muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2818, Karar No: 2021/9003, Tarih: 26.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2818 E.  ,  2021/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2009 tarihli, 2008/373 E. ve 2009/319 K. sayılı erteli hapis kararın kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi gereğince erteli hapis cezasının infaz kurumunda çektirilmesine dair kararın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ve 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline mahalline İADESİNE, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18338, Karar No: 2014/4457, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18338 E.  ,  2014/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Muş l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.04.2013

NUMARASI :Esas no:2013/128 Karar no:2013/182

DAVACI :Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hakkında koruma kararının kaldırılması talep edilen 10.6.1995 doğumlu Rojda’nın inceleme tarihinde ergin olduğunun anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı kurum, Muş Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 6.12.2007 tarih 2007/579 esas 2007/613 karar sayılı kararıyla haklarında 5395 Sayılı Yasaya göre küçükler Büşra, Ozan, Kübra, Muhammet Enes, Aysen ve Tevrat hakkında verilen koruma kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece evrak üzerinde yapılan inceleme sonucunda talebin kabulüne dair verilen karar küçüklerin babaları M.S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Haklarında koruma kararının kaldırılması istenen küçükler Büşra, Ozan, Kübra. Muhammet Enes Ayşen ve Tevrat’ın anneleri Nuray ile babaları M. S..’in Muş Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 6.12.2007 tarih 2007/579 esas 2007/613 karar sayılı kararıyla boşandıkları, müşterek çocuklardan dava dışı Yağmur’un velayetinin annesine verilmesine rağmen davaya konu olup velayete tabi diğer müşterek çocuklar hakkında ise velayetleri hakkında bir karar verilmeksizin küçüklerin haklarında bakım tedbiri uygulanmak üzere sosyal hizmetler kurumuna yerleştirilmelerine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 2.1.2008 tarihinde kesinleştiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Velayet kamu düzenine ilişkindir. Anılan boşanma kararında küçüklerin velayetleri ile ilgili bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Eldeki bu davada ise mahkemece, boşanma kararında küçüklerin velayetleri ile ilgili bir karar verilmediği evrak kapsamı ile görüldüğüne göre öncelikle yapılması gereken iş küçüklerin velayetleri ile ilgili olarak resen harekete geçerek gereken delilleri toplamak gerektiğinde 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi uyarınca, uzman bilirkişi görüşüne başvurulmak suretiyle öncelikle velayet konusunu halletmek, eğer velayet anne-babadan birine tevdi edilirse davaya velinin de katılımını sağlamak, eğer velayet anne-babadan birine verilmezse daha açık bir anlatımla velayet anne ve babadan Türk Medeni Kanununun 348. maddesi uyarınca kaldırılırsa küçükler hakkında vasi tayini için Sulh Mahkemesine ihbarda bulunulması. Sulh mahkemesince tayin olunacak vasinin davaya katılımının sağlanması böylece taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesinden ibarettir. Mahkemece tüm bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde evrak üzerinde inceleme yapılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/26052, Karar No: 2019/22960, Tarih: 11.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26052 E.  ,  2019/22960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin fazla çalışma ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacının davalı sitede bahçe temizliği, bahçıvanlık, su ve elektrik tamir işleri ve bekçi olarak çalıştığı, çalışmış olduğu sitede kendisine tahsis edilmiş evde yaşadığı, davacının özel yaşamı ile iş yaşamının iç içe girdiği anlaşılmaktadır. Davacı fazla mesai yaptığını ileri sürmüş ise de, kış dönemi için yasal çalışma süresini aşan çalışmasının olduğu iddiasını yeterli ve inandırıcı delillerle ispatlayamamıştır. Yaptığı işin niteliği gözetildiğinde kış mevsiminde fazla mesai yapmasını gerektirir herhangi bir faaliyetinin bulunamayacağının kabulü gerekir.

Mahkemece, kış dönemi için davacının normal mesai saatlerinde çalıştığı kabul edilmeli ve fazla mesai ücreti hakkında yeniden hüküm tesis edilmelidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14765, Karar No: 2024/23759, Tarih: 09.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/14765 E.  ,  2024/23759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olduğuna,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanığın, mesleğinin kendisine sağladığı kolaylıktan yararlanarak suçu işlememesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/8. maddesinin uygulanamayacağına,

İlişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine atıfta bulunması sebebiyle kararının gerekçesiz olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığın "anestezi teknisyeni" olduğuna ilişkin aşamalardaki beyanlar göz önüne alındığında, suç tarihininde sanığın mesleğinin araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/8. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a. maddesi uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4413, Karar No: 2024/6533, Tarih: 05.07.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/4413 E.  ,  2024/6533 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÂKİMLİĞİ : Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2024/2130 Değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla kollukça teknik cihazlar kullanılmasını kabul etmemek, araç kullanırken sürücü belgesini yanında bulundurmamak ve trafiği düzenleme ve denetimle görevli trafik kolluğunun uyarı ve işaretlerine uymamak suretiyle 2918 sayılı Kanun'un 48/9, 47/1-a ve 44/1-b maddelerine muhalefet etmekten dolayı kabahatli ... hakkında, Gölbaşı Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 30.12.2023 tarihli ve MB 26190022 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 11.645,00 Türk lirası idari para cezası ile kabahatlinin sürücü belgesinin 731 gün süre ile geri alınmasına dair aynı tarihli ve AA 0280420 seri sıra numaralı sürücü belgesi geri alma tutanağı ile Gölbaşı Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 30.12.2023 tarihli ve MB 26191209 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 1.902,000 Türk lirası idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Gölbaşı (Ankara) Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.01.2024 tarihli ve 2024/176 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın mercii Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.03.2024 tarihli ve 2024/2130 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.06.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.06.2024 tarihli ve KYB-2024/66198 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.06.2024 tarihli ve KYB-2024/66198 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...1-Gölbaşı Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 30/12/2023 tarihli ve MB 26190022 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 11.645,00 Türk lirası idarî para cezası ile sürücü belgesinin 731 gün süre ile geri alınmasına dair aynı tarihli ve AA 0280420 seri sıra numaralı sürücü belgesi geri alma tutanağı yönünden yapılan incelemede,

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 161/son maddesinde yer alan, "Tutanakların düzenlenmesine ve yapılacak diğer işlemlere ait uygulamalar, 6/4/2011 tarihli ve 27897 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Trafik İdari Para Cezası Karar Tutanaklarının Düzenlenmesinde, Tahsilinde ve Takibinde Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yapılır." şeklindeki,

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 161/son maddesinde yer alan, "Tutanakların düzenlenmesine ve yapılacak diğer işlemlere ait uygulamalar, 6/4/2011 tarihli ve 27897 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Trafik İdari Para Cezası Karar Tutanaklarının Düzenlenmesinde, Tahsilinde ve Takibinde Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yapılır." şeklindeki,

Aynı Yönetmeliğin 162. maddesinde yer alan, "Tutanak düzenleyenler; a) Tutanaklara bağlı olduğu birimin adı bulunan kaşe damgayı basmak, bastırmak ve birimin adını yazmak, b) Tutanaklara adını, soyadını, görev unvanını ve sicil numarasını yazarak veya bu bilgiler bulunan kaşe damgayı her nüshasına basarak imza etmek, c) Tebliğ yerine geçmek üzere, hakkında işlem yapılana tutanağı imza ettirmek ve bir nüshasını vermek, ç) Tutanakları imza etmekten kaçınanlar için “imza etmedi” şeklinde not düşmek, d) Tescil plakasına düzenlenecek idari para cezaları için Kanunun 116 ncı maddesi doğrultusunda hareket etmek ile yükümlüdürler." şeklindeki,

Emniyet Genel Müdürlüğünün 28/05/2013 tarih ve 2013/49 sayılı Genelgesinin B/1-d maddesinde yer alan, "Trafik görevlilerince teknik cihazlar kullanılmasının sürücü tarafından kabul edilmemesi halinde; alkolölçere (alkolmetre) üflememesi halinde bunun kanuni müeyyidesi konusunda sürücü bilgilendirilecek, buna rağmen reddetmesi durumunda alkolölçer (alkolmetre) cihazından reddetme çıktısı alınarak bu konuda tutanak tanzim edilerek en az iki görevli tarafından imzalanacak, ayrıca reddeden kişiye de imzalattırılacaktır. Tutanağı imzalamaması halinde imtina notu düşülecektir. Bu sürücüler hakkında her defasında Kanunun 48 inci maddesinin (9) uncu fıkrasına istinaden 2.000 Türk Lirası trafik idari para cezası karar tutanağı düzenlenerek sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınacaktır. Ayrıca sürücü araç kullanmaktan men edilecektir." şeklindeki ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/9. maddesinde yer alan, "Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılmasını kabul etmeyen sürücülere 2000 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, kolluk görevlilerince tutulan 30/12/2023 tarihli tutanakta, kabahatlinin alkollü olup olmadığının tespiti yönünden teknik cihazla ölçüm yapılacağının bildirildiğinin belirtildiği ancak teknik cihaz kullanılmasının kabul edilmemesi halinde kanuni sonuçları hakkında bilgi verildiğine dair bir ibarenin bulunmadığı, anılan tutanağın üç kolluk görevlisi tarafından imzalandığı fakat kabahatlinin anılan tutanakta imzasının bulunmadığı ve imzadan imtina ettiğine ilişkin bilginin de yer almadığı, akabinde kabahatlinin alkolmetre cihazına üflemeyi reddettiğine dair alınan 30/12/2023 tarihli ret çıktısının ise yalnızca tek kolluk görevlisi tarafından imzalandığının anlaşılması karşısında, inceleme konusu idari para cezası karar tutanağı ile sürücü belgesi geri alma tutanaklarının usulüne uygun düzenlenmediği gözetilmeksizin, itirazın reddine karar verilmesinde,

2-Gölbaşı Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 30/12/2023 tarihli ve MB 26191209 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı yönünden yapılan incelemede,

Her ne kadar kabahatli hakkında inceleme konusu tutanak ile araç kullanırken sürücü belgesini yanında bulundurmamak ve trafiği düzenleme ve denetimle görevli trafik kolluğunun uyarı ve işaretlerine uymamak suretiyle 2918 sayılı Kanun'un 47/1-a ve 44/1-b maddeleri uyarınca idari para cezası uygulanmış ise de,

Dosya kapsamına göre, kolluk görevlilerince tutulan 30/12/2023 tarihli tutanakta, 30/12/2023 günü saat 01:00 - 03:00 saatleri arasında yapılan alkol denetimi sırasında kabahatlinin sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracın durdurulduğu ve kabahatliden sürücü belgesinin istendiği, kabahatlinin kolluk görevlisine kimlik belgesini verdiği ve sürücü belgesinin kimliğine işli olduğunu bildirdiği, bu haliyle görevlilere sürücü belgesini ibraz eden kabahatli yönünden 2918 sayılı Kanun'un 44/1-b maddesinde belirtilen kabahatin oluşmayacağı, yine anılan tutanakta kabahatlinin uygulama noktasından kaçtığı belirtilmiş ise de, kabahatli vekilinin 12/01/2024 ve 02/02/2024 tarihli dilekçelerinde, kabahatlinin olay yerinden kaçmadığını, kolluk görevlisinin izin vermesi üzerine olay yerinden ayrıldığını, daha sonra kimliğini almadığını fark eden kabahatlinin taksi ile karakola gittiğini ve bu hususta taksicinin tanık olarak dinlenmesini talep ettiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin tespiti bakımından taksicinin tespit edilerek tanık sıfatıyla ifadesinin alınmasının ardından, sonucuna göre kabahatli hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesinde, isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

1.Muteriz vekili tarafından, Gölbaşı Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 30.12.2023 tarihli ve MB 26190022 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 11.645,00 Türk lirası idari para cezası karar tutanağı, aynı birimin aynı tarihli ve AA 0280420 seri sıra numaralı sürücü belgesi geri alma tutanağı ve yine aynı birimin aynı tarihli ve MB 26191209 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 1.902,000 Türk lirası idari para cezası karar tutanağının kaldırılması talebi ile başvuruda bulunulduğu, anılan başvuruların Gölbaşı (Ankara) Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.01.2024 tarihli ve 2024/176 değişik iş sayılı kararıyla reddedildiği, başvuruların reddi kararlarına yönelik itirazın ise merci Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.03.2024 tarihli ve 2024/2130 değişik iş sayılı kararıyla reddedildiği anlaşılmış olunup; muteriz hakkında 2918 sayılı Kanun'un 47/1-a ve 44/1-b maddelerine muhalefet etmekten dolayı uygulandığı anlaşılan Gölbaşı Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 30.12.2023 tarihli ve MB 26191209 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 1.902,000 Türk lirası idari para cezası karar tutanağı bakımından başvurunun reddi kararının, anılan eylemler bakımından ayrıca sürücü belgesinin geri alınması kararı verilmemiş olunması nedeniyle miktar bakımından kesin nitelikte olduğu, Gölbaşı (Ankara) Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.01.2024 tarihli ve 2024/176 değişik iş sayılı kararının, Gölbaşı Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 30.12.2023 tarihli ve MB 26191209 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 1.902,000 Türk lirası idari para cezası karar tutanağı bakımından kesin nitelikte olduğu ve merci Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.03.2024 tarihli ve 2024/2130 değişik iş sayılı kararının, Gölbaşı Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 30.12.2023 tarihli ve MB 26191209 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 1.902,000 Türk lirası idari para cezası karar tutanağı bakımından hukuki değerden yoksun olduğundan, Gölbaşı (Ankara) Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.01.2024 tarihli ve 2024/176 değişik iş sayılı kararına yönelik olarak da kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağı hususunda,

2.5326 sayılı Kabahatler Kanunun 4/2. maddesinin ''(2) Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebilir.'' ve 2918 sayılı Kanunun 48/9. maddesinde yer alan düzenlemenin ''Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılmasını kabul etmeyen sürücülere 2000 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınır.'' hükümlerini amir olmasına karşın, Gölbaşı Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 30.12.2023 tarihli ve AA 0280420 seri sıra numaralı sürücü belgesi geri alma tutanağı ile muterize ait sürücü belgesinin 2 yıl yerine 731 gün süre ile geri alınmasına karar verilmesi hususunda da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen hususlar yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 05.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4680, Karar No: 2018/7790, Tarih: 09.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4680 E.  ,  2018/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada; Sahte fatura kullanmak eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında; 2005 ve 2006 takvim yılında fatura kullanmak suçunun tek suç kabul edilip temel cezasının üst sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden sanık hakkında temel cezanın 4 yıl olarak tayin edilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.