muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5272, Karar No: 2015/1051, Tarih: 21.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5272 E.  ,  2015/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ve aile üyeleri hakkında yürütülen başka bir soruşturma nedeniyle ikametleri önünde park halinde bulunan ve suça sürüklenen çocuğun babası tarafından kullanılan ... plakalı araç içinde yapılan aramada gizlenmiş halde bir adet tabancanın ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuğun 14.1.2010 tarihli ifadesinde bu tabancayı yaklaşık 3-4 ay önce İstanbul'da tanımadığı birinden satın aldığını söylediği, tabanca üzerinde yazılı bulunan seri numarasından ruhsat sahibinin müşteki olduğunun anlaşıldığı, müştekinin 14.1.2010 tarihli beyanında tabancayı 2006 yılında babasından devraldığını, ruhsatın geçerlilik süresinin 15.2.2011 tarihi olduğu, bundan 3 yıl önce 2007 yılında tabancasını emaneten baldızı ...'a bıraktığını, o tarihten sonra da tabancasını almadığını söylediği, ...'ın, tabancanın müşteki tarafından 3 yıl önce kendisine bırakıldığı, ikametinden nasıl çalındığını anlamadığı, ikametinden hırsızlık olayı olduğunu gösterir her hangi bir emare bulunmadığı yolunda beyanda bulunduğu, alınan beyanlardan suç tarihinin tam olarak tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında, nüfus kaydına göre 10.7.1992 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinin 10.7.2007 tarihinden önce olması halinde TCK'nın 31/2. maddesi kapsamında olacağı ve bu maddenin uygulanması halinde uzamış zamanaşımı süresinin dolacağı, suç tarihinin bu tarihten sonra olması halinde ise aynı yasanın 31/3. maddesinin uygulanması gerekeceği dikkate alınarak suç tarihinin kesin olarak tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında hangi gerekçe ile TCK'nın 31/3. maddesinin tatbik edildiği dahi tartışılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kamu davası açıldığı tarih itibariyle bir adet hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51. ve 62. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36719, Karar No: 2017/8880, Tarih: 13.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/36719 E.  ,  2017/8880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilmez olduğu anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’un TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanıklar ..., Savcı Kut ve ... hakkında müşteki ...’a yönelik hakaret suçundan verilen düşme hükümlerinin temyizinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Müşteki ...’ın şikâyetten vazgeçtiğine dair beyanı bulunmadığı gözetilmeden TCK’nın 73/4-6.maddesine aykırı olarak kamu davalarının düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3311, Karar No: 2014/7359, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3311 E.  ,  2014/7359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/22786, Karar No: 2013/25107, Tarih: 11.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/22786 E.  ,  2013/25107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların birlikte inşaa ederek satışa sundukları devremülklerden bir adet A grubu tipini 15.04.1998 tarihli sözleşme ile 499,90 TL karşılığında satın aldığını, değerini peşin ödediğini, ancak davalıların devre mülkleri teslim etmedikleri gibi, projeninde iptal edildiğini ileri sürerek devre mülk için belirlenen 7.500,00 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılardan ..., sözleşme tarihi itibariyle davanın zamanaşımına uğradığını, 05/10/1997 tarihinde yapı ruhsatının iptal edildiğini, bu tarihten sonra devre mülk inşaatlarına çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, inşaatlara mühür vurulduğunu, edimin ifasının imkansızlığının bu tarih olduğunu, devre mülkle ilgili ihalenin feshedildiğini, 1998/179 Esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, edimin ifa edilemeyeceğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını, ayıplı ifa kapsamında değerlendirilerek zamanaşımının 5 yıl olduğunun kabulünde zorunluluk olduğunu, aradan 15 sene geçtikten sonra davalı şirket tarafından sahte sözleşmeler hazırladığını, şirketin dava dosyasına her hangi bir belge, bilgi ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülk aldığının iddia edildiğini, zamanaşımı olmadığı takdirde davanın belediye başkanlığı açısından husumetten reddi gerektiğini, YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmelere dayanarak açılan davalar sonucu davalı şirketin sevindirildiğini, 20.000 nüfuslu küçük bir ilçe olan Gazipaşa Belediye başkanının yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, dönemin belediye başkanının meclis üyelerinin bu faaliyetleri nedeniyle cezalandırıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, devremülkün dava tarihindeki rayiç değeri olan

7500 TL'nın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, devremülkün dava tarihindeki rayiç değeri olan

7500 TL'nın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki davada delil olarak 15.04.1998 tarihli kuşe kağıda basılmış bila nolu Kombi Tatil Kenti Devre Mülk Satış Sözleşmesi, senet asılları, tahsilat makbuzları ile diğer delillere dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiş; ne var ki mahkemece bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan karar verilmiştir. Davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmadan bir kısım sözleşme ve ödeme belgeleri dosyaya alınmış ise de davalının az yukarıda ileri sürdüğü hususlarda; sözleşme, ödeme ve diğer belgelerin asıllarının ibrazı sağlanarak yazıda kullanılan mürekkebin içeriğine, belgeler üzerinde yer alan kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içerik ve materyallerin parlaklığına ve bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar dairemize seri olarak gelerek bozulan ve onanan diğer bazı dosyalarla birlikte ... Üniversitesi Adli Tıp Enstitü ile gerektiğinde Adli Tıp Kurumu fizik ihtisas dairesine gönderilerek yazı içeriğine göre içinde bilgisayar mühendisinin de yer aldığı bilirkişi heyetine inceleme yaptırılmalı, taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalı sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek, dayanak belgelerin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın hükmü temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5521, Karar No: 2023/5042, Tarih: 02.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5521 E.  ,  2023/5042 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2019/3761 E., 2021/1328 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.07.2021 tarihli ve 2019/3761 Esas, 2021/1328 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 09.07.2021 tarihli, 2019/3761 Esas ve 2021/1328 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22888, Karar No: 2014/18279, Tarih: 05.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22888 E.  ,  2014/18279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık hakkında TCK.nun 62.maddesi gereğince uygulama yapılması sırasında gün adli para cezasından indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, sanığa verilen 5 gün karşılığı adli para cezasından TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmasına ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının günlüğü TCK.nun 52/2. maddesi gereği 20 TL'den hesaplanarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükümden vekalet ücretine ilişkin bendin çıkarılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1057, Karar No: 2023/1647, Tarih: 20.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/1057 E.  ,  2023/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.04.2000 tarihli ve 1996/57 Esas - 2000/79 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Dairenin 14/09/2022 tarihli ve 2022/4225 Esas - 2022/5768 Karar sayılı kararının düzeltilmesi, süresinde Hazine tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi gereğince uygulanması gereken HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

Davalı Hazineden HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 1.470,00 TL para cezası alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca ret harcı alınmasına yer olmadığına, 20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6522, Karar No: 2019/669, Tarih: 21.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6522 E.  ,  2019/669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek ve sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığa yüklenen Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçundan dolayı kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan ve suçtan zarar gören İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına iddianame ve duruşma tarihi tebliğ edilmeden yargılama yapılıp hüküm kurulduğu, gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından; gerekçeli kararın mahkeme tarafından usulüne uygun biçimde İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına tebliği ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip, ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11160, Karar No: 2020/2637, Tarih: 26.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11160 E.  ,  2020/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suça konu telefonu iade etmediği, müştekinin araştırmaları sonucu telefoncuda format attırmak isterken yakalandığı anlaşılmakla, etkin pişmanlık iradesi göstermeyen sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2891, Karar No: 2013/15543, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/2891 E.  ,  2013/15543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen aylığının tekrar bağlanması gerektiğinin tespitiyle biriken aylıkların tahsiline, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ve ödenmeyen aylıkların kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ve ödenmeyen aylıkların kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, eski eşinden 21/09/1993 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı, 16/09/1993 tarihinde ölen babasından dolayı, davalı kuruma yaptığı başvurunun kabul edilmesi ile, davacıya ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmıştır. Yazılı ihbar üzerine, yapılan soruşturma neticesinde Kontrol memuru tarafından düzenlenen 15/12/2011 tarihli raporda; ayrıca mahallinde inceleme yapılmaksızın, kolluğa yazılan müzekkere cevabına göre tespitte bulunulduğu; kolluk tarafından düzenlenen 15/11/2011 tarihli tutanakta ise, davacının kimlik paylaşım sisteminde kayıtlı adresine gidildiğinde, burada davacıyı tanıyanın olmadığı ve fiilen ... isimli kişinin yaşadığı, çevre araştırmasında davacı ve eski eşinin aynı mahallede başka bir adreste oturduklarının, bu adresten de taşınarak ... Mahallesine yerleştiklerinin öğrenildiği bildirilmiştir. Mahkemece nüfus müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabına göre, davacı ve eski eşinin 2007 yılında yapılan TÜİK kayıtlarından itibaren kayıtlarda farklı adresleri yerleşim yeri olarak gösterdikleri tespit edilmiş, ayrıca geçmişe dönük seçmen kaydı ve oy kullanılan yer araştırması yapılmamıştır. Kolluk araştırmasında davacının nüfus müdürlüğüne beyan ettiği en son adreste iki çocuğu ile birlikte yaşadığı ve bu evin davacı ve eski eşinin ortak çocukları olan ... tarafından satın alındığı; eski eşin ise nüfus müdürlüğüne beyan edilen adreste bulunamadığı, eski eş tarafından yerleşim yeri olarak beyan edilen evin de oğlu ...'e ait olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece dinlenen davacı tanığı ...'ın -davacı ve eski eşi 1993 yılında Şanlıurfa'nın Birecik ilçesinde boşandığı halde- ifadenin alındığı 11/01/2013 tarihinden 7-8 yıl önce Mersin'de boşandıklarını ve burada aynı evde kaldıklarını beyan ettiği; akabinde beyanına değiştirerek, boşanma sonrasında davacı ve eski eşinin fiilen birlikte yaşamadıklarını söylediği anlaşılmıştır. Diğer davacı tanığı Mustafa ise; davacı ve eski eşinin 20 yıl önce boşandığını ve boşanma sonrası fiilen birlikte yaşamadıklarını belirttiği görülmüştür. Davacı ve eski eşi hakkında dolandırıcılık suçundan başlatılan ceza soruşturması sırasında, eski eşin alınan beyanında; davacı ile fiilen birlikte yaşamadıklarını, ancak oğlunun ölümü üzerine taziyeleri kabul etmek için 20 gün kadar davacının yaşadığı evde kaldığını, akabinde yerleşim yeri olan Birecik'e döndüğünü bildirmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.