muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6689, Karar No: 2022/9608, Tarih: 05.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6689 E.  ,  2022/9608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Kasten Silahla Yaralama

HÜKÜMLER : 1) Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarih, 2017/251 E. 2019/357 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 5237 sayılı TCK'nin 25/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine dair kararı.

2) Bu kararın istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/10/2020 tarih, 2019/2100 E. 2020/1169 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik "istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/10/2020 tarih, 2019/2100 Esas, 2020/1169 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmüştür.

Sanık ...'ın, katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmünün, sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 81, 35. maddelerinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek; sanığın diğer katılan ...'e yönelik silahla yaralama suçundan cezanın türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/03/2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılanlar vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde sanığın ikametinin önüne katılanlardan ...'nin aracını park etmiş olması nedeniyle aralarında münakaşa yaşandığı, katılan ...'nin çalıştığı dükkanın sanığın ikameti ile aynı sokakta ve yaklaşık 100 metre mesafede olup münakaşanın kavgaya dönüşmesi üzerine aynı yerde çalışan ...'in de ...'nin yanında kavgaya dahil olduğu, sanığın ikametine kaçarak katılanlardan kurtulduğu ancak katılanların sanığın evinin önünden ayrılmayıp ellerinde sopalar bulunduğu halde sanığa hitaben hakaret içerikli sözler söyleyerek bağırdıkları ve sanığı dışarı çıkması yönünde tahrik ettiklerinin tanık beyanları ile sabit olduğu, sanığın da katılanların tahrik edici söz ve davranışlarına karşılık ikametinde bulunan tabanca ile dışarı çıkarak önce ...'nin bacaklarına ve havaya sonra da sopa ile üzerine gelen katılan ...'in bacak ve karın bölgesine doğru birden fazla kez ateş etmek suretiyle, katılan ...'yi bacak bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemez, vücudunda yapılan skorlamaya göre hayati fonksiyonlarına ağır derecede etkili birden çok kırık oluşacak şekilde; diğer katılan ...'i de batın bölgesinden 2 adet, sağ tibiada 1 adet olmak üzere toplam 3 yerinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda;

Sanığın, olay yerine kolluk kuvvetlerinin gelmesini beklemeden ikametinden temin ettiği tabanca ile dışarı çıkarak etkili mesafeden katılanları hedef almak suretiyle ateş etmek şeklinde gerçekleşen eyleminde meşru savunma koşulları oluşmadığı, katılan ...'e yönelik olarak 5237 sayılı TCK'nin 81. ve 29. maddeleri kapsamında haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs; diğer katılan ... yönünden ise 5237 sayılı TCK'nin 86/1,3-e, 87/3 ve 29. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik altında silahla yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eylemini meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiğinin kabulü ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı bulunduğundan katılanlar vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmekle hükümlerin tebliğnameki düşünce hilafına 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 302/2-a maddesi gereğince ''Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine'' gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11967, Karar No: 2016/13656, Tarih: 23.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11967 E.  ,  2016/13656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın, 1219 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2.maddesi delaletiyle 41.maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan aynı Kanunun 41.maddesi uyarınca ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1- Hapisten çevrili seçenek tedbir bulunmadığı halde, TCK' nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ihtar edilmesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükmün 5. paragrafının tümden çıkartılması; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına" yazılmak suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12882, Karar No: 2012/18552, Tarih: 11.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/12882 E.  ,  2012/18552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekilllerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak davacı kendisi için 400 TL, müşterek çocukları ... için 400 TL tedbir nafakası talep ve dava edilmiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı (kadın) için 200 TL, müşterek çocuk için 100 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının bütün, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.Somut olayda; davalının garson olarak çalıştığı, ayda 2000 TL geliri olduğu, davacının gelirinin olmadığı ve müşterek çocukları ...'in 30/10/2010 tarihinde doğduğu anlaşılmaktadır.Dava; TMK.197/2.maddesi gereğince ayrı yaşamda haklı olduğu iddiasına dayanılan tedbir nafakası niteliğindedir. Hakim, nafaka miktarını takdir ederken tarafların ekonomik ve sosyal durumlarını dikkate alarak hakkaniyete uygun nafakaya hükmetmesi gerekirken, yazılı şekilde hükmedilen nafaka miktarları hakkaniyete uygun olmayacak şekilde az bulunmuştur.Mahkemece yapılacak iş; davacının gelirinin bulunmadığı gözetilerek müşterek çocuğun giderleri davalının geliriyle orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun nafakalara hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25573, Karar No: 2013/34560, Tarih: 04.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25573 E.  ,  2013/34560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24.30 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19618, Karar No: 2012/20594, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/19618 E.  ,  2012/20594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, fazla mesai alacağı, çocuk yardımı, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... davacının hak kazandığı tazminat ve işçilik alacakların ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı şirket duruşmalara katılmayarak davaya da cevap vermemiştir

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiği, davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davalı işveren yapılan işin inşaat işi olması sebebi ile havanın aydınlık olduğu saatlerde ve mevsim şartlarına göre çalışma yapıldığını ileri sürmektedir. Davacı tanıklarından ..., kış aylarında saat 16:00-16:30'da hava kararıyordu ve işi bırakıyorduk şeklinde beyanda bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz – kış ayrımı yapılmaksızın, davacının 07.00-18.00 saatleri arasında günde 11 saat mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanığının beyanının dikkate alınmaması ve fazla çalışma ücretinin yaz-kış ayrımı yapılmaksızın belirlenmesi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19262, Karar No: 2023/26179, Tarih: 21.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/19262 E.  ,  2023/26179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/416 E., 2016/268 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu 25.05.2016 tarihinde itiraz hakkında kesin olarak karar verildiği ve bu kararın taraflara tebliğ edildiği, kararın temyize tabi olmadığı anlaşılmış temyiz kapsamının sanıklar hakkındaki beraat ve ceza verilmesine yer olmadığı hükümleri ile sınırlı olduğu belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar ... ve ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı, kararı verilmiştir.

2.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçundan, beraat kararı verilmiştir.

3.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği; katılan olarak sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, sanık ...'ın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği, sanık olarak ise beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz isteği; kararı temyiz ettiği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği; katılan olarak sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, sanık ...'ın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği, sanık olarak ise beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz isteği; kararı temyiz ettiği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şüpheli ... ile şikâyetçi şüpheli ...'nın aynı apartmanda altlı üstlü oturdukları, önceye dayalı aralarında husumet olduğu, olay tarihinde şikâyetçi şüpheli ...'nın durakta servis beklediği sırada, yanına gelen ...'in şikâyetçi şüpheli ...'nın saçını çekip, vücudunun çeşitli yerlerine vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, ''şerefsiz'' diyerek alenen hakaret ettiği, ''göreceksiniz'' diyerek tehdit ettiği, şikâyetçi şüpheli ...'nın da ...'e ''o.....'' diyerek alenen hakaret ettiği, parmaklarını kıvırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, olay mahalline gelen şüpheli ...'in de şikâyetçi şüpheli ...'yı darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı iddia olunan olayda sanıklar ... ve ... hakkında hakaretin karşılıklı olduğu anlaşılmış ve karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan beraat kararı, sanık ... hakkında tehdit suçundan beraat, diğer eylemlerden ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar hakkında 13.10.2015 ve 24.11.2015 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanık müdafii ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3107, Karar No: 2010/15560, Tarih: 17.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/3107 E.  ,  2010/15560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise, takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İ.İ.K.’nun 68.maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İ.İ.K.’nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanunun 37.maddesi gibi). O halde alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12521, Karar No: 2012/27911, Tarih: 02.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/12521 E.  ,  2012/27911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülemeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Oluş ve kabule göre, mağdurun sanığa küfür edip tesbihi suratına atması üzerine çıkan tartışmada mağdurun bira şişesiyle sanığa vurduğu, sanığın mağdurun kendisine yönelik bıçakla saldırısını bertaraf ettikten sonra bıçakla mağduru yaralaması karşısında sanığa verilen cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim yapılırken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şeklide uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02/07/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29478, Karar No: 2017/6509, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29478 E.  ,  2017/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.