muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/407, Karar No: 2022/505, Tarih: 29.06.2022

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ... ile katılan ...'un bir süredir aynı evde birlikte yaşadıkları, aralarındaki tartışmalar nedeniyle olaydan önce yaklaşık 10 gün katılanın sanıktan ayrıldığı, olaydan bir gün önce de katılanın doğum günü nedeniyle akşam buluştukları ve alkol aldıkları, sanığın alkolün etkisi ile katılana kendisinden ayrı kaldığı sürede nerede olduğu ve ne yaptığı gibi sorular sormaya başladığı, aralarında tartışma başlaması üzerine araca binip Büyükçekmece'deki evlerine gitmek üzere yola çıktıkları, yolda da tartışmanın devam etmesi nedeniyle katılanın araçtan inip taksi ile annesinin Zeytinburnu'ndaki evine gittiği, peşinden gelen sanığın katılanın evden dışarı çıkmasını istediği, aksi hâlde evi ve katılanın ... yerini yakacağı tehdidinde bulunduğu, katılanın emniyete gittiğinin söylenmesi üzerine sanığın oradan ayrıldığı, olay günü olan 26.09.2009 tarihinde sabah 09.00 sıralarında katılanın çalışanının katılanı arayıp ... yerinin kapısından yangın çıktığını, içeride perde ve parkelerin yandığını, yangının komşular tarafından söndürüldüğünü söylediği, Kolluk tarafından düzenlenen olay yeri inceleme raporuna göre yangının ... yeri giriş kapısından başlayarak ... yeri içerisine sirayet ettiği, az miktar yer döşemesinin yangından dolayı zarar gördüğü, aynı gün akşam saat 19.00 sıralarında katılanın çalışanlarının ... yerinde olduğu sırada sanığın tekrar gelip ... yerinde yine yangın çıkardığı ve çıkan yangının ... yeri çalışanlarınca söndürüldüğü, bu ikinci yangın olayına ilişkin Kolluk tarafından düzenlenen olay yeri inceleme raporuna göre buzdolabı ve dört adet dikiş makinasının devrik ve hasarlı, tezgâhın kısmen yanık ve elektrik tesisatının da yerinden sökülmüş olduğu, ertesi gün 27.09.2009 tarihinde saat 19.45 sıralarında sanığın katılanın ... yerine gidip katılanı dışarı çıkarmak için çekiştirdiği sırada yoldan geçen polis ekibine haber verilmesi üzerine sanığın yakalandığı olayda;

Sanık ile katılanın arasında çıkan tartışmada sanığın ... içerisinde katılanı darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması ancak şikâyet yokluğu nedeniyle sanık hakkında yaralama suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi, sanığın katılanı tehdit etmesi nedeniyle TCK'nın 106/1-1. cümle ve 43. maddeleri uyarınca mahkûm olduğu 3 yıl hapis cezasının Özel Dairece onanarak kesinleşmesi, bu olayların hemen ertesi günü katılanın ... yerinde sabah ve akşam yangın çıkmış olduğunun kolluk tarafından da tespit edilerek rapor düzenlenmesi, sanığın katılan ile tartıştıkları sırada bir makinanın düşüp kırıldığı, yangının da elektrik kontağından çıktığı yönündeki savunmasının ... yerinde akşam çıkan yangına ilişkin olay yeri inceleme raporundaki tespitlerle örtüşmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığa atılı yakarak mala zarar verme suçunun sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararı isabetli olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Diğer taraftan; inceleme konusu dosyada sanık hakkında olay yerinde aynı gün hem sabah hem de akşam saatlerinde çıkan yangın olayları nedeniyle zincirleme suç hükümleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Yerel Mahkemece zincirleme suç hükümleri uygulanmaksızın "...mağdur ...'in makinalarını kırmak ve yakmak sureti ile mala zarar verme suçunu işlediği," gerekçesiyle sanığın akşam çıkardığı yangın nedeniyle mahkûmiyetine karar verildiğinin anlaşılması, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraznamesinde bahsedilen diğer kamu davasına konu olayın ise sadece sanığın sabah çıkardığı iddia edilen yangına ilişkin olması ve Mahkemece "...sabahın erken saatlerinde ... yerine giderek yangın çıkardığı ve yangının ... yerine sirayet ettiği," gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine dair hükmün Özel Dairesince bozulması üzerine sanığın beraatine karar verilmesi hususları dikkate alındığında; inceleme konusu dosyada sanığın mahkûmiyetine konu olayın katılanın ... yerinde akşam çıkardığı yangın, diğer dosyada sanığın beraatine konu olayın ise katılanın ... yerinde sabah çıkardığı iddia edilen yangın olduğu ve sanık hakkında mükerrer açılan ve hüküm verilen davanın söz konusu olmadığı anlaşıldığından bu husus ön sorun konusu yapılmamıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.06.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27883, Karar No: 2018/4050, Tarih: 05.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27883 E.  ,  2018/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Alacaklının icra takibi sırasında süresi içerisinde hacizli taşınmazın satışını istememesi nedeniyle haciz şerhinin kalkmasını müteakip satışın yapıldığı dikkate alındığında, alacaklının alacağını alamadığını ispatlayamadığının kabulünün gerekmesi karşısında atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5797, Karar No: 2019/1688, Tarih: 26.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/5797 E.  ,  2019/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 18.02.1994-04.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının 18.02.1994-04.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık tespiti istemi ile ilgili değerlendirmeler yasanın 24, 25. ve 26. maddelerine göre yapılmalıdır.

1479 sayılı Yasanın 24. maddesi sigortalı sayılanlar ve sayılmayanları, 25. madde yasal şartların gerçekleştiği tarihte sigortalılığın kendiliğinden başlayacağını, 26. madde sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceğini düzenlemiş olup davanın yasal dayanağı düzenlemelerden, 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

18.02.1994-04.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığının tespiti istemli eldeki davada, davacının, 18.02.1994 tarihinden itibaren devam eden vergi kaydı, 16.02.1994-25.04.2002 tarihleri arasında esnaf odası kaydının bulunduğu, 26.04.2002 tarihinde Kuruma verilen Bağ-Kur giriş bildirgesi ile 04.10.2000 tarihi itibariyle tescilinin yapıldığı, Mahkemenin, Kurumun 04.10.2000 tarihinden itibaren tescil yapmış olmasının yerinde olduğundan bahisle davanın reddine karar verdiği görülmektedir.

Davacının, 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kaydının yapıldığı tarihte yukarıda açıklanan 3165 sayılı Yasa ile değişik 24. madde yürürlüktedir ve sigortalılık niteliğinin varlığı sorunu da, anılan düzenleme doğrultusunda çözümlenmelidir. Belirtmek gerekirse anılan düzenlemenin açıkça değindiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma” olgusunun varlığı zorunlu ve asli unsur olup, vergi dairesine ve meslek kuruluşuna kayıtlı olmak; anılan çalışmayı doğrulayan bir şekil şartından ibaret olduğu cihetle aksinin kanıtlanması olanaklıdır. Diğer bir anlatımla, bu gibilerin mesleki faaliyetlerine son verdiklerinin kanıtlanması halinde, artık somut bir çalışmaya dayanmayan, soyut ve sadece evrak üzerindeki oda veya vergi kaydına itibar edilerek kişiyi sigortalı saymak, Kanunun amacına aykırı olacaktır.

