muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/112, Karar No: 2020/1046, Tarih: 16.12.2020

Yukarıda açıklanan nedenlerle, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir,…” gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Direnme Kararı:

11. Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2019/82 E., 2019/214 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeler yanında, bozma öncesi kararda da belirtildiği üzere davacının dava dilekçesindeki talebi ile bağlı kalınarak hüküm kurulduğu, davacının dilekçe içeriğinde daha sonra ileri süreceğini beyan ettiği talep yönünden araştırma yapılmasının mümkün olmadığı, kaldı ki söz konusu hususun dava dilekçesinin netice kısmında istenen talepler arasında bulunmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı birleşen davada davacı arsa sahibinin dava dilekçesindeki taleplerine göre, tespit raporunda belirtilen projeye aykırı imalat nedeniyle mahkemece değerlendirme yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

14. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında öncelikle, direnme kararının usulüne uygun olup olmadığı ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

15. Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümler, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

16. HMK’nın 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

17. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

18. Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

18. Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

19. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

20. Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasanın 141/3. maddesi ile bu yönde düzenleme içeren HMK hükümleri, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.

21. Mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında tereddüde yol açacak çelişkiler taşımaması ile mümkündür.

22. Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) somut olay bakımından uygulanmasına devam olunan 429. maddesine göre, bozma kararı üzerine kendiliğinden tarafları duruşmaya davet eden mahkeme tarafları dinledikten sonra Yargıtay bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir.

23. Mahkeme bozma kararına uyduktan sonra bu karardan dönemeyeceği gibi direnme kararı verdikten sonra da ilk karardan farklı bir karar vermesi de mümkün değildir. Gerekçe genişletilebilir ise de verilen hükmün ilk karardan farklı olmaması gerekir.

24. Mahkemece düzenlenecek kısa ve gerekçeli kararlara ilişkin hüküm fıkralarında, Özel Daire bozma kararına hangi açılardan uyulup hangi açılardan uyulmadığının hüküm fıkrasını oluşturacak kalemler yönünden tek tek ve anlaşılır biçimde kaleme alınması, varsa hükmedilen miktarların doğru ve çelişki oluşturmayacak biçimde ortaya konulması; kararın gerekçe bölümünde de bunların nedenlerinin ne olduğu ve bozmanın niçin yerinde bulunmadığı ve dolayısıyla mahkemenin bozulan önceki kararının hangi yönleriyle hukuka uygun olduğunun açıklanması, kararın yargısal denetimi açısından aranan ön koşullardır.

25. Nihayet direnme kararları, yapıları gereği, kanunun hukuka uygunluk denetimi yapmakla görevli kıldığı Yargıtay dairesinin denetimi sonucunda hukuka aykırı bularak, gerekçesini açıklamak suretiyle bozduğu bir yerel mahkeme kararının aslında hukuka uygun bulunduğuna, dolayısıyla bozmanın yerinde olmadığına ilişkin iddiaları içerdiklerinden, o iddiayı yasal ve mantıksal gerekçeleriyle birlikte ortaya koymak zorunda olduğu gibi, direnilen ve uyulan kısımları da kalem kalem net ve birbirine uygun bir biçimde içermelidir. Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.03.2008 tarihli ve 2008/15-278 E., 2008/254 K.; 21.10.2009 tarihli ve 2009/9-397 E., 2009/453 K. ve 07.05.2014 tarihli ve 2013/4-1121 E., 2014/626 K. sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

26. Bu genel açıklamaların ışığında somut olaya gelince, yerel mahkemece, ilk kararda asıl davaya ilişkin olarak;

“1-Asıl dava yönünden konusu kalmadığından esasa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına,

a)Asıl dosya yönünden Harçlar kanunu hükmünce alınması gereken 27,70TL maktu karar harcından peşin alınan 148,50TL nin mahsubu ile 120,8TL nin talep halinde davacı tarafa iadesine,

b)Asıl dosya yönünden davacı tarafça yapılan ilk dava gideri, posta, Keşif, araç ücreti, bilirkişi gideri toplamı 1.844,5TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

c)Asıl dosya yönünden Hüküm tarihinde geçerli avukatlık asgari ücret tarifesi hükmünce ve taktiren 1.500,00TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine…” karar verildiği anlaşılmaktadır.

27. Yerel mahkemece direnme kararında ise;

“1-Asıl dava yönünden konusu kalmadığından esasa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına,

a-Asıl dosya yönünden Harçlar kanunu hükmünce alınması gereken 44,40TL maktu karar harcından peşin alınan 148,50TL nin mahsubu ile 104,10TL nin talep halinde davacı tarafa iadesine,

b-Asıl dosya yönünden davacı tarafça yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına,

c-Asıl dosya yönünden bozma öncesi ve bozma sonrası asıl dosya yönünden davalı tarafça yapılan 46,00TL yargılama giderinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

d-Asıl dosya yönünden kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına yürürlükteki avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca 2.725,00TL maktu vekalet ücreti takdiri ile davacıdan alınarak davalıya verilmesine,…” şeklinde hüküm kurulduğu, direnme kararının gerekçe kısmında da davacının dava açmakta haklı olduğu nazara alınarak davacı lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtildiği hâlde, hüküm kısmında davacı tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama giderinin davacıdan tahsiline ayrıca davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi dikkate alındığında, usulüne uygun bir direnme kararının varlığından söz edilemez.

28. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca usulüne uygun direnme kararından bahsetme imkânı olmadığı ve ön sorunun bulunduğu kabul edilmiştir.

28. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca usulüne uygun direnme kararından bahsetme imkânı olmadığı ve ön sorunun bulunduğu kabul edilmiştir.

29. O hâlde usule uygun olmayan direnme kararının bozulmasına karar verilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcınını yatırana geri verilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliği tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9538, Karar No: 2018/8129, Tarih: 17.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9538 E.  ,  2018/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında ; beraat 2)Sanık ... hakkında: a) defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan beraat b) 2007-2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; mahkumiyet 3)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; 2007-2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verilerek inceleme duruşmasız olarak yapılmıştır.

A) Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesi:

Yapılan yargılamada, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesi:

31.05.2008 tarihinde mükellefiyeti rêsen terkin edilen ... Teknoloji Danışmanlık...Limited Şirketi' nin, hisse devrinin yapıldığı 27.09.2007 tarihinden sonra müdür olması nedeni ile sorumlu olan sanığa, 2007, 2008, 2009, 2010 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini ibraz etmesi için 18/11/2011 tarihinde tebliğat yapılması; vergi dairesine, defter ve belgelerin kendisine devredilmediğinden ibraz edemeyeceğini beyan eden sanığın, mahkemedeki benzer savunmasına karşılık; şirket hisselerini sanığa devreden ...'in, şirket kayıt,belge ve demirbaşlarının da devredildiğini söyleyerek, dosyaya 28 Ekim 2007 tarihli ve “TUTANAK” başlıklı belgeyi sunması; bu belgenin kendisine gösterilerek sorulması üzerine sanığın, belgedeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi; tanık Emre Karaca'nın "...devir işlemi sonrası şirketin tüm mali evraklarını demirbaşlarını ve şirket evraklarının eksiksiz olarak teslim aldıklarına ilişkin yaptıkları sözleşme...hazırlanırken orada şahit olarak bulundum. Zaten sanıklar Şükrü ve Hüseyin taahhüt ve tutanağı kendileri getirdiler” demesi; 19/12/2011 tarih ve VDENR-2011-843/41 vergi tekniği raporunda, şirketin tarh dosyasında 2007 yılında toplam 20 adet faturanın matbaa basım bilgisinin bulunduğunun belirtilmesi nedeniyle, belgelerin varlığının da sabit olduğunun anlaşılması karşısında; suçun sübut bulduğu gözetilerek sanığın mahkûmiyeti yerine isabetsiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik müdafiinin; sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelemesi:

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan 09.01.2012 tarihli Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaasının, sanıklar ... ve ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme; sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilmiş olması; mütalaaya dayanak olan vergi suçu raporundaki tespitlerin de bu yönde olduğunun anlaşılması karşısında; iddianame ile vergi incelemesi ve mütalaa konusu yapılmayan sanıklar Yılmaz ve ... hakkında "2008", sanık ... hakkında "2007" takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından mütalaa yokluğundan davaların düşmesine karar verilmesi yerine açılan davalara devam edilerek sanıklar hakkında yazılı hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii, katılan kurum vekili ve sanık ...' nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

D) Sanıklar ... ve ... hakkında 2007 ve 2008 yıllarında; sanık ... hakkında 2007 ve sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik, sanıklar ..., ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelemesi:

Sanıkların, sahte fatura düzenlemediklerini savunarak suçlamayı kabul etmemeleri; sanıklar ..., ... ve ...'nin savunmalarında Yusuf Oğuz isimli muhasebeci olduğu belirtilen kişiden bahsetmeleri, ancak adı verilen kişinin tanık olarak dinlenmemesi nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkudan uzak şekilde ortaya çıkarılabilmesi için;

Sanıkların, sahte fatura düzenlemediklerini savunarak suçlamayı kabul etmemeleri; sanıklar ..., ... ve ...'nin savunmalarında Yusuf Oğuz isimli muhasebeci olduğu belirtilen kişiden bahsetmeleri, ancak adı verilen kişinin tanık olarak dinlenmemesi nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkudan uzak şekilde ortaya çıkarılabilmesi için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; dosya kapsamında fatura bulunmaması ve faturaların getirtilip duruşmada incelenmemesi karşısında; 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı VUK'nin 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2) Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, Yusuf Oğuz' a ait olduğunu söylemeleri halinde; Yusuf Oğuz' un CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Yusuf Oğuz da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya Yusuf Oğuz' a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, Yusuf Oğuz' a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve Yusuf Oğuz' a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10771, Karar No: 2016/10171, Tarih: 07.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10771 E.  ,  2016/10171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... ili, ... İlçesi, ... köyünde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmada kısıtlı adayının köyde olmadığı, ... Merkez'de olduğu tespit edildiğinden uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9258, Karar No: 2016/8710, Tarih: 11.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9258 E.  ,  2016/8710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK'nın 158/1-d-e-f-j-son, 62, 52, 53 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis, 30.000 TL adli para cezası,

Özel belgede sahtecilik suçundan; TCK'nın 207/1, 62, 53 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... İl Emniyet Müdürlüğünde teknisyen yardımcısı olarak görev yapan sanığın, asıl borçlu olarak kendisinin, müşterek borçlu, müteselsil kefil olarak da katılanın bulunduğu borç senedini, katılanın bilgi ve rızası haricinde tanzim ederek onun yerine de imzalamak suretiyle ... Genel Müdürlüğünden 12.976,74 TL ihtiyaç kredisi kullanarak nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1- Polis Bakım ve Yardım Sandığının, sosyal amaçlı yardımlaşma sandığı olup, ticari amaç taşımadığı, üyesi olan emniyet teşkilatı mensuplarının ihtiyaçlarını karşılama amacını güttüğü, dolayısıyla 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 3. maddesi ve TTK mevzuatı gereğince kredi kullandırmak için kurulmuş banka veya kredi kuruluşu olarak kabul edilemeyeceği gibi Türk Ceza

Kanunun anlamında kamu kurum ve kuruluşu olarak da değerlendirilemeyeceği, kaldı ki aksi düşünülse dahi adı geçen sandığın araç olarak kullanılmadığı ve fakat suçun mağduru konumunda bulunduğu anlaşıldığından sanığın eyleminin TCK'nın 157/1 maddesinde belirtilen dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nın 158/1/d-e-f-j-son maddeleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de; TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.