muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14519, Karar No: 2019/3638, Tarih: 27.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14519 E.  ,  2019/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

............

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ....mirasçıları, ..... mirasçıları,.....mirasçıları, ..., ... mirasçıları,.... ve arkadaşları, ...,....mirasçılarından ......ve arkadaşları tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazı gösteren en eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritası ile keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1963 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ve el atmanın önlenmesi davasının açıldığı 1962 yılından 15-20 yıl öncesine en yakın tarihe ait hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen, orman ve ziraat bilirkişilerine verilerek; memleket haritaları ve hava fotoğraflarının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın, hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 27/05/2019günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24384, Karar No: 2020/12974, Tarih: 15.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/24384 E.  ,  2020/12974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü nazara alındığında, sanık ...'nın kovuşturma aşamasındaki savunmasında bildirdiği adrese öncelikle Tebligat Kanunu’nun 10. ve 21/1. maddelerine uygun tebligat çıkartılarak tebliğ yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine “MERNİS” ibareli tebligat çıkartılması gerekirken doğrudan sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebligatı usulsüz olup sanığın hakkındaki kararı temyiz hakkı kısıtlandığı,

2- Sanık ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının adreste bulunmama sebebi araştırılmaksızın tebliğ evrakının mahalle muhtarına teslime edilerek yapılması sebebiyle usulsüz olup sanığın hakkındaki kararı temyiz hakkı kısıtlandığı, anlaşılmakla,

SanıklarMurat Ağca ve ...'a usulüne uygun tebligat yapılması sağlandıktan sonra hükmü temyiz etmesi ve gerekmesi halinde ek tebliğname de düzenlenilerek dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 15/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35743, Karar No: 2019/8805, Tarih: 24.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/35743 E.  ,  2019/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 207/1-2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK madde 157/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın son bildirdiği adres yerine doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği ve söz konusu tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın 17/12/2014 tarihli dilekçesi ile yaptığı temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın suç tarihinde bir şekilde elde ettiği 32 adet aynı seri numarasına sahip Gençlik Festivali biletini sahte olduğunu bilerek kullanması ve ayrıca bu biletleri satmak sureti ile üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen somut olayda ;

Sanık savunması, müşteki beyanı, kriminal labaratuvarının raporu, mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçunun sabit olduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun subut bulmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14886, Karar No: 2015/5742, Tarih: 27.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14886 E.  ,  2015/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçiye ait taşınmazda bulunan domates fideleri ile bir adet zeytin ağacına zarar vermek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-24.05.2011 tarihli olay yeri tespit tutanağında; şikayetçinin eşine ait taşınmazda bulunan zeytin ağacının sanık tarafından söküldüğünün ve şikayetçi tarafından tekrar yerine dikildiğinin belirtilmesi ve tanık ...'in keşif esnasındaki "suça konu yerde üzüm çubuğu yoktu ancak zeytin ağacı ve domates fideleri vardı ve katırla kardeşim geçtiği için zarar gördü" şeklindeki beyanı ile tanık ...'ın "olay yerine vardığımızda 32 adet domates fidesinin sökülerek toprağın altına gömülü şekilde olduğunu gördük, ayrıca 1 adet zeytin ağacının dalları kırılarak zarar gördüğünü tespit ettik" şeklindeki beyanda bulunması karşısında, olay yeri tespit tutanağı ile tanıkların beyanları arasındaki çelişkinin giderildikten ve zeytin ağacının zarar görüp görmediğinin ve hayatiyetini kaybedip kaybetmediğinin bilirkişi tarafından tespit ettirildikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın, eyleminin sadece domates fidesine zarar verme olarak kabul edilmesine rağmen TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca basit mala zarar verme suçundan cezalandırılması gerekirken domates fidelerinin bağ çubuğu olarak kabul edilip TCK'nın 152/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1288, Karar No: 2022/3317, Tarih: 24.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1288 E.  ,  2022/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

1-) Davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelemesi bakımından;

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 22/10/2021 tarihli dilekçesi ile davalı ... şirket ile sulh olduklarını, bu nedenle bu davalı yönünden davadan feragat ettiklerini, diğer davalılar için de davanın konusuz kaldığını bildirdiğinden sulh ve feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE,

2-)Davalı ... vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı ... vekilinin bozma öncesi verilen ilk kararı temyize getirirken manevi tazminata yönelik bir temyiz itirazının olmadığı anlaşılmakla bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğinden davalı ... vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32494, Karar No: 2018/1031, Tarih: 31.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/32494 E.  ,  2018/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ'den 04/07/2006 tarihinde ...Toplu Konut Projesi kapsamında inşaa edilen konutlardan... nolu daireyi satın aldığını, konutu 03.03.2010 tarihinde teslim aldığını, 2011 yılı Kasım ayında konutunu kiraya vermek istediğini, ancak emlakçının Aralık ayında evin su tesisatında su sızması olması nedeniyle parkelerin kabardığını bildirdiğini, blok yöneticisi ile yapılan görüşmelerde yağmur borularının yanlış bağlanması neticesinde başka daireleri de su bastığının söylendiğini, TOKİ'ye bu durumu ilettiğini, ancak tamir yapılmaması nedeniyle bu sefer 11.05.2012 tarihinde ve 13.11.2012 tarihinde iki ayrı yazılı başvuru yaptığını, konutun onarılmış hali ile 21.11.2012 tarihinde teslim edildiğini, bu durum nedeniyle 01.12.2011–21.11.2012 tarihleri arasında meydana gelen kira kaybının ödenmesi gerektiğini, bu nedenle kira bedeli 4.083,00TL ile aidatlara ilişkin şimdilik 1.000,00TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıdan satın alınan konutta ortaya çıkan ayıbın geç onarılması nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, taşınmazda meydana gelen ayıpla ilgili süresinde ayıp ihbarının yapılmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, uyuşmalık ayıbın geç giderilmesi nedeniyle uğranılan zarara ilişkin olduğundan mahkemenin gerekçesi yerinde değildir. Somut olayda davalı konuttaki sorunu gidermiş ise de, onarımın geç yapıldığı açık olduğundan davacı bu durumdan kaynaklanan zararını isteyebilir. Bununla birlikte her ne kadar davacı 2011 yılı aralık ayından itibaren uğradığı kira kaybını talep etmiş ise de; ortaya çıkan durumu bu tarihte davalıya bildirdiğine dair dosyada belge bulunmamaktadır. Dosyanın incelenmesinde, davacı taşınmazda meydana gelen ayıbı ilk olarak 7.5.2012 tarihli dilekçesi ile davalı idareye bildirmiş, davalı idare tarafından da 21.11.2012 tarihinde ayıp giderilerek daire davacıya teslim edilmiştir. O halde davacının 7.5.2012-21.11.2012 tarihleri arası uğradığı zarara ilişkin olarak mahkemece değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8651, Karar No: 2012/767, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/8651 E.  ,  2012/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, İİK’nun 89.maddesine istinaden gönderilen haciz ihbarnamelerine konu 3.şahsa ait bir alacağın bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının süresinde haciz ihbarnamelerine itiraz etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının defter kayıtlarına göre hakkında haciz uygulanan Elektron Isı şirketinin davacıdan alacağı bulunmadığı, ancak 1.haciz ihbarnamesinin davacıya tebliğinden önce teslim edilip, yevmiye kaydına işlenen 30.09.2007, 01.10.2007 ve 15.04.2008 tarihli çeklerin mevcut olduğu, çekte yazılı keşide tarihleri haciz ihbarnameleri ve takip tarihinden sonra ise de asıl düzenleme tarihlerinin haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarihten önce olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanununun m.89,I hükmüne göre, “Hamiline ait olmıyan veya cirosu kabil bir senede müstenit bulunmıyan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir (Haciz ihbarnamesi).Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2,3 ve 4 üncü fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir.” Bu kanun hükmünde açıkça belirtildiği üzere ancak “hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senede müstenit bulunmayan alacak” haczedilebilir. Somut olayda henüz davacıya haciz ihbarnamesi tebliğ edilmeden davacının üç adet çek keşide ederek borçlu üçüncü şahsa verdiği bilirkişi raporunda belirtilmiştir. O hâlde mahkemece bu kanun hükmünün somut olaya uygulanabilirliği araştırılıp, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6154, Karar No: 2018/6698, Tarih: 11.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6154 E.  ,  2018/6698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2010 tarihli 2010/645 E. 821 K. sayılı birleştirme kararından sonra yapılan duruşmada sanıkların cezalandırılmalarını talep eden katılan kurum vekilinin birleşen davaya da katılma arzusunda olduğu değerlendirilmekle, sanıklara yüklenen sahte fatura düzenleme suçundan doğrudan zarar görmesi nedeniyle kamu davasına katılma hakkı bulunan katılan kurumun 5271 sayılı CMK'nin 237/2 maddesi uyarınca birleşen davaya da katılan, hazine vekilinin de katılan vekili olarak kabullerine karar verilerek yapılan incelemede:

Katılan vekilinin temyizinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilmiştir.

I.Sanık ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

II.Sanıklar ... ve ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Şanal Müzik ... Ltd. Şti.nin ortağı olan sanık ... ile ... Oto Lastik ... Ltd. Şti.nin yetkilisi ve ortağı olan sanık ...’ın 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, yüklenen suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

Şanal Müzik ... Ltd. Şti.nin ortağı olan sanık ... ile ... Oto Lastik ... Ltd. Şti.nin yetkilisi ve ortağı olan sanık ...’ın 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, yüklenen suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1. Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun’un 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun’un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2.Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10824, Karar No: 2023/189, Tarih: 31.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10824 E.  ,  2023/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2019/11 Esas, 2021/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/1727 Esas, 2021/2009 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1.Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna,

4. Meşru savunma hâlinin mevcut olduğuna ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Müşteki ve sanığın kız kardeşi olan A.B'nin daha önceden evlenmek için konuştukları ancak evlenmedikleri, sanık ve müşteki arasında bu sebepten husumet bulunduğu, müştekinin olay günü saat 23:00 sıralarında evin önünde motorsikletin üzerinde oturduğu esnada sanığın arkadan gelerek müştekinin sol memesinin 4 cm altına bıçakla vurduğu, motorsikletle birlikte müştekinin de yere düştüğü, sanıkla müşteki arasında arbede yaşandığı, sanığın bıçağı vurmak için tekrar salladığı ancak müştekinin eliyle engel olduğu bu esnada müştekinin elinin de kesildiği, arbede esnasında sanığın "kardeşimi rezil ettin, ölümün benim elimden olacak şerefsiz" dediği, çevreden gelen kişilerin de etkisiyle sanığın olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, müştekinin olay sonrası alınan Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 17.09.2018 tarihli doktor raporu içeriğine göre yaralanmasının hayati tehlike geçirmesine