muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5529, Karar No: 2016/8281, Tarih: 03.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/5529 E.  ,  2016/8281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, görevi kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Nitelikli dolandırıcılık: Beraat

2-Görevi kötüye kullanma: Ceza tayinine yer olmadığı

3-Özel belgede sahtecilik: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat, görevi kötüye kullanma suçundan verilen ceza tayinine yer olmadığına dair hükümler ile özel belgede sahtecilik suçudan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Özel belgere sahtecilik suçundan kurulan kararın temyiz incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında 10.09.2012 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı katılanlar vekilinin, yaptığı itirazı üzerine, .... Ağır Ceza Mahkemesi’nin yaptığı inceleme sonucunda verdiği red kararı ile verilen kararın kesinleştiği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Nitelikli dolandırıcılık ve görevi kötüye kullanma suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelenmesinde;

....Kooperatifi başkanı olan sanığın, tek başına kooperatif adına para çekme yetkisi olmamasına rağmen kimliği belirlenemeyen bir şahsa adı geçen kooperatifin ikinci başkanı olan katılan ... ismi ile sahte imza attırmak suretiyle 28.000 TL'yi bankadan çektiği yine kooperatifte bulunmayan eşyaları kooperatife alınmış gibi göstermek suretiyle atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık tarafından bankadan çekilen paranın, kooperatif hak sahiplerine ödendiği bu hususun katılanlar tarafından da doğrulandığı yine kooperatife alındığı görülen demirbaş listesine kayıtlı eşyaların fiilen alınmaması nedeniyle sanığın haksız kazanç elde ettiğine dair savunmalarının aksine, mahkûmiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin, atılı suçun sabit olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 03.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2858, Karar No: 2022/4296, Tarih: 15.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2858 E.  ,  2022/4296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I) Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/3732 Esas 2013/1449 sayılı iddianamesi ile 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı ancak hüküm kurulmadığı, bu nedenle temyizen incelenebilecek bir hüküm bulunmadığı ve Mahkemece bu suç için her zaman bir karar verilebileceği anlaşılmakla; katılan vekilinin, sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da cezalandırılması talebine ilişkin temyiz istemi hakkında bu suçtan mahkemesince hüküm kurulmak üzere dava dosyasının incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II)2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25266, Karar No: 2017/35748, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25266 E.  ,  2017/35748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2368, Karar No: 2012/6562, Tarih: 11.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/2368 E.  ,  2012/6562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Spor Toto Teşkilat Müdürlüğü; Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında Bahis ve Şans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında 7258 sayılı Kanun uyarınca Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne bağlı bir kuruluş olup, toplanan oyun bedellerinin Devlet malı sayılacağı veya mensuplarının memur gibi cezalandırılacakları konusunda açıklayıcı ve düzenleyici bir hüküm de bulunmadığından, bu paraların mal edinilmesi eyleminin zincirleme hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunu oluşturacağı, bu suçun tabi olduğu Yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 28/05/2004'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1276, Karar No: 2016/2508, Tarih: 02.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1276 E.  ,  2016/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin eksik ve kusurlu ifası nedeniyle uğranılan zarara ilişkin maddi ve manevi tazminatın tahsili, karşı dava ise bakiye iş bedeline ilişkin itirazın iptâli ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın reddine, karşı davanın ise kısmen kabulüne dair kararı, davacı karşı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı karşı davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı karşı davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı taraflar arasında eser sözleşmesi bulunduğunu, işin sözleşmeye uygun yapılmadığını, eksik ve ayıplı ifa edildiğini belirterek uğranılan zarara ilişkin kâr yoksunluğu ile maddi ve manevi tazminata karar verilmesini karşı davanın ise reddine karar verilmesini istemiş, davalı karşı davacı bakiye iş bedelinin ödenmemesi üzerine . İcra Müdürlüğü'nün 2013/126 Esas sayılı dosyasında yapılan takibe haksız itiraz edildiğini belirterek itirazın iptâline, takibin devamına ve icra inkâr tazminatına hükmedilmesini ve davanın ise reddine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karşı davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava sözleşme tarihine göre uygulanması gereken 818 sayılı mülgâ BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen ve konusu 7 katlı taşınmazının tüm katların tamamının pencere, kapı, plastik, doğrama cam ve panjurlarının yapılması işi olan eser sözleşmesine dayalı olarak açılmış maddi ve manevi tazminat davasıdır. Karşı dava ise aynı sözleşmeye dayalı olarak bakiye iş bedelinin ödenmediği iddiasıyla yapılan takibe itiraz nedeniyle İİK'nın 67. maddeye göre açılmış itirazın iptâli davası ve manevi tazminat davasıdır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, binanın pencere, kapı, plastik, doğrama cam ve panjurlarının yapılması işine ilişkin olmasına göre eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, binanın pencere, kapı, plastik, doğrama cam ve panjurlarının yapılması işine ilişkin olmasına göre eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup

davanın çözümlenmesinde uygulanması gereken hükümler, mülga 818 sayılı BK'nın 355 ve devamı maddeleridir. Eser sözleşmesinde ayıba dair hükümler, 818 sayılı BK'nın 359-363 maddeleri arasında düzenlenmiştir. 818 sayılı BK'nın 360. maddesi ayıbı işin kusurlu olması veya sözleşmeye aykırı bulunması olarak tanımlamıştır. Ayıp, imâl edilen bir eserde veya malda, sözleşme ve ekleri ile iş sahibinin beklediği amaca ve dürüstlük kurallarına göre bulunması gereken vasıfların bulunmaması, bulunmaması gereken vasıfların ise bulunmasıdır. Şayet, imâl edilen eserde ayıp varsa, iş sahibi tarafından süresi içersinde ayıp ihbarında bulunulması şartıyla sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 360. maddesinde sayılan seçimlik haklarından birisini kullanabilir. Bu hakkın kullanması için iş sahibi tarafından ayrı bir dava açılabileceği gibi, yüklenici tarafından aleyhine açılmış olan bir davada da bu hususu def'i olarak ileri sürebilir. 360. maddeye göre iş sahibinin seçimlik hakları sözleşmeden dönme, bedelden indirim yapılmasını veya ayıbın giderilmesini talep etme haklarıdır.

Sandıklı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/10 D. İş sayılı tespit dosyasında işin sözleşmeye uygun olarak yerine getirilmediğine dair tespitler yer almış olup parasal değerlendirme de yapılmıştır. Açılan davada sadece yüklenici şirketin ticari defterleri incelenerek rapor alınmış, işin sözleşmeye uygun olarak yerine getirilip getirilmediği eksik ve ayıp bulunup bulunmadığı yönünden keşif yapılarak teknik bilirkişi raporu alınmaksızın tespit dosyasındaki raporun aksine karar verilmiştir.

Davacının işin sözleşmeye aykırı ve ayıplı yapıldığı iddiası ve buna dayalı davadaki talepleri teknik incelemeyi gerektirmektedir. Hâkim, uyuşmazlık konusu hakkında bizzat duyu organları yardımıyla bulunduğu yerde veya mahkemede inceleme yaparak bilgi sahibi olmak amacıyla keşif yapılmasına karar verebilir. Hâkim gerektiğinde bilirkişi yardımına başvurur (HMK 288/1). Keşif kararı, mahkemece, taraflardan birinin talebi üzerine veya resen alınır (HMK 288/2). Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir (HMK 266/1). Davacının ayıp nedeniyle açılan dava kapsamında talep edebileceği kalem ve miktarların ne olduğu karşı davacı yüklenicinin yapılan iş nedeniyle hakettiği iş bedelinin yerinde keşif yapılıp, bilirkişi raporu alınarak belirlenmesi gerekirken bu yerde herhangi bir inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) hükümlerine göre: Mahkeme, ticari davalarda tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebilir (HMK 222/1). Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır (HMK 222/2). Bu şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması ve defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerektiği ise üçüncü fıkrada düzenlenmiştir. Açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtları, sahibi aleyhine delil olur (HMK 222/4). Somut olayda yüklenici tacir olup, iş sahibinin tacir olduğu ve ticari defter tuttuğuna dair iddia ve delil yoktur. Bu nedenle

yüklenicinin ticari defterlerinin iş sahibi davacı karşı davalı aleyhine delil olarak kabul edilmesi anılan düzenlemeler karşısında mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece iddia ve savunmaların değerlendirilmesi için yerinde keşif yapılıp tespit dosyasındaki bulguları da değerlendirir biçimde bilirkişi raporu alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün davacı karşı davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı karşı davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı karşı davalı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15099, Karar No: 2013/16840, Tarih: 04.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/15099 E.  ,  2013/16840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/05/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken, kusurları sonucu kişilere zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar görenlerin kamu görevlileri aleyhine açtıkları manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz olunmuştur.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 sayılı K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; davacıların müşterek çocuğu olan davacı ....'ın eğitim gördüğü.... İlköğretim okulunda okul müdürü olan davalı tarafından sopa ile vurulması suretiyle yaralanması nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteminde bulunulmuştur.

Şu durumda, yerel mahkemece kamu görevlisi olan davalı hakkında, kusuruna dayanılarak açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13500, Karar No: 2016/10489, Tarih: 20.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13500 E.  ,  2016/10489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı...Müdürlüğü ile davalı ... aralarındaki ... İli... İlçesi ...Köyü 30 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili davasına dair... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.04.2014 günlü ve 2013/744-2014/267 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 26.02.2015 günlü ve 2014/15103-2015/2836 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda, mahkeme kararının aşağıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken düzeltilerek onanmasına karar verildiği bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairenin 26.02.2015 gün ve 2014/15103-2015/2836 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü;

Mahkemece yapılan inceleme ve alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki,

1-Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın tapu kaydında niteliği zeytinlik ve tarla olarak belirtilmiş olup kamulaştırma işlemleri sırasında taşınmazın 3.096,09 m²’lik kısmı için hazırlanan kıymet takdir raporunda fiili durumunun bahçe olarak belirtilip 36.203,33 TL ağaç bedeli takdir edildiği, 1.578,91 m² lik kısmı için hazırlanan kıymet takdir raporunda ise fiili durumu zeytinlik olarak belirtilip 3.699 TL ağaç bedeli takdir edildiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda ise keşif tarihinde yol çalışması yapılmış olduğu belirtilerek zeminde ağaçların görülmediği açıklanarak taşınmaza sulu arazi niteliği ile değer tespiti yapılmış ve kıymet takdir raporunda belirtilen ağaçlar bedel tespitinde dikkate alınmamıştır. Her ne kadar dosyada bulunan kıymet takdir raporunda ağaçların yaşı, cinsi ve sayısı belirtilmemiş olsa da taşınmazın tapu kaydında zeytinlik ibaresinin bulunması, yüzölçümüne göre takdir edilen ağaç bedelinin yüksekliği ve dosyada mevcut resimlere göre çevresinde zeytin bahçelerinin olması dikkate alındığında taşınmazın kapama zeytin bahçesi niteliğinde olduğu kanaati uyanmaktadır.

Mahkemece davacı idareden taşınmazda bulunan ağaçların niteliği, yaşı ve sayısı konusunda ellerinde başkaca bilgi ve belgenin bulunup bulunmadığı sorularak, davalıdan da bu hususta delilleri sorulup gerektiğinde tanık da

dinlenmek suretiyle taşınmazın kapama zeytinlik niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre taşınmaz üzerindeki ağaçları da dikkate alacak şekilde bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Mahkemece davacı idareden taşınmazda bulunan ağaçların niteliği, yaşı ve sayısı konusunda ellerinde başkaca bilgi ve belgenin bulunup bulunmadığı sorularak, davalıdan da bu hususta delilleri sorulup gerektiğinde tanık da

dinlenmek suretiyle taşınmazın kapama zeytinlik niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre taşınmaz üzerindeki ağaçları da dikkate alacak şekilde bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen bedelden daha önce acele el koyma dosyasında yatırılan miktar mahsup edildikten sonra kalan kısma yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11608, Karar No: 2015/395, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11608 E.  ,  2015/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/577-2012/756

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda; mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A RI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, elektrik faturaları yoluyla davalı dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyeti de abonenin talebini reddetmiş, davacı da bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ve 430,68 TL kayıp-kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davalı da süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Esas kararın incelenmesinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.