muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18992, Karar No: 2017/10176, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18992 E.  ,  2017/10176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dâhil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9556, Karar No: 2016/4317, Tarih: 15.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/9556 E.  ,  2016/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davalı Kurum'dan; 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı ....03.1993 tarihinde başlayan davacının, bu Yasa kapsamında ödediği primlerin hangi tarihler arasını kapsadığı sorularak gelen yazı cevapları da eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3547, Karar No: 2023/6615, Tarih: 17.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/3547 E.  ,  2023/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/ 366 Değişik İş-2021/375 Karar

SAYISI : İHK-2021/15273

HÜKÜM/KARAR : Tarafların itirazının reddine

SAYISI : K-2021/41274

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince tarafların itirazının reddine karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu araç ile davalıya sigortalı aracın yaptığı kaza neticesinde davacının yaralanarak malul kaldığını, davalıya sigortalı aracın tam kusurlu olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 40.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 708,00 TL rapor ücretinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili 31.03.2021 tarihinde sürekli iş göremezlik tazminatını 42.794,22 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; gerçek maluliyetin belirlenmesi için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamında olmadığını, kusur oranını kabul etmediklerini, emniyet kemerinin takılı olmaması nedeni ile müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini, faize itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvuranın yolcu olarak bulunduğu aracın yaptığı kaza neticesinde malul kaldığı, sürekli iş göremezlik tazminatı ve rapor ücretini talep ettiği, dosyada mevcut Karadeniz Teknik Üniversitesi Adli Tıp Raporu uyarınca %5 maluliyeti olduğunun tespit edildiği, 08.03.2021 tarihli kusur ve aktüerya raporu neticesinde, davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu dikkate alınarak yapılan hesaplama neticesinde 42.794,22 TL sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplandığı, başvuran vekilinin 31.03.2021 tarihli dilekçesi ile taleplerini ıslah ettiği, rapor ücretine dair dekontun dosyaya ibraz edildiği ve davalının rapor ücretinden sorumlu olduğu gerekçeleri ile talebin kabulüne 42.794,22TL sürekli iş göremezlik tazminatının 30.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

1- Davacı vekili itiraz dilekçesinde; hükme esas alınan kusur raporunun hatalı olduğunu, tazminat hesaplamasının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %0 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini beyan etmiştir.

2- Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunu kabul etmediklerini, davacıda kalıcı maluliyet bulunmadığını, gerekli indirimlerin yapılması gerektiğini, emniyet kemeri hususunda ve hatır taşıması hususunda takdiri indirim yapılması gerektiğini, hesaplanan tazminat tutarının fahiş olduğu, trafik sigortası genel şartlarına aykırı olarak hesaplama tekniği esas alınarak hesaplama yapılmasının hukuka aykırı olduğunu beyan etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyaya ibraz edilen maluliyet raporunu veren kurumun yönetmeliğe göre rapor vermeye yetkili olduğu, tüm tıbbi evrakların incelendiği, bizzat muayenesinin yapıldığı, raporun hükme esas alınmasında isabetsizlik olmadığı, aktüerya raporunun TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz yöntemi kullanılarak hazırlandığı, başvuran vekili % 0 faiz kullanılarak hesaplama yapılmasını talep etmiş ise de Türkiye'de faiz oranları dikkate alındığından bu talebin gerçekçi olmadığı, hatır taşımasına dair delil ibraz edilmediği, başvuranın kaza esnasında koruyucu tertibat kullanıp kullanmadığının belirsiz olduğu, bu nedenle davalının bu yöndeki itirazlarının de reddi gerektiği, gerekçeleri ile davacı ve davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kusur raporunun hatalı olduğunu, aktüerya raporunun progresif rant yöntemine göre hazırlanması gerektiğini beyan etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 07.05.2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı ve rapor ücreti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin17 nci maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; alınan kusur raporu ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %75 oranında, davacının ise %25 oranında kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ... Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan, ... ve ... tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; hakem heyetlerince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemesine gönderilmesine

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30363, Karar No: 2018/8360, Tarih: 09.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30363 E.  ,  2018/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık ... açısından, tekerrüre esas alınan kararın kesinleşme tarihi 26/11/2013 olup, hisse devrinin ise 16/05/2013 tarihli olması nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı dikkate alınmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili, sanıklar ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/47, Karar No: 2012/2304, Tarih: 21.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/47 E.  ,  2012/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elbistan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı vekili; davacının davalı belediyede işçi olarak çalıştığını, müvekkilinin İş Kanunu’na aykırı olarak işten çıkarıldığını, davacının  çalışmaya başladığından itibaren maaş  ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının eksik ödendiğini, buna dayanarak dava açtığını, davalı belediyede bu davadan dolayı müvekkilinin kötü niyetli olarak işten çıkarıldığını, davalı belediyenin müvekkilini işten çıkarırken toplu iş sözleşmesinde belirtilen  şartlara aykırı olarak işten çıkarıldığını, iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini, disiplin kurulu kararı olmadan işten çıkarıldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaparak  işe gelmediğini, işe devam etmesi için ihbarname gönderildiğini, ancak yine de işe dönmediğini, bu nedenle meclis kararı alıp davacı ve davacı ile birlikte devamsızlık  yapan çalışanların iş sözleşmelerine son verdiklerini, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı  belediye tarafından  iş sözleşmesinin feshinin geçerli bir nedene dayandığının ispat edilemediği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine  karar verilmiştir.

Hüküm davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 14. maddesinin aksine, 4857 sayılı Kanun'da ücretin peşin ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sonra ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

1475 sayılı Kanun döneminde, toplu olarak hareket etmemek ve kanun dışı grev kapsamında sayılmamak kaydıyla 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi uyarınca ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini ifa etmekten, yani çalışmaktan kaçınabileceği kabul edilmekteydi. 4857 sayılı Kanun'da ise ücret daha fazla güvence altına alınmış ve işçi ücretinin yirmi gün içinde ödenmemesi durumunda, işçinin iş görme edimini yerine getirmekten kaçınabileceği açıkça düzenlenmiş, toplu bir nitelik kazanması halinde dahi bunun kanun dışı grev sayılamayacağı  yine 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından  belediye meclisinin 05.05.2011 günlü kararı  ile devamsızlık nedeniyle feshedildiği  09.05.2011  günlü fesih bildirimi ile   feshedilmiştir.

Dosya  içeriğine  göre  davacının  ücretinin ödenmemesi nedeni ile işgörme edimini yerine getirmediğine ilişkin  davalı belediyeye hitaben yazdığı  dilekçeler mevcut ise de  davalı  belediye tarafından   davacı işçi  hakkında  devamsızlık tutanakları tutulduğu, davacı hakkında devamsızlık nedeni ile   davacının ücretinden ücret  kesintisi yapıldığı,  davacının işe dönmesi için  ihtarname tebliğ edildiği,  buna rağmen  davacının işe  devam etmemesi üzerine   iş sözleşmesinin  devamsızlık nedeni ile  feshedildiği anlaşılmaktadır.  Yine davalı Belediye davacının  ikramiye alacağı olduğu bildirilmiş  ancak  sözkonusu  ikramiyenin  hangi  döneme ilişkin olduğu  dosya içeriğinden  anlaşılamamaktadır.

Mahkemece davalının feshin geçerli nedene dayandığı ispatlanamadığı gerekçesiyle  davanın kabulü yönünde karar verilmiş ise de yapılan araştırma  hüküm kurmaya elverişli değildir.

Buna göre mahkemece yapılacak iş  fesih tarihi itibari  ile davacının  davalı işyerinden ücret alacağı  bulunup  bulunmadığı,  işveren tarafından  bildirilen ikramiyelerin hangi  döneme ilişkin olduğu, işyerinde ikramiyelerin ödeme tarihleri  belirlenmeli,  işçinin  ödenmeyen ücret alacağın bulunduğunun tespit  edilmesi halinde  işveren tarafından tutulan  devamsızlık tutanakları ve dosyadaki  diğer  tüm deliller  yeniden bir değerlendirmeye  tabi tutularak   sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece davalı  dosyadaki devamsızlık tutanakları ve tarafların karşılıklı ihtarnameleri karar yerinde  tartışılmaksızın  sadece kanun ve toplu iş sözleşmelerinin hükümlerine değinerek davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/02/2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25461, Karar No: 2014/14432, Tarih: 08.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/25461 E.  ,  2014/14432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın katılan ...'ı bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralaması nedeniyle ceza tayin edilirken de katılanın adının yanlışlıkla dosyanın tarafı olmayan ... olarak gösterildiği, katılan ...'ı bıçakla yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaralamasından dolayı ceza tayini sırasında ise katılan adının sehven ... olarak gösterildiği dikkate alınarak yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nin 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olması karşısında, kararın temyiz kabiliyeti bulunmadığından, temyizen incelenmeyen dosyanın merciince incelenmek üzere itiraz merciine gönderilmesi için mahalli mahkemesine TEVDİİNE, 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.