muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12509, Karar No: 2013/12949, Tarih: 23.09.2013

25.02.2011 tarihli Resmi Gazete' de yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. Maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlu aleyhine AYM nin iptal karar tarihi ( 01.11.2012 ) den sonra haciz işlemleri uygulanmıştır . Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve halen yürürlükte bulunan 5999 sayılı Kanunun Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi de bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda borçlu aleyhine haciz uygulanması hukuka uygundur. Mahkemece şikayetin reddi yerine, yazılı gerekçelerle kabulüne ve haczi işlemlerinin kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 23.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir. 23.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/23840, Karar No: 2014/28778, Tarih: 23.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23840 E.  ,  2014/28778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/154-2013/151

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin haklı feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ile genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında; davacının devamsızlık yaptığını alacak isteklerinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın redine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunan işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Talep edilen alcaklarla ilgili ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, inşaat işyerinde elektirik tesisatçısı olan davacının fazla çalışma isteği konusunda tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Davacı tanıklarına göre çalışmanın 08:00-18:30 saatleri arası haftada altı gün ve yarım saat ara dinlenme kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.Oysa işin elektirk tesisat işi olması kış aylarında havanın daha erken kararması davalı tanık beynarında kış ve yaz çalışma saatlerinin farklı olduğunu bildirmeleri birlikte değerlendirildiğinde kış aylarında çalışmanın 08:00-16:30 saatleri arası kabul edilerek fazla çalışma ücretinin buna göre belirlenmesi dosya içeriğine uygundur.

3-Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda fazla çalışma saatleri belirlenirken ara dinlenmenin yukarıda açıklanan ilke uyarınca bir saat olarak kabul edilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18079, Karar No: 2012/24112, Tarih: 22.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18079 E.  ,  2012/24112 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile 1-... Termal Otel ... Tes. İnş. Tur. ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... 2-... Termal Tatil Hiz. Tur. İnş. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.11.2011 tarih ve 2011/413-615 sayılı hükmün Dairenin 23.3.2012 tarih ve 6003-7852 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... Ter. Otel. Sağ. Te. Tic. A.Ş avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezası ile 43,90 TL red harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 22.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3620, Karar No: 2023/11760, Tarih: 02.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/3620 E.  ,  2023/11760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/119 D.İş - 2022/120

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü/ İtirazın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın vekalet ücreti ile sınırlı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 02.10.2018 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda, yaya konumundaki müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirterek şimdilik kaydıyla sürekli iş göremezlik tazminatı olarak 5.000,00 TL tazminat talep etmiş, yargılama sırasında talebini 97.833,27 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; bakıcı gideri talepli 2021.E.12238 sayılı tahkim dosyası ile birleştirme talep ettiklerini, davanın zamanaşımına uğradığını, maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığını, müterafik kusur bulunduğunu, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 faiz kullanılması ve kusur durumunun netleştirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacının %6 maluliyet oranına göre ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faiz oranı dikkate alınarak aktüer raporu alındığı, taraflarca kusur ve aktüer bilirkişi raporlarına itiraz edilmediği, dosyaların birleştirilmesi ve müterafik kusur indirimi yapılmasına dair talebin uygun görülmediği" gerekçesiyle davanın kabulüne, 97.833,27 TL'nin 11.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

B. İtiraz sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde, hesaplamada %1,8 teknik faizin dikkate alınması gerektiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, alınan medikal görüşte maluliyet oranının %0-6 olarak belirlendiğini, başvuru esnasında zorunlu evrak sunulmadığından davanın usulden reddi gerektiğini, müterafik kusurun tespiti gerektiğini, davacı lehine hükmedilebilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı vekili itiraz dilekçesinde, hesaplamada %1,8 teknik faizin dikkate alınması gerektiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, alınan medikal görüşte maluliyet oranının %0-6 olarak belirlendiğini, başvuru esnasında zorunlu evrak sunulmadığından davanın usulden reddi gerektiğini, müterafik kusurun tespiti gerektiğini, davacı lehine hükmedilebilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...başvuruda sunulan maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlendiği, alınan kusur raporu ile davalı sigortalısı sürücünün %100 kusurlu olduğunun saptandığı, olayda müterafik kusur indirimi gerektiren bir durum bulunmadığı, hesaplamanın Yargıtay içtihatları gereği TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılmasının uygun olduğu, vekalet ücretine ilişkin itirazın ise yerinde görüldüğü" gerekçesiyle, itirazın kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararında vekalet ücretinin "4.080,00 TL" olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, aktüer hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin dikkate alınması gerektiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, maluliyet raporunun medikal görüş ile çeliştiğini, başvuru esnasında zorunlu evrak sunulmadığından davanın usulden reddi gerektiğini, müterafik kusurun tespiti gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1365, Karar No: 2023/3267, Tarih: 18.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1365 E.  ,  2023/3267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2020/12 Esas, 2021/250 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/2854 Esas, 2021/2203 Karar sayılı kararı ile ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/2854 Esas, 2021/2203 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2022/2529 Esas, 2022/6367 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin ceza miktarı bakımından asgariye yakın bir cezaya hükmedilerek uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir

4.... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/402 Esas, 2022/430 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 Kanunu’nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, sanığın beraat etmesi gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ... ile maktul ... 'ın baba bir, anne ayrı kardeş oldukları, sanığın babası ve babasınn son eşi ... ile birlikte, maktulün ise annesi katılan ... ile birlikte ikamet ettikleri, maktulün, gerek babası tanık ... ile gerek annesi katılan ... ile gerekse diğer aile fertleri ile geçimsizliğinin bulunduğu, uyuşturucu bağımlısı olduğu, maktulün ve annesinin kaldığı adreste komşuları olan tanıklar ..., ..., ... ...'nin beyanlarına göre ve savcılıktaki soruşturma dosyasından anlaşıldığı üzere olay tarihinde saat 17.00 sıralarında maktul ile annesi katılan ...'ün tartıştıkları, katılan ...'ün oğlu maktulün sürekli kendisini ölümle tehdit ettiğini, olay günü de ölümle tehdit ederek kendisini ortak ikametten kovduğunu beyan ederek polis merkezine giderek şikayetçi olduğu, bu sırada maktulün ikametten ayrılmış olduğunun kolluk tarafından tespit edildiği, yine maktulün saat 18.00 sıralarında babası tanık ...’yi dövmek için ...’nin ikamet ettiği eve gittiği, kapıyı dedesi tanık 1931

doğumlu ...’nın açtığı, maktulün evde babasının bulunmadığını öğrenince sinirlendiği, dedesi ... ile tartıştığı ve evde bulunan televizyonu balkondan aşağıya attığı, babasını öldüreceğini söyleyerek bağırdığı, gürültüyü duyan etraftaki insanların balkona çıktıkları, maktulün herkes içeri girsin diye bağırdığı, dışarıdan eve gelen tanık ...’ın, eşi tanık ...’yi telefonla arayarak bu durumu bildirdiği ve eve gelmemesini söylediği, ayrıca sanığı da arayarak maktulün eylemlerini anlattığı ve yine ayrıca polis merkezini aradığı, maktulün evin dışarısında babasının eve gelmesini beklediği sırada sanığın da evinin önüne geldiği, maktule hitaben “abi neden böyle yapıyorsun, bizi mahalleye rezil ediyorsun” dediği, maktulün de sanığa “sen sus, karışma, ben ...'ı bekliyorum" dediği, daha sonra olay yerine polis memurlarının geldiği ancak maktulün kendilerine zarar verebileceği düşüncesiyle hiç kimsenin maktulden şikayetçi olmağı, polislerin de maktulü olay yerinden alarak uzaklaştırdıkları, maktulün halası tanık ...'nin evine giderek halasına hitaben, babası ...'yi kastederek "neden şerefsize haber veriyorsunuz, ben size söylemiyor muyum, öldüreceğim onu'' dediği, daha sonra buradan da ayrılarak evlerinin yakınındaki parka gittiği, sanığın da babası tanık ...'ı arayarak “ağabeyim seni arıyor, öldüreceğini söylüyor, eve gelme” dediği, bir süre sonra sanığın maktulü telefonla arayarak bu konuları başbaşa konuşmak istediğini söylediği ve maktulle konuşmak için parka gittiği, burada bir süre konuştukları, maktulün dosya kapsamında bulunan raporlardan da anlaşılacağı üzere olay günü uyuşturucu madde kullandığı ve madde etkisi altında olduğu, maktulün sanığa babasını desteklememesi, kendisinin yanında olması konusunda söylemlerde bulunarak ve sanığa sinkaflı küfür ederek bağırdığı, saat 19.30 sıralarında birlikte maktulün yaşadığı eve çıktıkları, giriş kapısının sağ tarafında bulunan odaya geçtikleri, sanığın maktule "neden böyle yapıyorsun" dediği ve odanın içinde tartışmaya başladıkları, tartışmanın büyümesi üzerine maktulün odadan çıktığı ve elinde bıçak ile geri döndüğü, bıçağı sanığa doğrultarak sanığın üzerine yürüdüğü, sanığın bu sırada kanepenin üzerine çıktığı ve maktulün sanığa doğru bıçağı savurduğu, sanığın bıçağı sağ eliyle ittiği ve bu sırada sanığın sağ elinin 2 ve 4. parmak proksimal falanks hizası fleksörde, yüzeyel cilt kesisi, 4 ve 5. parmakları arasından, avuç içerisine doğru seyreden, 9 cm boyunda skar dokusu, 3

. parmak proksimal falanks hizası fleksörde, yüzeyel cilt kesisi, 4 ve 5. parmakları arasından, avuç içerisine doğru seyreden, 9 cm boyunda skar dokusu, 3. parmak proksimalinde 3 cm bağ dokusu olacak şekilde, organlarından birinin (sağ elinin) işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı, sanığın bıçağı sağ eliyle ittikten sonra maktulün göğsüne doğru tekme atmasıyla maktulün yere düştüğü, sanığın, maktulün yere düşmesini fırsat bilerek maktulün bıçak bulunan sağ elinin bileğini tutarak maktulün elindeki bıçağı aldığı, bıçağı ele geçiren sanığın, maktulden kaynaklı olan ve yukarıda belirtildiği şekilde maktulün babasına yönelik tehdit ve eylemleri ile kendisine yönelik hakaret ve yaralama eyleminin oluşturduğu hiddet ve tahrik etkisi ile maktulden ele geçirdiği bıçakla, maktulün vücuduna 16 kez vurarak öldürdüğü anlaşılmıştır.