muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/16245, Karar No: 2024/3639, Tarih: 30.04.2024

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında 29.09.2017 tarihli olaya ilişkin olarak, yeterli delil olmadığı gerekçesiyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı değerlendirilmişse de bu fiilden hüküm kurulmadığı anlaşılmakla bu olaya ilişkin zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, temyiz dışı sanık ... ...'den ele geçen uyuşturucu maddenin temin edilmesi iddiasına dayanan 24.09.2017 tarihli eylemin sabit kabul edilerek mahkumiyet hükmüne esas alındığı, 29.09.2017 tarihli eylemin yeterli delil olmadığı değerlendirilerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanmadığı, 10.01.2018 tarihinde sanıklar ...ve ...un ikametinde ele geçen 132,00 gr eroinin 29.09.2017 tarihli olaydan sonra temin edildiğine dair dosya kapsamında delil bulunmadığı bu haliyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla Cumhuriyet savcısının, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/2822 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararında sanık ..., sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/6497, Karar No: 2024/9664, Tarih: 04.07.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/6497 E.  ,  2024/9664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1145 (E), 2015/551 (K)

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri, katılan sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydına göre, katılan sanık ...'ün karar tarihinden sonra 02.01.2024 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca ölüm nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak katılanın yasal mirasçıları belirlenip, haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve sanık ... hakkında ...'e yönelik hakaret suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, bu durumda ileri sürülen yeni temyiz isteği hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5497, Karar No: 2011/9006, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5497 E.  ,  2011/9006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 102 ada 42 parsel sayılı, 16858,26 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1944 tarih 434 nolu vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmaza uygulanan vergi kaydının bir sınırının mera okuması nedeniyle miktarıyla geçerli olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının iptali ile vergi kaydındaki miktar olan 1500 m2’lik kısmın tarla niteliği ile davalı adına, kalan 15358 m2’lik bölümün mera niteliği ile özel siciline yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaza uygulanan 1944 tarih 434 sayılı vergi kaydının bir sınırının mera okuması ve sınırda eylemli orman bulunması nedeniyle dayanak kaydın miktarı ile geçerli olduğu, davalının dayandığı 1978 tarihli satış senedinin sınırlarının ve miktarının belli olmaması nedeniyle itibar edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dayanak mera kaydının güney sınırını ... okuduğu, keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıkların, davacıya ait yerin güneyinde ...’ye ait taşınmazın bulunduğu, davacının bu yeri satın alarak kendi taşınmazına eklediğini beyan ettiklerine ve bu beyanların gerek vergi kaydı ve gerekse 1978 tarihli satış senedi ile desteklendiğine, esasen bu yerin güneyinde ...’ye ait bir taşınmazın bulunduğunun Mahkemenin de kabulünde olduğuna göre, mahkemece yapılacak keşif ve uygulama ile 1978 tarihli satış senedine konu olan ve ...’den satışla davacıya geçen taşınmazın olabildiğinde sınırlarının ve miktarının belirlenmesi ve belirlenecek taşınmazın davacıya ait vergi kaydı kapsamındaki yer ile birlikte hesaplanacak yüzölçümü belirlendikten sonra varsa miktar fazlası yönünden Hazinenin davasının kabul edilmesi, başka bir ifade ile ...’nin bahsi geçen taşınmazının vergi kaydı miktarı ile birlikte 16858 m2’den fazla olması halinde miktar fazlasından bahsedilemeyeceği, bu miktardan az belirlendiği taktirde aradaki farkın miktar fazlası olarak kabul edilerek bu kısım için davanın kabul edilmesi gerekir.

Diğer taraftan kabule göre de, taşınmazın 1500 m2’lik kısmın tarla niteliği ile davalı adına, kalan 15358 m2’lik bölümün mera niteliği ile özel siciline yazılmasına karar verilmiş ise de, ifraz krokisi düzenlenip hükmün infaza elverişli hale getirilmemesi de yanlıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 07/07/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16235, Karar No: 2014/13856, Tarih: 22.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/16235 E.  ,  2014/13856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/498-2013/459

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, davaya konu taşınmazı 07.04.1967 yılında dava dışı R.. E..'dan harici satış sözleşmesi ile satın aldığını, taşınmaz üzerine malik olduğu inancıyla muhdesat yaptırıp ağaç diktiğini ancak taşınmazın 07.06.1994 tarihinde hükmen Yalova Belediyesi adına tescil edildiğini ardından Yalova Belediyesinin taşınmazı 31.07.2012 tarihinde davalıya ihale suretiyle sattığını ancak davalı tarafından taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların ve ağaçların bedellerinin ödenmediğini belirterek, Yalova 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/39 Değişik İş tespit dosyası ile değerleri 15.040,64 TL olarak tespit edilen ağaç ve muhdesat bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı cevabında;davaya konu taşınmazla ilgili Yalova Belediyesi tarafından yapılan ilanda boş arsa olduğunun belirtildiğini, taşınmazı boş arsa olarak satın aldığını, sebepsiz zenginleşmediğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalının taşınmazı üzerinde bulunan müştemilatlar ile birlikte ihale yolu ile Yalova Belediyesinden satın aldığı, bu itibarla davacının davasını belediyeye yönlendirmesi gerekirken davalıya açmış olduğu bu haliyle davalının pasif husumet ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, ihale yoluyla davalıya satılan taşınmaz nedeniyle taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlar ve muhdesatlar yönünden davalının sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği noktasında toplanmaktadır.

TMK'nun 729/1.maddesinin yollaması ile 722/1.maddesinde "Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur. Aynı kanunun 723/3 maddesinde ise “...malzeme sahibi iyiniyetli değilse hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir” denilmekte ise de bu hükümde yer alan hak ayni hak niteliğinde olmayıp, şahsi hak (alacak hakkı) dır. Bu hak taşınmazı alan yeni malike karşı 723.maddeye dayanılarak talepte bulunulmaz ( Yargıtay HGK nun 14.11.1962 gün ve 4/140-94 sayılı kararı). Bu durumda davacı BK'nun sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanabilir. BK'nun 61 vd. maddeleri gereğince, “hukuken geçerli bir sebebe dayanmaksızın bir başkasının (davacının) malvarlığından istifade ederek kendi malvarlığını artıran kimse (davalı) elde ettiği kazanımı geri vermek zorundadır”.

Buna göre davacının dikip yetiştirdiği ağaçlar ile muhdesatlar yönünden bunların mülkiyetini kazanan davalının BK'nun 61 vd maddeler gereğince sebepsiz zenginleşip zenginleşmediğini araştırmak gerekir. Davalı H.. C.. dava konusu taşınmazı dava dışı Yalova Belediyesinden satın alma yolu ile malik olduğuna göre ağaç bedelinin ve muhdesat bedelinin hangi malike ödendiği hususunun araştırılması gerekir. Eğer davalı ağaç ve muhdesat bedelini önceki malike ödeyerek taşınmazı satın almış ise sebepsiz zenginleştiğinden söz edilemez. Aksi halde ağaçların ve muhdesatın bedelini ödemeden satın almış ise o takdirde davalı sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre elde ettiği kazanımı geri vermek zorundadır.

Dosya içerisinde bulunan ihale dosyasında dava dışı Yalova Belediyesi tarafından yapılan ilanda davaya konu taşınmazın niteliğinin boş arsa olduğu,açık artırma tutanağında ise taşınmazın üzerinde tek katlı binanın olduğunun belirtildiği ancak davalının taşınmazı muhdesat ve ağaç bedelini ödeyerek satın alıp almadığı hususunun dosya kapsamıyla tespit edilemediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; davalının taşınmazı satın alırken, üzerinde bulunan muhdesat ve ağaç bedelini ödeyip ödemediğinin duraksamasız olarak tespit edilerek, davalının ağaç ve muhdesat bedelini önceki malike ödeyerek taşınmazı satın almış ise davanın şimdiki gibi reddine aksi halde ağaçların ve muhdesatın bedelini ödemeden satın almış ise davalı sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre elde ettiği kazanımı geri vermek zorunda bulunduğundan işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak davanın husumetten reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5621, Karar No: 2013/5010, Tarih: 19.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/5621 E.  ,  2013/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/04/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 25/10/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/03/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi. Karşı taraftan davalı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ...'ın mazeret telgrafı gönderdiği görüldü. Mazereti kabul edilmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6319, Karar No: 2015/6371, Tarih: 02.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6319 E.  ,  2015/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/211023

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2011

NUMARASI : 2010/479 (E) ve 2011/56 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın hırsızlık suçunu Diyarbakır İl Gençlik Spor Müdürlüğü misafirhanesinden gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu halde, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması, sonuç cezaya etkili olmadığından; Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/105 E., 2007/124 K.sayılı ilamı ile tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde, hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık .. savunmanının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29960, Karar No: 2015/13504, Tarih: 11.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/29960 E.  ,  2015/13504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç eşyalarının müsaderesi hususunda mahallinde bir karar alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan mayan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzak- laşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 197/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 120 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 100 günün 4 güne indi rilmesi, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 2000 TL adli

para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10531, Karar No: 2013/14821, Tarih: 31.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10531 E.  ,  2013/14821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda yerel mahkemece davanın  kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu,açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece; elatmanın önlenmesi isteği bakımından davanın kabulüne, yıkım isteğinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu şeftali bahçesi vasfındaki, 219 parsel sayılı taşınmazda davacının, güney sınırından komşu 225 parselde ise davalının kayıt maliki oldukları, davanın ilk açıldığı Sulh Mahkemesinde uzman bilirkişiler aracılığıyla yapılan 13/04/2011 tarihli keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda “davacıya ait 219 parsel sayılı taşınmazın 232 m²'lik bölümünün davalı tarafından yol olarak kullanıldığının” saptandığı ancak davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı yaptığı 08/06/2011 havale tarihli itirazında “yol” olarak kullandığı alan dışında “ağaç dikmek” suretiyle de müdahale edildiğini ileri sürdüğü, bunun üzerine mahallinde yeniden keşif yapılmaksızın dosya üzerinden alınan 28/11/2011 havaleli ek rapor ve krokisinde yol olarak kullanılan alan dışında (A) harfi ile gösterilen 608 m²'lik alanda da ağaç dikmek suretiyle tasarruf edildiği, 10-12 yaşlarında verim çağında bulunan şeftali ağaçlarının yerinden sökülmesinin aşırı zarar doğuracağının belirlendiği, görevsizlik kararı üzerine dosya kendisine intikal eden Asliye Hukuk Mahkemesince de mevcut raporlarla yetinilerek ağaçların davalı tarafından dikildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle yıkım isteğinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de; kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmayan davalının davacıya ait 219 parsel sayılı taşınmazın 232 m²'lik bölümüne yol olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiği, fuzuli şagil olduğu benimsenmek suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Esasen tarafların bu yöne ilişkin bir temyiz itirazları da bulunmamaktadır.

Gerçekten de; kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmayan davalının davacıya ait 219 parsel sayılı taşınmazın 232 m²'lik bölümüne yol olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiği, fuzuli şagil olduğu benimsenmek suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Esasen tarafların bu yöne ilişkin bir temyiz itirazları da bulunmamaktadır.

Ne var ki; elatmanın önlenmesi isteği yanısıra yıkım isteğinde de bulunulduğu, davacı vekilinin 15/11/2012 havale tarihli dilekçesinde yol olarak kullanılan krokide (A) ile gösterilen 232 m²'lik bölümdeki ağaçlar bakımından yıkım isteğinin olmadığı ancak 219 parselin güneyinde davalıya ait 225 parselle sınır bölgesinde belirlenen 608 m²'lik alanda davalı tarafından dikilen ağaçların sökülmesi isteğini açıkladığı halde mahkemece 608 m²'lik alanda yer alan ağaçların kime ait olduğu konusunda hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapılmadığı görülmektedir.  Hal böyle olunca; mahallinde yeniden keşif yapılarak çekişmeye konu 219 parselde belirlenen 608 m²'lik bölümdeki ağaçların kime ait olduğu hususunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, ağaçların bulunduğu alanın, nitelik, yaş ve sayılarının uzman bilirkişiler tarafından hazırlanacak ve denetime elverişli rapor ile belirlenmesi hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  31.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19781, Karar No: 2012/5792, Tarih: 01.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19781 E.  ,  2012/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 01/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.