muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30048, Karar No: 2014/33926, Tarih: 23.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/30048 E.  ,  2014/33926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/101243

MAHKEMESİ : Fethiye(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2011/851 (E) ve 2012/1127 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 30.11.2006 tarihli suç tutanağında 130 Adet zeytin ağaçlarının budama yapıldığı köklerin toprağa temas eden kısımların etrafı temizlendiği yazılı olup zabıt mümzii Ahmet keşif sırasında 3 Adet zeytin ağacının budandığı, altının temizlendiğini beyan etmesine göre zabıt mümzii Ali'nin alınan beyanı yetersiz olup teferruatlı şekilde beyanının alınması, zabıt mümzii Bayram'ın da dinlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 2011/222 esaslı birleşen dosyanın suç tutanağında suç konusu yerdeki zeytin ağaçlarının meyvelerinin toplandığı sanığın, ''biz bu yerleri yılardan beri kullanıyoruz, ayrıca bu yer mahkemelik; mahkeme sonuçlanıncaya kadar faydalanmaya işgale devam edeceğiz'' şeklinde beyanda bulunduğu, keşif sonucu bilirkişi raporunda zeytin ağaçlarının diplerinin çapalandığı suç konusu yere kapama zeytin dikilmiş olduğu 150 Adet zeytin ağacının 6-7 yaşlarında, 8 Adet deliceye aşılı zeytin ağaçları 35-40 yaşında olup ormanın ahşap kazıklı dikenli tel ile çevrili olduğunu belirtmiş olup ayrıca 2006/755 esaslı dosyada 09.07.2007 tarihli bilirkişiler tarafından müşterek olarak tanzim edilen raporda dava konusu yerin 907 parselin 06.10.1999 yılında ham toprak vasfı ile Hazine adına tscil edildiği, 907 parselin bulunduğu bölgede orman tahdidi yapılmış dava yerinin orman sınırları içinde kaldığı orman kadastrosu 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesine göre yapılmış ve 12.07.2005'te kesinleştiği belirtilmesine göre dava konusu yerle ilgili açılmış bir davanın olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile beraat hükmü tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/19179, Karar No: 2012/38505, Tarih: 17.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/19179 E.  ,  2012/38505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca tayin olunan 25 gün adli para cezasından TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda para cezasının 20 gün yerine 21 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 25 gün adli para cezasından TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda tayin olunan "21 günün" "20 güne", TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına esas alınan 20 gün ile bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL'den çarpılarak bulunan "420 TL" adli para cezasının "400 TL"ye indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19098, Karar No: 2013/15631, Tarih: 02.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/19098 E.  ,  2013/15631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında yakınan ...’a yönelik hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10/05/2007 günlü hükmün sanık savunmanı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.04.2013 gün 2010/12344-2013/8413 esas karar sayılı ilamı ile inceleme yapılarak “Sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları getirtilip duruşmada okunmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 209/1. maddesine aykırı davranılması” nedeniyle diğer yönleri incelenmeden bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2013 gün 6-2007/211512 sayılı yazısı ile özetle; her ne kadar mahkemece sanığın nüfus ve adli sicil kaydı çıkarılmamış ve duruşmada okunmamış ise de, Ulusal Yargı Ağı sistemi kullanılarak bu eksikliğin giderilebileceği, aynı sistem üzerinden yapılan araştırmada, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında bildirdiği nüfus bilgileriyle, sistemden gözüken nüfus kaydının uyuşması nedeniyle, itirazın kabulü ile, Dairemizin yukarda belirtilen bozma kararının kaldırılıp mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi talep edilerek dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dairemizin 16/04/2013 gün ve 2010/12344-2013/8413 sayılı kararının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talepleri doğrultusunda yapılan incelemesi sonucunda;

Her ne kadar mahkemece sanığın nüfus ve adli sicil kaydı getirtilip duruşmada okunmadan hükümlülüğüne karar verilmiş ise de, 29/06/2013 günü Ulusal Yargı Ağı sisteminden çıkartılan nüfus kaydına göre sanığın ... kimlik numaralı ... ve ...’den olma ... doğumlu, ... ..., ... köyü nüfusuna kayıtlı ... isimli kişi olduğu, sanığın 15.9.2006 günü kollukta savunman huzurunda alınan beyanında açıkça yukarda belirtilen kimlik bilgilerinin kendisine ait olup doğru olduğunu belirttiği, sanığın Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda ve mahkeme huzurunda alınan savunması sırasında kimlik tespiti yapılırken aynı kimlik bilgilerinin tutanağa yazılıp, sanığın da kimlik bilgilerine herhangi bir itirazı bulunmadığı, mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmayıp, sanık aleyhine de bir temyiz isteminin söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/05/2013 gün 6-2007/211512 sayılı itirazının kabulüne; karar verilmesi uygun görülmüştür.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

05/07/2012 gün 28344 sayılı Resmi Gazete ile yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 Sayılı Yasa ile değişik 5271 Sayılı Kanunun 308.maddesinin 3. Fıkrasının verdiği yetkiye dayanılarak yapılan incelemede,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

05/07/2012 gün 28344 sayılı Resmi Gazete ile yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 Sayılı Yasa ile değişik 5271 Sayılı Kanunun 308.maddesinin 3. Fıkrasının verdiği yetkiye dayanılarak yapılan incelemede,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

Hırsızlık suçunun kilitli olan aracın camının kırılması suretiyle işlendiği; eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması, suçun 00.05 ile 04.30 saatleri arasında gerçekleştirildiği, olay günü güneşin saat 6.40’da doğduğu, dolayısıyla suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği anlaşılmasına rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesiyle uygulama yapılmaması, sanığın hırsızlık eylemini tamamlayıp suça konu araçla gezerken kolluk güçlerinin şüphelenmesi üzerine yakalanması karşısında eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs nedeniyle aynı yasanın 35/2. maddesiyle indirim yapılması karşı temyiz olmadığından, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesiyle uygulama yapılmamış ise de, hükmün doğal sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22526, Karar No: 2017/2912, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22526 E.  ,  2017/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13367, Karar No: 2018/25626, Tarih: 20.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13367 E.  ,  2018/25626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 158 ada 5 ve parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 517 parsel sayılı taşınmazın 29.06.2012 tarihli satışı emsal alınmış ise de; satış akit tablosuna göre taşınmazın 9/20 hissesi Limited Şirkete satılmış olup, satışın pay satışı ve ticari amaçlı olması sebebiyle özel amaçlı bu satışın emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2731, Karar No: 2016/7574, Tarih: 16.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2731 E.  ,  2016/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2003 ve 2004 yıllarında sahte belge kullanmak suçundan: Düşme 2005 ve 2006 yıllarında sahte belge kullanmak suçlarından: Beraat

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin, sahte faturaların KDV indiriminde kullanıldığından 2003 takvim yılı için son faturanın 11. ayda olması nedeniyle 26.12.2003, 2004 takvim yılında 21.01.2005, 2005 takvim yılı bakımından 21.01.2006 ve 2006 takvim yılında ise son fatura tarihinin 6. ay olması nedeniyle 21.07.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanıklar hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen hükmün incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 765 sayılı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanıklar hakkında 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen beraat kararlarına ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

III-Sanıklar hakkında 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen beraat kararlarına ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanıkların yetkilisi olduğu şirketin 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının kabul edildiği olayda; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi amacıyla; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme raporlar düzenlendiği belirtildiği ancak vergi tekniği raporlarının dosya içerisinde bulunmadığı görülmekle, bu raporlar getirtilip, şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılması; sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosyada faturaların bulunmadığı görülmekle; suça konu faturaların asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6131, Karar No: 2025/976, Tarih: 21.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/6131 E.  ,  2025/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2021/173 E., 2021/535 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece bozma üzerine temyiz isteminin reddine dair verilen 10.08.2021 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne 22.06.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.08.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Çınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.08.2021 tarihli ve 2021/173 Esas, 2021/535 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından

öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteminin reddine dair ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10075, Karar No: 2011/14876, Tarih: 06.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10075 E.  ,  2011/14876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı; davalı ile ... 4. AHM'nin 2001/675- 2001/885 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, kararla birlikte müşterek çocuk Melis 'in velayetinin tarafına verildiğini, aylık 100,00-TL nafaka bağlandığını, nafakanın yetersiz kaldığını, beyanla 600,00-TL'ye artırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davayı kabul etmediğini, talebin fahiş olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren aylık 300 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330. maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

Somut olayda; davacının evli olup, çalışmadığı, aylık gelirinin olmadığı, üzerine kayıtlı bir arabasının olduğu, oturduğu evin babasına ait olduğu, müşterek çocuğun 1999 doğumlu olup, ilköğretim okulunda öğrenci olduğu, davalının ise emekli olduğu, çalışmadığı, aylık 740,00-TL emekli maaşı aldığı, aylık 500,00-TL kira gelirinin olduğu, 470,00 TL kira verdiği, bakmakla yükümlü olduğu annesi ile birlikte kaldığı, annesinin gelirinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ülkede yaşanan enflasyon ve çocuğun büyümesi dışında nafakaya etki eden olgulardan bahsedilmeden, davalının gelir-gideri ile orantısız şekilde yüksek nafakaya hükmedilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE 12 aylık ortalama artış oranı nazara alınmak suretiyle, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktara hükmetmekten ibarettir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11347, Karar No: 2015/15031, Tarih: 30.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/11347 E.  ,  2015/15031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı- k.davalı yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline,

Davalı-k.davacı, yersiz olarak ödenen aylığının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün davalı- k.davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacı/karşı davalının aldığı ölüm aylığının yersiz olduğunu belirterek borç çıkaran Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Karşı dava, davalı/karşı davacı Kurum tarafından davacıya yersiz ödenen ölüm aylıklarının iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı/karşı davalının yaşlılık aylığı alan annesinin 02.05.1993 tarihinde öldüğü, davacı/karşı davalının da 24.09.2004 tarihinde boşandığı, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacı/karşı davalının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığı kanaatine varıldığının" belirtildiği, bu idari soruşturma esnasında, tanık olarak dinlenen muhtar ...’ın imzalı beyanında; davacı/karşı davalı ile eşinin birlikte yaşadığını beyan ettiği, kontrol memurları tarafından tutulan 15.11.2012 tarihli tutanaklarda, “... satışı yapan işyeri sahibi olan kimse ile davacı/karşı davalının kaldığı apartmanın 1. katında ikamet eden bayanın, davacı/karşı davalının eşi ve çocukları ile ikamet ettiğinin” belirtildiği, davacı/karşı davalının 24.09.2004 tarihinde boşandıktan sonra eski eşinden 20.10.2006 tarihinde bir kızının doğduğu, 09.07.2013 tarihli kolluk tutanağında, “davacı/karşı davalı ile eski eşinin 17.06.2000 tarihinden sonra belirli aralıklarla birlikte yaşadıklarının” belirtildiği, yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından bir kısmının dahi davacı/karşı davalı ile eski eşinin zaman zaman bir araya geldiklerini beyan ettikleri, yine yargılama aşamasında ifadesi alınan muhtar ...’ın idari soruşturma aşamasındaki ifade tutanağı içeriğinin doğru olduğunu beyan ettiği, davacı/karşı davalının 09.03.2012 tarihinde Kuruma müracaat ederek sigortalı işe girdiğinden maaşının durdurulmasını talep ettiği görülmüştür.