muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6690, Karar No: 2021/11558, Tarih: 05.10.2021

4857 sayılı İş Kanununun 77. ve devamı maddelerini yürürlükten kaldıran 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu 4. ve 5. maddelerde işverenin yükümlülüklerini, 19. maddede de çalışanların yükümlülüklerinin çağdaş anlaşıyla daha ayrıntılı ve somut olarak ortaya koymuş ve kusur sorumluluğunun sınırlarını kusursuz sorumluluğun sınırlarına yaklaştırmıştır.

6331 sayılı Kanunun 4. ve 5. maddeleri ile buna uygun olarak çıkarılan iş sağlığı ve güvenliği yönetmelikleri hükümleri işverenin sorumluluğunu objektifleştiren kriterler olarak değerlendirilmelidir. Bu sebeple mevzuatta yer alan tenik iş kurallarına uyulmaması işverenin kusurlu davranışı olarak kabul edilmelidir. Ancak işveren sadece anılan yazılı kurallara değil, yazılı olmayan ve teknolojinin gerekli kıldığı önlemlere aykırı davrandığında da kusurlu görülerek oluşan zararı karşılamalıdır.

Öte yandan objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştüremez. Çünkü, bazı istisnalar dışında işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır. Ancak Türk Borçlar Kanununun 417/2. maddesi, Anayasa ve 6331 sayılı Kanun hükümleri objektifleştirilmiş kusur sorumluluğu ilkesi gereğince işverenin sorumluluğunu oldukça genişletmiştir.

Öte yandan işvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet rabıtasının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; kazalı sigortalının, davalı ... Vezirhöyük(Techno Blue Power Elektronik) işyerinde elektrik tesisatçısı ve pano montörü olarak Yozgat/Akdağmadeni İlçe Merkezinde yapılan Otobüs terminali inşaatında çalıştığı, olay günü, işveren tarafından sağlanan, işçilerle birlikte kaldığı yatakhanedeki ranzadan düşerek beyin kanaması geçirdiği, bu olay nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğradığı, mahkemece farkli heyetlerden aldırılan 05/05/2017 ve 14/08/2018 tarihli kusur bilirkişi raporlarında, olayın meydana gelmesinde kazalının kusursuz, davalı alt işveren ... Vezirhöyük’ün % 70 oranında, davalı asıl işveren Korkmazlar İnş. Ltd.Şti.nin % 30 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, bahse konu bu raporlarda olayın meydana gelmesini önleme yönünden işverenin alması gerekli veya alabileceği önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususların ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hususlarının duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmadığı, mahkemenin de bu raporlar ile yetinerek karar verdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; hüküm altına alınacak tazminat miktarlarına etkisi bakımından, aynı olaya ilişkin ceza ve rücu dava dosyasındaki kusur raporlarının ve kararlarının da dosya kapsamına getirtilerek -verilen kararların kesinleşip kesinleşmediğinin gözetilerek- A sınıfı İş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi heyetine konuyu yukarıda açıklandığı biçimde incelettirmek, tarafların iş kazasının gerçekleşmesindeki kusur oranlarını - tarafların dosyada mevcut kusur raporlarına itirazları da göz önünde tutulmak suretiyle- her türlü şüpheden uzak şekilde tespit ettirmek, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek ( özellikle davacının istinaf ve temyiz yoluna başvurmadığının) bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Korkmazlar İnşaat Taahhüt Yapı Malzemeleri ... Temizlik Hizmeteri Mühendislik Isı Sistemleri Turizm Hayvancılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, temyiz olunan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/331, Karar No: 2013/6506, Tarih: 17.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/331 E.  ,  2013/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. ve 2. cümle, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1500 TL + 740 TL Adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 289/1. maddesi uyarınca tayin olunan hapis cezasından çevrili adli para cezası ile gün para cezasından çevrilen adli para cezasının toplamının iki bin liradan fazla olması nedeniyle hükmün temyizinin mümkün bulunduğu kabul edilerek tebliğnamedeki hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin reddi gerektiğine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15648, Karar No: 2012/17054, Tarih: 20.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/15648 E.  ,  2012/17054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde borçlar kanununa tabi taşınmazı davalıya kiraladıklarını, sözleşme sonunda uzatmayacaklarına ilişkin ihbarnamenin davalıya tebliğ edildiğini belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 16.6.2006 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesini davacı ile birlikte dava dışı ... kiralayan sıfatı ile imzalamıştır. Kira sözleşmesinin 5. Maddesi (e) fıkrasında kiralayanın, kira süresinin bitiminden üç ay önce kira sözleşmesini yenilemek istemediğini noter kanalıyla bildirmediği takdirde kira sözleşmesinin aynı şartlarda uzatılmış sayılacağı kararlaştırılmıştır. Tarafların özgür iradeleri ile kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Kiralayanlar 15.9.2010 tarihli ihtarname ile tahliye iradelerini karşı tarafa bildirmiştir. Her ne kadar mahkemece kiralayanlar arasında mecburi dava arkadaşlığı olduğu ve ihtarnamenin kiraya verenlerden biri tarafından çekilmiş olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de ihtarname kiralayanlar davacı İbrahim ile birlikte dava dışı ... tarafından gönderilmiştir. Bu durumda ihtarnamenin tebliğinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak tahliye davalarında kiralayanlar birden fazla ise aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan davanın birlikte açılması gerekir. Dava ikamesindeki noksanlığı gidermek mümkün olduğundan diğer kiralayanın da davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3652, Karar No: 2015/10521, Tarih: 14.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3652 E.  ,  2015/10521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2012/1104-2014/128

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2012/1104-2014/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi davacı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının üst taşıyıcı olduğu ve İstanbul'dan İngiltere'ye taşınacak olan emtianın davalı şirket tarafından taşınması konusunda görevlendirilen şirkete ait araçta taşınması sırasında emtianın yük alıcısı olan sigortalı şirketin şoförleri tarafından, ilgili güzergahta araçlarını park ederek uyumaları ve uyanmaları sonrasında aracın dorse mührünün olmadığının ve araç içerisindeki emtianın boşaltıldığının fark edildiğini, meydana gelen olay neticesinde müvekkili tarafından sigortalıya tazminat ödendiğini ve müvekkilinin sigortalısının haklarına halef olduğunu, ödenen tazminatın tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, dosyanın 27/02/2014 tarihli celsede işlemden kaldırıldığı ve HMK'nın 150/1 maddesi uyarınca işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle, HMK'nın 150/5 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı vekilinin eski hale getirme talebinin, 6100 sayılı HMK'nın 95 vd. maddeleri uyarınca kabulü ile, temyiz isteminin süresinde yapıldığı sonucuna varılarak temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı vekilinin eski hale getirme talebinin, 6100 sayılı HMK'nın 95 vd. maddeleri uyarınca kabulü ile, temyiz isteminin süresinde yapıldığı sonucuna varılarak temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2- Dava, taşımadan kaynaklı hasar bedelinin rücuen tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak, oturumun 27/02/2014 tarihine bırakıldığı 26/09/2013 tarihli celsede, davacı vekilince mazeret dilekçesi verilmiş, mahkemece “taraf vekillerinin mazeretlerinin kabulüne, duruşma gününü davacı vekilinin UYAP'dan öğrenmesine, davalı vekilinin dilekçesine eklediği pul ile kendisine tebliğine” karar verilmiştir. Oysa, HMK'da duruşma gününün UYAP'dan öğrenilmesi diye bir usul bulunmamaktadır. O halde, mahkemece davacı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, 27/02/2014 tarihli yeni duruşma günü davacı vekiline usulüne uygun bir şekilde bildirilmeden, belirtilen tarihte davacı vekilinin duruşmaya katılmadığından bahisle dosyanın işlemden kaldırılması ve neticede yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin eski hale getirme talebinin kabulü ile, temyiz isteminin süresinde yapıldığı sonucuna varılarak temyiz itirazlarının incelenmesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6633, Karar No: 2019/1552, Tarih: 28.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6633 E.  ,  2019/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Sanıklar ..., ..., ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ise nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraate ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’un eczacı olup kendisine ait... isimli eczaneyi işlettiği, kardeşi olan sanık ...’un eczanede işlere yardım ettiği, sanık ...’ın ise aynı eczanede kalfa olarak çalıştığı, adı geçen sanıkların iştirak halinde hareket etmek suretiyle bir kısım ilaçları gerçekte hak sahiplerine satmadıkları ve teslim etmedikleri halde, başkalarına ait sağlık karnelerine yazdırdıkları bu ilaçların küpürlerini katılan kuruma fatura ederek haksız yarar sağladıkları, sanık ...’nın kendisine ait sağlık karnesine doktor adına sahte olarak ilaç yazılmasını sağlayıp söz konusu sağlık karnesini kullanarak ilaç aldığı, sanık ...’in kendisine ait olup üzerinde “İsosorbit mononitrat kullanması uygundur.” ibaresi yazılmak suretiyle tahrifat yapılan ilaç kullanım raporunu kullanarak kendi adına reçeteler tanzim ettirdiği, sanık ...’in ise kendisine ait olan ilaç kullanım raporunun üzerinde kullandığı ilaçların günlük dozlarının yazılı olduğu kısımda oynama yapılmasını sağlayıp, artırılmış doz miktarlarına göre eşi olan sanık ... aracılığıyla suça konu rapora istinaden birden fazla reçete tanzim ettirerek katılan ... 1.135, 92 TL zarara uğrattıkları, bu suretle sanıklar ..., ... ve ...’un nitelikli dolandırıcılık; sanıklar ..., ..., ... ve ...’un ise nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında ise nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraate ilişkin hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, kriminal raporlar, bilirkişi raporu, katılan kuruma ait teftiş raporu ve ekleri, arama ve elkoyma tutanağı, katılan kurumdan gelen cevabi yazı ve ekler ile tüm dosya kapsamına göre, sanıklar ..., ... ve ...’ın üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu; sanıklar ... ve ...’ın ise üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan sanıkların beraatlerine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik incelemeye ve delillerin takdirinde hataya düşülerek hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik incelemeye ve delillerin takdirinde hataya düşülerek hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraate ilişkin hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...’in hükümlerden sonra 28/06/2017 tarihinde, sanık ...’in ise 13/06/2015 tarihinde öldüklerinin UYAP sistemi aracılığıyla MERNİS'ten temin edilen nüfus kayıtlarından anlaşılması karşısında, haklarında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5337, Karar No: 2024/12575, Tarih: 04.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5337 E.  ,  2024/12575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2013/327 Esas, 2021/578 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli ve 2024/447 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 04.04.2024’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 2024/17603 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96210 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96210 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Sahte fatura düzenlemek suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanıklar ... ve ...'nun, anılan Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2021 tarihli ve 2013/327 esas, 2021/578 sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesinin 07/03/2022 tarihli ve 2021/3670 esas, 2022/576 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/04/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinin talep edilmesi üzerine, yapılan uyarlama yargılaması sonunda, adı geçen sanıkların 213 sayılı Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Kanun'un 43. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2024 tarihli ve 2013/327 esas, 2021/578 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/04/2024 tarihli ve 2024/447 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin (a) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda yer alan, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir..." şeklindeki ve

