muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1720, Karar No: 2017/4335, Tarih: 13.09.2017

Mahkemece; incelenen tüm dosya kapsamı ve bilir kişi raporuna göre; davacının sigortalısına ait emtianın taşınması sırasında zararın meydana geldiği ve bu zararın oluşmasında davalının tamamen kusurlu olduğu, davacı tarafından sigortalısına ödenen bedeli rücuen talep hakkı bulunması gerekçesiyle davanın kabulüne, duran takibin devamına ve yüzde yirmi icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava uluslararası taşıma nedeniyle uğranılan zararın davalı taşıyıcıdan rucuen tahsili istemine ilişkin olup bilirkişi raporu terditli olarak düzenlenmiş ve davalı taşıyıcının sabitleme kusurundan kaynaklı zarar bakımından azami %70 müterafık kusurlu sayılması halinde davacı tarafından davalı taşıyıcının sigortasından tahsil ettiği 14.420,00 TL'den daha az bir miktarla (11.645,00 TL) sorumlu olacağı, bu nedenle davacının davalı taşıyıcıya rücu edebileceği tazminat bulunmadığı, davalı taşıyıcının %100 kusurlu sayılması halinde dahi davacının icra takibi tarihi itibariyle 2.396.40 TL rücuen tazminat talep edebileceği bildirilmiştir. Mahkemece yükleme ve istifin kime ait olduğu ve yüklemenin kimin tarafından yapıldığı konusu üzerinde durulmaksızın raporda yukarıda zikredilen ikinci ihtimal olan davalı taşıyıcının %100 kusurlu sayılması durumuna göre hüküm kurulmuştur. Ancak Mahkemece evvel emirde yükleme ve istiflemenin kime ait olduğu konusunda taraf delilleri gözetilerek bir karar verilmesi ve buna göre davalıların yüklemeye ve sabitlemeye nezaret borcunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek oluşacak sonuca göre hüküm verilmesi gerektiği halde bu konuda hiç bir değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca kabule göre de, davacının talebi uğranılan zararın rücuen tahsiline ilişkin olup alacak likid olmadığından İİK m 67 gereğince icra inkar tazminatına hükmedilmemesi gerekirken davalı aleyhine bu yönde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30438, Karar No: 2013/21803, Tarih: 10.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/30438 E.  ,  2013/21803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak sona erdirdiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ihale makamı olup davacının işvereni olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ...’ın ihale makamı olarak davacının sadece ödenmeyen ücret alacağından sorumlu olduğu ancak davacının ücret alacakları ödendiğinden bu talebinin yerinde olmadığı, kıdem ve ihbar tazminatından ise ...’ın sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ...’ın davacının işvereni olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı, ... iş ortaklığı tarafından davalı ...’tan alınan ...-... doğalgaz boru hattı inşaatında kamulaştırma elemanı olarak çalışmıştır. Davalı ... ile dava dışı ... iş ortaklığı arasında yapılan ihale sözleşmesinin 33.10.4. maddesin de ihaleyi alan şirketler tarafından idarenin emrinde çalıştırılmak üzere birer adet harita mühendisi, harita teknikeri, harita teknisyeni, büro personeli ile iki adet kamulaştırma memuru sağlanacağı belirtilmiştir. Davacı bu madde uyarınca davalı ... emrinde çalışmıştır. Davalı ... davacının asıl işverenidir. Davacının sigorta primleri ve ücreti ihaleyi alan ... iş ortaklığı tarafından ödenmiş olup bu firmalar davacının alt işverenidir. Davalı ... asıl işveren olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatından sorumlu olduğu halde mahkemece ihale makamı olduğu kabul edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7333, Karar No: 2015/13389, Tarih: 23.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/7333 E.  ,  2015/13389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/266-2014/75

Davacı-k.davalı A..Ü.. vekili Avukat K.. B.. tarafından, davalı-k. davacı D.. K.. aleyhine 19/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı-k. davacı, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı-k.davalı tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/02/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davalı-k.davacı vekili Avukat N.. K.. geldi, karşı taraftan davacı-k.davalı adına gelen olmadı. Davacı-k.davalı vekili Avukat K..B.. mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Okundu, mazereti yerinde görülmedi. Açık duruşmaya başlandı. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dairemizin 03/02/2015 günlü kararında, iki nedenle dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş; (2) sayılı işlem gereği yerine getirilmiş; ancak, (1) sayılı geri çevirme nedeni uyarınca eksiklik tamamlanmamıştır.

Mahkemece, davacının temyiz istemi bakımından anılan (1) sayılı geri çevirme nedeni uyarınca işlem yapılmak ve temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın, yukarıda gösterilen nedenle mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9666, Karar No: 2016/10762, Tarih: 24.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/9666 E.  ,  2016/10762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulduktan sonra 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle toplam cezanın 1324 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 1324 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden “Ancak 1412 Sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri gereğince sanık hakkında mahkememizin 2008/908 esas, 2010/435 karar sayılı kararıyla sonuç olarak verilen 1324,00 TL. adli para cezası kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın neticeten 1324,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına ”ibaresinin çıkartılarak yerine 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken “1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 1.324,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14519, Karar No: 2013/28872, Tarih: 20.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/14519 E.  ,  2013/28872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davaya genel mahkeme sıfatı ile bakıldığı halde (iş mahkemesi sıfatı) yazılmasının karar başlığında gösterilmesi maddi hataya müstenit olup, mahallinde düzeltilmesi mümkün olmasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11711, Karar No: 2017/4723, Tarih: 19.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/11711 E.  ,  2017/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile dava dışı ... arasında imzalanmış olan satış sözleşmesi ile dava dışı ...' in ... ... vadisi konut projesinden bir daire satın aldığını, sonrasında dava dışı satın alan ile aralarında 24.05.2010 tarihli devir protokolü imzalandığını, bu şekilde devraldığı daireyi 21.07.2010 tarihinde fiilen teslim aldığını ancak daire içi ve ortak alanlarda ayıplı ve eksik işler olduğunu bu nedenle oluşan değer kaybından şimdilik 2.000,00 TL' nin davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 12.782,15 TL olarak arttırmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı tarafın, mahkemece gizli ayıp olarak nitelendirilen ayıplarla ilgili temyiz itirazı yönünden; dava tarihi olan 17.07.2013 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 198. maddesinde (6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 21.07.2010 tarihinde teslim edildiği dosya kapsamı ile sabittir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 21.07.2010 tarihinde teslim edildiği dosya kapsamı ile sabittir.

Hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporlarında “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen bu ayıplar yönünden (mesela balkon demirlerinin paslanması gibi ayıplar ile diğer ayıpların mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve dava tarihi de göz önünde bulundurularak) yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi (6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, bilirkişi heyetinden, “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlar yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği, teslim ve dava tarihi de gözönünde bulundurularak ) zaman dilimi de dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalının, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; mahal listesine göre yapılması gereken açık spor alanları, açık ve kapalı kafeteryalar, su animasyon havuzları, çocuk oyun alanları, yürüyüş parkurları, peyzaj ve çevre düzenlemelerinin yapılmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 3. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1165, Karar No: 2024/2212, Tarih: 09.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/1165 E.  ,  2024/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/687 E., 2016/500 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece mahallinde 15.04.2016 tarihinde icra edilen keşif neticesinde alınan arkeolog bilirkişi raporunda, dikilen ağaçların dokuya uygun olarak seçildiği, dokunun siluet etkisini bozmadığı ancak ağaçların dikimi esnasında yapılan kazı çalışması ile fiziki müdahale gerçekleştirildiği kanaatine varıldığı, orman bilirkişi raporunda ise dava konusu... numaralı parsellerde 6-8 yaşlarında ağaç bulunduğu, ... numaralı parselde 3-4 yaşlarında üzüm bağı bulunduğu, 10852 numaralı parsel üzerinde 4-5 yaşlarında ağaç bulunduğu, 10850 numaralı parsel üzerinde 3-4 yaşlarında üzüm bağı bulunduğu, 10848 numaralı parsel üzerinde 5-6 yaşlarında ağaç bulunduğu, 11447 3-4 yaşlarında üzüm bağı bulunduğu tespiti karşısında en son dikilen ağaçların keşif tarihinden 4 yıl önce dikildiği bu haliyle suç tarihinin 15.04.2012 tarihi olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında "2014" olan suç tarihinin yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan "15.04.2012" tarihinden itibaren, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkındaki hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE,

09.05.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28154, Karar No: 2018/3907, Tarih: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28154 E.  ,  2018/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

2)Suç tarihi haciz ihbarnamesine itiraz tarihi olan 15.11.2013 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 02.01.2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8286, Karar No: 2015/6450, Tarih: 25.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8286 E.  ,  2015/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “...." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün .... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre "...."da ikamet etmediği, talep dilekçesindeki beyanına göre cezaevine girmeden önce "....."da ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.