muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6209, Karar No: 2019/1250, Tarih: 11.02.2019

C) Sanık hakkında “ katılan ...’a yönelik dolandırıcılık” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin sanığın, sanık müdafinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesi:

Katılan ...’un aşamalarda alınan beyanlarında; sanığa ait dairenin tadilatını yapmak amacıyla anlaştıklarını, bu nedenle suç konusu bonoların kendisine ... aracılığıyla getirildiğini söylemesine karşın, bonoların tadilat öncesi ya da sonrası verilip verilmediğinin dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında; sanık, katılan ... ve tanık ... yeniden dinlenerek bu hususun açıklığa kavuşturulması, eylemin önceden doğmuş borca karşılık gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

D) Sanık hakkında “katılan ...’e yönelik resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin sanık ve müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

1- Hükmün gerekçesinde, 21.250 TL bedelli bono üzerinde bulunan imzanın sanığa ait olduğu, sanığın 4000 TL bedelli bonoyu başkasına imza attırmak suretiyle katılana verdiği kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında “sanığın katılan ...’e verdiği 4000 TL ve 21.250 TL bedelli bonoları zincirleme şekilde sahte olarak düzenleyerek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği” belirtilmek suretiyle, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması,

2- a) Belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu göz önüne alınıp, sahte olduğu iddia edilen 25.05.2009 ödeme tarihli 4.000 TL bedelli ve 07.07.2009 ödeme tarihli 21.250 TL bedelli bonoların duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, yasal unsurlarının bulunup bulunmadığının ve aldatma niteliği olup olmadığının kararda tartışılması, bonoların denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulması,

b) Ankara 10. İcra Mahkemesinin 2011/870 Esas sayılı dosyası kapsamında alınan 06.02.2012 tarihli bilirkişi raporu ile Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 13.03.2012 tarihli raporlarında, suç konusu bonolar üzerinde bulunan imzaların sanığa ait olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirilmesine karşın, soruşturma aşamasında alınan 19.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda; 4000 TL bedelli bono üzerindeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olmadığı, 21.250 TL bedelli bonoda ise, “...” yazısı ile borçlu imzasının sanığa ait olduğunun belirtilmesi karşısında; raporlar arasında farklılık bulunması nedeniyle, sanığın, bonoların düzenleme tarihlerine yakın tarihlerde resmi kurumlara verdiği imza ve yazılarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, çelişkiyi giderecek şekilde Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'nden bilirkişi raporu aldırılması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Adli emanetin 2014/894 sırasında kayıtlı bonolar hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Adli emanetin 2014/894 sırasında kayıtlı bonolar hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

E) Sanık hakkında “katılan ...’a yönelik resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin sanık ve müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

1- a) Belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu göz önüne alınıp, sahte olduğu iddia edilen 22.05.2011 düzenleme tarihli 375 TL bedelli 6 adet bononun duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, yasal unsurlarının bulunup bulunmadığının ve aldatma niteliği olup olmadığının kararda tartışılması, bonoların denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulması,

b) Suç konusu bonoların, sanık tarafından başkasına düzenlettirilmek suretiyle tanık ... aracılığıyla katılan ...'a verildiğinin iddia olunması; sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, ...’a katılana verilmek üzere elden para verdiğini, bono düzenlemediğini savunması; 19.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda, bonoların üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olmadığının belirtilmesi karşısında; bono üzerindeki yazı ve imzaların katılan ... ve ...’a ait olup olmadığının tespitine yönelik Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'nden bilirkişi raporu aldırılması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Adli emanetin 2013/14110 ve 2014/894 sırasında kayıtlı bonolar hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

F) Kabule göre de;

1- Katılan ...’a yönelik resmi belgede sahtecilik” suçu yönünden; suça konu belge sayısı ile suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak, TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dolandırıcılık suçları yönünden; TCK’nin 51/1. maddesi uyarınca, yalnız hapis cezalarının ertelenebileceği gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen 80 TL adlî para cezalarının da ertelenmesine karar verilmesi,

F) Kabule göre de;

1- Katılan ...’a yönelik resmi belgede sahtecilik” suçu yönünden; suça konu belge sayısı ile suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak, TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dolandırıcılık suçları yönünden; TCK’nin 51/1. maddesi uyarınca, yalnız hapis cezalarının ertelenebileceği gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen 80 TL adlî para cezalarının da ertelenmesine karar verilmesi,

3- Dolandırıcılık suçları, açığa imzanın kötüye kullanması suçu ve katılan ...’a yönelik resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarihli 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün, ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, adli sicil kaydına göre engel mahkûmiyeti bulunmayıp, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak cezaları ertelenen sanık hakkında, hukuksal durumunun belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, “sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden, hakkında CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafi ile Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun‘un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, “katılan ...’a yönelik resmi belgede sahtecilik” suçu yönünden aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, bu suçla ilgili sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19680, Karar No: 2014/13589, Tarih: 16.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19680 E.  ,  2014/13589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2013/597-2014/215

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalı tarafından yapılan yol çalışması sırasında gerekli önlemlerin alınmaması nedeniyle meydana gelen kazadan hasarlandığını, aracın pert ve piyasa değerinin takriben 12.000,00 TL. olduğunu, davalının olayda kusurlu olduğunu belirterek hasar ve değer kaybının tesbiti ile şimdilik 3.000,00 TL.'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, belirsiz alacak davası açmanın şartlarının bulunmadığını, kaza mahallinde kanalizasyon ve yağmur suyu hatları yapım işinin müteahhit E.Ö. tarafından yapıldığını, müvekkili ile yüklenici arasındaki sözleşmeye göre zarardan yüklenicinin sorumlu olduğunu, müvekkiline husumet düşmediğini, davacı tarafın olay da kusurlu bulunduğunu, hizmet kusuruna dayanılarak açılan davalar da idari yargı mahkemelerinin görevli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın idare mahkemesinde görülmesi gerektiğinden mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. 6702 Sayılı TTK'nun 18. maddesinde (6102 Sayılı YTTK'nun 16. maddesi) kendi kuruluş kanunları gereğince, özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş; aynı yasanın 12/11. maddesinde su, gaz, elektrik dağıtımı, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır. 2560 Sayılı kanun hükümleri uyarınca S.. M.., özel hukuk hükümlerine göre yöneltilen tüzel kişiliği haiz bir kuruluştur. Davalı idarenin gördüğü hizmet bir kamu hizmeti ise de; faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK'nun 18/1 maddesi (YTTK'nun 16. maddesi) anlamında tacir sayılır. Tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevi adli yargının görev alanına girmektedir.

Bu durumda mahkemece, işin esasına girilmesi, taraf delilleri toplanarak hasıl alacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/111, Karar No: 2014/1074, Tarih: 11.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/111 E.  ,  2014/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmaz mera olarak tespit edildiğinden köy ya da ilgili belediye tüzel kişiliğinin davaya dahil edilmesi, bundan sonra davacının dayanmış olduğu tapu kaydının dayanağı olan tescil ilamı ile haritasının onaylı örneği getirtilerek tapu kaydının kapsamının 3402 sayılı Yasa'nın 20'nci maddesi uyarınca haritasına göre belirlenmesi, tapu kaydının taşınmazın temyize konu olan bölümlerini kapsaması halinde ilamda Hazine ve ilgili tüzel kişiliğin taraf olup olmadığı, buna göre ilamın davalıları bağlayıcı yönü olup olmadığı tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli 607 ada 35 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişinin raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen 6482,19 m2 ve 7655,41 m2'lik kısımlarının tespitinin iptaliyle davacı adına tapuya tesciline, (C) harfi ile gösterilen 595199,44 metrekarelik kısmın mera vasfı ile sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22810, Karar No: 2012/4281, Tarih: 12.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/22810 E.  ,  2012/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e, 145.maddeleri gereğince yargılama yapılmak üzere dosyanın görevli Çatalca Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Görevsizlik kararlarının temyiz yeteneği olmayıp itirazı olanaklı kararlardan bulunması nedeniyle sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nun 264/1. maddesi uyarınca sanık ... savunmanı yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8484, Karar No: 2025/2006, Tarih: 17.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8484 E.  ,  2025/2006 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/190 Esas, 2024/190 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 17.04.2024 Tarihli ve 2023/475 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun Osmaniye İlinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Osmaniye Çocuk Mahkemesinin 10.05.2024 Tarihli ve 2024/190 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Gaziantep 2 . Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanunu'nun 5 inci maddesinin c bendi uyarınca verilen bakım tedbirinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 10.12.2023 tarihli, 2023/475 Tedbir Talep sayılı kararında , korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, mahkemece 17.04.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14600, Karar No: 2014/9815, Tarih: 11.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14600 E.  ,  2014/9815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/273361

MAHKEMESİ : Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28.06.2011

NUMARASI : 2010/900 Esas, 2011/535 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kayden 15 yaşını bitirmeyen mağdureyi rızaen okuldan alarak evine götürüp 3-4 saat süreyle mağdurenin ailesini veya yetkili makamları haberdar etmeksizin yanında tuttuğu, bu sırada mağdureden haber alamayan annesinin karakola müracaat ettiği ve sanıktan şikâyetçi olduğu, sanığın ikrarı, mağdurenin olaydan hemen sonra alınan samimi beyanı ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, mevcut haliyle sanığın eyleminin TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7147, Karar No: 2022/13061, Tarih: 22.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/7147 E.  ,  2022/13061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafisi, katılan vekili, Cumhuriyet savcısı

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan da dava açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisi ile Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...’nun söz konusu şirketi diğer sanık ... ile birlikte kurduklarını, ancak muhasebe ve fatura işleri ile sanık ...’in ilgilendiğini, kendisinin gelen ve giden mallarla ilgilendiğini, imza yetkisinin olmadığını, sahte fatura düzenleme hususunda kendisinin bir bilgisinin olmadığını savunması, sanık ...’ın ise; bir şirketinin ve mükellefiyet kaydının olmadığını, 6-7 yıl kadar önce daha önceden tanımadığı iki kişinin gelerek bankada çalıştıklarını söyleyerek krediye ihtiyacı olup olmadığını sorduklarını, kendisinin de ihtiyacı olduğunu söylediğini, kimlik fotokopisini verdiğini, bu kişilerin kendisine bazı belgeler imzalattıklarını, bir daha bu kişileri görmediğini, bir şirketi olmadığı için de sahte fatura düzenlemesinin söz konusu olmadığını, yargılandığı başka bir dosyada kendisini hastaneye gönderdiklerini akıl sağlığının yerinde olmadığını, psikolojik tedavi gördüğünü, Ege Üniversitesi Psikiyatri Bölümünde kaydının olduğunu beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından,

1) Sanık ... hakkında; TCK'nin 32. maddesi uyarınca suç tarihinde işlediği sahte fatura düzenleme ve kullanma fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Her iki sanık hakkında; fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olmadığının anlaşılması halinde;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

3) Suçların sübutu halinde; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi