muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/23679, Karar No: 2022/20547, Tarih: 24.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/23679 E.  ,  2022/20547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

KARAR

Bozmaya uyularak yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tüm aşamalarda babasına saldırıldığını görmesi üzerine mutfaktan bıçağı aldığı ve bıçağı kullanmadığı savunması karşısında, olaya ilişkin görgü sahibi olduğu iddia edilen savunma tanık ..., ..., ... dinlenilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi;

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3634, Karar No: 2016/5733, Tarih: 26.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3634 E.  ,  2016/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkumiyet

I-Sanıklar ... ve ... hakkında 2004 takvim yılına ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 9. maddesi hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen "sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükümlere yönelik incelemede;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında "sahte fatura kullanma" suçundan verilen hükümlere yönelik incelemede;

"Sahte fatura kullanma" ve "sahte fatura düzenleme"suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ...'nın 04.12.2009 tarihli mütalaası ve ekindeki vergi suçu ve vergi tekniği raporlarının "2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarına ilişkin olduğu halde 18.12.2009 tarihli iddianame ile yalnızca "2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan" dava açıldığı, bu yıllara ilişkin sahte fatura düzenleme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarının belirtilen takvim yıllarına ilişkin "sahte fatura kullanma" eylemlerine dair olduğu kabul edilmekle, "2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

.................. İnşaat San. Tic. A.Ş. yönetim kurulu başkanı ve şirketin nevi değiştirmesinden sonra ............ ... İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. müdürü olan sanık ... hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri tespit edilen şirketlerden temin ettiği faturaları yasal defterlerine kaydetmek suretiyle "sahte fatura kullanma" suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için, tarh dosyası ve harici doneler üzerinden inceleme yapılması nedeniyle sahte olduğu belirtilen faturaların tarih ve diğer bilgileri gibi ayrıntılarının gösterilemediği anlaşıldığından, katılan kurumdan fatura dökümlerinin istenmesi, sahte fatura düzenlediklerine yönelik vergi tekniği raporu hazırlanan mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış davalar bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcıların kasasına ya da banka hesaplarına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, gerektiğinde faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırılmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

IV- Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Suça konu faturaların hangi vergi türünde kullanıldığının tespiti ile, kurumlar vergisinde kullanılmış olması halinde 2005 takvim yılı için suç tarihinin 16.04.2006 günü, Katma değer vergisinde kullanılmış olması halinde son fatura tarihine göre bir sonraki ayın yirmi birinci günü olacağı gözönünde bulundurularak, suç tarihinin belirlenmesinden sonra suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulanması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6245, Karar No: 2018/8203, Tarih: 12.07.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/6245 E.  ,  2018/8203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yazılmaması,

2-Kargo nakil kamyonunda yapılan arama ve neticesinde kargo kolilerine el koyma işlemi CMK'nun 116-119. ve 127. maddelerinde düzenlenen genel hükümlere tabi olup haberleşme hürriyetine ilişkin CMK'nun 129. maddesinde düzenlenen postada arama/el koyma olarak kabul edilemeyeceği, bu itibarla arama işleminin usulüne uygun olarak yapıldığının gözetilmemesi,

3-Sanık ...'nin sürücülüğünü yaptığı kargo aracında mühürleri sökülerek yapılan aramada göndericisi olarak sanık ...'ün isminin yazılı olduğu 2 adet karton kutu içerisinde 90 karton kaçak sigara ele geçen olayda, araca yüklemenin yapıldığı kargo biriminin personel şefi olan sanık ... ile birlikte tüm sanıklar hakkında açılan kamu davasında sanıkların beraatine karar verilmiş ise de,

Sanık ...'nin savunmasında yola çıkarken kendisine verildiğini beyan ettiği 30.08.2010 tarihli 45160271 seri numaralı taşıma sözleşmesinin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla bu belgenin dosyaya celbi, dava konusu gönderinin bu belgede yazılı olup olmadığının tespiti, belge üzerinde yazılı kargo görevlilerinin isimlerinin tespiti, Aras Kargo Erzurum Bölge Müdürlüğü'nün 28.02.2011 tarihli yazısında ele geçen kargo ile ilgili olarak sanık ... adına herhangi bir irsaliye bilgisinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında dava konusu kargonun araca ne şekilde yüklendiğinin tespiti bakımından bahsi geçen taşıma sözleşmesinde isimleri bulunan kargo çalışanlarının beyanlarının alınması, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun "kargo" ve "kargo işletmecisi" kavramlarının tanımlarına yer veren 3. maddesi; Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin "kargo tasnif ve aktarma merkezi", "mesleki yeterlilik", "mesleki yeterlilik belgesi", "mesleki yeterlilik eğitimi", "sevk irsaliyesi" ve "taşıma senedi" kavramlarının tanımlarına yer veren 4. maddesi, "Taşıma işlerinde istihdam edilenlerin hakları ve sorumlulukları" başlıklı 34. maddesinin 1 ve 2. fıkraları, "Gönderenin, yolcunun, şoför ve

diğer personelin sorumluluğu" başlıklı 45. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkraları hükümleri de gözetilerek, dava konusu eşyanın içerisinde bulunduğu kolilerin teslim alınması. Araca yüklenmesi ve gönderilmesi işlemlerinin mevzuata uygun ve denetime imkan verir şekilde yapılıp yapılmadığının araştırılması ve karar yerinde tartışılmasından sonra ortaya çıkacak duruma göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

diğer personelin sorumluluğu" başlıklı 45. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkraları hükümleri de gözetilerek, dava konusu eşyanın içerisinde bulunduğu kolilerin teslim alınması. Araca yüklenmesi ve gönderilmesi işlemlerinin mevzuata uygun ve denetime imkan verir şekilde yapılıp yapılmadığının araştırılması ve karar yerinde tartışılmasından sonra ortaya çıkacak duruma göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19385, Karar No: 2011/269, Tarih: 18.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/19385 E.  ,  2011/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde toplam 12.000 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların taşınmazlar üzerinde hissedar olduklarını , son 10 yıldır taşınmazların davalı tarafından kullanıldığını beyan ederek 2004-2009 tarihleri arası toplam 12000 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, 788 nolu parselin orman içinde olduğunu, içinde 10-15 kadar atadan kalma ... ağacı bulunduğunu,bu ağaçlardan 2 yılda bir ürün alındığını , davacı yurt dışında olduğu için onun hissesinin annesine verildiğini , 1608 nolu parsel için ise ,bu parseli imar ve ihya ederek içine 180 adet ... fidesi diktiğini , ancak henüz mahsülün toplanma zamanının gelmediğini ifade etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 788 parselde bulunan ağaçlara ilişkin olarak 21,87 TL. ecrimisilin davalıdan tahsiline, 1608 nolu parsel için ise , yeni dikilen ... ağaçlarından henüz ürün alınmadığı bu nedenle de ecrimisil hesap edilemeyeceği gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davalının 1608 nolu ortak taşınmazı imar ve ihya ederek ,buraya ... ağaçları diktiğini kabul ettiğine göre, davalının bu taşınmazda haksız bir işgalinin bulunduğunun kabulü gerekecektir.Ecrimisil , kötü niyetli şagilden talep edilebilen bir tazminat olduğuna göre, 1608 nolu parsel için de, davacı lehine ecrimisil takdiri yerinde olacaktır.

2010/19385-2011/269

Öyle ise mahkemece , yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, 1608 nolu taşınmazın imar ve ihya görmemiş hali üzerinden ,tarla değeri ile ecrimisile karar verilmesi gerekirken , yanılgılı değerlendirme sonucu, henüz mahsül alınmadığı gerekçesi ile davanın bu parsel yönünden reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5033, Karar No: 2024/7389, Tarih: 11.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/5033 E.  ,  2024/7389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1040 E., 2024/1179 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

İLK DERECE MAHKEMESİ : Simav Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/482 E., 2018/578 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen mükerrer kadastro davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan davalar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili ve davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Simav ilçesi Dört Eylül Mahallesi çalışma alanında 1977 yılında yapılan kadastro sırasında 73 ada 1 parsel sayılı 188204 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, komisyonca, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılarak tespit edildikten sonra 23.03.1979 tarihinde Simav Belediyesi adına tescil edilmiş ve bilahare 12.10.1995 tarihinde ifraz edilerek bu taşınmazdan ifrazen oluşan 73 ada 3 parsel sayılı 158186.86 metrekare ve 73 ada 4 parsel sayılı 30017.14 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Simav Belediyesi adına tescil edilmiş, aynı tarihte 73 ada 4 parsel satış işlemi ile kayden Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne intikal etmiş; Simav ilçesi Semerköy (Yeşilova Mahallesi) çalışma alanında 1970 yılında yapılan kadastro sırasında 595 parsel sayılı 202080 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, mera vasfıyla sınırlandırılmış ve tutanak 23.02.1971 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı ... Belediyesi dava dilekçesinde; Simav ilçesi Yeşilova Mahallesi 595 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait 73 ada 3 parsel sayılı taşınmaza mükerrer olarak tespit edildiğini ileri sürerek, mükerrerliğin giderilmesini talep etmiştir.

Birleşen davanın davacısı davacısı Spor Genel Müdürlüğü ise dava dilekçesinde; Simav ilçesi Yeşilova Mahallesi 595 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait 73 ada 4 parsel sayılı taşınmaza mükerrer olarak tespit edildiğini ileri sürerek, mükerrerliğim giderilmesini talep etmiştir.

Birleşen davanın davacısı davacısı Spor Genel Müdürlüğü ise dava dilekçesinde; Simav ilçesi Yeşilova Mahallesi 595 parsel sayılı taşınmazın kendisine ait 73 ada 4 parsel sayılı taşınmaza mükerrer olarak tespit edildiğini ileri sürerek, mükerrerliğim giderilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, Dairemizin 31.03.2022 tarihli ve 2021/6443 Esas, 2022/3110 Karar sayılı ilamıyla; "Mahkemece, davanın esasına girilerek, tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilmek suretiyle, nizalı 73 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların mükerrer kadastro gören bölümünün, ilk önce kadastrosu yapılan 595 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin yapıldığı 24.04.1970 tarihi itibariyle kime ait olduğunun belirlenmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamına uyularak; "Yargılama sırasında çekişmeli eski 595 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yerde uygulama kadastrosu yapıldığı ve yapılan uygulama kadastrosu sonucunda çekişmeli eski 595 parsel sayılı taşınmazın yeni 1062 ada 2 parsel olarak belirlendiği, yine uygulama kadastrosu sonrasında ve yargılamanın devamı sırasında çekişmeli eski 595 yeni 1062 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek 1062 ada 5 ve 6 parsellere ayrıldığı, alınan fen bilirkişi raporuna göre çekişmeli eski 595 yeni 1062 ada 2 (ifraz öncesi) parsel sayılı taşınmaz açısından yapılan uygulama kadastrosu sonucunda davacılara ait taşınmaz ile çekişmeli taşınmaz arasındaki mükerrerliğin giderildiği, mükerrer olarak belirtilen kısımların davacılar adına kayıtlı taşınmazlar içinde bırakıldığı, eldeki dava mülkiyet ihtilafına ilişkin olmakla aktarılması gereken davalardan olmadığı, yine eski 595 yeni 1062 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin yapılan uygulama kadastro tutanağının kesinleştiği, bu hali ile uygulama kadastrosu sırasında mükerrerlik giderilmekle ortada niza kalmadığı, sonuç olarak taraflar arasındaki uyuşmazlık yargılama sırasında yapılan uygulama kadastrosu ile ortadan kalkmakla eldeki davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, verilen kararın niteliği, yargılamanın geldiği aşama, mevcut deliller ve bilirkişi raporları gözetildiğinde davacılar davanın açıldığı tarih itibariyle haklılıklarını ispat edemediğinden yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle konusuz kalan asıl ve birleşen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; iş bu karar, yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak davacı ... vekili ve davacı ... (Spor Genel Müdürlüğü yerine geçen) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331/1 inci maddesinde; "Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder." şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Buna göre; Bölge Adliye Mahkemesince, konusuz kaldıkları gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilen eldeki davada, davanın açıldığı tarih itibariyle tarafların haklılık durumu belirlenerek yargılama giderlerinin hangi taraf üzerinde bırakılacağına karar verilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesince, dava tarihi itibariyle hangi tarafın, ne sebeple haklı olduğu somut şekilde gerekçelendirilmeden, "verilen kararın niteliği, yargılamanın geldiği aşama, mevcut deliller ve bilirkişi raporları gözetildiğinde davacıların davanın açıldığı tarih itibariyle haklılıklarını ispat edemediği" şeklindeki genel ve soyut gerekçe ile yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Oysaki, mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerektiği 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinde belirtilmiş olup, aynı zamanda Anayasa'nın 141/3 üncü maddesinin de amir hükmü gereğidir. Mahkeme kararları,, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri mutlaka kapsamalıdır.

Hal böyle olunca; Bölge Adliye Mahkemesince, somut gerekçe gösterilmeden, yukarıda açıklanan ilkelere aykırı şekilde yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi, tüzel kişiliği sona eren davacı ... Genel Müdürlüğü yerine geçen ...'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (492 sayılı Kanun) 13/j bendi gereğince harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın, Spor Genel Müdürlüğü aleyhine harca hükmedilmiş olması dahi usul ve yasaya ayrı olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5145, Karar No: 2006/9204, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5145 E.  ,  2006/9204 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 273 ada 4 parsel sayılı 1650.30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı Hazine tapu kaydı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama aşamasında tapu kaydı olmadığını kaçak ve yitik kişilere ait olduğu iddiasına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı ... adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, Hazinen yargılama aşamasında tapu kaydının bulunmadığını açıklamış olmasına taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalmadığının davalı tarafın tesbit tarihine kadar 20 yılı aşkın süre ile aralıksız malik sıfatıyla zilyet ettiğinin 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinin keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile ziraatçi ve teknik bilirkişilerin raporlu krokileri ile saptanmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan

hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.