muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/41760, Karar No: 2015/36438, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/41760 E.  ,  2015/36438 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ...r Belediye Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13/05/2014 tarih ve ...sayılı hükmün Dairenin 04/09/2014 tarih ve 2014/27616-...sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı .. Belediye Başkanlığı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ....l Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 105 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 30692 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 24999 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 24999 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, kararın onanması üzerine davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 105 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 30692 TL yapı bedeli ile 5692,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının değinilen yöne ilişkin kara düzeltme isteminin kabulü ile, dairemizin 04/09/2014 gün ve ... sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, 1.760,10 TL harcın karar düzeltme isteyen davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/356, Karar No: 2013/439, Tarih: 03.04.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/4-356 E.  ,  2013/439 K.**

* RÜCUEN TAZMİNAT

* KARAR DÜZELTME

* TEBLIGAT EVRAKININ DOSYA IÇERISINDE YER ALMAMASI

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "rücuen tazminat" davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15/09/2011 gün ve 2011/305 E., 2011/291  K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 14/11/2012 gün ve 2012/4-148 E., 2012/785 K. Sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR DÜZELTME İSTEYEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu’nun 14/11/2012 gün ve 2012/4-148 E., 2012/785 K. sayılı bozma ilamına karşı davacı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede karar düzeltme istemine konu Hukuk Genel Kurulu kararının davalılardan Ö. Öztürk vekiline tebliğine ilişkin tebligat evrakı dosya içerisinde yer almamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece eksiklik giderildikten sonra dosyanın karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a gönderilmesi için dosyanın mahkemesine iadesi gerekir.

S O N U Ç  : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine  GERİ ÇEVRİLMESİNE,   03.04.2013 gününde oybirliği ile karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1255, Karar No: 2024/11467, Tarih: 25.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/1255 E.  ,  2024/11467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1257 E., 2023/1291 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.04.2024 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediği, aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesine göre İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5942, Karar No: 2023/11557, Tarih: 31.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/5942 E.  ,  2023/11557 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/153 2022/153

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-6189

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü / İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/196882

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı yolcu konumundaki müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 15.12.2021 tarihli dilekçesi ile talebini 41.031,41 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, iyileşme süresinin dolmadığını, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, kusuru kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, Sosyal Güvenlik Kurumunca (SGK) ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu, maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olduğu, müterafik kusurun ispatlanmadığı, vekalet ücretine 1/5 oranında ve maktunun altında olmayacak şekilde hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kabulü ile 41.031,41 TL’nin 07.06.2021 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, iyileşme süresinin dolmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.65 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olduğu, kaza tespit tutanağının oluşa uygun olduğu, müterafik kusurun ispatlanmadığı, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, iyileşme süresinin dolmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.65 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, kusuru kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 12.07.2020 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

İtiraz Hakem Heyetinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

İtiraz Hakem Heyetinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, başvurunun usule uygun olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmasına, yaralanma bölgesi üst ekstremite olmakla iyileşme süresi bulunmamasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmasına, vekalet ücretinin doğru olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/61, Karar No: 2015/429, Tarih: 01.12.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/61 E.  ,  2015/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Asliye Ceza

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin, ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.12.2009 gün ve 436-864 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayılı ile ;

“Mağdurenin aşamalarda alınan istikrarlı beyanları, tanık ...'in anlatımları, mahkemenin kabulü ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü aralarında geçen tartışma sonrasında tuvalete giden mağdurun arkasından gidip sonra tuvaletin kapısına yaslanarak dışarı çıkmasını engelleyip bıçak göstermek suretiyle içeride bir süre alıkoyduğunun anlaşılması karşısında, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, atılı suçtan beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise ... gün ve ... sayı ile;

“Tanıklar ..., ... ... ve ...'ın uyuşmazlığa konu olan olayla ilgili anlatımları iddia ve savunma ile birlikte değerlendirildiğinde, 2009 yılı Mart ayı içerisinde ... ile ... arasında yine tartışma yaşanınca, ... tuvalete gideceğini söyleyerek odadan ayrıldıktan sonra, sanık ... de konuşacağını söyleyerek arkasından çıkmış, tanık ... hemen arkalarından tuvalete gidince tuvalet genel kapısının açılmadığını görmüş, kapı kolunu zorladığında kapı açılmış ve sanık ... tuvalet genel kapısından çıkarken ...'e yönelik olarak 'ağzını tutamayan hiçbir yerini tutamaz' diye bağırmıştır. Bu olayın değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yerleşmiş Yargıtay Kararlarında belirtilmiş olduğu gibi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile cezalandırılması istenen konu, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçiminde kaldırılması ve kısıtlanmasıdır. Bu suçun oluşabilmesi için gereken sürenin ne olduğu konusunda gerek 765 Sayılı Türk Ceza Kanununda ve gerekse 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır.

Öğretide ise bu konuda; 'Yoksunluğun bir süre devam etmesi gerektiği, bu sürenin her olayda oluşan koşullara ve olayın özelliklerine göre değerlendirilmesi gerektiği' (Prof. Dr. Mehmet Emin Artuk – Doç. Dr. Ahmet Gökçen, Yrd.Doç.Dr. A.Caner Yenidünya- Ceza Hukuku Özel Hükümler-7. Basım Ankara 2006 s.242-243, Prof Dr. Doğan Soyaslan, Ceza Hukuku Özel Hükümler 5. Basım Yetki Yayınları, s.198 , İsmail Malkoç, Açıklamalı Yeni TCK 2005 Baskı, Cilt 1 s.468),

'Fail tarafından yaratılan engelin, mağdurun yer değiştirme olanağını kısa veya uzun bir süre tamamen veya kısmen ortadan kaldırmasıyla suç oluşur' (Prof. Dr. Durmuş Tezcan, Doç. Dr. Mustafa Ruha Erdem, Yrd.Doç.Dr. Murat Önok, Teori ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Seçkin Yayınları 6. Baskı, Kasım 2008 s.364, Prof. Dr. Mehmet Emin Artuk, Doç. Dr. Ahmet Gökçen, Yrd.Doç.Dr. A.Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Ankara 2009 Cilt 3 s.2813),

'Fail tarafından yaratılan engelin, mağdurun yer değiştirme olanağını kısa veya uzun bir süre tamamen veya kısmen ortadan kaldırmasıyla suç oluşur' (Prof. Dr. Durmuş Tezcan, Doç. Dr. Mustafa Ruha Erdem, Yrd.Doç.Dr. Murat Önok, Teori ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Seçkin Yayınları 6. Baskı, Kasım 2008 s.364, Prof. Dr. Mehmet Emin Artuk, Doç. Dr. Ahmet Gökçen, Yrd.Doç.Dr. A.Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Ankara 2009 Cilt 3 s.2813),

'Ancak failin gerçekleştirdiği eylemin belirli bir öneme sahip olması gerekir. Sürenin çok kısa olup olmadığının somut olayın durumuna göre hakim takdir eder' (Prof. Dr. Mehmet Emin Artuk-Doç. Dr. Ahmet Gökçen, Yrd.Doç.Dr. A.Caner Yenidünya- Ceza Hukuku Özel Hükümler- Ankara 2009 Cilt 3 s.2813),

'Suç kesintisiz suç niteliğindedir. Kişinin hareket hürriyetinin temadi teşkil edebilecek bir süre yani önemli sayılabilecek bir süre sınırlanmış olması gerekir. Bu nedenle anlık sayılabilecek hareketler bu suçu oluşturamaz. Sürenin çok kısa olup olmadığına somut olayın özelliğine göre hakim karar verecektir' (Prof. Dr. Vali Özer Özbek, Yrd. Doç. Dr. M.Nihat Kanbur, Dr. Koray Doğan, Arş. Gör. Pınar Bacaksız, Ar. Gör. İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku, Özel Hükümler, Ankara 2010 s.430),

Ceza Genel Kurulunun 03.12.2012 tarih ve 288-419 sayılı ilamında ise süre kavramı ile ilgili olarak şu açıklamalara yer verilmiştir 'Öte yandan, özgürlüğü sınırlama süresi konusunda TCY'da herhangi bir açıklama bulunmamaktadır. Ancak, kişisel özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerir ve fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesini gerektirir. Bu bakımdan, her olayda sürenin, hem fail hem mağdur açısından kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma niteliğini taşıyıp taşımadığının, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hakim tarafından değerlendirilerek belirlenmesi gerekir'

Bu açıklamalar çerçevesinde değerlendirme yapıldığında, yaşanan bir tartışma sonrasında mağdur ...'ün arkasından tuvalete giden sanığın, ana giriş kapısı önünde durduğu ve ... ile burada yeni bir tartışma yaşadığı olayda (mağdur tarafından bile önemsenmeyerek herhangi bir başvuru yapılmadığı ve cebir ya da tehditin varlığının da ileri sürülerek kanıtlanmamış olduğu da göz önüne alındığında) hürriyeti sınırlama suçunun oluşmasını sağlayacak sürenin üzerinde mağdurun hareket özgürlüğünün kaldırıldığı ya da kısıtlandığı kabul edilemeyeceği gibi,

Suç kastı açısından değerlendirme yapıldığında,

Öğretide bu konuda;

'Hürriyeti sınırlama suçunun manevi unsuru genel kasttır. Suçun basit halinin gerçekleşmesi açısından özel kast (saik) aranmaz. Kastın varlığını kabul açısından ise failin, mağdurun kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesi ve bilmesi yeterlidir' (Toroslu Age sayfa 85-Tezcan Erden Önok Sayfa 371-372, Soyarslan Age sayfa 201, Artuk - Gökçen - Yenidünya Age sayfa 256),

Suç kastı açısından değerlendirme yapıldığında,

Öğretide bu konuda;

'Hürriyeti sınırlama suçunun manevi unsuru genel kasttır. Suçun basit halinin gerçekleşmesi açısından özel kast (saik) aranmaz. Kastın varlığını kabul açısından ise failin, mağdurun kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesi ve bilmesi yeterlidir' (Toroslu Age sayfa 85-Tezcan Erden Önok Sayfa 371-372, Soyarslan Age sayfa 201, Artuk - Gökçen - Yenidünya Age sayfa 256),

'Suç genel kastla işlenebilir, taksirle işlenebilmesi mümkün değildir. Suçun basit şekli bakımından failin saiki önem taşımaz ancak, suçun cinsel amaçlı işlenmesi ayrıca daha fazla ceza verilmesini gerektiren bir hal olarak düzenlenmiştir' (Prof. Dr. Vali Özer Özbek, Yrd. Doç. Dr. M.Nihat Kanbur, Dr. Koray Doğan, Arş. Gör. Pınar Bacaksız, Ar. Gör. İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku, Özel Hükümler, Ankara 2010 s.437),

Yargıtay CGK'nun birçok kararında da suçun oluşması açısından genel kastın yeterli olduğu özel kasıt aranmayacağı, kastın varlığının kabülü açısından da failin, mağduru kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesi ve bilmesinin yeterli olduğu vurgulanmıştır. Sonucun hukuka ve yasaya aykırı olduğunu bilme şartı aranmaz. (CGK 02.10.2012 tarih ve 778 -1795, 23.01.2007 tarih ve 275-7 ve 03.12.2002 tarih ve 258-419 sayılı kararları),

Ancak hürriyeti sınırlama suçu açısından yasada 'eylemin hukuka aykırı olarak işlenmesi şartının arandığının gözden uzak tutulmaması gerekir. Bu nedenle kastın varlığını kabul açısından, failin hukuka aykırılık bilincine sahip olması, hareketinin hukuka ve yasaya aykırı olduğunu bilmesine istemesi gerekir' (Osman Yaşar- Hasan Tahsin Gökcan- Mustafa Artuç Türk Ceza Kanunu-Ankara 2010 Cilt 3 s.3619)

Kastın belirlenmesi açısından da, yerleşmiş Yargıtay kararlarında belirtildiği gibi kast, failin iç dünyasını ilgilendirir. Bu nedenle dış dünyaya yansıyan davranışlarından hareketle bir sonuç çıkarmak gerekir. Failin olay öncesi, olay sırasındaki ve sonrasındaki davranışları, kastının belirlenmesi açısından ölçü olarak ele alınmalıdır. ( CGK 02.05.2006 tarih ve 97-132 ve 27.12.2005 tarih ve 131-167 sayılı kararı),