muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26411, Karar No: 2018/10736, Tarih: 15.11.2018

1-Davacı, devre mülk sözleşmesinde belirtilen taşınmazın tapuda devrinin yapılmaması, halen inşaat halinde bulunması nedeniyle ödediği bedelin iadesi ve cezai şart istemiyle eldeki davayı açmış, davalı ise davalının dilekçesinde belirtilen bedeli ödemediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir. Söz konusu dava dosyasının incelemesinde; davacının ödeme olarak davalı tarafından dava dışı-aralarında organik bağ olduğu belirtilen-Kuş Cenneti şirketine her biri 10.000,00-TL bedelli iki ayrı dekonta dayanmış, davalı tarafından söz konusu bedellerin davacı tarafından yapılan ödemelere ilişkin olmadığı beyan edilmiştir. Söz konusu dekontlar incelendiğinde hangi sözleşme kapsamında kimin tarafından yapılan ödemelere ilişkin olduğu açıklanmadığı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece, davacının dile getirdiği ödemeye ilişkin 10.000,00-TL tahsilat dekontlarının araştırılarak davacı tarafından yapılan ödemelere ve sözleşmelere ilişkin olup olmadığı, ilgili deliller toplandıktan sonra gerek görüldüğü takdirde de konusunda uzman bilirkişi ya da heyetinden bu hususta rapor da alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Uyuşmazlık, taraflar arasında yapılan devremülk satış sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Ancak taraflar arasında düzenlenen devremülk satış sözleşmesinin tapuda resmi şekil şartına tabi olmasına rağmen devre mülke konu taşınmazın tapuda devredilmesi şekil şartına uyulmadığından geçersiz olduğu ve geçersiz sözleşme nedeniyle de davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda geçersiz satış sözleşmesi nedeniyle taraflar yalnızca aldıklarını iade ile yükümlüdür. Davacı geçersiz sözleşmeye dayalı olarak cezai şart ve sair taleplerde bulunamaz. Mahkemece, cezai şart talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle bu talep yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma sebeplerine göre davalının sair temyiz sebeplerinin incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28332, Karar No: 2014/13285, Tarih: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28332 E.  ,  2014/13285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2012/1044-2013/618

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.05.2014 günü temyiz eden davalı idare vekili Av. B.. Ö..'ın yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, tapulama çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz üzerinde yer alan ve davacı tarafından yetiştirildiği Nizip Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kesinleşen 2008/120-2011/123 sayılı kararı ile tespit edilen ağaçların, Karkamış Barajının göl suları altında kalması nedeniyle, ağaç bedelinin tahsili için işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme esas alınan 21.02.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporu karar vermeye elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, davaya konu teşkil eden 4-5 yaşındaki 250 adet erik ve 500 adet kayısı ağacının kapama karışık meyve bahçesi teşkil ettiği kabul edilerek ağaç bedelleri tespit edilmiş ise de 4-5 yaşındaki erik ve kayısı ağaçlarının yaşları itibariyle verim durumu ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları ile üretim masrafları İlçe Tarım Müdürlüğü’nden ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulup bu verilere göre ikinci bilirkişi kurulu raporundaki dikim aralığı esas alınıp söz konusu ağaçların sayısına göre kısmen kapama erik kısmen de kapama kayısı bahçesi olarak kabul edilmesi suretiyle bulunacak değerinden, taşınmazın sulu tarım arazisi olarak munavebe ürünlerinden bağday, pamuk ve mısıra göre bu ürünlerin verim durumları dava tarihi itibariyle hasat dönemindeki toptan kg satış fiyatları ve üretim masrafları getirtilerek bulunacak zemin değeri indirilerek ağaç bedellerinin tespiti için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, bilirkişi raporu alınıp sonunca göre karar verilmesi, gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24024, Karar No: 2022/4993, Tarih: 16.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24024 E.  ,  2022/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 21.06.2021 tarih ve 2021/İHK-19289 sayılı itirazın reddine dair verilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... tarafından sunulan 05.01.2022 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6572, Karar No: 2014/27141, Tarih: 18.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/6572 E.  ,  2014/27141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2010/690-2012/898

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenlikte 15.03.1983 tarihinde laboratuar teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, 13.07.2010 tarihinde iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle fesh ettiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı tutmak kaydıyla, 3000,00 TL kıdem tazminatı, 1000,00 TL UBGT ücreti, 4000,00 TL yıllık izin ücreti, 250,00 TL hafta tatili ücreti, 5000,00 TL fazla mesai ücreti, 1000,00 TL Haziran 2010 ücreti, 400,00 TL Temmuz/2010 yılından on günlük ücret alacaklarının fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zaman aşımına uğradığını, kıdem tazminatı miktarının fahiş olduğunu, senelik izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili henüz bilirkişi raporu alınmadan davanın başında 29.07.2010 tarihinde harcını yatırarak yıllık izin alacağını 5000 TL arttırmak suretiyle yıllık izin ücreti ve diğer alacaklar yönünden davasını ıslah etmiştir.Mahkemece davacının ıslah dilekçesi dikkate alınmadan dava dilekçesindeki miktar kadar izin ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12206, Karar No: 2023/1647, Tarih: 22.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12206 E.  ,  2023/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Sakarya ili, ... ilçesi, ... ... Mahallesi 699 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.01.2019 tarihli ve 2018/98 Esas, 2019/21 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelden acele el koyma dosyasında ödenen 14.846,50 TL ile ilk karar sonrası ödenen 37.439,00 TL fark bedel toplamı 52.285,50 TL'nin mahsubu ile oluşan fark 25.994,29 TL’nin üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 22.01.2019 tarihli ve 2018/98 Esas, 2019/21 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.07.2019 tarihli ve 2019/735 Esas, 2019/1493 Karar sayılı kararıyla; davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.07.2019 tarihli ve 2019/735 Esas, 2019/1493 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.07.2019 tarihli ve 2019/735 Esas, 2019/1493 Karar sayılı kararıyla; davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.07.2019 tarihli ve 2019/735 Esas, 2019/1493 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz ilamıyla; Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/98 Esas, 2019/21 Karar sayılı kararının incelenmesinde, arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... ... Mahallesi, 699 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Dairemize aynı bölgeden intikal eden Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/1416 Esas ve 2016/495 Karar sayılı dava dosyasında aynı kamulaştırma kapsamında aynı mahallede bulunan ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama sitesinden edinilen bilgilere göre dava konusu taşınmaza yaklaşık 200 metre mesafede olan ve dava konusu taşınmaz ile benzer özellikteki 2218 parsel sayılı taşınmaza Ekim 2015 değerlendirme tarihi itibarıyla 74,56 TL/m² bedel belirlenmiş ve bu bedel Dairemizce de uygun görülmüştür.Bu durumda dava konusu taşınmazın konumu ve özellikleri dikkate alındığında dava konusu taşınmazın metrekare bedelini Mart 2016 değerlendirme tarihi itibariyle 121,27-TL/m² belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı görülmemiştir. Bu nedenle dosyanın bilirkişilere tevdi edilerek aradan geçen süre gözönüne alındığında yukarıda belirtilen miktardan ayrılma nedeni hususunda ek rapor alınması gerekirken yetersiz rapora göre hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

3. Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli 31317 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik 2942 sayılı Kanun'un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak; davanın kabulü ile kamulaştırma bedelinin tespitine ve kesinleşme beklenmeksizin davalıya nemalarıyla birlikte derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozmaya uyulmasına karar verildiği halde bozma sonrası m² birim bedelini 74,56 TL belirleyen bilirkişi raporlarından ayrılarak bozma öncesi m² birim fiyatı olan 121,27 TL’nin esas alınmasının hatalı olduğunu, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmeyerek kazanılmış hakkının ihlal edildiğini, dava konusu 699 parsel sayılı taşınmaz yenileme çalışmaları sonrası 133 ada 29 parsel numarasını almasına rağmen eski parsel numarası üzerinden karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Dava konusu taşınmaza bitişik olan ... ... Mahallesi 700 parsel sayılı taşınmaza aynı değerlendirme tarihi olan 09.03.2016 tarihi itibarıyla 121,27 TL/m² değer biçildiği ve Dairemizin 2020/1111 Esas ve 2020/11553 Karar sayılı ilamı ile onandığı, dava konusu taşınmaza çok daha yakın mesafede bulunan ve aynı özellikleri taşıyan bu parsel için kesinleşen bedel nazara alınarak daha uzak mesafede bulunan ve 15.10.2015 değerlendirme tarihi itibarıyla değeri belirlenen 2218 parselin emsal alınmaması yerinde görülmüş ve tescil hükmü tapuda infaz edilerek dava konusu 699 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılan kısmı Hazine adına tescil edilmiş olduğundan usul ekonomisi uyarınca bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

4. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5276, Karar No: 2018/610, Tarih: 23.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5276 E.  ,  2018/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetin dayanağını oluşturan icra takip dosyasında, borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edilip takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26566, Karar No: 2015/9222, Tarih: 27.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26566 E.  ,  2015/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2014/52-2014/402

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz belediye yazısı ve sair belgelere göre arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın tapu kaydı üzerinde bulunan irtifak şerhinin, taşınmazın değerine olan olumsuz etki ve oran, araştırılıp belirlenen bedelden düşülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Taşınmazın tapu kaydı üzerinde bulunan ipotek şerhi hükmedilen bedele yansıtılması gerekirken ödemeyi geciktirecek surette yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.