muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8390, Karar No: 2022/12595, Tarih: 17.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8390 E.  ,  2022/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı işverence yapılan feshin geçersizliğinin tespiti amacıyla işe iade talepli dava açıldığını, Karşıyaka 4. ... Mahkemesinin 2018/222 Esas ve 2019/330 Karar sayılı kararı ile davalı tarafından yapılan feshin geçersizliğine karar verildiğini, anılan kararın ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 2020/260 Esas ve 2020/1295 Karar sayılı kararı ile kesinleştiğini, geçersiz fesih tarihinde işten ayrılış kodu (29) olarak bildirilen davacının söz konusu işten ayrılış kodu sebebiyle ... başvurularında sorun yaşadığını, bu doğrultuda davalı Kuruma 16.03.2021 tarihli ve 22095976 sayılı yazı ile fesih kodunun düzeltilmesi talebiyle yazılı başvuru yapıldığını, davalı Kurum tarafından işverenden belge temin edilmesini talep ettikleri belirtilmişse de davacı asılın fesih kodunun düzeltildiğine yönelik herhangi bir işlem yapılmadığını ileri sürerek davacının işten ayrılış bildirgesindeki fesih kodunun düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Kurumu cevap dilekçesinde; dava şartının noksan olduğunu, işlemlerin devam ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Sosyal Güvenlik Kurumuna gerekli müracaatların yapıldığını, davanın konusuz olduğunu belirterek karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...7036 sayılı Kanun'un 4 .maddesine ' 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile diğer sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklarda, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talepleri hariç olmak üzere, dava açılmadan önce Sosyal Güvenlik Kurumuna başvurulması zorunludur. Diğer kanunlarda öngörülen süreler saklı kalmak kaydıyla yapılan başvuruya altmış gün içinde Kurumca cevap verilmezse talep reddedilmiş sayılır. Kuruma karşı dava açılabilmesi için taleplerin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması şarttır. Kuruma başvuruda geçirilecek süre zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin hesaplanmasında dikkate alınmaz.'

Eldeki dosyada; davacının 16.03.2021 tarihinde ... ya müracat ettiği, 14.04.2021 tarihli ... yazı cevabında işverenden belge talep edildiği cevabının verildiği, 25.....2021 tarihli davalı işverenin işten çıkış bildirgesini ek yaparak iptali yönünde ... ya yazı yazdığı, 10.08.2021 tarihli ... yazısında işverenin önceki yazısının tam anlaşılamadığı ve işverene ulaşılmaya çalışıldığının belirtildiği hususları dikkate alındığında, dava konusu ... işlemi ile ilgili sürecin devam ettiği, red edilen veya reddedilmiş sayılan bir talep olmadığının anlaşılması karşısında, zorunlu dava şartı eksikliği ve hukuki yarar yokluğu nedenleriyle davanın usulden reddine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı Kuruma yapılan müracaat üzerine verilen cevapta; işverenden belge talep edildiğinin ve belgelerin beklendiğinin belirtildiğini, ancak yazı içeriğinde talebin yerine getirilip getirilmeyeceğine dair açıklama bulunmadığını, yasal cevap süresi içerisinde davalı Kurum tarafından yazılı bildirimde bulunulmadığını ve davaya konu işlemin de yapılmadığını, davalı işveren tarafından davalı Kuruma 25.....2021 tarihinde yani dava tarihinden sonra cevap verildiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...davacı vekilince 16.03.2021 Tarihli dilekçe ile davalı Kuruma başvurularak; işe iade davasının davacı lehine sonuçlandığı ve bu nedenle işveren tarafından (29) olarak bildirilen fesih kodunun (04) olarak düzeltilmesinin talep edildiği, davalı Kurum tarafından 14.04.2021 Tarihli yazı ile davacı vekiline; işverenden talep edilen döneme ilişkin belgelerin gönderilmesinin talep edildiğinin bildirildiği, işbu davanın 08.07.2021 Tarihinde açıldığı, davalı Kurumun 14.04.2021 Tarihli yazı ile davalı şirketten belgeleri istediği, davalı şirketin 12.07.2021 Tarihinde dilekçe verdiği, Kurum tarafından davalı şirkete yazılan 10.08.2021 Tarihli yazısında; 12.07.2021 Tarihli dilekçedeki talebin anlaşılmadığı belirtilerek yeniden belge istenildiği, davalı şirketin 12.07.2021 varide tarihli dilekçe ile davacının 27.....2018 Tarihli işten çıkış bildirgesinin iptalini talep ettiği, Dairemizce davalı Kuruma yazı yazılarak; davacının 16.03.2021 Tarihli dilekçesi gereğince işlem yapılıp yapılmadığının sorulduğu, davalı Kurumun 31.03.2022 Tarihli yazısı ile davacının işten çıkış kodunun (22-diğer nedenler) olarak işlendiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Sonuç itibarıyla, 6100 sayılı Yasa'nın 355. maddesinde yer alan ve incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede; işten çıkış koduna ilişkin işlemin işveren tarafından yapılan bildirim üzerine Kurum tarafından gerçekleştirilmiş olması ve davalı Kurumun sadece işverenden gelen bildirimi kayıtlara geçirmekle yükümlü olması, bunun dışında davalı Kurumun bir inisiyatifinin bulunmaması nedeni ile davanın bildirim yapan işveren şirkete karşı açılması ve davalı Kurum yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekmekte ise de; ilk derece Mahkemesi kararının sonuç itibari ile doğru olduğu anlaşılmakla; istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekilinin dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, ayrıca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvurunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ..." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının dava açmadan önce davalı Kuruma bildirilen işten çıkış kodunun düzeltilmesi istemine dair başvuru hakkında davalı Kurumun başvuruyu neticelendirmeden açtığı tespit davasında, hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 4 üncü maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9968, Karar No: 2017/25605, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/9968 E.  ,  2017/25605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/531, Karar No: 2025/4008, Tarih: 17.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/531 E.  ,  2025/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/638 E. 2023/122 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama- onama

Dairemizin bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 tarih, 2015/791 Esas, 2015/1412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2.cümle, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 58/6-7. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dairemizin 20/10/2022 tarih, 2020/10647 Esas, 2022/7156 Karar sayılı bozma ilamında;"19/05/2015 tarihinde temyiz dışı sanık ...’ye ait fındık bahçesinde izinsiz kazı yapıldığı ihbarı üzerine 25/05/2015 tarihinde 21:30 sıralarında kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, ...’ye ait fındık bahçesinden jeneratör sesi geldiği, 6 kişinin olay yerinde kendi aralarında konuştukları, üzerlerinin, ayakkabılarının ve ellerinin çamurlu olduğu, kazı çukurunun içerisinde lamba olduğu ve 2 kişinin çukur içerisinde çalıştığının tespit edildiği, çukur içerisindeki kişilerden birinin temyize konu sanık ... olduğu, kazı çukurunun 8 metre genişliğinde, 5 metre uzunluğunda, 7 metre derinliğinde ve derinliğin bittiği yerde 4 metre çapında çukur olacak şekilde ve çukurdan da toprağın altına doğru yatay olarak 4 metre ileriye sonra sol tarafa doğru 2 metre uzunluğunda tünel şeklinde olduğu, tünelin iç ve dış giriş kısmının ağaç ve metal boru demirlerle tavandan desteklendiği, tünelin içerisinde kablosu takılı halde hilti ucu, kaya parçasının patlatılması amaçlı fünye yerleştirmek maksadıyla boru olduğu, tünel içerisinde yoğun barut kokusu olduğu, kazıya yarar aletlerin bulunduğu hususlarının belirlendiği, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, kardeşi ... ve amcasının oğullarının taş çıkarma işi var demeleri üzerine yardım amaçlı geldiğini, define arandığından haberi olmadığını belirttiği, temyiz dışı sanıklardan ...’ın kolluktaki beyanında; ...’nin fındık bahçesinde taş kırma işi olduğunu söylediklerini, bu nedenle yevmiyeci olarak gittiklerini, ...’nin ilk esnada define aradığını söylemediğini ancak ikinci gün define aradığını söylediğini, ... adına define aradıklarını, ayrıca taş çatlatan patlayıcı madde kullandıklarını belirttiği, savcılıkta verdiği ifadesinde de, başta define aradıklarını bilmediklerini, sonra ...’nin kendilerine define çıkarsa paylaşacağını, pay vereceğini söylediğini, temyiz dışı sanıklardan...’nın da kollukta benzer yönde ifade verdiği, savcılıktaki beyanında da kolluk beyanını kabul ettiği anlaşılan dosya kapsamında,

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü raporuna dayalı olarak eksik araştırma ile 74/1-2.cümleye ilişkin uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK'nın 184/1. maddesine uyan imar kirliliğine neden olma suçunun, hükümden sonra 18/05/2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununa eklenen geçici 16. maddesine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması karşısında, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarih, 2022/638 Esas, 2023/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2.cümle, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 58/6-7. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 12.02.2025 tarih, 2023/64644 sayılı ve onama görüşlü ek tebliğname ve 09/07/2023 tarihli nolu düzeltilerek onama görüşlü tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kurum lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine, kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kurum lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine, kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanığın olay tarihinde mahkememizin 2015/791 Esas sayılı dosyasında yargılanan diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek bu sanıklardan sanık ....'a ait .... ilçesi .... Mahallesindeki fındık arazisinde kültür ve tabiat varlıkları bulmak amacıyla 8 metre genişliğinde 5 metre uzunluğunda 7 metre derinliğinde ve derinliğin bittiği yerde 4 metre çapında çukur olacak şekilde ve çukurdan da toprağın altına doğru yatay olarak 4 metre ileriye sonra sol tarafa doğru 2 metre uzunluğunda tünel de kazarak kazı yaptığı, tünelin iç ve dış giriş kısmının ağaç ve metal boru demirlerle tavandan desteklendiği, tüneli aydınlatması amacıyla ampullerin bulunduğu, çukurun içerisinde çeşitli elektronik araçların bulunduğu ve bu araçların çukurun dışındaki jeneratöre bağlandığı, olay yerinde İlçe Jandarma Komutanlığında koruma altında bulunan ve kültür varlıklarını bulmak amacıyla kazıda kullanılan çeşitli elektrik ve elektronik ve diğer malzemelerin ele geçirildiği, çukurda patlayıcı madde kullandıkları, yediemin tutanakları, olay yeri fotoğrafları, Sakarya İl kültür Turizm Müdürlüğü'nün 26/10/2015 tarihli cevabi yazısı ve tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde sanığın 2863 sayılı yasa kapsamında kültür varlıklarını bulmak amacıyla, izinsiz olarak kazı yaptığı, yapılan ihbar üzerine diğer sanıklarla birlikte suç yeri ve civarında yakalandığı, böylece atılı suçu işlediği anlaşılmakla izinsiz kazı yapmak suçundan eylemine uyan 2863 sayılı yasanın 74/1 maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, kasta dayalı kusurlarının ağırlığı, suçun işlendiği zaman dikkate alınarak sanığın takdiren ve teşdiden hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bozma ilamı doğrultusunda sanığın mahkememiz ilamında tekerrüre esas alınan Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/179 Esas, 2012/813 Karar sayılı ilamında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının dair ilgili mahkemeye yazılan müzekkereye, sanık hakkındaki ilamın aynen infazına karar verildiğine dair ek kararın gönderilmesi suretiyle cevap verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı, katılan kurumun bozma öncesinde usulüne uygun tebligata rağmen davaya katılmadığı ve kararı da temyiz etmediği, her ne kadar vekalet ücreti ceza niteliğinde olmasa da aleyhine temyiz bulunmayan sanığın durumunu bozma öncesine göre önemli ölçüde ağırlaştırdığı, bunun da CMK 307. Maddesinin ruhuna aykırılık teşkil ettiği değerlendirilmekle, bozma sonrasında davaya katılan kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmediğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

KARAR

1-Sanık Müdafinin Temyiz İsteği Açısından;

KARAR

1-Sanık Müdafinin Temyiz İsteği Açısından;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün sanığa 16/05/2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, tebliğ aşamasında sanığın avukatının olmadığı, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre ve mahkemenin gerekçeli kararında belirttiği 15 günlük süre geçtikten sonra 02/06/2023 tarihinde sanık müdafinin dosyaya vekaletname sunduğu ve temyiz dilekçesi gönderdiği, ancak temyizinin süresinde olmadığının anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Açısından;

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden, temyiz talebinin katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu anlaşılmakla, vekalet ücretine ilişkin olarak hasren yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükme son bent olarak “Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 9.200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67001, Karar No: 2013/10359, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67001 E.  ,  2013/10359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın yolda durdurduğu şikayetçiye ... isminde oğlu olup olmadığını sorduğu, şikayetçinin bu isimde bir oğlu olduğundan sanık ile konuşmaya başladığı, sanığın şikayetçiye hitaben "Oğlun ...'e 150,00 TL borcum var" diyerek 100'lük banknotlar halinde toplam 200,00 TL'yi şikayetçiye uzatarak oğluna vermesini istediği, şikayetçinin bu parayı alması üzerine sanığın 50,00 TL para üstü istediği, şikayetçinin o günkü tarla alım işlemi için yanında taşıdığı içinde 2.300,00 TL bulunan evrak tomarını yeleğinin cebinden çıkararak para üstü vermeye çalıştığı sırada sanığın telefon numarasını verme bahanesi ile şikayetçinin elinden evrak tomarını alıp, bunları destek yaparak elindeki kağıda telefon numarası yazmak istediği, kalemi olmadığını söyleyerek şikayetçiyi yakındaki bakkala yönlendirdiği, bakkal ile dargın olduğunu, kendisine kalem vermeyeceğini ifade ederek şikayetçiyi kalem almaya bakkala yolladığı, bu arada 2.300,00 TL para ile birlikte olay yerinden kaçtığı olayda, sanığın baştan beri dolandırıcılık kastı ile hareket edip hazırladığı mizansen çerçevesinde paranın kendisine teslimini sağladığından, mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1 maddesi uygulaması yapılırken delalet maddesinin TCK.nun "168/4" yerine "168/3" maddesi olarak yazılması,

2)Sanığa 5237 sayılı TCK.nun 157/1 maddesi gereğince tayin edilen 90 gün karşılığı adli para cezasının, anılan yasanın 168/1 maddesi ile 1/3 oranında indirilmesi sırasında hesap hatası sonucu 60 gün yerine 45 gün olarak belirlenmesi suretiyle sonuçta 1.200,00 TL yerine 900,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

1)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1 maddesi uygulaması yapılırken delalet maddesinin TCK.nun "168/4" yerine "168/3" maddesi olarak yazılması,

2)Sanığa 5237 sayılı TCK.nun 157/1 maddesi gereğince tayin edilen 90 gün karşılığı adli para cezasının, anılan yasanın 168/1 maddesi ile 1/3 oranında indirilmesi sırasında hesap hatası sonucu 60 gün yerine 45 gün olarak belirlenmesi suretiyle sonuçta 1.200,00 TL yerine 900,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2.bendindeki "168/3" maddesi yerine "168/4" maddesi, "45 gün" ve "900,00 TL" yerine "60" ve "1.200,00 TL" ibareleri eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.