muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2011, Karar No: 2015/3126, Tarih: 15.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2011 E.  ,  2015/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlılığın ve vasiliğin kaldırılması istemine ilişkindir.

.. Sulh Hukuk Mahkmesinin 2013/866 E. ve 2013/1147 K sayılı ilamıyla...'nin kısıtlanarak kendisine ...'nin vasi olarak atanmasına karar verilmiş; vasi ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesine sunduğu dilekçesinde özetle; kısıtlının iyileştiğini, daha önce birlikte ...'da ikamet etmekteyken, artık ...'da ikamet ettiklerini belirterek verilen kısıtlama kararının ve vasiliğinin kaldırılmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının "...."da ikamet etmesi sebebiyle yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilerek, kısıtlılık kararının kaldırılması husunda yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise ... Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi olmadığı halde yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verildiği belirtilerek, vasiliğin kaldırılması talebinin asıl vesayet makamı olan .... Sulh Hukuk Mahkemesince değerlendirmesi gereketiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 412. maddesine göre ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur."

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlının mernis adresinin .. olduğu ve vasinin beyanından kısıtlının bu adreste oturduğu anlaşılmakta ise de, kısıtlının daha önce ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/866 E. ve 2013/1147 K. sayılı kararıyla vesayet altına alındığı ve bu mahkemece takip edildiği, vasinin de kısıtlının yer değiştirmesine izin talebinin bulunmadığı anlaşıldığına göre uyuşmazlığın ...2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8190, Karar No: 2013/4400, Tarih: 12.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8190 E.  ,  2013/4400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı, cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının şikâyetten vazgeçme sebebiyle düşmesine, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraatine ve çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.06.2008 gün ve 2008/45 Esas, 2008/278 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 18 yaşını doldurmadığı dikkate alınmayarak, CMK.nın 185. maddesine aykırı olarak, yargılama açık yapılıp, hükmün de açık duruşmada açıklanması telafisi olanaklı olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Mağdure ...'ya karşı işlenmiş olan konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde dava mümkün görülmüştür.

Sanığın, mağdure ...'e karşı cinsel taciz suçundan, mağdure ...'ya karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesine dair hüküm ile sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanığın, mağdure ...'ya karşı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın, 12 yaşı içindeki mağdure ...'yı okul çıkışında yaya olarak takip edip apartman katına girmesi ve mağdurenin komşusunun mağdureyi içeri alması sonucunda sanığın oradan uzaklaşması şeklindeki eyleminin, herhangi bir söz söylenmese dahi cinsel nitelik taşıdığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK.nın 105/1. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeden huzur ve sükunu bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24011, Karar No: 2009/4293, Tarih: 03.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24011 E.  ,  2009/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.05.2008 tarih, 9940/10379 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190. YTL para cezasının davacıya yükletilmesine, 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13.maddesine eklenen j bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 03/03/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6385, Karar No: 2014/13970, Tarih: 29.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/6385 E.  ,  2014/13970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2011

NUMARASI : 2010/80-2011/811

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan A.. A.. İşletmeleri Limited Şirketi avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin Gençlik Parkı'nın yenilenmesi işini davalı A.. Şirketi'ne verdiğini, A.. Şirketi'nin de işin "küçük yapılar" tabir edilen kısmını diğer davalı A.. Şirketi'ne verdiğini, davalı A.. Şirketi'nin davacıyı bu amaçla muhasebe sorumlusu olarak 31/5/2008 tarihinde işe başlattığını, davacının iş aktinin davalıca feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı Asyapı Şirketi vekili, hizmet süresi açısından Kurum kayıtlarının doğru olduğunu, davacıya tüm ödemelerin zamanında yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. Şirketi vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, müvekkili şirketin anahtar teslimi yöntemi ile iş verdiği diğer davalının işçisi olduğunu, iki davalı şirket arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının belirli süreli iş akti ile çalıştığını, çalışmanın yapıldığı yerin Gençlik Parkı olması nedeni ile ileri sürüldüğü kadar fazla mesai yapılamayacağını, tüm taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre,asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunduğu, davalıların davacının alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu bulundukları, davacının belirli süreli sözleşme ile çalışmış olduğuna dair herhangi bir belirleme yapılamadığı, davacının iş akdinin iş bitimi nedeniyle sona erdiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı A.. Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ile davalılardan A.. Şirketi'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı A.. Şirketi vekili temyizi açısından; giydirilmiş brüt ücrete asgari geçim indiriminin dahil edilerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı hesabı yapılması hatalıdır.

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı A.. Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ile davalılardan A.. Şirketi'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı A.. Şirketi vekili temyizi açısından; giydirilmiş brüt ücrete asgari geçim indiriminin dahil edilerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı hesabı yapılması hatalıdır.

3- Davacı vekilinin ıslah dilekçesinde faiz talebi olmasına rağmen ıslahen artırılan miktarlara faiz yürütülmemesi hatalıdır.

4- Kabule görede, talep miktarı 55,60 TL. olup, hüküm tarihi itibari ile , Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 30.06.2011 tarihli Y.D. İtiraz 2011/321 numaralı kararı ve 2011 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi göz önüne alındığında davalı lehine 6,67 TL. vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1100 TL. maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9364, Karar No: 2012/12757, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9364 E.  ,  2012/12757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan Yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı bankadan almış olduğu kredi kartına ilişkin olarak 25.09.2008 tarihinde 3. şahıslar tarafından elektronik ortamda davalılardan ... Sistemleri Danışmanlık San.' den toplam 3.002,00' lik kontör alınmak suretiyle harcama yapıldığını öğrendiğini, böyle bir alış verişten haberi ve onayı olmadığını, aynı tarihte söz konusu alışverişin kendisi tarafından yapılmadığına ilişkin bankaya başvurduğunu,davalı bankanın üyelik sözleşmesine göre sorumluluğunun kart hamilinde olduğuna ilişkin olumsuz cevap verdiğini, kredi kartları ile elektronik ortamda yapılan alışverişlerin 5 yükleme ile sınırlı olduğu halde aynı anda 30 yükleme yapıldığını, davalı bankanın yeterli özeni göstermemesi nedeniyle olaydan sorumlu olduğunu belirterek kendisinden haksız yere tahsil edilen 3.002,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının hesabından yapılan işlemlere kendi kusuru ile sebebiyet verdiğini, davacının şifre ve müşteri numarasını koruyamadığını bankanın herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporunun aksine davacının kredi kartı bilgilerinin gizliliğini 3.kişilere karşı koruyamaması

nedeniyle ağır kusurlu olduğu, yapılan işlemlerde bankaya atfedilebilecek bir kusur ve sorumluluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacıya ait kredi kartının, hukuka aykırı olarak 3.kişiler tarafından kullanılması nedeniyle davacının davalıya ödemek zorunda kaldığı paranın iadesi istemine ilişkin olup, davacı rızası ve bilgisi dışında kullanılan kredi kartı harcamalarından sorumlu olmadığını ileri sürerken, davalı ise kredi kartına ilişkin bilgi ve şifrelerin saklanması ve korunmasında gerekli özenin gösterilmediğini belirterek yapılan harcamalardan davacının sorumlu olduğunu savunmaktadır.

Dava, davacıya ait kredi kartının, hukuka aykırı olarak 3.kişiler tarafından kullanılması nedeniyle davacının davalıya ödemek zorunda kaldığı paranın iadesi istemine ilişkin olup, davacı rızası ve bilgisi dışında kullanılan kredi kartı harcamalarından sorumlu olmadığını ileri sürerken, davalı ise kredi kartına ilişkin bilgi ve şifrelerin saklanması ve korunmasında gerekli özenin gösterilmediğini belirterek yapılan harcamalardan davacının sorumlu olduğunu savunmaktadır.

Davacının kredi kartı ile 25.09.2008 tarihinde 30 kalemde toplam 3.002,00 TL tutarında kontör satın alınmak suretiyle internet üzerinden işlem yapıldığı anlaşılmakta olup, mahkemece alınan bilirkişi raporunda ve ek raporunda kredi kartıyla yapılan işlemlerin, kart hamiline ait kredikartı bilgileri ve şifre girilerek yapılan mesafeli işlemler olduğu, işlemlerde fiziki olarak kart kullanılmadığı, yapılan işlemlerin detaylı incelemesinde, işlemlerin aynı gün çok kısa sürelerde peşpeşe gerçekleştirildiği, davacı tarafından bu şekilde işlem yapılmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davalı banka tarafından bu işlemlere statik şifre ile yapılmasına izin verilmesi ve kredi kartıyla yapılan mesafeli işlemlerde dinamik (değişken- tek kullanımlık) şifre kullanılmamasının ve aynı zaman dilimi içinde peşpeşe yapılan bölüntü işlemlere izin verilmesinin davalı bankanın uygulamasının bir açığı ve zaafiyeti olduğu bu nedenlerle davalı bankanın %90 oranında kusurlu davacının ise %10 oranında kusurlu olduğu" belirtilmiş ise de Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı Bankanın, internet üzerinden yapılan alışverişlerde statik şifre yerine, her işlemde değişen dinamik şifre kullanılmasını gerektiren bir sistemi oluşturmaması, işlemlerin tamanının, yüksek tutarlarda, hayatın olağan akışına aykırı olacak şekilde, çok sayıda, peşpeşe bölünerek, kontör alımına ilişkin yapılmış olması karşısında, olağan olmayan bu tip harcamaları durdurmayıp, kart sahibi davacıya bildirmeyerek, objektif özen borcunu yerine getirmemesi nedeniyle olayda kusurunun bulunduğu da anlaşılmaktadır. Ne varki davacı da B.K'nun 98. maddesi delaletiyle BK.'nun 44. maddesi uyarınca müterafik kusurludur. Zira, kredi kartı sahibi yasa ve sözleşme hükümleri gereğince, Banka ile sözleşme imzaladığı ve kartın zilyetliğine geçtiği andan itibaren kendisine tevdi edilen kredi kartını ve bu kartın kullanımı ile ilgili bilgileri koruma ve saklama ile yükümlü olup, dava konusu olayda da kartın fiziken kullanılmadığı, söz konusu işlemlerin, bilgisayarla internet ortamı üzerinden ve davacı kart sahibine ait şifrenin kullanılması suretiyle yapılmış olması nedeniyle davacının sorumluluğu bulunmaktadır. O halde bankanın olaydaki müterafik kusuru değerlendirilmeli ve sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, mahkemece aksi düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 17.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/600, Karar No: 2013/11295, Tarih: 04.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/600 E.  ,  2013/11295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi gereği 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

1- Sanık ... (...) ...'un, kendisinin borçlu olarak yer aldığı bonoya babası ...'nın ismini yazdırıp sahte olarak imzasını atmak veya attırmak suretiyle katılanı kefil olarak gösterdiği iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunması, sanığın kovuşturma aşamasında, alışverişi kaynı için yaptığını, kefil olarak babasının ismini yazdırdığını, ancak babasına durumdan bahsedince bonoyu imzalamayacağını söylediğini, haberi olmadan alacaklı şirketin kefil kısmına kaynı ...'a imza attırdıklarını düşündüğünü savunması, katılan beyanında, çok uzun yıllardır kızıyla konuşmadığını, evine haciz gelince olaydan haberinin olduğunu, imzanın kendisine ait olmadığını belirtmesi, tanık ...'un, alınan maldan ve senetten haberinin olmadığını beyan etmesi, hakkında beraat kararı verilen ... ise anlatımlarında, kefil imzasının malın teslimi anında ya da senette yazılı olan kefilin adresinde tamamlanmış olabileceğini ifade etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu bonodaki kefil imzasının kimin eli ürünü olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması sonrasında toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; Resmi belgede sahtecilik suçunun yaptırımı 765 sayılı TCK'nun 342. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis olarak öngörülmüş iken 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanık lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK'nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece karşılaştırma sırasında 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan ceza içinden 2 yıl 8 ayın tercih edildiği, 5237 sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de göz önüne alınarak, temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle önceki cezadan daha az bir cezanın takdir ve tayin olunması gerektiği gözetilmeden karşılaştırma sırasında, 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesi uyarınca da temel cezanın 2 yıl 8 ay olarak belirlenip, cezaların eşitliği halinde 5237 sayılı

TCK'nun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları nedeniyle 765 sayılı TCK'nun lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12447, Karar No: 2010/4084, Tarih: 09.03.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/12447 E.  ,  2010/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraatine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 8.5.2003 günü itibarı ile TCK 102/4.maddesinde yazılı zamanaşımı süresi dolmuş ise de, dava konusu eşya yönünden yapılan incelemede;

1) 354 kutu nargile kömürü için dosyaya sunulan 21.5.2003 günlü fatura ile aynı eşyanın ithaline dair 7.5.2003 günlü GGB suç tarihinden sonra düzenlenmiş olmakla eşyanın kaçağa kaldığı sabit bulunduğundan müsadere kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Yine 19.3.2003 günlü işyeri arama, tespit ve zaptetme tutanağının 5 - 6 ve 8 sırasında kayıtlı ipek halıların ithal eşya olduğu anlaşılmakla, anılan eşya için sunulan 12.5.2001 gün ve 13578 nolu fatura ile 10.3.2003 gün ve 9469 sayılı faturaya ait eşyanın ithaline kadar menşeine inilerek, yurda yasal yollardan girip girmediğinin tespiti gerekirken, anılan faturaları düzenleyen ... halıcılık firmasına ulaşılamadığından bahisle menşei incelemesi yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 09.03.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6855, Karar No: 2007/8942, Tarih: 26.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6855 E.  ,  2007/8942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.10.2004 tarih ve 2004/9326 - 10470 sayılı bozma kararında özetle: "Mahkemece resmi belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu, aynı gün temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2002/23 Esasına kayıtlı (Dairenin 2004/5180) dosyasında ... Mahallesi 466 ada 20, 2002/97 Esasına (Dairenin 2004/9326) kayıtlı dosyasında ... Mahallesi 399 ada 68, mahkemenin 2002/9 esasına (Dairenin 2004/5188) kayıtlı dosyasında ... Mahallesi 466 ada 13, mahkemenin 2002/42 esasına (Dairenin 2004/9324) kayıtlı dosyasında ... Mahallesi 488 ada 14, 494 ada 2, parsel sayılı taşınmazlar için Orman Yüksek Mühendisleri ..., ... ve ...’den oluşan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporlarda, sayılan taşınmazların memleket haritasında yeşil ile renklendirilen alanda kaldığı ancak, haritada yeşil ile gösterilen alanların ormanı ifade etmediği, ayrıca orman sembolünün de bulunması gerektiği, taşınmazların memleket haritasında bulunduğu yerlerde orman ağacı sembolüne rastlanmadığı, ormanla bütünlük oluşturmadığı sonuç olarak sayılan taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş, rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında sayılan parseller nokta şeklinde işaretlenmiştir.

Ne var ki; askeri amaçlar için üretilen 1/25000 ölçekli memleket haritalarında yeşil ile renklendirilen yerlerin, üzerinde kapalılık teşkil eden ağaçlar bulunan taşınmazları ifade ettiği, ayrıca bu ağaçların cinsi, yaşı ve boyları konusunda memleket haritasında semboller çizildiği, meyvelik, bağ, çalılık, fidanlık, büyük yapraklı orman ağacı, ibreli orman ağacı, küçük yapraklı orman ağacı sembolleri ile ağaçların cinsinin saptandığı bilinmekte olup, bilirkişiler çekişmeli 399 ada 68 nolu parselin işaretlendiği yeşil ile renklendirilen alanda hangi sembollerin bulunduğu; meşçere yapısı ve taşınmazların işaretlendiği yerlerdeki büyük yapraklı orman ağacı sembolleri için açıklama getirmemiş olup; memleket haritasında yapılan işaretleme incelendiğinde taşınmazın bulunduğu yerin Çam-Kestane-Fındık ve Ihlamur sembollerinin bulunduğu bölgede ve taşınmazların yerinin de denetime olanak tanımayacak biçimde nokta şeklinde işaretlendiği görülmüştür. Yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilmeyeceği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.