muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1090, Karar No: 2019/5659, Tarih: 28.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/1090 E.  ,  2019/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 26/11/2018 gün ve 2016/12400-2018/7350 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacının davalılardan ...’a yönelik karar düzeltme talepleri bakımından;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine karar Dairemizin 26/11/2018 gün, 2016/12400 esas ve 2018/7350 karar sayılı ilamı ile oy çokluğu ile onanmış; davacı vekili kararın düzeltilmesi isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili, davalı Bülten Basın Yayın Reklamcılık Tic. Ltd. Şti.’nin yayın sahibi olduğu Evrensel Gazetesi’nin 04/04/2014 tarihli nüshası ile www.evrensel.net internet sitesinde davalı ... tarafından kaleme alınan yazıda, müvekkili hakkında küçük düşürücü ve aşağılayıcı ifadeler kullanılması sebebiyle kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğinden bahisle manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine Dairemizin 26/11/2018 gün, 2016/12400 esas ve 2018/7350 karar sayılı ilamı ile oy çokluğu ile onanmıştır. Davacının karar düzeltme isteği üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevî zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumlu olup davalı ...’un yayın sahibi davalı şirketin ortaklarından olduğu sabit ise de, üst düzey yöneticinin dava dışı kişinin olması sebebiyle hukuki sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu nedenle adı geçen davalı hakkında davanın husumetten reddi gerekirken esastan reddi doğru değildir. Bu durum kararın bozulmasını gerektirir ise de, karar onanmış bulunduğundan, davacının karar düzeltme istemi HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli, onama kararı kaldırılmalı ve karar gösterilen nedenlerle bozulmalıdır.

2-Davacının, davalılardan Bülten Basın Yayın Reklamcılık Tic. Ltd. Şti. ve Özcan Yaman’a yönelik karar düzeltme taleplerine gelince;

2-Davacının, davalılardan Bülten Basın Yayın Reklamcılık Tic. Ltd. Şti. ve Özcan Yaman’a yönelik karar düzeltme taleplerine gelince;

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki; basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilmelidir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava konusu yayında, davacının fotoğrafı altında kamuoyunun gündemindeki olaylar ve 2014 yılı mahalli idareler seçim sonuçları değerlendirilirken “yolsuzluk ve hırsızlık temsili olmuş bir kişilik bu kirli işlere bulaşanlardan üretilen mizahın aktörü olarak Bilal Erdoğan" şeklinde kullanılan, suç isnadı ve kesin yargı içeren ifadelerle basın özgürlüğü ve eleştiri sınırlarının aşıldığı, öz ile biçim arasındaki dengenin bozulduğu, dolayısıyla davacının kişilik haklarına saldırı gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, yayınlar hukuka aykırı kabul edilerek davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın tümden reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu durum kararın bozulmasını gerektirir ise de, karar onanmış bulunduğundan, davacının karar düzeltme istemi HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli, onama kararı kaldırılmalı ve karar gösterilen nedenlerle bu davalılar yönünden bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440-442. maddeleri gereğince yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle davacının karar düzeltme isteğinin KABULÜNE, Dairemizin 26/11/2018 gün, 2016/12400 esas ve 2018/7350 karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA ve kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA ve davacıdan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan tashihi karar harcının istek halinde geri verilmesine 28/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16919, Karar No: 2013/13042, Tarih: 31.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/16919 E.  ,  2013/13042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, Develi İlçe Özel İdare Müdürlüğü bünyesinde çalıştığını, 15/11/1991-30/04/1993 ile 16/10/1995-15/09/2003 tarihleri arasında Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilmeyen işçiliğinin olduğunu, 15/09/2003 tarihinde esas itibariyle emekliliği hak ettiğini ve işe devam etmediğini, tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.

Davalı vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, 2003 yılından sonra davacının işine devam etmediğini, davacının sürekli bir çalışmasının olmadığını çalışmasının geçici nitelikte olduğunu, belirtilen tarihler arasında zaman zaman çalışmasının bulunduğunu ve bu çalışmalarının karşılığı olan ücretlerin ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Develi Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2009/113 esas 2010/45 karar sayılı kararında, davacının 15/11/1993-30/04/1993 tarihleri arasında SGK'na bildirilmeyen 29 günlük çalışması olduğunun ve aynı işyerinde 16/10/1995-15/09/2003 tarihleri arasında SGK'na bildirilmeyen 2663 günlük asgari ücretten çalışmasının olduğunun tespitine karar verildiği, buna göre davacının toplam hizmet süresinin 2892 gün yani 8 yıl 12 gün olduğu, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hakettiği, zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanunun 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı yasanın 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, Develi Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2009/113 esas 2010/45 karar sayılı dosyasında, davacının 15/11/1993-30/04/1993 tarihleri arasında SGK'na bildirilmeyen 29 günlük, 16/10/1995-15/09/2003 tarihleri arasında SGK'na bildirilmeyen 2663 günlük asgari ücretten çalışmasının olduğunun tespitine karar verildiği, kararın 10. Hukuk Dairesinin 2010/3586 esas, 8179 karar sayılı, 07.06.2010 tarihli kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır. Buna göre, iş sözleşmesinin davacının SGK'na bildirilmeyen çalışma süreleri nedeniyle haklı nedenlerle feshettiği kabul edilmelidir. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanamayacağı düşünülmeden, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine hatalı yorum ile kabulüne dair yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29424, Karar No: 2015/33585, Tarih: 03.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/29424 E.  ,  2015/33585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ortaca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2008/478-2013/205

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacının günde 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

Davacı ile aynı işyerinde aynı işi yapan E. A.'nın davalıya karşı açmış olduğu fazla mesai talepli alacak davasında, davalı işyerinde kış aylarında 08.30-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile haftada 6 saat, kış aylarında 08.30-20.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile haftada 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Dairemiz tarafından mahkemece belirtilen çalışma esasına ilişkin karar, 15.09.2015 tarihli ve 2014/13942 esas, 2015/25013 karar sayılı ilamı ile kabul görmüştür. Dosya kapsamı, tanık beyanları, yapılan işin niteliği, ara dinlenmeler ve davacı ile aynı işyerinde çalışan, aynı işi yapan E. A.'nın kabul gören çalışma esası da gözetildiğinde davacının kış aylarında 08.30-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile haftada 6 saat, kış aylarında 08.30-20.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile haftada 15 saat fazla mesai yaptığının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11896, Karar No: 2012/1932, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11896 E.  ,  2012/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ..., ...

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 54.409,02 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...’nın Kara Harp Okulu öğrencisi iken kendi isteğiyle 30.04.2009 tarihinde okuldan ayrıldığını, davalı asıl adına eğitimi boyunca 57.409,02 TL masraf yapıldığını ileri sürerek yapılan bu masrafın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenen ve dosya içerisinde bulunan Afyonkarahisar 3. Noterliğinin 19.09.2006 gün ve 09377 yevmiye numaralı yüklenme senedinde yükümlünün okulla ilişiğinin kesilmesi halinde ödeyeceği masraf kalemleri arasında personel ve amortisman giderleri de sayılmış ve Kara Harp Okulu maliyet çizelgesinde personel ve amortisman giderleri de yer almış ise de; 30.06.2010 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 18. maddesiyle 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 115. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde yapılan değişiklikle personel ve amortisman giderlerinin bundan böyle yükümlünün tazminat hesabında dikkate alınmayacağı öngörülmüştür. Bu durum karşısında yükümlüye eğitimi sırasında yapılan masraflar içerisinde yer alan personel ve amortisman giderinden davalıların sorumlu tutulmaması gerekirken mahkemece; bu kalem masraflardan da sorumlu tutan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davalılar, yükümlünün askeri okula girerken vermiş olduğu yüklenme senedinde belirtilen masraf kalemlerinde yer alan öğrenci harçlıklarını da diğer masraflarla beraber ödemeyi taahhüt etmiştir. Dosya içerisine getirilen masraf çizelgelerinde davalı ... adına ödenen harçlıklar da belirtildiğine ve bu harçlıklar içerisinde yer alan emeklilik keseneklerini davacı idarenin yükümlü adına Sosyal Güvenlik Kurumuna ödediği anlaşıldığına göre, sözü edilen harçlıkların tamamından davalıların sorumlu tutularak borçlu oldukları ve olmadıkları miktarın tespit edilmesi gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, harp okulu dönemindeki öğrenci harçlıklarından yükümlünün emeklilik durumu için davacı idare tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna yatırılan kısımlar (emekli kesenekleri için yatırılan miktar) düşülerek bulunan miktardan sorumlu tutulması suretiyle hesap yapılıp böylece yükümlünün ve kefilin borcunun eksik hesaplanması, mahkemece de bu rapor doğrultusunda hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38873, Karar No: 2017/6518, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38873 E.  ,  2017/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3679, Karar No: 2024/97, Tarih: 09.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3679 E.  ,  2024/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/579 E., 2016/258 K.

SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER :Beraat, mahkûmiyet, eşya müsaderesi, araç iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile;

A.Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B.Sanık ... Hakkında

5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci maddesi delaletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları gereği neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksuluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nun temyiz sebebi, lehe hükümlerin uygulanması ve beraat kararı verilmesi taleplerine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkûmiyeti gerekirken beraat hükmü kurulması ve araç hakkında müsadere kararı verilmesi sebepleri ile sınırlıdır.

3.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkûmiyeti gerekirken beraat hükmü kurulmasına ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanık ...'nun idaresindeki, suça sürüklenen çocuk ...'nun ise yolcu olarak bulunduğu otomobilde Bitlis Sulh Ceza Hâkimliğinin 2015/1422 Değişik iş sayılı önleme arama kararı ile yapılan aramada aracın arka koltuk boşluğunda bir kutu ve bagaj kısmında üç kutu içinde olmak üzere toplam 200 karton kaçak sigara ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'nun tüm aşamalarda kaçak sigaraları satmak için aldığını, kardeşi olan suça sürüklenen çocuğun kaçak sigaralarla ilgisi olmadığını beyan ettiği; suça sürüklenen çocuk ...'nun ise tüm aşamalarda kaçak sigaralardan haberdar olmadığını beyan ettiği belirlenmiştir.

IV.GEREKÇE