muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1652, Karar No: 2021/1686, Tarih: 22.02.2021

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de;

a) Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, “2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı halde, hükmün gerekçesinde "gerçekte ticari faaliyeti bulunmadığı halde faaliyette bulunuyormuş gibi belgeler düzenleyip çeşitli firmalara verdiği bu şekilde üzerine atılı sahte belge kullanmak suçunu işlediği" belirtilip, hüküm fıkralarında sanığın, “sahte belge kullanmak suretiyle” mahkumiyetine hükmolunarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

b) Her ne kadar 21/10/2014 tarihli celsede "sanığın suçunun kanıtlanması durumunda 213 S. VUK 359/b maddesinin uygulanması ihtimali ile CMK.226 maddesince ek savunma hakkı" verilmiş ise de; sanığa açıkça 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca, 213 sayılı VUK'nin 359/b maddesinin her takvim yılı için ayrı ayrı uygulanabilmesi için ek savunma hakkı verilmeden iki kez sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 22.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3046, Karar No: 2019/2511, Tarih: 27.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/3046 E.  ,  2019/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ...’nin hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın kovalama sonucu boş bir inşaatın son katında bir saat aramadan sonra karton kutuların arasında saklanmış halde yakalandığı, bu nedenle eyleminin tamamlandığı gözetilmeksizin, sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden TCK'nun 35. maddesi uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’nin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ...’nin hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümden önce Anayasa Mahkemesinin 10.12.2013 gün ve 28847 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 10.04.2013 tarih, 2013/14 Esas ve 2013/56 Karar sayılı kararı ile TCK'nun 267/5. maddesindeki "Süreli hapis cezasına mahkumiyeti halinde, mahkum olunan cezanın üçte ikisi kadar hapis cezasına..." bölümünün iptaline karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsamında hak yoksunluğuna ilişkin hükmün yeniden değerlendirilmesinde zaruret bulunması,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsamında hak yoksunluğuna ilişkin hükmün yeniden değerlendirilmesinde zaruret bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15861, Karar No: 2023/8913, Tarih: 27.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/15861 E.  ,  2023/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2021 tarihli ve 2021/207035 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c, 53, 58 ve 109/2, 109/3-a-b, 53, 58 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/490 Esas, 2022/360 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c, 53, 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 11 yıl hapis cezası ve 109/2, 109/3-a-b, 53, 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/2140 Esas, 2022/2410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri;

1. Katılanın çelişkili beyanından başka cezalandırılmasını gerektirir nitelikte yeterli delil olmadığına,

2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri;

1. Katılanın çelişkili beyanından başka cezalandırılmasını gerektirir nitelikte yeterli delil olmadığına,

2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Soyut ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri;

1. Katılanın çelişkili beyanından başka cezalandırılmasını gerektirir nitelikte yeterli delil olmadığına,

2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Soyut ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın Gülhane Sağlık Meslek Lisesi öğrencisi olduğu, 06.10.2021 günü saat 18.30 sıralarında Gençlik Parkı'na spor yapmak için gittiği, park içerisinde koştuğu esnada tanımadığı iki erkek şahsın yanına gelerek aniden sarıldığı ve nereli olduğunu sorduğu, daha sonra şahıslardan biri elindeki bıçağı katılana göstererek "gel seninle iki tur atalım" diyerek sanıkların kullanmış oldukları 06 .... ... plakalı araca bindirdikleri, araçta bir süre ilerledikten sonra katılanın inmek istediğini ancak araçtan indirmeyerek katılanı alıkoydukları, katılanın cebindeki cüzdanı çıkartarak cüzdan içerisinde bulanan 65,00 TL parayı ve elinde bulunan cep telefonunun şifresini açtırarak cep telefonunu elinden aldıkları, katılanın sanıkların bir anlık dalgınlığından faydalanarak araçtan kaçar vaziyette indiği, o esnada yere düşerek yaralandığı mahkemece kabul edilmiştir.

2. HTS çalışmaları, katılanın kullanımında olan gsm hattına ait baz istasyon bilgilerinin katılanın beyanına paralellik teşkil ettiği anlaşılmıştır.

3. Canlı teşhis tutanağı ve fotoğraflı teşhis tutanağında katılan sanıkları teşhis etmiştir.

4. Kamera görüntü inceleme tutanakları katılanın beyanlarıyla uyumludur.

5. Sanıklar üzerlerine atılı eylemleri kabul etmeyerek sanık ...'in daha öncesinden katılanı tanıdığı için katılanın iradesi ile sohbet ettiklerini ve onun isteği üzerine araba ile gittiklerini ifade etmişlerdir.

6. Katılanın hem soruşturma hem de kovuşturma beyanın aynı mahiyette olduğu, soruşturma beyanın iddianameyle uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'ya ait adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır ceza içeren ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/362 (E) 2009/41 (K) sayılı ilâmının tekerrür uygulamasına esas alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

A. Sanıkların Katılanın Soyut Beyanından Başka Cezalandırılmasını Gerektirir Nitelikte Yeterli Delil Olmadığına İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

Sanık ...'ya ait adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır ceza içeren ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/362 (E) 2009/41 (K) sayılı ilâmının tekerrür uygulamasına esas alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

A. Sanıkların Katılanın Soyut Beyanından Başka Cezalandırılmasını Gerektirir Nitelikte Yeterli Delil Olmadığına İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanın aşamalarda çelişmeyen istikrarlı beyanları, baz bilgisine ilişkin rapor beraber değerlendirildiğinde, sanıkların katılanın yanına geldikleri, bıçak zoru ile onu araca bindirdikleri ve bu süre zarfında katılanın elinden telefon ve para aldıkları anlaşılmakla, katılanın mahkemede yapılan teşhiste sanıkları kesin ve net olarak teşhis ettiği, sanıkların güvenlik kamerasının görüntülerindeki kişinin kendisi olduğu yönündeki beyanlarını ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediklerinin mahkemece kabul edilmesi hukuka uygun görüldüğünden uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanıkların Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanın beyanı, kamera görüntüsü inceleme raporu, yakalama tutanağı ile Olay ve Olgular bölümünde yer alan (2), (3) ve (4) numaralı deliller karşısında, sanıklarının eylemlerinin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Soyut Ceza Tayin Edilirken Alt Sınırdan Uzaklaşılmasının Hatalı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanıkların silahla, birden fazla kişi ile birlikte yağma suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 61, 149/1-a-c maddeleri gereğince şahsi ve sosyal özellikleri, kastlarının yoğunluğu, suçun birden fazla nitelikli halinin bulunması nazara alınarak ilk derece mahkemesince takdiren ve teşdiden alt sınırdan uzaklaşılmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/2140 Esas, 2022/2410 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6736, Karar No: 2012/16609, Tarih: 04.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/6736 E.  ,  2012/16609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından çalınan kamyonetin, kapısının çakı bıçağı anahtar gibi kullanılarak açıldığı ve motorun da yine çakı bıçağı anahtar gibi kullanılarak çalıştırıldığı, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2.maddesinin (d) bendine uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/1.maddesinin (b) bendi ile hüküm kurulması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14939, Karar No: 2012/31396, Tarih: 05.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/14939 E.  ,  2012/31396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK. nun 690. maddesi göndermesi ile bonolarda da uygulanması gereken TTK.nun 592. maddesi uyarınca açık bono düzenlenmesi mümkündür. Tamamen doldurulmamış bono tedavüle çıkarken anlaşmalara aykırı olarak doldurulduğu yazılı belge ile kanıtlanmadığı sürece, bono üzerinde yazılı vade, tanzim gibi tarihler gerçekliğini ve varlığını korur (Yargıtay HGK 26.02.2003 tarih ve 2003/19-135 esas 2003/105 K sayılı kararı).

Somut olayda borçlu senetlerin alacaklıya verildiği sırada keşide tarihlerinin olmadığını belirterek takibin iptalini talep etmiş ve delil olarak senetlere ilişkin keşide tarihlerinin boş olduğunun gözüktüğü fotokopilere dayanmıştır. Tanzim tarihlerinin senet asıllarında bulunması zorunlu olup anlaşmaya aykırı doldurulduğu ancak yazılı belge ile ispatlanabileceğinden ne zaman çekildiği ve ne şekilde temin edildiği belli olmayan senet fotokopilerinde tarih bulunmaması senet asıllarında tanzim tarihinin bulunması nedeniyle hiç bir anlam ifade etmez.

O halde mahkemece şikayetin reddi yerine kabul edilerek takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/8598, Karar No: 2017/3139, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/8598 E.  ,  2017/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Gün karşılığı adli para cezasının çevrilmesinde 5237 sayılı Kanunun 52. maddesi uygulandığı halde 50. maddesi denilmek suretiyle uygulama maddelerinde maddi hataya düşülmesi,

2-Sanığın sabıka kaydı dosya arasına getirtilmeksizin mahkumiyet kararı verilmesi,

3-İİK'nın 352/2'ye aykırı olarak, dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerin gerçekleşmesi durumunda düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/395, Karar No: 2016/1588, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/395 E.  ,  2016/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuklar Mehmet Ali Kesiktaş ve Mehmet Ali Önal haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2015 tarihli ve 2014/80 esas, 2015/113 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 26/05/2015 tarihli ve 2015/460-319 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/06/2015 tarihli ve 2015/504 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.