muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24554, Karar No: 2013/20080, Tarih: 25.11.2013

2013 yılında mahkemelerce verilen kararların temyiz edilebilmesi için temyize konu dava değerinin 1.822,00 TL'sını geçmesi gerekir.

Somut olayda temyize konu edilen miktar 820,00 TL olup karar tarihi itibariyle hüküm kesin nitelik taşıdığından davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

2-Davacı temyizi yönünden; Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

3-Davacı vekili, davacının Turhal Belediyesinde çalışırken 6111 sayılı Torba Kanunun 166 maddesi uyarınca belediyeden alınarak Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okula atamasının yapıldığını, devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devri gerçekleştiren kurumun sorumlu olduğunun karara bağlandığını, davalı müvekkilinin atamasının yapıldığı ve TİS'den kaynaklanan alacaklarının ödenmesini gerçekleşmediğini iddia ederek yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, giyim yardımı

alacağı, geç ödenen ikramiyelerden kaynaklı faiz alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, alacakların ödendiğini, ikramiyelerin geç ödenmesinden dolayı ihtirazi kayıt koyulmadığından faiz talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Bilirkişi raporunda davacının hafta içi 08:00-17:00 saatleri arası bir saat ara dinlenme yaparak, cumartesi günü ise 08.00-13:00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenme ile 4,5 saat ve toplamda 44,5 saat çalıştığı ve bazı haftalarda 1 ya da 1,5 saat fazla çalışma çıkmaktaysa da örtülü

denkleştirme bulunduğu kanaatiyle, Yargıtay’ın resmi işyerlerinde kayıtlara dayalı ispat yoluna gidilmesine ilişkin içtihatlarında atıf yaparak fazla çalışma alacağı hesaplanmamıştır.

Dosyada davacının puantaj kayıtları, mesai takip çizelgeleri ve aylık ücret bordroları mevcuttur. Bilirkişi mesai takip çizelgeleri ile puantaj ve bordro kayıtlarını karşılaştırmadan denetime elverişli rapor hazırlamadan bazı haftalarda 1 ya da 1,5 saat fazla çalışma yapılsa da örtülü denkleştirme olduğu sonucuna varmıştır. Bilirkişinin görevi karar mercii gibi delilleri tartışmak değil, Mahkemenin verdiği görev doğrultusunda hesap yapmaktır. Örtülü denkleştirme bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olup bilirkişinin hakimde, taraflarda ve temyiz merciinde ayrıntılı kanaat oluşturacak rapor hazırlamadan kendi kanaatiyle hesaplama yapmaması hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş davacı talebi ile bağlı kalınarak dosya aynı bilirkişiye -ve yardımcısına da yemin verdirmek suretiyle- ya da başka bir bilirkişiye verilerek mesai takip çizelgeleri ile puantaj ve bordro kayıtlarının ve fazla çalışma karşılığı izin kullanmaya ilişkin kayıtların karşılaştırıldığı denetime elverişli rapor aldırarak sonuca gitmekten ibarettir. Eksik inceleme içeren denetime elverişli olmayan rapora itibarla hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece yapılacak iş davacı talebi ile bağlı kalınarak dosya aynı bilirkişiye -ve yardımcısına da yemin verdirmek suretiyle- ya da başka bir bilirkişiye verilerek mesai takip çizelgeleri ile puantaj ve bordro kayıtlarının ve fazla çalışma karşılığı izin kullanmaya ilişkin kayıtların karşılaştırıldığı denetime elverişli rapor aldırarak sonuca gitmekten ibarettir. Eksik inceleme içeren denetime elverişli olmayan rapora itibarla hüküm kurulması isabetsizdir.

4-Ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili çalışmaları konusunda davacı talebi ile bağlı kalınarak mesai takip çizelgeleri ile puantaj ve bordro kayıtları karşılaştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken sadece tanık beyanları ve puantaj kayıtlarının dikkate alınması bozmayı gerektirmiştir.

