muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/18354, Karar No: 2024/5534, Tarih: 22.05.2024

22.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Kolluk görevlileri tarafından tutulan tutanakta; sigara satılan yerler ve satan şahıslara yönelik araştırmalar esnasında ... isimli iş yerinde kaçak bandrolsüz sigara satışı yapıldığının tespit edilerek bir görevlinin kaçak sigara satın aldığı, bunun üzerine polis tanıtma kartları gösterilerek müdahale edildiği, diğer sigaraların istendiği, ... isimli şahsın diğer sigaraları da teslim ettiği belirtilmiştir.

Sigara satan şahıs hakkında işlem başlatılarak açılan davanın sonucunda öncelikle mahkumiyet kararı verilmiş, Temyiz incelemesinde Yargıtay yeni yürürlüğe giren yasaların uygulanması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar vermiş, yeniden yapılan yargılamada mahkeme arama kararı olmadan işlem yapıldığı için delillerin usulsüz elde edildiğini belirterek sanığın beraatine karar vermiştir.

Sanığın beraatine yönelik verilen kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine heyetimizin çoğunluğu “sigaraların masanın açık kısmında gözle görülür şekilde bulunduğu” gerekçesiyle mahkumiyet kararı verilmesi için hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2013/610 Esas ve 2014/512 sayılı kararında ve bu karara benzer birden çok kararında adli arama ve önleme aramasının hangi hallerde yapılacağına ilişkin belirlemeler yapmış ayrıca karar alınmadan yapılacak aramalarla ilgili de görüş ortaya koymuştur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2013/610 Esas ve 2014/512 sayılı kararında:

“Ceza muhakemesinin kurallarının işlemeye başlaması "başlangıç şüphesi" ile olmaktadır. Bu nedenle koruma tedbirleri bir suçun işlendiği izlenimini veren hâlin öğrenilmesinden sonraki aşamada başvurulan adli nitelikli tedbirlerdir.

Önleme aramasında tehlikeli bir kişi veya eşya aranmakta olup önleme aramasının muhatapları da suç şüphesi altında olmayan kişilerdir.

CMK'nun 161/2 ve PVSK'nun Ek 6. maddeleri uyarınca edinilen bilgi veya alınan ihbar veya şikâyet üzerine veya kendiliğinden bir suçla karşılaşan kolluğun, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için gerekli acele tedbirleri aldıktan sonra durumu derhal Cumhuriyet savcısına bildirmesi ve Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda işin aydınlatılması için gerekli soruşturma işlemlerini yapması gereklidir.

Başlangıçta suç işlenmesinin önlenmesi düşüncesi olsa bile, suç şüphesi ortaya çıktığı andan itibaren yapılacak durdurma ve arama adli bir nitelik taşıyacaktır.”

denilmiştir.

Kolluk görevlilerinin arama kararı olmaksızın kaba üst araması yapabilecekleri mümkün iken, suç eşyasının aranması bu kapsamda değildir.

Başlangıçta suç işlenmesinin önlenmesi düşüncesi olsa bile, suç şüphesi ortaya çıktığı andan itibaren yapılacak durdurma ve arama adli bir nitelik taşıyacaktır.”

denilmiştir.

Kolluk görevlilerinin arama kararı olmaksızın kaba üst araması yapabilecekleri mümkün iken, suç eşyasının aranması bu kapsamda değildir.

Somut olayda bir arama kararı olmadığı gibi Cumhuriyet savcısına bilgi verilerek yapılmış bir işlemde bulunmamaktadır. Öncelikle sigara satışının yapıldığının öğrenilmesi ve bir kolluk görevlisinin kaçağa konu sigara satın alması başlangıç şüphesini oluşturmaktadır. Başlangıç şüphesi oluştuğu andan itibaren CMK kuralları gereğince işlemlerin yapılması zorunludur.

Yukarıda bahsi geçen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararında belirtildiği gibi, suçla karşılaşan kolluğun, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için gerekli acele tedbirleri aldıktan sonra durumu derhal Cumhuriyet savcısına bildirmesi ve Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda işin aydınlatılması için gerekli soruşturma işlemlerini yapması şarttır. Buna göre kolluk tarafından yapılan işlemler usulüne uygun olmayıp, deliller hukuka aykırı nitelikte olduğundan, yerel mahkemenin beraata dair kararı isabetli olup, onanması gerektiğini düşündüğümden, heyetimizin sayın çoğunluğunun aksi yöndeki görüşlerine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/34280, Karar No: 2013/29697, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34280 E.  ,  2013/29697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin, yemek yardımı ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 01/06/2007 tarihinden iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından İş Kanunu’nun 25/2-g maddesi gerekçe gösterilip haksız olarak feshedildiği 06/04/2011 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde ortalama 12 saat, yaz mevsiminde 14 saat ve kış mevsiminde 10 saat çalıştığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 2.000,00 TL kötüniyet tazminatı, 1.000,00 TL ihbar tazminatı, 1.000,00 TL fazla mesai ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL ulusal ... ve genel tatil ücreti, 500,00 TL yıllık izin ücreti ve 300,00 TL yemek yardımının iş sözleşmesinin feshi tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile arkadaşlarının çalışmaya haksız olarak ara verip çalışmaya gelmediklerini, tüm ihtarlara rağmen davranışlarını değiştirmediklerini, davacı ve arkadaşlarının istifa ettiklerini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,davacı işçinin kanıtlandığı üzere fazla çalışma ücreti ve ulusal ... ve genel tatil ücreti ödenmediğine, tüm yıllık izin hakları kullandırılmadığına ve kullandırılmayan yıllık izin ücreti ödenmediğine göre davacı işçinin iş sözleşmesini fesih gerekçesi haklı ve geçerli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının çalışma saatleri ihtilaflıdır.Davacı vekili dava dilekçesinde davacının kış aylarında 10 saat, yaz aylarında 14 saat ve ilkbahar ve sonbaharda 12 saat çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma saati tanık beyanları dikkate alınarak ortalama günlük 11.45 saat olarak hesaplanmıştır. Bu durumda davacının kış aylarına ilişkin olarak beyan ettiği günlük 10 saat çalışma süresinden

daha fazla hesaplama yapılarak talep aşılmıştır. Davacının beyanı dikkate alınarak yaz ve kış aylarına ilişkin çalışma saatlerinin ayrı ayrı hesaplanarak fazla mesai çalışmasının hesaplanması gerekirken talep aşılmak suretiyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

daha fazla hesaplama yapılarak talep aşılmıştır. Davacının beyanı dikkate alınarak yaz ve kış aylarına ilişkin çalışma saatlerinin ayrı ayrı hesaplanarak fazla mesai çalışmasının hesaplanması gerekirken talep aşılmak suretiyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5925, Karar No: 2019/4239, Tarih: 12.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5925 E.  ,  2019/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Soma İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

A)Davacı İstemi;

Davacılar vekili dava dilekçesi ile; Manisa ili, Soma ilçesi sınırları içerisinde 13/05/2014 tarihinde meydana gelen ... tarafından işletilen ve ölen ...'ün işçi olarak anılan işveren nezdinde çalışması sırasında işverene ait olan Eynez Maden Ocağı içerisinde meydana gelen yangın sonucu müvekkillerinin evlatları ve kardeşleri ...'ün hayatını kaybettiğini, meydana gelen olay sonucunda olayla ilgili olarak Soma Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2014/1567 Soruşturma sayılı dosya ile soruşturma başlatıldığını, olay kapsamında İş Güvenliği Mevzuatı gereğince başta yaşam odası temini olmak üzere son teknolojik gelişmeler kapsamında tüm unsurlarından arındırılmış bir iş koşulu sağlanmamış olması, iş güvenliği tedbirlerinin alınmamış olması karşısında işverenin ağır kusurlu olduğunu, müvekkillerinin desteğinin elim olayda çalışma sırasında kazaya neden olacak davranışta bulunmadığını, kusursuz olduğunu, davacı ...'ün ölenin babası, davacı ...'ün ölenin annesi olduğunu, yasal karine gereği destekten yoksun kalan durumunda olduklarını, evlatlarının kaybı nedeniyle büyük maddi ve manevi yıkıma uğramış olup ani ölüm olayı karşısında tüm dünyalarının yıkıldığını, bu kapsamda manevi tazminat olarak ayrı ayrı 170.000,00 TL ayrıca hesaplanacak maddi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren faiziyle tahsilini talep ettiklerini, davacı ... Adı Güzel ve ...'nin ise davacının kızkardeşleri olduklarını, kardeşlerinden yoksun kalmanın elem ve ızdırabını ömürlerince süreceğini ve aslında daha da artacağını, hayatları boyunca dolmayacak bir boşluk olacağını, bu travmayı ve eksikliği ömürlerince taşıyacaklarının kuşkusuz olduğunu, bu nedenle manevi tazminat olarak ayrı ayrı 150.000,00 TL talep ettiklerini, davalı ...'nin kazanın meydana geldiği madeni işleten ve müvekkilinin desteğinin işçi olarak çalıştığı işveren olduğunu, davalının teknolojinin son ulaştığı noktada alınması gereken iş tedbirlerini almamış olmakla ağır kusurlu olduğunu, davalı ... Kurumununun ise müvekkilinin desteğinin çalışmakta iken dava konusu iş kazası sonucu ölümüne neden olan madenin denetimi ile sorumlu olduğunu, bu kapsamda denetim ödevinin yeterince yerine getirilmediğini, Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurumu'nun ve Soma Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1567 sayılı dosyası ile de sabit olduğunu, bu kapsamda söz konusu iş kazalarında desteklerini kaybeden müvekkilleri karşısında denetim ödevinin yerine getirilmemesi B.K'nın 71.madde kapsamında tehlikeli bir işletme işleten ruhsat sahibi olarak yer alması nedeniyle sorumlu olduğunu, ruhsat sahibi yani ruhsat veren ve denetleyen kişi olarak Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumunun da sorumluluğunun tartışmasız olduğunu beyan ederek, davacı ... için 170.000,00 TL davacı ... için 170.000,00 TL, davacı ... Adı Güzel için 150.000,00 TL, davacı ... için 150.000,00 TL olmak üzere toplam 640.000,00 TL manevi tazminatın ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 8

... için 170.000,00 TL davacı ... için 170.000,00 TL, davacı ... Adı Güzel için 150.000,00 TL, davacı ... için 150.000,00 TL olmak üzere toplam 640.000,00 TL manevi tazminatın ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacılar vekili 25/12/2017 tarihli dilekçesinde ise, davacı ... için talep edilen maddi tazminatını 81.848,49 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı TKİ Kurumu Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın, müvekkili Kuruma karşı kusursuz sorumluluk hallerinden bahsederek B.K madde 71'e göre husumet yönelttiğini, ancak B.K madde 71'de işletme sahibinden bahsedildiğini, müvekkili kurumun ise işletme sahibi değil madenin ruhsat sahibi olduğunu, işletme sahibinin Soma Kömürleri A.Ş olduğunu, bu nedenle husumet nedeniyle davanın reddini talep ettiklerini, dava konusu olayın 4857 sayılı İş Kanun'un madde 2/6 hükmü kapsamına girmediğini, müvekkili ile müteveffanın çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin mevcut olmadığını, müvekkili Kurumun ihale makamı olarak ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, ihaleyle ile vermiş olduğu işin yürütümünün sözleşmeye uygun olarak yapılıp yapılmadığını kontrol etme yetkisinin ise projenin uygulanmasına yönelik olup, doğrudan işe ve işçilere müdahale anlamına gelmediğini, 4857 sayılı İş Kanun'un 2. maddesindeki asıl ve alt işverenlik şartlarının olayda gerçekleşmediğini, bu nedenle davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, esasa ilişkin beyanlarında ise; müvekkili Kurumun linyit üretimi ile ilgili madenleri işletmek veya işlettirmek ve aramak amacı ile bu ve benzeri işleri rodövans veya hizmet alımı (ihale) usulü ile işleri yaptırdığını, müvekkili Kurumun bu tarz işlerdeki görevinin her iki işlettirme yönteminde söz konusu işin yürütümü, firma çalışanlarını sevk ve idaresi ve kurum işçilerinin firma işçileri ile birlikte çalışmasının söz konusu olmayıp, kurum kontrol teşkilatının tespiti, ödenecek hakedişe esas olmak üzere kömürün kalitesi ve miktarının belirlenmesi ile sınırlı olduğunu, işin yüklenicisi Park Teknik tarafından yangınları önlemeye yönelik tedbirlerin alınmaya çalışıldığını ancak yangın gibi diğer madencilik riskleri (metan, yeraltı suyu gibi) nedenlerle yıllık üretim miktarına ulaşamayacakları ihtimalinin şirketlerinin mağduriyetine sebebiyet vereceğini ve ileride telafisi mümkün olmayan problemlerle karşılaşabileceklerini bu durumdan hem şirketlerinin hem de kurumun olumsuz etkilenebileceğininden mevcut sözleşmeyi devretmek istediklerini, aynı ocağın uygun kısımlarında mekanize, diğer kısımlarında klasik ayak modeli yaparak ve sahada oluşabilecek riskleri göz önüne alarak ilgili işi 30.10.2009 tarihinde Soma Kömürleri AŞ

.10.2009 tarihinde Soma Kömürleri AŞ.'nin devraldığını, Soma Kömür İşletmeleri'nin sözleşmeyi devraldığı tarihten bu yana üretim sırasında ocakta iş güvenliğini tehdit eden herhangi bir unsurdan dolayı TKİ'ye başvuruda bulunmadıklarını, ocağın iş sağlığı ve güvenliği açısından denetiminin 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu uyarınca Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından yetkilendirilmiş müfettişlerce yapıldığını 6331 sayılı İş Kanunu ve Güvenliği Kanunu kapsamında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına karşı her türlü sorumluluğun ilgili firmaya ait olduğunu, ilgili Bakanlığın iş müfettişlerince yapılan teftişler sonucu düzenlenen raporlarda da doğrudan yüklenicinin muhatap alındığını, iş emniyetiyle ilgili hususların müvekkili ile hiçbir zaman ilişkilendirilmediğini, bu bağlamda müvekkilinden kanunda kendisine verilmeyen bir yetkiyi kullanmasının da beklenemeyeceğini, talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu, manevi tazminat miktarı takdir edilirken olayın oluş biçimi, müteveffanın yaşı ve kusur oranları, tarafların ekonomik ve sosyal durumları değerlendirilerek hakkaniyete uygun bir miktara hükmedilmesi gerektiğini, manevi tazminatın haksız zenginleşmeye neden olamayacağını, müvekkili kurumun kusurunun olmaması nedeniyle davacının elem duymasına sebebiyet verilmediğini, davacının manevi yönden herhangi bir zarara uğratılmadığını, dava dilekçesi ile talep edilen manevi tazminat miktarının çok fazla olduğunu, fahiş bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesinin zararı özendirme aracı haline getirdiğini ve sebepsiz zenginleşme yolunu açtığını, ayrıca mahkemece manevi tazminata hükmedilirken davanın kabulü anlamına gelmemekle birlikte, Kamu İktisadi Teşebbüsü olan kurumlarının mali durumunun dikkate alınarak Kurumun mahvına sebep olmayacak ve müessesenin devamının sağlanması için B.K 50-52.maddelerinin gözönünde bulundurulması hak ve mesafet kurallarına göre hakkaniyet indirimi yapılarak karar verilmesi gerektiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve .... vekili cevap dilekçesinde; usule ilişkin itirazlarında, müvekkillerinden ...'nin taraf ehliyetinin olmadığını, davanın bu müvekkili yönünden husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini, dava konusu iş kazasının meydana geldiği maden ocağının işletilme hakkının müvekkili şirketlerden ....'ne ait olduğunu, iki şirket arasında alt işveren-üst işveren ilişkisinin de bulunmadığını, bu sebeple ... hakkında husumet yokluğu sebebiyle davanın tümü ile reddine karar verilmesini talep ettiklerini, esasa ilişkin itirazlarında ise; dava dilekçesinde ileri sürülen hususların gerçek dışı olduğunu, meydana gelen elim kazada müvekkili şirkete atfedilecek bir kusur bulunmadığını, 13.05.2014 tarihinde Soma ilçesi, Eynez Köyü, Karanlıkdere mevkiinde bulunan ve müvekkili şirket tarafından işletilen kömür maden ocağında saat 14:40-15.00 sıralarında büyük yangın çıktığını, çıkan yangın sebebiyle oluşan karbonmonoksit gazından etkilenen 301 çalışanın maalesef hayatını kaybettiğini, bu kayıplardan dolayı müvekkilinin de derin üzüntü içinde olduğunu, meydana gelen yangının nedenlerinin henüz tespit edilemediğini, bu hususta Soma C.Başsavcılığının 2014/1567 Soruşturma sayılı dosyasından soruşturmanın devam ettiğini, bilirkişilerin olayın sebepleri hakkında rapor tanzim etmediğini, bu sebeple kimin hangi ölçüde kusurunun bulunduğunun belli olmadığını, bu sebeple müvekkiline atfedilecek kusur da bulunmadığını, müvekkili şirketin kazanın meydana geldiği maden ocağında alınması gereken tüm tedbirleri aldığını, kazanın meydana geldiği ocağın belirli periyotlarla denetimlere tabi tutulduğunu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından yapılan denetimlerde maden ocağında noksan bir hususun olmadığının tutanak ile belgelendirildiğini, dava konusu olayın ne şekilde olduğu, kaza mı yoksa suikast mı olduğunun ve kimin hangi oranda kusurunun bulunduğunun belli olmadığını, kaza konusu olayla ilgili C.Başsavcılığının 2014/1567 sayılı soruşturmasının neticesinin bu dava sonucuna da etki edeceğini, bu sebeple soruşturma dosyasının sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiğini, talep edilen manevi tazminat taleplerinin de fahiş olduğunu belirterek, davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

İlk derece mahkemesince davalı .... açısından husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar açısından davacı annenin maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı baba ve kardeşlerin maddi tazminat istemlerinin reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Gerekçe,

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

İlk derece mahkemesince davalı .... açısından husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar açısından davacı annenin maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı baba ve kardeşlerin maddi tazminat istemlerinin reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Gerekçe,

" Her ne kadar anılan bilirkişi (kusur) raporunda davalılar TKİ Genel Müdürlüğü ve .... yanında dava dışı MİGEM ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'na da toplamda % 15 oranında kusur izafe edilmiş olsa ve MİGEM ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı dosya kapsamında taraf olmadıkları için söz konusu kişilerin %15'lik sorumluluklarının kapsam dışı tutulması gerektiği düşünülebilecek olsa da, Yargıtay 21. HD.'nin 24.06.2014 Tarih ve 2014/7716 E., 2014/14885 K. sayılı kararında haklı olarak belirtildiği üzere; "...Dava dilekçesinde olay anlatılarak trafik kazasının oluşumunda davacı murisinin katılımının bulunmadığı üçüncü kişi ile içerisinde bulunduğu araç sürücünün eylemleri ile kazanın meydana geldiği açıklanmış ve üstelik davalıya belli oranda bir kusur atfetmek suretiyle iddiasını da sınırlamamış ve sonuçta (fazlaya ait talep haklarını saklı tutmak suretiyle) zararının tümünü davalıdan istemiştir. Artık burada, davacıların davalıdan gerçekleşecek kusur oranında bir talepte bulunduğunu ileri sürmek mümkün değildir. Davacıların kendilerinin tamamen kusursuz olduğundan söz ederek zararlı sonucu meydana getiren müteselsil borçlular aleyhine açtığı bir davada zararının tümünü talep etmesi, örtülü olarak değil, aksine mülga BK.'nun 142. maddesinde öngörülen teselsül kuralına açık bir şekilde dayandığının belirgin bir kanıtıdır; bu gibi durumlarda, müteselsilen sözcüğünün dava dilekçesinde kullanılmamış olması sonuca etkili değildir. Hal böyle olunca davada teselsül kuralına dayanıldığı gözetilerek, dava dışı üçüncü kişinin kusuruna düşen zarardan da istihdam ettiği işçisinin zararın ortaya çıkmasındaki müşterek kusuru nedeniyle davalı işverenin sorumlu olduğunun kabulü gerekir". Söz konusu dosya kapsamında davacıların talebinin sadece davalıların kusuru ile sınırlı olduğunun kabul edilmesi mümkün değildir. Tam tersine dava dilekçesinden davacıların davalılar dışındaki kişilerin sorumluluklarına karşıda davalıların müteselsil sorumluluğuna başvurdukları anlaşılmaktadır. Bu sebeple söz konusu kurumlar hakkında dava açılmamış olsa da, dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporundan söz konusu kurum ve kuruluşların hepsinin söz konusu kazanın meyda gelmesinde kusurlu oldukları bu sebeple 6098 S TBK.'nın 61. maddesi gereğince haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Bu kapsamda 6098 S. TBK.'nun 163/I. maddesi gereğince zarar gören alacaklılar borcun tamamını diledikleri borçludan, bu kapsamda bilirkişi raporunda kusuru olduğu belirtilen kişilerin herhangi birinden talep edebilir.

Davacı taraf her ne kadar ....'nin tehlikeli işletme işleten, TKİ' nin ruhsat sahibi olması nedeniyle TBK.'nun 71. maddesine göre tehlikeli işletme maliki olması nedeniyle kusursuz sorumlu olduklarını belirtmiş ise de; TBK.'nun 60. maddesinde, bir kişinin sorumluluğunun birden çok nedene dayanması durumunda hakimin zarar görene en iyi giderim imkanı tanıyan sorumluluk sebebine göre karar vereceği düzenlenmesinin yer aldığı, somut olay açısından aldırılan bilirkişi heyeti raporunda davalı .... ile TKİ' nin ve diğer dava dışı kişilerin kusurlu olduklarının belirtildiği, müteveffaya her hangi bir kusur yüklenmediği, davacı tarafın dava dilekçesinde müteselsil sorumluluğa dayanıldığı, bu durumda davacı tarafın zararının tümünden davalı .... ile TKİ' nin sorumlu tutulabileceği, davacıların zararlarının en iyi, kusur sorumluluğu esasına dayanılarak giderilebileceği anlaşıldığından kusursuz sorumluluk hususlarının tartışılmasında tarafların hukuki faydası olmadığı anlaşılmıştır.