muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/61, Karar No: 2015/429, Tarih: 01.12.2015

Kastın belirlenmesi açısından da, yerleşmiş Yargıtay kararlarında belirtildiği gibi kast, failin iç dünyasını ilgilendirir. Bu nedenle dış dünyaya yansıyan davranışlarından hareketle bir sonuç çıkarmak gerekir. Failin olay öncesi, olay sırasındaki ve sonrasındaki davranışları, kastının belirlenmesi açısından ölçü olarak ele alınmalıdır. ( CGK 02.05.2006 tarih ve 97-132 ve 27.12.2005 tarih ve 131-167 sayılı kararı),

Bu açıklamalar çerçevesinde değerlendirme yapıldığında, tartışmanın devamında mağdurun arkasından tuvalete giden ve orada yapılan tartışma sırasında çok kısa bir süre kapı önünde durup, kapı kolunu tutan, kapının dışarıdan açılmak istemesi sonrasında kolu derhal bırakarak oradan ayrılan ve içeride sözlü tartışmanın devam ettiğini gösterecek şekilde 'ağzını tutamayan, hiçbir yerini tutamaz' sözcüklerini yüksek sesle söyleyen sanığın, hürriyeti sınırlama suçu açısından hukuka aykırılık bilinciyle hareket ettiği ve suç kastının varlığının kabul edilemeyeceği, olay sonrasında mağdurun da hareket özgürlüğünden yoksun bırakıldığına ilişkin herhangi bir şikayeti ve başvurusunun bulunmadığı, yaklaşık 1 ay sonra meydana gelen olay nedeniyle şikayet edildiğinde olayı savunmasında anlattığı da göz önüne alındığında, somut olayda süre açısından hürriyeti sınırlama suçu oluşmadığı gibi sanığın suç kastının (hukuka aykırılık bilincinin varlığının) kabul edilemeyeceği anlaşılmakla beraatine ve bozmaya karşı direnilmesine karar vermek gerektiği sonuç ve kanısına varılmıştır” gerekçesiyle ilk hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de katılan ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının ... gün ve ... sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığı ve unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ve katılanın olay tarihinde ... Belediyesi park ve bahçeler müdürlüğünde çalıştıkları, sanık ...’ın 17.04.2009 tarihinde, katılanın kendisine hakaret ve tehdit ederek sandalyeyle vurduğu iddiasıyla kolluk kuvvetlerine müracaatı üzerine katılanın bu olaya ilişkin beyanı alınırken sanığın yaklaşık bir ay önce kendisine bıçak çekerek tuvaletten çıkmasına engel olduğunu ifade etmesi sonrasında sanık hakkında soruşturmaya başlanıldığı,

Katılan kollukta; sanık ... ile daha öncede tartıştıklarını, bu nedenle sanıkla konuşmadığını, sanığın, kendisini işyerinin tuvaletine kapatarak kilitlediğini ve elinde bıçakla tehdit ettiğini, ... ve ...’ın olaya tanık olduklarını söylemiş,

Katılan kollukta; sanık ... ile daha öncede tartıştıklarını, bu nedenle sanıkla konuşmadığını, sanığın, kendisini işyerinin tuvaletine kapatarak kilitlediğini ve elinde bıçakla tehdit ettiğini, ... ve ...’ın olaya tanık olduklarını söylemiş,

Mahkemede; bir seferinde tuvalete girdiğinde üzerine sanığın kapıyı kilitlediğini, içeride 2-3 dakika kaldığını, psikolojik destek aldığını, işyerinde disiplin soruşturması yapıldığından ve amirlerinin “işi yargıya taşımayın” demesi üzerine olay tarihinde şikayetçi olmadığını beyan etmiş,

Tanık ... aşamalarda; odada sanık, ... ve ... ile birlikte oturdukları sırada katılanın geldiğini, katılanın lavaboya gideceğini söyleyerek çıktığı sırada sanığın katılana çirkin şeyler söylediğini, kendisinin çantaları alarak bitişikte bulunan odaya geçtiğini ancak huzursuz olduğu için tuvalete gittiğini, tuvaletin kapısını bir süre açamadığını, kapının daha sonra açıldığını, sanığın elinde çakmak olabileceğini düşündüğü metal bir şey gördüğünü, sanığın katılana “ağzını tutamayan hiçbir yerini tutamaz” diyerek bağırdığını, katılanın sinir krizi geçirdiğini belirtmiş,

Tanık ... aşamalarda; odasında otururken bağırma sesleri duyduğunu, katılanın tuvalette sanık tarafından sıkıştırıldığını söyleyerek bağırdığını, tuvaletlerin herkese açık olduğunu, lavabonun ana giriş kapısının dışarıdan kilitlenebildiğini, üzerinde anahtar bulunmadığını, kendisine söylendiği kadarıyla sanığın ana giriş kapısına dayandığı ve aralarında tartışma yaşandığını belirtmiş,

Tanık ...; odada sanıkta olduğu halde konuştukları sırada katılanın geldiğini, çantasını bırakarak dışarı çıktığını, sanığın da katılanla konuşacağını söyleyerek peşinden dışarı çıktığını, aralarında sorunlar olduğu için kendisi de peşlerinden çıktığını, katılanın “tehdit ediyorlar işten çıkarırlarsa çıkarsınlar” diyerek bağırdığını duyduğunu söylemiş,

Sanık; iddia edildiği gibi katılanı bıçak tehdidiyle, zorla tuvalette tutmadığını savunmuştur.

İncelemeye konu olay tarihinde sanığın katılana karşı gerçekleştirdiği tehdit ve hakaret eylemleri nedeniyle ek kovuşturma yapılmasına yer olmadığına kararı verilmiştir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu 5237 sayılı TCK’nun "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesinde;

"(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

a) Silâhla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat artırılır.

(3) Bu suçun;

a) Silâhla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat artırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması hâlinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında; cebir, tehdit veya hile ile işlenmesi nitelikli hal olarak, üçüncü fıkrasında ise; suçun fıkrada altı bent halinde sayılan şekillerde gerçekleştirilmesi nitelikli haller olarak yaptırıma bağlanmış, dördüncü fıkrasında; suçun neticesi sebebiyle ağırlaşmış haline, beşinci fıkrasında cinsel amaçla işlenen özgürlüğü sınırlama suçuna yer verilmiş, altıncı fıkrasında da; suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun sonucu itibariyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi halinde, ayrıca bu suça ilişkin hükümlerin de uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu suç ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması ve sınırlanmasıdır. Nitekim bu husus madde gerekçesinde; "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir" şeklinde belirtilmiştir. Suçun maddi unsuru, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirilebilir. Sonuç ise, mağdurun hareket etme ya da yer değiştirme özgürlüğünün kaldırılması biçiminde kendini gösterir.

Fail, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasına yönelik fiili, doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanarak gerçekleştirilebilir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Fail, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasına yönelik fiili, doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanarak gerçekleştirilebilir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Suçun manevi unsuru; failin, mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesi ve bilmesi, yani genel kasttır. Kanunun metni ve ruhundan anlaşılacağı üzere, 5237 sayılı TCK'nun 109. maddesinde öncekine benzer biçimde düzenlenmiş olan bu suçun temel biçimi bakımından saik (özel kast) aranmamıştır. Nitekim bu görüş öğretide (Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Çetin Özek-Sahir Erman, İstanbul 1994, s. 130; Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ayhan Önder, 4. Bası, İstanbul 1994, s. 31; Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Ankara 2008, s. 363; Ceza Hukuku Özel Hükümler, Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen-A. Caner Yenidünya, Ankara 2009, Cilt 3, s. 2830) ve yargısal kararlarda da (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 gün ve 110-161, 23.01.2007 gün ve 275-9, 03.12.2002 gün ve 288-419 sayılı kararları) benimsenmiştir.

Öte yandan amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden kurmak olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın uzantısı olan, Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ve gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa ihtimale dayanarak sanığın mahkumiyetine karar vermek, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm kurmak anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, katılanın kendisine sandalye ile vurup hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla şikayetçi olması üzerine katılanın bu olay nedeniyle ifadesinin alındığı sırada, yaklaşık bir ay önce olan incelemeye konu olayla ilgili olarak sanığın, işyeri tuvaletinde tuvaletin kapısına yaslanıp elinde bıçak olduğu halde dışarı çıkmasını engellediğini iddia ettiği olayda; katılanın olay tarihinde bir başvurusunun olmaması, başka bir olay nedeniyle sanığın kendisini şikayet etmesi üzerine incelemeye konu olaydan bahsetmesi, tanıkların sanığın katılanı zorla tuvalette tuttuğuna ilişkin net beyanlarının olmaması, işyerinde herkese açık olan bir tuvalette katılanın iddia ettiği olayın gerçekleştirilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması dikkate alındığında sanığın atılı suçu işlediği şüphe boyutunda kalmaktadır.

Bu nedenle, atılı suçu işlediği hususunda tam bir vicdani kanaat oluşmadığından bahisle sanığın beraatına ilişkin yerel mahkeme hükmü sonucu itibariyle isabetli olup onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Genel Kurul Üyesi; "Sanığa atılı suçun oluştuğu" düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sonucu itibarıyla isabetli bulunan ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... gün ve ... sayılı direnme hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24240, Karar No: 2011/4737, Tarih: 28.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24240 E.  ,  2011/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110.TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 28.03.2011  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28933, Karar No: 2013/26555, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28933 E.  ,  2013/26555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı, ikramiye farkı, fazla mesai, hafta tatili, ilave tediye, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, ... Belediyesinde çalıştığını, çalıştığı dönemde daimi kadrolu ve sendikalı işçi olup, ilgili dönemdeki toplu ... sözleşmesi hükümlerine tabi olduğunu, işyerinde toplu ... sözleşmelerinin uygulandığını, toplu ... sözleşmesinin "sözleşmenin güvencesi" başlığını taşıyan 7/2. maddesinde "sendikanın onayı olmadan sendikasız işçilere sağlanan hak ve yararlar, Genel-... üyesi işçilere de bu sözleşme ile sağlanan hak ve yararlara ek olarak aynen uygulanır" hükmünün yer aldığını, işverence davacı ile aynı toplu ... sözleşmesine tabi olan veya olmayan sendikalı veya sendikasız bazı çalışanlara işverenin özel imtiyazlar tanıyarak Belediye Encümeni kararları ile farklı günlük yevmiye ücretleri uygulamaya başladığını, bu durumun eşitlik ilkesine de aykırı olduğunu ileri sürerek, yevmiye, ikramiye ve ilave tediye ile diğer fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren cevabında, davacının haklarını yasal düzenlemeler ve toplu ... sözleşmesine göre tam aldığını, encümen kararı ile yevmiyesi artırılan kişilere özel imtiyaz verilmediğini, yaptıkları işlerin özelliğine bağlı olarak hakkaniyete uygun yevmiyelerinin encümen kararı ile artırıldığını, böyle bir uygulama yapılmasının doğal olduğunu, çok yoğun tempoda ve sorumluluk altında çalışan sözkonusu kişilere, diğer hafta içi 08:00-17:00 arası çalışan Belediye işçileri ile aynı yevmiye ücretinin verilmesinin beklenemeyeceğini belirterek, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bazı işçilere meclis kararı ile ücretlerinde artış yapıldığının görüldüğü, yapılan bu artışların belirtilen toplu ... sözleşmesi hükmü gereğince sendikaya bildirildiğine dair bilgi ve belge bulunmadığı, dolayısıyla toplu ... sözleşmesinde öngörülen sendikasız işçiye yapılan ücret zammının sendika üyesi olan davacı işçiye de uygulanması gerektiği belirtilerek dava konusu işçilik alacakları kısmen kabul edilerek hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı işverence dosyaya sunulan yevmiyelerin bulunduğu listede yer alan işçilerden davacı işçi ile aynı unvanda olup da yevmiyesi encümen kararıyla arttırılan işçi bulunmamaktadır. Dosyaya sunulan encümen kararlarında belediye başkanı veya yardımcısının makam şoförü, sekreteri veya davacıdan çok farklı unvanlarda çalışan kişilerin yevmiyelerinde artışa gidildiği anlaşılmaktadır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı işverence dosyaya sunulan yevmiyelerin bulunduğu listede yer alan işçilerden davacı işçi ile aynı unvanda olup da yevmiyesi encümen kararıyla arttırılan işçi bulunmamaktadır. Dosyaya sunulan encümen kararlarında belediye başkanı veya yardımcısının makam şoförü, sekreteri veya davacıdan çok farklı unvanlarda çalışan kişilerin yevmiyelerinde artışa gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme kararında, davacı ile aynı işi yapan ... adlı işçinin yevmiyesinin hesaplamada esas alındığı belirtilmişse de, adı geçen kişi belediye başkanının makam şoförü ve koruması olarak görev yapmıştır. Davacı işçi ile aynı işi yapan işçiler arasında encümen kararıyla ücreti arttırılan olmadığı için bilirkişi raporunda, eğitim durumunun davacı işçiye benzediğinden söz edilerek ... adlı kişinin yevmiyesinin esas alındığı bildirilmiştir.

Davacının emsali olan bir işçinin ücreti encümen kararıyla arttırılmadığından 4857 sayılı ... Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında eşit davranma borcuna aykırılıktan söz edilemeyeceği gibi toplu ... sözleşmesinin 7. maddesi hükmüne göre de davacının yevmiye farkına bağlı talepleri yerinde değildir. Encümen kararıyla sendikasız işçilere sağlanan hak ve yararları işçiye yansıtabilmek için davacıyla aynı unvanda olan ve fiilen aynı işi yapan çalışanlara bu artışın yapılmış olması gerekir. Ancak bu durumda sendikalı işçi ile üye olmayan işçiler bakımından bu ayrımın gerekçeleri toplu ... sözleşmesinin 7. maddesi hükümleriyle birlikte değerlendirmeye alınabilir. Somut olayda davacı işçi ile emsali olan sendikasız işçiler arasında ayrıma neden olacak şekilde sendikasız işçiler yararına bir artışa gidildiği kanıtlanamadığından, encümen kararı ile yevmiye artışına dayanan ücret farkı ile ikramiye ve ilave tediye,yıllık izin fark isteklerinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7168, Karar No: 2018/5467, Tarih: 11.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7168 E.  ,  2018/5467 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar 'nin münferiden yetkilisi, diğer sanık 'nin ortağı olduğu Renk Kutu Sanayi ve Tic.A.Ş.nin, katılanın yetkilisi olduğu Turizm Restaurant Temizlik Kırtasiye Gıda Ür. Hazır Yemek İnş. San. Tic.Ltd.Şti.nden yemek hizmeti alarak, ödemeyi suça konu sanıklara ait şirketin hesabına ait olan 18/06/2009 tarihli 14.026,96 TL bedelli ve 18/07/2009 tarihli 10.000 TL bedelli iki adet çek ile yaptıkları, çeklerin bankaya ibrazında imzaların yetkili imzasına benzememesi nedeniyle işlem yapılmaması üzerine sanıkların bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia olunduğu olayda;

Sanık Menahem Siloni'nin beyanında çeklerdeki imzaların kendisine ait olduğunu, bankanın çeklere neden bu şekilde şerh düştüğünü bilmediğini beyan etmesi, katılana olan borcun inkar edilmemesi karşısında; atılı suçlardan sanıkların kastının bulunmaması nedeniyle mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçların oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 11/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2178, Karar No: 2012/3790, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/2178 E.  ,  2012/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ...ile davalı-k.davacı vekili Avukat...geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili itirazın iptâli talebine ilişkin olup, mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar davalı karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici tarafından açılan asıl davada davalıya üretilen makinenin ödenmeyen bakiye imalât bedelinin tahsili ile ilgili takibe itirazın iptâli talep edilmiş, davalı karşı davacı da savunmasında makinenin kendilerine teslim edildiğini ancak makineye takılacak ... ... marka olmaması ve fotosel'in Katepors vasfında olmadığı için çalışmadığını iddia etmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği ihtilâfsız olan sözleşmede davacı karşı davalının imâl edeceği makinenin teknik özellikleri sayılmış olup marka konusunda bir açıklama olmadığı, davacı karşı davalının imalât sırasında bedeli alınacak ve alınmayacak ilave işleri davalı ... sahibine bildirdiği, buna ilişkin yazıda ... için davalı ... sahibinin başka markalara “soğuk bakması” nedeniyle...kullanılacağı not olarak eklenmiştir.