muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12489, Karar No: 2017/2270, Tarih: 01.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12489 E.  ,  2017/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların 1999 yılında evlendiklerini, bu evliliklerinden 01/03/2004 doğumlu ... adında müşterek çocuklarının bulunduğunu, boşanma davalarının 21/05/2009 tarihinde kesinleştiğini, müşterek çocuğun velayetinin davacıya bırakılmasına ve aylık 200,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, geçen süre içinde müşterek çocuğun büyüdüğünü ve masraflarının arttığını, boşanma davasının kesinleşmesinden sonra müşterek çocuğun okula başladığını, eğitim, sağlık, sosyal harcamalarının, giyim ve gıda harcamalarının arttığını, tüm bu giderlerin davacı anne tarafından karşılandığını, maddi ve manevi zorlandığını, bu nedenlerle müşterek çocuk için aylık 500,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının dava dilekçesinde beyan ettiği müşterek çocuğun tüm ihtiyaçlarını tek başına karşıladığı hususundaki iddialarının asılsız olduğunu, davalının zor hayat şartlarına rağmen müşterek çocuğuna yardımda bulunduğunu, davacının müşterek çocuğun bakımı için gerekli harcamaları talep etmenin aksine çocuğu kullanarak davalıyı zor durumda bırakarak kendisine ek gelir sağlamak ve davalının çocuğuna olan sevgisini kendisine karşı kullanmaktan başka bir durumun olmadığını, asgari ücret ile çalıştığını, aylık 950,00 TL maaşının bulunduğunu, bakmakla yükümlü bir eşi ile Müşterek çocuk ... haricinde iki çocuğunun da bulunduğunu, müşterek çocuğun hazirandan bu yana Çanakkale ili Biga ilçesinde davalının annesinin yanında kaldığını, çocuğun annesinin yanına gitmek istemediğini, velayetin değiştirilmesi davasını da açacaklarını, günün koşulları ve davalının maddi durumu ve kazancı dikkate alındığında talep edilen miktarını karşılayamayacağının açık olduğunu, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

./..

-2-

Mahkemece, davanın kabulüne, ... Aile Mahkemesi'nin 25/03/2009 Tarih ve 2008/60 Esas-2009/276 Karar sayılı 21/05/2009 kesinleşme tarihli ilamı ile tarafların müşterek çocukları ... Bayrak yararına hükmolunan aylık 200 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 300 TL artırımı ile aylık 500 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak müşterek çocuğun bakım ve ihtiyaçlarına harcanmak üzere davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir.

1-TMK.'nın 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Dava, iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir.

1-TMK.'nın 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Ne var ki, nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının fabrikada işçi olarak çalıştığı, asgari ücret aldığı, aylık 350 TL kirada oturduğu; davalının ise tekstil firmasında işçi olduğu, aylık 1.390 TL gelirinin bulunduğu, kira ödemediği, yeniden evlendiği, bu evlilikten çocuğu olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, ihtiyaçları, davacı annenin çalışması ve yapacağı katkı da nazara alındığında; artırılan iştirak nafakası miktarı biraz fazla olup, TMK.'nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5363, Karar No: 2021/1311, Tarih: 11.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5363 E.  ,  2021/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

UYAP ortamında yapılan incelemede, sanığın 05.04.2009 ilâ 20.08.2013 tarihleri arasında Maltepe 1 ve 2 numaralı L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçlardan hüküm özlü olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

C) Sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

C) Sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

1- İmar İnşaat Metal Ltd. Şti.nin ortağı ve yetkilisi olan sanık ...’ın 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu, adı geçen şirketin ortağı olan sanık ...’nin 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve İmar İnşaat Metal Ltd. Şti.nin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde, yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi hâlinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

dd) 26.09.2013 tarihli 2013-A-3609/33 sayılı vergi tekniği raporunun 4. sayfasında basım bilgileri açıklanan irsaliyeli faturalar ve sevk irsaliyelerinin kim tarafından sipariş edilip teslim alındığının ilgili matbaadan sorulması, gerekirse, belge sipariş ve teslim formlarının asıllarının getirtilerek formlardaki imzaların sanıklara aidiyeti yönünden inceleme yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2- Sanık ... hakkında aynı mükellefiyete ilişkin 2009 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme fiili nedeniyle 15.11.2012 tarihli 49 sayılı vergi suçu raporu düzenlendiği, UYAP ortamında yapılan sorgulamada Ümraniye (Kapatılan) C. Başsavcılığının 19.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme suçundan açılan kamu davasında İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarih ve 2012/1182-2016/98 sayılı ilamı ile beraat kararı verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; mükerrer yargılama yapılmaması ve fiillerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın ve varsa aynı mükellefiyet ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, mükerrer dava açılıp açılmadığının veya sanığın fiillerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık ... hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...’ın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6527, Karar No: 2017/3066, Tarih: 25.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6527 E.  ,  2017/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

