muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/974, Karar No: 2020/1862, Tarih: 11.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/974 E.  ,  2020/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Lojistik AŞ ve diğerleri aleyhine 16/08/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Lojistik AŞ vekili ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... ve ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar ... Lojistik AŞ ve ...’nın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat isteminde ilişkindir. Mahkemece, davanın davalılar ... Lojistik AŞ ve ... bakımından kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm, davalılar ... Lojistik AŞ ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi destek ...’ın emniyet şeridinde park halindeki aracına davalılardan ... Lojistik AŞ’ye ait ve ... sevk ve idaresindeki römorklu kamyonun çarpması neticesinde vefat ettiğini belirterek destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ... AŞ bakımından davanın reddine, davalılar ... Lojistik AŞ ve ... bakımından kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a-)Dosyanın incelenmesinde; hükme esas alınan 02/06/2014 tarihli aktüerya bilirkişisi tarafından hazırlanan ek raporun CSO 1980 Mortalite yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece, Dairemizin istikrar kazanmış kararları ve uygulama birliği dikkate alındığında PMF 1931 yaşam tablosundaki bakiye ömür ve diğer kıstaslar dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken bahsi geçen yaşam tablosundaki veriler dikkate alınarak hesaplama yapılması ve bu doğrultuda hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

b-)Dosya kapsamından, davacılar murisi destek ...’ın oto elektrik ustası olduğunun iddia edildiği fakat dosyaya mesleğini ve kazanç durumunu gösterir belge ve bilgilerin sunulmadığı gibi mahkemece emsal ücret araştırmasındaki veriler dikkate alınarak destek zararının hesaplanmış olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde, istikrar sağlamış Yargıtay kararları dikkate alındığında, vefat eden desteğin, kazanç durumunun belgelendirilememesi halinde olay tarihindeki asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle destek zararının tespit edilmesi gerekirken, mesleğinin elektrik ustası olduğu iddiası ve bu hususta yapılan emsal ücret araştırmasındaki veriler dikkate alınmak suretiyle hüküm tesis edilmesi doğru olmamış, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

c-)Ceza yargılaması esnasında ve mahkemece alınan bilirkişi raporlarında davacılar murisi desteğin olay sebebiyle %25 oranında tali kusurlu olduğunun tespitinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 44/1 (TBK’nın 52/1) maddesi uyarınca zararın meydana gelmesinde davacılar murisi desteğin de kusurunun olmasına karşın hükmedilen maddi tazminat açısından indirim yapılmamış olması doğru değildir. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda (2-a-b-c) nolu bentlerinde açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle davalılar ... Lojistik AŞ ve ...’nın diğer temyiz itirazlarının reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/628, Karar No: 2021/11212, Tarih: 12.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/628 E.  ,  2021/11212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuda tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12/10/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuda tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davalı yönünden kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi gereğince vekalet ilişkin olarak kısmen kabulü ile hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, karar; davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Eskişehir İli, Odunpazarı İlçesi, ... Mahallesi 720 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun

davalı yönünden kabulü ile vekalet ücretine ilişkin olarak, hükmün, HMK'nun 353/1-b-2 uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma bedelinin 472.400,00 TL lik bölümünün kesinleşecek karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bu kısım için işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden tüm bedele yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama ayıplmasını gerektirmediğinden;

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama ayıplmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; A-1 numaralı bendinde yeralan (kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonraki tarih olan 01/10/2018 tarihinden başlamak kaydı ile karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Mahkemece tespit edilen 755.840,00TL kamulaştırma bedelinin, davacı idare tarafından takdir edilen 283.440,00TL'lik kısmına 01.10.2018 tarihinden ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 02.11.2018 tarihine kadar, mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki fark olan 472.400,00 TL bedele ise 01.10.2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15181, Karar No: 2020/7563, Tarih: 15.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/15181 E.  ,  2020/7563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1412 sayılı CMUK'un 251. maddesine benzer hükümler içeren 5271 sayılı CMK'nin “Delillerin tartışılması” başlıklı 216. maddesinin üçüncü fıkrasında; “Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli haklarından biri de savunma hakkı olup hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2017 gün ve 59-39; 01.03.2016 gün ve 216-109; 03.03.2015 gün ve 170-20; 03.06.2014 gün ve 1207-309; 29.01.2013 gün ve 1406-30; 28.04.2009 gün ve 77-111; 29.01.2008 gün ve 193-7; 04.12.2007 gün ve 246-261; 25.04.2006 gün ve 3-124; 06.07.2004 gün ve 138-159 sayılı kararlarında açıkça belirtildiği üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili olan son sözün sanığa ait bulunduğuna ilişkin usul kuralı emredici nitelikte olup bu kurala uyulmaması hukuka kesin aykırılık oluşturmaktadır.

Kovuşturmanın sona erdirilip hükmün kurulması ve tefhimine geçilmesinden önce son söz alan tarafın sanık olması gerektiği şeklinde anlaşılması gereken “Son sözün sanığa verilmesi” kuralına uyulmaması hali, gerek “Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı” ilkesine gerek CMK'nin 216. maddesinin üçüncü fıkrasına açık aykırılık teşkil edecek ve bu durum temyiz incelemesi aşamasında hükmün esasına geçilmeden önce bozma nedeni kabul edilecektir.

Açıklanan gerekçelerle yargılamanın sanığın da hazır bulunduğu 07/05/2015 tarihli son oturumunda, önce sanıktan ardından katılan ve müştekiden diyecekleri tespit edilip savunma hakkı ile yakından ilgili bulunan CMK'nin 216/3. madde ve fıkrasına aykırı olarak son söz alan tarafın sanık olması gerektiği gözetilmeksizin katılanlara son söz verilerek yargılama bitirilmek suretiyle hükümlerin kurulması ve tefhim edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30551, Karar No: 2015/4604, Tarih: 12.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/30551 E.  ,  2015/4604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın davalı işveren tarafından feshedildiğini belirterek davalıdan kıdem-ihbar tazminatı ile sair işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı tartışmalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı tanıklarının kış döneminde çalışmalara ara verildiği şeklindeki beyanlarına, ücret bordrolarının kış aylarını da kapsayacak şekilde tüm süre üzerinden tahakkuk ettirilmesi sebebiyle itibar edilmediği belirtilmiş ise de kış aylarında ücret tahakkukunun yapılmış olması fazla mesai yapıldığı anlamına gelmediğinden bilirkişinin bu husustaki değerlendirmesine mahkemece itibar edilmesi isabetli görülmemiştir.

Davacı bilirkişi raporundaki hesaplamaya göre fazla mesai alacağını ıslah ederek artırmış ise de davalı tarafça ıslaha karşı kanuni süresi içerisinde zamanaşımı defi ileri sürüldüğü halde mahkemece bu husus dikkate alınmamıştır.

Somut olayda davacı kış aylarında fazla mesai yaptığını ispatlayamadığından, mahkemece, kış dönemi dışlanmak ve ıslaha karşı zamanaşımı defi dikkate alınmak suretiyle fazla mesai alacağı yeniden hesaplanmalı ve hesaplanan miktardan yüzde otuzdan aşağı olmamak üzere indirim yapılmak suretiyle alacak hüküm altına alınmalıdır.

./..

-2-

Eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetli görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/3984, Karar No: 2022/10526, Tarih: 22.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3984 E.  ,  2022/10526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/05/2018 gün 2016/191 esas 2016/142 karar sayılı kararı sayılı kararına yönelik istinaf incelemesi sonucunda, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen, 09/02/2017 tarih ve 2017/298-2017/404 sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin ... Büyükşehir Belediyesi . Park ve Bahçeler Müdürü, sanık ...'nin Park ve Bahçeler Müdür yardımcısı, sanık ...'nın Park ve Bahçeler Müdürlüğü. Bölge Şefi,sanık ...'nın,. Orman İşletme Müdürü, sanık ...'ın ise Kanlıca Orman İşletme Şefi olduğu, Ölen ...'nin . Korusu içerisinde bulunan . Kafe'nin işletmeciliğini yaptığı, diğer ölenler . ve ...'un ise. 'ın arkadaşları oldukları, olay tarihinde .'ın işlettiği kafede buluştukları, kafenin önünde oturdukları sırada, kafenin arkasında bulunan bir dişbudak ağacının kökünden koparak kafenin çatısına devrildiği, ağacın çatıya isabet eden gövde kısmından kırıldığı, kırılan parçanın çok sayıda küçük parçalara dağılarak kafenin önüne düştüğü, parçalardan bir kısmının ölenlerin oturduğu yere isabet ettiği, ... ile .nın olay yerinde, ...'nin ise kaldırıldığı hastanede vefat ettikleri, yine kafenin önünde bulunan katılan ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda;,Soruşturmada devrilen ağaç üzerinde orman yüksek mühendisi bilirkişinin düzenlemiş olduğu 18/09/2014 tarihli rapora göre, “ağacın üzerinde böcek ve mantar zararı görüldüğü, üzerinde yeşil yaprak bulunmadığı, kök dokusunun neredeyse tamamen çürümüş olduğu, ağacın uzun bir zaman önce sağlığının bozularak öldüğünün belirtildiği, kök sistemi ve kök boğazındaki odun dokusunun neredeyse tamamen çürümüş olması, ağacın uzun bir zaman önce sağlığının bozularak öldüğü ve zaman içinde de tamamen çürüdüğü sonucuna varıldığı,gövde üzerinde yaklaşık 1,0-1,5 m yükseklikte boya ile 13 rakamının yazılmış olduğu görüldüğünün belirtilmekle,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin sair temyiz sebeplerinin reddine,ancak;Olay tarihi itibariyle . Korusu içinde bulunan ve olaya neden olan ağacın bakım ve gözetim yükümlülüğü ile sorumlu yetkililerin hiçbir kuşkuya yer bırakmaksızın belirlenmesi , bu işlemlerden sonra dosyanın alanında uzman, tarafsız bilirkişi heyetine gönderilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 09/02/2017 tarih ve 2017/298-2017/404 sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 22/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25830, Karar No: 2022/17259, Tarih: 12.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25830 E.  ,  2022/17259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kovuşturma aşamasında duruşmadan haberdar edilmeyen işyeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ... vekilinin 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesine göre, kurulan hükümleri temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemesinde:

I- Suçtan zarar gören ... vekilinin nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Nitelikli hırsızlık suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen ...’nın davaya katılma hakkı bulunmadığından, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan suçtan zarar gören vekilinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında, müşteki ...'a karşı nitelikli hırsızlık suçundan ayrı ayrı kurulan hükümlere ilişkin suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından ayrı ayrı kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK.nun 116/2, 119/1-c, 31/3 ve 152/1-a, 31/3. maddelerine uyan suçlarınn gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 31/03/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve katılan kurum vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

IV- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında, müşteki ...'na karşı nitelikli hırsızlık suçundan ayrı ayrı kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesine gelince;

IV- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında, müşteki ...'na karşı nitelikli hırsızlık suçundan ayrı ayrı kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçunun gerçekleştiği yerin okul binası olduğunun anlaşılması karşısında suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi yerine aynı Yasanın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

2-Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken cezalardan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 12.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22910, Karar No: 2013/23919, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/22910 E.  ,  2013/23919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem Toplu ... Sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.