muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20972, Karar No: 2016/676, Tarih: 25.01.2016

Eldeki davada ise dosya arasındaki belgelerden ilk peşin değerler tablosunda bir eksiltmenin bulunması karşısında, hak sahiplerine ölüm geliri yanında ölüm aylığı bağlanıp bağlanmadığı hususunda tereddüt oluşmakla, bu hususun davacı kurumdan sorulması ile dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı dikkate alınarak kurum alacağının belirlenmesi gereklidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca, meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalının gerçek zarar miktarı hesaplanarak, gerçek zarar ile 5510 sayılı

Yasa'nın 54. maddesi uyarınca bulunacak ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırmak suretiyle düşük olan tutarın kusur karşılığına hükmetmek gereği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, Mahkemece yapılması gereken iş, öncelikle davacı kurumdan hangi davalı hakkında hangi yasa maddesine dayalı olarak yasal dayanaklarının da belirtilmesi suretiyle talebinin ne olduğu hususunda açıklama istenilmesi, olay hakkında tarafların 3. kişi veya işveren olup olmadıkları hususunun netleştirilmesi ile ceza davası da dikkate alınarak, olayın meydana geliş şekli dikkate alınarak olay hakkında tarafların alması gereken önlemlerin neler olduğu hususunda açıklayıcı ve denetime elverişli bir kusur raporu aldırılması, davalılar hakkındaki yasal dayanaklar net olarak belirlendikten sonra kanun hükümleri ve özellikle 5510 sayılı Yasanın 21’inci maddesinin 4’üncü fıkrası çerçevesinde uygun bir hesap bilirkişisinden hesap raporu aldırılmak suretiyle tüm davalılar hakkında infaza elverişli şekilde bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözardı ederek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.01.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5358, Karar No: 2017/1380, Tarih: 23.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/5358 E.  ,  2017/1380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliği tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde “hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 4. paragrafındaki ''hapse çevrilmesine'' ibaresinin çıkartılarak yerine “hapse çevrileceği hususunun ihtarına“ ibaresinin ilave edilmesi ile hükmün 3. paragrafındaki "Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK 50/1-a maddesi uyarınca sanığın kişiliğine sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre günlüğü takdiren 20,00 TL den adli para cezasına çevrilerek sanığın 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin hükümden çıkarılarak, ''Sanığa verilen 5 ay kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince 150 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL olarak belirlenerek, sonuç olarak sanığın 3.000.-TL adli para cezası ile cezalandırlmasına,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/567, Karar No: 2011/5318, Tarih: 20.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/567 E.  ,  2011/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmekten ve yasak bıçak taşımaktan sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (EKSİŞEHİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/01/2008 gün ve 402/4 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme ve yasak bıçak taşımak suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7096, Karar No: 2017/9068, Tarih: 14.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/7096 E.  ,  2017/9068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, takibe dayanak yapılan ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/280 Esas-606 Karar sayılı ilamı ile belirlenen kamulaştırma bedelinin hüküm tarihinden önce alacaklılar adına açılan banka hesabına bloke edildiğini, alacağın bankadan tahsili mümkünken icra takibine girişilmesinin haksız olduğunu belirterek takibin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu vekili, takibe konu borcun takip tarihinden önce alacaklılar adına açılan banka hesabına yatırıldığını belirterek buna ilişkin banka dekontlarını dosyaya ibraz etmiştir. Mahkemece, ilgili Vakıfbank Şubesine yazılan müzekkereye verilen cevapta; alacaklılar adına 16.11.2012 tarihinde dekontlarla hesaplar açıldığı doğrulanmıştır. Her ne kadar, banka dekontlarında ilgili Mahkeme dosya numarası hatalı yazılmış ise de; anılan yanlışlık maddi hataya müstenit olup Mahkemesinden alınacak bir müzekkere ile düzeltilerek paranın tahsili mümkündür.

Bu halde Mahkemece, açıklanan nedenlerle borçlu aleyhine takip başlatılmasının yanlış olduğu gözetilerek takibin iptaline karar verilmesi gerekirken şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20257, Karar No: 2015/14167, Tarih: 08.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20257 E.  ,  2015/14167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bayburt Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 07/08/2014

Numarası : 2014/39-2014/361

Dosya elektronik ortamda UYAP üzerinden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de, SGK kayıtlarının sisteme kaydedilmediği anlaşılmakla, kalem personelinin evrak eksikliğine rağmen dosyayı elektronik ortamda göndermesi nedeniyle uyarılmasına, dava konusu dönem SGK işyeri sicil bilgileri SGK'dan temin edilerek dosyanın fiziken tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11146, Karar No: 2010/23841, Tarih: 19.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/11146 E.  ,  2010/23841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 26.01.2010 tarih, 19866/1935  sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden  alınarak  hazineye gelir yazılmasına, 35.50. TL ilam harcı alındığından karar düzeltme isteyenden başkaca harç alınmasına yer olmadığına 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7163, Karar No: 2008/10040, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7163 E.  ,  2008/10040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek.Av.... ile davalılar 1-... ... Vergi Dairesi Mdl. 2-... Vergi Dairesi Mdl. 3-... Vergi Dairesi vek.Av.... ... 4-... ... Sigorta Mdl.vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 11.09.2007 gün ve 332-502 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.04.2008 gün ve 11119-3442 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 170.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12529, Karar No: 2019/3008, Tarih: 25.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12529 E.  ,  2019/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, sanık hakındaki 213 sayılı VUK‘nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 05.08.2013 tarihli ve RDK-3/2013-308 sayılı Komisyon Mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarına ilişkin olduğu, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 25.08.2013 tarihli 2013/110238 soruşturma ve 2013/35361 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma” suçlarının birbirlerine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma” suçlarından yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6156, Karar No: 2013/21232, Tarih: 31.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/6156 E.  ,  2013/21232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

13.07.2007 günü otogar civarında devriye görevini yapan kolluk görevlilerinin kırmızı renkli plakasız bir motosikleti seyir halinde iken durdurdukları, motosiklet üzerinde bulunan sanıkların şüpheli hareketleri nedeniyle kimlik kontrollerinin yapıldığı ve yapılan üst aramalarında sanıklardan ...'ın cebinden kutu içerisinden bir adet 22 Ayar altın yüzük elde edildiği, sanık ...'in cebinden ise Nokia 8310 marka cep telefonunun elde edildiği, sanıkların alınan ifadelerinde, bahse konu motosiklet ile Osmaniye mahallesinde dolaştıkları sırada yolda tek başına yürüyen ve omuzunda çanta olan bir bayan gördüklerini, motosiklet ile bayana yaklaştıklarını ve sanık ...'ın mağdur'un omuzunda bulunan çantayı aldığı, mağdurun arkalarından “Hırsız var” diyerek bağırdığını ancak olay yerinden kaçtıklarını beyan ettikleri, mağdur'un karakola herhangi bir müracaatının olmaması üzerine sanıklardan elde edilen cep telefonu için yapılan araştırmada, telefonun ... ... isimli şahsa ait olduğunu ve en son 13.07.2007 günü saat:15.41 sıralarında kullanıldığının tespit edildiği, eylemin mağdurunun da bu kişinin eşi olduğu belirtilen ... olduğunun değerlendirildiği ve sanıklar hakkında ...'a karşı hırsızlık eyleminden dolayı kamu davası açıldığı, kovuşturma aşamasında işin tutuklu olması gerekçe gösterilerek adı geçen mağdurun zorla getirilmesine karar verildiği, ancak mağdura ulaşılamadığı ve dinlenilmesinden vazgeçilerek, sanıkların ikrarları doğrultusunda mahkumiyet hükümlerinin tesis edildiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere; Ceza Hukukunun temel amacı, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer kalmaksızın açığa çıkarılmasıdır. Delilden sanığa ulaşma ilkesinin bir tezahürü olarakta, faiilin beyanları kendisine yönelik suç şüphesine dair cevap ve dolayısıyla savunmadan ibaret olup, sadece saptanan beyanlarından delil elde edilme yoluna da gidilemez, aksine sanık ya da sanıkların hakime verdiği cevap, yan kanıtlarla doğrulanmalıdır. Kaldı ki hakim huzurundaki ikrar bile tek başına kesin kanıt olarak kabul edilemez. Zira bir insanın kendisini suçlu kabul etmesi veya bir başkasının suçunu kabullenmesi olanaklı olduğu gibi ikrar içeren beyanlarda, suçun vasıflandırmasına yönelik unsurların gizlenip daha az cezaya yada verilecek cezada indirime sebebiyet verebilecek nitelikte ifadelere yer verilebileceği gözardı edilmemelidir. Bu itibarla ikrarın içeriğindeki maddi ve hukuki olguların, suça etki eden hafifletici ve ağırlaştırıcı nedenlerin, şahsi cezasızlık sebeplerinin, eylemin hukuki unsurlarının, suçun mağdurunun kim olduğu ve eylemin başkaca bir suça vücut verip vermediği gibi hususların; salt sanık ikrarından ve tahminlerden yola çıkarak değil her türlü şüpheden uzak bir biçimde ortaya konulması gerekmektedir.

Hal böyle olunca;

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında yakınan olarak değerlendirilen ...'un açık adresi resen araştırılıp tespit edildikten sonra, mahkemece usulüne uygun olarak celp edilip olayla ilgili bilgisi saptanıp, sanıkların açıklamalarına göre TCK'nın 168. maddesinin uygulama olanağının tespit ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yetinilip, TCK'nın 168. maddesinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4727, Karar No: 2019/3496, Tarih: 07.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4727 E.  ,  2019/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacılar ve davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacılar ve davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Davacı Kardeşlerin Manevi Tazminat İstemlerine Yönelik Hükümler Yönünden,

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Asıl ve birleşen dosyanın dava dilekçeleri ve ıslah ile davacı eş için 177.049,90 TL maddi, 250.000,00 TL manevi, davacı çocuk için 77.709,32 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, davacılar anne ve baba için 100.000,00'er TL manevi, davacı kardeşler için ise 35.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, ilk derece mahkemesince verilen kararda maddi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eş lehine 150.000,00 TL, davacı çocuk lehine 130.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine, yine davacılar anne ve baba ile kardeşlerin manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verildiği, davacılar eş ve çocuk ile davalı ... Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvuruları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 01/06/2018 tarihli kararda istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği ve bu karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 02.12.2016-31.12.2016 tarihleri arasında 40.000,00 TL, 01.01.2017-31.12.2017 tarihleri arasında 41.530,00-TL, 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine dair hükümlerin davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden temyizi mümkün olmayıp, adı geçen davalının açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer Hükümler Yönünden,

A)Davacı İstemi;

Davacılar vekilleri dava dilekçelerinde özetle; 13/05/2014 tarihinde ...'da meydana gelen maden kazasında kök murislerinin vefat ettiğini, ailenin desteklerini kaybettiklerini, derin üzüntü yaşadıklarını, bu durumdan davalı şirketlerin müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, maddi ve manevi tazminat alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmişlerdir.

B)Davalıların Cevapları;

Davalı TKİ vekili cevap dilekçesinde özetle; İş Kanunu'na göre işin tamamının, bir bütün halinde anahtar teslimi niteliğinde yükleniciye verildiğini; bu yolla işten tamamen el çekildiğini; sigortalı işçi çalıştırılmadığı için de işveren sıfatına haiz olunmadığından bu işi devralan yüklenici firmanın alt işveren ve işi devreden TKİ.'nin ise asıl işveren olarak nitelendirilemeyeceğini; sözleşmenin 16. maddesinde alt yüklenici çalıştırılmayacağı ve işin tamamının yüklenici firma tarafından yapılacağı belirtilmesinin, ... AŞ.'nin asıl işveren ve işyeri sahibi olduğunu gösterdiğini; bu nedenlerle müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin mevcut olmadığını; bu nedenle davanın husumet sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiğini; müvekkili kurumun linyit üretimi ile ilgili madenleri işletmek veya işlettirmek ve aramak amacı ile bu ve benzeri işleri rodövans veya hizmet alımı (ihale) usulü ile yaptırdığını; müvekkili kurumun bu tarz işlerdeki görevinin her iki işlettirme yönteminde söz konusu işin yürütümü, firma çalışanlarının sevk ve idaresi ve kurum işçilerinin firma işçileri ile birlikte çalışmasının söz konusu olmayıp, kurum kontrol teşkilatının tespiti, ödenecek hakedişe esas olmak üzere kömürün kalitesi ve miktarının belirlenmesi ile sınırlı olduğunu; işin yüklenicisi Park Teknik tarafından yangınları önlemeye yönelik tedbirlerin alınmaya çalışıldığını ancak yangın gibi diğer madencilik riskleri (metan, yeraltı suyu gibi) nedenlerle yıllık üretim miktarına ulaşamayacakları ihtimalinin şirketlerin mağduriyetine sebebiyet vereceğini ve ileride telafisi mümkün olmayan problemlerle karşılaşabileceklerini bu durumdan hem şirketlerin hem de kurumun olumsuz etkilenebileceğinden mevcut sözleşmeyi devretmek istediklerini; aynı ocağın uygun kısımlarında mekanize, diğer kısımlarında klasik ayak modeli yaparak ve sahada oluşabilecek riskleri göz önüne alarak ilgili işi 30.10.2009 tarihinde ... AŞ.'nin devraldığını; ... Kömür İşletmeleri'nin sözleşmeyi devraldığı tarihten bu yana üretim sırasında ocakta iş güvenliğini tehdit eden herhangi bir unsurdan dolayı TKİ.'ye başvuruda bulunmadıklarını; ocağın iş sağlığı ve güvenliği açısından denetiminin Çalışma ve ... ... Bakanlığı müfettişleri tarafından yapıldığını; işin gereği olarak yalnızca teknik şartnamede belirtilen ekipmanın işe uygun olup olmadığı ve hizmet işleri şartnamesine göre üretilen kömürün teknik şartnamede belirtilen niteliklere uygunluğunun İdare Kontrol Teşkilatı tarafından kontrol edildiğini; hizmet alım sözleşmesine göre işin tanımı dışında herhangi bir kontrol yapılmamakla birlikte, 6331 S.Y. kapsamında denetleme yetkilerinin de bulunmadığını; daha önce meydana gelen ölümlü kazalarda müvekkili kurumun ne idari ne de cezai bir soruşturmaya dahil edilmediğini; kullanılan malzeme ve ekipmanın yeterliliği ve kullanılan malzemelerin uygunluğunun denetiminin Çalışma ve ... ..