muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14556, Karar No: 2018/17765, Tarih: 23.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/14556 E.  ,  2018/17765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkmesi Sıfatıyla)

KARAR

Temyiz incelemesi sırasında incelenmesi gerekli görülen;

1. Mahkemece, muris ...'ın ... Bankası ...... Şubesinde ............... numaralı vadeli hesabıyla ilgili gelen cevabi evrakta "kayıp cüzdan hesap açılışı-kayıp cüzdan hesap kapama" yazıldığı gözetilerek ilgili hesabın evveliyatı olup olmadığı konusundaki tereddütü giderecek şekilde, muris ...... adına 09.07.2006 ve 10.11.2012 tarihleri arasında açılıp kapanan başkaca bir hesap olup olmadığı ve varsa bu hesap/hesaplara dair para hareketlerini gösterir evrakların ... Bankası ...... Şubesinden istenmesi,

2. Muris ...'ın 34259159-5011 numaralı hasep dışında, başkaca hasabı olup olmadığı ... Bankası ...... Şubesi ile ...... Banktan sorularak, pasifler dahil tüm hesap hareketleri ile birlikte getirtilmesi,

Davacı ... adına 09.07.2006 ve 10.11.2012 tarihleri arasında aktif ve pasif taşınmaz kaydı olup olmadığı; var ise edinme ve devir tarihini gösterir ...... kayıt bilgilerinin ...... ...... Müdürlüğü'nden temin edilerek dosya arasına alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahalli Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22943, Karar No: 2015/16947, Tarih: 17.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22943 E.  ,  2015/16947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2013/1145-2014/155

Davacı Kurum, icra dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkartazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davalının boşandığı eşi ile birlikte yaşaması nedeniyle haksız olarak aldığı yetim aylığı ile ilgili hakkında ilamsız takibe itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine % 20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı hakkında muvazaalı boşandığına dair açılan davada beraat kararı verilmesi ve davacının boşandığı eşi ile tekrar bir arada yaşamasının hukuken mümkün olduğu, hukuken mümkün olan bir olguya yasayla yaptırım getirilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 74. maddesine göre hakim kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi ceza hakimi tarafından verilen beraat kararı ile de bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hâkimini bağlamaz.

Ceza ve Hukuk Mahkemeleri kararları arasındaki ilişkiyi düzenleyen Borçlar Kanununun sözü geçen hükmü hukuk hakimini ceza mahkemesinin kesinleşen kararı karşısında maddi hukuk bakımından kural olarak bağımsız kılmaktadır. Olayda söz konusu olan Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi hükmü ile kanun koyucunun ortaya koyduğu ilke, hukuk hakiminin varacağı sonuçta bağımsız olduğu hususudur. Ancak hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız bir bağımsızlık değildir. Her ne kadar ceza hakiminin beraata ilişkin olarak verdiği karar kusurun var olup olmadığı veya oranı, zararın miktarı, temyiz kudreti ve illiyet bağı gibi hususlarda hukuk hakimini bağlamaz ise de her mahkumiyet kararı o fiilin hukuka aykırılığın tesbit etmesi bakımından hukuk hakiminin bağlayıcı vasıftadır.

