muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13509, Karar No: 2014/2100, Tarih: 07.02.2014

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir. Davacı ile davalı arasındaki ilişki taşıma sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK’nun 4. maddesi kapsamındadır. Bu niteliği itibarıyla da uyuşmazlığın 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında bir uyuşmazlık olarak kabulüne olanak bulunmadığından Tüketici Hakem Heyetinin bu tür bir uyuşmazlıkta karar vermesi mümkün değildir. Davacının kararın iptalini istemesine göre, mahkemece hakem heyetinin bu konuda karar vermeye görevli olmadığından davanın kabulüne karar vermek gerekirken, hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9200, Karar No: 2013/7876, Tarih: 22.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9200 E.  ,  2013/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....03.2012 tarih ve 2011/326-2012/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Dr. ... İlköğretim Okulu kat ilavesi ve onarım işi yüklenicisi Tercan Mühendislik İnşaat ve Limited Şirketi lehine Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş. ... Şubesi'nin vermiş olduğu .../06/2008 tarih ....500,00 TL'lik kesin teminat mektubunun vadesinin 04/07/2011 tarihinde dolması nedeniyle süre uzatım talebinde bulunulduğunu, ancak talebin reddedildiğini, 4734 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca anılan kanun kapsamında verilen teminat mektuplarının kapsam ve şeklini tespitte yetkinin kamu ihale kurumuna ait olduğunu, 4735 sayılı Yasanın .... maddesi uyarınca ise yüklenicinin her hangi bir borcunun kalmadığının tespitinden sonra kesin teminat ve varsa ek teminatların yükleniciye iade edilmesi gerektiğini, yüklenici firmanın edimini ifa etmediğini, dolayısıyla kesin kabulün yapılmadığını ifade ederek ....500,00 TL kesin teminat mektubundan kaynaklı alacağın dava tarihinden itibaren faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahının ...'de olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, ilave olarak teminat mektubunun süreli olduğunu, süresi içinde tazmin talebinde bulunulmadığını, kaldı ki süre uzatım talebinin dahi süreden sonra müvekkiline ulaştığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı bankanın Tercan Mühendislik Limited Şirketi'nin ediminin garantisi olmak üzere ....500,00 TL'lik kesin teminat mektubunu davacı tarafa ulaştırdığı, mektubun 04/07/2011 tarihine kadar geçerli olduğu ve anılan tarihe kadar bankanın eline geçecek şekilde tazmin talebinde bulunulmadığı takdirde mektubun hükümsüz kalacağı hususunun ikinci paragrafta vurgulandığı, teminat mektuplarının BK.110. maddesinde sözü edilen üçüncü şahsın fiilini taahhüt niteliğinde garanti sözleşmesi niteliği taşıdıkları, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 34. maddesinde hangi iktisadi değerlerin teminat kapsamında değerlendirileceğinin, 35. maddesinde ise ise teminat mektuplarının kapsam ve şeklini Kamu İhale Kurumu'nun tespit edeceğinin, ayrıca kesin teminat mektuplarının süresini de idarenin belirleyeceğinin düzenlendiğini, 35. maddenin ikinci fıkrasının idareye yüklenen yükümlülük niteliği taşıdığı ancak idarenin yasal yükümlülüğe aykırı şekilde süresini kendisinin belirlemediği teminat mektubu alması halinde mektupta belirlenen süreyle bağlı olduğu,

