muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/623, Karar No: 2025/1329, Tarih: 04.03.2025

31,5 KV olduğu, TEDAŞ kullanımında olan Bor TM'ye bağlantı yapıldığının tüm dosya kapsamından anlaşıldığını, davacının "Dağıtım Sistem Kulanım Anlaşması" hükümleri ile bağlı olduğunu, kaldı ki uzun bir süre sözleşmeye bağlı hareket ederek itirazı kayıt koymaksızın faturalarını ödediğini, iletim sistem kullanıcısı olduğunu iddia eden ve ispat yükü üzerinde olan davacının bu durumu ispat edecek bir delil ortaya koyamadığını, ihtilaf konusu döneme ilişkin TEİAŞ ile imzalanmış sözleşmeyi dosyaya sunamadığını, ihtilaf konusu dönemde TEİAŞ'a bağlantı yaptığı tesisin mülkiyetinin kendisine ait olduğunu, bir başka anlatımla mülkiyeti kendisine ait dağıtım tesisi ile doğrudan TEİAŞ'a ait tesislere bağlantı yaptığını kanıtlayamadığını, EPDK Kurul kararları gereğince sistem kullanım anlaşmasının hangi sistem kullanıcısı ile yapıldığına bakılarak tabloda belirtilen tarife uygulanacağından davalı şirketin uygulamasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığını, EPDK tarafından Mahkemeye gönderilen 20

.06.2017 tarihli müzekkere cevabının sonuç kısmında "sonuç itibariyle OSB'lere uygulanacak olan bedeller OSB'nin bağlantı ve sistem kullanım anlaşması yapmış olduğu tüzel kişilere göre farklılık göstermekte olup dağıtım lisansı bulunan ve TEİAŞ ile bağlantı ve sistem kullanım anlaşması yapmış olan OSB'lere yukarıda anılan hükümler kapsamında kayıp-kaçak bedeli uygulanmaması gerekmektedir." denildiğini, müzekkerede ayrıca 24.08.2016 tarihli 875 sayılı Kurul Kararı ile belirlenen 20 Dağıtım Şirketi için Tarife Uygulamalarına ilişkin Usul ve Esaslar, 29.12.2010 tarihli 3002 sayılı Kurul Kararı'nın 11. ve 12. maddesi, 18.12.2012 tarihli 4193 sayılı Kurul Kararının 24 ve 26. maddesi, 30.12.2015 tarihli 5999-3 sayılı Kurul kararları 19. ve 21. maddelerine değinilerek tarifelerin Kurul kararları ile belirlendiğinin belirtildiğini, dağıtım şirketi ile bağlantı ve sistem kulanım anlaşması yapmış olan organize sanayi bölgelerine de kayıp kaçak bedeli yansıtıldığının ifade edildiğini, eksik inceleme ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporları esas alınarak karar verildiğini, dosyada yer alan bilirkişi heyet raporunda ayrık rapordan farklı olarak dava konusu dönem ile ilgisi olmayan 212 sayılı Kurul kararından bahsedildiğini, davacının iletim sistem kullanıcısı olabilmesi için ihtilaf konusu döneme ait TEİAŞ ile imzalamış olduğu bir sistem kullanım anlaşması bulunmadığını, bağlantı noktası 36 KV altında olup TEDAŞ orta gerilim baralarına bağlı olarak elektrik temin ettiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin de hatalı olduğunu, ıslah edilen miktar yönünden ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı ... tarafından davalı ... şirketinden satın alınarak bölgesindeki katılımcılarına verilen elektrik enerjisi nedeniyle ödenen kayıp- kaçak bedelinin iletim sistemi kullanıcısı olduğu iddiasıyla istirdadı istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kesinleşen güçlü delil niteliğindeki kararlarda davacının iletim sistemi kullanıcısı olduğunun ve bu durumda kayıp-kaçak bedeli ödememesi gerektiğinin kabulüyle karar verilmesinin yerinde bulunduğu, dava tüm alacak üzerinden açılmış olmakla ıslah edilen alacak bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Mahkemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,04.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30480, Karar No: 2017/10187, Tarih: 28.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30480 E.  ,  2017/10187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku açısından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk açısından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31381, Karar No: 2015/1422, Tarih: 28.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/31381 E.  ,  2015/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, şikayetçiye ait arazide bulunan 31 adet selvi ağacını, ağaçların yanında bulunan kendisine ait araziye zarar verdiği için kestiği, bu eylemiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Sanığın savunmasında, katılana ait ağaçların kendi bahçesine sarkan dallarının budanması hususunu katılana ulaşamadığından bekçisine söylediğini, katılanın izin vermesi üzerine çağırdığı işçilere budattığını, katılanın bekçisinin budatma işlemi yapılırken işçilerin yanında olduğunu beyan etmesi, katılanın da sanığın ağaçlardan rahatsız olduğunu söylemeden ve haber vermeden ağaçları budattığını ifade etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, katılanın budama işlemine rızası

olup olmadığı, sanığın atılı suçu kasten işleyip işlemediğinin belirlenmesi amacıyla tanıklar...'ın olaya ilişkin beyanların alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Gerekçeli kararda, katılanın beyanının başka bir olaya ilişkin olması ve dosya içeriğiyle örtüşmemesi,

3- Kabule göre de; TCK'nın 53/3. maddesi gereğince, mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlünün sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15877, Karar No: 2023/3220, Tarih: 30.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15877 E.  ,  2023/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, ... ilçesi, ... (...) Mahallesi 1336 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin davaya konu taşınmazın 1/2 oranında hisseli maliki olduğunu, İzmir 2. İdare Mahkemesinin 2012/1570 Esas sayılı dosyasında yürütmenin durdurulması talepli olarak kamulaştırma işleminin iptaline ilişkin dava ikame ettiklerini, davacı idarenin taşınmazın tahsis amacına uygun işlem yapmadığını, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekili tarafından dava konusu İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi (...) 1336 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma kararının iptali için dava açıldığı, İzmir 2. İdare Mahkemesinin 27.02.2019 tarihli ve 2019/59 Esas, 2019/233 Karar sayılı kararı ile kamulaştırma işleminin iptaline karar verildiği, kararın 12.05.2022 tarihinde kesinleştiği, kamulaştırma işleminin hukuki dayanağı ortadan kalktığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planının iptaline ilişkin idare mahkemesinin iptal gerekçesindeki eksikliğin 06.01.2015 tarihli ve 15/01 sayılı ... Belediye Meclisi kararı ile giderildiğini, bu plan değişikliğinin İzmir Büyükşehir Belediye Meclisinin 15.05.2015 tarihli ve 05.532 sayılı kararı ile onaylandığını, imar planı değişikliğinin kesinleştiğini belirterek, davanın reddine dair kararın gerekçesinin ortadan kalktığını, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... Belediye Encümeninin 07.12.2011 tarihli ve 11/341 sayılı kararı ile davalının taşınmazdaki 1/2 payının kamulaştırılmasına karar verildiği, davalının taşınmazın belediye hizmet alanı olarak ayrılmasına ilişkin 1/1000 ölçekli uygulama imar planın iptali istemi ile açtığı davanın İzmir 2. İdare Mahkemesinin 2011/2396 Esas, 2013/656 sayılı kararı ile taşınmazın belediye hizmet alanı olarak ayrılmasının uygun olmasına karşın, işlevinin ve yapılaşma koşullarının belirlenmemesi nedeniyle imar planının plan tekniğine uygun düzenlenmediği gerekçesi ile iptaline karar verildiği, kararın onanarak kesinleştiği, davalının bu kez İzmir 2. İdare Mahkemesinde kamulaştırmaya ilişkin kararın iptali istemiyle dava açtığı, davanın 2019/59 Esas, 2019/233 sayılı kararı ile kamulaştırma kararına dayanak imar planının iptal edilmesi nedeniyle kamulaştırma kararının dayanağının ortadan kalktığından dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin ... Belediye Encümeninin 07.12.2011 tarihli ve 11/341 sayılı işlemin iptaline karar verildiği, bu kararın Danıştay 6. Dairesinin 2019/15153 Esas, 2022/4330 sayılı kararı ile onandığı, karar düzeltme yoluna gidilmediğinden kararın 12.05.2022 tarihinde kesinleştiği, ... Belediye Encümeninin 07.12.2011 tarihli ve 11/341 sayılı kamulaştırma kararının iptal edilmesi sonucunda iş bu davanın dayanağı kalmadığından, daha sonra imar planı değişikliği yapılmasının iptal edilmiş olan işleme yeniden geçerlilik sağlamayacağı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu belirtilerek davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca açılan davada kamulaştırma kararının mahkeme kararıyla iptal edilmesi sonrasında yapılan imar planı değişikliğinin eldeki dosyada bağlayıcı olup olmayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi ve 14 üncü maddesinin son fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi ve 14 üncü maddesinin son fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi (...) 1336 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma kararının iptali için dava açıldığı, İzmir 2. İdare Mahkemesinin 27.02.2019 tarihli ve 2019/59 Esas, 2019/233 Karar sayılı kararı ile kamulaştırma işleminin iptaline karar verildiği, kararın 12.05.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... Belediye Encümeninin 07.12.2011 tarihli ve 11/341 sayılı kamulaştırma kararının iptal edilmesi sonucunda iş bu davanın dayanağı kalmadığından, davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18198, Karar No: 2012/27554, Tarih: 28.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/18198 E.  ,  2012/27554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanıklar hakkında tayin edilen 3 ... karşılığı adli para cezasının TCK'nin 52/2 maddesi uyarınca bir ... karşılığı 20.00 TL'den 60.00 TL olarak belirlendiği halde sonuç olarak 80.00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca doğrudan verilen 80.00 TL adli para cezasının 60.00'ar TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün bu kısmının DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/879, Karar No: 2011/764, Tarih: 14.12.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/21-879 E.  ,  2011/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2011

Taraflar arasındaki “itibari hizmet süresinin tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 13. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.11.2009 gün ve 2008/843 E., 2009/949 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili ile davalılardan SGK vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 21.03.2011 gün ve 2010/2230 E., 2011/2503 K. sayılı ilamı ile;

“…1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı,  davalı işyerinde basım ve matbaacılık işinde 1.6.1987-16.4.2008 tarihleri arasındaki   çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın  Ek 5/2 madde  kapsamında olduğunun  tespiti ile   bu sürenin hizmet süresine eklenmesini, malullük yaşlılık ve ölüm  sigorta primlerinin geçmişe dönük olarak 1.6.1987-16.4.2008  tarihleri arasında % 22 lik oran üzerinden hesaplanmak suretiyle  ek % 2'lik farkın geçmişe yönelik olarak davalı işverenden  gecikme zammı ile alınmasını, 506 sayılı Yasa'nın Ek 39 madde  uyarınca sigortalılık süresine ilave edilen gün sayılarının 5 yıldan az olmamak üzere 506 sayılı Yasa'nın 60 ve Geçici 81. maddelerinde  belirtilen yaş hadlerinden indirilerek bunların emeklilik işlemlerinde dikkate alınmasına  karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işveren şirkete ait 375639 sigorta  nolu işyerinde geçen 7336 gün sigortalı hizmetin 506 sayılı Yasa'nın  Ek 5 maddesi gereğince itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına, bu sürenin emeklilik işlemleri sırasında S.G.K tarafından dikkate alınmasına, sigorta prim farkının davalı işverenden tahsili isteminin reddine  karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 1.6.1987-16.4.2008 tarihleri arasında  toplam 7336 gün matbaa elamanı  olarak çalıştığı, mahkemece  yapılan keşifte dinlenen tanıkların  davacının  matbaada baskı makinasında çalıştığı,    kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı,  çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri  anlaşılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 1.6.1987-16.4.2008 tarihleri arasında  toplam 7336 gün matbaa elamanı  olarak çalıştığı, mahkemece  yapılan keşifte dinlenen tanıkların  davacının  matbaada baskı makinasında çalıştığı,    kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı,  çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri  anlaşılmıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden  yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir.  Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır.  Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Somut olayda, , davalı işyerinde değişik firmaların mamullerinin ambalajlanması ile ilgili olarak  dokuz  renge kadar baskı, laminasyon, klişe, grafik ve film hazırlama işlerinin  yapıldığı ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde  matbaa elmanı olarak çalıştığı  dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…”

gerekçesiyle, davacının temyiz itirazları (1) maddede gösterilen nedenlerle reddedilip, (2) maddede gösterilen nedenlerle davalı SGK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDENLER: 1-Davacı vekili

2- Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.