muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8119, Karar No: 2016/406, Tarih: 19.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8119 E.  ,  2016/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Mağdure vekilinin 10.09.2013 tarihli duruşmada sanığın cezalandırılmasını talep ettiğini beyan etmesine karşın 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de; aynı Kanunun 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdure vekilinin mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu ve mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'nun davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 26.10.2013 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yaptırıldıktan sonra 5237 sayılı TCK.nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5999, Karar No: 2024/7458, Tarih: 10.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/5999 E.  ,  2024/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/178 Değişik İş-2022/178 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-3882

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulüne/Davalının itirazının reddine

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/172140

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti karara davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 25.08.2020 tarihinde plakası tespit edilemeyen araçtan yola yağ sızması sonucu davacıların desteğinin sürücüsü olduğu motosikletin kaza yaptığını, kaza sonucu sürücü desteklerinin vefat ettiğini, davalı tarafından yapılan ödemenin yeterli olmadığını belirterek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 107 nci maddesi uyarınca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik destekten yoksun kalma tazminatı olarak davalıdan 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili, 16.11.2021 tarihinde talebini Keriman Dursun için 47.500,00 TL, ... için 43.246,80 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacılara sulh kapsamında ödeme yapıldığı, araç türünün belirsiz olması durumunda bu husus açıklığa kavuşturulmadan Güvence Hesabının sorumluluğuna gidilmemesi gerektiği, plakası tespit edilemeyen araç yönünden ...'nın sorumlu olmayacağını, usule uygun başvuru olmadığından davanın usulden reddi gerekeceği, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizle hesaplama yapılması gerekeceği, desteklik ilişkisinin ispatlanması zorunluluğu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün kazada %75 oranında diğer destek sürücünün %25 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile baba ... ve anne Keriman Dursun için 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 23.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; desteğin asli kusurlu ve belirsiz araç sürücüsünün tali kusurlu olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanması gerektiğini, başvuranlara yeterli ödeme yapıldığını ve vekalet ücretinin hesaplanacak vekalet ücretinin 1/5'i olarak hesaplanması gerektiğini ileri sürerek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile hesaplamanın doğru olduğu, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/36368 soruşturma sayılı dosyasında alınan kusur raporunun hükme esas alındığı, vekalet ücretinin uygun olduğu gerekçesiyle davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetince yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusurun hatalı belirlendiğini, plakası tespit edilemeyen araç yönünden ... hakkında hüküm kurulamayacağını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6 ncı maddesi kapsamında taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlü olduklarını, ispat külfetinin davacıda olduğunu, hem olayın oluşumu hem de oluşumunda dava dışı sürücünün kusuru bulunduğunu davacıların kanıtlamak zorunda olunduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizle hesaplama yapılmasını ve vekalet ücretinde hesaplanacak vekalet ücretinin 1/5 oranı dikkate alınarak hesaplanmasının yasa gereği olduğunu ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, ... Yönetmeliğinin 16 ve 17 nci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, ... Yönetmeliğinin 16 ve 17 nci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile soruşturma dosyasında alınan raporun olayın oluşuna uygun olmasına, davanın plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araç sebebiyle davalıya yöneltilmesinin yasaya uygun olmasına göre hakem kararı usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6149, Karar No: 2019/114, Tarih: 15.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6149 E.  ,  2019/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Denizbank A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7875, Karar No: 2013/12392, Tarih: 28.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/7875 E.  ,  2013/12392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4250 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

15.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5752 sayılı yasanın 3. maddesiyle değişik 4733 sayılı yasanın 8/j maddesiyle "Yetkili olmadıkları halde, açık olarak içki satışı veya sunumu yapanlar bin Yeni Türk Lirasından on bin Yeni Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, idari para cezası yaptırımı olarak düzenlendiği halde sanık hakkında bu yönde uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde 4250 sayılı yasanın 28. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, atılı eylem yönünden 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24. maddesi uyarınca mahkemece de idari para cezası verilebilecek ise de; verilebilecek idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2- c maddesinde yazılı soruşturma zaman aşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 28.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4151, Karar No: 2006/5585, Tarih: 18.09.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4151 E.  ,  2006/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL İCRA MAHKEMESİ

Nafaka borcunu ödememek suçundan sanık ...'nin 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 344. maddesi uyarınca 10 gün hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, İnegöl İcra Mahkemesinin 21.09.2004 tarih ve 2004/2258-3270 sayılı kararın infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 344.maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 01.06.2005 tarihli ve 2004/2258-3270 sayılı ek kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 25.05.2006 gün ve 22135 sayılı yazılı emrini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 05.06.2006 gün ve 2006/120200 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Tebliğnamede, dosya kapsamına göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340.maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun'la değişik 7.maddesi 1.fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür”şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7.maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı Kanun’un 7.maddesi 1.fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’un 3.maddesi ile değişik 7.maddesinin 1.fıkrası ile “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür.....”, yine 1 Haziran 2005 tarihinde kabul edilip, aynı gün mükerrer Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2004 sayılı İİK’nunda Değişiklik Yapılmasına Dair 5358 sayılı Kanun’un 7.maddesi ile İİK’nun 340.maddesindeki eylemin müeyyidesi 3 aya kadar tazyik hapsine dönüştürülmüştür. Ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7.maddesi göz önünde tutulduğunda 5349 sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Kanun’un 7.maddesi sanığın lehine olduğundan aynı maddenin 1.fıkra 1.cümlesi ve 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24.maddesine göre müeyyidenin İcra Mahkemescince idari para cezası olarak belirlenmesi gerekir. Mahkemece 21.09.2004 tarihli 2004/2258-3270 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen 10 gün hafif hapis cezası, sanık yönünden kazanılmış hak olduğu ve yeniden tayin edilecek cezanın 10 günlük süreyi geçemeyeceği nazara alınmalıdır.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının yazılı emre atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle ve kanuna aykırılık halinin giderilmesinin de başkaca hallinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, uygulamada birliğin sağlanması amacıyla Yazılı Emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, İnegöl İcra Mahkemesinin 2004/2258-3270 sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY’nın 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...'nin 349 sayılı Yasa ile Değişik 5252 sayılı Yasa'nın 7.,5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddeleri dikkate alınarak 10 gün hafif hapis karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20.00YTL’den hesaplanarak sonuç olarak 200.00 YTL idari para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 18.09.2006 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2072, Karar No: 2013/7719, Tarih: 25.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2072 E.  ,  2013/7719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalan suça sürüklenen çocuğun, koğuş ortak yaşam alanındaki pencere camını duvara vurmak suretiyle kırması şeklinde meydana gelen olayda mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1680, Karar No: 2017/5479, Tarih: 18.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1680 E.  ,  2017/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2015 tarih ve 2013/99-2015/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; davalının Rolls Roll ve Roll Rex ibareli markalı ürünlerinin ambalaj ve ambalaj kompozisyonlarının müvekkillerinin dava dilekçesinde numarası ve ismi belirtilen Ferrero Rocher ve Rafaello ibareli tescilli markalarına iltibas oluşturacak şekilde kullanıldığını, davalının bu ambalaj tasarımları için yaptığı tescil başvurusunun itiraz üzeirne reddeidlmiş olmasına rağmen halihazırda haksız kullanımına devam edildiğini ileri sürerke marka haklarına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ve dava dilekçesinde belirtildiği şekilde önlenmesi, hüküm özetinin ilanı talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin kullandığı kompozisyon ve tasarımların tescilli olduğunu ve kullanımın davacının marka haklarıyla iltibas oluşturmadığını, ambalajların teknik zorunluluktan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin kullandığı kompozisyon ve tasarımların tescilli olduğunu ve kullanımın davacının marka haklarıyla iltibas oluşturmadığını, ambalajların teknik zorunluluktan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 2002/20945,2002/18254, 2002/20947, 2010/60694 nolu markalarının ürün ambalaj görselinden oluşan şekil markaları olduğu, davalının 2009/01949 nolu markasının da ürün şekil ve ambalaj görünümüne ilişkin olduğu, 556 sayılı KHK gereğince marka tescilli olduğu sürece korumadan yararlandığından marka sahibinin tescile uygun kullanımı başkasının marka veya tasarımlarına benzer de olsa marka veya tasarım haklarına tecavüz oluşturmayacağından davalının 2009/01949 nolu markasının kullanımının önlenmesi şeklinde karar verilmesi mümkün olmadığı, ancak bilirkişi raporunda görsellerle de tespit edildiği üzere ambalajlanmış küre çikolatalarının davacının ürün ambalajıyla neredeyse birebir benzer şekilde ambalajının şeffat plastik malzemeden aynı boyutta yapılması, benzer büyüklükteki saydam kutu içine benzer şekilde konumlandırılması, markanın benzer şekilde kutunun ortasına ve enine kesen bir kesit üzerine oval ve kalp şeklinde benzer yerleştirilmesi, üçlü ürün ambalajın da davacının üçlü ürün ambalajı ile neredeyse birebir benzer oluşturulması markanın üçlü ürün üzerine davacının markasının konumlandığı biçimde ortadaki ürün üzerine yuvarlak zemin üzerine yerleştirilmesi nedeniyle ürün ambalajlarının bıraktığı bütünsel izlenim ve davacının tescilli 2002/20949 nolu üçlü ürün şekil markası ile 2001/09438 ve diğer şekil markaları ve ambalajlarıyla iltibas oluşturduğu gerekçesiyle davalının 2009/01949 nolu markasını tescile uygun kullanım hakkı saklı tutularak bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde davalının, davacının ambalajlarıyla iltibas oluşturacak şekilde ambalaj kullanımının davacının marka ve ambalajlarına tecavüz oluşturduğunun tespiti ile önlenmesine, belirtilen ambalaj içinde ürünün satışının, piyasaya sürülmesinin önlenmesine, bilirkişi raporu da dikkate alınarak raporda belirtildiği şekildeki kullanımın tedbiren önlenmesine, kararın kesinleşmesinden sonra masrafı davalıdan alınarak hüküm özetinin bir gazetede bir kez yayınlanmasına, diğer fer'i taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.