muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18041, Karar No: 2013/10651, Tarih: 17.05.2013

dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun istirdat hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan

“hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak; 10.11.1995 tarihinde evlenen davacının 26.02.2009 tarihinde boşandığı, dava tarihinden önce boşandığı eşi ...hakkında nafaka borcunu ödememesinden dolayı takip başlattığı, 01.06.2010 tarih ve 56 sayılı kontrol memuru raporuna göre, komşu beyanlarından ve yapılan çevre araştırmasından davacının boşandığı tarihten itibaren "..." adresinde boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının, yaklaşık bir ay önce bir kaç sokak öteye taşındığının tespit edildiği, Nüfus Müdürlüğünden alınan 11.11.2009, 02.06.2010 ve 22.09.2011 tarihli kayıtlara göre davacının yerleşim yerine ait adreslerin farklılık arzettiği, 15.08.2011 tarihli "Yerleşim Yeri ve Diğer Adres Belgesi"ne göre, boşandığı eşinin adresinin, davacının 10.06.2008 tarihli kayıtta geçen adresi ile aynı olduğunun ve anılan belgenin geçerlilik süresinin 14.09.2011 tarihinde dolduğunun anlaşıldığı, ancak geçerlilik süresinin yaklaşık bir ay olduğu anlaşılan 15.08.2011 tarihli bu belge dışında davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarına ilişkin resmi herhangi bir belge bulunmadığı gibi 10.10.2011 tarihli kolluk araştırmasına göre de davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşamadıklarının tespit edildiği, davacı tanıklarının beyanlarında, davacının eşinin borçları nedeniyle boşandığını, boşandıktan sonra ayrı evlerde yaşadıklarını beyan ettikleri, gerçekten de boşanma öncesinde davacının eski eşi hakkında 2008 yılında yapılan icra takiplerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, fiili beraberliğinin ortaya konulmasında yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için; ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, davalı

ile boşandığı eşinin yerleşim yeri olarak saptanan ... Mahallesi yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2009 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenerek, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı–karşı davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacı-karşı davalı'ya iadesine, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18632, Karar No: 2017/2432, Tarih: 07.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18632 E.  ,  2017/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların maliki olduğu gayrımenkulün çatısından sızan yağmur sularının teras zeminindeki giderin tıkanması sonucu ters teperek akması sonucunda binanın tamamında faaliyet gösteren ve müvekkili şirkete sigortalı işyerinde hasar meydana geldiğini, hasar nedeni ile sigortalısına ....01.2009 tarihinde ....454,00 TL ödendiğini, ödenen hasar bedelinin tahsili amacı ile Şişli ..... Müdürlüğünün 2009/19370 esas sayılı dosyası ile ... takibine geçildiğini, ancak davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve %40'dan aşağı olmamak kaydı ile ... inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, ...'in davada pasif husumet ehliyeti olmadığını, davacıya sigortalı olan ... ... ... Paz. ve Tic. A.Ş.'nin dava konusu taşınmazda davalılardan ...'ın öteden beri kiracısı olup 01/01/2009 tarihi itibariyle sözleşme süresi uzatılarak 2010 yılı içerisinde de devam ettiğini, bu nedenle B.K. kira hükümlerine tabi olduğunu, gerek su basan gerekse suyun bastığı her iki bağımsız bölümün de sigortalı şirketin kullanım ve tasarrufunda olduğunu, kiracının kiralananı sözleşme süresince tam bir özen içinde kullanmakla yükümlü olduğunu, müvekkilinin dava konusu olayda kusurlu veya kusursuz hiçbir sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, .... ..... Müdürlüğü'nün 2009/19370 esas sayılı takip dosyasındaki davalıların itirazının kısmen iptali ile takibin ....308,... TL asıl alacak üzerinden ve davalıların arsa paylarıyla sorumlu olmaları kaydıyla takip

tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

...-Dava, işyeri ... sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminata yönelik ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde, Ticari Paket ... Poliçesi gereğince ... şemsiyesi altına aldığı işyerine terastan sızan sular nedeni ile meydana gelen zararı sigortalısına ödediğini ileri sürerek bina maliklerinden rücuen alacak isteminde bulunmuştur.

Mahkemece görev hususu re'sen gözetileceğinden, sigortalı işyerinin bulunduğu binada kat mülkiyeti kurulmuş olduğu gözetilerek 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının Ek-.... maddesine göre, Yasanın uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlığın sulh hukuk mahkemelerinde çözümleneceği hususu doğrultusunda görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

...-Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

...-Bozma sebep ve şekline göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine ......2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33581, Karar No: 2021/3105, Tarih: 17.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33581 E.  ,  2021/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet (her iki sanık hakkında ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, internet sitesi üzerinden telefon satış ilanı verdiği, katılanın ilan vasıtasıyla sanıklara ulaştığı, sanıkların PTT aracılığıyla kutu gönderdiği, katılanın 190 TL parayı verip sanıkların gönderdiği kutuyu açtığında içinden telefon yerine kol saati çıktığı, sonrasında sanıklara ulaşamadığı bu suretle sanıkların menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda;

1- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın savunması, katılan beyanları ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sanığın çekte hiç bir yazı ve imzası bulunmadığı bu sebeple beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’in savunmasında, tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyip sanık ...’nin posta hesabını kullanmadığını söylemesi karşısında; diğer sanık ... ile birlikte suç işleme kastıyla hareket edip, suça iştirak ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak, somut ve kesin delil bulunmadığından yazılı şekilde beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7324, Karar No: 2017/4938, Tarih: 22.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/7324 E.  ,  2017/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında 29.03.2007 olarak yazılan suç tarihinin 2004 takvim yılı için- 16.03.2005, 2005 takvim yılı için- 16.03.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat kararına yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri uyarınca; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.03.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında 2005 takvim yılına ilişkin olup 16.03.2006 tarihinde sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat kararına yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18.12.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen, bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1333, Karar No: 2021/3820, Tarih: 25.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1333 E.  ,  2021/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.05.2021 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ile vekili gelmedi. Karşı taraf ... vekili Av. ...'ın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü, mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince boşanma ve ferilerine yönelik olarak tesis edilen hükme karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı kadın tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince 13.02.2018 tarihli celsede davalı kadına tanıklarını hazır etmesi için süre verilmiş, 20.02.2018 tarihli celsede ise dinlenmeyen tanık ...’ın doğrudan zorla getirilmesine karar verilmiş, zorla getirme emrinin yerine getirelemediğine dair tutanakta adı geçen tanığın Konya’da oturduğu belirtilmiştir.

Mahkemece; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca yasal dayanağı bulunmadığı halde, taraflara tanıklarını duruşmada hazır bulundurma yükümlülüğü yüklenemez. Bu konuda süre verilemez. Verilmiş olsa dahi sonuç doğurmaz. Tanıkların mahkemeye ne şekilde davet edilecekleri Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 240., 243. ve 245. maddelerinde gösterilmiştir. Bu durumda ilk derece mahkemesince yapılacak iş; davalının dinlenmesinden açıkça vazgeçmediği tanık ...'ın tebligata elverişli adresini sunması için usulüne uygun şekilde sonuçları hatırlatılacak şekilde davalıya kesin süre verilerek adı geçen tanığın HMK m.240/3'e göre bildirilen adresine gönderilecek tebligat ile HMK m.243 uyarınca duruşmaya davet edilmesi, gerektiğinde istinabe yoluyla dinlenmesi için gerekli işlemlerin yapılması, usule uygun olarak davet edildiği halde mazeret bildirmeksizin gelmemesi halinde tanığın HMK m.245 gereği zorla getirtilmesine ve sonuç olarak zorla getirme kararının akıbeti uyarınca hüküm kurulması gerekirken hukuki dinlenilme hakkına (HMK m. 27) aykırılık oluşturacak şekilde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 3.050,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 25.05.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/359, Karar No: 2011/2972, Tarih: 01.04.2011

**17. Hukuk Dairesi         2011/359 E.  ,  2011/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Simav Asliye Hukuk (Aile) ve Lüleburgaz 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk ...’in babası ...’in vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...’in yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Simav Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi tarafından, sağ eş ...'in yapılan araştırmalar sonunda nüfusta kayıtlı olduğu yer olan ... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Lüleburgaz 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince, İlçe Seçim Kurulunundan gelen cevabi yazı uyarınca sağ eşin yerleşim yerinin Simav olduğunun anlaşılması nedeniyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından,02.12.2010 günlü tebliğde, veli ...'e ... Adresinde Tebligat yapılması, 18.11.2009 günlü Lüleburgaz İlçe Seçim Kurulu ve Gençlik Mahallesi Muhtarının adres araştırma cevabı yazılarından, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yerinden ayrılarak ... 'da İkamet ettiği anlaşılır olmasına, Nüfusa kayıtlı olunan yerin karine olarak yerleşim yeri sayılacağına ilişkin hükmün yürürlükten kaldırılmış olmasından, uyuşmazlığın Simav Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Simav Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7731, Karar No: 2010/14808, Tarih: 02.11.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/7731 E.  ,  2010/14808 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına ..... ile 1-..... (devredilen .....) adına ..... 2-... adına .... 3-... ve dahili davalılar ...... 3-... 4-... 5-... 6-.....7-.... aralarındaki dava hakkında..... verilen 15.05.2008 günlü ve 1089/411 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalılardan ..... Başkanlığı ve ... avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Aleyhine hüküm kurulan ... mirasçılarına, 7201 sayılı Yasanın 35.maddesine göre gıyabi karar tebliğ edilmiş ise de; dahili dava dilekçesinin tebliğ edildiği adreste, dahili davalıların hiçbirinin ikamet etmediğinin ve muhtarlık kayıtlarının olmayıp, tebligata yarar adreslerinin de bilinmediğinin muhtarlık onaylı bila tebliğ iade şerhleriyle sabit bulunması, ayrıca dahili davalılardan .... ise yurtdışında ikamet ettiğinin belirgin olması karşısında, anılan davalılara yazılı biçimde gıyabi karar tebliğ edilmesine ilişkin işlemler isabetsiz bulunmuştur.

Gıyabi hükmün, aleyhine hüküm kurulan dahili davalılar,...... yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanını mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı Kurum ile davalı ... avukatlarının temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.