muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1741, Karar No: 2011/25676, Tarih: 12.12.2011

"Türk ve yabancı Deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arızalar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumluluları, yetkili komutanlığa veya mahalli mülki idare amirliğine durumu nedenleriyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

Birinci derece deniz askeri yasak bölgesine sığınan deniz araçlarının burada kalmasına izin verilmediği takdirde, yetkili komutanlık mahalli mülki idare amiri ile işbirliği yapmak suretiyle, aracın mümkün olan en kısa süre içinde bu yeri terketmesine, savunma tesislerine ve güvenliğine zarar verebilecek her türlü hareketleri önlemeye yarayan bütün tedbirleri almaya ve gerekli görülen hallerde aracın ve kişilerin güvenliğine zarar gelmeyeceğinden emin olmak kaydıyla, deniz aracını bölge dışındaki en yakın müsait barınma yerine çektirmeye yetkilidir." düzenlemeleri mevcuttur.

2565 sayılı Yasanın 26. maddesinde "Filleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde; bu Kanunun 9, 13, 17, 18 ve 21. maddeleri ile 11. maddenin (b) bendinde belirtilen yasaklara ve tahditlere uymayanlar ile anılan maddelerde yer alan gerekli bildirimi yapmayanlar hakkında üç aydan altı aya kadar hapis cezası ve beşbin liradan yirmibeşbin liraya kadar para cezası hükmolunur. Bu maddeler gereğince verilmiş izinleri savunma, güvenliğine zarar verecek şekilde kullananlar hakkında bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası" hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında "balık avlarken Bakanlar Kurulu Kararı ile 1. derece deniz askeri yasak bölgesi olarak kurulan sahaya girdiklerinden" bahisle, 2565 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır. Anılan Yasanın yukarıda belirtilen maddelerine göre 1. derece deniz askeri yasak bölgesi ve bu bölgelerin çevresindeki emniyet mesafesi ile bu bölgelerde uyulması gereken yasaklar idarenin düzenleyici işlemi ile belirlenmektedir. 5252 sayılı yasanın geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup anılan yasa hükümlerinde 5237 sayılı TCK.nun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından TCK.nun 5. maddesinin 2565 sayılı yasa yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerekir.

Olayımızda sanığa atılı eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; Türk Ceza Kanununun 5. maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunmaktadır. O halde özel yasada suç olarak düzenlenen eylem, TCK.nun 2. maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan maddeye göre "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz."

Bu duruma göre, 2565 sayılı Yasa hükümleriyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamalar, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemeler TCK.nun 2. maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmamaktadır. Bu durum karşısında, 5252 sayılı Kanunun geçici birinci maddesi ile TCK.nun 2 ve 5. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı Kanunun 21. ve 26. maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü gerekmektedir.

Açıklanan bu gerekçelerle, sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK.nun 7/1. maddesi ve 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca suç oluşturmayan atılı fiilden sanığın BERAATİNE, 12.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14403, Karar No: 2013/11111, Tarih: 21.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/14403 E.  ,  2013/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan ceza miktarına göre, bir kısım sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Müşteki Kastamonu Belediyesi vekilinin 31/07/2008 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı 20/08/2013 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, CMK'nın 331. maddesinin "Ceza işlerini gören makam ve mahkemeler her yıl bir eylülde başlamak üzere, yirmi temmuzdan otuzbir ağustosa kadar çalışmaya ara verirler. Adli tatile rastlayan süreler işlemez. Bu süreler tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılır" hükmü nazara alındığında başvurunun yasal süre içerisinde yapıldığı anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan müşteki vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi

gerektiğine dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

Müşteki Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile Kastamonu Belediyesinin CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı biçimde hükümler kurulması,

Hükümden sonra 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 235. maddesinde düzenlenen ihaleye fesat karıştırma suçu için aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hapis cezasının alt ve üst sınırlarının değiştirilmesi, bu suç sonucunda ilgili kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zarar meydana gelmesi durumunda cezanın yarı oranında arttırılmasını öngören 3. fıkranın ise;

“İhaleye fesat karıştırma suçunun:

a) Cebir ve tehdit kullanmak suretiyle işlenmesi halinde temel cezanın alt sınırı beş yıldan az olamaz. Ancak, kasten yaralama veya tehdit suçunun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca bu suçlar dolayısıyla cezaya hükmolunur.

“İhaleye fesat karıştırma suçunun:

a) Cebir ve tehdit kullanmak suretiyle işlenmesi halinde temel cezanın alt sınırı beş yıldan az olamaz. Ancak, kasten yaralama veya tehdit suçunun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca bu suçlar dolayısıyla cezaya hükmolunur.

b) İşlenmesi sonucunda ilgili kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zarar meydana gelmemiş ise, bu fıkranın (a) bendinde belirtilen haller hariç olmak üzere, fail hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yeniden düzenlenmesi karşısında; TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü nazara alınıp haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklar ile beraet kararı verilen sanıkların suçları arasındaki bağlantı ve iştirak ilişkisi de gözetilerek hukuki durumlarının birlikte mahkemesince yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, bir kısım sanıklar ve sanıklar müdafiileri, haklarında güvenlik tedbiri uygulanması talep olunan şirket müdafiileri, müştekiler Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ile Kastamonu Belediyesi vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın lehe mahiyeti, tutuklu kaldıkları süreler gözetilerek ..., ..., ... ve ...'nun TAHLİYELERİNE, henüz bir mağduriyetin bulunmaması ve yeniden yargılama sırasında mahkemece durumun değerlendirilecek olması karşısında ... müdafiin yakalama emrinin kaldırılması talebinin ise REDDİNE, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/150, Karar No: 2015/15202, Tarih: 13.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/150 E.  ,  2015/15202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/176161

Mahkemesi : İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/03/2014

Numarası : 2013/236 – 2014/174

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği anlaşılmakla; incelenen dosyada sanığın tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu müşteki ve mağdurun vücudunda kemik kırıkları meydana geldiği, müştekinin vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede, mağdurun vücudundaki kemik kırıklarının ise hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkilediği şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, yerel mahkemece temel cezanın üst sınırına yakın şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanığa fazla ceza verildiğine ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ve takdire ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11917, Karar No: 2013/2617, Tarih: 18.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/11917 E.  ,  2013/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın 204/1, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası, güvenlik tedbiri.

1- Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2007 tarih ve 2007/1499 sayılı iddianamesi ile, sanığın borcuna karşılık müştekiye verdiği 8 adet senede taklid mahiyetinde imza atmak veya tespit edilemeyen başka bir şahsa imza attırmak suretiyle sahte senetler düzenlediğinin iddia edildiği, sanığın aşamalardaki tüm beyanlarında suçlamayı kabul etmeyerek İzmit'de dil kursu işletmeciliği yaptığını, ... isimli şahsın yanında çalıştığını ve bu şahsın bir gün müştekiyi yanına getirerek müştekinin dershanede kantin açmak istediğini ve bu işden gelecek para ile borçlarını kapatacağını söylemesi üzerine konuyu kendi aralarında halletmeleri gerektiğini söylediğini, daha sonra müştekinin ...'ye 5000 YTL. civarında para vererek kantin açtığını, kantinin yeterli iş yapamaması nedeniyle bir süre sonra kapandığını, müştekinin kantin için verdiği parayı istemesi üzerine kendisini ...'ye yönlendirdiğini ve hakkında başlatılan icra takibi sonrasında suça konu senetlerin düzenlendiğini öğrendiğini savunduğu, tanık olarak dinlenen ...'ın suça konu senetleri kendisinin düzenlediğini, ancak imza aşamasında yan odaya geçtiğini ve senetleri kimin imzaladığını görmediğini beyan ettiği, soruşturma sırasında alınan bilirkişi raporlarında suça konu senetler üzerlerindeki el yazılarının ...'a ait olduğu, borçlu imzalarının ise sanığın eli ürünü olmayıp taklit mahiyetinde atılmış imzalar olmaları nedeniyle müştekiye ait olup olmadığının da tespit edilemediğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; sanığın beyanlarında ismi geçen ...'ın araştırılarak olay hakkında tanık sıfatıyla ifadesinin alınması, yine huzurda imza örnekleri alınıp daha önce atmış olduğu imza örnekleri de temin edilip suça konu senetler üzerindeki imzaların eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2- Kabule göre de; kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b ve d bendindeki hak yoksunluklarıyla ilgili karar verilip c ve e bentlerindeki hak yoksunluklarıyla ilgili karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11600, Karar No: 2015/568, Tarih: 13.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11600 E.  ,  2015/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/570-2012/749

D

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, elektrik faturaları yoluyla davalı dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyeti de abonenin talebini reddetmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ve 58,68 TL kayıp-kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davalıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairecede benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına,

Esas kararın incelenmesinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18038, Karar No: 2024/9241, Tarih: 31.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18038 E.  ,  2024/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/161 E., 2016/235 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin tutarsız anlatımları dışında somut delil bulunmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, usul ve kanuna aykırı olan mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre, katılan mağdurenin okuduğu okulda temizlik görevlisi olarak görev yapan sanığın, değişik tarihlerde mağdureye sarılıp vücuduna dokunması şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve sanığın konumu, katılan mağdureyle arasındaki yaş farkı ile 5237 sayılı Kanun'un 61/1. maddesinde yedi bent halinde sayılan hususlar nazara alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tespiti gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Sanık aleyhine temyiz olmaması nedeniyle, İlk Derece Mahkemesince yeniden kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'nun 326. maddesi uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı tutulmalıdır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2024. tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/520, Karar No: 2019/5020, Tarih: 05.12.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/520 E.  ,  2019/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili ile davalı-k.davacı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava ile birleşen dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâl ve tescil talebine ilişkin olup mahkemece 23. Hukuk Dairesi'nin 28.06.2013 tarihli 2013/1834 Esas 2013/4515 Karar sayılı bozma ilamına uyularak asıl dava ve birleşen 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/86 Esas sayılı davanın feragat nedeniyle reddine, karşı davacı ...'nın açmış olduğu davanın reddine, karşı davacı davalı ...'in açmış olduğu davanın kabulüne, davacı ...'in açmış olduğu tapu iptâl ve tescil talebiyle ilgili asıl dava dosyası yönünden açılan davasının davalı ... ... ve davalı ... yönünden kabulüne, davacı ...'in .. 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/86 sayılı açmış olduğu tapu iptâl ve tescil davasının kabulüne dair verilen karar, davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı ... ve davalı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici ... asıl ve birleşen davalarda açtığı davalarında davalıların murisleri ile davacı yüklenici arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirdiğini ileri sürerek, kendisine verilmesi gereken bağımsız bölümlerine düşen hissenin tapu kaydının iptâli ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, davalılar ... ve ... savunmalarında davacının edimlerini yerine getirmediğini bir dairenin geç teslim edildiğini diğer dairenin hiç teslim edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiş; karşı davada ise dairelerin zamanında teslim edilmemesi nedeniyle zarara uğradıklarını ileri sürerek, zararın tahsilini talep ve dava etmişlerdir.