muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17080, Karar No: 2010/2896, Tarih: 10.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2009/17080 E.  ,  2010/2896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Yasadışı silahlı PKK terör örgütü üyesi olmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314/2, 62/1, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin bulunan ve temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2005 gün ve 2005/144 esas - 184 sayılı kararı ile ilgili olarak;

"Sanığın, 2000 yılında katıldığı PKK terör örgütünden, 11.7.2005 tarihinde ayrılarak Ağrı ili Jandarma Komutanlığına teslim olduğu, ayrıca terör örgütü içerisinde yer aldığı dönemde terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde herhangi bir suçun işlenmesine katılmadığı, 18.7.2005 tarihli teslim tutanağı ile hükümlünün savcılık ve mahkeme aşamalarında verdiği ifadelerden ve dosyadaki mevcut delillerden anlaşılmış olup, 5237 sayılı Kanun'un 221. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "örgüt üyesinin örgütün faaliyeti çerçevesinde herhangi bir suçun işlenmesine iştirak etmeksizin gönüllü olarak örgütten ayrıldığını ilgili makamlara bildirmesi halinde hakkında cezaya hükmolunmaz" şeklindeki açık düzenleme karşısında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediği" gerekçesini ve hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması istemini içeren Adalet Bakanlığının 12.02.2008 gün ve 2008/8779 sayılı istem yazısına dayalı olarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2008 tarih ve 2008/42580 sayılı tebliğnamesiyle Daire'ye ihbar ve dava evrakının tevdi kılınması üzerine Dairemizin 05.11.2008 gün ve 2008/2803 esas, 2008/11805 sayılı kararıyla; "... Somut olayda tüm kanıtların toplanıp değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumu takdir ve tayin edilerek karar verilmiş olması karşısında ..." bu karara karşı takdire dayalı nedenle kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından bahisle istemin reddine oyçokluğuyla karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2009 gün ve 42580 sayı ile olağanüstü itiraz yasa yoluna başvurması üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 23.06.2009 gün ve 30-177 sayı ile; TCK'nın etkin pişmanlığı düzenleyen 221. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen ve her ikisi de objektif nitelikte olan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğini saptama işleminin bir hukuki değerlendirmeden ibaret olduğu, bu husustaki yanılgının hukuki değerlendirme hatası olarak kabul edilmesi gerektiği, böyle bir yanılgı nedeniyle kanun yararına bozma başvurusu yapılabileceği, bu durumda

başvurunun esasına ilişkin bir inceleme yapılması gerektiğinden bahisle Dairemiz kararının kaldırılması üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü:

başvurunun esasına ilişkin bir inceleme yapılması gerektiğinden bahisle Dairemiz kararının kaldırılması üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1997 yılında silahlı örgüte katılan sanığın 18.07.2005 tarihinde teslim oluncaya kadar yaklaşık 8 yıl süre ile örgütte kaldığı, bu süre içerisinde örgütün faaliyetleri kapsamında askeri ve siyasi eğitim aldığı, örgüt yöneticilerinden .... ve....'a yakın koruma görevi yaptığı, 2005 yılı Haziran ayında .... İli, .... ilçesine yakın bir bölgeye gelip sınır karakolunun keşfini yaptığı, örgüt içerisinde takım komutanlığı görevini üstlendiği, örgüt sorumlularından Dersim (K)'a eylemlerin arttırılması talimatını ve 15 kg C/4 patlayıcısı ile fünyeleri ulaştırdığı, 2005 yılı Temmuz ayında 3 kg C/4, b-7 roketatar ve 6 adet mermisi ile kaleşnikof silah ve el bombaları taşıyan grup içerisinde Türkiye'ye gönderildiği, örgüt içerisinde örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işlemiş bulunan ve örgüte ait silah ve mühimmatı güvenlik güçlerine teslim etmek yerine, örgüt mensuplarınca ele geçirilebilecek bir biçimde araziye bırakarak teslim olan sanığın örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili olarak örgüt içerisinde kaldığı süre ve üstlendiği konuma uygun yasanın aradığı anlamda yeterli bilgi vermediği ve bu suretle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşılmış olup kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre bu nedenle yerinde görülmediğinden istemin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2010 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi

KARŞI OY :

Somut olayda, sanığın silahlı terör örgütüne üye olduğu suçlamasıyla açılan kamu davası sonunda Yerel Mahkeme, sanık ...’ın 2000 yılı Ekim ayı başından 2005 yılı Temmuz ayına kadar PKK terör örgütü içinde bulunup siyasi ve askeri eğitim aldığını, örgütte kaldığı süre içinde herhangi bir silahlı eyleme katılmadığını, 2005 yılı Haziran ayında bir kısım örgüt mensubu ile birlikte yurda giriş yaptığını, ardından örgütten kaçarak 15.07.2005 tarihinde Ağrı Komando Birliği’ne teslim olduğunu kabul ederek terör örgütü üyesi olmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/2, 62 ve 53. maddeleri ile 3713 sayılı Kanun’un 5. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna hükmetmiş, PKK terör örgütünün niteliği ve eylemleri dikkate alınarak sanık hakkında Türk Ceza Kanunu’nun 221. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar vermiştir.

Sanık müdafiinin başvuruda bulunmaması, sanığın temyiz başvurusunun da süre yönünden reddedilmesi üzerine kesinleşen bu hükme karşı Adalet Bakanlığı, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suça katılmayan ve kendiliğinden güvenlik kuvvetlerine teslim olan sanık hakkında TCK’nın 221/2. madde ve fıkrası uyarınca ceza verilemeyeceğini belirterek kanun yararına bozma başvurusunda bulunmuştur.

Türk Ceza Kanunu’nun somut olayımızı ilgilendiren 221. maddesinin 2. fıkrasında; “Örgüt üyesinin, örgütün faaliyeti çerçevesinde herhangi bir suçun işlenmesine iştirak etmeksizin, gönüllü olarak örgütten ayrıldığını ilgili makamlara bildirmesi halinde, hakkında cezaya hükmolunmaz” denilmiştir. Bu düzenlemeye göre, örgüt üyesi hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi bakımından iki koşul aranmaktadır.

Koşullardan ilki: örgüt üyesi failin örgütün faaliyeti çerçevesinde herhangi bir suçun işlenişine katılmaması,

İkincisi ise: gönüllü olarak örgütten ayrıldığını ilgili makamlara bildirmesidir.

Bunlardan birinci koşulun gerçekleştiğinin saptanması için, örgüt üyesi suçlu hakkında örgütün faaliyeti çerçevesinde herhangi bir suçun işlenişine katıldığı iddiasıyla dava açılıp açılmadığının, açılmışsa sonucunun araştırılması gerekir. Böyle bir dava çoğu kez örgüt üyeliği suçuna ilişkin davanın görüldüğü mahkemeye, bazen de başka mahkemelere açılabilir. Başka mahkemede açılan dava kesinleşmiş mahkumiyet hükmü ile sonuçlanmış olmalıdır. Aynı mahkemede örgüt üyeliği suçuyla birlikte görülen davalarda ise, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlardan dolayı mahkumiyet hükmü kurulması yeterli görülmeli ve bu durumda ilk koşulun gerçekleşmediği sonucuna varılmalıdır.

Nitekim benzer koşula Türk Ceza Kanunu’nun başka bazı maddelerinde de yer verilmiştir. Örneğin; 50. maddenin 7. fıkrasında, “hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi” halinde, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği belirtilmektedir. Görüleceği üzere bu düzenlemede erteli cezanın çektirilmesine karar verilirken, denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan verilen bir mahkumiyet hükmünün bulunması şartı aranmaktadır. Kuşkusuz, bu hükmün kesinleşmiş olması gerekir.

Somut olayda, terör örgütüne üye olduğunda kuşku bulunmayan ve kendiliğinden örgütten ayrılıp güvenlik güçlerine rızasıyla teslim olduğu belirlenen hükümlünün örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlara katıldığı hususunda herhangi bir mahkeme tarafından verilip kesinleşmiş mahkumiyet hükmü bulunmamaktadır. Yine, örgüt üyeliği suçundan yargılama yapan mahkemeye, hükümlünün örgütün faaliyeti çerçevesinde başkaca suçlar işlediği iddiasıyla bir dava da açılmamıştır. Bu durumda hükümlü yönünden TCK’nın 221/2. madde ve fıkrasında öngörülen koşullardan her ikisinin birden gerçekleşmesi karşısında,

gönüllü vazgeçme nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir. O nedenle, isabetli bulunan kanun yararına bozma isteminin kabulü ile yerel mahkeme hükmü bu yönden bozulmalıdır. 10.03.2010
Yargıtay — Esas No: 2016/14422, Karar No: 2018/8382, Tarih: 25.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14422 E.  ,  2018/8382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/06/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 18/12/2015 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/12/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı ... vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Hamileliğinden dolayı duruşmaya gelemeyeceğini bildirdiği anlaşıldı. Mazeret reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, muhtarlığını davalının yaptığı ... Köyü'nde, köye ait fırının 01/01/2001 tarihinde işletmek üzere 2 yıllığına ihale edildiğini, ihale sonucu fırının dava dışı ...’e kiralandığını, 2 yıllık kira sözleşmesi sonucunda 2002 yılında yeniden ihale edilerek aynı kişiye kiralandığını, kiralamadan iki-üç gün kadar sonra davalının fırını derhal boşaltmasını istediği ve haber vermeden ihale şartlarına aykırı hareket ederek fırını boşalttığını ve işletme hakkını başka kişiye verdiğini, ...'in .... Valiliğine yaptığı başvurusunun reddedilmesi üzerine ... İdare Mahkemesine yaptığı başvurusu sonucunda verilen 30/06/2003 tarihli, 2003/300-555 esas karar sayılı ilam ile ... Valiliği ret kararının bozularak davalının haksız müdahalesinin menine karar verildiğini, kararın infaz aşamasında da davalının haksız müdahalede bulunduğunu, ...'in yeniden Valiliğe yaptığı başvurusunun reddedilmesi üzerine ... İdare Mahkemesine yaptığı başvurusu sonucunda verilen 27/01/2004 tarihli, 2003/1411 esas, 2004/452 karar sayılı ilam ile ret kararının kaldırıldığını ve davalının haksız müdahalesinin kesinleştiğini, davalı hakkında yapılan suç duyurusu sonucunda ceza davasında davalının görevi kötüye

kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verildiğini, ...’in ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde köy tüzel kişiliği aleyhine açtığı davanın yargılaması sonucunda 2013/121 esas, 2013/704 sayılı kararı ile ... Köyü Tüzel Kişiliğinin tazminat ödemeye mahkum edildiğini, ... 1. İcra Müdürlüğünün 2011/3826 sayılı takip dosyası ile takibe konulan borcun ... Köyü Tüzel Kişiliği tarafından ödendiğini, yapılan bu ödemede davalının kusuru olduğunun açık olduğunu, zararın tahsili için ... 2. İcra Müdürlüğünün 2014/4186 esas sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalının süresi içinde itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın hem usulden hem de esastan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalının kusurlu davranışlarıyla dava konusu zararın oluştuğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

a-Dosya kapsamından dava dışı ...‘in ihalesi feshedilerek yasal yollar izlenmeden muhtarlığa ait fırından çıkarıldığı, ancak akabinde işletmesinin başka bir kişiye ihale edildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda davacı tarafın bu kiralama ilişkisinden elde ettiği gelirin zarar kapsamı belirlenirken gözetilmesi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b-Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliği gözetildiğinde, talep edilen alacak likit (muayyen, belirgin) olmayıp, yargılamayı gerektirmektedir. Şu halde, mahkemece gerekçeli kararda da kabul edildiği üzere olaya uygulanma koşulları bulunmayan İcra ve İflas Kanunu'nun 67/2. maddesi gereğince davalının icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bu nedenle de bozulması gerekmektedir.

c-Somut olayda olayın gelişimi, yapılan işlemler ve bu işlemlerin köy tüzel kişiliği adına yapılmış olması gibi hususlar dikkate alındığında hakkaniyet indiriminin tartışılmaması da doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b-c) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9260, Karar No: 2023/15933, Tarih: 25.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9260 E.  ,  2023/15933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3004 E., 2023/307 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Emet Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/171 E., 2021/566 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünde muvazaalı hizmet alımı yoluyla ... alan görünüşte alt işveren şirketler bünyesinde ... İşletme Müdürlüğü triyaj bölümünde işçi olarak çalıştığını, müvekkili tarafından yapılan işin davalı Kurumun asli ve sürekli işi olduğunu, eskiden işin tamamının kadrolu işçiler eliyle yapılmaktayken kadrolu personelin emeklilik gibi çeşitli nedenlerle azalması sonucu bu işçilerin yerine ucuz işçi teminine yönelik alt işveren şirketler vasıtasıyla işçi temini yoluna gidildiğini, personel eksikliğinin bu şekilde giderildiğini, davalı Kurumun dava konusu tahliye, taşıma, ayıklama, istifleme, bunkere cevher beslemesi sair işlerine ilişkin hizmet alımı gerçekleştirdiğini, birbirini takip eden bu hizmetlerin işletme süresinin bir parçası olduğunu, bir bütün olan üretimin bir unsuru olarak değerlendirilen ihale konusu hizmetlerin özel sektör eliyle gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını, davalı Kurum ile alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu, müvekkilinin başlangıçtan itibaren davalı Kurumun işçisi olduğunu ileri sürerek ilave tediye alacağı ile davalı Kurumun toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurumun işçisi olmayıp değişen yüklenici firmalarda çalıştığını, müvekkili ile arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığını, yönetim hakkı doğrudan alt işverenlere ait olup Kurumun alt işveren işçileri üzerinde yönetim hakkı bulunduğundan söz edilemeyeceğini, müvekkili Kurumun ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, esas işin sevk ve idaresinin kadrolu ve vasıflı işçileri tarafından yapıldığını, alt işveren eliyle yapılan işlerin, asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalürjik süreçler kapsamında değil doğrudan üretimle ilişkisi olmayan yardımcı işler kapsamında olduğunu, davacının çalışmış olduğu hizmet alım işinin müvekkili Kurum tarafından baştan itibaren ihale yoluyla satın alınarak gördürüldüğünü, bu nedenle muvazaa iddialarının haksız olduğunu, davacının alt işveren işçisi olduğunu, ilave tediyeden yararlanamayacağını, toplu ... sözleşmelerinin asıl işveren işçileri için imzalandığını ve yürütüldüğünü, alt işveren toplu ... sözleşmesinin tarafı olmadığına göre onun işçilerinin sözleşmeden yararlanmasının mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere davacının bir an için asıl işverenin işçisi sayılması gerektiği kabul edilse dahi sendika üyeliği bulunmayan işçinin toplu ... sözleşmesinden yararlanmasının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) gereği mümkün olmadığını, yine davacının çalışmış olduğu dönemlerde imzalanan tüm toplu ... sözleşmelerinde "bu sözleşmenin işçilere hak ve menfaat sağlayan hükümleri ise yalnız taraf sendikası üyesi işçilere uygulanır." ibaresinin yer aldığını, davacının talep etmiş olduğu tüm alacaklar hakkında zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işyerinde keşif icra edildiği ve keşif mahallinde tanıkların dinlendiği, keşif sonrası teknik bilirkişiler tarafından rapor hazırlandığı, toplanan kanıtlar ve dosya kapsamına göre davalı Kurumun asıl işinin açık ocaktan çıkartılan bor madeninin reaksiyon, filtrasyon, kristalizasyon ve kurutma işlemlerinden geçirilerek borik asite dönüştürülme işi olduğu, sırasıyla maden çıkarma, cevher taşıma, yıkama, ayıklama, sınıflandırma, depolama, kırma, parçalama, öğütme, reaksiyon, filtrasyon, kristalizasyon, kurutma, paketleme, stoklama ve yükleme aşamalarının bulunduğu, alt işverene verilen işin ise işyerinde asıl işveren tarafından yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin yardımcı işlerinden olmadığı ve işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir ... olmadığı, buna göre davalı Kurum ile davacının çalıştığı alt işverenler arasında yapılan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğu ve davacının çalışmaya başladığı tarihten itibaren davalı Kurumun işçisi olduğu, dolayısıyla ilave tediyeye hak kazandığı, 6356 sayılı Kanun ve toplu ... sözleşmeleri hükümlerine göre; taraf işçi sendikası üyesi olan işçinin toplu ... sözleşmesinin imzalandığı tarihte üye ise toplu ... sözleşmesinin yürürlük tarihinden, sonradan üye olmuş ise üyeliğinin işverene bildirildiği tarihten, taraf sendikaya üye değilse dayanışma aidatı ödeyerek toplu ... sözleşmesinden yararlanmak istediğine dair talep tarihinden itibaren toplu ... sözleşmesinden yararlanabileceği, bu nedenle her bir toplu ... sözleşmesi dönemi yönünden ayrı ayrı değerlendirilerek davacının yararlanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirildiği, davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasına bir engel bulunmadığı gerekçesiyle bir kısım alacak miktarının zamanaşımına uğradığı ve seri hâlde açılan davaların duruşmalarının aynı gün yapılmamasına göre vekâlet ücretinin belirlendiği de belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda muvazaaya ilişkin değerlendirmeye dayanak sebeplerin ve yapılan hesaplamaların hatalı olduğunu, heyet raporu hazırlanırken tarafsızlık ilkesine de aykırı davranıldığını, keşif gününden önce İlk Derece Mahkemesince belirtilen sürede dosyaya keşif harcı ve masrafları yatırılmamış olan dosyalarda keşif icra edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ve bu duruma muvafakatlerinin olmadığını, muvazaa ve alacak hesabına ilişkin olarak aynı anda ... rapor hazırlanmasının savunma haklarını kısıtladığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan son tutanak tarihi ile sonraki bir tarih arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini, bu dönem yönünden dava şartı yokluğu nedeniyle usulden ret kararı verilmesi gerektiğini, dosyaların seri olması dikkate alınmayarak davacı vekiline her bir dosyada hatalı olarak çok yüksek miktarda nispi vekâlet ücreti takdir edildiğini, yargılama giderleri ve harçların her bir dosyada yüksek belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç