muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35954, Karar No: 2017/8047, Tarih: 19.06.2017

Yönetmeliklerde bahsedilen konut, işletme, tesis ve makineler gibi nitelikleri ve faaliyetleri gereği sürekli ya da dönemsel emisyon üreten yerler için kabul edilmiş emisyon sınır değerlerinden birinin, bireyler hakkında da geçerli olduğunu kabul etmek, Kanunun çerçeve hükümleri doğrultusunda çıkarılmış olan yönetmeliklerde yer almayan bir yükümlülüğün varlığını kıyasen kabul etmek anlamına gelir. TCK’nın 2/3. maddesi ise ceza hukukunda kıyası yasaklamıştır.

Bu açıklamalar ışığında önemle vurgulanması gereken husus şudur; hava alıcı ortamının, dolayısıyla çevrenin kirlendiği ya da kirlenme ihtimali bulunduğunun kabul edilebilmesi için, öncelikle kirlilik kaynağının tespit edilmesi, daha sonra da ilgili yönetmeliklerde kirletici kaynaklar bakımından öngörülen emisyon sınır değerinin aşılmış olması gerekir.

Farklı tarihlerde farklı yönetmelikler kabul edilmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak işletme/tesis için suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte havayı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen emisyon sınır değerinin, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de kabul edilmiş olması gerekir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Olay tarihinde Aliağa gemi söküm bölgesinde bulunan ...Gemi Söküm Tesislerinde, gemilerden çıkan elyaf parçası, strafor (köpük) parçası, ahşap parçası ve islak zeminleri kaplamakta kullanılan plastik parça numunelerin yakıldığı iddiasıyla sanıklar hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

Soruşturma aşamasında,....... Gemi Söküm firması sahibi ... ve alt taşeronu ...'nin şüpheli olarak verdikleri savunmalarda gemi sökümden çıkan parçaların toplamış oldukları ve ayrıştırm yaptıkları alanda oksijen kaynagı ile kesim yapıldığı sırada burada bulunan ve ayrıştırlan malzemelerin için için yanmış olabileceklerini, yangının çıkmasında kendi kusurları olmadığı ve çevreni kasten kirletilmesi suçlamasını kabul etmediklerini beyan etmişlerdir.

Aliağa İlçe Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Grup Amirliği tarafından düzenlenen 12.11.2012 tarih 2012-332 nolu Olay Yeri İnceleme Raporunda “biz görevlilerin olay yerine intikal etmesine müteakip, işyeri çalışanları tarafından yığındaki yangın söndürülmeye başlanmış” olduğu tespiti bulunmaktadır.

Olay kapsamında atıkların yakıldığı bölgeden numune alınmış ve dosya içerisinde delil olarak saklanmasına karar verilmiştir, olay yerine ilişkin fotoğraflar temin edilmiştir.

Temin edilen numuneler üzerinde herhangi bir inceleme yaptırılamamış, analiz raporu temin edilememiştir.

Dosya dahilinde çevre mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, atıkların niteliği, içeriği alıcı ortama olan deşarj miktarı değerlendirilmeden ve hiçbir mevzuata dayanılmadan genel ifadeler kullanılarak çevre kirliliğinin oluştuğu ifade edilmiştir.

Temin edilen numuneler üzerinde herhangi bir inceleme yaptırılamamış, analiz raporu temin edilememiştir.

Dosya dahilinde çevre mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, atıkların niteliği, içeriği alıcı ortama olan deşarj miktarı değerlendirilmeden ve hiçbir mevzuata dayanılmadan genel ifadeler kullanılarak çevre kirliliğinin oluştuğu ifade edilmiştir.

Bu suretle, sanıklara yüklenen suçun oluşup oluşmadığının tespiti bakımından, öncelikle alınan numuneler TÜBİTAK.... Araştırma Merkezi Çevre Enstitüsü’ne gönderilerek, suça konu atıkların çevre kirliliğine neden olacak nitelikte tehlikeli atık sınıfında olup olmadığı hususunda yukarıda belirtilen mevzuat dahilinde analiz raporu temin edilmesi, daha sonra, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, çevre ve kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete dosya tevdii edilerek, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan yukarıda (II) nolu kısımda açıklanan yönetmelikler ve ekleri ile birebir ilişki kurmak suretiyle ve Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte bilirkişi raporu alınması gerekir.

Kabule göre de; hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 5. maddesi ile yapılan değişiklikle TCK’nın 50/6. maddesinde yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde; infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, TCK’nın 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen infaz edileceğinin sanıklara ihtar edilmesine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.06.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7512, Karar No: 2015/14586, Tarih: 15.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/7512 E.  ,  2015/14586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 1663 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de; gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Mahkemece verilen ilk karar Dairemizce, dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğday ürününün ortalama veriminin 400 kg, toptan satış fiyatının 0.28 TL, dekar başına üretim giderinin 92 TL, buğday samanının dekar başına ortalama veriminin 800 kg, buğday samanının toptan satış fiyatının 0.12 TL, haşhaş ürününün ortalama veriminin 90 kg, toptan satış fiyatının 1.45 TL, dekar başına üretim giderinin 200 TL, haşhaş kapsülünün ortalama veriminin 90 TL ve toptan satış fiyatının 1.70 TL olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda gerekçesi de gösterilmeden (buğday ürününün ortalama veriminin 300 kg, toptan satış fiyatının 0.35 TL, dekar başına üretim giderinin 47.25 TL, buğday samanının dekar başına ortalama veriminin 200 kg, buğday samanının toptan satış fiyatının 0.18 TL, haşhaş ürününün ortalama veriminin 80 kg, toptan satış fiyatının 3.00 TL, dekar başına üretim giderinin 65 TL, haşhaş kapsülünün ortalama veriminin 60 TL ve toptan satış fiyatının 1.50 TL) üzerinden hesap yapılması suretiyle bedel tespit edilmesinin doğru görülmediği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma gerekleri yerine getirilmeli ve bu bağlamda bozma kapsamı dışına çıkılmamalıdır.

Mahkemece salt bozmada belirtilen veriler esas alınmak suretiyle hesaplama yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, uyulan bozma ilamında değinilen husus dışına çıkılarak, buğday ürününün ortalama veriminin 600 kg, toptan satış fiyatının 0.62 TL, dekar başına üretim giderinin 244 TL, buğday samanının dekar başına ortalama veriminin 400 kg, buğday samanının toptan satış fiyatının 0.25 TL, haşhaş ürününün ortalama veriminin 70 kg, toptan satış fiyatının 6.00TL, dekar başına üretim giderinin 561TL, haşhaş kapsülünün ortalama veriminin 65 TL ve toptan satış fiyatının 2.85 TL olarak alınıp değiştirilmesi suretiyle değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Mahkemece verilen karar Dairece bozulmuş ve bozma ilamının 2. maddesinde dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan 12 yaşındaki elma ağacının rayiç fiyatı 115 TL/adet, 6 yaşındaki elma ağacının rayiç fiyatı 90 TL/adet, 7 yaş erik ağacının rayiç fiyatı 55 TL/adet, 12 yaş kiraz ağacının rayiç fiyatı 70 TL/adet, 10 yaş vişne ağacının rayiç fiyatı 60 TL/adet, 4 yaş şeftali ağacının rayiç fiyatı 55 TL/adet olduğu halde; hükme esas alınan bilirkişi kurulu ek raporunda bu ağaçların rayiç fiyatının daha az olduğu kabul edilerek kamulaştırma bedelinin düşük tespit edilmesinin doğru görülmediği belirtilmiş, mahkemece bozmaya uyulmuştur.

Buna göre mahkemece salt bozmada belirtilen veriler esas alınmak suretiyle hesaplama yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, uyulan bozma ilamında değinilen husus dışına çıkılarak, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan 12 yaşındaki elma ağacının rayiç fiyatı 225 TL/adet, 6 yaşındaki elma ağacının rayiç fiyatı 150TL/adet, 7 yaş erik ağacının rayiç fiyatı 75TL/adet, 12 yaş kiraz ağacının rayiç fiyatı 125 TL/adet, 10 yaş vişne ağacının rayiç fiyatı 90 TL/adet, 4 yaş şeftali ağacının rayiç fiyatı 75 TL/adet alınıp değiştirilmesi suretiyle değerlendirme yapan bilirkişi kurulu ek raporuna göre karar verilmesi,

3-Bozma kararı öncesinde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde bulanan yapı bedeli 175.680.00 TL ve makine bedelinin 116.000.00 TL olarak tespit edildiği, bozma ilamında yapı ve makine bedelleri yönünden herhangi bir bozma sebebinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma gerekleri yerine getirilmeli ve bu bağlamda bozma kapsamı dışına çıkılmamalıdır.

Buna göre, bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda hüküm altına alınan yukarıda belirtilen bedellere de hükmedilmesi gerekirken, bu bedeller hesaba katılmadan kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

4-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedeli hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın

hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek,hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden bu yönden de mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9510, Karar No: 2024/11442, Tarih: 21.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/9510 E.  ,  2024/11442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/60 E., 2024/177 K.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, davacı ...'nin eski eşi ve diğer davacıların babası olan ...'ye davalının trafik sigortacısı olduğu aracın çarpmasıyla meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, ceza yargılamasında sigortalı araç sürücüsünün beraatine karar verildiğini, davacı ...'nın ev hanımı, davacı ...'ün evli, diğer davacıların ise öğrenci olduklarını, davacı ...'nın müteveffanın boşandığı eşi olduğunu, davayı desteğinden yoksun kalan 3.kişi sıfatıyla açtığını ve zarar gören 3.kişi bulunduğundan ve sürücü de kusurlu olduğundan davalının davacıların destekten yoksun kalma zararını poliçe limiti ile sınırlı olarak tazmin etmekle yükümlü olduğunu beyanla şimdilik davacı ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL ve ... için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını, davacı ... ile ilgili destek tazminatı talebinin yasal olmadığını, davacı ... ile müteveffanın daha önce boşanmış olduklarını, müteveffa vefat ettiğinde davacı ...'nin de evli olduğunu ve destek payı olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; kusurun bulunmadığını gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkeme kararının davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 17.09.2019 tarihli ve 2016/ 19278 Esas, 2019/8103 Karar sayılı ilamıyla; davaya konu kaza ile ilgili ceza dosyası da getirtilerek, İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan oluşacak heyetten; somut olayın özellikleri, ceza dosyası kapsamındaki bilgi ve belgeler de dikkate alınarak kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenın yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; destek yayanın meydana gelen kazada tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenın yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; destek yayanın meydana gelen kazada tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada kusurlu olduğunu, olayın gelişiminin yeteri kadar irdelenmediğini, idarenin kusuru olduğunu, kaldı ki kusur olsa dahi davacıların üçüncü kişi sıfatıyla dava açtığını, deetekten yoksun kalma tazminatına hak kazandığını belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından karayolları motorlu araçlar zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın davacılar murisi yayaya çarpması neticesinde meydana gelen kazada ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6983, Karar No: 2014/14155, Tarih: 23.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6983 E.  ,  2014/14155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 20/02/2014

Numarası : 2013/400-2014/73

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı kuruma ait binaların temizlik işini ihale ile alan ve her yıl değişen taşeron temizlik şirketlerinde, temizlik personeli olarak çalıştığını, taşeron şirketler değişse de davalı kurumda aynı işi yapmaya devam ettiğini, emekliliğe hak kazanması ve yasal haklarının tam olarak ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak 26.03.2013 tarihinde işe gitmeyerek feshettiğini, 09.04.2013 tarihli ihtarnamesi ile yasal haklarının ödenmesini talep ettiğini ancak ödeme yapılmadığını öne sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının özlük haklarının ve sigorta bildirimlerinin işçisi olduğu şirketler tarafından yapıldığını, asıl işveren sıfatlarının bulunmadığını, temizlik işinin asıl işin bir parçası olmayıp tamamen farklı bir alan olduğunu, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, davacının iş akdinin feshi ile ilgili bilgi sahibi olmadıklarını, emekliliğe hak kazanıp kazanmadığı, maaşı vb. hususlarda bilgilerinin olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının, taşeron şirketler değişmesine rağmen çalışma yer ve şartlarında değişme olmaksızın ve aralıksız olarak, davalı SGK Başkanlığı Bursa İl Müdürlüğünde yemek, temizlik, personel taşıma, yükleme boşaltma, güvenlik gibi işlerin ihalesini alan yüklenici alt işveren elemanı olarak çalıştığı, alt işverenler değişse dahi davacının çalışmasına ara vermemesi, aynı şekilde ve aynı görev ve bölümünde çalışmasına devam etmesi ve çalışırken emir ve talimatları davalı SGK Başkanlığı Bursa İl Müdürlüğü yetkililerinden almış olması nedenleriyle, davacının ihale ile iş alan taşeron firma işçisi olarak, davalı asıl işveren SGK Başkanlığı Bursa İl Müdürlüğünde temizlik elemanı olarak 26.07.2002-26.03.2013 tarihleri arasında, asgari ücretle birlikte yemek ve yol yardımı sosyal hakkından faydalanarak çalıştığı ve davalı asıl işveren S.. K.. Başkanlığının, davacının tüm yasal haklarından sorumlu olduğu davacıya 01.04.2013 tarihinden itibaren emekli aylığı bağlandığı davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davalı işveren davacının yıllık izinlerini kullandığını veya ücretinin ödendiğini ispat edemediğinden davacının kullanmadığı 30 gün yıllık izin süresi bulunduğu ancak davacının fazla mesai ücreti alacağı talebine ilişkin iddiasını ispatlamayamadığı kanaatine varılmakla bu talebinin reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı vekilinin ihbar talebi değerlendirilmeden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı vekilinin ihbar talebi değerlendirilmeden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun davanın ihbarını ve şartlarını düzenleyen 61. maddesinin ilk fıkrasında taraflardan biri davayı kaybettiği takdirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebileceği, ihbarın şeklini düzenleyen 62. maddesinde ihbarın yazılı olarak yapılacağı, ihbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerektiği bildirilmiştir.

Davalı vekili, yargılama aşamasında cevap dilekçesi ile davacının davalı nezdinde çalışması nedeniyle kıdem tazminatına ve yıllık izin ücretine hak kazandığını iddia ettiği 26.07.2002-26.03.2013 tarihleri arasında sigorta hizmet cetvelinde çalışması gözüken tüm dava dışı şirketlerin davaya dahil edilmesini talep etmiştir. Yukarıda belirtilen yasal düzenleme karşısında davalı tarafın davanın ihbarını istemede hukuki menfaati bulunduğundan davalının davacının çalıştığı dava dışı şirketlerin davaya dahil edilmesi talebinin, davanın dava dışı şirketlere davanın ihbar edilmesi talebi olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Gerçekten, davanın davacının belirtilen dönemde çalıştığı dava dışı alt işveren şirketlere ihbar edilmesi ve ihbar olunan alt işveren şirketler tarafından davacıya kendi dönemlerine ilişkin olarak kıdem tazminatının ödendiği ve yıllık izin ücretinin kullandırıldığı konusunda belgeler ibraz edilmesi halinde alacakların hesaplanmasında bu belgelerin dikkate alınacağı düşünüldüğünde davanın dava dışı alt işveren şirketlere ihbarında zorunluluk bulunmaktadır Davalı tarafın bu talebini HMK’nun 61. maddesinde öngörülen sürede, tahkikat sonuçlanmadan, mahkemeye ilettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece, davanın davacının çalıştığı alt işveren şirketlere ihbarı hakkında olumlu- olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devam edilip hüküm kurulmuş olması hatalı olmuştur.

O halde davalı tarafın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.