muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9261, Karar No: 2021/2705, Tarih: 17.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9261 E.  ,  2021/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06/04/2012 tarih ve 2012/4960 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının ise "2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla, bu takvim yılına ilişkin 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mütalaa bulunmayan 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması,

2- Sanığın savunmasında, faturaların gerçek bir ticari ilişki karşılığında alındığını savunması karşısında; suç konusu faturaları düzenleyen şirketler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan hazırlanmış karşıt inceleme raporlarının tamamının ilgili vergi dairelerinden getirtilip, adı geçen şirketlerin yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması; açılmış ise, dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi, özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları düzenleyenler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5499, Karar No: 2022/6650, Tarih: 05.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5499 E.  ,  2022/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.10.2020 gün ve 2020/159 - 2020/596 sayılı kararı onayan Daire'nin 25.05.2022 gün ve 2021/1933 - 2022/4020 sayılı kararı aleyhinde davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yurt dışından ithal ettiği emtiayı davalı ... şirketinin genel antreposunda depolattığını, henüz millileştirmesi yapılamayan malların önemli bir bölümünün antrepo bölgesinde 09.09.2009 tarihinde meydana gelen yoğun yağmur ve oluşan sel neticesinde önemli ölçüde hasara uğradığını, hasarın bir kısmının yurtdışı nakliyat sigortasına dayanılarak Lotte Insurance Co. Ltd. Şirketi tarafından karşılandığını, geriye 18.177.- Amerikan Doları ödenmeyen hasar alacağı kaldığını ve işbu meblağın icra takibine konu yapıldığını, davalı antrepo sahibi ... firmasının risk faktörlerini ortadan kaldırmak ve bu risklere karşı teknik donanımı yeterli düzeyde oluşturmakla yükümlü olduğunu, diğer davalı ....'nin ise antrepoda bulunan malları sigorta ettiğini, TTK m. 1453 vd. anlamında yapılan mal sigortası nedeniyle zararı karşılamakla yükümlü bulunduğunu, diğer davalı ...Ş.'nin ise yurt dışındaki sigorta şirketlerinin acente ya da mümessili sıfatıyla hareket ettiğinden sorumlu bulunduğunu, her üç davalının da ödemeden imtina ettiklerini ileri sürerek, davalıların icra takibine vaki itirazlarının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davalı .... vekili, davalı ...Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta poliçesi dolayısı ile sigorta şirketince yapılan ödemenin davalı şirket antreposununda depolanmış olan mal, malzeme vb. de meydana gelen zararları kapsadığı, bu durumda sigorta şirketinden hasar tazminatı aldığı halde, davacıya depolanıp hasar gören emtiası nedeniyle hiç bir zarar ödemesi yapmayan davalı antrepo şirketinin haksız zenginleştiği, hasar bedelinin raiç bedelinin düşülmesi sonucunda kalan bakiye bedelden düşüldüğünde davacının alacağının 18.176,95 USD olduğunun tespit edilmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kez davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... Tekstil İnş. Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Tekstil İnş. Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 168,30 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti.'nden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24438, Karar No: 2010/686, Tarih: 28.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/24438 E.  ,  2010/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 14/11/2008 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece 19.10.2005 tarih ve 2000/173-2001/1007 sayılı dosya üzerinden verilen ek kararın hükümlü ...'ye tebligat işlemi yapılamaması üzerine baronun 29.3.2006 tarihli yazısıyla 'temyiz başvurusunda ' bulunulması için atanan Av.... 'un, hükümlü ... hakkındaki ek kararı 30.03.2006 günü temyiz etmesi üzerine, Dairemizce 1412 sayılı CMUK'nın 138 ve 5271 sayılı CMK'nın 150.maddesine göre hükmün kesinleşmesiyle zorunlu savunman ilişkisinin son bulup ve savunmanın hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, anılan ek kararın hükümlü ...'ye tebliğ edilmesi için iadesi sonrasında, ek kararın hükümlü ...'a tebliğ edildiği, ancak hükmü temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında; hükümlü ... 'den savunmanın temyizine onay verip vermediği sorulup saptandıktan sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11583, Karar No: 2019/4736, Tarih: 06.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11583 E.  ,  2019/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek için kurulan örgüte üye olma

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında; suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçlarından beraat (ayrı ayrı)

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan beraat (ayrı ayrı)

3-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e-son, 43/1, 168/2, 62, 52/2-4, 53. maddeler gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen beraat hükümleri ile resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu görevlisi olan doktor ve eczacı sanıkların, eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle gerçekte hasta olmayan kişiler adına gerçeğe aykırı olarak reçeteler tanzim edip katılan kuruma fatura ederek nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve suç işlemek amacıyla örgüt kurma ile suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliği ile Yargıtay Birinci Bşakanlık Kurulu’nun 19/01/2015 tarih ve 2015/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen bölümün, ortak hükümler başlığında “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde, 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiş olunması karşısında;

23/07/2009, 29/05/2009, 15/06/2009, 12/12/2011 ve 20/01/2012 tarihli iddianamelerde doktor olan sanıkların kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların eyleminin, suç tarihi itibariyle, 5237 sayılı TCK’nın 204/2. maddesi kapsamında kaldığı, bu maddeye göre, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, suç ve tebliğname tarihinde, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e, son maddesindeki suç için üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü ve sanıklar hakkında atılı suç nedeniyle beraat kararları verildiği anlaşılmakla,

İddianamedeki anlatım ve nitelendirme ile Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 06/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8881, Karar No: 2021/7329, Tarih: 01.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8881 E.  ,  2021/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Soma İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar ile davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince tarafların istinaf başvurularının kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacılar ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A.Davacı Çocukların Maddi Tazminat İstemleri Hakkındaki Hükümler İle Davacılar Anne-Baba ve Kardeşlerin Manevi Tazminat İstemleri Hakkındaki Hükümler Yönünden

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir.

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelenmesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL ve 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL, 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi sonrası için 72.070,00 TL, 01.01.2021 tarihi sonrası için ise 78.630,00 TL‘dir.

Somut olay incelendiğinde, davacılar yönünden anne-baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin, davalı ... yönünden ise davacı çocukların maddi tazminat istemleri hakkındaki hükümler ile davacılar anne-baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkındaki hükümlerin miktar yönünden yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, davacıların ve davalı ...’nün anılan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Diğer Hükümler Yönünden

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz edenin sıfatına temyizin kapsam ve nedenlerine göre; temyiz eden tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

B.Diğer Hükümler Yönünden

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz edenin sıfatına temyizin kapsam ve nedenlerine göre; temyiz eden tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... olan Eynez yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ... Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ...'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ...'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.".

Aynı kanunun "Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5. maddesine göre,

"(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı çalışma şekli ve üretim metodlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.

e) Tehlikeli olanı tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.

f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek.

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek."

Yine 6331 sayılı Kanun " Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

"(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,