muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/43321, Karar No: 2022/3378, Tarih: 02.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43321 E.  ,  2022/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

I- 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan düşme kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

II- 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince; Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 20/11/2012 tarihinden hüküm tarihine kadar dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla beraat kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/160, Karar No: 2016/1593, Tarih: 11.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/160 E.  ,  2016/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 19.10.2015

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre 01.09.2011-15.06.2012 ve 01.09.2012-06.12.2012 tarihleri arasındaki döneme ilişkin davanın kısmen kabulü kararında isabetsizlik görülmediğinden, bu döneme yönelik davacının sair ve davalılardan Ş.. A.. ve Kurum vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı Ş.. A..’ya ait servis aracında 01.06.2010-06.12.2012 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır. Yargılama sırasında resmi belge veya yazılı delil esas ise de; somut bilgilere dayanması ve inandırıcı olmaları koşuluyla tanık beyanları ile de ispatı mümkündür.

İnceleme konusu davada, okulların açık olduğu 1 Eylül-15 Haziran arası dönemler ve servis izin belgeleri gözetilerek, 01.09.2011-15.06.2012 ve 01.09.2012-06.12.2012 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak verilen davanın kısmen kabulü kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak, mahkemece, davacının dava dışı işyerinden bildirimlerinin yapıldığı 01.06.2010-30.07.2010 tarihleri arasındaki dönem ile, sonrasında bildirimsiz kalan 31.07.2010- 31.08.2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden istemin reddine karar verilmiş ise de, dinlenen bir kısım davacı tanıkların genellikle çocuklarının okulların tadilata girmesinden sonraki döneme rastlayan 2012 Şubat ve sonrasına ilişkin ifade verdikleri, öğrenci velisi olduğu anlaşılan davacı tanıklarından Kamuran Döğer’in davacının 2011 yılından beri çalıştığını ifade ettiği, davacının komşusu olduğunu belirten tanık K.. Y..’ın da davacının 2010-2011 yıllarını kapsayan 2,5 yıla yakın sürede serviste hostes konumunda çalıştığını ifade ettiği anlaşılmış olup, yargılama sırasında 2010-2011 yılları arası dönem yönünden alınan tanık ifadelerinin yetersiz olduğu, bir kısım beyanların da davacının çalışmış olduğu şeklinde duyuma dayalı bilgiler içerdiği anlaşılmış olup, 01.06.2010-31.08.2011 arası dönem yönünden dosyada yer alan bilgi ve belgeler ile tanık beyanları karar vermeye elverişli görünmemektedir.

Bu bakımdan; 01.06.2010-30.07.2010 tarihleri arasındaki dönemde davacının bildirimlerinin yapıldığı işyerine ait bilgi ve belgeler getirtilerek ve aynı anda birden fazla işyerinde çalışılabilmesinin mümkün olduğu hususu da göz önünde bulundurularak, davacının dava dışı işyerindeki çalışmasının tam zamanlı olup olmadığı belirlenmeli, işyerlerinin çalışma şartlarına göre, davacının fiilen aynı anda hem davalı nezdinde hem de dava dışı işyerinde çalışmasının mümkün olup olmadığı irdelenmeli, reddine karar verilen 01.06.2010-31.08.2011 tarihleri arasındaki tüm dönemde davalı işveren Ş.. A..’nın velilerle yaptığı sözleşmeler, varsa işverenin bağlı olduğu şirket kayıtları incelenerek, işverenin bu dönemlerde hangi güzergahlarda hangi velilere hizmet verdiği ortaya konulmalı, servis hizmeti verilen öğrencilerin velilerinden yeteri kadar kamu tanığı tespit edilerek dinlenilmeli, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, davacının 01.06.2010-31.08.2011 tarihleri arasındaki dönemlerde okulların açık olduğu süreler içinde davalı Ş.. A..’ya ait okul servisi işinde çalışıp çalışmadığı konusunda toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

3-) Husumet konusu kamu düzeni ile ilgili olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 116. (mülga HUMK 187.) maddesinde yer alan ilk itirazdan olmadığından davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

3-) Husumet konusu kamu düzeni ile ilgili olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 116. (mülga HUMK 187.) maddesinde yer alan ilk itirazdan olmadığından davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Eldeki davada, çalışmanın davalı Ş.. A.. nezdinde geçtiği ve davada husumetin davalı ... ile davalı Ş.. A..’ya ait olduğu belirgin olup, davalı olarak gösterilen A.. A.. yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve bu davalı hakkında yazılı şekilde hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davacı ve davalılardan A.. A.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya ve davalılardan A.. A..'ya iadesine, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9402, Karar No: 2016/14806, Tarih: 14.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9402 E.  ,  2016/14806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, temyiz talebinin reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davaya konu elektrik abonelik sözleşmesinin kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli(PSH) ücretine dayanak yapılan ilgili sözleşme maddelerinin haksız şart olduğunun tespiti ile iptaline; bundan sonra, bu isimler altında kesinti yapılmamasına ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla bu isimler altında (K/K, PSH vb. bedeller) davacıdan haksız olarak tahsil edilen bedellere mahsuben fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 100 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 6502 sayılı Yasanın 68.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 2015 yılı için 3.300,00 TL’nin altında kalan tüketici hukukuna ilişkin uyuşmazlıklarda öncelikle bulunulan yerdeki Tüketici Sorunları Hakem Heyetine şikayette bulunulması yasal zorunluluk olup, bu husus Mahkememiz açısından dava şartı niteliğinde olduğundan, dava değeri dikkate alınarak davanın HMK'nın 115/2 maddesi uyarınca dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece; 25/03/2016 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin olması nedeniyle, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş; davacı vekili 25/03/2016 tarihli ek karar ile birlikte 08/09/2015 tarihli mahkeme kararını temyiz etmiştir.

Davada, abonelik sözleşmesi gereğince faturaya yansıyan kayıp-kaçak ve sayaç okuma vb. bedellere ilişkin haksız şartların tespiti, bu maddelerin iptali ve ayrıca bu isimler altında bundan sonra kesinti yapılmaması ile fazla tahsil edilen miktardan şimdilik 100 TL'nin davalıdan tahsili talep edilmektedir. Görüldüğü üzere, davacının talebi sadece 100 TL ile sınırlı olmayıp, ileriye dönük ard etkisi yapabilecek belirli olmayan, devamlılık arz eden bir isteme ilişkindir.6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 68/1 ve HUMK'nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının davada gözetilmeden, davanın miktar ve değerine bakılmadan temyizi kabil olduğuna karar verilmiştir.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 tarih, 2009/13-122 E.-2009/189 K.sayılı, 13.10.2010 tarih, 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle, kararın kesin olduğundan bahisle, temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 25/03/2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelenmesine geçilmiştir.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 tarih, 2009/13-122 E.-2009/189 K.sayılı, 13.10.2010 tarih, 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle, kararın kesin olduğundan bahisle, temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 25/03/2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelenmesine geçilmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen elektrik abone sözleşmesi gereğince, davacının meskeni ile ilgili abone kaydına gelen faturalarda perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim bedeli gibi unsurların yer aldığı anlaşılmaktadır.

06.01.2015 dava tarihi itibariyle 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 68/1.maddesinde; "Değeri 2.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketim hakem heyetlerine, 3.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise 2.000 TL ile 3.000 TL arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz.", aynı maddenin 4.bendinde "Bu madde de belirtilen parasal sınırları her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, o yıl için 04.01.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298.maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır" hükmü getirilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; abone sözleşmesinde yer alan kayıp-kaçak, sayaç okuma bedeli gibi dayanak yapılan ve faturaya yansıtılan madde ve sair düzenlemelerin haksız şart olduğunun tespiti ile iptalini ve ayrıca ileriye dönük olarak bundan sonra bu isimler altında kesinti yapılmamasını istemiş, ödenen bedellerden ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacının bu talepleri bütün olarak değerlendirildiğinde; taraflar arasında kurulan sözleşme(abonelik) ilişkisi sırasında davalı tarafından kayıp-kaçak ve diğer bedellerin davacı tarafından ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda yaratılmış bir muaraza(çekişme) olduğu, davada da muarazanın(çekişmenin) giderilmesinin talep edildiği açıktır.

Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2004 tarih, 2004/13-417 E.-2004/442 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın men'i(çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Bu tür davalarda hem muarazanın(çekişmenin) varlığının tespiti ve hem de onun önlenmesi(men'i) talep edilir.

Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2004 tarih, 2004/13-417 E.-2004/442 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın men'i(çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Bu tür davalarda hem muarazanın(çekişmenin) varlığının tespiti ve hem de onun önlenmesi(men'i) talep edilir.

Bu durumda, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi feshedilmediğine ve davacının sözleşme ilişkisine yönelik davalının muaraza yarattığı ileri sürülerek, muarazanın önlenmesi, sözleşmede yer alan haksız şartların tespiti ile iptali ile ileriye yönelik talep de bulunduğuna göre; davanın, Tüketici Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir, dava şartı oluşmuştur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle temyiz talebinin reddine dair ek kararının kaldırılmasına, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/30, Karar No: 2023/663, Tarih: 13.12.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/30 E.  ,  2023/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 386-455

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kasten öldürme suçundan sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince 22.01.2016 tarih ve 372-15 sayı ile kurulan hükmün, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 02.10.2019 tarih ve 707-4096 sayı ile; "Sanık ...’ın üzerinde bulundurduğu iki adet tabancayı çıkarıp maktul ...’na ateş etmek suretiyle öldürdükten sonra, çatışma sonuna kadar da karşı grupta bulunanlara ateş etmeye devam ederek maktuller ... ..., ... ve ...'nun öldürülmeleri ve katılan ...'ın silahla yaralanması eyleminde kendi grubunda ateş eden diğer sanıklarla birlikte hakimiyet kurduğu, bu hususun maktul ...'ın otopsi sırasında üzerinden elde edilen bir adet mermi çekirdeği ile, maktuller ... ... ve ...'in bulunduğu araçtan elde edilen iki adet ve maktuller ... ve ...'in cesedinden elde edilen birer adet mermi çekirdeklerinin aynı silahtan atıldığının tespit edildiğini bildiren Ankara Jandarma Genel Komutanlığı Balistik İnceleme Laboratuvarının 25.04.2011 tarihli ve 2011/1674 sayılı uzmanlık raporu ve bu doğrultudaki gizli tanık...'ın beyanı ile sabit olduğu,

Sanık ...'ın da diğer sanık ... ile aynı zamanda ve birlikte hareket ederek silahı ile karşı gruba ateş etmek suretiyle aktif olarak öldürme ve öldürmeye teşebbüs eylemlerine katıldığı, bu hususun da gizli tanık...'ın anlatımı ve bu anlatımı destekleyen ve sanığın el ve yüz svaplarında atış artığı tespit edildiğini bildiren Ankara Jandarma Genel Komutanlığı Kimyasal İnceleme Laboratuvarının 22.04.2011 tarihli ve 2011/1522 sayılı uzmanlık raporu ile sabit olduğu,

Sanık ...'ın ise çatışmanın başından itibaren ele geçirilemeyen ruhsatsız tabancası ile karşı grubun direncini kıracak, öldürme ve öldürmeye teşebbüs eylemlerinin gerçekleşmesine iştirak edecek şekilde ateş ettiği hususunun, gizli tanık..., tanıklar ..., ..., ..., mağdur ... beyanları, sanığın savunması, katılan sanık ...'ın beyanlarının bir bütün halinde değerlendirilmesi sonucunda sübut bulduğu, saldırıyı başlatan taraf konumunda olan bu sanık bakımından meşru müdafaa şartlarının oluştuğundan söz edilemeyeceği,

Dolayısıyla, sanıklar ..., ... ve ...'ın 5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesi kapsamında olayın başından sonuç alınıncaya kadar fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri, öldürme ve yaralama eylemleri üzerinde ortak hakimiyet kurdukları, olay sırasında kendilerini korumaya çalışan karşı grupta bulunan kişileri dayanışmalı olarak etkisiz kıldıkları, bu nedenle maktullerin öldürülmesi ve katılan ...’ı öldürmeye teşebbüs suçlarından anılan Kanun maddesi uyarınca suça iştirak eden sıfatıyla fail olarak sorumlu oldukları, sanıklardan ...’ın suçu işlediği sırada ele geçirilemeyen bir ruhsatsız silah kullandığı, bu nedenle 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu da işlediği gözetilmeden, sanık ... hakkında maktuller ..., ... ... ve ...'nu kasten öldürme, katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'nu kasten öldürme, sanık ... hakkında maktuller ..., ..., ... ... ve ...'nu kasten öldürme, katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanıklar ... ve ...'in beraatlerine, sanık ... hakkında ise ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.