muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7425, Karar No: 2023/10377, Tarih: 21.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7425 E.  ,  2023/10377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/72 E. 2016/39 K.

SUÇLAR : Parada sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama - bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli kararı ile parada sahtecilik suçundan sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği;

Sanıklar ... ve ...'nın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu halde yazılı şekilde hükümler kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ...'nın temyiz isteği;

1. Atılı suçu işlemediğine,

2. Aynı olay nedeniyle iki kez cezalandırıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıklar ... ve ...'nın sahte paraları tedavüle koymak amacıyla ve / veya sahteliklerini bilerek muhafaza edip etmediklerine ilişkindir.

2. Suçtan zarar görenin, işlettiği kafeye giden sanık ...'nın kızı Meltem'in kasaya hesabı ödemek için verdiği 50,00 TL'lik banknotun sahte olduğunu anlaması üzerine kolluğa müracaat ettiği belirlenmiştir.

3. 08.01.2015 tarihinde sanık ...'nın ikametinde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılan aramada, ikametteki odalardan birinde camın kenarında bulunan bir kutunun içerisinde sarı renkli zarf içinde 5 adet temyiz dışı Meltem'den ele geçen para ile aynı seri numaralı 50,00 TL'lik banknotlar ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. 08.01.2015 tarihinde sanık ...'nın ikametinde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılan aramada, ikametteki odalardan birinde camın kenarında bulunan bir kutunun içerisinde sarı renkli zarf içinde 5 adet temyiz dışı Meltem'den ele geçen para ile aynı seri numaralı 50,00 TL'lik banknotlar ele geçirildiği belirlenmiştir.

4. Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Banknot Matbaası Genel Müdürlüğünün 19.01.2015 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 6 adet A605 252 566 seri numaralı 50,00 TL'lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Temyiz dışı sanık ...'in, sanık ...'nin bu paraların sahteliğini bildiği halde yakalanmamak için kendi evlerinde bıraktığını dair savunması ve ayrıca tedavüle koyduğu bir adet sahte 50,00 TL'lik banknotu annesinin kendisine harçlık olarak bıraktığını belirtmesine karşın ikamette yapılan aramada paraların bir kutu içerisindeki zarf içinde birkaç adet halinde ele geçirilmesi, sanıkların aynı seri numaralı paralar ile ilgili daha önce işlem yapıldığı ve paraların sahte olduğunu anladıkları halde muhafaza etmeye devam ettiklerinin anlaşılması karşısında, sahte paraları tedavüle koymak maksadıyla muhafaza etme konusunda fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıklar ... ve ...'nın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyetleri yerine sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında ise suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanun maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık ...'nın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1289, Karar No: 2024/6649, Tarih: 29.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1289 E.  ,  2024/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/279 Esas, 2023/1283 Karar

DAVA TARİHİ: 21.09.2018

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bismil 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/960 Esas, 2019/428 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ...(...) köyü 144 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitiş tarihi olan 22.01.2019 tarihinden karar tarihi olan 13.12.2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, davacı idarenin kıymet takdir komisyonunca belirlenen kısmının işlemiş faiziyle birlikte derhal davalıya ödenmesine, tespit ve depo edilen fark bedelin ise karar kesinleşince davalı hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, karar kesinleştiğinde işlemiş faizi ve tüm nemalarıyla birlikte davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, taşınmazın baraj gölü sahası içerisinde kalması nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ncı maddesinin (c) bendi uyarınca tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle;hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen bedel ile idarenin kıymet takdir komisyonunun hazırladığı rapordaki bedel arasında idare aleyhine fahiş farkın bulunduğunu, münavebeye alınan ürünlerin verim miktarları ve ürün fiyatlarının resmi verilerin aksine yüksek alındığını, buna karşılık üretim masrafları ile kapitalizasyon faiz oranı düşük alınarak taşınmazın bedelinin suni olarak yükseltildiğini, kapitalizasyon faizinin dava konusu taşınmazda % 5-6 alınması gerekirken % 4 alındığını, hükümde ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda birçok hesap hatası yapıldığını, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, karar kanun hükmü gereği tescil yönünden kesin olmasına rağmen bu hususun kısa kararda belirtilmediğini, kurum harçlardan muaf olmasına rağmen bu hususun dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sulu tarım arazisi niteliğindeki davaya konu taşınmaza % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanması suretiyle gelir metodu esas alınarak resmi verilere göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ancak, Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kanun'un 7139 sayılı Kanun'la değişik 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “İdarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak tespit ve depo edilen fark bedele, davalı tarafın istinaf talebi olmadığı gözetilerek İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine kadar yasal faiz işletilip, işlemiş faizi ve tüm nemalarıyla birlikte derhal davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken; bu husus dikkate alınmaksızın "karar kesinleştiğinde ödenmesine" şeklinde karar verilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek fark kamulaştırma bedelinin davalı tarafa derhal ödenmesi yönünde yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda...İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün değerlendirme tarihindeki veri cetvelinde belirtilen verim ve masraflar esas alınarak hesaplama yapılması doğru olup herhangi bir hesap hatası da bulunmamaktadır.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21178, Karar No: 2017/3288, Tarih: 12.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21178 E.  ,  2017/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahkemece 05.06.2012 tarih 2011/1549 esas 2012/635 karar sayılı hükümle İİK'nın 349. maddesi gereğince düşürülme kararı verilmesine ve bu hükmün temyizi kabil olmasına rağmen, şikayetçi vekilinin sunduğu 11.06.2012 tarihli dilekçe üzerine 11.06.2012 tarih 2011/1549 esas 2012/635 sayılı ek kararla eski hale getirme isteğinin kabulüne karar verilip 2012/561 esas sayılı dosyası üzerinden yargılamaya devam edilerek hükmün verildiği anlaşılmış ise de, 05.06.2012 tarihli karardan sonra yapılan işlemler yok hükmünde sayılarak 05.06.2012 tarih 2011/1549 esas 2012/635 karar sayılı hükme yönelik yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin UYAP üzerinden mazeret dilekçesi göndermesine rağmen, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10423, Karar No: 2015/8173, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10423 E.  ,  2015/8173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2015

NUMARASI : 2015/124-2015/254

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Muradiye Sulh Hukuk ve Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca evlilik dışı doğup nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından Muradiye Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün “K. Köyü Yüksekova/HAKKARİ” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle, Yüksekova Sulh Hukuk Mahkemesince de küçüğün yerleşim yeri adresinin “K.Mah. Kocasaban Sok no:58 Muradiye/VAN” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece kısıtlı adayı küçüğün, annesinin MERNİS adresi olan “No:51 Kazan Merkez Yüksekova/HAKKARİ” adresinde ikamet edip etmediğinin kolluk gücü ile araştırılması, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 01.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11877, Karar No: 2024/11232, Tarih: 18.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/11877 E.  ,  2024/11232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1431 E., 2023/557 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/473 E., 2021/373 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait lokanta iş yerinde şef garson olarak çalıştığını, iş yerine yemek için gelen ... isimli şahısla yaşanan tartışmadan sonra bu şahsın davacıya husumet beslediğini, davacının çalıştığı işyerinin 30.11.2016 tarihinde verdiği yemekli organizasyonda görevi bittikten sonra iş yerine mesaisini tamamlamak üzere dönerken karşılaştığı ... isimli şahsın davacıya saldırıp bıçakladığını, SGK’nın yürüttüğü tahkikatta olayın iş kazası olduğu tespitinin yapıldığını, kazanın davalı iş yerinin kusurlu ve ihmalkar davranışları nedeniyle meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.000 TL maddi tazminatın ve 150.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş ,yargılama sırasında maddi tazminata ilişkin talebini 339.102,50 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; meydana gelen kaza her ne kadar iş kazası sayılmış ve davacıya gelir bağlanmış ise de işveren müvekkilinin kazada kusuru bulunmadığını, 3. kişinin kasti hareketi ve tamamen kusurlu davranışı ile meydana gelen kazada müvekkilini kusurlu tutmanın mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; meydana gelen kaza her ne kadar iş kazası sayılmış ve davacıya gelir bağlanmış ise de işveren müvekkilinin kazada kusuru bulunmadığını, 3. kişinin kasti hareketi ve tamamen kusurlu davranışı ile meydana gelen kazada müvekkilini kusurlu tutmanın mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın meydana gelmesinde kazazede davacıya husumet besleyen davalı ...’nın kasta dayalı eylemlerinin rol oynadığı; davalı işveren ...’a 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4, 5, 16, 17 ve 19 uncu maddeleri ile Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 9 uncu maddesi anlamında atfedilebilecek kasti veya ihmali bir davranışından kaynaklı kusur bulunmadığı; davalı ...’nın ise davacının herhangi bir tahrik veya kusuruna dayalı eylemi olmaksızın, kesinleşen Ceza Mahkemesi kararı ile sabit olarak davacıya beslediği husumet ve kin nedeniyle, kasten yaralama eyleminde bulunmak suretiyle, olayın meydana gelmesinde %100 oranında kusurlu olduğu; davacının, olay anında davalı ...’ya yönelik tahrik nitelikli eyleminin tespit edilmemiş olması, davacının, davalı ... ile toplu taşıma aracından indikten sonra tesadüfi olarak karşılaşmış olması ve karşılaşmadan çok kısa bir süre sonra davalı ...’nın eylemde bulunduğunun anlaşılmış olması nedeniyle, olayın meydana gelmesinde davacıya atfedilebilecek kusurun bulunmadığı kanaatine varıldığı, 09.06.2021 havale tarihli bilirkişi ek raporunda, TRH2010 yaşam tablosu esasları, davacının maluliyet oranı, davacının yaşı, davacının ücreti, dosya içeriği ile uyumlu kusur oranları dikkate alınarak maddi tazminat hesabı yapıldığı, manevi tazminat talebi yönünden ise 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, davacı kazalı işçinin yaşı, maluliyet oranı, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, yargılamaya konu iş kazasının işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklanması, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü gözetilerek, gelişen hukuktaki yaklaşıma uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıracak oran kapsamında, hak ve nefaset kuralları uyarınca manevi tazminatın belirlendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne," 339.102,50 TL maddi tazminatın iş kazasının meydana geldiği 30.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan alınarak davacıya verilmesine, 50.000 TL manevi tazminatın iş kazasının meydana geldiği 08.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar