muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/617, Karar No: 2024/2613, Tarih: 20.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/617 E.  ,  2024/2613 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2318 E., 2022/3297 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükmeyönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/152 Esas, 2022/195 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/2318 Esas, 2022/3297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle;

1. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, bir başka soruşturma kapsamında ifade veren tanığın ikametinde ele geçen uyuşturucu maddeleri sanıktan aldığını söylemesi üzerine, sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçen uyuşturucu maddelerin ticaretini yaptığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Bir başka soruşturma kapsamında ikametinde uyuşturucu madde ele geçen tanık M.D.'nin olayın sıcağı sıcağına alınan beyanlarında ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sanıktan almış olduğu ve daha önceden de bir çok kez sanıktan uyuşturucu madde aldığını beyan etmiş ve sanığı açık ve net olarak teşhis etmiştir.Bu gelişmeler üzerine sanık ...'ün ikametinde İzmir 5. sulh Ceza Hakimliğinin 2022/1066 Değişik İş sayılı arama ve el koyma kararına istinaden 18.02.2022 günü yapılan aramada; ikametin dış kapısının karşısında bulunan vestiyer içinde iki ayrı şeffaf poşete sarılı vaziyette daralı ağırlığı 109,41 gram olan metafetamin maddesi, yine aynı yerde simbo marka gri renkli çalışır vaziyette üzerinde metamfetamin kırıntıları olan bir adet hassas terazi, salonda bulunan koltuk üzerinde uyuşturucu madde ölçmek için kullanıldığı değerlendirilen içerisinde metamfetamin kırıntılarının olduğu değerlendirilen kağıt bardak, ikametin dış kapısının yan tarafında bulunan merdivenlerle çıkılan ve müştemilat olarak kullanılan kısmında satışa hazır vaziyette 2 adet alüminyum folyoya sarılı toplam daralı ağırlığı 0,73 gram olan metafetamin maddesi, yine müştemilat kısmındaki raflı dolap içerisinde gri renkli üzerinde metamfetamin kırıntıları olduğu değerlendirilen çalışır vaziyette 1 adet hassas terazi, yine aynı yerde uyuşturucu madde ölçmek amaçlı kullanıldığı değerlendirilen içerisinde metamfetamin kırıntıları bulunan 2 adet kağıt bardak, yine aynı yerde uyuşturucu madde paketlemek amaçlı kullanıldığı değerlendirilen kesilmiş vaziyette 2 adet alüminyum folyo parçası ve yanında bir adet alüminyum folyo rulosu, ikametin bulunduğu apartmanın açık olan posta kutusu içeresinde alüminyum folyoya sarılı daralı ağırlığı 1,85 gram olan esrar maddesine el konulduğu, şüphelinin üst aramasından ele geçirilen 3.000.00 TL para ve cep telefonuna da el konulmuştur. Tanzim edilen uzmanlık raporuna göre; net 105 gram beyaz renkli kristalize maddenin METAMFETAMİN etken maddesi içerdiği ve içerdiği net metamfetamin miktarının %82 oranında olmak üzere 86,1 gram olduğu, net 1 gram ağırlığında yeşil renkli bitki parçasının THC ihtiva eden ESRAR elde edilmesine elverişli Hint Keneviri Bitkisine ait olduğu ve % 50 oranında olmak üzere 0,5 gram esrar elde edilmesine elverişli olduğu, 2 adet hassas terazi üzerinde ise METAMFETAMİN KALINTISI bulunduğu hususları tespit edilmiştir. Buna göre sanık savunmaları, tanığın hazırlık aşamasındaki ifadesinde sanıktan madde aldığını açıkça beyanı, usulune uygun yapılan aramada ele geçirilen maddelerin günlük/yıllık kullanım sınırlarının bir hayli üzerinde olması, hassas terazi gibi uyuşturucu madde satışında kullanılan eşyaların ele geçirilmesi ile tüm dosya kapsamındaki deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanığın eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma olarak değerlendirildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde yargılama gideri ve müsadereye ilişkin hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, teşdidin gerekçesinin yerinde olduğu ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/2318 Esas, 2022/3297 Karar sayılı kararında sanık ve müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/196, Karar No: 2019/929, Tarih: 12.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/196 E.  ,  2019/929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından davasının reddi, kadının davasının kabulü kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.02.2019 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkeme 09.06.2015 tarihli kararla taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davalarını ayrı ayrı TMK’nun 166/1 maddesi uyarınca kabul etmiş, işbu 09/06/2015 tarihli karar davalı-karşı davacı kadın tarafından “Davacı-karşı davalının açtığı boşanma davasının kabulü ve maddi ile manevi tazminat taleplerinin reddi” yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 04.05.2017 tarih, 2015/23265 esas ve 2017/5500 karar sayılı ilamıyla davacı-karşı davalı erkeğin davasının münhasıran Türk Medeni Kanunu’nun 162. maddesinde düzenlenen hayata kast, pek kötü muamele veya onur kırıcı davranış sebebine dayalı olarak ikame edildiğinden, erkeğin davasının Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesi olarak değerlendirilerek, bu hukuki sebebe göre karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek bozulmuş, mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak 13.10.2017 tarihli kararıyla bu sefer erkeğin davası yönünden TMK 162. maddesi koşullarının oluşmadığı belirtilerek, erkeğin davasının reddine, davalı-karşı davacı kadının ise davasının TMK 166/1. maddesi uyarınca kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece verilen ilk hüküm de davalı-karşı davacı kadının davasının da kabulüne karar verilmiş ve ilk hükmü temyize getiren davalı-karşı davacı kadın kendi boşanma davasının kabulünü temyiz kapsamının dışında bırakmıştır. Öyleyse, davalı-karşı davacı kadının davasındaki boşanma hükmü kesinleşmiştir. Hal böyleyken, mahkemece bozmaya uyulduğu halde, ilk karar ile kabul edilen ve temyizin şumulü dışında bırakılmak suretiyle kesinleşen davalı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davası hakkında "Karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3- Davacı-karşı davalı erkek Türk Medeni Kanunu'nun 162. maddesi uyarınca boşanma talep etmiş, mahkemece davalı-karşı davacı kadının hakaretleri bulunduğu az da olsa kusurlu olduğu tespiti yapılmış ne var ki davalı-karşı davacı kadının, davacı-karşı davalı erkeğe hakaret etmiş olması, ağır derecede onur kırıcı davranış olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle erkeğin davasının reddine karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; mahkemece davacı-karşı davalı erkeğe yüklenen kusurlu davranışlar yanında, davalı-karşı davacı kadının da birden fazla kez başkaları yanında ve ayrıca mesaj atmak suretiyle, eşine sen erkek misin, sen aynaya bakmıyor musun, kendini görmüyor musun, kuş beyinli, salak ve gerizekalı tarzı hakaretlerde bulunduğu ancak boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de davacı-karşı davalı erkeğin davalı-karşı davacı kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, dosya kapsamına yansıyan hakaret ve aşağılamaların sıklığı ile içerikleri ve ağırlığı dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadının, davacı-karşı davalı erkeğe onur kırıcı davranışta bulunduğu görülmekle, davacı-karşı davalı erkeğin de boşanma davasının (TMK m. 162) kabulü zorunlu hale gelmiştir. Ne var ki, yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere; kadının kabul edilen boşanma davasındaki, boşanma hükmü kesinleştiğinden, erkeğin boşanma davasının da konusuz hale geldiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, erkeğin boşanma davasının esası hakkında bir karar verilemeyecektir. Ancak, davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki, tarafların haklılık durumuna göre vekalet ücreti ve yargılama giderlerini takdir ve tayin eder (HMK m. 331/1). Bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.02.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/646, Karar No: 2024/8648, Tarih: 04.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/646 E.  ,  2024/8648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1882 Esas, 2023/1355 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/406 E., 2019/335 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketlerin dünyada ve Türkiye'de tescilli tanınmış markalarının bulunduğunu, Ambarlı Gümrük Müdürlüğünün 01.03.2017 tarihli yazısı ile 23.02.2013 tarihli serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamındaki ürünler arasında "..." ve "..." markalı ürünlerin bulunması nedeniyle bu ürünler ile ilgili durdurma kararı verildiğini, söz konusu eşyalar arasında müvekkillerin ait markalarına ait boş karton ambalajlar, plastik levhalar ve etiketler bulunduğunu, bu ürünlerin sahte ürünlerin ambalajlarında kullanılacağını, belirtilen ürünlerin kötü kalitede olduğunu ve sahteliğinin anlaşıldığını, gümrük işlemleri durdurulan ürünlerin 2.733 adet "..." markalı, 1.650 adet "..." markalı, 500 adet "..." markalı ve 13.000 adet "HP" markalı ürün olduğunu, bu ürünlerin alıcısının davalı şirket olduğunu, davalı tarafın bu eylemlerinin müvekkilinin marka haklarına tecavüzü teşkil ettiğini ileri sürerek marka tecavüzünün durdurulmasını ve giderilmesini, durdurma kararı verilen eşyaların sahteliğinin tespitini, her bir müvekkili için ayrı ayrı 1.000,00'er TL olmak üzere toplam 6.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, marka hakkına tecavüz teşkil eden eşyaya el konulmasını ve dava sonunda imhasını ve verilecek karar özetinin ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 2006 yılından bu yana küçük çaplı işletmesinde kırtasiye işleri ile iştigal ettiğini, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/8911 sayılı dosyasında bulunan bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere, konteynerde el konulan ürünlere ilişkin davacı markalarının marka tescil belgelerinin bulunmadığını, bu nedenle dava şartının sağlanamadığını, müvekkilinin Çinli firma ... Office’ten dilekçe ekinde sunmuş olduğu faturada görünen ürünleri satın aldığını, ürünlerin 19.02.2017 tarihinde Ambarlı Gümrüğüne getirildiğini, müvekkili ilk defa ithalat yaptığı için ürünleri kontrol etmek gibi bir girişimde bulunmadığını, ithalatçı firmanın müvekkiline attığı e-postada, konteyner içerisinde başka ülkelere gönderilecek ürünlerin bulunduğunu, bunun kendi kusurlarından ve iş yoğunluğundan kaynaklandığını beyan ettiklerini, manevi zararın oluşmadığını, müvekkilinin anılan fiil ile ilgili kastı veya kusuru bulunmadığını, ürünlerin yanlışlıkla kendine gönderildiğini, müvekkilinin ürünlerin mahrece iadesini talep ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalının davacılar adına tescilli markaları taşıyan taklit ürünleri Çin'den ithal ettiği, Gümrük Müdürlüğü ihbarı üzerine ithalatın durdurulduğu, davalının bu eyleminin davacıların marka haklarına tecavüz teşkil ettiği, markalar Türkiye'de tescilli olup, koruma kapsamında olduğu, davalı vekili her ne kadar ihlal oluşturan ürünlerin yanlışlıkla gönderildiğini bildirmiş ise de bu yöndeki belgelerin temini her zaman mümkün olduğundan, itibar edilmesinin mümkün olmadığı, davalının bu eylemi aynı zamanda davacıların markadan kaynaklanan manevi haklarını da ihlal ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının serbest dolaşıma giriş beyannamesinde muhteviyatı toner cinsi eşya olarak bildirdiği, yapılan muayene sonucu Ambarlı Gümrük Müdürlüğünün 2017/11 sayılı durdurma kararı ve yerinde inceleme tutanağı düzenlendiği, ürünlerin Ambarlı Gümrük Müdürlüğünde muhafaza edildiği, yerinde bilirkişi heyeti tarafından inceleme yapıldığı ve sonuç olarak davalının davacılara ait tescilli markaları taşıyan, taklit olduğu bilirkişi raporu ile belirlenen, toner, boş kutu, hologram, kullanım klavuzu ve plastik plaka ürünleri ithal ettiği, bu eylemin toplanan deliller ve davalının bir ticaret şirketi olması nedeniyle kendisinden beklenen özen ve dikkat yükümlülüğü karşısında davalının, hatalı ürün gönderildiği, ilk defa ithalat yaptığı savunmasına itibar etme olanağı bulunmadığı, taklit ürün yanı sıra boş kutuların, plastik levha ve hologramların ithal edilmiş olmasının taklit ürünlerin ambalajlanmasında kullanılacağını gösterdiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi, manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri., 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 29 uncu ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2066, Karar No: 2017/1857, Tarih: 03.05.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/2066 E.  ,  2017/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihi itibariyle faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/1. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine devredilmesine dair ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2015/72 esas, 2015/196 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/188 esas, 2015/106 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 30/04/2015 tarihli ve 2015/390 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.