muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32028, Karar No: 2013/29526, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/32028 E.  ,  2013/29526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem toplu iş sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından 13.08.2012 dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8147, Karar No: 2024/13156, Tarih: 18.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/8147 E.  ,  2024/13156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/575 - 2021/580

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 07.09.2020 tarihinde dava dışı araçla karıştığı trafik kazası sonucu yaya olarak bulunan desteğin vefat ettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 19.04.2021 tarihli dilekçesi ile talebini 174.118.53 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; eksik evrakla başvuru yapıldığından usulden ret kararı verilmesi gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, avans faizine hükmedilemeyeceğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne ve 174.119.00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 20.10.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, davanın kısmen kabulüyle 140.573.58 TL'nin 20.10.2020 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant hesap yöntemine göre karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusuru kabul etmediklerini, aktüer hesaplamasından önce gerekli belgelerin sunulmadığını, tazminat belirlenirken tüm indirim kalemlerinin dikkate alınması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı sigorta şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı sigorta şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davaya konu trafik kazasına ilişkin olarak resmi görevliler tarafından düzenlenen kaza tespit tutanağında; davalı şirkete sigortalı duraklama halinde olan araç sürücüsünün KTK 58 ve 59. maddeleri ihlal ettiğinden ve davacılar desteğinin aynı kanunun 58. maddesini ihlal ettiğinden kusurlu olduğu, dava dışı karşı araç sürücüsünün ise kusursuz olduğu belirtilmiştir. İş bu dosyada Hakem Heyeti tarafından benimsenen kusur raporunda davalı şirkete sigortalı araç sürücüsüne %50 oranında, karşı araç sürücüsü ve davacılar desteğine de %25'er kusur verilmiştir. Aynı kazaya ilişkin yine Tahkim Komisyonu nezdinde açılan ve Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2020. E. 123440 sayılı dosyada hükme esas alınan kusur bilirkişisi raporunda ise; davalı şirkete sigortalı araç sürücüsüne %40 oranında, karşı araç sürücüsüne %20 oranında ve davacı desteğine de %40 oranında kusur verilmiş olup, anlaşıldığı üzere kusur raporları arasında çelişki oluşmuştur. Davalının sorumluluğu ile derecesinin belirlenmesi bakımından, kusur tespitinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde yapılması gerektiği dikkate alındığında, eksik incelemeyle karar verildiği izahtan uzaktır.

Açıklanan nedenler karşısında İtiraz Hakem Heyetince; ceza mahkemesi dosyası da dosya içerisine alınarak, İTÜ Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman bilirkişi kurulundan, tüm dosya kapsamı incelenmek suretiyle, kusur raporları arasındaki çelişkiyi gideren, ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık bir rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

3 -5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

3 -5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

4- Trafik kazası sonucu ölüm ve buna dayalı olarak destekten yoksun kalma tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Kanun’un 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ZMSS Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği tazminatın hesaplanması için alınan ve Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve prograsif rant formülü uygulanarak tazminat hesabı yapılmış; İtiraz Hakem Heyeti tarafından ise TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz yöntemi ile hesaplama yapan hesap raporu esas alınarak karar verilmiştir. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı ve desteği için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken hatalı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalı ve davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2014/23408, Karar No: 2014/31764, Tarih: 25.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/23408 E.  ,  2014/31764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2014

NUMARASI : 2013/552-2014/383

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapılar 6495 sayılı yasa uyarınca köyde yapılan ilanın askıdan indiği tarihinden önce yapıldığından Kamulaştırma Kanununun 25/2. maddesi uyarınca taşınmazın üzerinde bulunan yapıların bedelinin tahsiline karar verilmelidir.

Bu durumda taşınmazdaki yapıların dosyaya yansıyan niteliklerine göre sınıflarının 2/B alınması ve ayrıca yapıların iç ve dış durumları incelenerek elektrik, su, zemin kaplamaları vs. gibi eksik imalat oranlarının belirlenmesi ve buna göre yapı bedelleri hesaplanarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yine dava konusu taşınmazdaki ağaçların 6495 sayılı yasa uyarınca köyde yapılan ilanın askıdan indiği tarihinden önce dikildiklerinden, Kamulaştırma Kanununun 25/2. maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fidanların bedellerinin tahsiline karar verilmesi gerekmekle birlikte ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporunun denetlenmesi, İl Tarım Müdürlüğü resmi verisi ile bilirkişi raporu farklı ise İl Tarım Müdürlüğü resmi rakamlarına göre ağaç bedelleri tekrar tespit edilmesi ve ağaç değerinin tespiti sırasında bedele objektif değer arttırıcı unsur oranı eklenmeyerek değer tespit edilip, sonucuna göre ağaç bedeline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29282, Karar No: 2015/7170, Tarih: 25.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/29282 E.  ,  2015/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının müşterilere verdiği akaryakıt bedelini peşin almasına rağmen kendi kredi kartından geçirmek suretiyle işlem yapıp 8.693,42 TL'yi zimmetine geçirdiğini, 100,00 TL benzin alana....kampanyası ve çatal bıçak kampanyasında kartı olmayıp benzin alan müşterilere vermek suretiyle haksız hediye edinmelerine sebep olduğunu, işverenin güvenini kötüye kullandığını, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, akaryakıt istasyonu işyerinde pompacıların yaygın olarak ve zorunlu sebeplerle feshe gerekçe gösterilen ve asliye ceza dosyasındaki bilirkişi raporunda ayrıntılı olarak açıklanan şekilde kredi kartı (key kartı) kullanıldığı, fakat burada davacının diğer pompacıların kişisel çıkarlarından dolayı değil, işin tamamlanması ve yürütülmesi açısından özellikle pozitif kartın kullanımında ortaya çıkan sorunların çözülmesi yönünde kredi kartlarını kullanma zorunda kaldıkları, burdan doğan sorunlardan dolayı davacıya kusur yüklenemeyeceği, davalı işverenliğin 8.693,42 TL'yi zimmetine geçirdiğini kanıtlayamadığı, kampanyalarda kartı olmayıp benzin alan müşterilere işyerindeki kartı kullanarak hediye edinmelerine sebep olduğu iddiası ise, bu hediyelerin promosyon niteliğinde oldukları ve işyerinde herhangi bir zarara sebep olmadıkları ve büyük alışveriş merkezleri ve market, akaryakıt istasyonlarından bu şekilde uygulamanın da yaygın olduğu, kaldı ki böyle bir eylemin kabul edilemeyeceği düşünülse dahi bunun ancak geçerli fesih sebebi olabileceği ve böylelikle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshinin davalı işverenlikçe kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip edilmediği noktasındadır.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip edilmediği noktasındadır.

Dosya içeriğine göre, davacının 02.11.2005-03.03.2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde pompacı olarak çalıştığı, 03.03.2011 tarihli fesih bildirimi ile iş sözleşmesinin, davacının müşteriye nakit olarak sattığı akaryakıtların bedellerine nakit ödemeyip kasaya kendisine ve yakınlarına ait numaraları belirtilen kredi kartlarını kullanmak ve sliplerini vermek suretiyle 8.693.42 TL nakit parayı zimmetine geçirdiği, promosyon kampanyalarında müşterilere kampanya katılım kartı olmadığı halde markette duran kartları kullandırmak suretiyle haksız hediye almalarına neden olduğu gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesine göre sona erdirildiği, 24.02.2011 tarihinde davacıdan savunma istendiği, davacının savunma vermekten imtina ettiği, davacı hakkında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesine muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Somut olayda her ne kadar davacı tanıkları müşterilerin akaryakıt alım sonrası kredi kartı ödemelerinde yeterli bakiye olmaması ve kredi kartı kullanmak istemeleri nedeniyle pompacının kartını kullandırmak zorunda kaldığını beyan etmiş iseler de işyerinde davacı ve diğer pompacıların kredi kartı kullandırma olayını doğrular şeklinde açıklamada bulunmuşlardır. Davacı tanık beyanları ve dosyaya sunulan davacıya ait kredi kartı dökümü ve kredi kartı sliplerinden davacının anılan eylemi gerçekleştirdiği sabittir. Davacının feshe konu eyleminin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlardan olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla işveren tarafından yapılan fesih bildiriminin 4857 sayılı Kanun’un 25/II-e maddesi kapsamında olduğunun kabulü gerekir. Fesih bildirimi haklı sebebe dayandığından dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Belirtilmesi gereken diğer bir husus da, mahkemece 2010 yılı Aralık ve 2011 Şubat ayları dışındaki bordrolar davalı işverenlikçe sunulmadığından bu aylar dışındaki dönemlere ilişkin asgari geçim indirimlerin ödenmediği ve bu nedenle davacının asgari geçim indirimi alacak talebinde haklı olduğuna karar verilmiş ise de; dosya kapsamında mevcut olan 2010 yılının tüm aylarına ait imzalı ücret bordrolarının değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Asgari geçim indirim alacağı hesaplanırken 2010 yılına ait olan ve asgari geçim indirimi ödemesi bulunan imzalı ücret bordroları dikkate alınarak davacının asgari geçim indirimi alacağının hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/2707, Karar No: 2022/9934, Tarih: 12.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/2707 E.  ,  2022/9934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2019 günlü karara karşı taraf vekillerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen 06/02/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; devlet hastanesinde eczacı olarak çalışan davalı hakkında kurum müfettişlerince düzenlenen 29/11/2002 tarihli soruşturma raporunda, pahalı ilaç alımları ve dava dışı firmanın hibe teklifini gizlemek suretiyle kurumu zarara uğrattığının tespit edildiğini belirterek, uğranılan zararın alım tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin tercih ettiği ilaçların farklı muadil ilaçlar olmayıp, etken maddelerin farklı olduğu, genelge uyarınca ihale komisyonunca alımına izin verilen ilaçların müvekkili tarafından belirlendiği ve başhekim yardımcısının onayıyla ilaçların alındığı, davalının tek başına hareket etmediğini, dava dışı firmanın hibe teklifinin gizlenmediği gibi, hibenin kuruma gelmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; her ne kadar ceza mahkemesince yapılan yargılamada davalı beraat etmiş ise de, görevin gereklerine uymayıp titiz davranmayarak zarara sebebiyet verdiği belirtilerek, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hükme karşı taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, davacı kurumun zarara uğradığı, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin dosyada bir delil bulunmadığından, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle; taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; bölge adliye mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, davacı kurumun zarara uğradığı, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin dosyada bir delil bulunmadığından, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle; taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; bölge adliye mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK’nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre taraf vekillerinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine GÖNDERİLMESİNE ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, aşağıda dökümü yazılı 50,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.