muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12463, Karar No: 2021/5874, Tarih: 15.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12463 E.  ,  2021/5874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan küçük vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur küçükte meydana gelen yaralanmaya ilişkin şikayet hakkının, yaşının küçük olması nedeni ile velileri olan, dosyaya müdahil olarak katılımları sağlanan baba Raşit ve anne ...'a ait olduğu, velilerinin bu hususta şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen mahkemece katılma kararı verilmediği görülmekle, mağdur küçüğün CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, kendisinin yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur ...'ın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan ve Av. ...'in ise katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Olay günü, Alaşehir Devlet Hastanesinde acil tıp teknisyeni olarak çalışan sanık ... , hastanenin acil servisine tedavi amacı ile getirilen katılan küçük ...'tan teşhis amaçlı kan alınması sonrası küçüğün ailesi tarafından kanama bölgesine yapıştırılan ölçüsü ayarlanmamış flasteri kesmeye çalıştığı esnada makasın katılan küçüğün koluna denk gelerek sıyrık oluşturması sonucu katılan küçük ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmasına neden olduğu olayda,

Sanık üzerine atılı suça ilişkin olarak, olayda sanığın taksirinin bulunmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c.maddesi gereğince beraat hükmü verilmesi gerekirken, sanık hakkında aynı Kanunun 223/2-e. maddesi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile beraat hükmü kurulması sonucu uygulama maddesi ve gerekçesinin hatalı olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. paragrafında yer alan, "Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı sonuç ve kanaatine varılmakla CMK'nın 223/2-e.maddesi gereğince beraatına" cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanık üzerine atılı suça ilişkin olarak olayda taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 Sayılı CMK'nın 223/2-c.maddesi gereğince beraatına" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11381, Karar No: 2014/13805, Tarih: 09.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11381 E.  ,  2014/13805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2009/285058

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2009

NUMARASI : 2008/36 (E) ve 2009/182 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İstanbul Muhakemat müdürlüğü adına hazine vekilinin temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen İstanbul muhakemat müdürlüğünün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, İstanbul Muhakemat Müdürlüğü adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE;

Sanık G.. Ö.. vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede ise;

İhbar üzerine, sanığın ithalat yetkilisi olduğu S.. Sanayi Mam.İth.İhr.Ltd.Şti'nin depo olarak kullandığı adreste yapılan aramada, ele geçen 60 kutu kalem, 144 adet noel elbisesi, 192 adet etek cinsi eşyaya ilişkin, sanık tarafından cinsi karnaval eşyası olarak beyan edilen 11.09.2007 tarihli, IM117515 sayılı gümrük giriş beyannamesini ibraz etmesi karşısında, dava konusu eşyanın anılan Gümrük Giriş Beyannamesi ile ithal edilen eşya olup olmadığı ve beyannamede tarifi yapılan"bayram,karnaval,diğer eğlenceler için eşya (sihirbazlık eşyası-süpriz eşyası)" kapsamında olup olmadığına ilişkin ayrıntılı bilirkişi alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi;

Kabule göre ise;

1 - Sanık hakkında ceza tayin edilirken alt hadden tayin edildiği belirtildiği halde doğrudan verilen adli para cezasının asgari hadden uzaklaşılarak 1200 gün olarak tayini sureti ile çelişkiye düşülmesi;

2- Sanığın eylem 5607 sayılı Kanun'un 3/1 maddesi kapsamında kaldığı halde , 5607 sayılı Yasanın 3/5 maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezada sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.06.2014 /üniyoybirliâiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28250, Karar No: 2016/1283, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/28250 E.  ,  2016/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, brüt kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde pazarlama elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesini fazla mesai ve diğer hak edişlerinin ödenmemesi, sürekli fazla çalışmaya zorlanması, kesintisiz çalıştığı halde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında giriş çıkışlarla gösterilmesi sebepleriyle haklı sebebe dayalı olarak feshettiğini belirterek, müvekkilinin kıdem tazminatı, yılık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücret ialacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı hususu ihtilaflıdır. Davacı, yazın 08:00-23:00 arası, kışın 08:00-20:00 arası çalıştığını iddia etmiş, davalı ise işçinin fazla mesai yapmadığını savunmuştur. Davacının çalışma düzenini gösterir puantaj, giriş çıkış kayıtları gibi belgeler mevcut değildir. Mahkemece yargılama sırasında dinlenen tanık beyanları değerlendirilerek davacının yaz kış ortalama haftada altı gün, 08:00-20:00 arası çalıştığının kabulü ile yapılan hesaplamaya göre dava konusu alacak hüküm altına alınmıştır. Uyap kayıtları üzerinde yapılan araştırma sonucu, davacının, aynı işverene karşı açılmış aynı konudaki bir başka davada tanık olarak dinlendiği ve "..pazarlamacılar sabah 08:00'de başlar akşam 17:00-18:00'e kadar çalışır." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda fazla mesai ücreti alacağının, davacının benzer işçi için belirtilen ifadesine göre hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17011, Karar No: 2022/12877, Tarih: 22.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/17011 E.  ,  2022/12877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçta kullanılan ve Adli Emanetin 2014/1591 sırasında kayıtlı bıçağın müsaderesi konusunda zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, mağdura yönelik eylemi sırasında elinde silahtan sayılan bıçak olduğu anlaşılmakla cezasından TCK 109/3-a maddesi uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı olmadığına dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14209, Karar No: 2015/1532, Tarih: 27.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14209 E.  ,  2015/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEMLİK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/669-2013/523

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan Altuncu Gayrimenkul Yatırım Ltd.Şti ve....İnşaat A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 27.01.2015 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalılardan ...nş.Turz.Tic.San.A.Ş vekili Av. .. .. ile davalı A.. L.. vekili Av. R.. K.. geldi. Karşı taraf davacı vekili Av. N.. Ü.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkil şirketin 60 adet mağaza zincirine sahip bir şirket olduğunu, söz konusu mağazalardan birinin de yaz sezonunda faaliyet gösteren ... İlçesinde bulunan davaya konu mağaza olduğunu davalılardan Ş.. S..'nun sahibi olduğu parselde bulunan diğer davalı...Gayrimenkul tarafından gerçekleştirilen inşaatın temel kazma çalışmaları sırasında mağazanın ön kısmında bulunan diğer davalılardan ...İnşaata ait benzinliğin istinat duvarının çökmesi nedeniyle bazı demirbaş ürünlerinin hasar gördüğünü belli süre ticaret yapamaması nedeniyle mağazanın kâr kaybına uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla uğranılan zararın şimdilik 10.000,00 TL. sinin müştereken ve müteselsilen davalılardan tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 33.751.50 TL'nin 10.000 TL'sinin olay tarihi olan 26.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili cihetine gidilmiş; hüküm, davalılar ....İnşaat Turizm Tic.San.A.Ş ve ...Gayrimenkul Yatırım Ltd.Şti vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK 275.maddesi ( yeni HMK 266.) hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; mahkemece yargılama sırasında bilgisine başvurulan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiştir. Ancak hükme dayanak alınan bilirkişi raporu denetime uygun olmadığı gibi kâr kaybı, 32.486 TL olarak gösterildiği halde, aynı raporda kâr-zarar hesabında gider olarak hesaplanması gereken kira bedeli 920 TL'nın ayrı bir zarar kalemi olarak hesaplanmasıda doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; dava konusu döneme ilişkin davacı şirkete ait usulünce tutulmuş ve tasdiklenmiş Envanter defterlerinin getirtilip konusunda uzman 3'lü bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar A.. L.. ve ... İnşaat A.Ş. için ayrı ayrı duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp duruşmalı temyiz eden davalılara verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12598, Karar No: 2015/17047, Tarih: 01.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/12598 E.  ,  2015/17047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolvadin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2012/214-2013/284

C.. K.. ile M.. Y.. ve müşterekleri aralarındaki muhtesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Bolvadin Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.06.2013 gün ve 214/284 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Z.. Ö.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 261 ada 15 parselde kayıtlı bulunan taşınmaz üzerindeki evin kendisi tarafından yaptırıldığına karar verilmesini, ayrıca evin değerininde tespitini istemiştir.

Davalılar Ş.. Y.. ve Ö.. K.. davayı kabul ettiklerini bildirmişler, davalı M.. Y.. ise taşınmazın davacı tarafından yaptırılmadığını, babasından kalan malların satışı ile gelen paradan yaptırıldığını ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı Z.. Ö.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 261 ada 15 parsel tapuda 214 m2 avlulu kerpiç ev niteliği ile hükmen tescil, satış sebepleri ile davacı ve davalılar adına tescil edilmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur. (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır. (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın aidiyetine karar verilmesi doğru değildir, bundan ayrı mevcut muhtesatın değer tespitinin ortaklığın giderilmesi davasında yapılmış olduğu ve eldeki tespit davasında değer hususunda bir değerlendirme yapılamayacağı gözönünde bulundurulmaması da isabetsiz ise de bu hususlar yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Tüm bu açıklamalar nedeniyle, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca yerel mahkeme hükmünün ikinci fıkrasındaki "...davacı C.. K..a ait olduğunun tespitine" tümcesi çıkarılarak, yerine "...davacı C.. K.. tarafından meydana getirildiğinin tespitine" yazılmasına, hüküm fıkrasının bu şekilde düzeltilmesine, yine hükmün üçüncü fıkrasının hükümden tamamen çıkarılmasına ve düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 68,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10540, Karar No: 2014/15099, Tarih: 18.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10540 E.  ,  2014/15099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS 1. ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2011/84-2013/179

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde taraflar ve vekilleri gelmediler. Evrak üzerinde inceleme yapılarak işin karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların oğlu ve kardeşi olan 1994 doğumlu Ferdi ile yakın akrabası 1993 doğumlu davalı Fikret'in birlikte avlanmaya gittiklerini, davalı Fikret'in elindeki av tüfeğini ateşlediğini ve Ferdi'yi vurduğunu, Ferdi'nin ölümüne neden olduğunu belirterek, lise 2.sınıfta okuyan ve boş zamanlarında bağ-bahçede çalışan çocukları için toplam 10.000 TL (ıslah ile 58.196 TL) destekten yoksun kalma tazminatı ile toplam 50.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Fikret ve babası davalı Şenol'un vekili cevabında; olay tarihinde kuş vurmak için av tüfeğinin ateş edildiğini, Ferdi'nin hedef alınmadığını, akraba oldukları için üzüldüklerini beyan etmiştir.

Mahkemece; maddi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile toplam 33.647 TL'nin, manevi tazminat yönünden ise davacı anne ve baba için ayrı ayrı 10.000'er TL, kardeşleri Gamze, Arzu ve Burak için ayrı ayrı 4.000'er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından 06.02.2010 olay tarihinde davacıların 15 yaşında olan çocukları Ferdi ile davalı Şenol'un 17 yaşında olan oğlu davalı Fikret'in babası, davalı Şenol'a ait av tüfeğini alarak birlikte avlanmaya gittikleri sırada, davalı Fikret'in av tüfeğinin emniyet sistemini çalıştırmadan tetiğine basması sonucunda Ferdi'nin yaralandığı, daha sonra vefat ettiği, Asliye Ceza Mahkemesince davalı Fikret'e ceza verildiği, o dosyada alınan bilirkişi raporunda, davalı Fikret'in tüfeğin emniyetini kapatıp, elini tetikten çekmesi gerektiğinin açıklandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında da davalı Fikret'in silahının emniyet sistemini sağlam ve işler durumda olduğu, parmağı ile temas etmesi ve yeterli basıncı uygulaması sonucunda ateş aldığı ve namluyu Ferdi'ye yöneltmemesi gerektiğinden bahisle %100 kusurlu olduğunun belirtildiği ve tarafların akraba oldukları anlaşılmaktadır.

Ayrıca, destekten yoksun kalma tazminatının PMF tablosuna göre davacı Nazife yönünden 33.284 TL, davacı Mehmet yönünden 24.912 TL olmak üzere toplam 58.196 TL açıklanmasına rağmen mahkemece; tarafların yakın akraba olması ve olayın gelişimi nedeniyle %25 indirim yapılmak suretiyle davacılar hakkında toplam 33.647 TL destekten yoksun kalma tazminatına karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, olayda davacıların çocuğu Ferdi'nin kusuru bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece; Milas 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/491 E.-2012/432 K.sayılı dosyası ve bilirkişi raporlarına göre olayda davacıların çocuğunun kusurunun bulunmadığı ve olaya sebebiyet vermediği dikkate alınarak, destekten yoksun kalma tazminatı yönünden mahkemece indirim yapılması doğru görülmemiştir.

Bundan başka, manevi tazminat ile ilgili olarak, Borçlar Kanunu’nun 47. (TBK'nun 56.) maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Davacı Nazife ve Mehmet ile ilgili 10.000'er TL manevi tazminat miktarının olayın oluş şekli, sonucu ve davalının kusur durumuna göre az olduğundan mahkemece kurulan hüküm bu yönde de bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1054, Karar No: 2019/7567, Tarih: 09.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/1054 E.  ,  2019/7567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacılar ile davalılardan ... İşletmeleri Genel Müd.vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar ile davalılardan ... İşletmeleri Genel Müd. vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar ile davalılardan ... İşletmeleri Genel Müd. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R