muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6450, Karar No: 2021/3167, Tarih: 29.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6450 E.  ,  2021/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

1-”Defter ve belge gizleme” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz taleplerinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, yokluğunda verilen ve 17/12/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra, 17/06/2016 ve sonraki tarihli dilekçeleri ile temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3- “2014 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Küçükköy Vergi Dairesinin .... 4774 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2014 takvim yılında sahte fatura düzenlediği” iddiasıyla açılan kamu davasında; davanın dayanağını oluşturan 20/05/2014 tarih ve 2014-A-2579/28 sayılı vergi tekniği raporunun açıklama ve değerlendirme bölümlerinde, 2014 takvim yılında herhangi bir beyannamenin bulunmadığı belirtilerek, bu yıla ilişkin sahte fatura düzenlendiğine dair bir tespite yer verilmemesine karşın, raporun sonuç bölümünde 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarına ilişkin Ba-Bs analizinden bahsedilmesi nedeniyle, ilgili vergi dairesinden düzenlenen faturaların tarih ve ayrıntı bilgileri ile 2014 takvim yılına ilişkin Ba-Bs analizi bulunup bulunmadığı, belirtilen yılda sanığın düzenlediği faturaları kullanan herhangi bir mükellefe rastlanıp rastlanmadığı, bu mükellefler hakkında sahte fatura kullanma suçundan işlem yapılıp yapılmadığı sorularak, varsa bunlara ilişkin belgeler de istendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21338, Karar No: 2013/10259, Tarih: 18.11.2013

**10. Ceza Dairesi         2012/21338 E.  ,  2013/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SİLİFKE Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.05.2012 gün ve 2012/8-364 sayı - 09.04.2013 gün ve 2013/204-134 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; adli sicil kaydı duruşmada okunan ve içeriğine yönelik herhangi bir itirazda bulunmayan mükerrir sanık hakkında iddianamede talep edilmese bile CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunmaya gerek olmaksızın TCK'nın 58. maddesi uygulanabileceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/11/2013 tarihinde Başkan vekili ... ve Üye ...'ün karşı oyları, oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

İddianamede ve Cumhuriyet savcısının esasa ilişkin görüşünde, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması istenmiş değildir. Tekerrürle ilgili olarak hakkında TCK'nın 58. maddesinin 6. fıkrasının uygulanması ihtimali bulunduğu belirtilerek ek savunması alınmadan, “sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesine göre;

(1) Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir halde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez.

(2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır.

(3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir.

(4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır.

Sanığa belirtilen şekilde ek savunma olanağı tanınmadan TCK'nın 58. maddesinin 6. fıkrasının uygulanması, CMK'nın 226. maddesine açıkça aykırıdır. Savunmanın kısıtlanması sonucunu doğuran bu “mutlak hukuka aykırılık” nedeniyle hükmün bozulması gerekir.

Sanığa adlî sicil kaydının okunması ve sanığın doğru olduğunu belirtmesi, ek savunmanın yerine geçemez.

Açıkladığımız nedenlerle, sanık hakkındaki hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımızdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz. 18.11.2013
Yargıtay — Esas No: 2007/9947, Karar No: 2007/12223, Tarih: 15.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9947 E.  ,  2007/12223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 15.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7750, Karar No: 2014/14435, Tarih: 11.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/7750 E.  ,  2014/14435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : ... hakkında hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamede ismi yazılı ... hakkında kurulan hükmün açık- lanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar temyiz konusu edilmediği cihetle; ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uya- rınca hapis cezası yanında 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri uyarınca 450 TL adli para cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra 08.02.2008 gü- nü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uya- rınca gün adli para cezası belirlenerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkın- da 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve TCK.nun 62. ve 52/2. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısım çıkarılarak; 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında verilen para cezasının 450 TL adli para cezazına ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca da 375 TL adli para cezasına

indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38199, Karar No: 2020/12974, Tarih: 24.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/38199 E.  ,  2020/12974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın, suç tarihi itibari ile "Efe Selim Turizm Ltd.Şti."nin yetkilisi olduğu, 16/01/2009 tarihinde katılanın aracından gerçekleştirilen hırsızlık sonucu boş vaziyette çalınan suça konu Eurobank Tekfen Altunizade Şubesi'ne ait çeki tespit edilemeyen bir şekilde ele geçirdikten sonra 29/08/2009 keşide tarih 15.250 TL bedelli olacak şekilde düzenleyip vergi memuru tarafından yapılan haciz esnasında vergi borcuna karşılık yetkilisi olduğu "Efe Selim Turizm Ltd. Şti." adına arkasını cirolayarak 18/03/2009 tarihinde vergi memuruna verdiği, süresi içinde vergi dairesi görevlisi tarafından bankaya ibrazında çekin çalıntı olduğunun tespit edildiği, bu surette sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

1-) Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanları, haciz tutanağı ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; suça konu çekin önceden mevcut olan vergi borcuna istinaden haciz esnasında vergi memuruna verildiği, böylece ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/03/1998 tarih ve 6/8-69 E.K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için sonradan hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından, dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı anlaşıldığından; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, bahsedilen gerekçelerle tebliğnamede bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet savcısının suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanığın aşamalarda suça konu çeki açık adres ve kimlik bilgilerini bilmediği "..." adlı şahıstan aldığı, ciro edip vergi dairesine verdiği, sahte olduğunu bilmediğini, savunmasına rağmen, bu alışverişi yaptığı kişinin açık kimlik ve adres bilgilerini sunamaması, bu alışverişin yapıldığının herhangi fatura, belge vb. delille ispatlanamaması karşısında, iğfal kabiliyetinin bulunması halinde resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluştuğunun kabulü ile sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/878, Karar No: 2022/2120, Tarih: 10.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/878 E.  ,  2022/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : YALOVA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın usulden reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; Milli Emlak Müdürlüğüne ait olan ... Mahallesi 330 ada 3 ve 4 parsellerdeki arsa vasıflı taşınmazlar üzerinde murisi ... tarafından 230 adet zeytin ağacı yetiştirildiğini, mirasçıları olarak taşınmazlardaki ağaçların bakımını üstlendiklerini, ancak söz konusu arazilerin haberi olmadan Milli Emlak Müdürlüğü tarafından davalıya devredildiğini, araziler üzerindeki 230 adet yaklaşık 40 yaşında olan zeytin ağaçlarının kendilerine ait olduğunu ileri sürerek; ağaç bedeli olarak şimdilik 5.000TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 12/04/2019 tarihli dilekçe ile talebini 130.620TL’ye artırmıştır.

Davalı; davacılar tarafından zeytin ağaçlarının hangi tarihte ekilmiş olduğunun beyan edilmediğini, dolayısıyla 10 yıllık zamanaşımı süresinin söz konusu olabileceğini, tapu kayıtlarına güvenerek taşınmazı satın aldığını, tapu kayıtlarında beyanlar hanesinde görülmeyen ve dikildiği iddia edilen ağaçlar ile ilgili davada kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davaya konu taşınmazların çalılık, makilik iken tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere bölgenin yöre halkı tarafından 70’li yılların başında temizlenerek zeytin ağacı dikilip yetiştirildiğini ve resmi kurumlar tarafından halka herhangi bir uyarı yapılmadığını, davacıların murisinin de bu şekilde dava konusu taşınmazları ihya için 168 adet ağaç diktiğini, murislerinin ölümünden sonra da çocuklarının ağaçların bakımını üstlendiğini ancak Milli Emlak Müdürlüğünün taşınmazları ihaleye çıkarmadan ... Belediyesine devrederek arsa vasfında kaydedildiğini ancak satış esnasında zeytin ağaçlarının ekonomik değerinin hesaplanmadığını ve kendilerine ağaç bedellerine yönelik ... Belediyesinin de ödeme yapmadığını, dolayısıyla zeytin ağaçları nedeni ile 168 ağaç için belirlenen 156.744TL tutarında sebepsiz zenginleştiğini, ... ve ...'in mirasçılık belgelerindeki davacıların payları oranında davanın kabulü ile 130.620 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; muris ...'in davacılar dışında başka mirasçıları da bulunduğu ve talebin muris tarafından dikilen zeytin ağaçlarının bedelinin tahsili istemi olduğu, muristen kalan terekede mirasçılar arasında iştirak halinde mülkiyet esasları geçerli olması sebebi ile mirasçılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu ve bu davaların birlikte açılması gerektiği ancak davacı mirasçıların sadece kendi paylarına hasren dava açtıkları, mirasçıların iştirak halindeki payı üzerinde tek başına tasarruf yetkisi bulunmadığı gibi dava diğer mirasçıların paylarını da kapsamadığından diğer mirasçıların davaya katılması ya da terekeye temsilci atanması yoluyla davaya devam imkânı da bulunmadığı, davacıların aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın usulden reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafından satın alınan taşınmaza davacıların murisi tarafından dikilen zeytin ağaçlarının bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümleri gereği tahsili istemine ilişkindir.

TMK’nın 640/2. maddesine göre; “Mirasçılar terekeye elbirliği ile sahip olurlar ve sözleşme veya kanundan doğan temsil ya da yönetim yetkisi saklı kalmak üzere, terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler.”

Elbirliği mülkiyetinde esasında, mülkiyeti meydana getiren kişilerin hepsinin bir arada hak sahibi olmaları yer alır. Bu mülkiyette malikler paydaş değil, ortaktır. Tüzel kişiliğe sahip olmayan bu ortaklıkta, hakkın süjesi ortaklık olmayıp bir bütün halinde elbirliğiyle hareket etmek zorunda olan ortaklardır (TMK m. 640/1). Ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır.

HMK’nın "Mecburi dava arkadaşlığı" başlıklı 59. maddesinde ise; "Maddi hukuka göre, bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi gereken hâllerde, mecburi dava arkadaşlığı vardır." hükmü düzenlenmiş bulunmaktadır.

Mecburi dava arkadaşları, ancak birlikte dava açabilir veya aleyhlerine de birlikte dava açılabilir. Bu tür dava arkadaşlığında, dava arkadaşları birlikte hareket etmek zorundadır. Ancak, duruşmaya gelmiş olan dava arkadaşlarının yapmış oldukları usul işlemleri, usulüne uygun olarak davet edildiği halde duruşmaya gelmemiş olan dava arkadaşları bakımından da hüküm ifade eder (HMK m. 60/1).

Taraf ehliyeti 6100 sayılı HMK'nın 114/ 1-d maddesi uyarınca dava şartlarından olup yine aynı Kanun'un 115/1 maddesi gereğince de kamu düzenine ilişkin olduğundan, taraflarca ileri sürülmese dahi mahkemece kendiliğinden göz önüne alınmalıdır. Ancak yine aynı Kanun'un 115/2 maddesi gereğince dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verilmeli, bu süre içinde bu dava şartı noksanlığının giderilmemesi halinde davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmelidir.

Davacıların murislerinin ve kendilerinin ihya ettiği taşınmazdaki zeytin ağaçlarının bedeline yönelik taleplerinin niteliği gözetildiğinde tereke alacağı üzerinde mirasçıların elbirliği mülkiyetinin söz konusu olduğu ve mirasçılardan biri tarafından dava açılması nedeniyle mirasçının açtığı bu davayı yalnız başına yürütemeyeceği, davanın bütün mirasçılar ile birlikte yürütülmesi gerektiği açıktır.

Bu nedenle işbu davanın görülebilmesi için diğer mirasçıların davaya katılmalarının sağlanması veya TMK'nın 640/3. maddesi gereğince terekeye temsilci tayin ettirmesi için davacılara uygun bir süre verilmesi gerekir. Eğer diğer mirasçılar davaya katılmaz ve yazılı muvafakat da vermezler ise, bu durumda davayı açan mirasçıların terekeye bir temsilci tayin ettirmesi gerekir (TMK.640/3). Terekeye atanan temsilci, bir kısım mirasçının açtığı davaya icazet verirse davaya tereke temsilcisi tarafından devam edilir. Terekeye temsilci atanması ve tereke temsilcisinin davaya devam etmesi halinde de, ayrıca diğer mirasçıların davaya katılmalarına veya muvafakatlerinin alınmasına gerek yoktur.

Davayı açan mirasçıları, kendisine verilen kesin süreye (HMK md. 94) rağmen diğer mirasçıların davaya katılmalarını veya muvafakat etmelerini sağlayamaz ve terekeye temsilci de tayin ettiremez veya terekeye atanan temsilci davaya icazet vermezse davanın reddine karar verilir.

Her ne kadar, bölge adliye mahkemesince davacıların davayı paylarına hasren açtığı dolayısıyla elbirliği mülkiyet hükümlerinin uygulandığı davada paya hasren açılmış olması sebebi ile diğer mirasçıların da davaya dahil edilemeyeceği, davacıların da paylarını bu şekilde talep etmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiş ise de, davacıların dava dilekçesindeki talepleri incelediğinde murisleri tarafından dikilen ağaçların bedelinden paylarına düşen bedeli talep etmedikleri; aksine murisleri tarafından dikilen ağaçlar nedeniyle davalının mal varlığında oluşan zenginleşmenin tamamının terekeye iadesini talep ettikleri anlaşılmaktadır.

O halde bölge adliye mahkemesince; diğer mirasçıların davaya dahil edilmesi ya da terekeye temsilci atanması için davacılara süre verilmesi ve hasıl olacak sonucu göre davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacılar vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

O halde bölge adliye mahkemesince; diğer mirasçıların davaya dahil edilmesi ya da terekeye temsilci atanması için davacılara süre verilmesi ve hasıl olacak sonucu göre davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacılar vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın aynı Kanun'un 373/2. maddesi uyarınca kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23259, Karar No: 2012/526, Tarih: 18.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/23259 E.  ,  2012/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alaşehir 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :26.10.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın, kocanın evlendikten sonra sahip olduğu banka hesapları ve aktardığı mal varlıklarına ilişkin maddi tazminat isteğinde bulunmuş ancak bu isteğini toplanan diğer delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davacı-davalı kadın delil listesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır (HUMK. md. 344-354, HMK. md. 255,227). O halde davacı-davalı kadına yemin teklif hakkı hatırlatılmak, yemin teklif ettiği ve davalı-davacı Süleyman da yemin teklifini kabul ettiği takdirde usulüne uygun şekilde yemin yaptırılarak gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18..01..2012 (Çrş.)