muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22431, Karar No: 2017/10277, Tarih: 20.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22431 E.  ,  2017/10277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın savunmasında, gerçekleştirmiş olduğu eylemini katılan ... ...’nın evinin yanında bulunan amcası.....’e ait olduğunu bildiği yerde ve...’ün bilgisi dahilinde kestiğini beyan ettiği, ancak kovuşturma aşamasında sanığın beyanlarının doğru olup olmadığı yönünde araştırma yapılmadığı, sadece sanık beyanına dayanılarak beraat kararı verildiği, oysa sanığın savunması kapsamında iddialarının doğruluğunun araştırılması için...’ün mahkeme huzurunda dinlenerek, sanığın iddia ettiği gibi...’ün sanığa herhangi bir yerden ağaç direklerini kesmesi yönünde beyanı olup olmadığına dair ifadesinin alınması ve yine... sanığa ağaç direklerini kesmesi yönünde rızası varsa bile neresi için ya da nerdeki ağaç direklerinin kesilmesine ilişkin rızası olduğu hususlarının açığa kavuşturulması gerektiği,

Yine sanığın beyanlarının doğruluğunu araştırmak için, kesilen ağaç direklerinin kesildiği yerde mahkemece keşif yapılarak sanığın iddia ettiği gibi eylemin gerçekleştiği yer ile sanığın amcasına ait evin ne kadar mesafede olduğu, sanığın iddia ettiği gibi eylemi gerçekleştiği yer ile sanığın amcasının evinin, sanığında aynı köy halkından olması ve orada oturması nazara alınarak, konum itibariyle hayatın olağan akışı içerisinde karışıklığa sebebiyet verecek derecede yakın olup olmadığının belirlenmesi, çevreden araştırma yapılarak eylemin gerçekleştiği yerin uzun süredir kim tarafından kullanıldığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6319, Karar No: 2022/9028, Tarih: 17.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6319 E.  ,  2022/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürme Suçuna Yardım

HÜKÜM :1)Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2019 tarih ve 2017/457 Esas - 2019/146 Karar sayılı;

Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik "kasten öldürmeye yardım" suçundan TCK'nin 81/1, 39/2-c, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

2) Kararının istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/03/2020 tarih ve 2019/1798 Esas - 2020/412 Karar sayılı;

Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik "kasten öldürmeye yardım" suçundan kurulan hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/03/2020 tarih ve 2019/1798 Esas - 2020/412 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyizi kabil oldugu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/03/2020 tarih ve

2019/1798 Esas - 2020/412 Karar sayılı “istinaf başvurularının esastan reddi” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin sübuta, öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunmanın varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/11/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...'ın maktul ...'ı öldürdüğü sübuta eren dosyada sanıklardan ...'in asli fail ...'a yardım ettiği yönündeki kabul ile cezalandırılmasına dair yerel mahkeme hükmü lehe istinaf edilerek BAM Ceza Dairesi tarafından onanmış bu karar da yine lehe temyizi üzerine BAM kararı Dairemizin çoğunluğu tarafından onanmıştır.

Sanık ...'in maktul ...'a karşı eyleminin asli fail olan ...'ın eylemine yardım TCK'nin 81, 39 değil TCK'nin 86/2,3-e maddeleri uyarınca silahla kasten basit yaralama suçunu oluşturduğunu düşündüğümüzden Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.

Şöyle ki;

Yerel mahkemenin olayın oluş şekli ile ilgili kabulü şöyledir;

Sanık ...'in maktul ...'a karşı eyleminin asli fail olan ...'ın eylemine yardım TCK'nin 81, 39 değil TCK'nin 86/2,3-e maddeleri uyarınca silahla kasten basit yaralama suçunu oluşturduğunu düşündüğümüzden Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.

Şöyle ki;

Yerel mahkemenin olayın oluş şekli ile ilgili kabulü şöyledir;

Sanıklar ..., ... ile ...'in ve yine maktul ... ile ...'ın kardeş oldukları tarafların Afgan uyruklu olup geçimlerini hurda, kağıt toplayarak sağladıkları, aynı yerlerde kaldıkları, olay günü sabah sanık ... ile maktul ...'ın banyo yapma meselesinden önce tartışma sonra da kavga ettikleri; Kardeş olan sanıkların kavgada maktul ...'a elleriyle vurmaya başladıkları, olay

yerine maktul ...'ın kardeşi ... ile arkadaşları ..., ..., ... ve ...'ın da geldikleri sanık ...'ın kavgaya müdahale eden ...'u bıçakla BTM ile giderilebilir şekilde yaraladığı, sonra maktul ...'ın demir çubukla sanık ...'ın kafasına vurduğu, sanık ...'da biraz önce ...'u yaraladığı bıçağı yerden alarak bu kez maktul ...'ın göğsüne sapladığı, sanık ...'in ise bıçaklanan ve yere düşen Khan'ın kafasına elindeki sopayla vurduğu sanıklar ... ile ...'ın kaçtıkları ...'in ise olaydan sonra yakalandığı anlaşılmıştır.

Yerel mahkeme göğsünden aldığı darbe ile ölen ...'ın bıçaklanma sonrası kafasına sopayla BTM ile giderilebilir şekilde vuran sanık ...'in eylemini bıçaklanarak yere düşen maktule düştükten sonra sopa ile vurmak suretiyle asli fail olan ...'a yardım ettiğini kabul ederek TCK'nin 39. maddesinden cezalandırılmıştır, bu değerlendirme yanlıştır.

Taraflar Afganistan vatandaşı aynı sosyal ortamda yaşayan birbirlerini tanıyan ve olay öncesinde aralarında herhangi bir husumetleri olmayan kişiler olup olay günü banyo sırası nedeniyle çıkan kavgada kardeş olan sanıklar ... ve ... kavga eden kardeşleri ...'ın yanında yer almış beden yolu ile karşılıklı iki taraf kavga etmişler, ... da karşı taraftaki Khan lehine kavgaya müdahale eden ...'u bıçakla BTM'lik şekilde yaralamıştır, bu yaralamanın niteliği dahi olay öncesi taraflar arasında öldürmeyi gerektirir ciddi husumet olmadığını göstermekte olup bu sırada maktul ... yerden aldığı demir çubukla sanık ...'ın kafasına vurunca ...'u BTM'lik yaraladığı ve yere attığı bıçağı yerden tekrar alan ... sinirlenerek ani kasıtla hareket edip Khan'ın göğsüne bir kez bıçakla vurarak Khan'ın ölümüne neden olmuştur, kronolojik olarak ölümcül bu darbeden sonra maktul ... yere düşünce sanık ... de göğsünden bıçaklanan Kahn'ın kafasına sopayla ayrıca bir kez vurmuştur.

Dosyadaki otopsi tutanağı ve adli rapora göre maktulün ölümü sanık ...'ın bir bıçak darbesiyle gerçekleşmiş olup maktulün kafasına ...'in sopayla vurması ile meydana gelen ölümle arasında illiyet bağı bulunmamaktadır. Kafadaki yaralanma BTM ile giderilebilir niteliktedir.

Dosyadaki otopsi tutanağı ve adli rapora göre maktulün ölümü sanık ...'ın bir bıçak darbesiyle gerçekleşmiş olup maktulün kafasına ...'in sopayla vurması ile meydana gelen ölümle arasında illiyet bağı bulunmamaktadır. Kafadaki yaralanma BTM ile giderilebilir niteliktedir.

Yerel Mahkemenin olayın kabulüne itirazımız yoktur. Sanık ...'in kardeşi ... ile maktulün bıçaklanması öncesi maktulün bıçaklanması hususunda fikir ve eylem birlikteliği içinde hareket ettiğinin ispatlanması halinde sanık ...'in eylemi TCK'nin 39. maddesi değil daha ağır ceza öngören TCK'nin 37. maddesi gereği asli faillik sayılmalıdır. Şayet sanık ..., kardeşi ...'ın bıçaklamasından önce maktule sopayla vurup direncini kırsaydı veya olay öncesi sanıklar arasında planlı bir hareket tarzı olsaydı sanık ...'in eylemi yine diğer sanık ... ile birlikte

maktule karşı fiili birlikte gerçekleştirenlerden birisi olarak TCK'nin 37. maddesi gereği asli fail sayılırdı.

Ancak olay öncesi taraflar arası bir anlaşma veya husumet yoktur.

Ani gelişen kavgada taraflar beden yoluyla kavga ederken sanık ... kafasına demir sopayla vuran maktul ...'ı yerden aldığı bıçakla tek darbe vurarak öldürmüştür. Ani gelişen bu olaydan sonra sanık ...'in yere düşen maktulün kafasına neticenin (ölümün) oluşumunda etkisi olmadığı anlaşılan BTM ile giderilir şeklindeki sopayla vurması eylemi asli failin eylemine yardım değil, bıçakla yaralamadan sonra gerçekleşen sopayla darp eylemi olup asli failin öldürme eylemine TCK'nin 39. maddesinde de düzenlenen ve cezalandırılan hallerden hiçbirinin oluşturmadığını ve ...'in eyleminin TCK'nin 86/2,3-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini düşündüğümüzden çoğunluk görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2020/9036, Karar No: 2021/3652, Tarih: 22.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9036 E.  ,  2021/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

...

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında ilamında belirtilen şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar ile fer'i müdahil Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, davalıların murisi ...’ya ait elma bahçesinde 2001 ile 2010 yılları arasında ağaçların budanması,sulanması işleri ve bekçilik yapmak suretiyle hizmet akdiyle çalıştığının tespitini talep ettiği davada, Mahkemece, elma bahçesinde kışın bekçilik yapılmasını gerektirecek herhangi bir iş bulunmadığının anlaşıldığı, bu durumda davacının yaptığı işin süreklilik arz eden bir iş olmadığı, davacının hastalığı nedeniyle çalışmadığı dönemlerin de olduğu, davacının zorunlu sigortalı olarak kabul edilemeyeceği, yaptığı işin niteliği gereği isteğe bağlı tarım sigortalısı kabul edilebilecekse de bu durumda davalının bildirim ve prim ödeme zorunluluğunun bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’nın 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Tarım işlerindeki çalışma zamanı dikkate alındığında yapılan işin mevsimlik olduğu, yapılan keşif ve fen bilirkişi ile ziraat mühendisi bilirkişilerinden oluşan heyet tarafından düzenlenen rapora göre de, elma bahçesinde kış aylarında çalışma olmadığı açıktır. Ancak , meyve bahçesinde mart ayından hasat sonu olan ekim ayı sonuna kadar iş gücüne ihtiyaç duyulduğunun keşif sonucu düzenlenen rapor ile belirlenmesine, mahkemece dinlenen muhtar ve komşu bahçe, arazi sahipleri tarafından davacının davalıya ait bahçede çalıştığının ifade edilmesine göre , bahçenin büyüklüğü ile mevcut ağaç sayısı da göz önünde bulundurulduğunda, bahçede yaz aylarına denk gelen dönemde işçi istihdamının gerekli olduğu anlaşıldığından, davacının kış dönemi dışında çalışıp çalışmadığı araştırılmalıdır.

Davacının davalılara ait taşınmazda, ne iş yaptığı hususunda somut beyanı alınarak, geçimini sağlayacak başka işte çalışıp çalışmadığı, başka işlere gündelikçi olarak gidip gitmediği, bahçede ikamet edip etmediği, bahçede tarımsal faaliyetin bulunduğu aylarda çalışmasının ne şekilde gerçekleştiği, tapu kayıtlarına göre komşu parsel malikleri, muhtar ve ihtiyar heyeti üyeleri,köyde devamlı surette ikamet eden tanıkların bilgi ve görgülerine başvurulmak suretiyle araştırılarak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Öte yandan, 6552 sayılı Kanun'un 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 64. maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7. maddesine eklenen 4. fıkra ile hizmet tespiti davalarında Kurumun feri müdahil kabul edilmesine ilişkin hükmün geçmişe yürütüleceği yönündeki düzenlemenin kanun koyucu tarafından benimsenmemiş olması karşısında 11.09.2014 tarihinden önce açılan işbu davada davalı Kurumun feri müdahil olarak benimsenmesi isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar ve fer'i müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12512, Karar No: 2025/4007, Tarih: 25.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12512 E.  ,  2025/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/554 Esas, 2024/643 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Siirt Aile Mahkemesinin 18.09.2024 Tarihli ve 2021/450 Esas Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun adresinin ... Mah. 1306 Sok. No:29 Merkez/Bitlis olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bitlis 1. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 15.10.2024 Tarihli ve 2024/554 Esas, 2024/643 Karar Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Siirt Aile Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin a ve d bentleri uyarınca verilen tedbirlerin uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî

Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a ve d ) alt bentleri şöyledir:

" Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,

Yönelik tedbirdir."

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

Yönelik tedbirdir."

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Siirt Aile Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/450 Esas, 2012/349 Karar sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 18.09.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Siirt Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Siirt Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15235, Karar No: 2012/22186, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15235 E.  ,  2012/22186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya havale yolu ile gönderdiği 14.995,00 TL borcun tahsili amacı ile başlatılan takibe davalının yaptığı haksız itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesinin talep etmiştir.

Davalı, gönderilen paraların borç olarak gönderilmediğini, davacının iddiasını yazılı belge ile ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı davasını açarken ödünç ilişkisine dayanmış, davalı da paraların ödünç olarak verilmediğini iddia etmiştir. Ancak davalı 17.12.2012 tarihli celsede “..ayrıca havale ile gönderilen paraları ben kendisine iade ettim.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu beyan havale ile kendisine gönderilen paranın ödünç ilişkisine dayanılarak gönderildiğini ortaya koymaktadır. Davalı gönderilen paraları iade ettiğini belirttiğine göre ispat külfeti davalıya geçmiştir. Davalı gönderilen paraları iade ettiğini ispat etme mükellefiyetindedir. O halde mahkemece davalının bu beyanı nazara alınmadan ispat külfetinin davacıda olduğu ve davacının da borç ilişkisini yazılı delillerle ispat edemediği gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2.bentte belirtilen nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan 21.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12905, Karar No: 2016/1100, Tarih: 28.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12905 E.  ,  2016/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle sokma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı Kararıyla Küçükçekmece 1 ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanunun geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/483 esas, 2015/106 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 22/06/2015 tarihli ve 2015/616-461 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 14/07/2015 tarihli ve 2015/965 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.