muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18964, Karar No: 2017/8056, Tarih: 25.05.2017

./..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25858, Karar No: 2015/21450, Tarih: 20.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/25858 E.  ,  2015/21450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2013/398-2015/131

01.04.2015 tarihinde kabul edilip 11.04.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi 1 ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir.

Bu durumda dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'ne aittir.

Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 20/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10338, Karar No: 2022/13056, Tarih: 08.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10338 E.  ,  2022/13056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi borçlunun aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 25.05.2022 tarih ve 2021/3568 E. - 2022/1338 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Çanakkale İcra Hukuk Mahkemesi’nin 09.09.2021 tarih ve 2021/612 E. - 2021/664 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 1. fıkrasının 2. bendinde yer alan" %10 ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “ % 5” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 08/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20611, Karar No: 2014/19746, Tarih: 25.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/20611 E.  ,  2014/19746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/215680

4925 sayılı Karayolları Taşıma Kanunu'nun 26/a. maddesine aykırılıktan kabahatli Eskurye Dağıtım Yay. Gıd. San ve. Tic. Ltd. Şti. hakkında, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Bursa IV.Bölge Müdürlüğü'nün 20/05/2013 tarihli ve A-514568 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk lirası İdarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair İNEGÖL 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 02/10/2013 tarihli ve 2013/300 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.06.2014 gün ve 37839 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2014 gün ve KYB. 2014-215680 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

02/08/2013 tarihli ve 28726 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 32.maddesi ile 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 26/a. maddesi, "Bu Kanunun; a) 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez." şeklinde değiştirildiği nazara alındığında, kabahatlinin gerçekleştirdiği eylemin yetki belgesi kapsamı dışında taşımacılık yapmak olduğu, bu kapsamda Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Bursa IV.Bölge Müdürlüğünce kabahatli hakkında uygulanan 20/05/2013 tarihli ve A-514568 sayılı idari para cezasına ilişkin tutanağın kesinleşmeden önce 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 32.maddesi ile kabahatlinin eylemine ilişkin lehine değişiklik yapılarak kabahatlinin eyleminin bin Türk lirası idari para cezasını gerektirdiği gözetilmeden başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İnegöl 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 02.10.2013 gün ve 2013/300 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının 1.000,00 TL'sına indirilmesine ve infazın bu miktar idari para cezası üzerinden yapılmasına, 25.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18505, Karar No: 2018/14358, Tarih: 12.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/18505 E.  ,  2018/14358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TAZMİNAT-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil, tazminat ve tenkis davası sonunda, yerel mahkemece ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın, çekişme konusu 198 parsel sayılı taşınmazı (yeni 256 ada 1 parsel) 11/04/1985 tarihinde bir kısım davalılar murisi ...'na satış suretiyle devrettiğini, mirasbırakanın asıl amacının bağış olduğunu, ...'nun ölümünden sonra mirasçılarının taşınmazı diğer davalı ...'ya satış yoluyla temlik ettiklerini, muris ...'ın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını, ...'nın da alım gücü bulunmadığını, ayrıca akit tarihinde muris ...'ın temyiz kudretine haiz olmadığını ileri sürerek, çekişme konusu 256 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adlarına tescilini, olmazsa taşınmaz bedeli olan 47.000,00 TL'nin davalılar ..., ... ve ...'dan tahsilini, olmazsa tenkis istemişlerdir.

Davalılar, tenkis talebinin zamanaşımına uğradığını, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle .... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olayda, yukarıda değinilen ilkeler tüm dosya içeriği ile birlikte değerlendirildiğinde, kök mirasbırakan ...'ın 23/05/1985 tarihinde öldüğü, ölümünden kısa bir süre önce bacağını kırdığı, bu aşamada 11/04/1985 tarihinde dava konusu taşınmazı yeğeni....'e ihtiyacı nedeniyle temlik ettiği, mirasbırakanın bu taşınmaz dışında başka taşınmazları da bulunduğu, davacıların mirasbırakan ... ile bir sorununun bulunmadığı, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olduğu iddiasının kanıtlanamadığı gibi son kayıt maliki ...'nin kötü niyetli olduğunun da kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabul edilmesi isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/759, Karar No: 2020/2265, Tarih: 26.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/759 E.  ,  2020/2265 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.10.2017 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi, karşı davada 16.11.2017 tarihinde inançlı işlem nedeniyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen 16.04.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı-karşı davalı vekili talep edilmiştir. ... Bölge adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine verilen karar davalı-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 26.12.2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili elatmanın önlenmesi talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuş, karşı davada inançlı işlem nedeniyle tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Yerel mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 19.11.2019 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.04.2019 gün ve 2017/506-2019/167 sayılı Kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b 2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı-karşı davacılar vekili temyiz etmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince eksik nisbi harcın bir haftalık kesin sürede tamamlanması için davalı-karşı davacılar vekiline 13.12.2019 tarihli muhtıra çıkarılmış, muhtıra 18.12.2019 tarihinde davalı-karşı davacılar vekiline tebliğ edilmiş, eksik harç davalı-karşı davacılar vekilince süresinden sonra 03.01.2020 tarihinde yatırılmıştır. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 26.12.2019 tarihli ek kararı ile davalı-karşı davacılar vekilinin 12.12.2019 tarihli temyiz dilekçesinin HMK'nın 366. maddesinin yollamasıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca temyiz isteminin yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, temyiz isteminin yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Davalı-karşı davacılar vekilinin eksik nispi temyiz harcını kesin süre geçtikten sonra yatırdığı anlaşıldığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin temyiz harcının süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından 26.12.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, temyiz isteminin yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Davalı-karşı davacılar vekilinin eksik nispi temyiz harcını kesin süre geçtikten sonra yatırdığı anlaşıldığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin temyiz harcının süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından 26.12.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, DOSYANIN İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 26.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi. Başkan