muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9006, Karar No: 2023/335, Tarih: 07.02.2023

Takdiri indirim yönünden; Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine değerlendirilerek hakkında takdiri indirim uygulandığı belirlenmiştir.

2. Sanık, üzerine atılı kasten öldürme suçunu tevil yoluyla ikrar etmiş, kasten öldürmeye teşebbüs suçunu inkar etmiştir.

3. Katılan ...'in aşamalardaki anlatımları ile tanıklar O.B. ve A.S.'nin kovuşturma aşamasındaki beyanlarının kamera görüntüleri ile uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

4. Tanıklar S.K., H.S., İ.K., O.B. ve A.S.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Maktulün yaralanmasına ilişkin olarak Buldan Göğüs Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 24.03.2020 tarihli rapora göre sol femurda 5x5 boyutlarında açık yarası olduğu, 112 ile başka sağlık kuruluşuna sevk edildiği anlaşılmıştır.

6. Kesin ölüm sebebini belirten Adlî Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 28.05.2020 tarihli otopsi raporunda;

" ....,

1-Kişinin ateşli silah yaralanmasına yönelik tedavi görmekte iken gelişen komplikasyonlar (çoklu organ yetmezliği) nedeniyle öldüğü,

2-Şahsın biyolojik örneklerinde beşeri ilaçlara ait bazı kimyasal maddeler tespit edilmiş olmakla birlikte, bu maddelerin kişinin tedavi amaçlı kullandığı ve/veya canlandırma sırasında uygulanan ilaçların terapötik dozlarına ait olmasının kuvvetle muhtemel bulunduğu,

3-Otopsi esnasında şahsın ölümüne neden olabilecek başkaca bir etkene dair bulguya rastlanmadığı...."

Görüşünün açıklandığı belirlenmiştir.

7. Kolluk personelince düzenlenen 24.03.2020 tarihli araştırma tutanağında; sanığın olayda kullandığı av tüfeğini Sarayköy ilçesi sınırlarında bulunan Menderes Tekstil isimli iş yerine yaklaşık 100 metre mesafede bulunan Menderes Nehri üzerinde bulunan köprüden nehre attığını beyan etmesi üzerine bahse konu köprü ve nehir çevresinde yapılan araştırmada tüfeğin bulunamadığı belirtilmiştir.

8. 24.03.2020 tarihli olay yeri inceleme raporu, 25.03.2020 tarihli görüntü izleme tutanağı, kamera görüntüleri hakkında aldırılan 03.05.2021 tarihli bilirkişi raporu, tanık İ.K. ile maktul arasındaki HTS kayıtları ve bu kayıtlar hakkında aldırılan 28.11.2011 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

8. 24.03.2020 tarihli olay yeri inceleme raporu, 25.03.2020 tarihli görüntü izleme tutanağı, kamera görüntüleri hakkında aldırılan 03.05.2021 tarihli bilirkişi raporu, tanık İ.K. ile maktul arasındaki HTS kayıtları ve bu kayıtlar hakkında aldırılan 28.11.2011 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

9. Mahkemece 01.04.2021 tarihli duruşmada; "... Sanığın elindeki tüfek ile tüfeği doğrultmuş vaziyette kadraja girip hızlı hareketlerle sarı renkli aracın önüne geldiği, tüfeği aracın şoför camının içine doğru namlusunu uzattığı, akabinde tüfeğin hareketinden ateş edildiğinin değerlendirildiği, akabinde tüfeğin yine araca doğru tuttuğu, ardından tüfeği kaldırarak kendisinden yaklaşik 2 metre mesafedeki müştekiye doğrulttuğu, müştekinin yavaş adımlarla sarı renkli aracın yanına doğru ilerlediği, sanığın bu esnada tüfeği müştekiye doğru tutmaya devam ettiği, ayaklarının pozisyonu itibariyle nişan alır vaziyette olduğu, müştekinin sarı renkli aracın arkasına geçmesi üzerine sanığın tüfek ile birlikte geldiği araca binerek olay yerinden hızlı bir şekilde ayrıldığı..." şeklinde gözlemin duruşma tutanağına yansıtıldığı saptanmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Maktulün tanık İ.K. ile bir süre arkadaşlık yaptıkları, suç tarihinden önce tanık İ.K. ve sanığın nişanlandıklarının iddia edildiği, ancak buna ilişkin herhangi bir bilginin dosyaya yansımadığı, olay tarihinde de yanına tüfek alan sanığın aracıyla, maktul ve katılan ...'in sanayideki dükkanın önüne geldiği, araçtan inerek önce maktulü sorduğu, katılan ...'in, oğlu olan maktulün araç içinde olduğunu söylediği, bunun üzerine sanığın, aracında bulunan av tüfeğini alarak maktulün bulunduğu aracın yanına geldiği, aracın şoför koltuğunda oturan maktulün ayaklarına doğru dışarıdan bir el ateş ettiği, daha sonra tüfeği katılana doğrultarak geri geri gidip, aracına binerek oradan uzaklaştığı, maktulün ateşli silah yaralanmasına yönelik tedavi görmekte iken gelişen komplikasyonlar (çoklu organ yetmezliği) nedeniyle öldüğü belirlenmiştir.

Sanığın maktule yönelik suç vasfı yönünden; Olay öncesinde, maktul ile sanık arasında öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmadığı, olay tarihinde de maktulü aracın içerisinde gören sanığın, aracındaki tüfeği alarak maktulün hayati bölgelerine ateş etme imkanı varken ayaklarına doğru bir el ateş ettiği, daha sonra da elindeki tüfeği maktulün babası olan katılana doğrultarak olay yerinden uzaklaştığı, her ne kadar kullanılan silah öldürmeye elverişli ise de hedef alınan vücut bölgesinin hayati bölgelerden olmadığı, ölümün yaralamaya bağlı gelişen komplikasyonlardan kaynaklandığı, sanığın maktule yönelik eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile buna göre uygulama yapıldığı saptanmıştır.

Haksız tahrik yönünden; Sanığın nişanlısı olduğunu iddia ettiği tanık İ.K'nın rızası dışında maktul tarafından arandığına ilişkin somut bir delil bulunmadığı, tanık İ.K.'nın kendi durumunu anlatabilmek için maktul tarafından rahatsız edildiğini iddia etmiş olabileceği, sanığın buradaki hatadan yararlanmasının söz konusu olamayacağı kabul edilerek sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği belirlenmiştir.

Katılan ...'e yönelik suç vasfı yönünden; Sanığın katılan ...'e yönelik eylemi öldürmeye teşebbüs olduğu kabul edilmiş ise de sanığın içinde fişek bulunan tüfeği ateşlemeye çalıştığına ilişkin delil bulunmadığı, sadece tüfeği katılan ...'e doğrulttuğu, bu durum karşısında eyleminin, katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü ile buna göre uygulama yapıldığı saptanmıştır.

Takdiri indirim yönünden; Cezaların sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine değerlendirilerek hakkında takdiri indirim uygulandığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekili Ve Sanık Müdafiinin Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma Suçuna Yönelen Temyiz Sebepleri

1. Katılanlar Vekilinin Eksik İncelemeye Yönelen Temyiz Sebebi

Sanığın üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmesi, katılan ...'in beyanı, tanıkların anlatımları, kamera görüntüleri, HTS kayıtları ve bilirkişi raporları karşısında Mahkemece sübuta yönelik gerekli araştırma ve incelemelerin yapıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirildiği ve kararın objektif bulgulara dayandırıldığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılanlar Vekilinin Suç Vasfına, Sanık Müdafiinin Temel Cezaya Yönelen Temyiz Sebepleri

Sanığın, maktulün içerisinde bulunduğu aracın yanına gelip açık olan şoför camının içine doğru tüfeğin namlusunu uzattığı ve şoför koltuğunda oturan maktulü hedef alarak bir el ateş ettiği, maktulün sol femur bölgesinden yaralanması üzerine hastaneye kaldırıldığı, 04.04.2020 günü öldüğü, ölü muayene ve otopsi işleminin yapıldığı, hazırlanan 05.04.2020 tarihli rapora göre maktulün ateşli silah yaralanmasına yönelik tedavi görmekte iken gelişen komplikasyonlar ile çoklu organ yetmezliği sebebi ile öldüğü anlaşılmıştır. Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaranın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu bu nedenle kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine hatalı değerlendirme ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Katılanlar Vekilinin Tasarlamaya Yönelen Temyiz Sebebi

Sanığın maktulü öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiğine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, sanığın olay yerine gitmeden önce yaptıklarına ve içinde bulunduğu ruh haline dair herhangi bir delilin dava dosyasında bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanık Müdafiinin Haksız Tahrike Yönelen Temyiz Sebebi

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince; tanık İ.K. ile maktul arasındaki HTS kayıtları ve bu kayıtlar hakkında aldırılan 28.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre tanık İ.K. ile maktul arasındaki Ocak, Şubat ve Mart aylarındaki iletişimin karşılıklı olduğu ve olay tarihinden bir süre önce maktulün tanık İ.K. ile iletişim kurmadığı, tanık İ.K.'nın maktul ile iletişim kurmaya çalıştığı kabul edilmiş olsa da tanık İ.K.'nın, sanığa maktul ile aralarındaki durumu olandan farklı şekilde anlattığı, olay tarihinden çok kısa süre önce 20.03.2020-21.03.2020 tarihlerinde tanık ve maktul arasında mesajlaşma olduğundan sanığın bu durumu

fark etmesi üzerine maktulün nişanlısını rahatsız ettiği hususunda kaçınılmaz hataya düştüğü ve bu hata nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indirimi uygulanmasına karar verilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince ise; sanığın nişanlısı olduğunu iddia ettiği tanık İ.K'nın rızası dışında maktul tarafından arandığına ilişkin somut bir delil bulunmadığı, tanık İ.K.'nın kendi durumunu anlatabilmek için maktul tarafından rahatsız edildiğini iddia etmiş olabileceği, sanığın buradaki hatadan yararlanmasının söz konusu olamayacağı kabul edilerek sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de,

Tanık İ.K. ile maktul arasındaki iletişimin 28.11.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre karşılıklı olduğu, ancak tanık İ.K.'nın nişanlısı olan sanığa maktul ile aralarındaki durumu olandan farklı şekilde anlattığının tanık İ.K.'nın beyanı ile anlaşıldığı, bu nedenle maktulün nişanlısını rahatsız ettiği hususunda kaçınılmaz hataya düşmediği, ancak sanığın olaydan 15 gün kadar önce nişanlısının evinin önüne tanık İ.K.'yı almaya gittiğinde daha önceden tanımadığı maktul ile karşılaştığını, yanına gelerek "İpek'i sana yar etmeyeceğim" dediğini, 1 hafta kadar sonra Buldan sanayisine aracıyla ilgili ufak tefek işleri halletmek için gittiğinde yolda yürürken maktulün araçla üzerine doğru geldiğini fark ederek kendini kenara doğru attığını, araç camının açık olduğunu, eliyle kendisine tehditvari bazı işaretler yaptığını, aynı zamanda da "Orospu çocuğu, sana yar etmeyeceğim" şeklinde sözler söylediğini savunması, tanık İ.K.'nın "...'dan duyduğum kadarıyla ..., ...'nın üzerine araba sürüyor ve küfürler ediyor" dediğini ifade etmesi karşısında, gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun gerekse Dairemizin içtihatlarına göre sanığın aksi sabit olmayan maktulün üzerine araç sürdüğü, tehdit ve hakarette bulunduğu şeklindeki savunması karşısında maktulden sanığa yönelik haksız hareketlerde bulunduğunun kabulü gerektiğinden sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca azami hadden ceza belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

5. Katılanlar Vekilinin Takdiri İndirime Yönelen Temyiz Sebebi

Adlî sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, "Cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri" şeklindeki gerekçeye dayalı olarak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan ... Vekilinin Ve Sanık Müdafiinin Silahla Tehdit Suçuna Yönelen Temyiz Sebepleri

1. Katılan ... Vekilinin Eksik İncelemeye Yönelen Temyiz Sebebi

Sanığın üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmesi, katılan ...'in beyanı, tanıkların anlatımları, kamera görüntüleri ve bilirkişi raporları karşısında Mahkemece sübuta yönelik gerekli araştırma ve incelemelerin yapıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirildiği ve kararın objektif bulgulara dayandırıldığı belirlendiğinden inceleme konusu hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan ... Vekilinin Suç Vasfına, Sanık Müdafiinin Beraat Talebine Yönelen Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesince suç vasfının tayin ve tespitine ilişkin, denetime imkân verir şekilde değerlendirme yapıldığı, izlenen kamera görüntülerine göre sanığın tüfeği ateşlemeye çalıştığına ilişkin delil bulunmadığı, sadece tüfeği katılan ...'e doğrulttuğu, bu durum karşısında

2. Katılan ... Vekilinin Suç Vasfına, Sanık Müdafiinin Beraat Talebine Yönelen Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesince suç vasfının tayin ve tespitine ilişkin, denetime imkân verir şekilde değerlendirme yapıldığı, izlenen kamera görüntülerine göre sanığın tüfeği ateşlemeye çalıştığına ilişkin delil bulunmadığı, sadece tüfeği katılan ...'e doğrulttuğu, bu durum karşısında

eyleminin, katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edildiği anlaşılmakla, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayanan suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Katılan ... Vekilinin Tasarlamaya Yönelen Temyiz Sebebi

Sanığın katılanı öldürme kararını önceden verdiğine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararında sebat ettiğine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, sanığın olay yerine gitmeden önce yaptıklarına ve içinde bulunduğu ruh haline dair herhangi bir delilin dava dosyasında bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Katılan ... Vekilinin Takdiri İndirime Yönelen Temyiz Sebebi

Adlî sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, "Cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri" şeklindeki gerekçeye dayalı olarak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılan ...'a Karşı Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B-2) paragrafında açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/1540 Esas, 2022/1959 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Maktulü Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A-2) ve (A-4) paragraflarında açıklanan nedenlerle katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/1540 Esas, 2022/1959 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Yargıtay — Esas No: 2020/2357, Karar No: 2021/2507, Tarih: 22.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/2357 E.  ,  2021/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali-tescil ve tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin verilen karar davacılar ... ve ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil aksi takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...'ün paydaşı olduğu 1010, 1011, 21, 297, 940, 47, 680, 298, 1012, 17 ve 717 parsel sayılı taşınmazların yaşlılığından yararlanılarak davalıya ölünceye kadar bakım akdi ile temlik edildiğini, işlemin muvazaalı olduğunu, mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında tescile olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, tenkis talebinin süresinde olmadığını, ölünceye kadar bakma akdi yapılması için özel bakım ihtiyacı olması gerekmediğini, düzenli geliri olmayan mirasbırakanın ileride hastalanacağını düşünerek temliki yaptığını, bakım borcunun yerine getirildiğini, diğer mirasçılar için de terekenin bir kısmının ayrıldığını, davacılardan ...’ın ev alması için de tarla satıldığını, muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muris muvazaası iddiasının ispat edilemediği, 717 parsel sayılı taşınmazın halen mirasbırakan adına kayıtlı bulunduğu ve ölünceye kadar bakma akdinin ivazlı sözleşmelerden olup tenkise tabi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, Dairece; “...mirasbırakanın terekesinin tamamının değerinin saptanması, ölünceye kadar bakma akti ile yapılan temlikin makul sınırlar içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, ...mirasbırakanın gerçek iradesinin açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ün 03.04.2009 tarihinde ölümü üzerine davacılar ... ,..., ... ve... ile davalı ...’ın mirasçı olarak kaldıkları, dava konusu 1010, 1011, 21, 297, 940, 47, 680, 298, 1012, 17 ve 717 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan adına 1/2 paylı olarak kayıtlı iken 06.09.2002 tarihinde davalı oğlu Orhan’a ölünceye kadar bakım akdi ile temlik edildiği, 717 parsel sayılı tarla nitelikli taşınmazın ise halen tam payla mirasbırakan adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yapılan temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesinde de, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri, elinde bulunan mal varlığının miktarı, temlik edilen malın tüm mamelekine oranı, bunun makul karşılanabilecek bir sınırda kalıp kalmadığı gibi bilgi ve olguların göz önünde tutulması gerekir.

Somut olaya gelince, ölünceye kadar bakma akdi ile 10 adet taşınmazın temlik edildiği, mirasbırakanın temlik harici 10.176,00 TL değerinde tek taşınmazının kaldığı, murisin daha azını vermek suretiyle kendisine baktırabilecekken taşınmazlarının tamamına yakınını birlikte yaşadığı oğluna temlik ettiği, ayrıca önemli oranda, bakımını gerektirir bir hastalığı da bulunmadığı gözetildiğinde asıl amacının kendisine baktırmak olmayıp birlikte yaşadığı davalıyı gözetmek suretiyle mal kaçırmak olduğu anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin yanlış değerlendirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Davacıların açıklanan nedenden ötürü yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1360, Karar No: 2015/7428, Tarih: 07.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1360 E.  ,  2015/7428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslekte kazanma gücü kayıp oranının yeniden tespitine, yeni oran üzerinden tespit olunan maaş uyarınca aylığının arttırılmasına, aradaki farklarında hesaplanarak ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının 24.03.1989 tarihinden itibaren % 24,2 ‘den % 46’ya çıkarılarak bu şekilde tespiti, tespit olunacak yeni oran üzerinden aylığının arttırılması ve aradaki farkların da hesaplanarak ödenmesi istemlidir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, kendisini vekille temsil ettiren davalı Kurum yararına maktu vekalet ücretine hükmolunmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 4.bendindeki 2.paragrafın silinerek yerine “Davalı Kurum kendisini vekil ile temsil ettiğinden yürürlükteki AAÜT uyarınca maktu 1500 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 07/04/2015 gününde oybirliği ile karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3247, Karar No: 2021/3167, Tarih: 24.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3247 E.  ,  2021/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04/07/2013 tarihinde verilen dilekçeyle geçit hakkı kurulması, karşı davada elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 24/12/2020 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından talep edilmesi üzerine mahkemece 19/04/2021 tarihli ek karar ile temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair karar verilmiştir. Ek kararın ve esasa ilişkin kararın dahili davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme ek kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 19/04/2021 tarihli ek kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 24.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.