muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12404, Karar No: 2020/6205, Tarih: 25.06.2020

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş ,karar davacılar vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu Bursa ili, Nilüfer ilçesi, Beşevler mahallesi 574 ada 2 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı'nın temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın imar planında kısmen çocuk bahçesi, kısmen ilköğretim alanı olarak düzenlendiği, Nilüfer Belediye Başkanlığı'nca sadece çocuk bahçesi olarak ayrılan kısmına fiilen el atıldığı, planda okul alanı olarak düzenlenen kısımda fiili bir el atmasının olmadığı anlaşılmıştır.

Anayasa Mahkemesinin 05/04/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanan 20/12/2018 gün 2016/181 Esas, 2018/111 Karar sayılı kararı ile ''Kamulaştırma Kanununun EK 1. maddesinin ''Bu süre içerisinde belirtilen işlemlerin yapılmaması halinde taşınmazların malikleri tarafından, bu Kanunun geçici 6'ncı maddesindeki uzlaşma sürecini ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemleri tamamlandıktan sonra taşınmazın kamulaştırmasından sorumlu idare aleyhine idari yargıda dava açılabilir.'' kısmı iptal edilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 gün ve 1/6 sayılı kararı ile HGK.nun 15.12.2010 gün ve 2010/5 E. - 662/651 K. sayılı kararı da gözetildiğinde, uzun yıllar programa alınmayan imar planının hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma ya da takas cihetine gitmeyen davalı idarece, pasif ve suskun kalınmak ve işlem tesis edilmemek suretiyle taşınmaza müdahale edildiği; bu haliyle idarenin eyleminin, mülkiyet hakkının özüne dokunan ve onu ortadan kaldıran bir niteliğe sahip olduğu bu şekilde kamulaştırmasız el koyma olgusunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Kamulaştırmasız el koyma olgusunun varlığının doğal sonucu, idarenin hukuka aykırı eylemiyle mülkiyet hakkı engellenen taşınmaz mal sahibi davacının, dava yoluyla kamulaştırmasız el koyma hükümleri doğrultusunda mülkiyetin bedele çevrilmesini, eş söyleyişle idareden değer karşılığının verilmesini isteyebileceği açıktır.

Bu itibarla; davalı idarelerden Milli Eğitim Bakanlığı'nca taşınmaza fiilen el atılmamış ise de, makul süre içinde imar planına uygun herhangi bir işlem tesis edilmediğinden kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiği gözetildiğinde ve emsal niteliğindeki Uyuşmazlık Mahkemesinin 11.04.2016 tarih ve 2016/180 E. - 224 K. sayılı kararında ''...tek bir imar planı kapsamında yol ve park olarak ayrıldığı ve bu itibarla tek bir taşınmaza tek bir imar planı kapsamında yapılan el atmanın, taşınmazın tamamı için bir bütün olarak ele alınması ve değerlendirilmesi gerektiğinin'' belirtildiği gözetildiğinde, davalı Belediye Başkanlığınca fiili el atma ile imar uygulanmasına başlandığı nazara alındığında proje bütünlüğü gereği de adli yargı görevli olup okul alanında kalan kısmın bedelinin diğer davalı ... Bakanlığı'ndan alınmasına karar verilmesi gerekirken taşınmazın tamamının bedelinin davalı ... Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan

hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, davacılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7149, Karar No: 2015/8132, Tarih: 19.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7149 E.  ,  2015/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/254879

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2013

NUMARASI : 2012/593 (E) ve 2013/209 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan A. D. temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 19/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6378, Karar No: 2008/6175, Tarih: 20.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6378 E.  ,  2008/6175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemenin davanın reddine dair kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalılardan ... Dekorasyon Yapı Malz. Paz.San. ve Tic.A.Ş.’ye gönderilen isticvap davetiyesi ile yemin için diğer davalıya gönderilen yemin davetiyesinin usulüne uygun tebliğ edilmediğinin anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmadığından davacı, akdî ilişkinin varlığını kanıtlamak zorundadır (HUMK md. 288 ve devamı). Davalılardan ... Anonim Şirketi duruşmaya katılmamış, akdi ilişkinin varlığını kabul etmiş değildir. Bu durumda davacı, dava dilekçesinde “sair yasal deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılacağından, davacıya davalılardan ... Anonim Şirketine de yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılmalı, sonucuna göre hükme varılmalıdır. Eksik inceleme ile bu davalı bakımından da davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26174, Karar No: 2015/12901, Tarih: 11.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26174 E.  ,  2015/12901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 23.09.2014 tarih, 2014/15215 Esas, 2014/16708 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, diğer şikayetlerinin yanında; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı takipte 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesi gereğince icra vekalet ücretinin nispi alınması gerektiğinden bahisle dosya hesabının hatalı olduğunu ileri sürerek düzeltilmesini talep etmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma

anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (......................... Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 15.11.2012 Karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak bu yöndeki şikayetin kabulüne karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 23.09.2014 tarih, 2014/15215 Esas, 2014/16708 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13059, Karar No: 2010/9657, Tarih: 04.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13059 E.  ,  2010/9657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 17/04/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı TEDAŞ A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, özensizlik ve önlemsizlik nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan ... yönünden mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; diğer davalı TEDAŞ hakkındaki istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan TEDAŞ tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, üzeri kapatılmamış olan su kanalına düşen desteğin yaşamını yitirdiğini, kanalın üzerini açık bırakan belediye ile olay yerinde bulunan ancak, arızalı olması nedeni ile yanmayan sokak lambasının birlikte ölüme neden olduğunu belirterek, davalıların sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Davalılar ise, kusur ve sorumlulukları olmadığından istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalıların kusur oranlarının saptanması amacıyla iki kez bilirkişi incelemesi yaptırıldığı anlaşılmaktadır. 06.11.2006 günlü bilirkişi raporunda; 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası'na göre yayaların yaya yollarını, banketleri ve zorunluluk halinde yolun dış kenarını kullanmak üzere araç yolunu kullanabilecekleri, olay yerinde banketin bittiğini gösterir levha bulunduğu, gece 03:00 sıralarında yayanın 270 santimlik banketin dışına çıkarak yayaların kullanımına açık olmayan yağmur suyu kanalına düşmesinde kendisinin tam kusurlu bulunduğu belirlenmiştir. İtiraz üzerine alınan 25.07.2007 tarihli alınan ikinci kusur raporunda ise, olay yerinin imar planı ve yerleşim alanı içinde kaldığı, bu nedenle belediye tarafından üzerinin kapatılması ya da önlem alınması gerektiğinden davalı belediyenin birinci derecede ve %50, diğer davalı TEDAŞ'ın kaza yerine en yakın direkteki aydınlatma lambasının yanmaması sebebiyle kazanın oluşumuna ikinci derecede ve %20, desteğin de yaşadığı yere yaklaşık 100 metre uzaklıkta bulunan su kanalının varlığından haberdar olmasına karşın banket kenarına yaklaşırken daha dikkatli davranması gerektiğinden %30 oranlarında kusurlu oldukları belirlenmiştir.

Yerel mahkemece, dosyaya sunulan kusur raporları arasındaki çelişki alınacak başka bir rapor ile giderilip davalılardan TEDAŞ'ın da sorumluluğu olup olmadığı saptandıktan sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece, dosyaya sunulan kusur raporları arasındaki çelişki alınacak başka bir rapor ile giderilip davalılardan TEDAŞ'ın da sorumluluğu olup olmadığı saptandıktan sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10867, Karar No: 2021/4236, Tarih: 29.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10867 E.  ,  2021/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü 758 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, taraf vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Dairemiz bozma kararı gereği, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/52 D.İş sayılı acele el koyma dosyası mahkemesinden getirtilip dosya arasına alınıp sonucuna göre işlem yapılması gerektiği halde, acele kamulaştırma dosyasında davacı idare tarafından bloke edilen 94.931,41TL bedel nazara alınmaksızın hüküm kurulması,2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından ilk kararla tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra tespit edilen fark bedele 01.01.2013 tarihinden ilk karar tarihine, ikinci kararla hükmedilen fark bedele 01.01.2013 tarihinden ikinci karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde faize hükmedilmesi ve davacı idare tarafından fazla bloke edilen 94.931,41TL bedelin davacı idareye iade edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Davanın niteliği gereği kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Davanın niteliği gereği kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1497, Karar No: 2021/4819, Tarih: 05.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1497 E.  ,  2021/4819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... ve Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... Merkez Çiftçi Malları Koruma Meclis Başkanlığının kararının iptali istemine ilişkindir.

Burhaniye Sulh Ceza Hakimliğince, ... Merkez Çiftçi Malları Koruma Merkez Başkanlığının 15.02.2016 tarih ve 28 nolu ceza ihbarnamesi ile tebliğ olunan 314,95 TL‘lik para cezasına karşı itiraz eden ... tarfından yapılan başvurunun “idari yaptırım kararının Sulh Ceza Hakimliğince incelenebilecek kararlardan olmadığından “ gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesince, itiraza konu işlemin, 4081 sayılı Çiftçi Koruma Kanununa dayanılarak, Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı tarafından kaçak hayvan otlatmaktan dolayı başvurucu hakkında düzenlenen idari para cezası olduğu anlaşılmış olup Kabahatler Kanunu gereği idari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı kararın tebliğ veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde sulh ceza mahkemesine başvurulabilir amir hükmü gereği 4081 sayılı Çiftçi Mallarının Korunması Hakkında Kanunun 26. maddesinin 1 ve 2.fıkralarındaki sulh hakiminden sulh ceza hakimliğinin anlaşılması gerektiği, bu nedenle davanın Sulh Ceza Hakimliğinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı, davalı ... Meclis Başkanlığı tarafından kendisine "Karaağaç merasında kaçak olarak hayvan otlatmak" suretiyle yasak alanda hayvan otlatma iddiası ile ... Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığının 314,95.-TL ‘nin davacıdan tahsiline karar verdiği, davacının ise ... Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığının vermiş olduğu bu kararın iptali isteminden ibarettir. Davacı hakkında "Karaağaç merasında kaçak olarak hayvan otlatmak" suretiyle yasak alanda hayvan otlatma “ gerekçesi ile Çiftçi Malları Koruma Meclis Başkanlığı tarafından 15/02/2016 tarih ve 0127 sayılı kararla tazminat kararı verilmiştir.

4081 sayılı Çiftçi Mallarının Korunması Hakkında Kanunun 26. maddesi "Birinci maddede yazılı çiftçi mallarına iras edilen ve miktarı elli lirayı geçmeyen zararların tazminine mütaallik işleri koruma ve ihtiyar meclisleri Köy Kanunundaki usûle göre tetkik ve hallederek bir karara bağlar. Tazminat talebinin reddine ve yirmi liraya kadar olan kararlara karşı beş gün içinde sulh hakimine itiraz edilebilir. Şu kadar ki, zararı yapan tarafından vukubulan itirazlarda tazminine karar verilen paranın koruma sandığına aynı müddet içinde depo edilmesi şarttır. Bu fıkraya taallük eden işlerde mahkeme, tetkikatını evrak üzerinde icra ve itiraz olunan kararı tadil veya tasdik suretiyle işi bir hafta içinde intaç eder. Maddi hata vukuu veya sahtelik iddiası halinde mahkeme, lüzum görürse duruşma yapabilir. Yirmi liradan yukarı olan tazmin kararlarına karşı alakalılar, yukarıdaki fıkrada yazılı depo şartı olmaksızın beş gün içinde sulh hâkimine itiraz edebilir. Bu fıkraya göre yapılan itirazların tetkiki umumi hükümlere göre yapılır. İtirazlar mahkemeye veya koruma ve ihtiyar meclislerine de yapılabilir. Meclisler itiraz evrakını derhal salahiyetli mahkemeye gönderir ve muterize bedava bir ilmühaber verir. Koruma ve ihtiyar meclislerinin itiraz olunmıyan kararları ile sulh hakimlerinin itiraz üzerine verecekleri kararlar kati olup bunlar aleyhine hiç bir kanun yoluna baş vurulmaz.” hükmünü içermektedir. Bu hükümde kurulun tazmin kararlarına hangi mahkemede hangi usûlle itiraz edilebileceği hususu düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere bu davaya bakma görevi sulh hukuk mahkemelerine ait olup, uyuşmazlığın Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekecektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8334, Karar No: 2017/11509, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/8334 E.  ,  2017/11509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.