muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9468, Karar No: 2015/6308, Tarih: 26.03.2015

5434 sayılı Kanun'un 39.maddesine göre " Emekli aylığı aşağıdaki hallerde bağlanır:

a) Cumhurbaşkanlığında bulunanların bu yerlerden ayrılışlarında istekleri üzerine;

b) 25 fiili hizmet yılını dolduran iştirakçilerden kadın ise 58, erkek ise 60 yaşını dolduranların istekleri üzerine,

Seçilmiş belediye reisleri ve vilayetlerin daimi komisyon azaları hariç olmak üzere,30 hizmet yılını tamamlamış olanlar kurumlarınca lüzum görüldüğünde yaş kaydı aranmaksızın re'sen,

Subay ve askeri memurlarla Astsubay ve Astsubay erbaşların harbe hazırlık devresinde istekleriyle emekliye ayrılma muameleleri, durumun aydınlanmasına ve tehlikenin geçmesine kadar geri bırakılabilir. Bu devrenin başladığı ve bittiği tarihler İcra Vekilleri Heyetince tesbit edilir.

c) İştirakçilerden 40 ıncı madde gereğince haklarında yaş haddi hükümleri uygulanacak olanlar kurumlarınca re'sen veya (61) yaşını doldurduklarında istekleri üzerine,

ç) 87 nci maddenin (a, b, c, d, e, g, h, i, j ve m) fıkralarında gösterilenlerden 25 fiili hizmet yılını dolduran iştirakçilerden kadın ise 58, erkek ise 60 yaşını dolduranların istekleri üzerine,

d) 88 inci madde gereğince emekli kesenekleri geri verilmemiş olanların (61) yaşını doldurmalarında istekleri üzerine ve (b) fıkrasındaki durumda iseler re'sen,

e) Subay ve askeri memurlarla, Astsubay ve Astsubay erbaşların ahlak noktasından hüküm ile veya yetersizlik veya disiplin sebeplerinden dolayı sicilleri üzerine veyahut askeri mahkemelerce verilecek kararlar üzerine kurumlarınca resen;

f) (e) fıkrasında yazılı olanlar dışındakiler ahlak ve yetersizlik sebeblerinden dolayı yönetmeliğine göre sicilleri üzerine kurumlarınca resen;

g) Belediye reisleri ile vilayetlerin daimi komisyonu azalarının bu yerlerde iken (b) fıkrasında yazılı duruma girmelerinde istekleri üzerine;

j) Göreve girişlerinde, Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe uygun olarak alınmış ve raporda sakatlık oranı en az % 40 olanlardan fiili hizmeti 15 yıl olanların istekleri üzerine,

Emekli aylığı bağlanabilmesi için yukarıdaki (c ve d) fıkralarında yazılı hallerde ilgililerin fiili hizmet müddetlerinin 15 yılı, (e ve f) fıkralarında yazılı hallerde de 25 yılı doldurmuş olmaları şarttır. (b) fıkrasının ikinci paragrafı ile (27/07/1967 tarihli ve 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu gereğince kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk edilenler hariç) (d, e ve f) fıkraları kapsamına girenlere 61 yaşını doldurmadan emekli aylığı bağlanmaz.

(b) ve (ç) fıkralarında gösterilenlerden 32 nci madde gereğince fiili hizmet sürelerine zam yapılanların yaş hadlerinden; eklenilen bu sürenin üç yıldan çok olmamak üzere yarısı indirilir."

(b) ve (ç) fıkralarında gösterilenlerden 32 nci madde gereğince fiili hizmet sürelerine zam yapılanların yaş hadlerinden; eklenilen bu sürenin üç yıldan çok olmamak üzere yarısı indirilir."

Yukarıda yer alan yasal hükümler çerçevesinde Belediye Başkanı olan davacının makam ve buna bağlı görev tazminatına hak kazanabilmesi için seçimle göreve gelerek en az 2 yıl görev yapması, 15 fiili hizmet yılını ve 61 yaşını doldurması gerekir. Somut olayda, davacı 1/3/1943 doğumlu olup seçimle göreve gelerek en az 2 yıl görev yapmış ve 61 yaşını doldurmuşsa da 5400 gün prim ödeme şartını 2009 yılında 19 günlük ...'lı çalışmasının iptal edilmesi nedeni ile dolduramadığı anlaşılmaktadır.

Kurum 5.3 2012 tarihli raporunda; davacının 9.1.2009-27.1.2009 tarihleri arasında dava dışı Tunahan Gül ve ortakları isimli işyerinden yapılan 19 günlük çalışmanın gerçek olmadığından iptali gerektiği yönünde görüş bildirmiştir. Dosya içeriğinden davacının bu süre zarfında gece bekçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bir kısım tanıkların müfettişe verdikleri ifadeleri mahkemede değiştirildikleri, bu haliyle müfettiş tutanağının aksinin kanıtlanamadığı gibi, belediye başkanlığı yapmış bir kişinin gece bekçiliği yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu hususları gözardı edilerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan kamu kurum ve kuruluşlarını dolandırmak suçundan davacı hakkında açılan davada, davacı hakkında verilen beraat kararının şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince verildiğinden hukuk hakimin bağlamayacağı hususları dikkate alınmaksızın BK 53. maddesi yanlış yorumlanmak sureti ile mahkeme gerekçesine esas alınması hatalı olmuştur.

Tüm bu açıklamalar ışığında, dava dışı işyerinden 2009 yılında bildirilen 19 günlük çalışmanını, davacının 5434 sayılı Yasa'nın 68. maddesinde öngörülen tazminatlardan faydalanmak için yapıldığı sabit olup, aksi kabulün hayatın olağan akışına aykırı olduğundan aksi kanıtlanamayan müfettiş raporunun aksine yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14047, Karar No: 2013/12121, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14047 E.  ,  2013/12121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kötü muamele suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 09.03.2010 gün ve 2009/586 Esas, 2010/122 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun anlatımları, savunma ve dosya içeriğinden atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığı halde beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9950, Karar No: 2016/8166, Tarih: 23.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/9950 E.  ,  2016/8166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nın 158/1-f, 52-4, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 2.500 gün karşılığı 50.000 TL adli para cezası

2-TCK'nın 204/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası

3-Eski hale getirme isteminin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eski hale getirme konusunda karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup temyiz talebinin reddine ilişkin 18/03/2016 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olması nedeniyle bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,

Sanığın yokluğunda verilen 03/02/2016 tarihli mahkumiyet hükmüne ilişkin tebliğatın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın sunmuş olduğu mazeretin Palandöken Devlet Hastanesince dosyaya sunulan 08/03/2016 tarihli ve 1122 sayılı yazıyla teyit edilmediğinden mazeretin gerçeğe uygun olmadığı anlaşıldığından sanık ve müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 04/03/2006 tarihli eski hale getirme ve temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 23.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21314, Karar No: 2021/7805, Tarih: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21314 E.  ,  2021/7805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca da farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü/tutuklu olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde de bulunmayan sanığın, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’nın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... velisi ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11954, Karar No: 2025/4074, Tarih: 25.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11954 E.  ,  2025/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/59 Esas, 2022/59 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 1.Çocuk Mahkemesinin 01.02.2022 Tarihli ve 2015/85 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun Şanlıurfa ilinde bulunan bakım merkezine nakil olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesinin 27.06.2024 Tarihli ve 2022/59 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Çocuk hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Antalya 1. Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin c bendi uyarınca verilen bakım tedbirinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından,Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin 07.07.2015 tarihli, 2015/85 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 01.02.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Antalya 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16656, Karar No: 2016/10909, Tarih: 31.10.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/16656 E.  ,  2016/10909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyizine ilişkin yapılan incelemede;

17/09/2013 tarihinde tefhim edilen hükmü yasal süresinden sonra 14/11/2013 tarihinde temyiz etmiş bulunan sanık müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan ... İdaresinin temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

Sanığa ait şirket tarafından suç tarihine yakın öncesi ve sonrası tarihlere ait varsa ithalata ilişkin belgelerinde celbedilerek bu belgeler ile dosyanın tetkik edilerek,

İthal edilen eşyanın nelerden ibaret olduğu kalem kalem belirtilerek ithal edilen bu eşyalarla bir projektör monte edilip edilemeyeceğinin, edilemeyecekse hangi eksik parça ya da parçalar eklendiğinde tamamlanmış bir projektör haline geleceğinin, teknik üniversite raporu da dikkate alınarak mahkemece dinlenilen ve dosyaya rapor ibraz eden bilirkişilerden alınacak ek rapor ile tespiti yapıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3405, Karar No: 2015/827, Tarih: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3405 E.  ,  2015/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2013

NUMARASI : 2003/271-2013/60

Davacı N.. S.. vekili Avukat Zeynep tarafından, davalılar Alaaddin vd aleyhine 05/06/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7616, Karar No: 2017/2945, Tarih: 11.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/7616 E.  ,  2017/2945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında sözleşme akdedildiğini, davalının eksik mal gönderdiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalıya 28.12.2012 tarih ve 770874 seri nolu 98.820,00 TL tutarlı faturanın teslim edilmeyen kısmı olan 26.962,20 TL ile 31.12.2012 tarih ve 770875 seri nolu 108.031,22 TL tutarlı faturanın tamamından borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, malların tamamının teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre,malların davacıya teslim edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava menfi tespit istemine ilişkin olup, davacı dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Davaya konu faturaların davacı defterinde kayıtlı olması nedeniyle ispat yükünü üzerine alan davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13916, Karar No: 2016/14210, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/13916 E.  ,  2016/14210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tüketicinin başvurusu üzerine,.... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 13.10.2012 tarih ve 2012/317 sayılı kararı ile tüketicinin elektrik faturalarından tahsil edilen 418,52 TL kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmet ve iletim bedelinin tüketiciye iadesine ve bundan sonraki faturalarda da bu bedellerin alınmamasına karar verildiğini, kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu bedellerin davacı tarafından alınmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmet ve iletim bedelinin tüketiciye iadesine ilişkin tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması ve hakem heyeti kararında bundan sonraki faturalarda da dava konusu bedellerin iptaline karar verilmesi nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.