muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8467, Karar No: 2023/8203, Tarih: 07.12.2023

2. Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2015/6 Esas, 2015/55 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13712, Karar No: 2016/15881, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/13712 E.  ,  2016/15881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, işyerlerindeki elektrik abonelikleri nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli ve bu bedeller üzerinden TRT payı, Enerji fon bedeli ile Belediye Tüketim Vergisini KDV'leri ile birlikte tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, dava tarihinden geriye doğru on yıllık dönemde, haksız tahsil edilen bedellerden 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.10.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 30.925 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak,iletim, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli ve bu bedeller üzerinden tahsil edilen TRT payı, Enerji fon bedeli ile Belediye Tüketim Vergisi bedelinin KDV'leri ile birlikte istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12657, Karar No: 2016/1150, Tarih: 03.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12657 E.  ,  2016/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... yönünden yapılan incelemede:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın Diş Protez Teknisyeni olmaması sebebiyle doğrudan 1219 sayılı Kanun'un 41. madde uyarınca cezalandırılması gerekirken, Ek-7.maddesi delaletiyle 41 .madde uyarınca cezalandırılması sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve

2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... yönünden yapılan incelemede ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 15.09.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun mahkemesince yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

II-Sanık ... yönünden yapılan incelemede ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 15.09.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun mahkemesince yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/389, Karar No: 2010/1160, Tarih: 01.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/389 E.  ,  2010/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3140 TL tazminatın (alacağın) faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davalının kiracı olarak oturduğu evin, müvekkili tarafından 26.12.2005 tarihinde önceki malikinden satın alındığını, satın almadan sonra davalının bu evde bir müddet daha kiracı olarak oturduktan sonra 9.4.2006 tarihinde mecuru boşalttığını, ancak davalı evi boşaltırken evin anahtarının müvekkiline teslim edilmeyip su saatinin içine bırakarak gittiğini, giderken de aylık 250-TL.den toplam üç aylık 750-TL.kira parasını ödemediğini evi hasarlı olarak bıraktığını ve ayrıca evdeki kombi, telefon askısı, el duşu ile komple batarya gibi malzemeleri de alıp götürdüğünü bunlarla ilgili olarakta müvekkili tarafından ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/77 D.İş sayılı dosyasıyla delil tesbiti yaptırdıklarını buna göre 1500-TL.kombi, 643-TL.boya badana masrafı, telefon askısı vs. toplam 2.279,24-TL. zarar tesbit edildiği ileri sürülerek üç aylık kira parası olan aylık 750-TL. ve tesbit ile belirlenen zararda olmak üzere toplam 3.140-TL.nin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermediği gibi duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece, davalı hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/2430 E.-1680 K.sayılı soruşturma dosyasında verilen takipsizlik kararı içeriğine ve dosyada elde edilen delillere göre davalının söz konusu taşınmazdaki kombiyi ve kombinin yanısıra telefon askısı, el duşu ile bataryası ve bir kısım malzemeleri alıp götürdüğüne dair ispata elverişle delil olmadığı gibi bu hususun davacı tarafından ispatlanamadığı, 750-TL.lik kira alacağı yönünden de alacağın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın tümden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece; yargılama aşamasında kira alacağı yönünden davacı tarafın yazılı belge ibraz edememesi üzerine “davalı ile davacı arasında kira sözleşmesi olup olmadığı, kira bedelinin ne olduğu varsa ödemeye ilişkin delillerin sunulması” amacıyla davalıya isticvap davetiyesi çıkartıldığı isticvap davetiyesinin davalıya tebliğ edilememesi üzerine mahkemece 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebligat çıkartılması istemi üzerine, davacı tarafın isticvaptan vazgeçilmesi talebine istinaden, mahkemece davalının isticvabından vazgeçilerek, mevcut delillere göre kira alacağının ispatlanamadığı gerekçesiyle bu yönden davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda davacı tarafın dayanabileceği tek delil yemin delilidir. Davacı taraf dava dilekçesinde sair deliller denmek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Davacı tarafın, davalının isticvabından vazgeçmesi yemin delilinin hatırlatılmasına mani değildir. Mahkemece, 750 TL'lik kira alacağı yönünden davacının davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile kira alacağı yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Tazminat davası olan 1500 TL (kombi bedeli) yönünden ise;

Davalı, önceki ... ...'nun kiracısı olup, davacı bu taşınmazı 26.12.2005 tarihinde eski malikten satın almıştır. Davalı da mecuru davacı satın aldıktan sonra bir müddet daha kiracı olarak oturup 9.4.2006 tarihinde de boşaltmıştır. Bu durumda davacı halefiyet ilkesi gereği eski malikin alacaklarına halef olmuştur.

Tazminat davası olan 1500 TL (kombi bedeli) yönünden ise;

Davalı, önceki ... ...'nun kiracısı olup, davacı bu taşınmazı 26.12.2005 tarihinde eski malikten satın almıştır. Davalı da mecuru davacı satın aldıktan sonra bir müddet daha kiracı olarak oturup 9.4.2006 tarihinde de boşaltmıştır. Bu durumda davacı halefiyet ilkesi gereği eski malikin alacaklarına halef olmuştur.

Mahkemece; mahallinde yapılan keşif ve keşif sırasında dinlenen davacı tanıkları olan eski ... ... ve Emlakçı ... ifadelerinde, dava konusu evde kombinin önceden beri mevcut olduğunu, ancak, davalının boşaltmasından sonra eve gittiklerinde kombinin yerinde olmadığını gördüklerini beyan etmişler dava öncesi delil tespiti dosyasında da kombinin yerinde olmadığı tespit edilmiştir. Kiracı, tahliye anında evi kiraladığı gibi eksiksiz ve anahtarını da hukuken usulüne uygun şekilde kiralayana (davacıya) teslim ederek bırakmalıdır. Aksi halde meydana gelen zarardan sorumludur. Somut olayda davalı, evi tahliye ederken anahtarını davacıya teslim etmemiş, su saatinin yanına bırakarak gitmiştir. Usulüne uygun teslim yoktur. Sonradan evden alınan 1500 TL kombi bedelinden davalı sorumludur. Davalı hakkında güveni kötüye kullanma suçundan ... Cumhuriyet Başsavcılığınca delil yetersizliğinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş olması ve bu karar kesinleşmiş olması davalıyı sorumluktan kurtarmaz ve takipsizlik kararı hukuk hakimini bağlamaz. Açıklanan nedenlerle kombi bedeli olan 1500 TL’nin hüküm altına alınması gerekirken bu yönden de yanılgılı değerlendirme ve yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6172, Karar No: 2012/1289, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6172 E.  ,  2012/1289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı aracın, davalının işleteni olduğu bisikletle çarpışması sonucu ağır hasarlandığını belirtip, sigortalıya ödenen 4.719,00 TL'nin 11.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davaya konu kazada davalının kusursuz olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava: TTK’nun 1301. maddesine dayanılarak açılan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Hüküm Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş olup basit yargılama usulü uygulanmaktadır. Mahkemece tarafların tüm delillerinin toplanması ve deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerekmektedir. Kaza tespit tutanakları aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan resmi belge niteliğindedir. Kaza tespit tutanağında belirtilen olgu ile bilirkişi raporunun çelişmesi halinde bu çelişkinin giderilmesi gerekir. Somut olayda resmi görevlilerce düzenlenen 11.6.2009 tarihli kaza tutanağında davalının doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapma kuralını ihlalden tamamen kusurlu olduğu, kazanın yaralamalı ve hasarlı şekilde meydana geldiği belirtilmiştir. Davacıya sigortalı aracın sürücüsü ile davalının olayın akabinde emniyette ifadeleri alınmıştır. Kazada davalı yaralanmıştır. Davacı aracının sürücüsü, olayda davalının kusurlu olduğunu iddia etmiştir. Davacı aracının hasarına ilişkin fotoğraflar, faturalar ve ekspertiz raporu bulunmaktadır. Yaralamalı kaza olduğuna göre C.Savcılığı hazırlık soruşturması evrakının olması gerekir. Davacı vekili dava dilekçesinde diğer deliller yanında yasal ve takdiri diğer delillere de dayanmıştır. Bilindiği gibi tanık delili takdiri delillerdendir.

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu hazırlanan 7.1.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda kaza tespit tutanağının aksine olayda davacı sigortalı aracın sürücüsünün arkadan çarpma kuralını ihlalden % 100 kusurlu olduğu, davalının kusurunun bulunmadığı belirtilmiş, davacı vekili 18.2.2011 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ve 3.3.2011 tarihli oturumda kusur yönünden raporu kabul etmediğini, olayın kaza tutanağındaki gibi olduğu hakkında bilgisi bulunan tanıkları Fatma Efe’nin dinlenmesini, kaza tutanağı nedeniyle daha önce tanık dinletme gereği duyulmadığını ancak tutanağın aksine düzenlenen rapor nedeniyle tanığı dinletmek istediklerini bildirmiş, mahkeme davacı tarafın tüm delillerini dosyaya sunduğunu, bilirkişi raporundan sonra tanık dinletme talebinin delil bildirme aşamasından sonra yapıldığını belirterek tanığı dinlememiştir. Davacı taraf dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış ve daha önce tanık listesi vermemiştir. Basit yargılama usulünde tanık listesi çelişki olması halinde bilirkişi raporu tanziminden sonra da verilebilir ve tanığın dinlenmesi daha sonra gerekirse yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece tarafların delillerinin toplanması, aynı olayla ilgili hazırlık soruşturması veya dava dosyası olup olmadığının araştırılması ve mercilerinden getirtilmesi, davacı tarafından bildirilen tanığın usulüne uygun olarak dinlenmesi ve daha sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek kaza tespit tutanağı, hazırlık ifadeleri, hazırlık evrakı veya ceza dava dosyası, tanık beyanı ile önceki bilirkişi raporunun da irdelendiği ...Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek kusur konusunda uzman bilirkişi kurulundan tarafların olaydaki kusur durumları yönünden ayrıntılı, açıklamalı ve denetime elverişli, kaza tespit tutanağı ile bilirkişi raporu arasındaki çelişkiyi gideren bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın davacı ... AŞ.'ye geri verilmesine 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23620, Karar No: 2017/3637, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23620 E.  ,  2017/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Suça konu tasarrufun iptaline ilişkin Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/348 esas sayılı dosyasının sonucunun kesinleşmesi beklenilmeden, atılı suçun oluştuğu kabul edilerek yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)5237 sayılı TCK'da “cezaların toplanması” kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı C.G.T.İ.K'nın 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu gözetilmeden, sanık hakkında uygulanan cezaların içtimaına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.