muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26188, Karar No: 2015/12902, Tarih: 11.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26188 E.  ,  2015/12902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 23.09.2014 tarih, 2014/15214 Esas, 2014/16709 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, diğer şikayetlerinin yanında; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı takipte 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesi gereğince icra vekalet ücretinin nispi alınması gerektiğinden bahisle dosya hesabının hatalı olduğunu ileri sürerek düzeltilmesini talep etmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur. Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü

vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim,..... Mahkemesi ve......'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (...................İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26). İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 15.11.2012 Karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak bu yöndeki şikayetin kabulüne karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 23.09.2014 tarih, 2014/15214 Esas, 2014/16709 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13310, Karar No: 2012/407, Tarih: 23.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/13310 E.  ,  2012/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen tek taraflı kaza sonucu pertotal olduğunu, başvuruya rağmen davalı sigorta şirketinin ödeme yapmadığını belirterek 23.000.00 TL’nın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın, sürücünün aldığı alkolün etkisiyle meydana geldiğini, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5. maddesi uyarınca hasarın teminat dışında kaldığını ve fâhiş olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın salt alkolün etkisi altında meydana gelmediği ve hasarın sigorta teminatı kapsamında kaldığı anlaşılmakla davanın kabulüne, 23.000.00 TL’nın 12.05.2007 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde

görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.024,65 TL kalan harcın temyiz eden davalı sigorta şirketinden alınmasına 23.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15034, Karar No: 2015/12661, Tarih: 17.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/15034 E.  ,  2015/12661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet hakkında Yargıtay 8. Ceza Dairesi tarafından 12.10.2011 tarih 2011/11681 Esas ve 2011/10848 Karar sayılı ilam ile zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği ve 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan sanığın savunmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi hususunda takdiri mahkemeye bıraktığını beyan ettiği nazara alınarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşulları arasında sayılan ve 5271 sayılı CMK'nın 231/6-(b) bendinde düzenlenen sübjektif şarta ilişkin olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılması gereği ve dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen ve sanık lehine olan Cif değeri esas alınarak, Gümrük İdaresince hesaplanacak “eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler” toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunun 231/9.fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi lüzumu karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 231/7.maddesine göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının öncelikle tartışılması, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi halinde de diğer seçenek yaptırımların tartışılması gerektiği gözetilmeden “sanığa verilen cezanın paraya çevrilmesi, geçmişteki hali gözönünde bulundurularak koşulları oluşmadığından CMK 231.maddesinin uygulanmasına taktiren yer olmadığına,” şeklindeki hatalı gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Duruşmadan sonra geldiğine dair bir şerh bulunmayan hakim havaleli sanık müdafiinin 29.11.2011 tarihli mazeret dilekçesi ile başka bir mahkemedeki duruşması ile ilgili dosya numarası da vererek mazeret bildirdiği ve bilirkişi raporunun sunulması halinde de beyanda bulunmak üzere tebliğini talep ettiği görüldüğünden, mazeret talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden duruşmaya devamla yargılamanın sonlandırılmak suretiyle hüküm tesis edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7372, Karar No: 2012/11245, Tarih: 11.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7372 E.  ,  2012/11245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : -... hakkında beraat,

2-... hakkında, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1., 765 sayılı TCK.nun 59. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası

3- ... hakkında, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1., 765 sayılı TCK.nun 59. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası

4-... hakkında, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1., 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi gereğince 15 ay hapis cezası

5-... hakkında, 213 sayılı Vergi usul Kanununun 359/b-1., 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi gereğince 15 ay hapis cezası

Katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu kabulüyle yapılan incelemede;

1-Sanık ...'in "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ...'in "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Serkan Nak.İnş. Nalb. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından en son 2005 takvim yılı Ocak ayına ilişkin matrahlı KDV beyannamesi verildiği, 2005 takvim yılının Şubat ve Nisan aylarında verilen KDV beyannamelerinin ise matrahsız olduğu, bu itibarla "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun suç tarihinin 2005 yılı Ocak ayı olduğu ve 765 sayılı TCK döneminde işlendiği cihetle, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun hükümlerine göre uygulama yapıldığında aynı Kanunun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının da tatbiki gerekeceğinden aleyhe sonuç doğurduğu gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı TCK hükümlerine göre uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak hüküm fıkrasında yer alan "TCK'nun 51. maddesinin" ibaresinin "647 sayılı Yasanın 6. maddesinin" şeklinde değiştirilmek ve TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Katılan vekilinin, sanık ... hakkında kurulan beraat; sanık ... müdafiinin, sanık hakkında kurulan mahkumiyet; sanık ...'in ise "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ... ve ...'e yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Katılan vekili ile sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar ... ve ... haklarında açılan kamu davaları ile sanık ... hakkında "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/734, Karar No: 2023/5844, Tarih: 02.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/734 E.  ,  2023/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/348 Esas - 2022/172 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen kurum zararından kaynaklanan alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın Çankaya Kılıç Ali Paşa İlköğretim Okulu'nda görevli okul müdürü iken emekli olduğunu, adı geçen davalının bir dönem okul aile birliği yönetim kurulunda da görevli olduğunu, davalı ...'un ise farklı dönemlerde okul aile birliğinde yönetim kurulu başkanlığı, muhasip üyelik ve üyelik görevlerinde bulunduğunu, Eğitim Denetmenleri Başkanlığı tarafından yapılan inceleme ve soruşturma sonucunda düzenlenen raporlarda, okulun kurs hesabında gözükmeyen fakat davalı ...'ın üzerinde gözüken 4.680,30 TL'nin rızaen tahsil edilemediğini, okul aile birliğinin 31.10.2011 - 17.10.2012 tarihleri arasında giderlerinin arttırılarak gelirlerinin eksiltmek suretiyle kayıt yapılması nedeniyle 23.276,54 TL açık verilmesine neden olunduğunu, hazine zararı doğduğunu belirterek 23.276,30 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen, 4.680,30 TL'nin 01.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Şerafettin Fidanay'dan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalı ...'ın okulun borca batık şekildeyken okul müdürü olduğunu, görevde bulunduğu süre içerisinde birçok kez masrafları kendisinin karşılamak zorunda kaldığını, göreve başladığı 04.07.2011 tarihinde okulun fiziki yapısının eğitim ve öğretime elverişsiz olması nedeni ile okulu baştan aşağı yenilettiğini, yapılan iş ve harcamalar hususunda velilere bilgi verildiğini, 44 kalem iş yapıldığını, gelirlerin giderlere nazaran düşük kalmasının okul borçlarının zamanında ödenememesi ve zaman zaman icralık olunması sonucunu doğurduğunu, okul aile birliği üyesi olan davalı ...'un iyi niyetle okul müdürüne yardımcı olduğunu, yaz tatili boyunca okul aile birliği yönetim kurulu üyelerinin hiçbirinin işlerle ilgilenmek istememesi üzerine bütün işlemleri tek başına yaptığını, diğer üyelerin sadece kararları imzalamakla yetindiğini, işlerin davalı ... tarafından yapılmasının yönetim kurulunun diğer üyelerinin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağını, ...'un üyelikten istifaya zorlandığını, okul aile birliği başkanlığında tutulan defterler konusunda bilgi sahibi olamadığını, makbuzlara ilişkin hususların kendisinin istifaya zorlandığı dönem olduğunu, bu dönem ile ilgili sorumluluğunun olmadığını, davacı idarenin iddialarını destekler hiçbir delilin bulunmadığını, kurs hesabından okul aile birliği hesabına 18.537,00 TL'nin aktarıldığının belgeleri ile bildirildiğini, okul aile birliği hesabına farklı tarihlerde birçok meblağın aktarıldığını, veliler tarafından eğitim verilmemesine rağmen yaklaşık bir ay fazla kurs parası ödendiğinin tespit edildiğini, öğretmenler kurul kararı ile fazla ödenen paranın okul aile birliği hesabına aktarıldığını, öğretmenlere önceki kurs dönemlerinde tam ay çalışmalarına rağmen çalışmış gibi ücret ödendiğinden fazla ödeme sebebi ile Mayıs ayı ücretinin ödenmediğini, bu durumun izah edildiğini, kursun ay ortasında açılması ve araya sömestr tatilinin girdiği dikkate alındığında öğretmenlere 7 ayın ücretlerinin ödenerek 7 adet bordro düzenlenmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.05.2016 tarih ve 2014/432 Esas, 2016/288 Karar sayılı kararı ile davacının okul müdürü, davalının ise okul aile birliği üyesi olduğu, davalı ...'