muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17303, Karar No: 2014/1322, Tarih: 15.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/17303 E.  ,  2014/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile 1...Turz. Tic. Ltd. Şti. 2-... Belediye Başkanlığı aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.03.2012 tarih ve 2007/567 2012/130 sayılı hükmün Dairenin 25.3.2013 tarih ve 2013/1023-7446 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... Başkanlığı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı. 2 adet A grubu devre mülkü satın aldığını, sözleşmedeki edimini yerine getirmesine rağmen davalıların satış sözleşmesinde yazılı bulunan yükümlülükleri yerine getirmediklerini ileri sürerek, şimdilik kullanım bedeli olarak 1.500.00 TL, devremülk hakkı için ödenen 2077,70 TL, cezai şart bedeli olarak 1.500,00 TL ve devremülklerin değeri için 1000.00 TL olmak üzere toplam 6077,70 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 25.06.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle devremülklerin değeri yönünden talebini ıslah ederek 15.000.00 TL.ne yükseltmiştir.

Davalı, zamanaşımı definde bulunarak yapı ruhsatının 1997 de iptal edildiğini devre mülk inşaatlarına çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, inşaatlara mühür vurulduğunu, edimin ifasının imkansızlığının bu tarih olduğunu, devre mülkle ilgili ihalenin feshedildiğini, 1998/179 esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, edimin ifa edilemeyeceğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını ayıplı ifa kapsamında değerlendirilerek zamanaşımının 5 yıl olduğunu, aradan 15 sene geçtikten sonra davalı şirket tarafından sahte sözleşmeler hazırlandığını, şirketin dava dosyasına her hangi bir belge, bilgi ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300’ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülk aldığının iddia edildiğinin, zamanaşımı olmadığı takdirde davanın belediye başkanlığı açısından husumetten reddi gerektiğini. YHGK’nun 2010/13-516 esas 2011/6 Karar nolu ilamının naylon sözleşmelere dayanarak açılan davalar sonucu davalı şirketin sevindirildiğini, 20.000 nüfuslu küçük bir ilçe olan ... Belediye başkanının yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, dönemin belediye başkanının meclis üyelerinin 2013/17303 2014/1322

bu faaliyetleri nedeniyle cezalandırıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın 15.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren en yüksek avans faiziyle birlikte davalılardan mütesilsilen alınarak davacıya verilmesine, diğer taleplerinin reddine karar verilmiş olup hüküm Dairemizin 25.03.2013 gün ve 1023-7446 sayılı kararı ile hükmü düzelterek onamış, bu kez davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

bu faaliyetleri nedeniyle cezalandırıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın 15.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren en yüksek avans faiziyle birlikte davalılardan mütesilsilen alınarak davacıya verilmesine, diğer taleplerinin reddine karar verilmiş olup hüküm Dairemizin 25.03.2013 gün ve 1023-7446 sayılı kararı ile hükmü düzelterek onamış, bu kez davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Davacı delil olarak 27.12.1997 tarihli kombi antetli devre mülk satış sözleşmesi ile bilgisayar çıktılı taahhütname ve ödeme belgelerinin fotokopisine dayanmıştır. Davalı ise YHGK.nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş ise de davacının satış parasını satıcıya ödediğini yasal delillerle ispat etmesi halinde talep hakkı kazanabilir. Davacının ibraz ettiği sözleşmede belediye adına atılan imzanın temsilci sıfatıyla şirket yetkilisi tarafından atılmasının hukuken bağlayıcılığı yoktur. Sözleşmenin bu haliyle her zaman düzenlenmesi imkan dahilindedir. Çünkü sözleşme ve ödeme belgeleri davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile de doğrulanmamıştır. Bu nedenle davacının sözleşme ve ödeme belgelerinin asıllarını ibraz etmesi sağlandıktan sonra davalı belediyenin sahtecilik savunması doğrultusunda bir araştırma yapılması gerekir. İbraz edilemediğinde ise davanın reddine karar verilmelidir. Fotokopi belgelere dayanılarak hüküm verilemez. Öyleyse belgeler ibraz edildiğinde savunma doğrultusunda sözleşmede kullanılan bilgisayar yazı stili ve kullanılan fontun sözleşme tarihinde kullanımda olup olmadığı, belgelerdeki kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine ve bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar bir bilgisayar mühendisine inceleme yaptırılarak karar verilmelidir. Bunun için gerektiğinde dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte ... Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü'ne gönderilip uzman bilirkişiden taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalıdır. Hal böyle olunca mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken, yanılma sonucu yazılı şekilde düzeltilerek onandığı, bu kez yapılan incelemce ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin onama kararının davacı Kadir yönünden kaldırılmasına ve yukarıda açıklandığı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2013/17303 2014/1322

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme dilekçesinin kabulüyle Dairemizin yukarıda yazılı düzelterek onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5652, Karar No: 2012/3032, Tarih: 02.04.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/5652 E.  ,  2012/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 198 ada 1 parsel sayılı 37971,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera olarak sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar Ömer ve ... vergi kaydına miras hakkına, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 1957 yılında yapılan toprak tevzi çalışmalarında mera olarak tespit edilen 198 ada 1 sayılı mera parseli içinde kalması nedeniyle çekişmeli taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılamayacağı ve diğer yandan davacı tarafın taşınmaz üzerinde 1957 yılından geriye dönük 20 yılı aşan bir süre zilyetliğinin de bulunmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme, keşif ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, davacı tarafın tutunduğu vergi kayıtlarının kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmediği gibi, vergi kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği Kadastro Müdürlüğünden sorulmamış, komşu 198 ada 33 ve 34 parseller ile 204 ada 51 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtları getirtilip uygulanmamış, mera haritası ile kadastro paftası, ölçekleri eşitlenerek çakıştırılmamış, taşınmazın niteliği ile ilgili olarak 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamış, zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresi yöntemince araştırılmamış, davacı tarafın tanık listesinde adı geçen tüm tanıklar dinlenilmemiştir. Eksik inceleme ve araştırmayla karar verilemez. O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların onaylı tutanak suretleriyle dayanağı olan belgeler tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte ve özellikle toprak tevzi çalışmaları sırasında çekişmeli taşınmazın çevresinde bulunduğu anlaşılan 237 ve 238 sayılı tevzi parsellerine ait belirtmelik tutanakları ile varsa belirtmelik tutanaklarında sözü edilen vergi ve tapu kayıtları getirtilmeli, davacı tarafın tutunduğu vergi kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği Kadastro Müdürlüğünden sorulmalı, yine komşu 198 ada 33 ve 34 ile 204 ada 51 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtları dosyaya getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, özellikle davacı tarafın tanık listesinde adı geçen tüm tanıklar ve ziraat mühendislerinden oluşan 3 kişilik bilirkişi kurulu huzuruyla keşif icra edilmelidir

. Keşif sırasında davacı taraf dayanağı vergi kayıtları uygulanıp kapsamı belirlenmeli, davalı dayanağı vergi kayıtlarının sınırları tek tek okunup, mahalli bilirkişi ve tanıklardan vergi kayıtlarının sınırlarının zeminde gösterilmesi istenilmeli, vergi kayıtlarının zemine uygulanması dosyaya getirtilen komşu parsel tutanak içerikleri ve dayanağı belgeleri ile denetlenmeli, fen bilirkişiye, yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarınca gösterilen sınırlar işaretlettirilmeli, bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın her bölümü yönünden kim tarafından neye istinaden ve ne zamandan beri zilyet edildiği, özellikle davacı tarafın çekişmeli taşınmaz üzerinde, 1957 yılından geriye doğru 20 yılı aşan bir şekilde zilyetliğinin bulunup bulunmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, çekişmeli taşınmazın öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, dinlenen bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişki oluştuğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, tespite aykırı sonuca varılması durumunda tespit bilirkişileri de tanık sıfatı ile dinlenmeli, uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan, taşınmazın niteliğiyle ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, mahalli bilirkişi ve tanıkların taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğe ilişkin beyanlarının doğruluğu zirai bilirkişi raporu ile de denetlenmeli, taşınmazın her yönünden tüm özelliklerini gösterir fotoğrafları çektirilmeli, keşif sırasındaki mahkeme gözlemi taşınmazın her bölümü yönünden ayrıntılı olarak keşif tutanağına geçirilmeli, teknik bilirkişiye uygulanan vergi kayıtlarının kapsamını belirtir, keşfi takibe imkan verir ve mera haritası ile kadastro paftası nizalı parseli kapsar şekilde çakıştırılıp eşitlenmek suretiyle çekişmeli taşınmazın mera parseli içinde kalıp kalmadığının belirler şekilde rapor ve kroki düzenlettirilmelidir. Çekişmeli taşınmazın 1957 yılında mera olarak tahsis edilen alan içinde kaldığının anlaşılması durumunda, çekişmeli taşınmazın öncesinin kadim mera olup olmadığı, davacı tarafın çekişmeli taşınmaz üzerinde, 1957 yılından geriye doğru 20 yılı aşan bir sürede zilyetliğinin bulunup bulunmadığı hususu ile davacı tarafın tutunduğu 202 ve 203 nolu vergi kayıtlarının gayri sabit hudutlu oldukları ve miktarlarıyla sınırlı bulundukları gözönünde bulundurulmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6216, Karar No: 2020/918, Tarih: 05.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/6216 E.  ,  2020/918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... numarası ile tarımsal sulama abonesi olduğunu, davalı tarafından tahakkuk ettirilen faturalarda kayıp/kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve iletim bedeli adı altında haksız olarak tahsilatlar yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1.500TL'nin tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 12/02/2016 tarihli dilekçe ile dava değerini 88.209TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11234, Karar No: 2011/20878, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11234 E.  ,  2011/20878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1- Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında, taşınmaz emsalden daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından, rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan ve işe yaramazlığından bahisle bedeline hükmedilen bölümün davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5502, Karar No: 2019/9481, Tarih: 26.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/5502 E.  ,  2019/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanık Aycan Yiğit'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-b, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2018 tarihli ve 2018/607 esas, 2018/798 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bartın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/01/2019 tarihli ve 2018/901 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1-Dosya kapsamına göre, 05/12/2018 tarihinde sanık müdafiine ve katılan vekiline tefhim edilen karar üzerine, 12/12/2018 tarihinde sanık müdafii tarafından yapılan itirazın karara bağlanmış olması sebebiyle, katılan vekili tarafından yapılan 12/12/2018 tarihli itiraz hakkında bu hususta daha önce karar verildiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; itiraz hakkının ilgililere ayrı ayrı tanınmış bir hak olması karşısında sadece sanığın itirazının karara bağlanmış olmasının diğer süjelerin itiraz hakkını ortadan kaldırmayacağı gözetilmeden, kanuni dayanağı olmayan gerekçeyle sanık için yapılan itirazın karara bağlandığından bahisle katılan vekilinin itirazının esasına girilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 31/05/2018 tarihli ve 2018/3232 esas, 2018/11054 karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere, anılan dosyada 05/12/2018 günü katılan vekilinin yüzüne karşı karar verildiği, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 95. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 38. maddesinden sonra gelmek üzere eklenen “Elektronik işlemler” kenar başlıklı 38/A maddesinin 9. fıkrasında yer alan "Elektronik ortamda yapılan işlemlerde süre gün sonunda biter.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, katılan vekilinin itiraz dilekçesinin UYAP ortamında ve itiraz süresinin son günü olan 12/12/2018 günü saat 19:28'de verilmesi karşısında, başvurunun kanuni süresinde olduğu kabul edilerek, esas yönünden itirazın kabul veya reddine ilişkin karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 17.05.2019 gün ve 94660652-105-74-2576-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2019 gün ve 2019/55194 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: