muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13343, Karar No: 2011/13784, Tarih: 27.12.2011

Gerçekten; kayden davacılara ait çekişme konusu 321 parsel sayılı taşınmaza davalıların haklı ve geçerli neden olmaksızın toprak dökmek suretiyle elattıkları belirlenerek elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, öte yandan eski hale getirme masrafları ile verilen zarardan sorumlu tutulmalarında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Öte yandan; fiilen elatan şahıs ile onun işvereni arasındaki sözleşme gerekleri, iş sahibi ile müteahhit ya da işçi ile işveren arasındaki ilişki gibi iç ilişkidir.Bu nedenle işveren sıfatıyla TOKİ'nin davalı gösterilmesinde de yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Davalı TOKİ vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Dosya içeriği ve toplanan delilerden; davacı B.'in talebi ile Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/39 Değişik İş sayılı dosyasından mahallinde yapılan uygulama neticesinde alınan teknik bilirkişi raporlarında davacılara ait taşınmaza dökülen toprak miktarının 17431 m3 olduğu bildirildiği halde, mahkemece mahallinde daha sonradan yapılan keşifler neticesinde alınan teknik bilirkişi raporlarında ise dökülen toprak miktarı farklı hesaplandığı, öte yandan toprağın kaldırılması için davacıların taşınmazında açılması gereken yolun uzunluğu konusunda, bilirkişilerin keza farklı görüşlerde bulundukları görülmektedir.

Bilindiği gibi, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlı olarak değerlendirilir.

Somut olaya gelince; dava; 13.07.2007, birleşen dava ise 24.04.2008 tarihinde açılmış ve davacılar tarafından elatmanın önlenmesi isteğinin yanı sıra eski hale getirme masraflarının tahsili ile tazminat isteklerinde bulunulmuşlardır.

Ne var ki; yapılan inceleme ve araştırmanın hükma elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, tahsili istenilen eski hale getirme masrafları ile maddi tazminat miktarının dava tarihindeki mevcut elatma miktarına göre belirlenmesi gerektiği halde, mahkemece, dava tarihi itibariyle çekişme konusu taşınmazda elatılan kısım ile bu alana dökülen toprak miktarının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeden, öte yandan çekişme konusu yerin dik ve engebeli olup, yağan yağmurlar sebebi ile daha önceden dökülen toprağın kayarak zemine yayılması sebebi ile işgal edilen kısmın zamanla genişlediği, ancak dökülen toprak miktarında değişiklik olmadığı savunmaları ileri sürüldüğü halde , bu hususlar üzerinde durulmadan , dava açıldıktan sonra çekişme konusu yere sonradan da toprak dökülüp dökülmediği, dökülen topraktan kaldırılan

miktar olup olmadığı irdelenmeden dava tarihinden sonraki taşınmazın durumuna göre düzenlenen ve dökülen toprak miktarını tespit dosyasından hesaplanan miktardan farklı olarak 9.586,66 m3 olarak bildirilen ve çelişkiler konusunda açıklama getirmeyen bilirkişi raporları esas alınmak suretiyle eski hale getirme masrafları ile maddi tazminatın hüküm altına alınmış olduğu anlaşılmaktadır.

miktar olup olmadığı irdelenmeden dava tarihinden sonraki taşınmazın durumuna göre düzenlenen ve dökülen toprak miktarını tespit dosyasından hesaplanan miktardan farklı olarak 9.586,66 m3 olarak bildirilen ve çelişkiler konusunda açıklama getirmeyen bilirkişi raporları esas alınmak suretiyle eski hale getirme masrafları ile maddi tazminatın hüküm altına alınmış olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; öncelikle dava tarihi itibari ile çekişme konusu taşınmazda elatılan kısmın ve dökülen toprak miktarının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, bu belirleme yapılırken toprağın kaldırılması için davacıların parselinde açılması gereken yolun, taşınmaz üzerinde en kısa en ekonomik nereden açılabileceğinin de tespit edilmesi, ondan sonra belirlenen bu miktarlar esas alınarak toprağın kaldırılması için gerekli masrafların ve uğranılan maddi zararın hesaplanması, davalılar tarafından bir miktar ödemelerin yapıldığının tarafların kabulünde olması sebebi ile davalılara yapılan ödemelerin de saptanan miktarlardan mahsup edilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

Davacılar vekili ile davalı ..Müh. İnş, Taah. Tic.A.Ş. Vekilinin belirtilen sebeplerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK.'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin hacrın temyiz edene geri verilmesine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8900, Karar No: 2017/10, Tarih: 17.01.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/8900 E.  ,  2017/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Suç vasfının değişmesi nedeniyle ; TCK'nın 86/2-3- a-e, 53/1, 63, 58, maddeleri uyarınca 5 ay hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdure ... ile yedi yıllık resmi nikâhlı eşi sanık ...’ın aile içi şiddet nedeniyle ayrı yaşadıkları, sanığın suç tarihi olan 09.07.2012 günü saat 10.00 sıralarında mağdurdan para istediği, mağdurun "param yok" demesi üzerine sanığın mutfaktan aldığı ele geçmeyen ekmek bıçağını mağdura doğrultarak ''bana para vermezsen seni bıçaklarım, seni öldürürüm'' şeklinde tehdit ettiği ve akabinde bıçakla yaraladığı, daha sonra evdeki eşyaları karıştırıp mağdurun ev temizliğine giderek kazandığı çantasındaki 270 TL para ile evin anahtarını alıp gittiği olayda; sanığın üzerine atılı yağma suçu sübut bulduğu halde delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5726, Karar No: 2019/888, Tarih: 04.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5726 E.  ,  2019/888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıp giderim bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen hüküm, davacı vekilince temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, müvekkilinin 26.03.2008 tarihinde frigorifik yapıdaki yarı remork aracı davalıdan satın aldığını, bu araçla 13.05.2009 tarihinde ... ... sitesinde yük boşaltma işlemini yaparken aniden sağ ön lastiğinin patlaması sonucunda, aracın fiber kısmının içerisinden parçalandığını, bu hasar sonrasında gerekli bakım ve onarım işlerinin tamamlanarak kendilerine teslim edildiğini, onarım ve bakım sonrası 22.08.2011 tarihinde ...’dan ... istikamenite seyrederken ... ili civarında otobanda dorsede tamirat noktasında başlayarak çok büyk bir hasarın meydana geldiğini ve aracın 23.08.2011 tarihinde Daf-Tırsan servisine çekildiğini ve dorsenin pet (tam hasarlı) olduğunu ve yenisini almalarının gerekli olduğunu bildirdiklerini, bunun üzerine aracın yediemin otoparkına çekilip araç üzerinde ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/186 Değişik iş dosyasında yapılan tespit sonrası alınan raporda meydana gelen hasarın gizli ayıplı olarak yapılan onarımdan kaynaklandığını, 43.500,00 Euro bedelle giderilebileceğini, hasar gören aracının dava dışı şirketlere 79.414,19 TL ye onarıldığını, ancak araç üzerinde mevcut bir takip aparatlarının kullanılmış olması nedeniyle müvekkili tarafından bu aparatlar için 14.358,72 TL düşülerek 3. şirkete 65.028,47 TL ödendiğini, 22.08.2011 tarihinde hasara uğrayan aracın 17.01.2012 tarihinde onarımının tamamlandığını, bu süre zarfında yaklaşık 4,5 ay aracını kullanamadığını, bu nedenle 120.395,40 TL bedel ödemek zorunda kaldığını, ayrıca dorsenin çalışır durumda olduğu zamanlarda ... Kargo Servisi ile yapılan anlaşma gereğince 58.968,00 TL gelir kaybına uğradığını, yapılan masrafların mahsubu ile 61.653,43 TL zararının oluştuğunu, öte yandan otoparka da 1.327,00 TL ödendiğini bildirerek hasar nedeniyle uğranılan 128.429,90 TL zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın zamanaşımına uğradığını, aracın satın aldıktan sonra aracın orjinalinde olmayan 400 lt. mazot deposu ve paslanmaz çelikten su deposu talebiyle araçta istemlere gereği yapıldığını ve 5 adet ray, 250 adet kanca ve 100 adet montaja hasır kancanın araca zarar verileceğinden yapılmadığını, maksimum net taşıma ağırlığının dikkate alınmayarak taşıma yapıldığını, müvekkili tarafından araçta onarım şeklinde işlem yapılmadığını, ayıplı iş bulunmadığını, araca 3. şirketlerce takılan treylerin müvekkili tarafından takılan lameberet tipi frigfrik treylerle uzaktan yakından ilgisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre davcının 2. olay nedeniyle maruz kaldığı ve davaya konu ettiği hasardan dolayı davalının birinci olayda vermiş olduğu servis hizmeti arasında gizli ayıp nedeniyle illiyet bağı bulunmadığı, davalının sorumluluğu olmadığı, hizmetin gizli ayıplı olduğu kabul edilse dahi satın aldığı tarih itibariyle BK'nınn 231. maddesi uyarınca 2 yıllık zamanaşımına uğradığından bahisle dava reddedilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz olunmuş, bu kez Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nce karar davanın hem esastan hem de usulden (zamanaşımı) reddi doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada dava zamanaşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Dava konusu araç davalıdan satın alınmış ise de, uyuşmazlık aracın tamirinden kaynaklandığına göre, incelemenin de bu doğrultuda yapılması zorunludur. Esasında mahkemenin de kabulü bu yöndedir. Ne var ki, zamanaşımı süresi BK'nın satıma ilişkin hükümleri değil, eser sözleşmesine ilişkin hükümleri değerlendirilerek belirlenmelidir. Uyuşmazlık 13.05.2009 tarihli onarımdan kaynaklandığına göre, eser sözleşmesinde uygulanması gereken zamanaşımı sözleşmenin kurulduğu tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı BK'nın 126/IV. maddesindeki süre olup, beş (5) yıldır ve dava tarihi itibariyle zamanaşımının süresinin dolduğundan bahsedilemez. Bu durumda mahkemece işin esasının incelenip karar verilmesi gerekirken hukuki değerlendirmede hataya düşülüp zamanaşımı nedeniyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilince temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28218, Karar No: 2017/9165, Tarih: 06.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28218 E.  ,  2017/9165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, 5271 sayılı CMK’nın 272/3-a maddesi gereği; hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları kesin nitelikte olmayıp, hükmün temyizi kabil bir karar olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesi kapsamından temyiz isteğinin mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Yargılama giderlerinin beraat eden sanığa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29228, Karar No: 2014/20563, Tarih: 22.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29228 E.  ,  2014/20563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/254509

Mahkemesi : Sütçüler Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11/07/2012

Numarası : 2011/29 – 2012/43

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Çandır Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin Sütçüler Orman İşletme Müdürlüğünün Söğütdalı Orman İşletme Şefliğinin Söğütdalı serisinin 38 nolu bölme içerisinde almış oldukları kesim, ara kesim ve sıklık işinin yapımı sırasında kesim sahasında çalışmakta olan kooperatif üyesi H.. Ü..'ın kesmiş olduğu çam ağacının gövdesinin yakınında bulunan gövdesi çürümüş meşe ağacına takılarak meşe ağacını gövdesinden kırarak ağaç dallarının çam ağacına takılması üzerine bu dallardan ağacı kurtarmak isterken kurtulan meşe dalının çarpması sonucunda, kafa travması, kafatası kemikleri kırığı ve beyin doku harabiyeti neticesi ölmesi olayında; kooperatif karar defterinde kesme işinin bölme bölme üyelerine verildiği, kesim işini kendi adlarına yaptıkları ve ücretlerini de Orman İşletmesinden aldıkları, kooperatifin sadece bu ücretten %2 pay aldığının anlaşılması karşısında, olayda işçi işveren ilişkinin bulunmadığı, bu nedenle sanıklara kusur izafe edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a- TCK'nın 50/4. maddesi gereğince taksirli suçlarda hapis cezasının uzun süreli bile olsa adli para cezasına çevrilebileceği gözetilmeyerek, “hapis cezasının nevi ve süresi” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile paraya çevirme talebinin reddine karar verilmesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

c- Sanık K.. E..'un Ç.. köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Başkanı olduğu, sanık R.. E..'in başkan yardımcısı, sanık M.. A..'ın ise muhasip üyesi olduğu, olayın bir meslek veya sanatın icrası nedeniyle meydana gelmediği gözetilmeyerek ve hangi meslek veya sanatın yasaklandığı belirtilmeden sanıkların hakkında meslek veya sanatın yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29660, Karar No: 2012/29813, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29660 E.  ,  2012/29813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının müracaatı üzerine Akyazı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 30.04.2012 tarih ve 2012/70 karar sayılı kararı ile;elektrik Faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini,bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını,idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek,Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini 2012/29660-29813

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini 2012/29660-29813

istemiş, mahkemece, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmemiş olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalının, davacı kurumca elektrik faturasına yansıtılan ve kendisinden daha önce tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tahsili ile gelecek olan faturalara da bu bedellerin yansıtılmaması için Tüketici Sorunları Hakem Heyetinden talepte bulunduğu ve hakem heyetince de bu talebin kabul edildiği anlaşılmaktatır. Hakem heyetinin kararı, niteliği itibariyle taraflar arasında geleceğe yönelik çıkması muhtemel olan muarazanın da giderilmesine ilişkin olup, çıkabilecek bu muarazanın miktarının bilinmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının talepleri arasında bulunan muarazanın giderilmesine yönelik talebinin miktar açısından ne kadar olduğu da tespit edilemez niteliktedir. Bu itibarla davacının dava dilekçesinde, muarazının giderilmesine yönelik talebinde değer belirtmemiş olmasının HMK.nun 119/1-d maddesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının talepleri arasında var olan muarazanın giderilmesi de bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2135, Karar No: 2012/581, Tarih: 08.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/2135 E.  ,  2012/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de göz önünde bulundurulmasına göre davacı ... ile davalı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava ve temyize konu 224 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edildiği göz önüne alındığında somut olayda aynı yasanın 30. maddesi hükmünün uygulanacağı kuşkusuzdur.

Ne var ki, dava ve temyize konu 224 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününden önce meydana getirilen muhtesat niteliğinde ev bulunduğu keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile dosyaya raporunu ibraz eden fen bilirkişisinin raporundan anlaşılmaktadır. Taşınmaz üzerinde muhtesat niteliğinde ev bulunduğu belirtildiğine göre; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi hükmü uyarınca tutanağın beyanlar hanesinde tespitten önce meydana getirilen muhtesatın niteliği ve kim tarafından meydana getirildiği belirlenerek tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken bu olgunun gözardı edilmesi isabetsiz, davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 08.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.