muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4360, Karar No: 2014/10420, Tarih: 03.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4360 E.  ,  2014/10420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/01/2012 gün ve 2010/67-2012/26 sayılı kararı bozan Daire’nin 10/12/2013 gün ve 2012/8859-2013/22537 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı bulunduğu dava dışı ... ....Lojistik A.Ş’ye ait depoların yangın, sel ve su baskını rizikolarına karşı davalı nezdinde sigorta teminatı altına alındığını, dava dışı şirkete ait ayçekirdeği küspesinin müvekkilinin işlettiği depoda muhafaza altında iken aşırı yağan yağmur nedeniyle oluşan sel sonucu depoya sızarak emtianın ıslanmasına neden olduğunu, zamanla ürünün içten içe yanarak hasarlandığını, hasar bedelinin talep edilmesine rağmen davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 1.228.725,07 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı tarafından teminat altına alınan depoda bulunan ayçekirdeği emtiasının meydana gelen sel sonucu ıslanarak hasarlandığı ve artan nem nedeniyle kızışarak emtianın yandığı, hasarın poliçe teminatı içinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.204.150,57 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8318, Karar No: 2023/2801, Tarih: 04.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/8318 E.  ,  2023/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/319 E., 2021/423 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/319 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanık müdafii tarafından verilen 23.09.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile ilgili herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu temyize ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5586, Karar No: 2023/4977, Tarih: 14.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5586 E.  ,  2023/4977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/295 E., 2016/32 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 15/02/2016 tarihli ve 2015/295 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09/10/2020 tarihli ve 2016/151476 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi, meydana gelen netice bakımından kusuru olmamasına rağmen eksik inceleme ile hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Yerel Mahkemenin Kabulü

Sanık sürücü ..., 24.07.2015 günü saat 10:00 sıralarında, yönetimindeki ... plaka sayılı minibüs ile çift yönlü yolu takiben Yayladağ istikametinden Hatay istikametine seyredip, Şenköy Mahallesi girişindeki olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetinini kaybedip, yan yatan aracı ile sürüklenmesi sonucu ölüm ve yaralanmaların meydana geldiği belirtilmiştir.

2. Sanık aşamalarda, 80-90 km hız ile beşinci viteste seyir halinde olduğunu, Şenköy Mahalle girişine yaklaştığında 15-20 metre ileriden kahverengi doblo bir aracın tali yoldan ana yola aniden çıktığını ve çarpmamak amacı ile direksiyonu kırdığını bu nedenle kazanın meydana geldiğini, kendisinin kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir.

3. Araçta yolcu olaraka bulunan ve yaralanan müştekiler ..., ..., ..., ..., ... ve kendisi ile küçük oğlu ...'ın yaralanmasına ilişkin ... soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmekle müştekilerin yabancı uyruklu olmaları ve yerleşik olmadıklarından ulaşım adreslerinin bulunmadığı nedeni ile kovuşturma aşamasında dinlenilmelerinden vazgeçilmiştir.

3. Araçta yolcu olaraka bulunan ve yaralanan müştekiler ..., ..., ..., ..., ... ve kendisi ile küçük oğlu ...'ın yaralanmasına ilişkin ... soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmekle müştekilerin yabancı uyruklu olmaları ve yerleşik olmadıklarından ulaşım adreslerinin bulunmadığı nedeni ile kovuşturma aşamasında dinlenilmelerinden vazgeçilmiştir.

4. Soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan araçta yolcu olarak bulunan müştekiler ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile olayda araçta bulunan ancak yaralanması olmayan görgü tanığı olan ... sanık sürücünün çok hızlı şekilde seyrettiğini ve önündeki aracı sollamak isterken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine kazanın meydana geldiğini beyan etmişlerdir.

5. Kaza tespit tutanağında, kaza anında gün durumunun gündüz, kaza mahallinin meskun mahal dışında, azami hız sınırının 88 km/saat, bölünmüş devlet karayolu olduğu, sanık sürücünün 2918 sayılı Kanun Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52/1-b maddesinde düzenlenen "Araçların hızlarını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak" kuralını ve 56/1-a maddesinde düzenlenen "Şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymamak" kuralını ihlal ettiğinin tespit edildiği ve tamamen kusurlu bulunduğu belirtilmiştir.

6. Kovuşturma aşamasında, dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 21/10/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporunda, gayri nizami olarak istiap haddi fazlası yolcu aldığı minibüs ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, çift yönlü yolu takiben seyredip, olay mahalline geldiğinde, mevcut verilerden anlaşılmakla, hızını ve sürüşünü mahal şartlarına göre ayarlamamış, direksiyon hakimiyetine gerekli özen ve önemi göstermemiş, bu haliyle, yasak olmasına rağmen, önünde seyreden aracı geçişi sırasında, sevk ve idare hatası yapıp, direksiyon hakimiyetini kaybettiği aracının devrilmesi ve sürüklenmesi sonucu meydana gelen olayda, sanık sürücünün asli kusurlu olduğu görüş ve kanaati bildirilmiştir.

7. Yayladağı Cumhuriyet Başsavcılığının 24/07/2015 tarihli ölü muayene tutanağında ... için, kişinin ölüm nedeninin trafik kazası sonucu başın künt travmasına bağlı beyin harabiyetinden meydana geldiği, Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2015 tarihli ölü muayene tutanağında ... için, kişinin ölüm nedeninin kafa kemiklerinde çökme ve kafa içi travmatik değişim nedeni ile meydana geldiği ve Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/07/2015 tarihli raporunda ... için, kişinin ölümünün künt beden travması, beyin kanaması ve beyin doku hasarı sonucu meydana geldiği kanaati bildirilmiştir .

8. Yaralı yolculardan ... için düzenlenen ... Hastanesinin 26/07/2015tarihli kati raporu, ... ve ... için düzenlenen . ... Hastanesi 24/07/2015 tarihli raporu, ... için düzenlenen Hatay Antakya Devlet Hastanesi 24/07/2015tarihli kati raporu, ... için düzenlenen Hatay Antakya Devlet Hastanesi 24/07/2015tarihli kati raporu, ... için düzenlenen Hatay Antakya Devlet Hastanesinin 24/07/2015 tarihli kati raporu ve ... için düzenlenen Hatay Antakya Devlet Hastanesinin 24/07/2015 tarihli raporu ile şahıslarda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile geçer nitelikte olduğu belirtilmiştir.

9. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık sürücü ... olay tarihinde sevk ve idaresindeki 15 yolcu kapasiteli minibüs ile taşıma kapasitesinin üzerinde 22 yolcu taşıyarak, meskun mahal dışında, azami hız limitinin 88 km/saat olduğu, iki yönlü asfalt kaplama devlet karayolunda Yayladağı istikametinden Antakya istikametine gündüz vakti seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde soruşturma aşamasında dinlenen yolcu beyanları ile sabit olduğu üzere önünde seyir halinde bulunan bir aracı sollamak amacı ile manevra yaptığında direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve istikametine göre yolun sağında bulunan kaldırım taşına aracının sağ lastiği ile çarpması sonucu meydana gelen kazada sanığın asli ve tam kusuru ile araçta yolcu olarak bulunan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmasına ve yolculardan ..., ... ile ... 'nın ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

A. Her ne kadar müşteki ... kolluk aşamasında şikayetinin bulunmadığını beyan etmiş ise de, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, meydana gelen kazada düzenlenen adli raporlardan anlaşıldığı üzere müşteki ...'in ve beyanına başvurulamadan hastaneden ayrılan kaçak göçmen yolcu ...'nin nitelikli şekilde yaralandığının ve sanığın sollama yasağına rağmen önündeki aracı sollamaya çalıştığı sırada yasal sınırın üzerinde yolcu bindirdiği aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya sebebiyet verdiği olayda bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, ... için şikayetten vazgeçme hukuki sonuç doğurmayacağından ve... açısından ise nitelikli yaralanması şikayete tabi olmaksızın dava konusu olacağından, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 85/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi sırasında müştekiler ... ve İbrahim Hummadi Ripsi'nin yaralanmalarından da sorumlu tutulacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık müdafinin, meydana gelen netice bakımından kusuru olmamasına rağmen eksik inceleme ile hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;

B. Sanık müdafinin, meydana gelen netice bakımından kusuru olmamasına rağmen eksik inceleme ile hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Meskun mahal dışı, iki yönlü, azami hız sınırının 88 km/saat olduğu 7 metre genişliğindeki yolda gündüz vakti seyri esnasında kaza noktasından 265 metre uzaklıkta bulunan ve sanığın istikamet yönüne uyarı niteliğinde bulunan sollama yasağı trafik levhasına ve yolun orta kısmanda bulunan sollama yasağına işaret eden düz çizgiye rağmen önündeki aracı yasal sınırların üzerinde aşırı yolcu aldığı minibüsü ile sollamak istediği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin yazılı şekilde sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Sanık Hakkındaki Mahkumiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İncelemesi Sonucunda,

Gerekçe bölümünün A ve B numaralı maddelerinde açıklanan nedenlerle, Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15/02/2016 tarihli ve 2015/295 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34534, Karar No: 2014/40002, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/34534 E.  ,  2014/40002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2013/618-2014/181

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Kuzey Ankara Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 3899 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin eksik olarak belirlendiğini, davalının belirlenen bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 100,00 TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 9.811,80 TL'na çıkarmıştır.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 9.811,80 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı

Dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4030, Karar No: 2025/2428, Tarih: 25.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/4030 E.  ,  2025/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/116 E., 2024/19 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Beraat, temyiz isteğinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen asıl ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine ve ek karar ile mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, kararın eksik incelemeye dayalı verildiğine, mağdure beyanlarının samimi olduğuna ve sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir

B. Katılan Mağdure Vekilinin Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği

Özetle, kararı temyiz etme haklarının bulunduğuna, kararın hukuka aykırı olduğuna ve sanığı atılı suçtan cezalandırmaya yeter delil bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteğinin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdure beyanları, tanık beyanları, savunma, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince verilen 06.06.2016 tarihli, 2014/5545 Esas, 2016/5551 Karar sayılı karar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın olay tarihinde mağdurenin cinsel organını öpme ve yalama şeklinde gerçekleşen eylemlerinden dolayı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.