muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22904, Karar No: 2013/23913, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/22904 E.  ,  2013/23913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem Toplu ... Sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6343, Karar No: 2016/6686, Tarih: 23.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6343 E.  ,  2016/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1.maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2015 tarihli ve 2014/494 esas, 2015/210 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2015/535 esas, 2015/437 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/913 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 26/04/2016 gün ve 94660652-105-34-3383-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/913 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1219, Karar No: 2023/2045, Tarih: 13.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1219 E.  ,  2023/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden kararın suç vasfı yönünden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2020/517 Esas, 2021/240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86

ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/1592 Esas, 2022/295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanığın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi, suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi, suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü gece sıralarında sanık ile arkadaşları ..., ... , ... ve ...'ın çorba içmeye gittikleri, bir süre sonra temyiz dışı katılan sanık ...'ın çorbacıda çalışan tanık ...'ten bıçak almaya çalıştığı, ...'in bıçağı vermemesi üzerine ...'ın, ...'e tokat attığı ve eline aldığı bıçak ile sanık ile arkadaşlarının bulunduğu masaya doğru gittiği, ...'ın, sanığın yüzüne tokat atarak "sizi kesecem, öldürecem, ananızı avradınızı sinkaf edeceğim" diyerek sanığın arkadaşlarını kovaladığı ve bıçakla sanığı basit tıbbî müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, sanık ve arkadaşlarının dışarı çıktığı, bu sırada ...'ın arkadaşı katılanın, sanık ve arkadaşlarının yanına doğru gittiği ve sanık ile arkadaşlarının aksi sabit olmayan beyanlarına göre "siz kimsiniz sinkaf ettiklerim, bir de dışarıda bekliyorsunuz, öldürürüm lan hepinizi" dediği, bunun üzerine sanığın, katılanı bıçaklayarak yaraladığı ve olay yerini terk ettiği belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün

a. 08.07.2020 tarihli raporuna göre, katılanın batın sağ alt kadranda 3 cmlik batına nafiz kesici delici alet giriş deliği mevcut olduğu, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı tespit edilmiştir.

b. 11.03.2021 tarihli raporuna göre, karın sağ alt kadranda iki adet 3x1 cm ve 2x1 cmlik hiperpigmente skar izi olduğu, yaralanmanın, duyularında ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesine neden olmadığı tespit edilmiştir.

4. Tanık beyanları, muayene evrakı, kamera izleme tutanağı, kollukça tutulan diğer tutanaklar ve adlî sicil kaydı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

4. Tanık beyanları, muayene evrakı, kamera izleme tutanağı, kollukça tutulan diğer tutanaklar ve adlî sicil kaydı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

... Numune Hastanesinin, 07.03.2020 tarihli raporuna göre katılanın yarasının "uzunluğu 3 cm olup, derinlik boyutu için cerrahi olarak araştırılması gerekmektedir" şeklinde belirtildiği, Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 08.07.2020 tarihli raporuna göre, katılanın batın sağ alt kadranda kesici delici alet yarası olduğunun tespit edildiği, katılanın kollukta ve kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında, sanığın sağ taraf karın boşluğuna bıçağı sapladığı, ikinci kez bıçağı sağ göğsüne doğru salladığı sırada havaya zıplayarak kendini sakındığını ve olay yerinden uzaklaştığını beyan ettiği, sanığın kolluk ve kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında, korkutma amaçlı olarak bıçağı salladığını beyan etmesi karşısında, katılanın, batın sağ alt kadranda tek bıçak darbesi isabeti bulunduğunun anlaşıldığı, taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, sanığın katılana yönelik eylemini devam ettirmesine engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşıldığından, Mahkemece suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/1592 Esas, 2022/295 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7998, Karar No: 2011/3765, Tarih: 17.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/7998 E.  ,  2011/3765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itiratzların reddine,Ancak;

1-Sanığın davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında ve yargılamanın aşamalarında değişmeyen savunmalarında, suça konu ağaçları kendisinin kesmediğini, mülkiyetindeki taşınmazda kesili olarak bulup yakmak için eve getirdiğini beyan etmesine, ağaçların kesim tarihinin bilirkişi raporuyla 2004 yılı 7. ayı olduğunun tesbit edilip tutanağın 8. ayda düzenlenmiş bulunmasına, emvalin ihbar üzerine belirlenmesine göre Orman İşletmesinden ihbarcının kimliğinin tesbit edilip tanık sıfatıyla dinlenmesi, ayrıca köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri ve varsa saha bekçisi ile komşu taşınmaz sahiplerinin tesbit edilip ağaçların kimin tarafından kesildiğinin, sanığın yerin mülkiyetinde olduğunu beyan etmesine göre bilgisi haricinde üçüncü şahıslarca ağaçların kesilip kesilemeyeceği hususunda dinlenilmeleri ile kesim yerinin orman olduğunun tesbit edildiği de gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de:

