muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21905, Karar No: 2017/9844, Tarih: 12.06.2017

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin

olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 31.03.2016 günlü ve 2015-12657 E. 2016-4963 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15177, Karar No: 2013/22077, Tarih: 10.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15177 E.  ,  2013/22077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla zeminine, üzerinde bulunan binalara ise, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Mahkemece yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmaz baraj suları altında kaldığından, bilirkişi kurulunca dava konusu 32 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlarla ilgili olarak Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca taşınmaza acele el konulmasına ilişkin dosyadaki veriler esas alınmış olup; söz konusu tespit dosyasında, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikildiği ve bu nedenle gelişme ve verim seviyelerinin düşük olduğu yönünde bir tespit bulunmadığı halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikim olduğu için normal taç genişliklerinin teşekkül edemeyeceği ve gelişme ve verim seviyelerinin düşeceği yönündeki yasal olmayan gerekçelerle ağaç bedellerinden %50 oranında indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10519, Karar No: 2015/9467, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10519 E.  ,  2015/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2015

NUMARASI : 2015/691-2015/929

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Borçka Sulh Hukuk ve Tokat Sulh Hukuk Mahkemelerince yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Borçka Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının “Artvin Cezaevi inşaatı”nda ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Artvin Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının “O. E. Cad. Kapı No:11/1 Borçka/ARTVİN” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İki mahkeme arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 05.10.2012 tarih ve 2012/11574 Esas, 2012/10633 Karar sayılı ilâmı ile de Boçka Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından Borçka Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının "Borçka"da ikamet etmediği, belirli bir adresinin bulunmadığı, Tokat Merkez Boyalı nüfusuna kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Tokat Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Yargıtay 17. Hukuk Dairesince Borçka Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olarak tayin edildiği, kısıtlı adayına ulaşılamamasının yetkisizlik nedeni sayılamayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 05.10.2012 tarih ve 2012/11574 Esas, 2012/10633 Karar sayılı ilâmı ile Borçka Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK m. 23/2 gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından uyuşmazlığın Borçka Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Borçka Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14533, Karar No: 2019/32662, Tarih: 16.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/14533 E.  ,  2019/32662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Olay tarihinde seyyar camekan kutu içinde cep telefonu satan sanıkta bulunan 1829 adet cep telefonunun 5 adedinin gümrük kaçağı olduğu, sanığın savunmalarında, ikinci el cep telefonu satışı yaptığını, telefonların gümrük kaçağı olduğunu bilmediğini beyan ettiği, ele geçen telefonlardan yalnızca 5 tanesinin gümrük kaçağı olması göz önünde bulundurularak, savunmasına itibar edilerek, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2. Gün adli para cezalarının 1 gününün 20,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

3. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62/2. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yine müsadere ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde "5607 sayılı Yasanın 16. maddesi gereğince suça konu eşyanın bozulma ihtimali nazara alındığında kararın kesinleşmesinin beklenmeksizin anılan eşyanın tasfiyesine" de hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22128, Karar No: 2018/8218, Tarih: 10.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22128 E.  ,  2018/8218 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 30/12/2014 tarihinde ikamet ettiği sitenin park yerine aracını park ettiğini, aracı park ettiği yerde bulunan istinat duvarının yıkılması sonucunda aracının büyük bir kısmının göçük altında kaldığını ve buna bağlı olarak araçta maddi hasar meydana geldiğini,site yönetimi ile anlaşma yoluna gidemediği için araçtaki hasarın belirlenmesi için delil tespiti yaptırdığını, tespit edilen 11.390,00 TL hasar için de site yönetimi ile anlaşamadıklarını ileri sürerek; aracında meydana gelen 11.390,00 TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece;dosya kapsamı, tarafların beyanları ve bilirkişi raporu ışığında,dava konusu adreste bulunan istinat duvarını davalı site yönetiminin yaptığı şekli ile usule uygun olduğu, sonrasında dava dış........yol yapmak sureti ile istinat duvarının yüksekliğinin arttırıldığı,bu durumun site yöneticiliğine bir yararının olmadığı,yalnızca ........yarar sağladığı, dolayısıyla da bu konuda davalı site yöneticiliğinin bir kusurunun olmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava;davacıya ait aracın davalı site yönetimince yaptırılan istinat duvarının çökmesi neticesinde uğradığı maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

6098 sayılı yeni Türk Borçlar Yasası’nın 69’uncu ve önceki 818 sayılı Borçlar Yasası’nın 58’inci maddelerinde “bir binanın veya diğer yapı eserlerinin malikleri, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden” sorumlu ve bir kusurları söz konusu olmaksızın “doğan zararı gidermekle yükümlü” tutulmuşlardır. Bu sorumluluğa öğretide “kusursuz sorumluluk” veya daha geniş tanımıyla “kusura dayanmayan nesnel sebep sorumluluğu” denilmektedir. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır.

./..

-2-

Malik, ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

./..

-2-

Malik, ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığının çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğunu ortadan kaldıran, bir başka deyişle, zarar ile yapımdaki bozukluk ve özen eksikliği arasında uygun “nedensellik bağı”nı kesen nedenler ise mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru olarak belirlenmiştir.

Somut olaya gelince;davacıya ait aracın 30/12/2014 tarihinde davalı site yönetimince yaptırılan istinat duvarının çökmesi neticesinde maddi hasara uğradığı dosya kapsamında yer alan tespit dosyası,bu dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ve diğer delillerle sabittir.Her ne kadar, mahkemece, yanılgılı değerlendirme ile dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu da hükme esas alınmak suretiyle dava dışı belediyenin meydana gelen olaydan sorumlu olduğu kanaatiyle davanın reddine karar verilmiş ise de,yukarıda da ifade edildiği üzere,bina malikinin sorumluluğu kusursuz sorumluluğa dayanmakta olup eldeki davada davalı site yönetiminin meydana gelen zarardan sorumlu olduğu kuşkusuzdur.

Bu itibarla,yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2013/15188, Karar No: 2014/19409, Tarih: 26.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15188 E.  ,  2014/19409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının yıllık izin, mazeret, sağlık raporlarını içeren şahsi dosyası, uyuşmazlık konusu döneme ait tüm bordro ve puantaj kayıtları eklenerek gönderilmek üzere, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17728, Karar No: 2015/6122, Tarih: 26.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/17728 E.  ,  2015/6122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/335647

Sayaç harici ayrı tesisattan su bağladığı iddiası ile M.. B.. hakkında Gaziantep Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 35. maddesi uyarınca 694,00 Türk Lirası kaçak su bedelinin tahsiline dair Gaziantep Su ve Kanalizasyon İdaresi (GASKİ) Genel Müdürlüğü Abone İşleri Dairesi Başkanlığı Kaçak Kontrol Şube Müdürlüğünün 06/02/2014 tarihli ve A-74832 sayılı tutanağına yönelik itirazın kabulü ile kaçak su bedelinin iptaline ilişkin Gaziantep 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/427 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 30/09/2015 gün ve 62578 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/10/2015 gün ve KYB.2015-335647 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun kanunilik ilkesi başlıklı 4. maddesindeki. "Hangi tüllerin kabahat oluşturduğu, kanunda açıkça tanımlanabileceği gibi; kanunun kapsam ve koşulları bakımından belirlediği çerçeve hükmün içeriği, idarenin genel ve düzenleyici işlemleriyle de doldurulabilir. Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebilir", hükmü gereğince, İdari para cezasının Kanunla düzenlenmesi gerektiği, müsnet kaçak su eylemi için uygulanan bedelin ise mahiyeti itibari ile idari para cezası olmadığı, anılan Kanun'un 28/1-b maddesi gereğince, başvuru konusu idari yaptırım kararının sulh ceza mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığı veya başvuranın buna hakkı bulunmadığının anlaşılması hâlinde, başvurunun reddine karar verilir hükmüne göre, başvurunun reddine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma konusu yapılan eylemin, şebeke suyunu kuyu tesisatına bağlayarak sayaç harici kullanım olması karşısında; abonelik esasına göre yararlanılabilen suyun sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 163. madde 3. fıkrasında yazılı suçu oluşturacağı, zararın giderilmesinin de aynı Kanun'un 168. madde 5. fıkrası uyarınca etkin pişmanlık olarak değerlendirilebileceği, 5393 sayılı Belediyeler Kanunu'nun 15/1-d maddesinde vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak yetkisinin belediyelere verildiği, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ücrete tabi işler başlıklı 97. maddesinde "Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edecekleri her türlü hizmet (...) için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye'ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir." hükmünün yer aldığı, Gaziantep Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 32/ 1- d maddesinde de tahakkuk ettirilen kaçak su bedeli nedeniyle abonenin öncelikle idareye başvurması gerektiğinin belirtilmesi dikkate alınarak, muterizin haksız eylem niteliğindeki kaçak su cezasına karşı öncelikle Gaziantep Su ve Kanalizasyon İdaresi (GASKİ) Genel Müdürlüğüne başvurması, sonuç alamadığı takdirde hukuk mahkemeleri nezdinde dava yoluyla uyuşmazlığın çözümlenmesi yoluna gitmesi gerektiği, mevcut olayda ise Kabahatler Kanunu kapsamında verilebilecek idari para cezasının bulunmaması nedeniyle bu Kanun hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, Gaziantep 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/427 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15297, Karar No: 2014/8491, Tarih: 21.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15297 E.  ,  2014/8491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/583-2013/346

Davacı, yetim aylığının kesilmesin ilişkin Kurum işleminin iptali ile tüm hakların iadesine, kesilen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca aylığın kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların hakediş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca aylığın kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların hakediş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının eski eşinden 25/06/2001 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı ve davalı kuruma yaptığı başvuru üzerine ölen babasından dolayı davacıya ölüm aylığı bağlandığı, kurumca başlatılan soruşturma sonucunda davacı ve boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşadıklarından bahisle aldığı ölüm aylığının kesilmesi yönünde kanaat bildirilmiş olup, dosya içerisinde kontrol memuru raporu ve eklerinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Davalı Kurumun davaya cevap dilekçesinde kontrol memuru raporunun içeriğini özetlendiği, davacının da bu dilekçeye açıkça itiraz etmediği anlaşılmış, cevap dilekçesine göre telefon ile yapılan ihbar üzerine, Kurum tarafından 21/12/2011 tarihinde yaptırılan kolluk araştırmasında davacı ve boşandığı eşinin K. mah. . Bölge G.Apt. No. Ş./G. adresinde zaman zaman birlikte yaşadıklarının tespit edildiğinin bildirildiği belirtilmiştir. Mahkemesince yaptırılan 22/02/2013 tarihli kolluk araştırmasında, davacının eski eşinin kayıtlarda yer alan K. Mah. . Sk. No..Ş./G. adresinde; davacının ise Karataş mah. . Bölge G. Apt. No:. Ş./G. adresinde oturduklarının çevre araştırması ile öğrenildiği bildirilmiştir. Adres hareketleri ve seçmen kayıtları incelendiğinde; davacının 12/03/2007 TÜİK sayımlarından bu yana K.mah. .. Sk. No.. Ş./G. adresinde; eski eşinin ise 19/03/2007 TÜİK sayımlarından bu yana Kıbrıs Mah. ..Sk. No:.. Şahinbey/Gaziantep adresinde kayıtlı oldukları tespit edilmiş; yine 2010 yılı seçimlerinde davacı ve eski eşinin belirtilen adreslerde oy kullandıkları anlaşılmıştır. Abonelik kayıtları incelendiğinde ise; davacının halen yaşadığı K. mah. ..nolu(71042)sk. No:.. Ş./G. adresindeki meskeninde elektrik aboneliğinin 1997 yılından bu yana eski eş Celal adına kayıtlı olup, 01/03/2013 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında evde tanık olarak kızları Fatoş'un bulunduğu ve imzadan imtina ettiği, kullanıcının ise davacı olduğu belirtilmiştir. Davacı tanığı olarak mahkeme huzurunda dinlenen damadı Mustafa Kayhan ve tanık F.B.'ın; davacının boşandıktan sonra eski eşine ait evde oturduğunu beyan ettikleri görülmüş, tanık beyanları ve dosyaya sunulan belgelere göre eski eşin kayıtlı olduğu K. M. .. Sk. No:.. Ş./G. adresinde ve davacının taşındığı belirtilen K.mah. . Bölge G. Apt. No:.. Ş./G. adresinde kolluk araştırması yaptırılmadığı anlaşılmıştır.