muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4516, Karar No: 2024/1042, Tarih: 19.02.2024

2. Sanık savunması, tanıkların anlatımları, 22.04.2022 tarihli otopsi raporu, bilirkişi raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, olayda meşru savunmanın uygulama şartlarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, ilk derece mahkemesince katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedildiği anlaşıldığından, katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2023/114 Esas, 2023/211 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5103, Karar No: 2019/79, Tarih: 14.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5103 E.  ,  2019/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına yönelik hüküm kurulurken 50/1-a. maddesinin gösterilmesi gerekmesine rağmen, aynı kanunun 52/4. maddesinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9148, Karar No: 2015/25264, Tarih: 23.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9148 E.  ,  2015/25264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2013/497-2014/992

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı H.. K.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölalanı olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı H.. K.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Tel çite niteliğine göre biçilmesi doğrudur. Ancak;

Alınan rapor zemin yönünden geçersizdir. Şöyle ki;

Bir taşınmazın arsa olarak kabul edilebilmesi için belediye imar planı içinde olması, olmadığı takdirde belediye veya mücavir alan sınırları içerisinde bulunmakla birlikte belediye hizmetlerinden yararlanması ve etrafının meskûn olması gerekir.

Dosyada bulanan kanıt ve belgeler, Lahna Belediye Başkanlığının yazısı ve taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmek üzere yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazı kapama fındık bahçesi olarak nitelendirip net gelirine göre değer belirleyen rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı H.. K.. vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18618, Karar No: 2024/3977, Tarih: 06.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18618 E.  ,  2024/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1650 E. 2016/954 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY OLGULAR

1.Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 2. fıkra, 102/3-b maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli 2015/1650 E.sas, 2016/954 Karar sayılı kararı ile insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğu bulunduğu yerde sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102/1, 2. cümle, 102/3-e, 58, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma görüşlü tebliğnamesi ile dava dosyası daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık gerekçe bildirmeksizin kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. GEREKÇE

Mahkemece sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 102/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmış ise de, bu maddenin kanun gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği, söz konusu olayda ise suçun dolmuşta işlenmesinden dolayı toplu olarak bir arada yaşama koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102/3-e maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümlerinde açıklanan nedenle Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli 2015/1650 Esas, 2016/954 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11067, Karar No: 2021/8922, Tarih: 21.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/11067 E.  ,  2021/8922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2012 tarihli, 2012/10775 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında mütalaa ile vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından da kamu davası açıldığı, bu suçlara ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşılmakla mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A)Sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi ile sanık ...’ın temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ile sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanıklar hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisi ile sanık ...’ın temyizinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında, suça konu faturaları kendilerinin düzenlemediğini beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Sanık ...’in ortağı ve yetkilisi, sanık ...’ın ortağı olduğu Zirve Makine İnsaat Sanayi Tic. Ltd. Şirketinin en son 2009 yılı Şubat ayında matrahlı KDV beyanname vermesi, dosyada mevcut karşıt incelemeler sonucu elde edilen en son faturanın 27.02.2009 tarihli olması, Ba-Bs formlarının incelenmesinde 2009 takvim yılına ait ele geçen fatura miktarlarından fazla tutarda mal aldığını beyan eden mükelleflerin olduğunun anlaşılması karşısında, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihi, düzenlen son fatura tarihi olup; zamanaşımı hükümlerinin uygulanma ihtimaline binaen suça konu faturaların tarihlerinin ve mükelleften mal aldıklarına dair verilen Bs beyannamelerinin hangi aylara ilişkin oldukları tespit edilerek suç tarihinin duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Gazikent Matbaacılık’a 04.03.2009 tarihinde bastırılan A sıra 7651-7900 numaraları arası 5 cilt irsaliyeli faturanın kim tarafından bastırıldığı ve kim tarafından teslim alındığı hususu araştırılarak, dosyada bulunan faturaların sanıklara gösterilip yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde, temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

Haklarında düzenlenen vergi tekniği raporları dosyada mevcut bulunan suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı,

Kabule göre;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1285, Karar No: 2018/5109, Tarih: 29.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1285 E.  ,  2018/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Şikayetçi ... Denizcilik Nakliyat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin, vekili olmasına rağmen duruşma tarihinin şirket adresine tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu; şikayetçi ... Denizcilik San. ve Tic. A.Ş.'ye ise hiç tebligat yapılmadığı anlaşıldığından; katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerini temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan şikayetçiler ... Denizcilik Nakliyat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Denizcilik San. ve Tic. A.Ş.'nin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan; usulüne uygun vekalatnameye istinaden Av. ...'in de katılanlar vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

... Gıda Limited Şirketinin yetkilisi olan sanık ... ve onun kardeşi olan sanık ...'un,... Limited Şirketinden aldıkları 10 ton paketlenmiş çay karşılığı gönderdikleri suça konu ... Bankası Iğdır şubesine ait 05/04/2007 keşide tarihli 3136621 seri nolu 46.000 TL bedelli çek ile yine... Bankası Iğdır şubesine ait 3136608 numaralı 04/03/2007 keşide tarihli 40.000 TL bedelli çeki kendilerinin düzenlemediklerini beyan ederek çekteki imzaları başkalarına attırmak suretiyle çekleri sahteleştirip resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların katılanı tanımadıklarını, onlardan çay almadıklarını, çek düzenleyip göndermediklerini, suça konu çeklerin çalındığını, bu konuda ilgili yerlere şikayette bulunduklarını savunarak suçlamayı kabul etmemeleri; katılanın ise, sanıkların kendilerine çay sattığı müşterileri olduğunu, 2006 senesinde onlara paketli olarak fatura karşılığında çay verdiğini, karşılığında suça konu çekleri aldığını beyan etmesi; tanık ...'ın, 2006 yılında... Şirketinin ... Çay markası ile üretimini yaptığı çayın pazarlama müdürü olarak görev yaptığını, kendilerine toptancı olduğunu söyleyen sanık ...'un 2006 yılının Mayıs veya Haziran ayında önce 5.000,00 TL'lik daha sonra yaklaşık 10 ton paketlenmiş çay aldığını, çayları kamyonla gönderdiklerini, sevk irsaliyesi ve faturasını da kestiklerini, yüklü miktarda mal gönderdikleri için peşinden kendisinin de şahısların iş yerini görmek için Iğdır'a gittiğini, burada çayları teslim ettiğini, suça konu çeklerden birini imzalanmış olarak burada aldığını, bu imzalı olarak aldığı çeki ...'e ciro ettirdiğini, diğer çekin ise sanık ... tarafından Iğdır'dan kargo ile çalışmakta olduğu... adlı iş yerine gönderildiğini beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından; önce sahtecilik suçlarında, suçun maddi öğesi olan aldatıcılık yeteneğinin takdirinin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek suça konu sahte çekler getirilerek duruşmada incelenmesi, özellikleri tutanağa geçirilerek aldatıcılık yeteneğinin olup olmadığının belirlenmesi, adli emanette bulunan belge aslının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması, çeklerin aldatma yeteneğinin bulunduğunun anlaşılması halinde, dosya arasında çayların alındığına ilişkin fatura ve sevk irsaliyelerinin sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylediklerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılması; tanık ...'ın savcı ve mahkeme huzurunda verdiği ifadeleri okunarak bu beyanlara karşı sanıklardan diyeceklerinin sorulması, gerekirse tanık ... ile sanık ... arasında yüzleştirme yapılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12549, Karar No: 2007/14452, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/12549 E.  ,  2007/14452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.11.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, hükmü davalı ... Tüzel Kişiliği vekili temyiz etmiştir.

Dayanılan 29.06.1995 günlü satış vaadi sözleşmesinin 1.maddesi “a” bendinde aynen “715 ada 12 parsel sayılı ile ... Belediyesi adına tescili yapılan 427 m2 alanlı taşınmaz üzerine gecekondu yapılmış olduğu için ve ... Belediye Meclisinin 02.03.1998 gün ve 90 sayılı kararı …..sıra numarası ile parselin tam hissesi olmak üzere……” sözleri yazılıdır. Görülüyor ki, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin yapılış nedeni davacıya daha önce 2981 Sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler Hakkındaki Kanun uyarınca davacıya yapılan tahsistir. Taşınmazın 02.09.1988 tarihinde de Belediye Meclisi kararı ile davacıya tahsisin yapıldığı, satış vaadi sözleşmesinin yapılan tahsis nedeniyle sonradan düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda sözü edilen ve kısaca İmar Affı Kanunu olarak bilinen 2981 Sayılı Yasanın istisnalar başlıklı 3.maddesi hükmünce ... ve ... Boğazları ile 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca belirlenmiş ve belirlenecek yerlerde 2981 Sayılı Yasa uygulama olanağı yoktur. Dosyada bulunan ... 3 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 15.11.1995 tarih ve 381-7755 sayılı kararı ile Genel Müdürlüğünün 10.03.2000 tarihli ... Belediye Başkanlığına gönderdiği yazıdan dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin 2981 sayılı Yasanın 3. maddesinde sayılan 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununu kapsamındaki yerler içinde olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Şayet çekişmeli parsel 2863 sayılı yasa kapsamında kalan ve 2981 sayılı Yasanın 3. maddesi hükmünce tapu tahsis belgesi verilemeyecek yerlerden ise, davacıya yapılan tahsis hüküm ve sonuç doğurmaz. Buna dayalı olarak düzenlenen gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi de davacıya bir hak sağlamayacağından istemin kabulü olanağı yoktur. Kaldı ki; Danıştay 6. Dairesi 06.04.2005 tarih ve 2003/5445-2005/1990 sayılı kararında 15.11.1995 günlü Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu kararı ile taşınmazın bulunduğu yerin doğal sit alanı ilan edildiği kabul edilmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; taşınmazın bulunduğu yerin 2863 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığını duraksamasız belirlemek eğer taşınmaz korunması gerekli Kültür ve tabiat varlıkları dışında ise davayı şimdiki gibi kabul etmek aksi durumda 2981 sayılı İmar Affı Kanununun 3. maddesi gözetilerek reddetmek olmalıdır.

Bütün bu araştırmalar yapılmaksızın eksik inceleme ile dava kabul edildiğinden, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.