muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2711, Karar No: 2022/1502, Tarih: 08.02.2022

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23/06/2004, 13/291-370)

... ili Soma ilçesinde bulunan Eynez yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda Soma maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Bunlar yanında 6100 sayılı HMK’nın 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir.

Ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun hükmün bozulması başlıklı 8. maddesi "Bir hükmün bozulmasını mütaakıp verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, mütaakıp hükme ait harçdan mahsup olunur." hükmünü içermektedir.

Ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun hükmün bozulması başlıklı 8. maddesi "Bir hükmün bozulmasını mütaakıp verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, mütaakıp hükme ait harçdan mahsup olunur." hükmünü içermektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre kararda sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, davalı ... Genel Müdürlüğü ve davalı ... Kömür İşletmeleri A.Ş.’nin ünvanlarının gerekçeli karar başlığında eksik gösterilmesi, bunun yanında karar ve ilam harcı hesaplanırken davalı ... Genel Müdürlüğü’nün aşamalarda 13/12/2018 tarihinde yatırdığı 41.883,85 TL bakiye karar harcının 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 8. maddesi hükmüne aykırı olacak şekilde dikkate alınmaması doğru olmamıştır.

Ne var ki bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Soma İş Mahkemesi’nin 2020/1 Esas, 2020/848 Karar sayılı kararının,

A.Gerekçeli karar başlığında yeralan "2-...“ rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine geçmek üzere "2-... Genel Müdürlüğü" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

B.Gerekçeli karar başlığında yeralan "1-....“ rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine geçmek üzere "1-Soma Kömür İşletmeleri A.Ş." rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

C.Hüküm fıkrasının karar ve ilam harcına ilişkin 14 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere „14-Dava açılması sırasında harç alınmaması nedeniyle 25,20-TL başvuru harcı ile hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan ve alınması gerekli 55.845,15-TL harçtan aşamalarda davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından yatırılan toplam 97.729,00 TL harcın mahsubu ile fazla alınan 41.858,69 TL harcın talep halinde davalı ... Genel Müdürlüğü’ne iadesine,“ rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Genel Müdürlüğü’ne iadesine, 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15053, Karar No: 2017/9197, Tarih: 21.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15053 E.  ,  2017/9197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeni ile dava konusu 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait fatura aslı veya onaylı suretlerinin kanaat oluşturacak sayıda temin edilip, zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığı tespit edilerek dosya arasında bulundurulmasının gerekmesi ve sanığın işlemleri muhasebecisinin takip ettiğini ve sahte fatura düzenlemediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan firmalar hakkında varsa düzenlenen vergi raporlarının, karşıt inceleme tutanaklarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, bu firmalar ve şahıslar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp, dava dosyaları celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şahıs/şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması, gerekirse muhasebecinin tanık olarak ifadesine başvurulup faturalar üzerinde yazı imza incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile, mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılması ve yargılamanın da bu suça ilişkin sürdürülmesine rağmen hüküm fıkralarında sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet kararları verilmesi,

b)5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile, mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılması ve yargılamanın da bu suça ilişkin sürdürülmesine rağmen hüküm fıkralarında sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40137, Karar No: 2017/16998, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40137 E.  ,  2017/16998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/343, Karar No: 2014/3895, Tarih: 04.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/343 E.  ,  2014/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası, erteleme

Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 43, 51, 51/3. maddeleri gereğince 22 ay 15 gün hapis cezası, erteleme, 22 ay 15 gün denetim süresi belirlenmesi

I-) Sanıklar müdafiinin, ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'ye yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2004 takvim yılı hesabının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmesi, kullanılan son fatura tarihine göre suç tarihinin, 3065 sayılı KDV Kanununun 5035 sayılı Kanunun 48. maddesi ile değişik 41 ve 45. maddeleri uyarınca 21.01.2005 olacağından, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-) Sanıklar müdafiinin, ...'nin 2005 takvim yılında, ...'ın 2004 ve 2005 takvim yıllarından sahte fatura kullanmak suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

II-) Sanıklar müdafiinin, ...'nin 2005 takvim yılında, ...'ın 2004 ve 2005 takvim yıllarından sahte fatura kullanmak suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-) ...Tic. A.Ş'nin yönetim kurulu üyesi ve şirket temsilcilerinden birisi olan sanık ... ile diğer sanıklar (vefat eden ... ve ...) savunmalarında “...maden kömürü çıkarma faaliyeti yürüten ve 3500 civarında personel çalıştıran şirketin profesyonel yöneticiler tarafından idare edildiğini, mal ve hizmet alımlarının bu kişiler tarafından gerçekleştirildiğini..” belirtmeleri, ... 12. Noterliğinde düzenlenen 03 Kasım 2004 tarih ve 28754 yevmiye sayılı vekaletname ile şirket yetkililerinden ... tarafından geniş yetkiler verilerek, şirket işlerini yürütmek üzere vekil tayin edilen ve vergi incelemesi sırasında, şirket vekili sıfatıyla incelemeyi yapan görevli ile muhatap olan ...'ın Cumhuriyet savcısına verdiği 18.10.2007 tarihli ifadesinde, mal alımına satın alma bölümünün karar verdiğini belirterek, şirketin işleyişini anlatmış olması da gözetilerek; Ceza Genel Kurulu’nun 17.12.1990 gün ve 312/340 sayılı kararında açıklandığı üzere suç ve suçlu arasındaki illiyet bağı dikkate alınarak, temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar araştırılıp, suçun ayrıntısını bilen ve oluşumunda rolü olan temsilci/temsilcilerin belirlenmesi, mal ve hizmet alımıyla ilgili işlemlerden kim ya da kimlerin sorumlu olduğunun tespiti ile Dairemizin 14.09.2011 gün, 1085-19981 sayılı bozma kararında da belirtildiği üzere, sanık ...'nin suçun oluşumundaki rolü ve sorumluluğunun belirlenmesinden sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

2-) 03.03.2014 günü UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'ın 26.02.2013 tarihinde, hükümden sonra öldüğü anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18272, Karar No: 2022/13353, Tarih: 10.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/18272 E.  ,  2022/13353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin reddine dair ek kararı süresinde temyiz ettiği, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay'a gönderilmesi gerektiği halde gönderilmeyerek dosya üzerinden verilen taleplere ilişkin ek kararların hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen kararın sanığın duruşmada bildirdiği adrese aynı konutta ikamet eden sanığın abisi olan ...'ye 08/08/2011 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen sanığın CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, süresinde temyiz edilmeyen hükme ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine ilişkin 10/07/2013 tarih, 2011/15 esas 2011/590 karar sayılı ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22400, Karar No: 2014/27275, Tarih: 15.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/22400 E.  ,  2014/27275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2011/1270-2014/14

Davacı, 83.428.64 TL'lik reçete bedelinin el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Sosyal Güvenlik Kurum'u vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı eczacı ile davalı Kurum arasındaki tip sözleşme gereğince kendisine ödenmeyen 83.428,64 TL reçete bedelinin davalı Kurum'dan tahsili istemine ilişkindir

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda, mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Sağlık sigortası kapsamında sigortalı ve hak sahiplerine sağlık hizmeti sunmakta olan davalı Kurum, 5510 sayılı Kanunun 73. maddesi uyarınca eczanelerle sözleşme imzalayarak ilaç temin etmektedir. Dava konusu uyuşmazlık bu yetki çerçevesinde oluşan bir ihtilafa değil,bu yetkiye dayanarak yapılmış bir sözleşmeden çıkan uyuşmazlığa ilişkindir. Somut olayda uyuşmazlığın, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılıktan kaynaklandığı belirgin olup, bu yönde, davada 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın 5510 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak yasada başka bir hüküm de mevcut değildir. Aksine, sözleşme hükümlerine aykırılıktan doğan bu davanın yasal dayanağı Borçlar Kanununun 96 ve devamı maddeleri olduğundan, davanın İş Mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir. Uygulamada gerek Dairemiz ve gerekse konu ile ilgili 13. Hukuk Dairesi ve Hukuk Genel Kurulu Kararları da bu yöndedir.

Öte yandan, İş Mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde iş davalarına bakmak üzere bir Asliye Hukuk Mahkemesi görevlendirilir. İş davalarına bakmakla görevli Asliye Hukuk Mahkemesine açılan dava "İş Mahkemesi sıfatıyla " açılmış ise davaya bakmaya İş Mahkemesi değil genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesi görevli ise mahkeme görevsizlik kararı veremez. Bu durumda "İş mahkemesi sıfatıyla" baktığı davaya ara kararı ile "Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla" baktığını belirterek davaya bakmaya devam eder.

Yapılacak iş; ara kararı ile davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile bakıldığı belirtilerek bir karar vermektir.

Açıklanan sebeplerle, mahkemece Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, İş Mahkemesi sıfatıyla bakılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Kurumun öteki itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17578, Karar No: 2016/5966, Tarih: 12.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/17578 E.  ,  2016/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece 753 sayılı parsel yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, diğer parseller ile ilgili davanın esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza doğrudan ve dolaylı (komşuluk hukukuna dayalı olarak) elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 489, 490 ve 752 parsel sayılı taşınmazlara kardeşi olan davalının taşkın yapılaşmak suretiyle elattığını, davalının diktiği kavak ağaçlarının evinin saçaklarına ve evine zarar verdiğini, evinin önündeki boşluktan geçmesine davalının izin vermediğini, davalının ahırının duvarının dibine harfiyat yığıp bu harfiyatın ahırın içine su girmesine sebibiyet verdiğinden ahşap ahırının duvarının çürüdüğünü ileri sürerek, evinin önündeki boşluktan geçmesine yönelik müdahalenin menine, inşaat ve ağaçları ile duvarın dibine yığdığı harfiyatın kaldırılmasına, karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 753 sayılı parsel yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, diğer parseller ile ilgili davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden; davaya konu 752, 489, 490 sayılı parsellerin davacı adına, 751sayılı parselin 1/2'er pay ile davacı ve dava dışı adına kayıtlı olduğu, davalı tarafından dikildiği ileri sürülen ağaçların komşu 753 parsel sayılı taşınmaz kapsamında kalıp anılan taşınmazın dava dışı ...adına, 491 parsel sayılı taşınmazın davalı adına, kayıtlı olduğu sabit olup mahkemece yapılan uygulama neticesinde davalıya ait değirmenin davacı adına kayıtlı 489 sayılı pasele taşkın olduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki, davacı davalı tarafından dikilen ağaçların evinin saçaklarına zarar verdiğini iddia ettiği halde bu yönde bir araştırma yapılmamış davacıya ait 490 sayılı parsele su sızıntısı olup olmadığı da saptanmamıştır.

Öte yandan; davacı adına kayıtlı 489 sayılı parsele davalıya ait değirmenin taşkın olduğu sabit olup yerel mahkemece denkleştiricisi adalet ilkesinden bahsedilmiş ise de o kuralın eldeki uyuşmazlıkta uygulama olanağı yoktur. Davalının da davacı aleyhine dava açabileceği kuşkusuzdur.

Ayrıca ,davaya konu 490 sayılı parsel bakımından komşuluk hukuka dayanıldığından burada davacı tarafından iddia edildiği gibi herhangibir su sızması var mı yok mu bu konuda uzman bilirkişlerden rapor alınması ve sonuca göre karar verilmesi gereceği de açıktır.

Ayrıca ,davaya konu 490 sayılı parsel bakımından komşuluk hukuka dayanıldığından burada davacı tarafından iddia edildiği gibi herhangibir su sızması var mı yok mu bu konuda uzman bilirkişlerden rapor alınması ve sonuca göre karar verilmesi gereceği de açıktır.

Hâl böyle olunca, 489 sayılı parsele davalının taşkın yapılaşmak suretiyle haksız müdahale ettiği saptandığından bu parsel yönünden davanın kabulüne, 753 parseldeki ağaçların davalı tarafından dikilip dikilmediğinin, açıklığa kavuşturulması, davalı tarafından dikildiği saptanır ise ağaçların davacının evine zarar verip vermediğinin açıklığa kavuşturulması, zarar veriyor ise 753 sayılı parsel malikinin davada yer alması sağlandıktan sonra zararın nasıl giderileceği (ağaçlar budanarak mı yoksa kesilerek mi) konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması, davacıya ait 490 sayılı parsele su sızıntısı olup olmadığının var ise bunun davalının eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığının belirlenmesi, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazları değinilen yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.