muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/18183, Karar No: 2024/8871, Tarih: 16.10.2024

Ancak;

1.Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğu anlaşılmakla, teşdidin gerekçeleri denetime olanak verecek şekilde hükümde tartışılmadan alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

2.6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası ile birlikte adlî para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) "Takdiri İndirimler" başlıklı 62 nci maddesinin ikinci fıkrasında, "Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir...." şeklinde düzenlemeye yer verilmesi karşısında, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4.Orman bilirkişisi raporunda yapacak nitelikte kızılçam ağaçlarının dikiliden kesildiği tespit edilmesine rağmen sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim uygulanması,

Kabule göre de;

1.Temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden uygulama sırasında hataya düşülmesi,

2.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015

tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7732, Karar No: 2010/12235, Tarih: 06.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/7732 E.  ,  2010/12235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE MAHKEMESİ SIFATIYLA) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak aylık 1.000 TL olarak tedbir nafakası talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamda haklılığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

TMK.nun 197. maddesi gereği ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası talebinde bulunabilir.

Hakim eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; davalının yurt dışında işçi olarak çalışmaktayken davacıyı işçi ailesi olarak yanına götürdüğü, davacının işçi olmadığı için, davalının oturma süresini ve pasaportunu uzattırmayarak, sınırdışı edilmesi sonucu davacının vize sorunu nedeniyle Türkiye'ye yanlız döndüğü, ailesiyle birlikte yaşamaya başladığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; tarafların ekonomik ve sosyal yardımları, nafakanın niteliği ve TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek herhangi bir geliri bulunmayan davacı eş yararına uygun bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın tümden reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18929, Karar No: 2017/10158, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18929 E.  ,  2017/10158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdatı için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere

ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dâhil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13295, Karar No: 2015/17976, Tarih: 27.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13295 E.  ,  2015/17976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/368337

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2010/751 (E) ve 2011/333 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3271, Karar No: 2018/3278, Tarih: 10.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3271 E.  ,  2018/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat ve suç duyurusu

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, yüklenen defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşmasında defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, somut olayda da; 2010 yılına ait, varlığı matbaa fatura basım bilgi formuyla sabit faturaların 14.06.2011 tarihli yazı ile istenildiği halde sanığın, vergi mükellefiyeti kendi adına olmakla birlikte işyerini ... isimli kişinin oğlu olan ... isimli kişi ile birlikte işlettiğini savunması, 13.07.2011 tarihli vergi müfettişince düzenlenen ve imzasının bulunduğu tutanaktaki beyanında, işyerini kapatmak için vergi dairesine gittiğinde bastırdığı belgeleri istediklerini, bunun üzerine ...’de işyerine ilişkin belgeleri vermesini istediğini, kendisine bir cilt boş gider pusulası verdiğini, bunun dışında elinde hiç bir defter ve belgenin bulunmadığını belirtmesi karşısında; Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 gün ve 1999/11- 273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin çalındığı- kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK'nun 139. maddesinde yazılı hususlarda usulüne uygun tebligat aranmayacağından, sanığın tüm unsurları itibariyle oluşan "yasal defter ve belgeleri gizlemek" suçundan mahkumiyetine kararı verilmesi yerine, sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğundan bahisle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün be sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3061, Karar No: 2021/9336, Tarih: 28.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3061 E.  ,  2021/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Tanık ...’ın 19.02.2016 tarihli duruşmada müştekinin iş yeri camının kırılma sesini duyduktan sonra üç kişinin koşarak uzaklaştığını gördüğünü beyan etmesi karşısında; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından eylemin birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması sebebiyle TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Müştekinin olay anında iş yeri alarmının çaldığını belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun iş yerine girip girmediğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilip, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c- 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ücretinin ... İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15697, Karar No: 2008/5346, Tarih: 14.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15697 E.  ,  2008/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki iptal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece verilen 28.06.2007 tarih ve 2007/177 Esas ve 2007/174 sayılı karar yasal temyiz süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiş ise de; mahkemece sehven, süresinde temyiz edilmediği gerekçesi ile 29.08.2007 tarihli ek karar ile davacının temyiz talebi reddedilmiştir. Mahkemece maddi hataya müstenit olarak verilen ek karar kaldırılarak davacının temyiz talebi ile birlikte dosya incelenerek,

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 0.90 YTL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 14.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5186, Karar No: 2015/27540, Tarih: 25.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/5186 E.  ,  2015/27540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/177609

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.05.2015 gün ve 2015-8943/28679 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.05.2015 gün ve KYB. 2015/177609 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık S.. Ö..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203, 62, 50/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun’un 51/1. maddesi gereğince teciline dair Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2013 tarihli ve 2013/135 esas, 2013/290 sayılı kararını müteakip, sanığın erteleme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle anılan Kanun’un 51/7. maddesi gereğince erteleme kararının kaldırılmasına, sanık S.. Ö..’ın 5237 sayılı Kanun'un 203, 62, 50/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin anılan Mahkemenin 17/10/2014 tarihli ve 2013/135 esas, 2013/290 sayılı ek kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

1- Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2013 tarihli ve 2013/135 esas, 2013/290 sayılı kararının incelenmesinde; sanık hakkında belirlenen adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2014 tarihli ve 2013/135 esas, 2013/290 sayılı ek kararının incelenmesinde; sanığın evvelce ertelenmiş olan para cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 51/7. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda ertelemeye ilişkin düzenlemenin 51. maddede yer aldığı, ancak anılan maddede para cezalarının ertelenmesine dair bir düzenleme bulunmadığı gibi infazına ilişkin bir hükme de yer verilmediği gözetilmeden, sanığın önceden işlemiş olduğu suç sebebiyle hakkında hükmedilen erteli para cezasının aleyhe olacak şekilde aynen infazına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2013 gün ve 2013/135 esas, 2013/290 sayılı kararının (CMK’nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak koşuluyla) ve aynı mahkemenin 17.10.2014 tarihli ek kararının BOZULMASINA, 17.10.2014 tarihli ek karar yönünden bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi olanaklı bulunduğundan, 5237 Sayılı TCK'da para cezalarının ertelenmesine ilişkin bir düzenlemenin bulunmaması karşısında ertelenen para cezasının aynen infazına da karar verilemeyeceğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 3000,00 TL adli para cezasının çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12983, Karar No: 2013/22511, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/12983 E.  ,  2013/22511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 135 ada 1 parsel sayılı 1014,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 135 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılamada taraflar bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Hal böyle olunca taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığı menkul mal hükümlerine tabi olduğu, bu nedenlerle yanlar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği kuşkusuzdur.

Ne var ki; dosya içeriğine göre dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ve tutanak bilirkişilerinin beyanları soyut nitelikte gerekçesiz olaylara dayanmayan sözlerden ibaret olduğu gibi davacı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı, özellikle bir kısım bilirkişi ve tanıklar tarafından dile getirilen davacı .../..

tarafın taşınmaz üzerindeki zilyetliğinin asli zilyetlik mi yoksa asli zilyede bağlı olarak sürdürülen feri zilyetlik mi olduğu hususunda da yeterli araştırma yapılmamıştır. Özetle mahkemece zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve soruşturma yetersiz olduğu gibi taşınmaz üzerinde meyve ağacı ya da ağaçlarının bulunduğu bir kısım tanık ve yerel bilirkişiler tarafından belirtilmesine rağmen mahkemece taşınmaz üzerinde muhdesat niteliğinde meyve ağaçlarının bulunup bulunmadığı ve var ise kim tarafından meydana getirildiği dahi açıkça belirlenmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.