muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6684, Karar No: 2006/8848, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6684 E.  ,  2006/8848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan satın aldığı kappy-... cinsi biber fidelerini serasına ektiğini, gerekli bakımı yaptığı halde satılan fidelerin belirtilen cins olmadığı için verim alamadığını, yapılan tespit ile zararının belirlendiğini ileri sürerek fazlası saklı 38.164.616.162 TL zararının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, gıyabında yapılan tespit raporunu kabul etmediğini, raporun çelişkili olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 38.164.616.162 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı biber fidelerinin belirtilen cins olmadığı iddiasıyla eldeki davayı açmış, davadan önce ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan 2003/153 değişik ... sayılı tespit raporuna dayanmıştır. Davalının gıyabında yapılan bu tespit ve raporu davalıya tebliğ edilmemiştir. Davalı yargılama sırasında tespit raporuna itiraz etmiştir. O halde davalının yokluğunda yapılan ve tarafından itiraz edilen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm verilemez. Mahkemece davalının itirazları doğrultusunda ek rapor alınması veya gerektiğinde dosya üzerinde yeni bir bilirkişi incelemesi yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şeklide hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan gerekçe ile temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19460, Karar No: 2014/6453, Tarih: 08.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19460 E.  ,  2014/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/08/2013

NUMARASI : 2013/121-2013/148

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayetçi borçlu Belediye vekili şikayetinde; belediyenin Z.. Bankası Karlıova Şubesi'nde bulunan hesaplarına haciz konulduğunu, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi uyarınca haciz yasağı bulunduğundan bahisle haczin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, şikayete konu edilen 8543654-5002, 5005, 5008, 5011 nolu hesaplardaki haczin 5393 sayılı Kanun'un 15/son maddesi ve Belediye'nin kamu yararına harcanan gelirlerinin haczedilemeyeceği gerekçesiyle haczin kaldırılmasına, 8543654-5001, nolu hesaplardaki haczin kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirlerinin haczedilemeyeceği düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7.maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol’ün 1. maddesinde; “…Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz…” denilmektedir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol’ün 1. maddesinde; “…Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz…” denilmektedir.

Ek protokol’ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onanmış ve onaylayan yasada; “…Her hakiki veya hükmi şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir…” ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih 31277/03 sayılı, Kuzu - Türkiye Davası hakkındaki kararında davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmamasını, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM’nin AİHS’nin 6/1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye Davası ve 18 Ekim 2005 tarih, 74405/01 sayılı Tütüncü ve Diğerleri - Türkiye Davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczedilmezlik şikayetine konu edilenin banka hesabı olması durumunda ise hesaptaki paraların niteliği belirlenmelidir. Tamamının haczi kabil olmayan paralardan oluşması halinde haczinin kabil olmayacağı tartışmasızdır. Ancak hesapta haczi kabil paraların da bulunması, bir diğer ifade ile haczi mümkün olmayan paralarla haczi kabil paraların aynı hesaba yatırılarak karıştırılması durumunda, havuz hesabı söz konusu olacaktır. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığı sonucuna varılmalıdır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır.

Böyle bir davranış AİHM’nin AİHS’nin 6/1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaptaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir

Somut olayda, Mahkemece dava dosyasına şikayet edilen hesaplara ait dökümler getirtilmeden, icra dosyasında bulunan hesap dökümleri ile bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, 05.08.2013 tarihli bilirkişi raporunda haczin kaldırılmasına karar verilen banka hesapları üzerinde denetime elverişli inceleme yapılmadığı görülmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemece şikayete konu hesaplara ait açıklamalı hesap ekstreleri getirtilerek, hesaba yatan paraların nitelikleri, mahiyeti ve kaynağı araştırılarak yukarıda açıklanan Yasa maddeleri kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, gerektiğinde bilirkişiden ek rapor alınarak inceleme yaptırılarak yatan paraların mahiyetleri itibariyle havuz hesabı teşkil edip etmediği veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde (bu olgu belirlendiği taktirde) haczedilemeyeceği düşünülmeli, bu şekilde yapılacak inceleme neticesinde oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporu esas alınarak eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4406, Karar No: 2017/12612, Tarih: 04.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4406 E.  ,  2017/12612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan bilgi ve belgeler ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nün parsel sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgilerden dava konusu Uzundere mahallesi 791 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmış olup, taşınmazın bu niteliği gözetilerek kamulaştırma değerinin emsal karşılaştırması suretiyle tespiti gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak

emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3109, Karar No: 2019/7789, Tarih: 14.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/3109 E.  ,  2019/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25/10/2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, yıkım, eski hale getirme ve alacak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10/04/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi, yıkım, eski hale getirme ve alacak istemlerine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 124 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile davalıya ait komşu 4 parsel sayılı taşınmaz arasında bulunan ortak bina duvarı üzerine davalı tarafından yapılan çatının ve saçak kısımlarının kendi taşınmazına tecavüzlü olup saçaklardaki yağmur suları ile bacalardaki su sızmalarının binasına zarar verdiğini, zararın tespiti için Çal Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/13 Değişik İş sayılı dosyasında toplam 869,40TL masraf yaptığını ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesini, davalı tarafından yapılan çatının ve saçakların kal'ini, taşınmazın eski haline getirilmesini ve değişik iş dosyasında yaptığı masrafların davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının iddialarının doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna atfen davalının, davacıya ait taşınmaza hukuka aykırı bir müdahalesinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683'deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Öte yandan, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkin bu tür davalarda, davalı taşınmazın tapu kayıt malikinin de davada davalı olarak yer alması zorunludur. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup mahkemece, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekir.

Öte yandan, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkin bu tür davalarda, davalı taşınmazın tapu kayıt malikinin de davada davalı olarak yer alması zorunludur. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup mahkemece, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; Dairemizin 18.04.2019 tarihli mahalline iade kararı doğrultusunda tapu müdürlüğünden temin edilerek dosya içeriğine eklenen güncel tapu kayıtlarının incelenmesinde, davaya konu 124 ada 4 parsel sayılı taşınmazın dava dışı ... adına kayıtlı olduğu, adı geçen tapu kayıt malikinin davada davalı olarak yer almadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, dava konusu ... ada 4 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki ... 'in, ölmüş ise temin edilecek mirasçılık belgesine göre yasal mirasçılarının davaya katılımı sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3319, Karar No: 2024/9597, Tarih: 12.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3319 E.  ,  2024/9597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/409 E., 2023/304 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2021/401 Esas, 2022/489 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2023/409 Esas, 2023/304 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve kanuna uygun olması nedeniyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve kanuna uygun olması nedeniyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

Ticaret suçunun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, arama kararı alınmadan sanık ve kullanıcı ... üzerinde arama yapıldığına, ikamette yapılan aramada iki hazurun bulundurulmadığına bu nedenle ikamette ele geçirilen uyuşturucunun delil olarak kullanılamayacağına ve ikametinde ele geçirilen uyuşturucunun içerisindeki bonzai miktarının yüzde olarak hesaplanmasının gerektiğine ve delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ...'da ele geçen uyuşturucunun sanık tarafından kullanıcıya satıldığı ve sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucuların sanık tarafından ticaret amacıyla bulundurulduğu iddiasına ilişkindir.

2. Hakkında uyuşturucu madde sattığı yönünde bilgiler bulunan sanığın ikametine suç tarihinde arama yapılabilmesi amacıyla gidildiğinde ikamet önünde sanıkla hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ...'nın görüldüğü ve kullanıcının üzerinden mavi poşet içerisinde daralı 5,5 gram ve sanığın ikametinde yapılan aramada daralı 1.2 ve 57 gram bonzai olduğu değerlendirilen maddelerin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

3. Sanığın kollukça müdafii huzurunda alınan savunmasında tanık ...'ya suç tarihinde bir paket bonzai verdiğini ikrar ettiği anlaşılmıştır.

4. Sanığın idrar örneğinde yapılan incelemede uyuşturucu tespit edilemediğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

5. Sanık ve tanık ...'da ele geçirilen maddelerin 03.06.2021 ve 06.07.2021 tarihli ekspertiz raporlarında MDMB-4en-PINACA içerdiklerinin belirtildiği anlaşılmıştır.

6. Ele geçirilen uyuşturucu maddelerinin sarılı bulunduğu materyaller üzerinde parmak izi tespit edilemediği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4. Sanığın idrar örneğinde yapılan incelemede uyuşturucu tespit edilemediğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

5. Sanık ve tanık ...'da ele geçirilen maddelerin 03.06.2021 ve 06.07.2021 tarihli ekspertiz raporlarında MDMB-4en-PINACA içerdiklerinin belirtildiği anlaşılmıştır.

6. Ele geçirilen uyuşturucu maddelerinin sarılı bulunduğu materyaller üzerinde parmak izi tespit edilemediği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Fiziki takip yakalama muhafaza altına alma tutanağı, kriminal raporlar, sanık hakkında alınan bilgiler ile uyumlu fiziki takip tutanağı ve bunlarla uyumlu tutanak tanığı anlatımları, tanıkta ele geçirilen uyuşturucu maddelerle aynı nitelikte ve fazla miktarda uyuşturucu maddenin aynı gün sanığın ikametinde ele geçirilmesi, sanığın aşamalardaki savunmalarında tanığa uyuşturucu madde verdiğine yönelik ikrarı ile tanık ...'nın aşamalardaki beyanları uyarınca sanığın eyleminin sabit olduğu, suça konu maddenin sentetik kannabinoid olması nedeniyle cezasında yarı oranında arttırım yapıldığı, sanığın savunması haricinde dosya kapsamındaki diğer delillerin sanığın mahkumiyeti için yeterli olduğu ve bu suretle uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılan etkin pişmanlık hükümlerinin sanık hakkında uygulanmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde suçta kullanılan eşyaların müsaderesi yerine imhasına karar verilmesi nedeniyle ortaya çıkan hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.