muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2542, Karar No: 2023/3444, Tarih: 24.05.2023

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan ...'ın henüz on yaşlarında olduğu 2013 yılında okulların tatil olmasından sonra yaz aylarında ikamet ettiği apartmanın önünde oyun oynadığı sırada yine komşu apartmanlardan birinde ikamet eden suça sürüklenen çocuk ...'in katılan ...'ı yanına çağırdığı ve uçurtma vereceğim diyerek apartmanlarının kömürlüğüne götürdüğü, kömürlüğe inince kömürlüğün kapısını kapattığı ve üzerinde bulunan şortunu ve külotunu indirdiği, katılanın bırak beni evime gideyim demesine rağmen katılanı bırakmadığı ve cinsel organını çıkararak anal yoldan katılanla cinsel ilişkiye girdiği, daha sonra da katılanı olay yerinden gönderdiği, katılanın utanması nedeniyle olayı kimseye anlatmadığı, ancak bir müddet sonra katılanın arkadaşı .... suça sürüklenen çocuğun kendisine aynı şeyleri yapmak istediğini söylemesi üzerine katılanın suça sürüklenen çocuğun kendisine yaptıklarını tanık .... anlattığı ve suça sürüklenen çocuğun .... olayları başkalarına anlatıyor diye dövmesi üzerine polislerin apartman önüne geldiğinde yine katılanın olayı anlattığı arkadaşı ...'ün katılanın ablası .... ye olayı anlatmış olması nedeniyle ....'nin de gelen polislere bu olaydan bahsettiği suça sürüklenen çocuğun arkadaşları ile oynamakta olan katılanı yanına çağırıp uçurtma vereceğini söyleyerek apartmanın kömürlüğüne götürdükten sonra cinsel istismarda bulunduğu sırada katılanı olay anında bir müddet alıkoyduğu, suça sürüklenen çocuğun katılanı kömürlüğe götürürken katılana yönelik cebir ve tehditte bulunmayıp zorlamadığı ancak katılanın on beş yaşından küçük olması nedeniyle rızasının da geçerli sayılamayacağı gözönüne alınarak mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Koşulları oluştuğu halde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, eylem ile rapor tarihi arasında uzun bir süre geçmiş olması, mağdurun aşamalarda alınan istikrarlı beyanları, tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde Tebliğnamede çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.09.2014 tarihli ve 2014/200 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2017/2579, Karar No: 2018/1526, Tarih: 12.04.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2579 E.  ,  2018/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi: Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nce verilen kararın temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş duruşma talebi kabul edilerek 03.04.2018 tarihinde yapılan duruşmaya davacı vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın istinafı üzerine istinaf talebinin reddine dair verilen karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir. Davacı iş sahibi, davalılar ise yüklenicidir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında 02.01.2011 tarihinde imzalanan sözleşme ile davalı yüklenici, davacı iş sahibinin fabrikasının çatı panellerinin temini, nakliyesi ve montaj işlerini yapmayı üstlenmiştir. Davacı 20.01.2013 tarihinde meydana gelen fırtına sonucunda çatı panellerinin büyük kısmının yerinden ayrılarak uçtuğunu, kalan kısımlarının ise büyük oranda hasar gördüğünü, durumdan derhal davalıların haberdar edildiğini, davalıların gönderdiği malzeme ve ekip gelinceye kadar çatının brandalar ve diğer malzemelerle geçici olarak örtülmesi için 30.247,55 TL harcama yapıldığını, ayrıca davalılara hasar gören yerin geçici onarımı için 25.827,53 USD malzeme bedeli ile 8.260,00 TL işçilik bedeli ödemesi yapıldığını, ...1. Noterliği’nin 06.02.2013 tarih ve 1193 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile zararın ödenmesi ve çatının bedelsiz olarak yenilenmesinin talep edilmesine rağmen davalılar tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığı gibi çatının da yenilenmediğini, bu nedenle çatının güçlendirilmesi için dava dışı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti ile sözleşme yapıldığını, söz konusu şirkete 116.027,04 USD ve 27.601,30 TL ödeme yapıldığını, sigorta şirketinden zararın giderilmesi için 65.512,00 TL ödeme alındığını belirterek 138.097,21 USD maddi tazminatın tahsilini talep etmiştir. Davalı yüklenici ise ayıp ihbarının süresi içinde yapılmadığını, çatının zarar görmesinde binanın mühendislik hataları ile binanın konumunun yanlış belirlenmesinin etkili olduğunu, hasarın mücbir sebep olarak kabul edilmesi gereken fırtınadan kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Yargılama sırasında inşaat mühendisi ve mimar bilirkişiler dosya üzerinde yaptıkları inceleme sonucunda, tespit raporundaki bulgular doğrultusunda hasarın oluş sebebinin montaj ve işçilik hatalarından kaynaklandığını belirtmiş; mali müşavir bilirkişi düzenlediği raporunda ise, davacı tarafından sunulan faturalar incelendiğinde, davalı yükleniciye hasar gören çatının tamiri için toplam 25.827,53 USD ödeme yapıldığı, bunun davalı tarafından 24.01.2013 tarihinde düzenlenen fatura tarihi itibariyle Türk Lirası karşılığının 45.810,29 TL olduğu, çatı tamiri için ayrıca 29.917,47 TL harcama yapıldığı, böylelikle çatının tamirine ilişkin ödeme toplamının 75.727,76 TL olduğu, çatının geri kalan kısmının güçlendirilmesi için ise... İnş. San. Ltd. Şti’ye 116.027,04 USD ödeme yapıldığı, bunun dava dışı şirket tarafından 01.07.2013 tarihinde düzenlenen fatura tarihi itibariyle Türk Lirası karşılığının 223.908,98 TL olduğu, çatının güçlendirilmesi için davacı iş sahibinde ayrıca 27.601,30 TL harcama yapıldığı, böylelikle çatının güçlendirilmesi için yapılan toplam harcama miktarının ise 251.510,28 TL olup, çatının tadilatı ve güçlendirilmesi için yapılan toplam harcama tutarının ise 327.238,04 TL olduğu, sigorta şirketi tarafından davacıya ödenen 65.512,00 TL düşüldüğünde davacının 261

.07.2013 tarihinde düzenlenen fatura tarihi itibariyle Türk Lirası karşılığının 223.908,98 TL olduğu, çatının güçlendirilmesi için davacı iş sahibinde ayrıca 27.601,30 TL harcama yapıldığı, böylelikle çatının güçlendirilmesi için yapılan toplam harcama miktarının ise 251.510,28 TL olup, çatının tadilatı ve güçlendirilmesi için yapılan toplam harcama tutarının ise 327.238,04 TL olduğu, sigorta şirketi tarafından davacıya ödenen 65.512,00 TL düşüldüğünde davacının 261.726,04 TL harcama yaptığı belirtilmiş, mahkeme tarafından da söz konusu bedele hükmedildiği, verilen hükme karşı davalı yüklenicinin istinaf başvurusunun da reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı iş sahibi binanın çatısında zorunlu olarak güçlendirme yapıldığını, buna ilişkin sözleşmeler yapıp, bir kısım ödemelerde bulunduğunu ve ayrıca çatının geçici olarak branda ile kapatılması suretiyle önlemler aldığını ve zararın artmamasını sağladığını ileri sürerek bu iki kalem yönünden talepte bulunmuş ise de; mahkemece bu konularda bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, sadece davacı tarafından düzenlenen faturalara göre değerlendirme yapıldığı anlaşılmıştır.Bu nedenlerle mahkemece yapılması gereken iş; davacı iş sahibinin branda kapatmak suretiyle geçici önlem almasının gerekli olup olmadığı, branda bedeline dayanak faturaların hangisi olduğu, fatura bedellerinin kadri maruf olup olmadığı, çatıda iddia edildiği üzere geçlendirme yapılmasının gerekip gerekmediği, gerekli ise güçlendirme için üçüncü kişiler

tarafından düzenlenen fatura bedellerinin kadri maruf olup olmadığı hususlarında değerlendirme yapılması için bilirkişilerden ek rapor alınıp, sonucuna göre karar vermekten ibaret olmalıdır.Bu hususlar üzerinde durulmadan verilen karar doğru olmamış, istinaf kararının bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile temyize konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi Kararının HMK 371. madde gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, HMK 363/I. madde gereğince belirtilen ...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin 09.03.2017 günlü, 2017/155 Esas, 2017/172 Karar sayılı kararının kaldırılmasına dosyanın bozma kararı doğrultusunda yeniden inceleme yapılıp karar verilmek üzere ilk derece mahkemesi olan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalılara verilmesine, ödenenden 4.470,00 TL temyiz peşin harcının ve istinaf başvurusu nedeniyle alınan harçların istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 12.04.2018 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4229, Karar No: 2020/162, Tarih: 15.01.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/4229 E.  ,  2020/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin 2011 yılı başından Mayıs ayı sonuna kadar kayıp bedeli olarak davacıdan tahsil ettiği 67.013,28-TL ana para ve her bir faturanın ödeme tarihinden itibaren hesaplanan 20.570,12-TL faizi olmak üzere toplam 87.583,40-TL'nin tahsili amacı ile davalı hakkında İstanbul 28. İcra Müdürlüğü'nün 2014/23080 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı davalının takibe haksız itiraz ettiğini ve dava davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile %20 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalı borçlunun İstanbul 28. İcra Müdürlüğü'nün 2014/23080 esas sayılı icra takip dosyasına vaki itirazının kısmen iptali ile 67.013,28-TL asıl alacak üzerinden, takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin yerinde görülmediğinden reddine,davacının icra inkâr tazminatı isteminin de reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti ninvazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre ilk derece mahkemesince dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni Yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

Buna göre ilk derece mahkemesince dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni Yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18763, Karar No: 2012/36632, Tarih: 06.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/18763 E.  ,  2012/36632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :İİK’nun 78/4. maddesine göre; Haciz talebi kanuni müddet içinde yapılmaz veya geri alındıktan sonra bu müddet içinde yenilenmezse dosya muameleden kaldırılır. Aynı maddenin 5.fıkrasına göre ise; Yeniden haciz istemek, alacaklı tarafından vukubulan yenileme talebinin borçluya tebliğine mütevakkıftır. İlama müstenit olmayan takiplerde yenileme talebi üzerine yeniden harc alınır. Yenileme masraf ve harcları borçluya tahmil edilmez.Gebze 2. İcra Müdürlüğü’nün mahkemeye cevaben yazılan 10.11.2011 tarihli yazısında: “icra dosyası, yılsonu devir işlemleri yapılırken müdürlüğümüzce sehven işlemden kaldırılarak arşive gönderilmiş ise de bu hata daha sonra fark edilerek yeni dosya numarası ile işleme devam edilmiştir. Alacaklı vekili tarafından  dosya takipsizlik nedeni ile işlemden kaldırılmamıştır. Tamamen müdürlüğümüzden kaynaklanan ve yukarıda izah edilen nedenle yeni numara verilmek zorunda kalınmıştır. Bu nedenle dosyanın yenilenmesi de söz konusu değildir.” ifadelerinden de anlaşıldığı üzere somut olayda İİK'nun 78. maddesi kapsamında bir yenileme söz konusu olmadığından borçluya yenileme emri tebliğine de gerek yoktur. O halde mahkemece borçlunun şikayetinin reddi yerine yazılı şekilde istemin kabulü isabetsizdir.SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5923, Karar No: 2019/4416, Tarih: 17.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5923 E.  ,  2019/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan TKİ Genel Müdürlüğü istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince TKİ Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının TKİ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Davacı Çocuklar ... ve ...'in Maddi Tazminat İstemlerine Yönelik Hükümler Yönünden,

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dava dilekçesi ve ıslah ile eş için 115.163,18 TL maddi, 200.000,00 TL manevi, çocuklar için 2.000,00'er TL maddi, 150.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, ilk derece mahkemesince davalı .... açısından husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar açısından davacı eşin maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı çocuk ...'in maddi tazminat tutarı 3.505,76 TL olarak hesaplandığı ve fakat talep 2.000,00 TL olduğu için bu davacının maddi tazminat isteminin taleple bağlı kalarak kabulüne, davacı çocuk ... lehine 1.513,94 TL maddi tazminat ödenmesine, davacı çocuk ...'un maddi tazminat isteminin reddine, davacı eş lehine 150.000,00 TL, davacı çocuklar lehine 130.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davalılar ... Kömür İşl. A.Ş. ile ... Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvuruları üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/06/2018 tarihli kararda davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği ve bu karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 02.12.2016-31.12.2016 tarihleri arasında 40.000,00 TL, 01.01.2017-31.12.2017 tarihleri arasında 41.530,00-TL, 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı çocuklar ... ve ...'in maddi tazminat istemlerine ilişkin hükmün davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.