muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1917, Karar No: 2016/2598, Tarih: 10.03.2016

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 29/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12888-2015-E.27221/87212 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 04/06/2015 tarihli ve 2015/672 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35575, Karar No: 2018/18910, Tarih: 17.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/35575 E.  ,  2018/18910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren nezdinde elektrikçi olarak 06/05/2011-11/10/2013 tarihleri arasında kesintisiz şekilde çalıştığını, iş akdinin haklı bir nedene dayanmaksızın davalı işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... (...) Tesisleri Yöneticiliği vekili; davacının sigorta kaydının kayden davalı Yöneticilik üzerinde olmasına karşın, çalışmalarının dava dışı ... Tur İnş Yat San Tic AŞ. (... Şubesi) ile ... Tur. Paz. Reklam AŞ. nezdinde geçtiğini, davacının iş sözleşmesinin 22/09/2013 tarih ve 12 sayılı yönetim kurulu kararı ile feshedildiğini, alacak taleplerinin davalı yöneticilik açısından reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemenin 27.01.2015 tarihli ara kararı ile davaya dahil edilen ... Tur İnş Yat San Tic AŞ.'nin davacı işçinin alacaklarından sorumlu olup olmadığının değerlendirilmemesi, hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı işçi davalı işverenliğe ait otel işletmesinde elektrikçi olarak 06/05/2011-11/10/2013 tarihleri arasında çalışmıştır. Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda davacının 01 Mayıs - 30 Ekim tarihleri arasında cuma, cumartesi, pazar, pazartesi günleri 08:00-22:00 ve diğer günler 08:00-18:00, kışın ise 08:00-18:00 arası çalıştığı değerlendirmesiyle hesaplama yapılmış ise de, davacı tanığı ... ve ...'ın beyanları ve Dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde bozma kararı verilen, davalı işyerinde teknik servis müdürü olarak çalışan farklı bir çalışan hakkındaki 2018/2020 Esas nolu emsal karar dikkate alındığında; davacının yaptığı işin niteliği gözetilerek, davacının kış döneminde haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığı, bu nedenle kış dönemi açısından fazla çalışma alacak talebinin reddi gerektiği, yaz döneminde ise, cumartesi ve pazar günleri sabah 08:00- gece 24:00 saatleri arası, diğer günler ise 08:00-18:00 saatleri arası çalışıldığı anlaşıldığından, hesaplamaların söz konusu saat aralıklarına göre yapılması için bozma kararı verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,17.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14412, Karar No: 2009/21883, Tarih: 09.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14412 E.  ,  2009/21883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili imzaya itirazında takip dayanağı olan bonoda, imzanın müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin okuma yazma bilmediğini ve tüm resmi işlemlerde parmak izini kullandığını ileri sürmüştür. Dosyadaki delillerden itiraz eden borçlunun 07.01.1987 tarihli Tarım Sigortalılığı Bağkur'a giriş bildirgesi ile Bağkur Gaziantep İl Müdürlüğü'ne vermiş olduğu tarım sigortalılarının ilk defa karne almaları için veya vize işlemlerinde kullanılacak talep formunda, ayrıca 25.03.2002 tarihli nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesinde imza kullandığı görülmektedir.

Mahkemenin karar gerekçesinde de borçlu ....................'nın nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesinde imza attığının görüldüğü kabul edilmiştir.

Bu durumda icra mahkemesinin, İİK'nun 170/3.maddesi kapsamında aynı kanunun 68/a maddesinin 4.fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olup olmadığına karar vermesi gerekirken eksik incelemeyle imzaya itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6571, Karar No: 2022/15511, Tarih: 02.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/6571 E.  ,  2022/15511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ...'un işgal ve faydalanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Dava konusu yerde bulunan suça konu 30 ceviz ve 3 erik ağacının müsaderesi hakkında mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ...'un ağaç kesme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Sanığın, hayatiyetlerini kaybetmeyecek şekilde meşe ağaçlarının dallarını kesme ve ağaçları budamaktan ibaret eyleminin, 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevine dönüştüğü, kabahat tarihi olan 15/04/2013 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş; katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

3-Sanık ...'nın ağaç kesme suçundan kurulan hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde,

UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 15.12.2020 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15964, Karar No: 2022/8247, Tarih: 02.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/15964 E.  ,  2022/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

S.S.ÇOCUK : ...

