muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1494, Karar No: 2015/8192, Tarih: 06.05.2015

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı Yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasten veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arzedebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahminî teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenmesinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

İşçinin iş görme borcu, işverenin yönetim hakkı kapsamında vereceği talimatlarla somutlaştırılır. İşverenin yönetim hakkının karşıtını, işçinin işverenin talimatlarına uyma borcu teşkil eder. İşveren, talimat hakkına istinaden, iş sözleşmesinde ana hatlarıyla belirlenen iş görme ediminin, nerde, nasıl ve ne zaman yapılacağını düzenler. Günlük çalışma süresinin başlangıç ve bitiş saatlerini, ara dinlenmesinin nasıl uygulanacağını, işyerinde işin dağıtımına ilişkin ya da kullanılacak araç, gereç ve teknikler konusunda verilecek talimatlar bu türden talimatlar arasında kabul edilirler. İşverenin yönetim hakkı işyerinde düzenin sağlanmasına ve işçinin davranışlarına yönelik talimat vermeyi de kapsar. Buna karşılık, işverenin talimat hakkı, iş sözleşmesinin asli unsurlarını oluşturan, ücretin miktarı ve borçlanılan çalışma süresinin kapsamına ilişkin söz konusu olamaz. İşveren, tek taraflı olarak toplam çalışma süresini arttırmak veya ücrete etki edecek şekilde azaltmak yetkisine sahip değildir. İşverenin iş sözleşmesinin asli unsurlarını kapsayacak şekilde talimat vermesi, iş sözleşmesindeki edim ile karşı edim arasındaki dengenin bozulması hâlinde, iş güvencesine ilişkin hükümlerin dolanılması söz konusu olabilir. İşverenin talimat verme hakkının, yasa, toplu iş sözleşmesi ve bireysel iş sözleşmesi ile daraltılıp genişletilmesi mümkündür. Bir başka açıdan ifade edilecek olursa, işverenin talimat verme hakkı, kanun, toplu iş sözleşmesi ile bireysel iş sözleşmesi hükümleri ile sınırlıdır. Bu itibarla, işveren, ceza ve kamu hukuku hükümlerine aykırı talimatlar veremeyeceğinden, işçi bu nevi talimatlara uymak zorunda değildir. Bunun dışında işveren, işçinin kişilik haklarını ihlal eden talimatlar veremez. Keza, Medeni Kanunu’nun 2’nci maddesinde düzenlenen hakkın kötüye kullanılması yasağı gereği, işveren dürüstlük kuralına aykırı talimatlar da veremez. Şu halde işveren, diğer işçilerin lehine fakat bir veya birkaç işçinin aleyhine sonuç doğuracak eşitsizlik yaratacak talimatlar veremeyeceği gibi işçiye eza ve cefa vermek amacıyla da talimatlar veremez. Buna göre, işveren talimat verirken eşit işlem borcuna riayet etmekle de yükümlüdür.

İşverenin yönetim hakkı kapsamında verdiği talimatlara işçi uymak zorundadır. İşçinin talimatlara uymaması, işverene duruma göre iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli fesih hakkı verir. İş Kanunu’nun 25’nci maddesinin II’nci bendinin (h) fıkrası, işçinin yapmakla görevli bulunduğu görevleri, kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesini, bir haklı fesih nedeni olarak kabul etmektedir. Buna karşılık, yukarıda da ifade edildiği üzere, İş Kanunu’nun gerekçesine göre, işçinin “işini uyarılara rağmen eksik, kötü veya yetersiz olarak yerine getirmesi” geçerli fesih nedenidir.

Bir iş ilişkisinde her yapılan hatalı üretim veya hizmet, iş sözleşmesini fesih hakkı vermez. Özellikle bir işçiden yapması beklenebilecek ortalama üretim veya hizmet hatası iş sözleşmesinin fesih nedeni olamaz. Ancak, bir işçiden yapması beklenebilecek hata payının, bir başka anlatımla tolerans sınırının üstünde hatalı bir üretim veya hizmet, iş sözleşmesinin feshi açısından önem arzedebilir. İşçinin az verimli çalışması kendi isteğinden kaynaklanabileceği gibi yetersizliğinden de kaynaklanabilir. iş görme edimini yerine getirmek istememek ile yerine getirememek arasında sınırı çizmek çoğu kere zordur. İlk hal, İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında, işçinin davranışına dayanan süreli fesih nedeni iken, ikinci hal işçinin yetersizliğinden kaynaklanan süreli fesih nedenidir. Bununla birlikte, işçinin iş görme edimini yerine getirmek istememesi hâlinde, işçiye ihtar edilmesi ve ihtarda işçiye iş sözleşmesinin feshedileceği tehdidinde bulunulması, olumlu etki yaratabilir. Bu sebeple, her iki halde de işçiye ihtarın yapılması zorunlu olmalıdır. Zira, ihtar, iş görme edimini hiç yerine getirmek istemeyen veya eksik yerine getirmek isteyen işçi karşısında olumlu etki doğurabilecek iken; iş görme açısından fiziki yeterliliğe hiç ya da eksik sahip olan işçi karşısında her hangi bir olumlu etkide bulunmayacaktır. Bu suretle, İş Kanunu’nun 18’inci maddesinde belirtilen işçinin yetersizliğinden kaynaklanan fesih nedeni ile gerekçede söz edilen ve işçinin davranışı nedeniyle iş sözleşmesini fesih hakkı veren işin yetersiz olarak yerine getirmesi arasında bir ayrım yapma olanağına sahip olunur. Böylece, işçinin yetersizliğinden kaynaklanan bir fesih sebebinin varlığından bahisle ihtara gerek olmadığına inanarak iş sözleşmesini fesheden işveren, gerçekte işçinin davranışına dayanan bir fesih sebebinin varlığının tespiti sonucunda, ihtar yapılmaması nedeniyle ortaya çıkan geçersiz feshin sonuçları (işe iade) ile karşılaşmak tehlikesinden kurtulur.

Davacı tanığı H.. D.. kendisinin Nisan 2008-Şubat 2013 tarihleri arasında ..... Antalya araç muayene istasyonunda çalıştığını, davacının ve kendisinin alt işveren olan .... Araç Muayene İstasyonu A.Ş olduğunu, ...' e bağlı ..... İş Sendikasının örgütlenme çalışmalarının 2011 yılında başladığını, işyerindeki 13 işçiden kendisi ve davacı dahil 6' sının sendikaya üye olmasından dolayı işverenin başka bir kısım işçiyi başka yere gönderip istifaya zorladığını, kalanlara da tutanaklar tutarak işten çıkardığını, işyerinde sendikalı işçi kalmadığını,davalı tanığı A.. T.. kendisinin ... .... Araç Muayene İstasyonu A.Ş istasyon amiri olarak 2008 Nisan ayından itibaren çalıştığını, davacının 209 yılı sonlarına doğru işe başladığını, egzoz emisyon teknisyeni olarak çalıştığını, en son 1400,00.-TL net ücret aldığını, disiplin yönetmeliğine uygun olmayan davranışları nedeni ile savunmasının alındığını, başka görev teklifini kabul etmediğini, akabinde sözleşmesinin feshedildiğini, davacının sendikal faaliyetleri bulunduğunu fakat fesih sebebinin bu faaliyetleri olmadığını ,davalı tanığı Ş.. T.. kendisinin ..... şirketinde iş sağlığı ve iş güvenliği uzmanı olarak çalıştığını, Eylül ayında işe başladığını, davacının yanlış ölçüm yaptığını, dışarıdan hediyeler aldığını, durumun tespit edildiğini uyarıldığını ve ceza aldığını, görev değişikliği teklif edildiğini ve kabul etmediğini, bunun üzerine kıdem ve ihbar tazminatlarının verilerek iş akdinin feshedildiğini beyan etmişlerdir.

Dosyada mevcut bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacı ile davalı .... ... Muayene İstasyonu A.Ş. arasında yapılan 07.04.2010 tarihli iş sözleşmesinin bulunduğu , davalı ... ..... Muayene İstasyonu A.Ş. tarafından davacıya gönderilen 31.01.2013 tarihli "Çalışma Belgesi"nde "davacının 25.12.2009-31.01.2013 tarihleri arasında işyerinde çalıştığı, işten ayrılış nedeni olarak İş Kanunun 17. maddeye istinaden iş akdinin feshedildiği" belirtilmiş, davalı ... ... Muayene İstasyonu A.Ş. tarafından9.6.2011 ve 10.6.2011 tarihli durum tespit tutanakları ve savunma talep yazılarıyla işyerinde dışından bir şahsın muayene istasyonunda dondurma getirdiği ve bu dondurmayı davacının işyerinde dağıttığı, amirinin izin vermemesine rağmen dağıtım işlemine katıldığı gerekçesiyle 14.6.2011 tarihinde yazılı olarak uyarı verildiği, davacının itirazı üzerine 24.6.2011 tarihli işveren yazısıyla bu cezanın orantısız olduğu kabul edilerek kaldırıldığı, 13.10.2011 tarihli durum tespit tutanakları ve savunma isteme yazısıyla davacının muayene tekrar için gelen araç sahibini kabini terk ederek yaklaşık 7 dakika beklettiği müşteriyi gördüğü halde kabine dönmediği, müşterinin çağırmasına rağmen başka bir şahısla araç alım satımına ilişkin olarak konuşmaya devam ettiği tespit edildiğinden 20.10.2011 tarihinde yazılı uyarı cezası verildiği, 31.1.2012 tarihli tutanakta ise B. S. ve C. Ç. ile birlikte egzoz kabinine girerek içeride görüşmeler yaptığı işyerine ait iş emirlerini fotokopi makinesinde çoğaltarak B. S.’ya verdiğinin kamera kayıtlarıyla tespit edildiği bu olay sebebiyle 3.2.2012 tarihinde davacıya ağır kınama cezası verildiği, bundan sonra davalı işveren tarafından davacıya hitaben yazılan 1.3.2012 tarihli ihtarnameyle davacının yukarıda anlatılan olaylar nedeniyle ağır kınama cezasıyla cezalandırıldığı ve bundan sonraki disiplin yönetmeliğine aykırı davranışından iş akdinin feshedileceğinin ihtar edildiği,24.8.2012 tarihli tutanaklar ve savunma isteme yazısında N. Ç. adli müşterinin muayenesinde muayenede kusur olmamasına rağmen hatalı şekilde muayenede kusur verdiği iş emirlerini dikkatsizlik sonucu hatalı ve eksik doldurduğu gerekçesiyle bir kere daha yazılı olarak uyarılmış, davalı işverence 8.9.2012 tarihli değişiklik bildirimi yazısıyla ekzoz emisyon teknisyeni olarak çalışan davacının araç muayene teknisyeni olarak görevlendirilmek istendiği ancak 10.9.2012 tarihinde davacının yazılı olarak bu değişikliği kabul etmediğini bildirdiği, 20.9.2012 tarihli tutanak ve savunma talep yazılarında ise son 2 hafta içerisinde yapılan egzoz muayene işlemlerinde araç tanımlamasının ve şasi numarası kontörlünün yapılmadığı gerekçesiyle 27.9.2012 tarihinde yazılı olarak uyarıldığı, 17.12.2012 tarihli tutanak ve savunma talep yazılarında ekzoz emisyon muayenesi sırasında lamda değerini yanlış tespit ettiği gerekçesiyle savunmasının alındığı, tüm bu olaylar neticesinde davacının iş akdinin 20.12

