muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3286, Karar No: 2024/2607, Tarih: 15.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili bilirkişi raporuna karşı itiraz süreleri dikkate alınmaksızın karar verildiğini, 27.11.2022 tarihli mahkemeye sundukları dilekçe incelendiğinde davalılar vekili olarak Ankara'da yapmış oldukları kaza neticesinde duruşmaya katılamadıklarını belirterek mazeret talebinde bulunduklarını ancak mahkemece mazeretleri dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, Mahkemenin kadastro tutanağının tapuya aktarımı sırasında sehven yapılan bir hata olduğu varsayımının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, davalı vekilinin mazeret talebinin reddi nedeniyle istinaf talebi bakımından ise, mazeret dilekçesi ekinde sunduğu trafik kazası tutanağının 24.11.2022 tarihli olduğu, oysa karar duruşmasının 28.11.2022 tarihinde yapıldığı, duruşmanın ertelenmesini gerektirir başka bir mazeret nedeni de sunulmadığı, o nedenle mahkemenin mazeret talebinin reddine ilişkin takdirinde yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bilirkişi raporuna itiraz süresi beklenilmeksizin karar verilmesinin adil yargılanma hakkı kapsamındaki hukuki dinlenilme hakkına aykırı olduğunu, 27.11.2022 tarihli mahkemeye sundukları dilekçe incelendiğinde davalılar vekili olarak Ankara'da yaptığı kaza neticesinde duruşmaya katılamadığını belirterek mazeret talebinde bulunduğunu, fakat mahkemenin mazereti dikkate almayarak hüküm kurmasının hukuka aykırı olduğunu, esasa ilişkin olarak ise yapıların davacı tarafça yapılmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Bilindiği üzere ve kural olarak tespit davalarında; tespit davası açanın hukuki yararının varlığı gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 106 ncı maddesinin 2 nci fıkrasında “tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır” denilmektedir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Bilindiği üzere ve kural olarak tespit davalarında; tespit davası açanın hukuki yararının varlığı gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 106 ncı maddesinin 2 nci fıkrasında “tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır” denilmektedir.

3. 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin (h) bendine göre davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması dava şartıdır. Aynı Kanun'un 115 inci maddesi uyarınca mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır ve dava şartı noksanlığının tespiti halinde davanın usulden reddine karar verir.

4. Öğretide ve Yargıtayın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesat aidiyetinin tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

5. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27 nci maddesinde ise “(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. (2) Bu hak; a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b) Açıklama ve ispat hakkını, c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

6. Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 6 ıncı maddesinde adil yargılanma hakkı ayrıntılı yer almış olup, gerek Anayasa gerekse AİHS düzenlemelerine koşut olarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 27 inci maddesinde de hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiştir.

7. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak Arama Hürriyeti” başlıklı 36 ıncı maddesi;

"Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.

Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz." hükmünü içermektedir.

8. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun);

a) "Hukuki dinlenilme hakkı" kenar başlıklı 27 inci maddesi:

"(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

(2) Bu hak;

a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini,

içerir."

b)"Tarafların duruşmaya daveti" kenar başlıklı 147 inci maddesi;

"(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

(2) Bu hak;

a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini,

içerir."

b)"Tarafların duruşmaya daveti" kenar başlıklı 147 inci maddesi;

"(1) Taraflar, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra tahkikat ve sözlü yargılama için duruşmaya davet edilir.

(2) Taraflara gönderilecek davetiyede, belirlenen gün ve saatte geçerli bir özrü olmadan mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde, duruşmaya yokluklarında devam edileceği ve yapılan işlemlere itiraz edemeyecekleri, tahkikatın sona erdiği duruşmada sözlü yargılamaya geçileceği, sözlü yargılama için duruşmanın ertelenmesi hâlinde taraflara ayrıca davetiye gönderilmeyeceği ve 150 nci madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, yokluklarında hüküm verileceği bildirilir."

c)"Sözlü yargılama" kenar başlıklı 186 ıncı maddesi;

"- (1) (Değişik:22/7/2020-7251/20 md.) Mahkeme, tahkikatın bittiğini tefhim ettikten sonra aynı duruşmada sözlü yargılama aşamasına geçer. Bu durumda taraflardan birinin talebi üzerine duruşma iki haftadan az olmamak üzere ertelenir. Hazır bulunsun veya bulunmasın sözlü yargılama için taraflara ayrıca davetiye gönderilmez.

