muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5425, Karar No: 2011/4501, Tarih: 18.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/5425 E.  ,  2011/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2565 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1.maddesi ve buna bağlı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5.maddesinin 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ile aynı Kanunun suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 2.maddesi hükmü karşısında dava konusu eylemin atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda sanıklara atılı eylemler ve karşılığında uygulanacak yaptırımları düzenleyen mevzuat incelendiğinde;

22.12.1981 tarih ve 17552 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanunu'nun "Askeri Yasak Bölgeler" başlıklı 2.maddesinin (a) bendine göre "Genelkurmay Başkanlığının göstereceği lüzum üzerine Bakanlar Kurulu kararı ile askeri yasak bölgeler kurulabilir veya kaldırılabilir. Askeri yasak bölgeler 1. ve 2.derece askeri yasak bölge olmak üzere ikiye aykırılır." "Bölgelerin Sınırı" başlıklı 4.maddesinde ise, "Askeri Yasak bölgeler ile özel güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Bakanlar Kurulu kararı ve askeri güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Genelkurmay Başkanlığı kararına ekli uygun ölçekli haritalar ve koordinat listelerinde bu bölgelerin sınırları da belirtilir."

2565 sayılı Yasanın "Birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgeleri" başlıklı 10.maddesinde;

"Birinci derece deniz askeri yasak bölgeleri;

a) Birinci derece kara askeri yasak bölgelerinin sahilde bittiği noktadan itibaren deniz yönünde,

b) Denizdeki tesislerin çepeçevre her tarafında, en az yüz metre, en çok bir deniz milli uzaklıktan geçirilen noktaların birleştirilmesi suretiyle tespit olunur. Bu mesafeler savunma ihtiyacı veya bölgenin özelliklerinin zorunlu kıldığı hallerde Genelkurmay Başkanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu kararıyla kısaltılabilir veya uzatılabilir." ve anılan Yasanın "Birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgelerinde Uygulanacak Esaslar" başlıklı 11.maddesinin (b) ve (c) bendlerinde;

"Türk ve yabancı deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arızalar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumluluları, yetkili komutanlığa veya mahalli mülki idare amirliğine durumu nedenleriyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

"Türk ve yabancı deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arızalar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumluluları, yetkili komutanlığa veya mahalli mülki idare amirliğine durumu nedenleriyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

Birinci derece deniz askeri yasak bölgesine sığınan deniz araçlarının burada kalmasına izin verilmediği takdirde, yetkili komtanlık mahalli mülki idare amiri ile işbirliği yapmak suretiyle, aracın mümkün olan en kısa süre içinde bu yeri terketmesine, savunma tesislerine ve güvenliğine zarar verebilecek her türlü hareketleri önlemeye yarayan bütün tedbirleri almaya ve gerekli görülen hallerde aracın ve kişilerin güvenliğine zarar gelmeyeceğinden emin olmak kaydıyla, deniz aracını bölge dışındaki en yakın müsait barınma yerine çektirmeye yetkilidir." düzenlemeleri mevcuttur.

2565 sayılı Yasanın 26.maddesinde "Filleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde; bu Kanunun 9, 13, 17, 18 ve 21.maddeleri ile 11.maddenin (b) bendinde belirtilen yasaklara ve tahditlere uymayanlar ile anılan maddelerde yer alan gerekli bildirimi yapmayanlar hakkında üç aydan altı aya kadar hapis cezası ve beşbin liradan yirmibeşbin liraya kadar para cezası hükmolunur. Bu maddeler gereğince verilmiş izinleri savunma güvenliğine zarar verecek şekilde kullananlar hakkında bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası" hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Sanıklar hakkında "balık avlarken Bakanlar Kurulu Kararı ile 1.derece deniz askeri yasak bölgesi olarak kurulan sahaya girdiklerinden" bahisle 2565 sayılı Yasanın 26.maddesi uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır. Anılan Yasanın yukarıda belirtilen maddelerine göre 1.derece deniz askeri yasak bölgesi ve bu bölgelerin çevresindeki emniyet mesafesi ile bu bölgelerde uyulması gereken yasaklar idarenin düzenleyici işlemi ile belirlenmektedir. 5252 sayılı yasanın geçici 1.maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup anılan yasa hükümlerinde 5237 sayılı TCK.nun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından TCK.nun 5.maddesinin 2565 sayılı yasa yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerekir.

Olayımızda sanıklara atılı eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; Türk Ceza Kanunu'nun 5.maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunmaktadır. O halde özel yasada suç olarak düzenlenen eylem, TCK.nun 2.maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan maddeye göre "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. Idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz."

Bu duruma göre, 2565 sayılı Yasa hükümleriyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamalar, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemeler TCK.nun 2.maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmamaktadır. Bu durum karşısında, 5252 sayılı Kanun'un geçici birinci maddesi ile TCK.nun 2 ve 5.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı Kanun'un 21 ve 26.maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü gerekmektedir.

Açıklanan bu gerekçelerle, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK.nun 7/1.maddesi ve 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca suç oluşturmayan atılı fiilden sanıkların BERAATİNE, 18.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4495, Karar No: 2020/6580, Tarih: 09.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/4495 E.  ,  2020/6580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada:Davacılar, mirasbırakanları ... 'ın 1307 ada 48 parselde kayıtlı taşınmazı 09/10/2007 tarihinde dava dışı şahıslardan satın aldığını, ancak birikmiş parası olmadığından dolayı tekstil sektöründeki işvereni olan ... 'ndan kendisi adına kredi çekmesini rica ettiğini ve patronunun da Finansbank ... Şubesinden kredi çektiğini, tapunun kredi çeken Veli Köseoğlu adına yapıldığını, murisin maaşından kredi ödemelerinin kesilerek işveren tarafından yatırıldığını, kredi borcunun bitmesi ile işveren tarafından taşınmazın devrinin asıl malik olan muris ... 'e yapılacağı şeklinde anlaşıldığını, kredi borcunun bittiği tarihlerde davacılardan ... ile eşi muris arasında bir takım sorunlar yaşandığını, olası bir boşanma ihtimaline binaen dava konusu taşınmazın 30/12/2011 tarihinde murisin babası olan davalıya bedelsiz olarak devredildiğini, yapılan işlemin aslında bağış olduğunu, murisin işvereni ile babası arasında hiçbir para alışverişinin olmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.Davalı, köydeki sattığı hayvanların bedeli ile ve eşinin kız kardeşinin gönderdiği paralarla ev almayı düşündüğünü ve merhum ... ve diğer çocuklarının işvereni olan dava dışı ... 'ndan kendilerine yardımcı olmasını istediğini, bir kısım parasını peşin vererek, geriye kalanının ... 'nun kendi adına çekmiş olduğu konut kredisi ile dava konusu taşınmazı satın aldığını, su ve kuşlara yem satarak kazandığı para ve çalışan üç kızının kazancı ile taksitleri ödediğini ve borcun bitmesi ile ... 'nun tapuyu kendisine devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, dava konusu taşınmazın 09/10/2007 tarihinde dava dışı ... tarafından satın alınıp, 30/12/2011 tarihinde bu kişi tarafından davalıya satışının yapıldığı, somut olayda muris muvazaası şartlarının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk dairesi 26.09.2019 tarihli ilamı ile, mirasbırakan tarafından davalıya yapılan bir temlik işleminin olmaması nedeniyle davacıların esasa ilişkin istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı sonucuna ulaşıldığı, ancak davacı tarafça 170,78 TL nisbi harç ve 4.054,30 TL tamamlama harcı yatırılmış olup karar tarihi itibariyle yatırılması gereken 44,40 TL harcın davacı tarafça yatırılan 4.225,08 TL 'den mahsubu ile bakiye 4.180,68 TL harcın karar kesinleşmesini müteakip davacı tarafa iadesine karar verilmesi gerektiği, açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile, davacı tarafın istinaf nedenleri yerinde görüldüğünden 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)b.2. maddesi uyarınca başvurunun kabulüne, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hâkimi ..

.180,68 TL harcın karar kesinleşmesini müteakip davacı tarafa iadesine karar verilmesi gerektiği, açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile, davacı tarafın istinaf nedenleri yerinde görüldüğünden 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)b.2. maddesi uyarınca başvurunun kabulüne, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava dilekçesinde muris muvazaası hukuksal nedenine dayanıldığı gibi, 6100 sayılı HMK’nın 137. ve 140. maddelerine göre ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapılarak, tarafların iddia ve savunmaları kapsamında uyuşmazlık konuları belirlendikten sonra, taraflar arasındaki uyuşmazlık; muris muvazaası nedeni ile tapu kaydının iptali istemi olarak nitelendirilmiş olup, davacılar tarafından bu nitelendirmeye karşı herhangi bir itirazda bulunulmadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre, davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10.00 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 09/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8951, Karar No: 2010/425, Tarih: 18.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8951 E.  ,  2010/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun 2.Asliye HukukMahkemesi’nce verilen 11.04.2008 tarih ve 2004/908-2008/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilerinden ...'nun diş teknisyeni olan eşi ...'nun mesleğini ifa amacıyla temin ettiği cihaz ve eşyalarla birlikte bir işyeri açtığını, daha sonra dava dışı limited şirketi kurduğunu, davalı ...'nun ise bu işyerinde işçi olarak çalıştığını, ...'nun 07.01.2003 tarihinde ölümünden sonra anılan davalının işyerini iki yıl süreyle işlettiğini, daha sonra malzemeleri ile birlikte diğer davalıya sattığını, davalıların eylemlerinin ...'nun miasçıları olan müvekkilerini mağdur ettiğini ileri sürerek, şimdilik davacılara miras yoluyla intikal eden ve davalılar tarafından el konulan cihaz ve eşyaların bedeli olarak 5.100.00- YTL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin işyerindeki bir kısım eşyayı devir sözleşmesi ile dava dışı... isimli şahıstan devraldığını savunarak, davanın usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davaya konu eşyaların dava dışı şirkete değil murisleri ...'ya ait olduğu, davalı ... tarafından başkasına satıldığı iddia edilerek bu davanın açıldığı, böyle bir istemin kesin delillerle kanıtlanması gerektiği, dava dışı şirket dosyasında demirbaş listesinin bulunmadığı, tanık beyanlarına göre işyerindeki eşyaların ... tarafından...'ya satıldığı, sonrasında...'nın da bu eşyaları davalı ...'e sattığının anlaşıldığı, teklif edilen yeminin davalı ... tarafından eda edildiği gerekesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23101, Karar No: 2014/11824, Tarih: 27.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/23101 E.  ,  2014/11824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/67494

Mahkeme : İZMİR 6. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 27/05/2009 – 2009/330 esas ve 2009/950 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

1-CMK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma için sanığa gönderilen davetiyenin “denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saati yazılarak sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Olay tutanağı dahil olmak üzere soruşturma belgelerinin tamamı ile iddianame ve İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/2628 esas sayılı dava dosyasına ait duruşma tutanaklarının dosyada bulunmadığı,sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararın ise onaysız fotokopi niteliğinde olduğu anlaşıldığından; varsa bu belgelerin aslı veya onaylı örneği getirtilerek dosyaya konulması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12994, Karar No: 2022/7074, Tarih: 12.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12994 E.  ,  2022/7074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2020/765-2021/1553

İlk Derece

Mahkemesi : ... Batı 1. İş Mahkemesi

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacının işe 04/05/2000 tarihiden bu yana davanın yanında dilme operatörü olarak çalıştığını, çalıştığı işyerinin basın ve iş yanında kurulu olup yaptığı iş itibari ile vernik, baskı mürekkebi, etil alkol gibi solunum ve ciddi zehirli maddeler içeren kimyasal maddeler ile faaliyet gösterdiğini işyerinde fazla gürültü ve makine bulunduğunu, suni ışık altında çalışıldığını, 2098 sayılı Yasada belirtilen itibari hizmet kapsamında olduğunu, bir kısım işçiler ile 01/02/2007-30/09/2008 arası bu kapsamda bildirim yapıldığını ileri sürerek davacının işyerindeki 30/09/2008'e kadar olan çalışmalarını 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğunu ve her tam hizmet yılı için 90 gün itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı işveren vekili dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre itirazında bulunarak davacının işe girdiği 04.05.2000 den bu yana teknik bölümünde tesisat teknisyeni olarak çalıştığını, halen işinin devam ettiğini, Ek 5 maddenin basın ve gazetecilik yönünde çalışanlar yönünde olduğunu, işyerinde esnek ambalaj işi yapıldığını bu kapsamda olmadığını, içtihatlar gereği de basım işi yapılmadığıdan bu şekilde bir itibari hizmetin söz konusu olmadığını, davacının fiziksel etkenlerede de maruz kalmadan çalıştığını, bağımsız ölçüm şirketlerince her yıl incelemeler yapıldığını, insan sağlığını tehdit eden bir duruma rastlanılmadığını, sağlık kontrollerinin periyodik olarak yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; ilk itirazlarda bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; ilk itirazlarda bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacının davalı ... Ambalaj Baskı Sanayi ve Ticaret A.Ş. 'ne ait işyerinde geçen hizmet sürelerinden 20/11/2000-30/09/2008 tarihleri arasında gerçekleşen 2830 günlük hizmetin yarısı olan (ay içinde yapılan bildirimin yarısı) 1415 günlük hizmetix0,25 formülüne göre hesaplanan 353,75 günlük itibari hizmet süresinin bulunduğunun ve bu sürenin 2098 sayılı Kanunla eklenen ve 3395 Sayılı Kanunla ile değiştirilen 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesi kapsamında davacının sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

B-BAM KARAR

Davalı işyerinin üretime yönelik bölümlerinin ek 5/II-a,b maddesinde belirtilen ortama sahip işyeri olduğu, davacının davalı işyerinde bakım, onarım ve mekanik işçişi olarak çalıştığı, yapılan keşif ve dinlenen tanık beyanlarından davacının görevi gereği günlük çalışma sürelerinin yarısını üretim bölümünde fiziki etkenlere maruz kalacak şekilde geçirdiğinin anlaşıldığı, davacının söz konusu olumsuz ortam koşullarından bu alanlarda bulundukları süreyle orantılı olarak etkilenmiş olması sebebiyle 506 sayılı Yasa’nın yürürlükte olduğu dönem çalıştığı sürenin yarısının fiili hizmete tabi olarak geçtiğinin kabul edilmesinde isabetsizlik olmadığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının hatalı olduğunu, çalışılan tüm dönem için itibari hizmetten yararlandırılması gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... Ambalaj Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; basım ve gazetecilik işinde çalışmayanların itibari hizmetten yararlanamayacağını, işyerinin esnek ambalaj işi yaptığını ve bu kapsamda olmadığını, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’ nin emsal içtihatlarının da bu yönde olduğu, işyeri koşulu dışında işçinin de fiziki etkenlere maruz kalmasının arandığı, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkemece dosyaya sunulan deliller ve itirazlarının dikkate alınmadığını, eksik ve hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verildiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı şirketin esnek ambalaj firması olması ve esnek ambalaj firmalarının itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilemeyeceğini, aksi kabul edilse dahi davacının kanunda sayılan diğer şartları taşımadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME: