muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4938, Karar No: 2023/8564, Tarih: 27.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4938 E.  ,  2023/8564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

1.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, maktul ...'e karşı nitelikli kasten öldürme suçu yönünden katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından katılan Bakanlık vekilinin bu suç yönünden temyiz talebinin, REDDİNE karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında maktul ...'e karşı nitelikli kasten öldürme suçu yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2020/176 Esas, 2022/451 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk ... hakkında, maktul ...'e karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2022/1793 Esas, 2023/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Maktullerin suç tarihinden önce ... Bilecik ilçesinde ikamet ettikleri ve burada tanıştıkları, bir birlerini sevdikleri, evlenmek istedikleri, maktul ...' in diğer maktul ile evlenmek istediği ve bu amaçla maktulü evlenmek için ailesinden istedikleri ancak ailesinin rıza göstermemesi üzerine maktul ...'in maktul ...'e kaçarak birlikte oldukları, bilahare araya büyüklerin girmesi ile ... sağlandığı, Bilecik ilçesinde düğün yaparak evlendikleri, evlendikten sonra karı koca İstanbul İli Küçükçekmece Sultan Murat Mah. Mis Sk. N:8/10 adresine taşındıkları ve burada yaşamaya başladıkları olayın meydana geldiği gün binada oturanlar ve çevredeki bazı kişilerin silah sesi ve ... sesi duydukları, özellikle maktullerin oturdukları binanın karşı sokağında binaya bakan bir şahsın kendisini polis olarak tanıtıp emniyeti telefon ile arayıp bina da ateş edildiğini, ... sesi duyduğunu bildirdiği, bunun üzerine olay mahalline güvenlik güçlerinin geldikleri, çevrede gerekli incelemeler yaptıkları, söz konusu binada Emel Uzunoğlu ile görüştükleri, silah sesi duyduğunu ancak sesin dışarıdan gelebilecek olduğunu söylediğini, bu beyan dışında başkaca bir araştırma yapmadan güvenlik güçlerinin olay yerini terk ettiği, olaydan 2-3 gün sonra maktullerin ev sahibi olan ...'in güvenlik güçlerine gelerek kiracıları ile görüşmek istediklerini ancak kapıyı açan olmadığını bildirmesi üzerine, güvenlik güçleri ile birlikte söz konusu binaya girip kapıyı açtırıp içeri girdiklerinde, maktuller Evrim ve Selahattin' in ölümüş olduklarının tespit edilip, yapılan otopsi incelemesinde maktul ... in üzerinde 3 adet ateşli silah yarası bulunduğu, yaralardan bir tanesinin tek başına öldürücü nitelikte olduğunu ve kafatası kırığı ve beyin kanaması sonucu öldüğünün tespit edildiği, maktul ...' in otopsi raporuna göre 4 ateşli silah yarasının bulunduğu, 3 adetinin tek başına öldürücü nitelikte olduğunu ölümünün kafatası kırığı ve beynin kanaması sonucu meydana geldiğinin tespit edilmiş olduğu ve bu şekilde olay ve ölüm nedenlerinin ortaya çıkmasından sonra suç faillerinin aranmasına başlandığı, tüm arama ve araştırmalarda bu evliliğe karşı olduğu anlaşılan Evrim'in ailesi tarafından gerçekleştirilebileceği üzerine durulduğu ve bu konuda soruşturma yapıldığı, yapılan tüm soruşturmalar da çevrede olayı görebilecek kişilerin beyanlarında olayın devamında evden kapşonlu, kızıl saçlı ve sakallı, montlu, 16-17 yaşlarında olabilecek birinin çıktığını görüldüğünü ancak yüzünün ve diğer detaylı bilgiye sahip olmadığının Esas No : 2023/4938

bildirdiği, bunun üzerine güvenlik güçlerinin yaptığı araştırmalarda bu eşgale benzeyen kişileri tespit edip fotoğraflandırdığı, bu fotoğraflarda tanık ...'nun balkona çıkıp baktığında gördüğü kişinin suça sürüklenen çocuk olabileceğini söylediği ve bunun üzerine suça sürüklenen çocuk hakkında soruşturma yapıldığı ve yine çevresinde yapılan araştırmada tanık ... Uzunoğlu'nun maktuller ile komşu olduğu aynı binada altlı üstlü ikamet ettikleri, birbirleriyle konuşup birbirlerine gelip gittikleri, maktul ...'in kendisinin ailesine karşı isteklerine karşı gelip evlenmesi nedeniyle öldürülebileceğini düşündüğünü, bunun için korkulu olduğu sonuç ve kanaatine vardığını belirtmiş olup, yargılama kapsamında toplanan delillerde tanık ..., emniyette kızıl saçlı, montlu, hafif sakallı bir kişi gördüğünü belirtmişse de, bu tanım suça sürüklenen çocuğa uymadığı, çünkü suça sürüklenen çocuğun kızıl saçlı olmadığı, tanık ..., mahkemedeki beyanında, emniyette bu şekilde beyanda bulunduğunu ancak bundan tam olarak ... olmadığını beyan ettiği ve suça sürüklene çocuğu teşhis edemediği, bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırmada ''0 536 767 55 77” numaralı hattın olay tarihi olan 02.02.2005 tarihinden 1 ay önce ve bir ay sonraki tarihlerde arayan/aranan numaraların ve sinyal verdiği/aldığı baz istasyonlarının araştırıldığı ancak 23.07.2006 tarihinden önceki kayıtlara ulaşılamadığı, yine 02.02.2005 günü 155 polis ihbar hattını arayarak silah sesleri duyduğunu ve seslerin geldiği binadan eşgalini verdiği 15-16 yaşlarında birinin çıktığını bildirdiği kişinin kayıtların saklama süresi dolduğundan açık kimliğinin tespit edilemediği, tüm dosya kapsamında ve toplanan delillere göre maktulleri suça sürüklenen çocuğun öldürdüğüne dair her türlü şüpheden arındırılmış cezalandırılmasına yeterli inandırıcı deliller elde edilemediği, anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, tanık beyanları, maktul ... hakkında düzenlenen 02.03.2005 tarihli otopsi raporu, maktul ... hakkında düzenlenen 14.03.2005 tarihli otopsi raporu, olay yeri inceleme tutanakları, uzmanlık raporları, tutanaklar, adli sicil kayıtları, nüfus kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, toplanan delillere göre maktulleri suça sürüklenen çocuğun öldürdüğüne dair her türlü şüpheden arındırılmış cezalandırılmasına yeterli inandırıcı deliller elde edilemediği, anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

