muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4991, Karar No: 2022/5319, Tarih: 20.06.2022

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Beraat Kararı Yönünden

Sanığın, üzerine atılı suçlamaya yönelik 18.05.2012 tarihli ikrarı, katılan beyanı ve katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporu karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2021/79 Esas, 2021/254 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14536, Karar No: 2018/2944, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14536 E.  ,  2018/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-) Sanık ... hakkında İİK 337/a maddesi nedeniyle kurulan beraat hükmüne karşı şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında İİK 337/a maddesi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne karşı şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5375, Karar No: 2018/13718, Tarih: 26.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/5375 E.  ,  2018/13718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla.....1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair.....10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/448 Esas, 2015/88 sayılı kararını müteakip,.....2. Çocuk Mahkemesinin 14/06/2015 tarihli ve 2015/510 Esas, 2015/339 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesini müteakip ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı üzerine,.....10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin ....1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2015 tarihli ve 2015/884 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.07.2018 tarih ve 2018/9580 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.08.2018 tarih ve 2018/67137 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde “Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.”, 142. maddesinde “Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.”, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde “Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.”, 4/1. maddesinde “Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.”, 5/1. maddesinde “İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.”, 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki “(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.”, yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde “(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.”, yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde “(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.”, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde “Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.”, anılan Kanun'un 308. maddesinde “Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi...” hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ....1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden.....2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ....1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2015 tarihli ve 2015/884 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11525, Karar No: 2021/5792, Tarih: 21.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2019/11525 E.  ,  2021/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın, yetkilisi olduğu ... isimli işyeri adına KOSGEB Gaziantep Müdürlüğü'ne hibe desteğinden yararlanmak amacıyla yaptığı başvuru sonucu toplam 143.233,20 TL hibe desteğinden yararlanmasına karar verildiği, bu kapsamda sanık ...'ın iştirak halinde hareket ettiği sanık ...'ın yetkilisi olduğu ... isimli şirketten satın aldığı baskısız iç kutuların gerçek piyasa değeri 516,50 TL olduğu halde, gerçeğe aykırı olacak şekilde 878,05 TL tutarında gösterdiği faturayı, sanık ...'ın yetkilisi olduğu Detay Bilgisayar isimli şirketten satın aldığı kara katkı yazılımı, nakit akışı yazılımı, tahmin sistemi ve çok safalı üretim yazılımının gerçek piyasa değeri 16.000 TL olduğu halde, gerçeğe aykırı olacak şekilde 20.000 TL tutarında gösterdiği fatura ile sanık ...'in yetkilisi olduğu ... isimli şirketten satın aldığı gelinlik kılıfının gerçek piyasa değeri 17.500 TL olduğu halde, gerçeğe aykırı olacak şekilde 21.500 TL tutarında gösterdiği faturayı ve sanık ...'in yetkilisi olduğu... Tekstil isimli işyerinden satın aldığı etiketlerin gerçek piyasa değeri 2.750 TL olduğu halde, gerçeğe aykırı olacak şekilde 8.250 TL tutarında gösterdiği faturayı katılan kuruma ibraz etmek suretiyle fazladan hibe desteği almaya çalıştığı, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, faturalar ve KOSGEB evrakları, banka dekontları, çek suretleri ile tüm dosya kapsamından, katılan kurumun hibe desteği verilmeden önce ilgili belge ve bilgilerde her türlü inceleme ve denetleme imkanının olduğu, sanıkların katılan kurum yetkililerinin denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli hareketlerinin bulunmadığı, sanıklar ...'in yetkilisi oldukları işyerlerinden alınan mal ve hizmetlerin piyasada farklı fiyatlarla satışının serbest piyasa ekonomisiyle mümkün olduğu, bu nedenle atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan kurum vekilinin suçtan zarar gören olarak Maliye Bakanlığı Vergi Dairesi'nin davadan haberdar edilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, atılı suçların yasal unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 21/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2150, Karar No: 2021/1886, Tarih: 22.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2150 E.  ,  2021/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/328 E. - 2019/151 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliyesi 4. Hukuk dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/328 E.-2019/151 K. sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, .... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedeli davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının geometrik durumu, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında bu kısımda değer azalışı olacağı muhakkak olup, kamulaştırma nedeniyle imar durumunda bir kısıtlama olup olmayacağı, olacak ise oranı Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorularak bu hususta bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi

Doğru olmadığı gibi;

3- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; "İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle; davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14230, Karar No: 2019/15641, Tarih: 24.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/14230 E.  ,  2019/15641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazeretleri olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müştekinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11046, Karar No: 2023/11443, Tarih: 20.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11046 E.  ,  2023/11443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/346 E., 2023/226 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde 01.01.1991 - 05.02.1995 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın öncelikle hak düşürücü süre nedeniyle reddinin gerektiğini, davacının 01.01.1991 ile 05.02.1995 tarihleri arasında müvekkili Kurumda çalıştığı iddiasının dayanaktan yoksun olduğunu, yargılamaya konu tarihlerde müvekkili Kurum ile davacı arasında imzalanmış herhangi bir sözleşme ya da davacının müvekkili Kurumda çalıştığını gösterir herhangi bir kayıt bulunmadığını, müvekkili Kurum ile davacı arasındaki hukuki ilişkinin, hizmet akdinin unsurlarının yer almaması sebebiyle hizmet akdi olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili, davacının tespitini istediği tarihlerin hak düşürücü süreye uğradığını, kamu düzenini ilgilendiren bu tür davalarda iddianın resmi ve yazılı belgelerle ispatlanmasının gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli ve 2016/192 E. 2018/392 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli ve 2016/192 E. 2018/392 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.07.2019 tarihli ve 2019/928 Esas, 2019/991 Karar sayılı kararıyla; istinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; ...nın 355 inci maddesindeki düzenleme uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan incelemede; dava dosyasındaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere,vakıa ve hukuki değerlendirme ile yukarıda belirtilen gerekçe kapsamında ve özellikle, davacının, ... Kurum sicil, ... Emekli sicil numarası ile 06.02.1995 tarihinde 8. Derecenin 1. Kademesine ... Genel Müdürlüğüne açıktan atandığı, dosyada mevcut 06.05.2016 tarihli hizmet belgesine göre 20 yıl 11 ay 14 gün hizmet süresinin bulunduğu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettişlerince ... Genel Müdürlüğünde istisna akdi adı altında çalıştırılan 851 kişinin çalışma şekli usul ve esaslarının incelenmesi sonucunda Kurum ile aralarındaki ilişkinin hizmet akdi ilişkisi olduğu yönündeki tespit, yargılama sırasında dinlenilen bordrolu tanıkların beyanları kapsamında davacının çalışmasının blok çalışma olması ve bu durumda hak düşürücü süreden söz edilemeyeceği hususu ile fer'i müdahil SGK Başkanlığı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemiş olması gözetildiğinde, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davanın kabulüne dair verilen kararın yerinde olduğu belirgin olup, ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından…’... 12. İş Mahkemesinden verilen 25.12.2018 tarih, 2016/192 Esas ve 2018/392 Karar sayılı kararına yönelik davalı ... Genel Müdürlüğü vekili ile fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.