muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16259, Karar No: 2020/1018, Tarih: 17.02.2020

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mahkemece hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur.

Hâl böyle olunca, mirasbırakanın ölüm tarihi itibarıyla başka taşınmazının olup olmadığının araştırılması, dinlenen tanıklar ile yukarıdaki ilkeler uyarınca mirasbırakanın diğer çocuklarından mal kaçırmasını gerektirir bir neden olup olmadığını belirlenmesi, mirasbırakanın gerçek irade ve amacı açıklığa kavuşturulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3453, Karar No: 2012/7426, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3453 E.  ,  2012/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozmaya uyularak, "1-Bozma ilamı kapsamı dışında kalan hususlarda yeniden herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına, 2. Davanın icra takip masrafları yönünden kısmen kabulüne, 105.041,00 TL'lik kısım yönünden; a-9.202,46 TL vekalet ücreti, b-14.00 TL başvurma harcı, c-525,05 TL peşin harç, d-5 TL tebligat e-0,60 TL dosya gömleği olmak üzere toplam 9.749,41 TL'nin davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, 3.fazlaya ilişkin talebin reddine, 4. icra inkar tazminatı talebinin reddine," karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Bozma ilamı kapsamına göre davalının 105,041,00 TL takip masrafları yönünden sorumlu bulunduğu hususu kesinleşmiş olmakla, mahkemece sadece 105.041,00 TL. ye isabet edecek takip masrafları ile vekalet ücretine yönelik olarak takibin devamına olanak sağlayacak şekilde itirazın iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, takip masrafları ve vekalet ücretinin kalem kalem belirlenip, bu tutarların hüküm altına alınması isabetsiz olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının Reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28691, Karar No: 2013/18947, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28691 E.  ,  2013/18947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kulanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Somut olayda; mağdur ...'nın hissedarı olduğu ... ilçesi bulunan taşınmazın 39 metrekarelik hissesi ... Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 24/01/2008 tarih ve 62/393 sayılı encümen kararı ile kamulaştırıldığı, bu bedelin tespiti ve yerin tescili için mağdur Şükrü aleyhine ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nca açılan davanın ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde yapılan yargılaması sonucunda 11/09/2009 tarihinde kamulaştırma bedelinin 45.174,23-TL olarak tespiti ile buradaki tesis müştemilat ve hissenin ... Büyükşehir Belediyesi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, yargılama sırasında belediye başkanlığınca 45.174,23-TL'nin ... Adliye Şubesi'nde mağdur ... adına açılan 3 aylık vadeli bir hesaba yatırılarak depo edildiği, kararların davalı olan mağdur ...'ya ulaşılamadığından ilan yoluyla tebliğ edildiği, bu nedenle karardan ve bankadaki paradan mağdurun haberi olmadığı, bu durumu bir şekilde öğrenen sanığın ele geçirilemeyen mağdur ... kimlik bilgilerini içerir kendi fotoğrafı bulunan sahte olarak oluşturulmuş nüfus cüzdanı ile 16/06/2011 tarihinde ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne başvurarak kendisini ... olarak tanıtıp ... ismiyle yazdığı ve imzaladığı dilekçe ile bankadaki kamulaştırma bedelinin ödenmesini talep ettiği, ancak hesapta mağdur ...'nın bir başka borcu nedeniyle haciz bulunması nedeniyle ödeme yapılamayacağından talebinin reddedildiği, bunun üzerine sanığın bahsi geçen haczi koyan ... 28. İcra Dairesi'ne giderek söz konusu 2011/3200 takip dosyasına aynı gün hesabın çıkarılmasını talep ettiği ve buna dair tutanağı yazıp ... ismi ile imzaladığı ve toplam 912,68.-TL olan borcu aynı gün ödeyerek hesaptaki haczin kaldırılması için gerekli olan belgeyi aldığı, bu belge ile tekrar ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gidip paranın ödenmesini istediği, hesapta haczin olmadığını belirleyen görevlilerin bahsi geçen hesaptaki paranın ...'ya ödenmesi hususunda ilgili banka şubesine müzekkere yazıldığı, bu müzekkere ile bankaya giden sanığın burada görevli bulunan tanık ...'e müracaat ettiği, isimde maddi hata gören görevlinin mahkeme kalemini telefonla arayarak bu durumu teyit ettiği ve hatanın düzeltilmesi için evrakı mahkemeye götürmek üzere sanığa geri verdiği, sanığın mahkemeye giderek müzekkeredeki maddi hatayı görevlilere düzelttirdiği, tekrar bankaya gelen sanığın bu belgeyi tanık ...'a ibraz ettiği, görevlinin mahkeme tarafından yazılan bu müzekkereye istinaden sanığın ibraz ettiği sahte kimliği de anlayamadığı için mağdurun adına bulunan hesaptaki 49.619,46.-TL'yi sanığa verdiği ve sanığın ödeme belgesini de ... ismiyle imzaladığı anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6823, Karar No: 2019/10586, Tarih: 11.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/6823 E.  ,  2019/10586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın mağdur ...'i darp etmediğini savunması, mağdur ...'ün aşamalarda annesi olan mağdur ... ile üvey babası olan sanık ...'ün bağrışma sesleri üzerine seslerin geldiği odaya gittiğinde sanığın, annesi mağdur ...'ü darp ettiğini gördüğünü ve araya girmek istediğinde sanığın kendisini sağ kolundan tutarak sert bir şekilde çektiğini beyan etmesi, diğer mağdur ...'ün de mağdur ...'in beyanlarını doğrular nitelikte beyanda bulunması, mağdurun adli muayene raporunda iddiasını doğrular nitelikte sağ dirsekte hassasiyet olduğunun tespiti ile yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında, "Özgür'ün beyanı ile hakkındaki doktor raporunun uyumlu olmaması " şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

3-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9366, Karar No: 2016/9051, Tarih: 16.11.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/9366 E.  ,  2016/9051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal etme ve hırsızlık suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/1771 esas, 2015/309 sayılı kararını müteakip ... 1. Çocuk Mahkemesinin 01/12/2015 tarihli ve 2015/1017-705 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 14/12/2015 tarihli ve 2015/917 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir mercii önüne çıkarılamaz", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluş, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1 maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1 maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır", 5/1. maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanunun geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mankemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte on sekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte on sekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde ,bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu kanun hükümlerine göre yapılır." 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uyulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1 maddesinde "Temyiz ancak kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi...." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 14/10/2016 gün ve 94660652- 105-34-8873-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14/12/2015 tarihli ve 2015/917 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/10182, Karar No: 2005/6964, Tarih: 30.06.2005

11. Hukuk Dairesi 2004/10182 E., 2005/6964 K.

**11. Hukuk Dairesi 2004/10182 E., 2005/6964 K.**

**- KASKO SİGORTASI POLİÇESİ

- KORUMA TEDBİRLERİ**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1293 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 9.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 15.07.2004 tarih ve 2003/397 - 2004/387 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete kasko sigortalı aracının tek taraflı bir kazada hasarlandığını, davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek, şimdilik 1.000.000.000.-liranın, ıslah dilekçesi ile de 3.238.268.346.-liranın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı aracın kaza sonucu yoldan çıkarak yolun sağında bulunan şeve düştüğünü, aracın sadece ön tampon alt bakalitinin zarar gördüğünü, bunun bedelinin de 76.940.000.-lira olduğunu, sigortalının son derece işlek olan yolda çekici çağırmak yerine kendi olanakları ile aracı şevden çıkarmak isterken aracın motor ve mekanik aksamına zorlama sonucunda kendisinin zarar verdiğini, TTKnun 1293 ncü madde hükmünce, sigorta ettiren kimsenin zararı önlemeye, azaltmaya ve hafifletmeye yarayacak tedbirleri almakla mükellef olduğunu, sigortalının Kasko Sigortası Genel Şartlarındaki yükümlülüklerini de yok sayarak hasara neden olduğunu, hasarın bu nedenle kaza nedeni ile değil sigortalının kendi zorlaması sonucu meydana geldiğini, kaldı ki poliçede Ak Yardım teminatının dahi bulunduğunu, poliçe teminatı kapsamında olan bir hasarın bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, hasarın kaza ve kaza sonrası yapılan koruma tedbirleri sırasında, kaza ile bağlantılı olarak oluştuğu, meydana gelen hasarın poliçe teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 3.207.261.387.-liranın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, davacı sigortalının şeve düşen aracını kendi olanakları ile çıkarmak isterken araçta oluşan hasarın koruma tedbirleri kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kararı, davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, davacı sigortalının şeve düşen aracını kendi olanakları ile çıkarmak isterken araçta oluşan hasarın koruma tedbirleri kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kasko sigortası poliçesi genel şartlarının teminat kapsamını belirleyen A/1 maddesine göre, gerek hareket, gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, kişilerin kötü niyet veya muziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, aracın çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan tehlikeler sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu belirlenmiştir.Yine teminat dışı kalan zararlar başlıklı, genel şartların A.5.5.8 nci maddesinde, sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olayla sonuçlanmadıkça taşıtın mekanik, elektrik ve elektronik donanımında meydana gelen her türlü arızalar, kırılmalar ile lastiklerde meydana gelen zararlar, teminat dışı olarak kabul edilmiştir.

Somut olayda, davalı sigorta şirketine kasko sigortalı aracın buzlanma nedeni ile tek taraflı kaza sonucu şeve düştüğü, ilk hasarın bu şekilde meydana geldiği, isteme konu edilen hasarın büyük çoğunluğunun, davacı sigortalının aracını kendi olanakları ile şevden çıkarmak isterken aracın aşırı zorlanması sonucu oluştuğu taraflar arasında çekişmesiz olup, mahkemece, benimsenip hükme dayanak yapılan ve çekişmeli hasarı koruma tedbirleri çerçevesinde değerlendiren bilirkişi raporu doğrultusunda, hasarın kaza ile bağlantılı olarak oluştuğu sonucuna varılarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, şevden çıkarma sırasında oluşan hasarın kaza ile bir bağlantısının bulunmadığı gibi, oluşan bu hasarın TTK'nun 1293 ncü maddesindeki koruma tedbirleri çerçevesinde değerlendirilmesi de olanaklı değildir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, sigortalı aracın şevden çıkarılması sırasında meydana gelen hasarın poliçe teminatı kapsamı dışında kaldığı gözetilmek ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken yerinde görülmeyen yazılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.06.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.