muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/712, Karar No: 2018/2363, Tarih: 16.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/712 E.  ,  2018/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

S.S. ÇOCUK : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : 1- Katılan ...'a karşı eylemi nedeniyle; TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1, 63, 51. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası (erteli),

2- Katılan ...'a karşı eylemi nedeniyle; TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29/1, 31/3, 62/1, 63, 51. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası (erteli),

3- Katılan ...'a karşı hakaret suçundan; CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraat,

4- Katılan ...'a karşı hakaret suçundan; CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ...'un yaşı nazara alınmadan yargılamanın CMK.nun 185. maddesi uyarınca kapalı yerine açık yapılması telafisi mümkün olmayan hata olarak kabul edilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'un, ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile katılan ... Oluş'u yaralama eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun

şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçunun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suça sürüklenen çocuk ...'un, ... ve...a hakaret suçları ile ilgili olarak elde edilen deliller mahkumiyete yeterli nitelik ve derecede bulunmadığından beraate karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Suça sürüklenen çocuk ...'un, Haluk Selim ve Enes'e yönelik hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Suça sürüklenen çocuk ...'un, mağdur ... Oluş'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Oluşa, dosya içeriğine, mevcut delillere göre; olay günü mağdur ...'in telefonla mesaj atması üzerine, olay yerine suça sürüklenen çocuk ... ile ağabeyi Mustafa'nın geldiği, mağdur ...'in suça sürüklenen çocuk ...'e kafa attığı, Mustafa'nın da Enes ile kavga etmeye başladıkları, suça sürüklenen çocuk ...'in, yanında bulunan bıçak ile mağdur ...'e saldırıp göğüs, sırt ve kafa bölgesinden bıçakla yaraladığı, Haluk'un yere düşmesine rağmen kendisine bıçak ile vurmaya devam ettiği, çevrede bulunanların araya girmesi nedeniyle eylemine son verdiği, mağdur ...'in yerde yatan mağdur ...'in yanına gittiği sırada bu kez suça sürüklenen çocuk ...'in, Enes'e saldırıp kendisini bıçakla sağ kol, sırt ve yüz bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde toplam 6 bıçak darbesi ile yaraladığı olayda;

a) Hedef alınan vücut bölgesi, kullanılan aletin elverişliliği, yaranın yeri ile oluşa göre kastın bölünmesini gerektiren neden bulunmaması hususları birlikte dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk ...'in, mağdur ...'e yönelik ortaya çıkan kastının da öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Mağdur ...'in, suça sürüklenen çocuk ...'e kafa atıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralama eylemi nedeniyle 1/4'den 3/4'e kadar indirim öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda bir ceza indirimi yerine, yazılı şekilde 1/2 oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

c) Suça sürüklenen çocuk ...'in, bıçakla mağdur ...'i sol sırt, sağ ön parastermal 4. İnterkostal aralıktaki bölgesinden hemotaraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olan olayda, 5237 sayılı Yasanın 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine yazılı şekilde hiç isabet olmayan olaylara uygulanma olanağı olan 9 yıl olarak eksik ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları üzerine incelenen hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 16/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8500, Karar No: 2024/1220, Tarih: 14.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/8500 E.  ,  2024/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/140 E., 2015/282 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2015 tarihli, 2015/140 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdurenin soruşturma aşamasındaki olaya ilişkin detaylı beyanı, tanık Yağmur’un beyanı ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2015 tarihli, 2015/140 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/5704, Karar No: 2016/6283, Tarih: 30.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5704 E.  ,  2016/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1– ... İletişim isimli işyeri yetkilisi olan sanığın müşteki adına sahte GSM abonelik sözleşmeleri düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın ... İletişim'in alt bayii olduğunu, suça konu GSM abonelik sözleşmesinin ... İletişim yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından,... İletişim'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ... İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların... İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve abonelik sözleşme kayıtlarının bilgisayar üzerinden kod numarası yazılarak oluşturulduğunun anlaşılmasına göre, dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiğinin suçun işlendiği yeri saptama bakımından önem arzettiği gözetilerek, ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'den bilgi işlem kayıtlarına göre sözleşmenin hangi bayiye ait bilgisayarda yapılmış olduğunun mevcut log kayıtlarından anlaşılması mümkün ise bunun tespit edilmesi talep edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2– Kabule göre de; a) Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

b- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

b- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7383, Karar No: 2025/532, Tarih: 21.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2023/7383 E.  ,  2025/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 28.11.2022 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin temiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle sanığın hazırlık aşamasındaki beyanını baskı ve zor altında verdiğine, dosya kapsamında katılan mağdure beyanı dışında hiçbir somut delilin bulunmadığına, olayın intikalindeki gecikme de gözetilerek eksik inceleme ile verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1.maddesi uyarınca İstanbul 12.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7390, Karar No: 2011/7139, Tarih: 06.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/7390 E.  ,  2011/7139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...'in 5237 sayılı TCK.nun 125/1.maddesi uyarınca 90 gün adli para, 125/4.maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılarak 105 gün adli para, 62/1.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 87 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52/2.maddesi gereğince 1.740.00 yeni Türk Lirası adli para cezasına çevrilmesine dair DOĞANHİSAR Sulh Ceza Mahkemesinin 13/11/2008 tarihli ve 20087/89-220 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08.12.2010 gün ve 2010/13879-72709 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2011 gün ve 2010/327635 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Kayden 13.02.1989 doğumlu olup, suçun işlendiği 28.10.2006 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı TCK.nun 31/3.maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2-Sanık hakkında sonuç olarak 1.740.00 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 28.10.2006 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı TCK.nun 52/2.maddesi uyarınca beş gün adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde,

İsabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... hakkında, hakaret suçundan kurulan kesin hükme yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu sırada, Doğanhisar Sulh Ceza Mahkemesinin, 2008/89 esas sayılı asıl dava dosyasının, temyiz incelemesi için Dairemizde bulunduğunun anlaşılması üzerine incelenmesi sonucu, sanık müdafiinin hakaret suçundan kurulan hükmü de temyiz ettiği ve Dairemizin 30.03.2011 gün 2010/24738, 2011/6591 sayılı ilamı ile hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu şekilde olağan yasa yolu sürecinin tamamlandığı, dosyada mevcut nüfus kaydından da, sanığın doğum tarihinin 13.02.1989 olduğu belirlenmekle;

1- (2) no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

Hakaret suçundan kurulan hükümde, temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uygulama yapıldığına ilişkin bir ifadeye yer verilmeyip, “suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri” şeklinde gerekçe gösterilmesi ve takdire dayanıldığının da belirtilmesi karşısında, mahkemece belirlenen cezanın, uygulama maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının kullanılması kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğinden, Doğanhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2008 gün ve 2008/89-220 sayılı kararına yönelik (2) no'lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2- (1) no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;

Fiili işlediği sırada 15 yaşını bitirip, 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında hükmolunan cezada, TCK.'nın 31.maddesinin 3.fıkrası uyarınca indirim yapılmaması nedeniyle (1) no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DOĞANHİSAR) Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 13.11.2008 gün ve 2008/89-220 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, hakaret suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 125/1.maddesi uyarınca ve mahkemenin takdiri gözetilerek adli para cezasında gün sayısının 90 gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı maddenin 4.fıkrası uyarınca yapılan artırım ile 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, belirlenen gün sayısı üzerinden aynı yasanın 31. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1/3 oranında indirim yapılarak 70 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.'nın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 58 gün olarak belirlenmesine, bulunan bu sonuç gün sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL nin çarpılması suretiyle sanığın 1,160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 06.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12335, Karar No: 2018/5218, Tarih: 26.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12335 E.  ,  2018/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın, bizzat kendisine yapılan icra emrinin tebliğinden hemen 7 gün sonra üzerindeki kayıtlı taşınmazını kardeşine satması ve savunmasında kardeşinden para almadığını da ikrar etmesi karşısında, satışın muvazaalı olup olmadığı hususunda yapılacak başka bir araştırma kalmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7854, Karar No: 2016/8024, Tarih: 28.09.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7854 E.  ,  2016/8024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, mahkemenin görevsizliğine dair Küçekçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2015 tarihli ve 2014/384 Esas, 2015/372 sayılı kararını müteakip ... 1. Çocuk Mahkemesinin 29/09/2015 tarihli ve 2015/880 Esas, 2015/617 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 06/10/2015 tarihli ve 2015/812 Değişik İş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; "T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir mercii önüne çıkarılamaz", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluş, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir", 5395 Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesindeki" (1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanunun geçici 1, 2, ve 3. maddelerinde" (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte on sekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu kanun