muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15934, Karar No: 2014/13582, Tarih: 20.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/15934 E.  ,  2014/13582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki eşya alacağı davasına dair ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinden verilen 14.11.2013 günlü ve 2011/246 E.-2013/546 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 11.06.2014 günlü ve 2014/1951 E.-2014/9440 K.sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili ile eşi olan davalı arasındaki boşanma davasının derdest olduğunu, taraflarca imzalanmış olan mehir senedindeki eşyaların müvekkiline ait olmasına rağmen davalı tarafça iade edilmediğini ileri sürerek; mehir senedinde belirtilen ziynet ve çeyiz eşyaları ile paranın müvekkiline aynen iadesine, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere bedeli olan 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş; 21.05.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile ziynet ve çeyiz eşyaları yönünden taleplerini 45.620 TL'ye yükselttiklerini, mehir senedinde belirtilen paraya ilişkin haklarını ise saklı tuttuklarını bildirmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça ileri sürülen mehir senedinin sahte olduğunu, zira senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; yörede yapılan evliliklerde mehir senedinin düzenlenmesinin gelenek haline geldiği, davaya konu mehir senedindeki imzanın, Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporla davalıya ait imza ile benzediğinin belirlendiği, ayrıca davacı tanıklarının davalıyı sözkonusu senedi imzalarken gördüklerini beyan ettikleri gözetildiğinde senetteki imzanın davalıya ait olduğu, davalının mehir senedindeki eşyaları almadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 11.06.2014 günlü ve 2014/1951 E.-9440 K.sayılı ilamıyla onanmış, davalı tarafça bu defa kararın düzeltilmesi istenilmiştir.TMK.nun 6.maddesi hükmü uyarınca, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Buna göre, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkaran kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.Davacı, davalı tarafça imzalanan mehir senedindeki ziynet ve çeyiz eşyalarının bedelini talep etmiş, davalı ise senet altındaki imzayı inkar etmiştir. Bu durumda, her şeyden önce senetteki imzanın davalıya ait olup olmadığının tespit edilmesi ve davacının bu yöndeki iddiasını ispat etmesi zorunludur.

Somut olayda ise; davacı tarafından ibraz edilen senet üzerinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince imza incelemesinin yapıldığı, inceleme sonucunda dikkat çekici kısmı benzerlikler görülmekte ise de imzanın davalı eli ürünü olup olmadığı konusunda kesin bir kanaate varılamadığı bildirilmiştir. Buna göre, rapor; sonuç doğurucu ve hüküm kurmaya elverişli değildir.Hal böyle olunca, mahkemece; Adli Tıp Kurumunun imza incelemesinde üst ve son mercii olmadığı gözetilerek, üniversitelerin güzel sanatlar bölümünden oluşturulacak bilirkişi heyetinden senetteki imzanın davalı eli ürünü olup olmadığına ilişkin yeniden rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.Ne var ki, mahkeme kararının açıklanan bu gerekçe ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşılmakla, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.06.2014 günlü ve 2014/1951 E. 9440 K.sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının BOZULMASINA ve peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2206, Karar No: 2024/5737, Tarih: 13.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2206 E.  ,  2024/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/715 Esas, 2024/40 Karar

KORUNMA İHTİYACI

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ereğli (Konya) 1.Aile Mahkemesinin 02.11.2023 Tarihli ve 2021/778 Esas Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun halen...Sitesi Müdürlüğünde bakım ve koruma altında olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Akşehir 2. Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 23.01.2024 Tarihli ve 2023/715 Esas, 20234/40 Karar Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Ereğli (Konya) 1. Aile Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin c bendi uyarınca verilen bakım tedbirinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Ereğli (Konya) Aile Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli, 2021/778 Esas 2021/973 Karar sayılı kararında , korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 24.11.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Ereğli (Konya) 1. Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ereğli (Konya) 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2234, Karar No: 2010/8276, Tarih: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2234 E.  ,  2010/8276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.11.2008 tarih ve 2007/334-2008/420 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin davalı bankanın 0041430 hesap numaralı müşterisi olduğunu, bankanın Ağustos 2006 tarihine kadar, hesabından havale yoluyla "SSK ve Vergi Borçlarını" ödediğini, fakat Agustos 2006-Mart 2007 tarihleri arasında "Peşin Vergi, Stopaj, KDV ve SSK Primi" karşılığı toplam 122.118,66 YTL'nın davalı bankadan çekildiği halde Alemdar Vergi Dairesi ve SSK İl Müdürlüğü'ne ödeme yapılmadığı, bu nedenle müvekkilinin gecikme zammı ile birlikte vergi dairesine 62.179,60 YTL,SSK İl Müdürlüğü'ne 68.298,68 YTL olmak üzere toplam 130.478,28 YTL ödeme yaptığını,davalının kusurundan kaynaklanan bu zararı ihtara rağmen ödemediğini ileri sürerek,130.478,28 YTL'nın ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 26.04.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,müvekkilinin Ağustos 2006 tarihine kadar davacının SSK ve vergi borçlarını firmanın muhasebecisi ... ve çalışanı ...'in getirdiği tahakkuk fişlerine istinaden ilgili merciin hesabına havale yoluyla ödeme yaptığını,Ağustos 2006 tarihinden sonra ...'in banka personeline ödemelerde sorunlar yaşandığını,SSK ve vergi dairesine elden ödeme yapacaklarını belirttiğini,bunun üzerine banka tarafından bu kişiye ödeme yapıldığını, kusurları olmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,iddia,savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre,davacının SSK, vergi, stopaj ödemelerinin Ağustos 2006 tarihine kadar ... isimli kişinin bankaya ibraz ettiği tahakkuk fişleri karşılığında ilgili kurumların hesabına havale edildiği,bu tarihten sonra ise aynı kişinin tahakkuk eden miktarları nakit olarak hesaptan çekmek istediği,bu miktarların bankaca ...'e davacı tarafından talimat verilmediği ve hesaptan para çekme yetkisi olmadığı halde ödendiği,bankanın kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne,130.478,28 YTL nin 27.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ve 72,79 YTL nin ihtarname masrafının da 27.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı,davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı,davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, paraları bankadan çekip Alemdar Vergi Dairesi ve SSK İl Müdürlüğü'ne yatırmayan kişi davacı şirket çalışanıdır.Her ne kadar bankadan para çekme yetkisi bulunmayan şirket çalışanına ödeme yapılması banka yönünden kusur teşkil eder ise de, anılan işlemleri yapan kişinin şirket çalışanı olması sebebiyle çalışanını seçmede ve onu denetlemede gerekli özeni göstermeyen davacının da olayda müterafik kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla davalı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24123, Karar No: 2017/35948, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24123 E.  ,  2017/35948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31153, Karar No: 2018/2351, Tarih: 05.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31153 E.  ,  2018/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında TCK' nın 62. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3265, Karar No: 2017/5686, Tarih: 18.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/3265 E.  ,  2017/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısı ve sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca sanığın kişilik özellikleri ve ekonomik durumuna göre günlüğü 20TL'den hesaplanarak 6000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 25 tam gün para cezasının 1 gün karşılığı TCK 52/2 maddesi uyarınca sanığın kişilik özellikleri ve ekonomik durumuna göre 20TL'den paraya çevrilerek 500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibareleri yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14900, Karar No: 2017/8099, Tarih: 24.10.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/14900 E.  ,  2017/8099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağına göre sanığın işlettiği ... Eczanesi isimli işyerinde kaçak ilacın piyasaya sürüldüğü yönündeki ihbar üzerine bahse konu işyerinde yapılan usulüne uygun aramada girişte sol karşı kısımda camekanlı alt rafta toplam 12 kutu kaçak ilacın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalardaki ilaçların bir kısmını kendi kullanımı için, diğerlerini ise ücretsiz olarak tanıdıklarına vermek için aldığı yönündeki kurtulmaya yönelik beyanları ve ilaçların sanığın işlettiği eczanede bulunması karşısında, sanığın ticari amaçla kaçak ilaç bulundurduğunun kabulü gerekirken, beyanına itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/923, Karar No: 2021/8, Tarih: 18.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/923 E.  ,  2021/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiş, irtifak hakkının ... adına tescil edilmesine yönelik tavzih talebinin 01.09.2019 t. ek karar ile reddine karar verilmiş, ek kararın temyizi üzerine mahkemece 26.11.2019 t. ek karar ile kararın kesin olduğu gerekçesi ile temyiz talebi reddedilmiş, bu ek karar süresi içinde davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece tespit edilen bedel karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı içinde olup, temyize tabi olmadığından, mahkemece verilen ek karar usul ve yasaya uygundur.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ve aşağıda kalan temyize başvurma harcının alınarak Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18021, Karar No: 2014/1354, Tarih: 22.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18021 E.  ,  2014/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Tüketici Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.08.2012 tarih ve 2012/398-2012/683 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı bankanın hesabını yakın izlemeye alıp, hesap üzerine yasal takip kaydı koyduğunu, bilahare yaptığı hatayı farkeden davalının kendi kayıtlarında gerekli düzeltmeyi yaptığını, ancak... Bankası kayıtlarında yasal takip kaydının devam ettiğini, bundan dolayı diğer bankalara yaptığı kredi başvurularının kabul edilmediğini ve mağdur olduğunu ileri sürerek, hesabı ile ilgili olarak davalı banka tarafından .... Bankası nezdinde oluşturulan yanlış sicil kaydının davalı tarafından düzeltilmesini, tüketici hakem heyeti kararının uygulanmasını ve davalının manevi tazminat ödemesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı hakkında ... Bankası'na yapılan yedi adet bildirim olduğunu ancak, müvekkili banka tarafından ... Bankası'na yapılmış bir bildirim bulunmadığını, zira davalı hakkında yasal takip hesaplarının olmadığını, kaldı ki kullandığı kredi ve kredi kartı ödemelerindeki gecikme nedeniyle müvekkili açısından davacının yakın izlemede olduğunu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından davalı bankanın hatalı işlemi ile kendisi hakkında ... Bankası nezdinde yanlış sicil oluşturulduğunun ileri sürülmesine nazaran, davalı bankanın davacı ile ilgili olarak ... Bankası’na yaptığı bildirimin bulunmadığının saptanmış olduğu ve bu halde davalının ... Bankası nezdinde düzeltilmesi gereken bir kayıt bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.