muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4465, Karar No: 2023/10252, Tarih: 14.12.2023

4. Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ve 2022/492 Esas, 2023/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine,

b) 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Sanık Hakkında

2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, vekalet ücretine hükmedilmediğine, sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulmadığına,

B. Sanık Müdafiinin Sanık Hakkında

2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğuna, hükme esas alınamayacağına, faturaların sahte olduğuna dair somut deliller bulunmadığına, ticaretin gerçek olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

C. Cumhuriyet Savcısının Sanık Hakkında

2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (ç) fıkrası uyarınca yarı oranında indirim yapılması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından, gerekçeli karar başlığında "2010" şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, Mahkemece en son tarihli faturanın düzenlendiği tarih olan, "30.11.2010" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden hüküm tarihine kadar, bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından, gerekçeli karar başlığında "2011" şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, Mahkemece en son tarihli faturanın düzenlendiği tarih olan, "30.04.2011" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından, gerekçeli karar başlığında "2011" şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, Mahkemece en son tarihli faturanın düzenlendiği tarih olan, "30.04.2011" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, Mahkemece suç tarihinden, hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilerek sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümü (A) bendinde açıklanan nedenlerle Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ve 2022/492 Esas, 2023/337 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümü (B) bendinde açıklanan nedenlerle Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ve 2022/492 Esas, 2023/337 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23405, Karar No: 2014/37132, Tarih: 04.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/23405 E.  ,  2014/37132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 22. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2013/106-2014/136

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 16/10/1989 - 18/03/2010 tarihleri arasında çalıştığını, 18/03/2010 tarihli Disiplin Kurulu kararıyla müvekkilinin iş akdinin 21. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 69/4, 69/12,69/15 maddeleri ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi uyarınca bildirimsiz feshedildiğinin bildirildiğini, feshin geçersiz olduğunu beyan ederek feshin geçersizliğine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının Nairobi'de göreve başladığı 25/05/2009 tarihinden itibaren davalı/müvekkil Ortaklık uçakları adeta yasadışı insan göçünün bir aracı olarak kullanıldığı bir havayolu olarak anılmaya başlandığını, İngiliz Ağır Suçlarla Mücadele Kurulu ( SOCA) tarafından yapılan teknik ve fiili takip sonucunda; Nairobi Havalimanı'nda havalimanı görevlilerinin insan kaçakçıları ile işbirliği yaptıklarını, davacının da göçmen kaçakçılarından düzenli olarak büyük miktarda nakit para şeklinde rüşvet aldığının bildirildiğini beyanla davanın yersiz olduğunu ve reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davanın kabulü ile işverence yapılan feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Somut olayda davalının Nairobi/KENYA bürosunda çalışan davacının iş sözleşmesi İngiltere Başkonsolosluğu tarafından davalıya gönderilen 22 Şubat 2010 tarihli yazıyla İngiliz Ağır Organize Suçlarla Mücadele Kurumu (SOCA) tarafından özel olarak edinilen istihbarata göre davacının göçmen kaçakçılarından yetersiz belgeli yolcuların seyahatine müsaade etmesi karşılığında rüşvet aldığının belirtildiği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu m.25/II-e uyarınca feshedilmiştir.

Yargılama sırasında mahkemece İngiltere Başkonsolosluğu İstanbul’a yazı yazıldığı, 10.08.2010 tarihli yazıyla ilgili kurum tarafından cevap verildiği, verilen cevapta 22 Şubat 2010 tarihli davalıya gönderilen yazının teyit edildiği ve Kenya’da organize göçmen kaçakçısı olduğu belirtilen Gabow Abdi isimli şahsın 25.02.2010 tarihinde gözaltına alındığı, bu sırada üzerinden cep telefonunda “Turki.man.aja” adı altında kaydedilmiş davacının kullandığı cep numarasının çıktığının belirtildiği görülmektedir. Davacı hakkında konuyla ilgili olarak Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yapılmış, soruşturma sırasında Kenya’dan Gabow Abdi isimli şahıs hakkında yapılan soruşturmaya ilişkin belgeler istenilmiş ancak herhangi bir cevap gelmeyip soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına kararı verilmiş, karara itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar verilmiştir.

