muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1343, Karar No: 2012/2487, Tarih: 02.03.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/1343 E.  ,  2012/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Diyarbakır 1.Sulh Hukuk ve Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Oltu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 07.04.2011 günlü cevabi yazısı ile hükümlünün dosyasında adresinin ... olduğu ve hükümlünün beyanını içeren eki dilekçeye göre ise, daha önce ceza evince bildirilen ... adresinin yanlış olduğu ve 11 yıldır Bursa'nın Osmangazi ilçesinde ikamet ettiği bildirildiği halde, hükümlü ...'dan Osmangazi ilçesindeki açık adresi sorulmadığı gibi, ceza evine girmeden önce hangi adreste ikamet ettiği de zabıta kanalı ile araştırılmamıştır.

Bu durumda, hükümlü ...'dan cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresi sorularak, zabıta araştırması yapılması, cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespit edilerek belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20990, Karar No: 2018/8204, Tarih: 10.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20990 E.  ,  2018/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin .........ve bağlı sağlık tesislerinin doğalgaz abonelikleri için davalı şirket ile üç ayrı abonelik sözleşmesi imzaladığını, toplam 455.329,15 TL nakdi ödeme yaptığını, davalı şirketçe yapılması gereken işlemlerin yapılmadığını, bu nedenlerle .......... sayılı dosyası ile icra takibine başladıklarını, davalının borca itiraz ettiğini ve takibin durdurulmasına karar verildiğini, davalının itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu, davalının itirazının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının gider avansını yatırmadığından bahisle, 6100 sayılı ...nın 114/1-g maddesi gereğince dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; abonlik sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir.

6100 HMK'nın 115/2. maddesinde “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.” hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 120. maddesinde “Davacı, yargılama harçları ile her yıl.......... çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

......

Mahkemece; davacının gider avansını yatırmadığından bahisle 6100 sayılı ...nın 114/1-g maddesi gereğince dava şartı yokluğu sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında; davacı vekilinin 10.02.2016 ve 30.03.2016 tarihlerinde.......kanalı ile ........ gider avansı adı altında 430 TL ve 74.00 TL para gönderdiği görülmüş, kaldı ki davacıya eksik gider avansındaki eksikliği tamamlanması için süre verilmediği görülmüştür.

Yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca; Mahkemece, davacı vekiline dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamak, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermek suretiyle kesin süre verilmesi ve kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da açıkça yazması gerekirken, kesin süre verilmeden doğrudan gider avansı eksik olduğundan davanın dava şartı yokluğundan reddi isabetli görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

Yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca; Mahkemece, davacı vekiline dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamak, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermek suretiyle kesin süre verilmesi ve kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da açıkça yazması gerekirken, kesin süre verilmeden doğrudan gider avansı eksik olduğundan davanın dava şartı yokluğundan reddi isabetli görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2024/282, Karar No: 2024/5700, Tarih: 16.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/282 E.  ,  2024/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1266 E., 2023/1987 K.

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 06.11.2015

KARAR : Esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Saruhanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/115 E., 2023/49 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacı dava dilekçesinde; dava konusu 9884 parsel sayılı taşınmazın öncesinin mer'a olduğunu ve 4342 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinde öngörülen koşulları sağlamadığını belirterek, taşınmazın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davalarda davalılar; dava konusu taşınmazın evveliyatının mer'a olmadığını, taşınmazın Belediye Kanunu'nun 159 uncu maddesi uyarınca Belediye adına tescil edildiğini, idari kararlar iptal edilmeden bu davanın açılamayacağını, 4342 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi koşullarının da oluştuğunu, davanın 62 yıl sonra açılması nedeniyle zamanaşımına uğradığını, taşınmazın zaman içerisinde arsa niteliği kazandığını, dava konusu taşınmazdaki payları karşılığında adlarına kayıtlı taşınmazları devrettiklerini ileri sürerek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; eksik incelemeyle karar verildiğini, dava konusu taşınmazın 4342 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi kapsamında kalmadığını, hükmedilen vekalet ücretinin yasal olmadığını ifade ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; eksik incelemeyle karar verildiğini, dava konusu taşınmazın 4342 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi kapsamında kalmadığını, hükmedilen vekalet ücretinin yasal olmadığını ifade ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın öncesi mer'a olsa dahi 1580 sayılı Kanun'un 159 uncu maddesine uyarınca belediye meclis kararı ile taşınmazın tahsis amacının ve vasfının değiştirildiği, kaymakamlık tarafından bu işleme onay verildiği, tescil tarihinde yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğu, taşınmazın me'a vasfının yitirdikten sonra davalılara devredildiği ve taşınmazın tekrar mer'a vasfına dönüşmesinin imkansız olduğu, aynı mahiyette verilen kararların Yargıtay denetiminden geçerek onandığı, hükmedilen vekalet ücretinde de bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 4342 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi koşullarının oluşmadığını belirterek ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mer'a iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.1580 sayılı Belediye Kanunu'nun 70 ve 159 uncu maddeleri,

3. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3 ve 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9380, Karar No: 2008/12387, Tarih: 26.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/9380 E.  ,  2008/12387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları A. Z.D.'in mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 139 ada 44 parseldeki 8 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetini davalı 2. eşine satış göstererek devrettiğini ileri sürüp tapunun iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, murisin çocuklarına bir çok gayrimenkul bağışlayarak bütün mal varlığını tükettiğini, oğlu A.'in borçlarını ödeyebilmek için satmaya karar verdiği dava konusu evi başkasına gitmemesi için 15.000.000 TL. karşılığı altın vermek suretiyle muristen satın aldığını, taşınmazın bedeli ile A.in borçlarının ödendiğini, kalanın torunu M.'in hesabına bankaya yatırıldığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işlemin danışıklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil istemi ile açılmış olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, murisin yapmış olduğu işlemin terekeden mal kaçırmak amacıyla ve danışıklı olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de davalının denkleştirme savunması üzerinde hükme elverişli olacak şekilde yeterince durulmamıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem

taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.Davalının temyiz itirazları yerindedir. kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/890, Karar No: 2022/4237, Tarih: 23.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/890 E.  ,  2022/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacılar, ödeme emrinin iptali,borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacılardan ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamı incelendiğinde, 05.11.2020 tarihli celsede davacılar vekilinin mazeretinin kabul edilip, duruşma gününün uyap sistemi üzerinden öğrenilmesine karar verildiği, bir sonraki celse olan 25.01.2021 tarihli celsede ise daha önceden 05.02.2015 tarihinde işlemden kaldırılan ve 20.02.2015 tarihinde davacılar tarafından yenilenen davaya ilişkin,bu defa 2. kere işlemden kaldırıldığı için HMK’nın 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Ne var ki, anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, dosyanın işlemden kaldırılması kararından önce davacılar vekilinin duruşma gününü uyap üzerinden öğrenmesine dair karar verilmesi hususu, usulüne uygun bir tebliğ mahiyetinde olmadığı için işlemden kaldırma kararı isabetsiz bulunmuş, ikinci kez davanın takip edilmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi, bu anlamda yerinde görülmemiştir.

Hal böyle olunca; davacıya, 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri çerçevesinde usulüne uygun şekilde duruşma gününün tebliğ edilerek, varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılardan ..., ..., ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı temyiz edilen kararın BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,23.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22324, Karar No: 2017/36372, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22324 E.  ,  2017/36372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22724, Karar No: 2013/31568, Tarih: 16.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/22724 E.  ,  2013/31568 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Turizm Tic. Ltd. Şti. 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 28.01.2013 tarih ve 957-61 sayılı hükmün Dairenin 13.06.2013 tarih ve 16053-16206 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 1996 yılında ulusal televizyonlardan davalıların ...’nın ... ilçesinde Devre mülk inşa ederek satışa sunduğunu öğrendiğini, 27.02.1997 ve 30.12.1997 tarihli sözleşmelerle 2 adet devre mülkü 499,90 TL ve 4700 DM ye satın aldığını, sözleşmedeki edimlerini yerine getirmesine rağmen davalıların satış sözleşmesinde yazılı bulunan yükümlülükleri yerine getirmediklerini ileri sürerek taşınmaz malların rayiç değeri olan 14.700,00 TL nin yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan ..., zamanaşımı yönünden dava süresinin dolduğunu, 1997 yılında yapı ruhsatının iptal edildiğini, bu tarihten sonra devre mülk inşaatlarına çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, inşaatlara mühür vurulduğunu, edimin ifasının imkansızlığının bu tarih olduğunu, devre mülkle ilgili ihalenin feshedildiğini, 1998/179 Esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, edimin ifa edilemeyeceğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını, ayıplı ifa kapsamında değerlendirilerek zamanaşımının 5 yıl olduğunun kabulünde zorunluluk olduğunu, aradan 15 sene geçtikten sonra davalı şirket tarafından sahte sözleşmeler hazırlandığını, şirketin dava dosyasına her hangi bir belge, bilgi ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülk aldığının iddia edildiğini, davanın belediye başkanlığı açısından husumetten reddi gerektiğini, Yargıtay HGK'nun 2010/13-516 esas 2011/6 karar nolu ilamının naylon sözleşmelere dayanarak açılan davalar sonucu davalı şirketin sevindirildiğini, 20.000 nüfuslu küçük bir ilçe olan ... Belediye başkanının yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, dönemin belediye başkanının meclis üyelerinin bu faaliyetleri nedeniyle cezalandırıldığını belirterek öncelikle usulden, olmadığı takdirde esastan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 1 adet A, 1 adet C grubundan toplam 2 adet devre mülk değeri için tespit edilen 14.700,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, diğer taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizin 13.06.2013 gün 2013/16053-2013/16206 sayılı ilamıyla hüküm onanmış, bu kez davalı ... karar düzeltme talebinde bulunmuştur.