muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/178, Karar No: 2018/10325, Tarih: 22.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/178 E.  ,  2018/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait vericilerden çıkan yangın nedeniyle seksen beş tane badem ağacının tamamen, geriye kalan ağaçların ise kısmen yandığını, davalının zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 1.000.00.-TL tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 24/03/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 7.820.00.- TL ye yükseltmiştir .Davalı, bakım ve onarım yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kabulüne, 7.820.00.-TL nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.1965 günlü ve 4/219 E. 448 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi, meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; yukarıda açıklanan yöntem uygulanmadan, zarar gören ağaçların adet olarak değeri esas alınarak hesaplama yapılmıştır.Rapor, bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir. O halde mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.3)Öte yandan dosya arasında bulunan, ziraat mühendisi tarafından hazırlanan bilirkişi raporuna göre; yangın sebebiyle uğranılan zararın miktarı 5.476.00.-TL olarak hesaplanmış, tarafların itirazı üzerine alınan ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu raporunda ise, toplam zararın 7.820.00.-TL olduğu tespit edilmiştir. İki rapor birbiri ile çelişkili olup mahkemece, 3 kişilik konusunda uzman başka bir bilirkişi kurulundan yeniden yukarıda açıklandığı şekilde rapor alınarak zarar miktarı belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/612, Karar No: 2016/1855, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/612 E.  ,  2016/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/51 esas, 2015/113 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 23/06/2015 tarihli ve 2015/686-499 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/899 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 04/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13627-2015-25561/80112 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/899 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/20727, Karar No: 2025/516, Tarih: 20.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/20727 E.  ,  2025/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İnfazın devamı kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanık hakkında kurulan Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ve 2015/272 Esas, 2016/210 Karar sayılı ek kararına yönelik ve kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazı ile ilgili herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu ek karara ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19218, Karar No: 2014/1749, Tarih: 05.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19218 E.  ,  2014/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/19-2013/191

Davacı S.. D.. vekili Avukat Ö. E.. tarafından, davalı G.. P.. aleyhine 11/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Kars Gençlik ve Spor Müdürlüğü'nde şube müdürü olarak görev yaptığını, davalının ise il müdürü olarak görev yaptığını, görevine atandığından beri davalının yıldırma eylemlerine maruz kaldığını, sürekli görev yeri ve tanımını değiştirdiğini, göreviyle bağdaşmayan işler verdiğini, mobing uyguladığını iddia ederek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Dosya kapsamından, davalı yasalar kapsamında görevi gereği bir hizmeti yürütürken sözkonusu eylemi gerçekleştirdiğinden; açılan davanın taraf sıfatı yokluğundan reddedilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasına girilerek hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18942, Karar No: 2013/29221, Tarih: 25.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/18942 E.  ,  2013/29221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında, davalının iki çocuğunun okullarında 2010-2011 döneminde eğitim görmeleri hususunda sözleşme imzaladıklarını hizmet bedelinin ödenmediğini, tahsili için başlatılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek icra takibine yöneltilen itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ibraz etmemiş son celse ise beyanda bulunmak üzere süre talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalı ile imzalanan sözleşme gereğince çocuklarına verilen eğitim hizmeti nedeni ile hak kazandığı ücret için faturaya dayalı takip başlatmış olup davalının faturalardan kaynaklı borçlu olduğu mahkemenin kabulündedir. Ne var ki davalı temyiz dilekçesine eklediği Kredi kartı hesap özeti belgesi ile davacıya ödeme de bulunduğunu belirtmiştir. Kural olarak yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususlar temyiz aşamasında gözetilemez ise de ödemeye ilişkin defi bunun istisnası olup her aşamada ileri sürülebilir. Bu husus mahkemece değerlendirilmelidir. Somut

olayda davalı temyiz dilekçesi ile ödemeye ilişkin belge sunduğuna göre mahkemece bu hususlar üzerinde durularak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8800, Karar No: 2021/10188, Tarih: 28.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8800 E.  ,  2021/10188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, delillerin değerlendirilmesi ve davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karar da davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; davacı kadının dava dilekçesinde, aralarında geçen son olayda davalı erkeğin kendisine şiddet uyguladığını, bu olayın Kıraç Polis Karakoluna intikal ettiğini, darp raporu olduğunu bildirdiği ve buna ilişkin belgelere delil olarak dayandığı anlaşılmaktadır. Davacı kadının bu olaya ilişkin belgelere dava dilekçesinde dayanmış olması nedeniyle mahkemece ilgili yerlerden soruşturma ve kovuşturma evrakları istenerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple; bölge adliye mahkemesinin ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oy birliğiyle karar verildi. 28.12.2021(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/19901, Karar No: 2024/1951, Tarih: 27.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19901 E.  ,  2024/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/53 E., 2016/361 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, meyve ağaçlarının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; toprağın kaymamasını önlemek amacıyla komşu araziye taş duvar örüldüğüne, ağaçlandırma yapılan alandan hiç bir maddi menfaat temin edilmediğine, bu nedenle suç kastının mevcut olmadığına, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurlarınca yapılan kontroller esnasında, sanığın tapulu arazisine bitişik kesinleşmiş orman kadastrosu içerisindeki 2487 m2 ormanlık araziyi açıp içerisine 139 adet meyve ağacı dikerek taş duvar ve tel örgü ile çevirdiğinin tespiti üzerine sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93/1-2. maddelerine muhalefet suçundan kamu davası açılmıştır.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında; işgal edilen alanın tutanak tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde bulunduğu belirtilmiştir.

Sanık savunmasında; toprak kaymasını engellemek amacıyla komşu araziye taş duvar ördüğünü, suça konu bozuk sahanın ağaçlandırılması için ilgili idareden talepte bulunduğunu, suça konu bozuk sahanın arazisine yakın olan kısımlarına menfaat gütmeksizin meyve ağacı diktiğini, orman kadastro haritasının zemine doğru biçimde uygulanmadığını, suça konu yerin orman olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Sanık suça konu arazinin orman olduğunu bilmediğini, menfaati olmaksızın meyve ağacı dikmiş olmasının suçun kasten işlendiğini göstermeyeceğini beyan etmiş ise de, tutanak tarihinden önce suça konu yerde orman kadastrosunun kesinleştiği, savunmanın aksine ormanlık araziye meyve veren ağaç dikmenin menfaat sağlayacağı, toprak kaymasını önlemek için taş duvar yapılmış olduğunun dosyadaki delillerle örtüşmediği gibi taş duvar ve tel örgü çekmenin ormanlık araziyi işgal etmek kastının açık delili olduğu, ilgili Orman İdaresi'nden celp edilen belgelere göre sanığa suça konu arazide ağaçlandırma yapması için verilmediği nazara alınıp sanığın orman kadastrosunu ve sınırlarını bilmemesinin mümkün olmadığı kabul edilerek savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Suça konu meyve ağaçlarının, taş duvar ve tel örgünün 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yalnızca meyve ağaçlarının 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün müsadereye ilişkin 8. fıkrasında bulunan "meyve ağaçlarının" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve taş duvar ile tel örgünün" ibaresinin eklenmesi, "54" ibaresi çıkartılarak yerine "54/4" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10803, Karar No: 2018/3104, Tarih: 25.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10803 E.  ,  2018/3104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen .../04/2016 tarih ve 2015/94-2016/66 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava 6100 sayılı Kanun'un geçici .../.... maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davalının kendi markası ile üretip sattığı ürünlerle müvekkiline ait faydalı model ve endüstriyel tasarım tescil belgelerinden doğan haklarına tecavüz ettiğini, davalının eyleminin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının eylemlerinin endüstriyel tasarım tescil belgesinden doğan haklarına tecavüz ettiğinin tespitini, eylemlerinin durdurulmasını, taklit ürünlerin üretiminde kullanılan tüm araçlara el konulmasını ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, faydalı modelin yenileme ücretinin ödenmemesi nedeniyle hükümsüz kılındığını belirterek asıl davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise davaya dayanak endüstriyel tasarım tescil belgesine konu ürünün yenilik ve ayırt edicilik özelliği bulunmadığından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davacı-karşı davalı vekili, karşı davanın reddini istemiştir.