muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/568, Karar No: 2023/4239, Tarih: 14.06.2023

2.Sanık savunmaları, katılanların ve tanıkların aşamalarda istikrarlı beyanları, olay yeri inceleme raporu, basit krokisi, yer gösterme ve keşif tutanağı, sanıklara ait adli tıp raporları, güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların atılı suçu işlediklerine dair tanık ...'un olay gecesi maktulün müzikolde olup sanıkların aracına bindiğine dair ve sanık ...'ın aşamalarda inkar ettiği maktulü kendilerinin öldürdüklerine dair soyut beyanlarından başkaca bahsi geçen araçta ve suç yerinde delil bulunmadığı, şüphenin sanıklar lehine yorumlanması gerektiği, İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde isabet bulunmadığı anlaşıldığından istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yapılan duruşmalı inceleme neticesinde sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Cumhuriyet Savcısının Sübuta, Eksik İnceleme ve Hatalı Değerlendirmeye, Mahkumiyet Kararı Verilmesi Gerektiğine Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden;

İstanbul'dan Şebinkarahisar'a taşınan maktulün, olay tarihinden birkaç ay önce sanıklar ... ve ... tarafından uyuşturucu madde kullanıp sattığından bahisle ...'na şikayet edildiği, bu nedenle taraflar arasında husumet geliştiği ve diyaloglarının bulunmadığı, buna karşın olay gecesi maktulün yarı sızmış vaziyette ... isimli alkollü eğlence mekanından çıkıp sanıklar ile birlikte ...'un işletmekte olduğu ticari araca bindiğinin tanık ...'un anlatımlarından anlaşıldığı, sanık ...'ın da ikrar içeren savunmalarında doğruladığı üzere; aracın arka koltuğundaki maktulün yarı açık camdan tanık ... ile tokalaştığı, aynı saatlerde sanık ...'un kendi telefonundan maktulün babası olan katılan ...'i arayarak maktulü ile babasıyla görüştürdüğü ve HTS kayıtlarına göre 39 saniye süren görüşmenin sonunda cep telefonu sürekli kapalı vaziyette bulunan maktulden haber alınamadığı,

Sanık ...'ın gerek kollukta gerekse savcılık ve sorguda verdiği özü değişmeyen ikrar içerikli anlatımlarına göre; sanıkların, maktulü bindirdikleri araçla Devedüzü denilen mevkiiye geldiklerinde maktulü içerde bırakıp araçtan indikleri, sanık ...'in, sanık ...'a eldiven ve silah verdiği, Murat'ın ele geçmeyen tabanca ile maktule, tanık ...'un da belirttiği gibi yarı açık vaziyette olduğu anlaşılan araç camından kolunu uzatarak peş peşe 3 el ateş ettiği, maktulün ilk 2 atışta baş ve göğüs bölgesinden yaralandığı, araç içine kan sıçradığı, 3. atışın aracın sacına isabet ettiği, sanık ...'ın anlatımlarıyla uyumlu şekilde Şebinkarahisar İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan lumünol çalışmasında; aracın sol arka kapı iç ve sol arka tavan döşemesinde yoğun şekilde mor renkte tepkime meydana geldiği, her ne kadar lumünol işleminin kan dışında başkaca maddelere reaksiyon verdiği bilinmekte ise de; Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi'nin raporuna göre gerek sanık ...'ın olay günü giydiği belirlenen siyah renkli kaban üzerinde gerekse suçta kullanılan aracın sol arka kapı iç döşemesinden alınan sürüntü örneklerinden DNA örneği tespit edildiği ve fakat delilin miktarı, olay üzerinden geçen zaman, alınış şekli, transfer şekli ve süresi gibi faktörler nedeniyle mevcut bulguların makule ait olup olmadığı hususunda herhangi bir tespit yapılamadığı, anılan nedenlerle maktulün anne soyundan alınan DNA örnekleri ile eşleşme yapılmasının tıbben mümkün olamadığı, tanık ...'un maktulün ortadan kaybolmasından 4-5 gün kadar sonra sanıklar ... ve ...'un kendisini Derviş'in ikamet ettiği köye götürdüklerini, burada maktulü kendi araçlarında gördüğünü birilerine söylediği taktirde senin Esas No : 2022/568

hakkında gereğini yaparız demek suretiyle tehditte bulunduklarını belirttiği,

hakkında gereğini yaparız demek suretiyle tehditte bulunduklarını belirttiği,

Sanık ... aşamalarda suçtan kurtulmak amaçlı epilepsi hastası olduğunu, unutkanlığının bulunduğunu, maktulü kendisinin ve sanıkların öldürmediğini, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü ve psikolojik rahatsızlıklarının mevcut olduğunu savunmuş ise de; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Dördüncü Adli Tıp İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Gözlem İhtisas Dairesinin raporunda ...'nın cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve harekât serbestîsini ortadan kaldıracak veya azaltacak, şuurunu veya bilincini dönemsel olarak kaybederek beyanlarına itibar edilmesine engel olacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı ve zekâ geriliği saptanmadığı, adli dosya tetkikinde sanığın mezkûr suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyutta bir akli arızanın içinde olduğuna delalet edecek herhangi bir tıbbi bulguya rastlanmadığı gibi, şuurunu veya bilincini dönemsel olarak kaybettiğine dair bir tıbbi bulguya da rastlanmadığı belirtildiğinden beyanlarına itibar edilebileceğinin tespit edildiği, sanık ...'ın sorgusunda diğer sanıklar huzurda iken ...'a ne olduğunu bilmediğini söylemesine karşılık diğer sanıkların duruşma salonundan çıkarılması üzerine kollukta ve savcılıkta maktulü fikir ve eylem birliği içinde öldürdüklerine dair beyanlarını tekrarladığı ve ... soyadlı ''... kardeşler'' olarak kollukça bilinen sanıklardan korku duyduğunu ifade ettiği anlaşılmakla;

Sanık ...'ın ve tanık ...'un oluşa ilişkin anlatımlarının kendi içinde tutarlı olup birbirleri ve elde edilen maddi deliller ile uyum gösterdiği, tanık ...'un sanıklarla arasında herhangi bir husumet bulunmadığı, tüm bu irtibatın ve olay örgüsünün tesadüflerle açıklanmasının hayatın olağan akışına aykırılık teşkil edeceği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince duruşmalı incelemede; yerel mahkemenin kararındaki gerekçeler karşılanmadan ve başka delil elde edilmeden aynı delillere dayanan farklı gerekçeyle sanıklar hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararı yerine yanılgılı değerlendirme ile beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Tebliğname Yönünden;

UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneklerine göre; sanık ...'ın 19.01.2020 tarihinde; diğer sanık ...'ın da 07.04.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu hususun mahkemece araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

B.Tebliğname Yönünden;

UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneklerine göre; sanık ...'ın 19.01.2020 tarihinde; diğer sanık ...'ın da 07.04.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu hususun mahkemece araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde bölümünde açıklanan sanıklar ... ve ...'un nüfus kayıt örneklerine göre hükümden sonra öldükleri anlaşılmakla, açılan kamu davasının 5237 Sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması, diğer sanıklar hakkında sübut yönünden beraat hükümleri verilerek yanılgılı değerlendirmede bulunulması nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri kısmen yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.09.2018 Tarihli ve 2018/1125 Esas, 2018/2266 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan ... ile üye ...'ın eksik incelemeye ilişkin karşı oyu ve oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek takdiren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

İnceleme konusu yapılan ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine ait 2018/1125 Esas ve 2018/2266 Karar sayılı kararında hukuki uyuşmazlık konusu olan husus, sübuta dayanak olan delillerde eksiklik bulunup bulunmadığı noktasıdır.

Yerel Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi 2013/4 Esas ve 2017/49 Kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında maktul ...'e yönelik eylemleri nedeniyle TCK'nin 37 ... maddesi uyarınca adam öldürme suçundan mahkumiyet kararı vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi ise CMK'nin 223/1-e bendi uyarına tüm sanıkların beraatine karar vermiştir.

Daire oy çokluğu ile Bölge Adliye Mahkemesi kararını mahkumiyet yönünde bozmuştur.

Mevcut davada yerel mahkeme, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verirken şu ana kritere dayanmıştır.

1-) Asli fail ...'nin itirafları

2-) Araç içindeki bulgular

3-) Sanık ... telefonu ile maktulün babası ...'in olay gecesi (..ki olay gecesi kavramı ceset bulunmadığından net değildir) telefon irtibatı ve maktulün bu telefon üzerinden babası ile konuşması

4-) Tanık ... beyanları,

Ne var ki, bu deliller sanıkların suç ile mutlak illiyetini kurmaktan yoksundur.

Şöyle ki:

A) Sanık ... 02.12.2011'de kollukta, 03.12.2011'de savcılıkta olayı benzer şekilde anlatmıştır. ..., ...'un kendisine silah ve eldiven vermesi ile açık camdan araç içindeki maktule ateş ettiğini söylemiştir. Ardından bu sanık bu ifadelerinden vazgeçmiştir. Sanığın beyanlarında kendi içinde de çelişki zaten vardır.

4-) Tanık ... beyanları,

Ne var ki, bu deliller sanıkların suç ile mutlak illiyetini kurmaktan yoksundur.

Şöyle ki:

A) Sanık ... 02.12.2011'de kollukta, 03.12.2011'de savcılıkta olayı benzer şekilde anlatmıştır. ..., ...'un kendisine silah ve eldiven vermesi ile açık camdan araç içindeki maktule ateş ettiğini söylemiştir. Ardından bu sanık bu ifadelerinden vazgeçmiştir. Sanığın beyanlarında kendi içinde de çelişki zaten vardır.

a) Sanık cesedi gömdükleri yeri söylemiş ve göstermiştir ama buradan sadece hayvan kemikleri bulunmuştur.

b) Sanık ilk beyanında maktulü vurduktan sonra tuvalete gittiğini dönünce, maktulleri diğer sanıklar tarafından muşambaya sarılıp aracın bagajına konulduğunu, ertesi günkü beyanında tuvaletten dönünce Esas No : 2022/568

maktulün nerede olduğunu görmediğini söylemiştir.

c) İlk gün beyanında 1 kafasına, 2 göğsüne ateş ettiğini söylemiş, ertesi gün 1 başına 1 göğsüne ateş ettiğini 3. merminin aracın sacını delip çıktığını anlatmıştır.

B) Sanık ... beyanına göre maktul aracın sol arka koltuğunda otururken öldürülmüş ve tavana kan sıçramıştır. Araç üzerinde yapılan inceleme ve alınan numuneler sonucunda:

Adli Tıp Kurumunun 10.05.2012 tarihli raporuna göre, otodan alınan hiç parçada kan yoktur. Sanığın, lamünale tepki veren kabanında da kan yoktur. Araçtan ve sanık ... kabanından elde edilen hiçbir DNA maktule AİT DEĞİLDİR.

C) Maktulün babası ...'in ... telefonu üzerinden maktul ile görüşmesi, ZAMAN ve KAPSAM olarak sanık ... beyanı ile uyumludur.

Bu verilerle sadece tanık ...'ın olay gecesi maktulü gördüğü yolundaki beyanı maktul ile beraber son görülenlerin sanık sıfatı olmasına ve mahkumiyetine yetmeyecektir. Kaldı ki, ortada ceset yoktur. Ölüm zamanı belli değildir.

