muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/753, Karar No: 2019/497, Tarih: 25.06.2019

Mağdur ... 11.07.2008 tarihli şikâyet dilekçesinde; 08.07.2008 tarihinde saat 03.30 sıralarında yağma iddiasıyla ilgili olarak gözaltına alındığını, şüpheli olarak götürüldüğü Taksim Polis Merkezi Amirliğinde dördü erkek ikisi kadın olmak üzere toplam 6 kişinin “Mehmet” isimli komiser tarafından darbedildiklerini ve işkenceye maruz kaldıklarını, görevli olan bu polis memurunun özellikle şahsına karşı ağır saldırıda bulunduğunu, vücudunun her tarafının tekme, yumruk ve özellikle de cop darbeleri nedeniyle çizik, morluk ve eziklerle dolu olduğunu, şüpheli olarak sorguya çıkarıldığı ve daha sonra serbest bırakıldığı Beyoğlu 1. Sulh Ceza Mahkemesinde bu durumu hâkime ifade ettiğini, bu nedenle hâkim tarafından ayrıca savcılığa suç ihbarında bulunulmasına karar verildiğini, kendisine işkencede bulunan Taksim Polis Merkezi Amirliğinde görevli, görse tanıyabileceği “Mehmet” isimli tek yıldızlı komiser hakkında gerekli işlemlerin yapılmasını, vücudundaki yaraların ve işkence izlerinin tespiti için adli tıpa sevkinin yapılmasını talep ettiğini belirttiği,

Beyoğlu Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 11.07.2008 tarih ve 2136 sayılı raporda; mağdurun yapılan muayenesinde sol üst kolu tamamen kaplayan renk değişikliğine uğramış ekimoz, bel solda 3x5 cm’lik lineer, sağ omuz başında sararmaya başlamış 5x5 cm’lik ekimoz, sol omuz orta kısımda 4x5 cm’lik ekimoz, sol dirsekte bileğe uzanan ödem, sol üst bacak üst yan orta kısımda 5x8 cm’lik ekimoz olduğu arızasının; hayatını tehlikeye sokmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı bilgilerine yer verildiği,

Beyoğlu İlçe Emniyet Müdürlüğünün 11.05.2010 tarihli yazısında; karakolda bulunan kameraların geriye dönük 10 günlük kayıt tutması nedeniyle tutanak tarihindeki kamera görüntülerine ulaşılamadığının belirtildiği,

Mağdur ... 03.09.2014 tarihli dilekçesinde; şikâyetinden vazgeçtiğini, kendisini karakolda darbedenin sanık olup olmadığından emin olmadığını, sonradan edindiği bilgiye göre bu şahıs veya şahıslar arasında sanığın bulunmadığını, bu bilgiyi olay gecesi birlikte gözaltına alındığı Filiz ve Vildan isimli arkadaşlarından öğrendiğini, olay anında da zaten alkollü olduğunu ve sanık karakol amiri olduğu için onun yaptığını düşündüğünü belirttiği,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ..., yağma olayına ilişkin tutuklanması istemiyle sevkedildiği Beyoğlu 1. Sulh Ceza Mahkemesince Av. Seyfettin Ekin’in katılımı ile yapılan 08.07.2008 tarihli ve 2008/232 sayılı sorgusunda; karakolda elleri kelepçeli vaziyette bulunduğu sırada tek yıldızlı komiser tarafından dövüldüğünü, tanıkların da aynı odada olduğunu ve bu şahısların da aynı kişi tarafından dövüldüğünü, 11.07.2008 tarihli savcılık ifadesinde; 08.07.2008 tarihinde saat 03.30 sıralarında çalıştığı “Alaturka” isimli bara polis memurlarının gelerek hakkında şikâyet var diyerek kendisini kelepçeleyip götürdüklerini, yapılan teşhis işlemi sonrasında ismini “Mehmet” olarak bildiği tek yıldızlı komiserin herkesi ayağa kaldırdığını, akabinde "Hepinizi sinkaf edeceğim siz görürsünüz." şeklinde hakaret ederek sırayla tokatlamaya başladığını, buna karşı “Neden bize vuruyorsun?” diye sorduğunu, sanığın cevaben “Sana hesap mı vereceğim." diyerek kendisine vurmaya devam ettiğini, bunun üzerine sanığı ittiğini, daha sonra sanığın da kendisini kelepçelerinden tutarak nezarethaneye giden boş koridora götürdüğünü, orada bulunan polis memurlarından aldığı copla kollarına ve bacaklarına şiddetli şekilde vurmaya başladığını, sürekli olarak kendisinden yere yatmasını istediğini, yatmayınca daha da fazla vurmaya başladığını, bu sırada yine kendisine küfrettiğini, sanığın yanında bulunan diğer bar çalışanlarını da dövdüğünü, fotoğraftan veya fiilen gösterilirse sanığı teşhis edebileceğini, 28.04.2009 tarihli oturumda; olay tarihinde “Alaturka Bar” isimli yerde şef garson olarak çalıştığını, tahminen gece saat 02.00 sıralarında Taksim Polis Merkezinde görevli polislerin "Hakkınızda şikâyet var, merkeze götüreceğiz." diyerek ellerini kelepçelediklerini, ayrıca aynı iş yerinde garson olarak çalışan ..., konsomatris olarak çalışan ... (Özel) ve ... isimli kişileri de alarak polis merkezine götürdüklerini, sadece kendisinin ellerinin kelepçeli olduğunu, burada şikâyetçi olan... isimli şahsa gösterildikten sonra kendilerini koridora aldıklarını, bu kısımda kamera olmadığını, sanığın tek başına herkese tekme tokat giriştiğini, diğer polis memurlarının da orada oldukları hâlde müdahalede bulunmadıklarını, kendisinin dayanamayarak elleri kelepçeli olduğu hâlde sanığı ittiğini, bunun üzerine sanığın sinirlenerek copla muhtelif yerlerine vurduğunu, buna ilişkin fotoğrafların da dosyaya sunulduğunu, ayrıca kendisine okunan savcılık ifadesinin doğru olduğunu sanığın önce herkese tokatla vurduğunu, neden vurduğunu sorunca "Sana hesap mı vereceğim." diyerek vurmaya devam edince sanığı ittiğini, bunun üzerine sanığın kelepçelerinden tutarak kendisini koridora götürüp copla kollarına, bacaklarına ve vücudunun değişik yerlerine vurduğunu, aynı zamanda da küfrettiğini, kendisini darbeden kişinin huzurda bulunan sanık olduğundan eminim olduğunu, polis merkezine götürülmeden önce bir rapor alınmadığını, darp olaylarından sonra doktora götürüldüğünü ve raporların düzenlendiğini,

Tanık ..., yağma olayına ilişkin tutuklanması istemiyle sevkedildiği Beyoğlu 1. Sulh Ceza Mahkemesince Av. Seyfettin Ekin’in katılımı ile yapılan 08.07.2008 tarihli ve 2008/232 sayılı sorgusunda; polislerin kendisi ile mağdur ...’ı müzikholden aldıklarını, mağduru karakolda tek yıldızlı komiserin copla vurarak dövdüğünü, kendisini de bacaklarına ve suratına copla vurmak suretiyle darbettiğini, 26.07.2011 tarihli oturumda ise; olay tarihinde “Alaturka Bar” isimli iş yerinde mağdurla birlikte çalıştıklarını, hesabın fazla alındığı iddiası ile polis merkezine getirildiklerini, kendilerini önce avukat görüşme odasına aldıklarını, daha sonra sanığın mağduru nezaret bölümüne götürdüğünü, bulundukları yer ile nezarethane bölümünü arada bulunan demir kapının ayırdığını, demir kapının ızgaralı olması nedeniyle arka tarafının göründüğünü, nezarethane bölümünde sanığın mağdura ağaç copla vurmaya başladığını, "Buradan gideceksiniz, bir daha bu işleri yapmayacaksınız." dediğini, mağdura yere yatmasını söylediğini, ancak mağdurun direndiğini, yine vurmaya devam ettiğini, elinde bulunan ağaç copun kırıldığını, bunun üzerine plastik cop alarak yine mağdura aynı sözleri söyleyerek vurmaya devam ettiğini, daha sonra mağduru bırakarak kendi bulunduğu bölüme gelerek kendisine de copla vurduğunu, sağ bacak ve kolundan yaralandığını, yine yanlarında bulunan ... isimli şahsa da bağırıp çağırdığını, olay sonrasında rapor alınması için doktora götürüldüklerini,

Tanık ..., yağma olayına ilişkin tutuklanması istemiyle sevkedildiği Beyoğlu 1. Sulh Ceza Mahkemesince Av. Seyfettin Ekin’in katılımı ile yapılan 08.07.2008 tarihli ve 2008/232 sayılı sorgusunda; kendisinin söz konusu iş yerinin mesul müdürü olduğunu haklarındaki şikâyet nedeniyle karakola götürüldüklerinde tek yıldızlı komiserin kendisine vurduğunu, aynı kişinin mağdur ...’ı da copla dövdüğünü, 26.07.2011 tarihli oturumda ise; olay tarihinde “Alaturka Bar” isimli iş yerinde mesul müdür olarak çalıştığını, fazla hesap iddiası ile Taksim Polis Merkezine götürüldüklerini, buranın kapısında sanığın kendisini görünce dövmeye başladığını, daha sonra yanından ayrıldığını, orada bulunan iki yaşlı polisin kendisini bekleme salonuna oturttuklarını, bir süre sonra sanık gelip kendisini otururken görünce "Niye burada oturuyorsun?" diye sinirlenerek tekrar vurmaya başladığını, diğer polislerin oturttuğunu söyleyince kendisine de küfrettiğini, daha sonra nezarethane bölümüne alındığını, orada bulunan koridorda sanığın copu ağzına soktuğunu, bu sırada mağdur ...'ı getirdiklerini, sanığın elindeki copla dövmek için mağdura yere uzanmasını söylediğini, ancak mağdurun uzanmadığını, bunun üzerine sanığın copla mağdura vurmaya başladığını, akabinde elindeki copun kırılarak paramparça olduğunu, daha sonra rapor alınması için doktora götürdüklerini, olay sırasında orada bulunan polislerin "Bizim amirimizdir, biz bir şey yapamayız." dediklerini,

Tanık ..., yağma olayına ilişkin tutuklanması istemiyle sevkedildiği Beyoğlu 1. Sulh Ceza Mahkemesince Av. Yıldız Polat’ın katılımı ile yapılan 08.07.2008 tarihli ve 2008/232 sayılı sorgusunda; kaldığı otele gittiği sırada polislerin yanına gelerek kendisini alıp emniyete götürdüklerini, burada bulunduğu sırada diğer tanıklarla birlikte kendisinin de sıra ile dövüldüğünü, ayrıca tek yıldızlı komiserin mağdur ...’ı bakış şeklini beğenmediğinden bahisle dövdüğünü, kendisine ise sadece birkaç tokat atıldığını, birkaç kez de copla vurduklarını ancak nereye vurduklarını hatırlamadığını, 01.03.2012 tarihli oturumda ise; olay tarihinde ismini hatırlayamadığı müzikholde garson olarak çalıştığını, gece geç saatlerde tahminen 01.00 sıralarında İstiklal Caddesi civarında gezerken ekip otosunun yanına gelerek durduğunu şüpheli şahıs olarak kendisini ekip otosuna aldıklarını, daha sonrada mağdur da dahil 4 - 5 kişiyi müzikholden alıp polis merkezine götürdüklerini, kendilerini içeriye alır almaz, huzurda bulunan sanığın herkese sopa ile vurmaya başladığını, hatta kadınlara da vurduğunu, bunun üzerine mağdurun "Bu dayağı hak edecek ne yaptık?" diye sorduğunu, sanığın ise "Neden cevap veriyorsun." diyerek mağduru yanlarından alıp ayrı bir koridora götürdüğünü, bu koridorun kendilerinin bulunduğu yerden göründüğünü, sanığın sopa ile mağdura giriştiğini, vurdukça mağdurun yere yıkılmadığını, sanığın bir yandan da mağdura “Yere yapışacaksın.” diye söylediğini, yani bize biat edeceksin demek istediğini, bundan sonra mağdur da dahil olmak üzere rapor alınması için Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesine götürüldüklerini, sanığın olay sırasında elinde tahta sopa ve cop gibi bir sopa bulunduğunu, herkese sıradan sopa ile vurduğunu,

Tanık ... 29.04.2010 tarihli oturumda; hatırladığı kadarıyla olay tarihinde nezarete alındığını ancak kendisinin kadınlar bölümünde, erkeklerin ise ayrı bir bölümde bulunduklarını, gerek nezarethaneye alınmadan önce gerekse çıkarıldıktan sonra ayrı ayrı doktora götürülerek raporlarının alındığını, nezarethanede kaldığı sürece huzurda bulunan sanığın kimseye herhangi bir şekilde darpta bulunduğuna şahit olmadığını, keza dövülmekten dolayı çıkan bir bağırma sesi de duymadığını, sanığın “Bu işi bir daha yapmayın.” şeklinde yüksek sesle kendilerine nasihatta bulunduğunu,

Tanık ... (Özel) 05.10.2010 tarihli oturumda; olay tarihinde Alaturka isimli barda konsomatris olarak çalıştığını, hesap yüzünden çıkan tartışma nedeniyle gelen polislerin kendilerini karakola götürmeden önce Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesine giderek doktor muayenesinden geçtiklerini, daha sonra da karakola gittiklerini, bu sırada kimsenin şiddetine maruz kalmadıklarını, sadece azar işittiklerini, karakola huzurda bulunan sanığın kendilerine bağırıp çağırdığını ancak herhangi bir şiddet olayı olmadığını, daha sonra tanık ... ile kadınların bulunduğu nezarethaneye konulduklarını, keza nezarethanede de bir şiddete maruz kalmadıklarını, kadınların bulunduğu nezarethane ile erkeklerin bulunduğu nezarethanenin birbirine yakın olduğunu, seslerin duyulduğunu, ancak birbirlerini görmediklerini, erkeklerin kaldığı nezarethaneden herhangi bir dövülme sesi, çığlık, bağırtı duymadığını, nezarethaneye konma sırasında da herhangi dövülme sesi, bağırtı duymadığını, nezarethane çıkışı mahkemeye getirilmeden önce tekrar Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesine muayeneye götürülüp raporlarının alındığını, karakola veya doktora götürüldükleri sırada iki kadın olarak yan yana kelepçeli olduklarını, erkeklerin de ayrı kelepçeli olduklarını, bu yüzden erkeklere fazla dikkat etmediğini, dikkat çeken herhangi bir darp izi görmediğini, gözaltına alınmadan önce barda kendisinin gördüğü kadarıyla herhangi bir kavga olayı olmadığını, açıkladığı gibi yolda da polislerin kendilerini dövmediğini, hatırladığı kadarıyla herkesin aynı arabada olduğunu, kimsenin tesiri altında kalmadığını, hâlen konstromatris olarak çalıştığını, şiddet görse kabul etmeyip söyleyeceğini, ara sıra yaptığı iş nedeniyle polis tarafından gözaltına alındığını, huzurda bulunan sanığı da bu vesile ile iki kez gördüğünü,

Tanık ..., talimat mahkemesince alınan 15.06.2010 tarihli beyanında; olay tarihinde Taksim Polis Merkezi Amirliğinde görevli polis memuru olduğunu, sanığın olay gecesi getirilen şahıslara bağırıp çağırdığını hatırladığını ancak fiilen herhangi bir eylemde bulunduğunu görmediğini,

Tanık Mehmet Sevim 10.09.2009 tarihli oturumda; olay tarihinde Beyoğlu Önleyici Hizmetler Büro Amirliğine bağlı 86160 kod nolu ekipte görevli polis memuru olduğunu, devriye görevi yaptığı sırada yabancı bir şahsın yanlarına gelerek kendisinden zorla para alındığını iddia etmesi üzerine, söz konusu olayın gerçekleştiği belirtilen lokantaya giderek şikâyetçi olunan şahısları aldıklarını, daha sonra bu şahısların darp cebir raporlarını da alarak Taksim Polis Merkezine teslim ettiklerini, hatırladığı kadarıyla olay gecesi 7 - 8 kişi için darp ve cebir raporu alındığını, zaten rapor esnasında doktorun kendilerini içeri almadığını, kendisine okunan tutunaklara göre şüpheli olarak alınan mağdur ...’ın karakola teslim edildikten sonra darp cebir raporu alındığı anlaşılmakta ise de polis memurlarından biri darp cebir raporu alırken diğeri tutanağı tutmuş ise söz konusu durumun bundan kaynaklanabileceğini,

Tanık İsmail Güven, talimat mahkemesince alınan 11.11.2009 tarihli beyanında; olay tarihinde Beyoğlu Önleyici Hizmetler Büro Amirliğine bağlı 86160 kod nolu ekipte görevli polis memuru olduğunu, olay gecesi şikâyet nedeniyle mağdur ... ile diğer kişileri Beyoğlu Taksim Polis Merkezine getirdiklerini, şahısları polis merkezine getirmeden önce de Taksim İlk Yardım Hastanesinden darp ve cebir raporu aldıklarını, hatırladığı kadarıyla bu şahıslar üzerinde darp ve cebir izi bulunmadığını, yakalama tutanağının Taksim Polis Merkezinde tutulduğunu, darp cebir raporu almaya şüphelileri götürdüğünde tutanağın tutulmasına başlandığını, karakol yoğun olduğu için işlemlerin bu şekilde daha hızlı yapıldığını,

Tanık ..., talimat mahkemesince alınan 28.05.2010 tarihli beyanında; olay tarihinde Taksim Polis Merkezi Amirliğine bağlı 86313 kod nolu ekipte görevli polis memuru olduğunu, ihbar üzerine Alaturka isimli bara giderek aldıkları mağdur ile yağma olayının şikâyetçisini karakola getirdiklerini, bu aşamadan sonra gelişen olayları bilmediğini, olay gecesi sanık ...’un karakolun grup amiri olarak görev yaptığını, karakola getirdikleri şahıslarda emin olamamakla birlikte herhangi bir darp ve cebir izi bulunmadığını, sanığın eylemi hakkında herhangi bir bilgi sahibi olmadığını,

İfade etmişlerdir.

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Cumhuriyet Başsavcılığında; mağdur ...’ın yağma olayı ile ilgili olarak polis memurları tarafından karakola getirildiğini, Beyoğlu ilçesinde yağma olayı ile ilgili olarak birden fazla mekâna yönelik yapmış olduğu işlemler neticesinde yaklaşık 15 kişinin cezaevine girdiğini, ayrıca bu şekilde bahse konu Alaturka isimli iş yerinin faaliyetine de son verildiğini, bu nedenle bu tip mekân işletmecilerinin şahsına karşı tutumlarının belli olduğunu, kendisini karakoldan göndermek için hakkında çeşitli iftiralarda bulunulup tehdit edildiğini, ancak bu konuda herhangi bir şekilde şikâyetçi olmadığını, görevini yapmaya devam ettiğini, karakola getirilen şahıslara yönelik herhangi bir yaralama veya hakaret eyleminin bulunmadığını, mağdurun karakola getirildiğinde alınan ilk darp raporunda şahıs üzerindeki darp izlerinin tespit edildiğini, bu anlamda şahsın daha önceden faili meçhul polisler tarafından darbedildiğini, yağma olayı ile ilgili olarak karakola getirildiğinde ise bu darp olayının kendisine yüklenmeye çalışıldığını, gözaltında bulunduğu süre içerisinde mağdura herhangi bir müdahalede bulunulmadığını, 28.04.2008 tarihli oturumda ise; yaklaşık iki yıldır Taksim Polis Merkezinde görev yaptığını, bu süre içinde hiçbir yanlış hareketi olmadığını, şimdiye kadar hiç ceza almadığı gibi açılan davalardan da hakkında beraat kararı verildiğini, olay tarihinde Taksim Polis Merkezinde grup amiri olarak görevli olduğunu, olay gecesi saat 01.30 sıralarında şikâyetçi olmak amacıyla karakola gelen... isimli şahsın önleyici hizmetlerde görevli polisler tarafından yakalanarak polis merkezine getirilen mağdur ... ile yanında bulunan ..., ..., ... ve... isimli kişileri görünce bu kişilerin kendisine karşı yağma suçunu işleyen kişiler olduğunu beyan etmesi nedeniyle gerekli işlemlerin yapıldığını, karakolda kamera sistemi olduğunu, eğer iddia doğru ise kamera kayıtlarında görüntülerin mevcut olması gerektiğini, mağdura karşı herhangi bir kötü muamelede veya darpta bulunmadığını, mağdurun da yağma olayı ile ilgili savunması alınırken darptan hiç söz etmediğini, bu kişilerin raporları alınmış şekilde karakola teslim edildiklerini, raporda belirtilen yaralanmaların kendisi tarafından oluşturulmadığını savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunun sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için öncelikle işkence suçuna ilişkin milletlerarası sözleşme hükümlerine değinilmesinde yarar bulunmaktadır.

Türkiye, taraf olduğu milletlerarası sözleşmelerde işkencenin yasak olduğunu kabul ederek, işkence ve diğer kötü muamele teşkil eden eylemlerin önlenmesiyle ilgili gerekli tedbirleri alma konusunda taahhüt altına girmiştir.

Türkiye’nin de üyesi olduğu Birleşmiş Milletler Genel Kurulunca 10 Aralık 1948 tarihinde ilan edilen İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nin 5. maddesi;

"Hiç kimse işkenceye, zalimane, gayriinsani, haysiyet kırıcı cezalara veya muamelelere tâbi tutulamaz.",

Türkiye, taraf olduğu milletlerarası sözleşmelerde işkencenin yasak olduğunu kabul ederek, işkence ve diğer kötü muamele teşkil eden eylemlerin önlenmesiyle ilgili gerekli tedbirleri alma konusunda taahhüt altına girmiştir.

Türkiye’nin de üyesi olduğu Birleşmiş Milletler Genel Kurulunca 10 Aralık 1948 tarihinde ilan edilen İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nin 5. maddesi;

"Hiç kimse işkenceye, zalimane, gayriinsani, haysiyet kırıcı cezalara veya muamelelere tâbi tutulamaz.",

4 Kasım 1950 tarihli İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşme’nin 3. maddesi de;

“Hiç kimse işkenceye, zalimane, gayriinsani yahut haysiyet kırıcı ceza veya muameleye tâbi tutulamaz.”

Şeklinde düzenlenerek işkence ile birlikte diğer kötü muamele teşkil eden eylemler yasaklanmıştır.

10 Şubat 1984 tarihli İşkenceye ve Diğer Zalimane, Gayriinsani veya Küçültücü Muamele veya Cezaya Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesi’nin 1. maddesinin birinci fıkrası; “İşkence terimi, bir şahsa veya bir üçüncü şahsa, bu şahsın veya üçüncü şahsın işlediği veya işlediğinden şüphe edilen bir fiil sebebiyle, cezalandırmak amacıyla, bilgi veya itiraf elde etmek için veya ayrım gözeten herhangi bir sebep dolayısıyla bir kamu görevlisinin veya bu sıfatla hareket eden bir başka şahsın teşviki veya rızası veya muvafakatıyla uygulanan fiziki veya manevî ağır acı veya ızdırap veren bir fiil anlamına gelir. Bu yalnızca yasal müeyyidelerin uygulanmasından doğan, tabiatında olan veya arızi olarak husule gelen acı ve ızdırabı içermez.”,

İkinci fıkrası ise; “Bu madde, konu hakkında daha geniş uygulama hükümleri ihtiva eden herhangi uluslararası bir belge veya millî mevzuata halel getirmez.” şeklinde düzenlenerek işkence kavramı tanımlanmış ve kapsamı belirlenmiştir.

Sözleşme'nin 2. maddesinin ikinci fıkrası; “Hiç bir istisnai durum, ne harp hâli ne de bir harp tehdidi, dahili siyasî istikrarsızlık veya herhangi başka bir olağanüstü hâl, işkencenin uygulanması için gerekçe gösterilemez.”,

Üçüncü fıkrası ise; “Bir üst görevlinin veya bir kamu mercisinin emri, işkencenin haklılığına gerekçe kabul edilemez.” şeklinde düzenlenerek hiçbir hâl ve şartta işkencenin meşru ve mazur gösterilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Sözleşme'nin 4. maddesinin birinci fıkrası; “Her Taraf Devlet, tüm işkence fiillerinin kendi ceza kanununa göre suç olmasını sağlayacaktır. Aynı şekilde, işkence yapmaya teşebbüs ve işkenceye iştirak veya suç ortaklığı yapan şahsın fiili suç sayılacaktır.” şeklinde düzenlenerek taraf devletlere işkence fiilerinin suç olarak tanımlanması yönünde bir yükümlülük getirilmiştir.

Anılan Sözleşme'nin 16. maddesinin birinci fıkrasında taraf devletlere yüklenen yükümlülüklerin işkence derecesine varmayan diğer zalimane, gayriinsani veya küçültücü muamele veya ceza gibi fiiller açısından da geçerli olduğu kabul edilmiştir.

Türkiye, ayrıca, 26 Kasım 1987 tarihli İşkencenin ve Gayriinsani ya da Küçültücü Ceza veya Muamelenin Önlenmesine Dair Avrupa Sözleşmesi’ni de onaylamıştır.

Anılan Sözleşme'nin 16. maddesinin birinci fıkrasında taraf devletlere yüklenen yükümlülüklerin işkence derecesine varmayan diğer zalimane, gayriinsani veya küçültücü muamele veya ceza gibi fiiller açısından da geçerli olduğu kabul edilmiştir.

Türkiye, ayrıca, 26 Kasım 1987 tarihli İşkencenin ve Gayriinsani ya da Küçültücü Ceza veya Muamelenin Önlenmesine Dair Avrupa Sözleşmesi’ni de onaylamıştır.

Türkiye’nin de üyesi olduğu Birleşmiş Milletler Genel Kurulunca 10 Aralık 1948 tarihinde ilan edilen İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 5. maddesinde yer alan hükme paralel olarak Anayasamızın 17. maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen; "Kimseye işkence ve eziyet yapılamaz, kimse insan haysiyeti ile bağdaşmayan bir cezaya ve muameleye tabi tutulamaz." hükmü ile işkence yasaklanmış, 38. maddesinin beşinci fıkrasında da kişilerin kendisini ve kanunda gösterilen yakınlarını suçlayan bir beyanda bulunmaya veya bu yolda delil göstermeye zorlanamayacağı vurgulanmıştır.

765 sayılı mülga TCK’nın 243. maddesinin birinci fıkrası: “Bir kimseye cürümlerini söyletmek, mağdurun, şahsi davacının, davaya katılan kimsenin veya bir tanığın olayları bildirmesini engellemek, şikâyet veya ihbarda bulunmasını önlemek için yahut şikâyet veya ihbarda bulunması veya tanıklık etmesi sebebiyle veya diğer herhangi bir sebeple işkence eden veya zalimane veya gayriinsani veya haysiyet kırıcı muamelelere başvuran memur veya diğer kamu görevlilerine sekiz yıla kadar ağır hapis ve sürekli veya geçici olarak kamu hizmetlerinden mahrumiyet cezası verilir.” şeklinde hüküm altına alınmış iken suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nın “İşkence” başlıklı 94. maddesi ise;

"(1) Bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışları gerçekleştiren kamu görevlisi hakkında üç yıldan oniki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(2) Suçun;

a) Çocuğa, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye ya da gebe kadına karşı,

b) Avukata veya diğer kamu görevlisine karşı görevi dolayısıyla,

İşlenmesi halinde, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Fiilin cinsel yönden taciz şeklinde gerçekleşmesi halinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(4) Bu suçun işlenişine iştirak eden diğer kişiler de kamu görevlisi gibi cezalandırılır.

(5) Bu suçun ihmali davranışla işlenmesi halinde, verilecek cezada bu nedenle indirim yapılmaz.