muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3600, Karar No: 2017/3495, Tarih: 08.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/3600 E.  ,  2017/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 11.07.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra 01.08.2013 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın suça konu sürücü belgesini Çorlu Devlet Hastanesi ve Çorlu Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi'nde farklı tarihlerde kullandığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12220, Karar No: 2017/11894, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12220 E.  ,  2017/11894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25343, Karar No: 2013/31807, Tarih: 08.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25343 E.  ,  2013/31807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2007

14.7.2008 tarih ve 2008/12379-15012  sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tavzihi davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Davacı, Dairemizin 14.7.2008 tarih ve 2008/12379-15012 K. sayılı ilamı ile hükmedilen 170.00 TL para cezasından muaf olduğunu belirterek para cezasının karardan çıkartılması yönünde tavzih kararı verilmesini istemiştir.

5411 Sayılı Bankacılık Yasasının 140. maddesine göre Fon Bankaları her türlü resim ve harçtan muaftır. Aynı yasanın 138. maddesinde, fon hakkında 2004 Sayılı İcra İflas Kanununda yazılı tazminat ve para cezalarının uygulanmayacağı düzenlenmiştir.Anılan maddelerde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer alan para cezalarının fon hakkında uygulanmayacağına dair bir hüküm bulunmadığına göre alacaklı bankanın karar düzeltme isteminin reddi halinde HUMK.nun 442/3. maddesi uyarınca para cezasından sorumlu tutulmasında yasaya aykırılık bulunmadığından tavzih isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ  : Davacının tavzih isteminin yukarıda açıklanan nedenlerle REDDİNE, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6491, Karar No: 2019/7811, Tarih: 21.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6491 E.  ,  2019/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Müştekinin 24.02.2015 tarihli celsede alınan beyanında, iş yerinden çalınan kuru sıkı tabanca, yedek şarjör ve bir kutu merminin sanık tarafından çalınıp, çalınan mermilerden birkaçı kullanıldıktan sonra kalan mermileri le birlikte diğer çalınan eşyanın müştekiye iade edildiği dosya içeriğinden anlaşılmakla; müştekiden zararının tamamının giderilip giderilmediği, zararının bir kısmı giderilmiş ise kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat verip vermediği müştekiye sorulmadan sanık hakkında TCK'nun 168. maddenin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8390, Karar No: 2022/13650, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8390 E.  ,  2022/13650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Manisa İli, Yunusemre İlçesi, Uzunburun Mahallesi 106 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen bedele 08.01.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 23.02.2017 tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 tarihli, 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 51.300,00 TL bedele 08.01.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 23.02.2017 tarihine kadar faiz işletilmesine, bozma ilamı sonrası tespit edilen fark 10.260,00 TL'ye 08.01.2017 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 10.10.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacı idareden alınarak davalı tarafa verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

a) 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 51.300,00 TL bedele 08.01.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 23.02.2017 tarihine kadar faiz işletilmesine, bozma ilamı sonrası tespit edilen fark 10.260,00 TL'ye 08.01.2017 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 10.10.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacı idareden alınarak davalı tarafa verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 5 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Mahkemece tespit edilen 61.560,00 TL kamulaştırma bedelinden, bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 51.300,00 TL bedelin mahsubu sonrası kalan fark bedel 10,260,00 TL'nin 3'er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12919, Karar No: 2021/10308, Tarih: 25.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12919 E.  ,  2021/10308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin yargılama giderine ilişkin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnameki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yönelik bir suç işleme kararının icrası kapsamında 17/07/2015 tarihinde ortak alanın pencere camını kırdığı ve UYAP üzerinden yapılan inceleme sonucunda 09/07/2015 tarihinde ise yine aynı kuruma yönelik bulunduğu koğuşun camını kırdığı ve bu suretle zincirleme şekilde kamu malına zarar verme suçunu işlediği ve 09/07/2015 tarihinde işlediği suç bakımından yargılanıp, hakkında ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli ve 2016/399 E., 2017/201 K. sayılı kararının istinaf edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında incelemeye konu dosya yönünden mahkemece yapılan yargılama sonucunda her iki eylem yönünden TCK’nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle bulunacak sonuç cezadan, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli ve 2016/399 E.. 2017/201 K. sayılı kesinleşen karardaki ceza miktarı mahsup edilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28934, Karar No: 2013/26556, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28934 E.  ,  2013/26556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı, ikramiye farkı, fazla mesai, hafta tatili, ilave tediye, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, ... Belediyesinde çalıştığını, çalıştığı dönemde daimi kadrolu ve sendikalı işçi olup, ilgili dönemdeki toplu ... sözleşmesi hükümlerine tabi olduğunu, işyerinde toplu ... sözleşmelerinin uygulandığını, toplu ... sözleşmesinin "sözleşmenin güvencesi" başlığını taşıyan 7/2. maddesinde "sendikanın onayı olmadan sendikasız işçilere sağlanan hak ve yararlar, Genel-... üyesi işçilere de bu sözleşme ile sağlanan hak ve yararlara ek olarak aynen uygulanır" hükmünün yer aldığını, işverence davacı ile aynı toplu ... sözleşmesine tabi olan veya olmayan sendikalı veya sendikasız bazı çalışanlara işverenin özel imtiyazlar tanıyarak Belediye Encümeni kararları ile farklı günlük yevmiye ücretleri uygulamaya başladığını, bu durumun eşitlik ilkesine de aykırı olduğunu ileri sürerek, yevmiye, ikramiye ve ilave tediye ile diğer fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren cevabında, davacının haklarını yasal düzenlemeler ve toplu ... sözleşmesine göre tam aldığını, encümen kararı ile yevmiyesi artırılan kişilere özel imtiyaz verilmediğini, yaptıkları işlerin özelliğine bağlı olarak hakkaniyete uygun yevmiyelerinin encümen kararı ile artırıldığını, böyle bir uygulama yapılmasının doğal olduğunu, çok yoğun tempoda ve sorumluluk altında çalışan sözkonusu kişilere, diğer hafta içi 08:00-17:00 arası çalışan Belediye işçileri ile aynı yevmiye ücretinin verilmesinin beklenemeyeceğini belirterek, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bazı işçilere meclis kararı ile ücretlerinde artış yapıldığının görüldüğü, yapılan bu artışların belirtilen toplu ... sözleşmesi hükmü gereğince sendikaya bildirildiğine dair bilgi ve belge bulunmadığı, dolayısıyla toplu ... sözleşmesinde öngörülen sendikasız işçiye yapılan ücret zammının sendika üyesi olan davacı işçiye de uygulanması gerektiği belirtilerek dava konusu işçilik alacakları kısmen kabul edilerek hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı işverence dosyaya sunulan yevmiyelerin bulunduğu listede yer alan işçilerden davacı işçi ile aynı unvanda olup da yevmiyesi encümen kararıyla arttırılan işçi bulunmamaktadır. Dosyaya sunulan encümen kararlarında belediye başkanı veya yardımcısının makam şoförü, sekreteri veya davacıdan çok farklı unvanlarda çalışan kişilerin yevmiyelerinde artışa gidildiği anlaşılmaktadır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı işverence dosyaya sunulan yevmiyelerin bulunduğu listede yer alan işçilerden davacı işçi ile aynı unvanda olup da yevmiyesi encümen kararıyla arttırılan işçi bulunmamaktadır. Dosyaya sunulan encümen kararlarında belediye başkanı veya yardımcısının makam şoförü, sekreteri veya davacıdan çok farklı unvanlarda çalışan kişilerin yevmiyelerinde artışa gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme kararında, davacı ile aynı işi yapan ... adlı işçinin yevmiyesinin hesaplamada esas alındığı belirtilmişse de, adı geçen kişi belediye başkanının makam şoförü ve koruması olarak görev yapmıştır. Davacı işçi ile aynı işi yapan işçiler arasında encümen kararıyla ücreti arttırılan olmadığı için bilirkişi raporunda, eğitim durumunun davacı işçiye benzediğinden söz edilerek ... adlı kişinin yevmiyesinin esas alındığı bildirilmiştir.

Davacının emsali olan bir işçinin ücreti encümen kararıyla arttırılmadığından 4857 sayılı ... Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında eşit davranma borcuna aykırılıktan söz edilemeyeceği gibi toplu ... sözleşmesinin 7. maddesi hükmüne göre de davacının yevmiye farkına bağlı talepleri yerinde değildir. Encümen kararıyla sendikasız işçilere sağlanan hak ve yararları işçiye yansıtabilmek için davacıyla aynı unvanda olan ve fiilen aynı işi yapan çalışanlara bu artışın yapılmış olması gerekir. Ancak bu durumda sendikalı işçi ile üye olmayan işçiler bakımından bu ayrımın gerekçeleri toplu ... sözleşmesinin 7. maddesi hükümleriyle birlikte değerlendirmeye alınabilir. Somut olayda davacı işçi ile emsali olan sendikasız işçiler arasında ayrıma neden olacak şekilde sendikasız işçiler yararına bir artışa gidildiği kanıtlanamadığından, encümen kararı ile yevmiye artışına dayanan ücret farkı ile ikramiye ve ilave tediye,yıllık izin fark isteklerinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7050, Karar No: 2025/4805, Tarih: 24.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/7050 E.  ,  2025/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/198 E., 2023/198 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 07.07.2021 tarihinde dava dışı araçla karıştığı trafik kazası sonucu karşı araç sürücüsü olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, geçici ve sürekli iş göremezliğe uğradığını, bakıcı gideri ile tedavi giderinin oluştuğunu, 1.100,00 TL rapor ücreti olmak üzere fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 108.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 435.600,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava şartının yerine getirilmediğini, kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümleri esas alınarak maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılmasını, kusur oranının tespiti gerektiğini, geçici iş göremezlik va bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kabulü ile 435.600,00TL’nin yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın vekalet ücreti yönünden kabulüne, diğer itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusur tespitinin hatalı yapıldığını, hükme esas alınan maluliyet oranının hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik, tazminatı bakıcı ve tedavi giderinin teminat dışı olduğunu, aile içi bakım sağlandığından %50 oranında indirim yapılması gerektiğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak belirlenmesini, muhtemel yaşam süresinin hatalı belirlendiğini, başvuranın yaralanmasının mahiyeti itibariyle kask takmadığı anlaşıldığından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı ve tedavi gideri talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı ve tedavi gideri talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, kusur raporunun oluşa uygun ve denetime elverişli olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davaya konu kazanın gerçekleştiği tarih (07.07.2021) itibariyle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olup, davacının maluliyetinin bu yönetmelik hükümlerine göre belirlenmesi gereklidir. Bu yönetmeliğin 2 nolu ek cetveli olan engel oranları alan klavuzunun "kas iskelet sistemi" başlığı altında yer alan "omurgaya ait sorunlarda engellilik" maddesinde, engellilik belirlemesinin kriterleri düzenlenmiştir. Omurga sorunlarında engellilik belirlemesi için 2 model (yaralanma modeli veya tanı ilişkili değerlendirme ile eklem hareket genişliği modeli veya fonksiyonel model) öngörülmüş ve her iki modele göre yapılacak belirlemede de "engelin kalıcı ve stabil olması, son 12 ayda değişiklik olmaması" ve "patolojinin kalıcı ve stabil olması, yetersizliğin en az 1 yıldır devam ediyor olması" ölçütleri getirilmiştir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Karadeniz Teknik Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 25.03.2022 tarihli raporunda, davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyeti % 47 olarak belirlenmiştir. Anılan bu raporun tanziminde Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ile ekindeki cetveller kullanılarak belirleme yapılması yerinde olmakla birlikte, davacının kazadaki vertebra kırıkları nedeniyle oluşan hasar için yönetmelikteki 12 aylık süre gözetilmemiş ve bu hususta bir değerlendirme de yapılmamıştır.

Açıklanan hukuki ve maddi olgular karşısında; davacının muayenesi de yapılarak kaza nedeniyle maluliyeti oluşup oluşmadığı ve varsa maluliyet oranının, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere göre belirlenmesi için, en yakın üniversite hastanesinin adli tıp anabilim dalı başkanlığından rapor alınıp oluşacak sonuca göre (davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar dikkate alınarak) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3.Dairemizin yerleşik uygulamasına göre davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresi ile işleyecek aktif ve pasif dönemlerin, hesaplamaya esas olacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Hükme esas alınan raporda bakiye ömür, hesap tarihindeki yaşa göre belirlenmiştir.

3.Dairemizin yerleşik uygulamasına göre davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresi ile işleyecek aktif ve pasif dönemlerin, hesaplamaya esas olacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Hükme esas alınan raporda bakiye ömür, hesap tarihindeki yaşa göre belirlenmiştir.

Bu durumda; davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre bakiye ömür süresinin kaza tarihindeki yaşına göre belirlenerek daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4. Rapor ücretinin yargılama gideri olarak kararda gösterilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile asıl alacağa eklenmesi ve yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2), (3) ve (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.