muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3383, Karar No: 2025/2684, Tarih: 08.05.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, harici taşınmaz satış sözleşmesinden kaynaklanan sebepsiz zenginleşme alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine o ilamda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verilmiş bulunmasına, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu davalılar yönünden kapalı, davacılar yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde açık olmak üzere,

08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9395, Karar No: 2020/332, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9395 E.  ,  2020/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygun değildir. Şöyle ki;

Dava tarihinden önce serbest satışı yapılan emsallere göre karşılaştırma yapılarak değer biçilmesi gerekirken, dava tarihi olan 25/09/2014 tarihinden sonraki emsal satış bedellerinin dava tarihine endekslemesi suretiyle bulunan bedellerin ortalaması alınıp, yasal olmayan gerekçelerle zemin bedelinin birim fiyatı üzerinden ayrıca % 20 oranında objektif değer artışı uygulayan geçersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, 283 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz

ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18105, Karar No: 2016/182, Tarih: 12.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/18105 E.  ,  2016/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk yargılama aşamasında katılan sanık sıfatını almış ve müdafii de temyiz dilekçesini bu sıfatla vermiş ise de; müdafiinin temyiz itirazlarının açıkça suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede, diğer sanık ... hakkında temyiz itirazında bulunulmadığı anlaşılmakla bu sanık hakkındaki hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında 18 yaşından küçük olması nedeniyle 5271 sayılı CMK 185/1 maddesi gereğince duruşmaların kapalı yapılması gerekirken duruşmaların açık yapıldığı anlaşılmış ise de, temyiz aşamasında suça sürüklenen çocuğun halen 18 yaşını tamamladığı anlaşılmakla telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Sanık ile katılanın aynı köyde ikamet ettikleri, suça sürüklenen çocuk ...'ın babası ...'ın müşteki ...'nün akrabası olan ... tarafından 07.08.2009 tarihinde öldürüldüğü, bu olay nedeniyle müşteki ... ile suça sürüklenen çocuk ... arasında husumet bulunduğu, daha önce de yaşı küçük olan ...'ın da ...'ye silahla ateş ederek öldürmeye teşebbüs ettiği, olay günü yolda karşılaştıklarında mevcut husumet nedeniyle hangi tarafın başlattığı belirlenemeyen kavgaya başladıkları, kavga sırasında ...'ın birden çok bıçak darbesi ile ...'yü sırtından, göğsünden, sol omzundan ve karın bölgesinden bıçakla vurarak hemopnömotoraksa, omentum ve pankreas kapsül yaralanmaları nedeniyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak derecede yaraladığı, tanık ...'ın engellemeye ve bıçağı almaya çalışmasına rağmen bıçağı vermeyerek eylemine devam ettiği, mağdurun "nefes alamıyorum" diyerek yere düşmesi üzerine eylemine son verdiği olayda; taraflar arasındaki husumetin niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, darbe sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, meydana gelen yaraların yeri ve niteliği ile sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca, mağdurda oluşan yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre aynı kanunun 86/1. maddesiyle belirlenen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiğinin gözetilmemesi sonucu eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15126, Karar No: 2015/15478, Tarih: 28.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/15126 E.  ,  2015/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, bayram ve genel tatil ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işi kendisinin bıraktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde ... olarak çalıştığı , işverence çalışma sürelerine ilişkin kayıt sunulmadığı, bu nedenle tanık beyanlarına göre hesap yapan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının yaz kış günlük 12 saat mesai yaptığı kabul edilerek fazla çalışma alacağının hüküm altına alındığı görülmüştür.

Davacının günlük çalışma süresinin tespitinde davacı tanık beyanlarına itibar edilmesi yerinde ise de, hem davacı hem de davalı tanıklarının ortak beyanlarına göre hafriyat işinin mevsime bağlı bir iş olduğu özellikle yağışlı günlerde çalışma dahi yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tanığı bu sürenin kışın 20 günden 1 aya kadar olabileceğini belirtirken, davalı tanıkları 2 aydan 4 aya kadar sürdüğünü beyan etmişlerdir. Mahkemenin kabulüne göre ise davacı çalışılmayan bu günlerde dahi fazla mesai yapmış olmaktadır. O halde, davacının her yıl kış dönemine gelen yağışlı günlerde çalışmadığı, dolayısıyla fazla mesai yapmasının sözkonusu olamayacağı , ülkemiz koşullarında kışın en az 2 ay yoğun yağış görüldüğünün bilinen bir durum olduğu gözetilerek mahkemece, bilirkişiden alınacak bir ek raporla davacının kış mevsiminde 2 ay çalışmadığı ve bu sürede fazla mesaide yapmadığı tespitine göre hesaplama yaptırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Tanık beyanları yeterince değerlendirilmeden davacının tüm yıl boyunca fazla mesai yaptığına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/771, Karar No: 2010/18612, Tarih: 29.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/771 E.  ,  2010/18612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hırsızlık yapmak amacıyla, kendilerine ait iki katlı binada altlı üstlü oturan katılanlardan ...’in evine gündüz sayılan zamanda penceresini kırarak girdikleri ve yakalandıklarında üzerlerinde bulunan suça konu bir kısım ziynet eşyalarını hırsızladıkları, daha sonra sanıklardan ...’ın üst katta bulunan katılan ...’in evine girip buradan da 950 euro parayı alarak merdivenlerden aşağıya inmekte iken mağdur ... ile karşılaşınca, olay yerinde ele geçirilen bıçağı cebinden çıkartarak adı geçen mağdura yönelttiği, anılan mağdurun tepki göstermesi sonucunda sanık ...’in pencere camını kırarak aşağıya atlayıp kaçtığı, gürültüler üzerine diğer sanık ...’ün de alt katta bulunan mağdur ...’ya ait evden kaçtığının anlaşılması karşısında; sanık ...’ın eyleminin yağma ve katılanlar sayısınca mala zarar verme suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-5252 sayılı yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün, önceki ve sonraki Yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, sanık ...’ün, diğer sanıkla birlikte yakınan ...’ya ait konutun penceresini kırarak içeri girdikten sonra hırsızlık yaptığı ve sanık ...’in evin merdiveninde karşılaştığı mağdur ...’ye karşı yaptığı yağma eylemine katıldığına ilişkin kanıt bulunmadığı anlaşıldığından, eyleminin hırsızlık suçu yanında, birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

./..

-2-

3- Sanıklar hakkında, hırsızlık suçu nedeniyle uygulanan yasa maddelerine ilişkin fıkraların gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- Gerekçeli kararın mahkeme mührü ile mühürlenmemesi suretiyle CMK’nun 232/7. maddesine muhalefet edilmesi,

5- Sanık ... hakkında 5395 sayılı Yasanın 24. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

6- Sanık ...’ün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 491/4, 55/3, 59/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 62/1; 116/1, 119/1-c, 31/3, 62/1; 151/1, 31/3, 62/1. maddeleri ile 5395 sayılı Yasanın 24. maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, uzlaşma olmadığı takdirde 765 sayılı yasanın anılan sanık yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

6- Sanık ...’ün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 491/4, 55/3, 59/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 62/1; 116/1, 119/1-c, 31/3, 62/1; 151/1, 31/3, 62/1. maddeleri ile 5395 sayılı Yasanın 24. maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, uzlaşma olmadığı takdirde 765 sayılı yasanın anılan sanık yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13095, Karar No: 2023/403, Tarih: 17.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/13095 E.  ,  2023/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/414 E., 2022/1406 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 37. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/169 E., 2021/9 K.

Taraflar arasındaki 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ve davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı asil dava dilekçesinde özetle; 25.07.1995 - 05.06.2001 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğunu, ancak kurumca vergi mükellefi olduğu dönemin emeklilik hizmetlerinden kabul edilmediğini, Bağ-Kur primi yatırmamış olsa bile borçlandırma yapılmasını ve bu sürelerin emekliliğe esas alınması gerektiğini ileri sürerek, 25.07.1995 - 05.06.2001 dönemi vergi kaydının bulunduğu tarih aralığı için Bağ-Kur borçlanması yaptırılmasına, borcun ödenmesi sonucu emekliliğinin hesaplanmasına ve kurumca iptal edilen emeklilik hakkının tarafına geri verilmesine karar verilmesini istemiş; 22.01.2020 tarihli ön inceleme duruşmasındaki imzalı beyanında; "Dava dilekçemi tekrar ederim, davalı ile sulh olmadık, ara bulucu istemiyoruz, benim talebim kurumun iptal ettiği hizmetlerle ilgili değildir, ben iptal edilen hizmetler ya da kontrol kaydı konulan (iptal edilen Murat Gündoğdu kontrol kaydı konulan Salih Koca) işyerlerindeki hizmetler dikkate alınmaksızın, vergi kaydının bulunduğu dönem bağ-kurlu olduğumun tespitini istiyorum, ayrıca geçerli olan diğer hizmetlerle Bağ-Kurlu sayılmam halinde 05.10.2015 tarihli başvuruma göre aylık bağlanması gerektiğinin tespitini istiyorum" şeklinde ifade de bulunmuştur.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Dava vergi kaydına dayalı Bağ-Kur'luluk tespiti davasıdır. Bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, 3165 sayılı Kanun hükümlerinin sonradan çıkarılan 619 sayılı KHK'nın 2001'deki iptalinden sonra yeni düzenlemenin yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine dek geçerli olduğu, bağkurluluk öncelikle kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma yanında ilk bağkur yasası yapıldıktan sonra değişik tarihlerde bu koşulun yanına bazen oda kaydı, bazen esnaf sicil kaydı, bazen vergi kaydı, bazen de bunlardan ikisi olmak kaydıyla sigortalılığa esas alınmıştır. Davacının vergi kaydının bulunduğu dönem itibariyle uygulanması gereken yasa 1479 sayılı Kanun'un 1985'te değişmiş hali ile 24 ve 25 inci maddeleridir. Bağ-Kur sigortalılığı prim ödenmesi esasına dayalı sigortalılık türündendir. Yani yasa koyucunun aradığı koşullar var olup ilgili Bağ-Kur yasasına tabi ise de primin ödenmemiş olması halinde son yasal düzenlemelere göre prim ödeme süresi belli bir süreyi aşmış ise sigortalılıktan sayılmamaktadır. Sigortalı olup olmama bakımından yapılan değerlendirmede davacı kuruma 08.08.2001 de bildirgesini vermiştir. Kurum bu tarih itibariyle 619 sayılı KHK nedeniyle başlangıç tarihini 04.10.2000 olarak kabul etmiş ise de ilgili KHK sonradan Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmiştir. Benzer yeni düzenleme 02.08.2003'te yürürlüğe girmekle KHK uygulaması bu tarihe kadar geçen dönem için geçerliliğini yitirmiştir yani 02.08.2003'ten itibaren yasada yazılı süreler içerisinde kaydını ibraz edenler ve borcunu ödeyenler kayıt tarihleri itibariyle 04.10.2000 öncesi de dahil sigortalı sayılacakken bu sürede başvurmayan ya da başvurup borcunu ödemeyenler ancak 04.10.2000'den itibaren Bağ-Kur'lu sayılacaktır. Davacı tescilini 02.08.2003'ten önce yaptırmıştır. Vergi kaydı oda ve sicil kaydını da bildirmiştir. Bu itibarla vergi kayıt tarihinden itibaren Bağ-Kur'lu sayılması gerekir. Kurumun 04.10.2000'den itibaren vergi kayıt tarihi sonuna kadar davacıyı Bağ-Kur'lu saydığı anlaşılmakla kabul edilmeyen 25.07.1995-04.10.2000 dönemi Bağ-Kur'luluk tespit talebi kabul edilmiştir.

2015'teki başvuruya göre yaşlılık aylığı bağlanması konusuna gelince Bağ-Kur sigortalılığı prim ödemesine dayalı olduğundan primi ödenmiş günler yaşlılık aylığında dikkate alınır. Bu itibarla davacının 05.10.2015 teki başvurusu üzerinden aylık bağlanması talebi değerlendirildiğinde kurumun iptal etmediği SSK'lı süreler ile primi ödenmiş Bağ-Kur'lu süreler dikkate alınacağından bu tarih itibariyle aylığa hak kazanmadığı anlaşıldığından bu konudaki talep reddedilmiştir. Davacı ancak ilgili dönem prim borcunu ödeyip yeniden tahsis talebinde bulunur ise aylığa hak kazanacaktır. Açıklanan gerekçelerle;

Davacının davasının kısmen kabulüne,

Davacının davasının kısmen kabulüne,

Vergi mükellefi olduğu 25.07.1995 ile kurumca Bağ-Kur'lu sayıldığı 04.10.2000 tarihine kadar geçen dönem 1479 sayılı Kanun'a tabi Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine,

Bu dönem ile ilgili prim ödemesi bulunmadığından aylık bağlanması talebinin mevcut süreleri yeterli olmadığından reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacının İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde; 25.07.1995 - 04.10.2000 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğunu, bu dönemlerde Bağ-Kur sigortalısı sayılmasına rağmen aylık bağlama talebinin reddedildiğini, kurum işleminin hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; davacının 25.07.1995 - 04.10.2000 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı sayılmasında hukuki yararı bulunmadığını, davacının sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlatılması gerektiğini, mahkeme kararının hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacının Temyiz Sebepleri

Davacı; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Davalı SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemi ile aylık bağlanmasına ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,