muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12911, Karar No: 2016/1107, Tarih: 28.01.2016

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-9180-2015-21843/69127 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 08/04/2015 tarihli ve 2015/187 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5169, Karar No: 2025/3408, Tarih: 15.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5169 E.  ,  2025/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/842 Esas, 2024/1255 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 17.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/33 E., 2024/119 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı yana sunduğu taşıma hizmeti nedeniyle birçok fatura keşide edildiğini, davalı yanın bu faturaları alıp kabul ettiğini ve bir miktar ödeme yaptığını, ancak kalan toplam 20.500,00 USD fatura bakiye alacağını ödemediğini, davalı yanın bu hizmetleri inkâr etmediğini, alacakların tarafların ticari kayıtlarında da mevcut olduğunu, müvekkilinin uzun süre davalı yanca oyalandığını, sonrasında davalı aleyhine takip başlatıldığını ancak davalı/borçlu bu takibe haksız olarak itiraz etmesi üzerine takibin durdurulduğunu, davalının icra takibine yapmış olduğu itirazın haksız olduğunu ileri sürerek davalının icra takibine yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına, haksız yere takibe itiraz eden borçlu davalı aleyhine alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1246. maddesinin birinci fıkrası hükmü ile navlun sözleşmelerinden ... bütün alacakların bir yılda zamanaşımına uğrayacağının düzenlendiğini, davacının taleplerinin tümünün zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürelerin geçtiğini, icra takibine itirazında da açık ve net olarak zamanaşımı itirazında bulunulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1246. maddesinin birinci fıkrası hükmü ile navlun sözleşmelerinden ... bütün alacakların bir yılda zamanaşımına uğrayacağının düzenlendiğini, davacının taleplerinin tümünün zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürelerin geçtiğini, icra takibine itirazında da açık ve net olarak zamanaşımı itirazında bulunulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının faturaları defterine kaydetmekle borç ilişkisini kabul etmiş olduğu, davalının ticari defterlerine kayıt tarihinin fatura tarihleri ile aynı olduğu, son düzenlenen fatura ve ticari deftere kayıt tarihi olan 29.10.2019 tarihinde borç ilişkisi ikrar edilmiş sayılmakla bu tarihte henüz başlayan zamanaşımının borç ikrarıyla birlikte kesildiği ve TTK'nın 1246. maddesinde düzenlenen 1 yıllık sürenin bu tarih itibariyle işlemeye başladığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 156. maddesinde yeni başlayan sürenin on yıl olacağı yönünde düzenleme mevcut ise de anılan maddenin borcun senetle ikrarı halinde söz konusu olacağı, eldeki olayda faturanın düzenlendiği ve deftere kaydedildiği tarihten itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresi uygulanacak olup icra takibinin başlatıldığı 03.03.2022 tarihine kadar zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında yazılı bir navlun sözleşmesinin bulunduğunun iddia edilmediği ve dosyaya böyle bir sözleşme ibraz edilmediği, davacının takip konusu ettiği açık hesaba konu ve ödenmemiş navlun faturalarının mahkeme gerekçesinde belirtildiği üzere 26.09.2016 ila 26.10.2019 tarihli oldukları, davalı tüm faturaların ticari defterlerine kaydedildiği, faturalarda vade kaydı bulunmadığı gibi, davacının navlun faturalarına konu taşımalarda boşaltma süresinin fatura tarihinden sonra dolduğuna dair bir iddiasının bulunmadığı, taraflarca aksi kararlaştırılmadığından, yine taraflar arasında yazılı bir cari hesap sözleşmesi de bulunmadığından, TBK'nın 90 maddesi uyarınca her bir fatura yönünden alacağın fatura tarihi itibariyle muaccel olduğu, temerrüt ile muacceliyet farklı kavramlar olup, davacı vekilinin TBK'nın 117 maddesi uyarınca davalının takipten önce temerrüde düşürülmemesi nedeniyle alacağın muaccel olmadığına dair istinaf sebebinin yerinde olmadığı, takip tarihinde dek yapılmış ve zamanaşımının kesilmesine neden olacak kısmi bir ödeme de bulunmadığı, takip tarihi olan 03.03.2022 tarihi itibariyle her bir faturaya konu navlun alacağı yönünden TTK'nın 1246 maddesinde düzenlenen bir yıllık zamanaşımı süresinin ayrı ayrı dolmuş olduğu, davalı yanın süresinde sunduğu cevap dilekçesi ile zamanaşımı def'ini ileri sürmüş olmasına göre, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesinin hüküm ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, deniz taşıması nedeniyle meydana gelen cari hesap alacağının tahsiline yönelik başlatılan icra takibine itirazın iptali davasıdır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2054, Karar No: 2021/427, Tarih: 20.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2054 E.  ,  2021/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sahte fatura düzenleme ile defter ve belge gizleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde; “sahte fatura düzenleme" suçu yönünden, Edirne Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 25.07.2013 tarihli mütalaası ve eki vergi suçu raporuna uygun olarak düzenlenen Uzunköprü Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.03.2014 tarih ve 2014/331 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davaları açıldığı, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek ve zincirleme suç hükümleri de uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, “defter ve belgeleri gizleme" suçu yönünden, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu dikkate alınarak, sanığa 04.04.2013 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği, bu nedenle suç tarihinin 22.04.2013 tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığına suç tarihinin 2013 olarak eksik yazılması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 20.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8796, Karar No: 2017/24593, Tarih: 13.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/8796 E.  ,  2017/24593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd. tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vd. tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu ... Mahallesi 899 parsel sayılı taşınmazın dosya arasındaki 31/01/2014 tarihli belediye yazısı göz önünde bulundurulduğunda arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazı tarım arazisi olarak kabul ederek bedel belirlenen raporun esas alınması,Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/53350, Karar No: 2011/13856, Tarih: 30.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/53350 E.  ,  2011/13856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/252639

MAHKEMESİ : İslahiye Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2008

NUMARASI : 2008/355

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Şikayetçi kurum görevlileri tarafından düzenlenen 21.06.2004 tarihli kaçak elektrik tesbit tutanağında, “sayaç açılarak numaratör ile oynanmak suretiyle” kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi, her ne kadar soruşturma evresinde 7.12.2006 günlü kolluk araştırmasında 2003 yılı kış aylarından 2005 yılı kış aylarına kadar sanık E.. Ş..' ün suça konu tutanağın düzenlendiği adreste oturduğu tesbit edilmiş ise de, sanığın yargılamanın tüm evrelerinde, “suç tarihinde söz konusu adrese kiracı olarak taşınma işlemlerini gerçekleştirirken Tedaş görevlilerinin gelerek kaçak elektrik kullanıldığını belirterek tutanak tuttuklarını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından, sanığın söz konusu evi ne zaman kiraladığı ve bu evde ne kadar oturduğu, önceki ve sonraki muhtarlık kayıtları ile telefon ve su faturalarından araştırılarak abone M..A.. K..' ün beyanına başvurulup varsa kira sözleşmesi temin edildikten sonra gerektiğinde tutanak düzenleyicileri de tanık olarak dinlenerek duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9248, Karar No: 2024/1392, Tarih: 04.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9248 E.  ,  2024/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası (g) benti uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde

temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2019 tarihli ve 2019/88 Esas, 2019/515 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/424 Esas, 2020/2403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, meşru savunmaya, eylemin kasten yaralama veya taksirle yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, teşebbüsün ve haksız tahrik indiriminin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, meşru savunmaya, eylemin kasten yaralama veya taksirle yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, teşebbüsün ve haksız tahrik indiriminin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü gece saat 02.00 sıralarında sanığa husumet duyan katılanın sanığın homeofis tarzındaki evine izinsiz girdiği, sanık ile küfürleştiği, kül tablası attığı, ilk etapta kavgaya tutuştuğu, evden çıkarıldıktan sonra da diğer tanıkların eve girmesini fırsat bilerek tekrar sanığın evine girdiği, evin arka odalarına giden koridorunda sanık ...'ı yere düşürdüğü ve üzerine çıktığı, bu sırada Gürcan tarafından batına isabet eden tek bıçak darbesiyle ... tehlike geçirecek şekilde yaralandığı şeklinde olayın geliştiği değerlendirilerek sanık ...'nın eyleminin meşru savunma boyutları içerisinde kaldığı gerekçesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, ... Üniversitesi Adli Tıp ana Bilim Dalının 06.10.2017 ve 19.06.2018 tarihli adli muayene raporları, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

2. Sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, ... Üniversitesi Adli Tıp ana Bilim Dalının 06.10.2017 ve 19.06.2018 tarihli adli muayene raporları, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

Sanık ve katılan arasında, sanığın katılanı kız arkadaşının babasına kötülediğinden bahisle husumet bulunduğu, olay gecesi karşılıklı telefon aramaları ile bu hususta aralarında alkolünde etkisiyle derecesi yükselen tartışmanın yaşandığı, sanığın bulunduğu home ofisine katılanı çağırdığı; olayın birinci evresine sadece ... ...'nın tanık olduğu; bu birinci evrede sanık ve katılanın birbirlerine cisim attıkları, sanığın attığı sürahinin katılanın başına isabet ederek raporlarında tanımlanan alın sol üstteki yaklaşık 2 cm'lik kesi şeklindeki yaralanmayı oluşturduğu, yine tanık ... ...'nın beyanlarında bu aşamada sanıkta da katılanda da bıçak görmediğini beyan etmiş ise de, kendisinin de sol kolunun omuz hizasında ve dirsek altında kesi olduğunu sonradan fark ettiğini belirttiği ve yine ilk aşamada ikisini ayırmaya çalışırken sanık ...'ın sağında katılan ...'nin ise solunda olduğunu beyan ettiği, katılanın raporlarında sol el üstünde bir kaç tane flep tarzı ve vertikal seyirli cilt/cilt altı kesilerinin bulunduğunun rapor edildiği; dolayısıyla katılanın bu aşamada sanığın eylemleri sonucunda alın sol üstte yaklaşık 2 cm kesi, sol el üzerinde flep tarzı ve vertikal birkaç adet cilt/cilt altı kesi olacak şekilde yaralandığının anlaşıldığı; katılanın tanık ... tarafından aşağıya indirilmesinden 5 dakika sonra tanıklar ... ve ...'ın yanı sıra katılanın tekrar sanığın home ofisinin kapısı önüne geldiğinde bu kez iç kısımda bulunan sanığın elinde büyükçe ekmek bıçağı olduğu ve bıçakla kapı eşiğindeki tanık ...'in arkasında bulunan katılana doğru defaatle bıçağı salladığı, bu aşamaya ilişkin tanık ...'in beyanlarının yargılamanın her aşamasında benzer mahiyette olduğu, tanık Hikmet'in sanığın bıçak tutan elini ve bıçağı tutmaya çalıştığı ve bu şekilde sanığa engel olmak istediği sırada sanığın tek bıçak darbesi ile katılanı bu kez batın sol alt kadrandan cilt/cilt altı ve yağ dokusu seyirli olup batına nafiz dalakta yaralanmaya neden olan şekilde bıçakladığı; katılanın bıçaklandığını bağırarak söylemesi üzerine hemen arkasındaki tanık ... ve sanık ve katılanın arasında olan tanık ... tarafından katılanın aşağıya indirildiği şeklinde olayın geliştiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE