muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/23519, Karar No: 2019/15707, Tarih: 10.09.2019

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacının dava dilekçesinde, günlük çalışma düzeni, ara dinlenme süresi veya haftada kaç gün çalıştığına yönelik olarak beyanı bulunmamaktadır. Mahkemece davacı tanıklarından işveren aleyhine dava açmayan tanığın anlatımına itibar edilerek, davacının günde 8 saat çalıştığı, böylece haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Ancak, (tanıklık tarihi itibariyle halen) işyerinde çalışan ve davacı ile aynı işi yapan tanığın beyanı “Biz Süpürgeciler mayısın sonunda başlayıp Eylülün sonunda biten yaz sezonunda sabah saat 06.00'da işbaşı yapar, saat 10.00 da işi bırakır, saat 13.00 te yeniden başlar, akşam saat 17.00 de işi sonlandırır, geriye kalan kış aylarında sabah saat 06.00'da işbaşı yapar, saat 10.00 da işi bırakır, saat 12.00'de yeniden işe başlar, saat 16.00'da işi sonlandırırız, haftada 6 gün çalışma olur,” şeklindedir. Görüldüğü gibi tanık, Mayıs sonunda başlayıp Eylül sonunda biten yaz sezonu ile geriye kalan döneme ilişkin olarak farklı çalışma düzeni olduğunu beyan etmiştir. Hal böyle iken, yaz ve kış sezonu arasında bir ayrım yapılmadan, davacının tüm yıl haftada 3 saat fazla çalışma yaptığının kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacının çalışma düzenini bilen ve husumetli olmayan davacı tanığı ...’in bildirdiği çalışma düzenine göre, davacının yaz ve kış döneminde fazla çalışma yapıp yapmadığı ayrı ayrı belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde değildir.

3-Mahkemece iş sözleşmesinin davacı tarafından emeklilik sebebiyle feshedildiği kanaatine varılarak kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı taraf, dava dışı alt işverene hitaben yazdığı 05/05/2014 tarihli dilekçesinde yaş haddinden emekli olabilmek için işlemleri başlatmak üzere kendi isteği ile istifa etmek istediğini bildirmiştir. Ancak bu yazı ekinde, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına dair belge bulunmamaktadır. Bu sebeple öncelikle davacının yaşlılık aylığına hak kazanıp hak kazanmadığı yöntemince araştırılmalı, sonucuna göre davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı belirlenmelidir. Ayrıca davacının fesih tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazanması, kıdem tazminatı ödenmesi için yeterli ise de faiz yönünden yeterli değildir. Davacının yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına dair bir belgeyi işverene sunup sunmadığına yönelik olarak araştırma yapılmalı, sonucuna göre kıdem tazminatı alacağına uygulanacak faizin başlangıç tarihi belirlenmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Kabule göre ise, davacıya 12 taksit halinde ödenen 1.020 TL kıdem tazminatının hesaplanan kıdem tazminatı alacağından mahsubu sırasında, ödeme tarihinden fesih tarihine kadar işlemiş yasal faiz tutarının hesaplanarak toplam miktardan düşülmemesi bozma sebebidir.

4-Davacının dilekçesinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı veya hangi günlerde çalıştığı yönünde bir beyanı bulunmamaktadır. Aynı şekilde yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının da davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığına yönelik herhangi bir beyanı yoktur. Şu halde, davacı ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispat edememiştir. Mahkemece ulusal bayram ve genel tatil ücreti talebinin reddi gerekirken, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19024, Karar No: 2015/14151, Tarih: 15.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19024 E.  ,  2015/14151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/284-2014/173

Taraflar arasındaki alacak (sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 2004-2005 yıllarında Haramidere Gümrük Müdürlüğü personeli olarak görev yaptığını, 2004 ve 2005 yılları arasında yapılan sosyal yardım ödemelerinin de maaş ve fazla çalışma ücretleri ile birleştirilerek mevzuatına göre belirlenen gelir dilimleri gözetilerek vergilendirilmesi gerekir iken, bunun yapılmaması nedeniyle davalıya 2004 yılında 2.941,51 TL, 2005 yılında 1.516,49 TL olmak üzere toplam 4.458,00 TL fazla ödeme yapıldığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydı ile davalıya fazladan ödenen toplam 4.458,00 TL'nin 15.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporuna göre, vergi ödeme yükümlülüğünün davacı idareye ait olduğu, davalının herhangi bir kastı ya da ihmali hareketi ile kamu zararına neden olmadığı, eksik kesilen verginin tarh, tahakkuk ve tahsili yetkisinin vergi dairesine ait olduğu, vergi sorumlusunun davacı kurum olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu alacak, sosyal yardım ödemelerinden eksik gelir ve damga vergisi kesilmesi nedeniyle davalıya yapılan fazla ödemenin tahsiline ilişkindir.

