muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13579, Karar No: 2025/1095, Tarih: 05.02.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1.Taraflardan birinin talebi olmaksızın kararın tebliğe çıkartılması nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığını,

2. Davacının işe girişinden itibaren veri giriş personeli olduğunun işveren tarafından sunulan belgelerle ispat edildiğini, bu konuda toplu iş sözleşmesi hükmü açık olduğu hâlde dikkate alınmamasının eşitlik ilkesine de aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, istinaf başvurusunun süresinde olup olmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.10.2024 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Ek karar yönünden alınan temyiz harçlarının istek hâlinde ek kararı temyiz edene iadesine, asıl karar yönünden aşağıda yazılı temyiz giderinin asıl kararı temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/824, Karar No: 2024/4417, Tarih: 29.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/824 E.  ,  2024/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1465 Esas, 2022/1718 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/442 E., 2018/369 K.

Taraflar arasındaki tasarım hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1986 yılında İzmir'de içten yanmalı motorlar için filtre üretimi faaliyetine başladığını, davalı tarafın 19.07.2016 tarihli ihtarnameyi göndererek 2013/00847 numaralı tasarımının müvekkilince izinsiz kullanımının sonlandırılmasının istendiğini, yapılan araştırmada davalıya ait tasarımın yeni olmadığının tespit edildiğini, bu durumun davalıya cevabi ihtarname ile bildirildiğini, söz konusu tasarımın uzun yıllardır ... firması tarafından üretildiğini ve kullanıldığını, söz konusu tasarımın müvekkilinin ürünü ile karşılaştırıldığında ayırt ediciliğinin bulunmadığını ileri sürerek davalıya ait 2013/00847 numaralı endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfını taşıdığını, söz konusu tasarım görseli incelendiğinde üzerinde müvekkilinin tescilli ... markasının da yer aldığının görüleceğini, davacı tarafça müvekkilinin tasarımının yeni olmadığına dair sunulan delillere itibar edilemeyeceğini, dava dışı ... firmasının müvekkili ile hasım olduğunu, ... firmasının kendisi dava açmak yerine davacıya açtırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu tasarımın kutu tasarımı olduğu, kutu tasarımlarının yaygın bir şekilde dikdörtgen veya kare prizma şeklinde tasarlandığı, davalıya ait tasarımın da dikdörtgen prizma şeklinde olduğu, üzerindeki renk ve desenlerin ayırt edicilik unsuru taşıması gerektiği, bilirkişi raporunda belirtildiği gibi davacı tarafından delil olarak gösterilen ve ... firması tarafından kullanıldığı belirtilen kutu tasarımı ile benzer bulunduğu, ambalajların ön yüzeylerinin yatay şekilde üç bölüme ayrılmış olup, alt kısımda yer alan geniş bölümde otomotiv aksesuarları ve parçalarının yer aldığı parçalı siyah beyaz fotoğrafların bulunduğu, orta bölümde yer alan şerit çizginin her iki tasarımda da siyah olduğu, üzerinde metinler bulunduğu, üst bölümde yer alan kısmın her iki tasarımda da beyaz olarak tanımlanmış olduğu, davalıya ait tasarımda "..." markası sol tarafta yer alırken, hükümsüzlüğe dayanak gösterilen ürünün üzerinde çeşitli otomotiv markalarının logolarının yer aldığı, davalının tasarımı ile delil olarak sunulan ürün görselleri arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farkların bulunmadığı, bu sebeple benzer olarak algılandıkları, davalının tasarımında "..." markasının yazılı olmasının tasarımlar arasında ayırt edicilik sağlamadığı, yenilik ve ayrıt edicilik araştırmasında küçük ayrıntılarda mevcut olan farklılıkların dikkate alınamayacağı, delil olarak sunulan tasarımın davalının tescil başvuru tarihinden önce 2009 yılında internet linklerinde yer aldığı, buna göre davalının tasarımının yenilik ve ayırt edicilik özelliklerinin bulunmadığı, tescil tarihinden önce kamuya sunulmuş olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişiler tarafından hiçbir delil niteliği olmayan internet görseli esas alınarak müvekkilinin tasarımının hükümsüz kılınması gerektiği şeklindeki görüşün hukuka aykırı olduğunu, tek bir görselin dikkate alındığını, internette yer alan tarihlerin sağlıklı olmadığını, davacı tarafın dava dilekçesinde CD ekinde internet görsellerinin doğruluğunu ispatlamak için ... firmasına müzekkere yazılmasını talep ettiğini, Mahkemece yazılan müzekkerenin cevabında ... firmasının tutarsız bir cevap verdiğini, müzekkere cevabında bildirdiği 01.06.2013 tarihin müvekkilinin başvuru tarihinden sonra olduğunu, raporda hükümsüzlüğe dayanak olarak gösterilen www.jetta-club.org internet sitesinin ... firmasına ait olduğunu, dava dışı ... firması ile müvekkilinin hasım olduğunu, ... firmasının kendi adına hükümsüzlük davası açmak yerine davacıya açtırdığını, ... tarafından kullanılan ürün ambalajları ile müvekkilinin tescilli tasarımı arasındaki bilgilenmiş tüketici nezdinde herhangi bir benzerlik bulunmadığını, yenilik ile kastedilen belirleyici unsurun genel görünümde farklılık olup olmadığı olduğunu, somut olayda bilgilenmiş kullanıcı otomotiv parçaları ve filtreleri araçlara monte eden ustalar ve bunların satışını yapan satış temsilcileri olup, algı düzeylerinin oldukça yüksek olduğunu, müvekkilinin ürünü üzerinde kendi adına tescilli ... markası da yer aldığından başka ambalaj kutuları ile benzer görülmesi ihtimali oldukça düşük olduğunu, müvekkiline ait ürün özgün olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kararının ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece alınan bilirkişi raporlarında davalının tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığının belirtildiği, raporda kamuya sunulma tarihinin tespitine ilişkin bilgiye yer verilmiş olup, alınan ek raporda bilgisayar mühendisi bilirkişinin bulunduğu, teknik yönden alınan raporların yeterli olduğu, Mahkemece bu hususta rapor hazırlanmak üzere dosyanın bilgisayar mühendisi bilirkişiden de rapor alındığı, internet sitesi içerisinde yer alan link adreslerinin 2009 yılına ait olduğu ve görsel altlarına hangi tarih ve saatte internete aktarıldıklarının çıkarıldığı, internet sitelerinin sunulan raporlara göre delil niteliği taşıdığı, istinaf istemi olarak öne sürülen hususların teknik bilgi gerektirmesi ve dosyada bilirkişi raporu dışında başkaca teknik bilgi olmaması sebebiyle değerlendirilmesinin yapılamayacağı, dava konusu tasarımın tescil başvuru tarihinden geriye doğru 12 ay içinde kullanıldığının ispatlandığı, yenilik unsurunun ortadan kalktığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıya ait tasarımın hükümsülüğü koşullarının olup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 6, 7, 43 üncü vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5074, Karar No: 2023/10921, Tarih: 14.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5074 E.  ,  2023/10921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4057 Esas, 2022/2267 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bismil 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/956 Esas, 2019/402 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 Sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili, davalılar vekili ile bir kısım dahili davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım dahili davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, Bismil ilçesi, ... köyü 27 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamışlardır.

2. Bir kısım dahili davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; kamulaştırmaya konu taşınmazın aynına ilişkin davalılar aleyhine açılan davanın derdest olduğunu, söz konusu davanın eldeki dava için bekletici mesele yapılması gerektiğini, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olup taşınmazın rayicinin altında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Bismil Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/568 Esas, 2018/767 Esas sayılı dosyalarında ihtilaflı olduğu gözetilerek işbu bedelin ileride çıkacak hak sahipleri adına ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba aktarılarak nemalandırılmasına, kıymet takdiri raporu ile belirlenen kısmına 22.01.2019 tarihinden karar tarihi olan 29.11.2019 tarihine kadar, fark kamulaştırma bedeline ise 22.01.2019 tarihinden kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesine, kamulaştırılan taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, tapudan göl olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin fahiş olduğunu, bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, resmi verilerin aksine ürün verimi ve fiyatının yüksek, üretim masraflarının düşük alındığını, % 4 oranında uygulanan kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, davaya konu taşınmazın sulu tarın arazisi vasfında olmadığını, sulama kaynağının belirtilmediğini, fark bedel için kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davacı idare harçtan muaf olduğu hâlde, bu hususun gözetilmediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporuna karşı itirazları karşılanmadan karar verildiğini, objektif değer artırıcı unsurlar bulunduğu hâlde, objektif değer artışının uygulanmamasının doğru olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Bir kısım dahili davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, hüküm altına alınan kamulaştırma bedeline kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğini, bilirkişi raporuna karşı itirazları karşılanmadan karar verildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

3. Bir kısım dahili davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, hüküm altına alınan kamulaştırma bedeline kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğini, bilirkişi raporuna karşı itirazları karşılanmadan karar verildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sulu tarım arazisi niteliğindeki davaya konu taşınmaza % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanması suretiyle gelir metodu esas alınarak resmi verilere göre değer biçilmesinde, taşınmazın konumu, ana yollara ve yerleşim alanlarına uzaklığı gözetilerek tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artırıcı unsur ilave edilmemesinde bir isabetsizlik görülmediği, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya uygun olduğu, ancak Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kanun'un 7139 sayılı Kanun'la değişik 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım dahili davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım dahili davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin taşınmazın rayiç değerinin altında kaldığını, aynı köy sınırları içerisinde bulunan 12 parsel sayılı taşınmaz için objektif değer artırıcı unsur uygulanarak, taşınmazın metrekare birim fiyatının 24,31 TL olarak tespit edildiğini, objektif değer artırıcı unsur uygulanmamış olmasının hatalı olduğunu, taşınmazın aynına ilişkin ihtilaf bulunduğu gözetilerek kamulaştırma bedeline fiili ödeme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dahili davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dahili davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10764, Karar No: 2006/2134, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/10764 E.  ,  2006/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmüne göre bilirkişilerce yapılan değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün esas tutulur. Kararın dayanağını oluşturan bilirkişi kurulu raporunda değer belirlenirken anılan Yasa hükmü gözardı edilerek -belgelerin mahkemeye verildiği (davanın açıldığı) gün yerine- kamulaştırma tarihine göre hesaplama yapılmıştır. Bu yanlışlığın giderilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden bilirkişi kurulunun bu konudaki hatalı raporuna göre karar verilmesi,

2-Taşınmazın 542,82 m2’lik bölümünde (bina ve tesis yapmamak, ağaç dikmemek kaydıyla) davacı idare lehine daimi irtifak hakkı kurulmuş olup, irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen muhtelif cins ve yaşta armut, elma, kayısı ve kiraz ağacının boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeniyle kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç da dikilemeyeceği cihetle, bu ağaçların kaim değerlerinin yöntemine uygun biçimde saptanması gerekirken, iki bilirkişi kurulunca düzenlenen raporlarda sözü edilen ağaçlar değerlendirmeye esas alınmamıştır. Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre; irtifak hakkının kurulduğu alan önce kapama karışık bahçe olarak değerlendirilmeli, daha sonra açık tarım arazisi olarak çevrede yetiştirilmesi mutad olan ürünlere göre saptanan net gelirine uygun kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle ağaçsız değeri bulunmalı, bu iki değer arasındaki fark ağaçların kaim değeri olacağından; enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan değere hükmedilmelidir. Açıklanan bu kaim değer belirleme yöntemine göre irtifaklı alanda kalan ağaçlara değer biçilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, münavebeye alınan ürünlerin dava tarihi itibariyle dekar başına ortalama verimi, üretim masrafı ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir liste İl Tarım Müdürlüğünden getirtildikten sonra yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurullarından bozma gereklerine uygun ve denetime elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda usuli kazanılmış hakda gözetilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, münavebeye alınan ürünlerin dava tarihi itibariyle dekar başına ortalama verimi, üretim masrafı ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir liste İl Tarım Müdürlüğünden getirtildikten sonra yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurullarından bozma gereklerine uygun ve denetime elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda usuli kazanılmış hakda gözetilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.