muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4856, Karar No: 2023/10194, Tarih: 03.10.2023

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan 04.12.2020 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin esas alınmasının yerinde olduğu, davacıda Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca %5 oranında sürekli maluliyet bulunduğu, buna dayanılarak alınan 13.10.2021 tarihli hesap raporunun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 250.722,37 TL sürekli iş göremezlik tazminatının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacının sunduğu maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmadığını, davacının yaralanma bölgesi dikkate alındığında kafa ve yüz bölgesinden yaralanması nedeniyle emniyet kemeri takmadığının sabit olduğunu, emniyet kemeri takmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosuna ve %1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının eldeki davada uygulanmaması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın usul ve yasaya uygun olduğu, müterafik kusurun ispat edilemediği, davacının sunduğu 04.12.2020 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, davacıda %5 oranında sürekli maluliyet bulunduğu, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalının itirazlarının kısmen kabulüne ve kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;davacının sunduğu maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmadığını, davacının yaralanma bölgesi dikkate alındığında kafa ve yüz bölgesinden yaralanması nedeniyle emniyet kemeri takmadığının sabit olduğunu, emniyet kemeri takmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosuna ve %1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının eldeki davada uygulanmaması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının yolcu olduğu davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın 30.12.2019 tarihinde karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu davacı yolcunun yaralanmasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları,

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin isabetli olmasına, Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli iptal kararı gereğince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre belirlenmesinin yerinde olmasına, davacının yaralanma bölgesi ile dosya kapsamındaki tüm evraklar değerlendirildiğinde davacının emniyet kemerinin takılı olmadığının ispatlanamamış olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12656, Karar No: 2011/15834, Tarih: 10.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12656 E.  ,  2011/15834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yapılan el atmanın önlenmesi ve ağaçlara verilen zararın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yapılan el atmanın önlenmesi ve ağaçlara verilen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, taşınmazın zeminine el atılmadığı ve ağaçlara da davalı idare tarafından zarar verilmediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1016, Karar No: 2011/1993, Tarih: 24.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1016 E.  ,  2011/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SÖKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı babası M.’in maliki bulunduğu 791 ada 161 parselin 8 nolu bağımsız bölümünü davalı gelinine mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak devrettiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali-tescil olmadığı takdirde bedelin tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, miras bırakanın yüksek tansiyon ve kalp hastası olduğunu, bakıma ihtiyacı olduğunu, boşandıktan sonra da murise bakmaya devam ettiğini ve taşınmazın kendisine satıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakan tarafından davalıya yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davacının miras payı oranında tapunun iptali ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında iptal tescil olmadığı taktirde bedelin tahsili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan M.’in maliki bulunduğu 791 ada 161 parselde bulunan 8 nolu bağımsız bölümü 05.07.2006 tarihinde satış suretiyle oğlunun boşandığı eşi olan davalıya temlik ettiği görülmektedir.

Davacı, miras bırakan tarafından yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere,Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince;davalının miras bırakanın oğlunun boşandığı eski eşi olduğu, davalının Söktaş’ta işçi olarak çalıştığı, tanık olarak dinlenen miras bırakanın eşinin beyanına göre davalı gelinin oğlundan boşanmasına rağmen kayınvalidesiyle kayınpederine baktığı, onların her türlü ihtiyacıyla ilgilendiği, miras bırakanın felçli ve yatalak hasta olduğu, davacının İstanbul’da öğretmenlik yaptığı, diğer taraftan taşınmazı satın alan davalının taşınmazı satın almak amacıyla Söke Vakıflar Bankasından konut kredisi aldığı ve bu nedenle taşınmaz üzerine ipotek konulduğu görülmektedir. Öte yandan sırf satış bedeli ile gerçek değer arasında fark bulunmuş olmasının muvazaanın tek başına kanıtı olarak değerlendirilemeyeceği de açıktır.

Hal böyle olunca, değinilen olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakan tarafından eski gelini olan davalıya yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı, gerçek satış olduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçe ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle kararın açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22082, Karar No: 2016/3236, Tarih: 08.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/22082 E.  ,  2016/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklara verilen hürriyeti bağlayıcı cezaların adli para cezasına çevrildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, aynı zamanda “uğranılan zararın sanıklar tarafından giderilmediği” gerekçesine de dayanılmış olması karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK.nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanıkların aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

3-Suç tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106.maddesinin 4 ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapis cezasından çevrili adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın ve sanık ...'ın eşi Nazile Bayrak'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4. ve 6. Fıkralarında yer alan "52. madde" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi,

2-Hükmün sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinde yer alan "kararın kesinleşmesinden itibaren" ibaresinin çıkarılması,

3-Hükmün 7. bendinden "Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" kısmının hükümden çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7923, Karar No: 2019/11643, Tarih: 13.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7923 E.  ,  2019/11643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, suç uydurma

HÜKÜM : Beraat (her iki suç yönünden ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık, suç uydurma suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, adına kayıtlı bulunan Akbank ve Yapı Kredi Bankası’na ait kartların kendisinde olduğunu ancak bilgisi ve rızası dışında kartlarının aynısının temin edilerek bu kartlar ile işlem yapıldığını ve ATM’lerden dört ayrı şekilde toplam 6.070 TL para çekildiğini, kartlarının cüzdanında muhafazası altında olduğunu, işlem yapılan kartların ne şekilde temin edildiği ve kimlik bilgilerine nereden ulaşıldığını bilmediğini, bu işlemleri gerçekleştiren şahıs hakkında şikayetçi olduğu beyanı üzerine yapılan soruşturma neticesinde;

Her iki bankanın yaptıkları inceleme sonucunda sanığa ait kartların kopyalandığı yönünde bir bulgu tespit edilmediği, ayrıca her iki banka tarafından gönderilen güvenlik kamerası kayıtlarında işlemleri yapan şahsın bayan olduğu ve yüzünü kaşkol yardımı ile kapattığından belirgin bir yüz emaresi gözükmediği belirtilmekle,

Bu şekilde sanığın her iki mağdur bankadan aldığı banka ve kredi kartlarını bilgi ve rızası dahilinde şifreli olarak kullandırmak suretiyle ATM lerden çektirdiği toplam 6.070 TL parayı kartların kopyalandığı şeklinde suç uydurmak suretiyle inkar ederek bankaları dolandırmaya teşebbüs ettiği, kendisi adına iki ayrı bankadan verilen kredi ve banka kartlarının kopyalanmadıkları, kartların şifre girilmek suretiyle kullanıldıkları, iki ayrı bankaya ait hem kredi hem de banka kartlarının şifreleri ile birlikte kopyalanmış olmasının hayatın olağan akışına da aykırı olduğu bu suretle şüphelinin müsnet suçları işlediği iddia edilen olayda;

1- Suç uydurma suçu yönünden yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen katılan bankanın kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede;

Olay yerindeki ATM’lerin kamera görüntülerini içeren fotoğraflar, CD izleme tutanağı, bilgisayar teknisyeni bilirkişiden alınan rapor, Emniyet Müdürlüğü Radyo-TV ve Foto Film Şube Müdürlüğü raporu, Adli Tıp belge inceleme bilirkişi raporu, tanık beyanları, sanık savunması ile ATM cihazlarından sanığın kartlarını kullanarak para çeken kişinin sanık olduğu hususunun sabit olmadığı gerekçesi ile sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik kovuşturma ile hüküm verildiğine ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6399, Karar No: 2014/9079, Tarih: 27.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6399 E.  ,  2014/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/186-2013/360

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12768, Karar No: 2017/12634, Tarih: 25.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/12768 E.  ,  2017/12634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının şirketlerinin elektrik abonesi olduğunu,kayıp kaçak vb.bedellerin ilgili yasa ve yönetmelikler gereği davalıdan tahsil edildiğini ileri sürerek,söz konusu bedellerin davalıya iadesine yönelik ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı’nın 08.07.2013 tarih ve 2013/504 Karar no’lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizin 24.11.2015 tarih ve 2015/11761 E. 2015/18659 K. sayılı ilamı ile kayıp-kaçak vb. bedellerin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin davacı tüketiciye iadesi talebine yönelik ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı’nın 08.07.2013 tarih ve 2013/504 Karar no’lu kararının iptali istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).