Bu gerekçelerle sanıkların beraati yolundaki Bölge Adliye Mahkemesi Dairesinin kararın onanması yerine bozulması yolundaki görüş açıklayan sayın çoğunluğa iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/25871, Karar No: 2014/22174, Tarih: 07.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25871 E.  ,  2014/22174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/262074

Mahkemesi : Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 21/12/2011

Numarası : 2010/175 - 2011/325

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet ile gece vakti, meskun yerde, çift yönlü yolda seyretmekte iken yağmurlu havada sert virajda direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı şeride geçerek karşı yönden gelmekte olan müşteki sürücü N.. B.. yönetimindeki otomobil ile çarpışması sonucu bir kişinin öldüğü, birinin vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde ve şikayetçi olmak üzere iki kişinin yaralandığı olayda; sanığın olaydan yaklaşık 105 dakika sonra yapılan ölçüme göre 0,37 promil alkollü olduğu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun 23/08/2010 tarihli raporunda sanığın alkol seviyesinin olay sırasında 0,63 olduğunun, muayeneler yapılmamış-yaptırılmamış olduğundan emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edip edemeyeceği hususunun mevcut verilerle tespit edilemediğinin belirtildiği, sanığın savunmasında sert virajda ve yağmurun etkisi ile direksiyon hakimiyetini kaybettiğini beyan ettiği ve sanığın olay sırasında almış olduğu alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair başkaca herhangi bir belirleme bulunmadığı dikkate alındığında; sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiş, tebaliğnamede bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22946, Karar No: 2012/4447, Tarih: 22.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/22946 E.  ,  2012/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.501 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Dava, ormandan ağaç kesme nedeniyle tazminata ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ceza yargılaması sonucunda, ağaçların açma gayesiyle değil, emval elde etme amacıyla kesildiğine ilişkin bilirkişi raporu doğrultusunda davalının işgal ve faydalanmadan cezalandırıldığı anlaşılmaktadır. 17.05.2007 günlü suç tutanağında davalının tarlasının içinde ve bitişiğinde sekiz adet çam ağacı kökü bulunduğu belirtilmektedir.Davalının orman suçunu teşkil eden eylemi suç tutanağında belirtilmiştir. Bu tutanak kanun gereği hilafı ispat olununcaya kadar muteberdir. Tutanağın, hilafı iddia edildiğinde, davalının bu iddiası hakkında, kanaat verecek deliller göstermesi ve mahkemece de bu savunmanın incelenmeye değer görülmesi halinde, delillerin toplanıp tetkiki gerekir. Davalı, tutanağın hilafını ispat edecek deliller göstermediği gibi, tutanağın aksinin kabulüne müsait deliller de bulunmamaktadır. Bu tutanağı düzenleyen kişilerin, tutanağın aksi doğrultudaki şahadetleri de hükme dayanak yapılamaz.İddia, savunma, dosyadaki bilgi ve belgeler ile kesilmiş ağaçların konumları gözetildiğinde davalının sekiz ağaç bedeli (246,38 TL) ile de sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece davalının bu ağaçları kesmediği gerekçesiyle bu kalem istemin reddedilmesi bozma nedenidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3561, Karar No: 2018/7347, Tarih: 27.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3561 E.  ,  2018/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında beraat

Sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet

A-)Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 05.11.2014 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B-)Sanık ... hakkında 2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden sanık müdafinin; sanıklar ..., ... ve ... hakkında üzerlerine atılı sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

I-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1, 230, 232 ve 289/1-g maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı şekilde tüm sanıklar hakkında yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

II-Sanıkların, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortakları olduğunu ancak sahte fatura düzenlemediklerini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

II-Sanıkların, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortakları olduğunu ancak sahte fatura düzenlemediklerini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı VUK’nin 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b)Faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

d)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması,

3-Kabule göre de; sanık ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yılından verilen mahkumiyet hükümlerinde; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 27.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.