muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4127, Karar No: 2023/5796, Tarih: 29.11.2023

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 15.06.2023 tarihli ve 2023/73 Esas, 2023/218 Karar sayılı kararıyla; “…davacı tarafından dava konusu 525 parsel sayılı taşınmazın nizasız fasılasız kullanıldığı iddiasına dayalı olarak tapu iptali ve tescil davası açılmış olup ayrıca tapu tahsis belgesinin bulunduğu, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kendisi tarafından yapıldığının iddia edildiği, tapu tahsis belgesinin aslına, tahsis belgesi uyarınca yapılan ödeme evraklarına ulaşılamadığı, davacı vekili tarafından tapu tahsis belgesi için yapılan başvuruların yarıda kaldığı, tahsis belgesi uyarınca ödeme yapılmadığı ve geçerli tapu tahsis belgesinin alınmadığının beyan edildiği, davacının elinde geçerli bir tapu tahsis belgesinin bulunmaması, taşınmazın iyi niyetli üçüncü kişi olan davalı ... kişi ...'a ... olması nedenleriyle tahsis belgesine dayalı tescil şartlarının oluşmadığı, davacının tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesi gerektiği; davacı tarafından taşınmazın imar ihya edildiği belirtilmiş ise de taşınmazın 31/12/1954 yılında davalılardan ... adına tapuya tescil edildiği, tescilli taşınmazın zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı, tescil öncesi nedene dayalı tescil talebinde bulunulmadığı gibi bu halde dahi 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu, davacı tarafından taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelleri talep edilmiş olup, mahallinde yapılan keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları dikkate alındığında dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı betonarme-yığma 160,00 metrekare ..., iki katlı-alt ... taş-üst ... beton 171,20 metrekare ..., ... katlı briketten yapılan 48,00 metrekare ahırın, üstü açık ağaç diyagonaller ile inşa edilen 120,00 metrekare davar ahırının ve taşınmaz üzerinde bulunan 6 adet ceviz ağacı, 3 adet ... ağacı, 2 adet ... ağacı, 1 adet vişne ağacı, 2 adet kiraz ağacı, 444 adet bağ omcası ve 60 adet badem ağacı olmak üzere toplam 518 adet ağacın davacı tarafından meydana getirildiği, diğer muhtesatın dava konusu taşınmaz üzerinde bulunmadığı, davacı vekili tarafından ıslah dilekçesi sunulduğu, taşınmazın ihale ile davalılardan TOKİ tarafından devri nedeniyle taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedellerinin davalılardan TOKİ’den tahsili gerektiği…” gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılardan TOKİ vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tapu iptali ve tescil talebinin reddinin hatalı olduğunu, belirlenen muhdesat değerinin eksik hesaplandığını, hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılardan TOKİ vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tapu iptali ve tescil talebinin reddinin hatalı olduğunu, belirlenen muhdesat değerinin eksik hesaplandığını, hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı TOKİ vekili temyiz dilekçesinde özetle; olağanüstü zamanaşımı iktisap koşullarının mevcut olmadığını, davacının hak sahibi olmadığını, aktif dava ehliyeti ve hukuki yararı bulunmadığını belirterek davanın reddinin gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil veya muhdesat bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı TMK’nın 684 ve 718 ... maddeleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur.

2. TMK’nın 722/1 ... maddesine göre; “Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur.”, TMK’nın 723 üncü maddesine göre; “Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran arazi maliki iyiniyetli değilse hakim, malzeme sahibinin uğradığı zararın tamamının tazmin edilmesine karar verebilir. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyiniyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.”

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ve davalılardan TOKİ vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2890, Karar No: 2011/5589, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2890 E.  ,  2011/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ...Yapı Elemanları San.Tic.A.Ş. Vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 5.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25.2.2010 gün ve 604-89 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 27.10.2010 gün ve 7840-12121 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İİK.nun 177/I-4.maddesi uyarınca, "ilama müstenit alacak icra emri ile istenildiği halde ödenmemişse, Türkiye'de bir yerleşim yeri veya mümessili bulunan borçlu dinlenmek için kısa bir müddetle mahkemeye çağrılır". Borçlunun menfaatlerini koruyabilmesi için kendisine böyle bir fırsat verilmelidir. Mahkemece somut olay bakımından anılan yasa hükmü gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, ilamda yazılı gerekçelerle onandığı görüldüğünden davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 27.10.2010 tarih, 2010/7840 Esas, 2010/12121 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün belirtilen gerekçe ile BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde iadesine, 26.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14795, Karar No: 2025/3300, Tarih: 04.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/14795 E.  ,  2025/3300 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

HÂKİMLİĞİ : Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2020/3038 Değişik iş

KABAHATLİ : ...

