muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3062, Karar No: 2023/6123, Tarih: 12.10.2023

2.Sanıkların savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları, otopsi, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık rapoları, tutanaklar, adli sicil kayıtları, nüfus kayıtları, HTS kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar... ve ... Hakkında Kasten Öldürme ve Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanık ...'in atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ...'in, olay günü, sanık ...'a ait oto galeriden çıkarken, sanık ...'ın isteğiyle 30 - 45 dakika kadar sonra, yine sözü edilen oto galeride çalışan tanık ...'a ait, koyu renk film kaplı 35 ZBZ 40 plakalı aracı sanık ...'ın evine götürmesi, evden çıkarken yine sanık ...'ın isteğiyle cep telefonunu evde bırakması, maktûlü olay yerine götüren 35 ZBZ 40 plakalı aracı kendisinin kullanması, olay anında olay yerinde olması, eylemden sonra maktûlün cesedinin ortadan kaldırılmasında diğer sanıklar ile birlikte hareket etmesi, olaydan sonra sanık ... ile birlikte olay yerinden ayrılması, dolayısıyla olayın başından sonuna kadar diğer sanıklar ile birlikte hareket etmesi, bu haliyle maktulün öldürülmesi eylemine yardımda bulunarak suçun icrasını kolaylaştırdığı anlaşıldığı halde, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca "yardım eden" sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde "beraat" kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanıklar... ve ... Hakkında Kasten Öldürme ve Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A.Sanıklar... ve ... Hakkında Kasten Öldürme ve Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,18.10.2021 tarihli ve 2021/2183 Esas, 2021/2104 Karar sayılı kararında katılan ... vekilleri, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye Esas No : 2022/3062

uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık ... müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE,

B.Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragraflarında açıklanan nedenlerle katılan ... vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,18.10.2021 tarihli ve 2021/2183 Esas, 2021/2104 Karar sayılı kararının sanığın kasten öldürmeye yardım suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4224, Karar No: 2013/10278, Tarih: 19.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4224 E.  ,  2013/10278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 16. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 20.09.2012 gün ve 2010/456 E. 2012/369 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekilince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Çekişme konusu ....mevkiinde kain 84 pafta 58 ada 3 parsel, 84 pafta 58 ada 5 parsel, 84 pafta 58 ada 11 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının tüm tedavülleriyle ve dayanak belgeleriyle birlikte İlgili Tapu Müdürlüğünden temin edilmesi,

Çekişme konusu Saya mevkiinde kain 202 ada 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 ve 51 parsel, 200 ada 1, 2, 3, 4, 9, 10, 17, 18 ve 19 parsel ile 208 ada 7,8 ve 9 parseller, 204 ada 4, 5, 6,7,8, 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının tüm tedavülleriyle ve dayanak belgeleriyle birlikte ilgili Tapu Müdürlüğünden temin edilmesi,

Çekişme konusu Saya mevkiinde kain 202 ada 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 ve 51 parsel, 200 ada 1, 2, 3, 4, 9, 10, 17, 18 ve 19 parsel ile 208 ada 7, 8 ve 9 parseller, 204 ada 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların imar uygulamasına ilişkin tüm dayanak belgelerinin ilgili Belediye Başkanlığından istenmesi,

Eyüp 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.04.1994 tarih 1990/463 E 1994/291 K sayılı dosyasının,

Eyüp 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.04.1998 tarih 1997/101 E.1998/229 K. sayılı dosyasının,

Eyüp 1. Asliye HM'nin 27.12.2001 tarih 2001/919 E. 2001/1106 K. sayılı dosyasının istenilerek evrakına eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/235, Karar No: 2022/1860, Tarih: 08.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/235 E.  ,  2022/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25/11/2014 tarihli ve 2014/298 Esas-2014/554 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

16. Hukuk Dairesinin önceki tarihli geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiş, geri çevirme kararında bahsi geçen, dava dışı 112 ada 135 ve 136 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören 618 tahrir numaralı vergi kaydı yerine emlak vergi kayıtları dosya arasına alınmıştır. Bu sebeple,

Çekişmeli 112 ada 277 parsel sayılı taşınmaz dava dışı 112 ada 135 ve 136 parsel sayılı komşu parsellere uygulanan vergi kaydının miktar fazlası olarak tespit gördüğünden, 112 ada 135 ve 136 parsel sayılı taşınmazların tespitine dayanak yapılan 618 tahrir numaralı vergi kaydı eksiksiz olarak getirtilerek dosyasına konulması, geri çevirme kararı gereklerinin yerine getirilip getirilmediğinin bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek, dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin yerine getirilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmek üzere dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18772, Karar No: 2020/16610, Tarih: 24.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18772 E.  ,  2020/16610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... Gıda Ltd. Şti. Temyizi Yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, gerekçeli temyiz dilekçesi verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Davalı Belediye Vekili Temyizi Yönünden;

İhbar tazminatı alacağı yönünden hüküm fıkrasında “İhbar tazminatı talebinin KABULÜ ile net 2.043,06 TL nin 500,00 TL.sine dava tarihi olan 03.02.2015 tarihinden, bakiye 4.851,87 TL'nin ıslah tarihi olan 30.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan birlikte müşterek v e müteselsilen tahsili ile ile davacıya ödenmesine” şeklinde kurulan hükümde bakiye alacak kısmının asıl alacak miktarını da geçecek şekilde belirtilmesi maddi hataya dayalı olup isabetsiz ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerekktirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Gerekçeli kararın ihbar tazminatına ilişkin hüküm fıkrasında 4.851,87 TL rakamının hükümden çıkartılarak yerine 1.543.06TL rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ... Belediye Başkanlığına iadesine aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Kutsan Ltd. Şti.’ne yükletilmesine, 24.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/20631, Karar No: 2014/5099, Tarih: 31.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20631 E.  ,  2014/5099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/07/2013

NUMARASI : 2012/749-2013/554

Taraflar arasında görülen tedbir nafakasının arttırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların ayrı yaşadıklarını bu sebeple müvekkili lehine Hatay Aile Mahkemesinin 27/03/2007 tarih ve E.2006/634-K.2007/258 sayılı ilamı ile 400 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, davalının müvekkilinden mal kaçırmak için çeşitli işlemler yaptığını, bir çok malını birlikte yaşadığı kadının adına kaydettirdiğini, değişen ekonomik koşullar nedeniyle hükmedilen bu nafakanın yetersiz kaldığını belirterek müvekkili lehine hükmedilen aylık 400 TL tedbir nafakasının aylık 1.500 TL’ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; kendisinin Bağ-Kur emeklisi olduğunu, 600 TL maaşı ve bir yazlığı olduğunu, emekli maaşı ve dükkan kirasından başka gelirinin olmadığını, davacıya ev verdiğini belirterek, öncelikle davanın reddini, aksi takdirde nafakanın azaltılmasını dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü davacı lehine takdir edilen aylık 400 TL tedbir nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 450 TL'ye yükseltilmesine, karar verilmiştir. Hüküm davacı tarafından takdir edilen nafakanın az olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakasının arttırılması talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197. maddesine göre ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; davacının ev hanımı olduğu, herhangibir gelirinin olmadığı çocuklarına ait evde kira ödemeden oturduğu anlaşılmakta; davalının Bağ-Kur emeklisi olduğu aylık 718 TL maaş aldığı, üzerine kayıtlı taşınmazın olduğu, aylık kira gelirinin olduğu ve aracının olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının ev hanımı olduğu, herhangibir gelirinin olmadığı çocuklarına ait evde kira ödemeden oturduğu anlaşılmakta; davalının Bağ-Kur emeklisi olduğu aylık 718 TL maaş aldığı, üzerine kayıtlı taşınmazın olduğu, aylık kira gelirinin olduğu ve aracının olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davalının kira geliri araştırılmak suretiyle, tedbir nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, davacı tarafın geçimi için gerekli davalının geliri ile orantılı olacak şekilde TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkeside dikkate alınarak, daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2804, Karar No: 2020/6880, Tarih: 02.07.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/2804 E.  ,  2020/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 08.04.2014 tarihli jandarmanın tuttuğu olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre 53 adet çam ağacının yerinden sökülmek suretiyle tahrip edildiğinin tespit edilmesine, tanık ... ve ...'ın beyanlarına göre TCK 152/1-c maddesindeki suçun sübut bulmasına rağmen oluşa uygun olmayan TCK 152/1-a maddesinden hüküm kurulması,

2-Tanık ... ifadesinde ağaçların kesildiğini arkadaşları ... ve ... ile gördüklerini beyan ettiğinden bu tanıkların dinlenilmesi, ardandan sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

3-Gerekçeli karar başlığında suç kısmına dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme olarak yazılmasına rağmen kamu malına zarar vermek suçundan hüküm kurularak hükümde karışılıklık yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7071, Karar No: 2014/11992, Tarih: 30.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7071 E.  ,  2014/11992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2012/389-2014/59

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.11.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkının genişletilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı vekili, müvekkiline ait 53 parsel lehine Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/324 Esas, 2011/274 Karar sayılı ilamı ile 45,55 ve 9 parsel sayılı taşınmazlardan 2.50 metre eninde geçit tesis edildiğini, ancak 9 parsel sayılı taşınmazda geçit tesis edilen kısmın bir bölümün erozyona uğradığını, müvekkili lehine tesis edilen geçitin eninin yer yer 1.50 metrenin altına düştüğünü, mahkemece tespit edilecek ve sorunsuz geçiş sağlayacak şekilde genişletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı A.. G.. vekili, davacının iddia ettiği yolun kesinlikle 1.50 metreye düşmediğini, söz konusu yolda yer yer göçüklerin oluştuğunu, davacının mevcut yoluna sahip çıkması gerekirken yolun dere kısmına hiçbir önlem almadan müvekkilinden tekrar yol istemesinin kötüniyet göstergesi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının geçit hakkını istinat duvarı ile sağlamlaştırma imkanı var iken daha önce aleyhine geçit kurulan davalı komşu taşınmazdan tekrar geçit hakkı tesisi istemesinin komşuluk hukuku ilkeleri ve fedakarlığın denleştirilmesi ilkesi ile bağdaştırılmasının olanaklı olmadığı gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

16.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda davalı taşınmaz üzerinde kurulan geçitin bazı bölümlerinde akan derenin taşıdığı yağmur sularının güzergahın bazı bölümlerini aşındırdığı, bu şekilde güzergahı daraltarak geçişi engellediğinin tespit edildiği belirtilmiş ise de bilirkişi rapor ve krokisinde bu konuda ayrıntılı bilgi verilmemiştir. Mahkemece, öncelikle 9 parsel sayılı taşınmazın son tapu kaydı getirtilip malikleri belirlenerek ve yeniden keşif yapılıp bilirkişilerden rapor alınarak erezyon nedeniyle kısmen aşınan yerlerin makul ölçülerde masraf yapılarak ve emek sarfedilerek geçişe uygun hale getirilip getirilemeyeceği araştırılarak bu şekilde talebin karşılanmasının mümkün olmaması halinde dava konusu taşınmaz boyunca nispi geçit ihtiyacının karşılanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/487, Karar No: 2017/1918, Tarih: 16.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/487 E.  ,  2017/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

I - Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22.09.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II - Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suç tarihlerinde Şanlıurfa Devlet Hastanesi’nde Fizik Tedavi bölümünde doktor olarak görev yapan sanık ...’un, sanıklar ... ve ...’ı görmeden ve muayene etmediği halde suça konu reçeteleri düzenlediği ve eczacı sanık ...’in de bu reçeteleri kullandığının iddia edildiği olayda, sanık ...’ın sağlık karnesini kaybettiğini, suça konu ilaçları kullanmadığını, belki başkasına kullandırmış olabileceğini savunması, diğer sanıkların da suçlamaları kabul etmemesi, dosya içerisinde mevcut 22.02.2005 ve 19 sayılı Prof. Dr. .. tarafından düzenlenen raporda reçetelerde yer alan majistral formülasyonların hem reçeteleme tekniği açısından, hem doz açısından hem de endikasyon açısından uygun olmadığının belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, hastalara ait tüm tedavi evrakları getirtilip, uygulanan tedavilerin reçetelerde belirtilen teşhisler ve teşhis ile yazılan ilaçların cins ve miktar açısından uyumlu olup olmadığının belirlenmesi için üniversitelerin reçetelere konu hastalıklarla ilgili uzman hekimlerden oluşturulacak bilirkişi kuruluna dosya ve ekleri tevdi edilerek ayrıntılı bilirkişi raporu alınması; gerektiğinde reçetedeki ilaçları teslim alana ait imzaların reçete sahipleri ... ve ...’a ait olup olmadığının araştırılmasından sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.