1- Sanığa isnad edilen sahte fatura düzenleme suçunun tarihinin, 2005 yılında düzenlenen en son fatura tarihi olan "20.12.2005" olduğu ve zamanaşımı yönünden, bu tarihte mülga olan 765 sayılı TCK'nın değil, yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/2. maddelerinin uygulanması gerektiği ve bu hükümlere göre, en son zamanaşımını kesen işlem olan, sanığın sorgusunun yapıldığı "22/02/2011" tarihinden, hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeksizin, mülga 765 sayılı TCK hükümlerine dayanılarak, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

2- Sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ve sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asıllarının dosya içerisinde bulunduğu görülmekle; suça konu faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi; sanıktan fatura alarak kullanan mükellefler hakkında vergi denetmenleri tarafından vergi tekniği raporları düzenlendiğinin belirtilmesi karşısında; belirtilen raporlar ile varsa bu şirketler hakkındaki vergi tekniği raporlarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, sahte fatura düzenledikleri ve kullandıkları yönünde vergi tekniği raporu bulunan şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının ilgili vergi dairelerinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları celp ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefler ile sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait defter ve belgeler üzerinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken zamanaşımı sebebiyle davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi;

3- Kabule göre de; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının "düşürülmesine" karar verilmesi gerekirken, "ortadan kaldırılmasına" hükmedilmesi,

3- Kabule göre de; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının "düşürülmesine" karar verilmesi gerekirken, "ortadan kaldırılmasına" hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1604, Karar No: 2023/6617, Tarih: 21.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1604 E.  ,  2023/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A.Mersin 1 . Çocuk Mahkemesinin 27.10.2022 Tarihli ve 2022/228 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen küçüğün ve ailesinin ... , Cumhuriyet Caddesi, No: 54 daire 1 .../...' a taşındığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kahta 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 14.11.2022 Tarihli ve 2022/552 Esas, 2022/884 Karar Sayılı Kararı

Mahkemeye talepte bulunulmadan daha evvel, Mersin 1. Çocuk Mahkemesi'nin 27.10.2022 tarihli 2022/228 sayılı Tedbir talep dosyasında ilgili çocuk ... için sağlık ve danışmanlık tedbirlerinin uygulandığı, koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hâkim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbir sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hâkim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri uyarınca verilen danışmanlık ve sağlık tedbirlerinin uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri şöyledir:

“Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye",

"Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına," yönelik tedbirdir.

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına," yönelik tedbirdir.

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Mersin 1. Çocuk Mahkemesi'nin 08.09.2022 tarihli ve 2022/228 Tedbir Talep sayılı kararında, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 27.10.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Mersin 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mersin 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8216, Karar No: 2017/2586, Tarih: 30.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8216 E.  ,  2017/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında mevcut ticari ilişki nedeniyle davalının müvekkiline çeşitli çekler verdiğini, vadesinde ödenmeyen bu çeklerin tahsili için Kahramanmaraş 3.İcra Müdürlüğü’nün 2010/788 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının davaya konu takibe yaptığı itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çeklere ilişkin bir borcunun bulunmadığını, davacının alacağını ispat etmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu olan çeklere ilişkin davacının yasal defterleri üzerinde çek kayıtlarına rastlanılamadığı ve davacının alacağı olduğu yönünde ispata dair belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, temel ilişkiye dayalı olarak ticari satımdan kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Davacı taraf alacağının ispatlanması yönünden faturaya ve zaman aşımına uğramış çeklere dayanmıştır. Çeklerin ticari defterlerde kayıtlı olmaması alacağın olmadığı anlamına gelmez. Mahkemece davacının sunmuş olduğu deliller incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle düzenlenen bilirkişi raporu ile yazılı bir şekilde hüküm verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, diğer temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına peşin harcın istek halinde iadesine, 30/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18679, Karar No: 2017/6569, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18679 E.  ,  2017/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.