muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/583, Karar No: 2016/1580, Tarih: 11.02.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 05/11/2015 gün ve 94660652-105-34-12688-2015-E.22654/71586 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 12/05/2015 tarihli ve 2015/407 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7615, Karar No: 2018/1237, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7615 E.  ,  2018/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, borçlu şirket hakkındaki icra takibi henüz kesinleşmeden şikayette bulunulduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Borçlu şirket hakkındaki icra takibi henüz kesinleşmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/892, Karar No: 2013/2194, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/892 E.  ,  2013/2194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kadastro sırasında Tahir Beldesi çalışma alanında bulunan 151 ada 3 parsel sayılı 857.15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Tahir Beldesi Belediye Başkanlığı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı ... başka bir tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesine göre "Taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ya da paydaşlarından birine ait muhtesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir" hükmü karşısında, dava konusu taşınmaz 4 katlı betonarme bina ve arsası vasfıyla tespit edilmiştir. Hal böyle olunca dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve davacı tarafça yaptırılan bina niteliğindeki muhdesat yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmemiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden tarafa iadesine, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13316, Karar No: 2015/15628, Tarih: 15.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/13316 E.  ,  2015/15628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/113973

MAHKEMESİ : Birecik Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2012

NUMARASI : 2012/171 (E) ve 2012/349 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi kurum vekilinin, 13.03.2014 tarihli mazeret ve katılma talep dilekçesinin mahkemece

vekaletnamesinin bulunmaması ve delillendirilmemesi nedeni ile reddedildiği, Dairemizin iade kararı sonrasında usulüne uygun vekaletnamenin dosya içine getirildiği belirlenmekle, hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan katılan kurumun, aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Katılan kurum vekilinin son oturumda hazır bulunamayacağına dair mazeret dilekçesinin usul ve yasaya uygun olarak reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Duruşmada dinlenen tanık polis memurlarının “Olay günü devriye attıkları sırada suça sürüklenen çocukları kablo sürüklerken gördüklerini, ellerinde küçük bir bıçak bulunduğunu, kaçmaya çalışan çocukları yakaladıklarını, T.. T.. görevlileri ile yaptıkları görüşmede kendilerine başka bir mahallede kablo kesildiğini söylediklerini, başka mahallede kesilen kablonun yakalanan kablo olup olmadığını bilmediklerini” beyan etmeleri karşısında; suçtan zarar gören kurumdan suç tarihinde kesilen kablo olup olmadığı, varsa kablonun nerede ve ne zaman kesildiği, yakalanan kabloların bu kablolar olup olmadığı sorulup, gerektiğinde ele geçen kablonun suça sürüklenen çocuklarda ele geçirilen bıçak ile kesilip kesilmediği konusunda bilirkişi incelemesi de yaptırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3494, Karar No: 2015/15447, Tarih: 28.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/3494 E.  ,  2015/15447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, şua izni, mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı duruşma isteğinde bulunmuş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı hastanenin röntgen bölümünde teknisyen olarak 01.01.1994-06.10.2012 tarihleri arasında çalıştığını,çalışma döneminde şua iznin kullandırılmadığını, fazla mesai ve genel tatil çalışmasına dair ücretin ödenmediğini belirterek şua izni, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre fazla çalışma ücreti alacağı yönünden davasını 03.12.2013 tarihinde ıslah etmiştir. Davalı, ıslah dilekçesine karşı süresinde verdiği yazılı itiraz dilekçesinde zamanaşımı definde bulunmuştur. İşçi ücretlerine ilişkin davalar beş yıllık zamanaşımına tabidir. Fazla çalışma ücreti alacağı bu tür alacaklardandır. Bu sebeple ıslahla talep edilen fazla çalışma ücreti alacağından, ıslah tarihinden geriye doğru beş yılın dışında kalan kısmı zamanaşımına uğramıştır.

Mahkemece yapılacak iş, ıslahla talep edilen ve zamanaşımına uğramayan fazla çalışma ücret alacağı, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak belirlenmeli ve oluşacak sonuç doğrultusunda fazla mesai ücreti alacağı hakkında bir karar verilmelidir.

3-Ayrıca bordrolarda fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahahkkuk ettirildiği görülmektedir. Bilirkişi raporunda ücret bordrolarında fazla mesai ve genel tatil ücreti tahakkuku yapılan aylarda, tahakkuk ettirilen aylara ilişkin banka aracılığıyla ödeme yapılıp yapılmadığı denetime elverişli bir şekilde gösterilmemiş olup, tahakkuk yapılan miktarların banka aracılıyla ödendeğinin belirlenmesi halinde bu aylar mahsup edilerek alacak miktarının belirlenmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3537, Karar No: 2024/851, Tarih: 24.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/3537 E.  ,  2024/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/574 E., 2022/1358 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, suç eşyasının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suç işleme kastının bulunmadığına, kurum zararın ödemesi için taksitlendirme yapılmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

II.GEREKÇE

1.Tebliğnamede belirtilen görüş yönünden; Tebliğname'de sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmaması karşısında; kovuşturma aşamasında sanığa yapılacak ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak gösterilmesi gerektiği halde indirim oranının 1/3 olarak belirtilmesi ve sanığa bu miktarı ödeyebilmesi için "hüküm verilinceye kadar" süresinin olduğunun belirtilmemesi gerekçesiyle hükmün bozulması talep edilmiş ise de, sanığın savunmasının alındığı 21.06.2022 tarihli celsede, soruşturma ve kovuşturma aşamasında ihtar yapılması durumlarında yapılacak indirim oranının

ayrı ayrı bildirildiği, sanığın maddi durumunun iyi olmaması sebebiyle ödemeye yapamayacağını beyan ettiği 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi yönünden ise uygulama yapılmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Dosya kapsamına göre, 30.11.2013 tarihinde icra edilen yol kontrol ve arama faaliyeti sırasında yapılan ihbar üzerine sanık ...'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç durdurulmuş, Kilis Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1779 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, arkada koltuklarda üzeri siyah bezle örtülü kutuların görülmesi üzerine yapılan sayımda toplam 650 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir. Sanık aşamalarda sigaraları satmak amacıya aldığını, maddi durumu kötü olduğu için böyle bir yola başvurduğunu kabul ve ikrar etmiştir.

3.Olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçen eşyanın miktarı ve değeri nazara alındığında ticari mahiyette olduğu gözetilerek, sanığın suça konu kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11186, Karar No: 2024/5194, Tarih: 29.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/11186 E.  ,  2024/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1366 E., 2021/1708 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.01.2020 tarihli ve 2020/841 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık hakkında Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/62 Esas, 2021/103 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/1366 Esas, 2021/1708 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine temyiz yolu açık olarak karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/1366 Esas, 2021/1708 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine temyiz yolu açık olarak karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihi olan 14.04.2015 tarihinde saat 20.00 sıralarında şikâyetçinin Gençlik merkezi arkasında alkol aldığı sırada yanına ismi ... olan Şanlıurfa'lı sanık ... Kırat ve yanında bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'ın geldikleri, birlikte alkol aldıkları, dosya kapsamından aksi kanıtlanamayan sanık ve suça sürüklenen çocukların savunmalarına göre taraflar arasında yaşanan tartışma sırasında şikâyetçinin sanık ve suça sürüklenen çocuklara küfür ettiği, bunun üzerine sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocukların iştirak halinde hareket ederek demir zincir ile şikâyetçiyi darp edip, şikâyetçinin cüzdanının içerisindeki paraları aldıkları, cüzdanı bırakıp kaçtıkları, sonra gelip şikâyetçiye ait cep telefonunu, mavi tesbihini, ay yıldızlı çakmağını, sigara pakaretini alıp kaçtıkları, olay nedeniyle şikâyetçinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzde ... iz meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Şikâyetçinin beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

3. Sanık ve haklarındaki hüküm kesinleşen suça sürüklenen çocukların savunmalarında, kısmi ikrarda bulundukları anlaşılmıştır.

4. Şikâyetçinin cep telefonunun iletişim tespit (HTS) kayıtları dosya içerisinde mevcuttur.

5. Şikâyetçinin yaralanmasının basıt tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu ve 1 cm'lik ... iz kaldığı yönündeki adli rapor dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Yönünden

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148 inci, 149 uncu ve 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma, başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla olduğu yerden alınması hırsızlık suçunu oluşturur.

Yağma suçu, hırsızlığın zor kullanılmak suretiyle gerçekleştirilme halidir.

Zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla olduğu yerden alınması hırsızlık suçunu oluşturur.

Yağma suçu, hırsızlığın zor kullanılmak suretiyle gerçekleştirilme halidir.

Cebir veya tehdit, ''yaşam ..., vücut dokunulmazlığı, cinsel dokunulmazlık ve malvarlığı ...'' şeklindeki hukuki değerlere yönelik olmalıdır.

Yağma icrai kuvvetle işlenebilen bir suç tipidir. Kullanılan cebir ve tehdidin, kişinin malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamasına elverişli olması gerekir.

Cebir-şiddet, mağduru, men ederek ve zorlayarak, failin istediği davranışa sokacak fiillerdir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; şikâyetçinin beyanları, adli rapor, HTS kayıtları ve sanığın kısmi ikrarları ikrarı karşısında, suçun kesin delillerle sanık tarafından Olay ve Olgular bölümünün (1) numaralı paragrafında belirtildiği şekilde işlendiğinin saptandığı, nitelikli yağma suçunun unsurlarının oluştuğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/1366 Esas, 2021/1708 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.