muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6752, Karar No: 2024/9705, Tarih: 09.10.2024

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 21.10.2019 tarihli ve 2019/2881 Esas, 2019/7669 Karar sayılı bozma kararında; Mahkemece yapılması gereken iş, dava dışı meçhul kamyon sürücüsünün kişisel kusuru ile TEDAŞ’ın kurumsal kusur sorumluluğunun bulunduğu TEDAŞ çalışanı olan diğer davalıların kusurunun TEDAŞ’ın sorumluluğu içinde irdelendiği bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yargıtay bozma ilamını karşılar mahiyette, gerekçeli, denetime uygun, dava konusu zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi/kişiler veya kurumun kusur oranlarının kesin olarak tespitinin yapıldığı raporun tanzim edilmesi için bilirkişi heyeti tarafından tanzim olunan ve Mahkemece itibar edilen bilirkişi raporuna nazaran; arıza ihbarında bulunulmasına rağmen herhangi bir müdahalede bulunulmaması, arıza ihbarlarının kayıtlarının düzenli olarak tutularak arızaya en kısa sürede müdahale edilmesi, giderilmeyen arızaların takibinin yapılarak bir an önce giderilmesinin sağlanması ve arızadan ötürü vatandaşların sağlık ve güvenliklerinin riske atılmaması amacıyla etkin ve yeterli bir denetim-gözetim-kontrol mekanizması ve iş organizasyonu oluşturulmaması, çalışmaların tamamen işçilerin inisiyatiflerine bırakılması nedeniyle), kazanın meydana gelmesinde davalı TEDAŞ Osmaniye Müessese Müdürlüğünün % 70 (yüzde yetmiş) oranında kusurlu olduğunun, elektriğin tehlike ve risklerinin farkında olabilecek yaşta olmasına rağmen evine doğru eğilen ve tehlike arz eden elektrik direği ve tellerine yaklaşması/temas etmesi nedeniyle, kazanın meydana gelmesinde ... ... nun % 20 (yüzde yirmi) oranında kusurlu olduğunun, ölüm olayının meydana gelmesindeki sürecin kamyonun elektrik direğine çarpması ve direği eğerek tehlikeli ... getirmesi ile başlaması nedeniyle, kazanın meydana gelmesinde (kimlik bilgileri belli olmayan) kamyon şoförünün % 10 (yüzde on) oranında kusurlu olduğunun, konu ile ilgili kendisine bilgi verilmemesi, söz konusu kaza anında yıllık izinde olması, olayı yıllık izinden döndüğünde öğrenmesi nedeniyle kazanın meydana gelmesinde davalı (işletme müdürü) ... (...) Esmerligil’in etkisinin bulunmadığının, konu ile ilgili kendisine bilgi verilmemesi, olayı sonradan öğrenmesi nedeniyle kazanın meydana gelmesinde davalı (teknik şef) ...’in etkisinin bulunmadığının, çalışmaların tamamen işçilerin inisiyatiflerine bırakılması, TEDAŞ tarafından etkin ve yeterli bir denetim-gözetim-kontrol mekanizması ile iş organizasyonu oluşturulmaması ve vinç olmadığı için direğe işçiler tarafından müdahale edilememesi nedeniyle, kazanın meydana gelmesinde davalılar (işçiler) ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nın etkilerinin bulunmadığının, 14.10.1998 tarihindeki ihbardan sonra ilk nöbetini 16.10.1998 tarihinde 16:00-24:00 saatleri arasında tutması ve söz konusu arıza kaydı ile ilgili herhangi bir bilgisinin bulunmaması nedeniyle, kazanın meydana gelmesinde davalı (işçi) ...’ın etkisinin bulunmadığının saptandığı anlaşılmakla ve önceki aşamada kararı temyiz yoluna taşıyanlar da göz önünde bulundurularak davacı Kurumun davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğünden talep edebileceği tazminat miktarının 34

...’nın etkilerinin bulunmadığının, 14.10.1998 tarihindeki ihbardan sonra ilk nöbetini 16.10.1998 tarihinde 16:00-24:00 saatleri arasında tutması ve söz konusu arıza kaydı ile ilgili herhangi bir bilgisinin bulunmaması nedeniyle, kazanın meydana gelmesinde davalı (işçi) ...’ın etkisinin bulunmadığının saptandığı anlaşılmakla ve önceki aşamada kararı temyiz yoluna taşıyanlar da göz önünde bulundurularak davacı Kurumun davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğünden talep edebileceği tazminat miktarının 34.424,62 TL olduğu, fazlaya ilişkin ve diğer davalılar aleyhine açılan davanın ise reddine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle; davacı tarafça davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 34.424,62 TL tazminatın 11.03.1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili ile davacı Kuruma verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin ve diğer davalılar aleyhine açtıkları davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ile davalı TEDAŞ vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili; olaydaki kusur oranlarını kabul etmediğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı TEDAŞ vekili; olaydaki kusur oranlarını kabul etmediğini ve faiz başlangıcının dava tarihi olması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfı ile 1086 sayılı Kanun'un 428, 429 uncu maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; kararın bozulmasını gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Kurum vekili ile davalı TEDAŞ vekilinin yerinde görülmeyen

tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2074, Karar No: 2011/2725, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2074 E.  ,  2011/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 108 ada 2 parsel sayılı 20390,28 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/300, Karar No: 2018/4266, Tarih: 07.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/300 E.  ,  2018/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

...İstif Mak. San. Tic. Ltd.Şti’nin yetkilisi olan sanığın, ...’e ait KDV hariç 30.005,00 TL tutarındaki 6 adet sahte faturayı yasal defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2011 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamayı kabul etmemesine karşın, ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda; işçisi ve aracı olmaksızın yüksek miktarda hasılat elde etmesinin ticari ve teknik icaplara uygun düşmediğinin belirtilmesi, ... tarafından A 1051-1300 seri numaralı faturaların matbaadan 08.01.2011 tarihinde teslim alındığı ve mükellef kuruma Aralık/2010 döneminde geçmiş tarihli olarak düzenlendiği, mükellef kurumla ilgili olarak 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin de vergi inceleme raporu tanzim edildiğinin dosya kapsamından belirlenmesi, 2011 takvim yılına ait kullanılan faturaların 04.01.2011-24.01.2011 tarihlerini kapsamasına rağmen, A 7601-7850 seri numaralı faturaların teslim tarihinin 23.02.2011 olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a)Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan dolayı Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davası ile bu davanın birleştirilerek sonucuna göre delillerin tartışılması,

b)Sahte faturaları düzenlediği iddia olunan ... hakkında 2010-2011 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

Toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6910, Karar No: 2019/4357, Tarih: 18.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/6910 E.  ,  2019/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisinin 16.03.2016 tarihli raporunda davalının davacıya ait (A) harfi ile gösterilen 6,47 metrekarelik yere yapmış olduğu müdahalenin, arazi üzerinde bulunan armut ağacının sökülmesi suretiyle ve mavi renkli gösterilen iki parsel arasındaki çitin kaldırılması suretiyle önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş olup hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, kardeşi ile 1/2’şer oranında paydaş oldukları dava konusu 409 ada 3 parsel sayılı taşınmazının içerisinde ortak kullandıkları evlerinin bulunduğunu, bu taşınmazın yola sınır tarafında evinin giriş kısmının kendilerinin yokluğunda davalılardan ... tarafından tahta çit yapılmak suretiyle kapatılarak taşınmazlarına tecavüzde bulunulduğunu, taşınmazın batı kısmında davalıların murisleri Nevzat Pehlivan tarafından ekilerek yetiştirilen 1 adet armut ağacının taşınmazlarının içerisinde olduğunu, davalılara ait 1 adet ceviz ağacının da tam sınır noktasında dikili olup 20 yaşlarında olan bu ceviz ağacının dallarının kendilerinin malik olduğu taşınmaza geçtiğini, yaklaşık 8 metrekarelik alan ve ağaçların bulunduğu kısım tahta çeper içerisine alındığından taşınmazın tamamını kullanamadıklarını ileri sürerek müdahalenin men'ine, davalılar tarafından taşınmazın içerisine ekilen 1 adet armut ağacı ile davalılara ait, dalları ve yaprakları ile taşınmazlarına zarar veren ceviz ağacının ve bu ağaçları çevreleyen taşınmazın içerisine yapılan tahta çitler ile, taşınmaza haksız müdahalede bulunularak arazinin giriş kısmını kapatan tahta çitlerin kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisinin 16.03.2016 tarihli raporunda davalının davacıya ait (A) harfi ile gösterilen 6.47 metrekarelik yere yapmış olduğu müdahalenin, arazi üzerinde bulunan armut ağacının sökülmesi suretiyle ve mavi renkli gösterilen iki parsel arasındaki çitin kaldırılması suretiyle önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisinin 16.03.2016 tarihli raporunda davalının davacıya ait (A) harfi ile gösterilen 6.47 metrekarelik yere yapmış olduğu müdahalenin, arazi üzerinde bulunan armut ağacının sökülmesi suretiyle ve mavi renkli gösterilen iki parsel arasındaki çitin kaldırılması suretiyle önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu 409 ada, 3 parsel sayılı tarla nitelikli ve 352 metrekare yüzölçümlü taşınmazda davacının ½ oranında paydaş olduğu; 409 ada 2 parsel sayılı 400 metrekare yüzölçümlü, ahşap üç katlı ev ve bahçe nitelikli taşınmazın ise davalıların paylı mülkiyetinde bulunduğu, kadastro bilirkişisinin ek raporunda krokide (A) harfi ile yeşil renkle gösterilen alanın dava konusu yer olduğu, dava konusu 409 ada 2 no’lu parselin güneyinde yol olarak gösterilen yerde davalı tarafından kadastro çalışmalarında tespit edilmiş olan sınırlar içerisinde yol tarafından parseli ahşap çitle kapattığı, ahşap çitlerin krokide mavi renkle gösterildiği; ziraat mühendisi bilirkişinin raporunda dava konusu taşınmazın ve taşınmazda bulunan armut ağacının 409 ada 3 parsel içerisinde kaldığının anlaşıldığı, dava konusu taşınmazın 0006,47 m² yüzölçümünde olduğu sabittir.

1. Davacı yanın temyiz itirazlarının incelenmesinde: 6100 sayılı HMK’nin 297/2. maddesi: “ (2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü içermektedir.

Mahkemece fen bilirkişisi raporunda davalının davacıya ait (A) harfi ile gösterilen 6.47 metrekarelik yere yapmış olduğu müdahalenin, arazi üzerinde bulunan armut ağacının sökülmesi suretiyle ve mavi renkli gösterilen iki parsel arasındaki çitin kaldırılması suretiyle önlenmesine karar verilmiş ise de davacının talepleri değerlendirildiğinde, davalılara ait, dalları ve yaprakları ile taşınmazlarına zarar veren ceviz ağacıyla ilgili bir talebin de bulunduğu açıktır.

Mahkemece, HMK'nin 297/2 madde hükmünün hilafına olarak davacının bu talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

Mahkemece, HMK'nin 297/2 madde hükmünün hilafına olarak davacının bu talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

2. Davalı tarafın temyiz itirazlarına gelince; davalı, davaya konu çitlerin kendi taşınmazı içerisinde kaldığı ve bu çitlerin davacının taşınmazından yola çıkışı engellemediği, ilgili taşınmazın yola cepheli olduğu savunmasında bulunmuştur. Mahkemece mahalinde, uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılmak suretiyle söz konusu çitin hangi taşınmaz içerisinde kaldığı ve bir tecavüz söz konusu olup olmadığı noktasında bilimsel verilere dayalı, denetim ve infaza elverişli ayrıntılı rapor alınması, infazı sağlamaya yarar kroki düzenlettirilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı tarafın temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte ve davalı yanın temyiz itirazlarının (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 18/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2015/12206, Karar No: 2017/8011, Tarih: 20.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/12206 E.  ,  2017/8011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili idareye ait oto korkuluklarına, davalı taraf aracının çarparak 3.591,38 TL tutarında hasar meydana getirdiğini, davalı sürücünün olayda tamamen kusurlu olduğunu belirterek 3.591,38 TL’nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ... A.Ş. vekili, davalı taraf aracının müvekkili nezdinde düzenlenen kasko sigortası poliçesinin olay tarihinden çok önce 03 02 2004 tarihinde iptal edildiğini, kabul anlamına gelmemek üzere sigortalının kusuru oranında azami 20.000,00 TL İMMS teminatı bulunduğunu, poliçe geçerli kabul edilse dahi zorunlu mali mesuliyet sigortası hadlerinin üzerinde kalan kısımdan limite kadar sorumlu olduklarını, talep edilen tazminat miktarı kaza tarihi itibariyle trafik sigortası teminat tutarı olan 4.000,00 TL’yi aşmadığından sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre dava dosyasının işlemden kaldırıldığı 15.09.2011 tarihinden itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği bildirilerek davanın 6100 sayılı HMK’nın 150/5.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili tarafından 30.05.2014 günlü duruşma için, 29.05.2014 de saat 17:59 itibariyle cevaplı telgraf ile mazeret dilekçesi gönderilmiş, duruşma 30.05.2014 de saat 09:20 de yapılmış ve dosya işlemden kaldırılmış, mazeret dilekçesi, duruşma gününden önce mahkemeye ulaşmasına rağmen duruşmadan sonra 30.05.2014 saat 11:20 de havale edilerek dosyaya alınmış, davacı vekiline de herhangi bir cevap verilmemiştir.

Bu durumda davacı vekilinin duruşma gününden önce cevap bonolu olarak mahkeme kalemine ulaşan mazeret telgrafı ile ilgili olarak mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden ve bunun cevabı davacı vekiline bildirilmeden yazılı biçimde karar verilmesi usul hükümlerine aykırı olup doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 20.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9802, Karar No: 2015/22729, Tarih: 01.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9802 E.  ,  2015/22729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2014

NUMARASI : 2014/211-2014/530

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.12.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden: dava konusu taşınmaz ile aynı ada içerisinde bulunan ve aynı amaçla kamulaştırılan 108 ada 1, 2, 8, 13 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili olarak davacı idare tarafından düzenlenen kıymet takdir komisyonu raporlarında 70,00 TL ile 178,00 TL arasında değişen metrekare birim fiyatları takdir edilip, söz konusu taşınmazlar ile ilgili olarak Ordu Asliye Hukuk Mahkemelerinde farklı esaslar üzerinden açılan davalarda, somut emsal olarak dava konusu taşınmazlara yaklaşık 1,5 kilometre mesafede ve üniversite ana giriş kapısının karşısında bulunan 112 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 24.01.2012 tarihli satışı incelenmek suretiyle, bahsedilen taşınmazlara 166,00 TL ile 200,00 TL arasında değişen metrekare birim fiyatları takdir edilmek suretiyle kamulaştırma bedellerinin tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda ,gerek aynı adada bulunan ve aynı amaçla kamulaştırılan taşınmazlar ile ilgili olarak, idarece düzenlenen kıymet takdir raporlarında birbirinden oldukça farklı bedeller takdir edilmesinin gerekçeye bağlanmaması, gerekse de dava konusu taşınmaza son derece yakın mesafede bulunan somut emsal 112 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmaz arasında yapılan kıyaslamada emsal taşınmazın %150 oranında daha değerli kabul edilmesi nedeniyle alınan rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda, mahkemece taraflara dava konusu taşınmaza yakın, benzer yüz ölçümlü ve yakın tarihte satışı yapılan emsalleri bildirmeleri için süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bu durumda, mahkemece taraflara dava konusu taşınmaza yakın, benzer yüz ölçümlü ve yakın tarihte satışı yapılan emsalleri bildirmeleri için süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan eski irtifak haklarının yüz ölçümü, geometrik durumu ve taşınmazdan geçiş güzergahı dikkate alınarak, taşınmazda meydana getireceği değer düşüklüğü oranı belirlenip, taşınmazın bilirkişi kurulu raporu ile belirlenen bedelinden denetime olanak verecek şekilde bu oranda indirim yapılması gerekirken, böyle bir inceleme yapılmaksızın eski enerji nakil hatlarının fiyatı etkileyecek bir unsur olarak dikkate alındığı belirtilip, soyut ve genel ifadeler ile değerlendirme yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.