muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6284, Karar No: 2023/10684, Tarih: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6284 E.  ,  2023/10684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/181 E., 2016/223 K.

SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2014 ve 28.04.2014 tarihli iddianameleri ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve dolandırıcılık suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve dolandırıcılık suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın, kredi kartlarını rızaya dayalı olarak alıp kullandığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararda yeterli gerekçe bulunmadığına, yeterli delil olmadan karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; şüphelinin, kartlara takla attırmak bahanesi ile müştekilerin kredi kartlarını aldığı, müştekiler ..., ... ve...'nin kartlarını teslim alma amacı dışında kullandığı, müştekiler ..., ... ve ...'yi telefonla arayarak kendisini polis olarak tanıtıp paraların ... ve ...'nun kart hesaplarına yatırılmasını sağladığı, bu suretle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Katılanlara ait kredi kartı ekstreleri ve para çekme görüntüleri dosyadadır.

IV. GEREKÇE

A.Sanık hakkında katılanlar ..., ... ve ...'e karşı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümler yönünden

Katılanlara ait kredi kartlarının değişik zamanlarda birden fazla kullanıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası gereği tayin olunan cezadan aynı Kanunun 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Katılanlara ait kredi kartlarının değişik zamanlarda birden fazla kullanıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası gereği tayin olunan cezadan aynı Kanunun 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Oluşa ve dosya kapsamına göre; tanık beyanları, katılanların anlatımları, sanığın hayatın olağan akışına uygun olmayan anlatımları karşısında; sanığın, kredi kartlarının borçlarını ötelemek amacıyla takla attırmak için ele geçirdiği kredi kartlarını katılanların bilgisi ve rızası dışında kullanmak suretiyle menfaat temin ettiği anlaşılmakla; mahkemenin sübuta ve suç vasfına ilişkin kabulünde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B.Sanık hakkında katılanlar ..., ... ve ...'e Karşı Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu yönünden hükümden sonra 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi gereğince anılan suçun uzlaşma kapsamına alınması karşısında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ve takdirinde zorunluluk bulunması nedeniyle kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Katılanlar ..., ... ve ...'e Karşı Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında Katılanlar ..., ... ve ...'e Karşı Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B.Sanık Hakkında Katılanlar ..., ... ve ...'e Karşı Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6894, Karar No: 2018/7252, Tarih: 04.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6894 E.  ,  2018/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 23.01.2013 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından mağdure Ayşenur'a baroca tayin edilen Avukat ...'in davayı takip etmesine karşılık 20.06.2013 günlü duruşmaya vekaletnamesi veya Avukat ... tarafından düzenlenmiş yetki belgesi olmaksızın katılan Avukat ın yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından, öncelikle Avukat Harun'un mağdure veya ailesince vekil kılındığına ilişkin vekaletname veya baroca görevlendirilen Avukat ... tarafından yetkili kılındığına dair yetki belgesi olup olmadığı araştırılıp, bulunması halinde dosyaya eklenmesi aksi halde gerekçeli kararın vekil ...'a tebliğiyle tebligat parçası ile sunulduğu takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, hükmün adı geçen vekil tarafından temyiz edilmesi durumunda bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7464, Karar No: 2021/13439, Tarih: 30.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7464 E.  ,  2021/13439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz kurumunda bulunan yemek masasına çek-pasla vurmak suretiyle kırması şeklindeki eyleminin 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a ve 31/3. maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının,11.06.2015 olan mahkumiyet tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1735, Karar No: 2015/4353, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1735 E.  ,  2015/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..."değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK hizmet cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirilen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan (2013/22456–2013/24037 E–K sayılı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 12.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4384, Karar No: 2015/5346, Tarih: 01.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4384 E.  ,  2015/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2013/181-2014/245

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; Gümrük Müsteşarlığı İstanbul Gümrük ve Muhafaza Başmüdürlüğü Haramidere Akaryakıt Gümrük Müdürlüğü'nde memur olarak görev yapan davalıya ödenen meblağdan mevzuat gereğince kesilmesi gereken gelir ve damga vergisinin (2007-2008 yılları) toplam 3.651,18TL tutarında eksik kesildiğini, yapılan tebligata rağmen davalının bu tutarı ödemeden kaçındığını ileri sürerek, 3.651,18TL gelir ve damga vergisi tutarının 06.10.2008 tarihinden itibaren 6183 sayılı kanuna göre işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; alacağın konusunun gelir ve damga vergisine ilişkin olup, davacı idarenin bu alacağı tahsil yetkisi bulunmadığını, bu nedenle davacı idarenin dava açmakla husumet ehliyeti olmadığını, alacak vergiye ilişkin olduğundan 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, ayrıca idarenin açık hata, yokluk, memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi hallerinde süre aranmaksızın, bunun dışında kalan hallerde hatalı ödemelerin istirdatının hatalı ödemenin ilk yapıldığı tarihten itibaren başlamak üzere 60 gün içerisinde kabil olduğunu, bu süre geçtikten sonra istirdat edemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının vergi sorumlusu,davalının vergi mükellefi olduğu, davacı idarenin davalıya ödenen ücretlerden gereken vergiyi kesmekle ve ilgili vergi dairesine ödemekle sorumlu olduğu,ancak bu ödemeyi yapmamış olduğu, dolayısıyla davacıya rücu imkanının kalmadığı, kaldı ki gerçeğe aykırı beyanı veya hilesi söz konusu olmayan davalıdan, süresi geçtikten sonra davaya konu hatalı ödemenin istirdadının talep edilemeyeceği, bu nedenle davacının davalıdan eksik kesildiği belirtilen vergi tutarını talep etme hakkının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu alacak, sosyal yardım ödemelerinden eksik gelir ve damga vergisi kesilmesi nedeniyle davalıya yapılan fazla ödemenin tahsiline ilişkindir.

Dava konusu fazla ödemenin idarenin bir şart tasarrufuna dayanmadığı, salt hatalı ödemeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

TBK. md. 77/1'e göre; zenginleşen başkasının malvarlığından veya emeğinden haklı bir sebep olmaksızın elde ettiği zenginleşmeyi geri vermek zorundadır. Geri verme borcunun konusu ve kapsamı; TBK. md. 79 ve 80'de "aynen geri verme ilkesi"ne göre düzenlenmiştir.

Dava konusu fazla ödemenin idarenin bir şart tasarrufuna dayanmadığı, salt hatalı ödemeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

TBK. md. 77/1'e göre; zenginleşen başkasının malvarlığından veya emeğinden haklı bir sebep olmaksızın elde ettiği zenginleşmeyi geri vermek zorundadır. Geri verme borcunun konusu ve kapsamı; TBK. md. 79 ve 80'de "aynen geri verme ilkesi"ne göre düzenlenmiştir.

Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.

Borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir. Yanlışlık eda ile ilgili olup, edada bulunan da bağışlama irade ve arzusunun bulunmadığını gösteren bir yanılmadır.

HGK'nun 05.12.1984 tarih ve 1982/13-387 E.-1984/997 K.sayılı kararı ile herhangi bir salt tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin idare tarafından BK.nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; ödemenin şart tasarrufa dayanmadığı gözönüne alınmak ve davacının davaya konu eksik vergi kesintisi nedeniyle davacıya yaptığı fazla ödeme miktarına ilişkin uzman bilirkişiden yeterli ve denetlenebilir rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis etmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8479, Karar No: 2016/8390, Tarih: 17.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/8479 E.  ,  2016/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sırasında; ... 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2016 gün ve 2016/618 E. 2016/656 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24, Karar No: 2023/3723, Tarih: 13.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/24 E.  ,  2023/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1574 Esas, 2021/1311 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/424 E., 2018/334 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile dava dışı borçlu SH Çevre İş Sağlığı ve Güv. San. ve Tic. A.Ş. arasında genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesi ile rehin sözleşmesi imzalandığını, davalıların bu kredi sözleşmelerini müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, kullandırılan kredilerin geri ödenmemesi üzerine hesapların kat edildiğini, borcun ödenmesi için ihtarnameler keşide edildiğini, çekilen ihtarnameye rağmen alacağın ödenmediğini, alacağın tahsilini teminen davalı kefiller hakkında Ankara 17. İcra Müdürlüğünün 2015/26056 sayılı dosyasından takibe geçildiğini, alacak ve fer'ilerin tamamına davalılar tarafından itiraz edildiğinden davalı borçlular açısından takibin durduğunu, itirazın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, davalılar aleyhine %20'den az olmamak üzere icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

2.Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI