muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23223, Karar No: 2013/32791, Tarih: 21.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/23223 E.  ,  2013/32791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Genel haciz yoluyla yapılan takipte borçlunun itirazının kaldırılmasına ilişkin alacaklının talebi hakkında, mahkeme, takibin dayanağı belge hakkında ceza davası olduğu ve bu nedenle alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiğinden bahisle istemin reddine karar vermiştir.

Alacaklının genel haciz yoluyla başlattığı icra takibinde, borçlunun, icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde karşı tarafın edimini yerine getirmediğinden senetten kaynaklı herhangi bir borcunun olmadığını ileri sürüldüğü ancak açıkça senet altındaki imzaya itiraz etmediği görülmektedir.

İİK'nun 68. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Takibe konu senet altındaki imza açıkça inkar edilmediğinden İİK'nun 68. maddesi kapsamında borç ikrarını içeren belge niteliğindedir.

O halde mahkemece borçlunun, itirazında ileri sürdüğü, iddiasını İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen nitelikte bir belge ile kanıtlayamadığı gözetilerek alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20773, Karar No: 2022/5095, Tarih: 16.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20773 E.  ,  2022/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; mülkiyeti müvekkili idareye ait olan taşınmaz üzerinde güneş enerjisi santrali kurulması için nazım imar planının hazırlandığını ve ... Büyükşehir Belediyesine gönderildiğini, nazım imar planı dosyasında hiçbir eksiklik bulunmamasına rağmen hiçbir gerekçe gösterilmeksizin komisyonda bekletildiğini, gündeme alındıktan sonra ise meclis kararı ile gerekçe gösterilmeksizin oy çokluğu ile reddedildiğini, bu nedenle idarenin maddi kayba uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000,00 TL maddi tazminatın meclis karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre kamu görevlisi sıfatını haiz meclis üyelerinin, meclis çalışması sırasında yerine getirdikleri faaliyetlerin, özel ve şahsi tutum ve davranışları kapsamında değerlendirilmesine olanak bulunmadığı, başka bir ifade ile yürüttükleri faaliyetlerin kamu hizmetinden ayrılabilir kişisel kusur olarak nitelendirilemeyeceği, bu nedenle davanın idari yargı yerinde ve idareye karşı açılması gerektiği, davalılara husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2687, Karar No: 2015/15210, Tarih: 26.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/2687 E.  ,  2015/15210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi Hazine vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen du- ruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1900, Karar No: 2007/4940, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1900 E.  ,  2007/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

Dosyada mevcut İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde şeker pancarının dekara verimi 5000 kg olarak bildirildiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda 5461 kg olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2-Bilirkişilerce şeker pancarının küspesi de değerlendirmeye alınmış olup (şeker pancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek) küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

3-Dava konusu taşınmazın tamamı 10500 m2 olup bunun 1099 m2'si kamulaştırılarak geriye 1818 m2 ve 7582 m2'lik iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda 1818 m2'lik küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de 7582 m2'lik büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı veren bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8, Karar No: 2009/8, Tarih: 15.07.2009

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2009/8 E.  ,  2009/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 6 ve 11. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 21.06.2006

Sayısı : 587-586

“18.06.2003 tarihinde Gençlik Parkında sanık ...’nün üç kağıt oynattığı sırada, bu oyunu oynamak için yaklaşan ...’ın cebinden 200 milyon lira çıkardığı anda sanık ...’nün bu parayı müştekinin elinden alarak kaçtığı, sanığı yakalamak iste¬yen müştekiye sanık ...’in “o şahsın belinde bıçak var seni bıçaklar peşinden koşma, karakola git diyerek önüne geçmek ve tutmak suretiyle engel olduğu” iddiasıyla, sanık¬ların 765 sayılı TCY’nın 64, 491/ilk ve 522. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları için Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.07.2003 gün ve 52391-9789 sayılı iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesince 08.06.2005 gün ve 973-729 sayı ile; “…19 Ekim 2004 tarihinde yürürlüğe giren 5235 sayılı Kanunun 10. maddesinde 2 yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçların yargı yerinin sulh ceza mahkemeleri olduğuna dair hükmün getirildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun hır¬sızlık suçlarını düzenleyen 141 ve 142. maddelerinde ise belirtilen ceza miktarlarının 2 yıldan fazla olduğu, bu durumda davaya bakmaya mahkememizin görevli olmadığı, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli mahkemeye ait olacağı…” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilip dosyanın iddianamedeki sevk maddeleri doğrultusunda Asliye Ceza Mahke¬mesine gönderilmesi üzerine, “sanıkların dolandırıcılık suçundan 765 sayılı Yasanın 64/1, 503/1, 522 ve 59. maddeleri uyarınca 3 ay 10’ar gün hapis ve 55’er lira adli para cezası ile cezalan¬dırılmasına” ilişkin, Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.06.2006 gün ve 587-586 sayılı hüküm, her iki sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay Cum¬huriyet Başsavcılığının 25.11.2008 gün ve 233296 sayılı tebliğnamesi ile Özel Daireye gönderil¬en dosya,

Yargıtay 6. Ceza Dairesince, 20.02.2009 gün ve 26318-3310 sayı ile;

“İddianamedeki nitelendirmeye, sevk maddelerine, uygulamaya ve Yargıtay Kanunu¬nun 14. maddesine göre işin incelenmesi Yargıtay 11. Ceza Dairesine ait olduğundan Daire¬mizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Baş¬savcılığına iadesine”

Yargıtay 11. Ceza Dairesince de, 08.05.2009 gün ve 5837-5718 sayı ile;

“Görevsizlik kararı ve iddianamedeki sevklere, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 6. Ceza Dairesine ait oldu¬ğundan Dairemizin görevsizliğine”

Karar verilerek, oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlan¬mıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yukarıda açıklandığı şekilde Yargıtay 6. Ceza Dairesi ile Yargıtay 11. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Karar verilerek, oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlan¬mıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yukarıda açıklandığı şekilde Yargıtay 6. Ceza Dairesi ile Yargıtay 11. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Dosya incelendiğinde;

Sanıkların eylemlerinin davayı açan iddianamede hırsızlık, hükümde ise dolandırıcılık olarak nitelendirildiği,

5235 sayılı Yasa uyarınca hırsızlık suçuna bakmakla görevli olan mahkemenin değiş¬tirilmiş olması nedeniyle verilen görevsizlik kararının ise görevli Yargıtay Ceza Dairesinin belirlenmesi açısından önem arz etmediği,

Anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre, “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır.”

Somut olayla ilgili olarak davayı açan iddianamede, olayın açıkça anlatıldığı ve anlatılan olayla da uyumlu olacak şekilde bilinçli olarak eylemin “hırsızlık” olarak nitelen¬dirildiği görülmektedir. Eylemin gerçekte, dolandırıcılık suçunu mu yoksa hırsızlık suçunu mu oluşturacağı ise daha sonra yapılacak yargılamanın ve temyiz incelemesinin konusunu oluşturacaktır.

İddianamedeki sevk maddeleri ile iddianame metni arasında bir uyumsuzluk bulun¬maması ve sevk maddelerinin bir yanılgı sonucu olarak değil, aksine hukuki değerlendirmeye dayalı olarak belirlenmiş olması nedenleriyle davadaki tavsifin hırsızlık suçuna yönelik olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Açıklanan nedenlerle; somut olayda, hırsızlık suçundan açıldığı kabul edilen dava sonunda verilen hükme ilişkin olan temyiz davasına bakma görevinin Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait olduğunun kabulü gerekir.

Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.02.2009 gün ve 26318-3310 sayılı görevsizlik kararının kaldırılarak, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderil¬mesine, 15.07.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1237, Karar No: 2015/19338, Tarih: 17.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1237 E.  ,  2015/19338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık...'un ise beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilen ve itirazı kabil olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara katılan vekilinin itirazı üzerine,... Ağır Ceza Mahkemesince kesin olarak karar verildiğinden, bu konuda yeniden bir karar verilemeyeceği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık...'un beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin eksik inceleme yapıldığına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Sanık...'un beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin eksik inceleme yapıldığına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde saat 01:45 sıralarında ... Havayollarına ait ... seferini yapacak olan ... sefer sayılı uçağın uçuş öncesinde buzlanma önleyici kanat yıkaması (D-İceing) için bu alana park ettiğinde D-İceing araçlarının uçağa yanaşıp işlemlere başladığı, ancak uçağın sol tarafında bulunan aracın arızalandığı, bu sebeple bu aracın itilerek uçaktan uzaklaştırılmaya çalışıldığı, ancak araçtaki elektrik kesintisi nedeniyle manuel de olsa hareket ettirilemediği, sadece itilmek suretiyle uçaktan biraz uzaklaştırılabildiği, bu arada yerde teçhizat operatörü ve follow me görevlisi olarak görev yapan sanık...’un kaptan pilot olan diğer sanık ...’a başparmağını göstererek hareket için okey verdiği, uçağın hareketlenmesiyle uçağın sol kanadının D-İceing aracının sepetine çarpıp takılması sonucu, sepetin araçla birlikte devrildiği, sepetin içinde bulunan görevli ....’ın düşme sonucu öldüğü olayda, her ne kadar sanık ... uçağın hareket etmesi için okey işareti (her şey temiz- all clean) vermediğini beyan etmiş ise de, karakol beyanında uçağa ilk başta ellerini çapraz yaparak dur işareti verdiğini belirttiği, ancak o anda zaten durmakta olan uçak için bunun bir anlam ifade etmeyeceği, yine sanığın savcılık beyanında normalde uçağı hareket etmesi için işareti yapacak head setçinin kendisi olmadığını, normalde bu görevlinin kulaklıkla telsiz vasıtasıyla durumu bildirdiğini, fakat olay günü kendisine bu görev sonradan verildiği için kendisinde böyle bir telsizin mevcut olmadığını, böyle bir telsiz olsaydı telsiz aracılığıyla pilotla irtibata geçeceğini beyan etmesi, ayrıca uçakta bulunan diğer iki pilot ile D-İceing görevlilerinden bazılarının sanık ...'ın uçağa okey işareti verdiğini tam olarak gördüklerine ilişkin anlatımları ile kara kutu kayıtları dikkate alınarak, sanığın D-İceing aracının güvenli bir yere çekildiğinden emin olmadan uçak pilotuna hareket etmesi konusunda işaret vererek özensiz ve dikkatsiz davranışıyla kazaya tali derecedeki kusuru ile sebebiyet verdiği anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4315, Karar No: 2012/4920, Tarih: 09.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4315 E.  ,  2012/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihlerinin; 2002 takvim yılında işlenen suça ilişkin son düzenlenen fatura tarihi olan 27.12.2002, 2003 takvim yılında işlenen suça ilişkin son düzenlenen fatura tarihi olan 02.12.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen '2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 27.12.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, sanığa yüklenen '2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 02.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan; sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40379, Karar No: 2017/3404, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40379 E.  ,  2017/3404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3667, Karar No: 2023/7454, Tarih: 12.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/3667 E.  ,  2023/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/379 E., 2022/822 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükğmlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 30.10.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocukların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları talep olunmuştur.

2.Ankara Batı Çocuk Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli kararı ile, suça sürüklenen çocukları atılı suçtan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3.İlgili kararın suça sürüklenen çocuklar ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği, cezanın az olduğuna ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, hatalı değerlendirmeye, eksik araştırmaya, suça sürüklenen çocuklar hakkında lehe hükümleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, suça sürüklenen çocukların, cinsel istismar eyleminde bulundukları 11 yaşındaki katılanı farklı tarihlerde boş gecekondulara ve evlerine tehditle götürerek hürriyetinden yoksun kıldıkları iddiasına ilişkindir.

2.Katılan, kayden 06.05.1997 doğumlu olup, suç tarihinde 12 yaşını doldurmamıştır.

3.Suça sürüklenen çocuk ..., kayden 27.09.1993 doğumlu olup, suç tarihinden 17 yaşını doldurmamıştır.

4.Suça sürüklenen çocuk ... kayden 01.01.1992 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamıştır.

5.10.03.2009 tarihli tutanakta, katılanın beyanında geçen yerlerden birinin tespit tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'nın oturduğu dört katlı bir apartman olduğu, ikinci adresin, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'e ait evin bulunduğu apartman binası olduğu, üçüncü adresin ise camları ve iç kapıları kırık olup içinde eski birkaç koltuğun olduğu gecekondu olduğu yazılıdır.

6.Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 09.03.2009 tarihli raporunda, katılanda fiili livata bulgusuna rastlanmadığı bildirilmiştir.

7.Suça sürüklenen çocuklar hakkında, Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2011 tarihli kararı ile, cinsel istismar suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiş, verilen karar Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 05.05.2014 tarihli ilamı ile onanmıştır.