muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10263, Karar No: 2017/34, Tarih: 16.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10263 E.  ,  2017/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1991 yılında evlendiklerini, bu evliliklerinden 2003 doğumlu . isminde reşit olmayan çocuklarının olduğunu, davalı (koca)nın başka bir kadınla birliktelik yaşadığını ve müvekkilini evden kovduğunu, davacının müşterek çocukla birlikte baba evine sığındığını, davalı kocanın davacı ve müşterek çocuk için maddi destekte bulunmadığını, davacının ev hanımı olduğunu ve herhangi bir gelirinin bulunmadığını ileri sürerek, davacı için 500,00 TL, müşterek çocukların her biri için 250,00 şer TL olmak üzere toplam 1000 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, açılan davayı kabul etmediğini, davalının haklı neden olmadan müşterek haneyi terk ettiğini, talep edilen nafakaları ödeme gücünün olmadığını, davalının engelli çocuğundan bakım aylığı aldığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu, davacı kadın ve müşterek çocukların maddi açıdan katkıya muhtaç oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı için dava tarihinden itibaren aylık 200,00 TL, müşterek çocuk. için dava tarihinden itibaren aylık 200,00 TL,müşterek çocuk. için dava tarihinden reşit olduğu 01.03.2015 tarihine kadar aylık 200,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının müşterek çocuklar yönünden temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığından reddi gerekir.

2)4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

./..

-2-

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

./..

-2-

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dinlenen tanık beyanlarından davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğu dolayısıyla davacı kadın ve müşterek çocuklar lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; Türk Medeni Kanunu'nda eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırması ve taraf beyanlarından; davacının ev hanımı olduğu, 1.5.2015 tarihinden itibaren engelli çocuğundan 600 TL bakım ücreti aldığını, davalının ise sağlık memuru olduğu, aylık 2.200 TL geliri bulunduğu, aylık 400 TL kira ödediği anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalının gelir düzeyi ile birlikte yaşarken davalının eşine sağlamış olduğu yaşama standardı nazara alınarak; davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde, TMK.nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davacı kadının ihtiyaçları ve davalının geliri ile uygun olmayacak şekilde az nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/1968, Karar No: 2024/5761, Tarih: 13.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1968 E.  ,  2024/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/147 Esas, 2023/241 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A....2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 27.12.2022 Tarihli ve 2022/795 Esas, 2022/950 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçüğün yerleşim yeri adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kırkağaç Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 24.01.2023 Tarihli ve 2023/5 Esas, 2023/23 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçüğün...Güzel Sanatlat Lisesi'nde okuduğu, ...ta devlet yurdunda kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C....2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 17.05.2023 Tarihli ve 2023/147 Esas, 2023/241 Karar Sayılı Kararı

Ayvalık Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğünce tanzim edilen tutanak kapsamında küçüğün müdürlük hizmet sınırlarında eğitimine devam etmediği ve ikamet etmediğinin bildirildiği, yaşadığı yerin Kırkağaç/Manisa olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesi gereğince koruyucu ve destekleyici tedbirlerin uygulaması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

3. 4721 sayılı Tük Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 4721 sayılı Tük Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

”

3. 4721 sayılı Tük Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 4721 sayılı Tük Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun yerleşim yeri adresinin Kırkağaç/Manisa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kırkağaç Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kırkağaç Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9858, Karar No: 2017/11627, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9858 E.  ,  2017/11627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2804, Karar No: 2018/14356, Tarih: 12.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/2804 E.  ,  2018/14356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Silahla yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

- Mağdur ...’a ait doktor raporunda, kesici...delici alet yaralanmasından bahsedilmeyip, ateşli silah yaralaması bulgularının tarif edilmesi, yine mağdur ...’nın beyanlarında bıçakla yaralandığına ilişkin iddiada bulunmaması karşısında, ne suretle bıçakla yaralandığının karar gerekçesinde yeterince tartışılmadan ve gerekçeleri açıklanmadan bıçakla yaralandığından bahisle ceza tayini,

- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan gerekçesiyle seçenek yaptırımlardan adli para cezasına hükmolunmasına karşın, yaralama suçundan ceza tayin edilirken aynı gerekçe ile hapis cezasının tercih edilmesi sureti ile çelişki yaratılması,

- Hükmün gerekçesinde sanığın eylemlerini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği belirtilmiş olmasına rağmen, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle hüküm ve gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37502, Karar No: 2015/8399, Tarih: 26.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/37502 E.  ,  2015/8399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının iş akdinin haklı veya geçerli bir nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işverence işyerinde yönetmen pozisyonunda çalışan davacının iş akdinin, tarafına teklif edilen portföy yöneticiliği pozisyonunu kabul etmemesi sebebine binaen geçerli nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, işverence yapılan teklifin davacının mevcut pozisyonundan daha alt bir pozisyon olduğu, aynı konumda olan diğer çalışanlara teklifte bulunulmayarak eşitlik ilkesine aykırı davranıldığı, ayrıca değişiklik teklifini geçerli kılan bir nedenin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; yargılama safhasında bilirkişi heyetinden alınan raporun 06.11.2014 tarihinde dosyaya ibraz edildiği ve aynı gün yapılan duruşmaya ilişkin duruşma zaptının tetkîkinden, davacı vekilinin geldiği, davalı vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği

ve mazeretinin kabul edildiği ve yokluğunda karar verilmesine ilişkin ara kararı oluşturulup, daha sonra tahkikatın bitirilip taraflara esas hakkındaki diyeceklerinin sorulduğu, duruşmada olmayan davalı vekilinin duruşmadaymış gibi sehven “önceki beyan ve dilekçelerimizi tekrarla davanın reddine karar verilmesini talep ediyoruz.” dediğinin zapta geçirildiği ve kararın davalı vekilinin yokluğunda tefhim edildiği görülmüştür. Buna bağlı olarak hükme esas alınan bilirkişi raporunun davalıya tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, duruşmaya katılmayan, ancak mazereti kabul edilen davalı vekiline bilirkişi raporu ile yeni bir duruşma günü tebliğ edilmeden karar verilmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 280 ve 281. maddelerine aykırıdır.

Bu tespit ve açıklamalar karşısında Mahkemece davalı tarafın hukukî dinlenilme hakkını (HMK 27. md.) bertaraf edecek şekilde yargılama yapılıp sonuçlandırılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13855, Karar No: 2013/12721, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13855 E.  ,  2013/12721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'nün alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına Spor Toto Bayilik ruhsatını 9.12.2009 tarihinde babası davalı ...'ye devrettiğini belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar vekili, takip konusu alacağın gerçek bir alacak olmadığını, davacının öğretmen,davalı borçlunun öğrenci olduğunu, davacı ile borçlu arasındaki duygusal bağ ve birliktelik nedeniyle dava konusu senetlerin borçluya zorla imzalatıldığını, takip konusu senetler dışında davacı elinde 400.000,00 TL civarında senet bulunduğunu, dava konusu ruhsatın gerçek sahibinin davalı ... olduğunu, davalı ... adına daha önce spor toto ve ganyan bayisi bulunduğundan dava konusu ruhsatın ikinci bir bayilik alınamadığı için davalı ... adına alındığını ancak işyerini fiilen ...'nin işlettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, davalıların baba kız olması nedeniyle dava konusu tasarrufun İİK 287/3-1 ve 280/1.maddeler gereğince iptale tabi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İİK'nun 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz yada iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağla-

2013/13855

2013/12721

maktır. Davacı, iptal davası sabit olduğu takdirde, tasarruf konusu mal üzerinde cebri icra yolu ile hakkını almak yetkisini elde eder ve tasarruf konusu taşınmaz mal ise, davalı üçüncü şahıs üzerindeki kaydın düzeltilmesine gerek olmadan o taşınmazın haciz ve satışını isteyebilir (İİK.md.283/1). Bu yasal nedenle iptal davası, alacaklıya alacağını tahsil olanağını sağlayan, nispi nitelikte, yasadan doğan bir dava olup; tasarrufa konu malların aynı ile ilgili değildir.

Kural olarak borçlunun haczedilmeyen bir malını malvarlığından çıkarması iptal davasına konu olamaz. Çünkü, borçlunun bu işleminden alacaklıları zarar görmüş değildir. Bir malın haczinin mümkün olup olmadığına karar verme yetkisi icra mahkemesine ait olmakla birlikte (İİK 82)iptal davasında iptali istenen tasarruf konusu mal veya hakkın haczinin mümkün olup olmadığını davaya bakan mahkeme karar verecektir.

Kural olarak borçlunun haczedilmeyen bir malını malvarlığından çıkarması iptal davasına konu olamaz. Çünkü, borçlunun bu işleminden alacaklıları zarar görmüş değildir. Bir malın haczinin mümkün olup olmadığına karar verme yetkisi icra mahkemesine ait olmakla birlikte (İİK 82)iptal davasında iptali istenen tasarruf konusu mal veya hakkın haczinin mümkün olup olmadığını davaya bakan mahkeme karar verecektir.

Somut olayda, davalı borçlu tarafından babasına devredilen Spor Toto Bayilik ruhsatının devrine ilişkin tasarrufun iptali istenmiştir. Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Toto Teşkilat Başkanlığının 28.6.2013 tarihli yazısından Teşkilat Başkanlığının yazılı izni olmadan ve devir bedeli Teşkilat hesaplarına yatırılmadan bayilik devrinin hukuken mümkün olmadığı, bu nedenle bayilik ruhsatının haczedilmesi ve icra kanalı ile satışının hukuken mümkün olmadığı gibi, bunun yapılması halinde de herhangibir hukuki değer ifade etmiyeceği belirtilmiştir. O halde mahkemece Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Toto Teşkilat Başkanlığının 28.6.2013 tarihli yazısı gözönünde bulundurularak dava konusu ruhsat devrinin iptale tabi bir tasarruf olup olmadığı, davanın kabulü durumda hükmün infaz kabiliyeti taşıyıp taşımadığı (İİK 283/1 maddesi gereğince) üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir. (Dairemizin 2.10.2012 Tarih 2012/12642 Esas ve 2.2.2011 tarih 2010/10039 Esas sayılı kararları da aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 24.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16646, Karar No: 2017/5826, Tarih: 24.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16646 E.  ,  2017/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların ... 2. Aile Mahkemesinin 2010/11 Esas 2011/124 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, söz konusu karar ile davacı lehine aylık 250,00.TL yoksulluk nafakasına, müşterek çocuk ....lehine aylık 100,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini,aradan geçen zamanda takdir edilen nafakaların ihtiyaçları karşılamada yetersiz kaldığını bu nedenle, yoksulluk nafakasının 5.000. TL'ye; iştirak nafakasının müşterek çocuk için 5.000. TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk müşterek çocuk.... için iştirak nafakasının aylık 400,00 TL'ye, davacı için yoksulluk nafakasının aylık 500,00 TL ye yükseltilmesine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak ve yoksulluk nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yoksulluk nafakasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının, müşterek çocuk için takdir edilen iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazı yönünden;

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden, tarafların 10.02.2011 tarihinde boşandığı, müşterek çocuk Büşra'nın velayetinin davacı anneye bırakıldığı, davacının ev hanımı olup, herhangi bit gelirinin bulunmadığı, davalının ise ...p, aylık 3.700.-TL kira gelirinin olduğu, kendisine ait taşınmazları olduğu, evli olduğu anlaşılmaktadır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında yaklaşık beş yıl süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında yaklaşık beş yıl süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.