muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1312, Karar No: 2022/5549, Tarih: 06.09.2022

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/09/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, sorumluluk sigortasından doğan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dışı Solmaz…. A.Ş adına 3. şahıs mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalanan lojistik merkezinki antreponun yangın sisteminin yenileme çalışmalarının davalı şirket tarafından yapıldığı sırada sprinkler sisteminde meydana gelen su fışkırması nedeniyle sigortalının müşterilerine ait emtianın ıslanması ile oluşan zararın davacı tarafından zarar görene ödenmesi üzerine doğan rücuen tazminatın tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili ise, değişim öncesi davalının yangın sistemine erişim ve sistemdeki suları boşaltması gibi bir eylemi olmadığını, tüm işlemlerin sigortalının teknik personeli tarafından yürütüldüğünü, exspertiz raporunun aksine kaynak yapılmasını gerektiren bir durumda bulunmadığını, davalının iş sahibi sigortalının talimatı ve bilgisi dışında işlem yapmasının söz konusu olamayacağını, yangın söndürme sistemine ilişkin palanın elinde bulunmayan davalının hangi vananın hangi hatta ait olduğunu bilmesinin de mümkün olmaması nedeniyle zararın meydana gelmesinde davalının kusuru bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, dava dışı sigortalı çalışanlarının yangın sistemindeki suyu boşalttıklarını söylemeleri üzerine yangın sisteminin onarımı ve/veya yenilenmesi işine başlayan ve dolayısıyla sigortalı adına iş yapan davalının zararın oluşmasında kusurunun bulunmadığı gibi, kusursuz sorumluluk durumunun da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, BAM Hukuk dairesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu karara yönelik davacı temyizi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucu oy çokluğu ile Karar onanmıştır. Ancak kanaatimce olayla ilgili yapılan değerlendirme ve araştırma yeterli değildir.

Şöyle ki:

Şöyle ki:

Yukarıda Belirtildiği üzere, somut olayda dava dışı sigortalı işlettiği antreponun yangın söndürme sisteminin onarımı ve/veya yenilenmesinin yapılması işini davalı şirkete vermiş, davalı şirkette üstlendiği söz konusu onarım ve/veya yenileme işini yaptığı sırada sistemden boşalan su antrepoya mal koyan üçüncü kişilerin zararına sebep olmuş ve mali sorumluluk sigortası gereği davacı üçüncü kişi zararını ödedikten sonra, davalıya rücu etmiş olduğundan öncelikle Davacı ... şirketinin davalıya rücu edip edemeyeceği saptanmalıdır. Bu saptamanın yapılabilmesi için davalının TBK m. 116 kapsamında dava dışı sigortalının yardımcısı olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Hemen belirtmek gerekirse, bu hükmün birinci fıkrasına göre: “Borçlu, borcun ifasını veya bir borç ilişkisinden doğan hakkın kullanılmasını, birlikte yaşadığı kişiler ya da yanında çalışanlar gibi yardımcılarına kanuna uygun surette bırakmış olsa bile, onların işi gördüğü sırada diğer tarafa verdiği zararı gidermekle yükümlüdür”.

Bu hükümde yer verilen “… ya da yanında çalışanlar gibi” ibaresi yardımcı şahısların borçlunun birlikte yaşadığı kişiler ile yanında çalışanlardan ibaret olmadığını göstermektedir. Diğer bir ifade ile yardımcı kişiler sınırlı sayıda belirtilmeyip örnek olarak verilmiştir. Hemen belirtmeliyim ki, yardımcı kişi kapsamına, borcun ifasında borçluya yardım edenler girdiği gibi, borcun ifasının tamamen kendilerine bırakılan ve ikame edilen şahıs adı verilen kişilerde girer. Bir kimsenin yardımcı kişi sayılması için, borçlunun emri altında olması veya borçluyla bir sözleşme ilişkisi içinde bulunması da şart değildir. Yardımcı kişi gerçek kişi olabileceği gibi tüzel kişi de olabilir. Zira, hükümde “gibi” denilmek suretiyle zikredilen kimselerin sınırlı olmadığı açıklanmıştır. Diğer taraftan yardımcı kişinin yardımcı kişi kullandığı durumlarda da borçlu TBK m. 116 uyarınca sorumlu olmalıdır (bu hususta bkz. OĞUZMAN M. Kemal/ÖZ M. Turgut, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Cilt-I, Vedat Kitapçılık, İstanbul 2011, s. 484 vd.).

Bilindiği üzere davalının dava dışı sigortalının yardımcı kişisi olduğu saptanması halinde, sorumluluk sigortalısının sorumlu olmadığı hasarlardan yardımcının da sorumlu olması söz konusu olamayacağından bu gerekçe ile davanın reddi gerekir.

Bilindiği üzere davalının dava dışı sigortalının yardımcı kişisi olduğu saptanması halinde, sorumluluk sigortalısının sorumlu olmadığı hasarlardan yardımcının da sorumlu olması söz konusu olamayacağından bu gerekçe ile davanın reddi gerekir.

Yapılan araştırma ve inceleme sonucu davalının yardımcı kişi olmadığı sonucuna varılması durumunda ise somut olayda belirtilen işlerle iştigal eden davalı şirket, TTK kapsamında tacir olup basiretli hareket etmek durumunda olduğundan, dava dışı sigortalı çalışanlarının sistemden suyu boşalttıklarını beyan etmelerine rağmen, yine de davalının suyun tamamen boşaltılıp boşaltılmadığını, yani borularda su kalıp kalmadığını kontrol etmesi gerekip gerekmediği hususunun da araştırılması gerekirken, araştırılmadan karar verilmesi de doğru olmamıştır. Zira bu husus kusurun belirlenmesinde önem arz etmektedir. Kanaatimce davalının işe başlamadan önce kontrol yükümlülüğünün bulunmadığı düşünülemez. O nedenle bu yönden kusuru bulunduğu düşünülmelidir. Bir an için böyle bir yükümlülüğünün bulunmadığı düşünülse bile suyun akmaya başlaması üzerine zararın oluşmaması için tedbir alması gerektiği gibi, zararın oluşmaya başlaması durumunda ise zararın artmaması için gerekli çabayı göstermesi, göstermemesi durumunda o oranda zarardan sorumlu olacağı TBK m. 114/2 hükmü ile haksız fiil hükümlerine yapılan atıf gereğidir. Hal böyle olmasına rağmen, mahkemece bu yönde de araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Bu nedenlerden dolayı, BAM Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabullü gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddi doğru olmadığından BAM Hukuk Dairesince verilen kararın BOZULARAK kaldırılması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2018/4532, Karar No: 2018/9797, Tarih: 30.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4532 E.  ,  2018/9797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 19.06.2018 tarih ve 2018/818-2018/739 E-K sayılı kararının Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davacı vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili sürücüsü olduğu motorsikletle seyir halindeyken yoldaki rögar kapağının yağmur suları ile üstünün kapanmış olması nedeniyle oluşan çukurluğu göremeyerek motosikletin tekerinin çukura takıldığını ve meydana gelen kaza sonucu yaralandığını, rögar kapağının yol ile aynı seviyede olmadığını, kazanın belediyenin kusurlu hizmeti nedeniyle gerçekleştiğini beyanla, belirsiz alacak olarak geçici işgöremezlik nedeniyle 100,00 TL, sürekli işgöremezlik ve ekonomik geleceğin sarsılması nedeniyle 100,00 TL, bakıcı gideri nedeniyle 100,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 9/1/2018 tarih, 2017/457-2018/39 sayılı ilamında toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, mahkememizde açılmış olan bu davada görevli mahkemenin ... İdare Mahkemesi olduğu anlaşılmakla mahkememizin görevsizliğine, yetkili ve görevli mahkemenin Hatay İdare Mahkemesi olduğunun tespitine karar verilmiş;

davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi’nce 1-davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabul-kısmen reddi ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/2. maddesi hükmü uyarınca düzelterek yeniden Esas hakkında karar verilmek üzere ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 09/01/2018 tarih ve ... Esas, 2018/39 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, 2-Davacı tarafından davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının HMK 114/1-b ve 115 maddeleri gereğince yargı yolu caiz olmaması nedeni ile usulden reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece Mahkemesine, dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ve aşağıda dökümü yazılı 35,90 TL temyiz peşin harcın onama harcına mahsubuna, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10969, Karar No: 2011/14764, Tarih: 01.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/10969 E.  ,  2011/14764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/07/2009 gün ve 2007/460-2009/411 sayılı kararı bozan Daire’nin 04/04/2011 gün ve 2009/11222-2011/3826 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004 yılında "..." markasını 29, 30 ve 43. sınıflarda tescil ettirdiğini, bu markanın tanınmış marka olduğunu, müvekkiline ait iki şube bulunduğunu, bunlardan birini şirketlerinde işçi olarak çalışan ...'na sattıklarını, yapılan sözleşmeye göre, ...'nun ... KÜNEFE, DONDURMA, PASTA VE CAFE gibi ünvanları kullanamayacağının taahhüt edildiğini, davalıya ait işyerinin ... adına işletildiğini ve abisi ... ile birlikte çalıştıklarını, davalının 2005 yılında "Antakyalı ......, ... şekil" markasını 30. sınıfta tescil ettirdiğini, davalının "..." ibaresini ön plana çıkararak markasını kullandığını, bu şekilde müvekkiline ait markanın tanınmışlığı ve itibarından faydalandığını, halk nezdinde karışıklık ve iltibas yarattığını, müvekkiline ait marka ile aynı sınıfta tescil edildiğini, müvekkiline ait markaya da tecavüz ettiğini ileri sürerek, davalı markasındaki "..." ibaresi nedeniyle davalı markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait marka ile davacıya ait markanın birbirinden farklı olduğunu, müvekkilinin annesinin soyadının "..." olduğunu, markayı kutu ve ambalajlarda "......, KÜNEFE" şeklinde kullandığını, müvekkilinin yıllardır bu işle uğraştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5052, Karar No: 2023/5204, Tarih: 29.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5052 E.  ,  2023/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/107 E., 2016/147 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/406 Esas, 2015/72 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2.Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/406 Esas, 2015/72 Karar sayılı kararının 27.03.2015 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 07.04.2015 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinde tanımlanan "Cinsel Taciz" suçunu işlediği ve Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 08.02.2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararı ile açıklandığı ve sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.09.2020 tarihli ve 2016/218964 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, bunu savunmalarında da açıkça belirttiğine, suçu işlediğini gösterir somut kanıt ve de tanık olmadığına, bu nedenle yerel mahkeme kararının yasalara uygun olmadığından bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.09.2020 tarihli ve 2016/218964 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, bunu savunmalarında da açıkça belirttiğine, suçu işlediğini gösterir somut kanıt ve de tanık olmadığına, bu nedenle yerel mahkeme kararının yasalara uygun olmadığından bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararı ile;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, bunu savunmalarında da açıkça belirttiğine, suçu işlediğini gösterir somut kanıt ve de tanık olmadığına, bu nedenle yerel mahkeme kararının yasalara uygun olmadığından bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararı ile;

"...Sanık ...'nın aşamalardaki savunması, müştekiler ... ve ...'ın aşamalardaki anlatımları ile kovuşturma aşamasında bizzat mahkememiz huzurunda alınan meydana gelen iş kazası nedeni ile maddi zararlarının sanık tarafından tamamen karşılandığı, sanık hakkında şikayetçi olmadıklarını belirtir beyanları, tanıklar ..., ...'ın aşamalardaki anlatımları, sanığa ilişkin nüfus ve sabıka kaydı örneği, bilirkişi ...'in 09/07/2014 tarihli olup; meydana gelen iş kazasında sanık ...'nın tali kusurlu, ölenler ... ve ...'nin asli kusurlu oldukları hususlarını belirtir bilirkişi raporu, 24/04/2014 tarihli olay yeri ve ölü muayene tutanağı, ölenler ... ve ...'a ilişkin otopsi raporları ile otopsi tutanakları, 25/04/2014 tarihli olay yeri inceleme raporu ile ekindeki olay yeri basit krokisi, Karşıyaka C. Başsavcılığı'nın 2014/3053 sayılı adli emanet eşya makbuzu kapsamı, bilirkişiler ..., ... ve ...'ın 07/02/2015 tarihli bilirkişi kurulu raporu, ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde, yukarıda ayrıntısı ile anlatıldığı şekilde suç tarihinde ... Ticaret Limited Şirketi'ne ait 8911/4 Sok. No:6 ... adresindeki inşaatta asansörlü iskelede 8. katta sıva yapmakta olan müteveffalar ... ve ...'ın ikisi birbirine yanaştırılarak geçitle birleştirilen ve bina girintisine doğru içeri ek yapılan cephe platformunun oluşturulan bu kesimden kırılıp eğilmesi sonucu iskeleden aşağı düşerek öldükleri, sanık ...'nın aynı inşaatta sıva ekibinin başında bulunan ustabaşı olarak görev yaptığı ve mahkememizce oluş ve olaya uygun bulunarak içeriği itibari ile de tatmin edici görülüp itibar edilen 07/02/2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda da belirtildiği üzere; yukarıda anlatıldığı şekilde meydana gelen ve müteveffa ... ve ...'ın ölümleri ile sonuçlanan kazada; sanık ...'nın tali derecede kusurlu olduğu, kazazede müteveffa işçiler; ... ve ...'ın ise tali derecede kusurlu oldukları ve böylelikle sanık ...'nın tali derecede kusurlu olarak müteveffalar ... ve ...'ın ölümlerine sebep vermek sureti ile üzerlerine atılı taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olmak suçunu işledikleri anlaşılmakla, sanık ...'nın taksirle birden fazla kişinin (iki kişinin) ölümüne sebebiyet vermek suçundan dolayı..." gerekçeleri ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verildiği görülmektedir.

2. ... Tic. Ltd. Şti'nin İzmir ili ... ilçesinde faaliyet gösterdiği, temyiz dışı sanık ...'in bu şirketin yönetim kurulu başkanı olduğu, temyiz dışı sanık ...'in ... İnşaata ait 8911/6 Sok. No:6 ... İzmir adresindeki inşaatta şantiye şefi olarak çalıştığı, sanık ...'nın ise ... İnşaata ait aynı yerdeki inşaatta sıva ustası ve ustabaşı sıva ekibi sorumlusu olarak çalıştığı, ... ve ...'ın ise aynı inşaatta işçi olarak çalıştıkları, olay günü saat 14:25 sıralarında ... Ticaret Limited Şirketi'ne ait 8911/4 Sokak No:6 ... adresindeki inşaatta asansörlü iskelede 8. katta sıva yapmakta olan ... ve ...'ın iskeleden düşerek öldükleri anlaşılmaktadır.

3.Olay yeri inceleme raporunda da belirtildiği üzere; olayın zemin ile birlikte 8 katlı kaba inşaat halindeki binanın son katında sıva yapılması sırasında müteveffalar ... ve ...'ın da aralarında bulunduğu işçilerin platform tabir edilen iskelede çalışırlarken düşmeleri şeklinde meydana geldiği, inşaatın bina giriş kapısına 440 cm mesafede baş kısmı çevresinde yoğun kan birikintisi olan sol tarafına yarım yatar vaziyette üzerinde iş elbiseleri ile tam vücut kuşağı iş emniyet kemeri takılı müteveffa ...'nin bulunduğu, diğer müteveffa ...'ın ise zemin üstü 2. kat balkonuna düşerek ölmüş olduğu, ...'ın balkonda sırt üstü yatar halde kolları ve ayakları yana açık, başının çevresi ve zeminde kan birikintisi olduğu halde üzerinde emniyet kemeri takılı olarak bulunduğu, müteveffalar ... ve ...'nin sıva yaptıkları son kattaki iskele üzerinde yapılan incelemede; iskelenin çatı katında muhtelif yerlerden halatların yardımıyla sabitlenmiş olduğu ve iki ayrı platform halinde bulunduğu, üst katta iskele ile inşaat kuzey cephesi arasındaki boşluk kısmını, iskele tabanı ile alt kısmından inşaat içerisine doğru uzatılan demirler üzerine yan yana sabitlenmiş kalaslar yardımıyla kapatıldığı, iki platform arasına ve iskele arasına yan yana sabitlenmiş kalaslar yardımıyla birbirine geçişin sağlandığı, iskele taban genişliğinin 120 cm, iskele dış korkuluk demirinin 120 cm ve demir korkuluk arası boşluk mesafesinin 40 cm. olduğu, iki platform arasında geçişi sağlayan kalaslar ile iskele tabanı ve korkuluk demirlerinin kısmen aşağıya doğru sarkmış halde bina ile iskele arasında boşluk oluşturmuş olduğunun görülüp tespit edildiği belirlenmiştir.

4. Maktullerin kesin ölüm sebebini belirleyen, İzmir Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 06.05.2014 tarihli Otopsi Raporunda; “24/04/2014 tarihinde inşaat iskelesinden düşerek öldükleri bildirilen ... ve ...'ın kimyasal tahliller İhtisas Dairesi'nin raporuna göre kanında alkol, uyutucu, uyuşturucu ve uyarıca maddeler ile toksit maddelerin bulunmadığı, ölümünün genel beden travmasına bağlı kafatası, kubbe ve kaide kemik kırılması, travmatik beyin kanaması, her iki akciğer laserasyonu, büyük damar yaralanması, karaciğer rüptürü ve kanaması sonucu meydana gelmiş olduğunun” bildirildiği görülmektedir.