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, 6136 sayılı Yasanın 4. maddesine göre yasak niteliği haiz olmayan suça konu bıçağı mağdur ...’a karşı hem korkutmak amacıyla kullandığının hem de suça konu bıçakla mağdur ...’ı kasten yaraladığının anlaşılması ve suça sürüklenen çocuğun bu fiilleri nedeniyle hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet hükümlerinin kurulması karşısında, ayrıca 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4492, Karar No: 2017/18088, Tarih: 10.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4492 E.  ,  2017/18088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaza arazi olarak değer belirleyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... İlçesi ... köyü 1153 parsel sayılı taşınmazın dosyadaki kanıt ve belgeler, 16/05/2014 tarihli ... Belediye Başkanlığı cevabı ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün Parsel Sorgulama Uygulama sitesinden edinilen bilgiler gözönünde bulundurulduğundan arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkınlığ ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazın ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahellinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16312, Karar No: 2015/4017, Tarih: 23.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/16312 E.  ,  2015/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili, borçluya motorin ve madeni yağ satılarak teslim edildiğini, uyarılara rağmen borcun ödenmediği gibi malların kaçırılma çabası içine girildiğini belirterek şimdilik 12.000 TL borca yetecek tutarda borçlunun taşınır ile taşınmaz mallarına ve üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarına haciz konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, faturaların tebliğine ilişkin bir belgenin dosyaya sunulmadığı, böyle bir durumda faturaya dayalı alacağın başka delillerle ispatı gerektiği, alacağın belirlenmesinin yargılamayı gerektirdiği gerekçeleri ile ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş, kararı ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati haciz isteyen vekili, delil olarak mal teslim fişlerine dayanmıştır. Teslim fişleri altında ... ve .... isim ve imzaları bulunmaktadır. İİK'nun m.258/1 hükmüne göre ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için mahkemenin alacağın varlığı hakkında kanaat edinmiş olması yeterlidir. Mahkemenin alacağın varlığına kanaat getirmesinden anlaşılması gereken, alacağın usul hukuku kurallarına göre kesin bir şekilde ispat edilmesi değildir. Önemli olan yaklaşık ispattır. Bu durumda yaklaşık ispat kuralı gözetilerek ihtiyati haciz isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ihtiyati haciz isteyen yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13487, Karar No: 2010/2111, Tarih: 16.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2007/13487 E.  ,  2010/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlüler ... ve ...'ın 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanma konusunda vaki talep üzerine yapılan inceleme sonunda; hükümlülüklerine dair (TARSUS) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2005 gün ve 2003/393 esas, 2004/75 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlüler müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 31.12.2007 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

20.11.2007 gün 2006/7895-2007/7958 sayılı ilamı ile hükümlü ... hakkında Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2005 tarih 2003/393

esas, 2004/75 karar sayı hükmün temyiz edilmesi nedeniyle bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi istendiği halde Yargıtay C.Başsavcılığınca 7.6.2005 tarihli hükme ilişkin ek tebliğname düzenlendiği anlaşılmakla; hükümlü ... hakkında Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2005 tarih 2003/393 esas, 2004/75 karar sayılı ilamına ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi koşuluyla dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 16.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16850, Karar No: 2013/1936, Tarih: 14.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16850 E.  ,  2013/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/03/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ağaçların kaldırılması davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, elatmanın önlenmesi ve ağaçların kaldırılması isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 95 ada 196 parsel sayılı taşınmazda kat mülkiyeti tesis edilmiş olup, F Blok Zemin kat 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin davacılar adına kayıtlı bulunduğu, aynı blok bodrum kat 5 nolu bağımsız bölümün ½ payı ile 6 nolu bağımsız bölümün tamamının kayden davalıya ait olduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, ortak alan olan site bahçesine davalı tarafından dikilen ağaçlar nedeniyle zarar gördüklerini, davalının Kat Mülkiyeti Yasasına, Kat Malikleri Kurul Kararına, Site Yönetim Planına ve komşuluk hukukuna aykırı davrandığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ortak alan olan F Blok ön bahçedeki ağaçların kaldırılması istekleriyle eldeki davayı açmışlardır.

Hemen belirtilmelidir ki, taraflar kat malikleri olup, kaldırılması istenilen ağaçların da ortak alanda kaldığı dosya kapsamıyla sabittir.

Öyle ise, taraflar arasındaki çekişmenin 634 Sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde giderilmesinin gerektiği tartışmasızdır.

Öte yandan; 634 Sayılı Yasaya 2814 Sayılı Yasa ile eklenen (Ek.1.) maddesinde aynen “değeri ne olursa olsun Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanmasından doğan her türlü uyuşmazlıkların çözümünde Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevli olacağı” hükmü öngörülmüştür.

Bilindiği üzere, görev kamu düzeniyle ilgili olup, yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmesi gereken bir kuraldır.

Hal böyle olunca; taraflar arasındaki çekişmenin çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesi’nin görevli olduğu gözetilmeksizin işin esası bakımından yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.02.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.