muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/391, Karar No: 2018/8431, Tarih: 20.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/391 E.  ,  2018/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı ... ihaleden önce mahkemeye yaptığı başvuruda; satışa hazırlık işlemlerine ilişkin şikayetlerini ileri sürerek satışın durdurulmasını talep etmiş, mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine, karar davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 24.10.2017 tarih ve 2016/23300 E. - 2017/12961 K. sayılı ilamı ile davalının temyiz talebi değerlendirilerek temyiz konusu miktarın kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, ancak davacının temyizi maddi hataya müstenit olarak incelenmemiştir. Davacının kararın düzeltilmesi talebi ile başvurduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca öncelikle davacının satışın durdurulmasına ilişkin temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK'nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay'ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan davacının temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9765, Karar No: 2018/3217, Tarih: 22.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/9765 E.  ,  2018/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına göre, olay günü saat 20.00 sıralarında haber merkezinin şikayetçinin ikametinde şüpheli şahısların olduğu şeklinde anons üzerine şikayetçinin ikametine gidildiği, suça sürüklenen çocukların ikamet içerisinde yakalandıkları, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 20:56'da başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği belirlenerek yapılan incelemede; Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 35, 116/1, 119/1-c, 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, kararın verildiği 25/12/2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14257, Karar No: 2023/3024, Tarih: 11.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14257 E.  ,  2023/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/69 E., 2020/127 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi...'ın şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden; usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu belirlenmiştir.

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2019 tarihli ve 2018/166 Esas, 2019/11 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2019/811 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 16.04.2020 tarihli ve 2020/560 Esas, 2020/2021 Karar sayılı kararı ile özetle suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2020/69 Esas, 2020/127 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması karar verilmiştir.

4. Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2020/69 Esas, 2020/127 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 19.10.2022 tarihli ve kısmi ret ve kısmi bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk hakkında üst sınırdan ceza tayin edilmesi ve kurum lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

3. Suça Sürüklenen Müdafiinin Temyiz İstemi

Temyiz sebebi içermeyen dilekçeyle temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İddianame, suça sürüklenen çocuğun savunması, kanuni temsilcinin beyanı, tanık anlatımları, olay tutanakları, adli raporlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; otizmli mağdurenin 17.04.2018-18.04.2018 tarihlerinde iki gün boyunca okula gelmemesi nedeniyle okul öğretmenlerinin, mağdurenin annesi... ile yaptıkları görüşmede, mağdurenin annesinin, kızının cinsel istismara maruz kaldığını kendilerine söylediği, olay tarihi olan 16.04.2018 tarihinde mağdurenin mahallede oyun oynadıktan sonra eve geçerken suça sürüklenen çocuk ile karşılaştığı, suça sürüklenen çocuğun mağdureye telefonuyla oynayabileceğini söylediği, telefon gösterme bahanesi ile ağzını kapatarak onu bir binaya götürdüğü, burada kendisinin ve mağdurenin çamaşırlarını çıkartarak cinsel organıyla bacaklarının arasına sürtündüğü, bu sırada suça sürüklenen çocuğun cinsel organından yere sıvı döküldüğü, mağdureye arkadan sarıldığı bu suretle otizm rahatsızlığı bulunan ve suça sürüklenen çocuğun da bu durumunu bildiği mağdureye karşı cinsel istismarda bulunduğu, sonrasında suça sürüklenen çocuğun mağdurenin elbiselerini giydirerek metruk binadan geri getirirken mahalledeki tanıklar... ve ... isimli çocuklarla karşılaştığı ve... ile ...'ın mağdureyi eve getirdiği, eve geldiğinde mağdurenin külotunun ters giydirilmiş vaziyette olduğu, vajinasının kızarmış ve tahriş olmuş durumda olduğu, mağdurenin annesi...'ın olay sırasında mağdurenin üzerinde bulunan iç çamaşırını yıkamadığı ve bu haliyle inceleme yapılması için görevlilere teslim ettiği, olayın bu şekilde gerçekleştiği mahkemece kabul edilmiş ve hüküm yerinde esas alınmıştır.

2. Her ne kadar suça sürüklenen çocuk aşamalarda alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmediğini ifade etmiş ise de mağdure ve annesinin beyanı ile tanık anlatımlarının birbirlerini destekler nitelikte ve aynı doğrultuda olması, İstanbul Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 09.07.2018 tarihli raporunda mağdureye ait pembe renkli kilot 4 nolu lekede elde edilen DNA profilinin suça sürüklenen çocuğun DNA profili ile uyumlu olduğunun tespit edildiğinin bildirildiği karşısında, suça sürüklenen çocuğun beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılarak çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafii İle Mağdure Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği ve suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi...'ın şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından söz konusu hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile mağdure vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin esastan incelenmesine yönelik Tebliğname görüşüne ret sebebine uygun olarak iştirak edilmemiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde; suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, suça sürüklenen çocuğun kastının ağırlığı, amaç ve saiki dikkate alınarak temel cezanın teşdiden on üç yıl hapis cezası şeklinde belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin bu husustaki temyiz sebeplerinin reddi ile hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3. Rızaya dayalı olarak teslim edilen mağdureye ait eşyalar üzerinde moleküler genetik inceleme yapılmak suretiyle delil elde edilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden Tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilemiştir.

V. KARAR

3. Rızaya dayalı olarak teslim edilen mağdureye ait eşyalar üzerinde moleküler genetik inceleme yapılmak suretiyle delil elde edilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden Tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilemiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafii İle Mağdure Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii ile mağdure vekilinin, vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle, Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2020/69 Esas, 2020/127 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1073, Karar No: 2019/2968, Tarih: 15.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1073 E.  ,  2019/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesince (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) verilen 28/09/2017 tarih ve 2012/94 E. - 2017/452 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen 12/01/2018 tarih ve 2017/1042-2018/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hissedarı olduğu davalı şirketin yönetim kurulu başkanı ile oğlu tarafından kötü yönetildiğini, şirketin tüm imkanlarının rakip firma olan kendi aile bireylerine ait dava dışı şirket için kullanıp, şirketin içini boşaltmaya başlattıklarını, başkanın şirkete ait çek koçanını rakip firmaya verdiğini ve bu şirketçe kullanıldığını, şirket hesabına gelen paraların rakip firma işlerinde ve yönetim kurulu başkanının kendi ihtiyaçları için kullanıldığını, yine davalı şirkete ait 9 adet kamyonun satılarak paranın başkanın şahsi harcamalarında kullanıldığını, başkanın çocukları adına Gürcistan'a para aktardığını, balıkçı teknesi bulunmayan kişiye balık bedeli için avans para verildiğini, davalı şirkete ham madde alınması karşılığı 45.907,00 TL ödenmesi gerektiği halde yönetici ile muhasebecinin naylon fatura ile davalı firmayı zarara uğrattığını, yine aynı kişilerin 2010 yılı kârını az göstererek vergi kaçırmak için davalı şirketle ilgisi olmayan şahıslar adına gider pusulası düzenlediğini, başkan ve muhasebecinin bankalardan nakit para çekip, muhasebe kayıtlarını gerçeğe aykırı düzenlediklerini,...,... ve... yönetimindeki dönemde davalı şirketin fabrikası üzerinden ipotek verilip, kredi açılarak, paranın usulsüz olarak dava dışı firma yatırımlarında ve mali müşavire ait şirkete proforma faturalar karşılığında kullandırıldığını, şirkete ait gemiler ve balık ağlarının değerinin çok altında satıldığını, bedelinin davalı şirkete ödenmediğini, başkanın diğer ortaklar ait %25 hisseyi gerçek bedelinin altında satın aldığını, satış protokolünde davalı şirkete ait kamyonların rakip firmaya devredildiğini, şirketin vergi borçları ve sigorta primlerinin ödenmediğini, şirket karından ortaklara kar dağıtılmadığını, yönetim kurulu üyelerinin şirketten aldığı avansları geri ödemediğini, davalı şirketin esas sermayesinin 2/3'ünü kaybettiğini ileri sürerek, davalı şirketin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle şirketin feshi olmazsa ortaklıktan çıkmayı talep etmiştir.

Davalı vekili; davalı şirketi Yakup Kaya'nın kurduğunu, kardeşlerini hiç bir bedel olmaksızın her biri için %25 pay ile ortak yaptığını, şirketi büyüttüğünü, davacı tarafın iddialarını mesnetsiz olduğunu, geçmiş yönetim dönemine ait verginin taksitlendirildiğini ve ödendiğini, Trabzon Su Ürünleri ve Gıda Maddeleri Ltd. Şti. para aktarılmadığını, şirkete gelen paraların şirketin giderlerinde kullanıldığını, satılan kamyonların parasının bir kısmının davalı şirket hesabına geldiğini bir kısmının ise davacı tarafından elden alındığını, halen zimmetinde olduğunu, şirket ile Gürcistan'a para gönderilmediğini, ...'nın aldığı, ham madde avansının 2011/104 Esas sayılı dava açılmadan önce geri tahsil edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; alınan bilirkişi kök ve ek raporu denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, toplanan delillerle davacının iddialarının şirketin feshini gerektirmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar aleyhine, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; bilirkişi raporunun karar vermeye elverişli, denetime elverişli, açık olması karşısında bilirkişi raporuna göre şirketin fesih şartlarının oluşmamış olması nedeniyle, davacının fesih ve ortaklıktan çıkma davasının reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9792, Karar No: 2017/3142, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9792 E.  ,  2017/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Borçlu Polat Teknoloji İklimlendirme Isıtma-Soğutma Sistemleri Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihini de kapsar şekilde son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.