Davacı hakkında soruşturma sonucunda yeterli delil elde edilemediğinden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar hukuk hakimini bağlamaz (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.74). Davacı hakkında İngiltere Başkonsolosluğu’ndan (İstanbul) Ağır Organize Suçlarla Mücadele Kurumu irtibat görevlisince edilen istihbarata dayanılarak gönderilen yazı üzerine davalının davacıyla çalışma ilişkisini sürdürmesinin beklenemeyeceği, feshin haklı olduğu kanıtlanmamakla birlikte yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 89.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 89.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 04.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16029, Karar No: 2015/2045, Tarih: 12.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/16029 E.  ,  2015/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2010/307-2014/158

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Mustafa Ağa Vakfından olan çekişme konusu 17 parsel sayılı taşınmazın Ahmet oğlu Kazım adına kayıtlı olduğunu, kayıt malikine ulaşılamaması nedeniyle Defterdarın kayyım olarak atandığını, mutasarrıfının gaip olması nedeniyle 5737 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca taşınmazın vakfı adına tescili gerektiğini ileri sürerek, gaiplik kararı verilmek suretiyle tapu iptal ve taşınmazın vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tüm araştırmalara rağmen kayıt malikine ulaşılamadığı ve 5737 sayılı Yasanın 17. maddesinin koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Kayyım İstanbul Defterdarlığından harç alınmasına yer olmadığına

, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8160, Karar No: 2024/4152, Tarih: 03.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8160 E.  ,  2024/4152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1472 E., 2023/2084 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/672 E., 2023/139 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince İstinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

.2020 tarihinde resmi olarak evlendiklerini, müvekkili ile davalı- davacının evlendikleri tarihten kısa bir süre sonra ortak hayatı sürdürmelerinin kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığını, erkeğin sürekli sorumluluğunu almaması, sözlü, psikolojik, ekonomik, şiddet uygulaması da uyuşmazlık sebebi olduğunu, evlilik birliğinin kurulduğu ilk günden itibaren sürekli olarak erkeğin annesine gidilmeye başlanıldığını, müvekkilinin ilk başta eşinin annesinin yalnız kaldığı için alttan almaya, eşinin isteklerini kırmamaya özen gösterdiğini, lakin bu isteklerin ardı arkasının kesilmediğini, erkeğin müvekkili ile tartışmalara başladığını, sürekli kavga eder hale geldiklerini, müvekkilinin, erkek tarafından hem sözlü hem psikolojik hem de fiziki olarak şiddete maruz kaldığını, müvekkili ile erkek, arasında çıkan en küçük tartışmada erkeğin küsüp annesinin evine gittiğini ve müşterek konutta müvekkilini yanlız bıraktığını, müvekkili açısından evlilik birliğinin çekilmez bir hal aldığını, eşinin davranışları yüzünden gerek aile içerisinde gerek çevresine karşı zor durumda kaldığını, tarafların geçinemediğini, bir süredir de aynı evi dahi paylaşmadıklarını, müvekkilinin daha önce bir hamilelik geçirdiğini ve kısa süre içerisinde düşük yaptığını, ikinciye hamile olduğunu ögrendiğinde çok dikkatli olmaya özen gösterdiğini, ikinci hamileliğinin öğrenilmesinden sonra erkeğin İzmir'deki akrabalarının düğüne gideceği zaman müvekkilinin yalnız kalacağından endişelendiğini söylediğini, erkeğin ilk başta gitmeyeceğini söylemiş olmasına rağmen son iki gün kala gitmeye karar verdiğini, müvekkilinin erkekten hassas bir tavır beklerken, erkeğin müvekkilinden arabasını istediğini "sen işe tramvayla gitsen ben senin arabayla İzmir'e gitsek" dediğini, Covid-19 salgınından dolayı hamile iken toplu taşıma aracının kullanılmasının teklif etmesinin müvekkilini üzdüğünü, müvekkilinin, erkeği neden onu bu süreçte yalnız bıraktığını sorduğunda" sen zaten kaç yıldır tek kalıyorsun, çocuğa ne olabilir ki çok abartma çoçuk orda duruyor işte" diyerek müvekkilinin endişelerini hiç önemsemediğini, erkeğin sürekli şikayetlenmeye, huzursuzluk çıkarmaya başladığını, evde olduğu süre zarfında sürekli telefonda konuşup müvekkiline sinirli tavır ve davranışlarda bulunup tartışma çıkardığını, tartışmadan sonra evden çıkıp uzun bir süre eve gelmemeye başladığını, tarafların arasında çıkan tartışma ve kavgalar sonucunda müvekkilinin ailesinin her zaman arayı bulmaya önem ve çaba gösterdiğini, müvekkilinin evliliğin kendisine yüklediği tüm sorumlulukları fazlasıyla yerine getirmiş olmasına rağmen, eşinin bu şekildeki davranışına bir anlam veremediğini, eşinin bu yaptıklarına çok üzülmüş olduğu halde, hem kendisinin hem de ailesinin geleceğini düşünerek yine de evlilik birliğinin devamını sağlamak için önemli fedakarlıklarda bulunduğunu, erkeğin evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, müvekkilinin aldığı maaşın hepsini eşinin hesabına göndermesine

müvekkilinin evliliğin kendisine yüklediği tüm sorumlulukları fazlasıyla yerine getirmiş olmasına rağmen, eşinin bu şekildeki davranışına bir anlam veremediğini, eşinin bu yaptıklarına çok üzülmüş olduğu halde, hem kendisinin hem de ailesinin geleceğini düşünerek yine de evlilik birliğinin devamını sağlamak için önemli fedakarlıklarda bulunduğunu, erkeğin evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, müvekkilinin aldığı maaşın hepsini eşinin hesabına göndermesine rağmen sürekli olarak müvekkili adına kayıtlı kredi kartının kullanıldığını, evin beyaz eşyalarının vs müvekkilinin kredi kartından çekildiğini, erkeğin yaşanan büyük kavgadan sonra bile müvekkilinin kredi kartını kullanarak kendi arabasını yaptırdığını, erkek ile müvekkilinin tartıştıkları bir gün müvekkilinin sabah uyandığında erkeğin yastığı yüzüne tuttuğunu görünce müvekkilinin aniden korktuğunu "napıyorsun" diye sorduğunda "şaka yapıyorum yastıkla boğup öldürecek halim yok" dediğini, müvekkilinin can güvenliğinin olmadığını düşünerek sürekli endişelendiğini, en son olarak müvekkiline ait düğünde takılan ziynetlerden dolayı tartışma çıktığını, erkeğin ziynetlerin alınmasını nakite çevrilerek arabasının modelini değiştirmek istediğini, müvekkilinin bu durumu istemediğini gebelik süreçlerinde olduğunu ve daha sonra bir zamanlarında ziynetlerini verebileceğini izah ettiğini, bu sebeple tartışma çıktığını erkeğin evde televizyon kumandasını fırlattığını, kapıları çarptığını, evdeki kapıyı kırdığını, müvekkilimine yönelik hakaretlerde bulunduğunu, bu sebeplerle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, müvekkili için aylık 1

.000,00 TL tedbir- yoksulluk nafakasına, ortak çocuk için 1.000,00 TL tedbir - iştirak nafakasına, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı- davalı kadın vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin dava dilekçesinde müvekkilinin kendisine karşı evlilik birliği süresince hakaret ettiği iddiasında bulunduğu iddialarının somut gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin, erkeğe karşı hiçbir zaman hakaret etmediğini, müvekkilinin evlilik birliği süresince eşine ve ailesine saygılı olduğunu, bir eşten beklenecek saygı ve sevgiyi erkeğe her zaman gösterdiğini, müvekkilinin, yoğun bir şekilde çalışmasına rağmen iki günde bir erkeğin annesinin ziyaret edilmeye başlanıldığını, müvekkilinin 2015 yılı içerisinde ilaç kullandığı ancak bu dönemin evlilik tarihi olan 22.11.2020 tarihinden çok daha önce olduğunu, müvekkilinin yoğun ve stresli bir iş hayatının olduğu düşünüldüğünde geçmişte böyle ilaçların kullanılmasının gayet normal olduğunu, müvekkilinin evlilik öncesi belli bir dönem ilaç kullanmış olmasının müvekkiline kusur olarak akdedilemeyeceğini, müvekkilinin ailesinin her zaman arayı bulmaya önem ve çaba gösterdiğini, olumsuz davranışları göstermemeleri ve aralarındaki evlilik birliğinin devamı için mücadele etmeleri yönünde tavsiyelerde bulunmuş olmasına rağmen taraflar arasında tartışmaların dozunun her geçen gün arttığını, erkeğin, müvekkiline ve ailesine hiçbir şekilde saygı, sevgi çerçevesinde davranmadığını, ortak çocuğa hamilelik süresince erkeğin müvekkilini aramadığını, maddî ve manevî bir ihtiyacının olup olmadığını sormadığını, müvekkilinin bir kadının en hassas olduğu, eşini yanında hissetmek istediği lohusalık dönemini yapa yalnız yaşadığını, boşanma davasının açılmasından yaklaşık 5 ay sonra asılsız iddialarla müvekkiline kusur atfedilmeye çalışıldığının açıkça ortada olduğunu, Amasya Aile Mahkemesi'nin 2021/672 Esas sayılı dosyası ile boşanma davasının açıldığını, Samsun Aile Mahkemesi'nin yetkili mahkeme olmadığını, yetki itirazında bulunduklarını, açılmış olan iş bu haksız davanın reddine, manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- davacı erkek vekili asıl davaya cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; birleşen dosya davalısının müvekkilini ve ailesini kandırdığını, müvekkilinin de umutlarını ve zamanını çaldığını, müvekkiline karşı ''götünü sat'', ''adam değilsin'', ''şerefsiz'', ''ibne'' gibi çok ağır hakaret ve küfürler ettiğini, müvekkiline annesine de erkeğin kendi annesi de yanındayken ''orospu'' dediğini, kadının evliliğin başından beri müvekkilinin ailesiyle konuşmasını, müvekkilinin ailesinin gidip gelmelerini istemediğini, müvekkilini ve ailesini sözlü olarak rahatsız ettiğini, kadının müvekkilin annesine ve kız kardeşine ziyarete gideceği zamanlarda müvekkiline ''Git de siksinler' seni dediğini, kadının ciddi psikoloijik rahatsızlıkları olduğunu, 2015'ten beri devamlı şekilde Paxil adlı antidepresanı ve diğer birçok antidepresanları (Paroksetin, Atarax, Sulpir, Zestat, Efexor) kullandığını, kadının evlenmeden önce işyerindeyken sinir krizi geçirdiğini, 2021 Ağustos'unun ilk haftasında bebeğin kalp atımını dinlemek için doktora gittiklerinin akşamı restoranda yemek yerlerken taraflar arasındaki anlaşmazlıkların alevlendiğini, kadının müvekkiline İzmir'e (müvekkilin akrabasının düğünü için) gitmemesini emrettiğini giderse eve dönemeyeceğini söylediğini ve yemek boyunca müvekkilli ile tartıştığını, devam eden beş gün boyunca da aynı konunun kavgasını yaptığını, yoğun tartışmaların yaşandığı dönemde kadının yüzüğü atmasına rağmen müvekkilinin yüzüğü ve çiçeği de alıp kadınla evliliğini kurtarmaya çalıştığın, kadının Amasya'da 2021 Eylül'ün ilk haftası kaza yaptığında müvekkilinin Samsun'dakini işini bırakıp hemen Amasya'ya gittiğini ancak müvekkilinin 2021 Kasım'ın 12'sinde büyük bir trafik kazası yapıp araba pert olduğunda karşı tarafın müvekkilini bir kez bile arayıp sormadığını, kadının kapısına giden müvekkiline, kadın ve ailesi tarafından yeni doğmuş bebeği gösterilmediğini, görüldüğü üzere kadının ağır ve tam kusurlu olduğunu, müvekkili ile kadın arasındaki evlilik birliğinin, kadının davranışları sebebiyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 nci maddesi gereğince ağır derecede onur kırıcı davranış, bu talebin kabul edilmemesi durumunda 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince fiilen ayrı bulunan tarafların boşanmalarına ve müvekkili lehine 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI