muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1406, Karar No: 2023/4131, Tarih: 21.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1406 E.  ,  2023/4131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1681 E., 2022/1719 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/367 E., 2022/404 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın vekili tarafından açılan boşanma davasının ve ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlendiklerinden bu yana davalının ailesi ile aynı apartmanda altlı üstlü oturduklarını, davalının ailesinin tarafların iç meselelerine sık sık müdahalede bulunduğunu, davalı tarafın davacı müvekkiline ekonomik şiddet uyguladığını, evin içerisinde davacı ile konuşmadığını, davalı tarafın davacıya ağza alınmayacak sözler sarfettiğini, davalının yatağını ayırdığını, davalı tarafın sık sık davacıya fiziksel şiddet uyguladığını, bu nedenlerle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, davacı kadın ve ortak çoçuklar için tedbir dava sonunda yoksulluk ve iştirak nafakasına çevrilmek üzere aylık 3.000.00TL ile genel toplamda 6000,00 TL nafakanın davalıdan alınarak davacıya asaleten ortak çocuklara velâyeten davacıya verilmesine, davacı için 500.000,00TL maddî 500.000,00TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacı müvekkile verilmesine, dava dilekçesinde sayılan ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde islahla artırılan tutarı olan 87,905,00 TL nin davalıdan tahsiline yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacı müvekkile verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın haksız, yersiz ve hukuka aykırı olduğunu, dava dilekçesinde belirtilen hususların doğru olmadığını, davacı tarafın haklı çıkmak için müvekkiline asılsız isnatlarda bulunduğunu, davacının evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, müvekkilinin davalıya evlilik birliği içerisinde hiçbir zaman fiziksel, psikolojik, sosyal şiddette bulunmadığını, buna ilişkin iddiaların gerçek dışı olduğunu, talep edilen nafakaların ve tazminatların fahiş olduğunu, dolayısıyla açılan davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalı erkeğin kendisine ait işyerinde daha önce çalıştırdığı kadınla iş seyahatine çıktığı,kadının bu durumu öğrendiği, daha sonra affettiği,erkeğin bu af olayından sonra tekrar bu kadınla görüşmeye devam etmesi,güvensarsıcı davranışlar içerisinde olması;kadının da erkeğin kıyafetlerini yırtarak çöp poşetine doldurması ve işyerine göndermesi nedeniyle erkeğin ağır, kadının da az kusurlu olduğu, kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, tarafların ortak çocukları 30.08.2009 doğumlu ... ...'un velâyetinin davacı anneye verilmesine, velâyeti davacı annesine verilen ortak çocuk 30.08.2009 doğumlu ... ...'un davalı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, velâyeti annesine bırakılan tarafların ortak çocuk için ara kararla hükmedilen aylık 1.000,00.TL tedbir nafakasının hükmün kesinleşmesine kadar aynen devamına, hükmün kesinleşmesi tarihinden sonra aylık 1.500,00 TL İştirak nafakası olarak davalı babadan alınarak çocuğa velâyeten davacı anneye verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı kadının maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi yönündeki talebinin kısmen kabulü ile; 40.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalı kocadan alınarak davacı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine, davalı erkeğin maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi yönündeki talebinin reddine, davacı tarafın ziynet eşyasına yönelik talebinin kabulü ile, -1 adet 22 ayar 95 gramlık hasır set takımı (46.075,00.-TL), -5 adet 22 ayar 10 gram bilezik (23.500,00.-TL), -3 adet 22 ayar 13 gram bilezik (18.330,00.-TL), aynen, olmadığı taktirde ise tespit edilen 87.905,00.- TL olan ziynet eşyası bedelinin 5.000,00.-TL.sine dava tarihinden 82.905,00.-TL.sine ise ıslah tarihi olan 16.03.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava dışı... isimli şahısla görüşmelerinin olmasının olağan hayatın akışına uygun olduğunu, bu kişinin müvekkilinin eski çalışanı olduğunu, müvekkilinin ağır kusurlu olduğunu kabul etmediklerini, tazminat miktarlarının düşürülmesi gerektiğini, tanık beyanlarının duyuma dayandığını,davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmeyeceğini, davacının maddî manevî tazminat ve ziynet eşyası taleplerinin kabulüne karar verilmesini kabul etmediklerini, kararın hatalı olduğunu belirterek, Mahkeme kararının istinaf incelemesi sonucu kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın tümü yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı erkek vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine, ziynet alacağı yönünden miktar itibariyle kesin olmak üzere karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava dışı... isimli şahısla görüşmelerinin olmasının olağan hayatın akışına uygun olduğunu, bu kişinin müvekkilinin eski çalışanı olduğunu, müvekkilinin ağır kusurlu olduğunu kabul etmediklerini, tazminat miktarlarının düşürülmesini tanık beyanlarının duyuma dayandığını,davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmeyeceğini, davacının maddî manevî tazminat ve ziynet eşyası taleplerinin kabulüne karar verilmesini kabul etmediklerini, kararın hatalı olduğunu belirterek, Mahkeme kararının tümü yönünden bozulması istemiyle temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının ve ziynet alacağı davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 1 inci, 4 üncü, 6 ncı, 166 ıncı maddesi, 169 uncu, 174üncü maddesi, 175inci maddesi, 220 nci, 222 nci, 226 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6346, Karar No: 2019/9817, Tarih: 17.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/6346 E.  ,  2019/9817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık (sanık ... hakkında), icrai davranışla görevi kötüye kullanma (sanıklar ... ve ... hakkında)

HÜKÜM : Tüm sanıkların eylemlerinin zincirleme icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihlerinde aile hekimi olarak görev yapan sanıklar Ergin ve Aydın'ın, kendilerine sunulan ve sahte olarak düzenlendiği belirlenen ilaç kullanım raporlarına istinaden reçete düzenledikleri, eczacı olan diğer sanık ...'ın da sahte olarak sunulan ilaç kullanım raporlarına göre yazılan bu reçete bedellerini Sosyal Güvenlik Kurumundan tahsil ederek Kurumu zarara uğrattığı iddiasıyla yapılan yargılamada; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacıyla, dosya içerisindeki muayene kayıtlarında 2008 yılı 6. ayından sonra elektronik ortamda kayıt uygulamasına geçildiğine dair yazı içeriği de dikkate alınarak, reçetelere konu muayene kayıtlarının ilgili defter ve elektronik ortamdaki kayıt bilgileri zamanının suç kastının tayini bakımından her bir reçete yönünden ayrı ayrı tespit ettirilmesinden, reçetelerin arkasındaki ilaçları alan olarak isimleri yazılı bulunan imza ve yazıların aynı kişilerin eli ürünü olup olmadığı yönünde bir grafoloji uzmanından veya Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesi Grafoloji Bölümünden ya da Kriminal Laboratuvarlarından rapor aldırılmasından, adlarına reçete düzenlenen kişilerin reçetelerde belirtilen ilaçları başka bir eczaneden de alıp almadıklarına, söz konusu reçetelerde belirtilen hastalıklarının gerçekte bulunup bulunmadığına dair hasta dosyalarının olup olmadığının ilgili kurumlardan sorularak varsa getirtilmesinden sonra suça konu reçetelere yazılan ilaçların teşhislerle uyumlu olup olmadığı, poliklinik defterlerine kaydedilip kaydedilmediği, reçetelerin usulüne uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği, fazladan yazılan ilaç bulunup bulunmadığı gibi hususlar ile her bir sanığın meydana gelen kamu zararından sorumlu olup olmadığı, sorumlu ise miktarları hususunda yeniden bilirkişi raporu aldırılmasına müteakip suç niteliğinin ve sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğindeki görevi kötüye kullama suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri dikkate alındığında, kamu görevlisi olmayan sanık ...'ın görevi kötüye kullanma suçuna azmettiren veya yardım eden olarak ne şekilde iştirak ettiğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğindeki görevi kötüye kullama suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri dikkate alındığında, kamu görevlisi olmayan sanık ...'ın görevi kötüye kullanma suçuna azmettiren veya yardım eden olarak ne şekilde iştirak ettiğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında TCK'nın 53/3. maddesi gereğince sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 53/1-c maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Sanıklar Ergin ve Aydın'ın yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işledikleri kabul edilmesine rağmen haklarında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilleri ile sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 17/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4143, Karar No: 2021/11715, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/4143 E.  ,  2021/11715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Aynı tarihte sanığın aracında ve üzerinde yapılan aramada yasak niteliği haiz bıçak ve uyuşturucu madde ele geçmesi ve sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; yasak bıçak bulundurma suçunun CMK'nın 251/8. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olmayan suçla birlikte işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13465, Karar No: 2010/618, Tarih: 27.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13465 E.  ,  2010/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Dava, mülkiyet hakkı bulunmaksızın cep telefonu baz istasyonu kurulup işletilmesi nedeniyle insan yaşam ve sağlığının tehlikeye düşürüldüğü ve zarar verildiği iddiasına dayalı çekişmenin giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 4.Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 27.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4532, Karar No: 2016/5793, Tarih: 13.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4532 E.  ,  2016/5793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; Müvekkilinin ... ilçesi ..yü 61 parsel sayılı taşınmazda, yaklaşık olarak 40-50 yıldır iyiniyetli zilyet olarak taşınmazı kullandığını, 26 adet portakal, 2 adet mandalina, 28 adet limon, 31 adet zeytin, 3 adet nar, 4 adet incir ağacı diktiğini, bakımını yaptığını ve yetiştirdiğini, taşınmazın davalı adına kaydı ile müvekkilinin zilyetliğine son verildiğini, masraflara katlanarak yetiştirdiği ağaçlar ve elde edeceği semerelerinden mahrum kalarak mağdur olduğunu belirterek; fazlaya dair talep hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000TL' nin zilyetliğe son verildiği tarihten itibaren en yüksek banka reeskont faizi ile birlikte, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın öncelikle zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, davacının dava konusu parseli 2004 senesinde kızı ile birlikte yarıcı usulüne tabi olarak kiraladığını, nitekim davacının, zilyetliğe dayalı müdahalenin men-i istemli ... Kaymakamlığı'na verdiği dilekçe ile taşınmazın 1 yıl önce kendisine verildiğini kabul ettiğini, ekili sebze dışında talepleri olmadığı, ağaçların zaten var olduğunu beyan ettiği; ilgili dosyada davacının, 17/05/2005 tarihinde ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/133 Esas sayılı dosyasında da ağaçlara ilişkin herhangi bir talebinin olmadığını, aradan uzun yıllar geçtikten sonra açılan bu davanın kötü niyetli ve haksız kazanç sağlamaya yönelik olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının 28.03.2007 tarihli ... Kaymakamlığı'na verdiği dilekçede; taşınmazı ağaçlar dikili olarak kiraladığını beyan ettiği, ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi 2005/133 E. sayılı dosyasında da ağaç diktiğine dair iddiası olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesat bedelinin, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde zamanaşımı def'ini ileri sürmüş, mahkemece bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Oysa ki mahkemece, öncelikle zamanaşımı def’inin incelenmesi ve bu konuda bir karar verildikten sonra işin esasının ele alınması gerekirdi.

Hal böyle olunca; zamanaşımı def'i hususunda olumlu ya da olumsuz bir sonuca ulaşılmadan, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın esasına dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca; zamanaşımı def'i hususunda olumlu ya da olumsuz bir sonuca ulaşılmadan, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın esasına dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/325, Karar No: 2021/5448, Tarih: 14.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/325 E.  ,  2021/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06/10/2020 gün ve 2019/4959 Esas - 2020/8245 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin olarak bozma ilamına uyularak mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı, davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/8 maddesindeki iptal kararının nazara alınması gerektiği bu kez yapılan inceleme de anlaşıldığından;

Davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.10.2020 günlü 2019/4959 E.- 2020/8245 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Dairemizce hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye yan ürün olarak mısır samanının eklenmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu halde bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye mısır samanının eklenmeyerek m² bedelinin eksik tespiti,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.