muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12222, Karar No: 2023/15877, Tarih: 25.10.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı, davacı işçinin baştan itibaren davalı işçisi sayılıp sayılamayacağı ile 6772 sayılı Kanun uyarınca ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanamadığı ve vekâlet ücreti noktasında uyuşmazlık bulunduğu, yapılan inceleme sonucunda; davacının davalı ile dava dışı PTT Anadolum Lojistik AŞ arasında imzalanan ... Bor İşletme Müdürlüğünün İhtiyacı Olan 63 Kişi İle Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımı işi kapsamında çalıştığı, bor mineralleri madenciliği işlerinin yapıldığı işyerinin tehlike sınıfı itibarıyla "çok tehlikeli" sınıfında yer aldığı, kırma-eleme hizmetleri asıl işin önemli bir kısmı ve ayrı düşünülemeyecek bir parçası olup bu işin yardımcı ..., temizlik ve hammadde hazırlama işi olarak kabul edilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi heyet raporunda yapılan tespitlerin, dosya kapsamına ve mevzuat hükümlerine uygun olduğu, buna göre davacının yaptığı işin yardımcı nitelikte olmayıp asıl ... niteliğinde bulunduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisi muvazaa dayalı olduğundan davacı baştan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği, davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı, diğer taraftan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olmasının davacı işçinin, davalının taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden faydalanması için ... başına yeterli olmadığı, dava tarihi itibarıyla sendika üyeliği işverene bildirilmeyen davacı işçi yönünden, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan işverenin sendikasız işçisinin bulunmadığı anlaşılmakla işçinin sadece fiilen aldığı ücretine göre hesaplanan ilave tediye alacağının hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, vekâlet ücretinin de yerinde olduğu gerekçesiyle davacı ve davalının istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları, 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları, 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Dairemizin 08.02.2023 tarihli ve 2023/1259 Esas, 2023/1646 Karar sayılı kararının ilgili kısmı şu şekildedir:

"...

2. Dosya içeriğine göre davacının kırma-eleme işçisi olduğu, davacı tarafından yapılan bu işin davalının asıl işi olduğu ve işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirmediği, davalı ile son alt işveren arasındaki hizmet alım sözleşmesinin konusu temizlik ve hammadde hazırlama işi ise de davacının fiilen asıl ... olan kırma-eleme işinde çalışmaya devam ettiği, açıklanan bu duruma göre Mahkemelerce varılan sonuçta bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmaktadır.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının başlığında ihbar olunan şirketlere yer verilmemesi, mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8798, Karar No: 2018/17292, Tarih: 02.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8798 E.  ,  2018/17292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ; müvekkilinin 16.06.2003 tarihinden itibaren asıl işveren davalının alt işvereni olan bir şirket bünyesinde davalı Bakanlığın ... İl Müdürlüğünde temizlik personeli olarak değişik dönemlerde ihaleyi kazanan firmalarda çalıştığını, ihale değişikliklerinin devir niteliğinde olduğunu bu nedenle işçinin bütün hak ve borçlarının devralana geçtiğini ve alacak hesaplamalarının 16.06.2003 ilk işe başlama tarihinden yapılması gerektiğini, 17.05.2014 tarihinde ihale sönemi sona ermesi ile iş akdinin emeklilik nedeniyle sonlandırıldığını ve tarafına, kıdem, ihbar ve kullanmadığı yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile toplam 1500,00.-TL alacaklarından kıdem tazminatına 17.05.2014 fesih tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi, ihbar tazminatının ve yıllık ücretli izin alacağının 30.06.2014 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı bakanlık vekili ; davacı tarafından açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının 2003 yılından itibaren çalıştığını iddia ettiğini, ancak T.C. ... ve ... Bakanlığının 2011 yılında kurulduğunu, davacı ile Spor Genel Müdürlüğünden ayrı bir tüzel kişiliği olan T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı arasında belirli ya da belirsiz süreli iş sözleşmesinin olmadığını, davanın husumet yönünden reddedilmesi gerektiğini, davacının iş akdinin Bakanlık tarafından sona erdirilmediğini, dava dışı ... Tic. Ltd. Şti tarafından sonlandırıldığını ve davacının iddia ettiği alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin çıkartılarak, yerlerine;

2-Mahkemece, 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin çıkartılarak, yerlerine;

“4-Davalı bakanlık harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı, başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının (308,66 TL’nin) karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7602, Karar No: 2017/7613, Tarih: 03.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7602 E.  ,  2017/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

Sanık müdafinin temyiz dilekçesinde belirttiği Kumluca 1. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2013/266 Esas sayılı müştekisi farklı ancak konusu ve sanıkları aynı olan dosyasının bulunduğunun bildirilmesi karşısında söz konusu dosyanın getirtilip sonucunda göre hukuki durumun takdiri gerektiğinden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2589, Karar No: 2016/6115, Tarih: 12.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2589 E.  ,  2016/6115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanığın 2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte belge kullandığının iddia edildiği somut olayda; 2003 ve 2004 takvim yılları yönünden inceleme tarihi itibari ile zaman aşımı gerçekleştiği anlaşılmış ise de, sahte olduğu iddia edilen en son faturanın 25/10/2005 tarihinde yevmiye defterine kaydedildiği de dikkate alınarak, sanığa 2005 takvim yılı için isnat olunan eylemler açısından zamanaşımının temyiz inceleme tarihi itibariyle dolmadığı görülmekle bu suç yönünden; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen, dosyada mevcut 30/04/2009 ve 13/05/2009 tarihli vergi inceleme raporlarında belirtilen şirketler hakkındaki vergi tekniği raporu ve ekleri dosyaya getirtilip, bu firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu dava ile birleştirilememesi halinde, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen deliller ile faturaların onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

Her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılında işlenen suç için kurulduğu anlaşılmayacak biçimde tüm yıllardan tek bir hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/464, Karar No: 2010/2989, Tarih: 03.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/464 E.  ,  2010/2989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Vezirköprü Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 09.11.2009 gün ve 777/661 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 112 ada 56 parsel sayılı taşınmazının 17 m2’lik bölümünün yapılan kadastro çalışmalarında her nasılsa davalıya ait 112 ada 55 parsel içerisinde tesbit ve tapuya tescil edildiğini ileri sürerek 112 ada 55 parsel sayılı taşınmazın 17 m2’lik kısmının davalı üzerindeki tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hazır bulunduğu yargılamanın ilk oturumunda davayı kabul etmediğini bildirmiştir.

Mahkemece, davacıya ait taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında hatalı olarak davalı taşınmazı içerisinde ölçüldüğü gerekçesi ile davanın kabulüne; 112 ada 55 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Teknisyeni Bilirkişiler ...ve ...arafından düzenlenen 31.07.2009 tarihli rapora ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 159,80 m2’lik kısmının davalı üzerindeki tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıtlı bulunan 112 ada 56 parsele eklenmesi suretiyle tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 282. maddesine göre; bilirkişi raporunun birer sureti yargılamadan önce taraflara tebliğ edilir. Bilirkişi raporunun taraflara tebliği ile de, yine aynı kanunun 283. maddesinde düzenlenen bir haftalık rapora itiraz süresi başlayacağından bu husus önem taşımaktadır. 26.11.2008 tarihinde yapılan ilk duruşma dışında yargılama oturumlarına ve keşfe katılmayan davalıya bilirkişi raporunun tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir evrak bulunmamaktadır. Bunun yanı sıra yine HUMK.nun 74. maddesi hükmüne göre; hakim, tarafların iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, istekten fazlasına veya başka bir şeye hükmedemez. Davacı tarafından dava dilekçesinde açık olarak dava konusu taşınmazın 17 m2’lik bölümüne ait tapu kaydının iptali ile adına tescili istenildiği halde 159.80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kısmı ile ilgili olarak kabul kararı verilmiş olması da doğru olmamıştır. Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428 maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya verilmesine 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1582, Karar No: 2015/12235, Tarih: 04.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/1582 E.  ,  2015/12235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm fıkrasında yetkili icra dairesinin ...olarak doğru bir şekilde belirlenmesine karşın, daha sonraki satımda ...olarak gösterilmesinin maddi hataya müstenit olup her zaman düzeltilebileceğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/633, Karar No: 2016/10136, Tarih: 09.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/633 E.  ,  2016/10136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili, kamulaştırmasız el atma tazminat ilamına dayalı olarak borçlu aleyhine ilamlı icra takibi başlattıklarını, ilama konu taşınmazda el atma tarihinin 1983 sonrası olduğunu, borçlunun icra vekalet ücretini maktu olarak ödediğini, nispi vekalet ücreti ödenmesi yönündeki taleplerinin İcra Müdürlüğü'nce reddedildiğini belirterek, İcra Müdürlüğü kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanmasına karar verilmiş, hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 13.06.2015 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmi ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; icra dosyasına 04.09.2014 tarihinde 86.704,04 TL 'nin ödendiği görülmektedir. Bu tarih itibariyle henüz maktu vekalet ücreti uygulamasına yönelik yukarıda açıklaması yapılan Yasa hükmü iptal edilmemiş olduğundan gerektiğinde bilirkişi raporu da aldırılarak, maktu vekalet ücreti üzerinden yapılacak hesaplama sonucu dosya borcunun belirlenmesi ve yapılan ödemenin borcu karşılayıp karşılamadığının tespiti gerekir.

Bu durumda Mahkemece; ödeme tarihi itibariyle dosyanın infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş ise, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli iptal hükmünün dosyaya etkisinin olmadığı düşünülerek, şikayetin reddine, aksi halde icra vekalet ücretinin nispi olduğu değerlendirilerek buna göre yapılacak hesaplamaya göre sonuca gidilmesi gerekirken eksik incemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda Mahkemece; ödeme tarihi itibariyle dosyanın infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş ise, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli iptal hükmünün dosyaya etkisinin olmadığı düşünülerek, şikayetin reddine, aksi halde icra vekalet ücretinin nispi olduğu değerlendirilerek buna göre yapılacak hesaplamaya göre sonuca gidilmesi gerekirken eksik incemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harç alınmasına yer olmadığına, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.