muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4878, Karar No: 2012/1447, Tarih: 05.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4878 E.  ,  2012/1447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Türkoğlu Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 30.04.2010 gün ve 345/148 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; 160 ada 9 sayılı parseli 3.5.1999 yılında vekil edeninin annesi ... tarafından, Mehmet Pınarbaşından satın alındığını, sözleşmede annesinin isminin yazılı bulunduğunu, kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak anılan parselin tapu kaydının iptaliyle, vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 160 ada 9 sayılı parselin tapu kaydının iptaliyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, harici satın alma ve eklemeli zilyetlik hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; mahkemenin görüşlerine katılma olanağı bulunmamaktadır. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile yabani Antep fıstığı ve menengiçlerin aşılanması ve mahsuldar hale getirilmesi gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi uyarınca imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Böyle bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihyayla edinilebilmesi için diğer kazanma koşulları yanında imar ve ihya koşullarının da gerçekleşmesi gerekir. Kural olarak, imar ve ihyaya muhtaç yerlerin zilyetlikle edinilebilmesi için imar ve ihyanın tamamlandığı, aşılanmak suretiyle imar ve ihyaya ihtiyaç duyulan konularda ise aşının yapıldığı tarihten itibaren davanın açıldığı tarihe kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolması gerekir.

Uyuşmazlık konusu 160 ada 9 sayılı parsel 6.8.2002 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında fıstıklık niteliğiyle belgesizden öncesi ormandan açılan yerlerden olduğu gerekçesiyle maliye Hazinesi adına tespit ve tescil edilmiş olup, kadastro tutanağının 27.3.2000 tarihinde kesinleşmesiyle tapu kaydı oluşmuştur. 15.5.2009 ve 26.6.2009 tarihlerinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar; dava konusu taşınmazın, davacının zilyet ve tasarrufunda olduğunu bildirmişler, birinci keşifte dinlenen uzman bilirkişi ziraat mühendisi ... raporunda; taşınmaz üzerinde bulunan badem ve erik ağaçlarının yabani formda olduklarını, Antep fıstığı ağaçlarının da yabani formda büyüyen menengiç ağaçlarının aşılanarak yetiştirildiğini, meyve ağaçları içerisinde en yaşlısının erik ve badem ağaçları olduğunu, bu ağaçlarında 16-17 yaşlarında ve yabani formda yani çekirdekten yetiştiğini, taşınmazın büyük çoğunluğunu kaplayan menengiç üzerine aşılı, 83 adet 10-12 yaşlarında Antep fıstığı ağacının bulunduğunu, dava konusu taşınmazın 20 yıl fasılasız kullanılmadığını açıklamıştır. Üçüncü keşifte dinlenen zirai uzman bilirkişiler Ömer Doğan ve arkadaşlarının raporunda ise; dava konusu taşınmazın üçüncü sınıf tarım arazisi olduğunu, meyve ağaçlarından eriklerin 16-18, incirin 10-13, armutun 7-9, bademin 16-30 ve Antep fıstığı ağaçlarının ise 10-35 yaşlarında bulunduğu yazılıdır. Uzman bilirkişi orman mühendisi Nuri Bozali ise raporunda; uyuşmazlık konusu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildirmiştir.

Yukarıda açıklanan bilgiler ile keşif tutanağı kapsamları, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde uzman bilirkişi ziraat mühendisi ...’in raporuna göre; taşınmazın 20 yıl aralıksız olarak davacı tarafından kullanılmadığı, aşılı ağaçların sayısının 83 olduğu, aşı yaşının 10-12 olarak açıklandığı, diğer ağaçların yaşlarının da 16-17 yaş olarak belirlendiği, bu durum karşısında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde öngörülen imar ve ihya koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmıştır. Kural olarak aşının yapıldığı tarihten itibaren 20 yıllık sürenin geçmesi ve diğer koşulların davacı yararına oluşması halinde, taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik imar ve ihya yoluyla edinilmesi mümkündür. Dosya arasında bulunan ve uzman bilirkişi orman mühendisi Nuri Bozali tarafından dosyaya sunulan raporu ekindeki 26.6.2009 tarih 8:53 ve 1 nolu şekil olarak eklenen fotoğraf üzerinde yapılan incelemede; taşınmazın dört tarafının orman bitki örtüsü ağaçlarla çevrili bulunduğu açıkça görülmektedir. Bundan ayrı taşınmazın 20 yıl fasılasız kullanılmamış olması, dava konusu yerin iradi olarak terk edildiği anlamına gelir. Bu nedenle sözü edilen fotoğraf ve birinci keşif sonucu uzman bilirkişi ziraat mühendisi ...'den alınan raporlar ile dosya arasında bulunan diğer yan deliller birlikte değerlendirildiğinde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamıyla örtüşmeyen diğer keşifler sonucu alınan uzman bilirkişi raporlarıyla keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarına değer verilerek davanın kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3715, Karar No: 2009/239, Tarih: 29.01.2009

**7. Hukuk Dairesi         2008/3715 E.  ,  2009/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine ile davalılar Tevfik ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davacı hazinenin temyizi 104 ada 1, davalıların temyizi 104 ada 2 ve 48 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili hükümlere yöneliktir.

1-Dava ve temyize konu 104 ada 2 ve 48 parsel sayılı taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olduğu, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Gerçekten çekişmeli taşınmazların sınırlarında eylemli biçimde 104 ada 47 parsel sayılı kamu malı niteliğinde (Çayır) mera bulunmaktadır. Dava konusu taşınmazlar ile sınırlarını oluşturan komşu taşınmaz arasında doğal yada yapay nitelikte, ayırıcı unsur olarak bir sınır yeri tarif edilmemiştir. Öte yandan kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Hal böyle olunca çekişmeli taşınmazların sınırlarını oluşturan komşu (Çayır) kamu malı mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen taşınmaza el atılarak kazanıldığının kabulü gerekir.

Kural olarak bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz. Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılar Tevfik ve ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile 104 ada 2 ve 48 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili hükümlerin ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 1,60 TL. harcın temyiz eden davalılardan alınmasına,

2-Davacı hazinenin 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazla ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava konusu taşınmazın tesbitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, ancak

yargılama sırasında davalı taraf vergi kaydına dayanmıştır. Mahkemece vergi kaydının yüzölçümü ile taşınmazı kapsadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosyaya uygun düşmemektedir.

Davalı tarafın tutunduğu vergi kaydında tarif edilen sınır yerleri dikkate alındığında, anılan vergi kaydının her yere uyabilen kayıtlardan olduğu, taşınmaza komşu dava dışı 104 ada 47 parsel sayılı mera niteliğiyle sınırlandırılan taşınmazın bulunduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan, meralar için oluşturulan vergi kaydına değer verilemesi de olanaksızdır. Kaldı ki vergi kaydı mülkiyet belgesi niteliğinde olmayıp zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına da değer verilmesi hukuken olanaksızdır. Öte yandan meralar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresin ne olursa olsun hukukça değer taşınmaz.

Mahkemece bu olgular gözönüne alınarak davacı hazinenin 104 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının da kabulü ile anılan taşınmaz 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliğiyle sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazla ilgili hükmün BOZULMASINA, 29.01.2009 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/14821, Karar No: 2013/13897, Tarih: 01.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14821 E.  ,  2013/13897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.03.2012 tarih ve 2008/107-2012/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalanan dava dışı ...Metal Center Sanayi ve Ticaret A.Ş'ye ait emtianın Rusya'dan Türkiye'de Gebze-Dilovası'na sevkedilmek üzere davalıya tam ve eksiksiz olarak teslim edildiğini, ancak emtianın 24/04/2007 tarihinde boşaltma sırasında eksik olarak teslim edildiğini, hasar bedelinin sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 38.001 TL hasar tazminatının ödeme tarihi olan 07/06/2007 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu M. EREĞLİ gemisinin müvekkili firmaya ait olmayıp, yine müvekkilinin davaya konu taşımada taşıyan, donatan ya da acente sıfatı bulunmadığından kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, kanuni süresi içinde hasar ihbarı ile usulüne uygun tespit yapılmadığını, davacı ... tarafından sigortalıya yapılan ödemenin fahiş olduğunu, davacının ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi talep etmesinin hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu taşımanın yapıldığı tarih itibariyle geminin donatanının Kava Maritime Co. ve işleteninin davalı olduğu, konşimentoda donatan olarak Kava Maritime Co. firması gösterilmiş olduğundan bu firmanın taşıyan sıfatını haiz olduğu, taşımadan sonra geminin donatanının Orcas Shipping Co. Ltd. olarak değiştiği, her ne kadar bu iki firma Malta'da kurulu ise de, tabela firma oldukları ve gemi bilgilerine haiz kayıtlarından adreslerinin davalının adresi ile aynı olarak gösterildiği, böylelikle davalının pasif husumet ehliyetine sahip olduğu, TTK'nın 1066. maddesinin son fıkrası kapsamında eksikliğin ihbar edilmemesi veya tespit ettirilmemiş olmasının dava hakkını düşürmediği, ancak taşıyan lehine bir karine doğurduğu, dosyada mevcut eksikliğin varlığını ve miktarını belgeleyen ekspertiz raporu, Gümrük Müdürlüğü tutanağı, çeki listesi ve yazısı içeriğine göre, yükün limanda boşaltıldığı ve gümrükçü muayenesi yapıldığı sırada eksikliğin varlığı anlaşıldığından, davacının hasarın varlığına ilişkin ispat külfetini yerine getirdiği ve bu nedenle davalının 1066/son maddesindeki karineden faydalanamayacağı, yükü sayma sorumluluğunun davalının üzerinde bulunması nedeniyle eksiklikten sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile taleple bağlı kalınarak, 38.001 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taşıma sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davalı, uyuşmazlığa konu taşımayı yapan geminin donatanı olmadığı gibi taşıyan da olmadığını savunmuş olup, taşıma sonrasında düzenlenen ekspertiz raporunda da taşıyanın dava dışı Tansar Taşımacılık Nak. Pet. Tic. Ltd. Şti. olduğu belirtilmiştir. Dosyada bulunan 30.04.2007 tarihli navlun faturasının da anılan firma tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Taşıma nedeniyle düzenlenen konişmentoda da davalının ünvanı yazılı değildir. Bu itibarla, mahkemece davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken bilirkişilerin hatalı değerlendirmesi nedeniyle davalının sorumluluğuna hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerektirmiştir.

2- Öte yandan, taşınan yükün eksikliği hususunda taşıyan veya taşıyanın temsilcileri tarafından imzalanmış bir tutanak bulunmadığı gibi 6762 sayılı TTK'nın 1066. maddesi uyarınca yapılan bir hasar ihbarı da mevcut değildir. Dolayısıyla yükün tam olarak teslim edildiğine dair karine taşıyan yönünden gerçekleşmiş olup gümrük tutanağı ve benzeri belgeler de bu karinenin aksini ispat hususunda yeterli değildir. Buna rağmen kabule göre de, mahkemece taşıyanın sorumluluğuna hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13755, Karar No: 2014/5619, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/13755 E.  ,  2014/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/146-2013/626

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtların gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3873, Karar No: 2014/3628, Tarih: 24.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/3873 E.  ,  2014/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/153-2013/839

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6752, Karar No: 2024/9705, Tarih: 09.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6752 E.  ,  2024/9705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/412 E., 2023/470 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Kurum vekili ile davalı TEDAŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kazalının evinin yanındaki Kadirli TEDAŞ Müdürlüğüne ait elektrik direğine bir kamyon çarpması ile kaza meydana geldiğini, bu kaza neticesinde elektrik direğinin hasar gördüğünü, murisin bunu TEDAŞ'a haber verdiği halde TEDAŞ görevlileri tarafından arızanın giderilmediğini, bu nedenle ... 'nun ölümüne sebebiyet verildiğini, ölenin Bağ-Kur'lu olduğunu bu nedenle Kurum tarafından mirasçılarına toplam 46.320.881,44 Lira ödendiğini, bunun davalılardan müştereken ve müteselsilen yasal faizi ile birlikte tahsili ile fazlaya dair haklarının da saklı tutulmak kaydı ile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TEDAŞ vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu olayın Osmaniye Elektrik Dağıtım Müessesesi faaliyet alanı içinde meydana geldiğini, Osmaniye Elektrik Dağıtım Müessesinin ayrı bir tüzel kişiliğinin olduğunu, bu yönüyle davanın Genel Müdürlüğe yöneltilmesinin yasal olmadığını, bu itibarla ana statü ve 233 sayılı KHK hükümleri muvacehesinde Osmaniye EDM'si hukuki tüzel kişiliği, haiz, bağımsız ve özel bir kuruluş olup, davada taraf olma ehliyetine sahip olduğunu, davanın Osmaniye EDM'ye karşı açılması gerekirken Genel Müdürlükleri aleyhine de açılmasının yanlış olduğunu, bu nedenle davanın öncelikle husumet yönünden reddinin gerektiğini belirtmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.07.2015 tarihli, 2013/33 Esas, 2015/409 Karar sayılı kararıyla; davacı tarafça davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü ve ... dışındaki diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 41.688,79 TL tazminatın 11.03.1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacı Kuruma verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü ve ... aleyhine açtıkları davanın redine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.