ın 22.11.2012 tarihinde emekliye ayrıldığı, davalı ...'un okul aile birliği üyeliğinden 16.07.2012 tarihinde istifa ettiği, bu sebeple bilirkişilerin 31.10.2011 - 17.10.2012 ve 31.10.2011 - 16.07.2012 tarihleri arasındaki gelir durumunu ve kasada bulunmayan miktarı ayrı ayrı hesapladıkları; 31.10.2011 - 17.10.2012 tarihi arasında okul aile birliği hesaplarında yapılan inceleme sonucu kasada 24.386,96 TL olması gerektiğinin hesaplandığı, kurs gelirinden fazla aktarılan 8.826,00 TL'nin mahsubu sonucu bakiye 15.560,96 TL olması gerekirken kasada olmadığı, okul müdürü olan ...'ın bu miktardan sorumlu olması gerektiği, okul aile birliği üyesi olup muhasebeye yönelik işlemleri yerine getiren ...'un 31.10.2011 - 16.07.2012 tarihleri arasındaki hesaptan sorumlu olacağı, bu tarihler arası 11.780,12 TL eksiklik hesaplandığı, davalıların ortak sorumlulukları bulunduğundan 15.560,96 TL'nin 11.780,12 TL'lik kısmından müştereken ve müteselsilen sorumluluğun kabul edilmesi gerektiği, bakiye 3.780,84 TL'den sadece davalı ...'ın sorumlu olacağı, peyder pey tahsilatlar ve ödemeler yapıldığından zararın doğduğu tarihin net olarak belirlenmediği ve davacı tarafından da net olarak bildirilmediği, hesaplarda eksiklik olduğunun anlaşıldığı 17.10.2012 tarihinin zarar tarihi olarak kabul edilmesi ve bu tarihten faiz işletilmesi gerektiği, Ankara 17. İcra Dairesinin 2012/3102 Esas sayılı takibine konu bononun okul borcu için verilerek davalı ...'ın tarafından ödendiği ve bu sebeple mahsubu gerektiği iddiası var ise de bonoda okul müdürü olarak okul borcu için bononun düzenlendiği yönünde herhangi bir ibare bulunmadığı, müfettiş inceleme raporunda da takip konusu bonolarla ilgili herhangi bir bilgi olmadığı, bu sebeple hesaptan mahsup edilmelerinin söz konusu olmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, zararın doğduğu tarihin net olmaması dikkate alınarak, zararın belirlendiği tarihe göre faiz işletilmek sureti ile 11.780,12 TL'nin 17.10.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 3.780,84 TL'nin 17.10.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 27.02.2020 tarih ve 2017/1843 esas, 2020/988 karar sayılı ilamı ile "Dosya kapsamından, davalılar hakkında Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/200- 2019/904 sayılı kararı ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle ceza yargılamasının yapıldığı, yargılama sonucunda verilen karara karşı davalılar tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu, dosyanın halen derdest olduğu ve kesinleşmediği anlaşılmaktadır.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK'nın) 74 üncü maddesi (818 sayılı BK'nın 53 üncü maddesi) uyarınca hukuk hâkimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de; hem öğretide hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hâkimini bağlayacağı kabul edilmektedir. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/200 esas sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan bu yön gözetilmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamında neticesinin beklenmesinin gerektiği belirtilen Ankara 17. Asliye Ceza Mah.nin 2020/62 esas sayılı dosyada uzlaşma sebebiyle düşme kararı verildiği, ancak dosya kapsamına yapılan herhangi bir ödemenin bulunmadığı, davalılar tarafından yapılan uzlaşmaya ilişkin olarak herhangi bir ödeme belgesi sunulmadığı, asliye ceza dosyasında düşme kararı verilmiş olması sebebiyle bu kararın mahkememiz açısından bağlayıcılığının bulunmadığı, dosya kapsamına bozma ilamından önce alınan bilirkişi raporuna göre okul kasasında bulunması gereken 15.560,96 TL'nin mevcut olmadığı, anılan dönemde davalı ...'ın okul müdürü olarak diğer davalının ise muhasebe işlemlerinden sorumlu okul aile birliği üyesi olarak görev yapmaları sebebiyle sorumlu oldukları, davacı kurum zararının halen mevcut olduğu, yapmış oldukları görev itibariyle davalıların bu kurum zararından sorumlu olduklarının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 11.780,12 TL'nin 17.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, 3.780,84 TL'nin 17.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Şerafettin Fidanay'dan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar