muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6221, Karar No: 2012/11721, Tarih: 15.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6221 E.  ,  2012/11721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1.Sanığın 2000, 2001 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından düşme kararı

3.Sanığın 2003 yılında yılında sahte fatura düzenlemek suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar

1-Katılan vekilinin “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin “2001, 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 20/11/2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden suç tarihinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, sanığa yüklenen “2001 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş

olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22862, Karar No: 2017/36261, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22862 E.  ,  2017/36261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8043, Karar No: 2014/365, Tarih: 09.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/8043 E.  ,  2014/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/46-2013/56

Taraflar arasında görülen davada İzmir 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.02.2013 tarih ve 2012/46-2013/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Alman Hükümeti tarafından açılan inşaat ihalesini kazandığını, şartnameye uygun olarak tedarik edilen malzemelerin inşaatın bulunduğu Afganistan'a taşınması işini davalının üstlendiğini, yükün boşaltma süresi 20 gün olarak belirlenmiş ise de, dava tarihi itibariyle yükün halen teslim edilmemiş olduğunu ve akıbetinin de bilinmediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile taşıma işi için davalıya verilmiş olan 80.000 TL bedelli çek ve 40.000 TL bedelli bononun iptalini talep ve dava etmiş, bilahare 80.000 TL bedelli çekin icra dosyasına 84.279,25 TL olarak ödendiğini bildirerek, bu bedelin istirdadını istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşme gereğince 7 tırlık malın önce Almanya'dan Türkiye'ye getirileceğini, daha sonra Türkiye'den Afganistan'a taşınacağını, davacının Türkiye'ye yapılan taşımanın bedelini ve Afganistan'a yapılacak taşımanın bedelinin peşin ödenmesi gereken kısmını ödemediğini, bu nedenle müvekkilinin malları teslimden kaçınma hakkına sahip olduğunu savunarak, davanın reddini ve % 40'tan az olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiş, 07.12.2012 tarihli dilekçesi ile bu kez taşınan malların tamamının teslim edildiğini belirtmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin malların teslim edildiğine ilişkin savunmasına ve bu yönde sunduğu delillere davacı vekilince savunmanın genişletilmesine muvafakat edilmemesi nedeniyle itibar edilmediği, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinin Türkiye-Afganistan ayağındaki yükümlülüğün davalı tarafça yerine getirilmediği ve dava tarihi itibarı ile malların teslim edilmediği, bu nedenle davalının taşıma ücretine hak kazanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının dava konusu olan 80.000 TL bedelli çek nedeni ile ve yine dava konusu ve İzmir 20. İcra Dairesi'nin 2012/10185 takip sayılı dosyasına konu olan 40.000 TL bedelli bono nedeni ile davalıya borçlu olmadığının tespitine, 80.000 TL bedelli çek nedeniyle davacının İzmir 17. İcra Dairesi'nin 2012/45 esas sayılı dosyasına yaptığı ödeme tutarı olan 84.279,25 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca taşınmak üzere davalıya teslim edilen malzemelerin öngörülen sürede inşaat mahalline teslim edilmediği, yükün akıbetinin belli olmadığı iddiasına dayalı olarak, davacı taşıtanın navlun bedeli karşılığı davalı taşıyıcıya verdiği çek ve bono nedeniyle borçlu bulunmadığının tespitine ilişkindir. Davalı vekili cevap dilekçesinde sözleşmede öngörülen ödemelerin yapılmamış olması nedeniyle malları teslimden kaçınma hakkı bulunduğunu savunmuş ise de, 26.09.2012 tarihli dilekçesi ile sadece 2 adet tırdaki malların teslim edilmediğini savunmuş, 07.12.2012 tarihli dilekçesi ile de bu kez tüm malın eksiksiz olarak teslim edilmiş olduğunu bildirmiştir. Davalı tarafça bu yönde ibraz edilen belgeler üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen ek bilirkişi raporunda taşıma konusu malların geç de olsa alıcısına teslim edilmiş olduğu sonucuna varılmış, mahkemece, bu savunmaya itibar edilmeyerek dava kabul edilmiştir. Ancak, davalının taşınan malların teslimine dair duruşmadaki beyanı ve buna ilişkin sunduğu belgeler taşıyıcının teslim borcunun ifasına ilişkin ve bir borcun sukutunu gösteren belgeler niteliğinde olup iddia ve savunmanın genişletilmesi kapsamında düşünülemeyeceğinden, mahkemece davalı savunmasına bu gerekçeyle itibar edilmemesi doğru değildir. Bu bakımdan davalı tarafça sunulan teslim belgeleri ve bu belgeler üzerine düzenlenen ek rapor ile davacı tarafın ek rapora karşı ileri sürdüğü itirazların değerlendirilmesi suretiyle işin esasının incelenmesi gerekirken davanın yazılı gerekçeyle kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7008, Karar No: 2017/11640, Tarih: 25.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7008 E.  ,  2017/11640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ile ağaç bedellerinin tahsili ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ile ağaç bedellerinin tahsili ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapı ve müştemilata Bayındırlık Birim Fiyatları esas alınıp yıpranma payıda düşülmek suretiyle ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde ve idareye ödenen bedellerin mahsubundan sonra bakiye bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde, ispat edilemeyen maddi zarar ile manevi tazminat istemlerinin rededilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki bend kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Taraflar arasında yapı ve ağaç bedelleri hususunda geçerli bir sözleme bulunmadığı gibi davalı idarece kamulaştırmasız olarak el atılan yapı ve ağaç bedellerinin tespiti yönünden mahkeme kararı gerektiğinden, davalı idareye yapılan 04/10/2013 tarihli başvurunun idareyi temerrüde düşüreceğinden bahsedilmeyeceğinden, ayrıca dava tarihine göre değerlendirme yapıldığından Mahkemece hükmedilen tüm bedele dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendindinin tümü ile hükümden çıkartılmasına, yerine (hükmedilen bedele dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4973, Karar No: 2018/2320, Tarih: 07.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/4973 E.  ,  2018/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan, savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul eden suça sürüklenen çocuğa eşyanın, "ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğu bildirilmesi gerekirken, talimat ile alınan savunmasında dosya içerisinde yer alan kaçak eşyaya ait KEMT varakasında yer alan eşyanın, ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarına ilave olarak ... tarafından taşıma ve imha giderleri olarak bildirilen 200,00 TL tutarın da zarar olarak ihtar edilerek suça sürüklenen çocuğun yanıltılması,

2-Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesine dair karar ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20206, Karar No: 2015/14191, Tarih: 08.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20206 E.  ,  2015/14191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bayburt Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 02/10/2014

Numarası : 2014/175-2014/420

Dosya elektronik ortamda UYAP üzerinden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de, taraflarca imzalanan sözleşme örneklerine rastlanmadığından, kalem personelinin evrak eksikliğine rağmen dosyayı elektronik ortamda göndermesi nedeniyle uyarılmasına, dosyanın fiziken Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8772, Karar No: 2019/2285, Tarih: 01.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/8772 E.  ,  2019/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, mirasbırakan annesi ...’ın ... ada ... parsel sayılı taşınmazını uzaktan akrabası olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, murisin devir tarihinde 75 yaşında olduğunu ve taşınmazını satmasını gerektirir bir durumunun olmadığını, satış bedelinin de murise ödenmediğini, tüm işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescile mümkün olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1936 doğumlu mirasbırakan ...’ın 18.01.2014 tarihinde öldüğü, tek mirasçısı olarak davacı kızı ...’nın kaldığı, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken tamamını 08.09.2011 tarihinde davalıya satış yolu ile temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. HMK 190. madde ve TMK 6. madde hükümleri gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince, davalı cevap dilekçesinde tanık ismi bildirmiş, 21.04.2015 tarihli celsede verilen süre uyarınca tanıkları için 118,00 TL parayı yatırmıştır. Ancak mahkemece hiçbir gerekçe gösterilmeden davalı tanıkları dinlenilmeden sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca, davalı tanıkları da dinlenerek, yukarıdaki ilkeler uyarınca değerlendirme yapılıp varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, davalı tanıkları dinlenmeden savunma hakkını kısıtlar şekilde yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10045, Karar No: 2018/9089, Tarih: 17.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/10045 E.  ,  2018/9089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.06.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, elatmanın önlenmesi, kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptal ve tescil, yola elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıya ait 197 ada 17 parsel sayılı taşınmazın yola taştığını, davalıya karşı kapatılan ... Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açtıklarını, keşif yapıldığını, bahse konu durumun ortaya çıkması sonucu davalının o dönemde belediye başkanı olması nedeniyle yetkilerini kullanarak işgali altındaki yoldan ifraz edilen 197 ada, 21- 22- 23 parsellerden 22 ve 23 parselleri usulsüz belediye meclis kararları ile yakınlarına sattığını, sonradan 15/10/2010 tarihinde tapu kaydını üzerine aldığını, davalının kötü niyetli olduğunu, mahalle sakini olarak yolu kullandıklarından davayı açmakda hukuki yararlarının bulunduğunu belirterek, davanın kabulü ile 197 ada 22 ve 23 parsellerin tapu kayıtlarınn iptali ile Ağın Belediyesi adına tescil edilmesini ve davalının kamuya ait yola yaptığı inşaatın yıkılarak eski hale getirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı ve husumet yönünden reddinin gerektiğini, davacının dava açma ehliyeti ve hukuki yararı olmadığını, ortada kullanılacak bir yol olmadığını, yapılacak keşifte yol olduğu iddia edilen yerin yol vasfını taşımadığının ortaya çıkacağını, 197 ada 23 parselin 3194 sayılı İmar Kanunun 17. maddesi kapsamında encümen kararı ile satışının yapıldığını, müvekkilinin bu parseli encümen kararı ile satın aldığını, diğer parselin ise 03.07.2008 yılında usulüne uygun ihaleye çıkarılarak satışının yapıldığını, ortada hukuksuz bir işlem olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriğine göre davacı, davada davalı adına tespit ve tescil edilen 197 ada 22 ve 23 parsel sayılı taşınmazların bir bölümünün yol olarak terkin edilmesini talep etmiş ise de davaya konu taşınmazların batısında ve doğusunda kadastral yol bırakıldığı, anılan taşınmazlar açısından yoldan yararlanma hakkı bulunan davacının dava açmakta hukuki yararı bulunuyor ise de mevcut yollardan yararlanabileceği, davanın bu gerekçeyle reddi gerekirken; davacının 197 ada 22 ve 23 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile ihbar olunan ... Belediyesi adına tescil isteminde bulunmasında hukuki yarar olmadığı ve dava açma ehliyeti olmadığı gerekçesiyle reddi doğru değildir, ancak ret kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunuyor ise de mevcut yollardan yararlanabileceği gerekçesiyle HUMK’nun 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu gerekçe ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10839, Karar No: 2013/11144, Tarih: 19.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/10839 E.  ,  2013/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.04.2013 günü temyiz eden davacı M... Ö... geldi. Karşı taraf davalı ve vekilleri gelmediler. Davalı A... Ö...vekili Av. E... K...'in mazeret dilekçesi okundu, tevkil yetkisi olduğundan mazereti uygun görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı kocanın birlik görevlerini yerine getirmemek için eşiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı, davalı kadının ise eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı koca dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı kocanın boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.04.2013 (Cuma.)
Yargıtay — Esas No: 2016/20991, Karar No: 2017/36495, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20991 E.  ,  2017/36495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.