muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10327, Karar No: 2013/9657, Tarih: 20.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10327 E.  ,  2013/9657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: K A R A R

1)-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)-Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis

etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 29.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil mal varlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkeme'nin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6252, Karar No: 2015/12634, Tarih: 27.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6252 E.  ,  2015/12634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2013/348-2014/279

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden Hazine vekili Avukat Ulviye Sarp, M.. S.. vs. vekili Avukat Özgür Savaşçı geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelen tarafın yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında D. Köyü çalışma alanda bulunan 691 parsel sayılı 5030 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Hüseyin adına tespit edilmiş, daha sonra 31.05.1974 tarihli Kadastro komisyonu kararı ile çalılık vasfıyla tespit harici bırakılmıştır. Davacı Sıdıka ve arkadaşları tapu kaydına dayanarak Fatma mirasçıları adına tescil istemiyle 29.04.1992 tarihinde dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, Hazinenin temyizi üzerine Yargıtayca "hüküm fıkrasında tescile karar verilen taşınmaz veya taşınmaz bölümünün ve yüzölçümünün açıkça belirtilmediği, fen bilirkişi rapor ve krokisine atıf yapılmadığı, Mahkemenin infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermek zorunda bulunduğu" belirtilerek karar bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 691 parsel sayılı 5030 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın payları oranında Fatma Mürüvvet ve Eyüp dışındaki mirasçıları davacılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı M.. S.. ile Eyyüp mirasçıları vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan davacılar da temyiz karar harcını peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına, 27.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10812, Karar No: 2013/2181, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10812 E.  ,  2013/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili ve davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, ..... İlçesi, ... Köyü, 112 ada 16 parsel sayılı 2393,18 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine "2/B madde ve davalı gerçek kişi lehine kullanım" şerhi verilerek Hazine adına tarla niteliğiyle tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi vekili, çekişmeli taşınmazın eylemli orman niteliğinde olduğu, 2/B madde koşullarını taşımadığı halde, Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı, orman sınırları dışına çıkarma işleminin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili ve beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın Hazine adına orman rejimi dışına çıkarma işleminin kesinleştiği, 2010 yılında yapılan kadastro tesbitinde, kesinleşen 2/B madde alanında 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen ek 4. maddesi uyarınca fiilî kullanım durumunun tespitinin yapıldığı, orman sınırları dışına çıkarılan ve bu işlemin kesinleştiği yerlere ilişkin açılan davalarda kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli ve yetkili sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi vekilinin temyizi üzerine hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.06.2011 tarih ve 2011/3961-7588 sayılı bozma kararında özetle; “Somut uyuşmazlıkta çekişmeli taşınmaz hakkında 06.04.2010 tarihinde kadastro tesbit tutanağı düzenlenmiş olup Orman Yönetimi tarafından 3402 sayılı Kanunun 12/1 ve 26/B maddelerinde belirtilen 30 günlük askı süresi içinde dava açıldığına göre 3402 sayılı Kanunun 25/1. maddesi uyarınca davaya bakma görevi kadastro mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, davanın esası hakkında karar verilmesi ” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... Köyü, 112 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın 14.03.2012 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 749,56 m² yüzölçümündeki bölümünün 112 ada 16 parsel sayısı ile zilyetlik şerhi yazılmadan orman vasfıyla Hazine adına, aynı krokide (B) harfi ile gösterilen 1643,62 m² yüzölçümündeki bölümünün son parsel sayısıyla tespit gibi ve tutanağın beyanlar hanesine “parsel Veli oğlu ... tarafından kullanılmaktadır” şerhi yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş, hüküm, davacı ... Yönetimi ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen ek 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1948 yılında tamamlanarak kesinleşen orman kadastrosu, 1978 yılında 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik hükümlerine göre yapılıp 06.12.1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması, daha sonra 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik hükümlerine göre yapılıp 09.05.2007 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen bölümünün eylemli orman olduğu gerekçesiyle Orman Yönetiminin davasının, bu bölüm yönünden kabulüne ve taşınmazın bu bölümünün orman vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki, orman bilirkişi, ...., 30.11.2011 tarihli asıl raporunda, dava konusu taşınmazın içerisinde 95 - 100 yaşlarında 3 adet kızılçam ağaçları, 40 - 45 yaşlarında 1 adet kızılçam ağacı, set başında 8 - 20 yaşlarında 4 adet ahlat ağaçları bulunduğunu, ziraatçı bilirkişi, ...., 12.12.2011 tarihli raporunda, taşınmazın içinde, 100 yaşlarında 4 adet çam ağacı ve set başlarında 4 adet 10-15 yaşlarında ahlat ağacı bulunduğunu, keşif tutanağındaki hâkim gözleminde, taşınmaz içerisinde 3 adet 90 - 100 yaşlarında çam ağaçları, 1 adet 40 - 45 yaşlarında çam ağacı, 4 adet 8 ilâ 20 yaşlarında ahlat ağacı bulunduğu şeklinde birbiri ile uyumlu beyanlar verilmiş ise de, orman bilirkişi ..... 06.03.2012 tarihli ek raporunda, 31.11.2011 tarihli raporunun toprak ve bitki örtüsü durumu kısmında açıklamış olduğu ağaçlar keşif esnasında 112 ada 16-17-18 numaralı parseller üzerinde tesbit edilmiş olduğu için bitki örtüsüne 4 adet kızılçam ağaçları ile 4 adet ahlat ağaçları tesbiti yapıldığını, bu ağaçların dava konusu 16 numaralı parselin dışarısında ve 18 numaralı parsel sınırları içerisinde kaldığını ifade etmiştir. Bu durumda, dava konusu taşınmazın eylemli durumu hususunda tereddüt oluşmuştur. Mahkemece de bu çelişki giderilmemiştir. Birbiriyle çelişkili raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle, çekişmeli taşınmaz Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış yerlerden olup, bu niteliği itirazsız kesinleştiğine göre, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafına göre inceleme yapılamayacağı veya eski tarihli resmi belgelerdeki durumunun dikkate alınmayacağı gözetilerek, önceki bilirkişiler dışında seçilecek bilirkişiler aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, taşınmazın eylemli durumu tereddütsüz bir şekilde belirlenmeli ve bu belirlemeye göre, taşınmazın eylemli bir şekilde orman olmadığı belirlendiği takdirde Orman Yönetiminin davasının reddine ve taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, taşınmazın tamamının eylemli biçimde orman olduğu belirlendiği takdirde tamamının, kısmen eylemli orman olduğu belirlendiği takdirde, eylemli orman niteliğinde olan bölümünün, 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile 2896 sayılı ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2/B madde uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan, ancak, fiilen orman olduğu tespit edilen yerler 6831 sayılı Kanunun 11/5. maddesi uyarınca talep halinde orman niteliği ile tahsis ve tapuya tescil edilebileceği hususu gözetilerek orman niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline, eylemli orman olmayan bölümü yönünden ise, tesbit gibi tescile karar verilmesi gerekecektir.

Açıklandığı şekilde çelişki giderilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... Yönetimi ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1028, Karar No: 2018/307, Tarih: 26.06.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/1028 E.  ,  2018/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 19.03.2015

Sayısı : 59-89

Kasten öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ın, TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 81/1, 29, 62, 53/1, 54/1 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve müsadereye ilişkin Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.04.2013 gün ve 8-203 sayılı hükümlerin sanıklar müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.01.2015 gün ve 4096-43 sayı ile;

“Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ile sanık ...'nin 8 yıldır evli olup bu evlilikten iki çocuklarının bulunduğu, ...'nin maktul ... ile yıllardır rızaen cinsel birliktelik yaşadığı, Kurban Bayramı'nın 4. günü olan 28.10.2012 günü maktul yüzünden kocasıyla kavga eden ...'nin babasının evine döndüğü, ....'in evde çocuklarına bakacak kimse olmadığından kardeşi sanık ...'i köyden yanına çağırdığı, çocuklarına bakamayacağını anlayan ....'in, ...'yi yeniden eve getirdiği, ....’den de yengesine göz kulak olmasını istediği, fakat ...'nin maktul ... ile ilişkisini devam ettirdiği, olay günü maktulün ...'yi 2 kez arayarak eve geleceğini söylediği, bu sırada evde bulunan ....'in olaydan haberdar olduğu ve abisi ....'e haber verdiği, olay yerinde maktulü gören sanık ...'in evden aldığı tabancayı ....’e verip maktulün kollarını tuttuğu, sanık ...'in de 6 el ateş ederek maktulü öldürdüğü olayda;

... ile maktulün rızai ilişkilerinin olduğu, bu durumu öğrenen sanık ...'in önce evden kovduğu ...’yi daha sonra affettiği, ancak ...'nin maktulle olan ilişkisine devam etmesi üzerine sanıkların maktulü öldürdükleri olayda, sanıklar .... ve .... hakkında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca, üst sınıra yakın bir ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi ise 19.03.2015 gün ve 59-89 sayı ile;

"5237 sayılı TCK'nda, 765 sayılı TCK'nun 51. maddesinde olduğu gibi ağır ve hafif haksız tahrik ayrımı yapılmamış, 29. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması sırasında mahkemenin somut olayın özelliğine ilişkin; haksız hareketin işleniş şekli, niteliği, zamanı, yöresel koşullar ve tahrik eden ile edilenin durumlarını nazara alıp, hakkaniyet ilkesine uygun biçimde tahrikin derecesini tayin ederek indirim oranını buna göre belirlemesi gerektiği düşüncesi kabul edilmiştir. Bu uygulamada en hafif derecede tahrikte alt sınırın en ağır tahrikte ise üst sınırın tercih edilmesi ve aradaki durumların da buna göre takdir edilmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nun haksız tahrikin derecesi ve indirim yapılabilmesi için hâkime geniş bir takdir yetkisi verdiği aşikârdır. Yargılaması yapılan olaylar ve tahrik teşkil edebilecek eylemler o kadar geniş bir yelpaze oluşturmaktadır ki, bunu ancak yargılamayı yapan delillerle yüz yüze gelen mahkeme takdir edebilecektir. Tahrik nedeniyle indirim yapılırken sosyal şartlar, örf ve adet, hukukun genel ilkeleri, hakkaniyet kuralları, haksız hareketin niteliği, derecesi ve sürekliliği göz önünde tutulacaktır. Temyiz denetimi yapan Yargıtayın duruşma yapmadan tarafları görmeden delillerle yüz yüze gelmeden tahrikin varlığı yokluğu, yahut derecesini belirlemesi isabetli olmamaktadır. Yargıtay, ilk derece mahkemesince saptanan davranışın salt hukuka aykırı bulunup bulunmadığını gerekçe ile bağlı olarak inceleyebilmektedir. Yargıtayın, ilk derece mahkemesinin yerine geçerek haksız tahrik derecesi belirlemesi bütün insanları aynı ruh kalıbına sokmak anlamına gelmektedir.

Mahkememiz dosyası ve gerekçeli karar incelendiğinde maktulün uzunca bir zaman sarfında sanık ...'in eşi, ....'in de yengesi olan ... ile kurduğu gönül ilişkisi kapsamında birçok kez ....'in evine gelip eşi ... ile çocuklarının yanında cinsel ilişkiye girip bu ilişki görüntülerini de kaydederek fantazi yaptığı, uyarılara rağmen amacından vazgeçmeyip olay günü aynı amaçla yeniden sanıkların evine geldiği, olay mahallinde de galiz küfürlerle sövdüğünün anlaşılması karşısında, bu eylemlerinin birden fazla ve devamlılık arz etmesi nedeniyle sanıklar yönünden ağır haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmiş ve buna göre TCK'nun 29. maddesi uyarınca azami düzeyde haksız tahrik indirimi yapılmıştır.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma gerekçesinde ise, .... ile ...'nin 8 yıldır evli oldukları, iki müşterek çocukları bulunduğu, ...'nin maktul ... ile yıllardır rızasıyla cinsel birliktelik yaşadığı, Kurban Bayramı'nın 4. günü maktul yüzünden kocasıyla kavga edip evine döndüğü, sanık ...'in evde çocuklarına bakacak kimse olmadığından kardeşi sanık ...'i yanına alıp ...'yi yeniden eve getirdiği, ....'den yengesine göz kulak olmasını istediği, fakat ...'nin maktul ile ilişkisini devam ettirdiği, olay günü ...'yi maktulün 2 kez arayıp eve geleceğini söylediği, bu sırada evde bulunan ....'in olaydan haberdar olup ağabeyi ....'e haber verdiği, olay yerinde maktulü gören sanık ...'in evden aldığı tabancayı ....'e verip maktulün kollarını tuttuğu, sanık ...'in de 6 el ateş ederek maktulü öldürdüğü olayda; ...'yle maktulün rızai ilişkileri olduğu, durumu öğrenen ....'in evden kovduğu ...'yi affettiği ancak ...'nin ilişkisine devam etmesi nedeniyle sanıkların maktulü öldürdüğü olayda, TCK'nun 29. maddesi uyarınca 18 yıla yakın bir ceza verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkememiz hükmünün bozulduğu anlaşılmıştır.