muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5936, Karar No: 2017/2568, Tarih: 06.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5936 E.  ,  2017/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin istirdatı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 24.09.2014 günlü ve 2014/5446 E.,2014/12440 K. sayılı ilamı ile;

(...Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. )

Gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

./..

-2-

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmüne yer verilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı vekilinin tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

./..

-3-

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11630, Karar No: 2014/91, Tarih: 07.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/11630 E.  ,  2014/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/312398

MAHKEMESİ : Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2011

NUMARASI : 2010/357 Esas, 2011/222 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın Aydın Adliyesine giriş yaparken üst araması yapıldığı sırada kendi rızasıyla üzerinde bulunan bıçağı aramayı yapan müştekiye teslim ettiği, taşınması yasak bıçaklardan olduğu düşüncesiyle müşteki tarafından işlem yapılmak istendiği sırada söylediği iddia olunan sözlerin, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurları olan tehdit ögesini barındırmadığı anlaşılmakla, beraeti yerine hatalı değerlendirmeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15980, Karar No: 2016/6912, Tarih: 31.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15980 E.  ,  2016/6912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Maliye Hazinesinden 13.01.2012 tarihinde satın aldığı arazi üzerinde tapu kaydına göre katılana ait olan 10 adet zeytin ağacından iki adedini olay günü motorlu testere ile keserek zarar verdiği iddia olunan olayda; arazide yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında taşınmaz üzerinde dikili 10 adet zeytin ağacının olduğu, zeytin ağaçlarından iki adedinin gövdeden ve ana dallarından kesildiği, bu nedenle 600 TL zararın meydana geldiğinin belirtilmesi karşısında; sanığın mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22896, Karar No: 2016/6413, Tarih: 28.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22896 E.  ,  2016/6413 K.**

**"İçtihat Metni"**

i

TARİHİ : 10/06/2015

NUMARASI : 2015/30-2015/325

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazlar noterde düzenlenmiş kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki şartlar dikkate alınmak sureti ile dava konusu taşınmaza bilimsel olmayan ve soyut ifadelerle değer biçilmiştir. Bu nedenle emsal incelemesi geçerli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup,

Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut ipoteğin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1566, Karar No: 2021/1498, Tarih: 25.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/1566 E.  ,  2021/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar), çocuğun cinsel istismarı, şantaj (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkumiyeti ile çocuğun cinsel istismarı, şantaj suçlarından beraatine ve suça sürüklenen çocuk...'ün atılı suçtan beraatine dair Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.01.2019 gün ve 2018/382 Esas, 2019/15 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm ile suça sürüklenençocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı,çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan reddine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal,şantaj suçlarından kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılıp, özel hayatın gizliliğini ihlal eylemi müstehcenlik kabul edilerek bu suç ile şantaj suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdureye nitelikli cinsel istismarda bulunduğu eylemi cep telefonuyla kaydetme eylemi nedeniyle müstehcenlik (5237 sayılı TCK'nın 226/3-c.1. maddesi) ve daha sonra bu görüntüyü diğer suça sürüklenen çocuk ...'e cep telefonundan göndererek izlemesini sağlama eyleminden dolayı müstehcenlik (5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesi) suçlarından dolayı zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Müşteki Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj ve müstehcenlik suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, 21.04.2018 tarihli görüntü inceleme ve değerlendirme tutanağı, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun olay tarihinden önce kız arkadaşı olan on altı yaşındaki mağdureye cinsel organını ağzına almadığı takdirde elinde bulunan çıplak fotoğraflarını okul arkadaşı olan diğer suça sürüklenen çocuk ...'e atacağı şeklinde mesaj göndermesinin ardından buluştuğu mağdurenin ağzına cinsel organını sokup, bu anı cep telefonuyla kaydettiği anlaşıldığından, mahkemece şantaj kabul edilen eylemin esasen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun tehdit unsuru içinde kaldığı gözetilerek şantaj suçundan açılan davayla ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ayrıca bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması,

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede suça sürüklenen çocuk hakkında Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.06.2018 tarihli iddianamede mağdureye yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal veya müstehcenlik suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ilk derece mahkemesince özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu kabul edilen eylemde esasen müstehcenlik suçunun unsurlarının gerçekleştiğinden bahisle bu suçtan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 25.09.2019 gün ve 2019/911 Esas, 2019/2269 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun şantaj ve müstehcenlik suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18674, Karar No: 2017/6564, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18674 E.  ,  2017/6564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7983, Karar No: 2012/30037, Tarih: 18.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7983 E.  ,  2012/30037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12799, Karar No: 2014/18789, Tarih: 02.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12799 E.  ,  2014/18789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/03/2014 tarih ve 2014/27-2014/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı nezdinde bitkisel ürün sigorta poliçesi kapsamında sigortalı bulunan meyve bahçesinde 13.04.2010 tarihinde meydana gelen don olayı sebebiyle zarar meydana geldiğini, belirterek şimdilik 8.000,00 TL hasar bedelinin hasar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiş, 06.03.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 14.500,00 TL'nin 14.04.2010 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, hasarın çiçeklenme döneminde meydana gelmesi sebebiyle teminat kapsamı dışında bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili açısından açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 06.11.2013 tarih, 2013/5570 E.-2013/19809 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının kayısı bahçelerinde meydana gelen don hasarının teminat kapsamında bulunduğu, zarar tutarının 14.519,49 olarak tespit edildiği, poliçede dain'i mürtehin olarak yer alan kooperatifin davaya muvafakat ettiği, Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları'nın B.7 maddesi kapsamında, taraf beyanları da dikkate alındığında temerrüt tarihinin 16.09.2010 olarak tespit edildiği, davacının davalı ...Ş. aleyhine açtığı davadan feragat ettiği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak 14.500,00 TL'nin 8.000,00 TL'lik kısmına 16/09/2010 tarihinden, bakiye 6.500,00 TL'lik kısmına ise ıslah tarihi olan 08/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davalı ...Ş. yönünden feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 803,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 02/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5763, Karar No: 2019/11788, Tarih: 16.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/5763 E.  ,  2019/11788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sahibi olduğu ve müteahhitliğini yaptığı inşaatta işçi olarak çalışan müteveffanın olay günü 09:15 sıralarında inşaatın üçüncü katından dengesini kaybederek aşağı düşmesi ile 11.10.2012 tarihli ölü muayene tutanağına göre kafa kemiklerinde kırık sonucu beyin kanaması ile göğüs içi büyük damar yaralanması sonucu gelişen göğüs içi kanaması sonucu ölümüyle sonuçlanan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, sanığın kusurunun olmadığına, sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kanun hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.