muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/452, Karar No: 2011/3459, Tarih: 29.03.2011

**20. Hukuk Dairesi         2011/452 E.  ,  2011/3459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2009/8006-9989 sayılı bozma kararında özetle; “Bu parselin davalılar adına tarla olarak tespit edildiği, yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi beyanından, önceden kullanıldığı-son yıllarda otunun biçilerek kullanıldığının belirtildiği, taşınmazın zilyetlik durumuna ilişkin tanıklar dinlenmediği, ziraat mühendisi bilirkişi raporuna göre % 15-25 eğimli, öncesi tarım arazisi, son yıllarda otunun biçilerek kullanılan yer olduğunun belirtildiği, taşınmaza komşu 8 ve 10 sayılı parselin halen davalı oldukları, bu parsellerin dava dosyalarının getirtilip incelenmediği, ayrıca yakında orman bulunmasına rağmen bu parsel yönünden hiç orman araştırması yapılmadığı anlaşılmaktadır. Temyize konu taşınmazın kişiler adına tescile karar verilebilmesi için orman sayılmayan ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olması gerekir.

O halde; dava konusu taşınmazın orman sayılmayan ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile M.Y.’nın 713. maddesine dayanılarak açılan davalarda dava tarihinden, kadastro tespitine itiraz davalarında ise tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler Ziraat Fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir Harita-Kadastro (Jeodezi ve Fotogrametri) mühendisi ile bir yüksek orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar-ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu

taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olması veya kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ya da orman ve arazi kadastrosunun yapılıp kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 20 yıldan fazla süre geçmesi o yerin kişiler adına tescili için yeterli olamayacağından 3402 sayılı yasanın 14 ve 17.maddelerinde belirtilen bütün koşulların araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın reddi ile dava konusu 111 ada 9 sayılı parselinin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 29/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/830, Karar No: 2021/2338, Tarih: 16.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/830 E.  ,  2021/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazlardan 177, 178 ve 402 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki muhtelif sayı ve türdeki ağaçlar ile yapıların vekil edeni ... tarafından, 160 parsel üzerindeki yapı ve ağaçların vekil edeni ... ve yine 405 ve 406 parsel üzerindeki yapı ve ağaçların vekil edeni ... tarafından yapıldığını, her türlü emek ve masrafın vekil edenlerince karşılandığını belirterek, dava konusu muhdesatların vekil edenleri adına tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir

Mahkemece, ilk hükümle, davanın kısmen kabulü ile 177, 178 ve 402 parseller üzerinde bulunan muhtelif sayıdaki ağaçlar ile 177 ve 178 parseller üzerinde bulunan binanın davacı ... tarafından yapıldığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacılar ... ve ...'in açmış oldukları davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekilince temyiz edilmesine üzerine, Dairemizin 26.04.2017 tarihli ve 2015/4637 Esas 2017/6319 Karar sayılı ilamı ile, 402 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak 21.10.2014 tarihinde sunulan fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen rapor ve ekindeki krokiye göre yapının bir bölümünün (kırmızı boyalı) 402 parsel içinde kaldığı, kalan bölümünün 402 parsel dışında kalmasının yapıya ilişkin talebin tamamen reddini haklı göstermeyeceği dosya içeriğine, toplanan delillere, tanıkların beyanlarına göre belirtilen krokide kırmızı ile boyalı olup 402 parsel içinde kalan 55.94 m2'lik kısmın davacılardan ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerektiği, ayrıca davalı kendisini vekil ile temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davanın kısmen kabul kısmen ret ile sonuçlanmasına rağmen davacılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin de doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemesince bozmaya uyma kararı verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile, dava konusu taşınmazlardan 177 parsel üzerinde bulunan 2 adet kayısı ağacı, 1 adet incir ağacı ve 2 adet bağın, 178 parsel üzerinde bulunan 1 adet dut ağacı, 1 adet incir ağacı, 1 adet kayısı ağacının, 402 parsel üzerinde bulunan 10 adet zeytin ağacı, 1 adet dut ağacının, 177 ve 178 parsel üzerinde bulunan fen bilirkişisi ...'in 21.10.2014 havale tarihli raporu ve eki krokisinde kırmızı ve yeşil renk ile gösterilen 184,01 m²'lik binanın, fen bilirkişisi ...'in 21/10/2014 havale tarihli raporu ve eki krokisinde kırmızı, yeşil, mavi ve kahverengi renk ile gösterilen binanın 402 parsel üzerinde bulunan 55,94 m²'lik kısmının davacı ...'e aidiyetinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... ve ...'in davalarının hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhdesatın mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce de muhdesatın taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez.

Bu durumda, taşınmazlar üzerindeki muhdesatların davacı tarafında yapıldığının tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, Mahkemece muhdesatların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1.bendinin HUMK'un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu durumda, taşınmazlar üzerindeki muhdesatların davacı tarafında yapıldığının tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, Mahkemece muhdesatların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1.bendinin HUMK'un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme hükmünün 1. fıkrasındaki ''.... davacı ...’e aidiyetinin tespitine....'' ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine “....davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine....” ifadelerinin yazılmasına 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’un 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1150, Karar No: 2012/4502, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1150 E.  ,  2012/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı vekili, davalı asıl işveren ...A.Ş.'nin alt işvereni ...  Ltd. Şti.'nin işçisi olarak çalışan davacının Nakliyat İş Sendikası üyesi olduğunu, anılan sendika ile .... Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihli toplu  iş sözleşmesinin imzalandığını, uzun yıllardan beri süre gelen asıl işveren alt işveren ilişkisinin, alt işverenin sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalayacağını öğrenen davalı ...A.Ş. tarafından 2008 yılında yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, 15.03.2007 -14.03.2009 dönemi için yürürlüğe konulan  toplu iş sözleşmesinde 300,00 TL seyyanen zam, dört aylık ücret tutarında ikramiye ve aylık 100,00 TL yakacak yardımına yer verildiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi uyarınca davalı Arçelik A.Ş.'nin toplu iş sözleşmesinde öngörülen haklardan sorumlu olduğunu, buna göre 15.03.2007-31.12.2007 dönemi 9,5 ay için toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret, ikramiye ve yakacak yardımı fark alacağının en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğini, kesinleşen işe iade kararı uyarınca dört aylık hizmet süresinin eklenmesi suretiyle, davacının işe başlatılamadığı tarih itibariyle fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, çalıştırılmayan süreye ilişkin dört ayla sınırlı fark ücret ve diğer haklar, oniki aylık ücret tutarındaki sendikal tazminat fark alacaklarının bulunduğu belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak toplam 1.000,00 TL'nın faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm halini alan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin kararına göre davacının dava dışı ... Ltd. Şti.'nin işçisi olmayıp, davalı ....A.Ş.'nin işçisi olduğu, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı .... Ltd. Şti.'nin ile Nakliyat İş Sendikası arasında yapıldığı, ... A.Ş.'nin iş yerlerinde bu sendikanın yetkili olmayıp, başka bir sendikanın yetkili olduğu, ayrıca davalı şirketin bağlı olduğu iş kolunun da farklı olduğu, davacının Nakliyat İş Sendikası ile yapılan toplu iş sözleşmesinin ve bu iş kolunda çalışan bir işçisi de olmadığından, bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı ...A.Ş. ile dava dışı alt işveren Yıldıran İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti.'nin arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş işe iade davası ile sabittir. Davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ....Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlüktedir. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nda kabul edilen temel esaslara  uygun görülmektedir. Ancak, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekmektedir. Öte yandan, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmaması esastır. Bu durumda, davacının, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ... Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı açıktır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23998, Karar No: 2017/35885, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23998 E.  ,  2017/35885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42501, Karar No: 2022/15821, Tarih: 10.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/42501 E.  ,  2022/15821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan da dava açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, mahallinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1)2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan düşme hükmünün incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 2009 yılında sahte fatura kullanma suçu için 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden; 2010 yılında sahte fatura kullanma suçu için 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 30.06.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md.Y. ...
Yargıtay — Esas No: 2007/15107, Karar No: 2007/18096, Tarih: 08.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15107 E.  ,  2007/18096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), davacıdan 13.10 YTL onama harcı alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 08.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16476, Karar No: 2011/28671, Tarih: 17.11.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/16476 E.  ,  2011/28671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, Kasten yaralama, Mala zarar verme

Hüküm : 1- 5237 sayılı TCK'nın 125/1, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, (1800 TL adli para cezası)

2- 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet(2400 TL adli para cezası)

3- 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2400 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin olarak;

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

a) Mala zarar verme suçuna ilişkin hüküm kurulurken TCK'nın "151/1" maddesi yerine "155/1" olarak yazılması,

b) Her iki suç yönünden hükmedilen gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulamaya ilişkin kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

c) Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçların niteliği, hükmolunan cezaların tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adlı sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı hükmün BOZULMASINA, 17.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15949, Karar No: 2011/1070, Tarih: 21.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/15949 E.  ,  2011/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : Berna (Nar) BİNGÖL

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 157, 52/2.maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 50.000 YTL adli para cezası ile cezalandırılması, 52/4 maddesi gereğince taksit uygulanması

1- Hükümlü müdafiinin 25.12.2008 havale tarihli “bozma ilamına karşı beyanda bulunmak için müvekkili ile görüşmek üzere süre verilmesi ve mesleki mazeretinin kabulünü” talep ettiği dilekçesi ile duruşmaya katılamayacağına dair geçerli mazeret dilekçesi verdiği anlaşılmakla, mazeretin kabulü ile duruşmanın başka bir güne ertelenmesi gerekirken talep hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmeden hükümlünün de diyecekleri sorulmadan savunma hakkının kısıtlanması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı gibi, kararın kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olduğu kabul olunan 5237 sayılı yasaya göre yeniden kurulan mahkumiyet hükmünün gerekçesinde; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 Sayılı CMK. nun 230 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması, Ceza Muhakemesi Kanununa göre hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, nitelendirilmesi, savunmada ileri sürülen hususlar ve 232/6. maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulması, yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan geçerliliği sona eren ve mahkemece iptaline karar verilen önceki karara atıf yapılmasıyla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.