muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24032, Karar No: 2015/32400, Tarih: 26.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/24032 E.  ,  2015/32400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla mesai ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerini ayrıştırmadan her üç alacak kalemi için fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak toplam 10.000,00 TL istemiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hesabı birlikte yapılmış ve mahkemece her üç alacak için toplam miktar üzerinden hüküm kurulmuştur.

Fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti istemleri farklı türden alacak olup, tabi oldukları hükümler de farklıdır. Bu sebeple mahkemece öncelikle davacıya hangi alacak kalemi için hangi miktarda talepte bulunduğu açıklattırılıp talepler ayrıştırılmalı ve her bir kalem kendi içinde hesaplanarak sonuca gidilmelidir.

3-Fazla mesai ücret alacağından takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda, davacının fazla mesai ücret alacağının tanık anlatımlarına göre hesaplandığı anlaşılmaktadır. Tanık beyanı ve dosya içeriğine göre sözü edilen alacaktan %20 oranında takdiri indirim yapılması doğru olmamıştır. Zira davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden hesaplanan alacaktan %30'dan aşağı olmamak üzere dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12119, Karar No: 2023/11346, Tarih: 20.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/12119 E.  ,  2023/11346 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık ... müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olması nedeniyle Dairemizin 22.08.2023 tarihli, 2023/12119 Esas, 2023/124 Değişik İş Karar No'lu ara kararı ile temyiz isteminden vazgeçme nedeni ile dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verildiği anlaşıldığından temyiz incelemesi sanık ...'in temyiz talebine hasren yapılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2020/227 Esas, 2021/121 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 19 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 56.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/1149 Esas, 2021/1076 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/1149 Esas, 2021/1076 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.12.2022 tarihli ve 2021/16831 Esas, 2022/12742 Karar sayılı kararı ile; "...sanıklarla birlikte suç işlediği iddia olunan ve ilk derece mahkemesince hakkında TCK'nın 192/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen temyiz dışı sanık Melike ...'ın eylemi hakkında delil değerlendirmesi yapılarak ilk derece mahkemesinin maddi vakıayı kabulüne ilişkin tespitini kabul etmeyip beraatine karar verip “sanıklar hakkında TCK’nın 188/5. maddesinin kaldırılması” hususunda karar verilebilmesi için, CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, CMK'nın 280/1-a

maddesi kapsamına girmediği halde, duruşma açılmadan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi, " nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/256 Esas, 2023/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dairemizin 06.12.2022 tarihli ve 2021/16831 Esas, 2022/12742 Karar sayılı bozma ilamına uyularak duruşma açılmak suretiyle yapılan yargılamada;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dairemizin 06.12.2022 tarihli ve 2021/16831 Esas, 2022/12742 Karar sayılı bozma ilamına uyularak duruşma açılmak suretiyle yapılan yargılamada;

Kolluk görevlilerince yapılan çalışmalar sırasında temyiz dışı sanık ...'nün uyuşturucu madde sattığına yönelik ihbar üzerine yapılan aramada eroin ve esrar maddeleri, hassas terazi, bir kısmı kullanılmış alüminyum folyo ve üzerinde eroin kalıntısı bulunan bir adet metal kaşık ele geçirilmesi, temyiz dışı diğer sanıkların aşamalarda alınan beyanları, ikamette ele geçirilen bir kısmı kesilmiş folyo üzerinde Gürkan ve sanık ...'ün parmak izlerinin tespit edilmesi, Gürkan ve Özgür'ün toksikoloji

raporlarının negatif çıkması, sanıkların savunmaları, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin çeşitliliği ve kullanım sınırının üzerinde bulunması hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde; sanıklar Gürkan ve Özgür'ün eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmalarına ve uyuşturucu maddenin eroin olması nedeniyle cezalarında 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca yarı oranında artırım yapılmasına karar verilmiştir. Temyiz dışı diğer sanık Melike ... hakkında beraat kararı verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi dikkate alındığında, koşulları oluşmadığından sanıklar Gürkan ve Özgür hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapılan inceleme neticesinde, dosyadaki bilgi ve belgelere göre; kendisinde uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmalarının aksine, temyiz dışı sanık ...'nün uyuşturucu madde sattığına yönelik ihbar üzerine yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ilgisi olduğuna veya Gürkan'ın eylemine iştirak ettiğine ilişkin, temyiz dışı sanıklar Högür, Şiyar ve Abdullah'ın arama sırasında salonda bulunan net 2,8 gram esrarı "isterseniz kullanın" diye bıraktığına ilişkin soyut beyanları dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, ayrıca sanığın parmak izinin tespit edildiği materyalin uyuşturucu madde paketlenmesinde kullanılıp kullanılmadığının dosya kapsamından anlaşılmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/256 Esas, 2023/364 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10190, Karar No: 2024/4958, Tarih: 03.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10190 E.  ,  2024/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık ... müdafi, sanık ... ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,50/4-1a,52/4.maddeleri uyarınca sanık ...'in 18200 TL adli para cezası, sanık ...'ün ise 15200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ün temyiz istemi; Kusura ve eksik incelemeye ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; Kusura ve eksik incelemeye ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; Sanıklara eksik ceza verildiğine,hapis cezasının paraya çevrilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanık ...'in ... Tarım Limited şirketinin, sanık ...'in ... Teknik Çelik Konstrüksiyon şirketinin yetkilisi olduğu, sanık ...’e ait tavuk çiftliğinin çelik konstriksiyon çatı yapım işini sanık ...’in şirketinin aldığı, bu çiftliğin inşaatında çalışmak üzere işe girdiği gün çalışmaya gelen ... işçisi olan 16 yaşındaki ...'in tavuk çiftliği inşaatının çatı panellerinin civatalarını sabitlediği sırada dengesini kaybederek 6,5 metre yükseklikten beton zemine düşmesi sonucu öldüğü olayda; soruşturma ve kovuşturmada alınan heyet bilirkişi raporlarına göre; Yapı işinin Ağır ve Tehlikeli İşler Yönetmeliğine göre tehlikeli işler sınıfında olduğu, sağlık raporu alınmamış 16 yaşını doldurmuş işçiyi yasak olmasına rağmen çalıştıran, yapılan çalışmanın öncelikle fenni yeterliliği bulunan teknik bir kişinin gözetiminde yapılmasını sağlamayan, emniyet ağı,düşmeyi önleyici iskele ve güvenlik ağlarını kurmayan sanık ...’in asli kusurlu olduğu, sanık ...’ün tali kusurlu olduğu kabul edilmekle sanıkların TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ...'ün sanık ... müdafinin ve katılanlar vekilinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Suç tarihinde Ağır ve Tehlikeli İşler Yönetmeliği yürürlükte olmayıp, İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre olayın meydana geldiği inşaat çatı işinin "çok tehlikeli" sınıfında yer aldığı, Çocuk ve Genç İşçilerin Çalıştırılması Usul ve Esasları Hakkındaki Yönetmelikte genç işçilerin çalıştırılacağı iş kolları belirtilmiş olup, bu işler arasında inşaat çatı işinin bulunmadığı, bu mevzuat hükümleri kapsamında, 16 yaşını doldurdurmuş olan ölenin yasak olmasına rağmen "çok tehlikeli" kapsamında yer alan bir işte çalışmasına göz yuman ve yeterli denetim ve kontrol mekanizması oluşturmayan sanıkların eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu görülmekle,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12476, Karar No: 2009/4212, Tarih: 07.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12476 E.  ,  2009/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 712 parsel sayılı taşınmazın bir bölümü üzerinde davalının hak iddia ederek, tel örgü ile çevirip, el atıldığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, çekişmeli yerin davalıya ait olduğunun saptanması halinde ağaç değeri zemin değerinden fazla olduğundan bedel karşılığı adına  tescilini, olmadığı takdirde ağaç bedelinin yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı karşı dava ile, malik olduğu 178 parsel sayılı taşınmaza davacının müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülmeyerek davasının reddine, karşı davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "...davacı karşı davalının öteki temyiz itirazlarının reddine, çekişmeli yere bilirkişi raporunda belirlendiği üzere davacının fidan niteliğinde ağaçlar diktiği ve ekonomik değere haiz olduğu tarafların kabulünde olup, kayıt malikine ağaçları temellüke razı olup, olmadığının sorulması, razı olduğu takdirde Türk Medeni Kanununun 729 ve 995.maddeleri gözetilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamı uyarınca yapılan soruşturma sonucu, taşınmaz malikinin temellüke razı olmadığı gerekçesiyle tecavüzlü bölümde bulunan ağaçların sökülüp kaldırılmak suretiyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinin karşı davacı yönünden kabulüne, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı (karşı davalı) İ.U.tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.04.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat İ.C.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, çekişmeli yerin davalıya ait olduğunun saptanması halinde temliken tescil, olmadığı takdirde ağaç bedellerinin tahsili, karşı dava ise, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, çekişmeli yerin davalıya ait olduğunun saptanması halinde temliken tescil, olmadığı takdirde ağaç bedellerinin tahsili, karşı dava ise, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; hükmüne uyulan bozma ilamında "öteki temyiz itirazlarının reddiyle, tecavüzlü bölümdeki ekonomik değere haiz olduğu belirlenen ağaçları, kayıt malikinin temellüke razı olup, olmadığının sorulması, razı olduğu takdirde Türk Medeni Kanununun 729 ve 995. maddeleri gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi" gereğine değinilmiş, yapılan soruşturma sonucu ağaç bedellerinin 4.331.-YTL olduğu keşfen belirlenmiş, kayıt malikinin belirlenen bedelin 2.000.-YTL'den fazlasını ödemeye razı olmadığı ve davada yıkım isteğinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacı-karşı davalının 178 parsel sayılı taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elattığı belirlenmek ve bu olgu benimsenmek suretiyle elatmanın önlenmesi isteğinin kabulü ile yetinilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, belirlenen olgular ve yıkım isteği bulunmadığı gözetilmek suretiyle sadece elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken istek aşılmak suretiyle yıkımada (ağaçların sökülmesine) karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı-karşı davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına ve alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.04.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20846, Karar No: 2014/5308, Tarih: 27.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/20846 E.  ,  2014/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/477-2013/488

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu geçerli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken; bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmaz ile, dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönleri ile oranları açıklanmadan, emsal taşınmazların kadastro yada imar parselleri olup olmadıkları tespit edilip, sonucuna göre düzenleme ortaklık payı indirimi yapılıp yapılmayacağı, yapılacaksa ne oranda yapılacağı belirlenmeden ve dava konusu ile emsal taşınmazların asgari vergi değerleri karşılaştırması da yapılmadan eksik inceleme ile % 20 oranında düzenleme ortaklık payı indirimi yaparak değer biçen rapor geçersizdir.

Bu durumda bilirkişi kurulundan yukarıdaki hususlar göz önüne alınarak taşınmaz bedelinin tespiti için ek rapor alınması, bu mümkün değilse, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.