muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10231, Karar No: 2023/20270, Tarih: 03.07.2023

Gerekçe bölümünün B-1-2 bendinde açıklanan nedenle, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B-3) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekili ile sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; "Katılanlar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 1.800,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/773, Karar No: 2022/11986, Tarih: 08.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/773 E.  ,  2022/11986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında, sanık ... hakkında 2012 takvim yılında, sanık ... hakkında ise 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi ile sanıklar ... ve ...’nun temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ile sanıklar ... ve ...nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8377, Karar No: 2010/1898, Tarih: 24.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/8377 E.  ,  2010/1898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Avukatlar ve yöneticiler tarafından dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...haklarında Beraat,

Sanık ...: 5237 Sayılı CMUK'nun 64 ve CMK'nun 223/ 8. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine dair karar,

I-Sanıklar ..., ..., ... ve ...’nin yüklenen dolandırıcılık suçundan beraatlerine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen dolandırıcılık suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı, sanıklar ... ve ... yönünden 21.12.2004, sanıklar ... ve ...yönünden ise 11.07.2003, tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı yasanın 102/4. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II-Sanıklar ..., ..., ... ve ...’nin resmi belgede sahtecilik, sanıklar ... ve ...’ın resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından beraatlerine, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından açılmış kamu davasının vefatı nedeniyle düşürülmesine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Doktor olarak görev yapan sanıklar ... ve Hüseyin Şenlikçi’nin, hastaları muayene etmeden reçete düzenlemediklerine, eczacı olan sanık ... ile yanında kalfa olarak çalışan sanık ...’in, hastaların sağlık karneleri ile hak sahibi olmayanlara reçete yazdırmadıklarına ilişkin savunmalarının aksine delil bulunmaması, sanıklar ... ve ...’ün, sağlık karnelerini başkalarına kullandırmadıklarına ve muayene sonucu düzenlenen reçetelerdeki ilaçları aldıklarına ilişkin savunmalarının, tanıklar ..., ..., ... ve ...’in beyanları ile doğrulanması karşısında topladığı delilleri karar tarihinde yürürlükte olan 5271 Sayılı CMK.nun 217. maddesine uygun olarak duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirip, sübuta yeter nitelik ve derecede olmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından açılmış kamu davasının vefatı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği ve elde edilen delillerin resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...ile resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ile ...’ın hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yüklenen suçların sabit olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3907, Karar No: 2023/6712, Tarih: 23.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/3907 E.  ,  2023/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/798 E., 2023/635 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/246 E., 2022/79 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kadastro öncesi satın alma ve zilyetliğe dayalı olarak, davalı adına tespit gören 105 ada 5 no.lu parselin ifrazından oluşan 105 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu da beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/246 Esas, 2022/79 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleşme tarihinden itibaren davanın açıldığı tarih itibariyle 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; aşamalardaki iddia ve itirazlarını tekrarlayarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmazın geldisi ....., İnegöl, ....., Mahallesi 105 ada 5 parselin kadastro tespitinin 2007 yılında kesinleştiği, eldeki davanın ise 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra 2021 yılında açıldığı, davanın reddine dair mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde ; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesi.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde ; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 2007 yılında yapılan kadastro sonucu; İnegöl ilçesi, ......, mahallesi 105 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 15.11.2007 tarihinde tapuya tescil edildiği, yapılan ifraz işlemi sonucunda 105 ada 15 parsel numarasına kayıt edildiği, davanın ise 20.09.2021 tarihinde açıldığı, davanın açıldığı tarih ile kadastro tespitinin kesinleştiği tarih arasında Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde belirlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 89,95 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10255, Karar No: 2006/17152, Tarih: 07.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/10255 E.  ,  2006/17152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Gerekçeli kararın davalı karşı davacı vekiline 14.4.2006 tarihinde tebliğ edildiği davalı vekilinin 8.5.2006 tarihli dilekçe ile eski hale getirme istemi ile hükmü temyiz ettiğini bildirdiği ve tebliğ tarihinde rahatsızlığını ileri sürdüğü anlaşılmıştır. Temyiz dilekçesine ekli 13.2.2006 tarihli sağlık kurulu raporundan, davalı vekilinin hükmün tebliğ tarihinde yasal yollara başvurmasının imkansız bulunduğu (HUMK. 166 ve devamı md.) belirlendiğinden davalı vekilinin eski hale getirme talebinin kabulü ile temyizinin süresinde olduğunun kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

2-Temyiz nedenlerine ilişkin dosyanın incelenmesine gelince;

Davalı vekili 24.1.2006 tarihli dilekçesi ile mazeret beyanında bulunduğu halde, takip eden 7.2.2006 tarihli oturumda, "karşı davacı vekilinin gelmediği, mazerette bildirmediği görüldü" denilerek, karşı davanın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409. madde uyarınca işlemden kaldırılması, davalının savunma hakkını kısıtlar önemli bir usul hatasıdır. Bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: 1. bentte gösterilen nedenle eski hale getirme talebinin kabulüne, hükmün 2. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.12.2006 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/5762, Karar No: 2015/7944, Tarih: 16.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5762 E.  ,  2015/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, tebliğ tarihinde askerlik görevini yapması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üstüne yapılması gerekirken savunmasında bildirdiği adrese Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince tebliğ edilmesi, açıklanan biçimde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32257, Karar No: 2018/428, Tarih: 22.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/32257 E.  ,  2018/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 27/07/2007 tarihli satış sözleşmesi ile davalılardan satın aldığı dairede açık ve gizli ayıplar bulunduğunu, bu haliyle konutun teslim edildiğini, taşınmazın teslim alındığı tarihten itibaren eksik işlerin tamamlanması, kötü yapılmış işlerin düzeltilmesi, kalitesiz ve ayıplı malzemelerin yenileriyle değiştirilmesinin istendiğini ancak buna rağmen hiçbir şey yapılmadığını, dairenin proje ve katalog üzerinden satışının yapıldığını, açık ve gizli ayıpların derhal davalıya bildirildiğini beyan ederek, tüm eksik ve ayıplı imalattan kaynaklı bedel farkının tespiti ve satış bedelinden indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Toplu Konut İdaresi Başkanlığı dairenin davacıya eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ve ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak, davanın reddini dilemiş, diğer davalı ... de davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, daavcı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır. Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 27.07.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 16.12.2007 tarihinde teslim edildiği ve 13.01.2009 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 27.07.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 16.12.2007 tarihinde teslim edildiği ve 13.01.2009 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen salon ve odalarda yer döşemesi olarak yapılan laminant parkelerde oluşan deformasyon, banyo aliminyum panel asma tavanında yapılan kötü işçilik sonucu zamanla lamellerin çıkması ve dış cephe izolasyonunun su ve ısı yalıtımı sağlama amaçlı olup daire dışında yapılması gerekirken, daire içinden yapılmış olması nedeniyle konutta ısı ve su yalıtımı ile konut net kullanım alanında küçülme gibi sorunlar çıkması şeklindeki ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu ya da oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Hal böyle olunca, mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.