muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/180, Karar No: 2024/4360, Tarih: 18.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/180 E.  ,  2024/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/108 E., 2022/271 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

KARAR : Mahkumiyet

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 62, 52 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 3.375,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2018/108 esas, 2022/271 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 29/12/2023 gün ve 94660652-105-34-30144-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1628 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1628 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 29/12/2023 gün ve 94660652-105-34-30144-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1628 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1628 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklinde yer alan düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde yer alan "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede ise indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında katılana yönelik taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89/1, 89/2-b ve 62. maddelerine göre belirlenen 225 gün karşılığı adli para cezası üzerinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek 168 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 3.360,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, sanığın 225 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 4.500,00 Türk lirası adli para cezası üzerinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 3.375,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca indirim oranının gün karşılığı adli para cezası üzerinden yapılması yerine, belirlenen 225 gün adli para cezasının paraya çevrildikten sonra yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

2-Kabule göre de, mağdurdaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesine göre, 5237 sayılı Kanun'un 89/2-b maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, Adlî Tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/2) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesinde,”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nın 89/1, 89/2-b ve 62. maddelerine göre belirlenen 225 gün karşılığı adli para cezası üzerinden CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenen 168 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL üzerinden 3.360 TL adli para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, sanığın 225 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 4.500 TL adli para cezası üzerinden CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak neticeten 3.375 TL adli para cezasına hükmedilerek sanık hakkında fazla ceza tayin edildiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2. Sanığa atılı suçun taksirle yaralama suçu olduğu, katılanda meydana gelen kemik kırığı sebebiyle temel cezanın belirlenmesi sonrasında TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılması gerektiği, TCK'nın 87/3 maddesinin kasten yaralama suçuna ilişkin olduğu, mahkemenin uygulamasının yerinde olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2018/108 esas, 2022/271 sayılı kararına yönelik,

1.(2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden REDDİNE,

2.(1) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

3. İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2018/108 esas, 2022/271 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

1.(2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden REDDİNE,

2.(1) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

3. İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2018/108 esas, 2022/271 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

2 numaralı hükmün dördüncü paragrafının çıkarılarak yerine "CMK'nin 251/3.maddesi gereğince verilen cezadan 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 168 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına," cümlesinin eklenmesi ile 2 numaralı hükmün beşinci paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığın kişiliği suçun işlenmesindeki özellikler, olaydan sonraki olumlu tutum ve davranışı, ekonomik ve sosyal durumu dikkate alınarak verilen para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın 3.360 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," cümlesinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20287, Karar No: 2013/16886, Tarih: 21.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20287 E.  ,  2013/16886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı İdare vekili ile davalı Kutsan Şirketi vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı şirketin tüm davalı KTÜ Rektörlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı İdare vekili, taraf ve husumet itirazında bulunarak ihale makamı olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, iken diğer davalı şirket vekili ise iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, asıl işveren K.T.Ü. Rektörlüğünün sözlü/yazılı olarak adı geçen personel ile işe devam edilemeyeceği beyanı karşısında bu kararın aksine hareket ile yüklendiği işi tamamlamasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ..., 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunun 56/b ve 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğu halde, davacı tarafça peşin yatırılan harcın yargılama giderlerine katılarak davalı Üniversitenin diğer davalı ile birlikte harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirir ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 7.bendinin silinerek yerine; 7.bent olarak "Davalı Üniversite, harçtan muaf olduğundan davacı tarafça yatırılan 48,60 TL harcın diğer davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, "...75,85 TL müzekkere ve tebligat giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine" rakam ve sözcüklerinin bir bent olarak eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davalı şirketten temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32203, Karar No: 2015/4708, Tarih: 09.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/32203 E.  ,  2015/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edil- meyen ... gerekçeli kararın tebliği ile temyiz etmesi halinde, ek tebliğname düzenlenmesi için tevdii edilen dosyanın Dairemize ... vekilinin temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmeden gönderildiği anlaşılmakla; ... vekilinin 09.10.2014 günlü temyiz talepleri ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsav- cılığına (TEVDİİNE), 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35239, Karar No: 2017/33754, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35239 E.  ,  2017/33754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7032, Karar No: 2022/12289, Tarih: 15.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/7032 E.  ,  2022/12289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan vekilinin karar duruşması için mazeret dilekçesi verdiği, mahkemece mazeret hakkında herhangi bir karar verilmeden yargılamaya devam edilip yokluğunda karar verilmek suretiyle iddia hakkının kısıtlanması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanık ... hakkında kurulan hükümde; sanık ...’ın sunmuş olduğu fatura fotokopisinin aslı temin edilerek muhasebe kayıtlarına işlenip işlenmediği, sanık ...’ın yetkilisi olduğu işyerinde katılanın kredi kartı ile kontör satın alındığına ilişkin beyanı doğrultusunda, söz konusu kontör satışının ne şekilde yapıldığı, herhangi bir cep telefonu numarası veya numaralarına yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise söz konusu cep telefonu numarası veya numaralarının kime ait olduğu, katılana ait olup olmadığı araştırılması suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Sanık ... hakkında kurulan hükümde; sanık ...’e ait işyerinde yapılan harcamalara ilişkin faturalar temin edilerek muhasebe kayıtlarına işlenip işlenmediği, harcamaların mahiyeti ve alınan ürünlerin sevk irsaliye, teslim belgeleri bulunun bulunmadığı, tesliminin kime yapıldığı, araştırılması suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

c- Kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafınin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/372, Karar No: 2013/12383, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/372 E.  ,  2013/12383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hürriyeti tahdit suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2010 gün ve 2010/100 Esas, 2010/109 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'in savunmasında, mağdur ...'ın olay gecesi kendisini saat 21.00 sıralarında telefonla arayarak görüşme talebinde bulunduğunu, bunun üzerine buluşmak için Gençlik Parkına gittiğini, akabinde mağdurun abisi ...'ın da geldiğini ve hep birlikte bir ticari taksiye binerek gittikleri Kızılay'da bir kafeteryada oturup yiyip içtiklerini, mağdurun babası tarafından evden kovduğunu söylediğini, akabinde mağduru Karapürçek'te ... isimli bir akrabasının yanına bıraktıklarını, olay sırasında yanında diğer sanıkların bulunmadığını ifade etmesi, mağdurun abisi olan tanık ...'ın da polisçe alınan beyanın da sanık ...'in anlatımlarını doğrulaması, mağdurun ise ifadesinde istikrarlı şekilde sanık ...'i olay gecesi aramadığını, sanıklar tarafından zorla kaçırıldığını ifade etmesi ve mağdurun arkadaşları olan tanıklar ... ve ...'ın da mağdurun zorla kaçırıldığını belirtmeleri, Mahkemece de 14.11.2003 tarihli celsede müştekinin kullandığı 0 555 ... nolu telefonun 25.07.2003 tarihine ait iletişim kayıtlarının istenmesine karar verildiği ancak müzekkerenin yanlış GSM şirketine yazılması neticesi ara karar gereğinin yerine getirilemediği anlaşıldığından; beyanların doğruluklarının denetlenebilmesi açısından 0 555 ... nolu telefonunu olay günü arayan ve aranan telefon numaralarına ilişkin dökümlerin ilgili kurumdan istenerek, olay gecesi mağdurun sanığı arayıp aramadığının tespit edilmesi ayrıca kovuşturma aşamasında dinlenmeyen ... ve ...'ın da tanık olarak dinlendikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32389, Karar No: 2015/12848, Tarih: 13.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/32389 E.  ,  2015/12848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/129516

MAHKEMESİ : Hanak Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2012/16 (E) ve 2012/170 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık Metin hakkında, müşteki Zübeyir'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) a) Sanık Aşır hakkında, katılan Metin'i basit kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında, katılanı basit kasten yaralama suçundan açılan bir kamu davası bulunmadığı halde bu suçtan hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 225/1. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanık Aşır hakkında, katılan Metin'i yaşamını tehlikeye sokacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın aşamalardaki olay sırasında sanığın elinde bıçak gördüğü yönündeki anlatımlarına, sanığın olayın başlangıcında katılanın bıçakla kendisine saldırdığına dair anlatımlarına, sanık savunmalarını doğrulayan olay tanığı diğer müşteki Zübeyir'in ve tanık M.. K..'un aşamalardaki beyanlarına, tanık Gülten'in aşamalardaki anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanığın yanında diğer müşteki Zübeyir ile birlikte evlerine giderken yolda alkollü bir vaziyetteki katılanla karşılaştıkları, çıkan tartışmada katılanın ele geçirilemeyen bir bıçağı sanığın sol omzuna doğru savurup sanığı yaralamaya teşebbüs ettiği, daha sonra da müşteki Zübeyir'in üzerine yürüdüğü, araya tanık Mikail'in girerek katılanı olay yerinden uzaklaştırmaya çalıştığı, sanık Aşır ile müşteki Zübeyir'in katılanın ve tanık Mikail'in peşinden gittikleri, sanık ve yanındaki müşteki Zübeyir ile katılan arasında çıkan kavgada katılan Metin'in müşteki Zübeyir'i yaraladığı, sanık Aşır'ın da katılan Metin'i ele geçirilemeyen bir bıçakla haksız tahrik altında yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı sabit olduğu halde, 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine de aykırı olarak sanığın istinabe yoluyla sorguya çekilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1718, Karar No: 2017/1407, Tarih: 21.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1718 E.  ,  2017/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Red

İncelemeye konu davanın 05.10.2011 tarihli iddianame ile "2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi" suçundan açılması; mükerrerliğe esas alınan ..Asliye Ceza Mahkemesi'nin ..... Esas sayılı dosyasında 28.12.2010 tarihli iddianame ile açılan davanın ise ''2005-2006-2007-2008-2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi'' suçuna ilişkin olması karşısında; 2009 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerin farklı tarihlerde istenmesi nedeniyle davanın mükerrer olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçtan dolayı mükerrer dava nedeniyle verilen red kararı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 21.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4326, Karar No: 2021/3962, Tarih: 22.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/4326 E.  ,  2021/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.03.2018 tarih ve 2014/731 E. - 2018/138 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.05.2019 tarih ve 2018/799 E.- 2019/785 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 20.04.2021 günü hazır bulunan temlik alan davacı vekili Av. ...ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile 6 adet yarı römorkun deniz yoluyla İstanbul Haydarpaşa Limanı’ndan Nijerya’nın Lagos Limanı’na gönderilmesi konusunda anlaştığını ve davalıya navlun bedeli olarak 47.400 USD ödediğini, 05.07.2012 tarihinde konişmento düzenlenerek malların Haydarpaşa Limanı’nda gemiye yüklendiğini ancak, varış limanına teslim edilmediğini, davalı ile yapılan görüşmelerde geminin İspanya'nın Laspalmas Limanı’na vardığı ve oradan tekrar hareket edemediğinin bildirildiğini, tüm görüşme, taahhüt ve ihtarlara rağmen malların varış limanına teslim edilmemesi nedeniyle TTK'nın 1178. maddesi gereğince malın zayi olmuş sayılması gerektiğini ileri sürerek, taşıma sözleşmesinin feshi ile birlikte mal bedeli 217.800 USD karşılığı 402.189,48 TL'nin 05.07.2012 tarihinden itibaren faiziyle, davalıya ödenen 47.400 USD navlun bedelinin karşılığı olan 87.528,84 TL'nin de ödeme tarihi olan 02.07.2012 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşımaya sadece acente olarak aracılık ettiğini, CFR teslim şartı ile yapılan satışlarda malların gemi küpeştesini aşmasından itibaren yük ile ilgili nefi ve hasarın alıcıya geçtiğini, davacı yükleyici olduğundan mal zararı ile ilgili aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, geminin taşımaya elverişli ve uygun olduğunu, davacının navlun iadesi talebinde bulunamayacağını, müvekkilinin herhangi bir sorumluluğu olmayıp, aksi takdirde ise, sorumluluğunun sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.