muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9932, Karar No: 2016/6567, Tarih: 09.11.2016

./..

dava konusu yerin kadastral planı incelenerek sözleşme, dava ve keşif tarihlerinde söz konusu parsel sınırlarının değişmediği belirtilmiştir. Bu durumda sözleşme ile akaryakıt istasyonuna giriş ve yola çıkış yeri -geçiş yeri- olarak kullanılmak üzere kiralanan yerin yine sözleşme tarihinde, sonrasında ve halen yol olarak kullanılmakta olduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, geçerli ve yürürlükte olan sözleşme hükümlerine göre davacının talepleri üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12363, Karar No: 2014/15750, Tarih: 13.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12363 E.  ,  2014/15750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2009/1461-2013/572

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı F.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni olduğu araçla müvekkiline kasten çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla çalışma gücü kaybı nedeniyle 1.500,00.-TL maddi tazminat ve 2.500,00.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı F.. K.. vekili, davalının kusurunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücünün % 65 oranında kusurlu olduğu ve davacının 1 ay geçici çalışma gücü kaybının bulunduğu kabul edilerek davanın kabulü ile geçici çalışma gücü kaybı için 1.500,00.-TL maddi tazminatın ve 2.500,00.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı F.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücü kaybı nedeniyle maddi tazminat ve 47. maddesi (TBK m. 56) gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali BK m. 46/I’de özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince “Cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmaya muktedir olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir”. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlâli halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddî zararın türleri; masraflar, çalışma gücünün kısmen veya tamamen kaybından doğan zararlar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararlar şeklinde düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde belirtilen “bütün masraflar” deyimi çok geniş kapsamlıdır. Bu giderlere zarara uğrayanın katlanmak zorunda kaldığı bütün giderler dahildir. Bu bakımdan zarara uğrayanın tedavi giderleri yanında, işlerini görememesi nedeniyle tutmak zorunda kaldığı yardımcı da dahildir.

Vücut bütünlüğü ihlâl edilen zarar gören kişi hüküm anında tamamen iyileşmiş, çalışma gücündeki azalma ortadan kalmış ise; çalışma gücünün kaybı nedeniyle istenebilecek tazminat, zarar görenin iyileşme anına kadar çalışamaması nedeniyle ortaya çıkan kazanç kayıplarından ibarettir. Buna karşın çalışma gücündeki kayıp daimi nitelikte ise yani maluliyeti sonuçlamış ise bu durumda yaşam faaliyetleri ve çalışma hayatının sürdürülebilmesi için daha fazla efor sarfı gerektiğinden ortaya çıkan zarar ihlale uğrayanın yaşamı süresince devam edeceğinden yaşam sonuna kadar talep edilebilecektir.

Somut olayda davacı geçici çalışma gücü kaybına ilişkin zararın tazminini talep etmiş, mahkemece yargılama aşamasında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu Raporu ile davacının 1 aylık geçici çalışma gücü kaybının bulunduğu belirlenmiştir. Buna karşın davacının bu süreye ilişkin olarak zararının tespiti için elde ettiği gelir araştırılmamış ve bedensel zararın hesabı konusunda aktürya hesabında uzman bilirkişiden rapor alınmaksızın talebin tamamına hükmedilmiştir. Davacının geçici çalışma gücü kaybına uğradığı bir aylık süre içinde oluşan zararı bakımdan mahkemece bu yönlerden araştırma yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

2-Hukuka aykırı fiil sebebiyle çekilen acı, elem, ızdırap, üzüntü yüzünden kişilik değerlerinde irade dışında meydana gelen eksilmeye manevî zarar denir. Borçlar Kanununda manevî tazminata ilişkin 47. 49. maddelerinde iki ayrı hüküm bulunmaktadır. 47. maddeye göre, maddî kişilik değerlerinden olan vücut bütünlüğünün ve yaşama hakkının ihlâlinden kaynaklanan manevî tazminat düzenlenmiştir. Aslında vücut bütünlüğünün ve yaşama hakkının ihlâli de kişilik hakkının ihlâlinin türleri arasındadır; ancak Kanun'da özel olarak düzenlenmiştir. Borlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK. m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine kara vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Bunu yanında Hakim taktir hakkını kullanırken BK'nın 43. ve 44. maddeleri ve diğer tazminattan indirim sebeplerini de gözönünde tutmalıdır. Bu sebeple özellikle zarar görenin kusuru (müterafik kusuru) vücut bütünlüğünün ihlalinde önem taşır.

