muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4826, Karar No: 2010/8337, Tarih: 10.06.2010

Mahkemece, davalı idarenin ... deresinde herhangi bir hizmetinin bulunmadığı, elektrik santralinden gelen suyun arıtma tesisine girmediği, davacının davalı ile yapmış olduğu abone sözleşmesinin geçerli olduğu ancak davalıya atık suyun temizlenmesi hususunda herhangi bir hizmet verilmediği gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yürürlükten kaldırılan 1580 sayılı Belediye Kanunu’nun 15 ve devam eden maddeleri hükümlerine göre, belediye sınırları içinde su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek belediyelerin görevleri arasında sayılmış iken, 23.11.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2560 sayılı Kanun’la bu hizmetleri yürütmek üzere ... Büyükşehir Belediyesine bağlı ayrı bir tüzel kişilik olarak İSKİ Genel Müdürlüğü kurulmuş, anılan kanunun 2.maddesi hükmünde; içme, kullanma ve endüstri suyu ihtiyaçlarının her türlü yer altı ve yer üstü kaynaklarından sağlanması ve ihtiyaç sahiplerine dağıtılması, kullanılmış sular ile yağış sularının toplanması, yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması ve zararsız bir biçimde boşaltma yerine ulaştırılması veya bu sulardan yeniden yararlanılması, bu hizmetlerin yerine getirilmesi için her türlü tesisin etüt ve projesini yapmak veya yaptırmak, bu projelere göre tesisleri kurmak veya kurdurmak, kurulu olanları devralıp işletmek ve bunların bakım ve onarımını yapmak, yaptırmak, bölge içindeki su kaynaklarının, yeraltı sularının kullanılmış sularla ve endüstri artıkları ile kirletilmesini, bu kaynaklarda suların kaybına veya azalmasına yol açacak tesis kurulmasını ve bu tür faaliyetlerde bulunulmasını önlemek, bu konuda her türlü teknik, idari ve hukuki tedbiri almak, su ve kanalizasyon hizmetleri konusunda hizmet alanı içindeki belediyelere verilen görevleri yürütmek ve bu konulardaki yetkileri kullanmak su ve kanalizasyon idaresinin görevleri arasında sayılmış, 13. madde hükmünde gelirleri açıklandıktan sonra 23. madde hükmünde de, su ve kanalizasyon idaresine su satışı, kanalizasyon tesisi bulunan yerlerdeki kullanılmış suların uzaklaştırılması, septik çukurların boşaltılması giderleri için tarifeler yapmak, tarifelerin tespiti ve tahsilatla ilgili usul ve esasları belirlemek üzere

2010/4826-8337

yönetmelik çıkarma yetkisi verilmiş, aynı kanuna 5.6.1986 gün ve 3305 sayılı kanunla eklenen Ek 5.madde hükmü ile de, kanunun diğer Büyükşehir Belediyelerinde de uygulanması sağlanmıştır.

2010/4826-8337

yönetmelik çıkarma yetkisi verilmiş, aynı kanuna 5.6.1986 gün ve 3305 sayılı kanunla eklenen Ek 5.madde hükmü ile de, kanunun diğer Büyükşehir Belediyelerinde de uygulanması sağlanmıştır.

... Büyükşehir Belediyesi’ne bağlı olarak 2560 sayılı Kanun hükümlerine göre kurulan davalı ADASU Genel Müdürlüğünce yayımlanan “İçme Suyu Havzaları Koruma Yönetmeliği” ile ”Atık suların Kanalizasyona Deşarj Yönetmeliği”nde atık su kaynakları tanımlanarak ilke ve yasaklar saptanmış, evsel ve endüstriyel atık su kaynaklarının kanalizasyon şebekesine veya alıcı ortama deşarj koşulları ve yine kanalizasyon şebekesinin bulunmadığı yerlerdeki atık su kaynaklarının uyacakları esaslar, yönetmeliğe aykırı davranış halinde yapılacak ... ve işlemler kapsamlı biçimde açıklanmış, ayrıca yayımlanan “Tarifeler Yönetmeliği”nin 5.maddesinde abone tanımı ve türleri açıklanmış, 14.maddesinde herhangi bir işleme tabi tutulmamış (ham su) su kullanılması durumunda yine Tarifece belirlenecek esaslar dahilinde ücretlendirileceği belirlenmiş, 16.maddesinde su ve kanalizasyon hizmetlerinden yararlanan her abonenin tükettiği su kadar suyu kirleteceğinden, bunların nihai bertarafı ve uzaklaştırılması için KSUB (Kullanılmış Suları Uzaklaştırma Bedeli) ödemekle yükümlü oldukları, 18.2 maddesinde de kanalizasyon hizmetlerinden yararlanmamasına rağmen; su kullanan ve atık sularını doğrudan veya dolaylı olarak kanala, alıcı ortamlara deşarj edenlerden kullanılmış suları uzaklaştırma bedeli alınacağı öngörülmüştür.

Uyuşmazlık kanalizasyon tesisi bulunmayan dava konusu yerde ADASU'nun atık su bedeli (KSUB) alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır. Davacı şirket, davalı idare ile atık su abone sözleşmesi imzalamıştır. Davalı idare, tesis amacını gerçekleştirmek için halkın mahalli ve müşterek ihtiyaçlarını görmek üzere kurulan mahalli bir kamu tüzel kişiliğidir. Müstakil bütçeli kamu idareleri organları vasıtasıyla iradelerini açıklarlar. Davalı idarenin, davacı ile sözleşme yapması yasadan doğan bir yetki kullanımıdır. Diğer taraftan 1961 ve 1982 tarihli Anayasalarımızın 8, 115 ve 124. maddelerinde kamu tüzel kişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla yönetmelikler çıkarabileceği belirtilmiştir. Nitekim Anayasa Mahkemesi 7.6.1973 gün ve 12/24, Danıştay Daireler Kurulu 5.4.1974 gün 358/437, 16.6.1978 gün 494/397 sayılı kararlarında da, idarenin tüzük ve yönetmelik çıkarması yetkisi dışında genel nitelikte hukuki tasarruflarda bulunabileceği açıkça ifade edilmiştir. O halde ADASU'nun atık sular için tarife yapması ve bu tarifeler uyarınca ücret

2010/4826-8337

2010/4826-8337

alması tamamen Anayasa ve kuruluş yasasının verdiği bir yetkiden kaynaklanmaktadır. Nitekim, Hukuk Genel Kurulu’nun 2003/13-13-142 sayılı ve 5.3.2003 tarihli kararında, 1997/19-526-754 sayılı ve 1.10.1997 tarihli kararında, 1996/13-346-699 sayılı ve 16.10.1996 tarihli kararında da belirtildiği gibi, atık su bedeli, bir hizmet karşılığı olabileceği gibi, şehrin içme, kullanma ve endüstri suyu ihtiyaçlarının, yer altı ve yer üstü kaynaklardan sağlanması, ihtiyaç sahiplerine dağıtılması, kullanılmış sular ile bunların uzaklaştırılması, bölge içindeki su kaynaklarının, deniz, göl, akarsu ve yer altı sularının kullanılmış sularla kirlenmesini önlemek için yeni tesisler kurmak, kurulu olanların bakım ve işletilmesini sağlamak amacıyla bu hizmetlerin görülmesini temin zımnında özel hukuk hükümlerinden doğan ve sözleşme ilişkisine dayanılarak alınan bir bedeldir.

Bu açıklamaların ışığında somut olaya baktığımızda; davacının tesisinde kullanılan suyun dört adet su sondaj kuyusundan temin edildiği, tesis içerisinde su arıtma ünitesinin bulunduğu, su tanklarında depolanan suyun soğutma amaçlı kullanıldığı, atık suların atık su toplama havuzunda toplanarak arıtıldıktan sonra, alt yapısı davacı şirkete ait isale hattı ile 3 km uzaklıktaki ... Deresine deşarj edildiği, bu deşarj noktasının ... Deresi üzerinde bulunan ADASU arıtma tesisinin mansab tarafında kaldığı anlaşılmaktadır. Her abonenin kullandığı su kadar atık su ürettiği kuşkusuzdur. ADASU, bu atık suları kanalizasyon vasıtasıyla veya toplanma çukurlarına boşaltmak suretiyle zararsız bir hale getirecektir. Olanaklarının yetersiz kaldığı ve hizmeti bizzat yerine getiremediği durumlarda, bu ... için uygun teknik donanıma sahip gerçek veya tüzel kişilere ruhsatname verilmek suretiyle hizmetin kısmen bunlara gördürülmesi, yasadan kaynaklanan hak ve yetki tekelinin ortadan kalktığı anlamına gelmez. Öte yandan, idarenin hizmeti hiç yerine getirmemesi, idare hukukunun "hizmet kusuru" kavramı çerçevesinde sorumluluğun doğmasına yol açabilirse de, bu durum herhangi bir şekilde su kullanan ve bu nedenle de zorunlu olarak atık su üreten abonelerin izin almaksızın gelişigüzel atık su boşaltmalarına ve hizmetin yerine getirilmediği gerekçesine dayanarak, atık su bedeli ödemekten kaçınmalarına hak vermez. Bu nedenle, atık suyunu deniz, göl, akarsu, yer altı suyu gibi, davalının temiz tutması ve kirlenmesinin önlenmesi ile görevli olduğu alanlara, alıcı ortamlara deşarj eden davacı şirket, yukarıda açıklanan kural gereği atık su bedeli ödemekle yükümlüdür. O halde, mahkemece yukarıda açıklanan yasa ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda araştırma ve

2010/4826-8337

2010/4826-8337

inceleme yapılarak, fatura dönem tarihlerine göre işyerinin kapasitesi ve takılı su saati ile taşınan su miktarları uzman bilirkişilerce tespit ettirilerek, davacı şirketin atık su borcu bulunup bulunmadığı saptanıp, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, davalı ADASU’nun herhangi bir hizmetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davalı lehine BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.6.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı DSİ’den aldığı izin ve yetkiye istinaden taşınmazı üzerinden kuyu suyu elde ederek elektrik üretim işinde soğutma suyu olarak kullandığını, bilahare arıtarak dereye dejarj ettiğini, davalının hiçbir hizmet vermediği halde re’sen abonelik tesis

2010/4824-8335

ederek KSUB tahakkuk ettirdiğini ileri sürerek, aboneliğin iptaline, KSUB’tan borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, gerek Dairemiz kararları ve gerekse Hukuk Genel Kurulu kararlarına atıfta bulunularak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, re’sen yapılan sözleşmenin iptali ve menfi tespite ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık kullanılmış suyun uzaklaştırılması hususunda hiçbir hizmet verilmediği durumda kullanılmış suları uzaklaştırma bedeli (KSUB) adı altında bir ücret istenip istenemeyeceğine ilişkindir. Anayasa Mahkemesi’nin 31.3.1987 tarih ve 1986/20 esas-1987/9 karar sayılı kararı karşısında, özel mülkiyete konu yerlerden kişilerin kuyu suyu elde etmeleri nedeniyle belediyelerin su bedeli alamayacağı ve yine anayasa Mahkemesi’nin 8.5.191 tarih ve 1990/18 esas, 1991/4 karar sayılı kararı karşısında belediyelerin KSUB adı altında

2010/4826-8337

hizmet bedeli alabileceklerinin kabulü gerekir. Ne var ki, KSUB talep edilebilmesi için belediyelerin mutlaka bu hususta hizmet verdiklerinin kabulü zorunludur. Belediyelerin bu hususta tek taraflı çıkaracakları yönetmelik veya tarife ile de böyle bir gelir kalemi yaratmaları mümkün değildir. Bir başka değişle kanuna aykırı yönetmelik ve tarife yapılamaz.

2010/4826-8337

hizmet bedeli alabileceklerinin kabulü gerekir. Ne var ki, KSUB talep edilebilmesi için belediyelerin mutlaka bu hususta hizmet verdiklerinin kabulü zorunludur. Belediyelerin bu hususta tek taraflı çıkaracakları yönetmelik veya tarife ile de böyle bir gelir kalemi yaratmaları mümkün değildir. Bir başka değişle kanuna aykırı yönetmelik ve tarife yapılamaz.

Nitekim ... Büyükşehir Belediye Meclisinin 14.3.2008 tarihli kararı ile atıksu tarifesi (Md 34) değiştirilmiş, tamamen arıtılan sudan atık su bedeli alınmayacağı kabul edilmiştir. Somut olayda, davacının özel mülkiyetinden elde ettiği suyu soğutma işleminde kullandıktan sonra standartlara uygun bir şekilde arıttığı ve kendi imkanları ile doğal yapıdaki dereye deşarj ettiği, davalı belediyenin hiçbir hizmet vermediği dosya kapsamı ile sabit olmuştur. Kaldı ki, tarafları aynı olan ve sadece dönemleri farklı olan davalarda Yüksek 7.Hukuk Dairesi de KSUB istenebilmesinin hizmet verme önkoşuluna bağlı olduğunu benimsemiştir. (2009/2035 esas-2009/2999 karar) Hukuk güvenliği bakımından da birlikteliğin sağlanması zorunludur. Bu itibarla yerel mahkeme kararının onanmasına görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/11837, Karar No: 2013/12182, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11837 E.  ,  2013/12182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerin alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine ... Kaymakamlığı ... tarafından talebin kabulüne karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini ve maliyet kalemlerinin ayrıştırılması nedeniyle faturalara yansıtıldığını bildirerek ... Kaymakamlığı ...'nın 28/08/2012 tarihli kararının iptalini istemiştir.

Davalı vekili beyanında, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 28/08/2012 tarihli ... Kaymakamlığı ... kararı yerinde görülerek, kaçak elektrik kullananların yakalanması ve takibi ile denetlenmesindeki aksaklıklar nedeni ile oluşan kaybın kaçak kullanımı olmayan tüketiciye yüklenmesinin hakkaniyete aykırı olduğu, suç olarak düzenlenen eylem nedeni ile oluşan zararın tüketiciden tahsilinin adil olmadığından bahisle açılan davanın reddine karar verilmiş, söz konusu hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen ... Kaymakamlığı ...'nın 28/08/2012 Tarih ve 2012/292-702 sayılı kararında; davalı tüketicinin elektrik faturalarındaki 5 değişik madde altında fazladan kesilen ve faturasının %30 una tekabül eden tutarın geriye dönük hesaplanıp, yasal faiziyle beraber tarafına ödenmesini ve bundan sonra da sözkonusu kesintilerin faturasına yansıtılmamasını talep ettiği, ... Kaymakamlığı ....Heyetinin 28/08/2012 Tarih ve 2012/292-702 Sayılı kararında ise; abonelik sözleşmesinin hukuka aykırı olmaması ve tüketici aleyhine dengesizlik yaratmaması gerektiği, kayıp-kaçak elektrik bedelleri ile ilgili yapılan işlemde eylem zarar ilişkisi, suçun bireyselliği ilkelerine riayet edilmemesi ve tahakkuk ücretlerinin gerekçesini ... kararına dayandırmaya çalıştığı, ancak sözleşmelerin tüketici aleyhine bir dengesizliğe sebep olmaması gerektiğinden yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup, tüketici talebinin kabulüne, tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine hükmolunduğu anlaşılmıştır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; ''Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır. ''Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere ... Kurumu kurulmuştur.''

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4/2-son fıkrası uyarınca; ... Kurumu ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 5/6-c bendi uyarınca)

Davaya konu olan kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedelleri 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde “ulusal tarife” adı altında ... tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de ...'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı ...'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.maddesiyle değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.maddesiyle değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1973, Karar No: 2011/3743, Tarih: 31.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1973 E.  ,  2011/3743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADIKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları S.M.nin maliki olduğu 188 parsel sayılı taşınmazdaki 13 nolu bağımsız bölümü, mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla davalı oğluna satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, iddiaların yersiz olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 188 parsel sayılı taşınmazın13 nolu bağımsız bölümünün tarafların miras bırakanı S.M.tarafından 29.12.1993 tarihli akit ile davalı oğlu O.a satış suretiyle devredildiği, davacılarında, temliki işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla muvazaalı yapıldığını ileri sürerek, eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l–4–1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706., Borçlar Kanunun 213. ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; dava dışı mirasçılar tarafından aynı taşınmazla ilgili olarak açılan Kadıköy 6. A.H.M.nin 1998/213 esas 1999/608 karar sayılı dosyasında, temliki işlemin bedelsiz ve muvazaalı olduğu saptanmış, ancak temlikin bağış amacıyla yapıldığı gerekçesiyle iptal tescil yerine tenkis isteği yönünden hüküm kurulmuştur. Bu kararın davacılar tarafından temyiz edilmemesi, sadece davalı tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle hüküm onanarak kesinleşmiştir.

O halde, anılan ilamın eldeki dava bakımından, bir başka ifade ile temliki işlemin muvazaalı olduğu yönünden güçlü delil teşkil edeceği gözetilerek, dosyada toplanan deliller ve yukarıda değinilen ilkeler ile anılan dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, temliki işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.