muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2557, Karar No: 2023/3295, Tarih: 16.10.2023

3-Asıl dava olan Diyarbakır 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/341 esas sayılı dosyasında, Davacı Erişim Makine İnş. Emlak San ve Tic Ltd Şti’nin açtığı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2017/131 Esas, 2017/2258 Karar sayılı ve 25.05.2017 tarihli kararı ile, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağından, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün, 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı kararında da kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkralarının çelişkili olmasının bozma nedeni olacağı kabul edildiğinden, tarafların diğer temyiz itirazları incelenmeksizin kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozmaya uyan ilk derece mahkemesinin 13/12/2018 tarihli, 2018/65 Esas ve 2018/623 Karar sayılı kararı ile; bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporuna göre yüklenici şirketin edimlerini ifa etmediği ve tesisin kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı olduğu gerekçesiyle bozma ilamı doğrultusunda kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki de giderilmek suretiyle yüklenici şirketin sözleşme koşullarını yerine getiremediğinden asıl davanın ve birleşen Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/646 Esas sayılı davasının reddine, yüklenici alacağını ispatlayamadığından birleşen 2012/710 Esas sayılı karşı davasının reddine; Erişim Makine Şirketi tarafından sözleşme koşullarına uygun hareket edilmediği ve fabrikanın ayıplı olduğu, tesisin bu haliyle kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı olması sebebiyle 22.900.000,00 TL'lik kısım yönünden ayıplı malın iadesi koşuluyla birleşen Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/710 Esas sayılı dosyada iş sahibinin açtığı asıl davanın ıslah talebi de nazara alınarak kabulüne karar verilmiştir. Bu karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

4. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2020/230 Esas ve 2020/1103 Karar sayılı ve 12.05.2020 tarihli ilamı ile; asıl davada karşı dava bulunmadığı halde, gerekçeli karar başlığında davacının ''Davacı-karşı davalı'', davalının da ''Davalı-karşı davacı'' olarak yazılması; asıl dava ''2018/65 Esas'' sayılı olduğu halde, hüküm fıkrasında asıl davanın ''2012/341 Esas'' biçiminde yazılması maddi hataya dayalı olup, yerel mahkemesince her zaman düzeltilebilecek mahiyette olduğundan, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi ile dava konusu somut olayda; yüklenici şirketin bakiye 3.003.461,34 Euro imalât bedeli ve 402.955,90 TL KDV alacağının bulunduğunun ihtilafsız olduğunu, davalı/birleşen 2012/710 Esas sayılı dosyanın davacısı iş sahibi, 20.02.2012 günlü hesap durum cetveline ilişkin e-maili ile 25.04. 2012 tarihli kur farkı faturası hakkındaki e-mailinde yüklenici Erişim Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne 3.003.461,34 Euro ve 402.955,90 TL KDV borçlu olduğunu, başka bir ifadeyle yüklenicinin 3.003.461,34 Euro ve 402.955,90 TL alacağı ile ilgili mutabakat sağlandığını kabul edildiğini, uyuşmazlığın yüklenicinin bakiye iş bedeli alacağına hak kazanıp kazanmadığı, asıl ve ek sözleşmelerin konusu entegre fabrikanın ayıplı olup olmadığı, ayıplı ise ayıpların giderim bedelinin ne kadar olduğu, iş sahibinin fabrikadaki kapasite düşüklüğü ve ayıplı imalât nedeniyle uğradığı zararlarının bulunup bulunmadığı ve varsa bu zararların tutarı hususlarından kaynaklandığını, birleşen 2012/710 Esas sayılı dosya davacısı iş sahibinin talebinin bedelin iadesi yönünde olmayıp, eksik/kusurlu işlerin giderim bedeli ve bunlar nedeniyle uğranılan zararın tahsili talebine ilişkin olduğu, buna rağmen mahkemece davacının talebinin sözleşmeden dönme olarak değerlendirilip, asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı dosyalardaki davaların reddi ile iş sahibinin açtığı birleşen 2012/710 Esas sayılı dosyada hesaplanan alacağın makinelerin iadesi şartına bağlanmasının doğru olmadığı, mahkemece yargılama sırasında alınan ODTÜ Makine Mühendisi Bilirkişi Heyetinin 23.05

.05.2013 tarihli raporuna yüklenici tarafından itiraz edilmiş, buna göre ek rapor alınmış ise de; alınan uzman görüşlerinde yapılacak işin kapsamına göre bilirkişi heyetinin yeterli olmadığı, heyette ayrıca Elektrik, Elektronik, Fizik ve Kimya Mühendisi bilirkişilerin de bulunması gerektiği belirtilmiş, mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu durumda yapılması gereken işin, sözleşmenin kapsamında bulunan imalâtların niteliği gereği konusunda uzman makine, Elektrik, Elektronik, Fizik ve Kimya Mühendisi bilirkişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden alınacak rapor ile iş sahibinin açtığı birleşen dava yönünden eksik/ayıpların giderilmesi bedeli ile ayıp nedeniyle uğranılan zararın hesaplattırılıp, makinelerin iade şartına bağlanmaksızın vekalet ücretinin de saptanacak bedele göre hesaplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ayıp halinde iş sahibinin hakları 818 sayılı BK'nın 360. maddesinde düzenlendiği, bu maddeye göre iş sahibinin seçimlik haklarının sözleşmeden dönme, bedelden indirim yapılmasını veya ayıbın giderilmesini talep etme hakkı olduğu, eserin iş sahibinin kullanamayacağı derecede ayıplı olması veya hakkaniyet kaideleri gereği eseri kabul etmesinin iş sahibinden beklenememesi veya eserin sözleşmede açıkça kararlaştırılan nitelikleri taşımaması halinde iş sahibi eseri kabulden kaçınarak sözleşmeden dönebileceği,

Asıl dava olan 2022/450 Esas sayılı dava yönünden ve birleşen Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/646 Esas sayılı dava dosyası yönünden yapılan incelemede; dava konusu somut olayda yüklenici şirketin bakiye 3.003.461,34 Euro imalât bedeli ve 402.955,90 TL KDV alacağının bulunduğu ihtilafsız olduğu, nitekim davalı/birleşen 2012/710 Esas sayılı dosyanın davacısı iş sahibi, 20.02.2012 günlü hesap durum cetveline ilişkin e-maili ile 25.04.2012 tarihli kur farkı faturası hakkındaki e-mailinde yüklenici Erişim Makina Tic. Ltd. Şirketi'ne ve 402.955,90 TL KDV borçlu olduğunu, başka bir ifadeyle yüklenicinin 3.003.461,34 Euro ve 402.955,90 TL alacağı ile ilgili mutabakat sağlandığı, asıl dava yönünden yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davacının 402.955,90 TL alacağı bulunduğu davaya konu alacağın likit ve belirlenebilir olduğu, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiği anlaşılarak davalının alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesi yönünde hüküm tesis edilmiş,

Birleşen dava olan Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/646 Esas sayılı dava dosyası yönünden ise; her ne kadar davacının 3.003.461,34 Euro alacağının mevcudiyeti ihtilafsız ise de bozma öncesi dava esası olan 2012/341 Esas sayılı dava dosyası kapsamında bu talep yönünden "Davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile, Diyarbakır 5. İcra Müdürlüğünün 2012/6747 esas sayılı dosyasında davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin 6.607.614,00 TL için yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacağın hesaplamayı gerektirmesi nedeniyle icra inkar tazminatı taleplerinin reddine" şeklinde karar verildiği, davacı tarafça bu karara karşı 03/07/2015 tarihli dilekçe ile temyiz yoluna başvurulmakla itirazın iptali kararına yönelik olarak karar temyiz edilmemiş, dilekçede özellikle "birleşen Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/646 E. 2013/555 K. Sayılı kararın itirazın iptali davamızın kabulü yönünden ONANMASINA" denilmiş olduğu, bu yönüyle her ne kadar davacının 3.003.461,34 Euro alacağı bulunduğu açık ise de mahkemece verilen 2012/6747 esas sayılı dosyasında kararın davacı tarafça temyiz konusu edilmediği, dolayısıyla davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu, temyiz edilmeyen mahkeme kararındaki miktarın üzerinde bir miktar yönünden itirazın iptaline karar verilmesinin bu açıdan mümkün olmadığı anlaşılmakla davanın 6.607.614,00 TL üzerinden kısmen kabulüne, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş,

Birleşen Diyarbakır 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/710 esas sayılı dava dosyası yönünden yapılan incelemede;

Asıl dava yönünden; davacı karşı davalı ... Ltd. Şirketi yönünden bozma öncesi mahkememizin 2018/65 Esas 2018/623 Karar sayılı kararında keşif sonucu düzenlenen 23.05.2013 tarihli bilirkişi heyeti raporu ile yine 27/10/2014 tarihli bilirkişi heyeti raporları kapsamında davanın kabulüne karar verilmekle birlikte Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 2020/230 esas 2020/1103 karar sayılı kararı kapsamında 23/05/2013 tarihli hükme esas alınan raporu hazırlayan bilirkişi heyeti makina mühendislerinden oluşmakla bilirkişi heyetinin yeterli niteliklere haiz olmadığı, heyette ayrıca Elektrik, Elektronik, Fizik ve Kimya Mühendisi bilirkişilerin de bulunması gerektiğinden bahisle kararın bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulmakla yeni bir bilirkişi heyeti ile keşif icra edilmekle neticeten düzenlenen 24.06.2022 tarihli raporun dosya arasına alındığı, raporda özetle; dosya kapsamında icra edilen keşif üzerinden 9 yılı aşkın süre geçtiği, bu raporda eksikliklerin tespitinin yapıldığı, aradan geçen zaman gözetildiğinde eser sahibinin eseri ayıplı şekli ile dava sonuçlanıncaya kadar muhafaza etmesinin kendisinden beklenemeyeceği, bir kısım eksikliklerin eser sahibi tarafından kısmen de olsa giderildiğinin kabulünün gerektiği, bu aşamada ilk keşif ile uyumlu ayıp ve eksikliklere ilişkin birebir tespitlerin yapılmasının mümkün olmadığı, bu tür durumlarda zararın artmaması adına iş sahibi tarafından makul süre içerisinde giderilmesi gerektiği, yüklenici tarafından ilk keşif ile tespit edilen eksikliklerin giderildiğine dair herhangi bir iddianın bulunmadığı, yapılan keşifte tespit edilen olgular ile bozma öncesi bilirkişi raporunda belirtilen eksikliklerin paralellik arz ettiği bu kapsamda daha önceki bilirkişi raporunda keşif ile tespit edilen eksikliklere göre değerlendirme yapılması zorunlu olmakla birlikte daha önceki bilirkişi raporunda belirtilen eksik ve ayıplı işlere ilişkin değerlendirmelerin yerinde olduğu, yine dosyaya sunulan 13.11.2013 tarihli uzman görüşü kapsamında belirtilen nitelikte icra edilen daha önceki keşfin de muteber olduğundan bahisle taraflar arasında imzalanan sözleşmelerde belirtilen kapasitelerde bir alçı plaka tesisi için anahtar teslim maliyetin 20.000.000,00 TL, kuru karışım gerekli olan paletleme ünitesi için 1.500.000,00 TL, toz alçı fabrikası kapasitesinin sözleşmeye uygun şekilde 1200 ton/saate çıkaracak taş kırma ünitesi için 1.000.000,00 TL ve otomasyon sisteminin 4 ünitede yeniden yapılandırması için 400.000,00 TL olmak üzere 22.900.000,00 TL maliyetin dosya ve işin niteliği ile uygun olduğunun belirtildiğini, raporun Yargıtay bozma ilamında bahsedilen eksiklikleri giderir mahiyette, dosya kapsamı ile uyumlu, somut verilere dayalı değerlendirmeler içerdiği anlaşılmakla hükme esas alınması cihetine gidilerek yüklenici Erişim Makina Ltd. Şirketi tarafından sözleşme koşullarına uygun hareket edilmediği ve fabrikanın ayıplı olduğu, buna göre 10.000.000,00 TL 'nin dava tarihi olan 27/11/2012 tarihinden 30.722

.900.000,00 TL maliyetin dosya ve işin niteliği ile uygun olduğunun belirtildiğini, raporun Yargıtay bozma ilamında bahsedilen eksiklikleri giderir mahiyette, dosya kapsamı ile uyumlu, somut verilere dayalı değerlendirmeler içerdiği anlaşılmakla hükme esas alınması cihetine gidilerek yüklenici Erişim Makina Ltd. Şirketi tarafından sözleşme koşullarına uygun hareket edilmediği ve fabrikanın ayıplı olduğu, buna göre 10.000.000,00 TL 'nin dava tarihi olan 27/11/2012 tarihinden 30.722.537,03 TL 'nin ıslah tarihi olan 03/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı karşı davacı Erişim Makina İnş.Emlak.San.Tic.LTd.Şti'den tahsili ile davacı karşı davalı ....Tic.A.Ş 'ye verilmesine,

Karşı dava yönünden ise; davacı karşı davalı Erişim Ltd. Şti. iş sahibi ile imzaladıkları 26.01.2008 günlü sözleşmenin 2/son maddesine göre iş sahibi tarafından ödenmesi gerekirken kendisinin yaptığı şantiye binası, elektrik, su, telefon, faks v.b. hizmet bedelleri, şantiyedeki personelin sigorta ve şantiye giderleri için 1.000.000,00 TL civarında bedel ödediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şantiye giderleri ve hizmetlerden doğan alacağından 10.000,00 TL'nin tahsilini istemiş olduğu, ancak davalı karşı davacı tarafından bu hususta ispata elverişli herhangi bir delil sunulmadığı, bu hususun bozma öncesi dosya arasına alınan 3 emekli Sayıştay Denetçisi tarafından düzenlenen 27.10.2014 tarihli raporda da açık şekilde tespit edildiği görülmekle karşı davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı davada davalı, birleşen 2012/710 sayılı davada davacı karşı davalı ...Ş. vekili, karşı dava hariç asıl ve birleşen davalarda, asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı davada davacı, birleşen 2012/710 sayılı davada davalı karşı davacı Erişim Makine Ltd. Şti. vekili asıl, birleşen ve karşı tüm davalar yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Temyiz Sebepleri

1. Asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı davada davacı, birleşen 2012/710 sayılı davada davalı karşı davacı Erişim Makine Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde; verilen kararın bozma ilamına uygun olmadığını, ikinci bozma ilamında müvekkilinin alacağının 2012/646 Esas sayılı dava bakımından 3.003.461,34 Euro olduğu belirtilmiş olmasına karşın Türk Lirası üzerinden hüküm kurulduğunu, ikinci bozma ilamına göre oluşturulan yeni heyetin bozma ilamında hüküm tesis edilemeyeceği belirtilen önceki rapora atıf yaparak tespitte bulunduğunu, 2012/646 Esas sayılı dava dosyasında takibin Euro üzerinden yapıldığı ve itirazın iptali dava dilekçesinde Euro üzerinden itirazın iptaline karar verilmesinin istendiğini, ancak mahkemece davalı yan lehine oluşan usuli kazanılmış hak gerekçe gösterilerek Türk Lirası üzerinden hüküm kurulduğunu, Türk Lirası üzerinden kurulan hükmün kısa karar, gerekçeli karar çelişkisi nedeni ile bozulduğun ve bu bozma nedeninin hiçbir taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağını, imalatın iş sahibi tarafından kabul edildiğini ve raporlara göre zararın tespit edilemediğinin belirtilmiş olmasına karşın ispat edilemeyen zararın tahsiline karar verildiğini, ikinci bozma ilamından sonra yapılan keşifte aradan geçen zaman da dikkate alındığında ilk keşifte yapılan ayıp tespitlerinin yeniden yapılmasının hayatın olağan akışına aykırılık teşkil edeceğinin belirtildiği ve ayıbın giderildiğinin tespit edilmiş olmasına rağmen, ayıpların müvekkilince giderildiği gerçeğinin göz ardı edilerek rapor düzenlendiğini, keşifte ayıp iddiasının iş sahibi tarafından ispat edilmesi gerekirken ispata yönelik bir delil sunulmadığını, mali müşavir bilirkişinin ticari defterler üzerinde inceleme yapması gerekirken mahkemece bu yönde bir inceleme yaptırılmadığı, dosya kapsamındaki teşvik belgesi kapsamında temin edilen makine ve teçhizat listesi ile ilgili faturaların itiraza uğramadığını, Maden Tetkik Araştırma Genel Müdürlüğü raporunda üretimde yaşandığı iddia edilen kayıpların iş sahibinin kendisi olduğu inancını doğruladığını, taraflar arasındaki ihtarname ve yazışmaların değerlendirilmesi gerektiğini, asıl dava bakımından itirazın iptaline karar verilen bedel ile birlikte %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini, birleşen 2012/646 Esas sayılı dava bakımından 3.003.461,34 Euro üzerinden itirazın iptaline ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine, birleşen 2012/710 Esas sayılı dava bakımından ispat edilemeyen davanın reddine, karar verilmesi yönünde bozma kararı verilmesini talep etmiştir.

2. Asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı davada davalı, birleşen 2012/710 sayılı davada davacı karşı davalı ...Ş. vekili temyiz dilekçesinde; yüklenici şirketin bakiye imalat bedeli alacağı ve KDV alacağı yönünden açtığı davaların şirketi temsil ve ilzama yetkili olmayan şahısların e-mail adresinden gönderilen ileti ile kabul edilmesinin mümkün olmadığını, iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde edimini yerine getirmeyen yüklenici tarafın, iş sahibi karşı taraftan ifa bekleyemeyeceğini, bir kısım edimler ayıplı iken bir kısım edimlerin hiç yerine getirilmediğini, müvekkilinin bu durumdaki tavrının ödemezlik definin bir gereği olduğunu, dosya kapsamında alınan 27.10.2014 tarihli sözleşmede yüklenicinin edimini yerine getirmediğinin taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği tespitinin yapıldığını, sözleşmeye göre edimlerini yerine getirmeyen yüklenicinin iş bedeline hak kazanmadığını, ikinci bozma ilamı sonrasında oluşturulan heyetin düzenlediği 23.06.2022 tarihli raporun bozma öncesi dosya kapsamına alınan raporlar ile uyumlu olduğunu, raporlara göre iş bedeline hak kazanmadığı belirtilen yüklenicinin açtığı asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, asıl davada yüklenici lehine bozma ile oluşan usuli kazanılmış hakların göz ardı edilerek icra inkar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, yüklenici tarafın dosya kapsamında daha önce sunduğu temyiz dilekçelerine göre Türk Lirasına göre hükmedilen bedelleri kabul ettiğini ve icra inkar tazminatının reddi hükümlerini temyiz etmediğini, bilirkişi raporu alınarak yapılan incelemeler ve yargılamaların alacağın likit olmadığı yönünde kabulünü gerektirdiğini, bu bakımdan icra inkar tazminatı hükmünün hukuka aykırı olduğunu, dosya kapsamında takas mahsup taleplerinin değerlendirilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, yerel mahkemece verilen ilk kararın takibe konu edilmesi neticesinde, yüklenicinin başvurusu üzerine Diyarbakır 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2015/582E. Ve 2015/640K. Sayılı kararı ile takas mahsup kararı verildiğini ve işlemlerin bu karar üzerinde devam ettiğini, yüklenicinin ilam ve vekalet ücreti dışında herhangi bir alacağı kalmadığının hüküm altına alındığını, yüklenicinin fiili ve organik bağ içerisinde olduğu şirket hakkında iflas kararı verildiğinden ve yüklenici şirketin de borca batık olduğundan, yüklenicinin karşı ediminin ifası güvence altına alınıncaya kadar kendi ifasından kaçınabileceğini, yerel mahkemece yükleniciden uygun bir miktarda güvence alınmasına karar verilmesi gerekirken aksi yönde uygulama yapılmasının hatalı olduğunu, dosya kapsamında alınan 27/102014 tarihli raporda gelir kaybı hesabından %50 takdiri indirim yapılmasının hak ve nefaset kurallarına aykırı olduğunu, daha makul bir indirimin yapılması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı davada, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı, birleşen 2012/710 Esas sayılı davada ayıptan kaynaklanan giderim bedeli ve uğranılan zararın tazmini ve karşı davada ise alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436, 437. maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanununun 355-371. maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Yanlar arasında 26.01.2008 günlü ''...Toz Alçı ve Alçı Plaka Fabrikasının projelendirilmesi, tedariki, montajı ve işletmeye alınmasını anahtar teslim içeren'' toplam fiyatı 15.500.000 Euro bedelli asıl sözleşme imzalanmıştır. Yüklenici şirket 26.01.2008 günlü sözleşmeyi kabul etmekle birlikte 26.01.2008 tarihinde sözleşmeye konu fabrikaların yapılacağı şehrin net olmadığını, yaklaşık 1,5 yıl sonra Diyarbakır Şehri netleştiğinde aynı sözleşmenin süreleri ve yeri değiştirilerek ve diğer sözleşmelerin de hükümsüz kaldığı belirtilerek 08.07.2010 günlü ''Toz Alçı ve Alçı Plaka Fabrikası'' içerikli sözleşme imzalandığını, asıl sözleşmenin 08.07.2010 tarihli sözleşme olduğunu iddia etmiştir. Her iki sözleşmenin konusu, fiyatı ve tüm hükümleri geneli itibariyle aynı olup, ''Tarihler/Süreler'' başlıklı 7. maddesinde düzenlenen makina sevkiyatının başlaması ile toz alçı ve alçı plaka fabrikasının işletmeye alınması tarihlerinde farklılık bulunmaktadır. Asıl sözleşmenin devamında taraflar ''EKS-1200 T/G-05032010 nolu 600 t/g kapasiteli toz alçı fabrikasının 1200 t/g kapasiteye çıkarılmasına ilişkin toplam fiyatı 1.327.800 Euro'' olan ek sözleşme; ''99-KK10TH-05032010 nolu 10T/H Kapasite Kuru Karışım Tesisinin projelendirilmesi, tedariki, montajı ve işletmeye alınmasını anahtar teslim kapsayan işe dair toplam fiyatı 1.835.000 Euro'' bedelli ek sözleşme ve ''99-DCP15T/H-05032010 nolu 15T/H Kapasite Kalsit Fabrikası işinin anahtar teslim ifasına ilişkin toplam fiyatı 2.487.200 Euro'' olan ek sözleşme olmak üzere toplamda üç adet ek sözleşme imzalamışlardır. Ek sözleşmelerde Kuru Karışım Tesisinin ve Kalsit Fabrikasının işletmeye alınma tarihi 15.03.2011 olarak düzenlenmiştir. Her iki tarafın dayandığı ve dosyaya ibraz ettiği ek sözleşmelerde tarafların imzaları bulunduğu gibi, ek sözleşmelerin konusu, fiyatı ve muhteviyatı da aynı olup; yüklenici şirketin sunduğu ek sözleşmeler 09.07.2010; iş sahibinin ek sözleşmeleri ise 22.05.2010 tarihlidir.

2.1. Asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı dava bakımından yapılan incelemede;