muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7982, Karar No: 2024/10345, Tarih: 01.07.2024

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ile dava dışı firmalar arasında yapılan sözleşmede ... Emet Bor İşletme Müdürlüğünün ihtiyacı olan teknik şartnamede özellikleri belirtilen işçilerle açık ocaklardan tüvenan cevherin yüklenmesi, nakliyesi, konsantratör tesislerinde cevher hazırlama ve kalite iyileştirme işçiliği hizmet alımı işinin şartnameler ile sözleşme esasları dahilinde yaptırılmasının kararlaştırıldığı, davalı ... Müdürlüğün davaya konu işleri dönem dönem yaptığı ihaleler ile alt işverenlere bıraktığı, davacının bu kapsamda triyaj (bor cevheri zenginleştirme) işçisi olarak çalıştığı, hizmet alımına konu işin, davalı Kurumun asıl işinin bir bölümü olduğu, alt işveren firmaların, kullanılan yöntem ve ekipmanlar noktasında asıl işveren davalı ... Müdürlüğünden teknolojik üstünlüğünün bulunmadığı, bilakis asıl işverenin alt işverenden daha donanımlı bulunduğu, alt işverene verilen işin yasal düzenlemeye uygun işletmenin ve işin gereği teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerden olmadığı, asıl işverenin sürekli işçilerinin (kadrolu işçilerinin) de alt işveren işçileriyle birlikte davalıya ait asıl işlerin görüldüğü işlerde çalıştırıldığı, davacıya emir ve talimatların, kadrolu mühendisler ve teknisyenler tarafından verildiği, alt işveren firmaların ayrı bir iş organizasyonu bulunmadığı, yıllık izin, mazeret izni gibi sosyal hakların asıl işveren idarecileri ve teknik personeli tarafından kullandırıldığı, çalışma süresindeki akış ve yasal hakların tespitinde asıl işverenin etkili olduğu, kanuna uygun bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulmadığından, alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabulüne dair mahkeme kararında usul ve kanuna aykırılık görülmediği, davacının sendika üyeliğinin davalı Kuruma bildirilmediği anlaşıldığından, davacının dayanışma aidatı ödeyerek toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanmak istediğine dair bir delile de rastlanmadığından, davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden davacının yararlanmasına imkân bulunmadığı, davalı ... Müdürlüğünün 6772 sayılı Kanun kapsamında kalan bir kuruluş olması nedeniyle davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı, taraflar arasındaki arabuluculuk son tutanak tarihinde muaccel olmayan alacakların hüküm altına alınmasının hatalı olduğu, davacı tarafından sunulan 01.11

... Müdürlüğünün 6772 sayılı Kanun kapsamında kalan bir kuruluş olması nedeniyle davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı, taraflar arasındaki arabuluculuk son tutanak tarihinde muaccel olmayan alacakların hüküm altına alınmasının hatalı olduğu, davacı tarafından sunulan 01.11.2021 tarihli dilekçenin son sayfasında ilave tediye alacağı için açıkça dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin talep edilmesi nedeniyle faiz başlangıç tarihi ile faiz türünün doğru belirlendiği, zamanaşımı def'inin dikkate alındığı, aynı gün istinaf incelemesi yapılan dosya sayısının on olması nedeniyle davacı vekilinin istinaf dilekçesinde de belirtildiği üzere davaların seri olarak nitelendirilme koşullarının mevcut olmadığı, bu nedenle vekâlet ücretine hükmedilirken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin ( AAÜT ) 22 nci maddesinin seri davalara ilişkin hükmünün dikkate alınmadığı, dava türüne göre davalı yararına hükmedilen vekâlet ücretinin davacı yararına hükmedilen tutarı geçmeyeceğine ilişkin uygulamanın bu dosya bakımından geçerliği bulunmadığı gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davalı ile alt işverenleri arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının sendika üyesi olması nedeniyle toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiğini, davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili; davacının çalışmış olduğu hizmet alım işinin müvekkili Kurumun ana iştigal konusuna yardımcı olan ve olmadığı takdirde üretimi aksatmayacak durumda olan bir iş olduğunu, hizmet alım işinde muvazaa bulunduğuna yönelik kabulün isabetsiz olduğunu, kanunen izin verilen bir konuda kurulan asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabul edilmesinin hatalı olduğunu, davacının müvekkili Kurumun işçisi olmadığını, bu nedenle ilave tediye alacağına hak kazanmasının da mümkün bulunmadığını, hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda muvazaaya ilişkin değerlendirmeye dayanak sebeplerin yanı sıra hesaplamaların da hatalı olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ile davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesi, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c), (g) ve (ğ) bentleri ile 4 ve 11 inci maddeleri ve 12 nci maddesinin ikinci fıkrası.

4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13 ve 22 nci maddeleri.

5. Dairemizin 25.10.2023 tarihli ve 2023/13980 Esas, 203/16009 Karar sayılı kararı.

6. Dairemizin 19.10.2020 tarihli ve 2020/6727 Esas, 2020/12289 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir:

4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13 ve 22 nci maddeleri.

5. Dairemizin 25.10.2023 tarihli ve 2023/13980 Esas, 203/16009 Karar sayılı kararı.

6. Dairemizin 19.10.2020 tarihli ve 2020/6727 Esas, 2020/12289 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir:

"... Tüm dosya kapsamından, davacı işçinin sendika üyeliğinin dava tarihi itibariyle işverene bildirilmediği anlaşılmaktadır. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalar uyarınca (örneğin Dairemizin 2020/6056 E-2020/9257 K. sayılı ilamı) dava tarihi itibariyle sendika üyeliği işverene bildirilmeyen davacı işçi yönünden, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan işverenin sendikasız işçisinin bulunmadığı anlaşılmakla davacının ilave tediye ücreti isteminin fiilen aldığı ücret esas alınarak sonucuna göre değerlendirilmesi ve davacının fark ücret alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

..."

7. Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/13480 Esas, 2022/12661 Karar sayılı kararında da muvazaanın varlığı durumunda işçinin gerçek işveren tarafından bağıtlanan toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşulları şu şekilde açıklanmıştır:

"...

Somut uyuşmazlıkta olduğu gibi asıl alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının ya da geçerli olarak kurulmadığının ve işçinin çalışma süresinin en başından itibaren asıl işverenin işçisi olduğunun belirlendiği durumlarda; işçi, toplu iş sözleşmesinin imza tarihinde yetkili sendikaya üye olsa da gerçek işveren olan asıl işverenin toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi; ancak taraf sendika üyeliğinin gerçek işverene bildirildiği tarihten itibaren mümkündür. Somut uyuşmazlık dönemi için davacının sendika üyeliği, toplu iş sözleşmesinin tarafı Sendika tarafından davalı Belediyeye bildirilmediği gibi davacının da toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebi ile davalı Belediyeye bir başvurusu olmamıştır.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15911, Karar No: 2023/10640, Tarih: 11.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/15911 E.  ,  2023/10640 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvuruların esastan reddine

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2022 tarihli ve 2022/1761 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148 nci maddesinin birinci fıkrası, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bendleri, 150 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 37 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54.üncü maddesi , 58 inci maddesi 63 üncü maddesi uyarınca, kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 37 nci maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca inceleme dışı tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, inceleme dışı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245 nci maddesini birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/212 Esas, 2022/242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bendleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi, uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin içinci fıkrasının (a) ve (b) bendleri, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi, uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına inceleme dışı banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, inceleme dışı tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca şikayet yokluğu nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2023/182 Esas, 2023/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile

Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu yönünden;

"...I-Sanık ... hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçuna yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilmesi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraz yoluna başvurulabileceği, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca Cumhuriyet Savcısı yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli merciye, Mahkemesince gönderilmek üzere dosyanın incelenmeden mahalline İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından verilen mahkumiyet kararları ile sanık ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurularının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında açılan kamu davası sırasında duruşmaların kanuna uygun biçimde yürütüldüğü ve 5271 sayılı CMK'nun 280/1-b maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirecek ve aynı Yasanın 289.maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık hallerinin mevcut olmadığı,

Sanıklar hakkında açılan kamu davası sırasında duruşmaların kanuna uygun biçimde yürütüldüğü ve 5271 sayılı CMK'nun 280/1-b maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirecek ve aynı Yasanın 289.maddesinde belirtilen hukuka kesin aykırılık hallerinin mevcut olmadığı,

Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde ileri sürülen iddia ve savunmalar ile ikame edilen delillerin denetimi sağlayacak biçimde ve eksiksiz olarak sergilenerek tespit edildiği, yargılama sonucunda dosyaya yansıyan tüm bilgi ve kanıtların gerekçeli kararda yöntemince tartışılarak ulaşılan vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, Hakimler Kurulu'nun takdirine ve özellikle mağdurun aşamalardaki beyanlarına, tanıklar beyanlarına, doktor raporuna, tutanak içeriklerine ve sanıkların savunmalarına göre suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların TCK'nın 61.maddesinde belirtilen kurallara uygun şekilde belirlenerek bireyselleştirildiği; her ne kadar yağma suçu yönünden birden fazla nitelikli halin bulunduğu anlaşılmış ise de, mahkemenin gösterdiği gerekçe karşısında sanık ... hakkında yağma suçu yönünden temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmamasında da herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı,

Yasal ve takdiri artırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Mağdurun hürriyeti tahdit edildikten sonra gerekmediği halde darp edildiği gözetildiğinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden etkin pişmanlık koşullarının da oluşmadığı,

Bu bağlamda ilk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu saptanmış olmakla, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar Muhammet

... Yılmaz ve ... müdafilerinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince İSTİNAF BAŞVURULARININ ESASTAN REDDİNE,

III-Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen düşme kararına yönelik istinaf başvurusunun incelenmesine gelince;

Mağdura yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma eylemlerini gerçekleştiren sanıklardan ...'ın eylem henüz sona ermeden mağduru ilçe merkezine bıraktıkları sırada olaydan kimseye bahsetmemesi konusuna mağduru tehdit etmesi biçimindeki eyleminin bir bütün halinde yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği, ayrıca tehdit suçunun oluşmayacağı gözetilemeden eylemin bölünerek yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet, tehdit suçundan da düşme kararı verilmesi,

Hukuka aykırı olup, istinaf başvurusunda bulunan O Yer Cumhuriyet Savcısının istinaf itirazları bu nedenle yerinde ise de, yeniden yargılama yapılmasını ve olayın daha ziyade aydınlanmasını gerektirmeyen bu hususun CMK'nın 303/1.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından sanık ... hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasının düşmesine ilişkin kısmın (A-4) tamamen kaldırılarak yerine "Her ne kadar sanık ...'ın tehdit suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, eylemin bir bütün halinde yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla tehdit suçu yönünden HÜKÜM KURULMASINA YER OLMADIĞINA"

Karar verilmek suretiyle HUKUKA AYKIRILIĞIN DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,"

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Kararın hukuka aykırı olduğuna,

2. Yağma suçu yönünden delillerin değerlendirilmesinin hatalı olduğuna,

1. Kararın hukuka aykırı olduğuna,

2. Yağma suçu yönünden delillerin değerlendirilmesinin hatalı olduğuna,

3. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine, anlık öfke ve sinirle mağdura karşı cebir uygulandığına, bunun nedeninin kendisine olan borçlarının ödememesi olduğuna, mağdurun 01.09.2022 tarihinde Cumhuriyet savcılığına sunmuş olduğu yazılı beyanında; ...'ya 25.000,00 - 30.000,00 TL arası borcu olduğunu, olay günü bahis sitelerinden kazandığı 20.000,00 TL'nin ekran görüntüsünü borcunu ödemek amacıyla ...'ya attığını ve borcunu ödeyeceğini söylediğini ancak daha sonra ödeyemeyeceğini söylediğini, bunun üzerine ... ile ...'ın yanına geldiklerini '' ifade ettiğine, duruşmada kendisine yazılı olarak sunduğu beyanı hatırlatılınca ise ''soruşturma aşamasında ...'ya borcunun olduğuna dair dilekçe vermişse de kızgınlıkla vermiş olabileceğini'' şeklinde beyanda bulunduğunu, Mağdurun soruşturma aşamasında vermiş olduğu dilekçeyi kızgınlıkla verdiğini iddia etmesinin tamamen asılsız olduğuna, yazılı olarak beyanda bulunduğu 01.09.2022 tarihi ile olay tarihi 29.07.2022 arasında bir aydan fazla bir zaman bulunmakta olduğuna, bir ay sonra yazılı olarak verilen dilekçenin olayın etkisiyle ve kızgınlıkla verildiğinin iddia edilmesinin hayatın olağan akışına ve mantığa ters düşmekte olduğuna, mağdurun kızgınlıkla verdiğini iddia ettiği yazılı dilekçede ...'ya 25-30.000,00 TL civarı borcu olduğunu beyan ettiği, kızgınlıkla bir kimseye karşı borcu olduğunu beyan edilmesinin hayatın olağan akışına ters düşmekte olduğuna, kızgınlıkla beyanda bulunan bir kimseden borcu bulunsa dahi ''borcum yoktur'' demesi bekleneceğine, bu durum mağdurun müvekkile borcunun bulunduğunu açıkça göstermekte olduğuna, müvekkile borcun olduğunu işaret eden diğer bazı hususlarında da mevcut olduğuna, olay yerine gittikleri zaman müvekkil ile mağdur bir süre boyunca birlikte baş başa konuşmuş olduklarına, bu esnada müvekkilin mağdura borcunu ödemesini söylediğine, diğer sanığın duruşmada alınan beyanlarında ''dışarıda tartışmaya başladılar, ... ''sen benim paramı nasıl vermezsin'' şeklinde sözler söylüyordu'' şeklinde ifade ettiği gibi mağdur ile müvekkil arasında borcun ödenmesi konusunda tartışma yaşanmış akabinde mağdurun borcunu ödemeyeceğini söylemesi üzerine müvekkil tarafından cebir uygulanmış olduğuna, müvekkilin cebir uygulamasındaki amacın alacağını tahsil etmek olduğuna, müvekkilin mağdura karşı doğrudan cebir uygulamamış olması, önce bir süre borcunu ödemesi hususunda tartışmaları mağdurun borcunun olduğunu göstermekte olduğuna, mahkemece alacağın varlığında tereddüt oluşması halinde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince alacağın tahsili amacıyla suçun işlendiğinin kabul edilmesi gerektiğine, mağdurun soruşturma aşamasında olay tarihinden 1 aydan fazla zaman geçtikten sonra yazılı olarak borcunu ikrar etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde mağdurun müvekkile borcu olduğuna kanaat getirmek gerektiğine,

4. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu unsurlarının oluşmadığına, müvekkilin cebir ve tehdit eylemleri yağma suçunun unsurları arasında olduğundan ayrı bir suç bakımından cezalandırılmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine, cebir ve tehdit eylemlerinin mağdurun araca bindirilerek bir yere götürülmesi veya bir yerde tutulmasına ilişkin olmayıp, mağduru var olan alacağını tahsil amacı taşıdığına, mağdurun da kolluk ifadesinde araca kendi isteğiyle bindiğini beyan etmiş olduğuna, araca bindikten sonra müvekkilin mağdura karşı araçtan inmesini engelleyecek bir davranışı bulunmadığına, bu durumun ilçe merkezindeki kamera kayıtlarından da anlaşılmakta olduğuna, atılı bu suç yönünden beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü