muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17810, Karar No: 2015/11578, Tarih: 09.06.2015

Somut olayda davacının davalı şirket bünyesinde açma-kapama işçisi olarak çalışmakta iken 27.08.201-11.09.2013 tarihleri arasında mazeretsiz devamsızlık yapması nedeniyle 4857 sayılı Yasanın 25/2-g bendi uyarınca iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği belirtilmiştir.

Davacının 27.08.-11.09.2013 tarihleri arası devamsızlık yaptığına dair tutanaklar, davacının mazeretini bildirmesi için keşide edilen ve davacıya 05.09.2013 tarihinde yani fesih tarihinden 6 gün önce tebliğ edilmiş mazeret bildirim ihtarı, puantaj kayıtları, hizmet alım sözleşmesi ve işten ayrılma bildirgesi sunulmuş, davalı devamsızlık tutanaklarını tanzim eden tutanak mümziilerini tanık olarak dinletmiş ve bu tanıkların da davacının devamsızlık yaptığını belirtmeleri karşısında; davacının 26.08.2013 tarihinden 11.09.2013 tarihine kadar davalı işyerine gelmediği, işe gelmemesinin geçerli bir mazereti olduğunun ispatına yönelik de hiçbir delil sunmadığı, davacının da 11.09.2013 tarihinde iş aktinin feshedildiğini iddia etmesine gözetildiğinde öncesine dair bir eylemli fesihten de söz etmemesi ve özellikle 05.09.2013 tarihinde mazeret bildirim ihtarının tebliğ edilmiş olmasına rağmen herhangi bir mazeret de ileri sürmediği gibi devamsızlığını sürdürdüğü, davacı vekilinin 10.06.2014 tarihli duruşmadaki " ... sözlü olarak işe gelmemesini alt işveren söylemiş..." şeklindeki beyanının ispatına yönelik de başta tanık delili olmak üzere hiç delil sunmaması nedeniyle davalının devamsızlık fesih gerekçesinin ispat edildiği ve neticede iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği sonucuna varılmakla davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalıların yaptığı yargılama gideri 66,50 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, 09/06/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5189, Karar No: 2023/9891, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5189 E.  ,  2023/9891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/363 Esas, 2022/363 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Elbistan Aile Mahkemesinin 09.09.2022 Tarihli ve 2022/549Esas, 2022/677 Karar Sayılı Ek Kararı

Küçüğün Adana ilinde kuruluşta ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Adana 4. Çocuk Mahkemesinin 23.12.2022 Tarihli ve 2022/363 Esas, 2022/363 Karar Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Elbistan 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin c bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri verilen çocuk hakkında hazırlanan uygulama planının onaylanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

C. Değerlendirme

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Elbistan 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 13.07.2016 tarihli, 2016/221Esas, 2016/716 Karar sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 09.09.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Elbistan Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Elbistan Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4908, Karar No: 2017/6482, Tarih: 09.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4908 E.  ,  2017/6482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, davacının boşandığı eşiyle boşandıktan sonra birlikte yaşaması gerekçesiyle yersiz ödenen aylık bedellerinin istirdadına yönelik Kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların yasal faziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 08.05.2003 tarihinde kesinleşen davacıya, vefat eden iştirakçi babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca kesilerek yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların davacıdan talep edildiği, bunun üzerine davacının iş bu davayı açmış olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili nüfus müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve

./..

./..

nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili nüfus müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Somut davada; davacı ve boşandığı eşine ait celpedilen ve nüfus müdürlüğü adres bilgileri raporu ile konutta kalanlara ilişkin bildirim belgesi kayıtları içeriğinin tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilmesi neticesinde davacı ve boşandığı eşinin 30.12.2002 tarihinde adresinde kayıtlı iken, boşanılan eşin nüfus müdürlüğüne adres değişikliği beyan tarihi (gerçeğe aykırı beyan) olan 02.04.2012 tarihine kadar birlikte yaşama olgusu sabit olmakla, bu döneme kadarki talebin reddi gerekir.

Ancak; davacının Kurum işleminin iptali talebi yanında aynı zamanda aylık bağlama talebi de bulunması karşısında, mevcut toplanan deliller hüküm kurmaya yeterli olmadığından, 02.04.2012 ile dava tarihi olan 05.07.2012 arasındaki dönemde davacı ve boşandığı eşinin adresleri yukarıda belirtilen esaslar ışığında belirlenip, belirlenecek adres veya adreslerdeki resen tespit edilecek tanıklar dinlenerek birlikte yaşama olgusu araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12470, Karar No: 2013/1350, Tarih: 28.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12470 E.  ,  2013/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını İhlal

HÜKÜM : Ceza Verilmesine Yer Olmadığına, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK. anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat); konuta bitişik ya da onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Apartman giriş kapısından sonraki koridorların, merdiven ve merdiven boşluklarının, daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz.Dış kapının konması; bu yerlerin dış alemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. Merdivenler ve sahanlık, konuta giriş çıkış için zaruri, konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir. Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun, eklentileridir.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, avukatlık bürosu, doktor muayenehaneleri, emlak bürosu, mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane, örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların iştirak halinde hırsızlık yapmak amacıyla önce beraberce okulun camını kırarak zarar verdikleri, Mehmet Ali'nin dışarıda gözcülük yapmak için kaldığı, diğer suça sürüklenen çocukların okuldaki kapıları kırarak zarar verip, para ve bilgisayar parçalarını alarak birlikte olay yerinden kaçtıkları olayda;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iddianamede gösterilen ve şartları oluşan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler ile ..., ... hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere ile ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere ile ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküme yönelik yapılan incelemede;

a- Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi kapsamında işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği yönünde uzman doktor raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hüküm kurulan 5237 sayılı TCK'nın 116. maddesinde düzenlenen konut dokunlmazlığını ihlal suçunun, suç tarihi dikkate alındığında 06/12/2006 tarihli 5560 sayılı kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nın 253/1-b.3 bendi gereği şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaşma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, uzlaşma hükümleri yerine getirilmeden, duruşmaya devam edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9109, Karar No: 2017/11541, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9109 E.  ,  2017/11541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31315, Karar No: 2013/10671, Tarih: 22.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31315 E.  ,  2013/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-)Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusurlu olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-)Sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Saçılık köy merkezine 1.5 km uzaklıktaki mevkiiye hayvan otlatmaya giden 2001 doğumlu ...’ın, yağan yağmur nedeniyle toprağın gevşemesi sonucu zemine 160 cm kalacak biçimde yere yatmış bulunan ağaç elektrik direğine temas etmesi sonucu akıma kapılarak yaşamsal tehlike geçirip, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olay nedeniyle yürütülen soruşturma sırasında alınan, hükme esas 04.11.2008 tarihli bilirkişi raporunda “direğin muhkem dikilmesi konusunda gerekli hassasiyetin gösterilmemiş olması, direkler arası mesafenin normal direk mesafesine çekilmesi tedbirinin alınması konusunun ihmal edilmesi, ihbar hattında personel istihdam edilmemesi, hattın periyodik bakımının yapılması konusunda gerekli çalışmaların yapılmaması nedenleriyle ...Elektrik Dağıtım A.Ş. Horasan İşletme Başmühendisliği şefi sanık ... ile elektrik teknisyenleri...,... (olay tarihinde askerde olup olmadığı konusunun yazışmayla netleşmesi halinde kusurunun bulunmadığı) ... ve ...’nun kazanın meydana gelmesinde hep birlikte tali kusurlu olduklarının” bildirilmesi sonucu sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de;

Yönetim ve organizasyona ait yetki ve görevleri bulunmayan elektrik teknisyeni sanıkların 2006 yılı içinde iki kez devrilip, yapılan çalışma sonucu faaliyete alındığı bildirilen söz konusu direğin önceki devrilmeleri nedeniyle yapılan çalışmalara katılıp katılmadıklarının direğin yeniden yerine dikilmesinde usulsüzlük bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayini yerine, olay günü görevli olduklarından hareketle mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.