muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6790, Karar No: 2006/9053, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6790 E.  ,  2006/9053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu karar vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Sulu tarım arazisi niteliğindeki 48600 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmaz üzerinde, tamamına kapama bahçe niteliği verecek yaş ve sayıda kayısı ağaçlarının bulunup bulunmadığı açıkça belirtilmeden, bu bağlamda normal aralıklarla bir dekara kaç ağaç düştüğü İl Tarım Müdürlüğünden sorulup saptanmadan; taşınmazın tamamını kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirip dekara 10 ağaç üzerinden hesaplama yapıp buna göre değer belirleyen eksik incelemeye

dayalı ve denetime elverişsiz bulunan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-Bilirkişi kurulunca irtifaklı alanda kaldığı tespit edilen 6 yaşlarındaki 17 adet kayısı ağacına maktuen değer biçilmiştir. İl Tarım Müdürlüğünden ve gerektiğinde ilgili

kurumlardan bu ağaçların yaş ve cinsine göre değerlendirme tarihi (2005 yılı) itibariyle rayiç birim değerleri sorulup saptanıp raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan bozma gereklerine uygun ve denetlemeye elverişli ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5863, Karar No: 2025/5025, Tarih: 28.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5863 E.  ,  2025/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/202 Değişik iş

ŞİKÂYETÇİ : İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

İNCELEME KONUSU

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 12.03.2024 tarihli ve 2024/29506 Soruşturma, 2024/21129 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2024 tarihli ve 2024/229 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair merci İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ve 2024/202 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 26.03.2024’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 2024/18193 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/101634 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/101634 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2024 tarihli kararı ile sahte fatura düzenlediği belirtilen karşı şirketlerin vergi inceleme raporlarının temin edilerek bu şirketler hakkında açılan kamu davalarının tespiti, şüphelinin defter ve belgeleri, banka kayıtları ve ödeme belgeleri ile birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği, faturalardan kimlik bilgilerinin tespitinin yapılarak şirket yetkilileri belirlendikten sonra bilgi sahibi olarak dinlenilmesi gerektiği, vergi tekniği raporundaki çelişkili beyanlar karşısında karşıt inceleme raporu alınmadığı, ticari defterler incelenmediği gibi faturaların gerçek ya da sahte olduğuna dair savcılık makamınca araştırma yapılmadığı gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklinde,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmı ile de; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklinde belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 21/09/2023 tarihli vergi tekniği raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporu ile 16/10/2023 tarihli olumlu mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu, Mahkemesince belirtilen iade sebeplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade nedenleri arasında da bulunmadığı ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2024 tarihli ve 2024/229 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...düzenlediği tüm faturaların gerçek olduğunu dile getiren şüphelinin vergi incelemesine konu olan şirket ile alakalı ifadesinin alınmadığı, şüpheli ifadelerinin ihbar evrakları ve iddiaya konu mükellef firma ile ilintisinin olmadığı, fatura muhatabı şirketlerin yetkililerinin tespit edilerek dinlenmediği, fatura muhatapları hakkında vergi incelemesine dair tahkikat olup olmadığının tespit edilmediği, vergi tekniği raporundaki çelişkiler beyanlar karşısında karşıt inceleme raporu alınmadığı, ticari defterler incelenmediği gibi faturaların gerçek ya da sahte olduğuna dair savcılık makamınca araştırma yapılmadığı, banka hesap hareketleri tespit edilerek hesap hareketlerinin fatura bedellerini karşılayıp karşılamadığı noktasında inceleme yapılmadığı..." şeklindeki gerekçeler doğrultusunda, 5271 sayılı Kanun'un 174/1-b maddesi uyarınca iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun'un 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda Mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında 2019 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporu düzenlendiği, dosya içerisinde dava şartı olan olan mütalaanın yer aldığı, incelenen dosya içeriğine göre şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, her ne kadar şüpheli ifadesinde bahsi geçen şirket ismi farklı ise de UYAP üzerinden yapılan incelemede, şüpheli hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan başkaca soruşturma ya da kovuşturma dosyasına rastlanmadığı, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin 5271 sayılı Kanun‘un 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ve 2024/202 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34634, Karar No: 2017/6920, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34634 E.  ,  2017/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4776, Karar No: 2014/15403, Tarih: 03.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4776 E.  ,  2014/15403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/645 Karar no:2013/908

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından hükmün tamamı ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı tarafından süresi içinde sunulan delil listesinde üç tanık ismi ve adresi bildirilmiş, tahkikatın ilk duruşmasında davacının iki tanığı dinlenilmiş, diğer tanık Yasemin adına çıkartılan davetiye bila tebliğ iade edilmiş, tanık da duruşmaya gelmemiştir. Mahkemece tanığın 17.9.2013 tarihli duruşmaya zorla getirilmesi için kolluk birimine müzekkere yazılmış, müzekkereye, adresinin kapalı olduğundan bahisle tanığın hazır edilemediği şeklinde olumsuz yanıt verilmiştir. 17.9.2013 tarihli duruşmaya ise davacı vekili mesleki mazeret bildirir dilekçe ibraz etmiş, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne ve tanık Yasemin hakkında yeniden zorla getirme müzekkeresi yazılmasına karar verilerek duruşma 10.12.2013 tarihine talik edilmiştir. Davacı vekili celse arasında mahkemeye sunduğu dilekçede tanığı Yasemin'in Konya'ya taşındığını beyanla, yeni adresini bildirmiş, bu tanığın talimatla dinlenilmesini talep etmiş, davacı vekili bu talebini duruşmada da tekrarlamıştır. Mahkeme, 10.12.2013 tarihli celsede "aradan geçen süre ve dosya kapsamı göz önüne alınarak, kalan davacı tanığı Yasemin'in dinlenilmesine yer olmadığına" şeklinde ara karar tesis ederek, aynı celse yargılamayı sonlandırmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesine göre " mahkemece gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde geri kalanların dinlenilmemesine karar verilebilir. Ne var ki, madde gerekçesinde de belirtildiği üzere, bu madde davayı uzatma niyetiyle hareket etmek isteyen tarafın bu konudaki çabalarını önleme yolunda mahkemeye tanınmış bir imkan olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240/2. maddesinde tanıkların hangi vakıa hakkında dinleneceklerini açıklama görevinin tanığı gösteren tarafa yüklenmiş olduğu da dikkate alınarak, taraflarca tanık listesinde gösterilen tanıkların bir kısmının dinlenmesiyle yeterli derecede sonuç alınmış ise, diğerlerinin dinlenmesinden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilecektir. Ne var ki, davacı tanığı Yasemin'in dinlenilememesinin davacı tarafın davayı uzatma amacıyla hareket etmesi neticesinde ortaya çıktığını gösterir herhangi bir delil ve emare bulunmadığı gibi, davacı vekilince, tanığın adres değişikliği, mazeretinin kabul edildiği duruşmadan sonra celse arasında bildirilmiştir. Bu durum karşısında davacı tarafın yeni adresini bildirdiği tanığı dinlenilmeden hüküm kurulması hukuki dinlenilme hakkına (HMK md. 27) aykrılık oluşturmaktadır. Öyleyse, tanık Yasemin'in bildirilen yeni adresi itibari ile mahal mahkemesine talimat yazılmak sureti ile bu tanığın da beyanları tespit edildikten sonra gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2022/7838, Karar No: 2023/577, Tarih: 22.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7838 E.  ,  2023/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle tasarlayarak öldürme ve bu suça azmettirme, olası kastla yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Katılan ... vekilinin temyiz isteğinin, sanık ... hakkında katılan ...'e karşı olası kastla yaralama suçundan kurulan ve yüze karşı tefhim edilen hükme yönelik olduğu ancak adı geçen katılan vekilinin temyiz isteğini, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 23.05.2022 tarihinde öne sürdüğü, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar müdafilerinin sanıklar hakkında kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle tasarlayarak öldürme ve bu suça azmettirme suçları ile sanıklar ...ve ...müdafilerinin olası kastla yaralama suçlarından bozma üzerine kurulan hükümlere yönelik temyiz istekleri yönünden; söz konusu hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, hükümlerin re'sen de temyize tabi oldukları yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar hakkında kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle tasarlayarak öldürme ve bu suça azmettirme suçlarından bozma üzerine hükmolunan ceza miktarları ile sanıklar müdafilerinin bu husustaki talepleri de nazara alınarak adı geçen suçlar yönünden, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle tasarlayarak öldürme ve bu suça azmettirme suçlarından bozma üzerine hükmolunan ceza miktarları ile sanıklar müdafilerinin bu husustaki talepleri de nazara alınarak adı geçen suçlar yönünden, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2014 tarihli ve 2013/370 Esas, 2014/463 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (g) bentleri; sanıklar ...ve ...haklarında kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle tasarlayarak öldürme 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (g) bentleri ile katılan ...'e karşı yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin 2 fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davalarının yapılan yargılaması neticesinde sanıkların, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2014 tarihli ve 2013/370 Esas, 2014/463 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.12.2018 tarihli ve 2017/1852 Esas, 2018/5569 Karar sayılı ilâmıyla;

"a) Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması açısından mahallinde, olay tarihiyle saatine denk gelen bir zaman diliminde ve olayın meydana geldiği tarihteki aydınlatma

şartlarında, olay yeri inceleme raporu ile olay yeri tespit tutanağını düzenleyen kolluk görevlileri, tanıklar ve mağdure ... hazır edilerek, uzman bilirkişi marifetiyle, mağdure ...'in ve tanıkların anlatımlarının denetimine olanak verecek biçimde temsili ve tatbiki keşif yapılmak suretiyle, mağdurenin bulunduğu yerden maktule ateş edilen noktadaki sanıkları görüp göremeyeceği, konuşma seslerini duyup duyamayacağı, bu mesafeden daha önceden tanıdığı sanıkları fiziki özellikleriyle teşhis edip edemeyeceğinin tespit edilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması,

b) Kabule göre de; asıl fail ya da faillerin tespiti yönünden suç ihbarında bulunulması gerektiğinin düşünülmemesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2019/49 Esas, 2022/191 Karar sayılı kararıyla;