Yukarıda açıklandığı üzere beraat kararının hukuk hakimi için bağlayacı olmadığı ve kaldı ki davacı hakkında verilen beraat kararının da delil yetersizliğine dayandığı dikkate alındığında mahkemenin davanın reddine dair kararına eksik inceleme ve araştırma sonucunda varıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı üzere beraat kararının hukuk hakimi için bağlayacı olmadığı ve kaldı ki davacı hakkında verilen beraat kararının da delil yetersizliğine dayandığı dikkate alındığında mahkemenin davanın reddine dair kararına eksik inceleme ve araştırma sonucunda varıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak, özellikle davacı ile boşandığı eşinin ikametgah adreslerinin Ankara ilinde aynı adreste olduğu hususu göz önünde bulundurularak ve boşandığı eşinin Antalya ilinde ikamet ettiğini beyan etmesi sebebi ile; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, davacının ve boşandığı eşinin ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden davalı ve boşandığı eşinin ikamet ettiği ve ikamet ettiklerini iddia ettikleri adreslerden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ikamet ettiklerini iddia ettikleri adreslerdeki komşularının beyanları alınmalı, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8460, Karar No: 2011/15980, Tarih: 20.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/8460 E.  ,  2011/15980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.000 TL masraf ve 300 TL maddi zarar alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, maliki olduğu dairenin üst katındaki 10 nolu bağımsız bölümün davalı tarafından ev yaptırılmak üzere satın alındığını, fakat bugüne kadar yaptırılmadığı için boş olan yerden kendi evine sürekli su aktığını, evin oturulamayacak hale geldiğini, evdeki eşyaların da hasar gördüğünü, bu durumun giderilmesi için 6.500 TL masraf gerektiğinin tesbit edildiğini ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL masrafın ve 300 TL maddi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, müteahhidin iflas edip daireyi tamamlayamadığını, satın alırken aldığı kredi borcunu ödediğini, 3 ay sonra emekli olup, ikramiyesini alınca davacının mağduriyetini gidereceğini, kasıt olmadığını bildirerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, çatısı bulunmayan binadaki 8 nolu bağımsız bölümde çatıdan sızan yağmur suları nedeniyle meydana gelen zararın tazmini istemiştir. Davalının dairesi davacının bir üst katına tekabül eden ve halk arasında hava boşluğu denilen yerdir. Davacının dairesinde zarar oluştuğu açıktır. Kaldı ki davalı yargılama sırasında taahhüdü gereğince inşaata başladığını, duvarları ördüğünü, kalıp yaptırıp beton atacağını beyan ederek davacının zararını benimsemiştir. Davalı, davacının dairesine verdiği zarardan sorumludur.

Mahkemece iddia ve savunma doğrultusunda inceleme yaptırılıp, gerekirse mahallinde keşif yapılıp, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınıp, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4392, Karar No: 2014/7401, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4392 E.  ,  2014/7401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 31.10.2013 gün ve 10558-24449 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/17169, Karar No: 2008/21077, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17169 E.  ,  2008/21077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 113.406.95YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.12.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ......geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Davacı vekilinin mazeret telgrafı gönderdiği görüldü, mazeretin reddine karar verilerek, hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 60.00YTL temyiz başvuru harcını davalı yatırmış olduğu anlaşılmakla, 23.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5488, Karar No: 2006/6328, Tarih: 12.06.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/5488 E.  ,  2006/6328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat Mehmet Keskin ile davalı ... Genel Müd. vekili Avukat ... aralarındaki tesbit davası hakkında Manisa İş Mahkemesinden verilen 10.03.2006 gün ve 2619-260 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacının 1986 yılında 2320039712 vergi no ile kayıtlı olduğu çiftçilik belgesinden anlaşılmakla ilgili vergi dairesi ve ... Müdürlüğünden bu kaydın ne tür vergi kaydı olduğu, 1479 sayılı kanuna göre kaydı olup olmadığı, bu kaydın halen devam edip etmediği sorularak dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı kurumun temyiz itirazlarının dosya geldikten sonra incelenmesine, 12.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28995, Karar No: 2013/21625, Tarih: 01.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28995 E.  ,  2013/21625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydının 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinin uygulanmasına engel teşkil ettiği cihetle, tayin edilen adli para cezası hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmaması müessesinin tartışılmaması bozma sebebi yapılmayarak yapılan incelemede,

5237 sayılı TCK.nda cezaların toplanmasına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden ve bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezalarının toplanmasına ilişkin hükmün 5.fıkrasının çıkarılarak,yerine "sanığın sonuç olarak hapis cezasından çevrili 3000 TL ile doğrudan verilen 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uvgun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.11.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4730, Karar No: 2021/14644, Tarih: 09.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/4730 E.  ,  2021/14644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağına göre; ihbar üzerine sanık ... adına kayıtlı olup babası olan sanık ... ile birlikte işlettiği "... İletişim" isimli iş yerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada iş yerinin vitrininden ve tezgah altında karton kutu içinden toplam: 35 adet kaçak cep telefonu ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların aşamalardaki savunmasında müşterilerin tamir amaçlı bıraktığını, hurda olduğunu ve kaçak olduklarını bilmediklerini beyan etmeleri karşısında; sanıkların karton kutuda içinde bulunan cep telefonlarının kaçak olduğunu bilmese dahi meslekleri gereği vitrininde ele geçen ve satışa arz ettiği cep telefonunun kaçak olduğunu bilmesi gerektiği gözetilerek mahkumiyetleri yerine yetersiz gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/913, Karar No: 2018/7094, Tarih: 11.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/913 E.  ,  2018/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...Gıda Tem. Kim. Md. Mak. Paz. İth. İhr. San. Tic. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık Müdafii, Şikayetçi Vekili

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafi ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.