muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12449, Karar No: 2017/6168, Tarih: 03.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/12449 E.  ,  2017/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...'ın diğer sanık ...’nın araziden ağaç kestiğini, kendisinden ağaçları traktör ile çıkarmasını istediğini, para karşılığı ağaçlardan 7-8 adedini yola çektiğini beyan ettiği, diğer sanık ...’nın ise ağaçları sanık ...’ın kestiğine ilişkin savunması dikkate alındığında sanıklar hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan temsilcisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20764, Karar No: 2019/10650, Tarih: 15.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20764 E.  ,  2019/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının Çeşme’de bulunan villasında, villanın genel dış bakımını yaptığını, davalı ve davalının ailesi ile misafirlerinin tüm ihtiyaçları ile ilgilenen çalışanları olduğunu, müvekkilinin davalı işveren nezdinde 01/01/2010-11/10/2013 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli çalıştığını, müvekkilinin davalıya ait villada 12 ay esasına göre kesintisiz haftanın 7 günü çalıştığını, çalışma dönemi içinde yıllık izin kullanmadığını, kullanmadığı yıllık izin ücretlerinin kendisine ödenmediğini, Kurban Bayramı dışında dini bayramlar ve resmi bayramlarda çalıştığını, yaz ayları olan Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında davalı ve ailesinin yaz tatillerini geçirmek üzere Çeşme’de bulunduklarında müvekkilinin sabah 06.30’da işe başladığını, çalışmasının akşam 00:00-01:00 saatlerine kadar devam ettiğini, müvekkilinin çalışması dahilinde villanın bahçe ve balkon vs dış genel düzeni ve temizliğini yaptıktan sonra gün içinde aile bireylerinin her türlü ihtiyacı doğrultusunda çalışmasını sürdürdüğünü, alışveriş, gelen ya da giden misafir ve aile bireylerinin havaalanına götürülmesi ya da gelenlerin havaalanından alınması gibi işleri gördüğünü, müvekkilinin 11/10/2013 tarihinde işveren tarafından işten çıkartıldığını, 14/10/2013 tarihinde müvekkilinin maaşlarının ödenmekte olduğu hesaba 3.431,52 TL ihbar tazminatı, 7.815,22 TL kıdem tazminatı açıklamaları ile toplam 11.247,04 TL ödendiğini belirterek bakiye kıdem tazminatı, bakiye ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, bayram tatili ücreti, hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında herhangibir işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, işyeri kayıtlarında ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından görüleceği üzere davacının işvereninin dava dışı ...İnş. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğunu, bu nedenle müvekkilinin derdest davada pasif husumet ehliyeti bulunmadığından açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında herhangibir işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, işyeri kayıtlarında ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından görüleceği üzere davacının işvereninin dava dışı ...İnş. Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğunu, bu nedenle müvekkilinin derdest davada pasif husumet ehliyeti bulunmadığından açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı tarafından davanın ...İnş. Mad. San. Tic. Ltd. Şti.nin yetkilisi olduğu belirtilen ... ve şirketin adı birlikte yazılarak açıldığı, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saatinin anılan davalı şirket yetkilisi asile tebliğ edildiği, bunun üzerine vekil tarafından hem davalı şirketin hem de yetkili temsilciye ilişkin vekaletnamenin ibraz edildiği, davanın, hasımda değil temsilcide yanılma sonucu açılması durumunun söz konusu olduğu, davanın gerçek temsilciye yöneltilmesi gerektiği, temsilde hata nedeniyle davanın işveren şirkete yöneltilmesine ilişkin usulüne uygun alınmış ara kararın bulunduğu ve nitekim davanın başından bu yana davalı şirketin davadan haberdar olduğu, kendini vekille temsil ettirdiği görülmekle davalı tarafın yapmış olduğu husumet itirazının yerinde olmadığı belirtilmiş, alacaklar bakımından bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalıya ait villada haftanın 7 günü çalıştığını, Kurban Bayramı dışında dini bayramlar ve resmi bayram günlerinde de çalıştığını, yaz ayları olan Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında davalı ve ailesinin yaz tatillerini geçirmek üzere Çeşme’de bulunduklarında kendisinin sabah 06.30’da işe başladığını akşam 00:00-01:00 saatlerine kadar çalışmasının devam ettiğini ileri sürerek fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiş, Mahkemece de tanık anlatımlarına göre hesaplanan rapor doğrultusunda davacının haftalık 45,5 saat fazla çalışma yaptığı, hafta tatilinde çalıştığı ve kurban bayramı hariç diğer ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı

kabul edilmiştir.

kabul edilmiştir.

