muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3232, Karar No: 2009/2273, Tarih: 17.04.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3232 E.  ,  2009/2273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 16.02.2006 günlü sözleşme uyarınca davacı tarafından imal olunan ve davalıya teslim edilen “denizaltı gemileri için karbondioksit absorberin” sözleşmeye aykırı bulunması ve reddedilmesi sebebiyle müsbet ve menfi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece imalât bedelinin tahsiline, fazla istemin reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan sözleşmede ilk muayene sonucunda kabul görmeyen imalâtın ikinci kez muayenesinin istenebileceği ve bu muayene sonunda da kabul görmemesi halinde davacı yüklenicinin muayene sonucuna itiraz edemeyeceği delil sözleşmesi olarak kabul edilmiştir. 10.04.2006 tarihinde yapılan ilk muayenede imalât fiziki muayene yönünden uygun görülmüş, ancak laboratuvar muayenesinde reddedilmiştir. 01.11.2006 tarihinde, itiraz üzerine yapılan ikinci muayenede ise “kutunun (kanister) teknik resmine göre yapılan ölçü kontrol raporunda karar verilemediği” belirtilmiştir. Bu haliyle sözleşmedeki delil sözleşmesi maddesine dayanılarak sonuca varılamayacağı ortadadır. Mahkemece de alınan bilirkişi raporu doğrultusunda hükme varılmış ise de raporu düzenleyenlerden birisi hukukçu diğeri ise maden mühendisi kişiler olup konusunda uzman bulunmadıkları ortadadır. Rapora yapılan itirazlar da gözetildiğinde mahkemece makine mühendisi, kimya mühendisi ve maden mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınıp varsa itirazlarda değerlendirilerek sonuca varılmalıdır.

Diğer yandan davada ticari temerrüt faizi istendiğinden 3095 Sayılı Kanunun 4489 ve 5335 Sayılı Kanunlarla değişik 1. maddesi uyarınca ticari faiz yürütülmesi yerine avans faizine hükmedilmesi de doğru olmamıştır. Kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Diğer yandan davada ticari temerrüt faizi istendiğinden 3095 Sayılı Kanunun 4489 ve 5335 Sayılı Kanunlarla değişik 1. maddesi uyarınca ticari faiz yürütülmesi yerine avans faizine hükmedilmesi de doğru olmamıştır. Kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bendde yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı idare yararına BOZULMASINA, 625,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22893, Karar No: 2013/23902, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/22893 E.  ,  2013/23902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem Toplu ... Sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1888, Karar No: 2014/7204, Tarih: 21.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1888 E.  ,  2014/7204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/109841

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/601 (E) ve 2013/71 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen Cumhuriyet Savcısının ve sanığın sair temyiz itiraz- larının reddine, ancak:

1- Ankara Polis Kriminal Laboratuarının 17.10.2012 tarihli raporuna göre; sanık üzerinde ele geçen tabanca 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliğe haiz ise de, bıçakların yasak kapsamında olmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan iki ayrı suç aletini taşıdığından bahisle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini ile suç teşkil etmeyen kelebek tabir edilen bıçağın iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

2- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğinin sanığa ihtar edilmesi,

3- Adli emanette kayıtlı 1 adet çakı bıçağının akıbeti hakkında karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gere- ğince (BOZULMASINA), 21.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12684, Karar No: 2014/21785, Tarih: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12684 E.  ,  2014/21785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/499-2014/32

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Mahkemece verilen ilk karar ,zeytin ağacının 7 yaşında verim çağına geldiği ve olgunluk çağındaki bir dekar zeytin bahçesinden en fazla 525 kilo verim alınacağı gözetilmek suretiyle, kamulaştırmaya konu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşına göre dekara verim durumu İlçe Tarım Müdürlüğünden sorularak, alınacak cevap doğrultusunda hesaplama yapılması, verim çağına gelmediğinin anlaşılması halinde ise zemine ekilebilir ürün gelirine göre, ağaçlara ise fidan olarak maktuen değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulduğundan bahisle bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyulduğu halde, taşınmazlarda bulunan zeytin ağaçlarının dekara verim miktarını 690 kg alınmak suretiyle fazlaya karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/970, Karar No: 2018/2399, Tarih: 13.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/970 E.  ,  2018/2399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 121.015,98 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.12.2016 günlü ve 2016/5643E.-2016/14412K sayılı ilamı ile karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 12.431,28 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 6. maddesindeki “ 12.431,28 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “1.980,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12808, Karar No: 2023/1124, Tarih: 17.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12808 E.  ,  2023/1124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi...

