muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/182, Karar No: 2025/2292, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/182 E.  ,  2025/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1402 Esas, 2024/1432 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.09.2021 Tarihli ve 2021/505 Esas, 2021/1188 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 16.01.2023 tarihli dilekçesiyle, kısıtlının ikamet adresini kendi adresine almak istediğini talep etmiştir.

Mahkemece 17.01.2023 tarihli ek kararıyla kısıtlının ikamet değişikliği talebinin 4721 sayılı Kanunun 412 nci maddesinini 1 inci fıkrası gereğince kabulüne, ikamet değişikliğine izin verilmesine, kısıtlının ikamet değişikliği ve işlemleri için vasiye izin ve yetki verilmesine karar verilmiştir.

Vasi adayı 22.11.2023 tarihli dilekçesiyle kısıtlının kendi yanında yaşadığını belirterek vasisinin değiştirilerek kendisinin atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece 28.05.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlının adresinin Yakutiye/Erzurum olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Erzurum 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.10.2024 Tarihli ve 2024/1402 Esas, 2024/1432 Karar Sayılı Kararı

Mahkemece hüküm kısmında yerleşim yeri değişikliğine izin verilmeden yetkisizlik kararı verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vesayet dosyasının takibi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından konu ile ilgili karar vermekte İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22375, Karar No: 2016/21377, Tarih: 11.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/22375 E.  ,  2016/21377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Ticaret şirketi yetkilisi olan sanık ...'a isnat edilen “ticareti usulüne aykırı terk etme” suçunun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden en son beyanname örnekleri getirtilip şikayetin süresinde olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

2)Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden gelen yazıya göre sanık ...'ın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

3)Şikayetçi vekilinin 14/03/2013 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi verdiği ve duruşma tutanağına da yazılmasına rağmen, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden muhakemenin sonlandırılması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20534, Karar No: 2017/3583, Tarih: 27.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20534 E.  ,  2017/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 22/04/191 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun teaspitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 22/04/1991 tarihinden itibaren tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemenin hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine ilişkin önceki kararı davacı tarafından temyiz edilmiş ve dava dilekçesindeki istem ve mevcut delil durumuna göre yapılan inceleme ile Dairemizce, “Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 19.01.2001 tarihli işe giriş bildirgesi ile 03.01.2001 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 22.04.1991-24.07.1991 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, 03.01.2001 tarihinden itibaren limited şirketi ortağı olduğu anlaşılmaktadır. Somut olaya gelince; davacının sigortalı olarak tescili bulunmaksızın 04.10.2000 tarihi itibariyle tescili yapılmış ve davacı 1479 sayılı Yasa’nın geçici 18. maddesinin yürürlük tarihinden önce 19.01.2001 tarihinde tescil için müracaatı ile 22.04.1991-24.07.1991 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğunu belgelemiştir. Bu durumda davacının vergi kaydının bulunduğu 22.04.1991 tarihinden tescil tarihine kadar 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğunun kabulü gerekir.” denilerek bozulmuştur.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile ... T.C. Kimlik numaralı ve ... Bağ-Kur numaralı davacı ...’ın vergi kaydı bulunduğu 22/04/1991 tarihinden, tescil tarihine kadar 1479 Sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının 22/04/1991 tarihinde başlayan vergi kaydının 24/07/1991 tarihinde sona ermesi sebebiyle 22/04/1991-24/07/1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabul edilmesi gerekirken vergi kaydının başladığı 22/04/1991 tarihinden tescil tarihine kadar 1479 Sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı olduğunun kabul edilmesi doğru olmayıp Dairemizin Bozma İlamının maddi hataya dayalı olduğu, maddi hataya dayanan bozma ilamının usuli kazanılmış hak sağlamasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine,

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine,

1- Davanın Kısmen Kabulü ile;

... T.C. Kimlik numaralı ve ... Bağ-Kur numaralı davacı ...’ın vergi kaydı bulunduğu 22/04/1991-24/07/1991 tarihleri arasında 1479 Sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine,

2- Davalı Kurum harçtan bağışık olduğundan harç takdirine yer olmadığına, peşin harcın karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacıya iadesine,

3- Davacı tarafın yapmış olduğu harç hariç 345,40 TL yargılama giderinin kabul ve red durumu dikkate alınarak takdiren 172,70 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,

4- Davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması sebebiyle kendisini bir vekil ile temsil ettiren davalı Kurum yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine,

5- Taraflarca yatırılan gider avanslarının kullanılmayan kısımlarının, HMK 333. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde ilgili tarafa iadesine,” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21859, Karar No: 2014/9724, Tarih: 05.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21859 E.  ,  2014/9724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/98464

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2008

NUMARASI : 2004/70 (E) ve 2008/499 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-30.01.2004 günü gece saat 21:00 sıralarında mağdur G.. C..’ın arkadaşlarıyla birlikte evlerine doğru giderken köprü üzerine geldikleri sırada, sanık Y.. E..’in yanında ayırma kararı verilen arkadaşları Ş..T.., Baykuş lakaplı Murat ve Serkan da olduğu halde mağdurun karşısına çıkıp onu diğer arkadaşlarından ayırarak yolun kenarındaki boşluğa doğru götürüp sanığın bıçağın sapı ile mağdura vurduğu ve para istediği, mağdur param yok deyince arkadaşlarıyla birlikte mağduru yere yatırıp bacağına bıçak dayayarak cebinde bulunan Nokia ....... marka cep telefonunu aldığı ve arkadaşlarıyla birlikte olay yerinden kaçtığının iddia edilmesine karşın, sanığın aşamalarda suçu kabul etmemiş olması, mağdurun kovuşturma aşamasında, kendisini yağmalayanlar arasında sanığın bulunmadığını ifade ederek, 14/06/2004 tarihli oturumda da; tanık olarak ifadesine başvurulan ve yaşı nedeniyle evrakı tefrik edilerek çocuk mahkemesinde yargılanan Ş..T..'ı teşhisle, "bıçağın sapı ile suratına vuran ve bacağına bıçak dayayıp cebinden cep telefonunu alan kişi olduğunu", tanıklar A..Y.., M..A.., A..Z..T.., F..A.. ve Ö..C..A..’ın duruşmada gösterilen sanığın mağduru yağmalayan şahıslar arasında olmadığını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanığın yaşı nedeni ile soruşturma aşamasında ayırma kararı verilerek hakkında ayrı bir soruşturma açılan Ş..T.. ile açık kimlikleri belli olmayan Yakup ve Baykuş lakaplı kişiler hakkındaki soruşturma evrakının akibeti araştırılıp, saptandıktan sonra, sanık Ş..T..'a ait dava dosyası ile Yakup ve Baykuş lakaplı kişilerin evrakı celp edilip, kanıtların birlikte değerlendirilmesi açısından CMK'nın 8 ve 11. maddeleri gereğince mümkünse kamu davalarının birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde dava dosyasının ve/veya soruşturma evrakının aslının ya da onaylı örneklerinin denetime olanak sağlayacak şekilde dava dosyası içine konulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. E.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6075, Karar No: 2012/8456, Tarih: 27.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6075 E.  ,  2012/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 7097 ada 47 parsel sayılı 27.142,31 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar Neşet Öksüz mirasçıları ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmaz üzerinde zilyetlikle edinme koşullarını oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Davalı taraf yargılama sırasında tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 7097 ada 47 parsel sayılı taşınmaza davalı tarafın tutunduğu Temmuz 323 D. tarih ve 55 sayılı, K.evvel 329 tarih ve 21 sayılı, Mayıs 940 tarih 74 sayılı ve Nisan 335 tarih ve 115 sayılı tapu kayıtlarının uymadığı, taşınmaz üzerinde tespit gününde davalılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davalıların taşınmaz üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davalılar ... ve ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11810, Karar No: 2017/25567, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11810 E.  ,  2017/25567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6745, Karar No: 2024/46, Tarih: 08.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6745 E.  ,  2024/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/810 Esas, 2023/1048 Karar

DAVALILAR :1.... vekili

Avukat ...

2....

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1232 E., 2023/468 K.

Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili kurum aleyhine başlatılan icra takibi neticesinde Manisa Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünde taşeron firma işçisi olarak çalışmış olan ... ... ...'ya ödemiş oldukları 12.241,07 TL için ilgili firmalar aleyhine İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/250 E. sayılı dosyasında rücuen alacak davası açtıklarını, ... tarafından iletilen yazıda kayıtlı tasfiye halinde Takip ... Güvenlik Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin (''Takip ... Güvenlik'') terkin edildiğinin bildirildiğini, bu nedenle dosyada verilen ara kararda terkin edilen şirketin ihyası için taraflarına 1 aylık süre verildiğini belirterek şirketin ihyasına karar verilmesini vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şirketin ticaret sicili kayıtları tasfiyenin tamamlandığı gerekçesi ile silinmiş ise de, tasfiyenin tamamlanmadığı, İzmir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2022/250 sayılı dosyasındaki davanın taraf teşkili sağlanarak görülebilmesi için davaya konu terkin edilen şirketin ihyası zorunlu bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, şirketin ihyasına, ek tasfiye işlemlerini yerine getirmesi için ihyasına karar verilen şirketin son yetkili temsilci ve tasfiye memuru olan ...'ın tasfiye memuru olarak atanmasına, davalı ...'nün yasal hasım olduğu, bu yüzden yargılama giderleriyle sorumlu tutulamayacağı ancak tasfiye memuru ... hakkında dava bulunan şirketin tasfiyesinin tamamlandığı gerekçesiyle ticaret sicilinden kaydının sildirilmemesi gerektiği, dava açılmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin tasfiye memuru ... üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemece hukuki mesnetten yoksun ve hakkaniyete aykırı bir gerekçe ile davanın reddine karar verildiğini, söz konusu davada her ne kadar yerel mahkeme terkinin usulüne uygun olmadığından bahisle davayı reddetmiş ise de söz konusu terkin usulüne uygun olup yerel mahkemenin kararının kaldırılması gerektiğini, söz konusu şirket ile ilgili olarak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 7 nci maddesine istinaden ihtar tebligatı gönderilmiş olup adreste kimsenin olmaması sebebiyle tebligatın iade edildiğini, müvekkili kurumun bu davada yasal hasım olduğundan yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını, yine mevcut dosyada müvekkili aleyhine vekalet ücretine karar verilmemesi gerekirken vekalet ücretine hükmedildiğini, bu durumun da hukuka aykırılık taşıdığını belirterek, açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; yerel mahkemece hukuki mesnetten yoksun ve hakkaniyete aykırı bir gerekçe ile davanın reddine karar verildiğini, söz konusu davada her ne kadar yerel mahkeme terkinin usulüne uygun olmadığından bahisle davayı reddetmiş ise de söz konusu terkin usulüne uygun olup yerel mahkemenin kararının kaldırılması gerektiğini, söz konusu şirket ile ilgili olarak 6102 sayılı Kanun'un 7 nci maddesine istinaden ihtar tebligatı gönderilmiş olup adreste kimsenin olmaması sebebiyle tebligatın iade edildiğini, müvekkili kurumun bu davada yasal hasım olduğundan yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını, yine mevcut dosyada müvekkili aleyhine vekalet ücretine karar verilmemesi gerekirken vekalet ücretine hükmedildiğini, bu durumun da hukuka aykırılık taşıdığını belirterek kararı bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şirketin ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şirketin ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.