5-Kabule göre de; Tarafların duruşmalarda hazır olmaları halinde bir sonraki duruşma günü ve saati taraflara tefhim edilmek suretiyle bildirilir. Taraflardan biri veya vekili mazereti nedeniyle belirtilen gün ve saatte duruşmaya gelmemiş, mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece de bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret bildirilen tarafa tensip edilecek duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerekir.

Gelmeyen tarafın mahkeme gününü kalemden öğrenmesine veya masrafı yatırıldığında bildirilmesine şeklinde karar verilemez. Duruşmaya mazereti sebebiyle gelemeyen taraf mazeret dilekçesinde bu yönde bir talepte bulunsa ve mahkeme gününü kalemden öğreneceğini veya masrafını sonra yatıracağını bildirse dahi mahkemece bu yönde bir karar alınamaz. Zira duruşma gününün gelmeyen tarafa davetiye ile

bildirilmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yasada bulunmayan bir kurala dayanılarak duruşma gününün kalemden öğrenilmesi taraflardan istenemez.

13.05.2013 tarihli duruşmaya davacı vekili mazeret bildirerek katılmamış ve duruşma günün UYAP üzerinden öğreneceğini belirtmiştir. Masraf ekli olmadığı halde duruşma gününü UYAP üzerinden öğrenmesi şeklinde ara karar verilmiş ve ayrıca davacıya ıslah talebini bildirmesi için bir haftalık kesin süre verilmiştir.

6100 sayılı HMK 91.maddesine göre süreler, taraflara tebliğ tarihinden veya kanunda öngörülen hâllerde, tefhim tarihinden itibaren işlemeye başlar. Davacıya usulüne uygun bir tebliğ bulunmadığından ıslah için uygun bir süre verildiğinden bahsedilemez. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1948 gün ve 10/3 sayılı kararında da ifade edildiği üzere Yargıtay bozma kararından sonra ıslah yapılamasa da mahkemenin ıslahın reddine ilişkin kararında isabet yoktur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, davacının temyiz itirazlarının kabulüyle temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde taraflara iadesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3339, Karar No: 2013/4357, Tarih: 28.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3339 E.  ,  2013/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gerze Sulh Hukuk ve İstanbul 21.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, kayyım atanması istemine ilişkindir.

TMK’nun 430/1. maddesinde , “ Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır”.“Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, 17.03.2011 ve 11.04.2011 tarihli Nüfus kaydı yerleşim yeri adresi olan " Bayrampaşa/ İstanbul" adresinde, Bayrampaşa İlçe Emniyet Müdürlüğünün 13.07.2011 günlü adres araştırma tutanağı ile küçük ...'in, ikamet etmediği, ikamet ettiği yerin ise, Gerze Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 24.04.2012 tarihli cevabi yazısı ve 24.07.2012 tarihli Nüfus kaydı yerleşim yeri adresi ile ... adresi olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, uyuşmazlığın Gerze Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nın 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nin 25. ve 26.) maddeleri gereğince Gerze Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1678, Karar No: 2014/5456, Tarih: 09.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1678 E.  ,  2014/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2012/754-2013/669

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkiline teslimi gereken 3. kattaki dubleks dairenin projeye aykırı ve eksik imal edildiğini, projede mevcut olan çatının yapılmaması nedeniyle sızan yağmur sularından dolayı dairesinin zarar gördüğünü, iskân ruhsatı alınmaması nedeniyle dairesinin emsallerine göre değer kaybına uğradığını ileri sürerek, şimdilik eksik iş bedeli olarak 5.000,00 TL, projeye aykırılıktan dolayı dairesinde meydana gelen zarar nedeniyle 5.000,00 TL, iskân alınmamasından kaynaklanan değer kaybı nedeniyle 5.000,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki 23.05.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde sözleşme tarihinden itibaren 20 ay içinde inşaatın bitmiş olarak arsa sahibine teslim edileceğinin kararlaştırıldığı ve davalı yüklenicinin 1996 yılında binayı bitirerek davacıya teslim ettiği, davacının bu taşınmazda oturduğu, sözleşmede iskân ruhsatı almak külfetinin yükleniciye ait olduğunun belirtilmediği, anahtar teslimi ifadesi de yer almadığından inşaatın teslim edilmiş sayılacağı, yine ayıplı mal iddiasıyla ilgili olarak da teslim tarihi itibariyle 5 ve 10 yıllık zamanaşımı sürelerinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı yönünden reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik iş bedeli ile değer kaybının tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki 23.05.1995 tarihli sözleşmenin “İNŞAAT” başlıklı 4/B maddesi “.... inşaatın noter anlaşması yapıldığı tarihten itibaren 20 ay içinde inşaat bitmiş olup, eksiksiz arsa sahibine teslim edilmiş olacaktır. Aksi taktirde her geçen ay için....” hükmünü, 4/Ç maddesi “ inşaatın başlangıcından bitimine kadar her türlü harç, vergi, işçi ücretleri, sigorta primleri, elektrik, su ücretleri, kat irtifakı, plan, proje, iskân ücretleri ile tüm masraflar müteahhide ait ve her türlü mesuliyetler yine müteahhide ait olacaktır.” 12. maddesi “her iki dairenin iskan harçları müteahhit tarafından ödenecektir.” hükmünü içermektedir. Sözleşmenin ilgili hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden yüklenicinin iskân ruhsatını alarak inşaatı teslim etmeyi yüklendiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, mahkemenin, yüklenicinin iskân ruhsatını alma yükümlülüğünü üstlenmediği yolundaki gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece, yüklenicinin inşaatı sözleşmeye uygun olarak hukuken teslim etmemiş olduğu, dolayısıyla dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı BK'nın 147. maddesindeki zamanaşımı süresinin henüz işlemeye başlamadığı gözetilerek, davacının her bir talebi yönünden uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22948, Karar No: 2010/7944, Tarih: 25.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/22948 E.  ,  2010/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.03.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY :

Dava, Milli Eğitim Bakanlığına karşı açılmıştır. Taraflar arasındaki hizmet sözleşmesini işveren adına okul müdürü imzalamıştır. Mevzuatımıza göre okul müdürünün M.E.Bakanlığı adına işe daimi ya da geçici çalıştırılmak üzere işçi alma yetkisi bulunmamaktadır. Şayet hizmet sözleşmesi okul müdürü tarafından Okul Aile Birliği adına imzalanmış ise (ki dosyada ücret ödeme makbuzları içeriğinden öyle olduğu anlaşılmaktadır) bu durumda davacının işvereni Okul Aile Birliği olacağından davanında Okul Aile Birliğine karşı açılması gerekirdi. Mahkemece davanın doğru hasma karşı açılıp açılmadığını irdelememesi eksikliktir.

Dava konusu uyuşmazlığın esasına gelince; dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının 07.03.2005 tarihinden itibaren geçerli bir mazerete dayanmadan işe gelmediği ve haklı bir neden olmaksızın işi kendisinin bırıktığı sabit olup bu durumun aksi davacı tarafından kanıtlanmış değildir. Hal böyle olmasına rağmen iş müfettişinin işveren delillerini geçersiz kılacak gerekçelere dayanmayan raporuna değer verilerek davanın kabul edilmesi doğru değildir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle gerek usul ve gerekse esas yönünden yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/35792, Karar No: 2017/3506, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35792 E.  ,  2017/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11816, Karar No: 2019/14542, Tarih: 10.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/11816 E.  ,  2019/14542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 06/03/2019 tarihli ve 2018/5928 Esas - 2019/3737 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 06.3.2019 tarih ve 2018/5928 E. - 2019/3737 K. sayılı ilamı ile; mahkeme kararı, inceleme konusu şikayete İİK’nun 361. maddesinin uygulanamayacağından bahisle şikayetin kabulü gerektiği belirtilerek bozulmuş ise de, şikayetin konusu İİK’nun 40. maddesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle alacaklıya gönderilen muhtıranın iptaline yönelik olup, mahkemece de İİK’nun 40. maddesi kapsamında değerlendirme yapıldığı görülmektedir. İİK’nun 361. maddesine yönelik talep ve mahkemece kurulmuş bir gerekçe bulunmadığı halde, Dairemizin bozma ilamında bu maddeye ilişkin yapılan açıklamaların maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmaktadır. Somut olayda; İİK’nun 40. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, alacaklıya bu maddeye dayalı gönderilen muhtıranın yerinde olmadığı ve şikayetin kabulü gerektiği tabidir.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında istek yerinde görülmediği gibi, HUMK'nin 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından karar düzeltme isteminin İİK'nin 366. ve HUMK'nin 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 370,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 92,50 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 10/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/110, Karar No: 2020/388, Tarih: 11.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/110 E.  ,  2020/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1965 yılında kesinleşen kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı ..., çekişmeli taşınmazın TMK’nın 713/6. maddesi uyarınca adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından ve katılma yoluyla da davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda zeytin ağaçlarının dağınık olarak yer aldığı, daha çok hayvan otlatılmak suretiyle tasarruf edildiği ve bu nedenle taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle tesciline ilişkin koşulların davacı yararına oluşmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermek için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler, çekişmeli taşınmazın davacı tarafından 25 yıl kadar önce ... isimli şahıstan satın alındıktan sonra hayvan otlatmanın yanında zeytin ağacı yetiştirilmek suretiyle tasarruf edildiği; bir kısım tanık beyanlarında, davacının taşınmazın doğu sınırında 50 adet zeytin ağacı yetiştirdiği ve bir kısım tanık beyanında ise, sadece 2-3 zeytin ağacı yetiştirdiği beyan edildiği halde, yerel bilirkişi ve tanıkların söz konusu beyanları arasındaki çelişki giderilmediği gibi, dosya arasında yer alan teknik bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazda eski yıllarda deliceye aşılanmış çok sayıda bakımlı 40-50 yaşlarında verimli zeytin ağaçları ile melengiçlere aşılanmış antepfıstığı ağaçları mevcut olduğu belirtilmiş olmasına rağmen bu ağaçların yerleri krokide gösterilmemiş ve ağaçların kaç adet oldukları ve aşı yaşları da belirtilmemiştir. Ayrıca, mahkemece çekişmeli taşınmaz bölümünün kadastro çalışmaları sırasında neden tespit harici bırakıldığı, çekişmeli bölümün kadastro tespit günü itibariyle niteliğinin ne olduğu ve hangi tarihte imar planı sınırları içine alındığı açıklığa kavuşturulmamış, Medenî Kanun'un 713/6. maddesi uyarınca çekişmeli taşınmaz bölümünün davalı ... adına tescili istendiği halde, bu talep hakkında da olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun hükümleri gereğince büyükşehir belediye başkanlıkları, tescil davalarında ilgili kamu tüzel kişiliği olarak yasal hasım konumuna getirildiklerinden, İzmir Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı'nı davaya dahil etmesi için davacı tarafa süre verilmeli, taraf teşkilinin sağlanması halinde dahili davalıdan savunma ve delilleri sorulmalı, bildirdiği takdirde delilleri toplanmalı, çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti sırasında neden tespit harici bırakıldığı, kadastro tespit günü itibariyle belirlenen niteliğinin ne olduğu ile çekişmeli taşınmazın hangi tarihte imar planı sınırları içine alındığı ilgili kurumlardan sorulup kesin olarak belirlenebilir ise bu tarihten, yoksa dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait tüm hava fotoğrafları da dosya içine getirtilmeli ve bundan sonra yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır