muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9742, Karar No: 2023/5297, Tarih: 09.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/9742 E.  ,  2023/5297 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2018/2377 E., 2019/637 K.

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.05.2019 tarihli ve 2018/2377 Esas, 2019/637 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 13.05.2019 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2732, Karar No: 2022/3357, Tarih: 25.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/2732 E.  ,  2022/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.12.2021 gün ve 2019/4 E. - 2021/432 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı şirkete tebliğ edilmediği anlaşılmış olmakla, tebligata ilişkin eksikliğin giderilerek, temyize cevap süresi beklenildikten sonra her halükarda davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için iade edilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11214, Karar No: 2013/16157, Tarih: 19.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11214 E.  ,  2013/16157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.12.2012 tarih ve 2012/210-2012/211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının kötüniyetle elde ettiği endüstriyel tasarım tescil belgesine dayanarak yaptığı haksız şikayet nedeniyle, müvekkilinin ürettiği yağmur oluk borularının duvara bağlantısına yarayan PVC kelepçelerine ve üretimde kullandığı kalıplara el konulduğunu, müvekkili hakkında ceza davaları açıldığını, ancak daha sonra davalının tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verildiğini, keza müvekkilinin hakkında açılan ceza davalarından beraat ettiğini, bu sureçte müvekkilinin maddi kayıplara uğradığını, üretim yapmasının engellendiğini, ticari itibarının zedelendiğini, el koyma tarihinden ilk tazminat davasının açıldığı 29.12.2005 tarihine kadar olan zararların Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2006/259 Esas sayılı dosyasında dava konusu edildiğini ve taleplerinin kabul edildiğini, ancak söz konusu davanın açıldığı tarihten sonra da müvekkilinin zararının devam ettiğini, zira beraat kararları kesinleşmediğinden üretime başlanılamadığını, öte yandan ceza davalarında kendisini savunma durumunda kalan müvekkilinin avukatlık ücreti ödemesi nedeniyle de zarar gördüğünü ileri sürerek, müvekkilinin ödemek durumunda kaldığı 12.250 TL avukatlık ücreti ile ıslahen 13.274,10 TL zararın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, özel avukatlık ücretinin talep edilemeyeceğini, hukuken korunan bir hakkın kullanılmasının kötüniyet olarak kabul edilemeyeceğini, Ankara 2. Fikri ve Sınai Halar Hukuk Mahkemesi'nin 2006/259 Esas sayılı dosyasında verilen kararın temyiz aşamasında olduğunu, davacının ara vermeksizin üretimine devam ettiğini, ortada bir zararın bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalının tescilli tasarımına dayanarak üçüncü kişilere karşı yasaklayıcı eylemlere girişmesinin, tasarım tescilli olduğu sürece yasal bir hakkının kullanılması olup tazminat hakkı doğurmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalının tescilli tasarımına dayanarak üçüncü kişilere karşı yasaklayıcı eylemlere girişmesinin, tasarım tescilli olduğu sürece yasal bir hakkının kullanılması olup tazminat hakkı doğurmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulması neticesinde bozma kararı lehine olan davalı taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3951, Karar No: 2016/7870, Tarih: 14.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/3951 E.  ,  2016/7870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- Sanık hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının kararın kesinleşme tarihinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

3- Müsadere kararı verilirken adli emanet numarasının 2013/3757 yerine 2012/1944 olarak yazılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak hesaplanan 25 günün 4 güne ve TCK.nun 52. maddesi uyarınca tayin olunan 500,00 TL'nin 80,00 TL'ye indirilmesi, TCK.nun 52/4. maddesinin uygulandığı bölümden “kararın kesinleşme tarihinden itibaren” ibaresinin çıkarılması ve müsadereye ilişkin kısımdan "2012/1944" ibaresinin çıkartılarak yerine "2013/3757" ibaresinin yazıl- ması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.06.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Piyasaya sahte para sürmek suçundan kurulan hükmün, sanık ... tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun adli para cezasının miktarı yönünden düzeltilerek onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

KARŞI DÜŞÜNCE

Piyasaya sahte para sürmek suçundan kurulan hükmün, sanık ... tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun adli para cezasının miktarı yönünden düzeltilerek onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Ayrı gerekçe gösterilmeden yerel mahkemenin adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesi hükümde çelişkiye neden olmakta ise de, sayın çoğunluğun kararındaki gibi hükmün düzeltilerek onanması halinde yerel mahkemenin direnme hakkı elinden alındığı gibi, hükmün bu nedenle bozulması sonucu yerel mahkemenin gerekçe göstererek adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesine engel bir durum da bulunmadığından, hükmün adli para cezasının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması gerekçesiyle bozul- ması yerine yerel mahkemenin kararının düzeltilerek onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 14.06.2016
Yargıtay — Esas No: 2020/27918, Karar No: 2023/485, Tarih: 23.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/27918 E.  ,  2023/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A- Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen suçtan dava açılmıştır.

B- Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında;

1- Mağdur ...'e karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 ile 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, adı geçen Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası 53 ile 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

C- Tebliğname'de sanık hakkında her iki suçtan kurulan hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A- Sanığın tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, müştekiyi caddede durdurarak tehdit ettiğine ilişkin kamera görüntülerinin istenmediğine, delil araştırması yapılmadığına, müştekinin tanıklarına göre karar verildiğine vesaire;

B- Sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin temyiz isteği, cebindeki bıçağı hamallık yapması nedeniyle bazı taşınır malların etiketlerini ve iplerini koparmak için taşıdığında ve karakoldan içeri girdiğinde bu bıçağı kendi rızasıyla polislere teslim ettiğine vesaire; ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A- Tehdit Suçu Yönünden

B- Sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin temyiz isteği, cebindeki bıçağı hamallık yapması nedeniyle bazı taşınır malların etiketlerini ve iplerini koparmak için taşıdığında ve karakoldan içeri girdiğinde bu bıçağı kendi rızasıyla polislere teslim ettiğine vesaire; ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A- Tehdit Suçu Yönünden

Olay günü gündüz saatlerinde sanığın kardeşine ait kahvehanede sigara içilmesi nedeniyle mağdurun da içinde bulunduğu polis memurlarının uyguladığı idari işleme sinirlenen sanığın ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü önüne gittiği, görevli polis memuru mağdur ...’e “Siz bizden kan döktünüz, ben de sizden kan dökeceğim, dayımın kolunu sakat bıraktınız, bedelini sizden alacağım.” dediği, sanığın tehdit içeren bu sözlerini duyan polis memuru ...’nın sanık ve müşteki ...’in yanına geldiği, müşteki ve ...’in hakkında işlem yapmak üzere sanığın koluna girerek onu karakol binasına götürmeye çalıştıkları, sanığın ise bu esnada elini beline doğru götürmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

B- 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden

Olay sırasında sanığın elini attığı kemer hizası iç kısmında yarı görünür vaziyette Adli Emanetin ... sırasına kayıtlı bıçağın fark edildiği ve sanık etkisiz hale getirilerek bıçağın muhafaza altına alındığı, yapılan kriminal incelemede bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında olmadığı tespit edilmiştir. Ancak Yerel Mahkemece sanığın söz konusu bıçağı tehdit amacıyla sırf saldırı veya savunmada kullanmak için taşıdığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1- Sanığın Suçu İşlemediğine Yönelik Temyizi Yönünden

15.07.2015 tarihli tutanak, mağdur ve tanık polis memuru beyanları, kriminal rapor ve sanığın kovuşturma aşamasındaki savunmasında suça konu bıçağı hasımları olması sebebiyle taşıdığına ilişkin savunması karşısında, sanığın, bıçağı hamallık yapması dolayısıyla taşıdığına ilişkin temyizinin reddine karar vermek gerekmiş ve sanığın bıçağı sırf saldırı ve savunmada kullanmak amacıyla taşıdığı anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2- Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

2- Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “Hükme bağlanmış.” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "Basit yargılama usulü." yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir. Tebliğname'nin onama yönündeki görüşüne bu sebeple iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1- Sanığın Suçu İşlemediğine Yönelik Temyizi Yönünden

15.07.2015 tarihli tutanak, mağdur ve tanık polis memuru beyanlarına göre, sanığın kardeşine ait kahvehanede sigara içilmesi nedeniyle mağdurun da içinde bulunduğu polis memurlarının uyguladığı idari işleme sinirlenen sanığın ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü önüne gittiği, görevli polis memuru mağdur ...’e “Siz bizden kan döktünüz, ben de sizden kan dökeceğim, dayımın kolunu sakat bıraktınız, bedelini sizden alacağım.” diyerek tehditte bulunması biçiminde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu, beyanlar içeriğinde sanığın tehdit suçunu işlerken cebinde bulunan bıçağı kullandığına ilişkin bir anlatımın olmaması karşısında, Yerel Mahkemece sanığın eylemini silahla işlediği kabul edilerek adı geçen Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'nin onama yönündeki görüşüne bu sebeple iştirak edilmemiştir.

2- Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

a-) Kabule göre de, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür.

2- Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

a-) Kabule göre de, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür.

b-) 1 numaralı bozmaya uyulması durumunda, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir. Tebliğname'nin onama yönündeki görüşüne bu sebeple iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A.Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinin 2 numaralı maddesinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/279, Karar No: 2019/5015, Tarih: 14.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/279 E.  ,  2019/5015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

S.SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar İsmet ve Can müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukla...,.... müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...'ın dilekçeleri ile mala zarar verme suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiğinin, mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen kesin nitelikteki 1.800 TL, suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen kesin nitelikteki 1.320 TL, suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen kesin nitelikteki 2.400 TL adli para cezası ile ilgili olarak .... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 15/05/2018 tarihli, 2018/273 E. – 2018/906 K. sayılı istinaf isteminin reddine dair kararına karşı yapılan itirazların, ....Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 19/07/2018 tarihli, 2018/83 D.İş sayılı kararı ile kesin olarak reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali; suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk ... ve Can müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... ve Can müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan 5 yıl 3 ay, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan 8 yıl hapis cezasına hükmedildiği, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin istinaf talebi üzerine....Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında sonuç ceza olarak 3 yıl 9 ay, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin dosya kapsamındaki deliller itibariyle suçun sübut bulmadığına, suçun gece vakti işlenmediğine; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin dosya kapsamındaki deliller itibariyle suçun sübut bulmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocukların suç tarihinde gece vakti sayılan saat 03.30 sıralarında müştekiye ait iş yerindeki kasadan 60.000 TL çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından gece vakti işlendiğinin sabit olduğu anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan....Bölge Adliye Mahkemesi, 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 14/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.