muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/28221, Karar No: 2023/306, Tarih: 17.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28221 E.  ,  2023/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 107 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Tebliğname'de şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçtan verilen hapis cezası ile bazı haklardan mahrum bırakılmasının ağır bir ceza olduğu, usul ve Kanuna aykırı olan bu kararın bozulması gerektiği talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile mağdurun boşanmaları nedeniyle müşterek çocuklarının velayetinin sanığa verildiği, sanığın eski eşi mağdura '' ... otelde ikimiz için oda ayırttım, parasını ödedim, akşam mestan hamamı önünde ol, ben seni alacağım gelmezsen kızının 23 nisan törenine gelemezsin sana kızını göstermem...tamam sorun yok ama mesaj atmiyan tlf atmaya başladı ikincisi hastasın ya yarın aybuke nin okulunda gelmesin gelirsen cunki kovucam ve kararı okula sunacam tamam sen duzelmezsin......okulda mahkeme kararını sabah verecem ..." şeklinde mesajlar gönderdiği, mağdurun sanık olarak yargılandığı dosyaya ait kararı kızının okuluna göstereceğini ve kızı ile görüşmesini engelleyeceğini söyleyerek mağdura kendisi ile cinsel ilişkiye girmeye zorladığı, sanığın ikrarı, mağdurun aşamalarda alınan beyanları, tespiti yapılan mesaj içerikleri ile sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın adli sicil kaydında daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının bulunduğu, dosyadaki suç tarihinin 5271 sayılı Kanun'un 231/8 inci maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 72 nci maddesiyle eklenen yasal düzenlemeden sonra olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilemeyeceği değerlendirilerek tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

Sanığın adli sicil kaydında daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının bulunduğu, dosyadaki suç tarihinin 5271 sayılı Kanun'un 231/8 inci maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 72 nci maddesiyle eklenen yasal düzenlemeden sonra olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilemeyeceği değerlendirilerek tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın mesajları kendisinin gönderdiğine dair savunması, mağdur beyanı ve mesaj içerikleri itibarıyla kurulan hükme yönelik Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen şantaj eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Şantaj suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 107/1 inci maddesinde hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmesine karşın, adli para cezasına hükmedilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7378, Karar No: 2012/9270, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7378 E.  ,  2012/9270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Tüketiciyi Koruma Kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 19.4.2008 tarihinde ... şirketinin ...’daki satıcısı ...’ ten antibakteriyel özellikli filli boya satın alıp evinin 2 odasını boyadığını, daha sonra evinde giderek ağırlaşan bir koku olştuğunu, durumu boya firmasına bildirmesi sonucu evine gelen firma yetkililerinin boyanın bozuk olabileceğini söylediklerini, evini tekrar boyaması halinde kokunun gideceğini söyleyip kendisine bir kutu boya hediye ettiklerini, bu boya ile evini tekrar boyadığını ancak kokunun devam ettiğini, evdeki boya kokusu nedeniyle evde yaşayan aile bireylerinin sağlıklarının zarar gördüğünü, bu nedenlerle davasının kabulü ile 5.000 TL maddi tazminatın 19.4.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı her ne kadar dava dileçesinde ... Ltd. Şti.’yi hasım olarak göstermiş, Mahkemece ...’nın boya markası olduğu ve dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen şirketin var olmadığı gerekçesiyle davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş ise de, ... ... firmasının markası olduğundan husumetten dolayı davanın reddi gerekmez. Davalı tarafından da dava dilekçesi tebliğ alınıp davaya cevap verildiğine göre husumet yanlışlığı giderildiğinden, davacı tarafın dava dilekçesinde gösterdiği delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6561, Karar No: 2021/2057, Tarih: 24.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6561 E.  ,  2021/2057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin acele kamulaştırmada davalıya ödenen bedelin mahsubu ile fark bedelin Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanun ile değişik 10. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bloke edilmesine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun dava konusu taşınmazın kısmen kamulaştırılarak kalan alan için değer kaybı verilmesi yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca kararı kaldırarak yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise kesinleşen karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bu kısım için işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden bedele yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2020/167 E-2020/712 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

3 nolu bendinde yer alan (karar tarihi olan 08/01/2019) ibaresinin hükümden çıkarılmasına yerine (kararın kesinleşme) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3875, Karar No: 2025/759, Tarih: 11.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3875 E.  ,  2025/759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/73 E., 2023/572 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kanun Yararına Temyiz Bürosu

İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı ile davalı arasında 15.08.2016 başlangıç tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, davalının 15.12.2016 tarihli tahliye taahhüdüne dayanarak başlatılan icra takibine ve imzaya itiraz ettiğini, davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek; davalının itirazının iptaline, takibin devamına, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı kanun) 272. maddesi uyarınca yapılan takibe itiraz halinde aynı Kanun’un 275/1 maddesi uyarınca icra mahkemelerinin görevli olduğunu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı kanun) 4. maddesi uyarınca kiralanan taşınmazların 2004 sayılı kanuna göre icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere kira ilişkisinden kaynaklı davalarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olması nedeniyle Mahkemenin görevli olmadığı gerekçesiyle; Mahkemenin görevsizliği nedeni ile davanın usulden reddine, görevli mahkemenin icra hukuk mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik Adalet Bakanlığınca; davacının başlatmış olduğu icra takibi ile noterlikçe tanzim veya tasdik edilmediği anlaşılan 15.12.2016 tanzim ve 15.11.2022 taahhüt tarihli belgeye dayanarak taşınmazın tahliyesini istediği, davalı borçlunun yapmış olduğu itirazında; söz konusu kira sözleşmesine ilişkin hiç bir zaman tahliye taahhüdü vermediğini, takibe dayanak yapılan taahhütnamenin ilk kira sözleşmesi ile birlikte boş olarak verilme ihtimalinin olduğunu belirterek, tahliye taahhüdündeki imzaya ve tarihlere karşı çıktığı, davalı borçlu takibe konu tahliye taahhüdündeki imzaya ve tarihlere itiraz etmiş olmakla uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden, davanın icra hukuk mahkemelerinde görülemeyeceği, kaldı ki tahliye istemli takiplere vaki itiraz üzerine alacaklı tarafından seçimlik hakkın kullanılarak 2004 sayılı Kanun'un 67. maddesi uyarınca genel hükümler çerçevesinde itirazın iptali ve tahliye isteminde bulunulması halinde, 6100 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi hükmü uyarınca sulh hukuk mahkemesinin görevi kapsamında olduğu dikkate alınarak, Mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülerek, kanun yararına temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tahliye taahütnamesine dayalı olarak başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 352/1 maddesi hükmüne göre; kiracı, kiralananın teslim edilmesinden sonra, kiraya verene karşı kiralananı belli bir tarihte boşaltmayı yazılı olarak üstlendiği halde boşaltmamışsa, kiraya veren kira sözleşmesini bu tarihten başlayarak bir ay içinde icraya başvurmak veya dava açmak suretiyle sona erdirebilir. Kiraya veren, tahliye taahhütnamesine dayalı olarak doğrudan sulh hukuk mahkemesinde tahliye davası açabileceği gibi 2004 sayılı Kanun'un 272. maddesi uyarınca tahliye taahhüdüne dayalı olarak kiracıya karşı tahliye talebi ile takip de başlatabilir. Takibe kiracının itirazı üzerine, kiraya veren 2004 sayılı Kanun’un 275. maddesi uyarınca, tahliye taahhütnamesi noterlikçe resen tanzim edilmiş veya tarih ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş ise icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir veya aynı Kanun’un 67. maddesi uyarınca itirazın iptali davası açabilir. Kiraya verenin, icra mahkemesinde itirazın kaldırılması davası açması veya sulh hukuk mahkemesinde itirazın iptali davası açması yönünde seçimlik hakkı bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı kiraya veren, tahliye tahhütnamesine dayalı tahliye talepli olarak başlatılan icra takibine, davalı kiracının itiraz etmesi üzerine itirazın iptali davası açmıştır. Yukarıda açıklandığı üzere, davacının itirazın iptali davası açması nedeniyle Mahkeme görevli, olup icra hukuk mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, Adalet Bakanlığının bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adalet Bakanlığının 6100 sayılı Kanun’un 363/1 hükmüne dayalı kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Kararın bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine,11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12028, Karar No: 2017/2675, Tarih: 10.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/12028 E.  ,  2017/2675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/08/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, öğrenim sırasındaki staj eğitimi nedeniyle ödenmesi gereken ücretin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde Çocuk Gelişmi ve Eğitimi alanında öğrenim gördüğü ve mezun olduğu, okulun müfredatı gereği anaokullarında staj yaptığını, ancak davalı kurumun 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca ödemesi gereken staj ücretini ödemediğini beyanla, alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı idare vekili; taraflar arasındaki uyuşmazlığın idari işlemden kaynaklandığını, 2577 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca bu tür ihtilafların çözüm yerinin idari yargı yeri olduğunu, davacının öncelikle davalı idareden talepte bulunması ve reddi hâlinde idari yargıya başvurabileceğini, yargı yolu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, zamanaşımı definde bulunduğunu, davacının staj yaptığı dönemde kurumun işletme olmadığından anılan Yasa uyarınca ücret almaya hak kazanamayacağını, kaldı ki staj süresince ücret ödenmesine dair bir yasal düzenlemenin de bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, meslek lisesinde öğrenim gören ve mezun olan öğrencilerin staj yükümlülüğünün bulunduğu, ancak ödenek olmadığından davacıya bir ödemenin yapılmadığının anlaşıldığı, yasa kapsamında davacının öğrenci tanımına uyduğu, yapmış olduğu stajın işletmelerde beceri eğitimi niteliğinde olduğu ve staj yapılan yerin de yasa kapsamında hizmet üreten kamu kurumu olduğu kabul edilerek bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinin “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden  az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari

ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” şeklinde olduğu, yine aynı Kanun'un “Mesleki eğitime katılma payı” başlıklı 24. maddesinin son bendinde “.... Bu sayının tespitinde görev ve çalışma statüsüne bakılmaksızın iş yerinde 1475 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalıştırılan personel sayısı dikkate alınır.” denilmektedir.

Hazro Mesleki ve Teknik Eğitim Müdürlüğünün yazısında; davacının 22/09/2014-01/06/2015 tarihleri arası staj yaptığı kendisine ücret ödenmediği, İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün yazısının da benzer ifadeleri içerdiği sözleşmenin imzalanmadığı, ödenek olmadığından ödeme yapılmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; davacının, staj yaptığını iddia ettiği okul veya işletmenin sorularak tespitinden sonra, ilgili okul veya işletme ile yazışma yapılarak, staj yapıp yapmadığının sorulması, taraflar arasında buna ilişkin yazılı bir sözleşme bulunup bulunmadığı araştırılarak; stajın yapılmış olması durumunda hangi tarihler arasında staj yaptığının, bu süre zarfında izinli veya raporlu geçen günlerin olup olmadığının tespiti, staj yapılan birimde çalışan personel sayısının belirlenmesi ve ayrıca davalı kurumca staj nedeni ile herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12613, Karar No: 2015/9401, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12613 E.  ,  2015/9401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Cad. No:... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sok. No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sok. No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2402, Karar No: 2016/6512, Tarih: 12.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/2402 E.  ,  2016/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükmün gerekçe bölümünde, sanığın çalmaya teşebbüs ettiği bir kilogram tavuk ve iki adet kutu biranın değerinin TCK'nın 145. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden bahsedilmesine rağmen TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması, bunun yerine hüküm fıkrasında dosya kapsamı ile uyuşmayacak şekilde çalıntı paranın dava açılmadan şikayetçiye iade edildiği belirtilerek 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılması sonucunda, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine aykırı davranılması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

3-Kabule göre de,

5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmasında en fazla 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 3/4 oranında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.