muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8968, Karar No: 2012/11691, Tarih: 29.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/8968 E.  ,  2012/11691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının davalı şirkette işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen, işverenin haklı sebeple derhal feshinde ise yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Davalı işyerinde teknisyen olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, sorumluluğu altındaki cihazları gereksiz yere diğer teknik servislere yüksek seviye gönderimi yaptığı, iş yoğunluğunu azaltacak şekilde verimsiz çalıştığı ve performans düşüklüğü gerekçesiyle geçerli sebep bulunduğu iddia edilerek feshedildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Somut olayda, fesih sebebine göre, öncelikle davalı işverenden fesih dayanağı olan ve zarar miktarını gösteren belgeler getirtilmeli, bundan sonra, uyuşmazlığın çözümü teknik ve uzmanlık gerektirdiğinden, yapılan işte uzman teknik bir bilirkişiden rapor alınmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmeli iken, mahkemece bu yönler gözetilmeden ve avukat bilirkişiden alınan yetersiz rapora itibar ederek karar verilmesi hatalı olup hüküm bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9389, Karar No: 2025/4964, Tarih: 29.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/9389 E.  ,  2025/4964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/172 E., 2015/231 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Olay tutanağı içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre; tanık olarak ifadesi alınan ...'ün alınan ilk beyanında sanık ...'in uyuşturucu madde sattığını ihbar etmesi, bunun üzerine sanığın ikametinde 15,16 gram ve üzerinde de yapılan aramada da 9,40 gr olmak üzere toplam 24,56 gram eroin ele geçirildiği olayda; uyuşturucu maddelerin parçalar halinde saklanması ve ele geçirilen uyuşturucu

maddelerin kullanım miktarından çok fazla olması karşısında; sanığın olay tarihinde ikametinde ve üzerindeki uyuşturucu maddeyi ticari amaçla bulundurduğu anlaşılmakla, atılı suçtan mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Tebliğname'ye uygun olarak, hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21005, Karar No: 2017/11376, Tarih: 09.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21005 E.  ,  2017/11376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın okul kantininden suça sürüklenen çocuklar ile birlikte hırsızlığa teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında geceleyin birden çok kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açılması zamanaşımı süresi içerisinde mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3866, Karar No: 2008/503, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/3866 E.  ,  2008/503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç park halinde iken çıkan yangın sonucu yanarak hasarlandığını, yangının, davalı tarafından olay mahalline bırakılan karton kutulardan başlayarak sigortalı araca sirayet ettiğini ve hasardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, sigortalısına ödediği 16.533.00 YTL tazminatın ödeme gününden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, yangının, apartmanın altında site sakinlerinin eşyalarını koydukları ortak alanda çıktığını, müvekkilinin yangınla bir ilgisinin olmadığını, hakkında açılan ceza davasında beraat ettiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, yangının,davalının kusuru ile çıktığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Apartman sakinlerinin fazla eşyalarını koydukları apartman altındaki açık alanda, davalıya ait boş karton kolilerde belirlenemeyen bir nedenle başlayan yangın, bilahare bu kolilerin yanında bulunan buzdolabı ile park halindeki davacıya sigortalı araca sıçrayarak büyümüş ve yangın nedeniyle araç hasara uğramıştır. Karton kutuların ne şekilde tutuştukları belli değil ise de, davalının açık bir alana dışarıdan gelebilecek bir etki sonucu kolayca yanabilecek boş karton kolileri koymak suretiyle yangına zemin hazırlamak açısından müterafik kusurunun bulunduğun kabulü ile varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... Sigorta AŞ'ye geri verilmesine 11.2.2008 tarihinde oybirilğiyle karar verlldi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2840, Karar No: 2020/579, Tarih: 22.01.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/2840 E.  ,  2020/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, sahte bono kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, yüklenen suçun unsurlarının ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

1) Dava konusu çek üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının tespitine yönelik 18.09.2014 tarihli bilirkişi incelemesinde, imza karşılaştırmasının fotokopi çek üzerinden yapılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi; davaya konu çeki sanığın düzenleyip düzenlemediği haliyle çekin sahte olup olmadığının belirlenebilmesi için; sanığın suç tarihi öncesine ait tatbike medar imza ve yazı örneklerini içerir belge asıllarının bulundukları yerlerden getirtilerek, huzurda alınacak el yazısı ve imza örnekleri ile birlikte suça konu çek üzerindeki tanzimle ilgili tüm yazı, rakam ve keşideci imzasının sanığa ait olup olmadığı konusunda, uzman bir kurum veya kuruluştan çek aslı üzerinden inceleme yaptırılarak rapor alınması;

2)Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu cihetle; belge aslının getirtilerek incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde aslının dosya içerisinde bulundurulması; toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sanığın sahtecilik kastı ile hareket edip etmediği de karar yerinde tartışıldıktan sonra, hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de,

a) 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetildiğinde engel adli sicil kaydı olmayan, yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluştuğundan TCK‘nin 51.maddesi uyarınca cezası ertelenen ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini kabul eden sanık hakkında, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, şartları oluşmadığından bahisle CMK‘nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b)Adli Emanetin 2011/12102 sırasında kayıtlı emanet eşyanın akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi' nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Adli Emanetin 2011/12102 sırasında kayıtlı emanet eşyanın akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi' nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14922, Karar No: 2021/7400, Tarih: 25.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14922 E.  ,  2021/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 20.10.2021 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili ,13.04.2020 tarihinde davalıya kasko sigortalı ... plakalı çekici ve buna bağlı ... plakalı dorsenin araç sürücüsünün yaptığı tek taraflı kaza sonucu aracın hasar gördüğünü, araç sürücüsü alkollü olduğundan zararın teminat dışı olduğu gerekçesiyle davalının ödeme yapmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davacı vekil bedel artırım dilekçesiyle talebini 360.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kabulü ile 360.000,00 TL maddi tazminatın 23.06.2020 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak başvuru sahibine verilmesine, karar verilmiş, davalı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kabulüne, başvurunun reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dava; kasko sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan araçta meydana gelen hasar bedelinin sigorta şirketinden tahsili talepli alacak davasıdır.

2918 Sayılı KTK'nın 48. maddesinde uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile alkollü olan sürücülerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu belirtilmiştir. Yine Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Alkol, Uyuşturucu veya Uyarıcı Maddeler Etkisinde Altında Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde; uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile kanlarındaki alkol miktarı 0.50 promilin üzerinde olan hususi otomobil sürücülerinin ve kanlarındaki alkol miktarı 0.20 promilin üstünde olması durumunda diğer araç sürücülerinin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.5.5 maddesinde; ve Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5. maddesinde, taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.5.5 maddesinde; ve Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5. maddesinde, taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0,50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir. O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK hükümleri gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzman kusur bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda, kazanın meydana gelmesinde başka etken hususun olup olmadığı münhasıran alkol etkisi ile gerçekleşip gerçekleşmediği konularında nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzman kusur bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla dosya kapsamı, kaza tespit tutanağı ve önceki bilirkişi raporları da incelenerek kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği, alkol dışındaki başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığı hususlarında tereddüte yer vermeyecek, ayrıntılı, gerekçeli ve çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/5608, Karar No: 2006/6824, Tarih: 14.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/5608 E.  ,  2006/6824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.02.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dilekçesinde sınıra yakın dikilen ve bu nedenle dal ve kök uzantılarının zarar verdiğinden söz edilen meyveli meyvesiz bütün ağaçların kesilmek suretiyle davalının elatmasının önlenmesi istenmiş ise de, davacı vekili tarafından mahkemeye sunulan 15.06.2005 günlü dilekçede köklenmek suretiyle sökülmesi istenen ağaçların selvi ve kavak ağaçları oldukları açıklandıktan sonra meyveli ağaçların davacı parseline geçen dal ve köklerinin kesilmesi istendiğine göre davacının küçültülen bu istemi nazara alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.06.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3398, Karar No: 2016/8627, Tarih: 20.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3398 E.  ,  2016/8627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanığın yetkilisi olduğu Tasfiye Halindeki...Ltd. Şti.'nin 2005 takvim yılında ... Ltd. Şti.’den aldığı son fatura tarihinin 31.12.2005 olduğu, sanığın sahte olduğu iddia edilen faturaları KDV indiriminde kullanmış olduğu ve hüküm tarihinde zamanaşımının dolmadığı göz önüne alınarak;

Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, suça konu faturalar veya onaylı suretlerinin dosya içerisine alınıp, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8211, Karar No: 2020/2740, Tarih: 29.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/8211 E.  ,  2020/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, mahkeme tarafından denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin mahkemesine ihbarda bulunulmasına dair verilen 06.02.2014 tarihli ek kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğu gözetilerek mahkumiyet hükmüne hasren yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü mağdureye okulun bodrum katında sarılarak öpmeye çalışması şeklindeki fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tespit edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının değişmediği gözetilerek, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.