muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9125, Karar No: 2018/6493, Tarih: 28.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9125 E.  ,  2018/6493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ... ve ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.06.2018 Salı günü davacılar ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın davacıların murisi idaresinde bulunan araca çarparak ölümüne neden olduğunu davacıların desteklerini yitirmiş olmaları nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı eş için 20.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi, çocukları için ayrı ayrı 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın, davalılardan tahsilini talep etmiş, maddi tazminat talebini 131.312,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, kusur oranını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı ... şirketi vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 25.01.2011 gün ve 2010/8875-2011/377 sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 30.745,75 TL maddi, 15.000,00 TL manevi, ... için 62,50 TL maddi, 7.500,00 TL manevi, ... için 2.314,15 TL maddi, 7.500,00 TL manevi, Yağmur için 98,50 TL maddi, 7.500,00 TL manevi, ... için 8.359,75 TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi maddi tazminattan sorumlu olmak üzere dava tarihinden diğer davalılardan olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2013 yılı için 1.820,00 TL'dir.

Temyize konu karar, davacı ... için hükmedilen 98,50 TL ve davacı Volkan için hükmedilen 62,50 TL maddi tazminat tutarı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar ... ve ... vekilinin davacılar ... ve ... lehine hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülemeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin davacılar ... ve ... lehine hükmedilen maddi tazminata

ilişkin temyiz dilekçesinin (isteminin) REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davalılar ... ve ...'dan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3.913,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına 28.6.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11801, Karar No: 2010/10126, Tarih: 27.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/11801 E.  ,  2010/10126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : BERAAT

1-)Elde edilen delillerin sanığın, 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun olarak gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan hazine vekilinin soruşturma eksiğine ilişen ve yerinde Görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan anılan yılla ilgili hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-)Katılan vekilinin, 2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyizine gelince;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davalarının 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2266, Karar No: 2013/18488, Tarih: 24.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2266 E.  ,  2013/18488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Yanlar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.12.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat gelmedi, temyiz edilen vekili Avukat ...geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal - tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkin olup, Mahkemece, temlikin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacıların, mirasbırakanları ...ın, çekişme konusu 852 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu bağımsız bölümü, mirasçıdan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak satış yoluyla davalıya temlik ettiğini ileri sürerek 16. 09. 2011 tarihinde eldeki davayı açtıkları; davalının ise, miras bırakanın, satış bedeli ile borçlarını ödediğini belirterek, davanın reddini savunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Borçlar Kanunu'nun 213. ve Tapu Kanunu'nun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna nılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakan 1960 doğumlu ...'ın, 07.03.2010 tarihinde öldüğü, davacı eşi ...ile davacı kızı ...'ın mirasçı olarak kaldığı; mirasbırakanın, çekişme konusu 852 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu bağımsız bölümü, 25.9.2008 tarihinde 19.000,00.-TL bedelle yeğeni olan davalı ...'a satış yoluyla temlik ettiği; taşınmazın, akit tarihi itibariyle belirlenen gerçek değeri olan 61.750,00.-TL'nın davalı tarafından mirasbırakana ödendiği kanıtlanamadığı gibi, mirasbırakanın, satış bedeli ile borçlarını ödediğine yönelik savunmanında, vergi dairesinde memur olan mirasbırakanın, ailesi ile birlikte ikâmet ettiği dava konusu taşınmazını satmasını gerektirir nitelikte borçların varlığı ve ödenmesi konusunda bir delilde ibraz edilmediği, öte yandan; taşınmazın, akitte gösterilen satış bedeli ile gerçek değeri arasında aşırı fark bulunduğu; mirasbırakanın ölümünden sonra dava konusu taşınmazda ikamet etmeye devam eden davacıların, taşınmazı boşaltmaları için davalının her hangi bir girişimde bulunmadığı, temlik tarihinden önce mirasbırakanın ailesi ile sorunları olduğu, eşi davacı ... tarafından mirasbırakan aleyhine başka kadınlarla ilişkisinin bulunduğu, kendisini tehdit ettiği ve evden kovduğu iddiasıyla açılan tedbir nafakasına ilişkin davanın, ... 1. Aile Mahkemesinin, 20.10.2006 tarihli, 2006/636-910 esas- karar sayılı kararıyla feragat nedeniyle reddedildiği, görülmektedir.

O halde, tüm bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın, dava konusu 852 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu bağımsız bölümü, mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalıya temlik ettiği sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar veriliş olması doğru değildir.

O halde, tüm bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın, dava konusu 852 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu bağımsız bölümü, mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalıya temlik ettiği sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar veriliş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4567, Karar No: 2018/1324, Tarih: 24.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4567 E.  ,  2018/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş, karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 01/03/2014 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 08/12/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 1.700,00 TL kira ve 0,84 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu borca itiraz etmeyerek takibin kesinleşmesine sebebiyet vermiştir.

Takip dayanağı kira sözleşmesinde kira bedelinin ödeme yeri belirlenmiş olup davalı borçlu vekili de 12/07/2016 tarihli dilekçe ile davacı alacaklıya ait banka hesap hareketleri deliline dayanmıştır. Mahkemece, davacıya ait banka hesap hareketleri dosyaya kazandırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12055, Karar No: 2018/15583, Tarih: 12.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/12055 E.  ,  2018/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, 2011/327 Esas-2012/319 Karar sayılı ilamında direnilmesine, kısmen hüküm kurulmasına yer olmadığına, kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasına konu ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların vekil edeninin mülkiyetinde olduğunun tespiti ile tapu kütüğünün beyanlar hanesine işlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, ... parseldeki erik ağaçlarına ilişkin davanın konusu kalmadığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer parsellere yönelik davanın kabulü ile ... parselde bulunan 14 yaşında 151 adet şeftali ağacı, ... parsel üzerinde mevcut 13 yaşlarında 78 adet kiraz ağacı, ... parsel üzerinde bulunan 15 yaşlarında 82 adet şeftali ağacının davacı tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespitine karar verilmiş, verilen karar 7. Hukuk Dairesinin 30.01.2013 gün 2012/8110 Esas 2013/623 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, Mahkemece önceki hükümde direnilmesine karar verilmesi üzerine anılan direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. maddesi uyarınca, inceleme yapılmak üzere, dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre mahkemece verilen direnme hükmünün yerinde bulunduğu anlaşıldığından, mahkemenin anılan kararının bozulmasına ilişkin 7. Hukuk Dairesinin 30.01.2013 gün 2012/8110 Esas 2013/623 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 14.06.2012 tarih 2011/327 Esas, 2012/319 Karar sayılı hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 775,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.325,72 TL'nin temyiz edenden alınmasına 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13593, Karar No: 2025/3417, Tarih: 15.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/13593 E.  ,  2025/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1666 E., 2024/2606 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/331 E., 2024/186 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.04.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Davacı vekili Avukat ... geldi.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Belediyenin kurduğu ve asli yöneticisi olduğu Afyon Belediye Gençlik Spor Kulübünde 2021/2022 sezonuna ilişkin sözleşme yaptığını, ücretlerin ödememesi üzerine sözleşmeyi 14.12.2021 tarihinde feshetmek zorunda kaldığını, müvekkilinin sözleşmeyi feshettikten sonra yeni kulüple imzaladığı 2021/2022 sezonuna ilişkin imzaladığı 35.000 Euro sözleşme bedeli düşüldükten sonra kalan 38.500 USD tutar için dava açılmak zorunda kalındığını, sözleşme gereği ödenmesi gereken ücretin belli olduğunu, ödemeyen ücretlerden dürüstlük kuralı, güven ilkesi, organik bağ, tüzel kişiliğin aralanması ilkeleri nedenleriyle davalı Belediyenin sorumlu olduğunu, kulübün davalı ... tarafından kurulduğunu ve idare edildiğini, kulübe her yıl düzenli ve çok yüksek miktarlarda para aktarıldığını, Belediyenin spor salonunun kullanıldığını, Belediyenin sosyal tesislerinden ücretsiz olarak yararlanıldığını, Belediyenin aracının kulübe tahsis edildiğini, borçtan davalı Belediyenin sorumlu olduğunun tespiti ile ödenmeyen 38.500 USD alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkili arasında herhangi bir sözleşme yapılmadığını, tahkim şartı nedeniyle davanın reddi gerektiğini, kulüp ile müvekkili Belediye arasında herhangi bir organik bağ bulunmadığından husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, talebin zamanaşımına uğradığını, kamu hizmeti adına spor salonunun tüm spor faaliyetlerinde kullandırıldığını, müvekkili Belediye tarafından 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun (5393 sayılı Kanun) 14. maddesi çerçevesinde sporu teşvik etmek amacıyla belli bir miktarda yardım yapıldığını, bu düzenleme dışında aynı veya nakdi yardım yapılmasının mümkün olmadığını, kulüp tarafından Belediyenin araçlarının kullanılmadığını, otelde yapılan konaklamaların ücret karşılığı yapıldığını ve faturalandırma yapıldığını, faiz talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tahkim şartının geçersiz olduğu, dava dışı kulübün adresinin 2016 yılına kadar Afyon Belediyesi şeklinde kayıtlarda yer aldığı, 2016-2020 tarihleri arasında ise yine davalı ile aynı adres olduğu, dava dışı kulübün davalı Belediyenin adını kullandığı, davalı ... tarafından dava dışı kulübe çeşitli zamanlarda nakdi yardım yapıldığı, ödül verildiği, konaklama giderlerinin karşılandığı, araç tahsis edildiği, aracın giderlerinin karşılandığı, Belediyeye ait spor salonu tahsis edildiği, davalı Belediyenin başkanının davacının çalıştığı dava dışı kulüp ve haricindeki iki kulübün davalı Belediyenin takımı olduğuna dair beyanlarının bulunduğu, davacının çalıştığı dava dışı kulübün sözleşmeyi imzalamayı düşündüğü oyuncu ile ilgili dahi Belediye başkanından müsaade istenildiği, davacının dava dışı kulüple sözleşme imzalandığı sırada davalının verdiği güvene ve fiilî uygulamaya inanarak sözleşmeyi imzaladığı bu sebeple davalının güven teorisi gereğince davacıya ödendiği ispatlanamayan alacaklardan sorunlu olduğu, davalı tarafla 11/2021 dönemi ve sonrasındaki ücretlerin davacıya ödendiğine dair yazılı belge sunulmadığı, davacının bu dönem sonrasındaki garanti ücretinin 76.500 USD olduğu, davacının .... isimli kulüple 2021-2022 sezonunun devamında 35.000 Euro karşılığında anlaşması göz önüne alındığında davacının başka yerden kazanç sağlandığı ve bu miktarın indirilmesi gerektiği, buna göre 35.000 Euro'nun USD karşılığı tespit edilerek 76.500 USD'den indirildiği ve netice olarak davacının 36.967,50 USD alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Belediyenin dava dışı kulüple hem organik, hukuki ve fiilî bağlantı bulunduğundan davacıya ödendiği ispatlanamayan alacaklardan sorumlu olduğu hem de davacının dava dışı kulüple sözleşme imzalandığı sırada davalının verdiği güvene ve fiili uygulamaya inanarak sözleşmeyi imzaladığı, bu sebeple davalının güven teorisi gereğince de davacıya ödendiği ispatlanamayan alacaklardan sorumlu olduğu, tahkim ilk itirazının yersiz olduğu gerekçeleriyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Tahkim şartı nedeniyle davanın reddi gerektiğini,

2. Dernek ile müvekkili arasında herhangi bir organik bağ bulunmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini,

3. Davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını,

4. 5393 sayılı Kanun kapsamında belli miktarda yardım yapıldığını,

5. Müvekkili İdarenin tüm faaliyetlerini kanun çerçevesinde gerçekleştirdiğini,

6. Bilirkişi raporunda dava konusu bedellerin hangi usullere göre hesaplandığının belli olmadığını,