muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8207, Karar No: 2017/5996, Tarih: 27.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8207 E.  ,  2017/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 14.12.2011 tarih ve 2011/30139 Esas sayılı iddianamesi ile “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, hükmün de sahte fatura kullanmaktan kurulduğu, ancak sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, mütalaanın dava şartı olduğu ve sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlenmek“ suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup mütalaya uygun dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9218, Karar No: 2015/9198, Tarih: 25.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/9218 E.  ,  2015/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, müvekkillerinin içinde bulunduğu araca çarparak müvekkilerinin yaralanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere toplam 3.000,00 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminatın 20.06.2010 kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan değerlendirmeye göre, davanın takipsizlik nedeniyle 23.02.2012 ve 20.12.2012 tarihli celselerde işlemden kaldırıldığı ve üçüncü kez 02.10.2014 tarihli celsede davanın takip edilmeyip herhangi bir mazerette bildirilmediği gerekçesiyle davanın HMK'nın 150/6. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece ner ne kadar davacılar vekilinin geçerli mazeret bildirmediği gerekçesiyle davanın HMK'nun 150/6. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; dosyada davacı vekilince 1.10.2014 havele tarihli ve

1.10.2014 ve 2.10.2014 tarihini kapsayan iki günlük sağlık raporunun dosyaya ibraz edildiği görüldüğünden, bu durumda mahkemenin davacı vekilinin mazeretsiz olarak duruşmaları takip etmediği yönündeki gerekçesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2262, Karar No: 2020/5209, Tarih: 11.03.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/2262 E.  ,  2020/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın, arkadaşı olan diğer sanık ... ile birlikte kahvehaneye gittiği, müştekiyi dışarı çağırıp darp ettikten sonra kahvehaneyi terk ettiği ve aradan 10-15 dakika kadar kısa bir zaman geçtikten sonra tekrar kahvehane içine elinde bıçakla gelip müştekinin üzerine yürüdüğü ve tanık ...'in beyanına göre, sanığın elindeki bıçağı müştekiye vurmak için salladığı, ancak kendisinin buna engel olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 86/2, 3-e, 35. maddelerinde düzenlenen silahla (bıçakla) yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,

2-Tehdit suçu yönünden, sanığın savunmasında, müşteki, tanık ... ile İ...adlı kişinin kendisine hakaret içerikli sözler söyleyerek darp ettiklerini belirtmesi ve adli raporun içeriğine göre, gerekirse İ...adlı kişinin açık kimlik bilgileri tespit edilerek, suçun sübutu ve haksız tahrik hükümleri yönünden, tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmesi olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın suçta kullandığı bıçağın ele geçmemesi nedeniyle bilirkişi raporunun alınamaması, 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 3. fıkrasında sayılan bıçakların bu Kanun hükümlerine tabi olmadığı, dolayısıyla kullanma amacı dışında satın alınması, taşınması ve bulundurulması halinde aynı Kanunun 15/son maddesinde düzenlenen suçu oluşturmayacağı gözetilmeden ve bıçağın ele geçmemesi nedeniyle hangi delillere göre suçun oluştuğunun kabul edildiği kararda gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

4-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olduğu belirtilmiş olmasına karşın, sanığın suç tarihi itibariyle hapis cezası mahkumiyetini içerir sabıkasının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

5-Tehdit suçu yönünden, sanığın daha önce 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunmadığı gözetilmeden, sabıkalı olduğundan söz edilerek TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5-Tehdit suçu yönünden, sanığın daha önce 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunmadığı gözetilmeden, sabıkalı olduğundan söz edilerek TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezalarından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağı, sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek adli sicil kaydında bulunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 191/2. maddesine göre tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği, bu tedbirin gereklerine uyması halinde ise açılmış olan davanın düşmesine karar verilecek olması karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirmesinin gerekmesi,

7-TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

8-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının yeniden gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7031, Karar No: 2006/9163, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7031 E.  ,  2006/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 14.841.210.000 TL. eğitim ve öğrenim gideri alacağının yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, Silahlı Kuvvetler adına öğrenci olarak kayıt edilen davalı ... ’nin öğrenimini tamamlamadan okuldan kendi isteği ile ayrıldığını bu suretle yüklenme senedi hükümlerini ihlal ettiğini, davalı öğrenciye 17.397.400.000 TL masraf yapıldığını, öğrencinin velisi olan ...’nin vermiş olduğu 4.9.2003 tarihli dilekçe ile tahakkuk eden borcu faizi ile birlikte ödemeyi taahhüt ettiğini, borca mahsuben de 12.233.090.000 TL ödediğini, geriye asıl alacak ve faizi olarak 14.841.210.000 TL borç kaldığını ancak bunu ödemediğini; bakiye kalan 5.164.310.000 TL asıl alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek faizinin ve davalılar tarafından ödenen 12.233.090.000 TL’nin ise sarf tarihinden ödeme tarihine kadar işlemiş faizinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Yargılama aşamasında davalının sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi için mahkemece alınan bilirkişi raporlarında, yüklenme senedinde gösterilmeyen atış, personel ve amortisman giderlerinden davalının sorumlu olmayacağı, bu kaleme ait masrafların belirlenen harcamalardan düşülmesi ve buna göre değerlendirmenin yapılması gerektiği ileri sürülerek bu kalemlere ait masraflar düşüldükten sonra hesaplama yapılmış, davalıların 7.676.715.930 TL asıl 4.491.162.266 TL faiz olmak üzere toplam 12.167.878.196 TL borçları olduğu, buna karşılık 12.233.090.000 TL ödeme yapıldığı, davalıların borcu olmadığı, aksine 65.211.804 TL. alacaklarının bulunduğu

belirtilmiş, mahkemece de bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan ve ... 16. Noterliğince düzenlenen, davalı öğrencinin velisi tarafından da imzalanan yüklenme senedinde “ Silâhlı Kuvvetler adına öğrenci olarak okulun giriş şartlarına uygun şekilde kayıt ve kabulüm yapıldığı takdirde Subay çıkıncaya kadar, yürürlükte bulunan veya öğrenim süresi içerisinde çıkacak kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge ve sair mevzuat hükümlerini kabul ettiğimi, bunlara aynen uyacağım...”şeklinde taahhüt verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan ve ... 16. Noterliğince düzenlenen, davalı öğrencinin velisi tarafından da imzalanan yüklenme senedinde “ Silâhlı Kuvvetler adına öğrenci olarak okulun giriş şartlarına uygun şekilde kayıt ve kabulüm yapıldığı takdirde Subay çıkıncaya kadar, yürürlükte bulunan veya öğrenim süresi içerisinde çıkacak kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge ve sair mevzuat hükümlerini kabul ettiğimi, bunlara aynen uyacağım...”şeklinde taahhüt verilmiştir.

5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkındaki Yasanın 3.maddesine göre; “... sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilümum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir.” Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik’e 13.02.1992 tarih 21141 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak eklenen değişiklik gereğince askeri okullardan başarısızlık nedeniyle ilişiği kesilen öğrencilerin sorumlu oldukları masraflar belirtilmiş, bu durumdaki öğrencilerin sorumlu olduğu masraf kalemleri arasında atış personel ve amortisman giderleri de sayılmıştır.

Somut olayda; davalı adına velisi tarafından askeri okula giriş esnasında verilen yüklenme senedinin düzenlendiği tarihte yukarıda sözü edilen yasa ve yönetmelik hükümleri yürürlüktedir ve bunlar bilinerek yüklenme senedi düzenlenip imzalanmıştır. Yüklenme senedi içeriğinde ise yasa ve yönetmelik hükümlerine uyulacağı taahhüt edildiğine göre, davalının sorumlu olacağı masraflar arasına atış, personel ve amortisman giderlerinin de dahil edilmesi gerekirken, yerinde olmayan bilirkişi raporları doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen husus doğrultusunda davalının atış personel ve amortisman giderleri ile bunların sarf tarihinden itibaren işlemiş faizinden de sorumlu olacağı dikkate alınarak yeniden bilirkişiden ek rapor alınmalı ve bu rapor doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2006 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Karşı Oy

KARŞI OY YAZISI

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2006 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Karşı Oy

KARŞI OY YAZISI

Askeri Öğrencilerden Başarı Gösteremeyenler Hakkındaki 5401 sayılı Yasanın 3.maddesi hükmü uyarınca, ... nedenleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan tüm harcamalar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir. Bu yasa hükmüne göre, bir askeri öğrencinin okuldan çıkarılması durumunda, ödemesi gereken tazminatın belirlenmesinde o öğrencinin okul yönetimi ile yaptığı mukavelenin, daha açık bir anlatımla -doğrudan veya yasal temsilcisi aracılığıyla- okul yönetimine verdiği “yüklenme senedi”nin esas alınması gerekir.

Yüklenme senedinde, öğrencinin uymayı taahhüt ettiği yasa, tüzük, yönetmelik ve yönerge hükümleri, askeri okula kaydının yapıldığı günden subay çıkıncaya kadar yönetim, eğitim ve öğretim konularında öğrencinin uyması gereken kuralları içeren düzenlemelerdir. Öğrencinin, bu mevzuat hükümlerine aykırı davranması, derslerde başarı gösterememesi, okul yönetmelik ve yönergelerine aykırı eylemde bulunması vb. nedenlerle okuldan çıkarılması durumunda, Milli Savunma Bakanlığınca zimmetine tahakkuk ettirilecek tazminatın içereceği giderler (harcama kalemleri) yüklenme senedinde birer birer sayılıp sıralanmıştır.

Davalı-yükümlü, tazminat olarak salt bu senette açıkça belirtilen giderleri -yasal faiziyle birlikte- ödeme yükümlülüğü altına girmiş olup; burada yer almayan giderlerden sorumlu tutulamaz.

Askeri okullardan çeşitli nedenlerle ayrılmak zorunda kalan öğrenciler için hesaplanacak tazminatla ilgili bu yükümlülük, yüklenme senedinde sayılan harcama kalemleri ile sınırlıdır ve “Askeri Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler için Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik”te yapılan (13.02.1992 tarih ve 21141 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan) değişiklikle “personel ve amortisman” giderlerinin hesaplanacak tazminatın içereceği giderler arasında sayılmış olması, -yüklenme senedinde açıkça yer almadıkça (RG-14.02.2006-26080)- ilgilinin bu giderlerden de sorumlu tutulmasını gerektirmez.

Somut olayda davanın dayanağını oluşturan ve ... 16. Noterliğince düzenlenmiş bulunan yüklenme senedinde, öğrencinin okulla ilişiğinin kesilmesi durumunda tazminat olarak ödenmesi gereken harcama kalemleri arasında, personel ve amortisman giderleri yer almamaktadır. Bu durumda davalının askeri öğrenciliği süresince kendisine yapılan harcamalardan yüklenme senedinde tazminat olarak ödemeyi taahhüt ettiği gider kalemleri arasında yer almayan personel ve amortisman giderlerinden -yukarıda açıklanan nedenlerle- sorumlu tutulamayacağından, bunları hesaplamaya dahil etmeyen mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesiyle, bu masraflar yönünden hükmün bozulması yolundaki çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/23297, Karar No: 2025/2263, Tarih: 19.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/23297 E.  ,  2025/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/44 E., 2016/240 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2016 tarihli ve 2016/44 Esas, 2016/240 Ek Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

15.03.2016 tarihli duruşmada sanık ve müdafisinin yüzüne karşı verilen hükmün süresi içerisinde hem sanık hem de müdafii tarafından temyiz edilmediği, sanığın 19.09.2016 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz başvurusunda bulunduğu, mahkemesince 20.09.2016 tarihli ek karar ile temyiz talebinin süre bakımından reddine dair karar verildiği, ek kararın ceza infaz kurumu aracılığı ile sanığa 22.09.2016 tarihinde tebliğ edildiği, bu karara yönelik süresinde bir itiraz olmaması üzerine ek kararın 21.10.2016 tarihinde kesinleştiği, sanığın ek karara yönelik karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.07.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2361, Karar No: 2010/5708, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2361 E.  ,  2010/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Gerekçeli karar davalılar ... ve ...’ya Tebligat Yasasının 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesine göre yapılmamış, 2 nolu form kapıya yapıştırıldıktan sonra en yakın komşuya haber verildiğine dair açıklama tebligat parçasına yazılmamıştır. Bu nedenle tebligat geçersiz olup, gerekçeli kararın usulünce adı geçen davalılara tebliğ edilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1897, Karar No: 2016/2600, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1897 E.  ,  2016/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/1685 esas, 2015/305 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2015/291 esas, 2015/220 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 01/06/2015 tarihli ve 2015/609 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.