muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19534, Karar No: 2018/8327, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19534 E.  ,  2018/8327 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili ve bir kısım ihbar olunan vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11.09.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı ... vekili gelmedi. Karşı taraf davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli ve ......bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; 2.817.518,71 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve ihbar olunan ...... vekili ve....vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- ) İhbar olunan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İhbar olunanın davaya müdahale talebinde bulunmadığı, bu itibarla davada fer'i müdahil sıfatı kazanmayıp ihbar olunan olarak yer aldığı, mahkemece de ihbar olunan hakkında bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; hükmü temyiz hakkı bulunmayan ihbar olunan vekillerinin temyiz isteminin reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve .....bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

....

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının .... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde .... belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ..... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ..... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...... Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı .....eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ........ kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

.....

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle ihbar olunların temyiz dilekçesinin reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2019/6502, Karar No: 2019/7699, Tarih: 07.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/6502 E.  ,  2019/7699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.08.2013 tarih ve 2013/7127 Esas sayılı iddianamesi ile ... Metal ... Ltd. Şti.ye ait, 03.12.2007-31.12.2007 tarihleri arasında düzenlenen 13 adet sahte faturayı defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı; sanık hakkında ayrıca Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.04.2013 tarih ve 2013/3266 Esas sayılı iddianamesi ile ... Elektronik ... Ltd. Şti. ye ait, 02.10.2007-16.10.2007 tarihleri arasında düzenlenen dört adet sahte faturayı defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, her iki davanın yapılan yargılamaları sonucu, sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan iki ayrı mahkûmiyet hükmü verildiği anlaşıldığından; sanığın aynı takvim yılında farklı mükelleflerden almış olduğu ve diğer davaya konu olmayan sahte faturaları kullanmasının farklı fiil olduğu, ancak diğer davadaki faturalarla birlikte zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.04.2013 tarih ve 2013/3266 Esas sayılı iddianamesi ile açılan dava ile bu davanın birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 07.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7756, Karar No: 2022/6147, Tarih: 18.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7756 E.  ,  2022/6147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında ...’e yönelik kasten yaralama ve ...’ya yönelik hakaret suçları ile sanık ... hakkında ...’e yönelik hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

a- Sanık ...’ın olay günü 15 yaşından büyük olup babasının da bilgisi dahilinde arabasına binen katılan ... ile bir süre konuştuktan sonra diğer katılan ...’nın aracın yanına gelip katılan ...’i babasının çağırdığını söylemesi üzerine araçtan inmek isteyen katılan ...’in omzuna dokunması şeklindeki eyleminin cebir, tehdit veya hile kapsamında kalmadığı gibi suç tarihi itibariyle on altı yaşı içerisinde olan katılan ...’in kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı bakımından rızasına itibar edilebildiği anlaşılmakla; unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

b- Kabule göre de;

Mahkemece sanık ...’ın suç tarihi itibariyle on sekiz yaşından küçük katılan ...’in omuzundan tutarak araçtan inmesini engellemek

./..

S/2

suretiyle hürriyetini kısıtladığı kabul edilmesine karşın; sanık hakkında TCK.nın 109/1. maddesi yerine aynı Kanunu’nun 109/2, 109/3-f maddeleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17865, Karar No: 2014/10776, Tarih: 02.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17865 E.  ,  2014/10776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/137467

MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2009

NUMARASI : 2009/343 (E) ve 2009/363 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir. Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla Bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanığın, katılan bankanın şubesine araç kredisi almak amacıyla başvurduğu kendisi tarafından tamamlanması istenen vergi levhasını, hesap özetini, ikametgah belgesini ve sicil tasdiknamesini sahte olarak düzenlediği, vergi levhasını kendisinin hazırladığı patatesten yaptığı mühürle onayladığı, hesap özeti ile vergi levhasının altına M.. B.. uydurma ismi yazarak altını karaladığı, ikametgah belgesini de kendisinin hazırladığı, bu şekilde şube tarafından kendisine 22.000 TL taşıt kredisinin verilmesini temin ettiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, mahkeme tarafından sanık tarafından kredi kullanılması esnasında kullanılan belgelerin iğfal kabiliyeti yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmadığının anlaşılması karşısında sahte olduğu iddia edilen belgelerin denetime olanak verecek şekilde dosyaya alınıp iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı yönünden değerlendirme yapılması teknik bilgi gerektirmesi halinde usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın katılan bankadan kullandığı kredinin karşılığını ödeyip ödemediğinin, ödedi ise ne kadarlık bir bölümünün ödendiğinin tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de,

5237 sayılı Kanun’da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılmasısuretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenerek 44.000 TL olarak fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20173, Karar No: 2023/10333, Tarih: 30.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/20173 E.  ,  2023/10333 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/40 Esas, 2021/332 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/2468 Esas, 2021/2268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eksik araştırma yapıldığına,

2. Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına,

3. Ele geçen uyuşturucu maddenin kullanma amacıyla bulundurulduğuna,

4.Pandemi nedeniyle duruşma tarihinin öne alınıp müdafisiz duruşma yapılarak tutanak tanıklarının dinlenmesinin hukuka aykırı olduğuna,

5.Kaba üst aramasını aşacak şekilde gerçekleştirilen aramanın hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eksik araştırma yapıldığına,

2. Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına,

3. Ele geçen uyuşturucu maddenin kullanma amacıyla bulundurulduğuna,

4.Pandemi nedeniyle duruşma tarihinin öne alınıp müdafisiz duruşma yapılarak tutanak tanıklarının dinlenmesinin hukuka aykırı olduğuna,

5.Kaba üst aramasını aşacak şekilde gerçekleştirilen aramanın hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerince yapılan çalışmada, 06.09.2020 tarihinde (34 ....) plakalı bir aracın bekleme yaptığı, daha sonra aracın yanına gelen sanık ...'ın bu araçtaki kişi ile bir şeyler alıp verdiğinin kolluk görevlileri tarafından görüldüğü ve bir süre sonra aracın gitmesi üzerine uyuşturucu satışının gerçekleştiği değerlendirilerek sanığın yanına gidildiğinde üzerindeki sırt çantasındaki gözlük kutusu içerisinde alüminyum folyolara sarılmış metamfetamin etken maddesi içeren madde, devam eden kontrollerde aynı kutu içerisinde alüminyum folyolara sarılmış kokain, uyuşturucu maddeler kapsamında değerlendirilmeyen HARMİNE ile sentetik kannabinoidlerden 5-CL- ADB-A içeren madde ve yine aynı kutu içerisinde beyaz kağıda sarılı vaziyette eroin ele geçirildiği; sanığın cep telefonunda uyuşturucu madde satışına dair mesajların bulunması, ele geçen uyuşturucu maddelerin miktarı ve çeşitliliği gözetilerek kullanmak için bulundurulduğuna yönelik savunmaya itibar edilmediği, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmemesi hukuka aykırı görülmüş, bu husus düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli araştırmanın yapıldığı, delillerin hukuka uygun yöntemlerle elde edildiği, savunma hakkını kısıtlayıcı bir işlemin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin,

30.09.2021 tarihli ve 2021/2468 Esas, 2021/2268 Karar sayılı kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.