muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/500, Karar No: 2024/4169, Tarih: 22.05.2024

...’ın aynı/benzer/ilişkili tescil sınıfları için başvuruda bulunması, asıl dava davalısı/birleşen dava davacısının “GM” ibaresinin ne şekilde yaratıldığını açıklayamaması, hayatın olağan akışına göre, sayısız seçenek özgürlüğü olan ve basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gereken asıl dava davalısı/birleşen dava davacısı tarafından, “GM” ibaresinin benzer mal ve hizmetler için tescili talebinde bulunulmasının tesadüfi olamayacağı, asıl dava davacısı/birleşen dava davalısının 98/002666, 98/002667, 205940, 109011, 98/002665, 2011/29867 ve 99823 sayılı markalarından doğan haklarına tecavüzün gerçekleşmiş olduğu, her iki tarafa ait kullanımda da ön plana çıkan unsurun “GM” ibaresinin, ambalajlarda kullanılan renk kompozisyonunun da benzerlik arz etmesi, markaların konumlandırılış pozisyonlarının ambalajın sol üst tarafında olacak şekilde seçilmesi, “GM” işaretleri arasındaki tek farklılığın, asıl dava davacısı/birleşen dava davalısının “GM” markasının altında çizgi olması, özetle marka hakkına tecavüzün bulunması karşısında, asıl dava davalısı/birleşen dava davacısının ürettiği antifriz ürünlerinin pazarlanması sırasında kullandığı “GM” markası nedeniyle haksız rekabet şartlarının gerçekleştiği, birleşen dava bakımından, marka veya tasarım hakkına tecavüzün koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2016/107866 nolu markanın hükümsüzlüğüne, "GM" markalı piyasaya sunulan ambalajlı ürünlerin davacıya ait marka hakkına tecavüz ile haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, davacının marka hakkına tecavüz oluşturan ve haksız rekabet teşkil eden "GM" markasını bulunduran ambalajlı ürünlerin kullanımına, üretimine, satımına ve dağıtımına son verilmesine, bu işlemlerin durdurulmasına ve önlenmesine, davalıların marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden ürünlere ait "GM" markalı ambalajların toplatılmasına, "GM" markalarının mümkün ile silinmesine, mümkün değil ise imhasına; birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar/karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar/karşı davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkillerinin taraf markalarının benzer olmadığı yönünde bir savunmasının bulunmadığını, davacı ... LLC'nin "GM" markalarını tanınmış hale getiren ... Corporation şirketinin halefi olup olmadığının araştırılmasının gerektiğini, davacının anılan markaların tanınmışlığını sürdürmediğini, gerek müvekkilinin marka tescil başvuru tarihinde, gerekse de tescil tarihinde, davacı markalarının tanınmışlığının kalmadığını, bu durumda müvekkilinin markasının, davacının markalarının tescilinin bulunmadığı 1. sınıfta hükümsüz kılınmasının hukuka aykırı olduğunu, karşı davalarının da mahkemece gerekçe gösterilmeden reddedildiğini, birleşen davanın reddine karar verilirken, müvekkilinin 2016/107866 sayılı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmediğini, anılan tasarımın halen hüküm ifade ettiğini, birleşen davada davalının antifriz satışını yaptığı bidonların, müvekkilinin bidon tasarımı ile çok benzediğinin davalının da ikrarları ile sabit iken, "bidonlar üzerinde markanın kullanılmasında hukuka aykırılık yoktur" gibi afaki bir gerekçe ile birleşen davanın reddinin hatalı bulunduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davada davacı vekilinin dayandığı "GM" markalarının tamamının Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde davacı ... LLC adına tescilli olduğu, anılan markaların tanınmışlığının mahkemece görüşüne başvurulan üç ayrı bilirkişi heyet raporu ile de tespit edildiği, dolayısıyla asıl davada davalı vekilinin, davacının "GM" markalarını tanınmış hale getiren ... Corporation şirketinin halefi olup olmadığının araştırılması gerektiği savunmasına mahkemece itibar edilmemesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı, yine mahkemece gerek asıl davada davacı yararına 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası şartlarının davacı yararına gerçekleştiği, gerekse de asıl davada davacı ile aynı sektörde faaliyet davalıların açıkça kötü niyetli olduğu kabul edilerek, 2016/107866 nolu davalı markasının tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve 6769 sayılı Kanun'un 155 inci maddesine dayanılarak davalıların davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetinin tespit ve önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizliğin görülmediği, karşı davada da davacı-karşı davalının gerek tescilli markalarının gerekse de karşı dava konusu kullanımlarının, davalı-karşı davacının gerek markasının gerekse de tasarımının başvuru tarihlerinden çok öncesine dayandığı, dolayısıyla mahkemece karşı davanın reddedilmesinde de bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalılar/karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar/karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar/karşı davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, marka hükümsüzlüğü ile marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespit ve önlenmesi; karşı dava, tasarım ve marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespit ve önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6, 25, 155 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar/karşı davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar/karşı davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/869, Karar No: 2020/1328, Tarih: 26.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2015/869 E.  ,  2020/1328 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme :... 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

18/03/2013 tarihli olay, yakalama, ev arama, muhafaza altına alma tutanağı içeriği ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan denetimli serbestlik kararı verilen sanıklar ... ile ...'in ikametinde yapılan aramada ele geçirilen suç konusu esrarın kendisine ait olmayan ve arama esnasında da bulunmadığı bu ikamette ele geçirilmesi de nazara alındığında, kendisine ait olduğunu söyleyerek aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada ikrarı ile suçunun ortaya çıkmasını sağladığı anlaşıldığından, TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5250, Karar No: 2018/6796, Tarih: 12.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5250 E.  ,  2018/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia olunan davalarda sanığın, suç konusu faturaların gerçek alışveriş karşılığı olduğunu ancak muhasebecisinin kayıplara karışması nedeni ile belgelerini ibraz edemediğini savunması; temyiz dilekçesinde ise, 2008 ve 2009 da faaliyette olmadığını kendisine düşmanlık eden kişilerin bu işi gerçekleştirdiklerini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007 ,2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 2006 ve 2007 takvim yılları için, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53.maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemiş olması isabetsizliğinin, diğer yıllar yönünden hükmedilen hak yoksunlukları ile beraber Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,12.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17241, Karar No: 2021/7181, Tarih: 20.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17241 E.  ,  2021/7181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 18.04.2021 tarih ve 2021/İHK-11015 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 22.09.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 20/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2045, Karar No: 2017/4366, Tarih: 29.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/2045 E.  ,  2017/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.07.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Dairemizin 16.01.2017 günlü mahalline iade kararı sonrası dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı belediyenin arsa satış ihalesi suretiyle kazanılan şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ...’nce 24/10/1994 yılında yapılan ihalede 26 ada 1 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ihale olunduğunu; ancak, tapuda ferağının verilmediğini belirterek, davaya konu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımının gerçekleştiğini, taşınmazın bedeli ödenmediğinden 2886 sayılı Yasanın 57. maddesi gereğince ihalenin iptal edildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın bedeli ödenmediğinden 2886 sayılı Kanunun 57. ve 58. maddeleri gereğince ihalenin bozulmuş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacıya, 24.10.1994 tarihli Encümen Kararıyla 26 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ihale yoluyla satışının yapıldığı, davacının ihale bedelinin yarısını peşinen 03.11.1994 tarihinde ödediği, kalanının dört taksite bölündüğü; ancak, bonoya bağlanan 30.07.1995 ve 30.10.1995 vadeli son iki taksitin ödenmediği anlaşılmıştır.

... Belediye Meclisi’nin 04.04.2002 tarihli, 2002/12 sayılı kararla davanın konusu 24.10.1994 tarihli ihaleyle Belediye Encümeni tarafından yapılan satış nedeniyle bedelin tamamını ödeyen kişilere mülkiyetin devri kararlaştırılmıştır.

Bu durumda mahkemece, mahallinde keşif yapılarak öncelikle çekişmeli taşınmazın dava tarihindeki rayiç değeri; ayrıca, davacı tarafından ödenen bedelin ihaleyle kararlaştırılan bedele oranı belirlenmeli, bu bedeller belirlendikten sonra, taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinden davacının ödediği bedelin oranı mahsup edildikten sonra bakiye bedeli ödenmesi için davacıya süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31654, Karar No: 2024/909, Tarih: 06.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/31654 E.  ,  2024/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/107 E., 2021/344 K.

SUÇLAR :4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet,

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkiinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, cezanın fazla olduğuna, eylemin suç olduğunu bilmediğine ve re'sen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

II.GEREKÇE

07.11.2012 tarihinde ......, Ticaret isimli iş yerinin önündeki ağzı açık kolilerde makaron olduğunun

görülmesi üzerine sanığın 175 kutu makaronu ve aracındaki 13 paket pipo tütününü rızasıyla teslim

ettiği tespit edilmiştir. Sanık olaya ilişkin savunmasında tütün mamülleri ticareti yapan oğlunun kendisini makaron almaya gönderdiğini, pipo tütünlerini ise kendi kullanımı için aldığını beyan etmiştir.

04.10.2012 tarihinde sanığa ait olduğu tespit edilen park halindeki araç içinde kolilerin görülmesi üzerine sanığın 500 kutu makaronu rızasıyla teslim ettiği tespit edilmiştir.Sanık olaya ilişkin savunmasında makaronların kaçak olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı; ek savunma hakkı tanınarak anılan Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/5. ve 3/10. maddeleri gereği uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

Sanık kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerlerinin iki katını ödeyemeyeceğini beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarında belirlenen gümrüklenmiş değerlerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Suça konu makaronların yabancı menşeili olduğu, pipo tütünlerinin ise bandrolsüz ve kaçak olduğu bilirkişi raporlarıyla tespit edilmiştir.

Sanığa 16.06.2020 tarihli duruşmada usulüne uygun şekilde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereğince etkin pişmanlık ihtaratında bulunulduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında cezada kazanılmış hakka konu olan cezanın 8 ay 10 gün hapis ve 2.500,00 TL adlî para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın "8 ay 10 gün hapis ve 2.500,00 TL adlî para cezası'' olarak tayin edilmesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkının korunmasına ilişkin paragrafında yer alan "8 ay 10 gün hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası'" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine ''cezasının 8 ay 10 gün hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2024 tarihinde karar verildi.