muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9774, Karar No: 2024/6019, Tarih: 17.09.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının kabul edilen davası, kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ve miktarları ile reddedilen asıl davaları yönünden kararın davacı davalı erkek lehine kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının kabul edilen davası, kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen nafaka, tazminatlar ve miktarları ile erkeğin reddedilen asıl davası yönünden kararın davacı davalı erkek lehine bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulünün, erkeğin boşanma davasının reddinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, kadın yararına nafaka ve tazminat takdirinin ve miktarlarının isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu’nun 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

ç
Yargıtay — Esas No: 2009/11179, Karar No: 2012/25491, Tarih: 09.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/11179 E.  ,  2012/25491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7478 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 267. maddesi uyarınca 7478 sayılı yasanın 16/2.. madde fıkrasında yer alan hapis ve adli para cezalarının idari para cezasına dönüştürüldüğü, cihetle hükmün BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de, idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişilere İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 09.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14324, Karar No: 2011/13098, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14324 E.  ,  2011/13098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 03.11.2010 gün 2010/10081-13545 sayılı bozma kararında özetle; “Mahkemece bir fen elemanı ve ziraat uzmanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, 50 ağaç zeytin için düzenlenen Haziran 1932 tarih ve yine 5 ağaç zeytin için düzenlenen 23.04.1971 tarihli satış senetlerinin kapsamları ayrı ayrı belirlenmeli, taşınmazdaki yaşlı zeytin ağaçları tek tek tespit edilerek, ağaçların yaşına göre, sözü edilen belgelerin oluşturulduğu tarihteki ağaçların hangileri olabileceği belirlenmeli,bu konuda yerel bilirkişilerin bilgisine başvurulmalı, belirtilen şekilde yapılacak inceleme sonucu, kaydın oluşturulduğu gündeki yüzölçümü teknik bilirkişiye hesaplattırılmalı, yine taşınmazda bulunan orman ağaçlarının sayısı ve yaşları da belirlenerek krokide işaretlettirilmeli, taşınmazın o tarihten beri kim tarafından, ne şekilde kullanıldığı, ekonomik amaca uygun kullanılıp kullanılmadığı belirlenmeli, kaydın niteliğine uygun olarak kullanılmayan yerin 3402 sayılı Yasanın 20/B maddasi gereğince haksahibi adına tescil edilemeyceği düşünülmeli, sınırda 101 ada 1 ve 103 ada 1 parsel sayılı orman niteliğinde taşınmazlar bulunduğuna göre, kayıt miktar fazlasının ormandan açıldığı, yine 6831 sayılı Yasanın 1/j maddesinin karşıt kavramına göre de yüksek eğimli makilik karakterdeki bölümlerin orman sayılan yerlerden olduğu, yörede henüz kesinleşmiş bir orman kadastrosunun bulunmadığı, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılma işleminin kesinleştiği tarihe kadar bu niteliğini koruyacağından bu sırada sürdürülen zilyedliğe değer verilemeyeceği düşünülmeli, (HGK 21.01.2004 gün 2004/8-15-7 sayılı ve 12.05.2004 gün 2004/8-242-292 sayılı kararları), bu şekilde toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir.” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın KISMEN KABULÜNE ve dava konusu parselin kadastro tespitinin bilirkişiler ... ... ve ... tarafından tarafından düzenlenen 27.05.2011 tarihli rapora ekli krokide (B) işaretli 26283,29 m² yüzölçümlü bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tespit ve tesciline, krokide (A) işaretli 5000 m² yüzölçümlü bölümün davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak ve temyizi konu (A) işaretli bölümün 50 ağaç zeytin miktarındaki 21 Haziran 1932 tarih 55 sahife 25 sıra nolu tapu kapsamında kaldığı ve amacına uygun şekilde kullanıldığı, (B) işaretli bölümün ise tapunun miktar fazlası olduğu ve sınırındaki eylemli ormandan açıldığı kabul edilerek hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17677, Karar No: 2017/6524, Tarih: 04.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17677 E.  ,  2017/6524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Her ne kadar, davalı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise de, davanın mahiyeti gereği duruşma yapılamayacağından duruşma isteminin reddine karar verilerek temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili;... 5. Aile Mahkemesinin 26/02/2010 tarih, 2010/126 Esas., 2010/ 105 Karar sayılı ilamıyla tarafların boşandıklarını, boşanma ilamıyla tarafların müşterek çocuğu 25/11/2000 doğumlu....'ın velayetinin davacı anneye verildiğini, davacının çocuğu özel okula kaydettirdiğini, geçen zaman zarfında çocuğun ihtiyaçlarının arttığını davalının ....l/...'da mali müşavir olduğunubu nedenle aylık 300- TL iştirak nafasını, aylık 1.500-TL'ye çıkarılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde;davacının çalıştığı kurumun annesinin adına kayıtlı olduğu, davacının 5510 sayılı yasanın 4/a maddesinden yararlanmak için iş yerini kendi adına açmadığını, annesinin adına açtığını davalının haricen müşterek çocuğun bütün masraflarını karşıladığını bu nedenle ayrıca nafaka ödemediğini, istenen nafaka miktarının da fahiş olduğunu, bildirerek davanın reddine karar verilmesini, ancak mahkemenin karar vereceği 650-700-TL iştirak nafakasını ödemeye hazır olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne, Müşterek çocuk için iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 300- TL.den 1200- TL ye yükseltilmesine, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun 182/2.maddesinde velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılması esası kabul edilmiştir.

Ayrıca TMK’nun 328.maddesinde:“Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.

Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü yer almaktadır.

İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana babanın mali durumuna göre takdir edilir. Ayrıca, nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şekli de dikkate alınır.

Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.

İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana babanın mali durumuna göre takdir edilir. Ayrıca, nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şekli de dikkate alınır.

Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.

Hakim nafaka takdirinde; tarafların ekonomik durumlarındaki değişikliği araştırıp, gelirleri arasında oranlama yaparak, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar vermelidir.

Somut olayda davalı babanın sosyal ekonomik durumunun araştırılmasına ilişkin yazının bila ikmal iade geldiği ve davalının sosyal, ekonomik durumunun yeniden araştırılması gerekir iken bunun yapılmadığı, eksik inceleme ile iştirak nafakası miktarının belirlendiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece yapılacak işin; davalı babanın ekonomik sosyal durumu ayrıntılı olarak araştırıldıktan sonra ortak çocuğun ihtiyaçlarında meydana gelen artış, tarafların ekonomik sosyal durumları, halen ödenen nafaka miktarı nazara alınarak karar verilmesi gerekir iken; yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4173, Karar No: 2014/3712, Tarih: 17.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4173 E.  ,  2014/3712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2012/247-2012/481

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıya trafik sigortalı aracın, müvekkili Ümüt'ün sürücüsü olduğu, müvekkili Nilgün'ün ise yolcu olarak bulunduğu araca çarpması sonucu müvekkillerinin yaralanmasına neden olduğunu, her ikisinin de malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı Nilgün için 10.000,00 TL, davacı Ümüt için 5.000,00 TL işgöremezlik tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile tazminat taleplerini davacı Ümüt için 16.770,01 TL'ye, davacı Nilgün için 162.910,39 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı vekili, kaza ile davacıların maluliyeti arasında nedensellik bağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; Davanın kabulü ile davacı Ü.. K.. için 5.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren, 11.770,01 TL'nin ise ıslah tarihi olan 22/11/2012 tarihinden itibaren, davacı N.. K.. için 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren, 152.910,39 TL'nin ise ıslah tarihi olan 22/11/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden (poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla) alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan maluliyet raporu, Yrd.Doç.Dr. A.Yı. tarafından tanzim edilmiş olup davacıların daimi maluliyet oranları, özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre belirlenmiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm verilemez. O halde mahkemece, en yakın Adli Tıp Kurumu şubesinden veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı Bölümünden olay tarihinde geçerli olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacıların maluliyet oranlarının belirlenmesi hususunda rapor alınarak, belirlenen oranlara göre tazminat hesabı yaptırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Hükme esas alınan aktüerya bilirkişi raporunda, davacıların yaşam sürelerinin belirlenmesinde CSO 1980 yaşam tablosu uygulanmış ve işleyecek dönem için de %3 teknik faiz esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, sağ kalan kişilerin muhtemel yaşam sürelerinin tespitinde PMF tablosu kullanılmakta olup, işleyecek dönem hesabında da %10 artırma ve %10 eksiltme yöntemine göre hesaplama yapılmaktadır. Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan ilkelere uygun hesaplama için aktüerya bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yerleşik uygulamaya aykırı yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25450, Karar No: 2014/7416, Tarih: 03.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25450 E.  ,  2014/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 14/02/2012

Numarası : 2009/68-2012/68

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Ş.. Otomotiv San.İnş.Tur ve Tic. Ltd.Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Ş.. Otomotiv San.İnş.Tur ve Tic. Ltd.Şti.'nin temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Davalı şirkete ait otelde 1.1.2004 tarihinden 1.12.2008 gününe kadar aralıksız çalıştığını bildirerek iş akdini askerlik nedeniyle feshettiği iddiasıyla sigortada primi ödenmeyen hizmetlerinin tespitini kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma ücretlerinden kaynaklanan bazı işçilik alcaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı şirket davacının otelin resepsiyon görevlisi olarak çalıştığını ve herhangi bir alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iş aktini davacının askerlik nedeniyle feshettiği gerekçesiyle ihbar tazminatı isteminin ve hizmet tespiti taleplerinin reddine, kıdem tazminatı yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamına göre dava konusu işyeri otel olup davacı tanıkları beyanlarında davacının kış aylarında yaz aylarından daha az mesai yaptığını bildirmişlerdir. Nitekim hükme dayanak yapılan bilirkişi raporundaki açıklanan kısmında, davacının (Kasım-Nisan) arasındaki kış sezonuna ilişkin dönem için fazla çalışma yaptığını davacının kanıtlamadığından söz edilerek bu dönem için fazla çalışma ücreti hesaplanmadığı belirtilmiştir. Buna karşın bilirkişi tarafından hesaplama yapılırken kış dönemini de kapsar şekilde (yıllık 52 hafta üzerinden) fazla mesai ücreti hesaplanmış ve bulunan miktar mahkemece hakkaniyet gereği (1/3) oranında indirim yapılmak suretiyle hüküm altına alınmıştır.

Davacının kış sezonundan fazla mesai yapmadığı sabit olduğu halde kış dönemini kapsar şekilde fazla mesai ücretinin hesaplanıp hüküm altına alınması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan ndenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı Ş.. Otomotiv San.İnş.Tur ve Tic. Ltd.Şti.'ne iadesine, 3.4.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/943, Karar No: 2013/4092, Tarih: 30.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/943 E.  ,  2013/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1-Mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

2-Mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

3-İzinsiz silah taşıma suçundan; 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1, 52/2-3-4, 53/1-a-b-c-d-e, 63, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanığın, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde; sanığın ruhsatsız tabancası ile yakın mesafeden mağdura ... ederek, sol oksipital bölgede 4.(ağır) derecede parçalı kemik kırığına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağduru yaraladığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında üst sınıra yakın ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

.../...

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdurlar ... ile Engin'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 30/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28641, Karar No: 2012/14896, Tarih: 10.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/28641 E.  ,  2012/14896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında CMK 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair gösterilen gerekçe ve mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine.Ancak;

Suçun bıçakla işlendiğine dair doktor raporu ve kabul karşısında, bıçağın ele geçirilemediğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile TCK’nun 86/3-e maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.