muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6311, Karar No: 2024/4637, Tarih: 12.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6311 E.  ,  2024/4637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1 E., 2023/347 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verme

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/421 E., 2020/368 K.

Taraflar arasındaki açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, iş arkadaşı olduğunu söylediği bir kadını eve getirdiğini, birlikte yaşadıklarını, bu durumu istemediğini söylediğinde hakaret ettiğini, Türkçe öğrenmesini ve dışarı çıkıp arkadaşları ile görüşmesini yasakladığını, yurtdışına attırmakla tehdit ettiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, kadın yararına 1.000.000,00 TL maddî, 1.000.000,00 TL manevî tazminata, kadın yararına aylık 6.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl TEFE/ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların taraflar aynı evde yaşamaya devam ediyor iseler de aralarında karı koca ilişkisinin kalmadığı, aynı evin içinde ayrı yaşam sürdükleri kabul edilmesinin gerektiği, erkeğin kadına hakaret içeren eylemlerinin olduğu, güven sarsıcı hareketlerinin bulunduğu, eve karısının rızası dışında misafir getirdiği, karısının dışarı çıkmasına izin vermediği, karısının Türkçe öğrenmesine müsaade etmediği ve onu boşayacağını söylediği, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakanın karar tarihinden itibaren devir eden sonraki yıl karar tarihinde ki yıllık ÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; maddî, manevî tazminat ve yoksulluk nafakası miktarlarının az olduğunu, yoksulluk nafakasının her yıl TEFE/ÜFE oranında artırılmasının gerektiğini ileri sürerek kararın tazminat ve nafaka miktarları ile artırım oranı yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitinin hatalı olduğunu, , kadın yararına tazminat ve yoksulluk nafaka koşullarının oluşmadığını ileri sürerek kararın kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece belirlenen kusurların ve buna bağlı olarak kadın yararına tazminat ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin doğru olduğu, tarafların evlilikte geçen süresi, ortak çocukların olmaması nedeniyle kadın yararına toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin gerektiği, kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ; kadın yararına aylık 600,00 TL üzerinden takdiren 5 yıllık 36.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminata, tarafların diğer itirazlarına konu istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; belirlenen kusurlara göre hükmedilen tazminatların az olduğunu, nafakanın süreli verilmesinin kanuna aykırı olduğunu, miktarının az olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının belirtilen yönlerden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, kadının tüm masraflarını halen karşıladığını, aynı evde kaldıklarını, kadın yararına tazminat ve nafaka koşullarının oluşmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının belirtilen yönlerden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Davalı erkek temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, kadının tüm masraflarını halen karşıladığını, aynı evde kaldıklarını, kadın yararına tazminat ve nafaka koşullarının oluşmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının belirtilen yönlerden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminat ve nafaka koşullarının oluşup oluşmadığı ile miktarlarının uygun olup olmadığı ile toptan yoksulluk nafaka şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 352 inci madde , 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkeğin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki (2) numaralı paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî- manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Yukarıda (2) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddî- manevî tazminat miktarları yönünden BOZULMASINA,

2. Yukarıda (1) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere davalı erkek vekilin tüm, davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin harcın istek halinde yatıran davacıya iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/36729, Karar No: 2013/26464, Tarih: 22.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/36729 E.  ,  2013/26464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait ... Havalimanı içerisindeki işyerinde ... elemanı olarak çalışmakta iken, davalı şirketin Türk Hava Yolları ile arasındaki sözleşmenin feshedildiği gerekçesiyle iş aktini feshettiğini ileri sürerek fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, işyerinde, sezon çalışması olan 15 Haziran - 15 Eylül tarihleri arasında 24/48 vardiya usulüne göre çalışıldığını, diğer aylarda ise uçak saatlerine bağlı olarak çalıştığını, davacının işyeri servisi ile işe gidip geldiği, devamlı işyerinde bulunmadığını, mal yükleme ve boşaltma işinin en fazla 30 dakika aldığı, davacının sezon dışı çalışmasının haftada 3-4 saat olduğunu, bayramlara denk gelen çalışmaların karşılıklarının ödendiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının taleplerini ispatladığı, bu çalışmalara ait ücretlerin ödendiğinin davalı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uyuşmazlık, davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesainin hesaplama şekli noktalarında toplanmaktadır.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uyuşmazlık, davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesainin hesaplama şekli noktalarında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.Günlük çalışma süresinin onbir saatten fazla olamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğinden, tespit edilen fazla sürelerin denkleştirmeye tabi tutulmaması, onbir saati aşan çalışmalar için zamlı ücret ödenmesi gerekir.

Somut olayda, davalı taraf şahit dinletmemiş, davacı şahitleri ise yaz döneminde 25 saat çalışılıp 23 saat dinlenme usulü ile işgörüldüğünü belirtmişlerdir. Bu durumda, yukardaki ilke kararı da gözetilerek, davacının yaz döneminde 25 saat çalışılan günlerdeki fazla mesaisinin günde 4 saat olduğunun kabulü gereklidir.Davacı şahitlerinin beyanlarından kış döneminde ise 24 saat çalışılıp 47 saat dinlenme usulü ile işgörüldüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda, yukardaki ilke kararı da gözetilerek, 24 saat olarak çalışılan her gün için günde 3 saat fazla mesai yapıldığının kabulü ile buna göre hesaplama yapılmalıdır.

3- Ekim ve Aralık 2008 dönemlerine ait bordroda fazla mesai tahakkuku olmasına rağmen, bilirkişi raporundaki hesaplamalardan bu ayların dışlanmadığı anlaşılmaktadır. Fazla mesainin hesabında Ekim ve Aralık 2008 ayları dışlanmalıdır. Mahkemece yukarıdaki açıklamalara aykırı hesaba itibar edilerek fazla mesai ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5765, Karar No: 2019/12079, Tarih: 04.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/5765 E.  ,  2019/12079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 09.03.1998 doğumlu olup kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 24.02.2014 tarihli duruşmada on altı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, olay nedeniyle sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanığın hükümlerden sonra 22.01.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1820, Karar No: 2022/10202, Tarih: 14.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1820 E.  ,  2022/10202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 29.12.2021 tarih 2021/İHK-45680 sayılı davalı itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 02.08.2022 tarihli dilekçe ile davacı ile sulh olduklarını ve davacı tarafın davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden, sulh ve ödemeye ilişkin belgeler getirtilmek suretiyle, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince feragat hususunda ek karar verilebilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 14/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1807, Karar No: 2019/3680, Tarih: 10.06.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/1807 E.  ,  2019/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San. ve Tic. A.Ş. vek. Av. ... ile davalılar 1-... 2-... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 29/12/2016 gün ve 2013/341 E.-2016/754 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 29/01/2018 gün ve ... E. - 2018/187 K. sayılı ilamına karşı taraf vekillerince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, 17,70'er TL harç ve takdiren 384.00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyen taraflardan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/760, Karar No: 2013/2775, Tarih: 29.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/760 E.  ,  2013/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ........2012 gün ve 2012/3709 Esas, 2012/5880 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatif ile dava dışı yüklenici... arasında kooperatife ait binanın pis su ve yağmur suyu deşarjına ilişkin altyapı işinin yapımı konusunda sözleşme imzalandığını, ancak işin süresinde tamamlanmadığını, tamamlanan kısmın projeye ve sözleşmeye uygun yapılmadığını, sözleşme dolayısıyla kooperatifin uğradığı zarardan o dönemde görev yapan ,işin gerekli kontrol ve incelemesini yapmayan davalı yönetim kurulu üyeleri ile işin yapımı esnasında yeterli denetimi yapmayan davalı denetim kurulu üyelerinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, 67.959,... TL zararın davalılardan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ile ... vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava dışı yükleniciye yaptığı imalatlara karşılık ....810,00 TL ödeme yapıldığı, yapılan işin projeye uygun olmadığı ve bu hali ile kullanma imkanının bulunmadığı, dava konusu işin yeniden ihale edildiği, davacının zararının ilk yüklenici...'e yapılan ....810,00 TL'lik ödeme ile iki ihale arasındaki fark olan ....000,00 TL olduğu, bu zararın yüklenici...'den tahsil edilemediği, zararının oluşumuna, yönetim ve denetim görevini yeterli ölçüde yapmayan davalıların sebebiyet verdiği gerekçesiyle davalıların sözleşme imzalanması sırasındaki ve sonraki görevlerine göre sorumlu olup olmadıkları hususlar değerlendirilerek davanın kısmen kabulü ile 34.810,00 TL toplam zararın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, davalılar ... ve ...'in zararın tamamından, ..., ... ve ...'in ise ....810,00 TL'sından sorumlu tutulmalarına, sözleşmede imzası bulunmayan ve işlemler döneminde de yönetimden ayrılmış olan davalı ... hakkındaki davanın reddine dair verilen karar davacı ve davalılar ... ile ... vekillerinin temyiz istemi üzerine dairemizin ........2012 tarih 2012/3709 Esas ve 2012/5880 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez davalılar ... ile ... vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harçları peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 219,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1979, Karar No: 2010/9738, Tarih: 15.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1979 E.  ,  2010/9738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh HukukMahkemesi

Tarih :31.12.2009

Nosu : 544/1549

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında faturalar içeriğindeki malların müvekkilince davalıya satılarak teslim edilmiş ise de bedellerinin ödenmediğini, aleyhine girişilen takibe davalı borçlunun itirazın sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali, takibin devamı ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, faturalara konu borcun ödendiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı yanın ödeme savunmasının delili olarak münhasıran davacı defterlerine dayanmış olup davacı tarafın ise defterlerini sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Ödeme savunmasında bulunan davalı tarafın mahkemenin kabulünün aksine münhasıran davacı defterlerine dayanmamış bulunması ve davacıya yemin teklifi üzerine davacı şirket yetkilisinin yemini eda etmesi karşısında, mahkemece yapılan bu yemin gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece yeminin icapsız olduğundan bahisle yemine değer verilmeden yazılı olduğu şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. S:D
Yargıtay — Esas No: 2010/24134, Karar No: 2011/4849, Tarih: 29.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24134 E.  ,  2011/4849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.