somut olayda mektubun 04/07/2011 tarihine kadar geçerli olduğunun belirtildiği ve mektup davacı idare tarafından bu haliyle kabul edildiği için 35. maddenin ikinci fıkrasının davalı bankaya karşı ileri sürülemeyeceği, anılan tarihe kadar bankadan ifa istenilmediği, sadece 29/06/2011 tarihli yazı ile teminatın süresinin 04/07/2013 tarihine kadar uzatılmasının istendiği ancak talebin kabul görmediği, süre uzatım isteğinin davalıya ulaştığı tarihin 07/02/2006 saat 05:39 olduğu, yazı tarihinin 29/06/2011 olması dikkate alındığında muhtemelen faks cihazındaki arıza nedeniyle yazının ulaştığı tarihin yazı tarihinden önceki bir tarih olarak göründüğü, süre uzatım talebinin vade tarihi olan 04/07/2011'den önce davalıya ulaşıp ulaşmadığının araştırılmasına gerek görülmediği, zira talep bu tarihten önce davalıya ulaşmış olsa dahi süre uzatım talebinde ifa isteğinin mündemiç olduğunu kabul etmek mümkün olmadığından bankanın sorumluluğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12185, Karar No: 2017/11889, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12185 E.  ,  2017/11889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9801, Karar No: 2022/12634, Tarih: 18.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9801 E.  ,  2022/12634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

No :

İş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince ilâmda yazılı nedenlerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/10/2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacılar adına Av. ... ile davalı adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisi sigortalı ... ...’nın 09.05.2010 tarihli iş kazası neticesinde 26.05.2010 tarihinde meydana gelen vefatı neticesinde belirsiz alacak davası mahiyetinde sonrasında artırılmak kaydıyla eşi ... için 100.000,00 TL, çocuğu ... için 17.000,00 TL ve çocuğu ... için 33.000,00 TL’ şer maddi tazminat ile eş lehine 150.000,00 TL, ... ... için 75.000,00 TL ve ... ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş yargılamanın devamında maddi tazminat istemini eş için 186.830,05 TL’ye, ... ... için 33.493,59 TL’ye, ... ... için 11.417,19 TL’ye artırmıştır.

Davacı vekili birleşen dava dosyasının dava dilekçesinde özetle; aynı iş kazası nedeniyle ... ... için ek 67.452,63 TL maddi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II- CEVAP:

Davacı vekili birleşen dava dosyasının dava dilekçesinde özetle; aynı iş kazası nedeniyle ... ... için ek 67.452,63 TL maddi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II- CEVAP:

Davalı vekili asıl dava dosyasında cevap dilekçesinde özetle; ... 12. İş Mahkemesinde iş kazası tespit kararı verilmesinin davalının kusurlu olduğu anlamına gelmediğini, olay ile murisin ölümü arasında illiyet bağının bulunmadığını, 17/05/2011 tarihli ... raporuna göre murisin yaptığı işin beyin kanamasını doğuracak nitelikte olmadığının tespit edildiğini, ... ... Fakültesi hekim raporu ile de sabit olduğunu, teftiş kurulunun 17/05/2011 tarihli raporunun esaslı delil olduğunu, murisin olayın meydana gelmesi öncesinde başlayan hastalık durumunu ciddiye almayarak işveren hekimine yahut herhangi bir doktora başvurmaktan imtina etmesi sonucu kusurlu olduğunu, murisin ekonomik ve sosyal durumu ile aldığı maaş göz önüne alındığında talep edilen tazminatların fahiş olduğunu, davanın reddine yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili birleşen dava dosyasına cevap dilekçesinde özetle; Davacının davalıya ait ilaç fabrikasında operatör olarak çalıştığını, görevinin çalıştığı odada bulunan tablet makinesinden çıkan ilaçların makinenin çıkış noktasında bulunan ve yaklaşık 15-20 kg kapasiteli ilaç torbalarına boşaltımını sağlamak ve ... dolduğunda yerlerini yenisi ile değiştirmek olduğunu, dolum esnasında operatörün maske ve kulaklık takmak suretiyle bilgisayar ekranını izleyerek dolum işlerini takip etmekle yükümlü olduğunu, davacının 08/05/2010 tarihinde 20:00'da mesaisine başladığını, 09/05/2010 tarih saat 00:50 civarında tablet makinesinin başında fenalaşarak bayıldığını, tedavileri devam ederken vefat ettiğini, geçirmiş olduğu beyin kanaması nedeniyle bayıldığının tespit edildiğini, tamamen normal ve kişisel bir sağlık problemi olduğunu, illiyet bağının bulunmadığını, ... tarafından davalıya karşı ... 3. İş Mahkemesi 2016/368 Esas sayılı rücuan tazminat davasında 13/09/2017 ve 22/12/2017 tarihli 2 ayrı bilirkişi heyet raporunda davalıya kusur yüklenmediğini, iş bu mahkemedeki kusur raporu ile diğer mahkemedeki alınan kusur raporlarının çeliştiğini, davacının emsal ücrete göre talepte bulunamayacağını, nitekim dilekçede ücreti açıkladığını, TÜİK raporuna göre hazırlanan aktüerya raporunu kabul etmediklerini, davanın reddine yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince; “... Bölge Adliye Mahkemesi kararı gereğince bir beyin ve sinir cerrahi uzmanı- bir nöroloji uzmanı- bir iş sağlığı ve güvenliği uzmanından oluşan heyetten alınan 18/12/2020 tarihli bilirkişi raporunda ölen işçinin iskemik inme sonucu tamamen kendi bünyesinden kaynaklı nedenle öldüğü, işçinin ve davalı işverenin kusurunun bulunmadığı bildirilmiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince; “... Bölge Adliye Mahkemesi kararı gereğince bir beyin ve sinir cerrahi uzmanı- bir nöroloji uzmanı- bir iş sağlığı ve güvenliği uzmanından oluşan heyetten alınan 18/12/2020 tarihli bilirkişi raporunda ölen işçinin iskemik inme sonucu tamamen kendi bünyesinden kaynaklı nedenle öldüğü, işçinin ve davalı işverenin kusurunun bulunmadığı bildirilmiştir.

... 3. İş Mahkemesi 2019/76 Esas sayılı dosyada iki makine mühendisi- bir nöroloji uzmanından oluşan heyetten alınan 19/03/2020 tarihli bilirkişi raporunda da aynı görüş bildirilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi kararından sonra düzenlenen bilirkişi heyet raporları gözetilerek davalı işverenin kusurlu olmadığı anlaşıldığına” gerekçesine işaretle “asıl dava ve birleşen davanın reddine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince “Davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1) b)1. maddesi gereğince esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; ... Müfettişinin inceleme raporunda davalıya kusur atfedildiğini, kaldırma kararının raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesine ilişkin olduğunu, kazada işverenin iş güvenliği uzmanı istihdam etmemesi, iş sağlığı güvenliği tedbirlerini denetlememesi nedeniyle kusurunun bulunduğunu, beyin kanamasında tıbbi yardımın önemli olduğunu ambulans temin edilememesi nedeniyle geç kalındığını, iş kazasının gerçekleşmesinden sonra işçilerin saat başı kontrolü uygulamasının getirildiğini, müvekkilinin ilaç üretimi yapılan odada uzun süre yerde yığılı vaziyette kaldığını, yere yığılan ilaçlar nedeniyle camların tozlandığının tanık beyanlarından tespit edildiğini, bu şekilde işçinin uzun süre odada yalnız kaldığının tespit edildiğini, iş kazasının gerçekleştiği odada video kaydının olmamasının hatalı olduğunu, acil durum eylem planı olmadığını, işçi arkadaşlarının sigortalıya hatalı müdahale ettiklerini, hastaneye hızlı bir şekilde götürülemediğini, raporda ilk müdahale konusunda değerlendirme yapılmadığını, kaçınılmazlığın değerlendirilmediğini davanın kabulü gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, iş kazası sonucu sigortalının vefatı nedeniyle sigortalının hak sahipleri olan eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Geniş anlamıyla sorumluluk kavramı, bir kişinin başka bir kişiye verdiği zararları giderme yükümlülüğü olarak açıklanmıştır. Hukuki anlamda sorumluluk ise, taraflar arasındaki borç ilişkisinin zedelenmesi sonucu doğan zararların giderilmesi (tazmin edilmesi) yükümlülüğünü içerir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, iş kazası sonucu sigortalının vefatı nedeniyle sigortalının hak sahipleri olan eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Geniş anlamıyla sorumluluk kavramı, bir kişinin başka bir kişiye verdiği zararları giderme yükümlülüğü olarak açıklanmıştır. Hukuki anlamda sorumluluk ise, taraflar arasındaki borç ilişkisinin zedelenmesi sonucu doğan zararların giderilmesi (tazmin edilmesi) yükümlülüğünü içerir.

İşçi ve işverenin hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sıkı iş ilişkisi, işçi yönünden işverene içten bağlılık (sadakat borcu), işveren yönünden işçiyi korumak ve gözetmek borcu şeklinde ortaya çıkar. Gerçekten işçi, işverenin işi ve iş yeri ile ilgili çıkarlarını korumak, çıkarlarına zarar verebilecek davranışlardan kaçınmak, buna karşı işveren de, işçinin kişiliğine saygı göstermek, işçiyi korumak, iş yeri tehlikelerinden zarar görmemesi için iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak, işçinin özlük hakları ve diğer maddi çıkarlarının gerektirdiği uygun bildirimlerde ve davranışlarda bulunmak, işçinin çıkarına aykırı davranışlardan kaçınmakla yükümlüdür.

Sanayi ve teknolojideki gelişmeler, yeni işletmelerin açılması, fabrikaların kurulması iş yerlerindeki makinalaşmanın artmasına yol açmış, bu durum iş kazaları ile meslek hastalıklarında artışlara neden olmuştur. Bu gelişme, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin daha etkili şekilde alınması gereğini ortaya çıkarmıştır.

İşveren, gözetme borcu gereği, çalıştırdığı işçileri, iş yerinde meydana gelen tehlikelerden korumak, onların yaşam, bedensel ve ruhsal sağlık bütünlüklerini korumak için iş yerinde teknik ve tıbbi önlemler dahil olmak üzere bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı tüm önlemleri almak zorundadır.

Anayasanın 17. maddesinde; "Herkes, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir. Tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında, kişinin vücut bütünlüğüne dokunulamaz; rızası olmadan bilimsel ve tıbbi deneylere tabi tutulamaz." hükmü getirilerek yaşama hakkı güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde İş ve ... Mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinde; "İş sahibi, aktin özel halleri ve işin mahiyeti noktasından hakkaniyet dairesinde kendisinden istenilebileceği derecede çalışmak dolayısıyla maruz kaldığı tehlikelere karşı icabeden tedbirleri ittihaza ve münasip ve sıhhi çalışma mahalleri ile, işçi birlikte ikamet etmekte ise sıhhi yatacak bir yer tedarikine mecburdur.

İş sahibinin yukarıdaki fıkra hükmüne aykırı hareketi neticesinde işçinin ölmesi halinde onun yardımından mahrum kalanların bu yüzden uğradıkları zararlara karşı isteyebilecekleri tazminat dahi akde aykırı hareketten doğan tazminat davaları hakkındaki hükümlere tabi olur." hükmü düzenlenmiştir.

İş sahibinin yukarıdaki fıkra hükmüne aykırı hareketi neticesinde işçinin ölmesi halinde onun yardımından mahrum kalanların bu yüzden uğradıkları zararlara karşı isteyebilecekleri tazminat dahi akde aykırı hareketten doğan tazminat davaları hakkındaki hükümlere tabi olur." hükmü düzenlenmiştir.

Yasa koyucu 818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinin karşılığını 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren yeni 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 417. maddesinin 2. fıkrasında düzenlemiştir.

Anılan fıkrada "İşveren, işyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli olan her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak; işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdür." hükmü yer almaktadır. Bu fıkraya göre, işverenin, işçinin yaşam, sağlık ve bedensel bütünlüğünü korumak için gerekli önlemleri alma yükümlülüğü öngörülmektedir. Burada işverenin özellikle iş kazalarına karşı gerekli önlemleri alma yükümlülüğü söz konusudur. Buna göre işveren, hizmet ilişkisinin ve yapılan işin niteliği göz önünde tutulduğunda, hakkaniyet gereği kendisinden beklenen; deneyimlerin zorunlu kıldığı, teknik açıdan uygulanabilir ve iş yerinin özelliklerine uygun olan önlemleri almakla yükümlüdür.

Aynı maddelere paralel olarak, 4857 sayılı İş Kanununun "İşverenlerin ve İşçilerin Yükümlülükleri" kenar başlıklı 77. maddesinin 1. fıkrasında da benzer bir düzenlemeye yer verilmiştir. Bu fıkraya göre "İşverenler iş yerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler."

Bundan başka işveren, mevzuatta öngörülmemiş olsa dahi bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak zorundadır. Bilim, teknik ve örgütlenme düşüncesi yönünden alınabilme olanağı bulunan, yapılacak gider ve emek ne olursa olsun bilimin, tekniğin ve örgütlenme düşüncesinin en yeni verileri göz önünde tutulduğunda işçi sakatlanmayacak, hastalanmayacak ve ölmeyecek ya da bu kötü sonuçlar daha da azalacaksa her önlem işverenin koruma önlemi alma borcu içine girer.

Bu önlemler konusunda işveren iş yerini yeni açması nedeniyle tecrübesizliğini, bilimsel ve teknik gelişmeler yönünden bilgisizliğini, ekonomik durumunun zayıflığını, benzer iş yerlerinde bu iş güvenliği önlemlerinin alınmadığını savunarak sorumluluktan kurtulamaz. Gerçekten, çalışma hayatında süregelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı işverenin önlem alma borcunu etkilemez. Işverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal önem taşıyan araç ve gereçlerin işçiler tarafından kullanılması sağlandığında, kaza olasılığının tamamen ortadan kalkabileceği de tartışmasız bir gerçektir.

Nitekim, günümüzde gelişen sanayi ve teknoloji karşısında yukarıda açıklanan hükümler yeterli görülmemiş, insan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin, iş yerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu 4857 sayılı İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğu iken, İş Kanununun 77. ve devamı bir kısım maddeler 30/06/2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 37. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olup, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, işverenin sağlık ve güvenlik önlemlerini alma yükümlülüğünü daha ayrıntılı bir biçimde düzenlemiştir.

Yukarıda yapılan bu açıklamalardan sonra 818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinin karşılığı olarak çağdaş yaklaşımla düzenlenen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 417. maddesinin 2. fıkrasında; "İşveren, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak; işçilerde iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlü" olacağı belirtilerek, İş Kanununun 77/1. maddesiyle bütünlük sağlandığı gibi 3. fıkrasında; "İşverenin yukarıdaki hükümler dahil kanuna ve sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle işçinin ölümü, vücut bütünlüğünün zedelenmesi veya kişilik haklarının ihlaline bağlı zararların tazmini sözleşmeye aykırılıktan doğan sorumluluk hükümlerine tabi" olduğu hükme bağlanmak suretiyle, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluğun hukuki niteliği konusunda tartışmalar sona erdirilmiş, sözleşmeye aykırılıktan kaynaklanan ölüme ve vücut bütünlüğünün zedelenmesine veya kişilik haklarının ihlaline bağlı zararların tazmininde sözleşmeden doğan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.

Bu kapsamda mevzuatta yer alan düzenlemelere göre işverenin sorumluluğu objektifleştiren kriterler olarak değerlendirilmelidir. Bu sebeple mevzuatta yer alan teknik iş kurallarına uyulmaması işverenin kusurlu davranışı olarak kabul edilmelidir. Ancak işveren sadece anılan yazılı kurallara değil, yazılı olmayan ve teknolojinin gerekli kıldığı önlemlere aykırı davrandığında da kusurlu görülerek oluşan zararı karşılamalıdır.

Öte yandan objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştüremez. Çünkü, bazı istisnalar dışında işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır.

Öte yandan işvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet rabıtasının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)