muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4873, Karar No: 2024/8246, Tarih: 13.05.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller, yapılan keşif, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının ... Bor İşletme Müdürlüğü bünyesinde ihbar olunan alt işveren Şirketlerin işçisi olarak kırma-eleme (proses) işlerinde çalıştığı, alt işverence üstlenilen asıl işin bir bölümünün uzmanlık gerektirecek nitelikte bir iş olmadığı, davacının emir ve talimatları asıl işveren yetkililerinden aldığı, alt işverenin asıl işverenden bağımsız ayrı bir organizasyona sahip olmadığı, bu çerçevede davalı ile ihbar olunan alt işverenler arasındaki sözleşmenin tamamen işçi teminine dayalı muvazaalı bir sözleşme olduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmasına göre davacı işçinin baştan itibaren asıl işveren işçisi olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı, diğer taraftan davacının sendika üyeliği dava tarihi itibarıyla asıl işverene bildirilmediğinden toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların reddi gerektiği, ilave tediye alacağının hesaplanması bakımından davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan sendikasız emsal işçi bulunmadığından hüküm altına alınan ilave tediye alacağının davacının fiilen aldığı ücret üzerinden hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; Kurum çalışanları yönünden yeni toplu iş sözleşmelerinin imzalanması döneminde hiçbir şart ve koşulda sendika tarafından işverene bildirim gibi hukuki düzenleme ya da fiilî uygulama bulunmadığı hâlde müvekkili yönünden bildirim usulü öngörülmesinin açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, aralıksız olarak sendika üyeliği bulunan müvekkilinin gerek davalı gerekse görünürde alt işveren bakımından Maden-İş Sendikasına üyelik tarihinin tüm toplu iş sözleşmelerinin imza ve yürürlük tarihlerinden önceki tarihe isabet ettiğini, böyle bir durumda işverene bildirim yapılıp yapılmadığının tespiti gerekmediğini, ayrıca görünürde alt işveren şirketlerce imzalanmış olan toplu iş sözleşmelerinin taraflarından birisinin de davalı ... Müdürlüğünün Sendikası olarak Kamu İşletmeleri İşverenleri Sendikası (Kamu-İş) olduğunu, davalı Kuruma rutin olarak teslim edilen bordrolarda sendika aidat kesintisinin yer aldığını, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 80 inci maddesinin üçüncü fıkrasının atfı ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32 nci maddesi ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince Kurumun sendika üyeliğinden haberdar olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, ayrıca dava seri dava niteliğinde olmadığından tam vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının da hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; cevap dilekçesindeki savunmalarını da tekrar ederek, kamu iktisadi teşebbüsü olan Kurumun ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesinden ibaret olduğunu, bor madeninin aranması ve işletilmesi işlerini Devlet adına yerine getirdiğini, bu kapsamda davacının çalıştığı hizmet alım işinin üretimi aksatmayacak durumda olan yardımcı bir iş olduğunu, Kırka Bor İşletme Müdürlüğünün İhtiyacı Olan 63 Kişi İle Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımı işinin son yüklenicisi olan PTT Anadolum Lojistik AŞ ile Kurum arasında imzalanan ihale sözleşmesinin teknik şartnamesinde işin konusunun ürün kalitesini iyileştirme amaçlı tüm düzen ve temizlik işlerinin yapılması olduğunu, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davalı ile dava dışı alt işveren arasındaki hukuki ilişki muvazaalı kabul edilmiş ise de; 09.11.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan ... Ana Statüsünün ''Teşekkülün Faaliyet Alanı ve Görevleri'' başlıklı 6 ncı maddesinin (a) bendinde Kurumun görevleri arasında ''...Teşekkülün faaliyet alanındaki görevlerini gerçekleştirmek üzere ihtiyaç duyduğu mal ve hizmeti almak, yapım işlerini yapmak, yaptırmak...'' işlerinin sayıldığını, dolayısıyla yardımcı işin alt işverene verilmesinde muvazaalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilemeyeceğini, kaldı ki davacının Kurumun taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşımadığını, 6772 sayılı Kanun gereği ilave tediye alacağına da hak kazanmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı ile dava dışı PTT Anadolum Lojistik AŞ arasında imzalanan Kırka Bor İşletme Müdürlüğünün İhtiyacı Olan 63 Kişi İle Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımı işi kapsamında kırma eleme bölümünde çalıştığı, çalıştığı işyerinin faaliyet alanının bor mineralleri madenciliği işleri olduğu, çok tehlikeli sınıfındaki bir işyeri olduğu, kırma-eleme hizmetlerinin asıl işin son derecede önemli bir kısmı ve ayrı düşünülemeyecek bir parçası olduğu, buna göre davacının yaptığı işin yardımcı değil asıl iş niteliğinde olduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisi muvazaaya dayalı olduğundan davacı işçinin baştan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği, diğer taraftan dava tarihi itibarıyla sendika üyeliği işverene bildirilmeyen işçinin, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan sendikasız işçi de bulunmadığından, ilave tediye ücretinin fiilen aldığı ücret esas alınarak belirlenmesinin de isabetli olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları, 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Dairemizin 08.02.2023 tarihli ve 2023/1259 Esas, 2023/1646 Karar sayılı ilâmının ilgili kısmı şu şekildedir:

"...

2. Dosya içeriğine göre davacının kırma-eleme işçisi olduğu, davacı tarafından yapılan bu işin davalının asıl işi olduğu ve işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirmediği, davalı ile son alt işveren arasındaki hizmet alım sözleşmesinin konusu temizlik ve hammadde hazırlama işi ise de davacının fiilen asıl iş olan kırma-eleme işinde çalışmaya devam ettiği, açıklanan bu duruma göre Mahkemelerce varılan sonuçta bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmaktadır.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında ihbar olunan şirketlere yer verilmemesi, mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata niteliğindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4235, Karar No: 2022/6015, Tarih: 19.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4235 E.  ,  2022/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.02.2021 tarih ve 2019/33 E. - 2021/159 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların Defas Dem. ve İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'de ortak olduklarını, şirketin vergi borçlarından dolayı şirket hakkında takibat yapıldığını, şirketin ödeme gücü ve hiçbir mal varlığı olmaması sebebiyle şirket ortaklarının şahsi mal varlıklarına yönenildiğini, davacının şirketin vergi borçlarından dolayı kendi şahsi mal varlığına haciz gelmesinden dolayı şirketin vergi borçlarını ödemek zorunda kaldığını, taraf olan şirket ortaklarının kamu alacakları karşısında 6183 sayılı Kanun’un 35. maddesi gereğince sermaye payları oranında şahsi mal varlıkları ile sorumlu olduklarını, şirket ortağı olan ... ve davacı ...'ın şirket adına düşen toplam 376.784,71 TL ödeme yaptığını, ...'ın kendi payına düşen 131.630.- TL'yi ödediğini, davacı ...'ın ise toplam 244.454.- TL ödeme yaptığını, davalı ortağın sorumlu olduğu miktarın 122.227.- TL olduğunu ileri sürerek, davalı tarafından ödenmesi gereken fakat davacı tarafından vergi dairesine ödenen 122.227.- TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından zamanaşıma uğramış borcun ödendiğini, davalının ancak şirketteki payı ile sorumlu tutulabileceğini, talep edilen meblağın davalının sermaye payını aştığını, dava konusu sirketin Ticaret Sicil Gazetesi'nde kayıtlı ve faal bir şirket olduğunu, davacının şirket hisseleri üzerinden alacağını tahsil etme imkanı var iken davalının mal varlığına gidilemeyeceğini, davalının şirketten kira alacağına dayalı aylık 2.000 Dolar olmak üzere ve bugüne kadar süre gelen birikmiş kira alacağı bulunduğunu, vergi borçlarının ödendiğini gösterir dekontlarda davacının adının yazmasının dekont bedelinin davacı mal varlığından çıktığının kanıtı olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamanın sonucunda, 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanununun “Limited şirketlerin amme borçları” başlıklı 35. maddesi ve 3. maddesindeki yasal düzenlemeler dikkate alınarak bozma gerekçesi doğrultusunda yapılan inceleme ve toplanan deliller kapsamında somut olay değerlendirildiğinde; tarafların ortağı olduğu dava dışı Defas Dem. ve İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin 30.11.2010 tarihi itibariyle re'sen kapatıldığı, bu tarihten sonraki gelirine ilişkin bir tespitin bulunmadığı, şirket adına kayıtlı TAKBİS sistemi üzerinde yapılan araştırmada her hangi bir taşınmaz kaydına rastlanmadığı, her iki tarafça da mahkememizce verilen kesin süreye rağmen dava dışı şirketin ticari defter ve kayıtları sunulmadığı gibi bulunduğu yerin de bildirilmediği, bu nedenle anılan şirkete ait ticari defter ve kayıtların incelenemediği, davalı tarafça şirkete ait araçların satılarak vergi borçlarının ödendiği iddia edilmiş ise de, şirketin mükellefiyetinin re'sen terk ettirildiği 30.11.2010 tarihi itibariyle adına kayıtlı aracın olmadığı, şirketin vergi borçlarının yapılandırılarak davacıların murisi ... ve dava dışı ... tarafından ödendiği, araç satış bedellerinin davacıların murisi ... tarafından şirketin vergi borçlarının ödenmesinde kullanıldığına ilişkin somut delil bulunmadığı, vergi borcu ödemelerinin toplamda 376.084,70 TL olduğu, bu ödemelerin 226.372,39 TL kısmının nakit olarak şirket ortaklarından dava dışı ... tarafından, 149.712,31 TL kısmının ise nakit olarak davacıların murisi ... tarafından bizzat yapıldığı, şirketin ödenen toplam vergi borcundan muris ortak ...’ın şirketteki hissesine isabet eden ve sorumlu olduğu kısmının 122.227,53 TL, dava dışı ortak ... hissesine isabet eden ve sorumlu olduğu kısmının 131.629,64 TL, davalı ortak ...’in hissesine isabet eden ve sorumlu olduğu kısmının 122.227,53 TL olduğu, buna göre şirketin ortaklarından; davacı mirasçıların murisi ... tarafından hissesine düşen kısım dışında fazladan yapılan ödeme tutarının (149.712,31 TL – 122.227,53 TL =) 27.484,78 TL olduğu, bu tutarın davalı diğer ortak ...’ten rücuen tahsilinin talep edilebileceği gerekçesiyle davacı mirasçıların davasının kısmen kabulü ile 27.484,78 TL alacağın dava tarihi olan 28/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.407,49 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 19/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3446, Karar No: 2014/10518, Tarih: 26.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3446 E.  ,  2014/10518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIZILTEPE 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/260-2013/413

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı kurum arasında yapılan 2609 abone numaralı abonelik sözleşmesi gereğince arazisine tarımsal amaçlı sulama tesisi kurduğunu, davalı kurum tarafından tüketilen enerji mukabilinde müvekkiline 2011/12 döneme ait 10.697,47 TL'lik elektrik faturası tahakkuk ettirildiğini, fatura bedelinin çok fahiş olduğunu öne sürerek, davalıya 10.697,47 TL borçlu olmadıklarının tespiti ile davalıya 500 TL borçlu olduklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı sayacının R,S,T fazlarına ait akım trafo bağlantılarının çapraz olduğunun 22/10/2011 tarih ve 9847 seri numaralı tutanakla belirlendiğini, bu şekilde sayacın yüzde 99 oranında eksik değer kaydettiğinin tespit edildiğini, bu nedenle davacı aboneye 41,910 Kw (karşılığı 10.697,47 TL) ek tahakkuk yapıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile davacının 2011/12. döneme ait 05/01/2012 tarihli fatura bedeli olan 10.197,47 TL borçlu olmadığının, 500,00 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olaya gelince; davalı kurum tarafından düzenlenen 22/10/2011 tarih ve 9847 seri numaralı tutanakta, sayacın R, S, T fazlarına ait akım trafo bağlantılarının çapraz bağlı olması nedeniyle sayacın yüzde 99 oranında eksik değer kaydettiği tespit edilmiştir. Bu tutanağa istinaden davacı aboneye 10.697,47 TL ek tahakkuk yapılmıştır.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olaya gelince; davalı kurum tarafından düzenlenen 22/10/2011 tarih ve 9847 seri numaralı tutanakta, sayacın R, S, T fazlarına ait akım trafo bağlantılarının çapraz bağlı olması nedeniyle sayacın yüzde 99 oranında eksik değer kaydettiği tespit edilmiştir. Bu tutanağa istinaden davacı aboneye 10.697,47 TL ek tahakkuk yapılmıştır.

Mahkemece; bilgisine başvuran bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, eksik tüketim bedeli hesabı yönetmelikte öngörülen yöntem izlenerek yapılmamış, EPMHY'nin 7.maddesine göre, davalı görevlilerinin mühürleme işlemi yapmadan önce, ölçü cihazları ve devrelerinin uygunluğunu kontrol etmeleri gerektiği, bu işlemden sonra sayaç ve ölçü devrelerinin ilgili bölümlerinin mühürlenerek, sisteme bağlantı yapılması hakkında tutanak düzenlenmesi gerekirken, davalı görevlilerinin yönetmeliğe aykırı işlem yaptıkları, bu nedenle sayacın fazlarının yanlış bağlanmasından dolayı davacı aboneye ek tahakkuk yapılamayacağını belirtmiş, mahkemece bu rapor benimsenerek karar verilmiştir. Davacı kullandığı elektriğin karşılığı olup ancak daha önce sayacın eksik değer kaydetmesi nedeniyle tahakkuk ettirilmemiş normal fark bedeli ödemek zorundadır. Davalı tarafın kusuruna dayanarak bu bedeli ödemekten kaçınamaz. Davalının kusuru, tüketilen enerji bedelinin aslından davacının beraatını gerektirmeyeceği gibi tüketim bedeli olan ana borçtan hukukî sorumluluğunu da ortadan kaldırmaz. Aksine, düşünce davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açar. Yönetmelikte belirlenen yönteme uygun olmayan eksik ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm verilemez.

Hal böyle olunca; mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile dava konusu alacak döneminde yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine göre davalı kurumun davacı şirketten isteyebileceği eksik tüketim bedelinin duraksamasız belirlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/418, Karar No: 2016/606, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/418 E.  ,  2016/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 593 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 13284 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 11729 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 11729 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 418 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 13284 TL yapı bedeli ile 1554,30 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,, peşin alınan 801,25 TL harcın istek halinde davalı ... Belediye Başkanlığı'na iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.