muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/689, Karar No: 2021/8555, Tarih: 09.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/689 E.  ,  2021/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte...5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/307 E. - 2019/334 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra,...5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/307 Esas – 2019/334 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Kocaeli İli,...İlçesi, Muallim Mahallesi 330 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Aynı kamulaştırma kapsamında...5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/316-252 Esas - Karar sayılı dosyasında dava konusu taşınmaz ile aynı kavşakta bulunan 430 ada 53 parsel sayılı taşınmaza aynı değerlendirme tarihi itibariyle 1.867,50 TL/m² değer biçilip Dairemiz denetiminden geçtiği gözetildiğinde, dava konusu taşınmazlar ile adı geçen parselin eksik ve üstün yönleri kıyaslanarak bu bedelden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınıp, kararı temyiz etmeyen davalılar payı da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması, gerektiğinden,

Davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan...5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/307 Esas – 2019/334 Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9619, Karar No: 2017/47, Tarih: 16.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/9619 E.  ,  2017/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle davalı ...’a yersiz ödenen aylıkların tahsili amacıyla yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali,%20 az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 13.09.2001 tarihinde kesinleşen ve 30.12.2011 tarihinde yeniden evlenen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığı davalının boşandığı dönemde eski eşiyle fiilen birlikte yaşadığının 19.03.2012 tarihli AZ 2012/41 sayılı sosyal güvenlik denetmen raporu ile tespit edilmesi üzerine 25.10.2008 tarihi itibariyle kesilmiş olup, davalıya 25.10.2008-24.01.2012 tarihleri arasında yersiz ödenen 23.117.65 TL aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirildiği, davacı Kurum tarafından yapılan ilamsız icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine iş bu davayla itirazın iptali ile %20 az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesinin talep edildiği, mahkemece de davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; 19.03.2012 tarihli denetmen raporunda 16.03.2012 tarihinde davalının ikamet adresine gidildiği, daire 3’de mukim yaşlı bir bay ile daire 6’da mukim yaşlı bir bayan ile yapılan görüşmede her iki apartman sakininin de davalı ve eşi ...’ın yaklaşık yirmi senedir giriş katta daire 2’de birlikte ikamet ettiklerini beyan ettikleri ancak yazılı ifade vermekten imtina ettikleri tespit edildiğinden apartmanın 3 ile 6 nolu dairelerinde ikamet eden bu kişiler ve apartmanda veya çevrede ikamet etmekte olan diğer komşular tespit edilerek mahkemede tanık olarak dinlenilmelidir.

... denetmen raporundaki yazılı ifadesinde boşandıktan sonra eşinin ...’ye gittiğini, bir süre de ...'da kaldığını bildiğini, ... da yazılı ifadesinde boşandıktan sonra ...’de üç ay kadar kaldığını daha sonra ...’de çeşitli yerlerde 5-6 sene kaldığını, son 2-3 senedir de ... Mahalle ... Bulvarı ...... adresinde kaldığını beyan ettiği, diğer illerde kaldığı adreslerle ilgili bilgi vermediği, aynı zamanda adres bilgileri raporuna göre davalı ve eşinin 2007 yılı TÜİK adreslerinin ... ...olduğu görüldüğünden davalı ve eşinin boşanılan dönemle ilgili tüm adreslerinden yöntemince zabıta araştırması yapılmalı eksik hususlar giderildikten sonra “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilmeli elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.01.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1364, Karar No: 2018/3141, Tarih: 05.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1364 E.  ,  2018/3141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık hakkında vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile mütalaaya uygun olarak "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasında; sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturaların dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak, öncelikle 2006 takvim yılına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaların temin edilmesinden sonra ise sanığın savunmasında 30.04.2004 tarihinde vefat ettiği anlaşılan ...'nın adına şirket kurduğunu ve bu durumdan haberinin olmadığını belirtmesi nedeniyle maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için; suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, dosyada mevcut raporlardan suça konu faturaları kullanan şirket olduğu anlaşılan ...Gıda Et ve Et Mamulleri Temizlik Ürünleri Sanayi Tic. Ltd. Şti. hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

B-Kabule göre de;

1-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının tamamen çektirileceği" denilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

3-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 05.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25087, Karar No: 2016/1776, Tarih: 17.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25087 E.  ,  2016/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimasına ilişkin bir düzenleme bulunmamasına rağmen, sanık hakkında hükmedilen hapisten çevrilme ve doğrudan tayin edilen adli para cezalarının içtima edilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde trafik ışığında duran katılan ..... yaklaşan sanık .......'ün katılana kendisini tanıdığını söyleyip, aracı kenara çekmesini istediği, aracını yol kenarına çeken katılanın yanına gelen sanığın katılanın elini öptükten sonra katılanın babasını tanıdığını beyan ettikten sonra, plastik kutu içinde bulunan ballardan hediye etmek istediğini söylediği, katılanın itirazlarına rağmen ısrar ederek kendi aracının arkasından çıkardığı ve içinde bal olduğunu belirttiği paketleri katılanın aracına koyduğu, paketi araca koyduktan sonra kelime oyunları ile katılandan 150 TL aldıktan sonra suç mahallinden ayrıldığı, katılanın sonradan paketler içinde yapmış olduğu incelemede sanık tarafından bal olarak belirtilen maddelerin bal şurubu olduğunu anladığı, sanığın eylemlerinin basit dolandırıcılık kapsamında kaldığı gerekçesine dayanan kabülde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin,aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek, sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan ”6 gün", ”5 gün” terimlerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", “4 gün“ ve “TCK 52/2. maddesine göre gün karşılığı olarak hesap edilen 80 TL adli para cezası” ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/104, Karar No: 2018/12413, Tarih: 05.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/104 E.  ,  2018/12413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; karşılıklı dilekçelerin verilmesi aşaması (HMK m. 126-136) tamamlandıktan sonra ön inceleme aşamasına (HMK m. 137-142) geçilmiş, ön incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilerek davalıya ön inceleme duruşmasına çağrı davetiyesi tebliğ edilmiş; ancak, ön inceleme duruşmasına davalı kadın katılmamış, ön inceleme duruşması için mazeret beyan etmiş, mahkemece davalı kadının mazeret talebi kabul edilerek ön inceleme duruşması 18.09.2014 tarihine ertelenmiş, yeni ön inceleme duruşma günü davalı kadına tebliğ edilmemiş ve davalı taraf belirlenen ön inceleme duruşmasına katılmamıştır. Mahkemece ön inceleme duruşması tamamlanıp tahkikat aşamasına geçildiği takdirde, davalının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 147. maddesi gereğince tahkikat duruşmasına davet edilmesi zorunludur. Davalıya tahkikat duruşması da tebliğ edilmemiştir. Ayrıca sözlü yargılama için duruşma günü belirlenip davalıya bildirilmemiştir. Bu yasal zorunlulukların gereği yapılmadan davalının yokluğunda hüküm kurulması, davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK m. 27) aykırıdır. Mahkemece yapılacak iş usulüne uygun şekilde ön inceleme ve tahkikat duruşması ile sözlü yargılama yapmaktan ibarettir. Bu sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.11.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/1479, Karar No: 2017/11063, Tarih: 05.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/1479 E.  ,  2017/11063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, evlendikten sonra davalının ailesi ile altı üstlü aynı binada oturmaya başladıklarını, kayınvalidesi davalı ...’nin bir hafta sonra düğünde takılan ziynet eşyalarını ben saklayacağım diyerek elinden aldığını, bizim evde kadınların para işine karışmadığını beyan ettiğini, daha sonra davalıların ....almak için ziynetleri sattıklarını, geri vereceklerini söylemelerine rağmen iade etmediklerini belirterek; ziynet eşyalarının aynen iadesine mümkün olmadığı takdirde bedelleri toplamı 40.000,00 TL’nin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının dava konusu altınları babasının besihanesinin yanması nedeniyle kendilerinden habersiz babasına bina yapımına katkı için verdiğini, ayrıca davalı ...’in de davacının babasına 8.000,00 TL miktarında demir aldığını, ziynetlerin kendilerinde olmadığını, iddiaların doğru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; talep edilen ziynet eşyalarının evlilik sırasında davalılar tarafından soğuk hava deposuna forklift alınması için satıldığı, davalılar vekilinin duruşmadaki beyanında ayrıca davacıdan alınan ziynet eşyaların bedelinin davacıya evlilik süresinde iade edildiğini iddia ettiği ancak davalı vekilinin bu iddiasını ispata yeterli bir delil sunamadığı, tanık beyanları ile de ödendiği hususunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 40.000,00 TL ziynet eşyası alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, davalılar vekilinin 28/05/2014 tarihli 2. celsedeki; “Müvekkillerim her ne kadar ziynet eşyalarını alıp soğuk hava deposunda kullanmak üzere bu ziynet eşyaları ile forklift almış iseler de, müvekkillerim ziynet eşyalarının bedelini davacıya evlilik süresinde iade etmişlerdir. Ancak buna rağmen bu dava ikame edilmiştir.” beyanına göre davalıların ziynet eşyalarının iadesinden sorumlu olmalarına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.049.40.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/07/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1289, Karar No: 2012/31434, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1289 E.  ,  2012/31434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz Talebinin Reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar 10/05/2010 tarihli ek kararın başlık kısmında sanık adı ... yerine ... olarak yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Temyiz isteminin reddine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2010 tarih 2009/283 Esas, 2009/863 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30259, Karar No: 2018/4695, Tarih: 05.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/30259 E.  ,  2018/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan kontrolde aracının içinde ...'ye ait başka bir yağmur suyu ızgarasının bulunduğu ve bu eylemin tamamlanmış olduğu, eylemin TCK'nın 142-1-a, 143. maddeleri kapsamında kaldığı, teşebbüs aşamasında kalan eylemle ilgili TCK'nın 43. maddenin uygulanması gerektiği anlaşılmış ancak aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/03/2013 gün, 2012/76 Esas ve 2013/211 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının b bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca ''Suç işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesinin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amma Alacaklarının Tahsil Usulü Hakknda Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, toplam 24,00 TL'den ibaret yargılama giderinin hazine üzerine bırakılmasına karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.