muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/855, Karar No: 2017/3011, Tarih: 18.09.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/855 E.  ,  2017/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, götürü bedelle yapılan eser sözleşmesi uyarınca işin eksik bırakılması nedeniyle fazla ödemenin istirdatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan 29.05.2013 tarihli ve işin bedeli toplam olarak kararlaştırıldığından götürü bedel karşılığı yapıldığı anlaşılan iş yapım sözleşmesi ile davalı yüklenici davacı iş sahibine ait dairenin sıhhi tesisat, pis su, temiz su, montaj, kanalizasyon ile yangın tesisatlarının anahtar teslimi montaj ve işçiliklerinin yapımını üstlenmiştir. Sözleşmenin işin konusu başlıklı bölümünün 4. maddesinde yüklenicinin projede olan değişikliklerde işvereni yükümlü tutamayacağı belirtildikten sonra yapılacak işlerin niteliği başlıklı bölümün 7. maddesinde yapılan işlerde olabilecek değişikliklerde taşeronun (davalı yüklenicinin) ekstra ücret talep edemeyeceği kararlaştırılmıştır.

Dosya kapsamı, yaptırılan delil tespiti sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ve mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre eksik bırakılan işlerin bedeli götürü bedel ve fiziki gerçekleşme oranına göre 34.250,00 TL olarak hesaplanmıştır. Fazla imalât yapıldığına dair mahsup itirazı üzere alınan ek bilirkişi raporuyla çamaşırhane ve ilave ağızlar, Türk hamamının pis ve temiz su tesisatı yapılacağı yüklenici tarafından bilinen fitnes salonundaki tuvalet ve duş yerlerinin pis ve temiz su tesisatı, duş teknelerine yer süzgeci konulması ve kış bahçesindeki yer yüzgecinin kaldırılması, gömme rezervuar yapılması Türk hamamı karşısındaki tuvaletin pis ve temiz su tesisatı, yağmur suyu

borularının beton karot ile delinip içeriye alınması işleminin işçilik bedelleri fazla iş olarak belirtilip toplam miktarı 4.245,50 TL hesaplanmış ve projedeki değişiklik nedeniyle bu ek işlerin yapıldığı anlaşılmış ise de, sözleşmenin işin konusu bölümünün 4. maddesinde projede olan değişikliklerden davacı iş sahibinin sorumlu tutulamayacağı ve yapılacak işlerin içeriği bölümünün 7. maddesine göre yapılacak işlerde olabilecek değişikliklerde yüklenicinin ekstra ücret talep edemeyeceği kararlaştırıldığı sözleşme bedelinin tamamı ile fazla işçilik bedelleri dikkate alındığında çok fazla olmadığından sözleşmenin bu hükümlerinin geçerli ve taraflar için bağlayıcı olması nedeniyle yüklenici tarafından bedellerinin istenmesi mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece hesaplanan fazla ödeme miktarı 34.249,50 TL'nin fazla işçilik bedeli düşülmeksizin tamamının davalıdan dava dilekçesinde cinsi belirtilmediğinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken sözleşmenin değinilen hükümleri gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2869, Karar No: 2010/6583, Tarih: 05.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/2869 E.  ,  2010/6583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erzincan 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.10.2008
Yargıtay — Esas No: 2020/4770, Karar No: 2021/1598, Tarih: 18.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/4770 E.  ,  2021/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/3 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 08.07.2020 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12960, Karar No: 2016/5893, Tarih: 05.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/12960 E.  ,  2016/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI : 2013/572-2015/369

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının işletmecisi olduğu fırına verdiği un bedellerinin ödenmediğini ve müvekkilinin cari hesap nedeniyle alacaklı olduğunu belirterek, 45.619,63 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fırının resmiyette müvekkilinin üzerine olduğunu, ancak fiilen fırının dava dışı İbrahim Dülger tarafından işletildiğini, müvekkili ile davacı arasında akdi ilişkinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının 34.844,00 TL'lik faturasının davalı ticari defterlerinde kayıtlı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı cevap dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış olduğundan mahkemece bu hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21335, Karar No: 2015/6454, Tarih: 04.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/21335 E.  ,  2015/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vergi idaresi vekili, borçlu hakkında vergi borcu nedeniyle 6183 sayılı Yasa uyarınca takip başlattıklarını, takipleri sonuçsuz bırakmak için borçlunun adına kayıtlı taşınmazını davalı ...'a sattığını, belirterek borçlu ve diğer davalı arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, iptal davasının dinlenmesi için tasarrufun borcun doğumundan sonra yapılması gerektiği, vergi borcunun 2011-2012 dönemine ait olduğunu tasarrufun 2010 yılında yapıldığından haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, iptali istenilen tasarrufun borcun doğumundan sonra yapılması gerektiği, dava konusu olayda vergi borcunun tahakkuk tarihinin 25.03.2011 ve sonrası olduğu tasarrufun ise 30.09.2010 tarihinde yapıldığından davanın ön koşul yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vergi idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 sayılı Yasa’nın 24 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

6183 sayılı Yasa'nın 37.maddesi 2.fıkrasında özel kanunlarda ödeme zamanı tesbit edilmemiş amme alacaklarının maliye vekaletince belirlenen usule göre yapılacak tebliğden itibaren 1 ay içinde ödenmesi gerektiği, 54.maddesinde ödeme müddeti içinde ödenmeyen amme alacağının tahsil dairesince cebren tahsil olunacağı yine anılan yasanın 55.maddesinde ise

amme alacağının vadesinde ödemeyenlere 7 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları için ödeme emrinin tebliğ edileceği belirtilmiştir. Vergi Usul Kanunun 112/1 maddeside aynı yönde olup 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunun 27 maddesi 3.fıkrasında yargılama sırasında tahsil durdurulmuş ise kararın tebliğinden itibaren 1 ay içinde ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yine 6183 sayılı Yasa'nın 27.maddesinde – Amme alacağını ödememiş borçlulardan, müddetinde veya hapsen tazyikına rağmen mal beyanında bulunmayanlarla, malı bulunmadığını bildiren veyahut beyan ettiği malların borcuna kifayetsizliği anlaşılanların ödeme müddetinin başladığı tarihten geriye doğru iki yıl içinde veya ödeme müddetinin başlamasından sonra yaptıkları bağışlamalar ve ivazsız tasarruflar hükümsüzdür.

Somut olayda, dosya içerisindeki ödeme emri ve haciz tutanağı içeriğinden borçlunun vergi borcunun 2010 yılı 1. ve 12. ayları arasındaki dönemi de kapsadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu tasarruf ise borçlu tarafından 30.09.2010 tarihinde yapıldığından tasarrufun borcu doğumundan önce yapıldığından söz edilmesi mümkün değildir.

Somut olayda, dosya içerisindeki ödeme emri ve haciz tutanağı içeriğinden borçlunun vergi borcunun 2010 yılı 1. ve 12. ayları arasındaki dönemi de kapsadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu tasarruf ise borçlu tarafından 30.09.2010 tarihinde yapıldığından tasarrufun borcu doğumundan önce yapıldığından söz edilmesi mümkün değildir.

Bu durumda, mahkemece işin esasına girilerek, borçlu ve diğer davalı arasındaki tasarrufun iptale tabi olup olmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile sair yönler incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22316, Karar No: 2015/10915, Tarih: 22.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/22316 E.  ,  2015/10915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı dilekçesinde, davalılar tarafından ortak alana beton direk ve tel çit çekilmek, sebze ve ağaç dikilmek suretiyle el atıldığı nedeniyle el atmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesi ile dikilen incir ağacının telefon kablolarına zarar verdiği gerekçesiyle kesilmesini istemiş, mahkemece ortak alan olan bahçenin eski hale getirilmesine, sebze ve meyvelerin sökülmesine, incir ağacının tellere yakın dallarının kesilmesine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, ortak alanda mevcut ağaçların davalılar tarafından dikildiği belirlenemediği gibi esasen bu alanın ağaçlandırılacak alan olarak vaziyet planında yer aldığı anlaşıldığından bu yöne ilişkin taleplerin reddi yerine kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15042, Karar No: 2023/2449, Tarih: 27.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/15042 E.  ,  2023/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ....Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2017/466 Esas, 2018/296 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5' inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanunu'nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/336 Esas, 2018/291 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Kararın usul ve esasa aykırı olduğuna,

2- Atılı suçu işlemediğine,

3- Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

4- Bank ... hesap hareketlerinin hükme esas alınamayacağına,

5- Kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin ihlal edildiğine,

6- Suç kastı bulunmadığına,

7- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Kararın usul ve esasa aykırı olduğuna,

2- Atılı suçu işlemediğine,

3- Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

4- Bank ... hesap hareketlerinin hükme esas alınamayacağına,

5- Kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin ihlal edildiğine,

6- Suç kastı bulunmadığına,

7- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

''Bank Asyanın terör örgütüne ait bir finans kuruluşu olduğu anlaşılması üzerine devletçe alınan tedbirlerden sonra örgüt liderinin açık medya kaynaklarından örgüt üyelerine bu bankaya para yatırmaları talimatını verdiği, ... Katılım Bankası A.Ş'nin cevabi yazısı ve bilirkişi raporuna göre sanığın 17.12.2013 tarihinden sonra hesaplarında 59.500,00 TL artış olduğu, adı geçen örgüte müzahir olmaları nedeniyle KHK ile kapatılan Pırlanta Eğitim Kültür ve Gençlik Derneğine üye olup denetim kurulu yönetim asil üyeliği de yaptığı, yine Balçova Çakabey Tarih Kültür ve Sanat Derneğinin de üyesi olup yönetimde görev aldığı, çocuğunu bu yapıya müzahir okullarda okutmuş olması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde bilerek ve isteyerek FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardımda bulunduğu''

Şeklindeki gerekçelerle sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, dijital materyal incelenmesinden vazgeçilmesi aleyhe istinaf olmadığından bozma nedeni yapılamadığı eleştirisi dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı olan okula göndermesinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ve delil olarak kabul edilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Temyiz aşamasında dosyaya sanık hakkında yapılan ihbarlara ilişkin tutanaklar gönderilmiş ise de; dosyadaki mevcut deliller atılı suçun sübutu için yeterli olduğundan sonuca etkili görülmemiştir.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün finans kuruluşu olan Bank Asyada örgüt liderinin çağrısına uyarak katılım hesabı açtığı ve örgütle iltisaklı derneklerde üyeliği bulunduğu belirlenen sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün finans kuruluşu olan Bank Asyada örgüt liderinin çağrısına uyarak katılım hesabı açtığı ve örgütle iltisaklı derneklerde üyeliği bulunduğu belirlenen sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle...Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi Dairesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/336 Esas, 2018/291 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca...15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise...Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2013/20293, Karar No: 2013/16892, Tarih: 21.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20293 E.  ,  2013/16892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı İdare vekili ile davalı Kutsan Şirketi vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı şirketin tüm davalı KTÜ Rektörlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı İdare vekili, taraf ve husumet itirazında bulunarak ihale makamı olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, iken diğer davalı şirket vekili ise iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, asıl işveren K.T.Ü. Rektörlüğünün sözlü/yazılı olarak adı geçen personel ile işe devam edilemeyeceği beyanı karşısında bu kararın aksine hareket ile yüklendiği işi tamamlamasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ..., 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunun 56/b ve 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğu halde, davacı tarafça peşin yatırılan harcın yargılama giderlerine katılarak davalı Üniversitenin diğer davalı ile birlikte harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirir ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 7.bendinin silinerek yerine; 7.bent olarak "Davalı Üniversite, harçtan muaf olduğundan davacı tarafça yatırılan 48,60 TL harcın diğer davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, "...75,85 TL müzekkere ve tebligat giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine" rakam ve sözcüklerinin bir bent olarak eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davalı şirketten temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.