muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7120, Karar No: 2010/9079, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7120 E.  ,  2010/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.12.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki şerhin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Ankara Büyükşehir Belediyesinin blok satışlarında 27550 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki A Blok 14 no'lu bağımsız bölümü satın aldığını, bedelin tamamen ödendiğini, ancak tapu kütüğünün beyanlar sütununa "kendisine konut satışı yapılan kişi 5 yıl süre ile başkasına satış yapamaz ve devredemez" kaydının yazıldığını, satışın kısıtlamalı olarak yapılmadığını, bu konuda kendilerine de bilgi verilmediğini ileri sürerek belirtmenin terkinini talep etmiştir.

Davalı, satış şartnamesi ve ekindeki belgelerde yönetmelik gereği 5 yıl süre ile başkasına satılamayacağına dair kaydın bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış şartnamesinde olmayan 5 yıl süre ile satılamaz kaydının tapuya işlenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, beyanlar hanesindeki kaydın terkini isteğine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 1012. ve Tapu Sicil Tüzüğünün 60 ila 64. maddelerinde yedi bölüm olarak düzenlenen “beyanlar” gerek tescillerden, gerekse şerhlerden farklıdır. Kütüğün beyanlar hanesine işlenen kayıt, kural olarak ne bir ayni hak ihdas eder ne de şahsi bir hakkı güçlendirmeye yarar.

2010/7120 - 9079

Beyanların fonksiyonu, gayrimenkulle ilgili bazı fiili veya hukuki durumlara ya da zaten mevcut bulunan bazı haklara aleniyet sağlamaktan ibarettir.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz 17.07.2009 tarihli Meclis Kararı gereğince satışa sunulmuştur. Satışın dayanağı olan 5393 sayılı Belediye Kanununun 69. maddesine istinaden çıkarılan ve 29.09.2005 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanan İçişleri Bakanlığı ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından çıkartılan "Belediyelerin Arsa, Konut ve İşyeri Üretimi, Tahsisi, Kiralaması ve Satışına Dair Genel Yönetmelik"in 15/e maddesi ile bu yönetmelik çerçevesinde çıkartılan "... Arsa, Sosyal Konut, Konut ve İşyeri Üretimi, Tahsisi, Trampası, Ayni Hak Tesisi, Kiralanması ve Satışına Dair Genel Yönetmelik"in 12/son maddesinde konut tahsisi ya da satışı halinde 5 yıl süreli satılamayacağına dair hükümler yer almaktadır. Ayrıca, ihaleye katılacak olanlara teslim edilen belgelerden gayrimenkul satış vaadi başlıklı belgenin 9/a maddesinde de aynı hüküm yer almaktadır. Davacı yukarıda açıklanan koşullarda ihaleye katılmış ve dava konusu taşınmazı satın almıştır.

Görülüyor ki; ihale, satış ve dayanağı olan meclis kararı ve mevzuat sosyal amaçlı satışlarda taşınmazı satın alan kişilerin bu taşınmazı 5 yıl süre ile satamayacağına dair açıkça düzenleme getirmektedir. Bu kısıtlamanın satış şartnamesinde yer almaması ihaleye katılan kişilerin kısıtlamadan ayrık tutuldukları anlamına gelmeyecektir. Mahkemece davanın tüm bu nedenlerle reddi gerekirken kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 23.09.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/988, Karar No: 2025/5861, Tarih: 12.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/988 E.  ,  2025/5861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/254 E., 2020/1239 K.

SUÇ : Dolandırcılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.İlk Derece

Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli ve 2017/137 Esas, 2017/336 Karar sayılı kararı ile sanığın dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B.İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2018/254 Esas, 2020/1239 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, atılı suçun oluştuğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan ... 'nın suç tarihinde sabit ev telefonundan aranarak kendisinin Emniyet Müdürlüğü görevlisi olarak tanıtan şahıs tarafından" .... Bankanızdaki paralar terör örgütlerinin eline geçti biz bu parayı kurtardık, yerine devletin parasını koyduk, siz parayı çekin verilecek hesap numarasına yatırın, daha sonra paranız iade edilecek..."şeklinde sözler söylenmesi üzerine katılanın iradesi fesata uğratılarak temin ettiği, 12.000 TL paranın 29.12.2014 tarihinde 3 seferde temyiz dışı sanık ...'ın kredi kartı hesabına yatırıldığı, temyiz dışı sanık sanık ...'ın savunmasında söz konusu kredi kartını borcu olduğu için takla attırma yöntemiyle borcunu ödenmesi maksadıyla şifresi ile birlikte temyize gelen sanık ... ...'ye verdiğini belirtmiş olup, sanık ...'ın aşamalarda alınan beyanında İşbankası adına Atatürk Bulvarı Şubesinden almış olduğu kredi kartının yüksek borçları nedeniyle suç tarihinden önce halk arasında takla attırmak olarak da tabi edilen borcu ötelemek için 25.12.2014 tarihinde temyize gelen sanık ... ...'ye verdiğini iddia ettiği, tanık olarak dinlenen ... ve ... 'in, sanık ...'in beyanını doğrular nitelikte ifade verdikleri, dosya içerisinde mevcut İşbankası Atatürk Bulvarı Şubesinde kartın 29.12.2017 tarihinde iptal edildiğine dair yazı cevabı nazara alınarak ...'ın kredi kartını suç tarihinde sanık ... ... ...'ın kullandığı nitekim UYAP üzerinden yapılan sorgulamada; sanık ... ... ... hakkında benzer mahiyette açılmış, derdest ve karara bağlanmış dosyalar bulunduğu, sanığın aynı gerekçe ile (borç nedeni ile takla attırma yöntemi) kredi kartı temin edip, daha sonra bu kartları benzer dolandırıcılık eylemlerinde kullanması nedeniyle yargılandığı ve hatta ceza aldığı, Öyle ki; UYAP üzerinden yapılan sorgulamada sanık hakkında açılan davalarda kullanılan kredi kartları ile inceleme konusu dosyamızda katılanın ...'ın kredi kartına yatırılan paranın harcandığı POS cihazlarının dahi aynı şahıslara ait olup; bu cihazların sahibi ... ve ... ın bir kısım davalarda sanık konumunda oldukları, Keza Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2018 tarihli ve 2017/110 Esas ve 2018/49 Karar sayılı dosyasında, suç tarihinin 31.12.2014 olduğu, bu dosyada kart sahibi ... Şekeröz'ün de ... gibi kartını takla attırması için sanığa verdiğini beyan ettiği, sanığın aynı mahiyette savunma yapıp ... Şekeröz'ün kredi kartını kullanmadığını beyan ettiği, ...'un POS cihazından harcama yapılıp, adı geçenin de bu dosyada sanık olduğu, sanık ... ... hakkında verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin derdest 2020/220 Esas sayılı dosyasında, suç tarihinin 21.01.2015 olduğu, kart sahibinin ... Şekeröz olup, iddianame içeriğine göre bu dosyada sanık ... ... ...'ın "...'dan kredi kartını 30.12.2014 tarihinde aldığını 1.500 TL nakit para çekim işlemi yaptığını ve iki gün sonra da kredi kartını şüpheli ..

... ... hakkında verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin derdest 2020/220 Esas sayılı dosyasında, suç tarihinin 21.01.2015 olduğu, kart sahibinin ... Şekeröz olup, iddianame içeriğine göre bu dosyada sanık ... ... ...'ın "...'dan kredi kartını 30.12.2014 tarihinde aldığını 1.500 TL nakit para çekim işlemi yaptığını ve iki gün sonra da kredi kartını şüpheli ...'a iade ettiğini," beyan ederek, önceki dosyalardaki savunmasının aksine kredi kartını kullandığını beyan ettiği gözetildiğinde sanığın suça konu kredi kartı ve hesabını kullandığının tanıklarca da doğrulanması karşısında, sanığın mahkûmiyeti yerine hatalı hukuki değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2018/254 Esas, 2020/1239 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8722, Karar No: 2013/8082, Tarih: 24.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8722 E.  ,  2013/8082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Asliye Ticaret (... .... Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 28...2011 tarih ve 2010/95-2011/999 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iş yerinin davalı şirket nezdinde sigortalı olduğunu, 09/09/2009 tarihinde yağan aşırı yağmur neticesinde meydana gelen su baskınında iş yerinin hasarlandığını, davalı şirket tarafından zararın tazmin edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 35.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın kabulü anlamına gelmemek kaydıyla davacı tarafından talep edilen miktara itiraz ettiklerini, eksper raporunda tespit edilen 34.572,55 TL hasara sovtaj bedeli, eksik sigorta ve muafiyet miktarı uygulandığında sigortalının talep edebileceği miktarın ....788,81 TL olarak belirlendiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, poliçede emtia sigorta bedelinin 30.000 TL olduğu, ekspertiz raporunda emtia sigorta bedelinin enflasyon uygulanmış olarak 30.063,00 TL, sigorta değerinin 77.848,69 TL olarak tespit edildiği, bu bağlamda sigorta bedeli, sigorta değerinden düşük olduğu için eksik sigorta söz konusu olduğu, eksik sigorta kısmi hasar halinde oran kuralı uygulanarak gerçek ve somut zarar miktarının tespit edilmesi gerektiği, somut olayda 31.976,55 TL tutarında kısmi hasar tespit edildiği, buna göre yapılan hesaplamada, emtia hasar bedelinin (hurda bedeli, muafiyet tenzili düşüldükten sonra) ....121,49 TL olduğu, demirbaş hasar bedelinin ....350,44 TL olduğu, makine hasar bedelinin 957,91 TL olduğu ve buna göre toplam hasarın ....429,84 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile anılan meblağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8736, Karar No: 2015/12073, Tarih: 16.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/8736 E.  ,  2015/12073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/l. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, 28.04.2012 tarihli tutanakta sanığın karton bir kutu üzerinde kaçak sigara satışı yaparken yakalandığının belirtilmesi, anığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında dava konusu 4 paket sigarayı içmek için aldığını beyan etmesi karşısında, tutanak tanıkları çağırılıp dinlenilerek sanığın sigaraları satıp satmadığı hususu açıklattırıldıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2605, Karar No: 2025/942, Tarih: 17.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2605 E.  ,  2025/942 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

SAYISI : 2019/44 E., 2020/278 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı kurum vekili

tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2011/58342 sayılı "athletic-o" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı Şirketin ise 2017/76471 sayılı "ATHLETIC LIFE SPORTS CLUB+şekil" ibareli marka başvurusunu yaptığını, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazların davalı Kurum tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, taraf markalarının ortak olarak "athletic" kelimesini içerdiğini, başvuru konusu markada müvekkilinin markasından yalnızca tek bir harfin çıkartılarak fark yaratılmaya çalışıldığını, markaların 41. sınıf hizmetleri kapsadığını, bu nedenle aralarında iltibas ihtimalinin bulunduğunu, dava konusu marka ile karşı karşıya kalan tüketicinin anılan markayı müvekkilinin markaları ile ilişkilendirebileceğini ileri sürerek davalı Kurum Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun (YİDK) 2018-M-11307 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak

davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili başvurusu ile davacı markası arasında bir benzerlik bulunmadığını, müvekkili başvurusuna yeterli ayırt ediciliğin sağlandığını, markaların bütün olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek kadar benzer olmadığını, müvekkilinin spor salonu işletmecisi olduğunu, markasını da bu alanda kullandığını, tarafların farklı illerde hizmet verdiklerini, bu nedenle hedef kitlelerinin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru kapsamında yer alan "Eğitim ve öğretim hizmetleri.Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)." yönünden "atletik" ibaresinin ayırt edici karakterinin zayıf olduğu, zira söz konusu hizmetlerde “atletik” ibaresinin sportif faaliyetler, spor organizasyonları, spor salonu hizmetleri, profesyonel sporcu/atlet yetiştirmeye yönelik eğitim/akademi hizmetleri vs. nitelikteki hizmetler bakımından, verilen hizmeti ifade eden ve sektöre ait açık bir kavram olduğu, makul düzeyde dikkatli ve bilgili tüketicinin bu kavramın ilgili sektördeki karşılığını bildiği, dolayısıyla tek başına anılan ibareden kaynaklı oluşan ortaklığın yol açtığı benzerliğin markalar arasında iltibas ihtimalini doğurmayacağı, salt bu nedenle markalar arasında iktisadi – idari bir bağlantı olduğu algısının oluşmayacağı, ibarenin zayıf ibare olduğu ve küçük değişikliklerin yeterli ayırt ediciliği sağlayacağı, bu hizmetler yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 6/1 hükmündeki koşulların oluşmadığı, bunun dışında başvuru kapsamında kalan "Dergi, kitap, gazete v.b.gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)" hizmetleri yönünden ise "athletic" ibaresinin tüketici nezdinde sektörü telmih edici bir kavramsal karşılığının bulunmadığı, anılan hizmetlerde ilgili ibarenin ayırt edici vasfının mevcut olduğu, her iki taraf markasında da ortak olarak ve esas unsur pozisyonunda yer alan "atletik" manasında ki ibarenin, işbu hizmetler açısından oluşturduğu benzerliğin tüketici nezdinde işaretlerin kaynakları noktasında bir yanılgı oluşturabileceği, başvuruda yer alan şekil unsuru ve “life” ibaresinin aradaki bu ilişkiyi yeterince uzaklaştırmadığı, bütünsel algıda “athletic” ibaresinin tüketici algısında yer edineceği, işaretlerin aynı kaynaktan gelen hizmetlere ait olduğu yanılgısı oluşturabileceği, dolayısıyla bu hizmetler yönünden SMK'nın 6/1 hükmü anlamında iltibas ihtimalinin bulunduğu, SMK'nın 6/6 hükmü koşullarının oluşmadığı, başvuru konusu markanın kötüniyetli olarak tescile konu edildiği iddiasını destekler delillerin mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2018-M-11307 sayılı kararının 41. sınıftaki "Dergi, kitap, gazete vb yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)" yönünden iptaline, YİDK iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, davalı Şirket adına tescilli 2017/76471 sayılı markanın 41

. sınıftaki "Dergi, kitap, gazete vb yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)" yönünden iptaline, YİDK iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, davalı Şirket adına tescilli 2017/76471 sayılı markanın 41. sınıftaki "dergi, kitap, gazete vb yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)" yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı Kurum vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekili ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı Kurum YİDK kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı ... davalı Kurum vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 17.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18927, Karar No: 2013/20938, Tarih: 04.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18927 E.  ,  2013/20938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi ve hapisten çevrilen 3600 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 100 TL adli para cezası taksitlendirilerek 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu sebeple yerinde görüldüğünden ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 4 numaralı bendine "5237 sayılı TCK.nun 50/1-A maddesi gereği" ibaresinin eklenmesi ile birlikte hapisten çevrilen 3600 TL adli para cezası ile doğrudan verilen 100 TL adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.