muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4427, Karar No: 2013/5434, Tarih: 16.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4427 E.  ,  2013/5434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

...-Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren ....05.1985 gün ve 1984/... Esas,1985/... Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararı'nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/.... maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Öte yandan, temyiz dilekçesinin hakim tarafından havale edilmesiyle birlikte ilgilisince mahkeme kalemine tevdi edilmesi, kalemce de anılan dilekçenin kaydı gerekir. Hakimce havale edilen dilekçenin kaleme geç tevdii halinde bu husus, mahkeme kalemince tutanağa bağlanmalı ve dilekçenin yeniden havalesi istenmelidir. Şayet dilekçe havale edilip, mahkeme kalemince, dilekçenin kaleme geç tevdi edildiği belgelendirilmemişse, dilekçenin hakim havalesinden sonra dosyaya alındığı, ancak takip eden işlemlerin mahkeme kalemince yerine getirilmediği kabul edilir. Nitekim, aynı hususlar ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun ....01.1985 gün ve E. 1984/..., K.1985/...; Hukuk Genel Kurulu'nun ........2011 gün ve E., 2011/...-843, K. 2011/785 sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Şikayetçi vekilince ....05.2013 tarihli temyize cevap dilekçesinde düzelterek onama istenmişse de anılan dilekçede hakim havalesine rastlanmadığı gibi, bu dilekçenin süresinde temyiz kaydının yapıldığına ve temyiz harcının yatırıldığına dair bir bilgi ya da belgeye rastlanmadığından, şikayetçi vekilinin kararı temyiz edip etmediği ve temyizin süresinde olup olmadığı hususunda tereddüte düşülmüştür. Şikayetçi vekilinden kararı temyiz edip etmediği sorulup, yazılı cevabının dosyaya eklenmesi, temyiz etmediğini bildirmesi halinde işlem yapılmadan dosyanın iade edilmesi, hükmü temyiz ettiğini bildirmesi halinde şikayetçi vekilinin temyize cevap dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin ... ve 48. maddeleri hükümleri uyarınca süresinde temyiz kaydının yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak, süresinde temyiz kaydı yapılmamışsa buna ilişkin belgenin ya da tutanağın eklenmesi; dilekçenin süresinde kaydı yapılmış ve temyiz harcı yatırılmışsa, makbuzunun eklenmesi; yatırılmamış ise yatırılması için HUMK'nın 434/.... maddesi uyarınca davacı vekiline muhtıra çıkarılması, sonucuna göre dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

...- .... ... Müdürlüğü'nün 2012/1278 Esas sayılı dosyasının aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış onaylı bir suretinin eklenerek gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10792, Karar No: 2022/1221, Tarih: 21.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/10792 E.  ,  2022/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin E: 2015/70 K: 2015/216 sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından 09.02.2015 – 14.04.2015 tarihleri arasında 2 ay 5 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.10.2015 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 10.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 7.929,35 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1-Davacının hangi suçtan tutuklu kaldığının tespiti amacıyla davacı hakkında düzenlenen yakalama, olay, gözaltı ve sevk – serbest bırakma, tutuklama müzekkereleri, sorgu zaptının Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada davacının tutuklu ve hükümlü olduğu başka suç kayıtlarına da rastlanıldığı dikkate alınarak, gözaltına alındığı gün farklı olay ve soruşturma dosyaları nedeniyle de hakkında tutuklama kararı verilip verilmediği, verilmiş olması halinde bahse konu soruşturma dosyalarının sonuçlarının araştırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4- CMK'nın 144/1-a. maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmamakla birlikte, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği dikkate alınarak, davacının tutuklu kaldığı sürenin başka mahkumiyetinden mahsup edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- CMK'nın 144/1-a. maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmamakla birlikte, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği dikkate alınarak, davacının tutuklu kaldığı sürenin başka mahkumiyetinden mahsup edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''CMK’ nın 141. maddesi gereği tazminat'' olarak yazılması,

Kabule göre de;

a- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,

b- Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’2.038,23’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üzerinde kalacak şekilde ‘’7.929,35’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26289, Karar No: 2017/35600, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26289 E.  ,  2017/35600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6380, Karar No: 2019/2898, Tarih: 26.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6380 E.  ,  2019/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; TCK'nın 155/2, 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Evden eve nakliye işi yapan sanıkların, katılana ait eşyaları İstanbul'dan Samsun'a götürdükleri, ancak teslim ettikleri eşyalar arasında bir kutu perde, yolluk, tüp ve bir sırt çantası kıyafetin bulunmadığı, sanıkların bu eşyaları uhdelerine geçirdikleri iddia edilen olayda ;

Nakledilen eşyaların büyük kısmının teslim edilmesi, aynı kamyonda başka eve ait eşyalarında taşınması ve sanıkların savunmalarında tutarlı şekilde karışmış olabileceğini savunmaları, bu savunmaların aksine suç işleme kastı ile hareket ettiklerine dair her türlü kuşkudan uzak, somut ve kesin delil bulunmaması nedenleriyle sanıklar hakkında beraat hükümleri verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 26/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13893, Karar No: 2014/21684, Tarih: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13893 E.  ,  2014/21684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2013/45-2013/199

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın belediye mücavir alanı içinde bulunduğu anlaşılmış olup, bilirkişi raporları ile belirlenen özelliklerine göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11480, Karar No: 2019/8766, Tarih: 04.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11480 E.  ,  2019/8766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçuna ilişkin olduğu, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 17.12.2013 tarih ve 2013/29440 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden ve iddianame kapsamındaki 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesi uyarınca mütalaa verilip verilmeyeceği sorulmadan, iddianame dışına çıkılarak 2010 takvim yılında "sahte belge kullanmak" suçundan hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5791, Karar No: 2024/6479, Tarih: 26.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5791 E.  ,  2024/6479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/784 E., 2024/879 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/37 E., 2023/839 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 09.02.2010 tarihinde boşandıklarını, ortak çocuk Merve'nin velâyetinin babaya verildiğini, çocuk ile anne arasında aynı ve farklı mülki hudutlar dahilinde olup olmamalarına göre, ayrım yapılmak suretiyle kişisel ilişki tesisine karar verildiğini, davalının 2014 yılında çocuğu da alarak farklı bir şehre taşındığını, bu şekilde anne ile çocuk arasındaki ilişkinin fiilen engellendiğini, boşanma sırasında çocuk ile anne arasında kurulan kişisel ilişki yetersiz olduğu gibi, müvekkilinin 2014 yılından beri ortak çocukla kişisel ilişki kuramadığını belirterek, önceki kişisel ilişkinin kaldırılarak çocuk ile anne arasında talepleri doğrultusunda yeniden kişisel ilişki tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı yargılama sırasında; dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların doğru olmadığını, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulü ile, velâyeti babaya verilen küçük ile davalı annenin farklı mülki hudutlar içerisinde oturmaları halinde her yıl dini bayramların 2 nci günü saat 08.00' den 3 üncü günü saat 17.00' a kadar ve her yıl Temmuz ayının 1-31 günleri arası görüşmeleri ve bulundukları yerden yanına almak hakkı da dahil olmak üzere kişisel ilişki kurulmasının devamına, her ayın 1 inci ve 3 üncü haftası cuma günleri saat 18.00 ile 20.00 arasında sesli ve görsel iletişim yoluyla ortak çocuğun kullanımında olan 0531 304 02 20 nolu telefon ile anne arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuğun eğitim ve sağlık hususunda okul ya da sağlık kuruluşundan annenin bilgi edinme ve ziyaret hakkının olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yetersiz miktarda ayrıca infazı da mümkün olmayacak şekilde verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek; hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;"TMK 323.maddesi uyarınca ana ve babadan her biri boşanma davasında velayeti kendisine bırakılmayan çocuk ile uygun kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkına sahiptir. Kişisel ilişkinin düzenlenmesine ilişkin mahkeme kararları kesin hüküm oluşturmaz. Gerek ana babanın, gerekse çocuğun koşullarının değişmesine bağlı olarak kişisel ilişki her zaman tamamen veya kısmen değiştirilebilir. Kişisel ilişki kurulurken öncelikle çocuğun güvenliği gözetilmeli, bununla birlikte kurulan ilişki analık babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte, infazda tereddüte yer vermeyecek açıklıkta, infaz kabiliyetine haiz olmalıdır.Taraflarca özellikle bir talep olmadığı taktirde, günümüz ulaşım koşulları da dikkate alınarak kişisel ilişki tesis edilirken, aynı yer-farklı yer ayrımı yapılmamalıdır. Bu açıklama ışığında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; çocuk ile anne arasında boşanma sırasında kurulan şahsi ilişkinin dava tarihi itibariyle yetersiz kaldığı, bilirkişi tarafından düzenlenen 24.04.2023 tarihli raporda anne ile müşterek çocuk Merve arasında iletişim kurulmasında, yatılı iletişim olanaklarının arttırılmasında çocuk açısından fayda bulunduğunun belirtildiği, 18.07.2007 doğumlu olduğu anlaşılan müşterek çocuk Merve'nin ergin olmasına kısa bir süre bulunduğu hususları da gözetilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken talep olmadığı halde aynı yer farklı yer ayırımı yapılarak annelik duygularını tatmine elverişli olmayan infazda tereddüte sebebiyet verecek hükümler içerir şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğu" gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile hükmün kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile davacı anne ile velâyeti babaya verilen ortak çocuk Merve arasında Sındırgı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 09.02.2010 tarih 2010/26 E., 2010/5 K. sayılı boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişki tesisinin kaldırılmasına, çocuk ile anne arasında her ayın 1 inci ve 3 üncü Cumartesi günü saat 09.00’dan pazar günü saat 18.00’a kadar, dini bayramların 2 nci günü saat 09.00’dan 3 üncü günü saat 18.00’a kadar, sömestr tatillerinin ilk haftası Cumartesi sabah saat 09.00'dan takip eden Cuma günü akşam saat 18.00'a kadar ve her yıl yaz tatillerinde 1 Temmuz günü saat 10.00’dan 31 Temmuz saat 18.00’a kadar çocuğun anne tarafından alınıp anne tarafından bırakılması suretiyle kişisel ilişki tesisine, ortak çocuğun eğitim ve sağlığı konusunda bulunduğu okul ya da sağlık kuruluşu binasında idarenin belirleyeceği uygun yer ve sürede bir görevli yanında kişisel ilişki kurma kapsamında anneye bilgi edinme ve ziyaret hakkı verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, çocuğun anneye aşırı tepkili olduğunu ve görüşmek istemediğini, gerekli önlemler alınmadan kişisel ilişki süresinin genişletildiğini ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuk ile anne arasında yeniden düzenlenen kişisel ilişkinin dosya kapsamına ve çocuğun üstün menfaatine uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 324 ncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından verilen temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.