muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2175, Karar No: 2023/7824, Tarih: 25.10.2023

Bu açıklamalar ışığında temyiz istemleri değerlendirildiğinde;

22.02.2016 günü saat 12:00 sıralarında Gaziantep İli Karkamış İlçesi Türkyurdu Piyada Hudut Karakolu sorumluluk bölgesinde Suriye ülkesinden ülkemize yasa dışı yollardan geçmeye çalışan grubun tespiti üzerine sanıkların takibe alındığı ve yakalandıkları, ellerinde bulunan iki adet siyah çanta içerisinden bir adet canlı bomba yeleği, yelek içerisinde metal bilyeler ile güçlendirilmiş 12 adet patlayıcı tableti, 2 adet el bombası fünyesi, 2 adet elektrikli fünye, infilaklı fitil, magnezyum çakmağı, ambalaj poşeti ve bantları, 1 adet el yapımı ateşleme anahtar sistemi ve 1 adet siyah renkli elektrikçi bandının bulunması şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların ... terör örgütü üyesi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediğinden tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilerek; sanıklar ..., ..., ... ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 314 üncü maddesi ikinci fıkrası maddesindeki silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraatlerine karar verilmesi ve örgüt üyesi olmamakla birlikte örgütün amacını bilerek hareket ettiklerinden sanıklar ..., ... ...'in TCK'nın 315 inci maddesindeki silah sağlama suçundan cezalandırılmaları gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Sanık ...'nun ... terör örgütünün hiyerarşik yapısına girdiğine ilişkin delil bulunmamakla birlikte olay tarihinde diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuk ile birlikte silah olan iki çantayı taşıdığı Suriye ülkesinden yasa dışı yollarla ülkemize getirmeye çalıştığı somut olayda eylemine uyan TCK'nın 315 inci maddesindeki silah sağlama suçundan dava açılması için gereğine tevessül edilerek açılan davanın iş bu dava ile birleştirilerek birlikte görülmesi gerekirken; Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2017 tarihli, 2017/5610 Soruşturma, 2017/1801 Esas, 2017/190 İddianame numaralı evrakında 5237 ... Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasından açılan dava olmadığı hâlde İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

3.Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Anayasa'nın 138/1 inci maddesi hükmü, TCK'nın 61/1 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanun'un 3/1 inci maddesi uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken, temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak kabul edilmesi suretiyle TCK'nın 61/3 üncü maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafileri ve sanık ... ...'in temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/1635 Esas, 2019/1685 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

İlk Derece Mahkemesince yapılacak yargılama sonunda ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakkının 5271 ... CMK’nın 307 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca saklı tutulmasına,

Sanıklar ... ve ... ... hakkında mevcut delil durumu dikkate alındığında tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12102, Karar No: 2024/5422, Tarih: 16.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12102 E.  ,  2024/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/272 E., 2016/266 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 30.400TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kazanın meydana gelmesindeki asıl etkenin teknik arıza olduğu, müvekkiline alt sınırdan ceza verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kazanın meydana gelmesindeki asıl etkenin teknik arıza olduğu, müvekkiline alt sınırdan ceza verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;05.04.2015 tarihinde saat 12:45 sıralarında gündüz vakti, sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyonet ile araçta istihab haddi üzerinde biri çocuk üç yolcu bulunduğu halde, otoyolu takiben, bölünmüş tek yönlü, asfalt kaplama, olay mahalli yerleşim yeri dışı, hava açık, zeminin kuru olduğu Sakarya istikametinden Akyazı istikametine seyri sırasında olay mahalline geldiğinde; idaresindeki aracın sağ arka lastiğinin patlaması ile direksiyon hakimiyetini kaybedip sağa yönelerek sağdan yol dışı kalıp bariyer bitimine çarpması ve devrilmesi sonucu ölüm ve yaralanmayla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; bu kazanın meydana gelmesinde sürücü ... 2918 sayılı KTK’nın 52/1-b.maddesi uyarınca araçların hızlarını, aracın yük ve teknik özelliğine, trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ettiği belirlendiği, 14.12.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden alınan adli raporda; sanık sürücü ... idaresindeki araç ile istihab haddi üzerinde yolcu taşımakta olduğu, esnada olay mahallinde seyri sırasında, idaresindeki aracının sağ arka lastiğinin patlaması şeklinde meydana gelen teknik arıza neticesinde direksiyon hakimiyetini kaybedip sağdan yol dışı kalması ile meydana gelen kaza neticesinde ölüm ve yaralanmalarda alt düzeyde tali kusurlu olduğu, araçta istihab haddi üzerinde yolcu olarak seyahat etmekte olan ve kaza neticesi ölen ve yaralanan şahıslar, kendi ölüm ve yaralanmalarında her biri ayrı ayrı alt düzeyde tali kusurlu oldukları ve sanık sürücü ... idaresindeki aracın seyir halindeyken meydana gelen, sağ tekerinin patlaması şeklinde meydana gelen teknik arızanın kazanın oluşumunda asli derecede etken olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece ATK raporuna göre ölenlerin de kusurunun bulunduğu, kazanın teknik bir arızadan kaynaklandığının belirlendiği ve sanığın kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 4 yıl 2 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1520 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17960, Karar No: 2013/1162, Tarih: 29.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/17960 E.  ,  2013/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın HMK 114/1/g maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunun 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. Aynı kanunun 448. maddesine göre “bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” 450.maddesinde ise “1086 Sayılı Hukuk Usulu Muhakemeler Kanunu ek ve değişiklikler ile birlikte kaldırılmıştır.”düzenlemesi mevcuttur. Anılan düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere 6100 sayılı HMK hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girecektir. HMK 115/2 ve 120 maddelerinden ve 30.09.2011 tarihli resmi gazetede yayımlanan HMK gider avansı tarifesinin 1 ve 6 maddelerindeki düzenlemelerden gider avansının davanın açılması sırasında alınmasının şart olmadığı mahkemenin sonradan da bu eksikliği kesin süre vererek ikmal ettirebileceği anlaşılmaktadır. Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. Bu durum davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekir. Gider avansının yatırılmaması halinde dava usulden reddedilir.

Mahkemelerce gider avansı olarak nitelendirilen giderlerin gerçekte gider avansı mı yoksa delil ikame avansı mı olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Zira yukarıda açıklandığı gibi gider avansı dava şartı iken delil ikamesi avansı dava şartı olarak nitelendirilmeyecektir. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması dava şartı nedeni ile davanın reddini gerektirmeyecek,sadece o delile dayanan tarafça belirlenen sürede delil avansı giderini yatırmaması halinde o delilinden vazgeçmiş sayılacaktır.

Olayımızda;Mahkemece 1086 Sayılı HUMK yürürlükte iken 16.9.2011 tarihinde açılan davada, 28.10.2011 tarihli ara kararı ile davacı vekiline 50 TL gider avansı ve 60 TL tebligat giderinin dosyaya yatırılması için bir hafta süre verilmiş ise de verilen sürenin kesin olduğu ve talep edilen giderlere nelerin dahil olduğu, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığı belirtilmemiştir. Mahkeme, dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren

işlemleri kalem kalem açıklamalı her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen sürenin kesin olduğu ve kesin sürede yatırılmamasının sonuçları da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Bu nedenle yukarıda açıklanan şekilde uygulama yapılmadan soyut süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın usulden reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43800, Karar No: 2024/14552, Tarih: 18.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/43800 E.  ,  2024/14552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmak suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, mesleki mazeret dilekçesine aykırı olarak yokluğunda karar verildiğine, olay yeri olan işletmenin sahibi tanık F. Ö.'nün beyanlarına itibar edilmediğine, kovuşturma aşamasında dinlenilen diğer tanığın olay yerine sonradan geldiğine, tutanak düzenleyicisi olan diğer tanıkların ve olay yerinde bulunup olay hakkında görgüye dayalı bilgisi bulunan kişilerin resen dinlenilmeleri gerektiğine, sanığın suçlamaları kabul etmediğine ve şüpheden sanığın yararlanacağına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin 27.11.2020 tarihli dilekçesinde, 02.12.2020 olan duruşma gününde Erdemli 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/138 Esas, Erdemli İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2019/200 Esas ve Erdemli İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2020/109 Esas sayılı dosyalarındaki duruşmalara katılacağını beyanla duruşmanın ileri bir tarihe bırakılması talepli mesleki mazeretini bildirmesine karşın sanık müdafiinin mazeret talebinin yerinde görülmeyen gerekçeyle reddine karar verilerek mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, sair yönleri incelenmeksizin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/838, Karar No: 2016/4232, Tarih: 06.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/838 E.  ,  2016/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.07.2013 gün ve 2010/162 Esas - 2013/331 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 08.10.2015 gün ve 2931-11571 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 261.00.'ar-TL para cezası ile 60.80.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 06.04.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, miras bırakan ...'in 58, 64, 66, 150, 262, 1249, 1782, 2205, 2208 ve 2479 parsel sayılı taşınmazları 03.04.1973 tarihinde diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacı ile davalıya ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile temlik ettiğinden bahisle dava açmışlardır.

Davalı, davacıların ölü anneleri ... üzerinde kayıtlı taşınmazlar da bulunduğundan, ...'nin mirasbırakan öldükten sonra yapılan rızai paylaşmaya katıldığını, paylaşım ile belirtilen temliklerde muvazaa bulunmadığını kabul ettiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, 150 ve 1782 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddine, 58, 64, 66, 262, 1249, 2205, 2208, 2479 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar -ölen- davalı mirasçıları tarafından temyiz edilmiş, verilen karar Dairece 8.6.1978 tarihli resmi senetle mirasbırakan ...'in terekesinin paylaşıldığından paylaşma ile davacıların anneleri ...'ye de 1242 ve 1530 parsel sayılı taşınmazların verildiğinden, mirasbırakandan gelen 150 ve 1782 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan lehine temlik yaptığı ... tarafından davacıların annesi ...'ye satıldığından, mirasbırakanın beşeri ilişkilerinin iyi olduğundan sağlık sorunları olan murise davalı oğlu ile gelini tarafından bakıldığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Muris muvazaası nedeni ile tapu iptal ve tescil davalarının hukuksal dayanağını oluşturan 1.4.1974 tarihli ve 2/1 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı, mirasbırakanın yaptığı taşınmaz mal temliklerinde terekeden mal kaçırma amacı ile hareket edip etmediğinin incelenmesini gerektirir. Mahkeme kararında vurgulandığı üzere mirasbırakanın davalıya temlik ettiği taşınmazların değeri 585. 095,12 TL. adına kayıtlı taşınmazların değeri 69.485 TL. ölümünden sonra mirasçıları tarafından paylaşılan taşınmazların değeri 306.525 TL. dir. Yani mirasbırakanın ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile davalıya temlik ettiği taşınmazların toplam değeri geriye kalan, mirasçılara intikal eden ve rızai paylaşmaya konu edilen taşınmazların toplam değerinden çok fazladır. Ölünceye kadar bakma sözleşmesi taraflara karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmedir. Ancak edimler arasında dengeyi gerektirir. Miras bırakanın daha az bir taşınmaz mal temliki ile bakımını sağlama olanağı varken maliki olduğu taşınmazların büyük çoğunluğunu mirasçılarından birine temlik etmesi yapılan temliklerin bakımını sağlama amacına değil, terekeden mal kaçırma amacına yönelik olduğunu gösterir. Davalı ve eşinin mirasbırakana bakmaları sonuca etkili değildir. Çünkü taraflar arasındaki uyuşmazlık bakım borçlusunun bakım borcunu yerine getirip getirmediği konusunda değil, mirasbırakanın terekeden mal kaçırma amacı ile taşınmaz temlik edip etmediği konusundadır. Öte yandan, davacıların annesi ...'nin imzaladığı paylaşma sözleşmesinde davalı taşınmazlar paylaşma konusu değildir. Davalının ...'ye temlik ettiği 150 ve 1782 parsel sayılı taşınmazlar bedeli karşılığı satılmıştır. Bu olgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacıların anneleri ...'nin mirasbırakandan gelen diğer taşınmazlarla ilgili paylaşma yaptığı,-satın aldığı taşınmaz dışında- mirasbırakanın davalıya temlik ettiği taşınmazlarla ilgili işlem yapmadığı sonucuna varılmaktadır. Kaldı ki, davalı adına kayıtlı taşınmazlar ilgili tasarrufta bulunması da olanaksızdır.

Bu nedenlerle; davacıların karar düzeltme taleplerinin kabulüne, Dairenin 08.10.2015 tarihli 2014/2931 - 2015/11571 sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, karar düzeltme talebinin reddine dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/23820, Karar No: 2019/21700, Tarih: 27.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23820 E.  ,  2019/21700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde elektrik – elektronik teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesine haksız olarak son verildiğini belirterek kıdem tazminatı alacağı için 10.000,00 TL, ihbar tazminatı alacağı için 2.000,00 TL, fazla çalışma ücreti alacağı için 6.000 TL, genel tatil ücreti alacağı için 1.000,00 TL, hafta tatili ücreti alacağı için 1.000,00 TL, ücret alacağı için 10.000,00 TL, asgari geçim indirimi alacağı için 3.000,00 TL, harcırah alacağı için 3.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:Karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı kıdem tazminatı talebinde bulunmuş olup mahkemece 04.11.2015 tarihli bilirkişi raporuna itibarla karar verilmişitir. İtibar edilen bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi 6 yıl 6 ay 5 gün olarak tespit edilmiş olup tazminata esas ücret ise dosya kapsamına uygun olarak 2.176,58 TL olarak tespit edilmiştir. Bu durumda davacının tespit edilen hizmet süresi ve ücreti dikkate alındığında davacının toplam kıdem tazminatı alacağının 14.178,00 TL olarak belirlenmesi gerektiği halde davacının kıdem tazminatı alacağı 4.178,00 TL olarak tespit edilmesi ve mahkeme tarafından da davacının kıdem tazminatı alacağının 14.178,00 TL yerine 4.178,00 TL olarak hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.