muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15178, Karar No: 2012/20224, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15178 E.  ,  2012/20224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu ... ili ... Mahallesi 32239 ada 3 parselde kayıtlı 231.00 m2lik hissesini daire karşılığında davalıya devrettiğini, davalı ... Belediyesiyle aralarında imzalanan sözleşmenin 5104 sayılı ... ... ... Kanununa dayanılarak Başbakanlık tarafından çıkartılan yönetmelik ve kentsel dönüşüm projesinin uygulama esaslarına dair alınan 1025 nolu karara dayanılarak yapıldığını, sözleşme gereğince davalıya devredilen taşınmaz üzerinde bina, müştemilat ve ağaçlardan oluşan tesislerin bulunduğunu, yönetmelik ve belediye meclis kararı gereğince yapı bedeli ödenmesi gerekirken belediye kıymet takdir komisyonu raporundan davacıya ait bina, ağaç müştemilat bedelinden sadece %10 enkaz bedelinin ödendiğini, bu nedenle bina ve müştemilatın dava tarihindeki değeri belirlenerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000.00 TL alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasını talep etmiş, 22.02.2012 tarihli dilekçesi ile davayı ıslah ederek talebini 16.124.00TL’ye çıkartmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 16.124.00TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, dava dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tutarak 8.000.00TL’nin davalıdan tahsilini istemiş, 22.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini ıslah ederek 16.124,00 TL’ye çıkartmıştır. Bu durumda ıslah edilen miktarlar yönünden ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü göz ardı ederek tüm miktara dava tarihinden itibaren faiz yürütmüş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince temyiz edilen kararın ‘Hüküm’ başlıklı bölümünün 1.fıkrasında bulunan "16.124..00 TL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte" söz ve ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine; "16.124.00 TL.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, alacağın 8.000 TL.sine dava tarihinden, 8.124.00 TL.sine ise ıslah tarihinden (22.02.2012) itibaren yasal faiz uygulanmasına" söz ve ibarelerinin yazılmasına, kararın DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan 239.50 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31412, Karar No: 2015/6733, Tarih: 23.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31412 E.  ,  2015/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında TCK'nin 86/2 maddesinin uygulanması sırasında sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle TCK'nin 58/3 maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan hapis cezasının seçildiği belirtilmesine rağmen, sonrasında TCK'nin 50/2 maddesine aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

TCK'nin 86/2 ve 29. maddelerinin uygulanması sonucu bulunan 3 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli parasına çevrilmesi sırasında yazım yanlışı yapılarak sonuç cezanın 1800 TL adli para cezası yerine 1.8000 TL adli para cezası olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının sonuç cezaya ilişkin kısımdaki 1.8000 TL adli para cezasının 1800 TL adli para cezası olarak düzeltilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7444, Karar No: 2012/25041, Tarih: 23.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/7444 E.  ,  2012/25041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-4, 22/3, 31/3, 62, 52/2, 52/4maddeleri gereğince mahkumiyetvekili

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suç tarihinde 17 yaşında ve ehliyetsiz olan suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki aracıyla direksiyon hakimiyetini kaybederek yol dışında bulunan katılanlara çarpması şeklinde meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşulları oluşmadığı halde tayin edilen cezada bilinçli taksir nedeniyle arttırım yapılması,

2- Dosya içeriğine göre; meydana gelen olayda suça sürüklenen çocuğun kontrolsüz şekilde süratli ... kullanıp hızını mahal şartlarına göre ayarlamayarak tam kusurlu şekilde 3 kişinin yaralanmasına neden olduğu ve mahkemece de eylemi bu şekilde kabul edildiği halde, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan ceza tayini suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

3-Kendisini vekaletnameli vekille temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2732, Karar No: 2024/5826, Tarih: 11.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2732 E.  ,  2024/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/563 Esas, 2023/211 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Anadolu 1. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/479 E., 2021/8 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uzun yıllardan bu yana LPG ve akaryakıt sektörlerinde faaliyet gösterdiğini, "GO" ve "GO" esas unsurlu markaları bulunduğunu, davalının müvekkili markaları ile aynı ve/veya ayırt edilemeyecek kadar benzeri olan markayı Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde tescil ettirdiğini iddia ederek 2017/44486 tescil numaralı, 04. ve 37. sınıflardaki mal ve hizmetlerde kullanılmak üzere tescil edilen "PETROGO" ibareli markanın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesi, 6 ncı maddesinin birinci ve dokuzuncu fıkraları, 18 inci maddesi ve 25 inci maddesi hükümlerine istinaden hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili firmanın kötü niyetli olmadığını, ne davacının ne de başka kişilerin herhangi bir şekilde markasını haksız kullanmadığını, dürüstlük kuralına aykırılık oluşturacak tutum ve davranışlarda bulunmadığını, davacı firmanın TÜRKPATENT nezdinde itirazlarda bulunmadığını, bu sebeple davanın öncelikle usulden reddinin gerektiğini, esas kötü niyetli olanın davacı olduğunu, "GO" ibaresini adeta kendi üzerine zimmetleyerek "GO MAGAZİN, ŞİŞGO, GO CLUB, GO IN, GO TO...." gibi yaptığı alanla en ufak ilgisi bulunmayan ve gayet komik karşılanacak ifadelerle kendi adına kaydettirdiğini, nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bu şekilde karşısına gelen davalarda yedekleme, marka ticareti yapma amacı ya da şantaja yönelik başvuru ve tesciller olarak kötü niyetli bulduğunu, müvekkili firmanın markası ile davacı firma markaları arasında iltibasın söz konusu olmadığını, davacı firmanın uzun süre sessiz kalarak marka tesciline muvafakat verdiğini, "GO" ibaresinin İngilizce'de gitmek anlamına gelen bir kelime olduğunu, bir kelimenin sadece bir kişiye tahsis edilmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına tescilli ve "GO" ibaresiyle birlikte petrol ürünlerini çağrıştıran kelimelerin yer aldıkları 2012 84129 numaralı "GO OİL", 2012 84137 numaralı "GO FUEL", 2012 84158 numaralı "GO PETROL", 2012 84160 numaralı "GO PET", 2012 84200 numaralı "GOFULL", 2012 84234 numaralı "GO GAS", 2013 02455 numaralı "GO YAKIT" markalarının, davalının markası ile ilişkilendirilme ihtimali bulunduğu, bu markaların tümünün 04. sınıftaki "sınai amaçlı yağlar, gresler, sıvı ve gaz yakıtlar, benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fuel oil ile bunların kimyasal olmayan katkıları" ve 37. sınıfta davalının markasının tescilli olduğu mal ve hizmetler için tescilli oldukları, yine davacıya ait 2012 71860 tescil numaralı "İPRAGO" markasının davalıya ait "PETROGO" markası ile benzer olduğu, markaların karıştırılma ihtimali bulunduğu, davalının markası bakımından 6769 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan hükümsüzlük koşullarının bulunduğu, her ne kadar davalı taraf vekili 26.01.2021 tarihli sözlü yargılama duruşmasında davacının akaryakıt istasyonlarında yalnızca 2013 71365 tescil numaralı, beyaz üzerine yeşil renkle yazılmış olan "GO+Şekil" markasını kullandığını, davacının markasını ne şekilde kullandığı incelenmeden hükümsüzlük koşullarının mevcut olup olmadığına karar verilemeyeceğini savunmuşsa da, davacının adına tescilli pek çok marka ile davalının markasının karıştırılacak derecede benzer olduğu, bu markalar hükümsüz kılınmadığı sürece davacı için markadan kaynaklanan hakların devam edeceği, akaryakıt istasyonlarındaki kullanımının ne şekilde olduğunun araştırılmasının bu aşamada gerekli olmadığı, kaldı ki 2013 71365 tescil numaralı markayı oluşturan "GO" ibaresinin davalının markasında aynen yer aldığı, tüketicilerin markaları her zaman yan yana görme şanslarının bulunmadığı, bu nedenle akıllarında kaldığı kadarını hatırlayacakları, her iki tarafın markasının hitap ettiği ortalama tüketici kitlesinin, markaların esas unsuru olan "GO" ibaresini gördüğünde her iki marka arasında ilişki kurabileceği, markaların aynı mal ve hizmetler için tescilli oldukları anlaşılmakla bu savunmaya itibar edilmediği, davacı tarafça davalının markasını kötü niyetli tescil ettirdiğine dair dosyaya delil sunulmadığı, davalının "PETROGO" markasının davacıya ait "GO" esas unsurlu markalarla karışıklık yaratacak derecede benzer olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2017 44486 numaralı "PETROGO" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, kararın kamuya ilân yoluyla duyurulması talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili Avukat ... istinaf dilekçesinde özetle; davacı vekilinin dava dilekçesinde görsellerle de ifade ettiği gibi hizmet verdiği sektörde ve tüm bayi giydirmelerinde, 23.08.2013 tarihli, 2013/71465 sayılı, yeşil renkli, G ve O su kareleştirilmiş sağ üst köşesinde üçgene benzer işareti olan “GO" markasını ciddi olarak ticari hayatında kullandığını, Mahkeme kararında belirtilen diğer markların kullanıldığına ilişkin dava dosyasında herhangi bir delil ve tespit bulunmadığını, kararda belirtilen davacı şirketin diğer markalarının, müvekkilinin “PETROGO” markası ile faaliyet gösterilen akaryakıt sektörü alanında ciddi anlamda kullanılıp kullanılmadığının bilirkişi tarafından incelenmediğini, sektörde kullanılmayan diğer markalar üzerinden inceleme yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, benzer bir davada başka bir akaryakıt firması bakımından ret kararı verildiğini, müvekkilinin markasının bölünerek bir hecesi üzerinde inceleme yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin markasının PET-RO-GO şeklinde hecelendiğini, davacının ciddi şekilde kullandığı markasının go+şekil markası olduğunu, go ibaresinden oluşan diğer markaların kullanıp kullanılmadığının tespit edilmediğini, davacının askı sürecinde itirazda bulunmadığını, davacının iddiasının dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığını, Mahkemenin yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması taleplerini reddettiğini, bilirkişinin davalının sektörde kullandığı markası üzerinden değil, 23.01.2012 tarih ve 2012/07173 sayılı marka görseli küçük harfle siyah beyaz yazılmış “go” markası üzerinden inceleme yaptığını, davalının 23.01.2012 tarih ve 2012/07173 sayılı "go" markasının sektörde kullanılıp kullanılmadığının tespiti gerektiğini, karıştırma ihtimalinin tespitinde kural olarak ortalama tüketici kitlesinin dikkate alınması gerektiğini, beyaz üzerine yeşil renkli “G” si ve “O” su kareleştirilmiş, üzerinde üçgen şekline benzer işareti olan ve belirleyici özelliği yeşil olan “GO” markası ile ortalama zeka seviyesine sahip bir tüketicinin herhangi bir şekilde müvekkilinin markası olan beyaz üzerine kırmızı giydirmesi olan “PETROGO” markasını karıştırmasının mümkün olmadığını, bilirkişi raporunda bu hususlar üzerinde durulmadığını, soyut yorumlara dayanılarak karar tesis edildiğini belirterek Mahkeme kararının kaldırılarak ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili Avukat ... istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının gerekçe içermediğini, bilirkişi raporunun kopyalandığını, davalının marka başvurusuna itiraz etmediğini, davanın öncelikle usulden reddi gerektiğini, davacının kötü niyetli ve dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edecek şekilde, adeta GO markasını üzerine zimmetleyerek alakası bulunmayan alanlarda dahi başkasının bu marka ile ticaret yapmasını engellemeye çalıştığını, bu davranışların korunmaması gerektiğini, müvekkili tarafından sadece bir iki yerde kullanılıp başkaları tarafından neredeyse ulaşılması dahi mümkün olmayacak şekilde ticaret hayatında yer verdiği "petrogo" markasının, davacı markası ile ilişkilendirilerek iltibas oluşturmasının imkansız olduğunu, karıştırma ihtimali ve hükümsüzlük sebeplerinin bulunmadığını belirterek Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin usule ilişkin istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, davalı vekilleri tarafından tarafların aynı sektörde faaliyet gösterdiği kabul edilmekle birlikte, davacının fiilen kullandığı "go+şekil" markası ile müvekkilinin markasının karşılaştırılmadığı, fiilen kullanılmayan 23.01.2012 tarih ve 2012/07173 sayılı marka ile karşılaştırma yapıldığı ileri sürülmüşse de, dava marka hükümsüzlüğü davası olup davacı vekilinin dava dilekçesinde tescilli tüm markalarından kaynaklanan haklara dayandığı, karşılaştırmanın tarafların fiilen kullandığı markalar üzerinde yapılması gerektiğine yönelik istinaf sebebinin yerinde olmadığı, tescil belgeleri üzerinden karşılaştırma yapılmasının yerinde olduğu, markanın tescil sınıfı dikkate alındığında akaryakıt ve LPG sektöründe "PETRO" ibaresi ayırt edici olmadığı gibi Mahkeme kararında dayanak yapılan davacıya ait "GO" unsurlu markalar dikkate alındığında aynı sınıfta tescilli davalı markasının davacı markaları ile karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, 6769 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hükümsüzlük koşullarının oluştuğu, davacı markalarının kullanılmadığına yönelik def'inin yargılamada ileri sürülmediği, bu yöndeki savunmanın istinaf aşamasında incelenemeyeceği, davacı tarafça davalı markasının tescil sürecinde itiraz edilmemesinin, dava açma hakkı yönünden etkisi bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23463, Karar No: 2012/14060, Tarih: 16.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/23463 E.  ,  2012/14060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/3148

MAHKEMESİ : Trabzon(Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2008

NUMARASI : 2008/41 (E) ve 2008/325 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCY.nın 116/1.maddesinde yazılı konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluşması için bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak girilmeli veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkılmamalıdır. Somut olayda, katılanın aynı zamanda uzaktan akrabası olduğunu belirttiği sanığın “A.y. çok açım benim karnımı doyur” diyerek ısrarcı olması üzerine katılanın, oğlu gibi gördüğü sanığı içeri alıp yiyecek verdikten sonra, sanığın katılanı rahatsız edici sözleri ve davranışları nedeniyle evden dışarı çıkmasını istediği halde, dosya kapsamına göre yedi adet sigarayı içecek kadar bir süre evde kalmaya devam eden sanığın konutta kalmasında katılanın rızasının bulunacağı kabul edilemeyeceği gibi, yaşı ve yaşadığı yöresel koşullar da dikkate alındığında, düzgün bir yaşam sürdüğü dosya içeriğinden anlaşılan katılan A.. K..'ın namusunu ortaya koyacak bir iddiada bulunmasının, aralarında herhangi bir düşmanlık bulunmayan sanığa iftira atmasının, eve silah zoruyla gece vakti bir adam almasının ve hiç kimsenin bilmediği ve olası görmediği eylemleri için ikna olmasını sağlamak adına arkasından silahla ateş etmesinin yaşamın olağan akışıyla bağdaşmadığı, sanığın savunmalarının bu doğrultuda inandırıcı olmadığı gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile atılı suçtan sanığın yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.