muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8221, Karar No: 2015/11652, Tarih: 14.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/8221 E.  ,  2015/11652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/217153

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

NUMARASI : 2010/15 Esas, 2011/19 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tebliğnamede adına yer verilen M.. G.. yönünden temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde Geyve Belediyesinde zabıta amirliği görevini yürüten sanığın 06/07/2008 tarihinde meydana gelen ölümlü trafik kazası nedeniyle yürütülen soruşturma kapsamında, gerekli trafik işaret ve levhalarını koymayarak ve ışıklandırma yapmayarak söz konusu kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu oldukları belirtilen kamu görevlilerinin kimlik bilgilerinin bildirilmesi talebine ilişkin Cumhuriyet Savcılığı yazılarına, muğlak ifadeler içeren ve talebe cevap niteliğinde olmayan yazılarla karşılık vermek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası ile cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında; dosya arasında mevcut cevabi yazıların belediye başkanı tarafından imzalandığı, sanığın imzasının bulunmadığı anlaşılmakla; 5393 sayılı Belediye Kanununun 48. maddesine göre belediye teşkilatının, norm kadroya uygun olarak yazı işleri, mali hizmetler, fen işleri ve zabıta birimlerinden oluştuğu, Belediye Zabıta Yönetmeliğinin 10. maddesine göre belediye zabıtasının belediyelerce dikilen trafik işaret ve levhalarına verilen hasarları tespit etmekle görevli olduğu, gerekli trafik işaret ve levhalarını koyma ve ışıklandırma yapmayla görevli olmadığı, cevabi yazılar dikkate alındığında bu hususta fen işleri biriminin de görevli olup birden çok birimi ilgilendirdiği nazara alınarak, ilgili belediyeden, anılan Yönetmeliğin 10/ç-4. maddesi gereğince Belediye Başkanlığınca "karayolunda gerekli trafik işaret ve levhalarını koyma ve ışıklandırma yapma" işiyle zabıtanın görevlendirilip görevlendirilmediğinin sorulması, varsa buna ilişkin görevlendirme yazısının, iç işleyişe ve yazışma usulüne ilişkin bilgi istenmesi ve buna ilişkin mevzuat da gözetilmek suretiyle, suça konu yazıların muhatabının kim veya kimler olduğu ve sanığın bu hususta sorumluluğu bulunup bulunmadığı hususlarının tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespiti, kasıt unsuru ve objektif cezalandırma koşullarının ne şekilde gerçekleştiğinin denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi sonrasında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, talep yazılarının muhatabının zabıta amirliği olduğuna ilişkin

herhangi bir gerekçe içermeyen Belediye Başkanlığı yazısı dayanak yapılmak suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Hükmün gerekçesinde savunmada ileri sürülen görüşlere yer verilmeyerek CMK'nın 230/1-a madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi,

herhangi bir gerekçe içermeyen Belediye Başkanlığı yazısı dayanak yapılmak suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Hükmün gerekçesinde savunmada ileri sürülen görüşlere yer verilmeyerek CMK'nın 230/1-a madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi,

Hükümden önce yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasa değişikliği ile TCK'nın 257/2. maddesinde alt sınır 3 ay hapis cezası olarak belirlendiği ve sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edildiği belirtildiği halde, 6 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kayden sabıkasız olup, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmayan, geçmişteki iyi hali nedeniyle hakkında TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanan ve suç işlemekten çekineceği hususunda olumlu kanaate varılarak cezası ertelenen sanık hakkında, "suçla korunan hukuki yarar, cezadan beklenen yaptırım gücü ve kamu yararı dikkate alınarak..." şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozmanın mahiyetine göre aynı Kanunun 325. maddesi gereğince hakkındaki hükmü temyiz etmeyen sanık M.. G..'e TEŞMİLİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7903, Karar No: 2024/13262, Tarih: 09.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7903 E.  ,  2024/13262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıdan ihale alan alt işverenler nezdinde kırma eleme işçisi olarak çalıştığını, çalışılan işin Kurumun aslî ve sürekli işi olduğunu, alt işverenlerin asıl işi idari ve teknik açıdan yürütebilecek organizasyona ve yeterliliğe sahip olmadığını, aksine alt işveren işçilerinin Kurum yetkililerinden emir ve talimat alarak çalıştıklarını, davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin işçi temininden ibaret olduğu dikkate alındığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığını ileri sürerek davacının baştan beri davalının çalışanı olduğunun tespiti ile ilave tediye, taban ücret yevmiye, prim, vardiya zammı, iş riski primi, ikramiye, yemek yardımı, iaşe bedeli, sosyal yardım, giyim yardımı ile kira ve aydınlatma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, İdarenin ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, bu kapsamda üretim faaliyetine ait olmayan ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 4 üncü maddesinde sayılan işlerin ihale ile dışarıdan satın alındığını, böylece asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalurjik süreçler kapsamında olmayan ve doğrudan üretimle ilişkisi bulunmayan yardımcı işlerin 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesi gereğince asıl işveren alt işveren ilişkisine konu edildiğini, davacının Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımına İlişkin Sözleşme kapsamında ihaleyi üstlenen değişik şirketler bünyesinde görev yaptığını, ihale konusu işin dışında bir işte çalıştırılmadığını, muvazaa bakımından emsal olduğu ileri sürülen mahkeme kararlarının ait oldukları döneme ilişkin hizmet alım sözleşmeleri bakımından bağlayıcı olabileceğini, davacının davalı Kurumun işçisi olarak kabul edilmeyeceğini, alt işveren işçisi olarak davacının 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) gereğince ilave tediye alacağına hak kazanamayacağı gibi asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden de yararlanamayacağını, bu sebeple gerek ilave tediye ücreti gerekse toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak taleplerinin reddi gerektiğini, talep edilen faiz oranına da itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. İhbar olunan ... Lojistik Anonim Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davanın Şirkete ihbar edilmesini kabul etmediklerini, belirsiz alacak davasının şartlarının oluşmaması sebebiyle davanın usulden reddi gerektiğini, davalı Kurum ile Şirket arasındaki ilişkinin muvazaaya dayanmadığını, ilave tediye alacağı bakımından davacının veya Şirketin 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını, ayrıca müvekkili Şirketin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanan davacının Kurumun taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmayı talep edemeyeceğini, dava dilekçesinde talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, faiz oranına da itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan keşif, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının ... ... Bor İşletme Müdürlüğü bünyesinde ihbar olunan alt işveren Şirketlerin işçisi olarak kırma-eleme (proses) işlerinde çalıştığı, alt işverence üstlenilen asıl işin bir bölümünün uzmanlık gerektirecek nitelikte bir iş olmadığı, davacının emir ve talimatları asıl işveren yetkililerinden aldığı, alt işverenin asıl işverenden bağımsız ayrı bir organizasyona sahip olmadığı, bu çerçevede davalı ile ihbar olunan alt işverenler arasındaki sözleşmenin tamamen işçi teminine dayalı muvazaalı bir sözleşme olduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmasına göre davacı işçinin baştan itibaren asıl işveren işçisi olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı, diğer taraftan davacının sendika üyeliği dava tarihi itibarıyla asıl işverene bildirilmediğinden toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların reddi gerektiği, ilave tediye alacağının hesaplanması bakımından davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan sendikasız emsal işçi bulunmadığından hüküm altına alınan ilave tediye alacağının davacının fiilen aldığı ücret üzerinden hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; Kurum çalışanları yönünden yeni toplu iş sözleşmelerinin imzalanması döneminde hiçbir şart ve koşulda sendika tarafından işverene bildirim gibi hukuki düzenleme ya da fiilî uygulama bulunmadığı hâlde müvekkili yönünden bildirim usulü öngörülmesinin açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, aralıksız olarak sendika üyeliği bulunan müvekkilinin gerek davalı gerekse görünürde alt işveren bakımından ... Sendikasına üyelik tarihinin tüm toplu iş sözleşmelerinin imza ve yürürlük tarihlerinden önceki tarihe isabet ettiğini, böyle bir durumda işverene bildirim yapılıp yapılmadığının tespiti gerekmediğini, ayrıca görünürde alt işveren şirketlerce imzalanmış olan toplu iş sözleşmelerinin taraflarından birisinin de davalı ... Müdürlüğünün Sendikası olarak Kamu İşletmeleri İşverenleri Sendikası (...) olduğunu, davalı Kuruma rutin olarak teslim edilen bordrolarda sendika aidat kesintisinin yer aldığını, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 80 inci maddesinin üçüncü fıkrasının atfı ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32 nci maddesi ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince Kurumun sendika üyeliğinden haberdar olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, ayrıca dava seri dava niteliğinde olmadığından tam vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının da hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; cevap dilekçesindeki savunmalarını da tekrar ederek, kamu iktisadi teşebbüsü olan Kurumun ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesinden ibaret olduğunu, bor madeninin aranması ve işletilmesi işlerini Devlet adına yerine getirdiğini, bu kapsamda davacının çalıştığı hizmet alım işinin üretimi aksatmayacak durumda olan yardımcı bir iş olduğunu, ... Bor İşletme Müdürlüğünün İhtiyacı Olan 63 Kişi İle Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımı işinin son yüklenicisi olan ... Lojistik AŞ ile Kurum arasında imzalanan ihale sözleşmesinin teknik şartnamesinde işin konusunun ürün kalitesini iyileştirme amaçlı tüm düzen ve temizlik işlerinin yapılması olduğunu, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davalı ile dava dışı alt işveren arasındaki hukuki ilişki muvazaalı kabul edilmiş ise de; 09.11.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan ... Ana Statüsünün ''Teşekkülün Faaliyet Alanı ve Görevleri'' başlıklı 6 ncı maddesinin (a) bendinde Kurumun görevleri arasında ''...Teşekkülün faaliyet alanındaki görevlerini gerçekleştirmek üzere ihtiyaç duyduğu mal ve hizmeti almak, yapım işlerini yapmak, yaptırmak...'' işlerinin sayıldığını, dolayısıyla yardımcı işin alt işverene verilmesinde muvazaalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilemeyeceğini, kaldı ki davacının Kurumun taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşımadığını, 6772 sayılı Kanun gereği ilave tediye alacağına da hak kazanmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının davalı ile dava dışı ... Lojistik AŞ arasında imzalanan ... Bor İşletme Müdürlüğünün İhtiyacı Olan 63 Kişi İle Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımı işi kapsamında kırma eleme bölümünde çalıştığı, çalıştığı işyerinin faaliyet alanının bor mineralleri madenciliği işleri olduğu, çok tehlikeli sınıfındaki bir işyeri olduğu, kırma-eleme hizmetlerinin asıl işin son derecede önemli bir kısmı ve ayrı düşünülemeyecek bir parçası olduğu, buna göre davacının yaptığı işin yardımcı değil asıl iş niteliğinde olduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisi muvazaaya dayalı olduğundan davacı işçinin baştan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği, diğer taraftan dava tarihi itibarıyla sendika üyeliği işverene bildirilmeyen işçinin, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan sendikasız işçi de bulunmadığından, ilave tediye ücretinin fiilen aldığı ücret esas alınarak belirlenmesinin de isabetli olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları, 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Dairemizin 08.02.2023 tarihli ve 2023/1259 Esas, 2023/1646 Karar sayılı ilâmının ilgili kısmı şu şekildedir:

2. Dosya içeriğine göre davacının kırma-eleme işçisi olduğu, davacı tarafından yapılan bu işin davalının asıl işi olduğu ve işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirmediği, davalı ile son alt işveren arasındaki hizmet alım sözleşmesinin konusu temizlik ve hammadde hazırlama işi ise de davacının fiilen asıl iş olan kırma-eleme işinde çalışmaya devam ettiği, açıklanan bu duruma göre Mahkemelerce varılan sonuçta bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8471, Karar No: 2024/5797, Tarih: 30.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/8471 E.  ,  2024/5797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/251 E., 2016/160 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... İnşaat Taahhüt ... ... Ltd. Şti. yetkilisi olan inceleme dışı sanık ...'ün katılan ...'in yetkilisi olduğu ... Yapı Ltd. Şti. ile olan ticari ilişkisi nedeniyle borcuna karşılık olmak üzere verdiği 21.08.2013 tanzim tarihli ve 4.900,00 TL bedelli bonoyu oğlu olan sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek borçlu kısmında bulunan imzaları kendileri veya üçüncü bir kişi aracılığıyla uydurma şekilde atmak/attırmak suretiyle sahte olarak oluşturdukları iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanık ...'ün inkâra yönelik savunması, beraat eden sanık ...'ün savunması, tanık ...'un beyanı, senenin ön yüzünde bulunan şirket adına atılı borçlu imzalarının inceleme dışı ...'ün eli ürünü olmadığına, farklı bir şahıs tarafından uydurma suretiyle atılmış olduğuna, yine borçlu imzalarının ve senet üzerindeki el yazılarının adı geçenlere aidiyetine ilişkin düzenlenen 2015/0445 sayılı uzmanlık raporunun içeriği ve tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilmek suretiyle sanık ...'ün üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun subut bulduğu kabul edilerek mahkûmiyetine ilişkin temyize konu hüküm verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz isteği yönünden; sanık ...'ün üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunması, sanığın suça konu bonoyu bizzat katılan şirketin muhasebecisi ...'a teslim ettiğini ve kefil imzalarının kendisine ait olduğunu kabul etmesi, tanık Seher'in senedin borçlu imzalarının atılı ve şirket kaşenin basılı bir şekilde sanık tarafından getirildiğini beyan etmesi, sanığın bonoyu teslim ettiğinde senet üzerinde sadece şirketin kaşesinin bulunduğunu, imzaların bulunmadığına dair savunmasının ticari teamüllerle ve dosya kapsamı ile bağdaşmaması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğunu kabul eden Mahkemenin kabulünde ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2016 tarihli ve 2015/251 Esas, 2016/160 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4186, Karar No: 2015/5895, Tarih: 13.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4186 E.  ,  2015/5895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, . .. Köyü 115 ada 156 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, belediye meclisi tarafından alınan dava konusu taşınmazın tapu kayıt maliklerinden satın alınmasına ilişkin karar gereğince tapu kayıt malikleriyle satın alma konusunda anlaşma sağlanamaması nedeniyle tapu iptali ile satın alma kararında belirlenen bedelin davalılara ödenmesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 8. maddesi, idarenin yapacağı kamulaştırma işlemlerinde öncelikle satın alma usulünün uygulanacağını, aynı maddenin son fıkrasında ise taraflar arasında anlaşma olmaması veya ferağ verilememesi hallerinde ise 10. maddeye göre işlem yapılacağı belirtilmiştir. Ortada 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine uygun olarak açılmış bir kamulaştırma bedel tespit tescil davası bulunmadığından ve kamulaştırma kararı olmadan bedel tespit tescil davası açılamayacağından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.