muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5084, Karar No: 2022/9041, Tarih: 29.11.2022

2- 2985 sayılı Toplu Konut Kanunu, 5162 sayılı Kanun, 5393 sayılı Kanun, 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu kapsamında, önce TOKİ ile ... arasında 06/02/2006 tarihli davaya konu taşınmazların bulunduğu Kiremitçi, Tayakadın, ..., Kırcaali mahallesinde bulunan çarpık yapılaşmanın kentsel yapıya dönüştürülmesine ilişkin protokol imzalanmıştır. Daha sonrada projenin esasları, yapılacak çalışmaları ve tarafların yetkilerini düzenlemek üzere çeşitli tarihlerde ek protokoller yapılmıştır.

Bu protokollere göre, kentsel dönüşüm alanları ile ilgili imar düzenlemeleri yapılarak üzerindeki yapılardan arındırılmış olarak davalı TOKİ'ye teslim edilen ve arsa sahiplerince de tapusu devridilen arsalar üzerinde TOKİ tarafından konutlar üretilerek belediye tarafından tesbit edilecek hak sahiplerine teslimi kararlaştırılmış ve bu protokoller sonucu yapılan muvafakatname başlıklı sözleşme ile davalı tarafından üretilecek konutları borçlanma bedelleri karşılığı alma konusunda anlaşarak taşınmazlarının tapularını davalıya devretmişlerdir. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, inşaatların 6 kısım/bölüm halinde yapıldığı, farklı tarihlerde ihale edildiği ve ihale sonrası sözleşme teslim süreleri ve teslim tarihinin bitiminden itibaren makul ( üç ay ) yapı kullanma izin alma süresi de dikkate alınarak bilirkişi kurulu tarafından belirlenen bitirilmesi gereken tarih ile Yapı Kullanma izinlerinin alındığı tarih arasındaki gecikme süreleri; 3. Bölge için bitim tarihi 29/08/2010+3 ay olmak üzere, gecikme süresinin 22 ay 4 gün olduğu, 4. Bölge için bitim tarihi 10/07/2010+3 ay olmak üzere, gecikme süresinin 23 ay 23 gün olduğu, 6. Bölge için bitim tarihi 31/12/2010+3 ay olmak üzere, gecikme süresinin 19 ay 3 gün olduğu tespit edilmiş ve mahkemece, rapor hükme esas alınmak suretiyle gecikme tazimatına ( kira alacağı ) hükmedilmiştir.

Davalı TOKİ, dava dışı Osmangazi Belediyesi ile davacılar arasında tarihsiz muvafakat senedi imzalanmış ve taşınmazlar muvafakat senedi doğrultusunda davalı TOKİ'ye devredilmiştir. Muvafakat senedi içeriğinde, işe başlama ve bağımsız bölümleri davacıya teslim etme sürelerine ilişkin herhangi bir şart kararlaştırılmamıştır. Başka bir anlatımla, teslim süresi kararlaştırılmamış, teslim süresini belirleme yetkisi davalıya tanınmıştır. Ancak; davalı, bu yetkisini kullanırken, objektif iyi niyet kurallarına uygun davranmalı ve haklı nedenlere dayalı gecikmeler hariç, işin niteliğinin ve büyüklüğünün gerektirdiği imalât süresi içinde tamamlamalıdır. Kentsel dönüşüm projesi 6 bölgeden oluşmakta olup dava konusu bağımsız bölümlerin tamamlandığı oturmaya hazır halde olduğu da yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir. 12/07/2012 tarihinde hak sahiplerinin kura çekilişleri sonrası belirlenen bağımsız bölümlere ilişkin gayrimenkul satış sözleşmelerinin imzalanması ve konut teslim işlemleri için idarenin internet sitesinden ve çeşitli basın yayın organlarından duyuru yapılmış ve hak sahipleri borçlanma bedeli üzerinden konut satım sözleşmesi imzalamaya davet edilmişlerdir. Ancak davacılar davalı tarafından konut teslimi için öngörülen bedellerin fahiş olduğu gerekçesiyle sözleşme yapmaktan kaçınmışlar bu nedenle konut teslimi yapılmamıştır. Nitekim yargılama aşamasında davacılardan ..., ... ve ...'ye 2013 yılı içinde konutları teslim edilmiş ve bu davacılar eldeki davadan feragat ettiklerini mahkemeye beyan etmişlerdir.

Muvafakat senedinin 2.1. maddesi ile tapulu arsaların her 2 metrekarelik hissesine karşılık, aynı proje alanı içinde TOKİ tarafından üretilecek konutların brüt 3 metrekarelik hissesine eşdeğer tutulacağı ancak konutlar için yapılacak ihale sonucunda ortaya çıkacak yapı birim maliyeti dikkate alınarak borçlanma miktarının kesinleştirileceği belirtilmiştir. Buna göre muvafakat senedinin gereğinin yerine getirilmesi için borçlanma miktarının kesinleştirilmesi gerektiği ve bu amaçla gayrimenkul satış sözleşmesi imzalanması sonrası konutların teslim edileceği öngörülmüş olmakla makul sürede teslimin yerine getirilmediği iddiası sabit görülmemiştir. Her ne kadar davacılar vekili sözleşmeye göre borçlu oldukları miktarın tesbiti ile bu miktarın üstündeki rakam için borçlu olmadıklarının tesbitine ilişkin mahkemece bir hüküm kurulmadığı yönünde mahkeme kararını temyiz etmiş ise de;

yukarıda açıklanan nedenlere göre de davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

yukarıda açıklanan nedenlere göre de davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3- 6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesindeki düzenlemeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Mahkemece, dairelerin mal sahiplerine teslim edildiği ve teslim alındığına dair dosya içerisinde davalı idarenin beyanları, hiç bir belge ve evrak, bir teslim tutanağı bulunmadığı gerekçede belirtilmiştir. Hal böyle olunca; eksik ve kusurlu işler bedeli yönünden davanın reddi gerekirken, teslim yapılmış gibi eksik ve ayıp işlerden dolayı davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

4- Mahkemece, bloklara ilave katlar ve bağımsız bölüm ilavelerinin yapıldığı, sözleşme tanzim tarihindeki imar durumunda, bitişik nizam 4 katlı konut alanı olarak planlandığı, ancak daha sonra yapılan plan tadilatları ile ilave katlar ve ilave bağımsız bölümlerin ilave edildiği, davalı İdarelerce yapılan bu imar değişikliklerinin hiçbirinde davacıların muvafakatlerinin alındığına dair dava dosyasına hiçbir belge ibraz edilmediği, idarelerce davacıların muvafakatleri da alınmadan proje uygulama modelinin sonradan değiştirildiği, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan bir ilişkinin bulunduğu, yapılan sözleşme ve imar planlarında 13 kat olan inşaat izninin, davalı TOKİ idaresi lehine yapılan İmar Planı tadilatı ile 23 kata çıkartıldığı, ilave kazanımlardan davacı hak sahipleri lehine hiçbir düzenleme yapılmadığı, bu durumun davacıların hak kaybına neden olduğunun anlaşıldığı, davalı TOKİ' nin bloklar altındaki otoparkları, hak sahiplerinin kullanımına verdiği, bunun yanında kentsel dönüşüm alanındaki 7832,15 m2 arsayı 10.01.2012 tarihinde imzalanan protokol ile Bursa Büyükşehir Belediyesine 13.600.000 TL bedel karşılığı, 15 yıllık ödeme planı içerisinde sattığı, zemin altı otoparkın aylık ortalama 10.000 TL gelir getireceği ve bu kazanımlardan davacı hak sahipleri lehine sözleşmelerde hiçbir kazanım yapılmadığı gerekçesiyle davacılar için otopark kiralama bedeli, fazladan yapılan bağımsız bölümlerden kaynaklı tazminat bedellerinin davalıdan tahsile karar verilmiştir.

2985 Sayılı Toplu Konut Kanunun 4. maddesinde " Başkanlık, gecekondu dönüşüm projesi uygulayacağı alanlarda veya mülkiyeti kendisine ait arsa ve arazilerde veya valiliklerce toplu konut iskan sahası olarak belirlenen alanlarda çevre ve imar bütünlüğünü bozmayacak şekilde her tür ve ölçekteki planlar ile imar planlarını yapmaya, yaptırmaya ve tadil etmeye yetkilidir."şeklinde düzenleme yapılmıştır. Yukarıdaki açıklandığı üzere; Bursa Osmangazi ... Kentsel Yenileme Projesi nedeniyle TOKİ ile Bursa Osmangazi Belediye arasında düzenlenen 06/02/2006 tarihli ön protokol kapsamında yapılan ek protokoller gereğince de, yapılacak tüm konutlar ve gerekli kentsel donatı yapıları TOKİ tarafından projelendirilecek, konutların ve gerekli kentsel donatı yapıların ihalesi, yapım şekli, mahal listeleri TOKİ tarafından belirlenecek, konut yapılarına ve gerekli kentsel donatı yapılarına ilişkin proje ve /veya İmalat değişikliği ile malzeme onayları da TOKİ tarafından yapılacak, Kentsel Yenileme Alanının tamamına ait TOKİ tarafından talep edilecek imar planı tadilatı, imar uygulaması, ifraz ve tevhid işlemleri belediye tarafından yerine getirilecek, ilgili planların büyükşehir tarafından da onaylanması ile ilgili iş ve işlemleri belediye yürütücektir. ... Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Alanı sınırlarının 1/1000 ölçekli Yeni Merkez Uygulama İmar Planı kapsamında yer aldığı, ... Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Alanı Projesi ile ilgili ilk

olarak Osmangazi Belediye Meclisi'nin 03.10.2007 gün ve 900 sayılı kararı ile kabul edilen ve Büyükşehir Belediye Meçlisi'nin 15.11.2007 gün ve 733 sayılı kararı ile onaylanan plan değişikliğinin yapıldığı, plan değişikliğinin askı süresi içinde yapılan itirazlar ve TOKİ ile yapılan görüşmeler sonucunda tamamlanan çalışmalar doğrultusunda hazırlandığı ve Vaziyet Planına uygun olarak yeniden yapılan plan değişikliğinin Osmangazi Belediye Meclisi'nin 02.04.2008 gün ve 253 sayılı kararı ile kabul edildiği bu kararın da Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 17.04.2008 gün ve 312 sayılı kararı ile de onaylandığı ve akabinde plan değişikliğiyle bazı adalardaki inşaat alanlarının (m2) arttırıldığı dosya içinde yer alan yazışmalardan anlaşılmaktadır.

Proje kapsamında alanda yapılacak inşaat ve konut sayısı başlangıçta belirtilmemiş olup hak sahiplerine konut alanında yapılacak olan inşaat sayısına göre ilave bir hak tanınmamıştır. Bu durumda, Muvafakat Senedinin 2.3.1 maddesinde taşınmaz sahiplerinin arsa büyüklüklerine göre konut sözleşmesi yapma esasları belirlendiğine ve davacılar da bu sözleşme ile bağlı olduklarına göre; mahkemece, bu talepler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar gözardı edilerek hatalı ve yanılgılı bir şekilde taraflar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı bir ilişki olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda bentlerde açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz itirazlarının REDDİNE, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7657, Karar No: 2024/1956, Tarih: 22.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/7657 E.  ,  2024/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/388-2022/397

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-17561

DAVA TARİHİ : 07.10.2021

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü/İtirazın Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/57544

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın, 04.06.2020 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki araca çarpmasıyla oluşan çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp % 15 oranında malul kaldığını ve bakım ihtiyacının doğduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 500,00 TL geçici bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle taleplerini, sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden 96.720,28 TL, geçici iş göremezlik tazminatı yönünden 3.155,97 TL ve geçici bakıcı gideri yönünden 3.324,71 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet oranını kabul etmediklerini, kusur tespiti yapılması gerektiğini, davacının müterafik kusurunun bulunduğunu, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamı dışında kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı nezdinde sigortalı araç sürücüsünün kazadaki tam kusuru ve davacının sunduğu rapordaki %15 maluliyet oranı üzerinden, aktüer raporu ile tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre usulünce hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden 96.720,28 TL, geçici iş göremezlik tazminatı yönünden 3.155,97 TL ve geçici bakıcı gideri yönünden 3.324,71 TL olmak üzere toplam 102.200,96 TL tazminatın 15.09.2021 tarihinden yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu-%1,8 teknik faiz uygulama yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamı dışında kaldığını, davacının müterafik kusurunun bulunduğunu, vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği, müterafik kusur iddiasının ispatlanamadığı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun bulunduğu, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamında bulunduğu ancak davacı lehine nispi tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, hükme esas alınan hesaplama yönteminin hatalı olup TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini ve davacının müterafik kusurunun bulunduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; maluliyet oranı tespitinin usul ve yasaya uygun olmasına, davacının müterafik kusuru bulunduğu iddiasının ispatlanamamasına, hükme esas alınan hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif ranta göre yapılmış olmasında isabetsizlik bulunmamasına göre İtiraz Hakem Heyeti kararı usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12950, Karar No: 2018/5383, Tarih: 06.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/12950 E.  ,  2018/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2006 takvim yılında işlenen suçtan: Beraat

Sanık ... hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında işlenen suçlardan: Beraat

Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yılında işlenen suçtan: Beraat

Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yılında işlenen suçtan: Beraat

Sanık ... hakkında hakkında Mahkumiyet

A ) Sanık ... hakkında 2006, 2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamada, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B ) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2006 yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamada,yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazları ve sanıklar ... ile ... hakkında 2007-2008 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların suç konusu faturaları düzenleyen Depar Pazarlama Personel ….Ltd.Şti.'nin ortak ve müdürleri olduklarının ve sahte fatura ticareti yaptıklarının iddia olunduğu davada;sanıkların, şirket ile ilgilerinin olmadığını savunmaları nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

d) Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile sanık ... hakkında mahkûmiyet, sanıklar ... ve ... hakkında ise beraat hükümleri kurulması,

3- Kabule göre; sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemi bakımından; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, belirtilen suç tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanık lehine olduğu cihetle, uygulamalı yasa karşılaştırması yapılmadan ve hangi yasanın uygulandığı belirtilmeden, teşdit uygulanmış ise gerekçesi gösterilmeden temel cezanın 3 yıl olarak belirlenmesi,