muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10867, Karar No: 2018/2185, Tarih: 27.02.2018

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2-Hükmedilen taksitli adli para cezasının hangi aralıklarla ödeneceğinin gösterilmeyerek infazda tereddüt yaratılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve yine hükmün 4. fıkrasındaki “52/4 maddesi gereğince” ibaresinden sonra gelmek üzere “birer ay ara ile ödenmek üzere” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1154, Karar No: 2019/9812, Tarih: 08.10.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1154 E.  ,  2019/9812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, velayet, nafakalar, kadın yararına hükmolunan tazminat, reddedilen tazminat talepleri, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.10.2019 günü temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili gelmedi. Karşı taraf davalı-davacı ... vekili Av.... geldi. Davacı-davalı ... vekilinin başka mahkemelerde duruşması olduğundan dolayı mazeret dilekçesi verdiği görüldü, mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.037 TL vekalet ücretinin ...'dan alınıp Kadriye'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 176.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.08.10.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/4399, Karar No: 2021/3871, Tarih: 08.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/4399 E.  ,  2021/3871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan alacak davasının davanın konusuz kalması ve feragat nedeniyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalılar vekilinin ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına yönelik olarak verilen kararın süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı ...'nin ... Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü Sistematik Felsefe ve Mantık Anabilim Dalında ÖYP araştırma görevlisi iken 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca lisanüstü öğrenimini yapmak üzere 26.09.2011-21.06.2016 tarihleri arasında kadrosu ile birlikte geçici olarak ... Üniversitesi'nde görevlendirildiğini, yüksek lisansta geçirdiği süre kadar zorunlu hizmet ifa etmeyi 23.09.2011 tarihli noter huzurunda düzenlenen senetle taahhüt ettiğini, diğer davalıların ise bu senetle müşterek ve müteselsilen sorumluluk altına girdiğini, davalı ...'nin 09.11.2016 tarihinde istifa ettiğini, kefalet senedi gereğince davalılardan alacaklı olduğunu ileri sürerek 171.743,20 TL alacağın 09.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'den, bu alacağın 150.000,00 TL'lik kısmının ise diğer davalılardan 09.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 07.07.2017 tarihli dilekçe ile davanın konusuz kaldığını müvekkil idarenin davadan feragat etmiş olması sebebiyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince,davanın konusuz kalması ve feragat nedeniyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince,davanın konusuz kalması ve feragat nedeniyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davalılar vekilinin ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile; ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04.10.2017 tarih ve 2017/122 Esas, 2017/689 Karar sayılı kararın HMK 353/(1)-b-2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, kaldırılan hükmün yerine geçmek üzere;" 1)Davacı tarafından açılan davanın feragat nedeniyle REDDİNE, 2)Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 3)Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 4)Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT'nin 6.maddesi gereğince hesap ve takdir olunan 1.362,50-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, 5)Arta kalan gider avansının ilgili tarafa iadesine," şeklinde yeniden hüküm tesisine karar verilmiş olup, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava, mecburi hizmetin yerine getirilmemesinden kaynaklı alacak davasıdır. Bölge Adliye Mahkemesince davanın feragat nedeniyle reddine karar verilerek, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.

HMK'nin 312. maddesine göre, feragat beyanında bulunan taraf davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilir. Bu hüküm ile aynı doğrultuda olan ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 02.01.2017 tarihli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulhte ücret ” başlıklı 6. maddesi uyarınca, “Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur. Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz.”

Aynı Tarifenin “Tarifelerin üçüncü kısmına göre ücret” başlıklı 13. maddesi ise, “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmünü içermektedir.

Tarifenin 3. kısmında, yargı yerleri ile icra ve iflas dairelerinde yapılan ve konusu para veya para ile değerlendirilebilen hukuki yardımlara ödenecek ücretin, davanın değerine göre ve hangi miktar için hangi oran uygulanarak hesaplanacağı gösterilmiştir.

Tarifenin 3. kısmında, yargı yerleri ile icra ve iflas dairelerinde yapılan ve konusu para veya para ile değerlendirilebilen hukuki yardımlara ödenecek ücretin, davanın değerine göre ve hangi miktar için hangi oran uygulanarak hesaplanacağı gösterilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davanın konusunu bir miktar para teşkil ettiğinden vekalet ücretinin Tarifenin 3. kısmına göre nisbi şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, davacılar tarafından talep olunan miktara göre Tarifenin 3. kısmındaki hesaba göre 16.254,58 TL olarak belirlenen ücretin, ön inceleme tutanağının imzalanmasından önce feragat edildiği gözetilerek, yine Tarifenin 6/1. maddesi uyarınca yarısı oranında 8.127,29 TL nisbi vekalet ücretinin tahsiline karar verilmesi gerekirken, davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 05/11/2019 tarih ve 2018/1092 Esas, 2019/2000 Karar sayılı kararının 4. bendinin KALDIRILMASINA yerine “davalılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'nin 13/1. ve 6. maddeleri uyarınca 8.127,29 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,”kararın düzeltilmiş bu şekliyle 6100 sayılı HMK'nin 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 08/04/202 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66044, Karar No: 2013/9716, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66044 E.  ,  2013/9716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz Senedi Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için;sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı ya da kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Sanığın katılana kiraladığı dükkan nedeniyle depozito olarak aldığı, tanzim tarihi tibariyle 1.500.000.000 TL bedelli bonoyu, icra takibine koyarak bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın savunmasında suça konu senedi kira kontratı sırasında depozito olarak almadığını, katılanın kendisinden istediği borca karşılık verdiğini bildirmesi ve depozito alındığı ibaresi yer almayan kira kontratını ibraz etmesine rağmen, katılanın ibraz ettiği kira kontratında depozito olarak 1.5000.000.000 TL senet alındığının yazılı olması karşısında alınan 12.02.2008 tarihli bilirkişi raporunda "kira kontratosunun özel koşullar 5 bölümündeki "..ne 1.500.000.000 TL senet" yazı ve rakamlarının farklı kalibre ve renk tonundaki bir kalemle farklı el ürünü olarak yazıldıkları" ve "imzalar ve bu husus dışındaki yazı ve rakamların aynı renk tonu ve kalibredeki kalemle, ..., ... ve ... dışında farklı el ürünü oldukları"nın bildirilmesi, yine suça konu senedin tanzim tarihinin 20.04.2005 olmasına rağmen, kira kontratının 18.03.2004 olması karşısında, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10816, Karar No: 2023/337, Tarih: 16.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10816 E.  ,  2023/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Yeniden Esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Manisa ili, ... ilçesi, 11. ... Mahallesi, 67 ada 22 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; acele kamulaştırma bedeli olarak belirlenen bedelin taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; kapitalizasyon faiz oranının düşük belirlendiğini, üretim masrafının brüt gelirin 1/3’ü oranında alınması hatalı olup, resmi verilerin esas alınması gerektiğini, bedelin yüksek belirlendiğini, objektif değer artışı uygulanmasını gerektirecek bir durum olmadığını, faiz başlangıç tarihinin 27.10.2019 olarak düzeltilmesi gerektiğini, idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1. Dava konusu taşınmazın, sulu arazi olarak değerlendirilmesinin doğru olduğu, sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaz yönünden %4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanmasının ve bilirkişi raporuna yansıyan nitelikleri itibarıyla objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olduğunu,

2. 2019 yılı Turgutlu İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün verileri dosya arasına alınarak yeniden yapılan hesaplama neticesinde bulunan net gelirin, ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen net gelirden (1.300,00 TL/da) fazla olduğu görülmüş olup, davalının istinaf başvurusu bulunmadığından, istinafa gelen tarafın sıfatı dikkate alındığında bu hususta aleyhe değerlendirme yapılmayarak ilk derece mahkemesinin tespit ettiği bedele itibar edildiğini,

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı uyarınca davacı lehine vekâlet ücreti takdiri edilmemesinin yerinde olduğunu,

4. Dava konusu taşınmazın tamamı kamulaştırıldığı halde, hükümde kısmi kamulaştırma varmış gibi fen bilirkişi raporuna atıf yapılarak (B) ile gösterilen kısım şeklinde tescil hükmü kurularak infazda tereddüte sebebiyet verildiğini,

5. Davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrası olan 27.10.2019 tarihinden başlamak üzere yasal faiz uygulanması gerekirken, ilk derece mahkemesince faiz tarihinin başlangıcının 26.10.2019 olarak alınmasının doğru bulunmadığını,

6. 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine karar verilmesi gerektiğini belirterek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı Kanun)'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üç numaralı alt bendi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; münavebeye alınan ürünlerin yıllık ortalama net gelirinin yüksek hesaplandığını, üretim masrafların brüt gelirin 1/3’ü oranında hata yapıldığını, objektif değer artış oranı yüksek belirlendiği gibi kapitalizasyon faiz oranının belirlenmesinde kullanılan kriterler objektif değer artış oranında da kullanılmak suretiyle mükerrer artışa sebebiyet verdiğini, kapitalizasyon faiz oranının düşük belirlendiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinde belirtilen masraflarla ekonomik tarım yapılamayacağından üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alındığı belirtilmiş olup, verilerin ekonomik tarıma uygunluğu denetlenmiştir.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

5. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idaeden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.