muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7679, Karar No: 2019/2160, Tarih: 25.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/7679 E.  ,  2019/2160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’in 306 ada 14 parsel sayılı taşınmazdaki 260/445 payını ikinci eşi davalı ...’a mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek yapılan sözleşmenin geçersizliğinin tespitine, tapu kaydının iptali ile terekeye iadesine olmazsa 64.000,00TL tutarındaki bedelin ½ sinin davacı ...’ye, 1/2 sinin diğer davacılar ..., ... ve ...’e ödenmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın ekonomik durumunun iyi olmadığını, birçok taşınmaz sattığını, çekişmeye konu taşınmazın önce haricen ...isimli şahsa satıldığını,satış bedeli mirasbırakana ödendikten sonra alıcının vazgeçmesi ve bedeli geri istemesi üzerine bedelin davalının altınlarıyla ödendiğini ve satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1912 doğumlu mirasbırakanın 17.101990 tarihinde öldüğü, 30.06.1977 tarihinde davalı ikinci eşine çekişme konusu taşınmazın 400/6716 hissesini satış suretiyle devrettiği, farklı tarihlerde aynı taşınmaza ait pek çok payın mirasbırakan tarafından dava dışı kişilere satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK 190. madde ve TMK. 6 madde gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olgular yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın daha önce dava konusu taşınmazı haricen dava dışı 3.kişiye sattığını ancak sonrasında satıştan vazgeçilmesi üzerine davalının altınlarının bozdurularak satış parasının iade edildiği, ayrıca mirasbırakanın başka şahıslara da pay temlikleri yaptığı ve üzerinde pay bulunduğu gözetildiğinde temlikin mal kaçırma amacıyla yapılmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar göz ardı edilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30750, Karar No: 2014/5238, Tarih: 13.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30750 E.  ,  2014/5238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/187729

MAHKEMESİ : Çan Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2012

NUMARASI : 2009/149 (E) ve 2012/256 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ;

Sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ayni Kanunun 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından dosyanın itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde ;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşifler sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında , tapulu parsellerin doğu sınır yakınlarının önceki yıllarda (10 yılı aşkın) açılmış olup buradan doğuya ilerledikçe arazi meylinin arttığının, suç tutanağında yazılı 63 adet ağacın da bu sahadan kesildiğinin ; kadastro paftasında A işaretli yerin eski açma, B işaretli yerin yeni açma olduğunun, yeni açılan alanın toprağın üretim gücünden istifade amaçlı açma şeklinde olduğunun, 11 yaşlarında fidan dikildiğinin belirtilmesine ; davanın dayanağını oluşturan, zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleri ile doğrulanıp sanığın da imzasını taşıyan suç tutanağında da eylemin ormandan açma , işgal ve faydalanma olarak tespit edilip sanığın ağaçları kendisinin kesip boşluklara fidan diktiğini beyan ettiğinin yazılı bulunmasına; suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 93. maddesinde 91. madde hükümlerinin saklı tutulmasına göre keşfe iştirak eden bilirkişiden suça konu ağaçların kesim tarihleri ile sanığın daha önceden kesilmiş ağaçları köklediği savunmasına göre kök tespiti yapılan ağaçların yaş ve dikiliden mi kesildikleri hususunda ek rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/.02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10754, Karar No: 2009/19213, Tarih: 15.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/10754 E.  ,  2009/19213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karamürsel (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makaların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. İİK.nun 68/1.maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK.nun 68.maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir.(İİK.nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 sayılı kanunun 37.maddesi gibi)

Somut olayda, alacaklının vekaletnamede ve bu vekaletnameye dayalı araç satış sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Anılan belgeler İİK.nun 68.maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını gösterir nitelikte değildir. Borçlu tarafından takip konusu borçla ilgili hukuki ilişki de kabul edilmediğine göre alacaklının bu belgelere dayalı olarak itirazın kaldırılmasını istemesi mümkün bulunmamaktadır.

O halde, tarafların edimlerini yerine getirip getirmediği ve alacağın miktarı ile tahsilinin gerekip gerekmediği yargılamaya muhtaç olup, mahkemece, borca itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/184, Karar No: 2004/201, Tarih: 23.11.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/4-184 E., 2004/201 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/4-184 E., 2004/201 K.**

**- BAĞLANTILI DAVALARDA GİDERLER

- TEMYİZ İSTEMİ VE SÜRESİ**- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 251 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 291 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 326 ]

**"İçtihat Metni"**

Etkili eylem suçundan sanık Ahmet Y......'ın beraatine ilişkin Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.11.2001 gün ve 9-575 sayılı hüküm müdahil Nazifi Ak vekili tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 18.06.2003 gün ve 24082-6272 sayı ile;

"Katılanın aşamalardaki anlatımlarının, olaydan kısa zaman sonra alınan doktor raporu ile doğrulandığı, tanıklar Kanime A. ve Mahmut A.........'ün anlatımlarında sanığın katılana kafa ile vurduğunu belirtmeleri ve sanık Ahmet Y......'ın savunmasında aralarında itişme-kakışma olduğunu, katılanı hafifçe ittiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; katılanda meydana gelen yaralanmanın sanık tarafından meydana getirildiğinde şüphe edilemeyeceğine göre sanığa yükletilen yaralama suçunun oluştuğu kabul edilerek hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek beraat kararı verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 14.10.2003 gün ve 398-492 sayı ile;

"Tanık beyanlarının çelişkili olduğu, doktor raporunda belirtilen ekimozların olaydan kaynaklandığı hususunda şüphe bulunduğu, dolayısıyla mevcut kanıtların cezalandırmaya yeterli bulunmadığı"gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de C.Savcısı ile müdahil vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 12.7.2004 gün ve 203171 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Ahmet Y......'ın etkili eylem suçundan beraatine karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, sanığa yüklenen suçun sabit olup olmadığı hususuna ilişkindir.

Konunun Ceza Genel Kurulunda incelemesine geçilmeden önce, bozma sonrası yargılamada C.savcısından esas hakkındaki görüşü sorulmadan direnme kararı verilmesi suretiyle usulî hata yapıldığını belirten Yerel C.savcısının temyiz dilekçesinde hükmün bu nedenle de bozulması gerek-tiğini ileri sürdüğüne ve Yargıtay C.Başsavcılığı tebliğnamesinde de bu hususun bozma nedeni sayılmasının önerildiğine işaret eden Kurul Başkanı Osman Şirin'in konuyu ön sorun olarak gün-deme getirmesi üzerine, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca bu husus öncelikle ele alınıp incelenmiştir.

Somut olayda; Yerel Mahkeme lehe bozma sonrasındaki yargılama aşamasında, duruşmada hazır bulunan C.savcısı ile sanık ve vekilinden bozmaya karşı diyeceklerini sorduktan sonra sanıktan esas hakkındaki savunmasını ve son sözünü de sormuş, ardından önceki hükümde direnilmesine karar vermiştir.

Somut olayda; Yerel Mahkeme lehe bozma sonrasındaki yargılama aşamasında, duruşmada hazır bulunan C.savcısı ile sanık ve vekilinden bozmaya karşı diyeceklerini sorduktan sonra sanıktan esas hakkındaki savunmasını ve son sözünü de sormuş, ardından önceki hükümde direnilmesine karar vermiştir.

CYUY.nın 326. maddesinin ilk metninde, mahkemelere sadece duruşmasız inceleme sonucunda verilen bozma kararına karşı ısrar hakkı tanınmış, anılan maddede 16.06.1936 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 3006 sayılı Kanunla değişiklik yapılarak, bu hak duruşmalı inceleme sonunda verilen kararları da kapsayacak şekilde genişletilmiş, ancak her iki metinde de bozmadan sonra dosya kendisine gelen mahkemenin bozmaya uyulup uyulmaması konusunda karar verinceye kadar hangi işlemleri yapacağı gösterilmemiştir. Bilahare 1985 yılında 3206 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonucunda anılan maddede duruma kısmen açıklık getirilmiş olup, mevcut düzenleme şu şekli almıştır:

"Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak mahkeme, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar.

Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir.

Yargıtaydan verilen bozma kararına mahkemelerin ısrar hakkı vardır. Israr üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara uymak mecburidir.

Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm evvelki hükümle tayin edilmiş olsan cezadan daha ağır olamaz."

Yargıtaydan verilen bozma kararına mahkemelerin ısrar hakkı vardır. Israr üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara uymak mecburidir.

Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm evvelki hükümle tayin edilmiş olsan cezadan daha ağır olamaz."

Maddenin metninden de anlaşılacağı üzere, mahkemenin bozmaya uyup uymama yetkisi bulunmaktadır. O halde mahkeme, öncelikle uyup uymama konusunda karar verecek, bunun için de birinci fıkra uyarınca, ilgililerden bozmaya karşı diyeceklerini soracaktır. Yine maddenin ikinci fıkrasından, bu kararın verilmesi için bir duruşma yapılacağı, buna ilgililerin çağrılacağı dolaylı olarak anlaşılmaktadır. Bu duruşmada, ilgililerden bozmaya karşı diyecekleri CYUY.nın 251. maddesindeki sıralamaya uygun biçimde sorulup saptandıktan sonra, şayet önceki hükümde ısrar düşünülüyorsa, başkaca herhangi bir usul işlemine gerek kalmaksızın ısrar kararı verilip hüküm kurulabilecektir. Görüleceği üzere, ısrara karar verilecek olması halinde, duruşmada ilgililerin bozmaya karşı görüşlerinin sorulması yeterli olup, bu durumda ayrıca C.savcısından davanın esasına ilişkin düşüncesinin sorulmasını gerekli kılan bir hüküm bulunmamaktadır. Somut olayda, C.savcısı ile sanığın bozmaya karşı diyecekleri Usul Yasasının 251. maddesindeki sıralamaya uygun biçimde saptandıktan sonra, savunma hakkına özen gösterilmesi lüzumundan kaynaklanan hassas bir yorum ve uygulama ile, esasen verilecek kararın niteliğinden dolayı, gerekmediği halde ayrıca sanıktan esas hakkındaki savunması ve son sözü sorulmuş ise de, fazladan yapılan ve yargı-lama sürecine etkili olmayan bu işlem, mahkemeye, C.Savcısının esas hakkındaki düşüncesini açıklamasını isteme zorunluluğu yüklememektedir. Gerekli olan, ısrar kararı verilen bu oturumda da son sözü kullanan kişinin hazır bulunan sanık olmasıdır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin yukarıda açıklanan uygulamasında usul kurallarına aykırılık bulunmadığı oybirliği ile kararlaştırıldıktan sonra işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

İnceleme konusu olayda;

Müdahil Nazifi A.'ın 05.12.2000 günü 11.00 sıralarında Niğde Devlet Hastanesinde meydana gelen olayın ardından dilekçe ile C.Savcılığına başvuruda bulunarak şikayetçi olması üzerine hazırlık soruşturmasına başlanmış, aynı gün Sağlık Ocağından aldırılan doktor raporunda, müdahilin sol göz elmacık kemiği üzerinde 3-4 cm çapında ekimoz mevcut bulunduğu, yaralanmanın iş ve gücüne engel olmayacağı, iki günde iyileşeceği belirtilmiştir.

İnceleme konusu olayda;

Müdahil Nazifi A.'ın 05.12.2000 günü 11.00 sıralarında Niğde Devlet Hastanesinde meydana gelen olayın ardından dilekçe ile C.Savcılığına başvuruda bulunarak şikayetçi olması üzerine hazırlık soruşturmasına başlanmış, aynı gün Sağlık Ocağından aldırılan doktor raporunda, müdahilin sol göz elmacık kemiği üzerinde 3-4 cm çapında ekimoz mevcut bulunduğu, yaralanmanın iş ve gücüne engel olmayacağı, iki günde iyileşeceği belirtilmiştir.

Müdahil Nazifi Ak kollukta verdiği ifadede; eşinin kan tahlili için Niğde Devlet Hastanesi Kan Laboratuarında bekledikleri sırada, orada görevli sanık Ahmet Y......'la vatandaşların sıra yüzünden tartıştıklarını, aralamak isteyip görevli memura sakin olmasını söylediğini, yaşlı birisi olarak hitabının kavga etmemeleri için uyarı mahiyetinde olduğunu, ancak görevli sanık Ahmet'in bu kez kendisine dönüp "sen ne karışıyorsun" diye üzerine yürüyerek yumrukla kafasına vurduğunu, hırsını alamayınca ayrıca kafasıyla da sol göz altına vurup darp ettiğini, olay sırasında eşi ile Mahmut A......... isimli kişinin de yanında olduğunu belirterek sanıktan şikayetçi olmuş, aşamalardaki ifadelerinde de etkili eylem iddiasını benzer biçimde sürdürmüştür.

Sanık Ahmet Y...... kollukta verdiği ifadede; laboratuara gelen öğretmenlere yardımcı olmak için onları kan alma odasına götürdüğünde, oradakilerden Nazifi isimli kişinin "sıramızı alıyorsunuz" diyerek kendisini eliyle itekleyip hakaret ettiğini, teknisyen arkadaşı Davut'un araya girmesi üzerine olayın yatıştığını belirtmiş, C.Savcılığında ve duruşmadaki beyanında ise; kalaba-lığı sıraya sokmak istediği sırada Nazifi isimli kişinin "sana ne oluyor, sen kim oluyorsun" diyerek kendisini eliyle ittiğini, "adi şerefsiz doktor" diye söylediğini, bu duruma sinirlenip kendisini hafifçe itekleyip gitmesini istediğini, aralarında sadece itiş kakış olduğunu, birbirlerine vurmadıklarını, Davut isimli laboratuar teknisyeni arkadaşının araya girip olayı yatıştırmaya çalıştığını savunmuştur.

Tanık Kanime A. aşamalardaki ifadelerinde; kan tahlili için beklerken laboratuar görevlisi sanık Ahmet Y...... ile sıradaki vatandaşlar arasında tartışma olduğunu, eşi Nazifi'nin araya girip yatıştırmaya çalıştığını, ancak laboratuar görevlisi sanığın "siz ne karışıyorsunuz" diye eşine kafayla vurduğunu belirtmiştir.

Tanık Mahmut A......... duruşmadaki ifadesinde; birinin gelip sıra beklemeden kan vermeye başladığını, sıradakilerden birinin sözlü müdahalesi üzerine sanık Ahmet Y......'ın "bu şekilde konuşanın ağzını yüzünü kırarım" diye söylediğini, Nazifi A.'ın da, sanık Ahmet'e "hop, hop hemşerim, dağ başında mıyız, ağız burun kırıyorsun" dediğini, bunun üzerine sanık Ahmet'in, Nazifi'nin iki yakasından tutup iki kez kafa vurduğunu ifade etmiştir.

Laboratuar teknisyeni tanıklardan Davut K..... aşamalardaki ifadelerinde; sıra yüzünden çıkan arbede sırasında kendilerinin araya girip olayın büyümesini engellediklerini, sanık ve müdahilin birbirlerine vurmadıklarını söylemiş,

Laboratuar teknisyeni tanıklardan Davut K..... aşamalardaki ifadelerinde; sıra yüzünden çıkan arbede sırasında kendilerinin araya girip olayın büyümesini engellediklerini, sanık ve müdahilin birbirlerine vurmadıklarını söylemiş,

Tanık Doğan A.... ise aşamalarda benzer biçimde; müdahil ile sanığın karşılıklı üzerlerine yürüyüp birbirlerine girdiklerini, itişip kakışma olduğunu, ancak araya girip birbirlerine vurmalarını engellediklerini, olay sırasında sehpa camının kırıldığını, müdahilin yüzüne dikkat etmediğini belirtmiştir.

Niğde Devlet Hastanesinin cevabi yazısından, biyolog sanık Ahmet Y.......'ın suç tarihinde görevli olduğu, laboratuar çalışanlarının nöbet, izin, mesai kontrolü ve görevlendirilmesi gibi idari işlemlerin yürütülmesinden sorumlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu hal karşısında, müdahil Nazifi A.'ın, laboratuar şefi sanık Ahmet Y......'ın kafa atarak kendisine etkili eylemde bulunduğu yolundaki iddiası, aldırılan doktor raporu ile tıbben doğrulanmıştır. Müdahilin bu iddiası, olayı gördüklerini belirtip olay akabinde isimlerini bildirdiği tanıklar Kanime A. ve Mahmut A.........'ün anlatımlarıyla da desteklenmektedir. Bunlardan Kanime A.'ın açıklamaları müdahilin beyanı ile benzer içeriktedir. İki aşamada gerçekleşen ve tartışma ile başlayıp darpla sonuçlanan olayda, tanık Mahmut'un olayın gerçekleştiği yerle ilgili farklı açıklaması ayrıntıya ilişkin olup, bu tanığın beyanları da özü itibariyle tanık Kanime ve müdahil Mahmut'un anlatımlarıyla benzer niteliktedir.

Öte yandan, sanık dahi ifadesinde kaçamaklı biçimde, sinirlenip müdahili hafifçe itekle-diğini belirtmekte, tanıklar Davut K..... ile Doğan A.... da, sanık ile müdahil arasında gelişen fiziki bir mücadeleden söz etmektedirler. Tanıklar Davut ile Doğan'ın, bir kısım idari işlerinden sanığın sorumlu bulunduğu laboratuarda uzun süredir birlikte çalışmaları ve arkadaş olmalarının getirdiği yakınlıkla, ifadelerinde sanığın eylemdeki sorumluluğunu ortadan kaldırmaya yöneldikleri anlaşılmaktadır. O halde, tıbbi rapor ve tanık anlatımlarıyla doğrulanan müdahil beyanına itibarla, sanık Ahmet Y.......'ın müdahile basit etkili eylemde bulunduğunun kabulü gerekir.

Açıklanan kanıt ve yapılan değerlendirmeler ışığında;

Müdahil Nazifi'nin, eşinin kan tahlili için beklerken, laboratuar şefi olan sanık Ahmet'in sırada bulunmayan kişileri öne almasına müdahalesiyle başlayan tartışma sırasında sanığın kafa ile yüzüne vurarak müdahili iş ve gücüne engel olmayacak, iki günde iyileşecek biçimde yaraladığı sabit olduğundan, sanığın beraatine ilişkin Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 23.11.2004 günü tebliğ-namedeki düşünceye uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.