muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10853, Karar No: 2013/12520, Tarih: 12.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10853 E.  ,  2013/12520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 30.05.2013 tarih, 2013-567 Esas, 2013-6022 Karar sayılı geri çevirme kararı ile istediğimiz vergi kayıtları İl Özel İdaresince tutulmakta olup, geri çevirme kararımızla istenilen, Göçerli Köyü 1937 tarih 69, 82, 83, 101, 102, 105, 111, 112, 113, 114, 117, 118 ve 123 tahrir numaralı vergi kayıtları ile Göçerli Köyü 14 hesap numrasında ... oğlu... adına kayıtlı vergi tahrir kayıtlarının İl Özel İdaresinden getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4360, Karar No: 2015/1861, Tarih: 22.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/4360 E.  ,  2015/1861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/14532

Tehdit ve hakaret suçlarından şüpheli A.. D.. hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/11/2013 tarihli ve 2013/1690 soruşturma sayılı iddianamenin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170-174. maddeleri gereğince iadesine dair, Elmalı Sulh Ceza Mahkemesinin 28/11/2013 tarihli ve 2013/350 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile iddianamenin iadesi kararının kaldırılmasına ilişkin, Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2013 tarihli ve 2013/315 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2014 gün ve 14532 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre; hakaret ve tehdit suçlarının 5560 sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı ve aynı Kanun’un iddianamenin iadesi başlıklı 174/1 -c maddesinde belirtilen “Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle; önödemeye veya uzlaşmaya tâbi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen, iddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.” hükmü gereğince, uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen iddianamenin iadesinin gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Yasanın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmesinin hukukî sonuçları da anlatılmak suretiyle usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılması ve sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun değerlendirilmesini teminen itirazın reddi yerine, yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit ve hakaret suçlarından şüpheli A.. D.. hakkında yapılan soruşturma sonucunda, Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/11/2013 tarihli iddianamenin, Elmalı Sulh Ceza Mahkemesince tehdit ve hakaret suçlarında usulüne uygun uzlaşma yapılmadığı gerekçesiyle iadesine karar verildiği, Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararına itirazı üzerine, itirazı inceleyen Elmalı Asliye Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi üzerine, kesin olan bu karara karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açılan şüpheli hakkında, Cumhuriyet savcısının yazılı talimatı olmaması nedeniyle usule uygun bir şekilde uzlaşma prosedürünün uygulanmamasının, iddianamenin iadesi sebebi olup olmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açılan şüpheli hakkında, Cumhuriyet savcısının yazılı talimatı olmaması nedeniyle usule uygun bir şekilde uzlaşma prosedürünün uygulanmamasının, iddianamenin iadesi sebebi olup olmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile değişik “Uzlaşma” başlıklı 253. maddesinde;

“(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

4. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

5. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239),  suçları.” hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere sair tehdit ve kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç hakaret suçları uzlaşmaya tabi suçlardandır. Ancak 26.06.2009 gün ve 5918 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümle ile uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı hüküm altına alındığından, sair tehdit suçunun belirtilen tarihten sonra uzlaşmaya tabi olmayan bir suç ile birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümleri uygulanamayacaktır.

İnceleme konusu somut olayda; suç tarihi olan 25.09.2013 tarihinde, şüpheli A.. D..’ın okul müdürü olarak görev yapan müşteki Mustafa Tıraşoğlu’na hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla iddianame düzenlenmiş ve iddianamede şüphelinin eylemi, “müşteki M.. T..'nun A.. M.. Orta Okulunun Müdürü olduğu, şüpheli A.. D..'ın da eşinin aynı okulda öğretmen olarak görev yaptığı ve ders programı ile ilgili tartışma yaşadıkları bu sebeple müştekiye husumet besleyen şüpheli A.. D..'ın 25.09.2013 tarihinde müştekinin İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünden çıkıp okuluna gitmek istediği sırada "senin ananı avradını s…rim, seninle bugün saat 5'de görüşeceğiz" diyerek hakaret ve tehdit ettiği,” şeklinde anlatılmıştır.

Müşteki M.. T.. da kollukta verdiği 25.09.2013 tarihli ifadesinde, okul müdürü olarak görev yaptığını, şüpheli A..’nın eşi H.. D..’ın da aynı okulda öğretmen olarak görev yaptığını, H.. D..’ın 2013-2014 yılı öğretim yılı ders programının kendisine uymadığını belirterek değiştirilmesini istediğini, ancak programı değiştirmemesi üzerine kendisine husumet duyan şüphelinin, olay günü milli eğitim müdürlüğünden çıkarken isnad edilen suçları işlediğini ifade etmiştir.

Müşteki M.. T.. da kollukta verdiği 25.09.2013 tarihli ifadesinde, okul müdürü olarak görev yaptığını, şüpheli A..’nın eşi H.. D..’ın da aynı okulda öğretmen olarak görev yaptığını, H.. D..’ın 2013-2014 yılı öğretim yılı ders programının kendisine uymadığını belirterek değiştirilmesini istediğini, ancak programı değiştirmemesi üzerine kendisine husumet duyan şüphelinin, olay günü milli eğitim müdürlüğünden çıkarken isnad edilen suçları işlediğini ifade etmiştir.

Bu itibarla, her ne kadar Cumhuriyet savcısının yazılı talimatı olmaması nedeniyle kolluk tarafından yapılan uzlaşma prosedürünün hukuka uygun olmadığı belirlenmiş ise de, şüphelinin hakaret eyleminin TCK’nın 125/3-a maddesi kapsamında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında yer almadığı, sair tehdit suçunun da uzlaşmaya tabi olmayan bu suçla birlikte işlendiği iddia olunduğundan, usulüne uygun uzlaşma prosedürünün uygulanmadığı gerekçesiyle iddianamenin iade edilemeyeceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7843, Karar No: 2016/7970, Tarih: 27.09.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7843 E.  ,  2016/7970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2015 tarihli ve 2015/720 Esas, 2015/588 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/27-14 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 22/02/2016 tarihli ve 2016/66 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki" (1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 11/06/2016 gün ve 94660652-105-34-4980-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22/02/2016 tarihli ve 2016/66 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13571, Karar No: 2016/560, Tarih: 20.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13571 E.  ,  2016/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TESCİL VE TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ya da tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan Mehmet'in 45 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiğini, ondanda diğer davalıya devredildiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescile ya da tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakanın yaptığı temlikin muvazaalı olduğu, son kayıt malikinin iyiniyetli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan ...'in bahçeli kargir ev niteliğindeki 560 m2 yüzölçümündeki taşınmazda 120/144 payını 17.12.1997 tarihli resmi akit ile davalı oğlu ...'e satış suretiyle temlik ettiği, ondan da 12.1.2009 tarihinde diğer davalı ...'e devredildiği, murisin 25.3.2008 tarihinde ölümü ile ikinci eşi Hayriye ile ilk eşinden olma çocukları davacı ..., davalı ..., dava dışı ...,... ve ....'nin kaldıkları kayden sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dava dışı mirasçılar ..., ... ve .... tanık olarak alınan beyanlarında özetle, mirasbırakanın davalı oğluna yaptığı temlikin gerçek satış olduğunu açıklamışlardır. Öte yandan, murisin aynı parselde 24/144 payını 2.5.1990 tarihinde davacıya satış suretiyle temlik ettiği de kayden sabittir.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı ve bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6882, Karar No: 2016/22565, Tarih: 01.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/6882 E.  ,  2016/22565 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile TOKİ vekili avukat ..., ... İnş. Ltd. Şti vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Tüketici Mahkemesinden verilen 6.12.2011 tarih ve 2011/57-2011/914 sayılı hükmün Dairenin 3.12.2015 tarih ve 2015/27194-35419 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ vekili T.C. ... Bankası A.Ş. Galleria şubesi ile 24/07/2006 tarihinde imzalamış oldukları... Halkalı Toplu Konut Projesi Gayrimenkul Satış Sözleşmesi ile henüz proje aşamasında bulunan ... 550 Adadaki C2-1 Blok 9 nolu 132,17 m2’lik daireyi konut amaçlı olarak satın aldığını, dairenin 02/01/2008 tarihinde ayıplı olarak teslim edildiğini, bu konuda mahkemeye tespit yaptırdığını, seçimlik hakkının kullanılması için çekilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla satım tarihi olan 24/07/2006 tarihindeki KDV, komisyon ve BSMV dahil dairenin oluşan ayıpsız toplam değerinden %30 indirilerek, indirilen miktarın satım sözleşmesinin kurulmuş olduğu tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile, şimdilik üç aylık kira kaybı ile tespit ve ihtarname nedeni ile doğan toplam 2.575-TL zararın ise dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, bu olmadığı takdirde vade farkıyla birlikte KDV, komisyon ve BSMV dahil dava tarihi itibari ile dairenin ulaşmış olduğu ayıpsız değerden %30 indirilerek, indirilecek miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davacı vekilinin açmış olduğu davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 18.995,96 TL'nin 04/02/2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Davacının açmış olduğu 2.445,00 TL'lik kira tazminatı ile ilgili açılan davanın REDDİNE, karar verilmiş ve taraflarca temyiz edilen hüküm Dairemizin 07.06.2012 tarih ve 2012/9689 Esas ve 2012/14969 Karar sayılı ilamı ile onanmış; bu defa davalı tarafça karar düzeltme isteminde bulunulmuş; Dairemizin 14.02.2013 tarih ve 2012/24877 Esas ve 2013/3385 Karar sayılı ilamı ile karar düzeltme isteği reddedilmiştir.

Davalı tarafça 2010/3109 Esas sayılı icra dosyası ile yapılan takibe 17.03.2010 tarihinde 35.000 TL teminat mektubu yatırılmış; davalı yerel mahkemeye başvurarak kararının kesinleşmesine müteakip teminatın iadesini talep etmiş, mahkemece talebin reddine karar verilmiştir. Bu defa davalı tarafça, teminatın iadesi talebin reddine ilişkin karar temyiz edilmiş ve sehven 03.12.2015 tarih ve 2015/27194 Esas ve 2015/35419 Karar sayılı ilamı ile kararın onanmasına karar verilmiştir. Bu hususun maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin buna ilişkin karar düzeltme dilekçesinin maddi hatanın giderilmesine yönelik olduğu kabul edilerek, maddi hataya müstenit 03.12.2015 gün ve 2015/27194-35419 sayılı dairemiz kararının kaldırılmasına, mahkemenin İcra ve İflas Kanunun 36. maddesinin 5. fıkrasında “Yargıtayca hükmün bozulması hâlinde borçlunun başvurusu üzerine, bozmanın mahiyetine göre teminatın geri verilip verilmeyeceğine mahkemece kesin olarak karar verilir.” hükmü gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşıldığından davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31665, Karar No: 2014/16139, Tarih: 17.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/31665 E.  ,  2014/16139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/195207

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2012

NUMARASI : 2012/289 (E) ve 2012/1326 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun hükmün tefhim edildiği 14/05/2012 tarihli duruşmada 18 yaşını doldurmuş olmasına karşın duruşmanın açık yerine gizli yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 182. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.