muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2555, Karar No: 2010/3752, Tarih: 01.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2555 E.  ,  2010/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARACASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 24/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları İ. tarafından dava konusu 61 parsel sayılı taşınmazını kız çocuklarından mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak davalı gelinine satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedeli karşılığı satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, miras bırakan İ.’in kayden maliki olduğu 61 parsel sayılı taşınmazını 14.11.2001 tarihinde satış suretiyle davalı gelini Z.’e temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere,uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı dava konusu taşınmazın murisle birlikte yurt dışında çalıştıkları sırada kazandığı paralarla satın alındığını savunmuştur. Davalının bu savunmasının inançlı işleme dayalı olduğu gözetildiğinde ispatı ancak yazılı delil ile mümkündür. Davalı bu savunmasını yazılı delil ile ispat edememiştir. Öte yandan, miras bırakanın aynı zamanda davalının kocası olan oğluna yapmış olduğu taşınmaz temlikleri nedeniyle Karacasu Asliye Hukuk Mahkemesinde 2007/105 esas sayılı dava açıldığı, davada muris muvazaası hukuksal nedenine dayanıldığı görülmektedir. Bu durumda miras bırakanın muvazaalı temlikler yapma eğiliminde olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilke ve olgularla birlikte davalının savunmasını ispat edemediği dikkate alındığında davalıya yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5035, Karar No: 2016/9021, Tarih: 06.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5035 E.  ,  2016/9021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2010 yılında evlendiklerini, bu evlilikten ...simli çocukları olduğunu, davalının müşterek haneden ayrılarak yurt dışında yaşamaya başladığını, davalının davacıyı arayıp sormadığını, davacının ve müşterek çocuğun infak ve iaşesi ile masraflarını karşılamadığını, davalının İsviçreden emekli aylığı aldığını, bu nedenle davacı için 500,00 TL, müşterek çocuk için 500 TL olmak üzere toplam 1.000 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davalının davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu, davacı kadının ve müşterek çocuğun maddi açıdan katkıya muhtaç olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı için dava tarihinden itibaren aylık 300,00 TL, müşterek çocuk için 200 tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

./..

-2-

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı kadın ve müşterek çocuk lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; Türk Medeni Kanunu'nda eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırması neticesinde; davacının ev hanımı olup, gelirinin bulunmadığı, babasına ait evde yaşadığı, davalının ise ekonomik ve sosyal durumunun tespit edilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırması neticesinde; davacının ev hanımı olup, gelirinin bulunmadığı, babasına ait evde yaşadığı, davalının ise ekonomik ve sosyal durumunun tespit edilmediği anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece; davalının ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılıp tespit edilmesinden sonra, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu nazara alınarak,... md. 4'de vurgulanan hakkaniyet ilkesi uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/4401, Karar No: 2013/16023, Tarih: 23.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2011/4401 E.  ,  2013/16023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma, mala zarar verme, kasten yaralama ve hakaret

HÜKÜM :- Sanıklar hakkında hakaret suçundan açılan davada 5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına

- Sanıklar ... ile ... hakkında kasten yaralama suçundan hükümlülük

-Sanık ... 'ın mala zarar verme ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma suçlarından hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...' ın dilekçe içeriğine, sanıklar ... ve ...' in ise, temyiz dilekçelerinde haklarında hakaret suçundan verilen ceza tertibine yer olmadığı kararının gerekçesine yönelik açık bir temyiz iradesinin bulunmadığının anlaşılmasına göre, sanık ... hakkında mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye Sokulması suçlarından; sanıklar ... ve ... hakkında ise kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Katılan ...’nin evinin kapısına önce demir anahtarla vuran ve ardından da bir kutu yanıcı nitelikteki maddeyi dökerek kapıyı tutuşturduğu kabul olunan sanık ...’ ın eyleminin TCK.nun 151/1 ve 152/2-a madde ve fıkralarında düzenlenen yakarak mala zarar verme suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan aynı yasanın 151/1 ve 170/1-a madde ve fıkraları ile uygulama yapılması,

2- Oluşa, dosya kapsamına göre sanıklar arasında kavgayı kimin başlat- tığının belirlenememesi ve mahkemece de hakaretin karşılıklı olduğunun kabulü ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında sanıkların eylemlerinde sanıklar yararına haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... bakımından CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8205, Karar No: 2010/4952, Tarih: 22.09.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8205 E.  ,  2010/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 140 ada 63 parsel sayılı 14856,94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz zilyedi adına edinme şartları oluşmadığından tarla niteliği ile davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 140 ada 63 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın tutunduğu 4.7.1937 tarih 614 tahrir numaralı vergi kaydı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmüne uygun biçimde yerine uygulanmamış ise de; vergi kaydı mülkiyet belgesi değildir. Zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği kuşkusuzdur. Dava ve temyize konu 140 ada 63 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacının zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...'ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL. temyiz harcının davacıdan alınmasına 22.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2618, Karar No: 2020/7627, Tarih: 15.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/2618 E.  ,  2020/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün ve suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III-)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk ...’ın yakalandığı yer mahkemesi olan Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesince 14/07/2014 tarihinde alınan savunmasında duruşmalardan bağışık tutulmaya ilişkin talebi bulunduğu görülmekle, tebliğnamede bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuk ...’ın farik mümeyyiz olup olmadığına ilişkin düzenlenen raporda, yalnızca ''İş yerinden hırsızlık'' suçundan değerlendirme bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun, gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmaması,

2-Suça sürüklenen çocuk ...’ün aşamalarda atılı suçları suça sürüklenen ile birlikte işlediklerini beyan etmesine karşın suça sürüklenen çocuk ...’ın tam aşamalarda üzerine atılı suçları işlemediğini belirtmesi karşısında; suça sürüklenen çocuklar arasında hukuksal çıkar çatışması olduğu gözetilmeden, aynı müdafii tarafından savunulmaları suretiyle CMK'nun 152/1. maddesine aykırı davranılarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7099, Karar No: 2024/3332, Tarih: 09.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7099 E.  ,  2024/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/539 E., 2023/908 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eşme Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2018/382 E., 2021/18 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması ve aile konutu şerhi konulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz üzerinde aile konutu olduğunu, davalı eşin davacının bilgisi olmadan diğer davalı lehine taşınmaz üzerinde ipotek tesis ettirdiğini, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatıldığını belirterek haksız olarak tesis edilen ipoteğin kaldırılmasına, taşınmaza aile konutu şerhi konulmasına ve yapılacak satış işleminin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; davacının kötüniyetli olduğunu, taşınmazın aile konutu olup olmadığının araştırılması gerektiğini, dava konusu taşınmaz üzerinde Ziraat Bankası lehine 2. Sırada ipotek bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın davacı ve ailesinin yaşamsal faaliyetlerinin yoğunlaştığı, yaşamlarının merkezi haline getirdikleri konut niteliğinde olmadığı, davacı tanıklarının da davacının okul zamanında İstasyon Mahallesinde bulunan evde kaldıklarını beyan ettiği, eğitim öğretim dönemi gözetildiğinde yılın büyük bir bölümünde söz konusu İstasyon Mahallesinde bulunan taşınmazda ikamet edildiği, dosya kapsamında toplanan tüm delillerin de bu hususu desteklediği bu nedenle davaya konu taşınmazın aile konutu olmadığı köy evi niteliğinde ikincil nitelikte bir konut olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; aile konutu olduğu kabul edilen İstasyon Mahallesindeki konutun davalı eşin kız kardeşine ait olduğunu, tarafların çocuklarının eğitimleri sebebiyle okul dönemlerinde kalınan bir yer olduğunu, asıl aile konutunun davaya konu taşınmaz olduğunu belirterek, kararın kaldırılması, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; aile konutu olduğu kabul edilen İstasyon Mahallesindeki konutun davalı eşin kız kardeşine ait olduğunu, tarafların çocuklarının eğitimleri sebebiyle okul dönemlerinde kalınan bir yer olduğunu, asıl aile konutunun davaya konu taşınmaz olduğunu belirterek, kararın kaldırılması, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik olmadığı, davacı tarafça davaya konu taşınmazın ipotek tarihinden itibaren aile konutu olduğunun ve halen de bu niteliğini koruduğunun toplanan delillerle ispat edilemediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, aile konutu olduğu kabul edilen İstasyon Mahallesindeki konutun davalı eşin kız kardeşine ait olduğunu, tarafların çocuklarının eğitimleri sebebiyle okul dönemlerinde kalınan bir yer olduğunu, asıl aile konutunun davaya konu taşınmaz olduğunu belirterek, kararın kaldırılması, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın aile konutu olup olmadığı ve davanın reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 194 üncü maddesi .

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.