Anılan Kanun'un geçici 34/1-2. maddesinde yer alan, "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır..." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır..." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanıklar haklarında yapılan uyarlama yargılaması sonunda, Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2024 tarihli ek kararı ile 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile getirilen düzenlemeler uyarınca, suça konu eyleme ilişkin vergi borçlarının tamamının sanıklar tarafından vergi dairesine ödenmiş olduğundan bahisle cezalarından 1/3 oranında etkin pişmanlık indirimi uygulanmış ise de, uyuşmazlığa konu 2010 takvim yılı içerisinde işlenen sahte fatura düzenleme suçları yönünden verilen cezaların infazının devam ettiği sırada, 15/04/2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine fıkralar eklendiği; yine aynı Kanun ile 213 sayılı Kanun'a geçici 34. maddenin eklendiği, 359. maddeye eklenen fıkraların bu yasal düzenlemelerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra işlenen suçlar bakımından uygulanması gerektiği, geçici 34/1. maddenin ise bu yasal düzenlemelerin yürürlüğe girdiği tarihte infazı devam eden suçlar yönünden uygulanması gerektiği, bu kapsamda adı geçen sanıklar haklarında verilen cezaların infazı devam ederken kanun değişikliği yapılmış olması ve bu değişiklik uyarınca vergi borçlarının ödenmiş olması sebebiyle somut olayda anılan Kanun'un geçici 34. maddesi dikkate alınarak etkin pişmanlık indirim oranının 1/2 olarak uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, sanıkların cezalarında 1/3 oranında indirim yapıldığı cihetle, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE