muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5272, Karar No: 2019/5810, Tarih: 07.10.2019

Ancak şirketler arasında organik bağın bulunduğu durumlarda birlikte istihdamın mevcudiyeti veya işçinin işveren şirketten alacağının tahsilini olanaksız hale getiren muvazaalı işlemlerin varlığı durumunda işveren şirketle birlikte diğer şirketler de sorumlu tutulabilir.(Süzek, Sarper. İş Hukuku. Yenilenmiş 12. Bası. İstanbul. s:158)

Öte yandan, husumet Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü'nde "hasım olmak" şeklinde, sıfat sözcüğü ise "bir kimsenin görev, ödev, toplumsal veya hukuki bakımdan yeri ve özelliği" şeklinde tanımlanmıştır. (Türk Dil Kurumu-Türkçe Sözlük- 11. Bası-Ankara 2011)

"Sıfat, dava konusu subjektif hak(dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi davanın taraflarının kişilikleri ile ilgili olduğu halde, taraf sıfatı (husumet) dava konusu subjektif hakka ilişkindir. Dava dilekçesinde davacı ile davalı olarak gösterilen (nitelendirilen) kişiler, şeklen (biçimsel açısından) o davanın taraflardır. Ancak mahkemenin bu taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin gerçekten davacı ve davalı sıfatına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, bu kişilerden birinin o davada gerçekten davacı veya davalı olmak sıfatı yoksa, dava konusu hakkın esasına ilişkin bir karar verilemez. Dava sıfat (husumet) yokluğundan reddedilir." (Prof. Dr. Baki Kuru-Hukuk Muhakemeleri Usulü-Altıncı Baskı-Cilt 1- İstanbul 2011-Sayfa 1157)

Davada sıfat dava şartlarından değildir, çünkü davada sıfat bir usul hukuku konusu değil, doğrudan doğruya maddi hukuk konusudur. Sıfat bir dava şartı olmamasına rağmen, davanın her aşamasında ileri sürülebilir veya mahkemece kendiliğinden (resen) göz önüne alınır. (Prof. Dr. Ejder Yılmaz, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi-Genişletilmiş 2. Baskı-Ankara 2013-Sayfa 557-558) Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 04/11/1998 tarih ve 6/757 Esas 793 karar sayılı kararı da aynı yöndedir. Buna göre, "Bir kişinin belli bir davada davalı sıfatına haiz olup olmadığı şeklinde nitelendirilen husumetin ileri sürülme zamanı yasa ile kabul edilen bir ilk itiraz olmadığı gibi davalı tarafından ileri sürülmesi gerekli bir defi de değildir. Davanın her aşamasında ileri sürülmesi mümkün veya mahkemece vakıf olunduğu takdirde resen nazara alınması gerekli hukuki bir durumdur. "

Somut olayda, üretim aşamalarında davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından bedelsiz olarak yükleniciye bırakılan makine ve teçhizatların da kullanılması, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün kendisine sunulan iş programını veya projeyi yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların davalı tarafından verilen süre içerisinde giderilmesi zorunluluğu, yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlenmesi, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebilmesi gibi tespitler karşısında anahtar teslimi olarak kabul edilemeyecek bir sözleşme ile kendisine olağan denetim sınırlarını aşacak şekilde yetkiler tanınmış olan davalı ... Genel Müdürlüğü'nün 4857 sayılı yasa’nın 2. maddesi gereğince asıl işveren, diğer davalı ... Kömür İşletmeleri AŞ.'nin ise alt işveren olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

... ili ... ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına göre kararda bu yönden bir yanlışlık yok ise de, husumetin mahkemece resen araştırılması gereken hususlardan olduğu, davacı tarafın davalı ... A.Ş. açısından husumet itirazını kabul ettikleri yönündeki tek taraflı beyanlarının bu konuda etkili olmayacağı gözden kaçırılarak, dava konusu taleplerle ilgili olarak davalı ... A.Ş.'ne husumet yöneltilemeyeceği, ayrıca davacılar vekilinin 07/12/2017 tarihli celsede adı geçen şirket yönünden husumet itirazını kabul ettiklerini beyan ettiğinden bahisle davalı ... A.Ş. hakkındaki davanın eksik incelemeyle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davalı ... A.Ş. ile .... arasında organik bağ bulunup bulunmadığı, birlikte istihdamın veya muvazaalı işlemlerin söz konusu olup olmadığı araştırılarak, oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabul ve uygulamaya göre de, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun, (1) sayılı tarifesinin A.III.1.a maddesindeki konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında karar ilâm harcı alınacağı şeklindeki düzenleme dikkate alındığında hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat tutarları üzerinden alınması gerekli toplam karar ve ilam harcı 20.793,23 TL olduğu halde ilk derece mahkemesince 24.213,71 TL olarak fazla hesaplama yapılması isabetsizdir.

O halde, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

O halde, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü'ne iadesine

07/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6142, Karar No: 2018/12442, Tarih: 27.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6142 E.  ,  2018/12442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Muvazaalı olarak devredildiği iddia edilen taşınmaza ilişkin olarak İzmir 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/293 esas ve 2015/546 karar sayılı tasarrufun iptali davası açıldığının anlaşılması karşısında, tasarrufun iptali davasının sonucunun kesinleşmesi beklenip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken mahkemece eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13299, Karar No: 2012/6089, Tarih: 11.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/13299 E.  ,  2012/6089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin aracının davalı ... tarafından birleşik kasko poliçesi ile sigortalandığını, 21.10.2009 tarihinde meydana gelen kaza neticesinde müvekkilinin aracında oluşan hasardan dolayı davalı şirkete başvuruda bulunduklarını, ancak olumlu yanıt alamadıklarını ileri sürerek 9.115,50 TL maddi tazminatın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, süresinde yetki itirazında bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da reddini savunmuştur.

Mahkemece, İstanbul Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı ... şirketine Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalı araçta oluşan hasarın tahsili istemine ilişkindir.

Bu tür sözleşmeye dayalı davalarda genel yetkili mahkeme 1086 Sayılı HUMK'nun 9/1 davalının ikametgahı mahkemesidir. Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın C.8. maddesi hükmünde, sigortacı aleyhine açılacak davalarda, davalı sigortacının merkezinin veya sigorta sözleşmesini yapan yetkili acentenin ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi ile rizikonun meydana geldiği yer mahkemesi de yetkili

mahkeme olarak kabul edilmiştir. Yine 1086 Sayılı HUMK'nun 19. madde hükmünde de rizikonun meydana geldiği yer mahkemesi de yetkili mahkeme olarak kabul edilmiş, sigorta sözleşmelerine aksine konulan şartların geçersiz olacağı kesin bir şekilde belirlenmiş bulunmaktadır. Bu hükmün konuluş nedeni, ekonomik yönden güçlü bulunan sigorta şirketlerine karşı kişileri korumaktır. Bu maddedeki yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup ancak kesin olmayan nitelikte yetki kurallarındandır.

Somut olayda, kaza Batman'da meydana gelmiş, dava da Batman Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılmış olup poliçeyi düzenleyen acentenin veya sigorta şirketi merkezinin ikametgahının bulunduğu yer ile kaza yeri itibariyle davacı taraf, seçimlik hakkını usulüne uygun olarak kullanmıştır. Bu itibarla, davalı vekilinin sadece HUMK'nun 9’uncu maddesine dayalı yetki itirazı isabetli değildir.

Bu durumda, mahkemece, yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi, taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yasa ve sözleşme hükümleriyle getirilen alternatif yetki kuralları ve bunların özelliği gözden kaçırılarak yazılı gerekçelerle yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi, taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yasa ve sözleşme hükümleriyle getirilen alternatif yetki kuralları ve bunların özelliği gözden kaçırılarak yazılı gerekçelerle yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11192, Karar No: 2014/17922, Tarih: 19.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11192 E.  ,  2014/17922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2013/47-2013/322 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Vakıfbank' ın gönderilerinin başka şirket aracılığıyla taşıtılarak, ... İli içerisinde posta tekelini ihlal niteliğinde faaliyette bulunulduğunu, bu hususta ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/14 D.İş. sayılı dosyası üzerinden 25.06.2012 tarihinde yerinde keşif yapıldığını , yapılan tespitte Vakıfbank' tan gelen 10 adet kutu içinde her kutuda 250 adet olmak üzere 2500 adet kapalı zarf içinde gönderi olduğunun tespit edildiğini, 8007 adet gönderi tutarı olan 8.007,00 TL'nin tespit tarihi olan 25.06.2012 tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilinin davalıdan talep edildiğini, davalı şirket tarafından başmüdürlüklerinin T. Vakıflar Bankası nezdindeki hesaplarına 03.01.2013 tarihinde 33.467,28 TL ödendiğini ileri sürerek davalının müvekkili idarenin tekel hakkına yaptığı müdahalenin önlenmesine ve muarazanın men' ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı kurumun müvekkili bankanın talep ettiği standartta hizmet vermediğini, alınan hizmetler kalitesinde ciddi sorunlar yaşandığını, davacı kurumun dava konusu tekeli ile TBMM de görüşmeleri devam eden yasa tasarısının bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Kazan Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan tespite göre davalı tarafından dava dışı şirket aracılığı ile gönderilen gönderilerin Posta Kanunu'nun 2 ve Tüzüğ'ün 3/1 mad. yazılı posta tekeli kapsamında olduğu, davacı tarafından Posta Kanunu'na aykırı faaliyette bulunduğundan dolayı davalıya kesilen para cezasının davalı tarafından her hangi bir itiraz söz konusu olmadan ödenmiş olup, davalının bu şekilde kanuna aykırı davranışı kabul ettiği, dava tarihinden sonra yürürlüğü giren 6475 sayılı Yasa'nın 6. maddesinde de davacıya tekel hakkı tanındığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının davacının tekel hakkına müdahalesinin önlenmesine, çekişmenin bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8437, Karar No: 2012/4186, Tarih: 24.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/8437 E.  ,  2012/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Zimmet suçundan mahkümiyet, resmi belgede sahtecilik suçundan beraet reddedilen vekili

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklara atılı suçlardan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle katılma talebinin reddine dair karar usul ve yasaya uygun olup T.C. ... Bankası vekilinin hükmü temyiz hakkı bulunmayacağından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanıklar müdafiilerin ve katılan vekilinin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’nde tahakkuk şefi olarak görev yapan sanık ... ile tahakkuk memuru olarak görevli sanık ...’ın görevleri gereği Müdürlükçe organize edilen sportif müsabakalarda görev alan personele ödenecek ücretlerin tahakkuk işlemlerini yaparken kurumda kalan tahakkuk cetvellerini gerçeğe uygun olarak doldurdukları halde bankaya gönderilen listelerde oynama yaparak, hak sahiplerinden usulsüz olarak kesilen küçük meblağlardan oluşan veya haksız olarak üçüncü kişiler adına tahakkuk ettirdikleri paraların kendilerinin veya fiilen kendi kontrollerinde bulunan söz konusu üçüncü kişilerin hesabına yatırılmasını sağlamaları şeklinde oluşumu kabul edilen eylemlerinin; suça konu paraların görevleri nedeniyle kendilerine tevdii olmaması ve sanıkların bu paralar üzerinde koruma, gözetim sorumluluklarından da söz edilemeyecek olması nedeniyle, zimmet suçunu değil kurumuna karşı zincirleme biçimde dolandırıcılık suçunu oluşturacağı ayrıca İl Müdürü ve Muhasebe Şube Müdürünün imzaladığı ödeme emirlerinin eki niteliğindeki söz konusu listelerdeki tahrifatın ilgili banka şubesince fark edilme olanağının bulunmaması ve fiilen de ödemelerin bu listelere göre yapılmış olması karşısında zincirleme biçimde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun unsurlarının da oluştuğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında tayin olunan hapis cezalarının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi gereği hükmedilen hak yoksunluklarının sürelerinin karar yerinde gösterilmemesi,

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen haklarında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen haklarında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.