muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1106, Karar No: 2023/5368, Tarih: 22.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1106 E.  ,  2023/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/210 E., 2022/204 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.02.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 08.04.2015 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

3. Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 08.04.2015 tarihli kararının mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2019/8301 Esas, 2022/6512 Karar sayılı ilamı ile, "...suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı sonrası yapılan yargılamada, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 01.11.2022 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci, fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı olmak üzere 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

2. Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteği, suça sürüklenen çocuklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

2. Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteği, suça sürüklenen çocuklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdur ile suça sürüklenen çocuk ...’un aralarında önceye dayalı husumet nedeni ile kavga ettikleri ve sonrasında diğer suça sürüklenen çocuk ... ile yaşı nedeni ile soruşturması ayrı yürütülen Barış Yılmaz’ın araçla gelerek, mağdur çocuğu hep birlikte ve zorla araç içerisine bindirip, imam hatip okulunun yanındaki karanlık bir yere götürdükleri, burada mağdur üzerinde hakimeyet kurduktan sonra ayrıca darp ettikleri ve orada bırakıp uzaklaştıkları, bu suretle suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocukların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu, birden fazla kişi ile gerçekleştirmiş olmalarına ve Mahkemece de suçun birden fazla kişi ile işlendiği kabul edilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuklar hakkında belirlenen temel hapis cezası üzerinden artırım yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması temel cezanın teşdiden tayini karşısında, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun soruşturma aşamasındaki samimi anlatımları, bu anlatımları destekleyen doktor raporları, suça sürüklenen çocukların çelişkili savunmaları ile tüm dava dosyası kapsamına ve yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...'un bir sebebe dayanmayan, suça sürüklenen çocuklar müdafinin, suça sürüklenen çocuklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz nedenlerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/210 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/210 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28483, Karar No: 2017/3429, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28483 E.  ,  2017/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14208, Karar No: 2022/15640, Tarih: 05.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/14208 E.  ,  2022/15640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları vb. Tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

...

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 21.11.2016 tarih, 2015/9942 Esas ve 2016/9817 Karar sayılı bozma ilamına konu 17.05.2012 tarihli, 2011/167 Esas ve 2012/1766 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünde sanık hakkında TCK’nin 157/1, 52/2, 53. maddeleri uygulanarak 2 yıl hapis ve 1200 TL adli para cezasına hükmolunup bu mahkumiyet kararı sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz istemi bulunmadığı halde, bozma sonrası yapılan yargılamada kazanılmış hak ilkesine aykırı şekilde sanık hakkında 3 yıl hapis ve 1200 adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “taksitlerden birini zamanında ödemediği takdirde, geriye kalan cezanın tamamının bir defada tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına "şeklindeki bölümün çıkartılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla değişik 106/3. maddesi gereğince infazına” ve hüküm fıkrasına “5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 2 yıl hapis cezası ve 1200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8172, Karar No: 2016/3341, Tarih: 25.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/8172 E.  ,  2016/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılık sıfatının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının, davaya konu taşınmazı 04.08.2008 tarihli ve beş yıl süreli sözleşme ile kiraladığını, şartnamenin 22. maddesine göre sözleşmenin süre bitiminden itibaren beş yıl daha uzadığını, davalı ... İdare'sinin 04.04.2014 tarihinde yazı gönderip sözleşmeyi feshettiğini belirterek davacının kiracılık sıfatının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, taşınmazın 2886 sayılı yasa gereği ihale ile kiraya verildiğini, sözleşmenin 11. maddesinde idarenin ve diğer kamu kurumlarının ihtiyaç duyması halinde sözleşmenin tek taraflı feshedileceğinin düzenlendiğini, Gençlik ve Spor Bakanlığı'nın kendilerinden yurt talebinde bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece sözleşmenin 11. maddesi gereği feshin haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı ile davalı arasında 04.08.2008 tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mecur 2886 sayılı yasa gereği ihale ile öğrenci yurdu olarak kiralanmıştır. Şartnamenin 22. maddesinde '' Kira sözleşmesi bitimine bir yıl kala her iki taraf uyarılmazsa, sözleşme 5 yıl daha devam eder. Sözleşmenin feshi hâlinde ise, tebligatı müteakip onbeş gün içinde taşınmazı tahliye etmek zorundadır. Kiracının kiralananı rızaen tahliye etmemesi hâlinde, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunun 75 inci maddesine göre kiracı tahliye edilir'' düzenlemesi, Sözleşmenin 11. maddesinde ise '' Taşınmaza İl Özel İdaresince ya da kamu idarelerince ihtiyaç duyulması veya taşınmazın satışı hâlinde sözleşme tek taraflı olarak feshedilir, kiracı İl Özel İdaresinden hîçbir hak ve tazminat talebinde bulunamaz '' düzenlemesi bulunmaktadır. Davalı idare tarafından 11. madde hükmüne göre sözleşme tek taraflı olarak feshedilmiş ise de şartnamenin 22. maddesine göre sözleşme beş yıl daha uzamıştır. Bu durumda davaya konu taşınmaz 2886 sayılı yasa gereği ihale ile kiraya verilmiş ise de henüz sözleşme süresi dolmadığı gibi davalı idare tarafından TBK'nun ilgili hükümleri gereği tahliye davası da açılmadığı anlaşılmaktadır. Usulüne uygun düzenlenen kira akdinin tek yanlı karar ile feshi söz konusu olamaz. Bu nedenle dava tarihine göre davacı tarafından açılan davanın kabulü ile kiracılığın tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

./..

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

./..

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23823, Karar No: 2016/235, Tarih: 11.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/23823 E.  ,  2016/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı 31.10.2014 tarihli "İkale Sözleşmesi" başlıklı belge; kayıtsız şartsız, belirli bir para borcu ikrarını içermekte olup, icra müdürlüğüne yapılan itirazda, belge altındaki imza açıkça inkar edilmediğinden, anılan belge, İİK'nun 68. maddesi kapsamında bulunan belge niteliğindedir.

Bu durumda, borçlu, borcu ödediğini aynı nitelikte bir belge ile ispatlayamadığına göre, mahkemece, itirazın kesin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6479, Karar No: 2020/2883, Tarih: 02.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6479 E.  ,  2020/2883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm :1- Sanık ... için;

TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-Sanıklar ... ve ... için;

CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ...’un beraatlerine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından, sanık ...’nin mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ...‘nin Muş ilinden Siirt iline ...‘e ait olan buğdayı getirmek için yola çıktığı, Siirt‘e gelip, kamyondan buğdayı hamallarla boşalttığı, boşaltmadan sonra ...‘e ait olan 9 metre uzunluğundaki helezonu, sanık ...‘nin de kabul etmesi üzerine sanığın kamyonunun arkasının sol arka yan kısmına yanlış ve yetersiz bir şekilde bağladığı, aynı gün, saat 16:20 sıralarında, azami hız sınırı 50 km/sa olan meskun mahalde, 9.35 m genişliğinde, çift yönlü, düşeyde eğimli, yatayda virajlı, kuru asfalt yolda sanık ağabeyine ait sevk ve idaresindeki kamyon ile bu aracın arkasına bağlanan helezon tarım aletini çekmek suretiyle 632. Sokak üzerinden Aydınlar Caddesi istikametine aşağı doğru seyir halinde iken olay mahalli olan sağa viraja girdiğinde kasada yüklü olan helezonun yerinden ayrılıp devrilerek 626 Sokak No=44 önündeki evin basamağında bulunmakta olan 2 yaşındaki yaya ...'a çarpıp 3-4 metre sürüklemesi neticesinde sanığın asli kusurlu olarak ...‘ın ölümüne neden olduğu olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken ve sanık hakkında TCK'nın 85/1 ve 62. maddeleri gereğince tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği sırada hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak belirlenmesi suretiyle hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiin ,helezonu kamyona yanlış bağlayan sanıkların kusurlu olmasına rağmen mahkemenin tüm kusuru müvekkili sanığa yüklediğini, kusur durumuna ilişkin uzman incelemesi yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verildiğini, müvekkilinin tutuklu kaldığı sürelerin cezasından mahsup edilmediğini, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile verilen hükmün bozulmasına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... için beraat hükmüne yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yukarıda anlatılan olayda; sanıklar ... ve ... soruşturma aşamasında müdafii olmaksızın kolluk görevlilerince alınan beyanlarında olay günü sanık ...’nin aracına helezon adlı tarım aletini bağladıklarını belirtmişler, kovuşturma aşamasında ise söz konusu tarım aletini bağlamadıkları şeklinde savunmada bulunmuşlardır.Soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince yeminsiz olarak beyanı alınan tanık ... bu sanıkların helezon adlı tarım aletini sanık ...’nin aracına bağladıklarını belirtmiş olmasına rağmen kovuşturma aşamasında hakim önündeki yeminli anlatımında ise bu kez bu sanıkların olay yerinde soruşturma aşamasında kolluk görevlilerinde tanık olarak alınan beyanında sanıkların olay yerinde olmadıklarını ifade etmiştir. Çelişkinin giderilmesi amacıyla hakim tarafından yapılan işlemde ise mahkemedeki beyanının doğruluğu hususunda ısrarda bulunmuştur. CMK’nın 148/4 maddesindeki müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifadenin hakim ve ya mahkeme huzurunda şüpheli ve ya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz hükmü gözetildiğinde bu sanıklara yüklenen suçu işlediklerine ilişkin mahkumiyetleri için yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek sanıkların beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda,yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6267, Karar No: 2017/14810, Tarih: 20.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6267 E.  ,  2017/14810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamada, müşteki kurumun, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 20.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.