muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9664, Karar No: 2023/15968, Tarih: 25.10.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; davacının Sendika üyeliğinin davalı Kuruma bildirilmediğinden söz edilemeyeceğini, kaldı ki toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya yönelik hükümlerin düzenlendiği 6356 sayılı Kanun'da Bölge Adliye Mahkemesince aranan nitelikte bir bildirimden söz edilmediği, davalı Kurumun dava dışı işverenler ile yaptığı hizmet alımlarının muvazaalı olduğu kabul edildiğine göre davacının davalı Kurumun toplu ... sözleşmelerinden yararlandırılması gerektiği, davacı lehine tam vekâlet ücretine hükmedilmemesinin de hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının çalışmış olduğu hizmet alım işinin müvekkili Kurumun ana iştigal konusuna yardımcı olan ve olmadığı takdirde üretimi aksatmayacak durumda olan bir ... olduğunu, hizmet alım işinde muvazaa bulunduğuna yönelik kabulün isabetsiz olduğunu, kanunen izin verilen bir konuda kurulan asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabul edilmesinin hatalı olduğunu, davacının müvekkili Kurumun işçisi olmadığını, bu nedenle ilave tediye alacağına hak kazanmasının da mümkün bulunmadığını, hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda muvazaaya ilişkin değerlendirmeye dayanak sebeplerin yanı sıra hesaplamaların da hatalı olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, vekâlet ücretinin doğru belirlenmediğini, yargılama giderleri ve harçların her bir dosyada yüksek belirlendiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılamayacağı, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı, davacının davalı işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmelerinden yararlanıp yararlanamayacağı ve talep edilen alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ile vekâlet ücreti, harç ve yargılama giderleri hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi ile 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi ile 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (g) bentleri ile 4 ve 11 inci maddeleri ve 12 nci maddesinin ikinci fıkrası, 492 sayılı Harçlar Kanunu (1) sayılı Tarife, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 ve 22 nci maddeleri.

3. Dairemizin 19.10.2020 tarihli ve 2020/6727 Esas, 2020/12289 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir:

"... Tüm dosya kapsamından, davacı işçinin sendika üyeliğinin dava tarihi itibariyle işverene bildirilmediği anlaşılmaktadır. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalar uyarınca (örneğin Dairemizin 2020/6056 E-2020/9257 K. sayılı ilamı) dava tarihi itibariyle sendika üyeliği işverene bildirilmeyen davacı işçi yönünden, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan işverenin sendikasız işçisinin bulunmadığı anlaşılmakla davacının ilave tediye ücreti isteminin fiilen aldığı ücret esas alınarak sonucuna göre değerlendirilmesi ve davacının fark ücret alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

..."

4. Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/13480 Esas, 2022/12661 Karar sayılı kararında da Dairemizin muvazaanın varlığı durumunda işçinin gerçek işveren tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesinden yararlanma koşulları şu şekilde açıklanmıştır:

"...

Somut uyuşmazlıkta olduğu gibi asıl alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının ya da geçerli olarak kurulmadığının ve işçinin çalışma süresinin en başından itibaren asıl işverenin işçisi olduğunun belirlendiği durumlarda; işçi, toplu ... sözleşmesinin imza tarihinde yetkili sendikaya üye olsa da gerçek işveren olan asıl işverenin toplu ... sözleşmesinden yararlanabilmesi; ancak taraf sendika üyeliğinin gerçek işverene bildirildiği tarihten itibaren mümkündür. Somut uyuşmazlık dönemi için davacının sendika üyeliği, toplu ... sözleşmesinin tarafı Sendika tarafından davalı Belediyeye bildirilmediği gibi davacının da toplu ... sözleşmesinden yararlanma talebi ile davalı Belediyeye bir başvurusu olmamıştır.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8482, Karar No: 2016/4338, Tarih: 15.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8482 E.  ,  2016/4338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; ...'ın Türk Medeni Kanunu'nun 405 ve 406. maddeleri uyarınca kısıtlanmasını istemiş; mahkemece, sağlık kurulu raporu esas alınarak dava reddedilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesinde; “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınarak ilgilinin akli durumu değerlendirilmiş ise de; Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Hal böyle olunca yukarıda gösterilen yasal düzenleme karşısında; savurganlığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da taraflara delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6372, Karar No: 2022/7626, Tarih: 12.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/6372 E.  ,  2022/7626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gölbaşı (Adıyaman) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.05.2016 tarihinde verilen dilekçeyle muhdesat aidiyetinin tespiti talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.11.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi taraf vekillerince talep edilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 110 ada 22 parsel sayılı taşınmaza davalı Maliye Hazinesinin malik olduğunu, söz konusu taşınmaz üzerinde müvekkiline ait kavak ve sair ağaçlardan oluşan kapama karışık meyve bahçesi bulunduğunu, müvekkilinin taşınmazın zilyedi olduğunu, dava konusu 110 ada 22 parsel sayılı taşınmazın DSİ tarafından yapılan ... Baraj projesinde yer aldığını, kamulaştırılma yapılması gerektiğini belirterek 110 ada 22 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların müvekkiline ait olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Muris ... ... mirasçıları, dava konusu 110 ada 22 parsel sayılı taşınmazda bulunan ağaçların kardeşleri davacı ... tarafından değil murisleri ... ... tarafından dikildiğini ve bakımlarının murisleri tarafından yapıldığını beyan ederek kamulaştırma bedelinin tüm mirasçılara ödenmesi gerektiğinden asli müdahil talebinde bulunmuşlardır.

Davalı ... temsilcisi, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan DSİ vekili, dava konusu edilen yerin ... Baraj'ında kullanılacak alan içerisinde kaldığını, davada müvekkili idarenin başkaca ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... temsilcisi, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan DSİ vekili, dava konusu edilen yerin ... Baraj'ında kullanılacak alan içerisinde kaldığını, davada müvekkili idarenin başkaca ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davacının ve asli müdahillerin davasının kısmen kabulü ile 21.10.2016 havale tarihli fen bilirkişi ... Tümay'ın hazırladığı raporda; krokide A harfi ile gösterilen 110 ada 22 parsel sınırları içerisinde kalan 729.55 m2'lik taşınmaz ile krokide B harfi ile gösterilen 110 ada 22 parsel içerisinde kalan 720.83 m2'lik taşınmaz üzerinde bulunan 4-5 yaşlarında 1300 adet kavak ağacı; krokide C harfi ile gösterilen (tespit dışı bırakılıp Sürgü Çay yatağı olarak sınırlandırılan kısım) 2557.05 m2'lik taşınmaz üzerinde bulunan 4-5 yaşlarında 2300 adet kavak ağacı şeklindeki muhdesatın davacının ve asli müdahillerin murisi ... ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine; krokide D harfi ile gösterilen 110 ada 22 parsel sayılı taşınmazda kalan kısım kamulaştırma sınırları dışında kaldığından bu alan için davanın reddine; davacının taşınmazın zilyedi olduğunun tespiti yönündeki talebinin reddine karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin istinaf başvuruları üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçe gösterilerek istinaf başvurusunun, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Hüküm taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; tespiti istenen dava konusu kavak ağaçları, niteliği itibariyle dikilip yetiştirilen ve belli bir süre arz üzerinde kaldıktan ve belli bir büyüme süresine geldikten sonra kesilecek ağaç türlerinden olması nedeniyle taşınmazın mütemmim cüz'i yani tamamlayıcı parçası niteliğinde değildir. 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında muhdesatın, mütemmim cüz niteliğinde olduğu, bir başka deyişle geçici ve taşınabilir olmaması ve taşınmaza sıkı sıkıya bağlı bulunması gerektiği ifade edilmiştir. Kavak ve söğüt gibi ağaçları muhdesat niteliğinde olmayıp, taşınır hükümlerine tâbi mal niteliğinde olması nedeniyle, mahkemece, talebe konu kavak ağaçları yönünden davanın reddine dair karar verilmesi gerekirken, kavak ağaçları ile ilgili kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve HMK'nın 373/1. maddesi gereğince temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan harcın ilgiliye iadesine, karardan bir örneğin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29218, Karar No: 2013/6775, Tarih: 19.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29218 E.  ,  2013/6775 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 51/2-b. ve 48/5. maddelerine aykırılıktan dolayı ... hakkında Kadınhanı Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 01/09/2008 tarihli ve FA-986739 sayılı idarî yaptırım kararı ile uygulanan 237,00 Türk lirası idarî para cezası ile 15/05/2003 tarihli ve CY-842308 sayılı idarî yaptırım kararı ile uygulanan 265,30 Türk lirası idarî para cezasının ana para ve faizi dâhil olmak üzere toplam 976,30 Türk lirası idarî para cezalarına yönelik itirazın reddine dair İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/07/2012 tarihli ve 2012/181-181 değişik işsayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30/10/2012 gün ve 60882 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/11/2012 gün ve KYB. 2012-277777 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, itiraz eden hakkında düzenlenen Kadınhanı Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 01/09/2008 tarihli ve FA-986739 sayılı idarî yaptırım kararı ile uygulanan 237,00 Türk lirası idarî para cezası ile 15/05/2003 tarihli ve CY-842308 sayılı idarî yaptırım kararı ile uygulanan 265,30 Türk lirası idarî para cezasının 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesi uyarınca 3 yıllık soruşturma zamanaşımı süresine tâbi olduğu, 01/09/2008 tarihli idarî yaptırım kararının itiraz edenin yüzüne karşı verildiği anlaşılmış ise de bu kararın bir suretinin itiraz edene verilmediği gibi karara karşı başvurabileceği kanun yolu, süresi, mercii, başvuru şekli, sürenin ne zaman başlayacağının açıkça gösterildiği bir tebligatın da yapılmadığı, keza 15/05/2003 tarihli idarî yaptırım kararının ise tebliğ edildiğine ilişkin belgelerin dosya arasında bulunmadığı, dolayısıyla her iki idarî yaptırım kararının kesinleşmeyip soruşturma zamanaşımı sürelerinin dolduğu, ayrıca her iki idarî yaptırım kararı açısından usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmaması nedeniyle 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/2-son cümlesi uyarınca " 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda belirtilen ve idarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idarî para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer." şeklindeki emredici yasal düzenleme de nazara alındığında itirazın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.07.2012 tarihli ve 2012/181 D. İş sayılı kararının CMK.nın 309/4.maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 19.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3136, Karar No: 2018/2988, Tarih: 03.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3136 E.  ,  2018/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında defter ve belgelerin ibraz edilmemesi sebebiyle açılan kamu davasında, sanıklardan ...'ın işyerini fiilen kendisi idare etmeyip diğer sanık ... tarafından idare edildiğini beyan ettiği, sanık ...'ın ise, defter ve belge isteme yazısının işyeri çalışanı ...'ye tebliğ edildiği ve onun rahatsızlığı sebebiyle tebligatı kendisine geç haber verdiğini bu sebeple süresi içinde ibraz edemediği, defter ve belgeleri daha sonra vergi denetmenine ibraz ettiğini savunduğu, mahkemenin de bu savunmalara itibar ederek suçun sanık ... tarafından işlenmediği, diğer sanığın ise suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle beraatlerine karar verdiği; 213 sayılı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca defter ve belgeleri ait olduğu yılı takip eden 5 yıl boyunca muhafaza ve istenildiğinde ibraz etme sorumluluğunun, mükellefe ve/veya vergi sorumlusuna ait olduğu gözetildiğinde, ...gazetesinin imtiyaz sahibinin sanık ... olduğunun bildirildiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 253 ve 359/a-2 maddeleri gereğince, defter ve belgeleri muhafaza ve ibraz etme yükümlülüğünün sanık ...'a ait olduğu cihetle; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için ilgili vergi dairesine müzekkere yazılarak sanıktan istenen 2007-2008 takvim yıllarına ait ticari defter ve belgelerin sanık tarafından ibraz edilip edilmediğinin, edilmiş ise tarihinin bildirilmesi, sanığın defter ve belgeleri süresinde ibraz etmemesinin 231 sayılı yasanın 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin tartışılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15587, Karar No: 2020/4875, Tarih: 04.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/15587 E.  ,  2020/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 2009 yılı Ekim ayında davalı firmaya ait Gebze'de bulunanotelde kat görevlisi olarak çalışmaya başladığını, davacının kısa bir süre sonra otelde bulaşıkçı olarak görevlendirildiğini, davacının en son net 1.100 TL. olup, davacının sigorta primleri asgari ücret üzerinden yatırıldığını, maaşın asgari ücrete denk gelen kısmının bankadan ödendiğini, geriye kalan kısmının elden ödendiğini, davacının işe girdiği ilk günden itibaren 5 yıl geçmesine rağmen asgari ücretle çalıştırıldığını, davacının 17.06.2014 tarihinde ...Noterliği'nin 8198 yevmiye sayılı ihtarnameyi davalı firmaya göndererek iş saatlerinin, sigorta primlerinin düzenlenmesini istediğini, ancak davalı firma bu gelişme üzerine, davacıya mobbing daha fazla uygulanmaya başladığını, davacıya telefonda tehditler edildiğini, buna ilişkin ses kaydı da davacının da mevcut olduğunu, davalı firma davacının kıdem tazminatının ödeneceğini, ancak öncelikle istifa etmesi gerektiğinin söylediğini, davacıyı hileli hareketlerle kandırdığını ve tazminatı ödemediğini, davacının ilk 5-6 ay kat görevlisi olarak çalıştığında sabah 08.00'da işe girdiğini, 17.30'da işten çıktığını, haftada 6 gün çalıştığını, davacının bu çalıştığı süre boyunca fazla mesai ücretlerini hiçbir zaman ödenmediğini, davacının 2 yıl süre ile sabah 07.00 'da işe başladığını, akşam 17.30'da işten ayrıldığını, bu zamanlara ilişkin de fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, son 1,5 yıl ise davacının sabah 07.00'da işe başladığını, saat 13.00'de işten çıktığını, tekrar saat 17.00'da işe girdiğini, gece kapanışa kadar çalıştığını, kapanışın genelde saat 00.00'a kadar sürdüğünü, davacının davalı şirkette çalıştığı süre içerisinde resmi tatil hakkını son 1 yıl kullandığını, ondan önceki yıllar resmi tatillerde çalıştığını ve alacaklarının da ödenmediğini, davacının dini bayramlarda ise 2 gün izin kullandığını, Ramazan Bayramında 1 gün, Kurban Bayramında ise 2 gün çalıştığını, bu çalışmalara ilişkin alacaklarının da ödenmediğini, davacının son 1 yıllık ücretli izin hakkının kullandırılmadığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 03.10.2009 tarihinde müvekkili şirkette bulaşıkçı olarak işe başladığını, 22.04.2010 tarihinde ise iş sözleşmesi feshedilerek işi bıraktığını, davacının işi bıraktığı tarihe kadar bütün haklarını aldığına dair müvekkili şirketi ibra ettiğini, davacının 01.07.2010 tarihinde müvekkili şirkette bulaşıkçı olarak yeniden işe başladığını ve 25.07.2014 tarihinde istifa ederek işi bıraktığını, bütün haklarını aldığına dair müvekkili şirketi ibra ettiğini, davacının bu ikinci işinin, ilk işinin devamı olmadığını, davacının ilk işe ile ikinci işinin birbirinden tamamen bağımsız olduğunu, davacının müvekkili şirkette aldığı ücretin asgari ücret olduğunu, davacının maaşının tamamının banka hesabına yatırıldığını, davacının müvekkili şirketle yaptığı iş sözleşmesinde de, davacının alacağı ücretin asgari ücret olduğunu, davacının müvekkili şirketteki işinden kendi özgür iradesiyle istifa ettiğini, istifa dilekçesinin davacı tarafından yazıldığını ve imzalandığını, müvekkili şirket tarafından davacıya baskı ve mobbing uygulandığı iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacının müvekkili şirkette bütün hak ve alacaklarını aldığını, davacının müvekkili şirkette hiçbir nam altında alacağı bulunmadığını, davacının müvekkili şirketteki ilk çalışmasında 1 yıldan az çalıştığı için şartları oluşmadığından, kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacının ikinci çalışmasında ise, istifa dilekçesinde de belirttiği üzere, şahsi özel nedenlerinden dolayı kendi özgür iradesiyle istifa ederek ayrıldığından kıdem tazminatına hak kazanamadığını, ayrıca davacının icra dairelerinde gelen borçlu olduğu alacaklara ilişkin olarak yapılan maaş haczi nedeniyle ücretinde kesintiler yapıldığını, davacının müvekkili şirketten talep ettiği alacaklarının 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, bu nedenle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti: