muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3614, Karar No: 2016/1921, Tarih: 23.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/3614 E.  ,  2016/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/09/2014 tarih ve 2013/478-2014/230 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/02/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalı ... vekili Av. ..., diğer davalı ... vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ...'ın, davalı limited şirketin ortakları olduklarını, ...'ın aynı zamanda şirketin müdürü olduğunu, davalı şirketin tasfiyesi için açılmış davaların bulunduğunu, şirket müdürü de olan ...'ın şirketi kötü yönettiğini, şirketin içini boşaltmaya ve müvekkilinden mal kaçırmaya çalıştığını, bu kapsamda şirketin belli başlı tek malvarlığı olan taşınmaz hissesini, muvazaalı bir biçimde diğer davalıya devrettiğini ileri sürerek, muvazaa nedeniyle davalı ...'a devredilen taşınmaz hissesinin tapu kaydının iptaline ve davalı şirket adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, müvekkilinin diğer davalı şirket ile ticari bir ilişkisi olmadığı gibi şirket yetkilisini de önceden tanımadığını, bedelini ödeyerek taşınmazı satın aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin yetkilisi olan dava dışı ... tarafından, şirketin varlığını sürdürebilmesi için hayati önemi haiz tek taşınmazın, ortaklar kurulu kararı alınmaksızın diğer davalıya satıldığı, bu sebeple devrin geçersiz bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacının da ortağı davalı limited şirkete ait tek malvarlığı olan taşınmazın diğer davalıya muvazaalı olarak satıldığı iddiasıyla taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı şirket adına tescili istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, şirketin varlığı için hayati önemi haiz tek taşınmazın, ortaklar kurulu kararı alınmaksızın diğer davalıya satıldığı ve bu devrin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-Dava, davacının da ortağı davalı limited şirkete ait tek malvarlığı olan taşınmazın diğer davalıya muvazaalı olarak satıldığı iddiasıyla taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı şirket adına tescili istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, şirketin varlığı için hayati önemi haiz tek taşınmazın, ortaklar kurulu kararı alınmaksızın diğer davalıya satıldığı ve bu devrin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Limited şirket müdürlerinin temsil yetkisinin kapsamı, somut olaya uygulanması gereken mülga 6762 sayılı TTK'nın 542. maddesi yollaması ile aynı Yasa'nın 321. maddesinde belirlenmiştir. Bu maddede, temsile yetkili olanların şirketin maksat ve konusuna dahil olan her nevi işleri ve hukuki muameleleri şirket adına yapmak ve şirket unvanını kullanmak hakkını haiz oldukları belirtilmiştir. Davalı şirketin anasözleşmesinin “..." başlığını taşıyan 3. maddesinde, şirketin konusu ile ilgili taşınmaz mal alımı ve satımı yapılabileceği belirtilmiştir. Açıklanan yasa hükümlerine ve şirket anasözleşmesine göre, kural olarak şirketi temsile yetkili müdürün şirkete ait bir malvarlığı üzerinde tasarrufta bulunabileceğinin kabulü gerekir. Ancak bu malvarlığının, şirketin sahip olduğu tek malvarlığı olduğunun ve şirketin varlığını sürdürebilmesi için hayati önemi haiz bulunduğunun belirlenmesi halinde bu kez, anılan devir yönündeki taahhüdün geçerli olabilmesi için ortaklar kurulundan karar alınması gerekmektedir. Esasen açıklanan husus mahkemece kabul edilmiş ise de bu çerçevede hüküm kurmaya yeterli derecede araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Zira, davalı şirket adına başka bir malvarlığı bulunup bulunmadığı araştırılmadığı gibi dava konusu taşınmazın, şirketin varlığını sürdürmesi için hayati önemi haiz olup olmadığı yönünde de denetime elverişli bir inceleme yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece, davalı şirketin tüm malvarlığının araştırılması ve gerekirse bir bilirkişi heyeti oluşturularak şirket kayıtları üzerinde de inceleme yaptırılması suretiyle dava konusu taşınmazın, davacı şirketin sahip olduğu tek malvarlığı olup olmadığının ve şirketin varlığını sürdürebilmesi için hayati önemi haiz bulunup bulunmadığının denetime açık olacak bir biçimde tespit ettirilmesi ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 23/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1625, Karar No: 2025/2407, Tarih: 06.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/1625 E.  ,  2025/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2539 E., 2023/1724 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan; Şebinkarahisar Kalesindeki eylemler yönünden 2863 sayılı Kanun 74/1, TCK 62 maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmiş, Sarıyer Köyündeki eylemler yönünden 2863 sayılı Kanun 74/1-2. cümle, TCK'nın 62. Maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmiş, sanıkların istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1. maddesi gereğince; Sanıklar hakkında kurulan Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.09.2021 tarihli 2014/266 esas ve 2021/211 karar sayılı hükmün tamamen kaldırılmasına,1-Sanıklar ..., ... ve ...'nin 05.12.2013 ve 31.12.2013 tarihinde Sarıyer köyü ... mevkinde işledikleri iddia edilen kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçundan kamu davası açılmış ise de, sanıklara atılı kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunu işlediklerinin sabit olmaması nedeni ile sanıkların CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine, 2-Sanıklar ..., ..., ... ve ...'nun 26.01.2014 tarihinde Şebinkarahisar Kalesi'nde işledikleri iddia edilen kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yapma suçundan kamu davası açılmış ise de, sanıklara atılı kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunu işlediklerinin sabit olmaması nedeni ile sanıkların CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; İki farklı yere ilişkin iki farklı dosya açılması gerektiğine, Sarıyer köyünde yapılan kazı faaliyetlerinden dolayı tüm sanıkların mahkum edilmesi gerektiğine, Şebinkarahisar Kalesinde yapılan kazı nedeniyle sanıkların cezalandırılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Şebinkarahisar Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07.01.2014 tarih ve 2014/3 D.İş sayılı kararıyla 3 ay süreyle CMK 135. maddesi uyarınca iletişimin dinlenilmesi, kayda alınması, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararı alındığı, 26.01.2014 tarihinde sanıkların Şebinkarahisar Kalesi'nde kazı yaptıkları yönünde şüphelenen kolluk kuvvetlerinin kontrol amacıyla gittikleri ve kaleye çıkan yolda 28 DE 274 plakalı araç içinde ...'ı tespit ettikleri, yanına gidip kimlik kontrolü yapıp ayrıldıktan sonra sanık ...'ın ...'i araması ve "Büyük sıkıntı var çıkın." demesi, yine taraflar arasındaki konuşmalarda sıklıkla kazma, kürek şeklinde kelimelerin geçmesi, her sabah genellikle 09:00 sıralarında birbirlerini arayıp kazıya geç kaldıklarını ve acele etmeleri gerektiğini söylemeleri dikkate alındığında, kazılarda ... ve ...'ın genellikle gözcülük yaptıkları, diğer sanıklar Necmettin ve ...'in ise kazı yaptıkları CMK 135. maddesi uyarınca dinlenen iletişim kayıtlarıyla sabit görülmüştür. Yine 05.12.2013 tarihinde Sarıyer köyü ... mevkiinde kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yapıldığı ihbarı üzerine bölgeye kolluk kuvvetlerinin sevk edildiği, kolluk kuvvetlerinin yol kenarında ...'ı beklerken buldukları, bu esnada oradan geçmekte olan 28 DE 274 plakalı aracın durdurulduğu ve içinde ..., ... ve Necmettin'in bulunduğunun tespit edildiği, araçtaki sanıklara ...'ı tanıyıp tanımadıklarının sorulduğu ve sanıkların tanımadıklarını söyledikleri, oysa ki ... ve ...'ın kardeş oldukları ve birbirlerini tanıdıklarını gizlemek istemelerinin makul bir sebebinin bulunmadığı, yine aynı yerde 31.12.2013 tarihinde kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk kuvvetlerinin bölgeye sevk edildiği, kolluk kuvvetlerinin gelmesi üzerine sanıkların apar topar kaçtıkları, ancak olay yerinde balyoz, kazma, kürek, sanık ...'in cep telefonu ve Necmettin adına İnegöl Devlet Hastanesi tarafından düzenlenmiş olan reçete kağıtların bulunması, Şebinkarahisar ilçesinin Giresun il merkezine dahi 2.5 saat uzaklıkta ve oldukça dağlık bir bölge olması, bölgede yaşayanların dahi çoğu yerleşim yerini bilmemesi sebepleriyle sanık ...'in reçete kağıtları ve cep telefonunun kazı bölgesinde bulunmasının bölgenin yapısı itibariyle kazı yapan kişilerden olduğunu ispatladığı, nitekim cep telefonu kolluk kuvvetlerince bulunduktan sadece birkaç dakika sonra ...'in Necmettin'i araması ve telefona kolluk kuvvetlerinin çıkması üzerine bir konuşma yapmadan kapatmasının da sanıkların birlikte hareket ettiklerini ispatladığı kanaatine varılmış, kaldı ki Necmettin'in 09.01.2014 tarihinde ... ile olan telefon konuşmasında "Oğlum biz yakalandık, bütün malzemeleri aldılar, benim cep telefonu gitti, elbiseler hepsi gitti, mahkemeye falan çıkmadık, kaçtık biz

...'in Necmettin'i araması ve telefona kolluk kuvvetlerinin çıkması üzerine bir konuşma yapmadan kapatmasının da sanıkların birlikte hareket ettiklerini ispatladığı kanaatine varılmış, kaldı ki Necmettin'in 09.01.2014 tarihinde ... ile olan telefon konuşmasında "Oğlum biz yakalandık, bütün malzemeleri aldılar, benim cep telefonu gitti, elbiseler hepsi gitti, mahkemeye falan çıkmadık, kaçtık biz." şeklindeki konuşma da kazıyı yapanların sanıklar olduğunu, sanıkların 05.12.2013 ile 31.12.2013 tarihleri arasında Sarıyer köyü ... mevkiinde, bu tarihten sonra ise Şebinkarahisar Kalesi'nde kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yaptıkları, bu hususların gerek sanıklar arasındaki iletişimin tespiti tutanakları, gerekse 31/12/2013 tarihide kazı yapılan bölgede sanık ...'in cep telefonu ve reçete kağıdının bulunması ile sabit olduğu, ... ve ...'ın kazılar esnasında genellikle gözcülük yaptıkları, ancak kazıların sıklığı, kazı alanına yakınlıkları, sürekli olarak gelen giden olduğu yönünde ...'i ya da Necmettin'i arayıp bilgi vermeleri hususları dikkate alındığında suça katılma sıfatlarının iştirak olduğu anlaşılmış ve sanıklar hakkında her iki eylem yönünden mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; Sanıklar ..., ... ve ...'nin 05.12.2013, 31.12.2013 tarihlerinde Sarıyer köyü ... mevkinde ve 26.01.2014 tarihlerinde Şebinkarahisar Kalesi'nde yaptıkları iddia edilen kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Ceza Dairelerinin yerleşik uygulamalarına göre, ceza hukukunun genel prensiplerinden olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca bir suçtan cezalandırılmanın temel koşulunun, suçun kuşkuya yer verilmeyecek şekilde ispat edilmesine bağlı olduğunu, kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddiaların sanık/ların aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, yine ceza mahkumiyetinin yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan olası kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanması ve bu ispatın hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olması gerektiği, yüksek de olsa bir olasılığa dayalı olarak sanık/ların cezalandırılmasının ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaştırmayacağı, ceza yargılamasında mahkumiyetin büyük veya küçük olasılığa değil her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmasının şart olduğu, bu açıklamalar ışığında somut olayın incelenmesinde; sanıklar ..., ... ve ...'nin aşamalarda alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmedikleri, 05.12.2013 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağına göre, kazı yapıldığı iddia edilen bölgedeki kazıların yeni yapılmadığının belirtildiği, 28.01.2014 tarihli kolluk araştırma tutanağında, 26.01.2014 tarihinde kale bölgesinde sanık ...'ın araç içerisinde bulunduğunun görüldüğü, kale civarında yapılan kazılar nedeniyle çeşitli tarihlerde zaman zaman kale civarında yapılan incelemelerde bir kısım kazı alanı olduğunun tespit edildiği ve bu kazıları sanıklar tarafından yapılmış olabileceğinin değerlendirildiği şeklinde yoruma dayalı tespit ile maddi bulgularla desteklenmeyen içeriğine farklı anlamlar yüklenebilecek telefon tape kayıtlarının tek başına bir delil olmayacağı yönünde yerleşik Yargıtay kararları da dikkate alındığında, sanıkların suçlamayı kabul etmeyen savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanıklar ..., ... ve ...'nin atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile sanıkların CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Sanık ...'nun 26.01.2014 tarihinde Şebinkarahisar Kalesi'nde yaptığı iddia edilen kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde; sanık ...'nun 26.01

..., ... ve ...'nin atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile sanıkların CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Sanık ...'nun 26.01.2014 tarihinde Şebinkarahisar Kalesi'nde yaptığı iddia edilen kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde; sanık ...'nun 26.01.2014 tarihinde Şebinkarahisar Kalesi'nde kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yaptığı iddiası karşısında, sanığın aşamalarda alınan savunmasında suçlamayı kabul etmediği, 28.01.2014 tarihli kolluk araştırma tutanağında, 26.01.2014 tarihinde kale bölgesinde sanık ...'ın araç içerisinde bulunduğunun görüldüğü, kale civarında yapılan kazılar nedeniyle çeşitli tarihlerde zaman zaman kale civarında yapılan incelemelerde bir kısım kazı alanı olduğunun tespit edildiği ve bu kazıları sanığın da içerisinde bulunduğu sanıklar tarafından yapılmış olabileceğinin değerlendirildiği şeklinde yoruma dayalı tespit ile maddi bulgularla desteklenmeyen içeriğine farklı anlamlar yüklenebilecek telefon tape kayıtlarının tek başına bir delil olmayacağı yönünde yerleşik Yargıtay kararları da dikkate alındığında, sanığın suçlamayı kabul etmeyen savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanık ...'nun 26.01.2014 tarihinde Şebinkarahisar Kalesi'nde kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yapmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9837, Karar No: 2015/11222, Tarih: 01.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9837 E.  ,  2015/11222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda tefhim olunup 03.04.2013 tarihinde usulüne tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden geçtikten sonra 26.04.2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının sanık lehine hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın zararı karşılanmadığından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki 2 no’lu bozma düşüncesine katılınmamıştır. Ancak;

1- Sanığın suç tarihine yakın bir tarihte doğum yaptığını belirterek İnegöl ilçesine hiç gitmediğini savunması ve nüfus kaydına göre de 30.11.2011 tarihinde doğum yaptığının anlaşılması, suç tarihinde sanığı canlı olarak görmediği anlaşılan katılanın 28.02.2013 tarihli celsede alınan beyanında sanığın kamera kaydındaki bayana benzediğini ve o kişi olabileceğini beyan ederek kesin bir teşhiste bulunmaması karşısında, suç tarihine ait kamera kayıtları konusunda uzman bir bilirkişiye gönderilip kamera kayıtlarındaki kişinin sanık olup olmadığı konusunda rapor alınması, sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefonu numarası tespit edilerek baz istasyonlarını gösteren HTS dökümü getirtilip suç tarihinde İnegöl’e gelip gelmediği tespit edildikten sonra

sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanığın katılanın bebek arabasına astığı çantayı mağaza içerisinde çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1 maddesine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b) 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 9,75 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15802, Karar No: 2017/3195, Tarih: 18.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/15802 E.  ,  2017/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan ... A.Ş. bakımından davanın husumet nedeniyle reddine, 190.000,00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi, davalılardan ....vekilince duruşmalı, Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Genel Müd. vekilince de duruşmasız olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11/04/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı .... vekili Av..... ile Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Gen. Müd. vekili Av.... geldiler. Davacılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan gün de Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... A.Ş. açısından davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar açısından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü olan.... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile....Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ....'ne devredildiği anlaşılmaktadır.