(2) Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir. (Ek cümle: 22/07/2020-7251/20 md.) Şu kadar ki, 150 nci madde hükmü saklıdır."

d)"Yargılama giderlerine hükmedilmesi" kenar başlıklı 332 nci maddesinin birinci fıkrası ise;

"(1) Yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedilir" şeklinde düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme

1.6100 sayılı Kanun'un 147 nci maddesi ile ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra, tarafların sadece tahkikat aşaması için değil sözlü yargılama aşaması için de duruşmaya davet edileceği, tahkikatın sona erdiği duruşmada kural olarak sözlü yargılamaya geçileceği, ancak hukukî dinlenilme hakkının zedelenmemesi için sözlü yargılama için duruşmanın ertelenmesi hâlinde usulüne uygun ihtarat yapılmış olması koşuluyla ayrıca taraflara davetiye gönderilmeyeceği, tarafların sözlü yargılama için belirlenen duruşmaya gelmemesi hâlinde yokluklarında hüküm verileceği hususlarının davetiyede ihtar edileceği hususu belirtilmiştir.(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 19.10.2022 tarihli ve 2020/1-333 Esas, 2022/1342 Karar sayılı kararı)

2. Görüldüğü gibi Kanun koyucu 6100 sayılı Kanun'un 27 inci maddesinde yer alan hukukî dinlenilme hakkının zedelenemeyeceğini özellikle vurgulamış ve bu yönde düzenlemeler yapmıştır. Buna göre; tarafların sözlü yargılama aşamasına geçildiğinde yokluklarında karar verilebileceği hususunda haberdar edilmeleri zorunludur.

2. Görüldüğü gibi Kanun koyucu 6100 sayılı Kanun'un 27 inci maddesinde yer alan hukukî dinlenilme hakkının zedelenemeyeceğini özellikle vurgulamış ve bu yönde düzenlemeler yapmıştır. Buna göre; tarafların sözlü yargılama aşamasına geçildiğinde yokluklarında karar verilebileceği hususunda haberdar edilmeleri zorunludur.

3. Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve açıklanan ilkeler dosya içeriği ile birlikte değerlendirildiğinde, davalılar vekili 27.11.2022 tarihinde bilirkişi raporlarını 22.11.2022 de tebliğ aldığı ve trafik kazası nedeniyle doktor kontrolünde olduğundan bahisle mazeret dilekçesi vermiş, mahkemece mazeret dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Davalılar vekilinin mazeret dilekçesine eklemiş olduğu kaza tutanağı ile bilirkişi raporlarına itiraz süresinin devam ettiği gözetildiğinde; dosya içerisinde davalılar vekiline yargılama sırasında sözlü yargılama duruşmasına katılmaması halinde yokluğunda karar verilebileceği ihtarını içeren tebligat da bulunmadığı da dikkate alındığında, sözlü yargılama yapılacağına dair ihtar yapılmadığı gibi bilirkişi raporuna karşı diyecekleri de dinlenmeden davalılar vekilinin yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm tesis edilmiş olması 6100 sayılı HMK’nın 27 nci maddesinde belirtilmiş olan hukuki dinlenilme hakkına aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22926, Karar No: 2010/9137, Tarih: 01.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/22926 E.  ,  2010/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, bakım tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalı kurumda iş makineleri oto onarım teknisyeni olarak çalıştığını ,toplu iş sözleşmesinin 99 maddesine göre bakım tazminatı ödenmesi gerektiğini belirterek bakım tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Davalı davacının bilfiil bakım onarım işlerinde çalışmadığını, davacının araçların onarım işlerinin piyasada yaptırılması işlerinde görevli olduğu için davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece alacak hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının toplu iş sözleşmesindeki bakım tazminatı düzenlemesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davacı tanıkları ifadelerinde işyerinde teknik servis olmadığını belirtmişlerdir.Ayrıca davacının arıza yaptığı bildirilen araçların tamirini sağlamak amacıyla ya aracın yanına usta götürdüğü ya da aracı tamirciye götürdüğünü ,onarım işlerinin piyasadan temin edilen tamircilerin yaptığını belirtmişlerdir.

1.3.2003-28.2.2005 tarihleri arasında geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 99 maddesinin kenar başlığı bakım tazminatıdır. Dairemizin kökleşmiş içtihatları ve ilgili maddenin genel düzenlemesi ile özellikle son fıkrasında “ İş makineleri ve oto onarım başteknisyeni ,ustabaşı,usta ,usta yardımcısı ve işçileri yukarıda belirtilen görev unvanlarında fiilen çalışan işçilere senelik izin ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde çıplak yevmiyelerinin %14 ü tutarında bakım tazminatı ödenir.”hükmü dikkate alındığında fiilen çalışan işçilere bakım tazminatı ödeneceği açıktır.

1.3.2001-28.2.2003 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde her ne kadar fiilen çalışma ifade edilmemişse de Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına göre fiilen yapılan işe bağlı olarak ücret ve ekleri ödenecektir. Başka bir anlatımla toplu iş sözleşmesinden doğan alacaklarda fiilen çalışmalar göz önünde tutulduğundan davacının isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/976, Karar No: 2017/1867, Tarih: 23.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/976 E.  ,  2017/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine 25/12/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/11/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar; yoğun yağan yağmur nedeniyle sel baskını meydana geldiğini ve evlerini su bastığını, evdeki eşyaların sel nedeniyle zarar gördüğünü, meydana gelen su baskınının binanın arka bahçesinde yapılan su kanalı çalışmasından kaynaklandığını, durumu birçok kez ... Şube Müdürlüğüne bildirmelerine rağmen davalı tarafından önlem alınmadığını belirterek maddi tazminat talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tespit dosyasında ve yargılama sırasında alınan bilirkişi raporları benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

iş sayılı tespit dosyası incelendiğinde; davacı ...’nun 25/06/2014 tarihli dilekçe ile delil tespiti talep ettiği, mahkemece tespiti istenen mahalde bilirkişi refakatinde keşif yapıldığı, keşif sonucunda alınan bilirkişi raporunda evdeki hasarlı eşyaların bedelinin 172.895,00 TL olarak tespit edildiği ve davalı tarafından yapılan tespite itiraz edildiği anlaşılmaktadır.

Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil sebebiyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir.

Dosya incelendiğinde; davacıların evdeki eşyaların sel nedeniyle zarar gördüğünü belirterek uğradıkları zararın tazminini talep ettikleri ve olaya ilişkin delil tespiti yaptırdıkları anlaşılmaktadır. Davalı tarafından delil tespiti sırasında alınan bilirkişi raporundaki zarara ilişkin değerlendirmeye itiraz edildiği halde, mahkemece zarara uğrayan eşyaların gerçek değerlerine ilişkin bir araştırma yapılmamıştır. Tespit dosyasında, hasar tespiti yapılan eşyaların gerçek değerlerinin üzerinde hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Şu halde, mahkemece açıklanan hususlarda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, yıpranma olmuşsa bedeli tespit ettirilerek zarar kapsamı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Şu halde, mahkemece açıklanan hususlarda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, yıpranma olmuşsa bedeli tespit ettirilerek zarar kapsamı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilip gerçek zarar hesaplama yöntemine uygun şekilde zarar kapsamının belirlenerek sonucuna göre karar verilmemiş olması doğru olmamış, bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2567, Karar No: 2010/7035, Tarih: 06.05.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/2567 E.  ,  2010/7035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Patlayıcı madde bulundurmak ve güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük ve güveni kötüye kullanma suçundan verilen hükmün ertelenmesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Patlayıcı madde bulundurmak suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanıkta 219 adet dinamit lokumu ve 196 adet elektirikli fünye elde edilmiş olmasına göre alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin hak ve orantılılık kurallarına uygun olacağının gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, maddenin 1. fıkrasındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının "hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" sürmesine karar verilerek, aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün oybirliğiyle istem gıbi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 6.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17543, Karar No: 2015/31875, Tarih: 11.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17543 E.  ,  2015/31875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/154205

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2008/118 (E) ve 2008/595 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2769, Karar No: 2015/6332, Tarih: 28.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2769 E.  ,  2015/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/2771

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2010

NUMARASI : 2009/64 (E) ve 2010/69 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme gerekçesinde 2006 yılına ilişkin yeterli delil bulunmadığının belirtilmesine karşın kısa karar ile hükümde bu yıla ilişkin bir karar verilmemesi nedeniyle bu suç yönünden mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüş ve 2004 ile 2005 takvim yıllarına ilişkin olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın 2005 takvim yılında kullandığı ve sahte olduğu iddia edilen faturayı düzenleyen üç firma hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılarak mümkün olması halinde birleştirilmesi aksi halde dava dosyasının özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a-Farklı takvim yıllarında işlenen sahte fatura kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı cihetle; iddianame ile 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açılmasına ve gerekçede de her iki yıla ilişkin suçun işlendiğinin kabul edilmesine karşın kısa karar ile hüküm kısmında hangi yıldan mahkumiyet kararı verildiğinin belirtilmemesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

b-Aynı takvim yılında değişik tarihlerde birden fazla sahte fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesi tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

d-Suç tarihlerinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle son fatura tarihlerine göre 2004 yılı için 21.01.2005, 2005 yılı için ise 21.01.2006 olduğu cihetle; gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 2004 ve 2005 olarak hatalı yazılması,

d-Suç tarihlerinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle son fatura tarihlerine göre 2004 yılı için 21.01.2005, 2005 yılı için ise 21.01.2006 olduğu cihetle; gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 2004 ve 2005 olarak hatalı yazılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.