muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4554, Karar No: 2015/11616, Tarih: 05.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4554 E.  ,  2015/11616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2012/319-2014/50

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/02/2014 tarih ve 2012/319-2014/50 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/11/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. İ.A.Ç. ile davalı vekili Av. T.. B.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya bağlı ilköğretim okullarında, Fen Lisesi ve Anadolu Lisesinde çalışan 58 öğretmene, burslu okuyan 16 öğrenciye 2010-2011 eğitim öğretim yılı boyunca servis hizmeti verdiğini, yine aynı eğitim öğretim yılı içinde davalıya bağlı okulların düzenlediği sosyal, sportif ve kültürel faaliyetlere okul müdürlerince talep edilen servis hizmetinin verildiğini, bu hizmetlerin bedelinin davalı tarafça ödenmediğini, anılan hizmetler karşılığında düzenlenen faturaların davalı tarafından iade edildiğini, müvekkili ile davalı arasında sözleşme imzalanmamış olsa dahi müvekkilince belirtilen hizmetlerin verildiğinin sabit olduğunu, davalının öğretmenlerle imzaladığı sözleşmelerde öğretmenleri ücretsiz servis hizmetinden yararlandıracağı tahhüdünde bulunduğunu, öğretmen ve öğrencilerin müvekkilince taşındığının davalı tarafça bilinmemesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, 143.193,00 TL'nin avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, MEV Koleji Özel Ankara Okullarının müvekkili işletme bünyesinde faliyet gösteren öğretim kurumları olduğunu, davacı şirketin 10 yılı aşkın süredir müvekkili işletmenin okullarındaki öğrencilere okul aile birliği ve öğrenci velileriyle yaptığı sözleşmeler uyarınca servis hizmeti verdiğini, dava konusu 2010-2011 eğitim öğretim yılı başında 22/09/2010 tarihinde müvekkili işletmenin davacıya yazılı ihtarda bulunarak işletmeye bağlı okulların özel öğretim kurumu olduğu, bu nedenle öğrenci servis hizmet sözleşmelerinin davalı işletme ile imzalanması gerektiğinin bildirdiğini, ancak davacı ile müvekkili arasında yapılmış herhangi bir sözleşme bulunmadığını, aksine davacının öğrenci taşımacılığını Servis Araçları Hizmet Yönetmeliği'nin 7 maddesine göre öğrenci velileri ile yaptığı bireysel sözleşmelere göre yürüttüğünü, müvekkilinin onayı ve muvafakatı dışında davacının öğrencilere servis hizmeti verdiğini, öğretmenlerin ve burslu öğrencilerin davacı tarafça taşınması konusunda hiçbir anlaşmalarının bulunmadığını, öğretmenlerin okul aile birliği ile davacı arasında yapılan sözleşme uyarınca davacı tarafça taşınmış olabileceğini, sosyal ve kültürel faaliyetler için okul müdürlüklerince talep edilen servis hizmetinin yine okul aile birliği ile yapılan sözleşmenin 11/h maddesi uyarınca ücretsiz verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın 818 sayılı BK'nın 410-415 ve devamı maddelerinde ( 6098 Sayılı BK'nın 526 ve devamı maddelerinde ) düzenlenen vekaletsiz iş görmeden kaynaklanan alacak davası olduğu, davacı ile davalı işletme arasında 2010 -2011 eğitim öğretim yılı için yapılmış herhangi bir taşıma sözleşmesi bulunmadığı, davacı tarafın önce 28/08/2007 tarih ve 26627 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Yönetmelik'in 7. maddesine uygun olarak davalı işletmenin okul aile birliği komisyonu ile 21/07/2010 tarihinde taşıma sözleşmesi imzaladığı, bu sözleşmenin 11/g maddesinde “davacı yüklenicinin öğretmen, idareci ve personeli mümkün olduğunda öğrenci servisleri ile beraber yada ayrı olarak yeterli araç tahsis ederek taşıyacağı ve bu taşımanın ücretsiz olacağı”, 11/h maddesinde “okul idaresi tarafından talep edilen il sınırları içinde yapılacak her türlü resmi veya özel etkinliklere okul saatleri içerisinde olmak üzere velilerden ücret talep edilmeksizin hizmet verileceği, bunun dışındaki taleplerde karşılıklı mutabık olunan ücretinin ödeneceği” düzenlemesinin yer aldığı, davalının davacıya gönderdiği 03/09/2010 tarihli 000/251 sayılı yazıda “işletmenin okul aile birliği yönetim kurulu toplantısında alınan kararlar gereği imzalanan servis sözleşmesinin idarece geçersiz sayıldığı ve feshedildiğinin bildirildiği, yeniden oluşturulan komisyonca 2010-2011 öğretim yılı servis sözleşmesi yapılmak üzere 07/09/2010 tarihinde yapılacak toplantıda hazır bulunmasının istendiği”, davacının bu toplantıya katılmadığı, idarenin sözleşmenin feshedildiğini bildirmesi nedeniyle örnekleri dosya içinde mevcut ve Yönetmeliğin 7/3 maddesine uygun olarak davacının öğrenci velileri ile taşıma sözleşmesi yaptığı ve bu sözleşmeler uyarınca öğrencileri taşıdığı, davacı ile öğrenci velileri arasında tek tek yapılan sözleşmelerde öğretmen, idareci ve personele ya da kültürel ve sosyal etkinliklere araç tahsisinin ücretsiz olarak davacı tarafından gerçekleştirileceği konusunda herhangi bir düzenleme bulunmadığı, öğretmenler için verilen taşıma hizmetinin bedelinin davalıdan istenemeyeceği, burslu öğrenciler için verilen servis hizmeti için de aynı durumun söz konusu olduğu, 2010-2011 eğitim öğretim dönemi içindeki sosyal, kültürel, sportif faaliyetler için davalı işletmenin okul müdürlüklerince davacı şirketten araç temini talebinde bulundukları, bu faliyetlerin mesai saati içinde ve şehir içinde bulunan yerlerde olduğu, davacının araç tahsis ettiği, okul müdürlerinin işletmeyi temsil yetkisinin bulunmadığı, ancak işletmenin okullarına da bu hizmetin verildiği dikkate alındığında vekaletsiz işgörme hükümleri uyarıca davacının bu hizmet için 23.718,00 TL' yi davalıdan isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 23.718,00 TL nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya yönelik isteklerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, öğrenci ve öğretmen taşıma hizmet bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Yukarıda yapılan özetten de anlaşıldığı üzere davacı ile davalı arasında 2010-2011 eğitim öğretim yılı için yapılmış herhangi bir taşıma sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı taraf ile Okul Aile Birliği Komisyonu arasında 28/08/2007 tarih ve 26627 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Yönetmelik'in 7. maddesine uygun olarak imzalanan 21/07/2010 tarihli taşıma sözleşmesi bulunmaktadır. Davacı daha sonra Yönetmelik'in 7/3 maddesine uygun olarak öğrenci velileri ile ayrı ayrı taşıma sözleşmesi imzalamıştır. Okul Aile Birliği ile imzalanan sözleşmenin 11/h maddesinde “okul idaresi tarafından talep edilen, il sınırları içinde yapılacak her türlü resmi veya özel etkinliklere okul saatleri içerisinde olmak üzere velilerden ücret talep edilmeksizin hizmet verilir. Bunun dışındaki taleplerde karşılıklı mutabık olunacak ücret ödenir” düzenlemesi yer almaktadır. Davacı taraf ilgili okul müdürü ve müdür yardımcısı tarafından imzalanan 46 adet sosyal etkinlik araç talep formuna dayanarak sosyal, kültürel ve sportif etkinlikler için tazminat talebinde bulunmuş ise de 21.07.2010 tarihli

sözleşmenin 11/h maddesi hükmü nazara alındığında talep konusu taşımaların il sınırları içerisinde ve okul saatlerinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece, anılan sözleşmenin 11/h hükmü nazara alınarak sosyal, kültürel ve sportif etkinliklerle ilgili talebin de reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1091, Karar No: 2015/22070, Tarih: 09.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/1091 E.  ,  2015/22070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın da, 09/10/2014 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin bulunmasına rağmen bu taleple ilgili tebliğnamede bir görüşe yer verilmediği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 09/10/2014 tarih ve 2013/546 Esas, 2014/570 Karar sayılı ek karara yönelik temyiz istemiyle ilgili ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6549, Karar No: 2022/13236, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6549 E.  ,  2022/13236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-)Mahkemece verilen ilk hüküm bozma kararı ile ortadan kalktığı halde, bozma sonrası verilen kararda yeniden tescil hükmü kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-)Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli, 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli, 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen bedelin ilk kararla ödenmesine karar verildiğinden mükerrer ödeme olmayacak şekilde derhal ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-)Bozma sonrası tespit edilen bedel, bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen bedel ile aynı olduğundan dava tarihinden 4 ay sonraki tarih olan 15.12.2009 tarihinden ilk karar tarihi 19.03.2010 tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

4)Davacı idare lehine verilen vekalet ücretinin tahsilde tekkerrür olmamasına karar verilmesi gerekirken maddi hata sonucu tahsilde tekerrür olmak kaydıyla yazılması,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

4)Davacı idare lehine verilen vekalet ücretinin tahsilde tekkerrür olmamasına karar verilmesi gerekirken maddi hata sonucu tahsilde tekerrür olmak kaydıyla yazılması,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Antalya İli, Gazipaşa İlçesi, Aydıncık Köyü, Tahtabaşı Mevkiinde bulunan Parsel:40 numaralı taşınmazın fen bilirkişileri Ali Duman ve Hasan Yılmaz’ın 02.02.2010 tanzim tarihli krokili raporlarında (C) harfi ile gösterdikleri ve sarı ile boyalı 1271,04 m²’lik bölümünün davacı ... adına TAPUYA KAYIT VE TESCİLİNE,) cümlesinin yazılmasına,

b)3 numaralı bentlerinin tamamen hükümden çıkatılmasına, yerine (Tespit edilen 104.479,48 TL kamulaştırma bedelinin tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davacı idareden alınarak davalılara tapu kaydındaki hisseleri oranında derhal ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

c)4 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 104.479,48 TL kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonraki tarih olan 15.12.2009 tarihinden ilk karar tarihi 19.03.2010 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

d)6 numaralı bendinde bulunan (olmak) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (olmamak) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3929, Karar No: 2012/9753, Tarih: 24.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3929 E.  ,  2012/9753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM: 2001 takvim yılında işlenilen suç nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddeleri gereği zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine,

2002 takvim yılında işlenilen suç nedeniyle sanığın beraatine dair

I-Katılan vekilinin 2001 takvim yılına ilişkin zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasadaki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin 2002 takvim yılına ilişkin beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2880, Karar No: 2024/3930, Tarih: 29.04.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/2880 E.  ,  2024/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/137 E., 2024/39 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı .... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Malatya-...Karayolunun kat ettiği Hekimhan ilçesi ...mahallesinde bulunan 295 nolu parsel sınırları içinde kalan bahçe vasfındaki taşınmazın sahibi ve zilyedi olduğunu, 2014 yılında taşınmazın bulunduğu mevkide, davalılar tarafından karayolu genişletme çalışmaları başlatıldığını, söz konusu çalışmanın toz-duman kütlesini arttırdığını, taşınmazda bulunan kayısı ağaçlarının %80'inin tamamen toz ile kaplanmış olduğunu, oluşan toz birikintisinin kayısı ağaçlarının tamamında yıl sonu itibariyle büyüme ve gelişmeyi durdurduğunu, yer yer ağaçlarda kurumalar oluştuğunu, zararın Hekimhan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/29 D.İş sayılı dosyasında tespit edildiğini belirterek maddi zararının değerinin tam ve kesin olarak belirlenmesinin mümkün olduğu anda artırılmak üzere asgari 60.300,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı .... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin diğer davalı ...'nün Malatya - ...Devlet Karayolu yol yapım işini üstlendiğini, müvekkilinin yaptığı işi usulüne uygun bir şekilde yerine getirdiğini, toprağa, suya, havaya verilen zararları hesaplayarak gerekli tüm tedbirleri aldığını, bu nedenle toprak yolun aylarca sulama, zift ya da çakıl döşeme işlemleri yapılmadığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, müvekkillinin işi fen kurallarına ve iş veren diğer davalı ...'nün talimatlarına uygun olarak yaptığını, bu nedenle taraflarına herhangi bir sorumluluk atfedilmesinin mümkün olmadığını, davacının davasına dayanak olarak belirttiği Hekimhan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/29 D.İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna karşı itirazlarında belirttikleri üzere, sadece tozlanmadan dolayı bu zararın meydana gelmesinin imkansız olduğunu, nitekim mevsim şartlarının, ilkbaharda meydana gelen don olaylarının, ağaçların budanma şekillerinin ve diğer bakım tedbirlerinin verimi direkt olarak etkileyen faktörler olduğunu, bu hususların hiç araştırılmadığını, raporda fahiş bir zarar tespit edildiğini, bu nedenle anılan raporun kabulünün mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkil idare açısından yol yapım ve bakım işinin hizmet kusuru kapsamında olmasından dolayı idari yargıda açılması gereken davanın adli yargı mercilerinde açılması ve görev konusunun kamu düzeniyle ilgili olması nedeniyle işin esasına girilmeden müvekkili idare açısından görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.11.2015 tarihli 2014/193 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararı ile Hekimhan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/29 D.İş sayılı dosyasında ziraatçi bilirkişinin 19.11.2014 tarihli raporunda tozdan dolayı oluşan kaybın 60.300,00 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile; 60.300,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ....'den alınarak davacıya verilmesine, davalı ... yönünden yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 26.11.2015 tarihli 2014/193 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı .... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 27.02.2019 tarihli 2016/14515 Esas, 2019/1059 Karar sayılı ilamı ile "...1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının ...’ne yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalı ... AŞ’nin temyiz itirazlarına gelince;...6100 sayılı HMK'nın 118-186. maddeleri arasında düzenlenen yazılı yargılama usulünde ilk derece yargılaması beş aşamadan oluşmaktadır. Bunlar davanın açılması ve karşılıklı dilekçelerin verilmesi, ön inceleme, tahkikat, tahkikatın sona erdirilmesi ve sözlü yargılama ile hüküm aşamalarıdır. Somut olayda; mahkemece Kanun'un bu emredici düzenlemesine rağmen usulüne uygun şekilde yargılama aşamaları tamamlanmadan, davacı ile davalının dava ve cevap dilekçesinde göstermiş olduğu deliller toplanmadan, davalı şirketin dosya kapsamındaki bilirkişi raporuna yaptığı itirazlar karşılanmadan, keşif yapılmadan ve bilirkişi raporu alınmadan karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamıştır. Bu kapsamda; dosya içerisinde bulunan Hekimhan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/29 D.İş sayılı delil tespiti dosyasındaki bilirkişi raporuna davalı tarafça itiraz edilmiş olmakla, bu delil tespiti dosyasının kesinleştiği kabul edilemez. Davalının cevap dilekçesinde keşif deliline de dayandığı gözetildiğinde mahallinde keşif yapılmak suretiyle öncelikle oluşan zarar ile davalının eylemi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı, davacının talep ettiği kalemler açısından zararın neye tekabül edebileceği denetlemeye elverişli rapor ile belirlenmesi gerekir. Eksik incelemeye dayalı olarak ve yargılama safahatlarına riayet edilmeksizin hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır..." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 17.03.2022 tarihli 2019/81 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararı ile; bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davaya konu yerde keşif yapıldığı, fen bilirkişi, çevre mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişiden rapor alındığı, 07.09.2021 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporuna göre davalı ....’nin yol yapım çalışması sırasında çıkan toz nedeniyle meydana gelen ürün verim kaybının 16.884,00 TL, tozdan dolayı kuruyan 80 adet kayısı ağacının değerinin ise 36.000,00 TL olduğu, buna göre davacının toplam zararının 52.884,00 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; 52.884,00 TL tazminatın davalı ....’den alınarak davacıya verilmesine, dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 17.03.2022 tarihli 2019/81 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı .... vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.