muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/17098, Karar No: 2023/2282, Tarih: 22.02.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 20.05.2020 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmasına, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılmış olmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

3. Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi

yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının Değerlendirme bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle REDDİNE,

yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının Değerlendirme bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle REDDİNE,

2. Davalı vekilinin İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik temyiz itirazının Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan “9.456,84 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “4.080,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine,

Dosyanın saklama kararını veren mahkemeye gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8915, Karar No: 2024/14053, Tarih: 22.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8915 E.  ,  2024/14053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 15. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket nezdinde 17.05.1999 tarihinden haksız ve sebepsiz olarak işten çıkartıldığı 26.07.2022 tarihine kadar uzman teknisyen olarak çalıştığını, son olarak 13.000,00 TL net ücret aldığını, davalı Şirketin davacının yüksek olan kıdem tazminatını ödemekten kaçınmak için gerçeğe aykırı ve soyut iddialar ile davacıdan savunma istediğini ve akabinde hiçbir somut delil ve gerekçe göstermeksizin iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 17.05.1999 - 26.07.2022 tarihleri arasında uzman teknisyen olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 26.07.2022 tarihinde davacının etik kurallara riayet etmemesi ve sadakat yükümlülüğünü ihlal etmesi üzerine haklı sebeple feshedildiğini, davacının feshin gerekçesiz olduğu yönündeki iddialarının gerçeği yansıtmadığını, sözleşmede yer alan rekabet yasağı ve sır saklama yükümlülüğünün davacı tarafından ihlal edildiğini, davacının müvekkili Şirket tedarikçisi olan ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden ek iş olarak kendilerine verdiği hizmet karşılığında ücret aldığının tespit edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işveren tarafından haklı sebeple fesih olgusu ispatlanamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü gerektiği, yıllık izin ücreti talebinin ise feragat sebebi reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işveren tarafından haklı sebeple fesih olgusu ispatlanamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü gerektiği, yıllık izin ücreti talebinin ise feragat sebebi reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin bulunmadığını, davacının sözleşmede yer alan rekabet yasağını ve sır saklama yükümlülüğünü ihlal ettiğini, feshin haklı sebeple yapıldığını, davacının müvekkili Şirketin tedarikçisi olan ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden ek iş olarak kendilerine verdiği hizmet karşılığında ücret aldığının tespit edildiğini, müvekkili Şirket çalışanı bir kişinin tedarikçi şirketlerde de fiilen çalışma yapmasının ve hatta ortaklığı bulunmasının ticari sırların tedarikçi şirketlerle paylaşıldığının ve sadakat yükümlülüğünün ihlal edildiğinin kanıtı niteliğinde olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davalı işveren çalışanlarının tedarikçi firmalara kontrol ya da teknik bilgi amacıyla gönderildikleri, bu şekilde bir uygulama bulunduğu, dolayısıyla davacının dava dışı Şirkete gitmiş olmasının bu Şirkette çalıştığı anlamına gelmeyeceği, davalı işverenin iş sözleşmesini feshinin ancak şüphe feshi olarak kabul edilebileceği, şüphe feshinin ise iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshi hakkını verdiği ve geçerli sebeple fesih hâlinde kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılacağından İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili: istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin feshi ile kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. 4857 sayılı Kanun’un 17, 25 ve 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin feshi ile kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. 4857 sayılı Kanun’un 17, 25 ve 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25600, Karar No: 2015/14750, Tarih: 14.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/25600 E.  ,  2015/14750 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşkolu Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı Sendika vekili, davalı ... Sendikası tarafından davalı şirketin tespit konusu işyerlerinde yaptığı işlerin girdiği işkolunun tespiti amacıyla diğer davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na başvuruda bulunulduğunu, diğer davalı Bakanlığın davalı şirkete bağlı ... Göğüs Hastalıkları Eğitim ve Cerrahisi Araştırma Hastanesi, ... Devlet Hastanesi, ... Devlet Hastanesi ile ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi'nde hizmet alım sözleşmeleri kapsamında yürüttüğü işlerin yapıldığı işyerlerinin asıl işe yardımcı iş niteliğinde olması sebebiyle İşkolları Tüzüğü’nün 24 sıra nolu “Sağlık” işkolunda yer aldığına ilişkin tespit kararı verdiğini, oysa yapılan asıl işin temizlik işi olduğunu, bu sebeple İşkolları Tüzüğü’nün 28 nolu “Genel İşler” işkoluna girdiğini, tespit kararında uzmanlık alanları ve yapılan işlerin niteliğinin açık ve ayrıntılı olarak incelenmediğini, sağlık işinin münhasıran doktor, hemşire, laborant, sağlık memuru ve bunun gibi kişilerce gerçekleştirilebilecek her türlü sağlık faaliyeti olduğunu, işyerlerinde çalışan işçiler tarafından yapılan işlerin sağlık çalışanları tarafından yürütülen sağlık işi olmadığının açık olduğunu iddia ederek davalı bakanlıkça yapılan tespitin iptaliyle tespit kapsamında yapılan işlerin İşkolları Tüzüğü’nün 28 nolu “Genel işler” işkoluna girdiğine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yargılamanın ilerleyen aşamalarında ... Devlet Hastanesinde yürütülen iş ile ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde yürütülen iş bakımından işyerlerinin bulunduğu yer olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... İş Mahkemesi'ne yetkisizlik kararı verilmiştir. Bunlardan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin İş Mahkemesi sıfatı ile davanın esastan reddine ilişkin olarak karar verdiği dava, 22.Hukuk Dairesi'nin 2014/1643 Esas 2014/957 Karar sayılı ilamı ile işletme merkezinin bulunduğu yer olarak ... Mahkemeleri'nin yetkili olduğu gerekçesi ile bozulması üzerine yetkisizlikle tekrar ... İş Mahkemelerine gelmiş, ...İş Mahkemesi'nin 2014/581 Esas sırasına kaydedilmiş ve daha sonra eldeki bu dava ile birleştirilmiştir.

Davalı ... Sendikası vekili, işkolu tespiti yapılan birden çok işyeri olduğundan her bir işyerinin bulunduğu yerde ayrı ayrı dava açılması ve davaların tefrik edilerek ..., ... ve ... Mahkemelerine yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, bu nedenle yetki itirazında bulunduklarını, ... Devlet Hastanesi, ... Devlet Hastanesi, ...Göğüs Hastalıkları Eğitim ve Cerrahisi Araştırma Hastanesi, ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi Başhekimliğinin hizmet alım ihalesi adı altında hastabakıcı, tıbbi sekreter, veri elemanı, otomasyon elemanı, bilgi işlemci, raportör, bilgi yöneticisi çalıştırdığını, çalışılan işyerinin bir hastane olduğunu, 2821 sayılı Kanunun 60. maddesi gereğince bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılması gerektiğini, söz konusu işyerlerinde yapılan asıl işin hastanelerce yürütülen sağlık işi olduğunu, hizmet alımı yoluyla yapılan işlerin yardımcı iş olduğunu ve müvekkili olan sendikanın da faaliyette bulunduğu 24 nolu "Sağlık" işkoluna girdiğini, hatta hizmet alımı yoluyla yaptırılan işlerin asıl işverenin işi olan sağlık hizmetleri olduğunu, yardımcı iş dahi olmadığını, ancak yardımcı iş dahi olsa "Sağlık" işkoluna gireceğini, ... Devlet Hastanesi, ... Devlet Hastanesi, ... Göğüs Hastalıkları Eğitim ve Cerrahisi Araştırma Hastanesi, Aydın Ağız ve Diş Sağlığı Merkezimde hizmet alım ihalesiyle çalıştırılan işçilerin tümünün "Sağlık'\* işkoluna dayalı iş sağlığı risklerinin tamamını taşıdıklarını, uzmanlık gerektiren bu işler için sağlık sektörü ile ilgili ihtiyaç duyulan personeli daha az maliyetle çalıştırabilmek için bu yolun kullanıldığını, ayrıca bu işçilerin işvereni olan alt işveren şirketlerin sürekli isim değiştirdiğini, ancak işçilerin aynı işyerinde çalışmaya devam ettiklerini, bu nedenle taşeron işçilerin muvazaa nedeniyle asıl işverenin işçisi olduğunu ve asıl işverenin işkoluna girmesi gerektiğini, gerçek duruma göre çalışılan işyeri ve yapılan işin niteliğine göre işkolu tespiti yapılması gerektiğini, davalı ...'ne bağlı taşeron işçisi olarak çalışmakta olan işçilerin yaptıkları işler itibarıyla "Sağlık'" işkoluna girdiğini, zira bu işyerinde çalışan işçilerin işe alımları, çalışma yerlerinin, çalışma saat ve düzeninin belirlenmesi, işten çıkarılmaları, yıllık izinlerinin asıl işveren tarafından tespit edildiğini, aslında asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu savunmuş ve bakanlık tespitinin yerinde olması nedeni ile davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı vekili ile davalı şirket vekili iş kolu tespit kararının usul ve yasaya uygun olması nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Dahili davalı Sağlık Bakanlığı vekili davanın bakanlıkla alakası olmadığını belirterek davanın husumetten reddini istemiştir.

Diğer dahili davalılar davaya cevap vermemiştir.

Davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı vekili ile davalı şirket vekili iş kolu tespit kararının usul ve yasaya uygun olması nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Dahili davalı Sağlık Bakanlığı vekili davanın bakanlıkla alakası olmadığını belirterek davanın husumetten reddini istemiştir.

Diğer dahili davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, “...mahalinde yapılan keşif tutanağı ile tespit edildiği üzere davaya konu iş yerlerinde yapılan iş ve alt işveren işçilerin formasyonları ile bu işçilerin genel sağlık, tıbbı sekreterlik ve yine Sağlık Bakanlığı tarafından verilen sertifika donanımlarına sahip kişiler olup somut olarak yaptıkları işlerinde hastalarla ilgili olarak bilgisayar veri kaydı girmek, röntgen sevki, randevu ve sevk kağıtları düzenlemek gibi asıl işin bir parçası olarak sağlık için ayrılmaz bir unsuru ve bir bakıma lojistik ve teknik desteği servis ve bilgi işlemini oluşturan işleri yapmak şeklindeki fiili eylemlerinin de sağlık işinin ayrılmaz bir unsuru olan işleri yaptıkları için sağlık iş koluna girdiği” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık tespit kapsamındaki iş yerinde yapılan asıl işin Genel İşler mi yoksa Sağlık İşleri mi ya da Büro İş koluna mı girdiği noktasında toplanmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesinde, “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tespit ile ilgili kararını Resmi Gazetede yayımlar. Kararın yayımını müteakip bu tespite karşı ilgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede onbeş gün içinde dava açabilirler. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.” denilmiştir.

Aynı Kanun'un 60. maddesinde “işçi ve işveren sendikalarının kurulabilecekleri işkolları aşağıda belirtilmiştir.” denilerek 24 sıra numarasında “Sağlık” ve 28 sıra numarasında ise “Genel işler” iş kollarına yer verilmiştir. Bununla birlikte yine aynı maddede “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılır. Bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslararası normlar da göz önünde bulundurularak bir tüzükle düzenlenir…” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Kanun’un 60. maddesi ile atıfta bulunulan İş Kolları Tüzüğü’nün 2. maddesinde iş kollarına giren işlerin neler olduğunun ekli listede gösterildiği belirtilmiştir. Ekli liste 24. sıra numarası Sağlık İş koluna ilişkin olup, buna göre Sağlık İşleri “Hastaneler, sanatoryumlar, bakım ve dinlenme evleri, doğum ve çocuk bakım evleri, kreşler, doktor muayenehaneleri klinikler gibi sağlık kuruluşları, diş klinikleri, röntgen muayenehaneleri ve benzerleri ile hayvan bakım evlerinde yapılan her türlü sağlık işleri” olarak açıklanmıştır. Ekli listenin 28. sıra numarası Genel İşler iş koluna ilişkin olup, buna göre Genel İşler “Belediyelerin 24 sıra numaralı Sağlık İşkoluna giren işleri dışındaki belediye hizmetlerine ilişkin işlerle bu Tüzükte yer almayan işlerde, Sendikalar Kanununa göre işçi niteliği taşıyanlarca yapılan işler.” şeklinde belirtilmiştir. Son olarak ekli listenin 17 sıra numarasında ise, “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkolu düzenlenmiştir. Buna göre bu işkoluna giren işler “Her türlü mali kuruluşlar, ticaret borsaları, ticaret ve sanayi odaları, birlikleri, kooperatifler, kredi esham ve tahvil borsaları, her türlü büro ve benzeri kuruluşlar ile dernekler, noterler, işçi ve işveren kuruluşları, her türlü sınai, tarımsal, kimyasal ve hayvansal maddelerin ve ürünlerin alımı ve satımı, eğitim kurumları, sahne, perde ve benzeri gösteri sanatları, müzik, resim, heykel, dekorasyon, edebiyat ve benzeri güzel sanatlarla ilgili işler” olarak sayılmıştır.

Diğer taraftan dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4. maddesine göre, “İşkolları bu Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır. Bir işkoluna giren işler, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.” denilirken aynı Kanun'un 5. maddesinde ise “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, kararın yayımından itibaren on beş gün içinde dava açabilir. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi hâlinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.” ifadesine yer verilmiştir. İlgili madde gereğince dava tarihinden sonra yürürlüğe giren İşkolları Yönetmeliği'ne göre, “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkolu 17 nolu iş kolu, “Genel İşler” işkolu 20 nolu işkolu olarak düzenlenirken “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkolu 10. sırada yer almıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki, İşkolu tespitine ilişkin işlemler kamu düzenine ilişkin olup, buna ilişkin yasal düzenlemeler emredicidir.