muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/408, Karar No: 2021/10203, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/408 E.  ,  2021/10203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, Altınova Mahallesi ... ada (eski...) ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-İlk kararla hükmedilen bedelin her bir davalı için ayrı ayrı 82.208,00 TL’den toplam 246.624,00 TL, son kararla hükmedilen bedelin 248.631,00TL, buna göre fark bedelinin 2007,00 TL olduğu halde; hüküm fıkrasında sehven ilk kararla hükmedilen bedelini 82.208,00 TL fark bedelin ise 166.423,00 TL olarak belirlenmesi;

2-Kamulaştırmadan arta kalan kısmın bedeline de hükmedilmesi ihtimaline binaen davacı idarece bloke edilen 69.405,00 TL bedelin iadesine karar verilmemesi,

3-Hüküm fıkrasında tespit edilen bedele dava açıldıktan 4 ay sonrasından karar tarihine kadar faiz yürütülmesine karar verilmiş olduğu halde ilk karardan önceki depo kararı gereği bankaya bloke edilen 11.189,30 TL faizin mükerrer ödemeye sebebiyet vereceği gözetilerek iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

A) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının1. bendinden;

A) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının1. bendinden;

a- (82.208,00) ile (166.423,00) rakamlarının çıkarılmasına, yerlerine sırasıyla (246.624,00) ve (2007,00) rakamlarının yazılmasına,

b-(nemalandırılmak ve kesinleşen karar göre) kelimelerinin çıkarılmasına,yerine (nemalandırılmasına,)kelimesinin yazılmasına, aynı paragrafta “ödenmesine” kelimesinden önce gelmek üzere (derhal) kelimesinin yazılmasına,

B) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davacı idare tarafından 10/08/2020 tarihinde fazla bloke edilen 69.405,00 TL ve davalı tarafa ödenmişse varsa ödeme tarihine kadar işlemiş nemaları ile davalı taraftan alınarak, ödenmemişse varsa işlemiş nemaları ile birlikte banka tarafından davacı idareye ödenmesine, yine davacı idarece 02/06/2016 tarihinde bloke edilen 11.189,30 TL faiz bedelinin ödenmiş olması halinde davalı taraftan alınarak, ödenmemiş olması halinde banka tarafından davacı idareye iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve aşağıda yazılı kalan temyize başvurma harcının alınarak Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/982, Karar No: 2014/4731, Tarih: 17.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/982 E.  ,  2014/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NEVŞEHİR 1.ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2011

NUMARASI : 2006/131-2011/312

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde matbaa işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, fazla mesaiye kalındığında ücretinin ödendiğini, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, mali sıkıntı nedeni ile 1 ay ücretsiz izne ayrılıp sonra işe gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 4857 sayılı yasanın 46 ve 47. maddeleri gereğince gerekli şartlar oluşmadığından davacının genel tatil ve hafta tatili alacağının olmadığı, diğer istemlerinde kısmen haklı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacı işyerinde mesainin sabah 08,00 da başladığını kış aylarında akşam 18,00-18,30, yaz aylarında ise 21,00-22,00 saatlerine kadar çalışma yapıldığını iddia ederek fazla çalışma ücreti talep etmiş, davalı ise fazla mesaiye kalındığında ücretinin ödendiğini savunmuştur.

Hükme asas alınan bilirkişi raporunda kış aylarında günde 2 saat, yaz aylarında ise günde 5 saat fazla çalışma yapıldığı belirtilerek hesaplama yapılmış ise de, bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Dinlenen davacı tanıklarından ikisi davalı işyerinde çalışmamıştır ve işyerindeki çalışma saatlerine dair doğrudan görgüye dayalı bilgileri yoktur. Diğer davacı tanıkları ise haftanın 6 günü sabah 8.00, akşam 17.30-18.00 arasında çalışma olduğunu beyan etmişler; tanık B.. H.. akşam 18.00 dan sonra davacının mesaiye kalıp kalmadığına dair bilgisi olmadığını söylerken tanık N.. İ.. ise davacının mesaiye kaldığı günlerin olduğunu belirtmiş başkaca bilgi vermemiştir. Bu beyanlar karşısında davacının yaz aylarında günde 2 saat kış aylarında ise 5 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile fazla çalışma ücreti hesabı yapılması doğru değildir.

Davalı temsilcisi Nuri İven duruşmada alınan beyanında çalışma saatlerinin haftada 6 gün boyunca sabah 08.30 akşam 18.00 saatleri arasında olduğunu, mesaiye kalınan günlerde 17.00-22.00 saatleri arasında çalışıldığını belirtmiş olup, yukarıda açıklandığı üzere davacının iddiasını ispatlayamadığı göz önüne alınarak, davalı temsilcisinin kabul ettiği çalışma süreleri dikkate alınmak suretiyle fazla çalışma ücreti alcağının hesabı yapılması gerekirken, kış aylarında günde 2 saat, yaz aylarında ise günde 5 saat fazla çalışma yapıldığını kabul eden bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9054, Karar No: 2022/8322, Tarih: 06.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/9054 E.  ,  2022/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hapis cezası yanında tayin edilen 25 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesine göre günlüğü 20,00 TL den paraya çevrilerek sanığın 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine karşın, hükmün 6. paragrafında sanığın neticeden 10 ay hapis cezası yanında, 500 TL adli para cezası yerine 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3701, Karar No: 2017/9261, Tarih: 13.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3701 E.  ,  2017/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dairesinin zemin katta bulunduğundan evin nem almakta, yağan yağmurlardan zarar görmekte olduğu, içeri su girdiği, sadece bloğu ilgilendiren bir sorun olduğundan D blok kat maliklerine bu durumun iletildiği ancak kat maliklerinin bir araya gelip bu sorunu çözmeye yanaşmadıkları, Site yönetiminin de bu konuda olumsuz kararlar aldığı, fiilen de çalışmaya engel olunduğu, D Blok malikleri ve site yönetimince onarım engellendiğinden onarım için müvekkiline yetki verilmesi, onarım için gerekli avansın (toplam 15.930.-TL) D Blok kat maliklerince payları oranında ödenmesi için süre verilmesi, ödenmediği takdirde müvekkili tarafından icraen infazına karar verilmesi istenilmiş, mahkemece;

Somut olayda dosya kapsamına göre davacının yapmak istediği onarımın site yönetimince engellendiği, yönetimin hasarın giderilmesi konusunda diğer kat maliklerinin yapılacak giderlere katılımı için herhangi bir girişimde bulunmadığı anlaşıldığından davacının hakimin müdahalesini istemek zorunda kaldığı anlaşılmakta olup 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19/1 ve 20. maddesinin b bendi hükümleri ve yerleşik Yargıtay kararları uyarınca ana taşınmazın ortak yerlerinden sayılan davacıya ait bağımsız bölümün dış cephe kaplama ve duvarlarında dış etkenler nedeniyle oluşan hasarın giderilmesi konusunda yapılacak harcamalara, davacıya ait bağımsız bölümün bulunduğu D Blok’un diğer tüm kat maliklerinin de arsa payları oranında katılmakla yükümlü oldukları kanaatine varılarak davacının davasının kabulüne, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ...mahallesinde bulunan 20202 ada 8 parsel sayılı D Blokta bulunan taşınmazda belirtilen tadilat ve tamiratların onarımı için KMK'nın 19/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak yapılması gerektiğinden davacıya ve davalılara onarım işlemleri için yetki ve 30 günlük süre verilmesine, kararın bu süre içerisinde yerine getirilmemesi halinde yapılacak tamirat ve tadilatlar için gerekli giderlerden davacı ve davalı kat maliklerinin arsa payları oranında sorumlu olacak şekilde avans mahiyetinde olmak üzere; davacı ... Kundakçı 'dan 658,26.-TL

Davalı ...'dan 1.974,79.-TL'nin alınarak davacıya ödenmesine ve davacıya bu konuda tamirat ve tadilat işlemleri için yetki verilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ...'dan 1.974,79.-TL'nin alınarak davacıya ödenmesine ve davacıya bu konuda tamirat ve tadilat işlemleri için yetki verilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacıya ait bağımsız bölümdeki ortak yerlerden sayılan dış duvarların nem ve su almasından dolayı oluşan hasarın giderilmesi için davacıya yetki verilmesi, onarım için gerekli avansın D blok kat maliklerince arsa payları oranında ödenmesi için süre verilmesi, ödenmediği takdirde davacı tarafından icraen infazına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

1) Davacı vekilinin dava dilekçesinde davalı olarak gösterdiği ...hakkında kat maliki olmadığı için husumetten ret kararı verilmesi gerekirken olumlu ya da olumsuz karar verilmemiş olması,

2) Hasarın giderilmesi için öncelikle ilgili yönetime giderlerinin avans mahiyetinde toplatılarak yaptırılması görevinin verilmesi, aksi takdirde davacıya yetki verilerek yapılması gereken işlemlerin yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine13/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38993, Karar No: 2013/8318, Tarih: 28.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/38993 E.  ,  2013/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında dinlenen tanık ...'nun soruşturma aşamasındaki ifadesinde , mağdurun aşamalarda tutarlı bir şekilde ''sanığın meyve bıçağı ile mağdurun üzerine yürüdüğünü ''beyan ettikleri, soruşturma aşamasında dinlenen tanık Mehmet Kolcu'nun sanığın elinde bıçak gördüğünü beyan etmesi ve tanık . ... mahkemede dinlenmeden yazılı şekilde kamu davasının düşmesine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 28/02/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/955, Karar No: 2017/6575, Tarih: 08.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/955 E.  ,  2017/6575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 24/03/2013 tarihinde ....'nün sevk ve idaresindeki ... Palaka sayılı aracın müteveffa ...'a çarpması sonucu maddi hasarlı ve ölümlü trafik kazası meydana geldiğini... plaka sayılı aracın sürücüsü... tam ve asli kusurlu olduğunu, meydana gelen trafik kazası sonucunda müvekkillerinden ...'ın eşi, diğer müvekkillerin babası müteveffa Havzullah İşnas yaşamını yitirdiğini, müteveffa arıcılık yaparak geçiminin sağlamakta olduğunu ve ortalama aylık gelirinin de 3.228,04 TL olduğunu, geride kalanların destekten yoksun kaldıklarını, yine müteveffanın ölümü nedeniyle mirasçıları cenaze ve defin masraflarını karşılamak zorunda kaldıklarını, yargılamaya mahal vermeden iş bu tazminat kalemlerinin ödenmesi için sigorta şirketine yapılan başvuruya bu güne kadar herhangi bir cevap verilmediğini, yapılacak olan aktüer hesabı limit olan 250.000 TL nin müvekkillerine ödenmesi gerektiğini tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek faizi ile müvekkillerine ayrı ayrı 2.000,00 TL olmak üzere 18.00,00 TL ve cenaze ve defin gideri olarak 2.000,00 TL maddi tazminatın karar verilmesini talep etmiş, 02/05/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava miktarını toplam 250.000,00 TL olarak belirlemiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 250.000,00 TL'nin 19/04/2013 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacıların murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece destekten yoksun kalma zararının belirlenmesi için bilirkişi heyet raporu alınmış, 07.01.2013 tarihli raporda CSO 1980 yaşam tablosu esas alınarak hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

2-Dava, davacıların murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece destekten yoksun kalma zararının belirlenmesi için bilirkişi heyet raporu alınmış, 07.01.2013 tarihli raporda CSO 1980 yaşam tablosu esas alınarak hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar).

Bu bakımdan dosya kapsamında alınan rapor açıklanan hesaplama tarzına uygun olmadığı ve belirtilen yönteme uygun olarak yapılmayan hesaplamayı içerir bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6610, Karar No: 2012/16645, Tarih: 05.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6610 E.  ,  2012/16645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., Ahmet Kafesçioğlu, ...’a yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek", sanık ...’e yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve sanık ...’a yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.