muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4442, Karar No: 2019/1716, Tarih: 23.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4442 E.  ,  2019/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı şirket yetkilisi tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı şirket yetkilisi temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına esas çalışma süresi hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Aynı ispat kuralları hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı için de geçerlidir.

Dosya içeriğine göre, davacı, davalı işyerinde santral operatörü olarak çalışmış olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; tanık beyanlarına göre davacının tüm çalışma süresince haftada onsekiz saat fazla çalışma yaptığı ve hafta tatili ile dini bayramlar dışında ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak davalı işyerinde davacı ile aynı işi yapan davacı tanığı ... “...Mart ayında işe başlar, Ocak ayına kadar 10 ay boyunca hafta tatili olmaksızın dediğim saat aralıklarında full çalışırdık. Ocak ayı ile Mart ayı arasında maaşsız bir şekilde ücretsiz tatilimiz vardı ... kış ayında beton dökme işi olmazdı....” şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu beyan karşısında mahkemece öncelikle yapılan işin niteliği de dikkate alınarak mevsimsel çalışma koşullarının ilgili yerlerden sorulmak suretiyle yaz ve kış ayları çalışma koşulları belirlenerek ve tanıklar yeniden dinlenilerek iş yerinde davacının yaz-kış aylarında aynı koşullarda çalışıp çalışmadığı açıkça tespit edilerek fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yeniden belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18951, Karar No: 2010/13421, Tarih: 12.07.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/18951 E.  ,  2010/13421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Suç işlemek maksadıyla kurulan örgüte üye olma, örgütün kurucusu olma, dolandırıcılık, nitelikli dolandırıcılık, sahte içki üretip piyasaya sunma, resmi belgede sahtecilik, tehdit, yasak silah bulundurma

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük - Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan ve 5237 sayılı TCY.nın 185/1.maddesinde düzenlenen "İçilecek sulara veya yenilecek veya içilecek veya kullanılacak veya tüketilecek her çeşit besin veya şeylere zehir katarak veya başka suretlerle bunları bozarak kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye düşürmek" eyleminden dolayı temyiz incelemesi yapma görevinin her ne kadar bütün olarak 185.maddeye temas edilerek Eylül 2008 tarihli işbölümü rehberinde, hem dairemizin ve hem de yüksek 8.Ceza Dairesine ait olduğu belirtilmişse de;

Gerek Yargıtay Yasasının 765 sayılı TCY'na göre düzenlenmiş 14.maddesine göre anılan hükmün karşılığını oluşturan 394.maddeye ilişkin davalara bakma görevinin 8.Ceza Dairesine ait olması, gerekse anılan suça ilişkin öngörülen cezanın üst sınırının 15 yıl hapis cezası gerektirmesine ve ağır cezalık suçlardan olmasına ve anılan dairenin de Ağır Ceza Mahkemesinin görevine giren suçlarla ilgili genel görevli olup, işbölümü cetvelinde iki dairenin birden görevli gösterilmesinin sehve müstenit olduğu 185.maddenin 1.fıkrasında düzenlenen eyleme ilişkin işin incelenmesinin Yargıtay Yasasının 14.maddesine ve temyizin kapsamına göre, Yargıtay 8.Ceza Dairesinin görevine girdiği anlaşıldığından, dosyanın ilgili daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1957, Karar No: 2016/3030, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1957 E.  ,  2016/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle koyma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/500 esas, 2015/306 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 11/06/2015 tarihli ve 2015/545-384 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 15/06/2015 tarihli ve 2015/571 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

.../...

-2-

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

.../...

-2-

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 04/01/2016 gün ve 94660652-105-34-13635-2015-E.39/64 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 15/06/2015 tarihli ve 2015/571 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6721, Karar No: 2021/1299, Tarih: 11.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6721 E.  ,  2021/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/644 E. - 2019/159 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine İlişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/644 Esas ve 2019/159 Karar sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; sulu tarım arazisi niteliğindeki ... İli,Merkez İlçesi , ...(...) Mahallesi 156 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Değerlendirme tarihi olan 2018 yılı ... Tarım ve Orman İl Müdürlüğünün kg. verim, satış fiyatı ve üretim masraflarına göre (genel idarecilik giderleri, bilinmeyen giderler, tarımsal kredi faizi ve idarecilik faizi dahil edilmeden) yörede ekimi yaygın olan "Şeker Pancarı, Buğday, Kornişon ve ... ... ile Fiğ (Bölgede ... ... ile fiğ aynı yıl ekildiğinden)" münavebesine göre net gelir esas alınarak %4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle belirlenen 24,09 TL/m2 değeri üzerinden; dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi raporunda belirlenen özellikleri dikkate alındığında tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilen objektif değer arttırıcı unsurun %200 oranında olacağı gözetilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27259, Karar No: 2012/11416, Tarih: 22.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/27259 E.  ,  2012/11416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenen kanıtlara ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanığın yağma suçunu işlediğini kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılıp, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Belli bir olay ile ilgili suç işlediği izlenimini veren ve hakkında herhangi bir araştırma yapılan kişi şüpheli statüsüne girer. Şüpheli kişide muhakeme hak ve yetkilerine sahiptir.

Yargılanacak her uyuşmazlık da; şüphelilik, uyuşmazlığın somut olması ve uyuşmazlığın çözümü şeklinde özellikler vardır. O halde önce olay öğrenilmelidir. Yani sübut konusunda bir hükme varılır. Sübut (veya ispat) melesi maddi mesele olup bundan geçmişteki olayı zihnimizde yeniden yaratmak yani nasıl meydana geldiğini belirlemektir. Olay belirlendikten sonra, olayla karşılaştırılacak hukuki norm ve olayın tipine uygun olup olmadığı konusunda sonuç çıkarılır, maddi durumun tespiti, hukuki durumun tespitidir. Hukuki durumun tespiti durumun tespiti olacaktır.

Hakim bu güne dayanarak dünü öğrenir. Dün hakkındaki şüphesini deliller sayesinde yener. Şüphenin yenilmesi ile şüphe yerini belirliliğe terk eder.

Delillerin gösterdiği objektif bakımından bir (ihtimal) dir. Buna rağmen ihtimal belli bir dereceye gelince kanaat (kanı) olacaktır. Şüphe yerini kanaate bıraktığında ispata aranan belirlilik ortaya çıkar. Her olayda lehe ve aleyhe delil vardır.

Kanaati meydana getiren delillerin tek tek değerlendirilişi kadar hep birlikte değerlendirilmesi de mümkündür. Deliller bütünlük teşkil ediyorsa bir bütünün birbiri ile uyuşan birbirini tamamlayan parçaları ise bu hakiki delildir.İspat konusu hüküm verme gerçeğinin bir parçası olan olay hakkında hüküm vermektir.

Gerçekten Hakim geçmişte ne olduğunu nasıl olduğunu bilmeye mecburdur. Elindeki imkan (bugün)dür.

Bu günden maksat da, bu gün var olan ve varlığı duygularımızla öğrendiğimiz şeylerdir. İşte “delil” budur.

Delillerin bu günkü akılcı anlayışına göre Hakimin (kanaati) ispat edilmesi istenen olayların tahlili bir tetkiki ile lehe ve aleyhe bütün şartları tenkidi ile değerlendirmesinin mahsulü olacaktır. İspat edilmesi gereken şüpheli olandır. Delillerden biri de tanıktır. Tanık taraflardan olmayan fakat olayın tanığı olmuş bir kişinin o olay hakkında beş duyusu ile edindiği sübut konusunda karar verecek mahkeme ve/veya Hakim huzurunda tanıklık yapanın sözlü beyanıdır. Sanık dışında herkes bu konumda ele alınabileceği dikkate alınarak değerlendirme yapılacağı bir muhakkaktır.

Dosya kapsamında ise;

Dosya kapsamında ise;

Mağdur 06.04.2005 günü saat 16.30'da annesi ...'ın huzurunda verdiği kolluk ifadesinde özetle; “...olay günü saat:15.00 sıralarında evden çıktığını, ... ... Dersanesine doğru yaya olarak yürürken, ... İlköğretim Okulu önüne geldiğini, geldiğinde arkasından hızlı bir şekilde iki kişinin yetiştiğini, yetiştikten sonra birinin yanından geçtiğini, diğer ikinci şahsın ise; kendisine hitaben 'dur nereye gidiyorsun, cep telefonun var mı' dediğini, kendisinin yok dediğini, yalan söyleme dediğinde, mağdurun da 'var ne olacak' dediği, bu ikinci kişinin arka cebine elini attığını, mağdurun da korkup cebinden Nokia 7210 i marka ... İmei numaralı mavi renkli cep telefonunu verdiğini, verirken sim kartını istediğinde, şahsın sim kartını geri verdiğini, ancak telefonunu alıp gittiğini, diğer şahsın ise olaya karışmadığını, telefonunu alan şahıstan şikayetçi olduğunu...” beyan ettiği ve iki kişiye ait eşgal bilgileri verdiği,

Mağdur 29.03.2006 tarihli duruşmadaki ifadesinde özetle; “...olay günü 15.00 sıralarında dersaneye doğru gittiği sırada aniden önüne iki kişinin çıktığını, mahkemece kendisine gösterilen fotoğraftaki ve karakolda da teşhis ettiği ismini ... olarak öğrendiği şahsın, 'elindeki çakı bıçağına benzer bir bıçağın ağız kısmını' kendisine göstererek ancak bıçağı sallamadan veya vücudunun herhangi bir yerine dayamadan sadece bıçağı gösterdiğini, diğer şahsın ise arkasında duruyor olduğunu, ancak onun hiç yüzünü görmediğini, sanığın bıçaklı olarak karşısında durduğu halde kendisine hitaben 'paran var mı biraz para ver' dediğini, parası olmadığını söyleyip, yanından yürümeye başladığını, peşi sıra gelip kolundan tutup çekerek durdurduğunu, diğer elinde de bıçağı gösterdiğini ve 'telefonun vardır, sen zenginsin çıkart telefonu bana ver' diye söylediğini, zaten pantolonunun cebinde cep telefonunun belli olduğunu, korktuğundan, Nokia 7250 i marka telefonunu sanığa verdiğini, sanığın arkadaşı ile birlikte yanından uzaklaştığını ve kendisinin de doğrudan gidip spor salonunda olan annesine durumu bildirdiğini ve birlikte karakola gidip müracaat ettiklerini, orada sanığı fotoğraftan teşhis ettiğini, mahkemece gösterilen fotoğraftaki sanık ...'nın bıçak çekip cep telefonunu gasp eden şahıs olduğunu, sanıktan şikayetçi olduğunu...” beyan etmiştir. Mağdurun 06.12.2007 tarihli duruşmadaki ifadesinde özetle; “Olay tarihinde gündüz saat 15 sıralarında önüne çıkıp bıçak çekip korkutmak suretiyle Nokia 7250 cep telefonunu alan ve bilahare karakolda resminden teşhis ettiği kişinin huzurdaki sanık olduğunu, sanıktan şikayetçi olduğunu...” beyan ettiği,

Huzurda yapılan teşhise ilişkin olarak sanık müdafiinin 06.12.2007 tarihli savunmasında özetle; “... şikayetçinin bu celse huzurdaki müvekkilimi teşhis etmesini kabul etmiyoruz, ilk sorulduğunda kesin olarak teşhis etmediğini söylemiştir...” şeklinde beyanda bulunduğu,

Huzurda yapılan teşhise ilişkin olarak sanık müdafiinin 06.12.2007 tarihli savunmasında özetle; “... şikayetçinin bu celse huzurdaki müvekkilimi teşhis etmesini kabul etmiyoruz, ilk sorulduğunda kesin olarak teşhis etmediğini söylemiştir...” şeklinde beyanda bulunduğu,

Mağdurun annesi ...'ın 29.03.2006 tarihinde mahkemede başvurulan ifadesinde özetle; “...olayı görmediğini, olay gününü saatini hatırlamadığını, spor salonundayken oğlu ...'ın yanına geldiğini, şok halinde ve korku içinde olduğunu, 'ne oldu' diye sorduğunda, iki kişinin yolunu çevirdiklerini ve cep telefonunu aldıklarını, bıçak çektiklerini anlattığını, bunun üzerine karokola giderek müracaat ettiklerini, karokolda sabıkalılar albümünden fotoğraflar gösterdiklerini, mahkemecede fotoğrafta gösterilen isminin ... olarak tespit edilen şahsı oğlu ...'ın karakolda fotoğraftan teşhis ettiğini...” beyan ettiği,

Sanığın ise tüm aşamalardaki savunmasında özetle; “...atılı suçu kabul etmediğini, mağduru tanımadığını, kendisini neden fotoğraftan mağdurun teşhis ettiğini de bilemediğini...” beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda da izah edildiği üzere, hakim öncelikle; meydana gelen olayın ne şekilde gerçekleştiğini, eylemin sanık bizzat kendisi tarafından ve/veya suç ortakları ile birlikte işlenip işlenmediğini, eylemin başkaca nitelikli halleri dahil tüm unsurları ile tipik olup olmadığını, yeterli ve ikna edici delillerle ortaya koyması, denetime olanak verecek bir biçimde yasal ve yeterli gerekçelerini ayrı ayrı karar yerinde göstermesi gerekir.

Hal böyle iken;

Mağdur ...'ın, suçun işleniş biçimine ve unsurlarına etki edecek, aşamalarda verdiği ifadeleri arasındaki çelişkiler ile müşteki sıfatıyla ifadesine başvurulan ...’ın bu hali ile kendisi için (mağdurun kolluk ifadesinde, mağdurun yanında bulunarak imzasını koyduğu belge özelliğindeki tutanak içeriği ile birlikte dikkate alınarak) suçun işleniş biçimine ve unsurlarına ilişkin mahkeme anlatımları arasındaki çelişkiler giderilip, gereğinde de tutanak tanıkları dinlenerek, suçun işleniş şekli duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanıp sonucuna göre hukuki vasfın tayini gerektiği dikkate alınmadan, eksik incelemeyle yetinilip yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.