muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17477, Karar No: 2010/21827, Tarih: 23.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/17477 E.  ,  2010/21827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti babada olan küçük ... 05.05.2002 doğumludur. Çocukla davalılar anneannesi ve dedesiyle ... bayramında kurulan kişisel ilişki yönünden "babanın zorunlu mazereti olması halinde ... bayramında tanınan bu hakkın davalı tarafın isteği halinde bir sonraki hafta veya bir sonraki bayramın son günü aynı saatler arasında kullanılmasına" şeklinde hüküm tesisi infazda güçlük yaratacak niteliktedir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın 1.paragrafında yazılı "babanın zorunlu mazereti olması halinde ... bayramında tanınan bu hakkın davalı tarafın isteği halinde bir sonraki hafta veya bir sonraki bayramın son günü aynı saatler arasında kullanılmasına" sözlerinin hükümden çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, diğer yönlerinin ise yukarıda 1.bentte yazılı sebeplerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.12.2010 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/13586, Karar No: 2011/12657, Tarih: 14.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13586 E.  ,  2011/12657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın şapka, atkı, kalem vs. den oluşan promosyon eşya siparişini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 14.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/17396, Karar No: 2019/4477, Tarih: 09.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/17396 E.  ,  2019/4477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın 122 ve 197 parsel sayılı taşınmazları ile 205 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 payını 28.03.2007 tarihinde satış göstermek suretiyle oğlu olan davalı ...’e devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, davalı ile birlikte yaşayan mirasbırakanın yaşlı, özürlü ve bakıma muhtaç olmasından faydalanıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını, davacı kız kardeşine de başkaca taşınmazlar verildiğini, babasının tüm bakım ve ihtiyaçları ile ilgilendiğini, mirasbırakanın mirasçıları arasında mal paylaşımı yaptığını belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında davalının ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1929 doğumlu mirasbırakan ...'ın 08.06.2012 tarihinde ölümü ile mirasçı olarak davacı kızı ... ile davalı oğlu ...'in kaldıkları, mirasbırakan...'un çekişme konusu 97 ve 122 parsel sayılı taşınmazları ile 205 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 olan payının tamamını 28.03.2007 tarihinde satış suretiyle davalı oğlu ...'e temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, davalının paylaştırma savunmasında bulunduğu, ancak bu hususta yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davalı tarafın, davacıya verildiğini iddia ettiği taşınmazların tapu kayıtları getirtilip, sonrasında yukarıdaki ilkeler ve diğer delillerle birlikte değerlendirilmesi, mirasbırakanın iradesinin mal kaçırma amaçlı mı yoksa paylaştırma amaçlı mı olduğu belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4122, Karar No: 2006/5564, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4122 E.  ,  2006/5564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalı iş sahibinin itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici şirket icra takibinde ödenmeyen iş bedeli yanında 2.600.000.000 TL. işlemiş faiz isteminde de bulunmuş, işlemiş faizi de dahil etmek suretiyle hesapladığı 8.631.720.000 TL. alacak toplamına icra takip tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmasını istemiştir. Bilirkişiler tarafından verilen raporda davacı yüklenici şirketin ödenmeyen iş bedeli 6.000.720.000 TL. olarak belirlenmiştir. Bilirkişiler belediye meclisinin planları onayladığı tarih olan 12.01.2001 tarihiyle icra takip tarihi arasındaki süre yönünden 2.501.808.517 TL. işlemiş faiz hesaplamışlardır. İşlemiş faizin karar altına alınabilmesi için

davalı iş sahibinin icra takip tarihinden önce temerrüde düşürülmüş olması gerekir. Planların belediye meclisi kararıyla onaylanmış olması, davalı iş sahibini temerrüde düşürür nitelikte bir işlem değildir. Davacı yüklenici şirket davalı iş sahibini icra takibinden önce temerrüde düşürdüğünü gösterir herhangi bir belgeyi de dosyaya koymamıştır. Mahkemece bilirkişiler tarafından hesaplanan 6.000.720.000 TL. iş bedeli yönünden icra takip tarihinden itibaren %70 oranını geçmemek kaydıyla avans faizi uygulanarak itirazın iptâline, davacı tarafın fazlaya ilişkin iş bedeliyle, işlemiş faiz isteminin reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde itirazın iptâline, icra takibinin devamına karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Kabul şekline göre de; icra-inkâr tazminatının asıl alacak yerine işlemiş faiz de dahil edilerek karar altına alınması ve faize faiz yürütülmesi sonucunu doğuracak şekilde BK.nun 104/son maddesine aykırı şekilde karar oluşturulması da hatalı olmuştur.

3-Kabul şekline göre de; icra-inkâr tazminatının asıl alacak yerine işlemiş faiz de dahil edilerek karar altına alınması ve faize faiz yürütülmesi sonucunu doğuracak şekilde BK.nun 104/son maddesine aykırı şekilde karar oluşturulması da hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; bilirkişiler tarafından hesaplanan alacak miktarı olan 6.000.720.000 TL. yönünden icra takip tarihinden itibaren %70 oranını geçmemek kaydıyla, değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle icra takibinin devamına karar verilmesinden, icra-inkâr tazminatının bu miktar üzerinden karar altına alınmasından, davacı yüklenicinin fazlaya ilişkin iş bedeli ve işlemiş faiz isteminin reddedilmesinden ibarettir. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentler uyarınca kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 05.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20308, Karar No: 2014/16759, Tarih: 24.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/20308 E.  ,  2014/16759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2012/771-2014/371

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili nezdinde kasko sigortalı aracın davalıya ait binanın önüne park ettiği sırada binadan kiremit düşmesi sonucu hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiği belirterek, 3.100 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; sigortalı aracın, park yasağı olan caddede bulunan, hakkında yıkım kararı alınmış, müvekkilin iş yerinin olduğu binanın önüne park edildiği sırada, aşırı yağmur yağması nedeniyle çatıdan kiremit düşmesi sonucu meydana gelen olay nedeniyle hasarlandığını, olayın oluşumunda müvekkiline izafe edilecek bir kusurun bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının bina sahibi olması nedeniyle 6098 sayılı TBK.'nun 69. maddesi gereğince hasardan sorumlu olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu benimsenerek; davanın kabulüne, 3.100 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sözleşmesi kapsamında sigortalıya ödenen bedelin zarara sebebiyet veren üçüncü kişiden rücuen tazmini isteminden ibarettir.

Dava dilekçesine göre davacı BK 58. maddesi hükmüne göre bina sahibinin sorumluluğuna dayanmaktadır. BK 58. maddesi (TBK 69) dayanan sorumluluk, tehlikeye dayanan bir sorumluluk olup, sorumluluğun doğması için bir kusurun bulunmasına gerek yoktur. Bu yüzden mülkiyet hakkını başkasını zarara sokacak surette kullanan malik bir inşa veya bakım eksikliği söz konusu olduğunda kusurlu bulunması aranmaz.

6098 sayılı TBK.'nun 51/1 maddesinde, "Hakimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını gözönüne alarak belirleyeceği"; 52/1 maddesinde, "zarar görenin zararı doğuran fiile razı olması veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olması veya tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırması halinde hakim tazminatı indirebileceği veya tamamen kaldırabileceği" öngörülmüştür.

Somut olayda; davacının sigortalısının binanın alt katında bulunan eczanede kalfa olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, bina hakkında yıkım kararı bulunduğunu, dolayısıyla binanın bakımının eksik olduğunu bilebilecek durumda olması nedeniyle müterafik kusurunun bulunduğu anlaşılmakla, BK.'nun 52/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

Somut olayda; davacının sigortalısının binanın alt katında bulunan eczanede kalfa olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, bina hakkında yıkım kararı bulunduğunu, dolayısıyla binanın bakımının eksik olduğunu bilebilecek durumda olması nedeniyle müterafik kusurunun bulunduğu anlaşılmakla, BK.'nun 52/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2441, Karar No: 2015/3406, Tarih: 27.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2441 E.  ,  2015/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Asıl dava, Kurumun ölüm aylığının iptaline yönelik işlemin iptali ve ödenmeyen aylıkların faizi ile birlikte tahsili, birleşen dava ise, yersiz ödenen ölüm aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Asıl dava olarak, hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesilmesi işleminin iptali için açılan işbu davada, Dairemizce son olarak tutanak mümzilerinin dinlenilmesi ve eski eşin 10-15 günde bir gelip 2-3 gün kalıp gitmesi hususunun birlikte yaşama olgusu açısından değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak tutanak tanığı polis memuru ile daha önce dinlenilen mahalle muhtarı ... tekrar dinlenilerek asıl davanın kabulüne karar verilmiş ise de, son bozma ilamımız sonrasında asıl dava davacısı lehine delil elde edilmediği, özellikle mahalle muhtarı ....’in Kurum denetmenlerine vermiş olduğu imzalı beyanı doğrultusunda, eski eşin, 10-15 günde bir gelip 2-3 gün kalıp gitmesinin birlikte yaşama olarak değerlendirilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11270, Karar No: 2014/13508, Tarih: 29.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11270 E.  ,  2014/13508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Simav Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2012/135-2014/168

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin dördüncü fıkrasında, bilirkişi kurulları kamulaştırmaya konu taşınmazın cins ve niteliğine göre belirlenecek üçü odalar listesinden ikisi de idare kurulu listesinden seçilmek suretiyle beş kişiden oluşacağı öngörülmüştür. Yasanın bu hükmü mutlak olup uygulanması zorunlu olduğu halde bir kadastro teknisyeni ve iki ayrı emlakçı mülk bilirkişisinden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulunun düzenlediği rapora göre hüküm kurulması,

2-11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanun'un eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanun'un eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Davalı vekilinin vekaletnamesinin dosya arasına alınmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3609, Karar No: 2012/7712, Tarih: 07.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/3609 E.  ,  2012/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanığın 2000 yılına ilişkin işlediği iddia edilen suçtan; 765 sayılı TCK'nın 102/4,104/2 maddeleri uyarınca Ortadan Kaldırma

-Sanığın 2001 yılına ilişkin işlediği iddia edilen suçtan;5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi uyarınca 213 sayılı yasanın 359/b-1,765 sayılı TCK'nın 59/2 ve 647 sayılı yasanın 6.maddesi gereği 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve suça konu belgelerin delil olarak dosyada saklanmasına ilişkin.

Gerekçeli karar başlığında eksik gösterilen suç tarihlerinin suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, 2000 takvim yılı için 26.01.2001, 2001 takvim yılı için ise 26.01.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- 2000 takvim yılı için sanık hakkında verilen hükme yönelik katılan vekilinin, temyiz itirazlarının incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; bozma üzerine yapılan yargılamada sanığa yüklenen "2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-2001 takvim yılı için sanığın mahkumiyetine ilişkin kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; bozma üzerine yapılan yargılamada sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçununyasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35800, Karar No: 2017/33792, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35800 E.  ,  2017/33792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.