muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/311, Karar No: 2024/69, Tarih: 07.02.2024

Bilirkişi heyetince 03.11.2021 tarihinde taraf vekillerinin katılımı ile işyerinde inceleme yapılmak istenmişse de davacı BARAN Ltd. Şti.'nin davacı HABAŞ A.Ş. nezdinde faaliyetine devam etmemesi nedeniyle fiili durum tespiti yapılamamış, ancak davacı BARAN Ltd. Şti. çalışanları iken daha sonra davacı HABAŞ AŞ. kadrosuna geçen Serkan Tiryaki, Uğur Arslan ve Mehmet Aydıngöz isimli işçiler ile üretim alanında, Fatih Murat Karataş isimli işçi ile ise telefonda görüşülmek suretiyle alınan ifadelerle davaya konu ... İş Müfettişleri tarafından hazırlanan raporda yer alan tespitler, davacı şirketler arasında yapılmış olan hizmet alım sözleşmesi ve Habaş AŞ. Aliağa Tesislerinde yapılan iş birlikte değerlendirildiği belirtilerek; HABAŞ A.Ş. ve Baran. Ltd. Şti. arasındaki 01.01.2016-31.12.2016 dönemi kapsayan HABAŞ A.Ş.’nin Aliağa Tesislerine ilişkin hizmet alım sözleşmesinde alt işverene verilen görevlerin; “yükleme, boşaltma, istifleme, paketleme ve ilgili işler, bakım onarım işleri, montaj, demontaj ve temizlik işleri, ayrıca verilecek ek işler” olarak gösterildiği, ... müfettişleri tarafından hazırlanan 23.06.2016 tarihli raporda ise BARAN Ltd. Şti’ye bağlı çalışan işçilerin HABAŞ A.Ş. Aliağa üretim tesislerinde yaptıkları işlerin, “Hadde 1 ve 3 paketleme kısımlarında”; haddehaneden yeni çıkmış ve ızgaraya soğumak üzere düşmüş demir çubukların bozuk istifliyse istif düzeltimi, demir çubukların sayımı, kısa demir çubukların uzunlardan ayrılması,kesimden kalan kırpıntıların toplanması, kalite işareti amaçlı boyama, etiketleme, tırlara yüklenmesi,”Hadde 2 paketleme kısmında”; kangal olarak isimlendirilen demir tel sargıların başında bozuk olan kısımlar varsa makasla kesme, kesim sonucu oluşan kırpıntıların toplanması, paketleme ve yükleme işlemleri şeklinde tespit edildiği, bu kapsamda işyerinde yürütülen asıl iş gözetildiğinde BARAN Ltd. Şti işçilerinin, HABAŞ A.Ş. Aliağa Üretim Tesisinde üretim sürecinde yapılması gerekli bulunan işlerde çalıştıkları, üretim akışının düzgün olması, istenen kalitede ve sayıda mamul çıkışının sağlanması için gerekli olan bu işler olmadan üretimin istenen miktar ve kalitede olmayacağı, üretilen mamulün sevkiyatının sağlanamayacağı, bu nedenle BARAN Ltd. Şti. işçilerinin yaptıkları işlerin yardımcı işler ya da işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler olmadığı, asıl iş niteliğinde olduğu kanaatine varıldığı ifade edilmiş olup, İlk Derece Mahkemesi tarafından da heyeti raporu doğrultusunda asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Ne var ki, ... iş müfettişlerinin raporunda yer alan tespitler, bilirkişi heyet raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı HABAŞ A.Ş. Aliağa Üretim Tesisinde yürütülen ana faaliyet konusunun hurda demir çelik malzemelerin yüksek ısıdaki hadde fırınlarında eritilerek işlenmesi suretiyle inşaat demiri, çubuk, tel, sac gibi çeşitli mamüllerin üretilmesi olduğu,davacı HABAŞ A.Ş. ile birleşen dosya davacısı BARAN Ltd. Şti. arasında 01.01.2016-31.12.2016 dönemi kapsayan HABAŞ A.Ş.’nin Aliağa Tesislerine ilişkin hizmet alım sözleşmesinin konusunun ise “yükleme, boşaltma, istifleme, paketleme ve ilgili işler, bakım onarım işleri, montaj, demontaj ve temizlik işleri, ayrıca verilecek ek işler” olarak gösterildiği, Baran Ltd.Şti’nin 23.06.2016 olan teftiş tarihi itibariyle hizmet alım sözleşmesi kapsamında 48 işçisinin çalıştığı, işçilerin yaptığı “istifleme, paketleme ve yükleme” niteliğinde olduğu anlaşılan işlerin, işyerinin ana faaliyet konusu olan “demir çelik mamulleri üretimi” kapsamında yer almadığı, yardımcı işlerden olduğu, bu işlerin hizmet alımı suretiyle alt işverene yaptırılmasında ise yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, aksi yöndeki hatalı değerlendirme ile davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetli bulunmadığından, karar bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; önceki gerekçeye ilaveten müfettiş raporunda ve bilirkişi raporlarında alt işveren işçileri tarafından fiilen yapıldığı tespit edilen işlerin yanı sıra "istif düzeltimi, kısa çubukların ayrılması, bozuk kısımların kesilmesi, kalite işaretli amaçlı boyama, etiketleme yapılması" gibi işler yapılmadan üretilen malın satışa sunulması ya da üretimde istenilen kalitenin sağlanması mümkün olmadığından alt işveren işçilerinin yaptıkları işlerin üretim aşamasında yer alan işlerden olduğu ve alt işverenlik sözleşmesine konu edilemeyeceği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Direnme kararı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Asıl davada davacı vekili, müvekkili şirketin asıl işi olan hiçbir işi Baran Ltd. Şti.ye yaptırmadığını, yardımcı işlerin alt işveren işçileri tarafından yapıldığını, iş müfettişi raporunda ve bilirkişi raporunda muvazaa olarak nitelendirilen iş ilişkisinin işçilerin hangi haklarını kısıtladığı veya ortadan kaldırdığının belirtilmeyip soyut olarak muvazaa kanaatine varıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Asıl davada davacı vekili, müvekkili şirketin asıl işi olan hiçbir işi Baran Ltd. Şti.ye yaptırmadığını, yardımcı işlerin alt işveren işçileri tarafından yapıldığını, iş müfettişi raporunda ve bilirkişi raporunda muvazaa olarak nitelendirilen iş ilişkisinin işçilerin hangi haklarını kısıtladığı veya ortadan kaldırdığının belirtilmeyip soyut olarak muvazaa kanaatine varıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Birleşen davada davacı vekili, yardımcı işler sınıfındaki işlerin müvekkili şirket işçileri tarafından yapıldığını, iş müfettişi raporunda ve bilirkişi raporunda muvazaa olarak nitelendirilen iş ilişkisinin işçilerin hangi haklarını kısıtladığı veya ortadan kaldırdığının belirtilmeyip soyut olarak muvazaa kanaatine varıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, direnme kararının verildiği tarih itibarıyla yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalılar lehine hükmedilmesi gereken vekâlet ücreti 9.200,00 TL iken eski tarifeye göre 5.100,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Uyuşmazlık

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; ... iş müfettişleri tarafından asıl davada davacı Habaş A.Ş. ile birleşen davada davacı Baran Ltd. Şti. arasında imzalanan ve 01.01.2016-31.12.2016 dönemini kapsayan “yükleme, boşaltma, istifleme, paketlenme ve ilgili işler, bakım onarım işleri ve temizlik işleri, ayrıca verilecek ek işler” konulu hizmet alım sözleşme kapsamında alt işveren Baran Ltd. Şti. işçilerinin yaptıkları işin asıl işveren davacı Habaş A.Ş.nin asıl işi olduğu gerekçesiyle davacılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna dair 23.06.2016 tarihli inceleme raporunun iptali istemiyle açılan eldeki davada, alt işveren Baran Ltd. Şti. işçilerinin yaptıkları işlerin yardımcı iş olup olmadığı ile hizmet alımı yoluyla alt işverene verilmesinde yasaya aykırı bir durum bulunup bulunmadığı, buradan varılacak sonuca göre davanın kabulüne karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

D. Ön Sorun

D. Ön Sorun

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce muvazaanın tespitine ilişkin ... İş Teftiş Kurulu müfettiş raporunun iptali istemiyle açılan davada İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların reddine karar verildiği, kararın davacılar vekilleri tarafından temyizi üzerine Özel Dairece verilen bozma kararında kararın kesin olduğunun belirtilmediği ancak 4857 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında “…İtiraz üzerine görülecek olan dava basit yargılama usulüne göre dört ay içinde sonuçlandırılır.Mahkemece verilen kararın temyizi hâlinde Yargıtay altı ay içinde kesin olarak karar verir.” yönünde hüküm bulunduğu dikkate alındığında Özel Daire bozma kararının kesin olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre İlk Derece Mahkemesince direnme kararı verilip verilemeyeceği hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

E. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi.

2. Değerlendirme

1. İş Kanunu’nun “İşyerini bildirme” başlıklı 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında “Bu Kanunun 2 nci maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren otuz iş günü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. (Değişik beşinci cümle: 16/9/2014-6552/1 md.) İtiraz üzerine görülecek olan dava basit yargılama usulüne göre dört ay içinde sonuçlandırılır. Mahkemece verilen kararın temyizi hâlinde Yargıtay altı ay içinde kesin olarak karar verir. Kamu idarelerince bu raporlara karşı yetkili iş mahkemelerine itiraz edilmesi ve mahkeme kararlarına karşı diğer kanun yollarına başvurulması zorunludur. Rapora otuz iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” hükmü yer almaktadır.

2. Bu düzenlemede alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespitine dair iş müfettişi raporunun iptali talebiyle açılacak bir davanın, işin niteliği ve aciliyeti sebebiyle ilk derece mahkemesince belirli bir süre içinde karara bağlanması gerektiği ve aynı sebeple de temyiz incelemesini yapan Yargıtay Özel Dairesince davanın altı ay içinde kesin olarak karara bağlanacağı hüküm altına alınmıştır.

3. Benzer nitelikteki düzenlemelere 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 5, 15, 41 ve 43 üncü maddelerinde de yer verilmiş, bu düzenlemelerde de yine İş Hukukuna yön veren temel ilke ve düşüncelerden hareket edilmiştir.

3. Benzer nitelikteki düzenlemelere 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 5, 15, 41 ve 43 üncü maddelerinde de yer verilmiş, bu düzenlemelerde de yine İş Hukukuna yön veren temel ilke ve düşüncelerden hareket edilmiştir.

4. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.03.1985 tarihli ve 1984/9-834 Esas, 1985/201 Karar sayılı kararında da benzer bir konu ele alınarak mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 15 inci maddesinde yer verilen “Yargıtay’ca ... kesin karara bağlanır.” hükmü ile yasa koyucunun burada bozma kararına karşı direnme yolunu kapamayı amaçladığının vurgulandığına işaret edilmiştir.

5. Hukuk Genel Kurulunun 18.01.2017 tarihli ve 2016/22-2086 Esas, 2017/113 Karar; 06.12.2017 tarihli ve 2016/9-2040 Esas, 2017/1543 Karar; 29.11.2017 tarihli ve 2016/9-2315 Esas, 2017/1458 Karar; 06.11.2018 tarihli ve 2018/9-119 Esas, 2018/614 Karar sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

6. Diğer taraftan Anayasa Mahkemesinin 08.04.2015 tarihli ve 2013/1015 Başvuru numaralı kararında “…Yargıtay tarafından hukuka uygun olmayan derece mahkemesi kararlarının bozulması hâlinde, dava dosyasıyla ilgili olarak araştırılması gereken başka bir husus kalmadığı ve delillerin tamamlandığı anlaşıldığında davanın esasına yönelik olarak kesin olarak karar verilmesi, yargılama sürecini hızlandırma amacına yöneliktir. Kanunla getirilen söz konusu kuralın uygulanmasının tek başına adil yargılanma hakkını ihlal ettiğinden söz edilemez. Yargıtay tarafından işin esasına girilerek kesin olarak nihai karar verilmesi hukuka aykırı ve keyfi bir uygulama niteliğinde de değildir…” gerekçesiyle Yargıtay tarafından işin esasına girilerek kesin olarak nihai karar verilmesinin adil yargılanma hakkını ihlâl etmediği sonucuna ulaşılmıştır.

7. Bu itibarla, Yargıtay Özel Daire kararının kesinliğinden maksadın mahkemece bu karara karşı direnilemeyeceği olduğunun kabulü gerekir.

8. Açıklanan nedenlerle iş müfettişi tarafından yapılan muvazaanın tespitine ilişkin raporun iptali istemiyle açılan eldeki davada 4857 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Yargıtay Özel Dairesi tarafından verilen karar kesin olduğundan kesin nitelikteki bozma kararına direnilmesine yasal olarak olanak bulunmadığı ve uyulması gerektiği hâlde mahkemece önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

9. Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

10. Öte yandan, direnme kararının başlık kısmında hâkim ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaralarının bulunmaması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine aykırı ise de bozma nedenine göre bu hususa işaret etmekle yetinilmiştir.

11. Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının ise bozma nedenine göre incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

10. Öte yandan, direnme kararının başlık kısmında hâkim ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaralarının bulunmaması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine aykırı ise de bozma nedenine göre bu hususa işaret etmekle yetinilmiştir.

11. Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının ise bozma nedenine göre incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17775, Karar No: 2011/1605, Tarih: 22.03.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/17775 E.  ,  2011/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : 30/04/2010 tarih ve 2009/457 Esas, 2009/1307 Karar sayılı ek karar; Temyiz talebinin reddi ile ilamın aynen infazı

24/12/2009 tarih ve 2009/457 Esas, 2009/1307 sayılı karar; 5237 sayılı TCK.nun 61 maddesi delaletiyle 245/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/1-2-3 maddesi delaletiyle 245/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası, CMK.nun 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

Sanık müdafiinin 30.04.2010 havale tarihli dilekçesinin, hükümde yanılgıya yol açacak biçimde yasa yolunun süresinin başlangıcının gösterilmemesi nedeni ile ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 gün 214/98 sayılı kararında açıklandığı üzere öğrenme üzerine süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabulü gerektiği cihetle; mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 30.04.2010 gün ve 457/1307 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

1-Sanığın, aşamalarda ısrarla, mağdurdan rızası ile aldığı ve şifresini öğrendiği sabit olan kredi kartından yine mağdurun rızası ile borç olarak para çektiğini savunması, dosyanın incelenmesinden mağdurun başka bir kredi kartı borcunun taksitlendirilmesi için kullanmadığı ve borcu bulunmayan suçu konu kredi kartını laboratuar teknisyeni olan arkadaşı sanığa verip şifresini söylediği, hiçbir işlem yapılmadığı halde kartının iki buçuk ay sanıkta kalmasına ses çıkarmadığı, kartını verdikten yaklaşık 10 ay ve para çekildiğini öğrendikten yaklaşık 7 ay sonra şikâyetçi olduğu, kredi kartından aynı anda yüksek miktarda değil de farklı günlerde ve düşük miktarlarda para çekildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın suç kastı ile hareket ettiğini gösteren, kanıtlar karar yerinde açıklanıp yeterince tartışılmadan hangi beyana hangi gerekçelerle üstünlük tanındığı da belirtilmeden yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabulle göre de;

2-Sanığın mağdurun kredi kartını değişik zamanlarda birden çok işlemde kullanarak yarar sağladığının anlaşılması karşısında; zincirleme suç hükümleri uyarınca cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçeler ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10360, Karar No: 2012/1950, Tarih: 15.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10360 E.  ,  2012/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/12/2009 tarih ve 2007/1203-2009/2446 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Dörtel Tekstil Mağazacılık Ltd. Şti.'nin kullanımındaki iş yerinin müvekkili tarafından sigorta edildiğini, iş yerinin 15.01.2007 tarihinde yetersiz su ve kanalizasyon şebekesi nedeniyle su basması hasarına maruz kaldığını, müvekkili şirket tarafından yaptırılan ekspertiz çalışması sonucu tespit edilen 2.025,00 TL tutarındaki hasar miktarının 05.03.2007 tarihinde sigortalıya ödendiğini, Aski' ye rücu mektubunun gönderilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 2.025.00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Aski Desarj Yönetmeliğinin 10/m maddesi nedeniyle parsel hatlarında meydana gelen su basmalarında bakım ve onarım yükümlülüğünün bina yönetimine ait olduğunu, su baskını sorumlulukları dahilinde olsa dahi davacının sigortalısının bulunduğu binanın imar mevzuatına uygun olup olmadığı ve sigortalının iş yerinde mimari projeye uygun olarak konuşlanıp konuşlanmadığının araştırılmasının gerektiğini, davacının istediği tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; hasarın kanalizasyon hattının tıkanması sonucu oluşturduğu, bu tıkanıklığın meydana gelmesinde iş yerinin bodrum katında yapılan değişikliklerin etkisi olmadığı gibi hasarın bodrum katta sonradan yapılan mutfak, tuvalet gideri ve parsel bacasından geri tepme sonucunda da meydana gelmeyeceği, yeraltı su seviyesinin yükselmesi sonucu duvardan sızan lağım sularından kaynaklandığı, davalı Kurumun kusurlu olduğu, olay neticesinde işyerinde meydana gelen hasarın 1.845,00 TL olduğu, davalının oluşan bu hasarı ödemekle yükümlü bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.845,00 TL bedelin 05.03.2007 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 12,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16752, Karar No: 2015/32870, Tarih: 18.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16752 E.  ,  2015/32870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/417165

MAHKEMESİ : İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/149 (E) ve 2014/207 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde grülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın tüm aşamalarda, sanığın kendisini darp ettiğini beyan etmesi, beyanlarının doktor raporuyla ve tanık N.. Ç.. beyanlarıyla doğrulanması karşısında, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu sanığın bisikletine çarpması ve hızla uzaklaşması nedeniyle tahrik altında işlemesi karşısında, sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6850, Karar No: 2010/7044, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6850 E.  ,  2010/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde tanımlanan eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşme dışı alacak, birleştirilen dava dosyasında karşı davacının eksik iş bedeli alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine; birleştirilen davanın kısmen kabulü ile ardiye kepenklerinin bedeline ilişkin 1.788,77 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davacı-karşı davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

Eser sözleşmesi taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir iş görme akdidir. Davacı yüklenici, yapımını üstlendiği eseri sözleşmeye, fen ve sanat kurallarına ve amaca uygun olarak imal edip, davalı iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de bedeli ödemekle mükelleftirler.

Dava konusu somut olayda davacı yüklenici, davalı iş sahibine ait ... İlçesi Fatih Mah. Ada no 11 parsel no 235'te kayıtlı taşınmaz arsaya temel atılıp, bir ardiye katı üzerine bir normal kat yapılacağı, binanın içinin sıvanacağı, ardiye kepenklerinin takılacağı, daire katının ince işlerinin de yapılıp, anahtar teslimi olacağı yönünde inşaat yapmayı üstlenmiştir. Yanlar arasında 09.05.2005 tarihli inşaat sözleşmesi düzenlenmiş, işin toplam bedeli 50.000,00 TL olarak kararlaştırılmıştır. Bu bedelin 15.000,00 TL'sinin peşin, 10.000,00 TL'sinin ardiye katının betonu döküldüğü zaman, 15.000,00 TL'sinin kaba işin bittiği zaman, geriye kalan 10.000,00 TL kısmın inşaatın bitiminden engeç iki ay içinde ödeneceği, keza inşaat işinde kullanılacak kapıların 1.500,00 TL, mutfağın 1.200,00 TL, fayanslar, tuvalet taşları, banyo musluklarının 1.500,00 TL, döşemelerin ise 1.500,00 TL'yi geçmeyecek şekilde yapılacağı belirlenmiştir.