muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18151, Karar No: 2016/2220, Tarih: 11.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18151 E.  ,  2016/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkeme tarafından davanın kabulüne karar verilmiş, karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesinde yöntem bakımından bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Emsal taşınmazın arsa emlak vergi değeri (120,00 TL) ile davalı taşınmazın arsa emlak vergi değeri (2,00TL) arasında önemli oranda fark olduğundan ve bilirkişiler tarafından emsal alınan taşınmazın nitelikleri ile dava konusu taşınmazın nitelikleri arasında konum, yüzölçüm imar durumu gibi özellikler bakımından önemli ölçüde farklılıklar bulunması sebebi ile emsalin incelemesi inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınamaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu 116 ada 9 parsel taşınmazın tapu kaydına göre üzerinden enerji nakil hattı geçtiği anlaşıldığından irtifak hakkı geçmesinin taşınmazın değerine etki edeceği muhakkak olup bu yönden bilirkişi heyetinden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10368, Karar No: 2017/5109, Tarih: 27.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/10368 E.  ,  2017/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 1.007,00 TL tutarında fayans ve kalekim aldığını, 850,36 TL olarak fatura kesildiğini, 10 kutuya yakın fayansın kutusuz olarak teslim edildiğini, davalı tarafın fayansların kutusunun yağmurdan ıslandığı için teslim esnasında kutusuz geldiğini beyan ettiğini, fayansların döşendikten sonra renk değişimine uğradığını, teslim aldıktan 20 gün sonra firmaya bunu ilettiğinde herhangi bir yanıt alamadığını belirterek 1.007,00 TL fayans bedeli ve 1.700,00 TL işçilik bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 2.560,72 TL ayıplı mal ve işçilik bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazla isteminin reddine, karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Davacı, eldeki davanın dava dilekçesinde toplam 2.707,00 TL'nin tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, 2.560,73 TL' nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12.maddesine göre; “ (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” Buna göre reddedilen kısım için yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine 146,78 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 18,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan “18,00 TL” rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine “146,78 TL” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/24660, Karar No: 2025/2480, Tarih: 26.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/24660 E.  ,  2025/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/797 E., 2024/358 K.

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı

İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.02.2009 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak suçundan verilen kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 05.07.2021 tarih ve 2021/9137 Esas, 2021/17321 karar sayılı kararı ile kurulan hükmün onanmasına karar verilmiş, söz konusu onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.05.2023 tarih ve 2023/52975 sayılı itiraznamesi ile itiraz edilmesi sonrası itirazı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 21.12.2023 tarih ve 2023/1562 Esas ve 2023/8924 Karar sayılı kararı ile; " ... sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olup olmadığı saptandıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.06.2024 tarih ve 2023/797 Esas, 2024/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267/1., 267/3., 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik araştırmayla hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; sanığın başkaca bir suç sebebi ile göz altına alındığı ve göz altına alındığı sırada kendisini ... olarak tanıttığı ve bu hırsızlık sebebi ile yapılan tahkikatta sanığın işlenmiş olan hırsızlık suçunu ... işlemiş gibi gösterip onun adına tahkikat yapılmasına sebebiyet verdiği ve bu tahkikat esnasında ... adına yakalama emri çıkartılarak ...'nın özgürlüğünün kısıtlanmasına sebebiyet verdiği ve bu haliyle sanığın başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu işlediğinin kabul edildiği olaya ilişkin olarak;

1. Suç tarihinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin birinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten öncesine ait olmakla;

1. Suç tarihinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin birinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten öncesine ait olmakla;

Anayasa Mahkemesi’nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin “...seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Gerekçeli karar başlığında suç adının "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" yerine "iftira" olarak yazılması hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.06.2024 tarih ve 2023/797 Esas, 2024/358 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5485, Karar No: 2018/11243, Tarih: 30.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/5485 E.  ,  2018/11243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, hapis cezasından çevrilen 4.000,00 TL ve gün karşılığı 500,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hükmün kazanılmış hakka ilişkin bendindeki “...sanığın neticeten 6 AY 20 GÜN HAPİS CEZASINDAN ÇEVRİLEN 4.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI ve 25 GÜN ADLİ PARA CEZASINDAN ÇEVRİLEN 500,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” bölümünün çıkartılarak, yerine "...CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, hapis cezasından çevrilen 4.000,00 TL ve gün karşılığı 500,00 TL adli para cezası üzerinden infazına,” ibaresinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11184, Karar No: 2017/11822, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11184 E.  ,  2017/11822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13269, Karar No: 2024/10040, Tarih: 24.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13269 E.  ,  2024/10040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 30.06.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2021/801 Esas, 2022/892 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9528, Karar No: 2023/3458, Tarih: 21.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9528 E.  ,  2023/3458 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1777 E., 2022/1565 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/148 E., 2022/569 K.

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki ... 3. Aile Mahkemesinin 2018/1019 Esas sayılı boşanma davasının derdest olduğunu, müvekkilinin şiddet uygulanarak evden uzaklaştırıldığını, kişisel eşyalarını alamadığını, dava dilekçesinde belirtilen ziynet eşyası, kişisel eşya ve çeyiz eşyalarının davalıdan aynen, olmadığı takdirde ziynet eşyaları yönünden şimdilik 5.000,00 TL, kişisel eşya ve çeyiz eşyaları yönünden şimdilik 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline, yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dilekçesinde belirttiği eşya ve ziynetlerin tamamına yakınının müvekkilinde olmadığını, hatta o eşyalara hiç sahip olunmadığını, davacının tüm kişisel ve çeyiz eşyaları ile ziynet eşyalarını alarak kendi hür iradesi ile ortak çocukla birlikte çanta ve bavullarını tıka basa doldurarak müvekkilinin gitme demesine rağmen ortak haneyi terk ettiğini, evi terk ettikten sonra barışıp tekrar bir araya geldiklerini ve hususi araçla ...'den ...'ye bir araç dolusu eşyayla birlikte döndüklerini, devamında taraflar boşanma aşamasına girdiklerinden davacının ...'e geldiğinde ufak tefek kalan eşyalarını (kıymetsiz sayılabilecek süs eşyası, bakım aynası gibi) ortak haneye anahtar ile girerek bir kaç çanta dolusu malzemeyi aldığını, ayakkabılarını bulamadığını söyleyerek kavga çıkarttığını, kalan eşyalarını aldığını, bu durumun video kaydı altına alındığını, müvekkilinin silahı ile müvekkilini öldürmeye kalkıştığını, jandarmanın müdahale ettiğini, davacının video kaydı yapılırken dava dilekçesinde talep ettiği eşyaları söylemediğini, çünkü bu eşyaları daha önce aldığını, gerçekte bulunan eşyaları dilekçe ekinde sunduklarını, boşanmak istediklerinde davacının kendisine zarar verdiğini, 22.07.2018 tarihinde tekrar bir araya geldiklerini, 11.11.2018 tarihinde davacının eve gelerek kalan eşyalarını topladığını, sinir krizi geçirdiğini, kendisinin Doğanbey Jandarma Karakolunda 11.11.2018 tarihinde verdiği beyanında kendi istek ve arzusuyla ...'den ...'ye döndüğünü, davalı annesi ve babası ile birlikte ...'ye döndüğünü, ortak haneye anahtarla girdiğini söylediğini, talep ettiği eşyaların kendisinde olduğunu, cevap dilekçesinde belirtilen eşyaların müvekkilinde olduğunu, televizyonun davacı tarafından kırıldığını, x-box oyun konsolunun evlilik öncesi edinildiğini, laptopun kırılarak davacı tarafından çöpe atıldığını, kırık televizyon ve dilekçesinde belirttiği diğer eşyaların aynen iade edilebileceğini, TV ünitesinden markası ikea olmayanın, Samsung marka olmayan mikrodalga fırını, Fakir marka olmayan elektrikli süpürgeyi aynen iade edilebileceğini, ziynet eşyalarının evlilik birliği içerisinde bozdurulup borçlarının kapatıldığını, tek taş yüzük ve alyansın 2019 yılında davacı tarafından bozdurulduğunu yeni öğrendiklerini, davacının lüks harcama heveslisi olduğunu, borçları için ziynet eşyalarının bozdurulmasının kaçınılmaz olduğunu, bozdurulmayan ziynetlerin de davacıda olduğunu, bu sebeple davanın reddine karar verilmesini yargılama giderlerinin davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ziynet alacağı davası yönünden; davalı ziynet eşyalarının borç için bozdurulduğunu kabul etmekle ispat yükünü kendi üzerine almıştır

. Buna göre davalı borç için bozdurulan altınların veya kendi savunmasına göre bozdurulmayanlar dışındaki ziynet eşyalarının davacıda kaldığını, davacının rızası ile ve tekrar iade edilmemek üzere davacı tarafından ziynet eşyalarının verildiğini ispatlamak zorunda olup, davalı sunmuş olduğu delillerle davacının ziynet eşyalarını rızası ile vermiş olsa dahi iade edilmemek üzere verdiğini ispatlayamadığından ayrıca dinlenen tanık beyanları ve bilirkişi raporundan 4 adet cumhuriyet altını, 1 adet yarım altın ve 47 adet çeyrek altın ile nakit paranın çanta içerisinde toplandığı anlaşılmakla yargıtay uygulamalarına göre çantada toplanan 4 adet cumhuriyet altınının yarısı olan 2 adet cumhuriyet altınının, kadına özgü ziynet eşyalarından olan 5 adet bileziğin ve 1 adet setin aynen mümkün olmazsa bedelinin ve bölünmesi mümkün olmayan çantada toplanan 1 adet yarım altın ve 47 adet çeyrek altın ile 780,00 TL paranın yarısının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği, çeyiz ve kişisel eşyalar yönünden; davacının kollukta vermiş olduğu ifadede ortakhaneye gittiğini davalıya haber verdiğini, eşyalarını almak için gittiğini beyan etmiş olup, yine dinlenen tanık beyanlarında da davacının ortak haneden ayrılırken yanında eşyalarını da götürdüğünü beyan ettiklerinden tüm dosya kapsamına göre, davacının talep ettiği dava dilekçesinde çeyiz ve kişisel eşya olarak belirttiği eşyaların ortak hanede kaldığını ispatlayamadığı, bu sebeple davalının cevap dilekçesinde kendisinde olan davacının götürmediğini kabul ettiği eşyalar yönünden (x-box hariç) davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği, davalı her ne kadar televizyonun kırık ve laptopunda kırılarak çöpe atıldığını savunmuşsa da sunulan resimlerin talep edilen televizyon ve laptop olduğunu ispatlayamamış olması, dava konusu edilen bilgisayar ve televizyonun davalının belirttiği resimlerini sunduğu bilgisayar ve televizyon olduğunun sabit olmaması ancak kırık ya da atılmış olduğu kabul edilse dahi davacının bu eşyaları götürmediği, davalının da bu eşyaların davacının eşyası olduğunu, aynen iade edebileceğini beyan ettiğinden, bunu kabul ettiği için ve ayrıca her ne kadar bir kısım eşyaların farklı markalar olduğunu savunmuşsa da farklı marka olduğunu ispatlayamaması, kaldı ki eşyaların ikinci el değerleri belirlenirken markanın öneminin de olmaması sebebi ile bilirkişi raporundaki emsan marka mutfak eşyaları, ekmek kızartma makinesi, mikrodalga fırın, elektrikli süpürge, TV, çamaşır makinesi, laptop, tripot, yatak odası takımı, TV ünitesi, halı ve nevresim takımı ile havlu yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, yine davacı x-box talep etmişse de davalı savunmasında evlilik öncesi edindiğini beyan etmiş bu şekilde kişisel eşya savunmasında bulunmuş olup davacı bu eşyanın kendi kişisel eşyası olduğunu ispatlayamadığından davacının x-box ve mahkememizce kabul edilen eşyalar dışındaki eşyalar yönünden davasının reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile; davacının ziynet

tripot, yatak odası takımı, TV ünitesi, halı ve nevresim takımı ile havlu yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, yine davacı x-box talep etmişse de davalı savunmasında evlilik öncesi edindiğini beyan etmiş bu şekilde kişisel eşya savunmasında bulunmuş olup davacı bu eşyanın kendi kişisel eşyası olduğunu ispatlayamadığından davacının x-box ve mahkememizce kabul edilen eşyalar dışındaki eşyalar yönünden davasının reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile; davacının ziynet eşyalarının iadesi davası yönünden davasının kısmen kabulü ile; 5 adet her biri 30 gram ve 22 ayar fantezi ve işçiliği olmayan bileziğin, 1 adet 22 ayar 70 gram fantezi ve işçiliği olan setin, 2 adet fantezi ve işçiliği olmayan cumhuriyet altınının davalıdan aynen alınarak davacıya iadesine, bunun mümkün olmaması halinde 5 adet her biri 30 gram ve 22 ayar fantezi ve işçiliği olmayan bilezik bedeli olarak 49

.875,00 TL, 1 adet 22 ayar 70 gram fantezi ve işçiliği olan set bedeli olarak 30.730,00 TL, 2 adet fantezi ve işçiliği olmayan cumhuriyet altının bedeli olarak 5.520,00 TL, 1 adet yarım altının yarı bedeli olarak 690,00 TL, 47 adet çeyrek altının yarı bedeli olarak 16.215,00 TL ve çanta içerisinde toplanan nakit paranın iade bedeli olarak 390,00 TL olmak üzere toplam 103.430,00 TL'nin 5.000,00 TL'si faizsiz, kalan kısmının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,