muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16532, Karar No: 2016/208, Tarih: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16532 E.  ,  2016/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... İlçe ... Müdürlüğü yazı cevabına ve vasi adayının 17.12.2014 tarihli celsedeki beyanına göre kısıtlı adayının vasi adayı ile birlikte “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe ... Müdürlüğünün 16.12.2014 tarihli cevabi yazısı ve vasi adayının 17.12.2014 tarihli celsedeki beyanına göre kısıtlı adayının vasi adayı ile birlikte “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13661, Karar No: 2013/16086, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13661 E.  ,  2013/16086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.06.2012 günlü ve 2011/23-2012/364 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 29.04.2013 günlü ve 2013/5654-2013/6865 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 219,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2882, Karar No: 2013/4828, Tarih: 20.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2882 E.  ,  2013/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; tarafların 2011 yılında boşandıklarını, boşanma davasında tarafların aralarında yaptıkları anlaşma gereğince velayeti davalı tarafta olan müşterek çocuklar için aylık 1900,00'ar TL (toplam aylık 3.800 TL) iştirak nafakasına hükmedildiğini, ancak davacının boşandıktan sonra beklenmeyen bir ekonomik kriz yaşadığını, işlerinin bozulduğunu ve ekonomik durumunun da kötüye gittiğini belirterek müşterek çocuklar için hükmedilen nafakanın ayrı ayrı aylık 600,00 TL'ye indirilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, celbedilen kayıtlara göre davacının işlerinin bozulduğu, bu nedenle işyerlerini kapattığı, taşınmazlarını sattığı ve davacının halihazırda işsiz olup gelirinin bulunmadığı, boşanma anındaki mali durumunu kaybettiği anlaşılmakla davanın kabulü ile müşterek çocuklar için ödenen aylık 1900,00 TL iştirak nafakasının ayrı ayrı aylık 600,00 TL ye indirilmesine karar verilmiş, hüküm; davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana-babanın mali durumuna göre takdir edilir. Ayrıca nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şekli ve gelirleri de dikkate alınır.

Hakim, nafaka takdirinde; tarafların ekonomik durumlarındaki değişikliği araştırıp, gelirleri arasında bir oranlama yaparak, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar vermelidir.

TMK. mad. 176/4 hükmüne göre ''Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir." Aynı şekilde 331. madde uyarınca; "durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır."

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Hakkaniyet bir bakıma adaleti deyimler. Fakat; sevgi, anlayış ve hoşgörü duygularıyla paylaştırıcı ve denkleştirici davranmak, adaletli davranmaktan daha başka ve daha ileride bir anlam taşır.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Hakkaniyet bir bakıma adaleti deyimler. Fakat; sevgi, anlayış ve hoşgörü duygularıyla paylaştırıcı ve denkleştirici davranmak, adaletli davranmaktan daha başka ve daha ileride bir anlam taşır.

Somut olayda; taraflar arasında 12.08.2011 yılında gerçekleşen boşanma davasında, anlaşma protokolüne göre davacının müşterek çocuklar için ayrı ayrı aylık 1.900,00 TL nafaka ödemeyi kabul etmesine rağmen aradan kısa bir süre geçtikten sonra 23.02.2012 tarihinde eldeki davayı açtığı, boşanma davasından sonra davacının ekonomik ve sosyal durumunda menfi bir değişiklik bulunduğuna ilişkin mahkemece yapılan tespit yerinde ise de; müşterek çocukların 1996 ve 2004 doğumlu olup özel okulda eğitim görüyor olmaları, her geçen gün yaşları itibariyle ihtiyaçlarının artıyor olması, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları ile nafakanın niteliği nazara alındığında mahkemece yapılan indirim miktarı fazla olup, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12107, Karar No: 2013/9752, Tarih: 21.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/12107 E.  ,  2013/9752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendiğinde;

2-Borçlu İdare vekili, müvekkili hakkında başlatılan icra takiplerine konu alacakların kamulaştırmasız elatmadan doğduğunu, takip dosyasında ... Bankası ... Şubesi'nde bulunan hesap üzerine 25.03.2013 tarihinde haciz konduğunu, gerek hesaptaki paranın niteliği nedeniyle, gerekse de bu tür alacaklar için 6111 sayılı Kanun'un Geçiçi 2. maddesi ile haciz yasağı getirildiğini belirterek, yasaya aykırı haciz işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi üzerine hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun banka hesabına 25.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve halen yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda anılan yasal düzenlemeye dayalı şikayet yerinde değildir, ancak borçlu vekili hesapta bulunan paranın niteliği itibariylede haczedilemeyeceği şikayetinde bulunduğundan, Mahkemece bu yöne ilişkin şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve anılan gerekçeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 21.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9662, Karar No: 2015/5673, Tarih: 11.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/9662 E.  ,  2015/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin hem gözlük optik elemanı hem de satış elemanı olarak en son aylık net 1250,00 TL. ücretle yemek ve yol ücreti hakkından yararlanarak çalıştığını, çalışma sürelerinin yaz- kış sezonu olarak değişiklik gösterdiğini, yazın 08:30-19:00 saatleri, kışın ise 08:30-18:00 saatleri arasında çalıştığını, yapmış olduğu fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin davalı işverence 4857 sayılı Yasaya aykırı olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, gözlük yapım atölyesinde çalışmadığını, kaldı ki atölyenin bulunmadığını, sadece cam kesimi yapıldığını, mesai saatlerinin 08:30-17:30 saatleri arasında olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının ... kanalıyla konutta teslim olarak davacıya gönderildiğini, herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, gözlük yapım atölyesinde çalışmadığını, kaldı ki atölyenin bulunmadığını, sadece cam kesimi yapıldığını, mesai saatlerinin 08:30-17:30 saatleri arasında olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının ... kanalıyla konutta teslim olarak davacıya gönderildiğini, herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait gözlük optik işyerinde 31.07.2010-22.10.2011 tarihleri arasında hem labaratuar, hem de satış elemanı olarak çalıştığı, yapılan işin niteliği ile gözlük camı kesimi yapıldığı, teknik bilgi ve nitelik gerektiren bir iş olduğu, bu nedenle meslek odası verileri ile de örtüşen aylık 1250,00 TL net ücretle, tanık beyanlarından anlaşılan yemek hakkından yararlanarak çalıştığı, çalışma sürelerinin yaz-kış sezonu olarak değişiklik gösterdiğini iddiasının tanıklarca doğrulandığı, davalı tarafından da işe giriş çıkış saatlerini eksiksiz gösterir kayıtlar sunulmadığından, iddia ve tanık beyanlarına itibarla davacının haftanın 6 günü kışın günlük bir saatlik ara dinlenmenin düşümü ile ortalama 8,5 saat, haftalık 51 saat süreyle çalıştığı yasal 45 saati aşan 6 saat süreyle fazla mesai yaptığı, yazın ise belirtilen saatler itibariyle ara dinlenmenin düşümü ile günlük 9,5 saat, haftalık 57 saat çalıştığı, yasal 45 saati aşan 12 saatin fazla mesai olduğu sonucuna varıldığı, bu çalışmaların karşılığı ücretlerin ödendiğinin kanıtlanamadığı, davalı tarafça ... kanalıyla davacının adresine konutta teslim olarak kıdem-ihbar tazminatı ve ücret ödemesi yapıldığının savunulduğu, ...'den yapılan araştırma sonucu ödemenin alıcısı tarafından alınmadığının belirtildiği, 23.10.2012 tarihli bilirkişi raporunun Mahkemenin tespitleri ile örtüşen “ Hesaplama-2 iddia edilen ücreti esas alan” seçene itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının istemleri hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, her ne kadar davacı, davalı işyerinde 1 yıl 2 ay 22 gün çalışmış ise de, davacının aynı sektörde (Başka işyerleri de dahil olmak üzere) toplam 10 yıllık deneyiminin olup-olmadığı araştırılmaksızın, emsal ücret araştırması müzekkeresinin “10 yıl deneyimdeki” bir işçi için yazılması hatalıdır. Öncelikle, davacının bu işte (Başka işverenler nezdindeki aynı iş ile ilgili çalışması da dahil) 10 yıllık deneyiminin olup-olmadığının araştırılması gerekirken, bu yapılmaksızın eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

3- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, işyerinde çalışan bordro bulunmadığı takdirde ise komşu işyerlerinde çalışan tanıkların beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davalı işyerinde çalışan davalı tanığının beyanına göre haftalık 3 saat üzerinden yapılan hesaba göre değil de, davalı işyerinde çalışmamış olan davacı tanıklarının beyanlarına göre yapılan fazla mesai hesabına göre hüküm tesisi de isabetsizdir.

Somut olayda, davalı işyerinde çalışan davalı tanığının beyanına göre haftalık 3 saat üzerinden yapılan hesaba göre değil de, davalı işyerinde çalışmamış olan davacı tanıklarının beyanlarına göre yapılan fazla mesai hesabına göre hüküm tesisi de isabetsizdir.

4- Ayrıca, 31.07.2010-22.10.2011 arası çalışma süresinin 1 yıl 2 ay 22 gün (yani 448 gün) olmasına rağmen bilirkişinin bu iki tarih arasını 1 yıl 3 ay 22 gün olarak 477 gün üzerinden kıdem tazminatı hesabı hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2822, Karar No: 2020/5238, Tarih: 02.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/2822 E.  ,  2020/5238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... yönünden suç tarihinin temadinin kesildiği yakalanma tarihi olan “22/07/2016 ve 29/07/2016” tarihleri olarak yazılmaması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

I.Sanık ... bakımından yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

II.Sanıklar ... ve ... bakımından yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında istinaf aşamasında dosyaya dahil olan başka dosya şüphelileri Nezir Alp ve Kerim Gözel'e ve yine temyiz aşamasında dosyaya gelen başka dosya şüphelisi Mehmet Latif Yeşilmen'e ait ifade tutanakları ile sanık ...'a ait dijital materyallere ilişkin raporun duruşmada CMK'nın 217. maddesi gereğince okunup gerektiğinde ifade sahiplerinin tanık olarak dinlenilmelerinden ve sanıklar ve müdafilerine diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...'nin tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.