muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1420, Karar No: 2022/1240, Tarih: 08.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1420 E.  ,  2022/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm asıl davada davacı birleşen davada davalı vekilince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 08.03.2022 gününde duruşmalı temyiz talebinde bulunan asıl ve birleşen davada davacı birleşen davada davalı ... vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup asıl ve birleşen 2014/319 Esas sayılı davalar iş bedeli, birleşen 2011/888 Esas sayılı dava ise eksik ve ayıpların giderilme bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen 2014/319 Esas sayılı davaların reddine, birleşen 2011/888 Esas sayılı davanın kabulüne dair verilen karar, davacı birleşen dosya davalısı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK' nın 266. ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hâkim bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. HMK' nın 278-279. maddelerine göre; bilirkişi raporu, Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.

HMK’nın 281. maddesinde tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını, belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri, mahkemenin bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için bilirkişiden ek rapor alabileceği, ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır .

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksiksiz ve yeter derecede kanaat verici olması, varılan sonucun hukuki dayanakları, dökümleri ve ayrıntılarını göstermesi, tarafların itirazlarını karşılaması ve Yargıtay denetimine elverişli bulunması gerekir. Kanaat verici olmayan, yetersiz ve denetime elverişsiz bulunan rapora dayanılarak hüküm verilemez. Mahkemelerce bilirkişilerin seçimine özen gösterilmesi, bilirkişilerin uyuşmazlık konusu hakkında özel ve teknik bilgi sahibi uzman kişiler arasından seçilmesi gerekir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; bozmadan sonra mahkemece iki rapor alınmıştır. İlk raporun dosya üzerinden alınması nedeni ile mahkemece keşif yapılarak yeni heyetten ikinci raporun alınmasına karar verilmiş ve hazırlanan ikinci rapor hükme esas alınmıştır. Hükme esas alınan rapor incelendiğinde; Merter ve ...’de bulunan binalarda keşif yapıldığı, yapılan keşif üzerine hazırlanan raporda herhangi bir belirleme yapılmadan davacı birleşen dosya davalısı taşeronun, 29 kalem iş yaptığı, iş bedellerinin 329.889,20 TL olarak hesaplandığı, davacı birleşen dosya davalısının hak ettiği alacağın 65.977,84 TL ve ayıplı işlerin giderim bedelinin ise 63.827,35 TL olduğu tespit edilmiştir. Davacı birleşen dosya davacısı rapora, Merter’deki binada yapılan işlerin dahil edilmediği gerekçesi ile itiraz etmiş, itiraz giderilmeden esas hakkında karar verilmiştir. Bozma ilamından önce alınan 24.10.2014 tarihli mimar bilirkişi ek raporu incelendiğinde ise; her iki bina içinde yapılan imalat ile ilgili belgelerin 47 poz olarak dosyaya sunulduğu, işlerin %75’inin yapıldığı belirtilmiş yine bozmadan sonra alınan ilk raporda da Merter’de yapılan iş tutarının 1.128.453,23 TL, ...’de yapılan iş tutarının 325.093,40 TL olduğu ve davacı birleşen dosya davalısının hak ettiği alacağın toplam 290.709,33 TL olarak hesaplandığı, ayıplı işlerin giderim bedelinin ise 63.827,35 TL olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda hükme esas alınan raporda tespit edilen 29 kalem işin, hangi binada yapıldığı, her iki binada da yapılan işin hesaplamaya katılıp katılmadığı, diğer raporlarda davacı birleşen dosya davalısının yaptığı kabul edilip bedelleri davacı birleşen dosya davalısı alacağına dahil edilen işlerin neden hesaplamaya katılmadığının denetlenemediği gibi hakedilen iş bedeli tutarı ile ayıp giderim bedelleri arasında da raporlar arasında çelişki bulunmaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; gerekirse yerinde keşif de yapılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı maddeleri hükümlerine uygun şekilde oluşturulacak konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi kuruluna; asıl ve birleşen 2014/319 Esas sayılı dosyalarda davacı yüklenicinin hak ettiği iş bedelinin, yapıldığı yıl serbest piyasa fiyatlarıyla bedelininin belirletilip, %20 oranında ücrete hak kazandığı gözetilerek bundan kanıtlanan ödemelerin mahsubu ile hakettiği alacağın ve birleşen 2011/888 Esas sayılı dosyada iş sahibince talep edilen ayıbın giderilme bedelinin, ayıpların ortaya çıktıktan sonra makul süredeki piyasa fiyatları ile giderim bedelinin tespit ettirilip raporlar arasındaki çelişki ile davacı birleşen dosya davalısı itirazları giderilecek ve hangi işin hangi binada yapıldığı da açıkça belirtilecek şekilde Yargıtay denetimine elverişli rapor alıp sonuca göre hüküm kurulmasından ibarettir.

Açıklanan nedenlerle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı birleşen dosya davalısı yararına BOZULMASINA, 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı birleşen dosya davacısından alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı birleşen dosya davalısına verilmesine, peşin alınan harcın talep halinde temyiz edene iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karara düzeltme isteminde bulunabileceğine, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9078, Karar No: 2008/11217, Tarih: 30.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9078 E.  ,  2008/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin f bendine göre, arazilerin değerinin, kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden ve anılan maddede sayılan diğer unsurlar da gözetilmek suretiyle belirlenmesi gerekir. Yargıtay uygulamalarında, üzerinde kapama bahçe olarak değerlendirmeye yeter sayıda ağaç bulunan taşınmazların bu niteliğinin esas alınıp değerinin belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, taşınmaz üzerinde verim çağına gelmiş toplam 49 adet değişik türden meyve ağacı mecvut olup, bu ağaçların normal sıklıkta kaplayacağı alan karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

Mahkemece taşınmaz üzerinde bulunan kiraz, vişne, armut ve elma ağaçlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden değerlendirme yılına ait (2005)dekara ortalama verim miktarı ve üretim giderleri ile ortalama kg. satış fiyatlarını gösterir verilerin getirtilip, bu verilerin esas alınması suretiyle verim çağına gelmiş ağaçların kaplayacağı alanın karışık kapama meyve bahçesi olarak değerlendirildiği ek raporlar alınıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4762, Karar No: 2007/7322, Tarih: 13.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4762 E.  ,  2007/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu adına gönderilen ödeme emri tebligatında adres olarak (...cadde, ..... Sk. No:../... M...... U...... Mh. D...../O....-ANKARA) yazılı olduğu ve bu adreste birlikte sakin Y. E.'e 10.12.2005 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir. Konuyla ilgili 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1.maddesi hükmü aynen; (Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa, bilinen en son adresinde yapılır). Aynı Kanun'un 16.maddesi ise; (Kendisine tebliğ yapılacak şahıs, adresinde bulunmazsa, tebliğ kendisiyle birlikte aynı konutta oturan kimselere veya hizmetçilerinden birine yapılır) yasal düzenlemelerini içermektedir.

4829 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile Tebligat Kanunu'nun m. 16' daki "birlikte oturan ailesi efradı" ibaresi "aynı konutta oturan kişiler" şeklinde değiştirildiğinden, muhatap adına kendilerine tebligat yapılacak aynı konutta oturan kişiler, aile fertleri, yakın ve uzak akrabalar veya hizmetçilerinden biri olabileceği gibi, bu kimseler dışında kalan ancak muhatapla birlikte oturan diğer kimseler de olabilecektir. Muhatapla birlikte oturma şartının gerçekleşmiş sayılabilmesi için, muhatap ile aynı çatı altında oturmak yetmeyip, aynı daireyi paylaşmış olması gerekir.

Somut olayda, borçlunun ödeme emri tebligatı yapılan adreste ikamet ettiği belgelendirilememiş, aksine onun İstanbul İli K..... İlçesi F..... Mahallesi K....., F... Caddesi, K... Apt. No: 61/9 F....../Kadıköy adresinde ikamet ettiği, sunulan ikametgah senedi ile doğrulanmıştır. Yaptırılan zabıta tahkikatında da tebligat yapılan yerde Y. E. ile eşi S. Ö. ve kızı A. Ö.'in ikamet ettikleri bildirilmiştir. Ödeme emri tebligatında borçlunun adreste bulunmama nedeni gösterilmemiştir. Bu durumda, yukarıda açıklanan yasa maddeleri de gözönüne alındığında yapılan ödeme emri tebligatının usule uygun olmadığı ve daha sonra aynı adreste yapılan diğer tebligatlarda usulsüz bulunmaktadır. Şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz olduğu gibi kabule göre de mahkemece dayanılan 25.11.2005 tarihli taahhütname altındaki imzaya borçlu tarafından itiraz edilmiş, bu imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı yöntemince tespit edilmeden bu belgeye itibar edilmesi de yerinde görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6762, Karar No: 2021/664, Tarih: 27.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6762 E.  ,  2021/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadının kabul edilen boşanma davası, kişisel ilişki ve kadına verilen maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ana ve babadan her biri velayeti altında bulunmayan veya kendisine bırakılmayan çocuk ile uygun kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkına sahiptir (TMK m. 323). Kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Davalı baba ile velayeti anneye bırakılan ortak çocuk arasında mahkemece kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmin edecek yeterlilikten uzaktır. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının C/1. bendinin çıkartılarak yerine C/1. bendi olarak "Her ayın birinci ve üçüncü Cumartesi günü saat 10:00 'da başlayıp, Pazar günü saat 18:00'de sona erecek şekilde, her yılın 1 Temmuz saat 10:00'da başlayıp 20 Temmuz saat 18:00'de sona erecek şekilde, her yıl okulların yarıyıl tatilinin ilk haftası Cuma günü saat 18.00'de başlayıp sonraki hafta Cuma günü saat 18.00'de sona erecek şekilde, ayrıca dini bayramların ikinci günü saat 10.00'da başlayıp üçüncü günü saat 18.00'de sona erecek şekilde, her yıl babalar gününde saat 10.00'da başlayıp 18.00'de sona erecek şekilde ve tekli yıllarda çocuğun doğum gününde saat 10:00'da başlayıp 18:00'de sona erecek şekilde, baba ile 08.08.2012 doğumlu ortak çocuk Muhammed Mirza arasında kişisel ilişki kurulmasına” yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 27.01.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/8098, Karar No: 2024/8883, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8098 E.  ,  2024/8883 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/601 E., 2024/675 K.

KARAR : Bozmaya uyularak yeniden hüküm kurma

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı-davalının zina nedenine dayalı boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, ... isimli bir kadın, müvekkilinin abisinin eşi olan Amele ile ve başka kadınlarla zina fiilini gerçekleştirdiğini, ortak haneye karşı sorumluluklarını yerine getirmediğini, hakaret edip aşağıladığım, tehditler savurduğunu, her tartışma sonrası evi terk ettiğini ileri sürerek tarafların zina nedenine dayalı olarak boşanmalarına, bu mümkün değil ise tarafların evlilik birliğinin temelden sarsılmış olması sebebiyle boşanmalarına, velâyetin anneye tevdiine, aylık 3.850,00 TL tedbir ve iştirak, müvekkili için aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakalara ÜFE oranında artış yapılmasına, faizi ile 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının her fırsatta müvekkilini maddî durumundan dolayı aşağıladığını, hakaret ettiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, aşırı kıskanç ve baskıcı davrandığını, arabaya ses kayıt cihazı yerleştirdiğini, müvekkilin ailesini beğenmediğini, eve gelmesini istemediğini, zina iddiasının çirkin bir iftira olduğunu belirterek kadının davasının reddine, karşı davanın kabulü ile, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya tevdii ile 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2018/740 Esas, 2020/196 Karar sayılı kararıyla; getirtilen otel kayıtlarına göre davalı-davacının başka bir kadınla otelde aynı odada konakladığı tespit edilmiş ise de, dava dilekçesinin 7. sayfasında 7.a bendinde davalı-davacının, davacı-davalı kadının abisinin eşi ve yine ... isimli kadınla zina ettiğinin belirtildiği, talebin bu şekilde nitelendirildiği, ön inceleme duruşmasında da iddiayı genişletme talebinde bulunulmadığı, ... isimli kadınla olan birlikteliğin ortak çocuk henüz 1 yaşında iken gerçekleştiği, tarafların bunun üzerine yıllar boyunca birlikte yaşadıkları, evlilik birliğini devam ettirdikleri, bu eylemi affeden davacı-davalının artık buna dayalı olarak zina sebebine dayalı boşanma davası açamayacağı, yine davalı-davacı ile ... arasında cinsel münasebetin gerçekleştiği ya da cinsel münasebetin gerçekleştiğine işaret edecek bir durumun da bulunduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle zinaya dayalı davanın reddine, ancak tüm dosya kapsamına göre erkeğin başka kadınlarla görüştüğü, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, kadını beğenmediği, sinirli davrandığı, bağırıp çağırdığı, çocuğa karşı ilgisiz olduğu, ortak evi terk ederek birlikte yaşama yükümlülüğüne aykırı davrandığı, kadının ise erkeğin arabasına gizlice ses kaydedici koyduğu, sürekli kıskançlık yaptığı, erkeği ailesi ve arkadaşlarıyla görüştürmediği, erkeğin ailesini ortak eve istemediği, erkek ve ailesini aşağılayıp küçümsediği, hakaret ettiği, erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki boşanma davasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca boşanmalarına, velâyetin anneye tevdiine, aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakanın ÜFE oranında artırılmasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, faizi ile 30.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı karşı davalı kadın vekili; zinaya dayalı davanın reddi, erkeğin davasının kabulü, kusur tespiti, tazminat ve iştirak nafakasının miktarı ile reddedilen yoksulluk nafakası yönünden, davalı karşı davacı erkek vekili; boşanma kararı hariç, kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve tedbir nafakası ile erkeğin reddedilen manevî tazminat talebi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı karşı davalı kadın vekili; zinaya dayalı davanın reddi, erkeğin davasının kabulü, kusur tespiti, tazminat ve iştirak nafakasının miktarı ile reddedilen yoksulluk nafakası yönünden, davalı karşı davacı erkek vekili; boşanma kararı hariç, kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve tedbir nafakası ile erkeğin reddedilen manevî tazminat talebi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.02.2023 tarihli ve 2020/2580 Esas, 2023/208 Karar sayılı kararıyla; davacı-karşı davalı kadının dava dilekçesinde zina sebebiyle boşanma talebine ilişkin vakıaları beyan ederken, davalı eşinin ... adındaki kişi ve abisinin eşi ... ile olan ilişkisinin yanı sıra konu kısmında genel olarak dava dışı kadınlarla zina ilişkisi içine girdiğini ifade ettiği, toplanan deliller uyarınca erkeğin 04.06.2017 tarihinde ... Ç. adlı dava dışı kadınla aynı odada konakladığının sabit olduğu, bu durumda kadının zina sebebine dayalı boşanma davasının kabulünün gerektiği, kadın yararına hükmedilen tazminatların ve çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarının az olduğu, kadının 14.01.2019 tarihi itibariyle çalışmaya başlaması nedeni ile tedbir nafakasının bu tarih itibariyle kaldırılması gerektiği belirtilerek davacı-karşı davalı kadının, zinaya dayalı boşanma davasının reddi, iştirak nafakası ve tazminatların miktarı ile davalı karşı davacı erkeğin tedbir nafakasına yönelik istinaf talebinin kabulüne, bu hususlarda yeniden hüküm tesisine, "İlk derece mahkemesi kararı boşanma hükmü yönünden kesinleştiğinden zina sebebine dayalı boşanma davası yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk yararına aylık l.500,00 TL iştirak nafakasına, iştirak nafakasının her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 80.000,00 TL maddî ve 70.000,00 TL manevî tazminata, kadın için 06.03.2019 tarihli ara karar ile aylık 750,00 TL olarak hiikmolunan daha sonra 14.05.2019 tarihli ara karar ile aylık 300,00 TL'ye düşürülen tedbir nafakasının 14.01.2019 itibariyle kaldırılmasına", tarafların sair istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı karşı davalı kadın vekili; zinaya dayalı davasında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar, erkeğin davasının kabulü, kusur tespiti, tazminat ve iştirak nafakasının miktarı ile reddedilen yoksulluk nafakası yönünden, davalı-karşı davacı erkek vekili özetle; kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve tedbir nafakası ile erkeğin reddedilen manevî tazminat talebi yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.