muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8727, Karar No: 2020/246, Tarih: 07.01.2020

...’e hırsızlık suçları yönünden sirayet ettirilmesi gerektiğinden, mahkemenin 12/07/2018 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan sirayet nedeniyle hüküm kurulmasının hukuken geçerli olduğu, ancak ilk kararı temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ...’a sirayet ettirilmesinin, suça sürüklenen çocuk müdafiine bozmadan sonra verilen 12/07/2018 tarihli kararı temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu kararı temyiz etme yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e karşı hırsızlık, ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde müşteki ... yerine ... olarak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde müşteki ... yerine ... olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7551, Karar No: 2014/920, Tarih: 23.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2012/7551 E.  ,  2014/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi : 25/11/2011

Numarası : 2009/229-2011/619

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava niteliği ve içeriği itibarıyla tacir yada tacir sayılan taraflar arasında haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalı tarafın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı tarafın hükmedilen işçilik ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bu istek kalemi yönünden de davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Toplanan ve değerlendirilen deliller ile özellikle tanık anlatımlarından davacı tarafından çalıştırılan işçinin dava konusu makinanın tamir süresince boşta kalmadığı, aksine başka işte çalıştığı (mevcut nakış makinalarında) anlaşılmaktadır. Şu halde ödenen ücretin bu işe karşılık olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca; mahkemece davacı tarafın işçilik ücreti alacak kalemi talebinin de reddine karar verilerek davanın belirtildiği gibi kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17693, Karar No: 2009/16088, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17693 E.  ,  2009/16088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,davalı işveren nezdinde Ocak 1989 tarihinden itibaren Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, Ocak 1989 tarihinden itibaren davalı işverenlere ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece, tanık sözlerine dayanılarak davacının Emirgan Çay Bahçesi unvanlı iş yerinde davalı ... ve... yanında 01.01.1995-09.06.2006 tarihleri arasında ...’na bildirilen 354 günlük hizmet haricinde geçen sürede asgari ücretle çalıştığının tesbiti ile kararda yazılı işçilik alacaklarının aynı davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Oysa, ifadesi hükme dayanak alınan tanıklar davacıyla birlikte çalışan ve kayıtlara geçmiş kişiler olmadığı gibi, aynı çevrede benzer işi yapan başka işverenlerin çalıştırdığı ve bordrolara geçmiş kimseler de değildir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez. Öte yandan, tesbiti istenilen süreler çok öncelere ilişkin bulunduğundan tanıkların bu sürelerle ilgili bilgileri bu güne değin eksiksiz olarak hafızalarında korumaları da hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmez.

Öte yandan, davalı işverenler, davacının çalıştığını iddia ettiği çay bahçesinin 2004 yılından bu yana yapılan tadilat ve inşa edilen kapalı alan sayesinde senenin 12 ayı çalışır duruma getirildiğini, 2004 yılına kadar senenin 6 ayı faaliyete açık bir yer olduğunu iddia etmişler ve mülkiyeti Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü’ne ait olan çay bahçesinin tadilatına ilişkin Gençlik ve Spor İl Başkanlığı’nın 25.10.2005 tarihli yazısını ibraz etmişlerdir. Şanlıurfa Çaycılar ve Kahveciler Odası Başkanlığı 07.05.2007 tarihli cevabi yazısında, çay bahçelerinin ruhsat kanunlarında belirtilen şartlarda eğer müştelimatı varsa, yazlık kışlık çalıştığını; şayet müştemilatı ruhsatta geçmiyorsa sadece sezonluk çay bahçesi ruhsatı olduğunu ve sadece yaz aylarında faaliyette bulunduğunu belirtmiştir. Mahkemece, davacının çalıştığını iddia ettiği çay bahçesinin sezonluk faaliyette bulunup bulunmadığı araştırılmadan sonuca gidilmiştir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesi olan bu tür hizmet tespitine yönelik davaların, kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği Dairemizin giderek YargıtAy’ın içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesi olan bu tür hizmet tespitine yönelik davaların, kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği Dairemizin giderek YargıtAy’ın içtihadı gereğidir.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması nedeniyle mahkemece, doğrudan soruşturma genişletilmek sureti ile, davacı ile aynı tarihte birlikte çalışan ve ...’na verilen dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar belirlenerek, bu tanıkların bilgilerine başvurmak ve gerektiğinde, tesbitine karar verilen 01.01.1995-09.06.2006 tarihleri arasında davacının çalıştığını iddia ettiği işyerine komşu olan işyerlerini belediye, emniyet veya jandarma vasıtasıyla saptamak, saptanan bu işyerlerinin kayıtlarına geçmiş kişileri, başka bir anlatımla, ...’nda kayıtları olan komşu işyeri sahiplerinin veya çalışanlarının bilgilerine başvurulmak ve ayrıca çalışıldığı iddia olunan çay bahçesinin ruhsatının ve eki belgelerinin ilgili belediyeden celbi ile sezonluk işyeri olup olmadığı tespit edilmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalılardan Mehmet Damar ve...'a iadesine,bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18426, Karar No: 2023/24073, Tarih: 14.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18426 E.  ,  2023/24073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/224 E., 2016/270 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesinden vazgeçilmesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında açılan davada, sanığın atılı suçu katılanın haksız eylemleri sonucu işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin; mesaj tespit tutanağına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına ve sanığın ikrarına karşın yazılı şekilde kurulan hükmün, usûl ve yasaya aykırı olduğuna bu nedenle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, tanık I. D.'nin eski eşi olduğu evlilik döneminde aldıkları ve tapuda tanık adına kayıtlı olan evde oturmaya devam ettiği, eski eşinin evi sanığa satması üzerine sanığın katılandan evi boşaltmasını istediği ancak katılan tarafından evin kendisine ait olduğu iddiasıyla kabul edilmemesi nedeniyle sanığın katılanın telefonuna "Ulan sen ne kadar basit bir delikanlısın benim tel niye cevap vermiyorsun." ve "Kavat ne kahpeliğimi gördün." şeklinde mesajlar göndermesi şeklindeki eylemi nedeniyle sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, taraflar arasında haksız işgalden dolayı açılan davanın bulunmasına, sanığın savunmalarına, tanık I.D.'nin aşamalardaki katılanın sanığı tehdit ve hakaret ettiği şeklindeki beyanlarına göre, sanığın atılı suçu katılanın haksız eylemleri nedeniyle işlediği anlaşılmakla hakkında ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir.

2. Sanık gönderdiği mesajlarda hakaret kastının bulunmadığı yönünde savunmada bulunmuştur.

3. Tanık I.D.'nin beyanları, 02.06.2015 tarihli mesaj tespit tutanağı ile Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davaya ait karar örneği dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz Nedenleri Yönünden

2. Sanık gönderdiği mesajlarda hakaret kastının bulunmadığı yönünde savunmada bulunmuştur.

3. Tanık I.D.'nin beyanları, 02.06.2015 tarihli mesaj tespit tutanağı ile Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davaya ait karar örneği dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz Nedenleri Yönünden

Tüm dosya kapsamına, sanığın savunmalarına, tanık I.D.'nin aşamalardaki beyanlarına ve taraflar arasında bulunan el atmanın önlenmesi davasının sanığın lehine sonuçlanması karşısında, hakaret eyleminin haksız eyleme karşı işlendiğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası yerine 152 nci maddesinin birinci fıkrası olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu değerlendirilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Yerel Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "hakaretin haksız eyleme karşı işlendiğinin kabul edilmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken" 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine'' şeklinde karar verilmesi dışında usul ve yasaya aykırılık görülmeyerek, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca, hükümden " 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine'' ibaresi çıkarılarak yerine "sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18041, Karar No: 2017/37134, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18041 E.  ,  2017/37134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15278, Karar No: 2019/4502, Tarih: 18.03.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/15278 E.  ,  2019/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Karar başlığında ...'ın borçlu olarak yazılması gerekirken ihale alıcısı olarak yazılması maddi hataya müstenit olup, mahallinde düzeltilebileceğinin anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 18/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1538, Karar No: 2010/3283, Tarih: 01.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/1538 E.  ,  2010/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4000 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, davalının davacıyı tehdit etmesi nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hukuki yapısı itibariyle tehdit, başkasına ağır ve haksız bir zarara uğratacağının bildirilmesi olup, ölümle tehdit oluşturan sözlerin kişide ... güvenliğini ve dolayısıyla ruh bütünlüğünü bozma, ... içinde yaşama duygusunu zayıflatma etkisi göstererek onun toplum içinde onurlu ve güvenli şekilde yaşama olgusunu zayıflatıp ortadan kaldırma biçiminde sonuç yaratacağı açıktır. Böyle bir sonucun ise, kişinin kişilik değerlerinde yaratacağı olumsuz etkiler nedeniyle, tehdit eyleminin kişilik hakkına saldırı oluşturacağının kabul edilmesi gerekir.

Somut olayda, ceza mahkemesinin davalıyı tehdit suçundan cezalandırması gözetildiğinde BK.nun 53. maddesi uyarınca ölümle tehdit eyleminin bulunduğu ve bu eylemin yukarıdaki açıklamalar itibariyle davacının kişilik hakkına saldırı oluşturduğu açıktır. Şu durum karşısında takdir edilecek manevi tazminatla davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece tazminatı gerektirecek düzeyde manevi zarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddedilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14999, Karar No: 2010/17471, Tarih: 01.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/14999 E.  ,  2010/17471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/253244

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2006

NUMARASI : 2006/254

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ancak dosya içeriğinden sanığa yüklenen eylemin ilk bakışta suç oluşturmadığının anlaşılması halinde sanığa beraat kararı verilebilecekken, 5271 sayılı CMK.nun 193/2 maddesine yanlış anlam verilerek sanığın savunması alınmadan, kanıt taktir edilerek eylemin elektrik hırsızlığı suçunun unsurlarını oluşturmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulmak sureyle 5271 sayılı CMK.nun 193. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18115, Karar No: 2017/37145, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18115 E.  ,  2017/37145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33890, Karar No: 2016/926, Tarih: 19.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33890 E.  ,  2016/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yapılan yargılamada, 25/02/2015 tarihli itibariyle ... ve 2. Çocuk Mahkemelerinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine gönderilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/148 esas, 2015/54 sayılı kararını müteakip, bu kez ... Çocuk Mahkemesince verilen 21/04/2015 tarihli ve 2015/205 esas, 2015/114 sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 30/04/2015 tarihli ve 2015/391 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 19.10.2015 tarih ve 2015/21251 – 67554 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.11.2015 tarih ve 2015/352487 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir."

5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür."

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.