muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3532, Karar No: 2017/7253, Tarih: 09.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/3532 E.  ,  2017/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Belediyesi tarafından kurulan spor kulübünde 2009-2010 sezonunda tekerlekli sandalye basketbol takımında oynadığını, hakettiği sözleşme ücreti ve harcırah bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 50 TL harcırah bedeli ile 9.400 TL sözleşmeden kaynaklı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile harcırah bedeline ilişkin talebini 634,50 TL ye artırmıştır.

Davalı ... Belediyesi Başkanlığı, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini dilemiştir.

Davalı ... Belediyesi ... Topluluğu Gençlik ve Spor Kulubü, cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, ... Belediyesi hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalı bakımından ise harcırah bedeline ilişkin talebin kabulü ile 634,50 TL nin tahsiline, fazlalaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile sözleşmeden kaynaklanan ücret alacağının ve hakettiği harcırah bedelinin tahsilini istemiş, davalı ... ise davacının belediye çalışanı olmadığını, diğer davalı spor kulübünün ayrı bir tüzel kişiliğinin olduğunu savunarak davanın husumetten reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının sözleşme imzaladığı spor kulübü ile davalı ... Belediyesi arasında hukuki ve fiili irtibat bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Davacının basketbol sporcusu olarak çalıştığı, ücretlerinin ... Belediyesi tarafından ödendiği ve sporcuların antremanlarını yaptıkları yerin temininin ... Belediyesi tarafından sağlandığı, davalı spor kulübü ile spor kulübü iktisadi işletmesinin ... Belediyesine ait olduğu, böylece davalı ile dava dışı kulüp arasında hukuki ve organik bağ bulunduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle de sözleşmede kararlaştıran ücretin ödenmesinden davalı ... Başkanlığınında sorumlu tutulması gerekmektedir. Hal böyle olunca, davalı ... Belediyesi hakkında da işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Öte yandan; sözleşmeden kaynaklı ücret alacağının reddine dair kurulan kararın da yerinde olduğu söylenemez. Sporcu sözleşmesinin ve ödemelerle ilgili belgelerin dosyaya sunulmadığı ve bu suretle de sözleşmeden kaynaklı alacağın ispatlanamadığı gerekçesi ile anılan bu talep reddedilmiştir. Gerçekten de, dosyaya yazılı bir sözleşme sunulamamıştır. Ancak, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı 2009 – 2010 sezonunda davalı kulübün tekerlekli sandalye basketbol spor takımının müsabakalarında oynamıştır. Bu durumda davacının yer aldığı müsabakalarda ücret alacağının doğacağı açıktır. Hal böyle olunca, federasyondan 2009/2010 sezonuna ilişkin müsabaka listelerinin eksiksiz temini ile davacı sporcunun yer aldığı müsabakalar değerlendirilip, ücret alacağının tayini gerekmektedir. Karar bu yönüyle de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2629, Karar No: 2024/4240, Tarih: 02.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2629 E.  ,  2024/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/222 E., 2024/101 K.

DAVA TARİHİ : 12.12.2011

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 14/11/2000 tarihinde dava konusu taşınmazlardan hisse satın alarak malik ve malik sıfatı ile zilyet olduğunu, dava konusu yer üzerinde iki adet ev ve ağaçların bulunduğunu, bakımlarının müvekkili tarafından yapıldığını, ... Belediyesinin gönderdiği ihtarname ile bu yerin imar uygulaması ile yola isabet etmesi nedeniyle taşınmazı boşaltmaları gerektiğinin bildirildiğini, evler ile ağaçların müvekkiline ait taşınmazın içerisinde kalmaması halinde müvekkili tarafından malik sıfatıyla zilyet olarak kullanılması nedeni ile senetsizden tescil yolu ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini, imar düzenlemelerinin ve kamulaştırma işlemlerinin iptali ile yapıların değerinin tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; açılan davayı kabul etmediklerini, davacının şüyulandırmaya ilişkin taleplerinin idari yargıda görülüp karara bağlanması gerektiğinden davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkeme ilk kararında; imar uygulaması ve kamulaştırma işleminin iptaline yönelik talepler yönünden tefrik kararı verdikten sonra dava konusu taşınmazın olağanüstü kazandırıcı zamanaşımına göre kazanılacak yerlerden olmaması nedeniyle tapu iptali ve tescil talebinin, bina ve ağaçlarla ilgili de yıkım kararı olmaması nedeniyle alacak talebinin reddine karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

Mahkeme ilk kararında; imar uygulaması ve kamulaştırma işleminin iptaline yönelik talepler yönünden tefrik kararı verdikten sonra dava konusu taşınmazın olağanüstü kazandırıcı zamanaşımına göre kazanılacak yerlerden olmaması nedeniyle tapu iptali ve tescil talebinin, bina ve ağaçlarla ilgili de yıkım kararı olmaması nedeniyle alacak talebinin reddine karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi 11.03.2019 tarih ve 2018/5513 Esas ve 2019/2131 Karar sayılı ilamında; "Somut olaya gelince; dava, kadastral parselin ihyasına dayalı tapu iptali ve tescil davası olup dosya içerisindeki belgelerden, davacının pay sahibi olduğu 340 ada 26 sayılı kadastral parselin imar uygulamasına tabi tutulduğu ve davacıya 4880 ada 8 parsel ile 4900 ada 1 parsel sayılı taşınmazlardan pay verildiği, imar uygulamasının iptali için ... İdare Mahkemesinin 2012/1095 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı ve halen derdest bulunduğu anlaşıldığından dava dosyasının sonucunun eldeki davanın neticesini doğrudan etkileyeceği gözetilerek HMK'nın 165.maddesi gereği bekletici mesele yapılarak ondan sonra işin esası hakkında karar verilmesi" gerekçesiyle hükmün bozulmasına oy çokluğu ile karar vermiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; 2020 yılında 3194 sayılı Kanunun 18. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava konusu edilen yerin kamu hizmetine ayrılmış yol olarak imar uygulaması yapıldığı, öncelikle idareye başvurulması gerektiği belirtilerek dava tarihinden sonra yapılan yasa değişikliği nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; duruşmada incelenmesini istedikleri dosyaların incelenmediğini, gayrimenkulün altından kablo geçirmek suretiyle Belediye'nin müdahalede bulunduğunu fakat müdahalenin giderilmediğini, parselin tamamının imar planında yol alanında kalmadığını, daha önce İdareye başvurup olumlu sonuç almadıklarından dolayı eldeki davayı açtıklarını, ev ve ağaçlar hakkındaki alacak taleplerinin reddine karar verilmesinin de hukuka aykırı olduğunu, olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluştuğunu belirterek davanın kabulü gerektiğini dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastral parselin ihyasına dayalı tapu iptali ve tescil ile alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18.maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastral parselin ihyasına dayalı tapu iptali ve tescil ile alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18.maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz gideri peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesinin 3 üncü fıkrasının 1. bendi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18149, Karar No: 2012/45872, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18149 E.  ,  2012/45872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52/2 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2011 tarihli ve 2005/717 esas, 2011/468 sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 17/09/2012 gün ve 2012/14689/52566 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2012 gün ve 2012/245271 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle "alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilerek" hüküm kurulurken, suç tarihinin anılan Kanun'un 61/9. maddesini değiştiren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un yürürlük tarihi öncesi olduğu gözetilerek 5 tam gün yerine 120 gün adlî para ceza tayini suretiyle, hükmün gerekçesi ile sonucu arasında çelişki oluşturacak şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2011 tarih ve 2005/717 esas, 2011/468 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlülerin 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca 5’er gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4’er gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4’er gün adli para cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca 20.00.- TL olarak belirlenen miktar ile çarpılması suretiyle ayrı ayrı 80.00.- TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.122012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4280, Karar No: 2016/6663, Tarih: 26.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/4280 E.  ,  2016/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Dava; 05.10.2009 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. ve 76. maddeleridir. Anılan madde kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, işveren ve 3. kişiler rücu alacağından kusurlarının varlığı halinde sorumludurlar. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Yargılama sırasında alınan tekli bilirkişi kusur raporunda şirket % 70, kazalı % 30 oranında kusurlu bulunmuş, olay hakkında ilgili sosyal güvenlik denetmeni tarafından düzenlenen raporda, şirket % 90, kazalı %10 kusurlu bulunmuştur. Mahkemece, davalı işveren şirket % 70 kusurlu kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir. İşbu dava dosyasında ise, ortaya çıkan çelişki de giderilmeksizin, ayrı bir kusur raporu alınmayıp, yargılama sırasında alınan kusur raporundaki dağılımın esas tutulduğu anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesinde düzenlenmiş bulunan rücu davaları, sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan basit rücu hakkına dayalı olup; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında bağlayıcı nitelikte bulunmamakta; 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi çerçevesinde, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi halinde, güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir. (Hukuk Genel Kurulu 17.01.2010 tarih 2010/10-10 Esas, 2010/14 Karar sayılı Kararı)

Mahkemece, olay nedeniyle tarafların kusur oran ve aidiyetleri bakımından çelişkili kararların verilmesi olasılığının ortadan kalkması, hak ve adalet kurallarına aykırı bir sonuç ortaya çıkmaması, yargıya olan güvenin sarsılmaması yönü gözetilerek, yargılama sırasında alınan kusur raporu ile sosyal güvenlik denetmeni raporunda varılan sonuç arasındaki çelişki de giderilecek şekilde, işçi sağlığı ve iş sağlığı ile iş kazasının meydana geldiği alanda uzman bilirkişilerden kusur oran ve aidiyetini mevzuata ve oluşa uygun olarak belirleyen kusur raporu alındıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2)5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek gerçek zarar hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp miktarı az olana göre davalı işverenin sorumluluğu belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu gerçek zarar hesaplanmaksızın ilk peşin sermaye değerinin kusur karşılığına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 26.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27675, Karar No: 2015/10234, Tarih: 06.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27675 E.  ,  2015/10234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/238-2013/606

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazların arsa vasfında olduğu anlaşılmış olup, taşınmazların bu niteliği gözetilerek Kamulaştırma değerinin emsal karşılaştırması suretiyle tespiti gerekir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda taşınmaz üzerinde zeytin ağaçları bulunduğu ve taşınmazların kapama zeytin bahçesi vasfında olduğu belirtildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazlara kuru tarım arazisi olarak değer biçildiği ve ağaç bedeline hükmedilmediği anlaşılmıştır.