Mahkemenin, davacının uyuşmazlık konusu dönemde sigortalı sayılıp sayılamayacağı hususunu, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda irdelemesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde; davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/788, Karar No: 2012/87, Tarih: 03.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/788 E.  ,  2012/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-c, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendi arazisindeki kavak ağaçlarını keserken yeterli önlem almaması nedeni ile kesilen ağaçların katılanın arazisine düşerek ağaçlarına zarar verdiği, böylece sanığın taksirle hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, kasten işlenilebilecek mala zarar verme suçunun unsurları oluşmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1435, Karar No: 2007/5517, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1435 E.  ,  2007/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... Kutu Amb. San Tic. Ltd.Şti. vek.Av.... ile davalı ... vek.Av. ... arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 10.5.2006 gün ve 49-172 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 10.10.2006 gün ve 5787-9503 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu borcun ilk oturumdan önce yani delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce ödeme nedeniyle sona erdiği, mahkemece bu nedenle davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6.maddesi uyarınca nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığından, bu durumda kararın bozulması gerektiği halde, yazılı gerekçe ile hükmün onandığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 16.12.2005 tarih, 2005/3858 E, 12660 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde iadesine, 29.5 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8644, Karar No: 2024/13305, Tarih: 10.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8644 E.  ,  2024/13305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

KARAR : Asıl dava yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulü, birleşen dava yönünden davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. İş Mahkemesi

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli kararı ile asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2022 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, asıl ve birleşen davalarının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekillince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davacının 29 yıldır davalı Kurum nezdinde yazılım mühendisi olarak görev yaptığını, A400M uçaklarının yazılımından sorumlu kıdemli mühendis olduğunu, görev yerinin 29.03.2021 tarih 204730 sayılı yazı ile değiştirilerek Yer Sistemleri Müdürlüğünde görevlendirmesinin yapıldığını, yazılım mühendisi olan davacının yazılım faaliyetlerinden alınıp teknisyen/operatör kadrosunda görevlendirilmesinde kamu yararı ve hizmet gereksiniminin söz konusu olamadığını, idari işlemlerin tesisinde kuruma tanınan takdir hakkının mutlak ve sınırsız olmadığını, söz konusu işlemin davacının üyesi bulunduğu Sendika ile davalı işveren arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesin 36 ncı maddesine de aykırı olduğunu, cezalandırılma amacıyla görev değişikliği işlemi yapıldığını, emsal mahiyette dosyada işlemin iptaline dair kararın istinaf denetiminden geçerek kesinleştiğini, Mahkemece oluşturulacak bilirkişi heyeti ile keşif icra edilip yazılım mühendisi olan personele verilen veri aktarımı ve bağımsız bilgisayar görevlerinin yazılım mühendisliği mesleğine, akademik unvanına uygun olup olmadığının tespit edileceğini, hukukî ve idarî bir gerekçeye dayanmayan, sadece davacıyı cezalandırmak amacıyla takdir yetkisinin keyfî olarak kullanıldığı, toplu iş sözleşmesi hükmüne aykırı görev yeri değişikliğine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen davada dava dilekçesinde; davacının yeniden görevlendirildiği birimde ikinci bir görev daha verildiğini, bağımsız bilgisayar güncelleme işlemleri için gerekli oryantasyon eğitiminin bilgisayar teknisyeni tarafından verileceğinin bildirildiğini, davacıya mühendis olduğu hâlde teknisyen seviyesinde yapılacak vazife verilmesi ve verilen işlerin bir bilgisayar teknisyeni tarafından takip ve kontrol edilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ve kamu yararından bahsedilemeyeceğini, toplu iş sözleşmesi gereği personelin kendi mesleğinde çalıştırılmasının esas olduğunu, işverenin yazılı onayı ile görev yeri değiştirilebilecek iken, bölük komutanı statüsündeki personelin bu işlemi yapamayacağını, iş ve işyeri değişikliğinin hiçbir zaman ceza mahiyetinde yapılamayacağını ileri sürerek 01.04.2022 tarihli işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili asıl ve birleşen davalara cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının davalı nezdinde 18.10.1991 yılında tesviyeci olarak başladığını, bilgisayar mühendisliğini bitirmesi nedeniyle intibakının yapıldığını, davacının görev yeri değişikliğinin ihtiyaca binaen yapıldığını ve toplu iş sözleşmesi hükmüne uygun olduğunu, değişikliğin bu maddeye uygun olarak yapıldığını, davacı yerine görevlendirilen işçinin elektrik mühendisi olduğunu, davacının da yazılım mühendisi olmayıp bilgisayar mühendisi olduğunu, yerine atanan personelin bilgisini değerlendirme yetkisinin İdareye ait olduğunu savunarak davaların reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanlarının alındığı, davacının yararlandığı 27. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nde "işçinin iş sözleşmesinde belirtilen işyerinde ve kendi mesleğinde çalıştırılması esastır. İşveren vekili ihtiyaç duyduğunda işçi işyeri içinde veya dışında sağlık durumunu tehlikeye sokmayacak ve işçinin mesleğinde mesleğine uygun veya yakın başka işlerde (branşlarda) yeterli bilgiyi vermek suretiyle işveren vekilinin yazılı onayı ile çalıştırılabilir. İş ve işyeri değişikliği hiçbir zaman ceza mahiyetinde yapılamaz" şeklinde düzenlemenin yer aldığı, davacının lisans eğitimini aldığı bilgisayar mühendisliğinin yazılım mühendisliği ve elektronik mühendisliği karışımı bir bölüm olduğu, davacının yazılım mühendisi ya da elektronik mühendisinin bakabileceği görevleri de yapabilecek eğitimi aldığı, davalı tarafın iddiasının aksine dosya kapsamında, ...-1 projesinde yazılım faaliyetlerini yürütecek personele ihtiyaç olduğuna, yazılım mühendisi görevlendirilmemesi hâlinde bu hizmet için dışarıdan hizmet alımına ihtiyaç duyulacağı ile ilgili bir yazışma veya bir belgeye rastlanılmadığı, proje başlangıcından bu yana davacı tarafından sunulan, ... ait A400M uçakları yazılım faaliyetlerinde teknik olarak şimdiye kadar hiçbir sorunla karşılaşılmayan hizmetin sonlandırılmasının yerinde olmadığı, birleşen dava yönünden yapılan değerlendirmede davacıyla ilgili değişiklik işleminin çalışma odası değişikliği şeklinde olduğu ancak 04.04.2022 tarihli tutanakla davacıya zimmetli bulunan eşyaların ilgili birimce teslim alınarak sadece şahsi eşyaların kalmış olmasının görevlendirmenin sadece çalışma odası değişikliği şeklinde olmadığı kanaatine varıldığı açıklanarak asıl dava ve birleşen davanın ayrı ayrı kabullerine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının ihtisasının yer sistemleri müdürlüğünde çalışmasına engel olmadığını, görev yeri değişikliğinden sonra A400M uçakları ile ilgili olarak yapmış olduğu görevlerin ehil personelce yürütülmeye başlandığını, yapılan işlerde herhangi bir aksaklık meydana gelmediğini, görev yeri değişikliğiyle herhangi bir şekilde kamu zararına sebebiyet verilmediğini, davacının yer değiştirme işlemi yapılırken takdir yetkisinin keyfi olarak kullanıldığını iddiasının doğru olmadığını, iddia edilenin aksine davacının yerine geçen personelin yapmış olduğu görevleri yarım gün içinde ... firmasının öğretisiyle ve kendi çabasıyla öğrendiğini, yer değişikliğinin ceza niteliğinde olmadığını, davacının görevlendirildiği birimdeki müdür ve amirlerine karşı asılsız şikayetlerde bulunduğunu, savcılığa yaptığı başvurunun kovuşturmaya yer olmadığı kararı ile sonuçlandığını, davacının daha önce çalıştığı Bilgi Sistemleri Takım Komutanlığındaki odasındaki bilgisayar cd ve usb belleklerin zimmetinden çıkartılmamasının davacı açısından gereksiz sorumluluk yaratacağını bu nedenle davacının lehine bir işlem yapılarak eski çalışma odasındaki eşyalar zimmetinden düşülerek kendisinden teslim alındığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç