muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2252, Karar No: 2012/6076, Tarih: 07.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2252 E.  ,  2012/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmazlar üzerinde bilirkişi raporunda belirtilen ağaçların bulunduğu anlaşılmakta ise de bu ağaçların hangi parseller üzerinde bulunduğu belirlenmiş değildir.

Bu durumda özellikle 10 yaşındaki ceviz ağaçlarının hangi parsellerde bulunduğu belirlenerek, kapladığı alan itibariyle ceviz ağaçlarının bulunduğu parsellerin kapama ceviz bahçesi olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, böyle bir inceleme yapılmadan ve ağaçların yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değerleri İlçe Tarım Müdürlüğünden de sorulmadan, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan bina ve yapıların yıpranma payı bu konuda ... Bakanlığınca hazırlanan cetvele göre % 25 oranında alınması gerekirken, ne gibi artı özelliklerinin bulunduğu ve bakımının nasıl olduğu açıkça belirtilmeden bu oranın % 10 alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3930, Karar No: 2012/10095, Tarih: 27.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3930 E.  ,  2012/10095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/42041

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/12/2011, 2011/22 (E) ve 2011/462 (K)

SUÇ : Olası kastla öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafiinin, ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan; katılanlar vekilinin yetkisi bulunmayan duruşma taleplerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktul Veli'nin tahrik oluşturduğu kabul edilen haksız hareketleri nedeniyle TCK.nun 29.maddesi uyarınca yapılan indirimin makul olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanığın eyleminin sübutu kabul,haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanık müdafiinin sübuta,illiyet bağı bulunmadığına,suç vasfına katılanlar vekilinin haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;oluşa ve dosya kapsamına göre;sanığın,izin almadan maktülün oturduğu binanın çatısından kendisinin oturduğu binanın çatısına merdiven dayayarak binanın dış cephesini yağmurdan korumak amacıyla ziftlemek istediği sırada,maktülün de çatıya gelerek kendisine sinkaflı hakaret ettiği, bunun üzerine sanığın kendilerine ait çatıya geçerek maktüle merdiven,buna karşılık maktülün de sanığa bıçak fırlattığı,son olarak sanığın,içinde 3-4 kg civarında zift bulunan tenekeyi bulunduğu ve maktüle göre çok daha yüksekte olan çatıdan o sırada kendi çatısında bulunmakta olan maktülün üzerine doğru yaralamak kastı ile attığı,kendisini üzerine doğru gelen tenekeden sakınmak isteyen maktülün ise dengesini yitirerek çatıdan aşağıya düşmek suretiyle, genel beden travması nedeni ile öldüğü olayda;

Sanığın,maktülü kasten yaralamaya teşebbüs etmesi ve silahtan sayılacak cisimle buna yönelik fiili gerçekleştirmiş fakat ölüm neticesinin kast aşılması sonucu gerçekleşmiş olması karşısında;sanık hakkında meydana gelen ölüm neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan TCK'nun 87/4. maddesinin 2.cümlesi yerine, yazılı şekilde olası kast ile öldürme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, olup, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA,bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ve müdafiinin tahliye isteminin reddine, 27/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26635, Karar No: 2014/22863, Tarih: 17.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/26635 E.  ,  2014/22863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, mahkumiyet hükmünün kurulduğu 07.06.2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde geceleyin saat 02:00 sularında, GMK Bulvarı Akbank Kredi Ekspress Bankası'nın kapılarının zorlandığı ihbarı üzerine olay yerine giden polis ekiplerinin, banka kapılarının zorlanmadığını ancak Türk Telekom Bayii önünde seyyar olarak faaliyet gösteren ve çakmak tamiri yapılan yerden hırsızlık yapıldığını tespit ettikleri, banka bahçesi içinde hakkında yaşı nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Erkan Gürkan'ın, cafe yanında ise sanığın yakalandığı, tezgahın kapağının iki kilidinin kırık, kapağı açılmış ve tezgahın hemen yanında iki adet karton kutu içinde muhtelif sayıda çakmak ve sigaraların ayrıca bir yeşil kart ve sağlık cüzdanının bulunduğu; yakınanın yargılama aşamasında alınan beyanında şikayetçi olmadığını ve mallarını geri aldığını beyan ettiği;

ATK Şube Müdürlüğü'nün 19.02.2010 tarihli raporunda, sanığın üzerine atılı suçların anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğunun bildirildiği; mahkemenin başka bir dosyası nedeni ile düzenlenip, bir örneği temyiz davasına konu dosya içine alınan 20.08.2009 tarihli sosyal inceleme raporunda ise, sanığın “... ilköğretim 4. sınıfa kadar bir ilköğretim okulunda öğrenimine devam ettiği, ancak derslerde başarılı olamaması, yaş dönemine uygun şekilde bilişsel ve zihinsel becerilerinin gelişmemiş olması nedeniyle bir özel eğitim kurumuna yönlendirildiği ve 2 yıldır bir özel eğitim kurumunda öğrenimini sürdürdüğü; ... suça ilişkin algısının suçun niteliğini ve sonuçlarını kavramaya yeterli düzeyde gelişmemiş olduğu” şeklindeki tespitlere yer verildiğinin anlaşılması karşısında;

1-) Sanığın dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu'nun ilgili ihtisas dairesine sevki sağlanıp, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olup olmadığı yönünde rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Kabule ve uygulamaya göre de;

a-)5237 sayılı Yasanın 61. maddesiyle cezanın belirlenmesinde, izlenmesi gereken yöntem açık ve denetime imkan tanıyacak bir biçimde ortaya konulmuştur. Buna göre somut olayda ilgili suç tanımında belirtilen cezanın alt ve üst sınırı arasında ceza tayin edilirken cezanın belirlenmesine ilişkin madde hükmündeki ölçütler dikkate alınacaktır. Bu düzenleme ile soyut gerekçelerle cezanın alt ve üst sınırdan belirlenmesi şeklindeki yanlış uygulamanın önüne geçilmek istenmiştir. Bu açıklamalar ışığında bir suçtan dolayı TCK’nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurulacak ve somut gerekçeler de belirtilmek suretiyle kanundaki cezanın alt ve üst sınırı arasında takdir hakkı kullanılacaktır. Ayrıca temel ceza belirlenirken aynı Yasanın 3. maddesinin birinci fıkrasındaki, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” şeklindeki hüküm de gözetilmek zorundadır.

Hakimin temel cezayı belirlerken değindiği gerekçesi; suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçları, işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksirine dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik ile dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yerinde ve yeterli olmalıdır. Ceza hukukunun temel ilkelerinden olan cezanın şahsileştirilmesi kuralının da amacı ceza ve sanık arasında uygun dengeyi sağlamaktır. İki sınır arasında cezayı belirleme hakime ait ise de bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması bu bağlamda suçun işleniş şekli, önemi, sebepleri, kanun ve nizamlara muhalefet derecesi, kastın yoğunluğu, sanığın sosyal durumu, geçmişi, topluma kazandırılması hususlarının göz önünde tutulmasının yanında bu konudaki gerekçenin dosya ile uyumlu olması zorunludur. Somut olayda ise, 2 karton kutu içinde muhtelif sayıda arızalı çakmak, sigara, yeşil kart ve sağlık cüzdanının bulunması karşısında, yerinde olmayan gerekçe ve soyut ifadelerle işlenen fiilin ağırlığıyla orantısız şekilde, üst sınırdan ceza tayini,

b-) Yakınanın tezgahının ve karton kutunun bulunduğu yer, sanığın ve kardeşinin konumu, suçun işlendiği zaman ve zemindeki duraksamalar giderilip, gereğinde mahallinde yöntemince keşif yapılıp, sonucuna göre sanığa yüklenen hırsızlık fiilinin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/810, Karar No: 2024/18561, Tarih: 09.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/810 E.  ,  2024/18561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2677 E., 2021/476 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 15.09.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23019, Karar No: 2016/7178, Tarih: 19.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/23019 E.  ,  2016/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, takibe konu işçilik alacaklarının net yerine brüt miktarlar üzerinden talep edildiğini, kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, bayram ve genel tatil alacağı için istenen faiz miktarının fazla, işleyecek faiz oranının da yüksek olduğunu ileri sürerek takip talebi ve icra emrinin düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, takibe dayanak ilamda alacak kalemlerinin net veya brüt olduğuna dair hüküm bulunmaması ve ilam mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda alacak kalemlerinin net olarak hesaplandığının belirtilmesi karşısında, dayanak ilamdaki alacak kalemlerinin net miktarlar olduğu kabul edilerek bu yöndeki şikayetin reddine, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda faiz miktarına yönelik şikayetin reddine; ancak takip tarihinden sonrası bakımından kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, bayram ve genel tatil alacağı için, bankalarca birer yıllık devreler halinde mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasına karar verilmiştir. Karar, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince işveren nakden veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda brüt olarak hesaplandığı belirtildiğinden verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlu idarenin ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemeye zorunlu olduğu miktarlarda kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır (HGK.nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı kararı).

Somut olayda, takibe dayanak ... İş Mahkemesi’nin 27.12.2012 gün ve 2010/331 Esas, 2012/695 Karar sayılı ilamında alacak kalemlerinin net veya brüt olduğu belirtilmediğine göre, alacak kalemlerinin brüt olduğu kabul edilerek, bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle ilamdaki alacak miktarından yasal kesintiler düşülerek, nete dönüştürüldükten sonra bulunacak net alacak üzerinden faiz miktarının hesaplattırılması gerekmektedir. Ayrıca takip talebinde, kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, bayram ve genel tatil alacağı için bankalarca birer yıllık devreler halinde mevduata uygulanan en yüksek faizi; kalan alacak kalemlerinin ise yasal faizi talep edilmiş olup, borçlunun şikayeti mevduat faizinin oranına ve miktarına yönelik olduğuna göre, bilirkişice sadece kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, bayram ve genel tatil alacağı için muvduat faizinin hesaplanması gerekirken, yasal faiz miktarının da hesaplanıp, her iki faiz miktarının toplanarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

HMK'nun 297/2. maddesi, "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir " hükmünü içermektedir.

Borçlu vekilinin, kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, bayram ve genel tatil alacağı için, takip tarihinden sonra işleyecek faiz oranının yüksek olduğuna ilişkin şikayeti bulunmasına rağmen, Mahkeme’ce bu alacak kalemlerine takip tarihinden sonra işleyecek faiz oranı tespit edilmeksizin karar verilmesi de doğru görülmemiştir

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8270, Karar No: 2020/9709, Tarih: 30.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8270 E.  ,  2020/9709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar veme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hükümlü olarak kaldığı İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza infaz Kurumunda A-2 ünitesinin 10 numaralı odasında bulunan aynayı kırmak suretiyle gerçekleşen kamu malına zarar verme suçundan, eylemine uyan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddeleri gereğince hesaplanan cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 25.11.2014 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29467, Karar No: 2014/15914, Tarih: 29.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29467 E.  ,  2014/15914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/145430

MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

NUMARASI : 2009/1344 (E) ve 2010/286 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

S.S. E.. .... Konut Yapı Kooperatifi başkanı olan sanığın, bir kısım kooperatif üyeleri adına sahte imza atmak yada 3. kişilere attırmak suretiyle 25.10.2005 ve 01.11.2005 tarihli genel kurula çağrı listelerini düzenlediği ayrıca 01.11.2005 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı fiilen yapılmadığı halde, kooperatif üyelerinin bir kısmının imzalarını taklit edip yerlerine sahte imza atarak toplantıya iştirak etmiş gibi genel kurul toplantı tutanağını düzenlemek suretiyle zincirleme özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunması şeklinde gerçekleşen eyleminin 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 62/son maddesi uyarınca; kooperatif yönetim kurulu üyeleri ile memurlarının kooperatifin para ve malları ile evrak ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlar nedeniyle kamu görevlisi gibi cezalandırılacağına dair hüküm karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde yazılı “memurun resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturup oluşturamayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 29.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/692, Karar No: 2019/4752, Tarih: 21.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/692 E.  ,  2019/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı ... ile davalı ... Tur. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve davalı-karşı davacı ... İnş. Paz. San. Tic. A.Ş., ihbar olunan.... Belediyesi arasındaki davadan dolayı .... 5. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.11.2017 gün ve 2014/68 E.-2017/355 K. sayılı hükmü bozan Dairemizin 20.12.2018 gün ve 2018/3389 E.-2018/5191 K. sayılı ilamı aleyhinde davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık yap-işlet-devret sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, iş sahibi tarafından açılan asıl dava sözleşmenin iptâli, müdahalenin meni ve tazminat, yüklenici tarafından açılan karşı dava ise iş bedelinin tahsili istemine yönelik olup, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne ve meni müdahale talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, karşı davanın da kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı ... İnşaat Pazarlama Sanayi Ticaret A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 20.12.2018 tarih ve 2018/3389 Esas 2018/5191 Karar sayılı ilamı ile davalı karşı davacı tarafın temyiz isteminin reddine dair yerel mahkemece verilen 05.03.2018 tarihli ek kararın onanmasına, davacı karşı davalı iş sahibinin temyiz itirazlarının kısmen kabul edilerek, imalât bedelinin yapıldığı yıl piyasa rayiçlerine göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozma yapılmış, verilen karara karşı davacı karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Öncelikle davalı-karşı davacı vekilinin ek kararın onanmasına ilişkin kararda düzeltme isteminin değerlendirilmesi gerekmektedir. 1086 sayılı HUMK’nın 434. maddesinin 2. cümlesinde “temyiz dilekçesi verilirken temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin sonradan anlaşılması halinde, kararı vermiş olan hakim tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir” hükmü yer almaktadır. Bu açık ifadeden de anlaşılacağı üzere hakim tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun” bildirilmesi gerekmektedir. Şayet, bu süre, yasada belirtilen usule uyulmadan ve yazılıp altı hakimce imzalanmadan verilmiş; bir diğer deyişle, hakim tarafından usulünce verilmemişse geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye olanak yoktur. Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya kalemin temyiz harcı ve giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi usule aykırıdır. Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya kalemin vermiş olduğu süre üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.