muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9724, Karar No: 2015/11826, Tarih: 13.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/9724 E.  ,  2015/11826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/01/2014

NUMARASI : 2012/803-2014/3

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davalı ile birlikte kayden paydaş oldukları 1399 parsel sayılı taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarının ürünlerinin davalı tarafından toplandığını ve paylarına düşen bedelin ödenmediğini ileri sürerek, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarına ilişkin 30.000-TL ecrimisilin 30/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davacılar tarafından açılan muhdesatın tespiti davasının redle sonuçlandığını, bu davada davacıların taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının kendileri tarafından dikildiği iddiasında bulunduklarını, bu durumda 2009 yılından beri zeytinlerin davalı tarafından toplandığı iddiasının hayatın olağan akışına ters olduğunu, 2009 yılında taşınmazın davacılar tarafından icara verildiğini, 2010 yılında da ürünün davacılar tarafından toplandığını, 2011 yılında davacıların taşınmaza bakım yapmamaları nedeniyle ağaçların zarar görme aşamasına geldiğini, bunun üzerine 7.000-TL masraf yapıldığını, bu sene zeytin ağaçlarından 4.000-TL hasılat elde edildiğini, 2012 yılında ise sadece kendi payına düşen ağaçlardan zeytin topladığını, davacıların payına elatmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 2009 - 2010- 2012 yıllarına ilişkin ecrimisil talebinin reddine, 2011 yılına ilişkin ecrimisil talebinin kısmen kabulü karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .........l'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 209.44.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30683, Karar No: 2014/20509, Tarih: 11.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30683 E.  ,  2014/20509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanığın eylemine uyan TCY.nın 165/1. maddesinde hem hapis, hem de adli para cezasının öngörülmüş olması ve hapis cezasında temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, uygulama maddesinde adli para cezasının alt sınırı belirlenmemiş olmakla, aynı Yasanın 52. maddesinin 1. fıkrası uyarınca beş gün olacağı gözetilmeden adli para cezasında gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 100,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19211, Karar No: 2013/4385, Tarih: 11.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/19211 E.  ,  2013/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurlar ... ile ...’nın olaydan hemen sonra kolluk tarafından alınan ifadelerine, mağdur ...’in Cumhuriyet Savcısı tarafından saptanan anlatımı ile mahkemede verdiği ifadeye göre; sanık ... ile suç arkadaşının, gündüz vakti sokakta yanlarına gelerek ısrarla cep telefonlarını istedikleri, önce telefonlarını vermek istemeyen mağdurların ısrar edilmesinden çekinerek telefonlarını verdikleri, sanığın telefonları kendi cebine koyduğu, bu sırada mağdurların bağırmaya başlayıp sanığın üzerine doğru gittikleri, sanığın da bu aşamada mağdurlara bıçak göstererek aldığı telefonlar ile birlikte olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın telefonları aldıktan sonra fiilinde kesinti oluşmadan, suça konu telefonları götürebilmek için bıçak göstermesi biçiminde gerçekleştirdiği eyleminin, her iki mağdura yönelik ayrı ayrı 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c. maddesinde tanımlanan yağma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden; “Sanığın telefonları aldığı anda bıçak göstermediği” gerekçesi ile suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4956, Karar No: 2016/8611, Tarih: 09.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/4956 E.  ,  2016/8611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın müşteki ... ...’e yönelik hastane içerisinde teknisyen dinlenme odasında gerçekleştirdiği hırsızlık eylemiyle ilgili zamanaşımı süresi içerisinde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

... Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29709, Karar No: 2012/29854, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29709 E.  ,  2012/29854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının müracaatı üzerine Akyazı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 30.04.2012 tarih ve 2012/98 karar sayılı kararı ile; elektrik Faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini, bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını, idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek, Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini

2012/29709-29854

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini

2012/29709-29854

istemiş, mahkemece, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmemiş olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalının, davacı kurumca elektrik faturasına yansıtılan ve kendisinden daha önce tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tahsili ile gelecek olan faturalara da bu bedellerin yansıtılmaması için Tüketici Sorunları Hakem Heyetinden talepte bulunduğu ve hakem heyetince de bu talebin kabul edildiği anlaşılmaktatır. Hakem heyetinin kararı, niteliği itibariyle taraflar arasında geleceğe yönelik çıkması muhtemel olan muarazanın da giderilmesine ilişkin olup, çıkabilecek bu muarazanın miktarının bilinmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının talepleri arasında bulunan muarazanın giderilmesine yönelik talebinin miktar açısından ne kadar olduğu da tespit edilemez niteliktedir.Bu itibarla davacının dava dilekçesinde, muarazının giderilmesine yönelik talebinde değer belirtmemiş olmasının HMK.nun 119/1-d maddesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının talepleri arasında var olan muarazanın giderilmesi de bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12606, Karar No: 2012/14796, Tarih: 14.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/12606 E.  ,  2012/14796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Meni Müdahale-Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı meni müdahale-tazminat davasına dair karar, davalılar ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından yeni malik hakkında açılan, önceki malik ile yapılan kira sözleşmesi nedeniyle müdahalesinin men'i ve tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davacı davasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, kiralananda önceki malik ... ile yapılan 23.11.201o tarihli 14 aylık kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, 14 aylık kira parası olan 40.000.- TL'nın kiralayana peşin ödendiğini, sözleşme imzalandığı tarihte ... ilçesindeki işyerleri için sezon sonu olması nedeniyle kendisinden önce kiralananda bulunan kiracıya, kiralanan işyerindeki mallarını, satışını yaparak bitirmesi için süre verildiğini, Bu süre zarfında, taşınmazın ... tarafından davalı ...'nın kızı ... kiralananın 18.01.2011 tarihinde satıldığını, ...'ın taşınmazın tarafına kiralandığını davalılara söylediği ve satış parasından 40.000.- TL düşerek taşınmazı davalı ...'ya sattığı halde, önceki kiracının 13.02.2011 tarihinde kendisinin rızası ile kiralananda bulunduğundan, kiralananı boşaltarak anahtarı kendisine teslim etmesi üzerine, 14.02.2011 tarihinde bir kısım eşyalarını kiralanana koyarak, taşınmazdan ayrılması üzerine, davalı ...'nın babası olan davalı ...'nın 15.02.2011 tarihinde kendisinin olmadığı bir sırada gelerek, kiralananın kilitlerini açtırarak değiştirdiğini ve içeride bulunan eşyaları dışarıya attığını belirterek, kira sözleşmesinin devam ettiğinden bahisle kiralananın teslimine, saldırıların önlenmesine ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5000.- TL zararının davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davalı ...'nın kiralananın da içinde bulunduğu taşınmaza satın aldığı sırada, kiralananda çanta satışı yapan 3 kişinin kiracı olduğunu, söz konusu kişinin kiralananı tahliye edeceğini beyan etmesi üzerine taşınmazı satın aldıklarını, davalının kiralananda kiracı olduğuna dair tapuda şerh olmadığını, çanta işi ile uğraşan 3. şahıs kiracının kiralananı boşaltmasından sonra, önceki malikin anahtarı teslim etmemesi nedeniyle, 15.02.2011 tarihinde anahtarlarını çilingire açtırarak değiştirdiklerini, içeride davacıya ait eşya olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının taşınmazın kira sözleşmesi ile bağlı olarak satıldığını iddia etmiş ise de, bu hususu ispatlayamadığından davanın ve tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının taşınmazın kira sözleşmesi ile bağlı olarak satıldığını iddia etmiş ise de, bu hususu ispatlayamadığından davanın ve tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK.nun 310. maddesinin (B.K. 254/2) "Sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan herhangi bir sebeple el değiştirirse, yeni malik kira sözleşmesinin tarafı olur." hükmü gereğince yeni malik önceki malikle yapılan kira sözleşmesi ile bağlıdır.

Olayımıza gelince; davacı ile önceki malik ... arasında 23.11.2010 başlangıç tarihli, 14 aylık kira sözleşmesi imzalandığı, kira sözleşmesi gereğince, kira parasının peşin ödendiği tanık olarak dinlenen ... tarafından da kabul edilmiş, kiralananın da davacıya kira sözleşmesi gereğince henüz teslim edilmediğine ilişkin ...'ın bir beyanı olmadığı gibi, aksine; kiralananda satış sözleşmesi yapıldığı tarihte oturan çanta satışı yapan 3. kişinin de davacının muvafakati ile kiralananda bir müddet daha oturduğunu beyan etmiştir. Nitekim, satış aşamasında fiilen kiralananda oturan 3. kişininde anahtarı 13.02.2011 tarihinde kiralananı boşaltarak davacıya teslim ettiği teslime ilişkin tutanak ve tanık beyanları ile sabittir. 3. şahısın davacının rızasıyla kiralananda geçici bir süre bulunması, davacının dayandığı kira sözleşmesinin başlamadığı ve kiralananda zilyet olmadığı şeklinde yorumlanamaz. Kaldı ki, anahtarların davacıya teslim edildiği ve kiralananın davalılar tarafından kilidinin değiştirilerek, alındığına dair de taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Bu durumda önceki malik ile imzalanan kira sözleşmesinin, muvazaa yahut farklı bir nedenle iptali söz konusu olmadığına göre, davacının kiracılığının devam ettiğinin kabulü gerekir. Bu nedenle davacının zilyetliğinin korunması ve tazminat talepleri yönünden, delilleri değerlendirilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın ispatlanamadığından bahisle reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4354, Karar No: 2015/2901, Tarih: 05.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/4354 E.  ,  2015/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle hüküm fıkrasında yer alan 1.50,00 TL ibaresinin maddi hataya müstenit olmasına ve mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,aşağıda dökümü yazılı 178,47 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 5.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/31230, Karar No: 2012/136, Tarih: 16.01.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/31230 E.  ,  2012/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

YARGITAY KARARI

Dosya içerisinde bulunan ...'a ait yazının ekinde bulunduğu belirtilen davacıya ait istifa dilekçesine dosyasında rastlanmamıştır.

Anılan istifa dilekçesinin Taksan'dan istenerek eklenmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4991, Karar No: 2018/12738, Tarih: 03.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4991 E.  ,  2018/12738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/771, Karar No: 2023/1572, Tarih: 16.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/771 E.  ,  2023/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen muhdesat aidiyetinin tespiti istemiyle ilgili olarak verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı; asıl davada davacı-birleştirilen davada davalı ... vekili, davalı ... (TMSF) vekili ve davalı ... Bankası A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl davada; müvekkilinin... Mahallesi, 2336 No.lu parsel sayılı taşınmazda paydaş olup, davalılardan TMSF tarafından açılan ortaklığın giderilmesi istemli davada verilen süre içerisinde eldeki davanın açıldığını, üzerinde fiili paylaşım bulunan dava konusu parselin ortasında 150 metre uzunluğunda harpuştalı taş duvar, 4-6 yaşlarında 13 adet çam ağacı, 10-15 yaşlarında 1 adet kavak ağacı, 10-15 yaşlarında 16 adet çam ağacı, 8-10 yaşlarında 2 adet incir ağacı, 4-5 yaşlarında 3 adet armut ağacı, 4-6 yaşlarında 2 adet vişne ağacından ibaret muhdesatın müvekkiline ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/235 sayılı birleştirilen dosyasında davacı vekili; müvekkilinin Mersin ili, Toroslar ilçesi, Gözne Mahallesi, 2336 No.lu parsel sayılı taşınmazda paydaş olup ortaklığın giderilmesi istemli davada verilen süre içerisinde eldeki davanın açıldığını, üzerinde fiili paylaşım bulunan parselin kuzeyinden güneyine doğru üçüncü parselde; üzeri harpuştalı taş duvarla çevrili saha içerisinde 30x30 karo mozaik ile kaplı, duvarları sıva, üzeri plastik badanalı, dış cephesi hazır renkli sıva ile kaplı zemin katı 100 m², birinci katı 60 m², ve ikinci katı 60 m² olmak üzere toplam 220 m² alana sahip 3 katlı müstakil binanın, yaklaşık 20 m² yüzme havuzunun, kademeler arası ulaşımı sağlayan merdiven ve tretuar betonun, 8-14 yaşlarında 6 adet vişne ağacı, 5-6 yaşlarında 20 adet çam ağacı, 6-8 yaşlarında 1 adet incir ağacı, 4-5 yaşlarında 1 adet ayva ağacı, 6-8 yaşlarında 4 adet elma ağacı, 8-10 yaşlarında 1 adet asma ağacı, 10-15 yaşlarında 3 adet çam ağacı, 8-10 yaşlarında 1 adet trabzon hurması ağacı, 6-8 yaşlarında 2 adet erik ağacı, 4-5 yaşlarında bir adet ceviz ağacından ibaret muhdesatın müvekkiline ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP