muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9749, Karar No: 2021/6445, Tarih: 14.09.2021

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B)Anlaşmalı olmayan matbaaya bastırılan faturaları kullanma' suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

213 sayılı VUK’nin 359. maddesindeki suçlara ilişkin olarak Cumhuriyet savcısının dava açması, Kanun gerekçesindeki ifadeyle “vatandaşın mali emniyeti mülahazası ile” vergi idaresinin vereceği mütalaaya bağlandığı gibi anılan Kanun'un 142-147. maddeleri arasında “arama” ve “aramalı inceleme”nin usul ve şartları ayrıntılı bir şekilde hükme bağlanmıştır.

213 sayılı VUK’nin 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyla, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

a) Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

b) Sulh yargıcının istenilen yerlerde arama yapılmasına karar vermesi, şarttır.”

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları gerçekleştirilecektir. VUK’nin 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

VUK'nin 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağının belirtilmesinden maksat, VUK’nin aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Ceza muhakemesinde, arama olağan bir koruma tedbiri iken, Vergi Hukuku’nda istisnai, olağandışı bir denetim yoludur. Niteliği itibarıyla adli arama olmasına rağmen, bu aramanın genel suç kolluğu tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca yapılabilmesi, vergi suçlarına ilişkin olarak yapılacak aramanın özelliğidir. Bir araç koruma tedbiri olarak vergi araması, vergi incelemesi denetim yolunun ön basamağıdır. Amaç, vergi kaçırıldığını ortaya çıkaracak ve destekleyecek belge ve kayıtların bulunmasıdır.

Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289). Açıklanan pozitif hukuk normları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (29.11.2005, 2005/144 Esas, 2005/150 Karar, 17.11.2009, 2009/7-160 Esas, 2009/264 Karar) kararları ile aynı yöndeki Özel Daire Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller, Türk Ceza Yargılaması Hukuku sisteminde dikkate alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının da gereğidir.

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Kanun hükümleri ile 213 sayılı VUK’nin 142 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında somut olay değerlendirildiğinde; sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği ve suçu raporlarında, Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü tarafından ' ... Soğanlık Orta Mah. Fatih Cd. No:8-A' adresinde yapılan aramada ele geçtiği belirtilen, üzerinde sanığın kimlik bilgileri ve mükellefiyetine ait vergi kimlik numarasını içeren suça konu '15.08.2011 ve 30.08.2011' tarihli iki adet faturaya ait alt nüshaların ne şekilde ele geçtiğinin dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında;

1)Suça konu belgelerin ele geçmesine konu soruşturmaya ve yapılan aramaya dair arama kararı, arama tutanakları ve ilgili belgelerin tespit edilmesi ve onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması,

2)Suça konu belge asılları temin edildikten sonra sanığa gösterilerek bu belgeleri kendisinin düzenleyip düzenlemediğinin sorulması,

3)Suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının, faturaların verilmesinde sanığın iştirakinin olup olmadığının sorulması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması yasaya aykırı,

4)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8027, Karar No: 2012/717, Tarih: 13.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/8027 E.  ,  2012/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 101 ada 491 ve 105 ada 36 parsel sayılı sırasıyla 4815,66 m2 ve 1183,09 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ve ölü olduğu tutanağında açıklanmak suretiyle davalılar ... ve arkadaşlarının miras bırakanı ..., 105 ada 35 parsel sayılı 273,09 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise aynı gerekçelerle davalı ... ve ölü oldukları tutanağında açıklanmak suretiyle Hüseyin Tuna ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava ve temyiz konusu taşınmazların ortak miras bırakanı ...'ten kaldığını ve paylaşılmadığını ileri sürerek miras payına yönelik olarak, davacı ... ise 105 ada 35 parsel sayılı taşınmazın miras bırakanı Hüseyin Tuna'ya ait olduğunu ileri sürerek diğer paylara yönelik olarak tereke adına dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı ...'in 105 ada 35 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının feragat nedeniyle, aynı ada 36 ve 101 ada 491 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının esası bakımından reddine, davacı ...'nın davasının kısmen kabulüne kısmen reddine, 105 ada 35 parsel sayılı taşınmazın eşit paylarla ... ve paydaşları adına, aynı ada 36 ve 101 ada 491 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'in 105 ada 35 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasından feragat ettiği, aynı ada 36 ve 101 ada 491 parsel sayılı taşınmazların ise tarafların ortak miras bırakanı ...'ten kaldığı ancak davalılar ... ve arkadaşlarının yakın miras bırakanı ... tarafından 16.07.1984 tarihinde düzenlenen senet ile ortak miras bırakan ...’ten satın alındığı, satın alındığı tarihten itibaren taşınmazlara davalılar ... ve arkadaşlarının yakın miras bırakanı ...'in zilyet olduğu, tarafların ortak miras bırakanı olan ... mirasçılarının terekeden gelen miras haklarının kalmadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 33,60 TL harcın davacı ...'ten alınmasına, 13.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12837, Karar No: 2025/3548, Tarih: 10.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/12837 E.  ,  2025/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1690 E., 2021/1945 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında, bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında verilen 333 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında 500 gün adli para cezası olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1. Hükümde adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bentte sanık hakkında verilen 6.660,00 TL adlî para cezası yerine 10.000,00 TL adlî para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesi,

2. Dava konusu eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi yerine 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği,

1. Hükmün adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinde yer alan "10.000,00 TL" ibaresinin çıkarılarak "6.660,00 TL " ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün eşya müsaderesine ilişkin bendinde yer alan "54/1" ibaresinin çıkarılarak yerine "54/4." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8464, Karar No: 2022/1565, Tarih: 03.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8464 E.  ,  2022/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ...aleyhine 12/12/2019 tarihli dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen 01/04/2020 günlü kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının vekalet ücreti yönünden kabulüne, diğer itirazların reddine dair verilen 15/08/2020 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu ... plaka sayılı araç sürücüsünün yaya olan davacıya çarpması neticesi meydana gelen kaza sonucunda davacının yaralandığını ve % 22 oranında malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 1.000,00 TL geçici iş göremezlik olmak üzere toplam 5.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle taleplerini 193.158,28 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; alınan maluliyet raporunun yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmediğini, geçici iş göremezlik tazminat talebinin teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; başvurunun kabulü ile 182.277,87 TL sürekli iş göremezlik ve 10.880,41 TL geçici iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 193.158,28 TL'nin 12/11/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; bu karara, davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından; davalının itirazının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-) Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan 27/02/2020 tarihli aktüer bilirkişi kurulu raporunda; davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresi belirlenmeden, devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü esas alınarak hesaplama yapıldığının belirtildiği, işleyecek aktif dönem ile işleyecek pasif dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin de açık bir şekilde yazılmadığı anlaşılmış olup, bu yönüyle raporun denetime elverişli olmadığı görülmüştür.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan 27/02/2020 tarihli aktüer bilirkişi kurulu raporunda; davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresi belirlenmeden, devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü esas alınarak hesaplama yapıldığının belirtildiği, işleyecek aktif dönem ile işleyecek pasif dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin de açık bir şekilde yazılmadığı anlaşılmış olup, bu yönüyle raporun denetime elverişli olmadığı görülmüştür.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde tazminat hesabında davacının muhtemel yaşam süresinin dikkate alınmayıp TRH 2010 tablosunun sonu olan (99) yaşın esas alınarak fahiş tazminat hesaplandığı iddia etmektedir. Ancak rapor içeriğinden bilirkişinin hangi yaşı esas alarak davacının sürekli iş göremezlik zararını belirlediği anlaşılamamaktadır. Bu hali ile bilirkişi raporu denetime elverişli değildir.

Bu durumda; davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür süresi belirlenerek, aktif ve pasif dönem başlangıç bitiş tarihleri ve süreleri gösterilmek suretiyle daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentlerde belirtilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 03/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7412, Karar No: 2012/10300, Tarih: 04.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7412 E.  ,  2012/10300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 182-85

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 6183 sayılı Kanunun 58. maddesidir. Anılan maddenin 1. fıkrasında, “Kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahıs, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde alacaklı tahsil dairesine ait itiraz işlerine bakan vergi itiraz komisyonu nezdinde itirazda bulunabilir.” hükmüne yer verilmiş, Mahkemece, eldeki davanın maddede belirtilen süre içinde açılmadığı gerekçesi ile hüküm kurulmuştur.

7201 sayılı Tebligat Kanunun “Otel, hastane, fabrika ve mektep gibi yerlerde tebligat” başlığını taşıyan 18. maddesinde, “Tebliğ yapılacak şahıs otel, hastane, tedavi veya istirahat evi, fabrika, mektep, talebe yurdu gibi içine serbestçe girilemiyen veya arananın kolayca bulunması mümkün olmıyan bir yerde bulunuyorsa, tebliğin yapılmasını o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amiri temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal buldurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa, tebliğ kendilerine yapılır.” hükmüne, Tebligat Tüzüğünün aynı başlığı taşıyan 24. maddesinde de, “Tebliğ yapılacak şahıs otel, pansiyon, hastahane, tedavi veya istirahat evi, fabrika, mektep, talebe yurdu, resmi veya hususi daire veya müessese gibi içine serbestçe girilmeyen veya arananın kolayca bulunması mümkün olmayan bir yerde bulunuyorsa, tebliğin yapılmasını, o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amiri temin eder.

Bunlar tarafından muhatap derhal buldurulamaz veya tebellüğden imtina ederse yahut da diğer bir sebeple tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amirine yapılır.” hükmüne yer verilmiştir. Davacıya, “Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü ... Çocuk Yuvası ...-Elazığ” adresine göre 08.02.2010 tarihinde yapılan ödeme emri tebliği, ...Çocuk Yuvasının 25.09.2009 tarihinde kapanması, davacının 06.07.2009 tarihinden itibaren ... Huzurevi ve ... Çocuk ve Gençlik Merkezinde görevlendirilmiş olması ve tebliği alan memurun, yukarıda belirtilen yasal şartları taşımaması karşısında geçersizdir.

Hal böyle olunca, eldeki davanın, belirtilen yasal süreler içinde açıldığının kabulü ile, işin esasına girilerek, dava dışı prim borçlusu şirketin kuruluşundan itibaren pay devirleri ve ilanlarını da içerir tüm ticaret sicil kayıtları celp edilerek, tarafların ileri sürdüğü hususlar çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22645, Karar No: 2013/31842, Tarih: 08.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/22645 E.  ,  2013/31842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vize İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bireysel gelir getirici desteklerin finansmanına ilişkin sözlemeye dayalı olarak başlatılan genel haciz yoluyla takipte borçlunun borca itiraz ettiği, alacaklının talebi üzerine mahkemece itirazın iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.'nun 68/1. maddesine göre; “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir."

Somut olayda; genel haciz yoluyla takibe konu edilen sözleşme taraflara karşılıklı edimler yükleyen bir sözleşmedir. Borcun varlığı tahsil edilip edilmeyeceği, edimlerin ne ölçüde yerine getirilip getirilmediği genel mahkemelerde yapılacak yargılama sonucu belli olacağından anılan sözleşme İİK.'nun 68/1.maddesinde yazılı belgelerden değildir. Bu durumda mahkemece itirazın kaldırılması talebinin açıklanan nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile  itirazın iptaline  karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24441, Karar No: 2013/25758, Tarih: 19.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/24441 E.  ,  2013/25758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın baştan beri mağdur ile birlikte 5- 6 kişinin kendisine saldırdığını, mağdurun bıçak ile kendisine saldırması üzerine korkarak üzerindeki bıçağı mağdura doğru salladığını beyan etmesi, sanığın da olayda yaralandığının anlaşılması karşısında,mağdur dinlenmeden, kollukta alınan beyanları arasındaki çelişki ve tanık Ali'nin soruştuma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanları arasındaki çelişki giderilmeden eksik araştırma ve inceleme ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/39192, Karar No: 2017/43436, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39192 E.  ,  2017/43436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12690, Karar No: 2015/12548, Tarih: 15.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/12690 E.  ,  2015/12548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Aile Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2015

NUMARASI : 2013/447-2015/37

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm evlat edinmede ana ve babanın rızalarının aranmamasına karar verilmesi istemine ilişkin olup, inceleme görevinin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 tarihli 2015/8 sayılı işbölümü kararı gereğince Yargıtay 18. Hukuk Dairesine ait olduğu düşünülmektedir. Ne var ki, Yargıtay Kanunu'nda 6644 sayılı kanunla yapılan ve 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik gereğince dosyanın bu Daireye değil, işbölümü uyuşmazlıklarını çözmekle görevli Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.06.2015 (Pzt.)