muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/531, Karar No: 2018/4761, Tarih: 08.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/531 E.  ,  2018/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 31.12.2011 tarihinde müvekkili şirket tarafından sigortalı olan ... ...'ın sahibi olduğu araca davalılardan ...'ün sahibi diğer davalı ...'in sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucunda maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre meydana gelen kazada kusurlu olan araç maliki ve sürücüsünden, sigortalılarına ödenen 5.973,00 TL'nin sigortalıya ödeme tarihi olan 24.01.2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet dava şartı yokluğundan reddine, davalı ... hakkında açılan davanın Kabulü ile 5.973,00 TL rucüen tazminatın, 24.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...'ün sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, rücuan tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Davacı kasko ... şirketi sigortalısına ödediği ... bedelini karşı araç maliki ve sürücüsüne TTK. hükümlerine göre(TTK.1472 md.) rücu etmektedir. Davalılar gerçek zararı ödemekle yükümlüdürler. Mahkemece davacı ... şirkeninin ödeme yapmadan önce aldığı ekspertiz raporuna hüküm verilmiştir. İtiraza uğrayan rapor tek başına hükme esas alınamaz

6100 Sayılı HMK.’nun 266 ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir. Sonucu açık ve belli durumlar ayrık olmak üzere, trafik kazalarında araçta meydana gelen hasar bedelinin tespiti de uzman bilirkişi aracılığıyla yapılmalıdır.

Bu durumda mahkemece, kaza sonucu sigortalı araçta meydana gelen hasara ilişkin konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sadece davacının ödeme belgesi ve eksper raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, kaza sonucu sigortalı araçta meydana gelen hasara ilişkin konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sadece davacının ödeme belgesi ve eksper raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ün sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5813, Karar No: 2021/3735, Tarih: 09.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/5813 E.  ,  2021/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi.

Taraflar arasındaki komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 18.05.2021 gün ve 2021/1343 Esas - 2021/3307 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 393 ve 394 (yeni 1495) parsel sayılı taşınmazları içerisinde bulunan su arkına komşu 392 ve 395 sayılı parseller malikleri olan davalıların muhtelif cins ve miktarlarda meyve ağacı dikmek suretiyle müdahale ettiklerini ve bu ağaçlar nedeniyle taşınmazlarıyla su arkının zarar gördüğünü ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve meyve ağaçlarının kaldırılmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 25.03.2019 tarih 2018/4340 Esas, 2019/2691 Karar sayılı ilamıyla "14.02.2011 tarihli bilirkişi raporu ile hükme esas alınan 15.10.2014 tarihli bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğu, mahkemece yerinde uzman bilirkişiler eşliğinde yeniden keşif yapılarak dava konusu ağaçların davacıya zarar verip vermediğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, zarar varsa bunun giderimi yönünden alınacak önlem ya da önlemlerin belirlenmesi, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi" gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 12.12.2016 tarih 2015/17451 Esas, 2016/10283 Karar sayılı ilamıyla "mahkemece üç kişilik uzman bilirkişi heyetiyle mahallinde yeniden keşif yapılması, zararın giderilmesi hususundaki çelişkinin ortadan kaldırılması, budama ile zarar giderilecekse hangi ağaçların nasıl budanacağının infaza uygun şekilde belirtilmesi, budama ile zararın giderilememesi durumunda ağaçların kesilmesine yönelik bir karar verilmesi, davacı ile davalıların taşınmazlarının bulunduğu sınır boyunca fazla sayıda ağaç olduğundan duruma göre budanacak veya kesilecek ağaçların krokide numaralandırılarak gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması " gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın davacı ... yönünden aktif husumet yokluğundan reddi, davacı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir. Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 18.05.2021 tarih 2021/1343 Esas, 2021/3307 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın davacı ... yönünden aktif husumet yokluğundan reddi, davacı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir. Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 18.05.2021 tarih 2021/1343 Esas, 2021/3307 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili 21/06/2021 tarihli dilekçesinde, gerekçeli karar evrakının hüküm kısmının 7. nolu kararı "Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince 1.740,00TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye gelir kaydına,” şeklinde hüküm kurulmuş olup mahkemece yazılan hüküm hatalı olduğunu, kararda davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesi gerekirken hazineye gelir kaydına yazılmış olması hatalı olduğunu ve bu hatalı kısmın düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 13.07.2021 tarihli ek karar ile davacı vekilinin 04/02/2021 tarihli dilekçesi ile aynı talebi sunduğu, dosyanın 18/03/2021 tarihinde temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 18/05/2021 tarih 2021/1343 E 2021/3307 K sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği, Yargıtay kararında davacılar vekilinin tashih talebi hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla tashih yoluyla düzeltilmesi mümkün olmayan talebin reddine, talep dilekçesinin karar düzeltme dilekçesi olarak kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 304. maddesi uyarınca, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

Somut olaya gelince; mahkemece vekalet ücretinin davacı ...'a ait olduğuna dair hüküm kurulması gerekirken maddi hata ile Hazineye gelir kaydına ilişkin hüküm kurulmasının, açık hata niteliğinde olduğu anlaşıldığından HMK'nın 304. maddesi gereğince tashih hükmü kurulması, gerekirken talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, karar düzeltme istemine ilişkin dilekçenin REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 09.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4129, Karar No: 2023/9895, Tarih: 27.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/4129 E.  ,  2023/9895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/129 Değişik İş-2021/138 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2021/2429

HÜKÜM/KARAR : Davalının itirazının kısmen kabulüne

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2020/101403

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dava dilekçesinde; müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu davalıya trafik sigortalı aracın yaptığı tek taraflı kaza neticesinde davacının %11 oranında malul kaldığını, belirsiz alacak davası olarak ikame ettiği davada şimdilik 4.200,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı,100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte, yargılama gideri ve 600,00 TL rapor ücretinin işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili 04.11.2020 tarihinde sürekli iş göremezlik tazminatının 143.389,93 TL, geçici iş göremezlik tazminatının 7.214,10 TL, 1.909,49 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 153.113,52 TL olarak taleplerinin artırmıştır.

II. CEVAP

Cevap dilekçesinde; davalıya eksik evrak ile başvuru yapıldığını, dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, poliçe düzenleme tarihi bakımından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre rapor ibrazı gerekmesine rağmen geçersiz yönetmelik hükümlerine göre rapor verilidiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinin teminat kapsamında olmadığını, davacının ne kadar süre bakıcıya ihtiyaç duyduğunun raporda belirtilmediğini, rapor ücretinin teminat kapsamında olmadığını, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, davacının gelir durumunu ispatlamasını ayrıca faize ve vekalet ücretine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasındaki uyuşmazlığın başvuranın sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri taleplerinin miktarının ne olduğu ve poliçe teminatı kapsamında ödenip ödenmeyeceği hususu olduğunu, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 07.08.2020 tarihli heyet raporunda Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre başvuranın özür oranının %11 olduğu, 4 ay geçici iş göremezlik süresi ve 30 gün geçici bakıcı ihtiyacı olduğunun tespit edildiği, kaza tespit tutanağına göre tek taraflı kazada araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunun belirtildiği, tazminat miktarlarının tespiti maksadı ile alınan bilirkişi raporu ile TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi ayrıca PMF 1931 Yaşam Tablosu kullanılarak alternatifli hesaplama yapıldığı, başvuranın taleplerinin ıslah ettiği, PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesaplama neticesinde 143.389,93 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 7.214,10 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.909,49 TL geçici bakıcı gideri ve 600,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 153.114,00 TL tazminat belirlendiği gerekçesi ile başvurunun kabulüne 143.389,93 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 7.214,10 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.909,49 TL geçici bakıcı gideri ve 600,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 153.114,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili; başvurunun, başvuru şartı eksikliği sebebiyle usulden reddi gerektiğini, hükme esas alınan maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, tazminat hesabında PMF 1931 Yaşam Tablosunun dikkate alınarak hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, Genel Şartlar uyarınca TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebinin poliçe kapsamında bulunmadığını, rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, temerrüt tarlhinin hatalı belirlendiğini, davacı vekili lehine hükmedilen vekâlet ücretinin asliye hukuk mahkemeleri için hesaplanacak vekâlet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin, sigorta şirketine başvuru şartının gerçekleşmediği yönünde itirazı bulunmakta ise de davalıya 11.08.2020 tarihinde başvuru yapıldığı, ilgili belgelerin sunulduğunun anlaşıldığı, maluliyet raporunun geçerliliğinin denetiminin yargılama safhasında yapılacak olması nedeni ile davalının bu itirazının reddine karar verildiği, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 07.08.2020 tarihli heyet raporunun Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre tanzim edildiği, kaza ile illiyet bağı kurulduğu, raporun denetime elverişli olduğu, davalı vekilinin hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılması yönünde itirazına gelince, başvuruya konu rizikonun teminat altına alındığı poliçenin, 26.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6704 sayılı Kanun'dan sonra tanzim edildiğinden, uyuşmazlık konusu tazminat alacağının hesaplamasında TRH 2010 Yaşam Tablosunun esas alınmasının uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılan hesaplama neticesinde sürekli iş göremezlik tazminatının 102.421,43 TL, geçici iş göremezlik tazminatının 7.214,10 TL, geçici bakıcı giderinin ise 1.909,49 TL olarak hesaplandığı, davalı şirketin geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden ve rapor ücretinden sorumlu olduğu, davalı vekilinin hatır taşıması olduğuna dair defi mevcut ise de buna ilişkin delil ibraz etmediği, davacı vekilinin nispi tam oranda vekalet ücreti alması gerektiği gerekçesi ile davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile 102.421,43TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 7.214,10 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.909,49 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 111.545,02 TL tazminatın 24.08.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 23.12.2018 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri ve rapor ücreti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 23.12.2018 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri ve rapor ücreti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51, 52 ve 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; maluliyet raporunun kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümlerine göre alınmış olmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri ve rapor ücretinden sorumlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 87 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 51 inci maddesi uyarınca hatır için karşılıksız yolcu taşıma veya aracı kullandırmada genel hükümlere göre tazminattan uygun bir indirim yapılması, doktrinde ve Yargıtay içtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiştir.

Hatır için yolcu taşıma veya aracı kullandırmadan söz edebilmek için, ölen veya yaralananın bir menfaat karşılığı olmaksızın taşınması veya aracın kullanılması, diğer bir deyişle taşıma veya kullanmada ölen veya yaralananın menfaatinin bulunması gerekir. Bu nedenle taşıma veya kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir menfaatinin bulunması hâlinde hatır taşımasından söz edilemez. Bu bakımdan hatır ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma veya kullanmanın kimin menfaatine olduğunun belirlenmesi önemlidir. Taşıma veya kullandırma, ekonomik yarar için olabileceği gibi ortak toplumsal değerler nedeniyle de olabilir. Ancak yakın akrabaların ve eşin taşınmasında bir menfaatten söz edilemeyeceği için hatır için taşımadan da bahsedilemez. Hâkim, gerekçesini kararında tartışmak ve nedenlerini göstermek koşuluyla tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda da değildir.

Somut olayda; davalı vekilince başvuruya cevap ve itiraz dilekçelerinde hatır için taşıma def’inde bulunulmuştur. Kaza nedeniyle yürütülen soruşturma aşamasında davacı, arkadaşının babasına ait araçla gezmeye çıktıklarını, arkadaşının direksiyon hakimiyetini kaybettiğini ve kazanın meydana geldiğini beyan etmiştir. Davacının, davalı şirkete sigortalı araçta yolcu olarak bulunduğu ve sürücü ile arkadaş oldukları ... olup davacının taşıma için arkadaşına ücret ödemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilmelidir. Bu durumun aksi ispat edilemediğinden davalı ... şirketinin süresinde yapılan hatır için taşıma savunmasına itibar edilerek TBK’nın 51 inci maddesi gereğince Dairemizin yerleşik uygulamasına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılmak suretiyle davalının sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.