muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4738, Karar No: 2016/8133, Tarih: 03.05.2016

Ancak 6487 sayılı Yasay'la değişen 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi'nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş,

./.

138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nm 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararım duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda: 19.04.2013 karar tarihli takip konusu ilamda: İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu konuya ilişkin istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu konuya ilişkin istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15281, Karar No: 2014/5316, Tarih: 11.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/15281 E.  ,  2014/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.04.2013

NUMARASI :Esas no:2011/907 Karar no:2013/428

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.03.2014 günü temyiz eden davalı T.. L.. ile vekili gelmediler. Karşı taraf davacı N.. L.. ile vekili Av.Y.. Ş.. K.. geldiler. Gelmeyen davalı vekili Av.A.. Y..'in mazeret telgrafı olduğu anlaşıldı. Ancak tevkil yetkisi bulunduğundan mazereti uygun görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1100 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.03.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/6107, Karar No: 2015/3671, Tarih: 14.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6107 E.  ,  2015/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2011/346-2013/30

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. F...E... ve davacı vekili Av. I... H... S.... geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delilere, hükmün dayandığı gerekçelere, sözleşme hükümlerine göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Hükme esas alınan 15.02.1996 başlangıç tarihli ve 49 yıllık sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlarının Bedeller başlıklı 2 maddesinin d fıkrasında gayrı safi gelir payı “yapılan yatırımının işletmeye geçtiği tarihten başlamak üzere, izin süresince tahsis olunan ormanlık saha üzerinde kurulan işletmelere ait gayrisafi yıllık gelirin yüzde ikisi takip eden yılın Eylül Ayı sonuna kadar izin sahibinden tahsil edilir. Tesisin işletmeye açıldığı yıl ile takip eden birinci takvim yılı için bedel ödenmez. Gayrisafi gelire tahsis edilen saha üzerinde kurulan işletmelere ait tahakkuk eden her türlü mal ve hizmet satış bedelleri,faizler ile yapılan kiralamalar dahil edilir.Yıllık gayrisafi geliri gösteren beyanname 1.6.1989 gün ve 3568 sayılı kanuna göre yetkili kılan yeminli mali müşavirlere tasdik ettirilir” hükmüne yer verilmiştir Davacı vekili dava dilekçesinde davacının kuruma ödemesi gereken %2 gayrisafi gelir payının eksik ve gecikmeli olarak ödendiğini,davalıya ait 2009 yılı bilanço ve gelir payı dökümünde 3.577.177.23 TL toplam matrah gösterildiğini,bunun %2 si olan 75.143.54 TL nin ödenmesi gerekirken 11.10.2010 tarihinde 21.381.14 TL ödendiğini belirterek ödenmeyen bakiye 53.762.40 TL nin tahsiline kadar işleyecek gecikme zammı ve ana alacağın hem de gecikme zammının KDV si ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir..Davaya konu alacağa ilişkin olarak Yeminli Mali Müşavir Üçler yıldırım tarafından hazırlanan 2009 takvim yılına ait 30.9.2010 tarihli Ciro tespit raporunda davalıya ait işletmede elde ettiği gelirleri kalem kalem belirlemek suretiyle toplam gelirlerinin 3.577.177.23 TL olduğunu bu satışlardan 294,968,33 TL'nin istasyon dışında satılan akaryakıt bedeli olduğunu belirtmiştir. Mahkemece dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırmış Sayıştay emeklisi A..A...'in 09.07.2012 tarihinde verdiği raporda 30.9.2010 itibariyle davalı şirketin 2009 yılı gayrı safi geliri 3.757.17.23 TL'den tahsis alanı dışında toptan akaryakıt satışı geliri 294.968.33 TL mahsup edilmek süratiyle kalan 3.462.208.90 TL üzerinden %2 gelir payı hesap edilmiş ve ödenen miktar mahsup edildikten sonra bakiye: 47.863.04 TL alacağı olduğu belirtilmiş bu bedel üzerinden KDV ve gecikme zammı hesaplanmıştır. Çevre Orman Bakanlığı Orman Genel müdürlüğünün 21.06.2011 tarihli yazısında Eğer izin verilen saha dışında lehtara ait işletmeler ve faaliyetler var ise bunlara ilişkin gelir düşüldükten sonra %2 gelir payının tahsil edilmesi belirtilmiştir. Diğer bir değişle davalı şirketin kiralanan dışında bir işletmesi varsa bunlara ilişkin gelirlerin düşülmesi gerekecektir. Dosya kapsamına göre davalı şirketin kiralanan dışında başka bir ticari işletmesinin olmadığı anlaşılmaktadır. O nedenle petrol istasyonu kiralanan içinde olduğuna göre bu istasyondan aldığı akaryakıtı tankerle alıp başka bir yerde satması halinde bu bedelin gayrı safi hasılattan düşüleceği anlamına gelmez

. Diğer bir değişle davalı şirketin kiralanan dışında bir işletmesi varsa bunlara ilişkin gelirlerin düşülmesi gerekecektir. Dosya kapsamına göre davalı şirketin kiralanan dışında başka bir ticari işletmesinin olmadığı anlaşılmaktadır. O nedenle petrol istasyonu kiralanan içinde olduğuna göre bu istasyondan aldığı akaryakıtı tankerle alıp başka bir yerde satması halinde bu bedelin gayrı safi hasılattan düşüleceği anlamına gelmez. O nedenle alacağın 2009 takvim yılı gayrı safi cirosu olan 3.577.177.23 TL nin %2'si oranında alacağın hesaplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle eksik alacağa hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9287, Karar No: 2019/16594, Tarih: 13.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/9287 E.  ,  2019/16594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2320 TL olan adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin CMUK’un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, hükmün açıklandığı karar duruşmasında... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden, duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin açıklanan nedenle gerekçesi tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4884, Karar No: 2018/9313, Tarih: 20.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4884 E.  ,  2018/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu faturaları düzenleyen... Nakliyat İnşaat Taah. Petrol San. Tic. Ltd. Şirketi hakkında hazırlanan 26.08.2010 tarih, VDENR-2010-2393/50 sayılı vergi tekniği raporunda, bilinen adreslerinde ulaşılamayan mükellefin, nakliyecilik işlerinin gerektirdiği araç, şube ve deposunun bulunmadığının, 2009 ve 2010 takvim yıllarında beyan edilen KDV matrahları ve Ba-Bs analizleriyle tespit edilen iş hacmini karşılayacak ticari organizasyona sahip olmadığının ve işe başlama tarihinden itibaren komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yapmak maksadıyla faaliyette bulunduğunun belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki eksik inceleme nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2009 takvim yılında kullanılan suça konu son fatura 15.12.2009 tarihli, 2010 takvim yılında kullanılan suça konu son fatura 29.07.2010 olup, KDV indiriminde kullanıldıkları iddia edildiğinden, gerekçeli karar başlığında “2009 ve 2010” olarak yanlış yazılan suç tarihlerinin, “25.01.2010” ve “25.08.2010” olarak mahallinde düzeltilmesi, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden, yazılı şekilde tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi taktir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25833, Karar No: 2013/31573, Tarih: 16.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/25833 E.  ,  2013/31573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1996 yılında ulusal televizyonlardan davalıların ...’nın ... ilçesinde devre mülk inşa ederek satışa sunduklarını öğrendiğini, 18.07.1997 ve 15.08.1997 tarihli 2 ayrı sözleşme ile 1 adet A grubu ve 1 adet C grubu devremülk için sözleşme imzaladığını, sözleşmedeki edimlerini yerine getirmesine rağmen davalıların satış sözleşmesinde yazılı bulunan yükümlülükleri yerine getirmediklerini ileri sürerek, şimdilik kullanım bedeli olarak devremülk için yıllık 1.200 ABD Doları olmak üzere 2 devremülk için 8 yıllık kullanım bedeli olan 19200 ABD dolarının 4000 TL sini, devremülk hakkı için ödenen 1.089,80 TL, cezai şart bedeli olarak 1089 TL ve toplam 6179,60 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 25.02.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle devremülklerin değeri yönünden talebini ıslah ederek 14700.00 TL devremülk bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalı, sözleşme tarihi itibariyle zamanaşımı yönünden dava süresinin dolduğunu, 1997 tarihinde yapı ruhsatının iptal edildiğini bu tarihten sonra devre mülk inşaatlarına çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, inşaatlara mühür vurulduğunu, edimin ifasının imkansızlığının bu tarih olduğunu, devre mülkle ilgili ihalenin feshedildiğini, 1998/179 Esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, edimin ifa edilemeyeceğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını ayıplı ifa kapsamında değerlendirilerek Zamanaşımının 5 yıl olduğunu, aradan 15 sene geçtikten sonra davalı şirket tarafından sahte sözleşmeler hazırlandığını, şirketin dava dosyasına her hangi bir belge, bilgi ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülk aldığının iddia edildiğini, zamanaşımı olmadığı takdirde davanın belediye başkanlığı açısından husumetten reddi gerektiğini, YHGK'nun 2010/13-516 Esas 2011/6 Karar Nolu ilamının naylon sözleşmelere dayanarak açılan davalar sonucu davalı şirketin sevindirildiğini, 20.000 nüfuslu küçük bir ilçe olan ... Belediye başkanının yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, dönemin belediye başkanının meclis üyelerinin bu faaliyetleri nedeniyle cezalandırıldığını belirterek, usul ve esastan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının devremülklerin değerine yönelik talebinin kabulüne, 14.700,00 TL.nin davalılardan tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının devremülklerin değerine yönelik talebinin kabulüne, 14.700,00 TL.nin davalılardan tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada delil olarak birer ay arayla düzenlenmiş biri matbu parlak kuşe kağıt sözleşme fotokopisi diğeri bilgisayar yazıcı çıktılı devre mülk satış sözleşmesi ile senet kopyaları, tahsilat makbuzları ile diğer delillere dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, sahte üyelik yoluyla haksız kazanç elde edildiğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesini talep etmiş, ne var ki mahkemece bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan karar verilmiştir. Davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmayan bir kısım sözleşme ve ödeme belgeleri dosyaya sunulmuş ise de davalının az yukarıda ileri sürdüğü hususlarda; sözleşmeler ve ödeme belgelerinin asıllarının ibrazı sağlanarak, sözleşmelerde kullanılan mürekkebin, ödeme belgeleri üzerinde yer alan kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine, materyallerin parlaklığına, özellikle \* taahhütname ve matbu sözleşmeden bir ay sonra düzenlenen sözleşmenin bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar üzerinde inceleme yapılması, bunun için dairemize seri olarak gelen diğer dosyalarla birlikte ... Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü ile gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'ne gönderilerek, içinde bilgisayar mühendisinin de yer aldığı bilirkişi heyetine inceleme yaptırılmalı, sözleşme ve ödeme belgelerinin gerçek olup olmadığı konusunda taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalı sonucuna göre karar 2013/25833-31573

verilmelidir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek, dayanak belgelerin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8583, Karar No: 2014/8672, Tarih: 22.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/8583 E.  ,  2014/8672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı Kurum'dan, davalı işyerine ait dönem bordroları ile davacı ve davalı tanıklarının hizmet cetvelleri istenilerek gelen yazı cevapları da eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19039, Karar No: 2017/10179, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19039 E.  ,  2017/10179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile bu rakamların bedeli üzerinden KDV ile TRT fon payının istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu