muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1638, Karar No: 2018/2378, Tarih: 09.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/1638 E.  ,  2018/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : a-TCK’nın 204/1, 53. maddeler gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)

b-TCK’nın 158/1-f, 52/2, 53. maddeler gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların katılandan bal kabağı alarak karşılığında suça konu 1.920 TL bedelli çeki verdikleri, çekin keşideci sanık ...’ya ait olduğu, ...’nın ve diğer sanığın çek karşılığı katılandan mal almalarına rağmen, keşideci sanığın çekin kaybolduğunu beyan edip bankaya bildirimde bulunduğu, yapılan imza incelemesinde çekteki imzanın keşideci sanık ...’ya ait olmadığının belirlendiği, böylece sanıkların gerçekte çek kaybolmadığı halde imzayı farklı bir şekilde atmak veya başkasına attırmak suretiyle katılan aleyhine haksız menfaat temin ederek eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

08/01/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının 08/01/2018 tarihinde dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ... aşamalarda değişmeyen beyanlarında, suça konu çekin kaybolduğunu ve katılanla herhangi bir alışveriş yapmadığını belirttiği, tanık olanak dinlenen İhsan Kayıkçı mahkemedeki beyanında, huzurda bulunan sanıkların, kendilerinden bal kabağı alan kişiler olmadığını belirttiği, bu tanığın savcılıktaki beyanları ile sonraki beyanları arasında çelişki bulunduğu, sanık ... ise tanığın beyanının aksine, katılandan bal kabağı aldıklarını, fakat huzurdaki sanık olan kişinin kendisinin tanıdığı ... olmadığını belirttiği, yapılan incelemede de suça konu çekteki imzanın keşideci ...’ya ait olmadığının belirlendiği dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; sanıklar, katılan ve tanıkların mahkemede yüzleştirilerek dolandırıcılık yapan ve kendilerinden mal alan kişilerin sanıklar olup olmadığının kesin olarak belirlemesi, bu mümkün olmadığı taktirde sanıkların teşhise elverişli olan ve bütün yönlerden çekilmiş yeni ayrıca suç tarihine ait fotoğraflarının temin edilerek kesin teşhisinin sağlanması, sanıklar ile katılan arasında yapılan alışverişe ait kayıtların getirtilerek incelenmesi, taraflar arasında gerçekte böyle bir ticari iş yapılıp yapılmadığının ortaya konması, ilgili kayıtların incelenerek dosyaya konulması, sanıkların...plaka sayılı araçla katılanın yanına gitmek suretiyle mal aldıkları iddia edilmekle, söz konusu aracın trafik tescil kayıtlarının araştırılması, kim adına kayıtlı olduğunun belirlenmesi, olay günü nakliyede kullanılan bu aracın sanıklara ait olup olmadığının tespit edilmesi, keşideciye ait çeklerin kaybolması ile ilgili olarak soruşturma dosyasının getirtilerek incelenmesi ile sanıkların suç tarihinden önce birbirlerini tanıyıp tanımadıkları, aralarında ticari veya sosyal bir ilişki bulunup bulunmadığının araştırılması, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiren, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; belirlenen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesinin yazılmayarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 09/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10433, Karar No: 2025/2721, Tarih: 03.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10433 E.  ,  2025/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/403 Esas, 2024/570 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 06.05.2024 Tarihli ve 2024/161 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Küçük hakkında sosyal inceleme raporu düzenlenmesi talep edildiği, Adana Adli Destek ve Mağdur Hizmetleri Müdürlüğünün göndermiş olduğu 26.04.2024 tarihli tutanakta küçüğün babası Muhammed bey ile görüşüldüğü oğlu ve eşi ...'in ... Mahallesi Şehit ... Caddesi 250 Sokak No:3/4 Merkez/Karaman adresinde kaldıklarını beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Karaman 2. Aile Mahkemesinin 26.06.2024 Tarihli ve 2024/403 Esas, 2024/570 Karar Sayılı Kararı

Sosyal inceleme raporu düzenlenmesi için dosyanın Karaman Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Destek ve Mağdur Hizmetleri Müdürlüğüne tevdii edildiği, sunulan 25.06.2024 tarihli yazıda tarafların geçimsizlik nedeniyle bir süre Karaman'da yaşadığı, mevcut durumda tarafların barıştığını ve müşterek çocuklar ile birlikte ... Mahallesi ... Sokak No:28 ... Lojmanı Çukurova/Adana adresinde yaşadığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesi gereğince koruyucu ve destekleyici tedbirlerin uygulaması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

3. 4721 sayılı Tük Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 4721 sayılı Tük Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

”

3. 4721 sayılı Tük Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 4721 sayılı Tük Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün yerleşim yeri adresinin Çukurova/Adana olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 1. Çocuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22223, Karar No: 2016/537, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22223 E.  ,  2016/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/560-2014/167

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Mahkemece hükme esas alınan rapor da somut emsal olarak kabul edilen satış işlemi başka bir taşınmaz ile ilgili olarak açılan kamulaştırma davası sonunda mahkemenin belirlediği bedel olup, bu bedelin emsal olarak değerlendirmede esas alınması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Müdürlüğünden emsallerin satış tarihleri itibariyla fiil imar sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastral parseller mi oldukları, değerlendirme yılındaki taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların emlak vergisine esas Arsa Metrekare Rayiç bedelleri ilgili belediyeden istenip dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12069, Karar No: 2011/12841, Tarih: 27.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12069 E.  ,  2011/12841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.07.2008 gününde verilen dilekçe ile tahsise dayalı tapu iptali ve tescil, kademeli olarak da tazminat istenmesi üzerine bozma ilamına da uyularak yapılan duruşma sonunda; tazminat isteminin kabulüne dair verilen 17.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı ... Başkanlığının 02.06.2000 tarihli Belediye Meclisi Kararı ile kendilerine tahsis edilen 2397 ada 1 ve 2398 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini, bu istem kabul edilmezse ödenen tahsis bedelinin taşınmazların rayiç bedeli üzerinden tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş, hükmü taraflar temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince işlem yapılmış olmasına göre davalının tüm, davacının ise aşağıda açıklanan neden dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, Belediye Meclisinin 02.06.2000 tarihli kararı ile kendilerine tahsis edilen 2397 ada 1 ve 2398 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile adlarına tescilini, bu istem kabul edilmezse ödenen tahsis bedelinin taşınmazların rayiç bedeli üzerinden tazminini talep etmiştir. Diğer bir anlatımla, HMK'nun 111. maddesinde davacının aynı davalıya karşı birden fazla talebini, aralarından aslilik ve fer'ilik ilişkisi kurmak suretiyle aynı dava

dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan HMK'nun yürürlüğe girmesinden önce de uygulamada kabul edildiği şekilde kademeli olarak dava açılmıştır. Kademeli davalarda talepler arasında hukuki ve ekonomik bir bağlantının bulunması, asıl talebin reddedilmesi halinde fer'i talebin incelenmesi gerekmektedir.

Somut olayda da, davacı aynı vakıalara dayanarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuş, bu istemin kabul edilmemesi halinde tazminat talep etmiştir. Mahkemece tapu iptali ve tescilin mümkün olmadığı gerekçesiyle tazminata hükmedilmiştir. Bu durumda iki ayrı dava değil, aynı davada talep sonuçlarından birinin kabul edilmemesi nedeniyle diğer talep sonucunun hükme bağlanması sözkonusudur. Davacı iki ayrı istemde bulunmadığına ve istemlerinden ilkinin reddi halinde diğerinin incelenebileceği gözönüne alındığında reddedilen ilk talep için de ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının da diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 27.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34351, Karar No: 2013/13252, Tarih: 02.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/34351 E.  ,  2013/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; 06/08/2004 tarihinde Mali İşler Departmanında muhasebe uzmanı olarak çalışmaya başladığı ... A.Ş. işyerinin ...ne devir edilmesinden sonra 25/02/2011 günlü yazı ile çalışma yerinin ... olarak bildirilmesine rağmen yaklaşık 45 gün sonra 12/04/2011 günlü görevlendirme yazısı ilme 20/04/2011 tarihinden itibaren çalışmasına ...-... adresinde bulunan Holding binasında ...m etmesi gerektiğinin bildirilmesi üzerine, 15/04/2011/7033 sayılı noter ihtarı ile çalışma yeri değişikliğini kabul etmediğini bildirmesi üzerine 19/04/2011 günlü fesih ihtarı ile iş sözleşmesinin geçersiz ve haksız olarak fesih edildiğini, davalı işyerinin diğer tesisinde aynı pozisyonda çalışan ...'e merkezde çalışma daveti yapılmadığı ve aynı durumda çalışmasına ...'de ...m ettiğini, bu nedenlerle fesih işleminin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, boşta geçecek süreye ilişkin 4 aylık ücret hak ve alacaklarının fesih tarihinden itibaren en yüksek cari reeskont faizi ile birlikte tahsiline, davacının yasal süresi içinde işe başlatılmaması halinde İş Kanunun 17., 21. ve 32 maddeleri uyarınca 8 aylık brüt ücretin en yüksek cari reeskont faizi ile birlikte tahsiline ve fazlaya ilişkin işçilik hakkı ve sair her türlü hakkı saklı tutmak kaydı ile ücreti vekalet ile yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 19/04/2011 tarihine kadar muhasebe uzmanı olarak çalıştığı ... işyerinin ... Holding A.Ş. tarafından 2010 yılı sonlarında satın alınmasından sonra davacının çalıştığı departmanın sadece genel merkezlerinde bulunması ile kendisine yeni görev yerinin tebliğ edildiğini, ... tesislerinde üretim ve paketleme işlerinin yapılması ve davacının eğitim alanı dışında bulunan teknik ve özel eğitim gerektiren bölümlerin bulunmasıyla ... tesislerinde başka bir bölümde çalışma imkanının olmadığını, ...'ün İdari işleri şefi olarak çalıştığını görev tanımında belirtildiği gibi muhasebe bölümünde çalışmadığını, açıklanan nedenlerle hukuka aykırı ve kötü niyetli olarak açılmış iş bu davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğinin işverence ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğinin işverence ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından geçerli nedenle feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar, yönetim hakkı kapsamında alabilir. Geniş anlamda, işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda, bu kapsamda işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin aldığı her türlü kararlar, işletmesel karardır. İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte, yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi, işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşmekte, fesih işlemi de işletmesel karar çerçevesinde değişen durumlara karşı işverene tepkisini oluşturmaktadır. Bu kararlar işletme ve işyeri içinden kaynaklanan nedenlerden dolayı alınabileceği gibi, işyeri dışından kaynaklanan nedenlerden dolayı da alınabilir.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz; kısaca işletmesel kararlar yerindelik deneti­mine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir. Ancak bu durum, uyuş­mazlığın çözümlenmesine yetmemektedir. Çünkü yasa koyucu işçiye başka bir olanak daha sunmuştur. Eğer işçi, feshin, işverenin dayandığı ve uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyduğu sebebe değil, başka bir sebebe dayandığını iddia ederse, bu başka sebebi kendisi ka­nıtlamakla yükümlüdür. İşçinin işverenin savunmasında belirttiği neden dışında, iş sözleşmesinin örneğin sendikal nedenle, eşitlik ilkesine aykırı olarak, keza keyfi olarak feshedildiğini iddia ettiğinde, işçi bu iddiasını kanıtlamak zorundadır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı(keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olma­dığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.