muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18680, Karar No: 2015/20871, Tarih: 24.11.2015

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa’nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgâh senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; kontrol memurlarının tutanağının dayanağının çevresel araştırma olduğu, ancak kimlerle görüşüldüğü belirtilmediğinden içeriğinin soyut olduğu, davacı/karşı davalının ve eşinin mernis adreslerinin getirtilmediği, ve bu adreslerde araştırma yapılmadığı, resen tanık araştırılarak ifadelerinin alınmadığı, davacı/karşı davalı ile eşinin ihtilaflı dönemin tamamında mı yoksa bir kısmında mı birlikte yaşadıklarının anlaşılmadığı görülmüştür.

Somut olayda; kontrol memurlarının tutanağının dayanağının çevresel araştırma olduğu, ancak kimlerle görüşüldüğü belirtilmediğinden içeriğinin soyut olduğu, davacı/karşı davalının ve eşinin mernis adreslerinin getirtilmediği, ve bu adreslerde araştırma yapılmadığı, resen tanık araştırılarak ifadelerinin alınmadığı, davacı/karşı davalı ile eşinin ihtilaflı dönemin tamamında mı yoksa bir kısmında mı birlikte yaşadıklarının anlaşılmadığı görülmüştür.

Yapılacak iş; davacı/karşı davalı ile eşinin mernis adreslerini getirtmek, bu kişilerin ihtilaflı dönemdeki mernis ve seçim adresleri ile tespit edilen diğer adreslerinde resen araştırma yapmak, apartman görevlileri ve komşuları arasında tespit edilenleri dinlemek, idari soruşturma aşamasında tutulan 13.08.2012 tarihli tutanağı düzenleyen kontrol memurlarını hazır ederek tanık olarak ifadelerini almak, tutanak düzenlenirken kimlerle görüştüklerini açıklattırmak, buna göre davacı/karşı davalı ile eşinin ihtilaflı dönemin tamamında mı yoksa belirli dönemlerinde mi birlikte yaşadıklarını tespit etmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı/karşı davalı Hatice Oktay Suna vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı karşı davalıya iadesine, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14176, Karar No: 2013/15667, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14176 E.  ,  2013/15667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Türkiye Ekonomi Bankası AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, meydana gelen trafik kazası neticesinde davacının aracında meydana gelen 5.000,00 TL değer kaybını, kaza tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermediği gibi duruşmalara da katılmamıştır.

Diğer davalı vekili ve ihbar olunan vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, davaya konu ... plakalı araçta meydana gelen değer kaybı olarak 2.500,00 TL'nin, kaza tarihi olan 22.07.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı Türkiye Ekonomi Bankası AŞ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle

usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 127,78 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Türkiye Ekonomi Bankası AŞ'den alınmasına 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11359, Karar No: 2022/4195, Tarih: 08.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11359 E.  ,  2022/4195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 09/07/2018 tarih 2018/İHK-5634 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 08/02/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9266, Karar No: 2021/5978, Tarih: 28.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9266 E.  ,  2021/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suça konu en son 23/08/2008 tarihli faturanın KDV indiriminde kullanılması nedeniyle “25/09/2008“ olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Giresun Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 276 006 8095 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; aşamalarda alınan savunmalarında faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-2010 ve 2011 takvim yıllarına ait sahte faturaları düzenlediği iddia olunan Muzaffer Öksüz isimli mükellef hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

1-2010 ve 2011 takvim yıllarına ait sahte faturaları düzenlediği iddia olunan Muzaffer Öksüz isimli mükellef hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

2-UYAP üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında aynı mükellefiyeti nezdinde “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını da kapsayacak şekilde açılan kamu davalarının Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/83 Esas ve 2014/251 Esas ile Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/269 Esas sırasında derdest olduğunun; yine sanığın 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından mahkûmiyetine dair Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/112 Esas sayılı dosyasının da Dairemizin 28/06/2021 tarihli ve 2017/9442 Esas sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın aynı takvim yıllarında farklı mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suç oluşturmayıp zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle, söz konusu dosyaların duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ile tüm dosyalardaki deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Dosya kapsamına göre; 2010 takvim yılı yönünden “25/01/2011”, 2011 takvim yılı yönünden “25/11/2011” olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2011” şeklinde eksik yazılması,

b)213 sayılı VUK’nin 359/b. maddesinde düzenlenen “sahte fatura kullanma“ ile 359/a-2. maddesinde düzenlenen "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma" suçlarının birbirinden farklı ve bağımsız suçlar olduğu, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma suçunun oluşabilmesi için taraflar arasında gerçek bir mal veya hizmet alışverişinin bulunması, ancak alışveriş miktar veya mahiyetinin gerçekte olduğundan farklı gösterilmesinin gerektiği; somut olayda ise, ...’nın 14/06/2012 tarihli ve 2012-A-1676/29 sayılı vergi suçu raporunda, sanığın farklı mükelleflerden gerçekleştirdiği faturasız alışlarını, sahte faturalarla belgelendirdiğinin iddia olunması sebebiyle, sanığın eylemlerinin VUK’nin 359/b. maddesinde düzenlenen sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında VUK’nin 359/a-2. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükümleri kurulması,

c)Hüküm fıkrasında takdiri indirim hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi yerine, 59/2. maddesinin yazılması,

c)Hüküm fıkrasında takdiri indirim hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi yerine, 59/2. maddesinin yazılması,

d)Sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulması nedeniyle, hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

e)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c. maddesindeki hak yoksunluklarının alt soy dışındakiler için uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9519, Karar No: 2014/4183, Tarih: 27.05.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/9519 E.  ,  2014/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gün olarak belirlenen adli para cezası, paraya çevrilerek sonuç adli para cezası belirlenirken 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi hükmüne aykırı olarak, uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının gün olarak belirlenen adli para cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümünde yer alan, "bir günü takdiren sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre 20. TL hesabı ile 660.00 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/599, Karar No: 2011/37755, Tarih: 27.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/599 E.  ,  2011/37755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet,beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanık ...’e atılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre hesaplanan 5 yıllık asli zamanaşımının sanığın sorgusunun yapıldığı 23.05.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğinden sanık ...'ın sorumlu müdürü olduğu ... Madencilik Petrol Ürünleri İnşaat, Turizm, Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited şirketinin, suça konu kömür işletmesini 09.12.2003 tarihine kadar işlettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığa atılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2.maddemlerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık asli zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3.Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

a)18.06.2004 tarihinde yapılan kontrolde, "T fazına ait akım trafosunun sayaca giden kablo ucunun klemens vidası gevşetilerek boşa çıkartılmış olduğu" tespit edilip, sayacın köhler fabrikasına gönderilerek alınan elektronik sayaç test raporuna göre, 22.08.2003 ile 18.06.2004 tarihleri arasında sayaç klemens kapağının defalarca açıldığı ve sayaca giden akım uçlarına müdahale edilerek sayacın 1/3 oranında eksik yazmasının sağlandığı olayda, kaçak elektrik kullanma eyleminin temadi eden suçlardan olması, tespit tarihinin temadinin sona ereceği ve suçun işlendiği tarih olarak kabul edilmesi gerektiği ve eylemin tek suçu oluşturduğu gözetilmeden, teselsül ettiğinin kabulü ile yazılı şekilde sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı TCK.nun 43. Maddesi ile artırım yapılarak fazla ceza tayini,

b) Sakarya EDAŞ'ın Cumhuriyet Savcılığına yaptığı 08.10.2004 tarihli suç duyurusu yazısında, ... Madencilik Şirketine 96.651,98 TL. Kaçak tahakkuku yapıldığı ve ... madencilik şirketi tarafından kaçak tahakkuk bedelinin tamamının ödendiği, ödeme dekontlarının da ekte sunulduğunun belirtilmesi ve sanık ... müdafinin temyiz dilekçesine ekli Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.09.2007 tarih ve473-251 sayılı ilamından, davacı ... Madencilik şirketi tarafından SEDAŞ aleyhine istirdat ve menfi tespit davası açıldığı ve ilamın gerekçe bölümünde davacı ... Madencilik şirketi tarafından SEDAŞ'a 98.000,00 TL. Ödendiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 15.491,12 TL. nin davalı SEDAŞ'tan alınıp davacı şirkete verilmesine kara verildiği ve bilirkişi raporunda suça konu elektrik enerjisi hırsızlığı suçu nedeniyle ... Madencilik şirketinin ödenmesi gereken tutarın 87.430,40 TL. Olduğunun belirlenmesi ve suç duyurusuna ekli dekont fotokopilerinin okunaksız olması karşısında, 09.12.2003 ile 18.06.2004 tarihleri arası suça konu kömür ocağı işleten ve sanığın sorumlu müdürü olduğu ... Madencilik şirketi tarafından hangi tarihte ve ne miktarda ödeme yapıldığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1724, Karar No: 2015/4370, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1724 E.  ,  2015/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bolu İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.