Öncelikle hükme esas alınan raporda davacının Haziran, Temmuz ve Ağustos ayları için fazla çalışma yaptığı bildirilmiş ise de, 01.09.2012-31.12.2012 tarihleri arası için de fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Bu nedenle rapor kendi içinde çelişkilidir. Diğer yandan davacının çalışma şeklinin nasıl olduğu konusunda yeterli inceleme yapılmamıştır. Davalı tanıkları davacının mesai saatlerinin esnek olduğunu ileri sürmüş, davacı tanıklarından ... "Ali Haydar sabah 06.00 da kalkıp havuzu açıyor, temizlik yapıyor, gazete servisi yapıyor., bahçe temizliği yapıyordu. Gece 24.00- 01.00 e kadar çalışıyordu. Onların hizmetinde oluyordu. Bu durum 4 ay oluyordu. Hazirandan Eylüle kadar bu şekilde oluyordu. Patronlar olmadığı zaman istediği gibi çalışıyordu. " şeklinde ki beyanı ile davacının belli dönemlerde esnek çalıştığını doğrulamıştır. Buna göre davacının çalışma şeklinin nasıl olduğu, işin niteliği, çalışılan evde ki bahçenin büyüklüğü, çalışma saatlerinde yaz ve kış dönemlerinde ne gibi farklılıklar olduğu, patronun hangi dönemlerde olmadığı, çalışmanın kısmi süreli olup olmadığı tanıklar yeniden dinlenmek suretiyle tespit edilerek davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri yeniden değerlendirilmelidir.

3-Diğer yandan kabul edilen alacaklar için dava edilen tutara dava tarihinden, ıslah dilekçesi ile arttırılan miktarına ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmemesi de hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerde BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2820, Karar No: 2011/18404, Tarih: 11.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2820 E.  ,  2011/18404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 11/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5081, Karar No: 2006/11295, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5081 E.  ,  2006/11295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin bilgisayar bakımı, tamiri ve program satımından kaynaklanan bakiye alacağının tahsili için girişilen icra takibine yönelik kısmi itirazın haksız olduğunu ileri sürmüş ve itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan yeteri kadar hizmet alınamadığını bilgisayar ağının kullanılmaz hale geldiğini belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsili gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre davanın kısmen kabulüne takibin 1.613.768.000 TL üzerinden devamına, hükmolunan miktarın %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan, reddedilen kısmın %40'ı oranındaki tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31497, Karar No: 2015/14760, Tarih: 14.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/31497 E.  ,  2015/14760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşkolu Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı şirket vekili, davacı şirketin merkezinin ...'da bulunduğunu, Bakanlığın şube işyeri olan ... Caddesi No:... .../... adresinde bulunan işyerinde yaptığı inceleme sonucu bu işyerinde yürütülen işlerin liman hizmetleri olarak karma olduğu, ancak ağırlıklı işin deniz vasıtası kullanmaksızın verilen liman hizmetleri olması nedeni ile işyerinin İşkolları Tüzüğü'nün 22 sıra numaralı “Ardiye ve Antrepoculuk” işkoluna girdiğine yönelik tespit yapıldığını ancak işyerinde sadece antrepo ve ardiye işleri yapılmadığını, tekerlekli araç yükleme ve boşaltma, yolcu indirme ve bindirme işleri, yolculara ait pasaport giriş/çıkış işleri, deniz vasıtası kullanarak (yüzer romorkörler ve pliot botları) ile gemilerin yanaştırılması/kaldırılması ve sair hizmetlerin verildiğini, ... Limanı ithal ve ihraç yükü taşıyan TIR kamyonları ile ilgili her türlü gümrük ve yolcu giriş/çıkışları ile ilgili her türlü hizmetlerin sunulduğunu, bakanlığın bu hali ile bir kısım tespitlerinin yanlış, bir kısım tespitlerinin ise eksik olduğunu, bu nedenle bakanlığın 1 Haziran 2012 tarihli 28310 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2012/30 sayılı iş kolu tespit kararının iptali ile işyerinde yürütülen işlerin 28 numaralı “Genel İşler” işkoluna; bunun mümkün olmaması halinde 20 numaralı “Deniz Taşımacılığı”işkoluna girdiğinin TESPİTİNE karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davacı şirket işyerinde yapılan incelemede şirket merkezinin ...'da olduğu, şirketin ... Cad.No:... .../... adresinde kurulu şube işyerinde yürütülen işlerin liman hizmetleri olup, karma faaliyet niteliğinde olduğu ve ağırlıklı işin deniz vasıtası kullanmaksızın verilen liman hizmeti olması sebebiyle yapılan işin İşkolları Tüzüğü'nün 22 sıra numaralı "Ardiye ve Antrepoculuk" işkoluna girdiğnin tespit edildiğini, işyerinde yapılan yardımcı işlerin İşkolları Tüzüğü'nün 3.maddesi gereği bu işkoluna dahil olduğu sonucuna varıldığını, davacı vekilinin belirttiği üzere yüzer romorkörler ve pilot botları ile deniz vasıtası kullanarak verilen liman hizmetlerinin yardımcı işler olarak değerlendirildiğini, işveren şirketin aynı işkolunda başka işyerlerinin bulunmaması nedeni ile işyerinin 2822 sayılı yasanın 3.maddesi anlamında işletme niteliğinden olmadığının anlaşıldığını, yolcu indirme/bindirme hizmetleri, yolculara ait pasaport giriş/çıkış işlemleri, gümrük hizmetlerinin ise devletin ilgili birimlerince yerine getirildiğini, bu işlemleri yapmaya zaten şirketin ve işyerinin yetkisi olmadığını, pasaport ve gümrük işlemlerinin İçişleri Bakanlığı ve Gümrük ve Ticaret Bakanlığı elemanlarınca yerine getirildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan bilirkişi incelemesi ve keşif sonucunda davacı .... ... Liman İşletmesi 'nin dava konusu iş yerinde yapmış olduğu iş itibariyle 06/12/1983 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan İşkolları Tüzüğünün 20. sırasında sayılan "Deniz Taşımacılığı" iş kolunda yer aldığı” gerekçesi ile davanın kabulüne, ...'nın 2012/30 Karar ve 01.06.2012 tarihli 28310 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan işkolu tesbit kararının iptaline, davaya konu işyerinin İşkolları Tüzüğü'nün 20 sıra numaralı "Deniz Taşımacılığı" iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dava işkolu tespitine itiraz davası olup, tespiti yapılan iş kolunda yer alan sendikaların dava sonucundan etkilenecek olmaları sebebiyle davaya dahil edilmesi gereklidir. Mahkemece tespit kararından etkilenecek olan işkolu tespit kararında işyerinin girdiği işkolu olarak gösterilen mülga İşkolları Tüzüğü'nün 22 sıra numaralı “Ardiye ve Antrepoculuk” işkolunda örgütlü iken işkollarını yeniden düzenleyen 6356 sayılı Yasa ve bu yasaya göre çıkarılan İşkolları Yönetmeliği'nin 16 sıra numarası adı altında yeniden düzenlenen “Gemi Yapımı, Deniz Taşımacılığı, Ardiye Ve Antrepoculuk” işkolunda örgütlenmiş sendikaların davaya dahil edilerek gösterecekleri deliller ve karşı deliller toplanıp birlikte bir değerlendirmesı gerekirken yazılı şekilde bu yön üzerinde durulmadan eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Bakanlığın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 14.09.2015 gününde oybirliği ile KESİN olmak üzere karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/993, Karar No: 2007/1461, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/993 E.  ,  2007/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 239 ada 26 parsel sayılı 5476 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... mirasçıları adına tespit edilmiştir. ...'ın, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak açtığı davada tutanağa vaki itirazlar hakkında karar verilmeden tutanak aslının gönderilmiş olması nedeniyle komisyonca karar verilmek üzere mahkemenin görevsizliğine ve tutanağın Kadastro Müdürlüğüne iadesine karar verilmiş, komisyon kararının tebliği üzerine de yasal süresi içerisinde davacı ..., taşınmazın 2/5 hissesini satın aldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı vekilinin kesin mehil gereklerini yerine getirmediğinden bahisle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 163.maddesi uyarınca davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de, bu kabul dosya içeriğine uygun bulunmamaktadır. 4.3.2005 tarihli celse ara kararı uyarınca tebligat yapılamayan davalılara masrafı davacıdan alınarak ilanen tebligat yapılması için davacı vekiline kesin mehil verildiğine dair muhtıra çıkarılmış, muhtıra 23.3.2005 günü tebliğ edilmiştir. Davacı vekili 31.3.2005 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin eşinin hasta olması nedeniyle tedavi için Ankara'da bulunduğundan şu an için ilanen tebligat ücretini yatıramayacaklarını bildiren mazeret dilekçesi sunmuş, 3.5.2005 günlü tahsilat makbuzu ile bildirilen ilanen tebligat ücretini yatırmıştır. Müteakip celse davacı vekili mazeretleri nedeniyle masrafın geç yatırıldığını belirtmesine rağmen mazeret hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Esasen mahkemece kendilerine dava dilekçesi tebliğ edilemeyen davalıların kimler olduğu açıkca gösterilmemiş, adres araştırması yeterince yapılmadan ilanen tebliğe karar verilmiştir. Bu itibarla kesin mehil verilmiş olması da doğru bulunmamaktadır. Yine kısa kararda sadece davanın reddi ile yetinilmesi, gerekçeli kararda tescile, harç ve yargılama giderlerine dair hüküm kurulması da isabetsiz olduğu gibi kabule göre de davanın esastan değil usulden reddine karar verilmesi gerekirdi. Temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.4.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/593, Karar No: 2022/6360, Tarih: 13.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/593 E.  ,  2022/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ” suçlarının kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin sanığın sorgusunun yapıldığı 11.12.2012, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin sanığın sorgusunun yapıldığı 26.02.2013 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 13.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15988, Karar No: 2018/3320, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15988 E.  ,  2018/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-) Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22239, Karar No: 2015/4929, Tarih: 25.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2013/22239 E.  ,  2015/4929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal rejiminden kaynaklanan alacak

... ile ... (...) aralarındaki mal rejiminden kaynaklanan alacak davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair . Aile Mahkemesi'nden verilen 11.09.2013 gün ve 1263/625 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Bahri vekili, davalı adına tapuda kayıtlı 9897 ada 1 parseldeki 4 numaralı meskenin evlilik birliği içinde davacının çok büyük katkısı ile alındığını açıklayarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere taşınmazın tasfiye halindeki değerinin şimdilik 1/2'si olan 10.000,00-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hayal vekili, dava konusu meskenin davalının banka sandığından çektiği para ile alındığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile toplam 73.350,00-TL katılma alacağının davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 18.03.1988 tarihinde evlenmiş, 12.10.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 15.05.2012 tarihinde kesinleşmesiyle, mal rejimi sona ermiştir (TMK'nun 225/2.m.) Sözleşmeyle başka mal rejimi seçilmediğinden, eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM'nin 170.m.), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK'nun 202, 4722 s.Y.nın 10.m.).

Dava dilekçesinin içeriği, davalının savunması ve dava konusu meskenin 26.05.2004 tarihinde edinilmiş olmasına göre istek mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan katılma alacağı isteğine ilişkindir.

Katılma alacağı isteğinde, edinilmiş mal her eşin mal rejiminin devamı süresince karşılığını vererek elde ettiği mal varlığı değerleridir. Bu tür davalarda eklenecek değerlerden (TMK'nun 229 md) ve denkleştirmeden (TMK’nun 230 md) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere davalının edinilmiş mallarının (TMK'nun 219 md) toplam değerinden, bu mallara ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK'nun 231 md) yarısı üzerinden (TMK'nun 236/1 md) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak hüküm kurulur.

Katılma alacağı davalarında kural olarak, TMK'nun 229. maddesi gereğince edinilmiş mal sayılan malların TMK'nun 232 ve 235/1. madde ve fıkraları uyarınca karar tarihine en yakın tarihteki sürüm değerlerinin yarısı üzerinden katılma alacağı hesaplanır.