandığı eş ...ve kızı ...’ın birlikte yaşadığı iddia edilen apartmandaki davacı ...’un daire 3’te ikamet ettiğini doğrulayan 4 nolu daire sakinleri dinlenilmeli, ayrıca ihbar yaptığı belirtilen davacının üvey annesi ...’nun bilgisine başvurularak beyanı alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11102, Karar No: 2019/14004, Tarih: 03.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/11102 E.  ,  2019/14004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 01/07/2019 tarihli ve 2018/12529 Esas - 2019/11569 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 01.7.2019 tarih ve 2018/12529 E. - 2019/11569 K. sayılı onama ilamında yazılı “borçlunun 09/06/2014 tarihinde kısmi ödeme olarak Vakıfbank aracılığı ile kısmi ödemede bulunduğu, bu tarihte dikkate alındığında şikayet süresinde değildir.” ibaresinin maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmakla birlikte, alacaklı tarafından ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/285 Esas sayılı dosyasında açılan davaya ait dava dilekçesinde şikayete konu takipten bahsedildiği ve bu dava dilekçesinin borçluya 26.6.2014 tarihinde tebliğ edildiği görülmekle, şikayete konu takibe en geç bu tarihte ıttıla eden borçlunun, 04.11.2014’te icra mahkemesine yaptığı usulsüz tebligat şikayetinin sürede olmadığı anlaşılmaktadır.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında istek yerinde görülmediği gibi, HUMK'nin 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından karar düzeltme isteminin İİK'nin 366. ve HUMK'nin 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 370,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 92,50 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 03/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23158, Karar No: 2014/18684, Tarih: 01.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23158 E.  ,  2014/18684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmün 1-A numaralı bendinde 5237 sayılı TCK'nın 165/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 200 gün adli para cezası belirlenmesine rağmen hükmün B bendinde 300 gün adli para cezasının aynı yasanın 52/2 maddesi uyarınca günü 20 TL'den 6000 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar verilmişse de hükmün D bendinde sonuç cezanın 1 yıl hapis ve 4000 TL adli para cezası olarak doğru belirlenmiş olması karşısında; belirtilen yanlışlık, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8156, Karar No: 2012/834, Tarih: 25.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/8156 E.  ,  2012/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanık ... kolluk görevlileri tarafından yakalandığında üzerinde ele geçirilen ... isimli kişiye ait Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenmiş sporcu lisansı kimliğin kendisine ait olduğunu söyleyip kendisini bu kimlik bilgilerine göre tanıtarak hakkında olay, geçici muhafaza altına alma, güvenlik üst yoklaması ve teslim tutanağı, sanık karar takip formu, ve ifadesini verdiği, emniyette şüphe üzerine şahsın Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğünce yapılan parmak izi araştırmasında gerçek isminin ... olduğu tespit edildiği görülmekle, ...' ın gerçek kişi olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre, adı geçen kişinin gerçek kişi olduğu saptandığı takdirde hükümlünün eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 267/1. maddesine uyan suçu oluşturacağı; adı geçen kişinin gerçek kişi olmadığı saptandığı takdirde ise hükümlünün eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 206/1. maddesine uyan suçu oluşturacağından sanık hakkında, bu maddeler uyarınca zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, İstanbul 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.07.2003 gün ve 2001/794-2003/677 sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...' nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.