muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16093, Karar No: 2016/17085, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16093 E.  ,  2016/17085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İstirdatı Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... Yönünden kabulü ile davalı .... Grup Elektrik Dağıtım A.Ş yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı ... ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 100 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, 29/05/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 68.187,61 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın davalı ... ... Yönünden kabulü ile davalı ... Grup Elektrik Dağıtım A.ş yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

./..

-2-

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı ... ...ın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-)Davacının temyiz itirazları yönünden;

2-) Bozma nedenlerine göre davalı ... ...ın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-)Davacının temyiz itirazları yönünden;

Davacının Alanya 2. icra Müdürlüğünün 2015/3963 esas sayılı takip dosyası ile davalılar hakkında takipte bulunduğu,İcra dairesi tarafından davalılardan ... Grup Elektrik Dağıtım A.ş'ye ödeme emrinin 28.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalı ... Grup 'un 04.05.2015 tarihinde takibe itirazda bulunduğu ancak icra dairesinin 25.01.2016 tarihli kararı ile ... Grup Elektrik Dağıtım A.ş 'nin 07.05.2015 tarihinde takibe itirazda bulunup , süresi içerisnde itirazda bulunmadığı gerekçesi ile itirazın reddi ile bu davalı yönünden takibin devamına dair karar verildiği,bunun üzerine davalı ... Grup Elektrik Dağıtım A.ş'nin icra dairesinin 25.01.2016 tarihli işlemine karşı Alanya 2. Icra Hukuk Mahkemesinin 2016/70 esas sayılı dosyası ile şikayette bulunduğu ,yapılan yargılama neticesinde şikayetin kabulüne karar verildiği,bunun üzerine icra dairesinin 16.02.2016 tarihli kararı ile davalı ... Grup yönünden takibin devamına ilişkin 25.01.2016 tarihli kararın iptali ile davalı ... Grup yönünden takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; davacının davalı ... Grup Elektrik Dağıtım A.ş'ye iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu gözetilerek, dava konusu bu istem hakkında da esastan inceleme yapılması gerekirken,mahkemenin ,İcra Müdürlüğünün 25.01.2016 tarihli karar ile davalı ... Grupun takibe itirazının süresinde olmadığından bahisle bu davalı yönünden takibe devam kararı verdiği ,bu davalıya karşı açılan davanın şartları oluşmadığı gerekçesiyle,davalı ... Grup yönünden red kararı verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir

.SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... ... yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, üçüncü bendde açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16254, Karar No: 2024/19726, Tarih: 12.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/16254 E.  ,  2024/19726 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2272 E., 2024/1750 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 19.07.2024 tarihli ve 2024/2272 Esas, 2024/1750 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Sanığın yokluğunda verilen 03.09.2024 tarihli ek kararda, temyiz başvuru süresinin 2 hafta olarak belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, sanığın 16.09.2024 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 19.07.2024 tarihli ve 2024/2272 Esas, 2024/1750 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1594, Karar No: 2021/8435, Tarih: 13.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1594 E.  ,  2021/8435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suç tarihinde ... PTT Merkez Müdürlüğünde posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanığın, gerçekte katılana teslim etmediği haber alma kartını, katılana teslim etmiş gibi taahhütlü gönderi teslim listesine katılan adına imza atmak/attırmak suretiyle kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, katılanın ikamet adresine gidip, ismini söyleyerek çağırdığını, birisinin geldiğini ve haber alma kartını bu kişiye verip imzalattığını, tek hatasının kimlik sormamak olduğunu beyan ettiği, katılanın iadeli taahütlü gönderisinin adresine ulaştığını ve gereğinin yerine getirildiğini, herhangi maddi bir zararının olmadığını beyan ettiği ve suça konu taahütlü gönderi listesine katılan adına sahte imza atılmasında sanığın somut bir menfaatinin bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın sahtecilik kastı ile hareket ettiğini gösterir mahkumiyetine yeterli delil bulunmaması nedeniyle eylemin, görevinin gereklerine aykırı hareket ederek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olmak ya da kişilere haksız bir menfaat sağlamak suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21069, Karar No: 2017/36503, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21069 E.  ,  2017/36503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30520, Karar No: 2013/15106, Tarih: 04.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30520 E.  ,  2013/15106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hazine vekili tarafından “...” adına katılma talebinde bulunulduğu halde “İzmir İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün” katılmasına karar verilerek gerekçeli karar başlığında adı geçen kurumun katılan olarak yazılması, yine suç tarihinin “08/06/2010 tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında “2010” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 19.12.1999 tarih, 7800 sayılı kararı ile belirlenen Teos Ören Yeri 1.derece arkeolojik sit alanı sınırları içerisinde yer alan 82 ada, 12 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yolda yağmur suları nedeniyle meydana gelen bozulmaları düzeltmek gayesiyle dökülen toprağın geçişi engellediğinin telefonla belediyeye bildirilmesi üzerine, Seferihisar Belediye Başkanlığında garaj amiri yardımcısı olarak görev yapan sanığın, kepçe operatörü olarak çalışan tanık ...'ı söz konusu yere göndererek toprağı düzeltmesini istediği, Teos Ören yeri bekçisi tarafından yapılan ikaz üzerine çalışmanın durdurulduğu, inşaat mühendisi ve arkeolog bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda; suça konu yola dökülen malzemenin düzlenmesinden ibaret uygulamanın arkeolojik mirasa zarar vermediğinin belirtildiği, her ne kadar Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun, Arkeolojik Sitler Koruma ve Kullanma Koşullarına ilişkin 658 sayılı ilke kararında, 1. derece arkeolojik sit alanlarının korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak alanlar olduğu ve bu alanlara toprak, cüruf ve benzeri maddelerin dökülmesinin yasak olduğu belirtilmiş ise de; söz konusu toprağın sanık tarafından dökülmediği, sanığın yoldan geçişleri engelleyen toprak öbeğini düzlettirdiği, sit alanına fiziki müdahalede bulunma kast ve saiki ile hareket etmediği, bu itibarla mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığı, sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5978, Karar No: 2010/6473, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5978 E.  ,  2010/6473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Yalova Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı Yalova 2. Asliye Hukuk Hakimliğince (Hakem sıfatıyla) verilen 04.03.2009 gün ve 2006/275-2009/66 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içerisinde bulunan Yalova Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 22.12.2005 gün 2005/1311 E., 2005/1391 K. sayılı görevsizlik ve tefrik kararının temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesi tarafından yapılmış, 29.05.2006 günlü 2006/5106 E. 2006/6623 K. sayılı ilâmla mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Temyiz incelemesine konu olan 3533 Sayılı Kanun uyarınca verilen tahsil kararı Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesi’nce onanan görevsizlik kararının sonucu verildiğinden, dosyanın temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesi’ne aittir. Bu nedenle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5559, Karar No: 2014/10823, Tarih: 12.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5559 E.  ,  2014/10823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 12.05.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/5940, Karar No: 2009/12693, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5940 E.  ,  2009/12693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, .... Eczanesini eczacı ve sorumlu müdür sıfatıyla Kasım 2003-Aralık 2004 tarihleri arasında işlettiğini,davalı ile personellerine ilaç satmak ve ilaç bedellerinin %20’sinin davalı kurum tarafından personelin maaşından kesilerek kendilerine ödenmesi hususunda anlaşma yaptıklarını,Aralık 2003-Kasım 2004 tarihleri arasında reçete karşılığı eczaneden ilaç satın aldığını,ancak,davalının sözleşmeye aykırı davranarak %20 katılım payları toplam bedelinden 6.473,38YTL’yi ihtara rağmen ödemediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 6.473,38YTL’nin ihtar tarihi olan 10.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile;4.075,89 YTL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2009/5940-12693

2-Davacı davalıdan olan alacağına reeskont faizi uygulanmasını istemiştir. Mahkemece yasal faiz ile tahsiline karar verilmiştir. 3095 Sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt faizine ilişkin kanunda 21.4.2005 tarihinde yapılan değişiklikle reeskont faizine hükmedilmesi mümkün değildir. Davacı, alacağına reeskont faizi isteyerek 3095 Sayılı Yasanın 2/2 maddesinde öngörülen avans faizi istediği anlaşılmaktadır. Davacı tacir olup dava konusu ... de ticari ... olduğundan davacı alacağını avans faiziyle talep edebilir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek alacağın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm,davacının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı "yasal" kelimesi çıkarılarak yerine "avans" kelimesinin yazılmasına,hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 5.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4128, Karar No: 2010/10007, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4128 E.  ,  2010/10007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayalı muhdesat bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayalı muhdesat bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İmar uygulaması sonucu yolda bırakılan dava konusu taşınmaz üzerinde 13 adet muhtelif meyve ağacı ve 22 adet meyvesiz ağaç bulunmaktadır. Taşınmazın yüzölçümüne ve meyve ağaçlarının sayısına göre kapama karışık meyve bahçesi olarak kabulü ile net meyve gelirine göre değer biçilip, zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşülmek suretiyle meyve ağaçlarının ve diğer ağaçların da belirlenen bedellerine hükmedilmesi gerekirken, bu yönteme uyulmadan hesaplama yaparak yüksek bedel belirleyen bilirkişi raporuna itibar edilerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.