5252 sayılı Kanunun 9/3 maddesi uyarınca lehe kanun hükmünün önceki ve sonraki kanun hükümlerinin somut olaya bir bütün halinde uygulanıp sonuçları itibariyle değerlendirilerek bulunması gerektiğinin gözetilmeden 5728 Sayılı Kanunun değişik 6831 Sayılı Kanun hükümleri ile 765 sayılı TCK ve 647 sayılı kanun hükümlerinin birlikte tatbiki suretiyle karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, oyer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6173, Karar No: 2010/12073, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6173 E.  ,  2010/12073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.02.2009 tarih ve 2007/449-2009/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince işletilen kış sporları ve kayak merkezinde fırtına, sel ve su baskınları sonucu oluşan zararın davalı sigortacı tarafından tazmin edilmediğini ileri sürerek (78.849.000.000) TL'nın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili çığ düşmesinden kaynaklanan rizikonun sigorta güvencesi kapsamı dışında kaldığını savunmuştur.

Birleştirilen davada İzmir İl Özel İdare vekili, müvekkilince davalılardan Bozdağ Kış Sporları Turizm San.Tic.A.Ş.'ne kiraya verilen Bozdağ Kayak Merkezi Günübirlik Dinlenme Tesisleri'nde 30.01.1999-02.02.1999 tarihleri arasında fırtına, kar yürümesi ve selden doğan zarar tutarı (41.055.000.000) TL'nın anılan davalı ve sigortacı olan diğer davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılarca, birleştirilen davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleştirilen davanın davalı sigortacı yönünden kabulüne dair verilen karar, Dairemizce birleştirilen dava yönünden bozulmuş; bozmaya uyulmuş, asıl davanın davacısı Bozdağ Kış Sporları Turizm A.Ş.'nin davalı ...Ş aleyhine açtığı davada verilen red kararı onanıp kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dosyanın davacısı Özel İdare Müdürlüğü'nün davalı ...Ş. aleyhine açtığı davanın reddine, birleşen davanın davacısı Özel İdare Müdürlüğü'nün davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. aleyhine açtığı davanın kabulü ile 41.055,00 TL'nin davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş.'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalılardan Bozdağ A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılardan Türk Nippon Sigorta A.Ş. vekilinin temyizine gelince; birleşen dava, bu davalı bakımından esastan reddedilmiş olup,mahkemece kendisini vekile temsil ettiren mümeyyiz bu davalı yararına hüküm tarihinde yürürlükte olan tarife hükümleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu noktada olumlu-olumsuz hüküm tesis edilmemesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bu davalı yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle,davacı vekili ile davalılardan Bozdağ A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan Türk Nippon Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün (7) numaralı bendinin sonuna gelmek üzere “8-Birleşen davaya ilişkin olarak hüküm tarihinde yürürlükte olan tarife hükümleri uyarınca hesap edilen 4.505,50 TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ...Ş.'ne verilmesine” ibaresinin eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.884,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Bozdağ Kış Sporları Tur.San.Tic.A.Ş.'nden alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 537,15 TL harcın temyiz eden davacı İl Özel İdare Müdürlüğü'ne iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden Nippon Sigorta A.Ş.'ne iadesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11763, Karar No: 2015/21334, Tarih: 22.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/11763 E.  ,  2015/21334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı dava dilekçesinde özetle, haksız ve geçersiz nedenle iş sözleşmesine son verildiğini ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatlarının, fazla mesai ücretinin, yıllık izin, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı cevap dilekçesinde özetle, davacının mazeret göstermeksizin 30.12.2011 tarihinde işe gelmediğini, hakkında tutanak tutulduğunu haricen öğrenen davacının tesisi amirine telefonda hakaret ettiğini, davacının savunma vermediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatları ile hafta tatili alacağının reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık iş akdinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davacı 07.04.2006-07.01.2012 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesi feshedilmiştir. Davacı almış olduğu 4 günlük raporun bitimini takiben hiçbir açıklama yapılmadan iş sözleşmesine son verildiğini, davalı ise iş sözleşmesinin işçi tarafından şirkete gönderilen ihtarnamenin 11.01.2011 tarihinde tebliği üzerine feshedildiğini belirtmiştir.

Davacı hakkında 30.12.2011 tarihinde tutulan tutanakta, mazeret göstermeden hakkında tutanak tutulduğunu öğrenen davacının tesis amirini arayarak tutanak tutması sebebiyle telefonda küfür ettiği belirtilmiştir.

Davacı hakkında düzenlenen iş göremezlik belgesinde davacının akut bronşit sebebiyle 03.01.2012-06.01.2012 arasında raporlu olduğu, 07.01.2012'de çalışabileceği belirtilmiştir.

09.01.2012 tarihli davacının keşide ettiği ihtarnamede, davacı 4 gün raporlu olduğunu, 07.01.2012'de mesaisine başladığında nedenini bilmediği sebepten ötürü güvenlik sorumlusu ... tarafından telefonla iş sözleşmesinin feshedildiğinin bildirildiğini, çalıştığı süre zarfında alamadığı yıllık izin, mesai, haftasonu tatili ve kıdem tazminatlarının hesaplanarak 7 gün içinde ödenmesini istediğini belirtmiştir. Bu ihtarname davalıya 11.01.2012'de tebliğ edilmiş.