muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17237, Karar No: 2014/16923, Tarih: 11.09.2014

………………………

İfade eder.”

“ Yönetmelik” başlıklı 34. maddesinde;

“…………

h) Kanunun uygulanmasıyla ilgili diğer esas ve usulleri,Düzenleyen yönetmelikler Bakanlıkça hazırlanarak Resmî Gazetede yayımlanır.”

Hükümleri yer almaktadır.

11.06.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin:

“Tanımlar” başlıklı 4.maddesinde;

“……………..

ş) Kargo tasnif ve aktarma merkezi: Kargo taşımalarında indirme, bindirme, yükleme, boşaltma, aktarma, tasnif ve dağıtım hizmetlerinin yapıldığı yeri,

……………...

y) Mesleki yeterlilik: Karayolu taşımacılık faaliyetlerinin icrası ile ilgili eğitim, bilgi, beceri ve donanıma sahip olmayı,

z) Mesleki yeterlilik belgesi: İlgili mevzuatın bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerde bulunanlar için öngördüğü mesleki yeterlilik eğitimini alan ve/veya yapılacak olan sınavlarda başarılı olanlara verilen belgeyi,

aa) Mesleki yeterlilik eğitimi: Bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerle ilgili bir mesleki yeterliliğin kazandırılması amacıyla ilgili mevzuat çerçevesinde verilen eğitimi,

…………………

ıı) Sevk irsaliyesi: ... taşımalarda, gönderen tarafından gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen ve gönderenin beyanına dayanan ilgili mevzuat hükümleri uyarınca düzenlenen belgeyi,

…………………

tt) Taşıma senedi: Eşya ve kargo taşımalarında gönderen ile yetki belgesi sahibi arasında akdedilen, ilgili diğer mevzuat ve bu Yönetmelikle belirlenen bilgileri ihtiva eden sözleşme belgesi veya bu tür bir sözleşmede bulunması gereken bilgileri ihtiva etmesi halinde taşıma senedi yerine geçecek olan taşıma faturası, taşıma irsaliyesi veya irsaliyeli taşıma faturasını,

……………………

zz- ddd) Yetki belgesi: Bu Yönetmelik kapsamında bir faaliyette bulunacak gerçek ve tüzel kişilere çalışma izni veren ve Bakanlıkça düzenlenen belgeyi,

……………………………

İfade eder”,

“Taşıma işlerinde nitelikli ve yeterli personel istihdamı” başlıklı 34.maddesinde:

“(1) Yetki belgesi sahipleri, faaliyetleri süresince hizmetlerini yürütebilecek niteliklere sahip ve yeterli sayıda personel bulundurmakla yükümlüdürler.

(2) Yetki belgesi sahipleri, nitelikli ve yeterli sayıda personel istihdam etmemeleri durumunda doğacak her türlü zarardan sorumludurlar.”,

“Gönderenin, yolcunun, şoför ve diğer personelin sorumluluğu” başlıklı 45.maddesinde:

“……………..(2) Gönderen; eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine bildirmek zorundadır. Yanlış ve eksik bildirimlerden doğacak sorumluluk gönderene aittir. Yetki belgesi sahibi, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi halinde taşımayı yapmaz. Taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

(3) Gönderen; satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu gönderemez, yetki belgesi sahipleri de bunu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

(4) Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Kontrolle ilgili bir tutanak düzenlenir.”

Hükümleri bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler birlikte değerlendirildiğinde, karayoluyla yapılan insan, yük ve eşya/kargo taşımacılığına Kanun Koyucunun özel önem verdiği, bu nedenle konuya ilişkin olarak yasal ve idari ayrıntılı düzenlemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hükümlere göre:

Kargo göndericisi tarafından, yurt içi taşımalarda gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen bir belge (sevk irsaliyesi) düzenlenmesi gerekir.

Gönderen ile kargoyu telsim alan arasında “taşıma senedi” düzenlenir.

Kargo göndericisi, eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine(kargoyu kabul edecek görevliye) bildirmek zorundadır. Kargoyu kabul eden, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi veya kontrol ettiği bilgilerin yanlış ya da eksik olduğunu tespit ettiği takdirde kargoyu kabul etmemesi gerekir. Kabul edip taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

Yetki belgesi sahipleri satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Ancak eşya kolisinin aranması gerektiği takdirde 5271 sayılı CMK.nun aramaya ilişkin hükümlerine göre arama kararı alınması gerekir.

Görülmektedir ki, kargo işletmecisi (yetki belgesi sahibi) ve kargo işletmesinde çalışan kişilerin tek görevi mevzuata uygun kargo kabul etmektir.

Bu durum karşısında, göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargo eşyası içersinde kaçak eşya bulunması halinde bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gereçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1- Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2- Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

1- Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2- Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3-Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4-Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içersine bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanıklar hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açılıp mahkemecesince de,' 'sanıkların ısrarlı savunmalarında suçlamayı kabul etmedikleri, söz konusu kolinin kendi şubelerinden gönderildiğini ancak müşteri beyanına göre koliyi kabul ettiklerini, işlerinin yoğunluğu nedeni ile tüm kolilerin detaylı olarak kontrol edemediklerini, bu nedenle koli içerisinde sigara olduğunu bilmedikleri yönünde beyanlarda bulunduğu, bu beyan ve savunmaları aleyhine başkaca da tanık beyanı yada delil elde edilemediği, böylece atılı suçtan sanıkların cezalandırılmalarına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ‘’gerekçesiyle beraatlerine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı halde sanıklar tarafından mevzuata aykırı olarak kabul edildiği anlaşılmakta olup, sanık ... hakkında ayrıca daha önceden aynı suçu işlediğinden bahisle Dairemizin 2013/18111, 2013/17424, 2013/17787, 2013/18112, 2013/17149, 2013/17237, 2014/14783, 2014/15120, 2014/13435, 2014/11589 (... 1.Asliye Ceza Mahkemesine ait), 2014/14605 ve 2014/11819(... 1.Asliye Ceza Mahkemesine ait) esaslarına kayıtlı kamu davalarının açıldığı Dairemiz kayıtlarından tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında ,sanıkların içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediklerinin tespiti bakımından yukarda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak ve gerektiğinde sanık ... hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK'nın 43

maddesi hükümleri de gözetilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca her iki sanık hakkındaki hükmün BOZULMASINA, 11/09/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15511, Karar No: 2018/16906, Tarih: 25.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/15511 E.  ,  2018/16906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler açısından yapılan incelemede;

T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler açısından yapılan incelemede;

Ayrıntıları 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararında belirtildiği üzere, karar tarihinde, sanığın, UYAP sistemindeki tutukluluk bilgilerine göre başka suçtan tutuklu olduğu, Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan çıkış yaptığı ve Sincan 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna da giriş yaptığı tespit edilen ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...’ın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11038, Karar No: 2017/25578, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11038 E.  ,  2017/25578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17020, Karar No: 2011/5542, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/17020 E.  ,  2011/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı; Davalılar ile kendisine ait hisse oranı %50 olmak üzere kurulan muhasebe işletmesine ortak iken %50 hissesini davalılara 17.12.2000 tarihli sözlüakit ile devir ve temlik ettiğini, bunun karşılığında kendisine 7.200,00 TL ödeme yapıldığını ancak davalıların yapılan sözleşme gereğince 31.12.2000 tarihine kadar olan ... Vergi Dairesine ödenmesi gereken KDV, geçici vergi, gelir vergisi, damga vergisi, sigorta gibi bilumum bütün işletmeye ait borçları ödemeleri gerekirken ödemediklerini, borcun 8.225,00 TL’lik kısmını kendisinin ödemek zorunda kaldığını, daha sonra ise ödenen kısmın rücuen tahsili için davalılar aleyhine icra takibi yaptığını, davalıların haksız olarak takibe itiraz ettiklerini belirterek, itirazın iptali ile davalıların %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın Reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, Davalıların ... 1.İcra Müdürlüğünün 2007/1104 Esas sayılı icra dosyasına yapmış oldukları itirazın asıl alacak olan 8.225,00 TL yönünden iptaline, takibin devamına, belirtilen asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine, Davacının işlenmiş temerrüt faizine ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalılar ile uzun yıllardır sürdürdüğü ortaklık ilişkisini 17.12.2000 tarihli sözlü akit ile devir ettiğini, sözleşme gereğince davalıların bu ortaklıktan doğan vergi borçlarını ödemekle yükümlü oldukları ve fakat ödemedikleri için 2010/17020 2011/5542

Kendisinin ödemek zorunda kaldığını belirterek, ödediği bedelin rücuen tahsili için yaptığı takibe yapılan itirazın iptalini istemiştir. Davalılar ise; ortaklık ilişkisinin doğru olduğunu ancak 2000 yılının Mayıs ayında tarafların yeni bir ortaklık tesis ettiğini, tesis edilen bu yeni ortaklığın ise 17.12.2000 tarihli akit ile sona erdirildiğini, bu akitte yer alan hükümlerin ancak yeni dönemi kapsadığını, 17.12.2000 tarihli harici akit ile davacıya yapılan 7.200,00 TL nedeni ile vergi borçlarından sorumlu olmadıklarını ileri sürerek davanın reddini dilemişlerdir. Taraflar arasındaki ortaklık ilişkisi mahkemenin ve tarafların kabulünde olup, uyuşmazlık, davacı tarafça ödenen vergi borcundan kimlerin sorumlu olduğu noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; Dosya içerisinde bulunan Mal Müdürlüğüne ait yazıda; Davacı ile davalılar arasındaki ortaklığın 03.05.2000 tarihinde başladığı, 31.12.2000 tarihinde ise sona erdiği, ortaklık adına 5.246,04 TL borcun olduğu, Davacı ...'nun ise 01/01/1981 yılından 08/05/2000 yılına kadar şahsi faaliyet gösterdiği, davacıya ait vergi aslı ve gecikme zammı olarak toplam 10.554,21 TL borcunun olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında tanzim edilen 17.12.2000 tarihli işyeri devir sözleşmesinde "31.12.2000 tarihine kadar ki işletmenin borçlarının tamamı ... ve ... tarafından ödenecek, ...(Davacı) işletmenin hiçbir alacak ve borcuna karışmayacak” cümlesi yer almakla birlikte, bu ifade biçiminin, Davacının 1981 yılından itibaren doğmuş bulunan tüm vergi borçlarını kapsayacak şekilde yorumlanmasına olanak bulunmamaktadır. Zira B.K. 18. Maddesinde de açıkça ifade edildiği üzere; sözleşmenin şekil ve şartları belirlenirken akitte yer alan sözlere değil, tarafların gerçek iradelerinin ne olduğuna bakılmak gerekmektedir. Hal böyle olunca; anılan sözleşmedeki bu ifadenin, taraflarca 03.05.2000 tarihinde kurulan yeni dönemde doğmuş bulunan vergi v.b borçlarına ilişkin olduğu, davalıların yalnızca 03.05.2000-31.12.2000 tarihleri arasında doğan borçlardan sorumlu olduğu kabul edilerek, gerekirse ek bilirkişi raporu alınmak suretiyle alınacak raporun değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken sözleşmenin yorumunda yanılgıya düşülerek, Davacının sözleşme tarihine kadar doğmuş şahsi vergi borçlarından da davalıların sorumlu olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenler ile davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenler ile temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9816, Karar No: 2016/10658, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9816 E.  ,  2016/10658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Tüketici ve ... 3. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ayıplı konut satışı nedeniyle doğan zararın tazmini istemine ilişkindir.

... Tüketici Mahkemesince, 6502 sayılı Kanunun geçici 1. maddesindeki açık düzenlemeye göre 28/05/2014 tarihinden önce açılan davalarda görevli mahkemenin gönderme kararı veren mahkemeler olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) ise Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarih ve 170 sayılı kararı ile ... adliyesinde tüketici mahkemelerinin faaliyete geçirildiği, 6502 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin, yürürlükten kalkan 4077 sayılı Kanun uyarınca Tüketici Kanunu kapsamında olmayan ancak 6502 sayılı Kanunla tüketici kapsamına alınan davalarla ilgili düzenleme olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3. maddesinde "Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder." şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukukî işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için Kanunun amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukukî işlemin olması gerekir.

Somut olayda davacı, davalıdan satın aldığı taşınmazın çatı katındaki alçıpan tavanın ayıplı inşa edilmesi nedeniyle deforme olduğu, yağmur suyunu içeri aldığı ve çökme riski altına girdiğini ileri sürerek ayıplı imalatın giderilmesi için gereken masrafın davacıdan tahsilini istemiştir. Buna göre, davalının "satıcı" tanımına uyduğu, davacının tüketici olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacı, davalıdan satın aldığı taşınmazın çatı katındaki alçıpan tavanın ayıplı inşa edilmesi nedeniyle deforme olduğu, yağmur suyunu içeri aldığı ve çökme riski altına girdiğini ileri sürerek ayıplı imalatın giderilmesi için gereken masrafın davacıdan tahsilini istemiştir. Buna göre, davalının "satıcı" tanımına uyduğu, davacının tüketici olduğu anlaşılmaktadır.

6502 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinde “Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış davalar açıldıkları mahkemede görülmeye devam eder.” hükmü bulunmakta olup; eldeki dava, 6502 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce 12/11/2013 tarihinde açılmış ise de, taraflar arasındaki hukukî ilişki dava tarihinde yürürlükte olan 4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kalmaktadır.

Buna göre taraflar arasında 4077 sayılı Kanun kapsamında konut satışı ilişkisi bulunduğu anlaşılmış olup uyuşmazlığın ... Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2003, Karar No: 2024/3569, Tarih: 22.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2003 E.  ,  2024/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/976 E., 2023/1510 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Görele 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/9 E., 2023/242 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; dava konusu taşınmazların ikisinin tapulu olduğunu, kadastro işlemleri sırasında havadan tespitle orman olarak yazıldığını, bu durumdan mülk sahiplerinin haberi olmadığını, ... oğlu ... 'den bu arazilerin 4 bahçesini satın aldığını, taşınmazların orman olmadığını, taşınmazların yakınlarında orman bulunmadığını, yakacak olarak arazilerde tek tük kızılağaçlar olduğunu beyanla, tapulu taşınmazların tapu malikleri adına, tapusuz taşınmazların ise zilyetliklerinin üzerinden asır geçmesi nedeni ile zilyet sahipleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davacılar vekilince (hem asaleten hem vekaleten sıfatıyla) mazeret bildirmeksizin duruşmanın takip edilmemesi nedeniyle 29.03.2018 tarihli celsede dosyanın birinci kez işlemden kaldırıldığı, davacılar vekilince 03.04.2018 havale tarihli dilekçe ile dosyanın yenilendiği, yine davacılar vekilince mazeret bildirmeksizin duruşmanın takip edilmemesi nedeniyle 09.11.2018 tarihli celsede dosyanın ikinci kez işlemden kaldırıldığı, davacılar vekilince 20.11.2018 havale tarihli dilekçe ile dosyanın yenilendiği, yine davacı tarafça mazeret bildirmeksizin duruşmanın takip edilmemesi nedeniyle 16.07.2021 tarihli celsede dosyanın üçünçü kez işlemden kaldırıldığı, davacılar vekilince 16.07.2021 havale tarihli dilekçe ile dosyanın yenilendiği ve yargılamaya devam edildiği, davacılar vekilince (hem asaleten hem vekaleten sıfatıyla) dosyanın üç kez müracaata bırakıldığı anlaşıldığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)150/6 ncı maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.