KABAHAT : 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun'a

muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR : Başvurunun reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Kanunu'nun 3/1. maddesine aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... hakkında 7.821,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2020 tarihli ve 2020/56 defter, 2020/361 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.03.2021 tarihli ve 2020/3038 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59384 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59384 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, kabahatlinin Yapı Kredi Bankası...Şubesine gerçekleştirmiş olduğu 01/11/2017 tarihli transfer işlemi nedeniyle, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 31/12/2019 tarihli ve 2019/1489 defter, 2019/204 sayılı idarî yaptırım kararı ile hakkında 7.821,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasını takiben 01/11/2017 tarihli aynı eylemi sebebiyle anılan Cumhuriyet Başsavcılığının 02/03/2020 tarihli kararı ile 7.821,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına karar verildiği ve aynı eylemden dolayı kabahatli hakkında iki ayrı ceza uygulandığının anlaşılması karşısında, idarî para cezalarının mükerrer olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

Kabule göre ise, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1, 2 ve 3. maddelerinde yer alan, "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. (3) Nispi idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde zamanaşımı süresi sekiz yıldır." ve 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun’un 3. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, “Bakanlar Kurulunun bu Kanun hükümlerine göre yapmış bulunduğu genel ve düzenleyici işlemlerdeki yükümlülüklere aykırı hareket eden kişi, üçbin Türk Lirasından yirmibeşbin Türk Lirasına kadar idarî para cezası ile cezalandırılır.'' şeklindeki düzenlenmeler karşısında, soruşturma zamanaşımı süresinin idarî para cezasının niteliği ve miktarına göre 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesi uyarınca üç yıl olduğu, somut olayda, idarî para cezasını gerektiren kabahat eyleminin 01/11/2017 tarihinde gerçekleştirildiği, dolayısıyla merci karar tarihi olan 22/03/2021 tarihi itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talepler yerinde görüldüğünden istemlerin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden taleplerin KABULÜNE,

2. Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.03.2021 tarihli ve 2020/3038 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca muteriz hakkında uygulanan idarî yaptırım kararının kaldırılmasına, dosyanın Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/18311, Karar No: 2024/6125, Tarih: 09.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/18311 E.  ,  2024/6125 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2062 E., 2020/68 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından verilen 09.02.2024 tarihli ve 2020/2062 Esas, 2020/68 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 7 yıl 6 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 23.09.2020 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen karara yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ek kararı ile sanık müdafinin 31.01.2024 tarihli başvurunun temyiz başvurusu olarak kabulüne, yasal süresi içinde temyiz dilekçesinin verilmemesi ve sanığın istinaf talebinden vazgeçmesi nedeniyle “temyiz talebinin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile temyize konu ek kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesi gereği kanun yararına bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi gereği kanun yararına bozulması talep edilmiş ise de olağanüstü kanun yollarından olan kanun yararına bozma başvurusunun Adalet Bakanlığınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak başvurulması sureti ile talep edilebileceği, olayda ise başvuruda bulunanın sanık müdafii, başvuruda bulunduğu hükmün ise Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, anlaşılmakla sanık müdafinin incelemeye konu denetim muhakemesi başvurusunun temyiz dilekçesi olarak nitelendirilmesi gerekmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli istinaf incelemesine yer olmadığına dair kararın sanık ve müdafine tebliğ edildiği, süresi içinde temyiz yoluna başvurulmadığı anlaşılmakla kanuni süresi içinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

IV. KARAR

Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli istinaf incelemesine yer olmadığına dair kararın sanık ve müdafine tebliğ edildiği, süresi içinde temyiz yoluna başvurulmadığı anlaşılmakla kanuni süresi içinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ve 2020/2062 Esas, 2020/68 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12137, Karar No: 2017/332, Tarih: 17.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12137 E.  ,  2017/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2007 tarihli iddianamesi ile, 2004 takvim yılında 20 adet sahte fatura kullanmak, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve 30.06.2005 10438 tarih ve numaralı emtia iade faturasını sahte olarak düzenlemek suçlarından açılan davada, mahkemece 23.12.2011 tarihli karar ile zincirleme şekilde tek suçtan hüküm tesisi sonrası yapılan temyiz itirazlarının dairemizce incelenmesi neticesinde, 2013/14776-12751 karar sayılı, 12.09.2013 tarihli bozma ilamı ile, 13.09.2006 tarihli Vergi suçu raporunda iddianamenin aksine sahte fatura düzenlemek fiili olarak sadece 30.06.2005 tarihli faturanın konu edildiği, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemeye ilişkin bir tespite yer verilmemesi de dikkate alınarak, düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, zincirleme şekilde tek suçtan karar verilmesi nedeniyle bozulup gönderilmesi üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunda suç tarihi olan 30.06.2005 tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nın 66, 67. maddelerinde düzenlenen zamanaşımı süreleri dolmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde her iki suçtan yine tek hüküm ile zamanaşımından düşme kararı verilmesi isabetsizliği,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/8407, Karar No: 2023/8668, Tarih: 25.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8407 E.  ,  2023/8668 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasında İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilinin temyiz istemi hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ...'ten 07.09.2007 tarihinde kesinleşen karar ile boşandığını, davacının boşandıktan sonra yaşlı, hasta ve bakıma muhtaç olan babası ile birlikte "..." adresinde yaşamaya başladığını, babasının demans rahatsızlığı nedeni ile Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/643 E. - 2010/1398 K. sayılı ve 09.02.2010 tarihli kararı ile babası ...'in vasi olarak atandığını, babası Kerem ...'in de ölmesi üzerine müvekkile babası üzerinden hak sahibi olarak 3411067833 tahsis numarası ile 21.11.2016 tarihinden başlamak üzere aylık bağlandığını, davacının boşandıktan sonra eski eşi ile birlikte hiç yaşamadığını, kurum tarafından haksız denetim raporuna dayanılarak müvekkilin hem annesinden hem de babasından bağlanan aylıkların kesildiğini, Kurumun iptal işleminin hukuka ve kanuna aykırı olduğunu bu nedenle Kurumun davacının aylıklarının kesilmesine dair işlemlerinin iptali ile annesi Emine ...'den ve babası Kerem ...'den aylık almaya hak sahibi olduğunun tespiti ile kesilen aylıklarının kesilme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının dava dışı eski eşi ... ile muvazaalı olarak boşandıklarını, birbirlerinden hiçbir talepte bulunmadan boşanma davasını kesinleştirdiklerini, 2007 yılı Ağustos ayında boşanan davacıya hemen 18.10.2008 tarihinde annesi Emine ...'in maaşının bağlandığını, davacının babası ile birlikte ... Kıyıkışlak'a taşındığını ve orada yaşamaya başladığını, ertesi yıl ise muvazaalı olarak boşandığı eşi aynı sitenin 2 nolu bağımsız bölümünü satın alan öz kızları ile yaşamaya başladığını, davacının halen eski eşi ile fiilen aynı evde yaşadığını, bu durumun denetmen raporu ile sabitlendiğini, bu nedenle davacının almış olduğu yetim aylıklarının kesildiğini, yersiz ödemelerin tahakkuk ettirildiğini, kurum işleminin hukuki ve yerinde olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.04.2019 tarihli ve 2018/218 Esas, 2019/291 Karar sayılı kararı ile "Davacı vekilinin açmış olduğu davanın kabulüne, davalı ... tarafından davacının aylığının kesilmesine dair işlemlerin iptaline ve davacının annesi Emine ... 'den babası Kerem ...'den aylık almaya hak sahibi olduğunun tespitine, ayrıca kesilme tarihinden itibaren aylıkların yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli ve 2019/1097 Esas, 2021/1119 Karar sayılı kararıyla; "Muğla 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 17.04.2019 tarih, 2018/218 Esas ve 2019/291 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 24.01.2022 tarihli 2021/10836 - 2022/954 sayılı kararında; "...Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 11.08.2017 tarihli raporda, ifadelerinin alındığı belirtilen ... ile ...’in imzalı beyanlarında davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarını beyan ettikleri, tutanak tanığı olan kişilerin Mahkemece beyanlarına başvurulmadığı, belirtilen tanıkların beyanlarının alınmamış olmasının eksik inceleme ve değerlendirmeye neden olduğu belirgindir.

Bu nedenle tutanak tanıklarının beyanları alınmalı çelişki hasıl olması durumunda görgü ve bilgisi olan başka tanıklar tespit edilip çelişki giderilmeli, toplanan deliller değerlendirildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının muvazaalı boşandığına ilişkin denetim raporunda ismi bulunan kişilerin yargılama aşamasında da bu beyanları doğrulaması, tanıklar ile davacı arasında somut bir husumetin saptanmaması da gözetilerek davacı ile boşandığı eş Mustafa Kemal'in resmi boşanmaya rağmen fiili olarak birlikte yaşamaya devam ettiği, denetim raporunun aksinin kanıtlanamadığı kabul edilmiş, Kurum işlemi usul ve kanuna uygun olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri