muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5452, Karar No: 2019/4133, Tarih: 25.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/5452 E.  ,  2019/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...AŞ ve diğerleri aleyhine 02/12/2008 gününde, davalı-birleşen dosya davacısı ... vekili Avukat ... tarafından, davacı-birleşen dosya davalısı ... ve diğerleri aleyhine 04/02/2009 gününde verilen dilekçeler ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve hüküm özetinin yayınlanmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl dava müracaata kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulüne, hüküm özetinin yayınlanmasına ilişkin istemin reddine dair verilen 06/07/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı, birleşen davada davalı ... mirasçıları ... ve ... vekili ve birleşen davada davalılar ... ve Matbaacılık AŞ ile ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle ...'ın temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Birleşen davada davalı ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava ve birleşen dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın müracaata kaldığı gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın ise kısmen kabulüne, hüküm özetinin yayınlanmasına ilişkin istemin ise reddine dair karar verilmiş; hüküm, asıl davada davacı/birleşen davada davalı ... mirasçıları ... ve ... vekili ile birleşen davada davalılar ... ve Matbaacılık A.Ş. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Birleşen dosya davacısı, ... Gazetesi'nde 17-18-19-20-21 Kasım 2008 tarihlerinde ''Hurafe Soytarısına Açık Mektup (1-2-3-4-5)" başlıklarıyla davalı ... tarafından kaleme alınan yazılar nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl dava müracaata kaldığından asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın

ise kısmen kabulüne ve hüküm özetinin davalı şirkete ait ve yayının yapıldığı gazetede yayınlanması talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl dava müracaata kaldığından asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın

ise kısmen kabulüne ve hüküm özetinin davalı şirkete ait ve yayının yapıldığı gazetede yayınlanması talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; mahkemece birleşen dava yönünden verilen ilk kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11/05/2016 tarih, 2016/1445 esas ve 2016/6502 karar sayılı ilamı ile; ''...Dava konusu haberin yayınlandığı tarihte yürürlükte olan 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 13. maddesinde “Basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, süresiz yayınlarda ise eser sahibi ile yayımcı, yayımcının belli olmaması halinde ise basımcı müştereken ve müteselsilen sorumludur.” şeklindeki düzenleme ile yazı işleri müdürü sorumlular arasında sayılmamıştır. Şu durumda, davalı ... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hükmedilen tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir...'' gerekçesiyle bozulduğu ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilmiş ise de bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Bozma kararında davalı ... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde mahkemece, anılan davalı yönünden istemin kısmen kabülüne karar verilmiş olması doğru değildir. Açıklanan nedenle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerekmiştir.

2-Asıl davada davacı/birleşen davada davalı ... mirasçıları ... ve... ile birleşen davada davalı ... ve Matbaacılık AŞ'nin birleşen davaya ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece birleşen dava yönünden verilen davanın kısmen kabulüne ve hüküm özetinin yayınlanmasına ilişkin verilen ilk kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11/05/2016 tarih, 2016/1445 esas ve 2016/6502 karar sayılı ilamı ile; davalılar aleyhine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddi ile haberin verildiği tarih üzerinden uzun bir sürenin geçmiş bulunmasına ve Borçlar Kanunu’nun 49/2. maddesindeki ölçüler de esas alındığında ayrıca yayına da karar verilmiş olması nedeniyle bozulmasına karar verildiği ve hükmedilen manevi tazminat yönünden birleşen davanın kesinleştiği gözetildiğinde davalıların birleşen davaya yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen dava yönünden davalı ... yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle asıl davada davacı/birleşen davada davalı ... mirasçıları ... ve ... ile birleşen davada davalı ... ve Matbaacılık A.Ş'nin birleşen davaya yönelik temyiz dilekçesinin reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 25/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17963, Karar No: 2014/6184, Tarih: 31.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17963 E.  ,  2014/6184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 40. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/167-2013/182

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 40. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/09/2013 tarih ve 2013/167-2013/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı .. Kraliyet Havayolları A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten paket tur satın aldığını, bu kapsamda 15.12.2007 tarihinde İstanbul Atatürk Havalimanı'ndan davalı havayollarının uçağı ile yola çıkıldığını, Amsterdam aktarmalı olarak San Francisco Havalimanı'na iniş yapıldığını, burada bagajın kayıp olduğunun anlaşıldığını, tur yetkilisinin kayıp bagaj araştırması için gereken formları doldurarak havayolu şirketine bildirdiğini ve gerekli işlemleri kendilerinin yapacağını söylediğini, 22.12.2007 günü seyahat dönüşünde kaybolan bagajı hakkında bilgi almak için gittiği .. Havayolu yetkilisinden kendilerine herhangi bir başvuru yapılmadığının, olayın üzerinden 8 gün gibi uzun bir sürenin geçmesi sebebiyle kayıp bagajın bulunmasının çok zor olduğunun öğrenildiğini, müvekkilinin gerekli yazılı bildirimi .. Havayolları yetkilisine yaptığını ileri sürerek, 30.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı havayolu şirketi vekili, hasar halinde öğrenmeden itibaren derhal ve tesliminden itibaren en geç 7 gün içinde taşıyana ihbarda bulunulması gerektiğini, davacının müvekkiline süresi içinde geçerli bir ihbarda bulunmadığını, bildirimin tur yetkililerine değil, havayolu taşıyıcısına yapılması gerektiğini, Varşova Konvansiyonu'nun 22. maddesi uyarınca müvekkilinin sorumluluğunun kilo başına 20 USD ile sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, Varşova Konvansiyonu'na göre havayolu ile uluslararası taşıma sırasında bagajın kaybolması nedeniyle uğranılan zarardan taşıyıcının sorumluluğunun söz konusu olacağını, davanın kendilerine yöneltilemeyeceğini, istenen tazminatın fahiş olduğunu, bagaj kayıp formlarının internet üzerinden ve taşıyıcı firma yetkililerince tutulduğunu, San Francisco Havalimanı'nda tutulan tutanağın da taşıyıcı tarafından tutulduğunu, kişilik haklarına yapılan bir saldırının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; bagajın kaybından doğan zarardan, davalı KLM Hollanda Kraliyet Havayolları A.Ş'nin Varşova Konvansiyonu hükümleri uyarınca, diğer davalı S.. Servis Turistik A.Ş’nin ise BK'nın 100. maddesi uyarınca sorumlu oldukları, mahkemece bozma öncesinde verilen kararla davacı yararına, 11.635,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, bu kararın davalılardan S.. A.. vekilince yapılan temyiz başvurusuna istinaden meydana gelen olayda davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir durumun olmaması nedeniyle temyiz eden davalı aleyhine manevi tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesiyle bozulduğu, hükmün ilk kararı temyiz etmeyen diğer davalı yönünden kesinleştiği gerekçesiyle 11.635.00 TL maddi tazminatın her iki davalıdan, 8.000.00 TL manevi tazminatın ise davalı .. Hollanda Kraliyet Havayolları A.Ş'den tahsili ile davacıya verilmesine, diğer davalı yönünden talep edilen manevi tazminatın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı..Hollanda Kraliyet Havayolları A.Ş. vekili temyiz etmiştir

Davalı .. Havayolları A.Ş. hakkında verilen ilk hüküm davalı tarafından temyiz edilmeyip kesinleştiği halde, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde bu davalı hakkında açılan davalar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yeniden hüküm kurulması doğru görülmeyip hükmün davalı .. Havayolları A.Ş. vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı .. Havayolları A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı KLM Havayolları A.Ş. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı KLM Havayolları A.Ş'ye iadesine, 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6330, Karar No: 2021/4316, Tarih: 03.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/6330 E.  ,  2021/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...'in 03/09/2014 tarihinde spor salonunda bulunan soyunma odasından cep telefonunun çalınması şeklinde gerçekleşen olay ile ilgili olarak alınan HTS kayıtlarına göre, telefonu kullandığı belirlenen ...’un bahse konu telefonu, telefon alım satımı yapan ...’den satın aldığını beyan etmesi üzerine ...’ün bulunduğu, ...’ün beyanında, telefonu ... isimli şahıstan satın aldığını ifade ettiği ve sanığın ...’ün beyanı üzerine tespit edildiği, telefonun ise İnegöl Cumhuriyet savcılığınca ...’tan teslim alınarak emanete alındığının ve sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazminin olmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22082, Karar No: 2016/488, Tarih: 19.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/22082 E.  ,  2016/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Hazine ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 02.06.2015 gün ve 82/163 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, ... ada ...parselin... m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptaline, bu kısım üzerinde kalan binaların ve ağaçların kal'i ile davalının bu yere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile... İli,... İlçesi, ... Köyü ....ada... parselin ....m2'lik alanı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapusunun iptaline, davalının bu alana müdahalesinin önlenmesi ile ağaçların kal'ine karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda...Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü 29.12.2011 tarihli yazısında, dava konusu yerin 14.03.2011 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen 01.06.2015 havale tarihli bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesine ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1842, Karar No: 2016/17756, Tarih: 18.10.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/1842 E.  ,  2016/17756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Müsadereye dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Hükümlü suça sürüklenen çocuk hakkındaki kasten yaralama suçundan verilen hükmün Dairemizin 27/05/2015 gün ve 2015/5149 esas, 2015/17773 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olduğu, suçta kullanılan ekmek bıçağının müsaderesine ilişkin karar verilmediğinden mahkemece ek kararla müsadere kararı verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Ek kararla müsaderesine karar verilen ekmek bıçağının bilinen değerinin, HUMK'un 427. maddesi uyarınca kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle, hükmün temyizi mümkün olmadığından, hükümlü müdafiinin temyiz isteğinin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 18.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1944, Karar No: 2016/3034, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1944 E.  ,  2016/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2015 tarihli ve 2015/48 esas, 2015/297 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 14/07/2015 tarihli ve 2015/740-556 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 27/07/2015 tarihli ve 2015/1008 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

.../...

-2-

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

.../...

-2-

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 24/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13622-2015-E.27059/85963 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 27/07/2015 tarihli ve 2015/1008 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.