1.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, maktul ...'e karşı nitelikli kasten öldürme suçu yönünden katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının

ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından katılan Bakanlık vekilinin bu suç yönünden temyiz talebinin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE ,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2022/1793 Esas, 2023/40 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21470, Karar No: 2014/4695, Tarih: 04.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21470 E.  ,  2014/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/407 Karar no:2013/439

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, velayetin anneye verilmesi talebine ilişkin olup basit yargılama usulüne tabidir. Ne var ki; mahkemece basit yargılama usulünde duruşma yapılmaksızın karar vermeye imkan tanıyan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1. maddesinin uygulanmasında hataya düşülmüştür. Şöyle ki, velayete ilişkin dava kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi uygulanır. Taraflar dilekçelerinde tanık deliline de dayanmıştır. Velayetin düzenlenmesinde asıl olan, çocuğun üstün yararıdır. Dinlenecek tanıklarla, mevcut hükümden farklı olarak çocukların üstün yararının gözetilmesini gerektirecek yeni bir durum ve olgu ortaya çıkabilir. Öyleyse, dayandıkları olgu ve vakıaları kanıtlama konusunda taraflara imkan tanınması, "adil yargılama hakkını" içeren "hukuki dinlenilme hakkı" nın bir gereğidir (HMK.md.27.) Öyleyse, açıklanan hususlar gözetilerek mahkemece duruşma günü belirlenerek, taraflara tanıklarını da dinletme imkanı tanınması, delillerinin toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.03.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/3015, Karar No: 2015/2273, Tarih: 11.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3015 E.  ,  2015/2273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesine ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde dünya kadınlar günü etkinliğinde toplanan grup içerisinde yer alan sanığın “Öndersiz yaşam olmaz” şeklinde slogan attığı ancak atılan sloganın silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliğinde olmadığı ve nefret söylemi olarak da değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun görülen hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/669, Karar No: 2016/2070, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/669 E.  ,  2016/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Küçükçekmece Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2015/105 esas, 2015/135 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 15/06/2015 tarihli ve 2015/495-357 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 09/07/2015 tarihli ve 2015/757 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 01/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12320-2015-E.24934/78776 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 09/07/2015 tarihli ve 2015/757 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17107, Karar No: 2015/10960, Tarih: 03.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/17107 E.  ,  2015/10960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 24/06/2014

Numarası : 2013/680-2014/435

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; davalıya ait iş yerinde 03/08/2012 tarihinden 15/11/2013 tarihine kadar ara vermeden soğuk şefi olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacının yapılan iş sözleşmesi ile sezonluk çalışmayı kabul ettiğini ve iş akdinin sezon sonunda askıya alınacağını bildiğini, davacının zam isteği kabul edilmeyince işi terkettiğini, İşe gelmemesi nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazanamadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda; davacının çalışma süresinin günde 11 saat olduğu kabul edildiği halde, ara dinlenmesi olarak günlük çalışmasından 1 saat yerine, 1,5 saat indirim yapılması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; dosya içerisinde dinlenen tanık beyanlarına göre davalı iş yerinde davacının ve kışın çalışmaya devam eden tüm çalışanların, eleman eksikliği nedeniyle kış mevsiminde de, yaz sezonunda olduğu gibi çalıştıkları anlaşıldığından davacının kış sezonundaki çalışmaları yönünden de fazla mesai hesabı yapılması gerekirken, kış sezonunu dışlayarak fazla mesai hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5838, Karar No: 2021/26818, Tarih: 10.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/5838 E.  ,  2021/26818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın aşamalarda elinde bıçak olduğunu kabul etmesi, müştekinin kovuşturma evresinde sanığın elinde bıçak olduğunu, seni öldürürüm diyerek tehdit ettiğini beyan etmesi karşısında, sanığın atılı silahla tehdit suçunu işlediği sabit olduğundan mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.