muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2279, Karar No: 2016/3042, Tarih: 24.03.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/10/2015 gün ve 94660652-105-34-11245-2015-E.21101/67404 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/872 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6620, Karar No: 2018/3322, Tarih: 25.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6620 E.  ,  2018/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 22/10/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet ve eylemden kaynaklanan manevi tazminat, davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... tarafından davacı-karşı davalı ... aleyhine 07/01/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve karşı davanın reddine dair verilen 03/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet ve eylemden kaynaklanan manevi tazminat; karşı dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dava ve karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı-karşı davalı vekili; davalı-karşı davacının eşini kaybetmesinin ardından yeniden evlenmek istediğini, bu hususta müvekkilinden de yardım istediğini, müvekkilinin tanıdığı kimse olmaması nedeniyle sadece davalı-karşı davacıyı gitmek istediği yerlere arabasıyla getirip götürdüğünü, davalı-karşı davacının bir kadınla anlaştığını ve bu kişiyi müvekkili ile de tanıştırdığını, ancak sonrasında kadının davalı-karşı davacıyı terk ettiğini, bunun üzerine davalı-karşı davacının bahsi geçen kadını ve ayrıca müvekkilini haksız olarak şikayet ettiğini, toplum içerisinde asılsız sözler sarf ederek küçük düşürdüğünü belirterek, uğranılan manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur

Davalı-karşı davacı vekili ise cevap dilekçesi ile, asıl davanın reddi gerektiğini savunmuş; aynı dilekçe ile yönelttiği karşı davasında ise davacı-karşı davalının müvekkili ile olan akrabalık ilişkisi ve müvekkilinin evlenme isteğini kullanarak, onu evlendireceğini söylediğini, müvekkilinin duygularını kullanarak ona aracını sattırdığını, kredi kullandırdığını, ziynet aldırdığını ve müvekkilinden nakit para aldığını belirterek, oluşan maddi ve manevi zararın tazminini istemiştir.

Mahkemece, tarafların eylemlerinin ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, kararın verildiği 03/11/2015 günlü duruşmaya katılamayacağını bildirerek mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece davalı-karşı davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği halde esas hakkında hüküm verilmiştir. Mahkemece, davalı- karşı davacı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, yeni duruşma günü ve saati bildirilerek, usulün davalı-karşı davacı vekiline tanıdığı hakların kullanılmasına olanak sağlanmalıdır.

Davalı-karşı davacı vekili, kararın verildiği 03/11/2015 günlü duruşmaya katılamayacağını bildirerek mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece davalı-karşı davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği halde esas hakkında hüküm verilmiştir. Mahkemece, davalı- karşı davacı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, yeni duruşma günü ve saati bildirilerek, usulün davalı-karşı davacı vekiline tanıdığı hakların kullanılmasına olanak sağlanmalıdır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 27. maddesi “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir.” hükmünü düzenlemektedir.

Mahkemece, açıklanan yön gözetilmeyerek, davalı-karşı davacı tarafın iddia ve savunma hakkı ihlal edilerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1276, Karar No: 2023/4384, Tarih: 03.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1276 E.  ,  2023/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/960 E., 2022/1768 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/847 E., 2022/120 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilere karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı kadının öncesinde davacı erkeğin durumunu bilmesine ve davacı erkeğin ailesi ile yaşamayı kabul etmesine rağmen evlendikten sonra bunu problem haline getirdiğini, küçük düşürücü söz ve davranışta bulunduğunu, birlik görevlerini yerine getirmediğini, sık sık Türkiye`ye geldiğini, evlliğin başından beri davacı erkeğe ilgi ve sevgi göstermediğini, en son Nisan 2015`te Türkiye`ye geldiğini ve bir daha Fransa`ya geri dönmediğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; ... erkeğin kendisini mezun olacağı ve ayrı ev açacağı konusunda kandırdığını, ... erkeğin annesinin müdahale ettiğini, hakaret edip aşağıladığını, ailesi ile görüşmesine engel olduğunu, çocuğunun ismini dahi kendisinin koyamadığını, davalı-davacı kadının Türkiye`ye sadece bir kez geldiğini, davalı-davacı erkeğin boşanmak istediğini, tüm kişisel eşyalarını elinden aldıklarını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davalı-davacı anneye verilmesine, aylık 2.000,00 TL iştirak nafakasının ... erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine, faizi ile 100.000,00 TL manevî, 5.000,00 TL maddî tazminatın ... erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine, ziynet eşyalarının iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı-davacı kadının erkeğe pek çok defa ''sen erkek misin? annenin eline bakıyorsun, adam mısın? '' diye hakaretlerde bulunduğu, erkeği aşağıladığı, çocuğunu doğurmak istemediği, çocuğu aldırmak istediği, Türkiye`ye gezmeye gidiyorum diye gidip bir daha da eşinin yanına dönmediği, bununla birlikte evlilik birliği devam ederken ... erkeğin eşini kendi ailesiyle altlı üstlü bir evde oturttuğu, ayrı bir konuta taşınmadığı, eşinin istememesine rağmen eşiyle ailesini aynı binada oturttuğu, tarafların bu eylem ve söylemleriyle evlilik birliğinin devam etmeyecek nitelikte temelinden sarsıldığı, evliliğin devamında kişi ya da kamu yararının kalmadığı, bunda her iki tarafında kusurunun olmasıyla birlikte davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocuğun yaşı, anne sevgi ve bakımına muhtaç oluşu gerekçesi ile velâyetinin davalı-davacı anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuğun beslenme barınma, eğitim ve diğer ihtiyaçları ile ... babanın ödeme gücü göz önüne alınarak kararın kesinleşmesi ile birlikte ortak çocuk Türkan için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasının ... erkekten alınarak davalı-davacı kadına verilmesine, boşanmada davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile davalı-davacı kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, ziynet eşyasına yönelik davanın ise tefrik edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili; ... erkeğin bağımsız konut temin etmediğini, annesinin evliliklerine ve kadına müdahale ettiğini, davalı-davacı kadının çocuğuna istediği ismi dahi koyamadığını, kadına psikolojik ve ekonomik şiddet uygulandığını, davalı-davacı kadının uçak bileti alınmadığı için Fransa`ya dönemediğini, ... erkeğin boşanmak istediğini, davalı-davacı kadının çocuğu aldırmak istemesine ilişkin somut bir delil olmadığını, ... erkeğin ağır kusurlu olduğunu, tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek; kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmadığı ve İlk Derece Mahkemesince kendisine yüklenen kusurlu davranışların kesinleştiği, başkaca kusurlu bir davranışının ise ispatlanamadığı, kadına "çocuğunu doğurmak istemediği, çocuğu aldırmak istediği," şeklinde kusur yüklenilmiş ise de; kadının çocuğu doğurduğu, ortak çocuğun 30.07.2014 doğumlu olduğu, kadının söz konusu söylemi sonrası evlilik birliğinin devam ettiği ve söz konusu vakıanın kadına kusur olarak yüklenilmesinin hatalı olduğu, kadına yüklenen diğer kusurlu davranışların ise gerçekleştiği, İlk Derece Mahkemesince boşanmaya neden olan olaylarda kadının ağır kusurlu olduğu şeklindeki kusur belirlemesi hatalı olduğu gerekçesi ile davalı-davacı kadının kusur belirlemesine yönelik istinaf isteminin kısmen kabulüne, kadının diğer yönlere ilişkin istinaf talebinin reddine, kadına yüklenen "çocuğunu doğurmak istemediği, çocuğu aldırmak istediği," şeklindeki kusurun gerekçeden çıkarılarak, tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğunun tespiti ile kusurun düzeltilmesine, davalı-davacı kadının koşulları oluşmayan maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili; ... erkeğin birlik görevlerini yerine getirmeyerek tam kusurlu olduğunu, okulu zamanında bitirmediğini, iş sahibi olmadığını, evin sorumluluğunu ailesinin takdirine bıraktığını, bağımsız konut açmadığını, ailesinin evliliğe müdahale ettiğini, davalı-davacı kadının erkeğe hakaret ettiği iddiasının doğru olmadığını, ... erkeğin uçak biletini almadığı için Fransa`ya gidemediğini, boşanmaya ... erkeğin sebep olduğunu, tazminat taleplerinin reddedilmesinin hatalı olduğunu belirterek; kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı ve derecesi, davalı-davacı kadının tazminat taleplerinin reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40657, Karar No: 2017/43404, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40657 E.  ,  2017/43404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1841, Karar No: 2016/5029, Tarih: 19.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/1841 E.  ,  2016/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.6.2014 tarih ve 143-425 sayılı hükmün Dairenin 1.12.2015 tarih ve 35413-34871 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı Kuzey Ankara Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 8026 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 19598 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 15823 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 15823 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, kararın onanması üzerine davalı bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Davacıya ait taşınmazın kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 8026 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının taşınmazı, müştemilat ve ağaçları için toplam 19598 TL yapı bedeli ile 3774,20 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

Tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları imar-kadastro arsa ve tesis sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır. Nitekim benzer bir olay nedeniyle verilen Hukuk Genel Kurulu'nun 10.6.2015 gün ve 2014/13-1500 esas, 2015/1519 sayılı kararıda aynı yönde olup, taraflar arasındaki sözleşme hükmünün esas alınacağı öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği taşınmazı için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının değinilen yöne ait karar düzeltme isteminin kabulü ile, dairemizin 1.12.2015 gün ve 2014/35413-34871 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3929, Karar No: 2017/6578, Tarih: 11.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3929 E.  ,  2017/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında düşme

Sanıklar ... ve ... hakkında beraat

I-Sanıklar ... ve ...(....) hakkında 2003, 2004 ; sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçlarında ise yasada öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 2004; sanık ... hakkında ise 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri uyarınca; sanıklar ... ve .... yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden hüküm tesisi yasaya aykırı olmakla, sanık ....... yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu bakımından ise son fatura tarihinin haziran 2005 sonrasında olması halinde bile en aleyhe kabul ile yasasının gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 21.04.2009 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanıklar ... ve ... hakkındaki 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddeleri sanık ... hakkında ise 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK' nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;