muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18479, Karar No: 2014/18908, Tarih: 13.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18479 E.  ,  2014/18908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/296638

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2011/72 (E) ve 2012/55 (K)

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II.Müşteki TAPDK vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 260/1.maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan T.. K..'nun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1.Açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan T.. K..'na duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, katılma imkanı tanınmadan, yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Her ne kadar sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş ise de, sanıkların kastının belirlenmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından kargo taşımacılığı mevzuatının konuya ilişkin hükümlerinin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Yurt içi kargo işletmeciliğine (taşımacılığına) ilişkin hukuki düzenlemelerin konumuzla ilgili olanları şöyledir:

19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun “Tanımlar’' başlıklı 3. maddesinde;

"............

Kargo: Tek parçada en fazla yüz kilogramı geçmeyen genellikle ambalaj ve kap içerisinde olan küçük boyutlu koli, sandık, paket gibi parça eşyayı,

Kargo işletmecisi : Bağımsız bir işyerinin kullanma hakkına sahip olan ve kargoyu teslim alarak kısa sürede gönderilene ulaştırmak amacıyla kendi gözetimi ve denetimi altında yükleme, boşaltma, depolama, istifleme, aktarma ve gönderilene teslim gibi hizmetleri yerine getiren, taşımayı yapan veya yaptıran ve bundan doğacak sorumluluğu üstlenen kişiyi, .................... İfade eder. ”

“ Yönetmelik” başlıklı 34. maddesinde;

....................

h) Kanunun uygulanmasıyla ilgili diğer esas ve usulleri,

Düzenleyen yönetmelikler Bakanlıkça hazırlanarak Resmî Gazetede yayımlanır. ”

Hükümleri yer almaktadır.

11.06.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin, "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinde;

.............

ş) Kargo tasnif ve aktarma merkezi: Kargo taşımalarında indirme, bindirme, yükleme, boşaltma, aktarma, tasnif ve dağıtım hizmetlerinin yapıldığı yeri,

..............

y) Mesleki yeterlilik: Karayolu taşımacılık faaliyetlerinin icrası ile ilgili eğitim, bilgi, beceri ve donanıma sahip olmayı,

Hükümleri yer almaktadır.

11.06.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin, "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinde;

.............

ş) Kargo tasnif ve aktarma merkezi: Kargo taşımalarında indirme, bindirme, yükleme, boşaltma, aktarma, tasnif ve dağıtım hizmetlerinin yapıldığı yeri,

..............

y) Mesleki yeterlilik: Karayolu taşımacılık faaliyetlerinin icrası ile ilgili eğitim, bilgi, beceri ve donanıma sahip olmayı,

z) Mesleki yeterlilik belgesi: İlgili mevzuatın bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerde bulunanlar için öngördüğü mesleki yeterlilik eğitimini alan ve/veya yapılacak olan sınavlarda başarılı olanlara verilen belgeyi,

aa) Mesleki yeterlilik eğitimi: Bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerle ilgili bir mesleki yeterliliğin kazandırılması amacıyla ilgili mevzuat çerçevesinde verilen eğitimi,

.............

ıı) Sevk irsaliyesi: Yurt içi taşımalarda, gönderen tarafından gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen ve gönderenin beyanına dayanan ilgili mevzuat hükümleri uyarınca düzenlenen belgeyi,

tt) Taşıma senedi: Eşya ve kargo taşımalarında gönderen ile yetki belgesi sahibi arasında akdedilen, ilgili diğer mevzuat ve bu Yönetmelikle belirlenen bilgileri ihtiva eden sözleşme belgesi veya bu tür bir sözleşmede bulunması gereken bilgileri ihtiva etmesi halinde taşıma senedi yerine geçecek olan taşıma faturası, taşıma irsaliyesi veya irsaliyeli taşıma faturasını,

................

zz- ddd) Yetki belgesi: Bu Yönetmelik kapsamında bir faaliyette bulunacak gerçek ve tüzel kişilere çalışma izni veren ve Bakanlıkça düzenlenen belgeyi,

İfade eder ”,

“Taşıma işlerinde nitelikli ve yeterli personel istihdamı” başlıklı 34.maddesinde:

1) Yetki belgesi sahipleri, faaliyetleri süresince hizmetlerini yürütebilecek niteliklere sahip ve yeterli sayıda personel bulundurmakla yükümlüdürler.

(2)Yetki belgesi sahipleri, nitelikli ve yeterli sayıda personel istihdam etmemeleri durumunda doğacak her türlü zarardan sorumludurlar. ”,

"Gönderenin, yolcunun, şoför ve diğer personelin sorumluluğu" başlıklı 45.maddesinde:

.................

(2)Gönderen; eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine bildirmek zorundadır. Yanlış ve eksik bildirimlerden doğacak sorumluluk gönderene aittir. Yetki belgesi sahibi, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi halinde taşımayı yapmaz. Taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

(3)Gönderen; satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu gönderemez, yetki belgesi sahipleri de bunu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

(3)Gönderen; satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu gönderemez, yetki belgesi sahipleri de bunu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

(4)Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Kontrolle ilgili bir tutanak düzenlenir. ”

Hükümleri bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler birlikte değerlendirildiğinde, karayoluyla yapılan insan, yük ve eşya/kargo taşımacılığına kanun koyucunun özel önem verdiği, bu nedenle konuya ilişkin olarak yasal ve idari ayrıntılı düzenlemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hükümlere göre;

Kargo göndericisi tarafından, yurt içi taşımalarda gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen bir belge (sevk irsaliyesi) düzenlenmesi gerekir.

Gönderen ile kargoyu teslim alan arasında "taşıma senede" düzenlenir.

Kargo göndericisi, eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine (kargoyu kabul edecek görevliye) bildirmek zorundadır. Kargoyu kabul eden, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi veya kontrol ettiği bilgilerin yanlış ya da eksik olduğunu tespit ettiği takdirde kargoyu kabul etmemesi gerekir. Kabul edip taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

Yetki belgesi sahipleri satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şiiphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Ancak eşya kolisinin aranması gerektiği takdirde CMK'nın aramaya ilişkin hükümlerine göre arama kararı alınması gerekir.

Görülmektedir ki, kargo işletmecisi (yetki belgesi sahibi) ve kargo işletmesinde çalışan kişilerin tek görevi mevzuata uygun kargo kabul etmektir.

Bu durum karşısında, göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargo eşyası içersinde kaçak eşya bulunması halinde bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gereçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3-Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4-Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli

olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içersine bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirimesine gelince;

Sanık E.. O.. hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği, sanık M.. D..'in bu kargonun alıcısı, sanık E.. K..'nun da göndericisi olduğu iddiasıyla kamu davası açıldığı, Mahkemesince sanıkların savunmasının aksine cezalandırılmalarına yetekecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verldiği anlaşılmaktadır.

Sanık E.. O.. hakkında aynı suçu işlendiğinden bahisle dairemizin 2014/2545, 13479, 1276, 1399, 18875 (Diyarbakır 1.Asliye Ceza Mahkamesine ait), 2013/23050 (Batman 1.Asliye Ceza Mahkemesine ait) esas sırasına kayıtlı kamu davalarının olduğu tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı görülmekle, sanık E.. O..'un içerisinde dava knousu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediği, sanık E.. K..'nun bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul alıcısı olup olmadığının tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirilmek suretiyle ve gerektiğinde sanıklar hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK'nın 43 maddesi hükümleri de gözetilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, müşteki T.. K.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27974, Karar No: 2017/9465, Tarih: 13.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27974 E.  ,  2017/9465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat-Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13715, Karar No: 2014/511, Tarih: 16.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/13715 E.  ,  2014/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi : 25/12/2012

Numarası : 2008/275-2012/705

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalının diş hekimi olduğunu , yanında askerlik süresi hariç 1995 yılının 12. ayından 2008 yılı 10 aya kadar çalıştığını birikmiş olan ücret alacağını istemesi üzerine kendisine hakaret edilerek işine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında hizmet süresinde uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun Çalıştırma Yaşı ve Çocukları Çalıştırma Yasağı başlıklı 71. maddesinde ”on beş yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılmasının yasak olduğu ancak ondört yaşını doldurmuş ve ilköğretimini tamamlamış çocukların, bedensel, zihinsel ve ahlaki gelişmelerine ve eğitimine devam edenlerin okullarının devamına engel olmayacak hafif işlerde çalıştırıla bilecekleri bildirilmiştir.

Somut olayda mahkemece davacının askerlik süresi hariç 01.12.1995-21.05.2003 ve 21.08.2004-02.09.2009 tarihleri arasında 11 yıl 6 ay 1 gün çalışmasının olduğu kabul edilmiştir. Davalı davacının babasının ekonomik durumunun çok kötü olması nedeniyle yardımcı olmak maksatlı yanında bulundurduğunu, hem işi öğrettiğini, hem de çocuğun sürekli dışarıya çıkma alışkanlığını engellemeye çalıştığını, ancak çocuğun alışkın olduğu için sürekli dışarıya kaçtığını, günde 1-2 saat zor tutabildiğini, reşit olduktan sonra çalışmasının sürekli olduğunu belirtmiştir. Davacı tanıklarından S.. D.., kendisinin 2001 yılında işe girdiğinde davacının orada çalıştığını, diğer davacı tanığı R.. B.. ise, iş yerinde büro elemanı olarak çalışmış Ü.. B..’in eşi olduğunu, davacının 1995 yılından bu yana işyerinde çalıştığını beyan etmişlerdir. Davacı 1983 doğumlu olup, mahkemenin hizmet süresinin başladığı yıl kabul ettiği 1995 yılında 12 yaşındadır. Bu haliyle davacının 14 yaşını doldurana kadar ki çalışmasının çırak olarak sürdürdüğünün kabulü gerekir. Zira davalı taraf da davacının küçükken sürekli bir çalışmasının olmadığını iddia etmiştir. Bu nedenle davacının hizmet süresinin İş Kanunu’nun 71. Maddesinin amir hükmü de göz önünde tutularak 14 yaşını doldurduktan itibaren başladığı kabul edilmeli ve hizmet süresi buna göre belirlenerek işçilik alacakları hesaplatılıp çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/920, Karar No: 2023/2658, Tarih: 16.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/920 E.  ,  2023/2658 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/57 E., 2022/485 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen itibari hizmet süresi tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalı işyerinde geçen ve bildirilen çalışmalarına 506 sayılı Kanun ek 5 inci maddesi kapsamında itibari hizmet süresi verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...Ş. vekili özetle; davacının müvekkil matbaa ve basım işyerinde 01.10.1993 - 08.03.2012 tarihleri arasında mekanik teknisyeni olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca davacının 4857 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalıştığını ve sigortasının 1A statüsünde yatırıldığını, davacının yapmış olduğu işin niteliğince çalışma koşulları gereğince değerlendirmenin doğru olmadığını, davacının işini yaparken herhangi bir zararlı etkiye maruz kalmasının söz konusu olmadığını, davacının iddiası gibi boya, gaz ve çeşitli kimyasallara maruz kalınması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının bina dahilinde bakım onarım işlemleri ile uğraştığını, basit tamirat ve onarım işlemleri yaptığını, davacının yapmış olduğu iş gereğince bildirilen hizmet sürelerinden faydalanmasının söz konusu olamayacağını, davacının 506 sayılı Kanunda hizmet sürelerinin öngörüldüğü iş kolunda çalışmış olsa bile kanunda belirtilen işleri yapmadığını beyan ederek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı kurum vekili özetle, 01.09.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 506 sayılı Kanuna 2098 sayılı Kanun ile eklenen 1 inci maddenin 2 inci bendinin değiştirildiğini ve bu maddeye 3 üncü ve 4 üncü bentler ilave edilerek itibari hizmet süresi uygulamasının kapsamının genişletildiğini, buna göre sigortalıların itibari hizmet uygulamasından faydalanabilmesi için hizmetin bahsi geçen yasada belirtilen işyerinde geçmesi ve belirtilen işlerin fiilen yapılması gerektiğini, davacının yasadan yararlanabilmesi için dava dilekçesinde iddia edilen bir işte çalıştığını işverenden alacağı belge ile kanıtlaması gerektiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.03.2014 tarihli ve 2012/792 Esas, 2014/149 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne dair verilen 1 inci kararının davalılar vekillerince temyizi üzerine;

Daire kararında, özetle, davacı, davalı işveren nezdinde 01.10.1993 – 08.07.2012 tarihleri arasındaki mekanik bakım ve onarım teknisyeni olarak çalışmalarında 506 sayılı Kanun'un Ek5/2 kapsamında çalışmalarının tespitini istemiş, mahkemece, davacının 01.10.1993 – 08.03.2012 tarihleri arasındaki hizmetinin 506 sayılı Kanun'un Ek5/2 maddesi kapsamında hizmet gerektirir çalışmalar olduğunun tespitine dair hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacının, hizmet cetvelindeki bildiriminin 1994/1. Döneminden itibaren başladığı, davacının isteminin ise 01.10.1993 tarihinden itibaren başladığı, yine davacı 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden sonraki çalışmalarını da dava dilekçesinde beyan ettiği anlaşıldığından, davacı asil HMK’nın 31 inci maddesi gereği isticvap edilerek, davalı işverenin işyerinden bildirilmeyen dönemlere yönelik hizmet tespiti istemi bulunup bulunmadığı, yine 01.10.2008 tarihinden sonraki çalışmalarına ilişkin 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 40 ıncı maddesi kapsamında fiili hizmet süresi zammından faydalanma istemi olup olmadığı açıklattırılmalı, İncelenen dosyada; davacının hizmet cetvelinde 1994/1. döneminden – 30.06.1999 tarihine kadar ... işyeri numaralı işyerinden, 01.07.1999 – 31.05.2002 tarihleri arasında ... Yayıncılık ve Dağıtım A.Ş.ye ait işyerinden, 01.06.2002 – 31.05.2011 tarihleri arasında ... Haber Ajansı A.Ş.ye ait işyerinden, 01.06.2011 – 29.02.2012 tarihleri arasında ise davalı ...den, 01.03.2012 – 08.03.2013 tarihleri arasında 1175578.34/02 işyeri numaralı işyerinden bildirimleri bulunduğu, işyeri dosyasından davacının 01.10.1993 – 30.06.1999 tarihine kadar ... İşletmecilik Kağıt Matbaa San A.Ş.’ye ait işyerine ilişkin işçilik haklarının ... Yayıncılık ve Dağıtım A.Ş.’ye devredildiği, 01.11.1998 – 31.05.2002 tarihine kadar ... Yayıncılık ve Dağıtım A.Ş.’deki işçilik haklarının ... Haber Ajansı A.Ş.’ye devredildiği, 08.03.2012 tarihli ibranamede davacının davalı ...Ş.’yi 01.10.1993 tarihinden itibaren çalışmalarına ilişkin işçilik alacakları nedeniyle itirazi kayıt konularak ibra edildiği anlaşıldığı, Mahkemece, talep edilen çalışma dönemindeki gerçek işverenler belirlenmeli, bu bağlamda, dava konusu dönemdeki bildirimde bulunan işyerleri davalı Kurumdan sorulup, işyerinin devir ve intikali bulunup bulunmadığı araştırılmalı; tespit edilecek işverenlere, HMK