muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1349, Karar No: 2016/2329, Tarih: 03.03.2016

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci .....1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 30/11/2015 gün ve 94660652-105-34-13107-2015-E.24858/78682 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ..... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 01/06/2015 tarihli ve 2015/602 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10257, Karar No: 2018/6119, Tarih: 23.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10257 E.  ,  2018/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

İcra takibinin gerçek kişi sanık hakkında yapılmasına rağmen, şikayetin takipte taraf sıfatı olmayan ve borçlu sanığın yetkilisi olduğu şirkete yönelik olduğunun anlaşılması karşısında atılı suçun yasal unsurları oluşmayacağından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16810, Karar No: 2014/23127, Tarih: 02.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16810 E.  ,  2014/23127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/287-2013/249

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6021, Karar No: 2024/4684, Tarih: 30.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/6021 E.  ,  2024/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/201 E., 2023/36 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında iş kazasından tazminat istemi nedeniyle yapılan yargılamada Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince verilen bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edildiği davalı ... vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı icra edilmesi istenilmekle, duruşma talebi kabul edilerek, duruşma yapılmak üzere tayin olunan 30.04.2024 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine duruşmalı temyiz eden davalı adına gelen olmadığı, davacı adına Av. ... ...'nın geldiği, diğer davalı adına da gelen olmadığı görüldükten, gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya sonra verilerek dosya incelemeye alınmakla; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dosyasının 14.08.2006 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı ...'in sahip olduğu Buharkent ilçesi Üç Eylül Mahallesi ... cad. No:22 adresinde bulunan 3 katlı binanın sıva işinde 27.04.2006 tarihinde sıva ustası olarak işe başladığını, 21.05.2006 tarihinde saat 15:00 sıralarında iskele kurdukları sırada ellerinde bulunan iskelenin yüksek gerilim hattına çarpması neticesinde iş kazasının meydana geldiğini ve müvekkili ile birlikte çalışan ... ...'ın da iş kazasına uğradığını işveren tarafından gerekli önlemler alınmadığını, inşaatın yapı izni alınırken elektirik dağıtım şirketinin de kazanın önlenmesi bakımından gerekli tedbirleri almadığından sorumluluğu olduğunu, hastane ve bakım gideri olarak 1.000 TL, maddi tazminat alacağı olarak 1.000 TL, manevi tazminat alacağı olarak 50.000 TL'nin kaza tarihinden faiziyle davalılar ... ve Menderes Elektirik Dağıtım A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

2.Davacı vekili bozma kararından sonra açtığı ve asıl dava dosyası ile birleşen 04.05.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; asıl davanın Yargıtay incelemesinde olduğunu, maluliyet ve kusur oranı gözetilerek eksik kalan alacağı için fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 35.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın davalı ...’den tahsilini talep etmiştir.

2.Davacı vekili bozma kararından sonra açtığı ve asıl dava dosyası ile birleşen 04.05.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; asıl davanın Yargıtay incelemesinde olduğunu, maluliyet ve kusur oranı gözetilerek eksik kalan alacağı için fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 35.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın davalı ...’den tahsilini talep etmiştir.

3. Davacı vekili 10.01.2023 tarihli dilekçesiyle; asıl davada 1.000 TL'lik maddi tazminat talebinin 500 TL'sinin geçici iş göremezlik zararı, 500 TL'sinin ise sürekli iş göremezlik zararına ilişkin talep edildiğini açıklamış, aynı zamanda 164,79 TL tedavi ve yol gideri bulunduğunu belirtmiş, birleşen dava kapsamında ise; 35.000 TL'lik maddi isteminin 500 TL’sinin geçici iş göremezlik zararı, 34.500 TL’sinin ise sürekli iş göremezlik zararına ilişkin olduğunu açıkladıktan sonra, bu istemlerden geçici iş göremezlik istemini 104.055,78 TL’ye, sürekli iş göremezlik zararı istemini ise 610.340,63 TL’ye artırdığını beyanla anılan miktarların tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili asıl davaya cevap dilekçesinde özetle; her ne kadar dava dilekçesinde yüksek gerilim hattı ile inşaat halinde bulunan bina arasında yaklaşık bir metre mesafe olduğu belirtilmiş olsa da bulunan bina arasındaki mesafenin 2,33 metre olduğunu, bu mesafenin kuvvetli akım tesisleri yönetmeliğinde aranan iki metreyi uzunluk olarak geçtiğini, inşaat yapı izni alınırken ilgili belediye başkanlığından izin alındığını idarelerine herhangi bir müracaatın yapılmadığını, belediyenin kendilerinden sorulmadan izin verdiğini, müvekkiline atfedilecek kusur olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili asıl davaya cevap dilekçesinde özetle; meydana gelen olayda müvekkilinin hiçbir kusurunun olmadığını, kusurun tamamen davacının kendisinde olduğunu, 4 nolu sokak cephesinden indirilmesi gereken demir çubukları şehir elektrik hattının geçtiği cadde tarafındaki ön balkondan tedbirsiz ve dikkatsiz olarak indirmeye çalışması sonucu elektrik çarpmasına maruz kaldığını, olayda bütün kusur davacının kendisinde olduğunu, müvekkil işveren olarak alması gereken tüm tedbirleri almış olduğunu ancak davacı çalışma koşullarına riayet etmediğini, davacının iddialarının kendi içinde de çelişkili olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

3. Davalı ... vekili birleşen dava cevap dilekçesinde özetle; aynı konuda açılan ve kesinleşmeyen bir dava olduğundan davanın derdestlikten reddi gerektiğini savunmuştur.

III. BOZMA ÖNCESİ VE BOZMA KARARI

A) İlk Mahkeme Kararı

3. Davalı ... vekili birleşen dava cevap dilekçesinde özetle; aynı konuda açılan ve kesinleşmeyen bir dava olduğundan davanın derdestlikten reddi gerektiğini savunmuştur.

III. BOZMA ÖNCESİ VE BOZMA KARARI

A) İlk Mahkeme Kararı

Mahkemenin 14.01.2016 tarih ve 2012/209 E- 2016/13 K sayılı kararında özetle; dava konusu dosyada sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespit edilip edilmediği yönünde SGK'ya müzekkere yazılmış, sigortalının başvurusu halinde iş göremezlik oranının tespit edileceğinin bildirilmesi üzerine davacıya SGK'ya başvuru yapması yönünde kesin süre verildiği, davacı vekilinin kesin süreden sonra SGK'ya başvuru yapılıp yapılmadığının sorulması talebi üzerine SGK'ya yazılan müzekkerede sigortalının başvuru yapmadığının bildirildiği, kesin süreye rağmen davacı sigortalının SGK'ya başvuru yapmadığı, sigortalının maluliyet oranı tespit edilmeden tazminat davası sonuçlandırılamayacağından ve yargılama uzatıcı şekilde kesin süre içerisinde başvuruda bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

B) İlk Bozma Kararı

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 18.04.2019 tarih ve 2018/2308 E- 2019/3117 K ile somut olayda, Mahkemece 07.07.2015 tarihli celsede davacı vekiline “Davacıya SGK'ya başvurarak sürekli iş göremezlik geliri bağlanması yönünden başvuru yapması için 1 aylık kesin süre verilmesine, kesin süre içerisinde başvurmadığı takdirde mevcut dosya kapsamına göre karar verileceğinin ihtarına,” şeklinde kesin süre verildiği, ancak duruşma tutanağında kesin süreye riayet edilmemesi halinde ortaya çıkacak sonuçların açıkça ihtar edilmediği o halde davacı vekiline usulüne uygun bir kesin süre ihtarı yapıldığından bahsedilmeyeceğinden, 21.05.2006 tarihinde sigortalının geçirdiği kazanın SGK tarafından iş kazası olarak kabul edildiği gözetilerek sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile Kurumca davacıya bağlanacak gelir de dikkate alınmak ve dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilmek suretiyle tazminat istemleri hakkında bir karar verilmesi yönünden karar bozulmuştur.

IV. BOZMA KARARI SONRASI YARGILAMA SÜRECİ VE KARAR

Bozma kararına uyan Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen son kararda özetle; davaya konu iş kazasının 21.05.2006 tarihinde, Üç Eylül Mah. ... Cad. No:22 Buharkent/... adresinde yapımı davalı ... tarafından yürütülen betonarme bina inşaatının yapımı esnasında meydana geldiği, davalı ..., bina inşaatının sıva işlerinin yapımı konusunda ... ... ile sözlü olarak anlaştığını, 21.05.2006 tarihinde, dava harici ... ... ve davacı ...'nın bina inşaatının 4 üncü sokağa bakan dış cephesinde kurulu asma konsol iskele üzerinde sıva işini tamamladıktan sonra saat 15.00 sıralarında konsol asma iskeleyi sökerek bina inşaatının ... Caddesine bakan dış cephesine kurmaya başladıkları bu sırada 4 metre x 0,8 metre ebatlarında konsol iskeleyi kurmak amacıyla çalışanların inşaatının teras katına çıktıkları ardından iskeleyi aşağıya doğru indirdikleri esnada, asma konsol iskelenin uç kısmının inşaatın yanından geçen 34.500 voltluk yüksek gerilim hattına temas etmesi ile davacı ile ... ...'ın elektrik akımına kapılarak yaralandıklarını, 19.03.2010 tarihli bilirkişi raporunun işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişilerden oluşan üçlü bilirkişi heyeti tarafından düzenlendiği, olay tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata uygun, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek kazanın oluş şekli ve olayın görgü tanıklarının anlatımları ve ceza dosyası ve rücuan alacak dosyalarındaki raporlar da göz önünde bulundurularak tarafların kusur oran ve aidiyeti hususunda oluşa uygun rapor tanzim edildiği, ayrıca rapor içeriğinin aynı kazada yaralanan ... ...'ın açtığı ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen dosya içeriğine de uygun olduğu anlaşıldığından tarafların kusur oran ve aidiyeti yönünden 19.03.2010 tarihli bilirkişi raporuna itibar edildiği, SGK İzmir Kurum Sağlık Kurulunun 12.08.2016 tarihli sağlık kurulu raporunda iş göremezlik oranının %34,2 tespit edildiği ve 15.09.2017 tarihinde kontrol muayenesi yapılması gerektiğinin belirtildiği, kontrol muayenesi sonrasında 26.01.2018 tarihli Kurum Sağlık Kurulu raporunda aynı oranın %25 olarak tespit edildiği ve kontrol muayenesi gerekmediğinin belirtildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 23.01

.03.2010 tarihli bilirkişi raporuna itibar edildiği, SGK İzmir Kurum Sağlık Kurulunun 12.08.2016 tarihli sağlık kurulu raporunda iş göremezlik oranının %34,2 tespit edildiği ve 15.09.2017 tarihinde kontrol muayenesi yapılması gerektiğinin belirtildiği, kontrol muayenesi sonrasında 26.01.2018 tarihli Kurum Sağlık Kurulu raporunda aynı oranın %25 olarak tespit edildiği ve kontrol muayenesi gerekmediğinin belirtildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 23.01.2023 tarih ve 2023/1971 sayılı raporu ile davacının iş göremezlik oranının %25 olarak doğrulandığı her ne kadar davalı tarafça son celsede sürekli iş göremezlik oranına itiraz edildiği belirtilmiş ise de davalı vekilinin cevap dilekçesinde ve yargılama aşamalarında belirtilmeyen bu itirazı, davanın geldiği aşama ve dosya safahatı nazara alınarak yargılamayı uzatmaya matuf olarak değerlendirilerek itibar edilmediği, bakiye ömrün belirlenmesinde, Yargıtay’ın istikrar kazanan kararlarında belirtildiği üzere ülkemize özgü ve güncel verileri içeren, “TRH 2010” tablosunun nazara alınmış olması, hesaplama yöntemi olarak yerleşik Yargıtay kararlarına uygun olarak, %10 artış - %10 iskonto esasına dayanan “Progressif Rant Yöntemi” uyarınca hesaplama yapılmış olması, zarar miktarı, mahsup edilecek miktarlar ve bakiye miktarın dosya kapsamı ve yasaya uygun olarak belirlenmesi sebebiyle 09.01.2023 tarihli aktüerya raporu hüküm kurmaya elverişli olduğunun kabul edildiği, iş kazası nedeniyle husule gelen mağduriyet, davalı işveren ve davacının kusur oranları, davacının iş bu maluliyeti nedeniyle çektiği ve çekeceği üzüntü, ülkenin ekonomik koşulları, davalı işverenin mali durumu, paranın satın alma gücü dikkate alınarak manevi tazminatın belirlendiği, birleşen dava yönünden ise manevi tazminatın bölünemezliği ve bir kez istenebileceği nazara alınarak birleşen davada manevi tazminat talebinin reddine karar verildiği, dava konusu olayda, davacının MKGK oranı, 12.08.2016 tarihli sağlık kurulu raporunda %34,2 tespit edilmiş, kontrol muayenesi sonrasında 26.01.2018 tarihli Kurum Sağlık Kurulu raporunda %25 tespit edilmiş ve kontrol muayenesi gerekmediğinin belirtildiği, davacının iş göremezlik oranında 26.01.2018 tarihli raporla azalma gerçekeltiğinden bu tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi geçmediğiden zamanaşımı define itibar edildiği belirtilerek;

1. Asıl davada; Menderes EDAŞ’ın kusurunun olmaması nedeniyle reddine, davalı ... yönünden; geçici iş göremezliğe ilişkin 500 TL, sürekli iş göremezliğe ilişkin 500 TL maddi tazminatların kaza tarihi olan 21.05.2006 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle, tedavi giderine ilişkin talebin kısmen kabulüyle 164,70 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 14.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 21.05.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine,

2.Birleşen davada; davalı ...’den; davacının geçici iş göremezliğe ilişkin tazminat talebinin kabulü ile 103.555,78 TL maddi tazminatın 500 TL'sinin kaza tarihi olan 21.05.2006 tarihinden itibaren bakiyesinin ıslah tarihi olan 10.01.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte -tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile- davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının sürekli iş göremezliğe ilişkin tazminat talebinin kabulü ile 609.840,63 TL maddi tazminatın 34.500 TL'sinin kaza tarihi olan 21.05.2006 tarihinden itibaren bakiyesinin ıslah tarihi olan 10.01.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte -tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile- davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararda asıl dava tarihini yanlış yazıldığını, maddi tazminatın tamamına kaza tarihinden faiz işletilmesi gerekirken bedel artırımı ile artırılan kısmına bu tarihten itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğunu, birleşen davadaki manevi tazminat talebinin artan maluliyet için istenildiği bu durumun yeni bir olgu olduğu dikkate alınarak hesapta gözetilmesi gerekirken yazılı şekilde birleşen davadaki manevi tazminat isteminin reddinin hatalı olduğunu