muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5956, Karar No: 2008/151, Tarih: 21.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5956 E.  ,  2008/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, çimento satımına ilişkin iki adet faturadan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalıya, dava dilekçesi Tebligat Kanunu m.35'e göre yapılmış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece çimentonun davalıya teslim edildiğinin usulüne uygun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı delil olarak Yeminli Mali Müşavir Hasan Kırmiç tarafından düzenlendiği anlaşılan "Karşıt İnceleme Tutanağı " başlıklı bir belge sunmuştur. Bu belgede dava konusu faturaların davalının ticari defterlerinde kayıtlı olduğuna ilişkin açıklamalar yer almaktadır. Davacı delil olarak davalı defterlerine de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece, anılan belgenin değerlendirilmesi gerektiğinde davalıya bu yönden isticvap davetiyesi çıkarılması ve davalı defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra, uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, davacının delilleri arasında yemin delili de bulunduğu halde, yemin teklif hakkının hatırlatılmaması isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.01 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5314, Karar No: 2025/1427, Tarih: 24.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/5314 E.  ,  2025/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/783 E., 2023/577 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/203 Esas, 2021/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 43, 62/1, 52/2-4, 53 ve 58/6. maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2021/783 Esas, 2023/577 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırının altında kaldığına, tanıklar A.Ü. ve S.N.A.'nın kolluk ifadelerine itibar edilemeyeceğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Usulüne uygun mahkeme kararına istinaden sanığın ikametine gidildiği, ikamete girildiği sırada sanığın mutfak penceresinden dışarıya bir şeyler attığının görüldüğü, ikamette sanığın dışında tanıklar .... ve ....'nın da bulunduğu, tanık ...'nün üzerinde metamfetamin ve 1 adet uyuşturucu tablet, tanık ...'nın üzerinde 1 adet uyuşturucu tablet ele geçtiği, ikametin çeşitli yerlerinde esrar, metamfetamin ve uyuşturucu tabletlerin ele geçtiği, tanıklar ... ve ...'nın olay günü sanıktan uyuşturucu madde aldıkları iddialarına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, tanıklar ... ve ...'nın müdafii huzurunda alınan kolluk ifadelerinde sanıktan uyuşturucu aldıklarını beyan ettikleri, sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucu maddenin çeşitlilik arz ettiği, tüm delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2021/783 Esas, 2023/577 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10244, Karar No: 2021/3875, Tarih: 11.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/10244 E.  ,  2021/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar gören ...'a usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında temyiz hakkı bulunmayan suçtan zarar görenin vaki temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 11.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6771, Karar No: 2013/15659, Tarih: 25.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6771 E.  ,  2013/15659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24.30 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmnasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1821, Karar No: 2023/4597, Tarih: 31.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1821 E.  ,  2023/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/686 E., 2016/165 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/686 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2021 tarih, 2016/74720 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, sanığın gece vakti kapının açılmaması nedeniyle kapıyı tekmelemesinde ısrar unsurunun gerçekleştiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "Her ne kadar sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de TCK 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununun özel kastla işlenebilen suçlardan olması, ısrarla ve özel kastla devamlılık içerecek şekilde kişilerin iç huzurlarını bozmaya yönelik eylemlerin sergilenmesi, oysa sanığın olay günü aniden gelişen hakaret ve tehdit sözlerinin sarfedilmesinin aynı zamanda özel kast gerektiren huzur ve sükunu bozma suçunun unsurları oluşmadığı anlaşılmakla sanığın beraatine, Sanığın olay tarihinde gece yarısından sonra 03:00 - 05:00 saatleri arasında aynı apartmanda altlı üstlü oturdukları katılanların daire kapısının önüne gelip kapıyı tekmeleyerek katılanlara yönelik ''a..koyacağım, sizin ananızı avradınızı sinkaf edeceğim, bu gece ölmeye geldim, sizi doğruyacağım'' demek suretiyle üzerine atılı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği açıklanan kanıtlarla anlaşılmakla, hakaret suçundan eylemine uyan TCK 125/1, 43/2 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, tehdit suçundan eylemine uyan TCK 106/1-1, 43/2 maddesi uyarınca cezalandırılmasına... karar vermek gerekmiştir." denilmiştir.

2.Sanık aşamalarda olayı hatırlamadığını, kapıyı tekmelediğinin ve kendi kendine bağırıp çağırdığının doğru olduğunu beyan etmiştir.

2.Sanık aşamalarda olayı hatırlamadığını, kapıyı tekmelediğinin ve kendi kendine bağırıp çağırdığının doğru olduğunu beyan etmiştir.

3.Katılan ... "..sanıkla aynı apartmanda altlı üstlü dairelerde otururuz. Olay günü saat 05:00 sularında huzurdaki sanık kapımızı çaldı, tekmeledi. Eşimle birlikte korktuk. Kapıyı açmadık. Bu sırada sanık a..koyacağım, sizin ananızı avradınızı sinkaf edeceğim, bu gece ölmeye geldim, sizi doğruyacağım diye bas bas bağırıyordu. Belirttiğim gibi korkumuzdan kapıyı açmadık. Sanık alkollüydü." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Katılan ... de diğer katılanın ifadesinde anlattığı gibi olayın gerçekleştiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanunun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Olay günü sanığın, saat 05.00 sıralarında kendi ikametine çıkarken komşuları olan katılanların evinin önünden geçerken hakaret ve tehdit içerikli sözler söyleyip kapılarına tekme ile vurması şeklinde gerçekleşen eylemde sanığın tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyetine karar verildiği de gözetildiğinde huzur ve sükun bozma özel kastıyla hareket etmediğine ve ısrar ögesinin gerkçekleşmediğine yönelik mahkemenin kabul ve tespitinde isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/686 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararında katılanlar vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17983, Karar No: 2017/9636, Tarih: 25.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/17983 E.  ,  2017/9636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan Hulusi'nin adına tescilli olan ve davalılardan ... 'in sevk ve idaresindeki ... plakalı aracı ile davacının sevk ve idaresindeki ... plakalı aracına çarparak maddi hasara sebebiyet verdiğini, aralarında tutanak tuttuklarını, davalı ... İbrahim'in kendi kusuru ile meydana geldiğini kabul ettiğini, aracının pert mi yoksa tamir edilebilir mi olduğuna dair henüz eksperin rapor vermediğini, meydana gelen kaza nedeniyle araçta ticari değer kaybının meydana geldiğini, fazlaya dair talep hakkı saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL ticari değer kaybına dair tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, kaza yaparak kaçan ve mağduriyetine sebebiyet verilmesinden dolayı 3.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar .... ve ...'dan tahsiline, işlerinin kazaya karışan aracı ile yürümesinden ve kaza nedeni ile maddi anlamda mağdur olması nedeni ile talep sonucu artırılmak ve fazlaya dair talep hakkı saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili; davacının talep edilebilir olmayan değer kaybı, gelir kaybı ve faize ilişkin taleplerinin reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini cevap ve savunma etmiştir.

Davalı ...; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, 2.300,00 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebi ile fazlaya ilişkin talebinin reddine, dair karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan araçta meydana gelen değer kaybı, araç ikame bedeli ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ...; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, 2.300,00 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebi ile fazlaya ilişkin talebinin reddine, dair karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan araçta meydana gelen değer kaybı, araç ikame bedeli ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda davacı vekili, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak meydana gelen kazadan dolayı araçta oluşan ticari değer kaybı için 1.000,00 TL, araç ikame bedeli olarak 1.000,00 TL, müvekkilinin mağduriyetinden dolayı da 3.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Ancak daha sonra araçta oluşan değer kaybı ve araç ikame bedeli talebinden vazgeçmiş, manevi tazminat talebinden de feragat etmiş, davalı ... şirketi tarafından ödenmeyen ve dava dilekçesinde talep edilmeyen bakiye 2.300,00 TL hasar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Dava dilekçesindeki taleple ilgili usulüne uygun olarak yapılan bir ıslahla miktarın artırılması mümkün olup, davacı vekilince araç hasarı ile ilgili usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı, bu nedenle talebin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca dava dilekçesinde talep edilen daha sonra geri alındığı (vazgeçildiği), bildirilen taleplerle ilgili olarak da HMK 123.maddesi gereğince davalı tarafın muvafakatinin sorulması, vazgeçmenin (geri almanın) kabulü halinde davanın açılmamış sayılmasına, kabul edilmemesi halinde deliller değerlendirilerek sonucuna göre araç değer kaybı ve ikame araç bedeli ile ilgili karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...’a geri verilmesine, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16782, Karar No: 2020/6895, Tarih: 05.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16782 E.  ,  2020/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04/09/2015 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vasisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin mirasbırakanı ...'ın 20/01/1075 tarihinde Almanya Duisburg Şehri Gençlik Dairesine bizzat giderek imzalamış olduğu nafaka yükümlülüğü ve babalığın tanınmasına dair senet muvafakiyet beyannamesi ile müvekkilinin babası olduğunu kabul ettiğini ve davacıyı tanıdığını, mirasbırakanın 25/11/1993 yılında müvekkilinin annesi olan ... ile resmen evlendiğini, bu resmi nikahın hem Almanya hem Türkiye Nüfus Müdürlüklerinde kayıtlı olduğunu, Renata Schuh’un 13/11/2004 tarihinde müvekkilinin babası ... ile evli iken Almanya'da vefat ettiğini, mirasbırakan ...'ın da 22/09/2006 tarihinde Türkiye'de dul olarak vefat ettiğini, davalının ise müvekkilinin halası olduğunu, müvekkiline pay verilmeyen İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/71 Esas, 2008/36 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptalini istemiştir.

Davalı vasisi duruşmada: davacının davalının kardeşi olan ...'ın oğlu olduğunu, veraset ve intikal vergilerinin zamanında ödenmesi için veraset ilamını acilen almak zorunda kalındığını, davacının Türk kayıtlarında henüz işlemleri tamamlanmamış olduğundan o dönemde kayıtlarda görünmediğini ve bu yüzden İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/71 Esas, 2008/36 Karar sayılı ilamının düzenlendiğini beyan etmiştir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü davalı vasisi temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 598. maddesinde başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, Sulh Mahkemesince mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verileceği açıklanmıştır. Bu tür davaların kural olarak hasımsız açılması ve çekişmesiz yargı yolu ile görülüp sonuçlandırılması gerekir. Bu olgunun sonucu olarak bu tür davalar sonucunda verilen hükümler kesin hüküm oluşturmadığı gibi, hatalı oldukları öne sürülerek her zaman için iptalleri de istenebilir.

Aynı Kanunun 575. maddesinde de mirasın miras bırakanın ölümüyle açılacağı, 495. maddesinde miras bırakanın birinci derece mirasçılarının onun altsoyu olduğu, çocukların eşit olarak mirasçı oldukları, miras bırakandan önce ölmüş olan çocukların yerini her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoylarının alacağı, 496. maddesinde altsoyu bulunmayan miras bırakanın mirasçılarının ana ve babası olduğu, bunların eşit olarak mirasçı olacakları, miras bırakandan önce ölmüş olan ana ve babanın yerlerini her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoylarının alacağı açıklanmıştır.

2644 sayılı Tapu Kanununun 35. maddesinde ise, yabancı uyruklu gerçek kişilerin ancak karşılıklı olmak ve kanuni sınırlamalara uyulmak kaydıyla Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde taşınmaz edinebilecekleri belirtilmiştir. Karşılıklılığın miras bırakanın ölüm günü itibarıyla aranması gerekir. Türk Yabancılar Hukuku'nun genel ilkelerinden olan karşılıklılık, uluslararası bir anlaşma ile tanınabileceği gibi, iç hukukta bir engel koymama biçiminde de gerçekleşebilir. Ancak karşılıklılığın belirlenmesinde en önemli nokta, idari karar veya özel kanunlarla Türk vatandaşları bakımından mülkiyet hakkının kısmen veya tamamen sınırlandırılıp sınırlandırılmadığı, bir başka deyişle fiili karşılıklılığın bulunup bulunmadığıdır. Yabancı ülke mevzuatında bir engel bulunmamakla birlikte, Türk vatandaşlarının o ülkede taşınmaz mal edinmeleri şu veya bu biçimde fiilen engelleniyorsa karşılıklılık bulunduğundan söz edilemez. Bunun yanında yabancı ülke mevzuatında taşınmazın bulunduğu yer bakımından, örneğin kıyı ve sınır bölgelerindeki taşınmazlarla ilgili olarak izne bağlılık ve yasaklamalar getirilmişse, bizim mevzuatımız bakımından engel olmasa dahi, kıyı ve sınır bölgelerindeki taşınmazların yabancı tarafından edinilebileceği de kabul edilemez. Bu hükümlerin taşınır mallar, alacak ve diğer haklar yönünden uygulanamayacağı, yabancı uyruklu mirasçıların hiçbir kayıt ve sınırlandırmaya tabi olmaksızın miras bırakanın Türkiye'de bulunan taşınır mallarını, hak ve alacaklarını miras yolu ile edinebilecekleri kuşkusuzdur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 244. maddesinde, “Yabancı devlet makamlarınca hazırlanan resmî belgelerin, Türkiye’de bu vasfı taşıması, belgenin verildiği devletin yetkili makamı veya ilgili Türk konsolosluk makamı tarafından onaylanmasına bağlıdır’’ düzenlemesi yer almaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 216. maddesinde “Belgenin sadece örneğinin mahkemeye verildiği durumlarda, mahkeme kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine belgenin aslının verilmesini de isteyebilir’’ düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olaya gelince, mahkemece hükme esas alınan çocuğun tanınmasına dair Almanya Duisburg Şehri Gençlik Dairesinin Nafaka Yükümlülüğü ve Babalığın Tanınmasına Dair Senet Muvafakiyet Beyannamesi ile bu belgenin onaylandığı Düsseldorf Başkonsolosluğunun imza ve mührünün bulunduğu belge asılları getirtilmeden belirtilen belgelere dayalı hüküm kurulması, ayrıca mirasbırakanın Türkiye’de taşınmazı bulunması nedeni ile mirasçı olduğunu iddia eden davacının yabancı uyruklu olduğu dikkate alınarak Tapu Kanununun 35. maddesine göre mirasbırakanın ölüm tarihi (22.09.2006) esas alınarak ülkemiz ile davacının vatandaşı olduğu Almanya arasında miras yolu ile taşınmaz mülkiyetini edinme konusunda karşılıklılık bulunup bulunmadığının araştırılmamış olması doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.