muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10936, Karar No: 2014/16856, Tarih: 25.11.2014

Mahkemece davacının çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği’ne uygun şekilde maluliyet oranının tespiti ve maluliyetinin dava konusu kaza sonucu meydan gelip gelmeyeceğine ilişkin Adli Tıp Kurumu veya Üniversite hastanelerinin adli tıp kürsüsünden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir

3-Davacının yaralanma nedeniyle meydana gelen işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan bilirkişi raporunda davacının bakiye yaşam süresi CSO 1980 tarihli tablo esas alınmış ise de esas alınan yaşam tablosu Yargıtay tarafından kabul edilen uygulamalara uygun değildir. Davacının zararının hesaplanmasında bakiye yaşam süresinin Yargıtay uygulamalarına uygun şekilde PMF 1931 tablosu esas alınarak hesaplama gerekirken Yargıtay uygulamalarına aykırı şekilde yapılan hesaplamanın hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin kusur oranlarına yönelik temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3041, Karar No: 2018/7549, Tarih: 18.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3041 E.  ,  2018/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) 20/09/2010 tarihli kıymet takdir raporunda taşınmazın m2'sine 80,00 TL, bozmadan önceki raporda 86 TL değer biçildiği halde, bozmadan sonra alınan hükme esas raporda aynı değerlendirme tarihi itibariyle m²'sine 26,53 TL deger biçen rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içerisinde sonuçlandırılamayan davada, tespit edilen kamulaştırma bedeline 24.03.2013 tarihinden bedelin ödenmesine karar verilen ilk karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken son karar tarihi olan 17.03.2016 tarihine kadar faiz işletilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14280, Karar No: 2015/22483, Tarih: 22.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/14280 E.  ,  2015/22483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş, davalılardan ..... avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ücreti,hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. Maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına kural olarak itibar edilmemesi gerekir. Bu beyanların diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmesi gerekir.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına kural olarak itibar edilmemesi gerekir. Bu beyanların diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmesi gerekir.

Hükme esas bilirkişi raporunda fazla mesai ücret alacağı hesaplanırken, davacı tanık anlatımları delil olarak değerlendirilmiştir. Oysa davacı tanığı olarak dinlenen işçiler aynı şekilde davalı aleyhine dava açan kişilerdir.

Tanıkların konumu, tanıklıklarına duyulacak güveni etkileyecek durumdadır. Bu nedenle tanıklıklarına itibar edilemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin, dava dışı .... Belediye Başkanlığı'nın kaldırım ve bordür işlerini hizmet alımı yoluyla yapan davalı alt işverenliğe bağlı olarak çalıştığı, davacı tanıklarının beyanlarına itibarla davacının yaz kış tüm hizmet süresi boyunca sabah 7.00 ile akşam 19.00 saatleri arası mesai sistemine göre haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek mahkemece fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınması tanıkların dava açan kişiler olması nedeni ile hatalıdır.

Ancak, davalı tanıklarının beyanlarına göre, kış aylarında mesainin yaz ayları kadar uzun tutulmadığı, buna göre genelde 8.00-16 .00 saatleri arası çalıştıklarını belirttikleri, bu durumda davacının kış aylarında fazla çalışma yapmadığı ortaya çıkmaktadır.

O halde, mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak davacının fazla çalışma yapmadığının anlaşıldığı kış ayları dışlanmak suretiyle fazla mesai alacağı hesaplattırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

3- Dava dilekçesinde işten çıkış tarihi 12.09.10 olarak belirtilmesine rağmen, mahkemece talep aşılarak 09.12.2010 tarihinde iş akdinin sona erdiğinin kabulüyle yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4271, Karar No: 2021/2384, Tarih: 09.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/4271 E.  ,  2021/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

I) Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkeme’nin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ... müdafinin ve katılan vekilinin diğer talepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Antalya 18 nolu Sağlık Ocağında görevli doktor sanık ...'ın eczacı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareketle, S.S.K. ve Bağkur Sigortasından yararlanan sigortalıların sağlık karnelerine, sanık ... tarafından düzenlenen reçetelerdeki ilaçların reçete sahibine veya yakınına tesliminden sonra, reçete sahiplerinin bilgisi ve onayı olmadan eczanede kalan asıl nüshalarında sanıklar tarafından tahrifat yapılarak ilaç miktarlarının değiştirilip artırılarak Sosyal Güvenlik Kurumuna fatura edildiği, reçetelerdeki bazı ilaç isimlerinin değiştirildiği ve bu şekilde sanıkların iştirak halinde “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunan kamu davasında, atılı suçu 5237 sayılı TCK'nin 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasında yer alan TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, TCK’nin 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması, bu ibareden sonra gelmek üzere, ayrıca hüküm fıkrasına, "5237 sayılı TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere 3 yıl 1 ay 15 gün süreyle 53/1-a maddesinde gösterilen hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına" ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8000, Karar No: 2014/612, Tarih: 20.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/8000 E.  ,  2014/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet almak, rüşvet vermek, suç işlemek için örgüt kurmak, kurulmuş olan örgüte üye olmak, yardım etmek, hükümet hesabına icra kılınan müzayede ve münakasaya hile karıştırmak, özel evrakta sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hazinenin sadece sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında rüşvet almak, ..., ... haklarında rüşvet vermek, katılan ... ...'ın ise sadece suç işlemek için örgüt kurmak, kurulmuş olan örgüte üye olmak, yardım etmek suçlarının zarar göreni olmaları nedeniyle bu suçlar dışındaki kamu davalarına katılma imkanlarının bulunmaması karşısında vekillerinin bunlar dışındaki suçlara ilişkin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317 ve Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı gereğince sanık ... müdafiin koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nın 318. maddeleri uyarınca reddine,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 tarih ve 2012/420 Esas ve 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, anılan Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçundan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında verilen hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki sanıklar haklarındaki kamu davalarının "... ortadan kaldırılmasına" ibarelerinin "... CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

... hakkında suç işlemek için örgüt kurmak, ... ve ... haklarında rüşvet vermek, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında rüşvet almak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

... hakkında suç işlemek için örgüt kurmak, ... ve ... haklarında rüşvet vermek, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında rüşvet almak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Suç tarihinde ... Belediyesi meclis üyesi olarak görev yapan Erdal Keskin'in ihbar ve anlatımları, Selahattin Boyraz'ın C.Savcısı önünde verdiği ifade, ... ve ...'ın 13/04/2001 tarihli, ...'nın 07/05/2001 tarihli ilk ifadeleri, mahkemece aldırılan 01/03/2008 tarihli bilirkişi kurulu raporu, imar planında tadilat yapılmasına ilişkin belgeler ve dosya kapsamı karşısında ...'ya ait binanın 5 metre olan yüksekliğinin mevzuata uygun olmadığı halde 8 metreye çıkarılması için 100.000 ABD doları rüşvetin bu kişi tarafından kendisi ile birlikte hareket eden ... aracılığı ile ... Belediye başkanı ve meclis üyesi olan diğer sanıklara verildiği, Mahkemenin ... hakkında örgüt kurma ve rüşvet alma, diğer sanıklar hakkında rüşvet alma ve verme suçlarına ilişkin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28/04/2009 gün 2008/5-202, 2009/102 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, TCK'nın 53/5. maddesindeki hak yoksunluğuna hükmedilmemesinin kazanılmış hak oluşturacağı, Mahkemece verilen 25/05/2009 tarihli hükmün rüşvet suçu yönünden aleyhe temyizinin söz konusu olmadığı, bozma sonrası bu maddenin uygulanamayacağı nazara alınarak tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine ise iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmiş, delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve sanıklar müdafiileri ile Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA, 20/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3920, Karar No: 2021/11728, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/3920 E.  ,  2021/11728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Aynı tarihte sanığın aracında yapılan aramada yasak niteliği haiz bıçak ve uyuşturucu madde ele geçmesi ve sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; yasak bıçak bulundurma suçunun 5271 sayılı CMK.nın 251/8. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9233, Karar No: 2013/652, Tarih: 22.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/9233 E.  ,  2013/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava alacak istemine ilişkin olup mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı kiralayan vekili; davacı hazineye ait taşınmazın 26.06.2001 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli sözleşme ile davalıya kiraya verildiğini, davalının kira parasının üçer aylık ara ile dört eşit taksitte ödemesi gerekirken ilk yıl ikinci taksit tutarını vadesinde ödemediğini, bu nedenle ...nün 31.07.2002 tarihli yazıları ile kira sözleşmesinin feshedildiğini, fesih olgusunun davalıya 06.01.2003 tarihli yazı ile ihbar edildiğini, sözleşme uyarınca fesih tarihi itibariyle son bir yıllık kira bedelinin tazminat olarak ödenmesinin gerektiğini belirterek 44.977,07 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece, davalının kira borcunu vadesinde ödememesi nedeniyle sözleşmenin idarece feshedildiği, kira kontratının 3.maddesi uyarınca tazminat talebinin yerinde olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı hazine ile davalı arasında, 2886 sayılı yasa hükümlerine göre düzenlenen 26.06.2001 tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ayrıca, davacı tarafından akdin feshine gerekçe olarak gösterilen kira parasının vadesinde ödenmediği de tarafların kabulündedir. Davada çözümü gereken uyuşmazlık, kira parasının yasal sürede ödenmemesinin sözleşmenin özel koşullar 3.maddesi kapsamında akdin feshi ve buna bağlı olarak davalı yönünden tazminat gerektirip gerektirmediği noktasında toplanmaktadır. Kira sözleşmesinin özel şartlar 3.maddesinde kiracının kira dönemi sona ermeden faaliyetini durdurması, sözleşmenin feshine neden olması hallerinde, kalan süreye ait kira bedelinin kiracıdan tahsil edileceği, kira bedeli tahsil edilmişse iade edilmeyeceği kararlaştırılmıştır. Davacı, birinci yıl 2.taksit tutarı olan 7.650 TL nin ödenmemesi nedeniyle akdin feshine neden olan davalıdan, cari yıl kira bedelinin tazminat olarak tahsili istemektedir. Ancak sözleşmenin anılan hükmü davalının sözleşmenin feshine neden olması durumunda kalan süreye ait kira bedelinin tahsiline ilişkin olup cari yıl kira tutarının tazminat

olarak tahsiline ilişkin sözleşmede bir düzenleme yer almamaktadır. Öte yandan fesih durumunda davalının tazminat ile sorumlu tutulabilmesi için öncelikle feshin davacı idare yönünden haklı nedene dayanıyor olması gerekir. Kira akdinin sona erme sebeplerinden biri de kiracının temerrüdü olup kira parasının ödenmemesi veya geç ödenmesi durumunda akdin feshinin biçim ve koşulları Borçlar Kanununun 260.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, istenen kira parasının muaccel(istenebilir) olması ve kira bedelinin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre dava tarihinde yürürlükte bulunan BK’nunun 260.maddesindeki düzenlemeye göre altı ay ve daha fazla süreli kiralarda otuz günden az olamaz. Olayda kira parasının geç ödenmesi nedeniyle davalı kiracıya keşide edilen ihtarname kiracının temerrüdünü düzenleyen ve az önce yukarıda açıklanan yasanın emredici hükmüne aykırı olduğundan, hukuki sonuç doğurmayacağı gibi söz konusu fesih nedeniyle tazminat isteminde bulunulamaz. Belirtilen bu gerekçelerle davanın reddi gerekirken mahkemece yazılı şekilde kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.