muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6110, Karar No: 2017/4735, Tarih: 06.11.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/6110 E.  ,  2017/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sırasında mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Küçükçekmece Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2015 tarihli ve 2014/536 esas, 2015/163 sayılı kararını müteakip, dosyanın gönderildiği Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince verilen 16/04/2015 tarihli ve 2015/158 esas, 2015/63 sayılı görevsizlik kararı üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın tevdi edildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen, Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin, 21/04/2015 tarihli ve 2015/286 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun

hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca kararın verildiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." şeklindeki düzenlemeler karşısında, merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 17/10/2017 gün ve 94660652-105-34-10030-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2015 tarihli ve 2015/286 Değişik iş sayılı Kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4915, Karar No: 2010/2310, Tarih: 16.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4915 E.  ,  2010/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili Yasemine’ ait aracın müvekkili ... kullanımında iken meydana gelen kazada aracın tamamen hasar gördüğünü ve ...’in yaralandığını, aracın davalı tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalandığını, ancak davalının araç hasarını ve tedavi giderini ödemediğini ileri sürerek, anılan talepler yönünden başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın alkolün etkisi ile gerçekleştiğini, zararın teminat dışı olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın münhasıran sürücünün alkollü olması nedeniyle meydana geldiğini, ayrıca tedavi gideri talep eden araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davacıya ait aracın davalı şirket nezdinde kasko poliçesi ile sigortalı olduğu ve dava dışı ... Şubesi'nin dain ve mürtehin olarak poliçede gösterildiği

anlaşılmakla, sigortalı araç üzerinde dain ve mürtehinin de menfaati bulunduğundan hasar tazminatını talep etmeye hakkı bulunmaktadır, bu nedenle sigortalının talep ettiği tazminat dain ve mürtehinin muvafakati olmadan ödenemez. Buna göre, dain ve mürtehinin davaya muvafakati alınmalıdır. Somut uyuşmazlıkta dain mürtehin olan bankanın, davaya muvafatini kredi borcunun ödenmesi koşulu ile vermiş olduğunu bildirmesi karşısında davaya açık muvafakatinin olduğu kabul edilemez. Mahkemece dain mürtehin bankaya davaya açık muvafakati olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de, davalı ... şirketi aynı zamanda ihtiyari mali sorumluluk sigortasıdır. Davacı ... sigortalı aracın sürücüsü olup, tam kusurlu eylemi ile neden olduğu kaza sonucunda yaralanması nedeniyle talep ettiği tedavi gideri İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın 3-b maddesi uyarınca teminat dışı olup, mahkemece buna ilişkin istemin reddine karar verilmesi doğrudur.

Ancak, aracın uğradığı hasar nedeni ile sigorta ettiren davacı ... tarafından araç hasarına ilişkin kasko tazminatı istemi, sürücünün alkollü olması nedeni ile reddedilmiştir. Sürücünün alkollü olması zararın teminat dışı olduğunun kabulü için tek başına yeterli olmayıp, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmesi gerekir.

Ancak, aracın uğradığı hasar nedeni ile sigorta ettiren davacı ... tarafından araç hasarına ilişkin kasko tazminatı istemi, sürücünün alkollü olması nedeni ile reddedilmiştir. Sürücünün alkollü olması zararın teminat dışı olduğunun kabulü için tek başına yeterli olmayıp, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmesi gerekir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko sigortası Genel Şartlarının B.5.5 maddesinde; Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5. Maddesinde, taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Dosya kapsamında araların nöroloji uzmanı bilirkşinin de yer aldığı heyet tarafından düzenenen raporda da kazanın münhasıran sürücünün alkollü olmasının etkisi ile meydana geldiği belirtilmiş, mahkemece, özellikle araç sürücüsünün

aracı kullanırken bir an dalmış olduğunu ifade etmesinin alkollü olması ile bağlantısı olduğu kabul edilerek rapor benimsenmiş ve dava reddedilmiştir. Ne var ki, kaza sabah saatlerinde olup, sürücünün alkol düzeyi ölçüldüğü anda 0,22 promil, kaza saatinde de muhtemel 0,37 promil olarak belirlenmiştir. Alkol düzeyinin düşük olması da dikkate alındığında, sürücünün bir an dalmış olmasının alkol dışında bir etkenden de kaynaklanmış olabileceği de dikkate alınmalıdır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında mahkemece yapılacak iş; iki nöroloji doktoru ile İTÜ yada KTK Fen Heyetinden seçilecek bilirkişi kurulundan tüm deliller yeniden değerlendirilerek, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği, başka etkenlerin kazaya etkisinin olup olmadığı, konularında ayrıntılı, gerekçeli, denetime müsait rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının davacı ... yönünden kabulü ile hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 16.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9310, Karar No: 2018/4796, Tarih: 21.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9310 E.  ,  2018/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2006, 2007 takvim yıllarında işlenen suç hakkında; mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanık hakkında 2008 takvim yılında işlenen suç hakkında; mahkumiyet

1- Sanık hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline İADESİNE,

2- Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2008 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

b) Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, faturaları kullanan şirket yetkililerinin tanık olarak alınan beyanlarında sanığı tanımadıklarını bildirdikleri, sanığın, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortağı ve müdürü olduğunu, ancak şirketin yetkilisinin ... olduğunu ve bütün işlemleri ...’ın yaptığını, şirkette şoför olarak çalıştığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunması karşısında; suç konusu faturalardaki yazı ve imazların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

c) Kabule göre de;

aa) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde kendi içinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Kabule göre de;

aa) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde kendi içinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

bb) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18026, Karar No: 2017/37133, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18026 E.  ,  2017/37133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/399, Karar No: 2023/264, Tarih: 04.05.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/399 E.  ,  2023/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Cinsel saldırı suçundan sanık ...’in beraatine ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.10.2013 tarihli ve 501-363 sayılı hükmün, mağdure vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 23.09.2019 tarih ve 1156-11003 sayı ile; "Katılanın aşamalardaki ifadeleri ile iddiayı doğrular mahiyetteki 13.06.2011 tarihli genital muayene raporu, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında olay gecesi sanığın, evde birlikte alkol aldığı katılanın kıyafetlerini zorla çıkartarak parmağını vajinasına soktuğu anlaşıldığından, mevcut hâliyle eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilip ek savunma hakkı verilmek suretiyle bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmadan sonra yargılama yapan Yerel Mahkemece 17.09.2020 tarih ve 534-352 sayı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK’nın 102/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba, bu hükmün de sanık müdafisi ve katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 03.11.2021 tarih ve 19957-8829 sayı ile; "Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, iddiaları desteklemeyen tanık ifadeleri, intikalden sekiz gün sonra düzenlenen genital muayene raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın anılan suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 30.12.2021 tarih ve 118733 sayı ile; "...İddianame mağdurun soruşturma aşamasında verdiği ifadeye dayanılarak düzenlenmiş olup mağdurun anlatımı ile bire bir örtüşmektedir. Mağdur aşamalarda verdiği diğer ifadelerinde de benzer şekilde anlatımlarda bulunmuş olup, anlatımlar arasında uyumsuzluk yoktur.Sanık aşamalardaki savunmalarında mağduru darp ettiğini kabul etmekle birlikte cinsel saldırı da bulunmadığını savunmuştur.Olayın kısmen tanığı olan ... olayın başlangıcına,

... ise hemen sonrasına dair tanıklıkta bulunmuş olup, cinsel saldırı anına ilişkin ise sanık ... mağdurun anlatımları dışında bir tanık ifadesi yoktur.

... ise hemen sonrasına dair tanıklıkta bulunmuş olup, cinsel saldırı anına ilişkin ise sanık ... mağdurun anlatımları dışında bir tanık ifadesi yoktur.

Mağdurun ... Devlet Hastanesinde düzenlenen 05/06/2021 tarihli adli raporunda darp sonucu sağ orbitada hematom, sağ servkalde ekimoz, sol ayakta hassasiyet, sağ memede ısırığa bağlı diş izleri, karında travmaya bağlı hassasiyet bulunduğunu bildirildiği, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 05/07/2011 tarihli raporu ile bu yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

Mağdurun olay günü eskiden arkadaşlık ettiği sanıkla buluştuğu sanığın evinde onunla birlikte alkol aldığı, daha sonra ayrı yaşadıkları dönemde mağdurun arkadaşlık ettiği başka bir erkek yüzünden tartıştıkları ve mağduru bu nedenle darp ettiği tanık ...'ın anlatımı ile sabittir. Keza olay sonrası üzerinde sanığın tişört ve eşofmanı olduğu halde yaralı bir şekilde tanık ...'in evine sığınan mağdurun, sanığı getirdiği kendi kıyafetlerini burada giyerek evden ayrıldığı, akabinde polise giderek şikayetçi olduğu da sabittir. Mağdurun tutarlı anlatımlarında; tanık ...'ın evden ayrılmasını müteakip sanığın darbın etkisi ile direncinin kırılmasından faydalanarak, kıyafetlerini çıkarıp kendisi ile cinsel ilişkiye girmeye çalıştığını, ereksiyon olamayınca parmaklarını cinsel organına sokarak cinsel saldırı da bulunduğunu, sanığı cinsel ilişkiye gireceğini söyleyerek sakinleştirdiğini, lavaboya gitmek için müsaade aldığını ve sanığın kıyafetlerini giyerek kapıdan çıkıp aynı apartmanda oturan tanık ...'nin kapısını çaldığını beyan ettiği, bu beyanın olayın olayın öncesine ve sonrasına tanık olan ... ve ...'nin anlatımı ile de uyuştuğu, buna göre;

Mağdurun vücudundaki darp izlerinin olay öncesinde gerçekleşmesi mümkünse de memesindeki diş izi, mağdurun kıyafetlerini alamdan sanığın çıkardığı kıyafetleri giyerek evden kaçmış olması, sanığın daha sonra ...'in evine mağdurun kıyafetlerini getirmesi, mağdurun sutyeninin de olaydan sonra sanığın evinden kollukça teslim alınması, mağdurun sanığa suç atfında bulunmasını gerektirecek düzeyde taraflar arasında bir husumetin bulunmaması gözetildiğinde mağdurun beyanına itibar edilmesi gerektiği, sanığa atılı suçun bu nedenle sabit olduğu düşüncesine varılmış ve Yüksek Daire'nin bozma kararına itiraz etmek gerekmiştir..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 15.06.2022 tarih ve 29024-6133 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU