muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13593, Karar No: 2025/3417, Tarih: 15.04.2025

1. Tahkim şartı nedeniyle davanın reddi gerektiğini,

2. Dernek ile müvekkili arasında herhangi bir organik bağ bulunmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini,

3. Davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını,

4. 5393 sayılı Kanun kapsamında belli miktarda yardım yapıldığını,

5. Müvekkili İdarenin tüm faaliyetlerini kanun çerçevesinde gerçekleştirdiğini,

6. Bilirkişi raporunda dava konusu bedellerin hangi usullere göre hesaplandığının belli olmadığını,

7. Davacının feshin geçerli olarak yapıldığını ispat edemediğini,

8. Mahkemece belirlenen ücret ve faizin fahiş olduğunu,

9. Hükmedilen faizinde hatalı olduğunu, müvekkili İdarenin temerrüde düşürülmediğini,

10. Harç ve vekâlet ücretininde hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tahkim şartının geçerli olup olmadığı, davalının pasif husumet ehliyetinin olup olmadığı ve bu bağlamda dava konusu yapılan ücret alacağından sorumlu olup olmayacağı, zamanaşımı, faiz, harç ve vekâlet ücreti noktalarında toplanmaktadır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde, dava konusu alacağın dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla somut olayda davalının daha önce temerrüde düşürüldüğü ispat edilemediğinden, hüküm altına alınan alacağa arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. Davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan "temerrüt tarihi olan 15.04.2022" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "arabuluculuk son tutanak tarihi olan 09.08.2023" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18301, Karar No: 2017/22799, Tarih: 25.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/18301 E.  ,  2017/22799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesini işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı nedenle feshettiğini, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusu tartışmalıdır.

Somut olayda, her ne kadar Mahkemece dosya içerisindeki delillere göre fazla mesai alacağı belirlenmişse de, Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan ... Batı 1.İş Mahkemesi'nin 2013/18 Esas - 2015/340 Karar sayılı dosyada aynı işyerinde kış aylarında fazla mesai yapılmadığı, yaz aylarında fazla mesai yapıldığı belirtilmiştir. Hal böyle olunca davalı işyerinde yaz–kış ayrımı olup olmadığı araştırılmalı, kışın fazla mesai yapılıp yapılmadığı tanıklar tekrar dinlenerek sorulmalı, ayrıca söz konusu emsal dosya nazara alındığında vardiya sistemi de açıklığa kavuşturularak fazla mesai hususu netleştirilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10410, Karar No: 2016/2640, Tarih: 25.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/10410 E.  ,  2016/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ferdileşmeye geçmemiş olan kooperatifin pasifleri içinde yer alan ve yetkili mercilerce belirlenerek davacı kooperatif tarafından ödenmesi zorunlu olan emlak vergilerinin kooperatif ortaklarından tahsil edilmesi gerektiğini, kooperatif ortağı olan davalının 1998-2004/1 yıllarına ait emlak vergileri ile 1999 yılı deprem vergisi ve gecikme farkından doğan borçlarını ödemediğini, tahsili için .... esas sayılı dosyası ile takip başlattıklarını, davalının itirazı nedeni ile takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40'tan az olmamak üzere icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, emlak vergisi mükellefinin gayrimenkul maliki olan davacı kooperatif olduğunu, net gelirlerinin de emlak vergilerini karşılayacak kadar yüksek olduğunu, gelirleri ile vergi ve sair giderlerinin kooperatif tarafından karşılanmasının kanun gereği olduğunu, kooperatifler kanunu ile anasözleşmeye gelir gider farklarının menfi olduğu durumda açık yedek akçelerden karşılanması gerektiğini, bunların kafi gelmemesi durumunda ise ek ödemelerle ya da ortak sermaye payları ile karşılanacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; denetime elverişli kabul edilen bilirkişi kurulu raporu ve kooperatifin gelir ve giderlerini gösteren bilançolar doğrultusunda Kooperatifler Kanunu madde 4/4 ve celp olunan ve incelenen kooperatif anasözleşmesi gelir gider farkı ve dağıtımını düzenleyen anasözleşmenin 68. maddesi gözetilerek davacı kooperatifin gayrimenkulün maliki olarak emlak ve sair vergilerini ödemekle mükellef olduğu, ödedikten sonra kooperatif ortaklarına rücu edebileceği, dolayısıyla da kooperatif ortağı olan davacının payına düşen emlak vergisi, deprem vergisi ve farklarını kooperatife ödemesi gerektiği gerekçesiyle, davacının emlak vergileri ile deprem vergisi ve gecikme farkından doğan alacağının ise takip tarihi itibariyle 3.891,00 TL olup; takip tarihinden itibaren değişen oranda yasal faiz uygulanabileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

.../...

S.2

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

.../...

S.2

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24919, Karar No: 2014/5681, Tarih: 11.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24919 E.  ,  2014/5681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Tarihi : 18/04/2012

Numarası : 2007/281-2012/217

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı davalıya ait Gürcistan Geocell(GSM baz istasyonu kurulması) iş yerinde 21.04.2006-1.5.2007 tarihleri arasında aylık 1400 USD üretle montaj teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işverence haklı bir neden bulunmaksızın feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen ücret fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı davacının 27.04.2006 tarihinde işe başladığını, 30.10.2006 tarihinde işi beğenmediğini söyleyerek ayrıldığını, 15.11.2006 tarihinde yeniden işe başladığını daha sonra işi bırakakark Türkiye'ye dönüp 24.11.2006-23.1.2007 dönemini kapsayan istirahat raporu gönderdiğini, 1.2.2007 tarihinde iş başı yapacağını beyan ettiğini, bu sözüne güvenilerek sigortaya bildirim yapıldığını ancak gelip işe başlamadığnı Mart 2007 tarihinde işe son verildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Somut olayda mahkemece kısa kararda net 2.162,68 TL ihbar tazminatı ile 2.514,1221 hafta tatilinin faiziyle davalıdan tahsiline fazla talep ile diğer istemlerin reddine, yöntemince açılmış bir dava olmadığından karşı dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, gerekçeli kararda ise Mahkemede görülmekte olan 2007/185 Esas nolu dosyaya ait kısa kararın sehven bu dosyanın hüküm fıkrası olarak kaydedilmesi nedeniyle kısa karar ve uzun karar arasında çelişki olmaması için düzeltme yoluna gidilmediğinden söz edilerek kısa karara uygun hüküm fıkrası kurulmak suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında aykırılık oluşturulmuştur.

Yapılacak iş; Bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerççeğe ve hukuka uygun bur karar vermektir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kubul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş; Bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerççeğe ve hukuka uygun bur karar vermektir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kubul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13610, Karar No: 2013/8271, Tarih: 17.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/13610 E.  ,  2013/8271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın suç arkaşı ile gündüz vakti mağdurun villasına girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1,119/1-c maddesinde öngörülen suçtan dava zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş; UYAP sisteminden sanığın adli sicil kaydı alınmıştır.

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kısa karar başlığında Cumhuriyet Savcısı olarak ... (...)'in duruşmalara katıldığının belirtilmesine karşın, gerekçeli karar başlığında Cumhuriyet Savcısı olarak ... (...)'ın ismine yer verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 220.maddesine; gerekçeli karar başlığında, mağdurun kimlik bilgileri ile zaman diliminin yazılmayarak da anılan Yasa'nın 232.maddesine aykırı davranılması,

2-06.12.2006 günlü teslim tutanağında, mağdura ait eşyanın doğanay villaları 70 numaralı bahçede karton kutunun içinde bulunduğunun belirtildiği, 07.12.2006 tarihli tutanak içeriğinde, sanığın yer göstermesi sonucu ele geçirilen eşya

arasında mağdura ait eşyaya yer verilmediğinin anlaşıldığı, mağdurun 21.06.2006 günlü oturumda, çevreden yaptığı araştırmada play stationu evinin karşısındaki bağda bulduklarını söylediği, sanığın hazırlık ve mahkeme aşamasında; yer gösterme yaptığını söyleyerek villa tipli eve girip play stationu aldıklarını, diğer eşya ile bağın içine koyduklarını ifade ettiği; gerekçeli kararda ise, sanıkların yakalanmaları üzerine yaptıkları yer gösterme sonucu müştekinin evinden çalınan play station oyun aletini bulup müştekiye teslim edildiğinin belirtilmesi karşısında, öncelikle suça konu eşyanın duraksamaya yer vermeyecek biçimde nasıl bulunup mağdura teslim edildiğinin belirlenerek, sonucuna göre 168.maddenin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması zorunluluğu,

4-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15675, Karar No: 2018/1536, Tarih: 27.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15675 E.  ,  2018/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine duruşma talebi miktardan red edilerek dosya incelendi,gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının, davalı şirketten araç satın aldığını, aracın akisinin kırıldığını, garanti kapsamına girmediği ve arıza bedelinin karşılanamayacağının belirtildiğini, davacının 7.205 TL tamir bedeli ve yaptırmış olduğu tespit nedeniyle 1.500 TL ödediğini, arızanın garanti kapsamına girdiğini ileri sürerek, 8.705 TL alacağın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, araçtaki arızanın kullanım hatasından kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı firmanın, davalıdan satın aldığı ve henüz garanti süresi dolmamış araçta meydana gelen arızanın üretim hatasından kaynaklandığı, bu arızanın kullanıcı hatasından kaynaklandığı konusunda herhangi bir delil ibraz edilmediği, aracın tamirinin garanti kapsamında yapılması gerektiği halde tamirata ait 3.900,24 TL tutarındaki faturanın davacıdan tahsil edildiği, bir tanesi 3.305,00 TL diğeri de 3.900,00 TL olmak üzere iki adet faturadan dolayı 7.305,00 TL ödendiği iddia edilmesine rağmen 2 sayfadan ibaret tek bir faturanın bulunduğu, birinci sahifesindeki kalemlerin toplamının 3.305,00 TL olduğu, ikinci sahifesindeki kalemlerle birlikte fatura tutarının 3.900,24 TL'ye ulaştığının görüldüğü, ayrıca 1.500,00 TL tespit giderinin tamamının tahsili istenmiş ise de, tespit giderlerinin diğer yargılama giderleri gibi davadaki haklılık oranlarına göre paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36101, Karar No: 2015/11503, Tarih: 01.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/36101 E.  ,  2015/11503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/81331

MAHKEMESİ : Mersin(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/513 (E) ve 2013/1334 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında babasına karşı bıçakla kasten yaralama suçundan hüküm kurulur iken TCK'nin 86/3e. arttırım maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden ve suçta kullanılan, hakkında karar verilmeyen adli emanette kayıtlı bıçakla ilgili zamanaşımı süresi içerisinde Cumhuriyet savcılığınca, ilgili mahkemeden karar talep edilmesi, mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10887, Karar No: 2017/3144, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10887 E.  ,  2017/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanık ...’ın 24/04/2009 tarihli hisse devir sözleşmesi ve bu hisse devir sözleşmesinin ticaret sicil gazetesinde tescil ve ilanı da dikkate alınarak borçlu şirket yetkilisi ya da yetkililerinin şikayet tarihi itibariyle ilgili ticaret sicil müdürlüğünden tespit edilerek şirket yetkilisi ya da yetkilileri hakkında hüküm kurulması gerekirken, dosya kapsamında yer alan çelişkili belgelere göre yazılı şekilde sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.