Somut olayda davacının sürekli çalışma gücü kaybını sonuçlamaksızın 1 ay geçici çalışma gücü kaybına uğrayacak nitelikte yaralandığı, meydana gelen kazada % 35 oranında kusurunun bulunduğu ve yine davacı ve davalının taraflarını oluşturduğu ceza kovuşturmasında davalının haksız fiili davacının haksız tahriki etkisi altında gerçekleştirdiğinin kabulü ile cezasından ½ oranında indirim uygulandığı gözönüne alındığında mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar ışığında manevi tazminatın değerlendirilmesi gerekirken bu yönlerden her hangi bir değerlendirme ve gerekçe konmaksızın yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1 ve 2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı F.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3524, Karar No: 2006/10431, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3524 E.  ,  2006/10431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili ile davalı şirket arasında yapılan bayilik sözleşmelerini davalının ihlâl etmesi nedeniyle sözleşmeyi feshetmek zorunda kalan davacının naddi ve manevi zararının oluştuğunu ileri sürerek 35.000.000.000 TL maddi, 10.000.000.000 TL manevi tazminatın 24.4.2003 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili bayilik sözleşmesine aykırı davranan tarafın davacı olduğunu, 21.2.2002 tarihli bayilik sözleşmesinde davacının tazminat talep etmekten feragat ettiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamından davacının bayilik sözleşmelerine uygun davranmadığı, davalıdan aldığı malları yüksek fiyattan pazarladığı, davalıya ait kutuların içine piyasadan temin ettiği ucuz malları koyarak sattığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 7.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7345, Karar No: 2012/11989, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7345 E.  ,  2012/11989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1999 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... Köyü, 115 ada 160 parsel sayılı 11572,32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 342 ve 343 nolu vergi kaydına dayanılarak miktar fazlası olduğundan; 115 ada 176 parsel sayılı 1527,03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 68 nolu vergi kaydına dayanılarak miktar fazlası olduğundan; 115 ada 207 parsel sayılı 2422,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 43 nolu vergi kaydına dayanılarak miktar fazlası olduğundan; 115 ada 177 parsel sayılı 814,41 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 69 nolu vergi kaydına dayanılarak miktar fazlası olduğundan ve 115 ada 183 parsel sayılı 2000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 51 nolu vergi kaydına dayanılarak miktar fazlası olduğundan Hazine adına tesbit edilmiş olup; halen aynı şekilde tapuda kayıtlıdır. Davacı, taşınmazların bir kısmının babasından kaldığını ve bir kısmını da satın aldığını iddia ederek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla taşınmazların tapu kayıtlarının iptaliyle adına tescili talebiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle 115 ada 160 ve 115 ada 207 parsellerin tapu kaydının iptaliyle 4 pay kabul edilerek 1 payın ..., 1 payın ..., 1 payın ... ve 1 payın ... adına, 115 ada 176 ve 115 ada 177 parsellerin tamamı ile 115 ada 183 parselin (B) ile gösterilen 1473,34 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaliyle 16 pay kabul edilerek 4 payın ..., 4 payın ..., 4 payın ..., 1 payın ..., 1 payın ..., 1 payın ... ve 1 payın ... adına tapuya kayıt ve tesciline; 115 ada 183 parselin (A) ile gösterilen 526,66 m2'lik kısmına yönelik davanın reddi ile bu kısmın ... adına olan tapu kaydının iptaline ve bu kısmın orman sınırları içine alınmasına ve orman sınırının bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan ve arazi kadastrosu ile birlikte ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmakta olup, çekişmeli taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır .

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan ve arazi kadastrosu ile birlikte ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmakta olup, çekişmeli taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır .

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli 115 ada 176 ve 177 parsel sayılı taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, Hazine yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu yönden onanması gerekmiştir.

2) 115 ada 160 parsel sayılı 11572,32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 342 ve 343 nolu vergi kaydına dayanılarak; 115 ada 207 nolu parsel, 43 nolu vergi kaydına dayanılarak ve 115 ada 183 parsel sayılı 2000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 51 nolu vergi kaydına dayanılarak miktar fazlası olduğundan Hazine adına tesbit edilmişlerdir. Davacı, taşınmazların bir kısmının babasından kaldığını ve bir kısmını

da satın aldığını iddia ederek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla taşınmazların tapu kayıtlarının iptaliyle adına tescili talebiyle dava açmıştır. Çekişmeli 115 ada 60 parsele revizyon gören 342 nolu vergi kaydı doğusunda yol, batısında dere, kuzeyinde envali maliye ve güneyinde çalılık okumakta olup, sabit sınırlı değildir. Aynı şekilde, 342 nolu vergi kaydı da sınırlarında envali maliye okumakta olup, sabit sınırlı değildir. 115 ada 183 parsele uygulanan 51 nolu vergi kaydı da doğusunda ve kuzeyinde Akif, batısında çalılık ve güneyinde Kamil okumakta olup, bu vergi kaydı da sabit sınırlı değildir. 115 ada 207 parsele uygulanan 43 nolu vergi kaydı ise 6250 m2 yüzölçümünde olup, sabit sınırlı değildir. Bu vergi kaydı, dava konusu parselle birlikte 115 ada 83 parsele de uygulanmış ve vergi kayıt miktarı kadar yer gerçek kişiler adına tesbit edilmiştir.

Dosyada mevcut ziraatçı bilirkişi Lütfi Bekdemir tarafından düzenlenen bilirkişi raporundan çekişmeli 115 ada 160 parsel sayılı taşınmazın %30 - 35 eğimli olduğu, son 20-25 senedir ekilmediği, kullanılmadığı, zeminde otların yerleştiği ve taşınmazın içinde çam ve ardıç fidanlarının bulunduğu; 115 ada 183 parselin eğiminin %30 - 35 olduğu, taşınmazın 15-20 yıldır ekilmediği, kullanılmadığı, taşınmaz üzerinde yer yer meşe ağaç ve ağaççıklarının bulunduğu, yine aynı şekilde, 115 ada 207 parselin eğiminin %30 - 35 olduğu, taşınmazın 15-20 yıldır ekilmediği, kullanılmadığı, taşınmaz üzerinde yer yer meşe ağaç ve ağaççıklarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Tesbit edilen bu bulgulara göre, dava konusu taşınmazların hak sahibi olduklarını iddia eden davacılar tarafından kullanılmadığı sabittir.

Türk Medenî Kanunun 713. maddesi “Bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi,” ve 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tesbit edilir.” demekle, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak mülk edinme koşullarından birini en az 20 yıl süre ile taşınmaz malı kullanmak olarak belirlemiştir. Çekişmeli taşınmazlardan 115 ada 183 ve 207 parsel sayılı taşınmazların en az 15-20 yıldır, 115 ada 160 parsel sayılı taşınmazın en az 20 - 25 yıldır tarımsal amaçla kullanılmamış olması geçici terk sayılamayacağından ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kabul edilemeyeceğinden, davacı ...'ün davasının reddine ve 115 ada 160, 115 ada 207 ve 115 ada 183 parselle yönelik davaların reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3) Kabule göre ise, mahkemece Orman Yönetimi davaya dahil edilmiştir. Ancak, Orman Yönetiminin davacı gerçek kişi tarafından açılan davaya da 3402 sayılı Yasanın 26/D maddesi gereğince usulüne uygun şekilde müdahalesi bulunmadığı halde, mahkemece Orman Yönetimine müdahil davacı sıfatı verilmiş olması ve karar başlığında müdahil davacı olarak gösterilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlere davalı Hazinenin 115 ada 176 ve 115 ada 177 parselle yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere yönelik hükmün ONANMASINA,

2) İkinci ve üçüncü bentlerde açıklanan nedenlerle davalı Hazinenin 115 ada 160, 115 ada 183 ve 115 ada 207 parsellere yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle bu parsellere yönelik olarak hükmün BOZULMASINA 01/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9911, Karar No: 2017/11647, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9911 E.  ,  2017/11647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6766, Karar No: 2012/159, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/6766 E.  ,  2012/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin soğuk hava deposunda bulunan soğanlarının bozulması üzerine elektrik teknisyeni tarafından yapılan inceleme sonucu; davalı şirket elemanlarının fazları ters bağladığı, fanların içeri üflemesi gereken havayı dışarı çekmeye başlamasına neden olduğunun tespit edildiğini belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 305.750 kg aynı nitelikteki soğanın mislen iadesine aksi halde ödeme günü karşılığının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının soğuk hava deposunu besleyen hatlarda herhangi bir çalışma yapılmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; depoyu besleyen hatlardaki faz sırası değişikliği nedeniyle aynı hattan beslenen başka bir depoda da çürümenin meydana geldiği, olaya yakın tarihlerde elektrik kesintisinin yaşandığı, davaya konu olayın Yarapsanlı TM'deki trafonun OG tarafından veya AG çıkışlarında faz sırasının değiştirilmesi yoluyla meydana gelmiş olabileceği, davalı idarenin kusurlu olduğu gerekçeleriyle dava konusunun aynen iadesine takdirde ürünün değeri olan 76.437,50 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli araştırma ve incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de uygun değildir. Bu durumda mahkemece tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde davalı idareden davaya konu olayın olduğu tarihlerde elektrik kesintisi ve trafoya müdahale olup olmadığına ilişkin kayıtları getirtilerek uzman yeni bir bilirkişiden ayrıntılı Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacınn temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25591, Karar No: 2013/2894, Tarih: 25.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25591 E.  ,  2013/2894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de; yapılan inceleme yetersiz, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 15/son maddesi uyarınca değerlendirmenin, 01.08.2008 dava tarihi esas alınarak yapılması gerekirken, bozma sonrası yapılan celse tarihini değerlendirme tarihi olarak alıp bedel tespit eden rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan emsal, kamulaştırma nedeniyle tarafların bedelde anlaşması sonucu tapuda rızai satışı yapılmış bir taşınmaz olup emsal alınamaz.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme sonucu geçersiz rapora dayanılarak karar verilmesi,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan fındıklara da; taşınmaza kapama fındıklık olarak gelir metoduna göre biçilen değerinden, zeminine tarım arazisi olarak bulunan değerin indirilmesi suretiyle değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden, bu yönteme uyulmadan bedel hesabı yapan geçersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18796, Karar No: 2015/14507, Tarih: 10.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18796 E.  ,  2015/14507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 17/03/2015

Numarası : 2014/486-2015/94

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.