muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5202, Karar No: 2016/9595, Tarih: 20.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5202 E.  ,  2016/9595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların ... Mahkemesi’nin ...Karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk 2001 doğumlu Kerem için 200 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini ancak aradan geçen zaman içerisinde müşterek çocuğun ihtiyaçlarının arttığını ve nafakanın yetersiz kaldığını, bu nedenle iştirak nafakasının 700 TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; talep edilen nafakayı ödeme gücünün olmadığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile müşterek çocuk için aylık 200,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 700 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2.maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Somut olayda; mahkemece yaptırılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre velayet hakkı annede olan müşterek çocuk ... 2001 doğumlu olduğu, davacının hastanede anestezi teknisyeni olarak çalıştığı, aylık 1.580 TL geliri olduğu; davalının ise diş doktoru olup, gelirinin tespit edilemediği anlaşılmaktadır. Ancak, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan bordroya göre davalının .... şirket elemanı olarak çalıştığı, aylık 1850.72 TL gelirinin olduğu anlaşılmaktadır.

.../...

-2-

Buna göre, mahkemenin davalı hakkında yaptırdığı sosyal ekonomik durum araştırması ile davalı vekili tarafından dosyaya sunulan bordro arasında çelişki olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, mahkemece, ..., davalının dava tarihi itibariyle, nerede çalıştığı ve aylık maaş miktarının sorularak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi yerinde görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece; davalının ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılıp tespit edilmesinden sonra, davacı annenin de katkısı dikkate alınarak, davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde, çocuğun ihtiyaçları da gözetilerek, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece; davalının ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılıp tespit edilmesinden sonra, davacı annenin de katkısı dikkate alınarak, davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde, çocuğun ihtiyaçları da gözetilerek, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/30986, Karar No: 2017/3505, Tarih: 18.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30986 E.  ,  2017/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında İİK'nın 337/a maddesine aykırılıktan da cezalandırılması içinde şikayette bulunulduğu halde, bu suçtan hüküm kurulmamışsa da mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1175, Karar No: 2007/5552, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1175 E.  ,  2007/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kaçak su kullanımından kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin işyerini 15.4.2004 tarihinde ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübünden kiraladığını, müvekkilinden 4.8.1998 tarihli tutanak ile düzenlenen kaçak su bedelinin istenilemeyeceğini belirterek davanın reddi ile %40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsili gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen 21.6.2006 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre davanın kısmen kabulüne, 3.682.890.861.TL asıl alacak ile 77.749.918.TL işlemiş faize yönelik itirazın iptaline takibin asıl alacağa takip tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte devamına, tarafların tazminat taleplerinin yerinde olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.5 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15582, Karar No: 2015/8256, Tarih: 16.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15582 E.  ,  2015/8256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi ...’e ait ağaçların sanık tarafından kesilmesi üzerine mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verildiği, ancak ağaçların iadesi veya müsaderesi yönünde karar verilmediği, Orman Müdürlüğünün talebi üzerine 12.03.2013 tarihli 2012/76 E ve 2012/617 K. Sayılı Ek kararı ile kesilen ağaçların TCK 54 maddesi gereğince müsaderesine karar verildiği, Cumhuriyet savcısının temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 256 ve 257 maddeleri gereğince müsadereye ilişkin verilecek kararların, duruşmalı olarak verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Ağaçların kesildiği taşınmazın mülkiyetinin katılana ait olduğu halde emvaller hakkında Orman İdaresi lehine 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’mn 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/11858, Karar No: 2018/611, Tarih: 05.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11858 E.  ,  2018/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ... Isıtma Sistemleri...Ltd.Şti.nin asıl borçlu, davalı ...'ın kefil sıfatı ile borçlu olduğu dosyayı temlik aldıklarını, haciz sırasında davalı borçlu ... 'ın hacze kabil malı olmadığının tespit edildiğini, dava konusu taşınmazı muvazaalı olarak alacaklılarından mal kaçırma kastı ile değerinin çok altında bedelle diğer davalı ...'a sattığını belirterek, davalılar arasındaki tasarruf işleminin iptalini talep etmiştir.Davalı ..., diğer davalı borçluyu tanımadığını, mal kaçırma amacını bilmediğini ve muvazaa iddiasını kabul etmediğini, emlakçı vasıtası ile taşınmazı 2007 yılında nakit 55.000,00 TL ödeyerek ailesi ile ikamet etmek için aldığını, belediye rayiç bedeli üzerinden satış gösterildiğini, aldığı tarihten itibaren burada ikamet ettiğini, elektrik-su faturalarının kendi adına olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece; tasarrufun borçlunun alacaklılarına zarar vermek kastıyla yapıldığı ya da davalılar arasında akrabalık, tanışıklık, iş ilişkisi gibi alıcının borçlunun durumunu bildiği veya bilmesini gerektirir hallerin mevcut olduğunun davacı tarafından kanıtlanmadığı, davalı ...'ın satış tarihinden itibaren ailesi ile birlikte taşınmazda ikamet ettiği ve iyiniyetli olduğu kabul edilerek ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, tasarruf tarihi ile geçici aciz belgesi niteliğindeki haciz tarihi arasında İİK.nın 278/II maddesinde öngörülen 2 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle olayda İİK.nın 278. maddesinde yazılı iptal koşullarının uygulanamayacağına ve 3. kişi konumundaki davalının borçlu davalının mali durumu ile alacaklıları ızrar kastını bilen veya bilmesi gereken kişilerden olduklarının kanıtlanamamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 05.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1656, Karar No: 2015/18827, Tarih: 03.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1656 E.  ,  2015/18827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2010/1029 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, ...Sulh Ceza Mahkemesi'nin 30/03/2011 tarih ve 2011/256 değişik iş sayılı kararına istinaden sanığın iş yerinde yapılan arama sonucu, 31/03/2011 tarihli tutanakta tek tek sayılan 27 kalem malzeme ele geçirilmesi ve sanığın aşamalardaki savunmalarında, hobi olarak tarihi eser koleksiyonu yaptığını, suça konu eserleri ticari amaç ile bulundurmadığını beyan etmesi karşısında;

31/03/2011 tarihli tutanakta sayılan 27 kalem malzemenin akıbeti araştırılarak, müzeye teslim edilen bir adet Osmanlı dönemi sikkesi ile bir adet pişmiş toprak vazo dışında kalanların soruşturma aşamasında sanığa iade edilmediğinin belirlenmesi halinde, tamamı üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılıp, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadıklarının tespit edilmesi, 27 kalem malzeme içinde, ... Üniversitesi ... Fakültesi dekanı tarafından...Emniyet Müdürlüğü'ne gönderilen 07/04/2011 tarihli yazıda sözü edilen bir adet sikkeden başka, 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan varlıklar olduğunun saptanması durumunda, anılan varlıklara ilişkin olarak Cumhuriyet savcılığı'na suç duyurusunda bulunularak, dava açılması halinde incelenen dosya ile birleştirilmesine karar verilmesi, böylece, sanığın iş yerinde yapılan arama sonucu ele geçirilen varlıkların hukuki durumu tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra, bahse konu varlıkları satışa arz ettiğine ya da sattığına, dolayısıyla ticari maksatla bulundurduğuna dair delil mevcut olmayan sanığın, 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında müzelik değer taşıyan, tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlığının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

1- 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında müzelik değer taşıyan, tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlığının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5081, Karar No: 2015/18005, Tarih: 01.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5081 E.  ,  2015/18005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... tarafından gönderilen 26.01.2009 tarihli cevabi yazıda, suçta kullanıldığı belirtilen, .... numaralı .... isimli şahsa ait ... kredi kartının 17.11.2008 tarihinde kayıp olarak bildirildiği ve kayıp- tan kapatıldığı belirtilmiş, mağdur ... ise yargılama aşamasında alınan ifade- sinde, kartından para çekildiğini ve zararının banka tarafından giderildiğini ifade etmiştir. Suçta kullanıldığı belirtilen kartın, kullanıma kapatıldığı tarihin kesin olarak belirlenmesi, sanık tarafından kart numarasının kullanılmaya çalışıldığı 20.12.2008 tarihinde kartın kullanılabilir olup olmadığı, mükerrer yargılamanın önlenmesi açısından, mağdurun beyanı ile ilgili olarak sanık hakkında başka bir dava açılıp açılmadığı araştırılarak sonu- cuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24131, Karar No: 2015/26997, Tarih: 17.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24131 E.  ,  2015/26997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun olay günü temin ettiği sprey boyalarla ilçe merkezinde bulunan Anadolu Lisesi binasının dış duvarlarına.... ..... ... ,....... daha sonra aynı şekilde ilçe merkezinde bulunan .... Lisesinin dış duvarına" bu gençlik çok fena....... " şeklinde yazılar yazarak her iki okulun dış duvarlarının boya ve sıvasına zarar vermek suretiyle üzerlerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk ikrarı, müştekilerin beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c hükmü uyarınca takdir edilen seçenek yaptırımın gereklerini yerine getirmemesi halinde, mahkemece başka bir tedbire hükmedilmesi gerekirken, yasaya aykırı olarak aynı kanunun 50/6. maddesi gereğince hapis cezasının tamamaen ya da kısmen infazına karar verileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c hükmü uyarınca takdir edilen seçenek yaptırımın gereklerini yerine getirmemesi halinde, mahkemece başka bir tedbire hükmedilmesi gerekirken, yasaya aykırı olarak aynı kanunun 50/6. maddesi gereğince hapis cezasının tamamaen ya da kısmen infazına karar verileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunu’nun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanunu'nun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından" TCK.nın 52/4 maddesi gereğince sanığa verilen bu adli para cezasının taktiren 20 eşit taksitle ve birer ay ara ile alınmasına, taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının bir defada tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" kısmının çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6225, Karar No: 2019/1930, Tarih: 26.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6225 E.  ,  2019/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizde incelemesi devam eden İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1008 esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan inceleme sonucunda, dosyalardaki tanık beyanları ve tüm deliller sonucunda sanığın sahte fatura düzenleme suçunun sübuta erdiği ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı kararına göre; sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesinde belirtilen unsurları taşıyıp taşımadığının tespitine gerek olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi suçtan ve takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.