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli Çocuk Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/38 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31

nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verildiği,

2. Kocaeli Çocuk Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/38 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay(Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 11.01.2021 tarihli ve 2020/16580 Esas, 2021/675 Karar sayılı ilamı ile; ''Kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesi karşısında orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/3) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini'' sebebiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

3. Bozma sonrası Kocaeli Çocuk Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/96 Esas, 2021/463 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

2. Haksız tahrik nedeniyle indirim uygulanması gerektiğine,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

2. Haksız tahrik nedeniyle indirim uygulanması gerektiğine,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun futbol maçı sonrasında çıkan tartışmada katılana eliyle vurarak basit tıbbî müdahale ile giderilemez orta (2.) derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Katılanın yaralanmasına ilişkin Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 11.12.2015 tarihli rapor, katılan anlatımları, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, suça sürüklenen çocuğun savunmaları, tutanaklar, hukuki süreç başlığında (2) numaralı bentte gösterilen Yargıtay bozma ilamı, yargılama sürecine ait tüm belgeler dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Sübut

Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları, katılanın yaralanmasına ilişkin olarak Kocaeli Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olanan 11.12.2015 tarihli raporunda; ''Üst çene ön dişte kırık, alt dudakta kesi, BT'de nazal fraktür tespit edildiği, yaralanmaların basit tıbbî müdahale ile giderilemez olduğu,

kemik kırığının hayati fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkilediği..'' şeklindeki tespitler, tanıklar .... ifade tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre, U-16 kategorisinde Kocaeli Gençlik Spor ile Kocaeli Yüksek Öğrenim Yurdu takımları arasında oynanan futbol müsabakasında Kocaeli Gençlik Spor takımının maçı 3-2 kaybetmesi üzerine mağlubiyeti hazmedemeyen ve 11 nolu formayı giyen suça sürüklenen çocuğun 2, 4 ve 9 numaralı formaları giyen takım arkadaşları ile birlikte ve iştirak iradesi içerisinde darp ettikleri katılanı kasten yaraladıkları sabit olduğundan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrik

Maçı kazanan takımın oyuncusunun kaybeden takımın kaptanını tebrik etmesi haksız bir fiil olarak değerlendirilemeyeceğinden ve somut olayda katılandan kaynaklanıp suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız tahrik hükmünün uygulanmasını gerektirir bir neden bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesair

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli Çocuk Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/96 Esas, 2021/463 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1705, Karar No: 2018/6749, Tarih: 19.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1705 E.  ,  2018/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesinin 5. fıkrası gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyası incelendiğinde, 05.10.2016 tarihli 8. Celsede, taraf vekillerinin mazeretlerinin kabulüne, duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine, 07.03.2017 tarihli 9. Celsede, davacı vekili gelmediğinden dosyanın işlemden kaldırılmasına, 26.09.2017 tarihli 10. Celsede, yenileme talebinde bulunan davacı vekilinin herhangi bir tebligat masrafı yatırmadığı ve dosyada gider avansı da bulunmadığından taraflara duruşma gününün tebliğ edilemediği, duruşmaya da gelen olmadığından HMK nın 320/4 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 1. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” hükmüne, 4. fıkrada “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.” hükmüne ve 5. fıkrada da “İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” hükmüne yer verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Ne var ki, anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davanın işlemden kaldırılması kararından önce tarafların duruşma gününü uyap üzerinden öğrenmelerine dair karar verilmesi hususu, usulüne uygun bir tebliğ mahiyetinde olmadığı için işlemden kaldırma kararı isabetsiz bulunmuş, ikinci kez davanın takip edilmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi, bu anlamda yerinde görülmemiştir.