muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1934, Karar No: 2016/2605, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1934 E.  ,  2016/2605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/05/2015 tarihli ve 2014/20 esas, 2015/376 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 02/09/2015 tarihli ve 2015/694 esas, 2015/501 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/09/2015 tarihli ve 2015/1112 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 24/12/2015 gün ve 94660652-105-34-14645-2015-E.27031/85798 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/09/2015 tarihli ve 2015/1112 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20207, Karar No: 2015/19469, Tarih: 15.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20207 E.  ,  2015/19469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 17/07/2014

Numarası : 2013/224-2014/561

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 01.04.1994 tarihinden 10.11.2009 tarihine kadar çalıştığını, haksız ve bildirimsiz olarak işten çıkarıldığını, tüm genel tatillerde ve haftanın 7 günü 07:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında fazla çalışma ücretinin hesaplanması ve uygulanan takdiri indirimin miktarı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, çalışılan işyeri otel olup davacı bu işyerinde garson olarak çalışmıştır. Her ne kadar davacı tanıkları yaz-kış aynı sürelerde çalışıldığını beyan etmişlerse de, davalı tanıkları kış sezonunda otelin müşteri sayısının azaldığını, çalışmanın daha az olduğunu söylemişlerdir. Mahkemece, davacının haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Ancak çalışılan işyerinin otel olması nedeniyle mahkemece davacının yaz–kış aynı yoğunlukta çalışıp çalışmadığının araştırılması gerekirken bu yönde herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken otel kayıtları da incelenmek suretiyle otelin yaz ve kış sezonlarında açık olup olmadığı, açıksa ne kadar süre ile açık olduğu, bu konuda otel yönetimi tarafından alınan kararlar bulunup bulunmadığı, sezonlar arasında otelin doluluk oranının değişip değişmediği değerlendirilmek ve gerekirse bu konuda taraf tanıkları da yeniden dinlenmek suretiyle davacının fazla mesai alacağının hesaplanmasıdır. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Ayrıca mahkemece tespit edilen fazla çalışma ücreti alacağına uygulanan takdiri indirim de düşüktür. Yerleşik kararlar uyarınca hak edilen fazla çalışma ücreti alacağından daha yüksek bir oran yerine % 15 oranında takdiri indirim yapılması hatalıdır.

3-Davacı işçinin ulusal bayram genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı da uyuşmazlık konusudur.

Davalı işverence dosyaya davacının imzasını içermeyen bir kısım bordrolar sunulmuştur. Bu bordroların bir kısmında genel tatil tahakkuklarının yer aldığı görülmüştür. Ayrıca bu genel tatil tahakkuklarının yer aldığı bordro karşılıklarının banka aracılığıyla ödendiğine ilişkin banka kayıtları da dosyada bulunmaktadır. Bordrolarda gösterilen ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davacının banka hesabına ödenmesi nedeniyle tahakkuk bulunan aylar hesaplama dışı tutularak ulusal bayram genel tatil ücreti hesaplattırılıp çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle karar verilmiş olması da ayrı bir bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1644, Karar No: 2014/3076, Tarih: 13.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1644 E.  ,  2014/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3 - 2014/5908

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 19/12/2013, 2013/28 (E) ve 2013/119 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ramazan'ın eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın, parkta yakınları ile birlikte alkol alan mağdurdan içki istediği, mağdurun olumsuz cevabına rağmen ısrar ettiği, bunun üzerine mağdurun sanığın koluna girip uzaklaştırırken yumruk atması üzerine, sanığın bıçak çıkararak mağduru sol göğüs çevresine isabet eden 3 bıçak darbesi ile yaraladığı, alınan raporlara göre bu darbelerden her birinin niteliği ve göğüs boşluğuna geçip geçmediğinin tespit edilemediği, ancak sol göğüste pnömotoraks oluştuğu ve mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda; her birinin niteliği tespit edilemeyen bıçak darbelerinin meydana getirdiği yaralanmanın niteliği, iç organ yaralanması bulunmaması, taraflar arasında bir husumetin olmaması, herhangi bir engel olmamasına ve sanığın müteakip bıçak darbeleri ile mağduru öldürme olanağına sahip olmasına rağmen, eylemine devam etmeyip kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin deliller bulunmadığı, şüphede kalan bu durumun sanık lehine yorumlanmasının yasal zorunluluk olduğu gözetilerek, sanık hakkında temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenip, kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2- T.C. Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık ve katılan için baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde müdafii ve vekil ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı BOZULMASINA, 13/05/2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36560, Karar No: 2017/6099, Tarih: 25.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36560 E.  ,  2017/6099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında 28/04/2010 tarihinde işlenen hırsızlığa teşebbüs suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir, bu sürenin alt sınırı mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz. Cezayı ertelemenin yasal sonucu olmasından dolayı zorunlu olarak hükmedilmesi gereken "denetim süresine" ilişkin hatalar "aleyhe değiştirme yasağına" konu oluşturmaz. Somut olayda, hırsızlığa teşebbüs suçundan sonuç olarak verilen 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin cezası ertelenen sanıklar hakkında denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında TCK'nın 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “ 1 yıl” ibaresinin çıkarılarak yerine “1 yıl 6 ay 22 gün” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında belirlenemeyen zaman diliminde işlenen hırsızlık suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

2-Sanıklar hakkında belirlenemeyen zaman diliminde işlenen hırsızlık suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

28.04.2010 tarihinde saat 22:00 sıralarında ... köyü yol kenarında toprağın kazılarak bir şeyler çıkarıldığına dair ihbarda bulunulması üzerine kolluk görevlilerince olay yerine gidildiğinde ... Köyü yol kenarında, toprak altından Türk Telekom'a ait telefon kablolarının geçtiği, kabloların geçmiş olduğu güzergahın yaklaşık 270 metre boyunca kazıldığı, 52 metrelik kazı alanındaki kabloların ise toprak üzerine çıkarıldığı, diğer kazılan yerdeki kabloların ise, alınmış vaziyette olduğunun tespit edildiği, kolluk görevlilerinin sanıkları olay yerindeki kabloları çıkarmaya çalışırken suçüstü yakaladıkları,müşteki kurum tarafından iletişimde kullanılması için yeraltında konuşlandırılmış kablonun 180 metrelik kısmının daha önceden kazılarak çıkarıldığı, 29.04.2010 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında çıkarılan kablo çukurlarının içine yağan yağmurdan dolayı toprak dolduğunun tespit edildiği, buna göre daha önceden yapıldığı anlaşılan ilk eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğine dair delil bulunmadığı nazara alınarak atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şeklide bu eylem nedeniyle de mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3717, Karar No: 2023/6900, Tarih: 31.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/3717 E.  ,  2023/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü

1- ...’ın adına kayıtlı 1015 Ada 5 parsel 19 Nolu Bağımsız Bölüme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

b- ...’ın ... ada 6 parsel 14 Nolu ve 448 ada 6 parsel 9 Nolu Bağımsız Bölümlere dair ihalenin feshi taleplerinin incelenmesinde;

İİK'nun 134. maddesinin 2. fıkrasında; "İhalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere, yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenlerin" isteyebileceği hususu düzenlendikten sonra, aynı fıkrada ayrıca "...talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, ... 9. İcra Dairesinin 2019/170055 Esas sayılı icra takip dosyası ile alacaklı banka tarafından kredi sözleşmesinin asıl borçlusu ... İnş. Gıda Nak. Turz. San. Tic. Ltd. Şti. ile ipotekli taşınmaz maliklerinden ... ... ile dava dışı malikler aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibine başlandığı, Siirt İcra Müdürlüğünün 2019/162 Talimat sayılı dosyası ile şikayete konu 7 adet taşınmazın satışı yoluna gidildiği ve şikayetin şikayetçi ipotekli taşınmaz malikleri adına kayıtlı taşınmazlara ilişkin olduğu,şikayetçinin kredi sözleşmesinin asıl borçlusu olmayıp, sadece asıl borçlu lehine taşınmazlarını ipotek veren taşınmaz maliki olarak takipte yer aldığı görülmektedir. Bu durumda şikayetçinin kendi adına kayıtlı olmayan taşınmazlara ilişkin ihalenin feshini talep etmesinde aktif husumet ehliyetinin bulunmadığının kabulü gerekir.

Buna göre, Bölge Adliye Mahkemesince, ihalenin feshi istemini esastan reddeden İlk ESAS NO : 2023/3717

Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek, şikayetçi ... yönünden istemin aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekir ise de, sonuçta istem reddedildiğinden bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale

bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

c- İpotekli taşınmaz malikinin ... ada 6 parsel 3 Nolu, 448 ada 6 parsel 14 Nolu ve 448 ada 6 parsel 9 Nolu Bağımsız Bölümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;