muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/14577, Karar No: 2020/2364, Tarih: 11.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14577 E.  ,  2020/2364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, müştekinin ikametinden 1 adet LCD televizyon, bir adet saç kurutma makinesi, 130,00 TL para ve televizyonu sarmak için kullanılan beyaz koltuk örtüsünün çalınmış olduğunu beyan ettiğinin, müştekinin ikameti önünde yakalanan sanıkların aracında sadece suça konu televizyonun ve sarılı olduğu koltuk örtüsünün ele geçtiğinin, diğer suça konu eşyaların elde edilemediğinin ve kimliği tespit edilemeyen üçüncü şahsın yakalama anında kaçmış olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden sanıklar hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14808, Karar No: 2010/20857, Tarih: 07.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14808 E.  ,  2010/20857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince arsaların bedelinin değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmaz arsa vasfında olduğundan ecrimisile hükmedilmesi için taşınmazın bulunduğu mevkiideki diğer arsaların dava tarihinden geriye doğru ecrimisil istenen süre içinde kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor iseler nasıl ve ne şekilde kiralandıklarının taraflardan delilleri de sorulmak suretiyle tesbiti ile gerektiğinde emsal kira sözleşmeleri de ibraz ettirilerek bilirkişi raporu sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21718, Karar No: 2015/21026, Tarih: 02.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21718 E.  ,  2015/21026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosyalarda davacıların haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..."değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK hizmet cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirilen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan (2013/22456–2013/24037 E–K sayılı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği gerekçesiyle kararlar bozulmuştur.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; kararı davacının temyiz etmemesi nedeniyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2823, Karar No: 2011/5935, Tarih: 11.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2823 E.  ,  2011/5935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, tapuya kayıtlı ve ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen 3 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki dava konusu iki katılı bina niteliğindeki muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp az yukarıda adı geçen davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin bir numaralı bendinden “….mülkiyetinin davacı ...’a ait olduğunun...” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı ... tarafından meydana getirildiğinin..” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 11.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/156, Karar No: 2011/164, Tarih: 05.07.2011

Ceza Genel Kurulu 2011/6-156 E., 2011/164 K.

**Ceza Genel Kurulu 2011/6-156 E., 2011/164 K.**

**- HIRSIZLIK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 29 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 492 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 80 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 81 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık R…

… Ö…

…… hakkında Merzifon C.Başsavcılığınca 10.02.2000 gün ve 54 sayılı iddianame ile açılan kamu davasında sanığın 765 sayılı TCY'nın 492/1, 81/2, 522 ve 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 1 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Merzifon Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.07.2000 gün ve 46-195 sayılı hükmün, üst C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 26.03.2002 gün ve 2772-3774 sayı ile;

"1- Suç tarihindeki ekonomik koşullara, paranın satın alma gücüne ve yerleşmiş uygulamalara göre suça konu eşyaların 162.000.000 TL olan değerinin hafif yerine pek aşırı kabulü,

2- TCK.nun 81/2. maddesinin 522/1. maddeden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 29/6. maddesine aykırı davranılması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Merzifon Asliye Ceza Mahkemesince 12.12.2002 gün ve 139-454 sayı ile; sanığın 765 sayılı TCY'nın 492/1, 522/son, 59 ve 81/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm temyiz edilmeksizin 04.03.2003 tarihinde kesinleşmiştir.

Hırsızlık suçundan sanık R…

… Ö…

…… hakkında Merzifon C.Başsavcılığınca 10.02.2000 gün ve 56 sayılı iddianame ile açılan kamu davasında ise sanığın 765 sayılı TCY'nın 493/1, 523 ve 81/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Merzifon Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.10.2000 gün ve 48-284 sayılı hükmün, sanıklar R…

… Ö…

……, A…

…. G.. ile o yer C.savcısı ve üst C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.10.2002 gün ve 9261-11788 sayı ile;

"1-a) Sanık R…

… Ö…

…… temyiz aşamasında gönderdiği 07.11.2000 tarihli dilekçesinde akıl hastanesinde yatıp bali bağımlılığından dolayı tedavi olduğunu belirtmesi ve İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 06.02.2000 tarihli yazısında Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde uyuşturucu tedavisi gördüğünün saptanmış olması karşısında; suç tarihinde TCK'nın 46 ve 47. maddelerinin uygulanmasını gerektirecek bir hastalığının olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi zorunluluğu,

b) Dosya arasında bulunan 2000/54 esas sayılı iddianameden ve mahkemenin incelemesinden sanık R…

…'nın aynı yakınına ait aynı isimli işyerinin büro kısmının camını kırıp faks aleti ile telefon çalıp, diğer sanık A…

…. G..'e sattığından söz edilerek dava açıldığı ve sonucunda sanık A…

b) Dosya arasında bulunan 2000/54 esas sayılı iddianameden ve mahkemenin incelemesinden sanık R…

…'nın aynı yakınına ait aynı isimli işyerinin büro kısmının camını kırıp faks aleti ile telefon çalıp, diğer sanık A…

…. G..'e sattığından söz edilerek dava açıldığı ve sonucunda sanık A…

…..'in cezalandırılmasına karar verildiği ancak temyiz edilmiş olduğu anlaşıldığından sonucunun beklenip olanaklı ise birleştirilip, sanık R…

… hakkında TCK'nın 80. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

2- Sanıklar A…

….. B…

…… ve A…

….. G...'ün bilirkişi tarafından 7.000.000 TL değerinde olduğu saptanan müzik seti kolonunun 10.000.000 liraya sanık A…

…. tarafından satın alınması olayında hırsızlık malı olduğunu bilerek sanık A…

….'ın satışa aracı olduğunu, sanık A…

…..'in ise satın aldığını kabule götüren somut delillerin nelerden oluştuğu gösterilmeden yeterli olmayan gerekçe ile hükümlülüklerine karar verilmesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Merzifon Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.10.2004 gün ve 427-404 sayılı hükmün, üst C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine yeni yasaların yürürlüğe girmesi nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 21.09.2006 gün ve 192453 sayılı yazısı ile iade edilmiştir.

Lehe yasa değerlendirmesi yapan Merzifon Asliye Ceza Mahkemesince 08.03.2007 gün ve 511-154 sayı ile; sanığın 765 sayılı TCY'nın 493/1, 80 ve 523. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile; cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 30.03.2010 gün ve 20064-3358 sayı ile;

"Sanık R…

…. Ö…

….. hakkında yakınan İbrahim Çetin'e karşı, Ocak 2000 tarihindeki hırsızlık eylemi nedeniyle 10.02.2000 günlü iddianame ile kamu davası açıldığı, yargılama sonunda Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2000 gün, 48-284 sayılı kararıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık ile üst ve yerel Cumhuriyet savcıları tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.10.2002 tarihli kararıyla diğer bozma nedenlerinin yanı sıra 'dosya arasında bulunan 2000/54 esas sayılı iddianameden ve mahkemenin incelemesinden, sanık R…

….'nın aynı yakınana ait aynı isimli işyerinin büro kısmının camını kırıp faks aleti ve telefon çalıp, diğer sanık A…

….. G…

…'e sattığından söz edilerek dava açıldığı anlaşılmakla sonucu beklenilip olanaklı ise birleştirilip, sanık Rıza hakkında TCK'nun 80.maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması' gerekçesiyle bozulduğu ve devam eden süreçte inceleme konusu kararın verildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında yakınan İ…

…… Ç…

….'nın aynı yakınana ait aynı isimli işyerinin büro kısmının camını kırıp faks aleti ve telefon çalıp, diğer sanık A…

….. G…

…'e sattığından söz edilerek dava açıldığı anlaşılmakla sonucu beklenilip olanaklı ise birleştirilip, sanık Rıza hakkında TCK'nun 80.maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması' gerekçesiyle bozulduğu ve devam eden süreçte inceleme konusu kararın verildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında yakınan İ…

…… Ç…

…..'e karşı 22.01.2000 günü hırsızlık suçundan 2000/54 sayılı iddianame ile 10.02.2000 tarihinde açılan kamu davasının yargılaması ise aynı mahkemede yürütülüp, 04.07.2000 gün, 2000/46-195 sayılı kararla cezalandırıldığı, bu hükmünde temyizi üzerine Dairemizin 26.03.2002 tarihli kararıyla, suça konu eşyanın değeri ve uygulama sırasıyla ilgili gerekçelerle bozulmuş, ancak dosyada bulunan 09.02.2000 günlü ayırma kararında aynı sanığın aynı yakınana ait işyerinden hırsızlık eylemi ile ilgili ayrı bir soruşturma bulunduğunun anlaşıldığı ve sanıkta 07.03.2000 tarihli oturumda 'daha önce müzik seti çaldığım yere başka yerden tekrar girerek hırsızlık' yaptım şeklinde açıklamada bulunduğu halde, Dairemiz bozma kararında bu durumun araştırılıp, belirtilen hazırlık dosyası incelenerek suç tarihleri belirlendikten sonra, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nun 80. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi konusu bozma nedeni yapılmamıştır. Bu aşamadan sonra mahkemece bozmaya uyularak 12.12.2000 tarihli kararın verildiğinin, bu kararın temyiz yasa yoluna başvurulmaksızın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; yukarıdaki açıklamalar ışığında sanık hakkında TCY'nın 80. maddesinin değerlendirilmesi konu ile ilgili Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.03.2002 tarih ve 2772-3774 sayılı bozma kararına yönelik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin son cümlesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yoluna başvurması olanaklı görüldüğünden, öncelikle bu hususta gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine" karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 13.06.2011 gün ve 179727 sayı ile;

"Sanık hakkında müşteki İbrahim Çetin'in işyerinde 2000 yılı Ocak ayı içerisinde muhtelif tarihlerde hırsızlık yapıldığından bahisle Merzifon Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.02.2000 tarihinde 2000/54 ve 2000/56 iddianame esas numaraları ile iki ayrı dosyada kamu davası açılmıştır. Her iki dava Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/46 ve 2000/48 esas numaraları ile kaydedilerek ayrı ayrı yargılamaları sürmüştür.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 13.06.2011 gün ve 179727 sayı ile;

"Sanık hakkında müşteki İbrahim Çetin'in işyerinde 2000 yılı Ocak ayı içerisinde muhtelif tarihlerde hırsızlık yapıldığından bahisle Merzifon Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.02.2000 tarihinde 2000/54 ve 2000/56 iddianame esas numaraları ile iki ayrı dosyada kamu davası açılmıştır. Her iki dava Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/46 ve 2000/48 esas numaraları ile kaydedilerek ayrı ayrı yargılamaları sürmüştür.

2000/46 esas numarası ile yürütülen dosyada, Merzifon Asliye Ceza Mahkemesi 04.07.2000 tarihli ve 2000/46 esas ve 2000/195 kararı ile verilen hüküm üst Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Başsavcılığımızın tebliğnamesinde de aynı şekilde talep edildiği üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.03.2002 tarih ve 2002/2772 -2002/3774 sayılı kararı ile suça konu eşyaların değerinin pek hafif yerine fahiş kabulü, yine 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinin aynı Yasanın 81/2. maddesinden sonra uygulanarak sıralamaya uyulmaması sebebiyle bozulmuş ve aynı mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu 765 sayılı TCK'nın 492/1, 522, 59 ve 81/2. maddeleri gereği 1 yıl 8 ay 1 gün hapis cezası verilmiştir. Bu karar taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

2000/48 esas numarası ile yürütülen dosyada, Merzifon Asliye Ceza Mahkemesi 10.10.2000 tarihli ve 2000/48 esas ve 2000/284 karar sayılı kararı ile verilen hüküm Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.10.2002 tarih ve 2002/9261 -2002/11788 sayılı kararı ile sanığın akıl hastalığı hususunda rapor alınması, dosya arasında mevcut 2000/54 iddianame esas sayılı iddianameden anlaşıldığı üzere sanığın aynı müştekiye karşı aynı tarihlerde işlediği belirtilen hırsızlık suçu ile ilgili araştırma yapılıp sonucunun beklenip gerekirse davaların birleştirilmesi yoluna gidilmesi sebepleriyle sanık açısından bozma kararı verilmiştir. Merzifon Asliye Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu sanığa Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2006/511 esas ve 2007/154 kararı ile 765 sayılı TCK'nın 493/1, 80, 523, 59. maddeleri gereği 11 ay 20 gün hapis cezası verilmiş ayrıca aynı mahkemece verilen 2002/139-454 esas ve karar sayılı kararın iptaline karar verilmiştir. Bu karar taraflarca temyiz edilmiş olup henüz kesinleşmemiştir.

Yargıtay 6. Ceza Dairesi kesinleşmeyen bu karara ilişkin yapmış olduğu temyiz incelemesi sonucu 30.03.2010 tarih ve 2007/20064 -2010/3358 sayılı kararında;

Sanık R…

… Ö…

……. hakkında yakınan İ…

…… Ç…

…..'e karşı, Ocak 2000 tarihindeki hırsızlık eylemi nedeniyle 10.02.2000 günlü iddianame ile kamu davası açıldığı, yargılama sonunda Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2000 gün, 2000/48-284 sayılı kararıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık ve üst ve yerel Cumhuriyet Savcıları tarafından temyizi üzerine Dairenin 17.10.2002 tarihli kararıyla diğer bozma nedenlerinin yanı sıra 'dosya arasında bulunan 2000/54 esas sayılı iddianameden ve mahkemenin incelemesinden, sanık R…