muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10984, Karar No: 2021/5569, Tarih: 06.07.2021

Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 16/11/1992 gün ve 2811 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanında kalıp, anılan Kurulun 08/04/1995 gün ve 1203 sayılı kararı ile tescilli Herakles figürlü kaya kabartmasının alt bölümüne kadar sanıklar ... ve ...’a ait vidanjör ile foseptik döküldüğünün, aynı alanda sanık ... tarafından ağaç dikildiğinin, ahır yapıldığının ve toprak yol açılmaya çalışıldığının tespit edilmesi üzerine sanıklar hakkında dava açıldığı, sanık ...’ın aşamalardaki tutarlı savunmalarında, ... Otolastik ve Vidanjör Nakliyat isimli işletmenin evrak üzerinde sahibi olarak görünse de ev hanımı olduğunu, işletmenin tüm faaliyetlerini eşi olan sanık ...’in gerçekleştirdiğini, bu konuda eşine verdiği vekaletname bulunduğunu, dava konusu eylemlerin kendisi tarafından yapılmadığını beyan ettiği, sanık ...’in aşamalardaki savunmalarında, sanık ...’ın savunmalarını doğrulayarak, sanık ...’ın sahibi olduğu işletmede çalıştığını, işletmenin çalışma alanının, alt yapısı bulunmayan İznik’te vidanjörlük faaliyetiyle foseptik çukurlarını boşaltma işi olduğunu, olay tarihinde, sanık ...’in ... mevkiinde bulunan tapulu arazisindeki foseptik çukurundan topladıkları materyali davaya konu yere döktüklerini, araziye döküm yapabileceğine ilişkin belediyeden izin aldığını, aldığı izne dayanarak eylemi gerçekleştirdiğini beyan ettiği, dosya kapsamında bulunan İznik Belediye Başkanlığı Zabıta Müdürlüğü tarafından sanık ...’e hitaben yazılan 11/02/2008 tarihli, “Foseptik Kuyusu” konulu M.16.6.İZN.5.16/197 sayılı yazıda, vidanjörlerin atık suları belediye çöp alanında açılan çukurlara dökmesi için yapılan çalışmaların tamamlandığının, çukur önündeki tüm malzemelerin kaldırılıp, vidanjörlerin atık su dökmesi için uygun hale getirildiğinin, bu tarihten sonra vidanjörle atık suların anılan çukura ya da sanık tarafından kiralanmış olan Deliktaş’taki sanık ...’e ait arsada bulunan çukura dökülmesi gerektiğinin, aksi takdirde cezai işlem uygulanacağının belirtildiği, yine İznik Belediye Başkanlığı Yazı İşleri Müdürlüğünün 18/11/2008 tarihli, “Atıksu Dökümü” konulu M.16.6.İZN.5.10/1523 sayılı yazıda çevre kirliliğinin önlenmesi ve toplum sağlığının korunması için yazının tebliğ tarihinden itibaren Hisardere Köyü hudutlarında bulunan çöp alanı ve çevresine vidanjör ile atıksu dökülmesinin yasaklandığının, aksi takdirde yasal işlem yapılacağının belirtildiği, mahkemece, belediye tarafından atıksu dökümüne ilişkin getirilen yasağın sanık ...’e tebliğ edilip edilmediğine ilişkin yapılan araştırmada, İznik Belediye Başkanlığı Yazı İşleri Müdürlüğünün 18/11/2014 havale tarihli, İznik PTT Merkez Müdürlüğünün 10/12/2014 havale tarihli cevabi yazılarından, sanık ...’e tebliğ yapıldığına dair herhangi bir belge ve tutanağa rastlanılamadığının belirtildiği anlaşılmakla, sanıklar Nigar ve Kamil’in beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanık ...’in üzerine atılı suçu işleme kastının olmadığı, sanık ...’ın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

2- Katılan vekilinin, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Sanık ...’in, 1. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazda iddianameye konu eylemleri gerçekleştirdiğinin, aşamalardaki savunmaları ve dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporları ile sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ertelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilirken, vekalet ücretinin, hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanık ...’ten alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, Hazineden tahsiline dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (F) bendinde yer alan “Hazineden tahsili ile” ibarelerinin çıkarılarak yerine, “sanık ...’dan tahsili ile” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22944, Karar No: 2014/8529, Tarih: 05.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22944 E.  ,  2014/8529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/274070

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2011

NUMARASI : 2011/33 (E) ve 2011/316 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

1-2005, 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından açılan kamu davasında sanığın; suçlamayı kabul etmeyerek, şirkette sürekli olarak ortağı T.G.ün bulunduğunu, bu şahsın da 3 sene önce vefat ettiğini, kendisinin herhangi bir mal ve hizmet satışı olmaksızın sahte fatura düzenlemediğini savunması, dosya içinde bulunan Vergi Tekniği Raporundan; sanığın şirkete 1/20 hisse oranında ortak olduğunun ve şirket müdürünün de T. G.olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın savunmasında ismi geçen T. G.'ün, kimlik bilgilerinin tespit edilip hangi tarihte öldüğünün nüfus müdürlüğünden sorulması, Vergi Tekniği Raporunda, suça konu faturaları kullandığı belirtilen şirketlerin yetkilileri hakkında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, açılmış ve derdest ise birleştirme hususunun düşünülmesi, değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı birer suretlerinin dosya içine konması, suça konu faturaları kullandıkları belirtilen şirket yetkililerinin tespiti ile, sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanıkla muhatap olup olmadıklarının sorulması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanığın ortağı olduğu şirket hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporunda; Ba ve Bs formu sorgulamasında, sadece 2005 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan bir takım fatura bilgilerine yer verilmiş olup, 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiğine ilişkin herhangi bir tespitte bulunulamamış olması karşısında, bahsi geçen bu takvim yılları yönünden, hangi faturaların esas alınarak sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde '2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından da yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1475, Karar No: 2015/10724, Tarih: 25.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1475 E.  ,  2015/10724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/275480

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2014/49 (E) ve 2014/396 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanığın mahkemenin hüküm tarihinden sonra, temyiz inceleme tarihinden önce 15.11.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nin 64/1. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5727, Karar No: 2017/4994, Tarih: 23.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5727 E.  ,  2017/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma günü ve saatini bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9232, Karar No: 2024/9372, Tarih: 04.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9232 E.  ,  2024/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/489 E., 2015/815 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Özetle eksik incelemeye, lehe olan kanun maddelerinin uygulanmadığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 102/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmış ise de, bu maddenin kanun gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği, söz konusu olayda ise suçun belediye otobüsünde işlenmesinden dolayı toplu olarak bir arada yaşama koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden, sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21256, Karar No: 2012/21582, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21256 E.  ,  2012/21582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, AGİ, yol bedeli, yemek ücreti ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, yol ve yemek bedellerini ücretinden haksız şekilde kesildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... Mühendislik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili davacı ile müvekkili arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Dağıtım Anonim Şirketi vekili, davacı ile müvekkili arasında iş akdi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten sayaç okuma ihalesini alan diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiği, davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davacı sayaç okuma işçisi olarak görev yapmakta olup, davalı işveren sayaç okuma işinde fazla çalışma yapılmadığını ileri sürmektedir. Emsal nitelikteki Diyarbakır 2. İş Mahkemesinin 2010/760 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davada, beyanları alınan davacı tanıkları ... ve ... sayaç okuma işçilerinin sabah saat 07.00'da çalışmaya başladıklarını, akşam gün batımına kadar çalıştıklarını, kışın saat 16.00'da, yazın ise saat 20.00'da çalışmanın sona erdiğini beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının günde üç haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Emsal dosya üzerinden dinlenilen davacı tanıklarının yaz-kış aylarında farklı şekilde çalışma yapıldığına ilişkin beyanlarının dikkate alınmaması ve fazla çalışma süresinin belirlenmesi açısından davalı işverenlik kayıtları celp edilmeden karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece davalı işverenin evrakları üzerinde inceleme yapılmalı ve kayıtlarla tespit edilen çalışma süreleri ile tanık beyanları bir arada değerlendirilerek haftalık çalışma süresi belirlenmelidir. Eksik inceleme dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5014, Karar No: 2017/4055, Tarih: 18.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2015/5014 E.  ,  2017/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

3-...

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Tehlikeli maddeleri

izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, Korku,

kaygı veya panik yaratabilecek tarzda patlayıcı madde

kullanma, Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 1-Tüm sanıklar hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz

olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan beraat,

2-Sanık ... hakkında terör örgütüne üye olmak

suçundan beraat,

3-Sanıklar İsmet ve Mehmet Şerif hakkında TCK'nın

314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Tüm sanıklar hakkında patlayıcı madde imal etme veya bulundurmak suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında terör örgütüne üye olmak suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda sanıkların, patlayıcı madde imal etme veya bulundurmak suçunu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan ve mala zarar verme suçundan açılmış bir dava bulunmadığından Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin; sanıklar ... ve ...'ın terör örgütüne üye olmak suçunun ise sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir

kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Olay öncesi silahlı terör örgütü hiyerarşisine dahil olduğu tespit edilemeyen,

Yakalama muhafaza altına alma ve teslim tutanağı, sanık savunmaları ile dosya kapsamından 21.07.2011 tarihinde gerçekleşen korsan gösteriye katılan sanığın gösteri öncesinde PKK terör örgütü sempatizanlarının Zeytinburnu BDP ilçe binası önünde toplandıkları esnada grup içinde iken, PKK terör örgütü gençlik yapılanması DYG üyesi olan sanık ...'in talimatı üzerine, eylemde kullanılmak üzere hazırlanacağını söylediği patlayıcıların yapımı sırasında kullanılacak bir kutu beyaz ameliyat eldiveni alarak sanık ...'e vermek şeklinde gerçekleşen eyleminin örgüte yardım suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin delilerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16132, Karar No: 2023/17015, Tarih: 10.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/16132 E.  ,  2023/17015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli, 2015/26 Esas ve 2015/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Yerel Mahkeme kararının müşteki sanık ... tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 17.09.2019 tarihli ve 2017/7337 Esas, 2019/12389 Karar sayılı kararı ile; mahkemeye gelmeyen sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak düzenlenen CMK'nın 193/2. maddesinin, dosyada mevcut deliller kapsamında yapılacak incelemede, sanığa yüklenen fiilin suç oluşturmayacağının açıkça anlaşılması durumunda uygulanabilmesi ve somut olay bakımından ise böyle bir durumun söz konusu olmaması karşısında, müşteki sanık ...’in yöntemince sorgusu yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, anılan maddeye yanlış anlam yüklenerek, delillerin değerlendirilmesi suretiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, nedeniyle başkaca yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, kararı temyiz ettiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tarafların olay tarihinde altlı üstlü komşu olarak oturdukları, taraflar arasında gürültü meselesi yüzünden tartışma çıktığı, sanığın katılana hakaret içerikli sözler sarf ettiği böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden