muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1254, Karar No: 2015/11778, Tarih: 21.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/1254 E.  ,  2015/11778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/245263

MAHKEMESİ : Samandağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2008/197 Esas, 2013/203 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık A.. T.. hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Sanığın hükümden sonra 11/02/2015 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydından anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının sanığın ölümü sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık N.. B.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Suç tarihinde Samandağ Belediyesi Fen İşleri Müdürü olarak görev yapan sanığın Samandağ Belediyesi Şehir İmar Planının 30L-IV.a nolu paftasında Belediye Meclisinin 13/02/1997 tarih ve 17 sayılı kararı ile yapılan İmar Tadilatı ile ilgili olarak Adana 1. İdare Mahkemesi’nin 18/03/2003 tarih ve 2002/1721 sayılı kararı ile yürütmeyi durdurma ve yine aynı mahkemenin 30/06/2003 tarih ve 2002/1721 esas, 2003/747 sayılı kararı ile iptal kararı verildiği, bu kararın Danıştay 6. Dairesinin 22/11/2005 tarih ve 2003/7786 Esas, 2005/5704 Karar sayılı kararı ile onandığı böylece iptal nedeniyle plansız duruma düşen 7596 parsel sayılı taşınmaz için imar mevzuatına aykırı olarak 08/06/2005 günlü inşaat ruhsatı verildiği ve yasaya aykırı yapılaşmanın fiilen başlatılmasına olanak sağlayarak görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılmasının talep edildiği anlaşılmakla;

13/02/1997 tarihli imar planı değişikliğinin iptal edilmesi nedeniyle bu değişiklik öncesindeki durumun geçerliliğini korumaya devam ettiği nazara alınarak değişiklik öncesi haliyle inşaat ruhsatı verilmesinin mümkün olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılması ve söz konusu yerle ilgili olarak Belediye Meclisi'nin 06/07/2005 tarih ve 11/3 sayılı kararı ile ikinci kez yapılan imar planı değişikliğinin iptali talebine ilişkin Hatay İdare Mahkemesinin 2006/117 Esas sayılı dosyasının akıbetinin araştırılması sonrasında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12999, Karar No: 2006/6314, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2005/12999 E.  ,  2006/6314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal varlığında meydana gelen artışı bildirmemek suçundan sanık ...‘ın yapılan yargılaması sonunda;Davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair ANKARA 5. İcra Ceza Mahkemesinden verilen 3.5.2005 gün ve 880 esas 504 karar sayılı hükmün süresi içinde, Yargıtay’ca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından 15.12.2005 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Şikayetin, İİK.nunun 339/1 madde ve cümlesinde düzenlenen "beyandan sonra mal varlığında meydana gelen artışı bildirmemek" suçuna yönelik olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve kararda yazılı gerektirici sebeplere göre müşteki vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün İcra ve İflas Kanunu’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA 10.7.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2622, Karar No: 2016/13543, Tarih: 29.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2622 E.  ,  2016/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki alacak davasına dair ... 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinden verilen 23/12/2014 günlü ve 2014/71 E. - 2014/470 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 03/11/2016 günlü ve 2015/4990 E. - 2015/17072 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, .davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.11.2015 günlü ve 2015/4990 E. 2015/17072 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11913, Karar No: 2013/1471, Tarih: 07.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/11913 E.  ,  2013/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/06/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; önce H. Belediyesi olan ve sonradan Ç. Belediyesine mahalle olarak bağlanan H. Beldesinin, Ç. Belediyesine bağlanmadan önce çekişme konusu 2124 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 1/12 payını ve 2131 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 4/5 payını belediye meclisi kararına dayalı olarak alınan encümen kararları ile davalı S.S. A. Konut ve Arsa Yapı Kooperatifine 19.12.1997 ve 24.02.1998 tarihli akitlerle bağış suretiyle temlik ettiği, daha sonra davalı Kooperatif tarafından anılan taşınmazlar üzerine sonradan ferdileşerek kat irtifakı kurulu binaların yapıldığı, ancak, Belediyenin yapmış olduğu hibenin dayanağını oluşturan idari kararın ikinci kez alınan kararla iptal edildiği, ikinci kararın iptali isteğiyle idari yargı yerinde açılan davanın reddedilerek kesinleştiği, bunun üzerine davacı Belediye tarafından davalı Kooperatif aleyhine yolsuz tescile dayalı eldeki davanın açıldığı ve yargılama sırasında Kooperatif tarafından oluşturulan kat irtifakı kurulan bağımsız bölümlerin dava dışı gerçek kişilere satış ve ferdileşme suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, yargılama sırasında çekişmeye konu edilen bölümler temlik suretiyle mülkiyet yönünden el değiştirdiğine göre, 1086 sayılı HUMK.nun 186.(6100 sayılı HMK.nun 125) maddesinde öngörülen usuli işlemlerin gerçekleştirilmesi, bir başka ifadeyle taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası bakımından bir hüküm kurulması gerekirken anılan yasal düzenleme göz ardı edilerek neticeye gidilmesi doğru değildir.

O halde, Mahkemece öncelikle yapılması gerekli olan işlem, anılan yasal düzenlemeler gözetilerek usuli işlemlerin tekemmül ettirilmesi, şayet davacı iptal ve tescil isteğini devam ettiriyor ise ilk el durumunda bulunan Kooperatif üzerine tesis edilen sicil kaydının Türk Medeni Kanunu'nun 1025. maddesi uyarınca yolsuz tescil oluşturacağı, ancak Kooperatiften edinen ve ikince el konumunda bulunanlar bakımından Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesi hükmünde öngörülen iyi niyet araştırmasının yapılması, aksi taktirde yani taşınmazın el değiştirmesinden kaynaklanan sebeple bedel yönünden davanın devamının tercihi halinde ise, bu yön itibariyle taraf delillerinin toplanarak işin esası bakımından bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11599, Karar No: 2010/2984, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11599 E.  ,  2010/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Hükmün temyiz eden ...’ a yapılan tebliğinde tebliğ tarihi belirtilmemiştir. İlgili PTT den tebliğ tarihinin sorularak evraka eklenmesi,

2-Hükmün davalılardan ...'a tebliğ edildiğine dair tebliğat parçasına dosya içerisinde rastlanılmamıştır. Hüküm adı geçen davalıya tebliğ edildi ise tebligat parçasının dosyaya konulması, tebliğ edilmemiş ise hükmün davalıya tebliğinden sonra tebligat parçasının dosyaya konulması,

3- Hükmün ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’a yapılan tebligatta aynı adreste birlikte ikamet edip etmediği belirtilmedin doğrudan kardeşi ... adına tebliğ edilmiştir. Bu şekilde davalılara yapılan tebligatlar geçerli değildir.

4- Hükmün ...’a yapılan tebligatta aynı adreste birlikte ikamet edip etmediği belirtilmeden doğrudan yengesine tebliğ edilmiştir. Bu şekilde davalıya yapılan tebligat geçerli değildir.

Adı geçen kişilere usulüne uygun tebligatın yapılması, temyiz olunduğu takdirde temyiz dilekçesinin dosya ile birleştirilmesi, aksi halde kanuni süre geçtikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36343, Karar No: 2013/36031, Tarih: 23.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/36343 E.  ,  2013/36031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki ..., hazırlıktaki beyanında sanığın birkaç kişi ile kendisine saldırdığını ve birinin bıçakla elinden yaraladığını belirtmesi ve alınan doktor raporunda bu hususun doğrulanması karşısında sanığın bıçakla suçu işlediği anlaşılmakla sanığa TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanarak mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suçun takibi şikayete bağlı kabul edilerek yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7827, Karar No: 2020/5558, Tarih: 07.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7827 E.  ,  2020/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan davada hüküm kurulmadığı anlaşılmakla 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı,...Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.11.2010 tarihli ve... Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanığın sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olması karşısında; sanığa iddianamede yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçu ile mütalaa ve vergi suçu raporunda belirtilen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenlenme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 20.09.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan idare vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 07.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13541, Karar No: 2012/12580, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13541 E.  ,  2012/12580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Kurum avukatının cevap dilekçesinde bahsi geçen 25.6.2009 tarih ve 796481 sayılı yazı Kurumdan veya avukatından istenerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13310, Karar No: 2010/2321, Tarih: 02.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/13310 E.  ,  2010/2321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2007 gün ve 2006/385 - 2007/382 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.06.2009 gün ve 2008/2936 - 2009/6689 sayılı kararı aleyhinde davalılardan banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait davalı Bankanın Karşıyaka Şubesindeki döviz hesabında bulunan 21.000 Euro’nun müvekkilinin bilgisi ve izni dışında davalılardan ... tarafından internet hesabına girilerek tanımadığı Cevdet Üçer adlı şahsın Oyakbank Adana Gazipaşa Şubesindeki hesabına EFT yapıldığını, işlemlerin 10 ve 11 Mart 2005 tarihlerinde gerçekleştirildiğini, müvekkilinin bunu 14.03.2005 tarihinde bankaya para çekmek için gittiğinde öğrendiğini ileri sürerek, müvekkilinin banka hesabından çalınan 21.000 Euro'nun karşılığı 35.892,56 YTL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Banka vekili, müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., internet cafe işletmecisi olduğunu, olayı internet cafesinde gerçekleştirenlerden kendisinin de şikayetçi olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının olayda bir kusurunun bulunmadığı, olayın meydana gelmesine bir kısım teknolojik eksikliklerin neden olduğu, davalı Bankanın internet bankacılığında kullanılan erişim mekanizmasını daha güvenli hale getirecek teknolojileri kullanması ile bu tür problemleri önlemesi mümkün olabilecekken bu ve buna benzer önlemleri almadığı, elektronik personelin yeteneğini arttırıcı, daha iyi bilgilerle donatılmadığı, bu durumun bankanın davacıya sağlaması gereken güvenlik konusunda bir eksiklik olduğu, dolayısıyla, objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmediği ve davacının oluşan zararlarından sorumlu bulunduğu, diğer davalı ...'in haksız fiil eylemlerini gerçekleştirdiğinin kanıtlanamadığı, ceza kovuşturmasında hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği gerekçesiyle, davalı Bankaya karşı açılan davanın kısmen kabulüne,diğer davalı hakkındaki davanın ise reddine dair verilen kararın,davalılardan Banka vekilinin temyizi üzerine, Dairemiz'ce " davacının işbu davada tüm alacağının hüküm altına alınmış olması, bu bağlamda artık ceza mahkemesince bloke konulan ve yediemin sıfatı ile davacıya teslim edildiği anlaşılan 4.097,13-YTL.üzerinde davacının bir hakkının olamayacağının kabulünün gerekmesi, davalı Bankanın ceza mahkemesince bloke konulan anılan paranın akıbeti konusunda oluşturulacak kararı müteakip hak talep edebilmesinin mümkün bulunması" gerekçesi eklenerek onanmıştır.

Davalılardan Banka vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, ceza mahkemesince 4.097,13 YTL'nın davacıya yediemin sıfatıyla teslim edilmiş bulunmasına ve sahtecilik işleminin bankaya karşı gerçekleştirilmiş olmasına göre, bankanın aynı zamanda yediemin olan davacıdan anılan tutarı ceza mahkemesince paranın iadesi hususunda hüküm kurulduğunda isteyebileceğinin mümkün bulunmasına ve dava dilekçesi içeriğinde faiz talep etmiş bulunmasına göre, davalılardan Banka vekilinin karar düzeltme itirazının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalılardan bankanın karar düzeltme isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 02.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.