muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/8891, Karar No: 2009/787, Tarih: 29.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8891 E.  ,  2009/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 4 adet dava dosyasını 26.1.2004 tarihli vekalet ile takip ettiğini, aralarında yazılı bir ücret sözleşmesi bulunmadığını, ve davalının haksız olarak kendisini azlettiğini, başlangıçta ödenen 5.000 YTL. dışında da bir ödemede bulunulmadığını ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak 8.000 YTL. vekalet ücretinin faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, azlin haklı olduğunu, ödenen paranın dışında hiç bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 8.000 YTL.nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Avukatlık Ücret Tarifesi gereği haksız azil nedeniyle oluşan vekalet ücretinin tahsili için eldeki davayı açmış, davalı azlin haklı olduğunu , özellikle 2003/137 esas sayılı dosyada arka arkaya ve sık sık mazeret dilekçeleri vererek görevini yerine getirmediğini, hiç bir avukatlık hizmeti sunmadığını savunmuştur. Mahkemece azlin haksız olduğuna karar verilerek hüküm kurulmuştur. Davalı aleyhine 2003/137 esas sayılı dosya ile sözleşmenin feshi ve 14.000 YTL.nin tahsiline ilişkin olarak açılan davada, davacı avukatın davalı vekili olarak 3.5.2004 tarihli davanın reddine ilişkin yazılı dilekçe verdiği , 1.7.2004, 21.9.2004 ve 23.11.2004 tarihlerinde " başka işlerinin olduğu " gerekçesi ile arka arkaya mazeret dilekçeleri verdiği ve mahkemece 30.3.2005 tarihli karar ile de davalı aleyhine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Vekil, müvekkilinin menfaatlerini korumak ve hukuki bilgi ve tecrübesini adalet hizmetine ve müvekkilinin yararına tahsis etmekle yükümlüdür. Somut olayda, davacı avukatın arka arkaya geçerli bir neden göstermeden verdiği mazeret dilekçeleri ile BK.nun 390 maddesine göre gerekli özeni göstermediği ve taraflar arasındaki güven ilişkisinin zedelendiği ve bu nedenle davalının davacı avukatı azletmesinin haklı nedenlere dayandığı anlaşılmaktadır. Haklı azil nedeniyle davacı avukat Avukatlık Kanunun 174/2 maddesi gereği vekalet ücreti isteyemez. Öyle olunca davanın reddi gerekirken mahkemece, azlin haksız olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2568, Karar No: 2018/1142, Tarih: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2568 E.  ,  2018/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Temyize konu dosya ile birleştirilen Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1281 esas, 2010/125 karar sayılı dosyasında, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14.12.2009 tarih, 2009/14476 sayılı iddianame ile sanığın, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği ve temyize konu 20.03.2012 tarihli hükümde sanığın 2004 ve 2005 takvim yıllarında işlediği iddia edilen eylemler nedeniyle de beraatine karar verildiği, ancak 04.09.2013 tarih, 2012/188683 sayılı tebliğnamede, 2004 ve 2005 takvim yıllarına ilişkin verilen hükme yönelik temyiz istemi hakkında hukuki görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8759, Karar No: 2014/10155, Tarih: 18.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8759 E.  ,  2014/10155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı ... adına mahkeme kararı tebliği ... adresinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılmış ise de, adı geçenin tebligat parçasında yazılı adreste ikamet etmediği, ikamet adresinin ... olduğu anlaşılmakla, yapılan tebliğin usulüne uygun olduğundan söz edilemez. Bu nedenle adı geçene mahkeme kararının yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Dosyada, temyiz eden davalı ...'a hükmün tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Karar, temyiz edene tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması, tebliğ edilmemişse durumun bildirilmesi,

3- Hükmü temyiz eden davalı ... ve paydaşları vekili tarafından dosyaya temyiz harcının yatırıldığına dair tahsil makbuzu bulunmamaktadır. Davalılar tarafından yatırılmış temyiz harcı varsa alındığına dair makbuzun dosyaya konulması, yoksa bu eksiklik giderilmek ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434/3. maddesi gereğince işlem yapılması için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13344, Karar No: 2011/5855, Tarih: 12.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13344 E.  ,  2011/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/05/2009 tarih ve 2007/89-2009/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 05., 29., 30., 32., 38. ve 42. sınıflarda "ETİ FORM" "FORM", "FORMDAKAL", "FORM PUAN", "FORM BALL" ibareli tescilli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin 2005/43266 sıra numarası ile "DEREN AKTİF VE FORMDA+şekil" ibaresini 05., 30 ve 32. sınıflarda tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, davalı şirkete ait başvurunun tescili halinde müvekkiline ait "FORM" ibareli markalarla karışıklığa yol açacağını ve müvekkiline ait tanınmış "FORM" markasının tanınmışlığından yararlanacağını sürerek, TPE YİDK’nun 10.07.2007 tarih ve 2007-M-3825 sayılı kararının iptali ile markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğünün tespiti ile marka sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalı şirket başvurusunun davacı şirketin "FORM" ibareli markaları ile iltibas yaratacak şekilde benzer olmadığını ve halk tarafından karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunmuştur.

Davalı şirket vekili, dava konusu markanın tescil harçlarının ödenmediğini, başvurunun hükümden düştüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait "FORM" ibareli markaların 05, 29, 30, 32, 38 ve 42. sınıflarda tescilli olduğu, davalı şirketin tescil ettirmek istediği "DEREN AKTİF VE FORMDA" ibaresinin 30.sınıfın (13).alt grubunda yer alan "çaylar, buzlu çaylar"ın davacının itiraza dayanak yaptığı markalarda aynen yer aldığı, davalı başvurusunun 05.sınıfının 06.grubunda yer alan "tıbbı amaçlı bitkiler ve bitkisel çaylar; bitki karışımları ve konsantreleri, şifalı bitki çayları, zayıflatıcı çaylar, ginseng çayı" emtiası farklı sınıfta düzenlenmiş ise de davacı markalarının kapsamında yer alan "çaylar, buzlu çaylar" ile yakın (benzer) emtia olduğu, 32.sınıfta yer alan emtianın ise davacı markalarında aynen yer aldığı, davacı markalarındaki asıl unsurun

“FORM” ibaresi olduğu, davalı başvurusunda "DEREN" ve "AKTİF" unsurları yer alıyor ise de "FORMDA" sözcüğünün ilk bakışta dikkat çektiği, tüketici kitlesinin davalıya ait markayı "FORM" ibareli markaların yeni bir versiyonu (serisi) olarak zannedebileceği, bu tür ürünlerin aynı veya yakın raflarda satışa sunulan emtialar olmasından dolayı birbiri ile karıştırılması ve biri yerine diğerinin alınmasının muhtemel olduğu, davacının "ETİ FORM", "FORM" markasının tanınmışlığı dikkate alındığında davaya konu başvurunun aynı veya yakın (benzer) sınıflarda tescilinin 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi uyarınca halk tarafından karıştırılabileceği gibi, 8/4. maddesi uyarınca davacı markalarının itibarından haksız yararlanabileceği gerekçesiyle TPE YİDK'nun 10.07.2007 tarih ve 2007-M-3825 sayılı kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğünün tespiti istemli dava atiye terk edildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22678, Karar No: 2018/5726, Tarih: 20.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/22678 E.  ,  2018/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit davranmama tazminatı ile ücret farkı, fazla mesai ücreti, ikramiye farkı, vardiya zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım farkı, yemek bedeli kıdem zammı, ilave tediye ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının ... Büyükşehir Belediyesi’ne (İBB) bağlı bir kamu kuruluşu olan ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü’nde (...) otobüs bakım garajında 11/09/1998- 31/03/2015 tarehlir aarısnda 2012 yılına kadar bakımcı karoser bu tarihten sonra da şoför olarak çalıştığını, 31/03/2015 tarihinde emeklilik yoluyla işten ayrıldığını, davacının önce ... Ulaşım San. Ve Tic. A.Ş. işçisi gibi gösterildiğini,daha sonra ise davalı... çalışanı olarak gösterildiğini,hizmet süresinin tamamında ...’ye ait işyerinde; ...’nin asli hizmetlerinde ve ... işçileri ile birlikte,...’nin koordinasyon ve denetimi altında çalıştığını,işyerinde Toplu İş Sözleşmesi imzalandığını,... işçisi görünen ‘kadrolu’ diye tabir edilen işçilerle,muvazaalı olarak... işçisi gösterilen işçiler için iki farklı TİS imzalandığını ve kendisinin ...’nin TİS’ine oranla daha az sosyal hak bulunan...’ın TİS’ine tabii tutulduğunu, ÇSGB İş Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın 25/06/2010 tarih ve 2010/70 sayılı inceleme raporu ile tespit edildiğini,davalılar tarafından yapılan itirazın ... 1. İş Mahkemesinin 2010/1115 Esas ve 2012/695 K. sayı ve 17/07/2012 tarihli kararıyla reddedildiğini,bu kararın davalıların muvazaalı bir işlem yaptığının bir kanıtı olduğunu ileri sürerek; Ücret farkı , Fazla çalışma ücreti,İkramiye farkı, Vardiya zammı farkı, Birleştirilmiş sosyal yardım farkı, Yemek bedeli farkı , Kıdem zammı İlave tediye ücreti, Jübile ikramiyesi, Eşit davranmama tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... vekili cevap dilekçesinde özetle;belirsiz alacak davası olarak açılan davanın hukuki yararsızlık sebebiyle reddinin gerektiğini,davacı vekilin ücret,ikramiye,sosyal yardım farkı,TİS, jübile ikramiyesi,bayram parası,kumanya parası,mesai ücreti,yemek ücreti gibi işçilik alacakları gibi belirlenebilir alacaklar hakkında davasının belirsiz alacak davası olarak açıldığını belirttiğini,ancak HMK’nın 107. maddesi hükmünün amir olduğunu,taleplerin hüküm kapsamında olmadığını ve Yargıtay 22. H.D. 2014/3798 Esas 2014/10165 K. sayılı 28/04/2014 tarihli kararının buna örnek oluşturduğunu ve buna dayanarak davanın reddinin gerektiğini,KİPTAŞ ile ...’nin iki ayrı kurum olduğunu,...’nin kadro sıkıntısı nedeniyle bir kısım şoför ve bakımcının 01/04/2001 ve 20/04/2001 tarihli sözleşmelere istinaden... bünyesinde ...’ye hizmet vermeye başladığını,KİPTAŞ’m bu hizmeti 26/05/2005 tarihine kadar ... ile imzaladığı protokollerle sunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; talep konusu alacağın zamanaşımına uğramış olduğunu ve dava konusu talebin haklılığı kabul edilse bile geçen süreye rağmen bu güne kadar talep edilmeyip şimdi dava konusu edilmesinin hakkın kötüye kullanılması olduğunu,davalılar arasında muvazaalı işlem yapılmadığını,davacının en başından beri ... işçisi sayılıp ...’nin TİS’nden yararlanması yönünde ki talebin ... 11. İş Mahkemesinde açılan aynı nitelikteki 2008/70 Esas ve 2013/684 K. sayılı 08/11/2013 tarihli red kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından 10/06/2015 tarihinde onandığını,davacının ... çalışanı değil diğer davalı... çalışanı olduğunu,KİPTAŞ’ta emekli olduğu tarihe kadar hizmet işçisi olarak çalıştığını,... ile ... arasında kurulan alt-asıl işverenlik ilişkisinin yasal mevzuat doğrultusunda olduğunu,geçmişe yönelik ikinci bir TİS’nden yararlanma talebinin dürüstlük kuralıyla da bağdaşmayacağını,sözleşme sırasında ileri süreceği hakları pazarlık sırasında ileri sürmesi gerekli iken seneler sonra bu dava ile talep etmesinin haksızlık olduğunu,5538 sayılı kanunun 18/a maddesiyle İş Kanunun 2. maddesine eklenen hükmün arz edilen beyanlarım teyit ettiğini,... ile... çalışanlarının aylık ve yıllık ücretlerinin aynı olduğunu sadece bordrolarının ve ücret skalalarının farklı olduğunu dolayısıyla ücret farkı alacağının olmadığını davacının almış olduğu ikramiyenin ... çalışanlarının aldığı ikramiyeden fazla olduğunu dolayısıyla ikramiye farkı alacağının olmadığını,mesai ücreti farkı alacağının olmadığını jübile ücreti farkı olmadığını,sosyal yardım farklarının olmadığını,yemek ücreti fark alacağının olmadığını,kıdem tazminatı fark alacağının olmadığını,...’nin eşit davranma ilkelerine aykırı herhangi bir işleminin olmadığım,vardiya zammı ve kalemi açısından da her iki TİS’te herhangi bir farklılığın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; ... kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacı vardiya zammı farkı ve ilave tediye ücreti, talebinde bulunmuş ise de davalı tarafından davacıya emsal kadrolu işçiden daha fazla ödeme yapıldığı ve bu ödemenin ikramiye açıklaması adı altında olduğu ve davacıya emsal kadrolu işçiden daha fazla ödeme yapıldığının anlaşıldığı, davacıya ödenen ikramiye ile kadrolu işçiye ödenen ikramiye arasındaki farkın yani davacıya kadrolu işçilerden daha fazla ödenen fark miktarın 19171,82 TL olduğu, ilave tediye ücretinin 1334,26 TL olduğu, bu miktarın davacıya fazla ödenen 19171,82 TL den düşülünce geriye 5837,56 TL kaldığı, bundan da vardiya zammı farkı olarak davacıya ödenen 3983,55 TL düşülünce , davacının alacağının kalmadığı ve davalının davacıya fazla ödeme yaptığının gözüktüğü, böylece davacının vardiya zammı farkı ve ilave tediye ücreti alacağının bulunmadığı ve davacıya alacaklarının fazlası ile ödendiği, anlaşılmakla davacının bu yöndeki taleplerinin ayrı ayrı reddine, davacı eşit davranmama tazminatı talebinde bulunmuş ise de dosya içeriği göz önüne alındığında, koşulları oluşmadığından ve davacının bu iddiasını ispatlar yeterli kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından davacının eşit davranmama tazminatı talebinin de reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı ... işçisi sayılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Bu Kanunun 2. maddesinin 6.fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesi yer almıştır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 26. maddesinde ise, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, mülkiyeti veya tasarrufundaki hafriyat sahalarını, toplu ulaşım hizmetlerini, sosyal tesisler, büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir, ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 08.09.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yine Büyükşehir Belediye Kanunu’nun 28. maddesinde, “Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir, büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediyeleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilerek söz konusu kanunda kural bulunmayan hallerde uygulanacak kanunlara ilişkin atıf kuralına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

..., ... Büyükşehir Belediyesi’ne bağlı genel müdürlük şeklinde örgütlenen bir kamu tüzelkişisi olup 3645 sayılı ... Elektrik, Tramvay Ve Tünel İdareleri Teşkilat Ve Tesisatının ... Belediyesine Devrine Dair Kanun ile kurulmuştur. Yine aynı Kanun ile söz konusu idarelerin görevleri ...’ye devredilmiştir.... İst. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. ise Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 26. maddesine göre kurulmuş olan ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olup sermayesinin %99 ... Büyükşehir Belediyesi’ne kalan %1’i ise ... Büyükşehir Belediyesinin diğer iştiraklerine aittir.

Davalıların yapıları ortaya konulduktan sonra davalılar arasındaki şoför ve bakım personeli hizmet alımı sözleşmeleriyle hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise söz konusu ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespit edilmesi gereklidir.

Dosya kapsamına göre, davalı ...’nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ... Ulaşım A.Ş.’den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan... İst. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş.’den hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde toplu taşıma işini yapmakta olup şoför ve bakım işçisi ihtiyacını... İst. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. ile aralarındaki hizmet alım sözleşmeleri uyarınca bu şirket üzerinden gidermektedir. Öte yandan işçilerin işe alınmalarında, işin yapılmasında ve işin yönetiminde ... söz sahibi olup işveren yetkileri ... tarafından kullanılmaktadır. Ayrıca ... işçileri ile... İst. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. işçilerinin aynı organizasyon kapsamında aynı işi, ... tarafından sağlanan malzeme ve araçlarla yaptıkları anlaşılmaktadır.

Alt işveren, bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.