muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/29676, Karar No: 2012/2750, Tarih: 13.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/29676 E.  ,  2012/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/120

MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2009

NUMARASI : 2008/643 (E) ve 2009/534 (K)

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Nötür iptal edilerek girişinde içeri alınıp kumanda edilmek suretiyle kaçak elektrik kullandığı iddia edilen sanığın “elektrik direğinin oksitlendiği,aramalarına rağmen gelmeyen görevlilerle tartıştığı,iki ay sonra kendisi evde yokken gelerek tutanak düzenledikleri” yönündeki savunmasına,tutanak sonrası aylık tüketimlerde meydana gelen % 27 oranındaki artışın normal ve makul kabul edilmesi gerektiğine dair bilirkişi raporuna ve evde kimse olmamasına rağmen suç tutanağında evin içindeki kumandadan bahsedilmiş olduğuna dayanılarak beraat kararı verilmiş ise de,tutanak sonrası tüketimde meydana gelen % 27 oranındaki artış makul kabul edilemeyeceğinden,kumanda sisteminin nerede ve ne şekilde bulunduğu hususunda tutanak tanıkları dinlenerek ve bilirkişi raporunda keşif sırasında dinlenen sanığın eşi Nurhan Yeşilmen'in “çamaşır makinesi,su ısıtıcısı ve elektrikli şofbenin tutanak tarihinde bulunmadığını” belirttiği gözetilerek anılan elektrikli aletlerin hangi tarihte alındıkları ve kurulu güçleri itibariyle tutanak sonrası meydana gelen % 27 oranındaki artışı sağlayıp sağlamayacakları hususunda bilirkişiden ek rapor alınarak sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekirken eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32652, Karar No: 2014/39988, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/32652 E.  ,  2014/39988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2013/602-2014/247

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Kuzey Ankara Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 1138 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 6.359,00 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 5.723,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5.723,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı Sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle Açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 97,75 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10446, Karar No: 2019/2113, Tarih: 28.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10446 E.  ,  2019/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Ret

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 12.02.2014 tarih ve 2014/5955 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 2008 ve 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla cezalandırılmasının talep edildiği, Dairemizin 05.07.2018 tarih ve 2016/5398 Esas-2018/6305 Karar sayılı ilamı ile mahkemenin red kararına dayanak teşkil eden Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/277-2014/359 Esas ve Karar sayılı ilamı ile sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetine dair ilamın ''… … 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 03/04/2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında, “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan sahte fatura düzenlemek suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması… ….'' şeklindeki gerekçeler ile bozulduğu, bu itibarla sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle, mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ile sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden davaların mükerrer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10019, Karar No: 2011/14520, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/10019 E.  ,  2011/14520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.07.2010 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil olmazsa tazminat, karşı dava ise davacı ... VD tarafından 21.07.2010 günlü dilekçe ile ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davada tazminat isteminin kabulüne, karşı davada ecrimisil isteminin kısmen kabulüne dair verilen 17.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar-karşı davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.11.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar-karşı davacılar vekili Av.... ile karşı taraftan davacılar-karşı davalılar vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, Türk Medeni Kanununun 729.maddesine dayalı temliken tescil, ikinci kademedeki istek ise araziye dikilen zeytin ağaçları değeri 40.000,00 TL’nin tahsili taleplerine ilişkindir. Islah yoluyla talep 135.865,00 TL’ye çıkartılmıştır.

Kayıt maliki olan davalılar, asıl davanın reddini savunmuş, karşı davalarında ise 13.800,00 TL ecrimisil tahsili talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davada davacıların temliken tescile isteminin reddine, ıslahta gözetilmek suretiyle 135.865,00 TL’nin davalı kayıt maliklerinden tahsiline, karşı davanın kabulü ile bilirkişinin hesapladığı 3.955,51 TL ile 4.109,88 TL ecrimisil bedellerinin davacı-karşı davalılardan alınarak ... ve ...’a verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, asıl davanın davalısı ve karşı davacılar ... ve ... temyiz etmiştir.

Burada öncelikle belirtilmesi gereken sorun, ecrimisilin ne anlama geldiğidir. Uygulamada ve doktrinde belirtildiği üzere ecrimisil, haksız zilyetten malikin isteyebileceği bir miktar paradır. Ecrimisilin en az tutarı kira kaybı geliri, en fazla tutarı ise tam tazminat olabilir. Fakat, her halde ecrimisil haksız zilyetten istenebilir.

Hükmü, asıl davanın davalısı ve karşı davacılar ... ve ... temyiz etmiştir.

Burada öncelikle belirtilmesi gereken sorun, ecrimisilin ne anlama geldiğidir. Uygulamada ve doktrinde belirtildiği üzere ecrimisil, haksız zilyetten malikin isteyebileceği bir miktar paradır. Ecrimisilin en az tutarı kira kaybı geliri, en fazla tutarı ise tam tazminat olabilir. Fakat, her halde ecrimisil haksız zilyetten istenebilir.

Somut olayda, asıl davanın davacıları ... ve ... 852 sayılı parselde satın alma yoluyla pay maliki olmuş, karşı davanın davacıları tarafından açılan şufa davası sonucu ...’in sahip olduğu tüm pay, ...’nın da şufa yoluyla kaybettiği bir kısım pay hükmen karşı davanın davacıları ... ve ... adına tescil edilmiştir. Ecrimisil istemine dayanak olan zeytin ağaçları ise, bilirkişinin saptamasına göre 4-5 yaşlarında olup, asıl davanın davacılarının tapu kayıt maliki oldukları dönemde dikilmiş, asıl davanın davacıları bu dönemde tapu kaydına dayanarak taşınmazı kullanmış ve yararlanmışlardır. Dolayısıyla, kayıt maliki olan asıl davanın davacılarının kötüniyetli zilyet olduklarının kabulüne olanak yoktur. Bundan dolayı da onlardan ecrimisil talep edilemez. Bu nedenlerle, mahkemenin ecrimisil tahsiline karar vermesi yasaya aykırıdır. Ancak, asıl davanın davacıları bu hususu temyiz konusu yapmadıklarından bozma nedeni sayılmamış, düşülen yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

Kayıt maliki olan davalı ve karşı davacılar ... ve ...’nun temyiz itirazlarına gelince;

Yukarıda vurgulandığı üzere ... sayılı parselde dikilen zeytin ağaçları 4-5 yaşlarında olup, asıl davanın davacılarının tapuyla maliki oldukları dönemde onlar tarafından dikilmiştir. Bilirkişi tarafından aksi söylense bile zeytin ağaçları, halen verim verme döneminde değil yetişme dönemindedir. Davacı ve karşı davalıların iyiniyetli ... sahibi oldukları açık-seçiktir. Dava konusu 852 sayılı parselde davalı ve karşı davacılar dışında başkaca kişilerin de paylı malik olduğu tapu kaydının incelenmesinden görülmektedir.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorun da Türk Medeni Kanununun 684. ve 718.madde hükümleridir. Gerçekten, anılan yasanın 684.maddesi hükmüne göre bir şeye malik olan kimse o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur. Diğer taraftan, aynı yasanın 718.maddesi hükmüne göre de arazi mülkiyeti kapsamına bitkiler ve kaynaklar da girer. Bu bakımdan dava konusu parseller üzerindeki ... ve Sami tarafından dikilen zeytin ağaçlarında paylarına göre karşı davanın davacıları ile davalı taraf durumunu almayan diğer paydaşların mülkiyet hakları ile yasanın 683.maddesinden kaynaklanan kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkileri vardır. Asıl davanın davacıları, taşınmaza zeytin fidanları dikmek suretiyle artı değer sağlamıştır. Yukarıda belirtilen yasa kurallarına göre, zeytin ağaçları üzerinde paylı malik olan davalıların da kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkileri olduğundan, muhdesat (zeytin ağaçları) bedelleri bunları diken

davacılara ödenmeden davalı olan paylı malikler payları oranında sebepsiz zenginleşmiş kabul edilir. Bütün bu anlatılanların sonucuna göre davacıların diktiği muhdesatlar sebebiyle davalılardan payları oranında bedel istemesi mümkündür.

Muhdesat (zeytin ağaçları) bedelinin nasıl hesaplanacağı sorununa gelince;

Türk Medeni Kanununun 723.maddesi uyarınca ödenecek olan tazminatın tutarı, malzeme malikinin iyiniyetli olup olmamasına göre değişir. Eldeki davada, davacı ve karşı davalılar arazi üzerindeki zeytin ağaçlarını kayıt maliki oldukları dönemde diktiklerinden kural olarak iyiniyetlidir. Dolayısıyla, arazi malikleri payları oranında iyiniyetli olan muhdesat (zeytin ağaçları) sahiplerine muhik bir tazminat ödemek zorundadır. Bu değer zeytin ağaçları nedeniyle taşınmazda meydana gelen objektif değer artışı oranı olmayacağından burada da olayın özelliğine göre hakimin geniş taktir yetkisi bulunmaktadır (TMK m.4).

Bütün bu anlatılanlardan sonra yapılması gereken iş, bir veri olması bakımından yerinde yeniden keşif yapılarak oluşturulacak bilirkişi kuruluna 852 sayılı parsel üzerindeki asıl davanın davacıları tarafından dikilen zeytin ağaçlarının dava tarihindeki yaş ve niteliklerini belirletmek, bu niteliklere göre ağaçların dava tarihindeki en az değerini tespit ettirmek, Türk Medeni Kanununun 4.maddesinin hakime tanıdığı takdir yetkisini de kullanarak ödenmesi gereken tazminat miktarını davalıların payları oranında tespit etmek ve bu miktarı paylarına göre davalılardan tahsil etmek olmalıdır.

Değinilen bütün bu yönler bir yana bırakılarak bilirkişinin yetersiz raporu hükme dayanak yapılmak suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı-karşı davacılardan alınarak davacı-karşı davalılara verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12522, Karar No: 2010/20078, Tarih: 29.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12522 E.  ,  2010/20078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da, Kamulaştırma Kanununun kıymet tespit esaslarını düzenleyen 11. maddesi kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre belirlenmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin uygun olmadığı açıklandıktan sonra, sonuçta taşınmazın el atılmayan bölümünün kira geliri esas alınarak soyut ifadelerle değer biçildiğinden rapor geçerli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacakr rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın, 87,80 m2 lik bölümü hakkındaki hükmün tapuda yerine getirilebilmesi için bu kısmın fen bilirkişi tarafından belirlenip, kroki üzerinde işaretlenmesi gerektiği halde, bu yapılmayarak infaz kabiliyeti olmayacak şekilde hüküm kurulması,

3-Taşınmazın el atılan bölümünün TMK. nun 999. maddesi uyarınca yol olarak terkini yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9313, Karar No: 2018/2936, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9313 E.  ,  2018/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gerekçeli kararın sanığa tebliğinin usulsüz olması nedeniyle, sanığın temyiz dilekçesinin öğrenme tarihinde sunulduğu kabul edilerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.