muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/377, Karar No: 2010/6523, Tarih: 07.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/377 E.  ,  2010/6523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.09.2008 tarih ve 2006/127-2008/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Turizm Taşımacılık ve Tic A.Ş. unvanının tescilli markası olduğunu, ... ile TUR ibarelerinin ve logonun marka olarak tescili için 28/05/2004 tarihinde TPE’ye başvurulduğunu, davalı şirketin ise 2004 yılında kurularak gerek internet sitesinde gerekse gazete ilanları ile dağıttıkları broşür ve reklam CDlerinde kendilerini müvekkili şirketin devamı gibi tanıttıklarını, müvekkilinin logosunda yer alan uçan martı öğesini ve logodaki renkleri kullandıklarını, yazı karakterinin de taklit edildiğini, müvekkili tarafından gerçekleştirilen hac ve umre seyahatlerinde çekilen fotoğrafları ve filmleri kullanarak, sanki bu organizasyonlar kendileri tarafından yapılmış görüntüsü vererek haksız rekabete ve müvekkilinin maddi ve manevi zararına yol açacak şekilde kullandıklarını, ayrıca müvekkili şirketin müşteri bilgilerini içeren veri tabanını kopyalamak suretiyle elde ederek kendi şirketlerinde kullanarak haksız rekabet ve 556 sayılı KHK kapsamında markaya tecavüz eylemlerinde bulunduklarını ileri sürerek, davalıların markaya tecavüzlerinin ve haksız rekabet eylemlerinin tespitini, önlenmesini, ortadan kaldırılmasını, müvekkiline ait veri tabanının davalılarca kullanılmasının yasaklanmasını ve önlenmesini, meydana gelen zararın haksız rekabet ve markaya tecavüz hükümlerine göre 15,000 YTL maddi, 1,000 YTL manevi tazminat olarak davalılardan birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirket ortaklarının davacı şirketten ayrıldığını ve herhangi bir bağlarının kalmadığını gazete ilanı ile duyurduklarını, kullandıkları logo ile davacının kullandığı logonun farklı olduğunu, davacıya ait müşteri bilgilerini kullanmadıklarını, kullanılan hac organizasyonu görüntülerinin bizzat müvekkillerinin katıldıkları ve gerçekleştirdikleri hac organizasyonlarına ait olduğunu, gazete ilanlarında hiçbir şeklide davacı hakkında haksız rekabet oluşturacak bir ifadenin kullanılmadığını, haksız rekabetin söz konusu olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin 1988 yılında ... Turizm Taşımacılık Tic. A.Ş. unvanı ile ticaret siciline kayıt olduğu ve 18/11/2002 tarihinden itibaren geçerli olan bu marka tesciline sahip olduğu, davacının bir diğer markasının ...tur+kanatlarını çırpan kuş logosu biçiminde 04/06/2004 tarihinden itibaren geçerli olan hizmet markası olduğu, bu markaların tur düzenleme hizmetlerini kapsadığı, davalı şirketin 29/03/2004 tarihinde ticaret siciline ... Turizm Seyahat Tic. Ltd. Şti. olarak kayıt olduğu, davalılar ..., ... ve ...’un davacı şirketten ayrılarak davalı şirketi kurdukları, iki tarafa ait web sayfaları arasında içerik olarak bir benzerlik bulunmadığı, davacıya ait telefon listesinin FSEK 6, 11 ve 58. maddesi anlamında korunan bir veri tabanı niteliğinde olmadığı, davacının müşteri listesindeki cep telefonlarına davalılarca kısa mesaj gönderilerek reklam ve tanıtım yapılmasının TTK’nun 56-57 maddeleri anlamında bir haksız rekabet olduğu, davacıya ait logonun marka olarak tescilli olmadığından ancak TTK 56. maddesinde yer alan hükümlere göre korunabileceği, davacının markasının yazı karakteri ile davalılara ait markanın yazı karakterini aynı olduğu, bu sebeple ortalama tüketicinin iki markayı karıştırma ihtimalinin bulunduğu, davalıların bu eyleminin 556 sayılı KHK'nın 61/1-a ve 9. maddeleri gereğince markaya tecavüz olduğu, davalıların davacı tarafından organize edilen hac ve umre görüntülerini kendi müşterilerine CD olarak dağıttıkları, bu eylemin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun 84. maddesi gereğince haksız rekabet teşkil ettiği, CD içeriği sinema eseri olarak nitelendirilse de eserin sahibinin davacı olduğunun ...t edilmediğinden FSEK 68. maddesine göre tazminat talebinin kabul edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalıların eylemlerinin davacının markasına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, ortadan kaldırılmasına, görüntülerinin ve markanın kullanılmasının önlenmesine, CD’lerin ve basılmış materyallerin toplatılarak imhasına, davalıların müşteri listesindeki telefonlara mesaj gönderilmesinin önlenmesine, 556 sayılı KHK’nin 66/1-a maddesi gereğince hesaplanan 8.995,00 YTL maddi tazminat ile BK’nun 49. maddesi gereğince takdiren 1,000 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 459,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6635, Karar No: 2015/15816, Tarih: 08.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6635 E.  ,  2015/15816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlunun süresinde itiraz etmesi üzerine, alacaklının itirazın kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının, müteselsil borçlu sıfatıyla ödediği miktarın, rücuen tahsili amacıyla borçlu hakkında genel haciz yolu ile takip yaptığı, ancak takipte İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen nitelikte bir belgeye dayanılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; mahkemece, alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirdiğinden, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18551, Karar No: 2010/1378, Tarih: 14.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/18551 E.  ,  2010/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla 01.08.2007 tarihinde icra takibine geçilmiş olup; ödeme emri 21.9.2007 tarihinde itiraz eden borçlulara tebliğ edilmiştir. Borçluların takibin kesinleşmesinden önce yapmış oldukları ödemelere istinaden mahkemeye başvurdukları, mahkemece, borçluların itirazlarının reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 169/a-1.maddesi hükmü aynen "Hakim, duruşma sonucunda borcun olmadığının veya itfa veya imhal edildiğinin resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispatı halinde itirazı kabul eder." düzenlemesini içermektedir. Borçlular takipten önce yapmış bulundukları ödemelerle ilgili olarak, İİK.nun 168/5.ve 169.maddeleri uyarınca yasal 5 günlük sürede borca itiraz etmişler, itiraz dilekçesi ekinde tahsilat makbuzları, banka hesap hareketi özetleri ve banka dekontlarına dayanmışlardır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan İİK.nun 169/a-1.maddesi de gözetilerek, sözü edilen bu ödemeler ile ilgili olarak belge asılları dosyaya celp edilip, yapılan ödemelerin takibe konu senetlere ilişkin olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi  isabetsizdir

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1212, Karar No: 2010/4942, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1212 E.  ,  2010/4942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 47.384,17 TL. eğitim ve öğretim alacağının sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince; incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av....geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Resmi Gazete'nin 03.09.1985 tarihli sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Askeri Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmeliğin 10. maddesinde, "Askeri Okullar ile Fakülte ve Yüksek Okullardan yukarıda belirtilen sebeplerle ilişiği kesilen öğrencilerden; ana veya babalarının kamu kuruluşlarında görev yapmaları sebebiyle sağlık hizmetlerinin bu kuruluşlarca karşılanmasına dair yasal hakları olan ve sağlık giderlerine para ödemeyecek ve/veya belirli oranda ödeme yapacak kişilere, askeri okullardaki öğrenimleri süresinde yapılan sağlık giderleri için tazminat ödettirilmez." Ancak örnek-2'deki "ilaç ve tedavi" giderleri bölümünde, "anılan bu giderlerin ilgili yasalar gereğince zorunlu olarak ödenecek olan miktarları dikkate alınır ve tazminata dahil edilir" hükmüne yer verilmiştir. Buna göre, davalı ...’ın babası şehit astsubay olduğu iddia edildiğine göre, sosyal güvenceden yararlanma durumunun araştırılmamış olması,

2-Dosya içerisinde bulunan ve davalı kefil ...’ın asıl borçlunun Kara Harp Okula girişi sırasında vermiş olduğu kefalet senedinde “... tarafından …yüklenme senedindeki taahhütlere aykırı hareket etmesi sebebi ile okulla ilişiğinin kesilmesi halinde, bu öğrenci adına tahakkuk edecek okul masraflarını ve bu masrafların sarf tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar geçen süre içinde hesap edilecek kanuni faiziyle birlikte 48.445.570.000 lirayı geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatıyla ödeyeceği” taahhüt edilmiştir. Bu durumda, asıl borç miktarı davalı asıl tarafından ödenmediğine göre, Harp Okulu dönemine ilişkin asıl borç miktarının tahsil tarihine kadar işleyecek faizinden de davalı kefil ...’ın kefalet limiti ile sınırlı olmak kaydıyla sorumlu tutulması gerekirken, mahkemece yalnızca Harp Okulu dönemine ilişkin asıl borç miktarı ile bu miktarın dava tarihine kadar işlemiş faizden sorumlu tutulmuş olması,

3-Mahkemece davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine asıl alacak miktarının ret ve kabul edilen miktarı dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, asıl alacak ve işlemiş faiz toplamı üzerinden hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 750,00TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27511, Karar No: 2019/10700, Tarih: 09.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/27511 E.  ,  2019/10700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dosya içerisinde yer alan Orman İdaresi vekili Av....’a yapılan tebligata ilişkin PTT sorgulama yazısında yapılan tebligatın gerekçeli karara ait olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki red görüşüne iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın üzerine atılı suçu ihbar eden tanık ... soruşturma aşamasında alınan beyanında daha önceleri sanık tarafından sürekli olarak ormandan ağaç kesildiğini kendisini bu konuda defalarca uyardığını fakat suç tutanağına konu ağaçları keserken görmediğini sanığın ablası ... ile eniştesi ...’ın kendisine sanığın ormandan ağaç keserek eve getirdiğini söylediğini beyan etmesi nedeniyle yargılama sırasında tanık olarak beyanları alınan ... ve ...'ın ise tanık ...’a sanığın ağaç kestiğine dair bir söylemde bulunmadıklarını ifade etmeleri sebebiyle, sanıkta ele geçen emvalde bulunmadığı nazara alınarak sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheye mahal bırakmayacak şekilde kesin delil elde edilememesi karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ağaçların motorlu testere ile kesildiğine dair bir tespit bulunmadığı halde bu husustaki şüphenin giderilmesi amacıyla ek rapor alınmadan, hüküm kurulurken suçun motorlu testere ile işlendiği kabul edilerek verilen temel cezanın artırılması,

2- Katılan kurumun gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5238, Karar No: 2024/3951, Tarih: 28.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5238 E.  ,  2024/3951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/176 E., 2023/684 K.

KARAR : Kısmen kabul ile yeniden esas hakkında hüküm verilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/382 E., 2020/339 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, kadının ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak ziynet alacağı davasının kabulüne yönelik yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre kadının kabul edilen ziynet alacağı bedeli ve temyize konu edilen toplam miktar 13.285,98 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı erkek vekilinin kabul edilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı erkek vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalı erkek vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının, evliliğin başlangıcından itibaren sürekli olarak borsada yaptığı alım-satım işlemlerinden dolayı borçlanarak, borçlarını kapatmak için bankalardan kredi kullandığını, bu nedenle evlilik birliğinin maddî ve manevî olarak sıkıntıya düştüğünü, tarafların, davalının ailesi ile aynı binada altlı-üstlü olarak oturduklarını, davalının ailesinin her konuda müvekkiline müdahale ederek sınırladığını, davalının ailesinin, evliliğin başlangıcından itibaren müvekkilini istemediklerini, evlilik birliğinin sonlanması için müvekkiline sürekli baskı yaptıklarını, bu süreçte davalının, müvekkiline destek olmadığını, davalının sorumsuz hareketleri, ayrıca müvekkiline karşı sevgi ve saygı göstermemesi nedeniyle taraflar arasında kavga ve tartışmalar olduğunu, bu durumun evlilik birliğini temelinden sarstığını, davalının en son 21.09.2018 tarihinde müvekkilini istemediğini beyan ederek ortak konuttan kovduğunu, müvekkilinin bu durum karşısında ailesinin yanına sığınmak zorunda kaldığını, tarafların belirtilen tarihten itibaren ayrı yaşadıklarını ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk, 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata ve bir kısım ziynet alacağına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkeğe dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup davalı tarafından yasal süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin borçlanarak borçlarını kapatmak için bankalardan kredi kullandığı, bu nedenle evlilik birliğini maddî ve manevî olarak sıkıntıya düşürdüğü belirtilerek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 450,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 8.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, nafaka miktarı ve reddedilen ziynet alacağı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, nafaka miktarı ve reddedilen ziynet alacağı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, nafaka ile maddî ve manevî tazminat yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadının ziynet alacağı davasının kabulü ile 13.285,98 TL ziynet alacağına kesin olarak karar verilmiş, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ile ziynet alacağının kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı,kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.