muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1313, Karar No: 2025/925, Tarih: 22.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/1313 E.  ,  2025/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1188 E., 2022/1966 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red-bozma

I.Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II.Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli yağma suçu ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun’un 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

a.Hükümlerin verildiği 08.02.2022 tarihinde sanık ...'in ... 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'in ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu ve duruşmalardan vareste tutulmadıkları anlaşılmakla; hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmamaları suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak sanığın savunma haklarının kısıtlanması,

b.Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

b.Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafiilerinin, sanık ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'in temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin öncelikle bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/820, Karar No: 2014/255, Tarih: 13.05.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/820 E.  ,  2014/255 K.**

* ADİ PARA CEZASININ HESAPLANMASI

* HAKİMİN TAKDİR ALANI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 3

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER HAKKINDA KANUN (6136) Madde 13

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık F.. S..'un aynı kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 9.000 Lira ve doğrudan hükmedilen 750 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın aylık 24 eşit taksitte ödenmesine, ilişkin, Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.05.2009 gün ve 869-653 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 07.09.2012 gün ve 9442-26094 sayı ile;

"Savunması sırasında kaynakçı olduğunu ve aylık gelirinin 800 Lira olduğunu belirtip, kolluk tarafından yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında da 'bekar olup, babasının evinde ikamet ettiği, mesleğinin kaynakçı olup çalışmadığı ve sabit geliri, menkul ve gayrimenkulü bulunmayan' sanık hakkında tayin olunan sonuç hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve gün sayısının bir gün karşılığı takdir olunan miktar ile çarpılması sırasında sosyal ve ekonomik durumu nedeni ile asgari hadden uzaklaşılarak günlüğü 30 Liradan hesaplanması suretiyle TCK'nun 3 ve 52/2. maddelerine muhalefet edilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 05.03.2013 gün ve 2271-249 sayı ile;

"...Zabıta tahkikatı tarihi 4.11.2008 olup, sanığın savunmasının alındığı tarih 13.02.2009'dur. Mahkemece sanığın zabıta tahkikatından sonraki tarihli, bizzat savunmasında beyan ettiği ekonomik durumu esas alınarak, paraya çevirme tedbiri uygulanmıştır.

Kaldı ki TCK'nun 52/2 maddesi hakime günlüğü 20 Liradan 100 Liraya varan miktarda, paraya çevirme imkanı vermiştir. Bu uygulamanın açık ve fahiş takdir hatası, yapılması durumunda denetlenmesi gerekir" şeklindeki gerekçeyle direnerek, ilk hükümdeki gibi karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2013 gün ve 157553 “bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; adli para cezasının hesaplanması sırasında bir günün karşılığının 30 Lira olarak takdir edilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yakalama tutanağına göre, bir şahsın tehdit edildiği ihbarı üzerine olay yerinde bulunanların yapılan üst aramasında sanığın üzerinde bir adet ruhsatsız tabancanın ele geçirildiği,

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; adli para cezasının hesaplanması sırasında bir günün karşılığının 30 Lira olarak takdir edilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yakalama tutanağına göre, bir şahsın tehdit edildiği ihbarı üzerine olay yerinde bulunanların yapılan üst aramasında sanığın üzerinde bir adet ruhsatsız tabancanın ele geçirildiği,

Ekspertiz raporuna göre, suça konu silahın sağlam ve çalışır vaziyette olup, 6136 sayılı Kanuna göre yasak niteliği haiz ateşli silahlardan olduğunun bildirildiği,Polis memurlarınca düzenlenen 04.11.2008 tarihli tutanakta, sanığın babasının evinde bekar olarak yaşadığı, mesleğinin kaynakçı olduğu ancak çalışmadığı, sabit bir geliri ile menkul ve gayrımenkul malının bulunmadığı bilgisine yer verildiği,Sanığın kollukta, üzerinde yakalanan silahın dedesinden kaldığını, hasım sahibi olduğu için üzerinde taşıdığını, ancak herhangi bir olayda kullanmadığını, kovuşturma aşamasında talimatla alınan 13.02.2009 tarihli ifadesinde ise soruşturma aşamasındaki beyanlarını tekrar ederek mesleğinin kaynakçı olduğunu ve 800 Lira aylık gelire sahip olduğunu söylediği,

Yerel mahkemece; hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesine göre bir günün 30 Lira olarak belirlenme gerekçesi olarak “sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suç işlenmesindeki özelliklerin” gösterildiği, gerekçe bölümünde ise zabıta araştırmasında sabit geliri olmadığı tespit edilmiş ise de sanığın mahkemede 800 Lira aylık geliri olduğuna ilişkin beyanının değerlendirmeye esas alındığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi; "En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde bulundurularak takdir edilir" şeklinde düzenlenmiş, bu düzenlemenin gerekçesi de; "...Diğer yandan, suç işleyen kişinin ekonomik durumu dikkate alınmadan hükmolunan para cezası, eşitlik ilkesine aykırı sonuçlar doğurmaktadır. Ödeme gücü olan kişi üzerinde etkisi olmayan, ödeme gücü olmayanı ise sonuçta yine infaz kurumuna gönderilmesini sonuçlayan bu sistemden vazgeçilerek; gün para cezası olarak adlandırılan ve günümüzde Almanya, Avusturya, Polonya, İsveç, Finlandiya, Danimarka ve hatta Fransa gibi bir çok ülkede uygulanan sisteme geçilmiştir.

Gün para cezası sisteminin temel amacı, para cezasının kişinin ödeme gücüne göre belirlenmesi yoluyla, suç işleyen zengin ile fakir arasındaki eşitsizliği gidermektir. Bunun yanında sistem, uygulaması basit, etkili, saydam ve para cezasından güdülen amaçları yerine getirebilecek özelliktedir...." şeklinde açıklanmıştır.

Gün para cezası sisteminin temel amacı, para cezasının kişinin ödeme gücüne göre belirlenmesi yoluyla, suç işleyen zengin ile fakir arasındaki eşitsizliği gidermektir. Bunun yanında sistem, uygulaması basit, etkili, saydam ve para cezasından güdülen amaçları yerine getirebilecek özelliktedir...." şeklinde açıklanmıştır.

Bu düzenlemeye göre, kanun koyucu "verilen cezadan beklenen etkinin oluşturulabilmesi için adli para cezasının belirlenmesinde kişinin ekonomik gücünün önemli olduğunu" vurgulamış bununla birlikte belirtilen "soyut çerçeve" içerisinde "bir gün karşılığı miktarı takdir etme" yetkisini yargılamayı yapan hakime vermiştir.

Hakim bu tespiti yaparken, kolluk güçlerince belirlenen somut verileri göz önünde bulundurmalı, ancak rapordaki subjektif değerlendirmeler ile de bağlı olmamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yargılamayı yapan, sanığı birebir gözlemleyen ve somut verileri dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendiren hakim tarafından, hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında alt sınır olan "20 Liradan" uzaklaşılarak 30 Lira olarak takdir edilmiş, sonuç adli para cezası da birer ay ara ile 24 eşit taksitte ödenmek üzere taksitlendirilmiştir. Sorgusunun yapılması sırasında sanığın kişisel ve ekonomik durumu hakkında bilgi alan ve bu konuda dosyada bulunan bilgileri değerlendirerek bir sonuca ulaşan hakimin bu konudaki takdir yetkisine dosya içeriğiyle açıkça çelişmediği sürece müdahale edilmesi yerinde olmayacağı gibi yargılamayı yürüten hakimin takdir alanının bu denli daraltılması müessesenin amaçlarıylada örtüşmeyecektir. Kaldı ki, hükmolunan sonuç adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiş böylece sanığın ekonomik durumu taksitlendirmede de gözönüne alınarak değerlendirilmiştir.

Dolayısıyla, sonuç adli para cezası hesaplanırken, bir günün karşılığı uygulanacak para cezasının "30 Lira" olarak takdir edilmesine ilişkin yerel mahkeme direnme kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ve altı Genel Kurul Üyesi ise; "800 Lira aylık geliri olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasının bir günlüğünün 30 Liradan hesaplanmasının kanunun amacına aykırı olduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Usul ve kanuna uygun olan Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 gün ve 2271-249 sayılı direnme hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2014 günü yapılan ilk müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 13.05.2014 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7382, Karar No: 2008/7465, Tarih: 21.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7382 E.  ,  2008/7465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazların bulunduğu bölgede yapılmış orman tahdidi bulunup bulunmadığının merciinden sorularak varsa orman tahdit harita ve mazbatalarının, askı tutanaklarının ve tahdidin kesinleşip kesinleşmediğine ilişkin olarak düzenlenecek belgelerin,

2- Çekişmeli taşınmazlar ile bu taşınmazlara en yakın ormanı bir arada gösterecek şekilde birleşik krokinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15341, Karar No: 2017/14251, Tarih: 19.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15341 E.  ,  2017/14251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesi ile ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın kaldırılmasına, haksız kesintilerin hesaplanarak iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; ... TSHHB’ nın 03/11/2014 tarih, 2014/3243 K sayılı ilamının iptali ile, 452,26 TL’ nin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere

ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak vb. bedellerle ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12066, Karar No: 2019/15475, Tarih: 05.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12066 E.  ,  2019/15475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz icelenmesinde;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 31/2 maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken suça sürüklenen çocuğun 12-15 yerine 15-18 yaş aralığında olduğunun belirtilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak görülmüştür. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, TCK'nun 116/2 maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibarıyla, TCK'nun 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesecek bir neden bulunmadığından mahkumiyet tarihi olan 29.09.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.