muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8852, Karar No: 2014/12231, Tarih: 03.07.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8852 E.  ,  2014/12231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhinde ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/256 sayılı icra dosyasından takibe konulan 10.000-TL' lik bononun 9.500-TL' sinden ve fer'ilerinden dolayı müvekkilinin borçlu olmadığını, bahse konu senedi müvekkilinin davadışı ...' dan hayvan alması karşılığında verdiğini, bu şahsa yapılan ödemeler sonucunda borcun 500-TL kaldığını, bu nedenle ... isimli senet lehtarının senedin arkasına bu kadar borç kaldığını belirtmek için "500 TL alabilir" şeklinde yazı yazdığını, daha sonra senedi davalıya vermiş olduğunu, davalının ise kötüniyetli olarak bu yazıyı karalayarak icra takibine koyduğunu beyanla, müvekkilinin senedin 9.500-TL' si ve fer'ilerinden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının aksine müvekkilinin bononun tamamında ciro yolu ile haksahibi olduğunu, davadışı ... bonoya önce 500-TL yazmışsa da, daha sonra tamamını devrettiğini beyan edip müvekkiline ciroladığını, senetteki yazı ve imzaların ...' a ait olduğunun ortaya çıkması üzerine bu şahıs hakkında Ağır Ceza Mahkemesi' nde dava açıldığını, yargılama devam ederken ...' ın vefat ettiğini, müvekkilinin iyiniyetli 3. kişi olup, davacının senet metninden anlaşılamayan iddialarını müvekkiline karşı ileri süremeyeceğini, ispat külfetinin davacıda olduğunu belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %20 tazminata karar verilemsini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, dosya kapsamı ve Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/84 E.-2011/360 K.sayılı dosyası birlikte değerlendirildiğinde, davalının Ağır Ceza Mahkemesindeki yargılamadaki beyanında hayvan alım satımına istinaden öncelikle "... 500 alacak" şeklindeki yazısı ile ...'dan senedi ciro aldığını, sonra çevredekilerin para alamayacağını söylemesi üzerine yeniden ...'ın yanına gittiğini ve Hasan'ın yazının üzerini karaladığını bildirmesi nazara alınarak, bu hali ile davalının senedin 500-TL bedelli olduğunu bilerek ciro aldığı, senet bedelinin senet metninden açık ve net olarak anlaşıldığı, senet metninin bu sebeple cirantayı bağladığı gerekçeleriyle, davanın kabulü ile takibe konu 10.000-TL bedelli senedin 9.500-TL' si açısından davacının borçlu olmadığının tespitine, 9.500-TL'nin %40' ı oranında kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30241, Karar No: 2015/12089, Tarih: 01.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30241 E.  ,  2015/12089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2012/150-2013/462

Taraflar arasındaki kesilen ağaç bedelinin davalı taraftan tahsili istemine, birleştirilen dava ise trampa sözleşmesi ile davalı - karşı davacı tarafa vaad edilen ağaçların bedelinin davacı - karşı davalıdan tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı - karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kesilen ağaç bedelinin davalı taraftan tahsili istemine, birleştirilen dava ise trampa sözleşmesi ile davalı - karşı davacı tarafa vaad edilen ağaçların bedelinin davacı - karşı davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı - karşı davacı vekilinin davasının kabulüne, davacı karşı davalı idare vekilinin davasının ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı karşı davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı - karşı davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16469, Karar No: 2013/4418, Tarih: 28.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16469 E.  ,  2013/4418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURDUR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis davası sonunda, yerel mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden;  miras bırakan N..'nin 08.06.2010 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davalı oğlu ile kendisinden önce 12.10.1991'de ölen oğlu L..'den olma davacı torununun kaldığı, başkaca mirasçı bulunmadığı, murisin 26.07.1993 tarihli akitle çekişmeli 47 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını, 16.07.2002 tarihli akitle 448 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını, 1071 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 payını ve  2405 ile 2565 parsel sayılı taşınmazların tamamını, 26.07.2006 tarihli akitle de 1568 ve 1740 parsel sayılı taşınmazlardaki 1/2 paylarını satış suretiyle davalı oğluna temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere;  uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 01-04-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacının babası öldükten sonra murisle davacı arasında bir soğukluk olduğu, görüşmedikleri, murisin kira geliri olduğu, mal satmaya ihtiyacının olmadığı, her ne kadar davalı yurt dışından annesine zaman-zaman para göndermişse de bunların satış bedeli olmayıp harçlık mahiyetinde olduğu, bunun yanında evladın anne babasına bakmasının ahlaki görevi olduğu, tüm somut bu olgular yukarıdaki ilkeler ile değerlendirildiğinde; temliklerin gerçekte satış olmayıp davacıdan mal kaçırma amacıyla yapıldığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden  ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.03.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19069, Karar No: 2012/23990, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19069 E.  ,  2012/23990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Geceleyin bina içinde hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın gece vakti, yanında bulunan dosyadaki diğer sanıklarla birlikte okulun keşfen saptandığı üzere sağlam ve muhkem olmayan camını kırmak suretiyle içeri girip çalacak bir şeyler ararken yakalanması şeklindeki eyleme uyan ve zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 492/1-son maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4., 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımının suç tarihi olan 14.11.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.11.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14016, Karar No: 2011/142, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14016 E.  ,  2011/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, Boruktolu köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacının isteminin dayanağını 442 Sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen ek 13. madde teşkil etmektedir. Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, ve İsteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Dosya arasındaki, 03.08.2009 tarihli Tapu Sicil Müdürlüğüne ait yazı ile davacı adına kayıtlı 811, 956, 496, 588, 351, 449, 1122, 300, 301 ve 310 parsel numaralı taşınmazların olduğu bildirilmiştir.

2010/14016 - 2011/142

Yasa ve yönetmelik hükümleri gereğince davacının taşınmazın bulunduğu köyde ikamet edip etmediği, kolluk vasıtasıyla araştırılmalı, davacının eşi ve çocuklarına ait Yönetmeliğin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte evinin bulunup bulunmadığı tapu sicil müdürlüğünden sorulmalı ve tapu sicil müdürlüğünce bildirilen davacıya ait taşınmazların Yönetmeliğin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte olup olmadığı araştırılmalıdır. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 17.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12100, Karar No: 2013/12423, Tarih: 01.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12100 E.  ,  2013/12423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Genel Müdürlüğü10.İletim Tesis ve İşletme

Grup Müdürlüğü vekili Av.Şermin Karalı

2-Ev-pak Temizlik V Servis Hiz.İnş.Mak.Bakım

Onarım Mob.San.ve Tic.Ltd.Şti vekili

Av....

3...Grup Otom.Tur.Tem.Teks.Medikal Gıda

İnş.San. Ve Tic.Ltd.Şti.vekili

Av....

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerinin tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin haksız olarak davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez.

Somut olayda; davacı işçi, internet yoluyla 05.09.2012 tarihinde BİMER'e gönderdiği işveren hakkındaki şikayetinde " ... TEİAŞ ve EÜAŞ ta bizim gibi çalışanlar bizden fazla alıyorlar, onların ihale şartnamesi bizden farklımı, çifte standart değilmi, size soruyorum. Müfettiş geliyor, yedirip, içirip yolluyorlar, bize bıraktıkları yok. biz şikayet edersek tehdit ediyorlar, bizi tamamen amele yerine koyuyorlar ve standatlarımızın, maaaşlarımızın iyileştirilmesini ve bunuda şartnameye yansıtılmasını istiyorum. lütfen şurada 2 ay kaldı, lütfen erken cevap verin..." şeklinde beyanlarda bulunmuştur. Mahkemece söz konusu başvuru içeriği yardım mahiyetinde olduğu değerlendirilerek haklı fesih nedeni olarak kabul edilmemiştir. Işçinin işveren hakkındaki şikayeti yasal sınırlar içerisinde kaldığı sürece, hak arama özgürlüğü olarak nitelendirilebilir. Ancak şikayet hakkı kullanılırken hakaret ve sataşma içerikli beyanlarda bulunulmaması gerekir. Davacı işçi tarafından yapılan başvuru içeriğindeki " Müfettiş geliyor, yedirip, içirip yolluyorlar, bize bıraktıkları yok. biz şikayet edersek tehdit ediyorlar, bizi tamamen amele yerine koyuyorlar" şeklindeki beyanlar işverene yönelik hakaret ve sataşma içermektedir. Bu duruma göre fesih haklı nedene dayalıdır. Hal böyle olunca, feshin haksız olduğu kabul edilerek davacının işe iadesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın tenzili ile bakiye 3,15 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı Ev-Pak Ltd.Şirketinin yaptığı 41,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı Ev-Pak Ltd.Şirketine verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, 01/07/2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7030, Karar No: 2016/7092, Tarih: 30.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7030 E.  ,  2016/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sırasında mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Küçükçekmece Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2015 tarihli ve 2015/178-107 sayılı kararını müteakip, dosyanın gönderildiği Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesince verilen 15/09/2015 tarihli ve 2015/848-598 sayılı görevsizlik kararı üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın tevdi edildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen, Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin, 05/10/2015 tarihli ve 2015/802 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 11/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 27/05/2016 gün ve 94660652-105-34-4272-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/10/2015 tarihli ve 2015/802 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.