Dava konusu fazla ödemenin idarenin bir şart tasarrufuna dayanmadığı, salt hatalı ödemeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

TBK. md. 77/1'e göre; zenginleşen başkasının malvarlığından veya emeğinden haklı bir sebep olmaksızın elde ettiği zenginleşmeyi geri vermek zorundadır. Geri verme borcunun konusu ve kapsamı; TBK. md. 79 ve 80'de "aynen geri verme ilkesi"ne göre düzenlenmiştir.

Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.

Borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir. Yanlışlık eda ile ilgili olup, edada bulunan da bağışlama irade ve arzusunun bulunmadığını gösteren bir yanılmadır.

Borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir. Yanlışlık eda ile ilgili olup, edada bulunan da bağışlama irade ve arzusunun bulunmadığını gösteren bir yanılmadır.

Davacı, karşı tarafa yapmış olduğu ödemelerden vergi kesintisi yaparak kesmiş olduğu vergiyi, Vergi Dairesine ödemekle yükümlüdür. Davalının hak kazanmış olduğu ücret vergi kesintilerinden sonra kalan kısımdır. Bu miktardan fazla hatalı bir ödeme yapılmış ise davacı bunu sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre talep edebilir. Davacının istemi de bu doğrultuda olduğuna göre, işin esasına girilerek yapıldığı iddia edilen fazla ödemeye ilişkin uzman bilirkişiden rapor alınmak suretiyle varılacak sonuca göre davanın neticelendirilmesi gerekir.

Mahkemece; hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1064, Karar No: 2024/8832, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1064 E.  ,  2024/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1965 E., 2023/2557 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 17. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/514 E., 2020/361 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının, çocuklarını alarak mülkiyeti babasına ait olan Seferihisar'da bulunan yazlığa gittiğini, ortak çocukları müvekkilinin bilgisi dışında Bornova'da bulunan okula kaydettirdiğini ve babasının aynı adresteki evine yerleştiğini, defalarca çağırmasına rağmen Antalya'ya gelmeyeceğini belirttiğini, 2012 yılından sonra tarafların bir araya gelmediklerini, davalının çocuklarıyla görüşmesine engel olduğunu, tarafların bir araya gelip birlikte yaşama olanağının kalmadığını, tarafların ruhen ve fikren anlaşamadıklarını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin kendi istediği için ailesinin fikrini almadan Antalya'ya yerleştiğini, Antalya'ya davacının yanına eşini görmeye gittiğini, davalının hakaretler ederek kovduğunu, davalının davacıyı başka bir kadınla aldattığı, evlilik hayatları boyunca davalının davacı ve çocukları ile ilgilenmediğini, birlik görevlerini tam olarak yerine getirmediği belirtilerek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata aylık 750,00 TL tedbir ve 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata aylık 750,00 TL tedbir ve 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin görevi nedeniyle çeşitli illerde yaşadıkları, kadının kendi ailesine düşkün olduğu ve yaz tatillerini eşini görev yerinde bırakarak kendi ailesinin yanında geçirdiği, kadının aile bireylerinin de tarafların yanına sıkça geldikleri, taraflar arasında erkeğin alkol kullandığı ve alkolün etkisiyle eşine karşı kötü davrandığı ve tartışma sırasında hakaret ettiği emekli olmasının ardından yerleşecekleri ve aile konutunun bulunacağı yer konusunda anlaşmazlık yaşadıkları, erkeğin eşinin rızasını almaksızın Antalya'ya yerleşme kararı aldığı, sonraki dönemde erkeğin ortak çocuklarını eşinin bilgisi dışında sünnet ettirdiği, taraflar arasında bu nedenle yine tartışma yaşandığı erkeğin kadına fiziki şiddet uyguladığı, kadının haber vermesi üzerine aile bireylerinin tarafların yanına gittikleri ve kadın ile çocuklarını alarak İzmir'e getirdikleri, tarafların ayrı yaşamaya başladıkları, ortak çocukların okul kaydının babalarının bilgisi dahilinde İzmir'deki bir okula yapıldığı, o tarihten sonra kadının evlilik birliğini kurtarmak için 2-3 kez Antalya'ya gittiği ve ardından hemen döndüğü, fiili ayrılık tarihinden sonra erkeğin evlilikteki sadakat ilkesine aykırılık oluşturacak nitelikte başka bir kadın ile gönül ilişkisi yaşamaya başladığı, evlilik birliğini temelinden sarsan olaylarda kadının ailesine düşkünlüğü ve eşini yalnız bırakarak ailesiyle birlikte kalması nedeniyle kadının az kusurlu, fiziki ve sözsel şiddet ve sadakatsizliği nedeniyle erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi her iki davanın da kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, çocukların herbirisi için aşamada belirlenen aylık 500,00'er TL tedbir nafakalarının karar kesinleşinceye kadar devamına, sonrasında da aylık 750,00'şer TL iştirak nafakalarına, kadın için aşamada belirlenen aylık 700,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşene kadar devamına, sonrada aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kadın lehine 40.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden istinaf etmiştir.

2.Davalı- davacı kadın; kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, iştirak ve yoksulluk nafakalarının ve tazminatların miktarı yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden istinaf etmiştir.

2.Davalı- davacı kadın; kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, iştirak ve yoksulluk nafakalarının ve tazminatların miktarı yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar Mahkemece erkeğe "fiziksel şiddet" kusuru yüklenmiş ise de kadın aşamada bu vakıaya dayanmadığı, dayanılmayan vakıalar hükme ve kusura esas alınamayacağı ayrıca erkeğe yüklenen fiziksel şiddet kusurunun hükme esas alınabilecek yeterlilikte ispatlanamadığı, erkekten fiziksel şiddet kusuru çıkarılmak sureti ile gerekçenin düzeltilmesi gerektiği tarafların dosyaya yansıyan sosyal ve ekonomik durumları,paranın alım gücü, mevcut ve beklenen menfaat, kişilik haklarının ihlalinin ağırlığı, evli kalınan süre dikkate alındığında kadın lehine belirlenen tazminat miktarlarının az olduğu, tarafların ortak çocukları 01.06.2003 ve 16.09.2004 doğumlu olup inceleme tarihi itibarı ile reşit olduklarından velayet ve kişisel ilişki ile ilgili istinaf sebebinin konusu kalmadığı gerekçesi ile velâyet-kişisel ilişki-iştirak nafakalarına yönelik istinaf sebeplerinin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davacı-davalı erkeğin istinaf başvurusunun mahkemece yüklenen bir kısım kusur vakıası yönünden, davalı-davacı kadının istinaf başvurusunun ise;tazminatların miktarı yönlerinden, esastan kısmen kabulüne, Mahkeme gerekçesinin düzeltilmesine, bu kapsamda erkekten fiziksel şiddet kusurunun çıkarılmasına,ilgili bentlerin kaldırılmasına, 50.000,00 TL maddî, 45.000,00 TL manevî tazminatın davacı-davalı erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine, velâyet-kişisel ilişki-iştirak nafakası yönünden çocuklar reşit olduğundan karar verilmesine yer olmadığına, tarafların sair istinaf sebeplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı kadın vekili; asıl davanın kabulü, yoksulluk nafakası miktarı, maddî ve manevî tazminat miktarları usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı kadın vekili; asıl davanın kabulü, yoksulluk nafakası miktarı, maddî ve manevî tazminat miktarları usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davalarda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5747, Karar No: 2013/29082, Tarih: 12.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5747 E.  ,  2013/29082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesine göre yasak nitelikteki bıçaklardan sayılan sustalı bıçağı taşırken yakalandığının anlaşılması karşısında; atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, işi gereği taşıdığı bu sebeple suç kastının bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA) 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6786, Karar No: 2013/5780, Tarih: 25.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6786 E.  ,  2013/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../01/2012 tarih ve 2010/2888-2012/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerine ait...Tatil Sitesindeki 8 nolu yazlığın .../04/2010 tarih ve 31789358 nolu "Evim Paket Poliçesi" ile davalı şirket tarafından sigortalandığını, yörede meydana gelen aşırı yağmur ve fırtına sebebiyle bu taşınmazda hasar oluştuğunu, bu hasar nedeniyle ....628 TL tamirat bedeli ödendiğini, ödenen bu meblağın davalı sigorta şirketinden talep edilmesine rağmen olumlu cevap alınamadığını ileri sürerek, ....628 TL hasar bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın taleplerinin poliçe teminatı kapsamında bulunmadığını, dava konusu yazlığın 27/04/2010-2011 vadeli 31789358 sayılı evim paket sigorta poliçesi ile yangın, hırsızlık, deprem vs hasarlara karşı sigortalı olduğunu, poliçenin 27/04/2010 tarihinde akdedilmesine karşın hasarın poliçe tanziminden önce gerçekleştiğini, hasarın poliçe dönemi içerisinde gerçekleştiğinin davacı tarafça ispat edilmesi gerekitğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacılara ait dava konusu taşınmazda oluşan hasarın taraflar arasında düzenlenen sigorta poliçesinin tanzim tarihinden önce meydana geldiği, ...'nın 1279. maddesi uyarınca bu hasar yönünden poliçenin hükümsüz olacağı, sigorta poliçesi tanzim edilmeden oluşan hasar sebebiyle davalı sigorta şirketinin ödeme yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.