muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10487, Karar No: 2020/726, Tarih: 03.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/10487 E.  ,  2020/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

A)Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin, Cumhuriyet savcısının ve sanık ...’in temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin, Cumhuriyet savcısının ve sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C)Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki eksik araştırma yapıldığına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-2008 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesine karşın, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

2-Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması,

3-TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması,

3-TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3623, Karar No: 2011/5717, Tarih: 03.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3623 E.  ,  2011/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Mersin 1.Sulh Hukuk ve Erzin Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamındaki, Ankara 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2009 tarihli ilamındaki "....,Caddesi, No:... .../hatay" adresinin 1990 yılına kadar hükümlünün evlenmeden önce anesi ...., ile birlikte ikamet ettiği adresi olduğu, "...., Mahallesi,...,Sokak, NO:..., ...,/Mersin" adresinin ise hükümlünün ceza evine girmeden önceki ikamet ettiği yer olduğu,29.12.2010 günlü müddetname ve 27.01.2011 günlü polis tutanağı ile 03.01.2011 tarihli hükümlünün vasi istem dilekçesiyle anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Mersin 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Mersin 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13823, Karar No: 2013/13925, Tarih: 01.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13823 E.  ,  2013/13925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 9. Sulh Hukuk (Kadıköy 1. Sulh Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 08.03.2012 tarih ve 2010/256-2012/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili;davalı şirketin yükleme tarihini, navlun bedelini ve araç bilgilerini içeren anlaşmayı 24.11.2008 tarihinde müvekkili şirkete faks yolu ile göndererek icapta bulunduğunu, müvekkilince de bu anlaşmanın imzalanıp kaşelenerek davalıya fakslandığını ve taraflar arasında taşıma akdinin kurulduğunu, yapılan sözleşme uyarınca kararlaştırılan tarihlerde taşımanın gerçekleştiğini, sözleşmede, yüklemede ve boşaltmada serbest sürenin 72 saat olarak kararlaştırıldığını, varış gümrüğünde araçların boşaltılması işleminin, serbest sürenin dışında 4 gün geciktiğini ve araçların sözleşme ile belirlenen sürenin dışında 4 gün beklediklerini, bu bekleme nedeniyle sözleşme uyarınca 4 araç için 4'er günlük bekleme ücreti tahakkuk ettirildiğini, asıl taşıma için davalıya navlun ücreti faturasının tanzim edildiğini, 4 aracın 4'er günlük beklemesi nedeniyle tahakkuk eden bekleme ücreti için davalıya 30.12.2008 tarih ve 164505 sıra nolu 2.400 USD bedelli navlun farkı faturası açıklaması ile faturanın tanzim edildiğini, davalının taşıma navlun bedelini ödediğini, ancak bekleme ücretinden kaynaklanan fatura bedelini ödemediğini, bunun üzerine ödenmeyen 2.400.USD için davalı aleyhine icra takibine geçildiğini, davalı şirketin ödeme emrine itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu iddia ederek yapılan itirazın iptaline, alacağın likit olması ve itirazın haksız olması nedeniyle %40'dan az olmayacak şekilde icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın takibe itiraz ettikleri tarihten itibaren 1 yıllık yasal süre zarfında ikame edilmediğini, ayrıca yetkili mahkeme ve icra dairelerinin müvekkili şirketin merkezinin bulunduğu Bolu İcra Daireleri ve Mahkemeleri olduğunu,davacı tarafından düzenlenen faturaya itiraz ederek davacıya iade ettiklerini, yetkilisi bulunduğu şirketin davacı şirkete herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın takibe itiraz ettikleri tarihten itibaren 1 yıllık yasal süre zarfında ikame edilmediğini, ayrıca yetkili mahkeme ve icra dairelerinin müvekkili şirketin merkezinin bulunduğu Bolu İcra Daireleri ve Mahkemeleri olduğunu,davacı tarafından düzenlenen faturaya itiraz ederek davacıya iade ettiklerini, yetkilisi bulunduğu şirketin davacı şirkete herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında kurulan taşıma sözleşmesi nedeniyle davacıya ait 4 aracın yük altında serbest süre dışında 4 gün bekleme yapması nedeniyle toplam 1.600.USD bekleme ücreti talep edebileceği, icra takibinden önce temerrüt oluşmadığından işlemiş faiz talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,davalının Kadıköy 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/2533 sayılı takibe yönelik itirazının kısmen iptali ile takibin 1.600.USD asıl alacağın takip tarihinden itibaren 3095 sayılı kanunun 4/a maddesi gereğince Devlet Bankalarınca bir yıllık USD mevduatına uygulanan yıllık %8 oranını geçmemek koşuluyla en yüksek faizi ile birlikte hesaplanacak tutarının fiili ödeme yada tahsil anındaki TL karşılığının davalıdan tahsili şeklinde sürdürülmesine,alacağın likit olmayıp yargılamayı gerektrirdiği gerekçesiyle de icra inkar tazminatının reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 17/02/2012 tarihi itibariyle 1.690,00 TL'dir. Dava dilekçesinde toplam 2.400 USD bekleme ücreti yönünden itirazın iptaline karar verilmesi istenmiş, mahkemece fazlaya ilişkin istem reddedilerek 1.600 USD bekleme ücreti yönünden takibin iptaline karar verilmiştir. Mahkemece reddedilen kısım yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK’un 432/4. maddesi hükmü uyarınca REDDİNE, 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 18,70 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 151,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11062, Karar No: 2019/13237, Tarih: 30.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11062 E.  ,  2019/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesine göre verilen ve davayı esastan sonuçlandırır nitelikte olmayan "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesince itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından; aynı Yasa'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, Karaman Ağır Ceza Mahkemesi'nce 13.11.2015 tarih ve 2015/772 Değişik İş sayılı kararla da vaki itiraz değerlendirilmiş olduğundan hükmün isteme uygun olarak incelenmeksizin İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 142/2-h ve 143. maddelerinin uygulanmasıyla belirlenen ceza üzerinden TCK'nun 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığında hapis cezasının 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay olarak belirlenmesi netice ceza doğru hesaplandığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde, olay yeri inceleme raporu ve müşteki anlatımında suça sürüklenen çocukların girdiği yerden depo olarak bahsedildiğinin anlaşılması karşısında; salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve veya bir işyerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmayacağı anlaşılmakla; gerekirse mahallinde keşif yapılmadan suça konu yerin ne şekilde iş yeri vasfında olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın 04.03.2019 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nun 223/8 ve TCK'nun 64/1. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

2-UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın 04.03.2019 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nun 223/8 ve TCK'nun 64/1. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25482, Karar No: 2017/35772, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25482 E.  ,  2017/35772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22055, Karar No: 2016/8101, Tarih: 02.05.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/22055 E.  ,  2016/8101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tapuda ... adına kayıtlı bulunan ... parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan çiftliğin davacıya ait olduğunu, çiftlikte bulunan kargir bina, ahır, işçi evleri, kamelya ve ağaçların davacıya ait olduğunu açıklayarak bu hususların tespitine ve tapunun beyanlar hanesine şerhine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının haksız işgalci konumunda olduğunu, tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme, ilk kararında davayı zilyetliğin korunması davası olarak niteleyerek görevsizlik kararı vermiş, Dairenin bozma ilamı üzerine ikinci kararında ... parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan yapı ve ağaçların davacının zilyetliğinde olduğunun tespitine karar vermiş, tarafların temyizi üzerine Dairece, davanın muhdesatın tespiti ve tapunun beyanlar hanesine şerhine ilişkin olduğu, haksız işgalci konumunda da olsa davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğuna işaret edilerek bozmaya sevk edilmiştir.

Son bozma kararından sonra mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ... nolu parsel içerisinde fen bilirkişisi krokisinde (A) harfi ile gösterilen iki katlı betonarme ev ve çam fıstığı ağaçları,... nolu parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fen bilirkişisinin krokisinde (B) harfi ile gösterilen çam fıstığı ve ceviz ağaçlarının, ... nolu parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fen bilirkişisinin krokisinde (C) harfi ile gösterilen çam fıstığı ve ceviz ağaçlarının, 4048 nolu parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fen bilirkişisinin krokisinde (E) harfi ile gösterilen çam fıstığı ağaçlarının ve yine aynı parsel sayılı taşınmaz üzerinde (F) harfi ile gösterilen çam fıstığı ve ceviz ağaçları, ... nolu parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fen bilirkişisinin krokisinde (G) harfi ile gösterilen çam fıstığı ağaçlarının, yine aynı parsel üzerinde bulunan (H) harfi ile gösterilen ceviz ağaçları, çam fıstığı ağaçları, kivi ağaçları, bir adet havuz, iki adet birer katlı evlerin davacı ...'a ait olduğunun tespitine ve üzerinde yer aldıkları parsellerin tapu kayıtlarının beyanlar hanesine yazılmasına,

.//..

dava dilekçesinde talebin beyanlar hanesine tesciline ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek davanın kısmen kabulüne karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

.//..

dava dilekçesinde talebin beyanlar hanesine tesciline ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek davanın kısmen kabulüne karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur(4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

3- TMK'nun 1006. maddesinde hangi hakların tapu kütüğüne tescil, 1009, 1010 ve 1011 maddelerinde hangi hakların şerh edilebileceği, 1012 maddesinde ise taşınmaz eklentilerinin malikin istemi üzerine kütükteki beyanlar sütununa yazılacağı, taşınmaz mülkiyetine ilişkin kamu hukuku kısıtlamalarının beyanlar sütununa yazılması ve bu sütuna yazılabilecek diğer hususların tüzükle belirleneceği açıklanmış, özel kanun hükümleri saklı tutulmuştur. Açıklanan bu hükümlerin istisnası niteliğindeki 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesinin birinci fıkrasında ise, tapuda kayıtlı taşınmaz malın zilyet lehine tespitinde, mevcut ve her türlü takyit ile sınırlı ayni hakların saklı tutulacağı, eski tapu kayıtlarındaki bu tür hak ve mükellefiyetlerin kadastro tutanağında belirtilerek yeni kütüklere aynen geçirileceği, ikinci fıkrasında da taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği belirtilmiştir. Kadastro Kanunu'ndaki bu ayrık hüküm dışında Kanunlarımızda ve Tapu Sicil Tüzüğü'nde taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın tapu kütüğüne tescil veya şerh edilebileceğine veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterilebileceğine ilişkin başkaca bir hüküm de bulunmamaktadır. 3402 sayılı Kanun'un 33. ve aynı Kanun'un 19. maddesi genel hüküm niteliğinde olmadığından eldeki davaya uygulanmaz. Mahkemece, muhdesatın tapunun beyanlar sütununa tescili (şerhi) isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı biçimde hem kabulüne hem de reddine karar verilerek çelişkiye düşülmüştür. Bu haliyle hükmün bu kısmı infaza elverişli değildir. Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, temyiz edilen hükmün 1.fıkrasının HUMK'un 438/7 (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan sebeplerle hükmün 1.fıkrasındaki ''... davacı ...'a ait olduğunun tespitine ve üzerinde yer aldıkları parsellerin tapu kayıtlarının beyanlar hanesine yazılmasına ...'' ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

.//..

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan sebeplerle hükmün 1.fıkrasındaki ''... davacı ...'a ait olduğunun tespitine ve üzerinde yer aldıkları parsellerin tapu kayıtlarının beyanlar hanesine yazılmasına ...'' ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

.//..

yerine ''...davacı ... tarafından meydana getirildiğinin ... '' ibarelerinin yazılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nun 370. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte açıklanan sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.