muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6272, Karar No: 2024/5324, Tarih: 24.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6272 E.  ,  2024/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/582 E., 2023/169 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin bozma öncesi 12.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dairemizce İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyizleri üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.10.2022 tarihli ve 2021/43367 Esas, 2022/17457 Karar sayılı kararı ile, "...Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2023 tarihli ve 2022/582 Esas, 2023/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri ile 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.01.2024 tarihli ve 2023/132125 sayılı, hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.01.2024 tarihli ve 2023/132125 sayılı, hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Siverek Vergi Dairesi mükellefi ... ... Ltd.Şti nin yetkilisi olan sanığın, 2010 ve 2011 takvim yıllarında hakkında sahte fatura düzenlemeden vergi tekniği raporu bulunan ... Tarım... Ltd. Şti. ve ... Gübre.... Ltd. Şti. den aldığı 18.12.2010 tarihli dört adet 20.12.2010 tarihli bir adet, 01.01.2011 tarihli bir adet, 02.01.2011 tarihli bir adet ve 03.01.2011 tarihli bir adet, toplam tutarı 1.504.799,00 TL olan faturaları kurumlar ve katma değer vergisi beyannamelerinde kullandığı, anılan şirketlerin gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayalı olmaksızın sahte fatura düzenleyen şirketlerden olduğu ve düzenledikleri tüm faturaların sahte olduğu, böylece sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında gerçek mal ve hizmet karşılığı olmayan faturaları kullanmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmeyerek, aldığı faturaların sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiş, faturaları düzenleyen şirketler hakkında düzenlenen vergi raporları dosyaya konulmuş, şirket yetkilileri hakkında vergi suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılmış, tanık olarak beyanları alınmıştır.

3. Vergi dairesinden sanığın eylemleri neticesinde oluşan vergi ziyaı sorulmuş ve sanık tarafından vergi borcunun tamamen ödendiği görülmüştür.

4. Mahkemece, sanık savunması, tanık beyanları, bilirkişi raporları, vergi raporları, vergi dairesinden gelen yazılar ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. Ceza miktarı itibariyle yasal şartları gerçekleşmediğinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve ertelemeye yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

2. 213 sayılı Kanun'un Geçici 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7394 sayılı Kanun'un yayım tarihi olan 15.04.2022 tarihi itibarıyla soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar bakımından aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen indirim oranının uygulanacağı, sanığın eylemi nedeniyle tarh edilen vergi ve diğer kalemlerin ödenmesi nedeniyle cezasından yarı oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden üçte bir oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2. 213 sayılı Kanun'un Geçici 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7394 sayılı Kanun'un yayım tarihi olan 15.04.2022 tarihi itibarıyla soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar bakımından aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen indirim oranının uygulanacağı, sanığın eylemi nedeniyle tarh edilen vergi ve diğer kalemlerin ödenmesi nedeniyle cezasından yarı oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden üçte bir oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3. Suça konu faturaların katma değer vergisinin yanı sıra 2010 ve 2011 takvim yıllarında kurumlar vergisinde de kullanılmış olması nedeniyle suç tarihinin 26.04.2012 olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 13.03.2013 olarak yanlış yazılması,

4. Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan dava açıldığı, hükmün gerekçesinde de, sanığın eyleminin 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura kullanma olarak değerlendirildiği halde, hüküm fıkrasında 2013 yılının da belirtilmesi suretiyle hüküm kurulması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2363, Karar No: 2012/4004, Tarih: 16.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2363 E.  ,  2012/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2008 gün ve 2008/94-2008/559 sayılı kararı bozan Daire’nin 25/10/2011 gün ve 2009/13221-2011/14404 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin murisinin davalı nezdinde ferdi kaza sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu, sulama birliğinde su teknisyeni olarak görev yaptığını, 25.07.2006 tarihinde motorsiklet kullandığı sırada meydana gelen kaza sonucu yaşamını yitirdiğini, genel şartlarda motorsiklet ve takma motorlu bisiklet kullanmak ve bunlara binmenin aksine sözleşme yoksa teminat kapsamı dışında olduğu yönünde düzenleme gerekçe gösterilerek tazminat talebinin reddine karar verildiğini, motorsiklet kullanmanın işinin doğasında olduğunu, bu yönde birliğin kararı bulunduğunu, kendisine tazminat ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, şimdilik 2.000 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyiz üzerine karar Dairemizin 2009/13221 E, 2011/14404 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçeyle bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4078, Karar No: 2010/12438, Tarih: 29.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4078 E.  ,  2010/12438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş davacılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 29.06.2010 günü temyiz eden davacılar vekili Av. ...ile davalı idare vekili Av. ...'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın tamamının davalı idare tarafından 20.10.1987 tarihli karar gereğince İstanbul Boğazı 2. Karayolu geçişi otoyolu nedeniyle kamulaştırıldığı, kıymet Takdir Komisyonunca belirlenen 10.000,00-TL kamulaştırma bedelinin bankaya bloke edildiği, ancak kamulaştırma işlemine ilişkin belgelerin davacıların murisi olan tapu maliki ...'ye tebliğ edilmediği, daha sonra tapu maliki tarafından dava konusu taşınmaza kamulaştırmasız el atılması nedeniyle tazminat davası açıldığı, Ümraniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/444 Esas sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda davalı idare tarafından taşınmazın 15 m2'lik bölümüne ... otoyolunun çevre düzeni ile bütün olan yağmur suyu toplama kanalı yapılmak suretiyle el atıldığı tespit edildiğinden, bu kısmın bedelinin davalı idareden tahsili ile bu bölümün idare adına tesciline karar verildiği, bu kararın davalı idarenin temyizi üzerine Dairemiz denetiminden de geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

İşbu dava, Karayolları Genel Müdürlüğünce yapılan kamulaştırma nedeniyle biçilen değerin arttırılması istemine ilişkindir.

Bu nedenle; usulüne uygun tebligat yapılmadığından süresinde açılan bedel arttırım davasında işin esasına girilerek inceleme yapılması ve dava konusu taşınmazın daha önce bedeline hükmedilen 15 m2'lik bölümü dışında kalan kısmı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor aldırılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu nedenle; usulüne uygun tebligat yapılmadığından süresinde açılan bedel arttırım davasında işin esasına girilerek inceleme yapılması ve dava konusu taşınmazın daha önce bedeline hükmedilen 15 m2'lik bölümü dışında kalan kısmı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor aldırılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 750,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1044, Karar No: 2011/1888, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1044 E.  ,  2011/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.12.2009 gününde verilen dilekçe ile beyanlar hanesindeki kaydın terkini istenmesi üzerine bozma ilamına da uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Ankara Büyükşehir Belediyesinin blok satışlarında 27550 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 11 no'lu bağımsız bölümü satın aldığını, bedelin tamamen ödendiğini, ancak tapu kütüğünün beyanlar sütununa "kendisine konut satışı yapılan kişi 5 yıl süre ile başkasına satış yapamaz ve devredemez" kaydının yazıldığını, satışın kısıtlamalı olarak yapılmadığını, bu konuda kendilerine bilgi de verilmediğini ileri sürerek belirtmenin terkinini talep etmiştir.

Davalı, satış şartnamesi ve ekindeki belgelerde taşınmazın yönetmelik gereği 5 yıl süre ile başkasına satılamayacağına dair kaydın bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış şartnamesinde olmayan 5 yıl süre ile satılamaz şeklindeki kaydının tapuya işlenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, beyanlar hanesindeki kaydın terkini isteğine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 1012. ve Tapu Sicil Tüzüğünün 60 ila 64. maddelerinde yedi bölüm olarak düzenlenen “beyanlar” gerek tescillerden,gerekse şerhlerden farklıdır. Kütüğün beyanlar hanesine işlenen kayıt, kural olarak ne bir ayni hak ihdas eder ne de şahsi bir hakkı güçlendirmeye yarar.

Beyanların fonksiyonu, gayrimenkulle ilgili bazı fiili veya hukuki durumlara ya da zaten mevcut bulunan bazı haklara aleniyet sağlamaktan ibarettir.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz 17.07.2009 tarihli Meclis Kararı gereğince satışa sunulmuştur. Satışın dayanağı olan 5393 sayılı Belediye Kanununun 69. maddesine istinaden çıkarılan ve 29.09.2005 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanan İçişleri Bakanlığı ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından çıkartılan "Belediyelerin Arsa, Konut ve İşyeri Üretimi, Tahsisi, Kiralaması ve Satışına Dair Genel Yönetmelik"in 15/e maddesi ile bu yönetmelik çerçevesinde çıkartılan "... Arsa, Sosyal Konut, Konut ve İşyeri Üretimi, Tahsisi, Trampası, Ayni Hak Tesisi, Kiralanması ve Satışına Dair Genel Yönetmelik"in 12/son maddesinde konut tahsisi ya da satışı halinde 5 yıl süre ile satılamayacağına dair hükümler yer almaktadır. Ayrıca, ihaleye katılacak olanlara teslim edilen belgelerden gayrimenkul satış vaadi başlıklı belgenin 9/a maddesinde de aynı hüküm yer almaktadır. Davacı yukarıda açıklanan koşullarda ihaleye katılmış ve dava konusu taşınmazı satın almıştır.

Görülüyor ki; ihale, satış ve dayanağı olan meclis kararı ve mevzuat sosyal amaçlı satışlarda taşınmazı satın alan kişilerin bu taşınmazı 5 yıl süre ile satamayacağına dair açıkça düzenleme getirmektedir. Bu kısıtlamanın satış şartnamesinde yer almaması ihaleye katılan kişilerin kısıtlamadan ayrık tutuldukları anlamına gelmeyecektir. Mahkemece davanın tüm bu nedenlerle reddi gerekirken kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 17.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12985, Karar No: 2025/2500, Tarih: 27.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2023/12985 E.  ,  2025/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1300 E., 2023/1366 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 01.01.2025 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediği, aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesine göre İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7111, Karar No: 2007/13301, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7111 E.  ,  2007/13301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı avukat verilen vekaletname ile davalının davalarını takip ettiği halde haksız olarak azledildiğini öne sürerek, şimdilik 6000 YTL. vekalet ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı avukat, davalı müvekkili tarafından haksız olarak azledildiğini belirterek, vekalet ücretinin tahsili için bu davayı açmıştır. Davalı ise cevap dilekçesinde, davacıya Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre ödeme yaptığını savunmuş ve açıkça yemin deliline dayanmıştır. Şu halde davalıya bu savunmasını ispat için yemin teklif hakkı hatırlatılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1611, Karar No: 2014/13542, Tarih: 14.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1611 E.  ,  2014/13542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı, kesilen ağaç tazminatı, pilon yeri bedeli ve ecrimisilin bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı, kesilen ağaç tazminatı, pilon yeri bedeli ve ecrimisilin bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, kesilen ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığı, pilon yeri, ağaç bedelleri ile ecrimisilin tespit edilerek davalıdan tahsiline, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.