.9.2012 tarihli tutanak ve savunma talep yazılarında ise son 2 hafta içerisinde yapılan egzoz muayene işlemlerinde araç tanımlamasının ve şasi numarası kontörlünün yapılmadığı gerekçesiyle 27.9.2012 tarihinde yazılı olarak uyarıldığı, 17.12.2012 tarihli tutanak ve savunma talep yazılarında ekzoz emisyon muayenesi sırasında lamda değerini yanlış tespit ettiği gerekçesiyle savunmasının alındığı, tüm bu olaylar neticesinde davacının iş akdinin 20.12.2012 tarihinde görevden çıkarma disiplin cezasıyla cezalandırıldığı ,davacı ile ilgili olarak çeşitli tarihlerde yapılmış olan soruşturmalar, en son 20.12.2012 tarihli davacıya tebliğ edilen disiplin cezası formunun "uygulanan disiplin cezası sonucunda personele verilecek kısıtlamalar" kısmında görevden çıkarma" ifadesi yer aldığı ve 1.2.2013 tarihli durum tutanağı ile davacıya 4732.67 TL kıdem tazminatı ve 1.1172.29TL maaş ve fazla mesai alacaklarının ödendiği görülmektedir.

Somut olayda davalı tarafından tutulan durum tespit tutanakları, savunma talep yazıları, davacının savunma yazıları ve davacıya verilen disiplin cezaları birlikte değerlendirildiğinde uyarılara rağmen görevini gerektiği gibi yapmayan ve işveren talimatlarına uymayan davacının iş akdi davalı işveren tarafından geçerli nedenle feshedildiğinden mahkemece davanın reddedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle feshin haksız olduğunun kabul edilerek davacının işe iadesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Antalya 5 İş Mahkemesinin 2013/92 esas ve 2014/536 karar ve 31.10.2014 tarihli kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı .... .. TAŞ'ye yönelik davanın husumetten REDDİNE,

3-Davalı .... Araç Muayene İstasyonu A.Ş ye yönelik davanın esastan REDDİNE,

4-Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin alınan 24,30 TL harcın tenzili ile bakiye 3,40 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

5-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

6-Davalı ..... A.Ş.'nin yapmış olduğu 92,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı .... A.Ş.'ne verilmesine

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı .... AŞ'ye verilmesine,

8-Red durumuna göre davalı .... .... Taş. Mu.İst. Yapı ve İşl. A.Ş' de davada kendini bir vekil ile temsil ettirmiş olmakla AAÜT göre belirlenen 1500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak bu davalıya verilmesine,

9-Artan gider ve delil avansının istek halinde ilgilisine iadesine,

10-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı .... AŞ'ye iadesine, 06/05/2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15415, Karar No: 2016/12923, Tarih: 17.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/15415 E.  ,  2016/12923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesine Yönelik Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemiyle açılan davada bozma ilamı üzerine mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde; davalının Kayıp Kaçak Bedelinin Tüketiciye İadesine Dair Turgutlu Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin 05.11.2012 tarih ve 2013/184 sayılı kararın iptalini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı davanın redddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün, taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 08.09.2014 Tarih 2014/4575 Esas 2014/11189 Karar Sayılı ilamıyla" 17.06.2016 Tarihli 6719 sayılı kanunun yürürlüğü öncesinde benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 Tarihve 2013/7-2454 Esas 2014/679 sayılı kararı ile ; Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesine göre “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre Kayıp-Kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulaması 4688 sayılı Yasanın 1/1, 4-1, 6446 sayılı Kanunun 5/1, 17/ç, 27, geçici 1., 5496 sayılı Kanunun 6, geçici 9 ve ilgili yönetmelikler ve ... Kurul Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arzedilen kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından buna göre bu tarihteki mevcut düzenlemenin ... na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi verilmediğinden özellikle kaçak (Elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin tüketicilerden alınması mevcut mevzuat kapsamında hukuka aykırı olduğu belirtilerek; davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulünün yersiz olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmüne yer verilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada inceleenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,17.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.