muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1170, Karar No: 2025/5630, Tarih: 21.04.2025

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli ve 2023/80 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 28.12.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/8482, Karar No: 2020/7667, Tarih: 17.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/8482 E.  ,  2020/7667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile 2. fıkrasında 15-18 yaş arasındaki çocuklar için öngörülen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; bozma sebebine göre, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13713, Karar No: 2013/27414, Tarih: 25.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13713 E.  ,  2013/27414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm 08.04.2013 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

08.04.2013 tarihli ek kararın davalı kocaya tebliğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır. Davalı kocanın temyizinin süresinde olup olmadığının denetlenebilmesi için davalı kocaya ek karar tebliğ edilmiş ise belgesinin eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 25.11.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/18064, Karar No: 2020/13628, Tarih: 27.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18064 E.  ,  2020/13628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılara ait otel inşaatı ve otel işyerinde 11.04.1998 tarihinde teknik servis görevlisi olarak çalışmaya başladığını son iki sene teknik şef olarak görev yaptığını iş sözleşmesinin davalı işverence, kış döneminde sigortasız ve 600.00 TL ücretle çalışmayı kabul etmediği için haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunarak, davacının mevsimlik çalıştığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının çalışma süresinin tespiti noktasındadır.

Davacı vekili müvekkilinin birbirleriyle organik bağı olan davalı şirketlere ait işyerlerinde 11.04.1998 tarihinden haksız işten çıkartıldığı 02.11.2012 tarihine kadar şantiye elektrikçisi, elektrikci ve teknik servis ve şef olarak kesintisiz yaz,kış çalıştığını, ekim ayı sonunda 15 mayısa kadar ücretsiz izne ayrılmak istediğine dair belgelerin işe çağrılmayacağı baskısıyla imzalatıldığını, 2011 yılı Ağustos ayında da izinli gösterilmesine rağmen işyerinde kesintisiz çalıştığını belirterek haklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı tanıkları davacının 2009 yılına kadar normal olarak yaz-kış , bu yıldan itibaren ise mevsimlik olarak çalıştığını belirtmişlerdir. Davacı tanıkları ise otelin zaman zaman kış aylarında müşteri kabul etmese de inşaat ve kış aylarında komple tadilat nedeniyle açık olduğunu davacının yaz ve kış çalıştığını, kışın sigorta yatırılmadığını ve ücretin düşürüldüğünü beyan etmişlerdir.

Davacı tarafça sunulan bir kısım belgede davacının hizmet dökümünde çalışmasının gözükmediği aylarda 16.03.2010, 02.02.2011, 12.01.2012, 06.02.2012, 20.02.2012 tarihlerine ait teknik servis formu, fatura ve irsaliyelere davalı şirket teknik servis elemanı olarak imza attığı tespit edilmiştir.

Davacı tarafça sunulan bir kısım belgede davacının hizmet dökümünde çalışmasının gözükmediği aylarda 16.03.2010, 02.02.2011, 12.01.2012, 06.02.2012, 20.02.2012 tarihlerine ait teknik servis formu, fatura ve irsaliyelere davalı şirket teknik servis elemanı olarak imza attığı tespit edilmiştir.

Ayrıca davacıya Antalya Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğüne verilmek üzere davalı şirket yetkilisince imzalı belgelerde 01.01.1999-26.01.2003 tarihleri arasında 1 yıl 4 ay süre ile, 24.05.2003-devam ediyor olarak 05.08.2011 tarihli yazıda 8 yıl 2 ay çalıştığının ve çalışmanın devam ettiğinin bildirildiği gözükmektedir. Ayrıca işverence sunulan cevap dilekçesinde Kipsan Şirketindeki çalışmaların ... Tur. Şirketi ile bağlantısının bulunmaması nedeniyle bilinmediğini, ... şirketinde davacının .01.01.1999 tarihinden itbaren çalışmaya başladığı beyan edilmişse de Ticaret sicil kaydında Kipsan şirketinin de ... Tur. A.Ş. şirketiyle aynı adreste faaliyet gösterdiği yöneticisinin de aynı kişi ... olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamındaki tanık ifadelerinden davacının çalışmasının mevsimlik olmadığı yaptığı işlerin sezon sonunda da devam ettiği tespit edilmiştir. Tüm belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak davacının hizmet süresi yeniden belirlenmeli ve etkilenen alacaklar da yeniden hesaplanmalıdır.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda davacı işyerinde 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, şef olduktan sonraki 2 yıl ise 23.00 e kadar çalıştığını, günlük çalışma süresinin 12,13 saat olduğunu sezonun yoğun olduğu dönemde ise 13,14 saati bulduğunu belirterek fazla çalışma ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.

Davacı tanıkları davacının 12 saatlik vardiyalar halinde 08.00-20.00, 20.00-08.00 olmak üzere genelde gündüz vardiyasında çalıştığını üç öğün yemeğin otel tarafından karşılandığını, 15-30 dakika arasında yemek molası kullandığını, antresi olmadığını, iş çıkmamışsa yemek molasının 1 saat kullanıldığını, çay molası bulunmadığını beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının işverenle husumetli olduğu, davalı tanık beyanlarına göre 12 saatlik çalışma süresinden 1,5 saat yemek molası, 2,5 saat antre düşülerek günlük çalışmasının 8 saat olduğu yasal haftalık çalışma süresini aşan 3 saat haftalık fazla çalışmasının bulunduğu değerlendirilmiştir. Davacı tanıklarının husumetli olduğu belirtilmişse de tanıklar davasının sonuçlandığını devam eden davalarının bulunmadığını beyan etmiştir. Davacı işyerinde teknik servis görevlisi ve teknik şef olarak çalıştığından yaptığı iş ve tanık beyanları gözetildiğinde antreli çalışmadığı anlaşılmıştır. Antreli çalışmış gibi hesaplama yapılması isabetsiz olmuştur.

Eksik inceleme ile hatalı hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9633, Karar No: 2021/7904, Tarih: 06.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9633 E.  ,  2021/7904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan da kamu davası açıldığı ancak bu suçtan herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, zamanaşımı süresi dikkate alınarak mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

A)Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

1-)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 tarih ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, her bir takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemlerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı içinde farklı zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenleme eylemlerinde TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nin 43/1. maddesi uygulanmaksızın, eksik ceza tayini,

2-)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1128, Karar No: 2012/4480, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1128 E.  ,  2012/4480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

1-Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/2. maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği 1086 sayılı Kanun'un 427/2. maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen  alacak miktarı  hüküm tarihi itibariyle 1.540,00 TL'lik kesinlik  sınırı  kapsamında  kaldığından  davalının temyiz  isteminin  reddine,

2-Davacının temyizine gelince;

Davacı vekili, davacının, davalının alt işvereni ....... Ltd. Şti.'nde 18.11.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı ....... Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihinde toplu iş sözleşmesi imzalandığını, toplu iş sözleşmesinin ücret, ikramiye, yakacak yardımlarını düzenlediğini, yürürlük süresinin 15.03.2007-14.03.2009 olduğunu, davacının davalı işyerindeki altı aylık çalışma süresini doldurmadığından iş güvencesi hükümlerinden yararlanamadığını, ancak işten çıkarılan yaklaşık 150 işçinin Üsküdar İş Mahkemesi'nde açtıkları işe iade davasının kabul edildiğini, yapılan feshin sendikal nedene dayandığının da tespit edildiğini, davacının davalı ..A.Ş.'ne ait işyerinde çalışmasını sürdürmekte iken 02.01.2008 tarihinde işyerine geldiğinde ....... Ltd. Şti. kadrosunda olup sendikadan istifa etmeme konusunda direnen işçilerin tamamı gibi işyeri güvenlik kapısından içeri alınmadığını, böylelikle işbaşı yapmasının fiili olarak engellendiğini, davalı Arçelik A.Ş.’nin eskiden alt işveren işçisi olarak istihdam edilen personeli doğrudan kendi personeli olarak işe almada Nakliyat İş Sendikası’ndan istifa etmelerini şart  koştuğunu,  istifa  eden  ya  da  Türk

Metal iş sendikası’na üye olan işçilerin doğrudan ...A.Ş. kadrolu personeli olarak işe başlatıldığını, toplu iş sözleşmesi hükmü uyarınca davacının işe başlama tarihinden itibaren uygulanıp 02.01.2008 tarihine kadar ödenmesi gereken aylık 300,00 TL ücret zammı, yıllık 120 günlük ikramiye, aylık 100,00 TL yakacak yardımının ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, ihbar tazminatı olarak 200,00 TL, sendikal tazminat olarak 200,00 TL, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkları, ikramiye ve aylık yakacak yardımı olarak 200,00 TL olmak üzere toplam 600,00 TL alacağın faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm halini alan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin kararına göre davacının dava dışı ...İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti.'nin işçisi olmayıp, davalı ..A.Ş.'nin işçisi olduğu, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı .... Şti.'nin ile Nakliyat İş Sendikası arasında yapıldığı, ...A.Ş.'nin iş yerlerinde bu sendikanın yetkili olmayıp, başka bir sendikanın yetkili olduğu, ayrıca davalı şirketin bağlı olduğu iş kolunun da farklı olduğu, davacının Nakliyat İş Sendikası ile yapılan toplu iş sözleşmesinin ve bu iş kolunda çalışan bir işçisi de olmadığından, bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı, ancak davacının davalı..A.Ş. işçisi olduğu, işyerinden haksız olarak çıkartıldığı ve çalışma süresine göre bilirkişi raporunda hesap edilen ihbar tazminatı tutarının ödenmesi gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı ..A.Ş. ile dava dışı alt işveren ....Ltd. Şti.'nin arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş emsal işe iade davaları ile sabittir. Davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ....... Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlüktedir. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nda kabul edilen temel esaslara  uygun görülmektedir. Ancak, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekmektedir. Öte yandan, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmaması esastır. Bu durumda, davacının, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren .......Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı açıktır. Ayrıca, kesinleşen emsal işe iade davalarında, işçilerin sendikal nedenlerle iş sözleşmelerinin feshedildiği de kabul edilmiştir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7252, Karar No: 2017/366, Tarih: 31.01.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7252 E.  ,  2017/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/3 maddesi delaleti ile 220/6. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/6, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi, TCK'nın 220, 62, 53/1, 54, 58/7-9 ve 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19.04.2015 günü Başakşehir İlçesi ... Mahallesi Eski İstanbul Caddesi üzerinde bulunan Mercan Otobüs durağına kırmızı zemin üzerine beyaz renkli büyük harflerle "GİRESUNDA DEVRİMCİLERE SALDIRANLARDAN HESAP SORACAĞIZ" yazılı DHKP/C imzalı pankart ile pankartın alt kısmına denk gelecek şekilde 15\*20 cm ebatlarında bomba süsü verilmiş kutu koyulduğu ve Başakşehir İlçe Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Grup Amirliğinin 2015/826 sayılı ve 05.06.2015 tarihli ekspertiz raporuna göre, olay yerinden elde edilen parmak izinin sanık ...'ın sağ el işaret parmağı izi ile uyuştuğu anlaşılmakla; sanığın eylemini DHKP/C örgütünün faaliyeti çerçevesinde gerçekleştirdiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Hükmün B bendinin 2. maddesinde indirim yapılırken "TCK'nın 220/6-2. cümlesinin" belirtilmemesi suretiyle uygulama maddesinin yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, bu itibarla belirtilen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün B bendinin 2. maddesinde 6352 Sayılı Yasa ile değişik ibaresinden sonra “TCK'nın 220.” ibaresi çıkarılarak, "TCK'nın 220/6-2. cümlesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.