muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/20611, Karar No: 2011/2397, Tarih: 21.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/20611 E.  ,  2011/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ve 12 ark.ile davalı ...-... aralarındaki Ecrimisil davasına dair Çatalca 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 23.10.2009 günlü ve 2007/309 E.-2009/312 K. Sayılı hükmün Bozulması hakkında dairece verilen 7.6.2010 günlü ve 2010/8829 E.-9983 K. sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 185.00-TL.para cezası ile 2.70 TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine 21.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3959, Karar No: 2014/6874, Tarih: 11.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3959 E.  ,  2014/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2013/270-2013/318

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ihale alıcısı, icra mahkemesine başvurusunda; satışı yapılan taşınmazın ihale bedeli üzerinden % 1 oranında KDV alınması gerektiği halde %18 oranında KDV alınmasına karar verildiğini ileri sürmüş, Mahkemece KDV'ye ilişkin şikayet ve itirazlara yönelik davalara bakma görev ve yetkisinin Vergi Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar Katma Değer Vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tâbi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17. maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Her ne kadar Dairemizin önceki içtihatlarında, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olduğundan, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu belirtilmiş ise de; Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü’nün 11.03.2013 tarih ve 2012/182 Esas 2013/321 Karar sayılı ilamında özetle; KDV’ye ilişkin şikayetin, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı, mahkemece incelemenin, icra dosyasından yapılarak anılan işlemin kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar verileceği belirtilmek suretiyle uyuşmazlığın adli yargılamanın bir parçasını oluşturduğundan bahisle adli yargı yerince çözümlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Buna göre, KDV’ye ilişkin işlemin kaynağı icra müdürlüğünün tesis etmiş olduğu karara ilişkin olduğundan, işlemin yasaya uyarlılığının, şikayet yoluyla, icra mahkemelerinin denetiminde olduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan olgular karşısında Dairemizin değişen içtihadına göre KDV’ye ilişkin şikayetin İcra Mahkemelerinde incelenmesi gerektiğinden mahkemece şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken Vergi Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3022, Karar No: 2025/2900, Tarih: 24.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3022 E.  ,  2025/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/312 E., 2024/809 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 20.04.2016 tarihinde davalılara ait inşaatta çalışırken inşaattan düşerek yaralandığını ve sakat kaldığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep etmiş, 12.10.2020 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 438.165,37 TL olarak arttırmış, 07.08.2023 tarihli dilekçesinde maddi tazminat miktarını 3.474.589,54 TL geçici ve sürekli iş göremezlik zarar toplamı olarak ıslah ettiğini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının bütün yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacının dikkatsiz ve özensiz davranışı neticesi kazanın gerçekleştiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ATK 3. İhtisas Kurulunun 02.03.2020 tarihli raporunda davacının sürekli iş görememezlik oranının %43,2 olduğunun tespit edildiği, 20.04.2016 günü ...-... İş Ortaklığı tarafından yapımı devam eden Atatürk Üniversitesi Sağlık Meslek Lisesi ek binası inşaatında çalışan davacının kalıp üzerine tırmandığı sırada düşerek yaralandığı, anılan yapım işine ait sözleşmenin Atatürk Üniversitesi ile ...-... Ortak Girişimi arasında 09.10.2015 tarihinde imzalandığı, 03.07.2022 tarihli bilirkişi heyet raporu hükme esas alınarak davalı... İş Ortaklığının % 80 oranında kusurlu olduğu, davacı kazazede ...'in ise %20 oranında kusurlu olduğu kanaatine varıldığı, TUİK verilerine göre davacının aylık asgari ücretin 1,47 katı gelir ile çalıştığı kanaatine varıldığı, bu nedenle 23.06.2023 tarihli aktüerya raporunun ilk seçeneğine itibar edilerek davacının karşılanmamış maddi zararının 2.807.916,99-TL olduğunun kabul edildiği, tarafların kusur oranı nazara alınmak, hak ve nesafet kuralları göz önünde bulundurulmak suretiyle manevi tazminatın takdir edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.807.916,99 TL maddi tazminat ve 85.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 20.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 22.06.2023 tarihli bilirkişi raporunun 1. seçeneğinde belirlenen TÜİK verisinin esas alındığı ücret tutarı esas alınarak hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin yaptığı iş, kıdemi, yaşı, piyasa koşulları ve çalışma usul ve esasları, tanık beyanları ve emsal ücret araştırması birlikte değerlendirildiğinde, asgari ücret veya asgari ücrete yakın bir ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olup 2. seçenekte belirlenen ücret dahi eksikken Mahkeme tarafından daha düşük ücretin esas alındığı hesap raporunun 1. seçeneğine göre hüküm kurmasının usul ve yasaya açıkça aykırı olduğunu, Mahkemece hükmedilen manevi tazminatın çok az olup mahkeme kararının bu yönüyle de bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

Davalı ... Yapı Ltd. Şti. ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kazanın davacının kusurlu davranışından kaynaklandığını, ceza yargılamasına ilişkin Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında ...'in kazanın oluşumunda asli derecede kusurlu olduğu, iş yerinde yeterli güvenlik önlemlerini almayan işverenlerin ise tali derece kusurlu olduğunun kabul edildiğini, mahkemece sadece davacı tanıklarının beyanının dikkate alındığını, davalı tanıkların beyanlarının dikkate alınmadığını, ceza dosyasındaki kusur raporu ile tazminat dava dosyasındaki kusur raporlarının birbirinin tersi olduğunu, ATK'dan rapor alınarak çelişkinin giderilmesi gerektiğini, davacıya ait % 35 ile % 43 maluliyet oranını içerir iki farklı rapor bulunduğunu, taleplerine rağmen çelişkinin giderilmediğini, davacının kazadan sonra da inşaat işinde çalışmaya devam ettiğini, iyileştiğini ve maluliyet oranının değiştiğini, davacının asgari ücret karşılığında çalıştığını, belirlenen maddi tazminat rakamının fahiş olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

A) Davacı vekilinin kısmen reddedilen manevi tazminat istemine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Davacı vekilinin müvekkili lehine 100.000,00 TL manevi tazminat talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince davacı lehine 85.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 378.290,00 TL’lik kesinlik sınırı gözetildiğinde, kısmen reddolan manevi tazminat istemininin kesinlik sınırı altında kaldığı dikkate alınarak bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kesinlikten reddine karar verilmiştir.

B) Taraf vekillerinin hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6100 sayılı HMK'nın 266. maddesine göre Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. (Değişik cümle: 3/11/2016-6754/49 md.) Ancak genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz. (Ek cümle: 03/11/2016-6754/49 md.) Hukuk öğrenimi görmüş kişiler, hukuk alanı dışında ayrı bir uzmanlığa sahip olduğunu belgelendirmedikçe, bilirkişi olarak görevlendirilemez. Aynı Kanun'un 281/1. maddesine göre "Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler. (Ek cümle:22.07.2020-7251/24 md.) Bilirkişi raporuna karşı talebin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor veya imkânsız olması ya da özel yahut teknik bir çalışmayı gerektirmesi hâlinde yine bu süre içinde Mahkemeye başvuran tarafa, sürenin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve iki haftayı geçmemek üzere ek süre verilebilir düzenlemesi yer almaktadır.

Bilindiği üzere HMK'nın 30. maddesi kapsamında düzenleme altına alınmış olan usul ekonomisi ilkesine göre de hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür.

Bilindiği üzere HMK'nın 30. maddesi kapsamında düzenleme altına alınmış olan usul ekonomisi ilkesine göre de hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.02.2021 tarih ve 2018/10(21)-94 E. - 2021/111 K. sayılı ilamında da açıkça belirtildiği gibi "Bir tarafın bilirkişi raporuna itiraz etmemesi ile diğer (bilirkişi raporuna itiraz eden) taraf lehine usulî kazanılmış hak doğar. Yani bir taraf bilirkişi raporuna itiraz etmez, diğerinin itirazı üzerine yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılır ve ikinci bilirkişi raporu birinci rapora itiraz edenin daha da aleyhine olursa ilk rapora itiraz etmeyen taraf bakımından ilk bilirkişi raporu kesinleştiğinden ve bununla diğer taraf lehine usulî kazanılmış hak doğduğundan, Mahkemenin ilk bilirkişi raporuna göre karar vermesi gerekir (Kuru, B., Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, Cilt:3, s. 2753)"

Somut olayda, 30.04.2018 tarihli kök hesap raporunda bakiye ömür süresinin belirlenmesinde PMF 1931 tablosunun esas alındığı, sürekli iş göremezlik oranının %35 olarak dikkate alındığı, bilinen dönem sonu 30.04.2018 olarak kabul edilmek suretiyle hesaba esas ücretin asgari ücretin 3.23 katı olduğu dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, anılan raporun davacı ve davalılar vekillerine ihtarlı olarak 02.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davalılar vekilince rapora kusur oranı ve hesaplamaya esas alınan ücret yönünden itiraz edildiği, davacı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz etmeyerek 18.07.2018 tarihli beyan dilekçesi ile bilirkişi hesap raporunda yapılan hesaplamanın usul ve yasaya uygun olup rapor doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğini beyan ettiği, ayrıca takip eden celsede davacı vekilinin hesaba ilişkin bilirkişi raporunun Yargıtay içtihatlarına, tanık beyanlarına ve istenen ücret araştırmasına uygun şekilde düzenlendiği, dosya kapsamıyla uygunluk arz ettiğini belirterek rapora göre karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 23.06.2023 tarihli hesap raporunda ise işlemiş devre hesabının 30.04.2018 tarihinden 30.06.2023 tarihine çekildiği, bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alındığı, sürekli iş göremezlik oranı %43,2 olarak esas alınmak suretiyle 1. seçenekte TÜİK verilerine göre asgari ücretin 1.47 katı ücretle çalıştığı, 2. seçenekte ise asgari ücretin 1.99 katı ücret alacağı kabulüne göre hesaplama yapıldığı, bu şekilde kök rapora davacı tarafın itiraz etmemesi nedeniyle davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hakka aykırı olarak maddi tazminat alacağının tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, somut olayda taraflar arasında ücret noktasında da uyuşmazlık bulunduğu görülmektedir. Davacı vekilinin dava dilekçesinde davacının en son net 3.500 TL ücrete 1 öğün yemek ve servis ilavesi ile kalıpçı ustası olarak çalıştığını beyan ettiği, davacının SGK tahkikat raporundaki beyanında inşaatta kalıp işçisi olarak çalıştığını ifade ettiği, Nisan 2016 ücret bordrosunda 12 gün için brüt 658.80 TL, net 470.98 TL AGİ ile birlikte net 554.98 TL ödeme yapıldığı,yemek yardımı ve yol yardımı yapılmadığının görüldüğü, Kuruma yapılan bildirimlerin bordro ile uyumlu olduğu, Mahkemece emsal ücret araştırması yapıldığı, Erzurum Esnaf Sanatkarlar Odası - Sıvacı ve Boyacılar Esnaf Odası tarafından kalıpçı ustasının 2016 yılı ücretinin günlük 140 TL ve vasıfsız inşaat işçisinin net günlük 80 TL ücret alacağının bildirildiği, TÜİK verilerine göre inşaat kalıp ustasının 2014 yılında brüt 1.620 TL ücretle çalışacağının belirtildiği, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı rayiç ücretlerinin dosyaya celbedildiği, mahkemece TUİK verilerine göre belirlenen ücret esas alınarak yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek destek kaybından kaynaklı hak sahiplerinin, gerekse iş göremezlikten kaynaklı sigortalının maddi tazminat alacağının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması ön koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödemek amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir.

Gerçek ücretin ise öncelikle toplu iş sözleşmesi ile imzalı bordrolara, bunların yokluğu halinde ise işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrete göre tespit edileceği, iş yeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş olan miktarın ücret olarak değerlendirilemeyeceği, Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir.

Taraflar arasında işçi alacağına ilişkin görülen davada tespit edilen ücretin tazminat davasında hesaba esas alınacak ücret açısından kesin delil mahiyetinde olmayıp, kuvvetli delil mahiyetinde olup davacının yaptığı işe göre alacağı ücretin TÜİK, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı rayiç ücretleri ile ilgili meslek odasından bildirilecek ücret gözetilerek belirlenmesi gerektiği, sendikasız işçi için sendikalardan bildirilen ücretin de dikkate alınamayacağı gözden kaçırılmamalıdır.

Taraflar arasında işçi alacağına ilişkin görülen davada tespit edilen ücretin tazminat davasında hesaba esas alınacak ücret açısından kesin delil mahiyetinde olmayıp, kuvvetli delil mahiyetinde olup davacının yaptığı işe göre alacağı ücretin TÜİK, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı rayiç ücretleri ile ilgili meslek odasından bildirilecek ücret gözetilerek belirlenmesi gerektiği, sendikasız işçi için sendikalardan bildirilen ücretin de dikkate alınamayacağı gözden kaçırılmamalıdır.

Bu açıklamalar doğrultusunda Mahkemece yapılacak iş; 30.04.2018 tarihli kök hesap raporuna davacının itiraz etmemiş olması nedeniyle bakiye ömür süresinin belirlenmesinde PMF 1931 yaşam tablosunun esas alınması, iş göremezlik oranının %35 olarak esas alınması ve işlemiş dönem sonunun 30.04.2018 olarak esas alınması yönünden davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilip; davacının yaptığı işe göre alabileceği ücretin yukarıda belirtilen esaslara uygun şekilde tespit edilmesinden sonra yeniden hesap raporu almak; davalıların kusur oranının %80 olduğu kabul edilerek, 30.04.2018 tarihli rapordaki işlemiş dönem sonu değiştirilmeksizin, %35 iş göremezlik oranına göre bağlanan ilk peşin sermaye değerinin kusur karşılığı mahsup edilmek suretiyle yapılacak hesaplamaya göre karar vermektir.

O halde davacı ve davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli istinaf itirazlarının esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Taraf vekillerinin maddi tazminata yönelik temyiz istemleri nedeniyle temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

4.Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine,

5.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4760, Karar No: 2021/8855, Tarih: 14.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4760 E.  ,  2021/8855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasi atanması istemine ilişkin olarak açılan davada,... Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Cizre Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün, anne ve babası ile birlikte "......" ilinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... İlçe Jandarma komutanlığına yazılan müzekkere verilen cevabi yazıda küçük ...'ün anne ve babasının yaz aylarında ... köyünde mevsimlik işçi olarak gelip gittilerini, sende yaklaşık 3 ay ... köyünde Osman Kara isimli şahsın fındık tarlasında işçi olarak çalıştıklarını fındık sezonu bittikten sonra ikamet adresleri olan ... adreslerine döndüklerini, ... ilçesi ... köyünde ikamet etmediklerinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir.

Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." “Aynı Kanunun 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamında kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilenin yerleşim yeri adresinin ... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8438, Karar No: 2014/7983, Tarih: 15.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/8438 E.  ,  2014/7983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı Kurum'dan, davacının eşinin tüm sigortalılıklarına ilişkin sicil dosyaları istenilerek gelen yazı cevapları da eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.