muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/35496, Karar No: 2012/23009, Tarih: 14.06.2012

3- Davacı iş sözleşmesinin ibraname vermemesi nedeniyle feshedildiğini ileri sürmüş, davalı davacının bilgisayar sistemine geçilmesine uyum sağlayamadığı için işten kendinin ayrıldığını savunmuştur.

Aynı mahkemede aynı tarihte, aynı nedenle işten çıkarıldığını belirterek dava açan başka bir işçinin 2008/482 E, 2010/18 K sayılı dosyasında davalı, işçiler ile gizlilik anlaşması imzalamak istediklerini ancak bazı işçilerin imzalamayıp işyerini terk ettiğini savunmuştur. Anılan dosyada davalının boş kağıda imza attırmak istediği işçinin imzalamaması nedeniyle iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği kabul edilerek ihbar tazminatı hüküm altına alınmıştır. Eldeki dosyada da davalı iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini kanıtlayamadığından mahkemece ihbar tazminatı isteğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hata olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10923, Karar No: 2017/1153, Tarih: 09.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10923 E.  ,  2017/1153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; boşanma ile müşterek çocuk lehine hükmedilen aylık 1.500 TL iştirak nafakasının, müşterek çocuğun okula başlaması ve zorunlu ihtiyaçlarının artması nedeniyle yetersiz kaldığını belirterek aylık 3.000 TL iştirak nafakası olarak artırımına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; belirlenen nafakayı her ay aksatmadan ödediğini, çocuğun her türlü giyim, kırtasiye, eğlence, elektronik vb. İhtiyaçlarının davalı tarafından karşılandığını, ayrıca müşterek çocuğun iki kez Başkent Hastanesi'nde ameliyat olduğunu, 9.000,00 TL giderin davalı tarafından ödendiğini, gitar kursu ve kullandığı gitarın dahi davalıca alındığını, açılan davayı kabul etmediklerini, reddine karar verilmesini beyan ve talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 1.500 TL olan iştirak nafakasının 1.750 TL'ye yükseltilerek dava tarihinden itibaren davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Mahkemece oluşturulan hükümde davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen yargılama giderleri yönünden red ve kabul oranına göre değerlendirme yapılmamıştır.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 4. Bendinde yer alan ‘103,40’ sayısının silinerek yerine ‘86,86’ sayısının yazılmasına, aynı bendin sonuna ‘bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına' sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4667, Karar No: 2023/5065, Tarih: 09.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4667 E.  ,  2023/5065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1641 E., 2023/175 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/244 E., 2021/215 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Türk Kızılay'ının ... Finike gençlik kampında 09.07.1990-24.07.1990 tarihleri arasında hemşire olarak çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Türkiye Kızılay Derneği vekili cevap dilekçesinde; ilk itirazlarının dikkate alınması gerektiğini, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; hizmet tespiti davalarının kamu düzenini ilgilendirdiğini, hak düşürücü sürenin gerçekleştiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davanın kabulüne, davacının, davalı işveren yanında 09.07.1990-24.07.1990 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitine, bu sürenin 506 sayılı Kanun'un 60/g hükmü gereğince sadece prim ödeme gün sayısına dahil edilmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1. Davalı dernek vekili istinaf başvurusunda; davacının 15.06.1991 tarihinden itibarin Kurumda çalışmaya başladığını, öncesinde bir çalışmasının bulunmadığını, 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini ileri sürmüş ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil SGK vekili istinaf başvurusunda; yeterli inceleme yapılmadan verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davalı ve fer'i müdahil vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

2.Fer'i müdahil SGK vekili istinaf başvurusunda; yeterli inceleme yapılmadan verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davalı ve fer'i müdahil vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı dernek vekili istinaf gerekçelerini tekrarla , kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i Müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8561, Karar No: 2018/1481, Tarih: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8561 E.  ,  2018/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarını işlediğine dair vergi suçu mütalaası ile suç duyurusunda bulunulan sanık hakkında, mütalaaya uygun olarak 2 takvim yılında kullanma ve düzenleme suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmasına karşın, sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden sanık hakkında sahte fatura düzenleyerek kullanma ibaresi ile 2006 ve 2007 takvim yılları için, her takvim yılı için tek suçtan hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6928, Karar No: 2013/3772, Tarih: 18.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6928 E.  ,  2013/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Ağaç San. ve Tic.A.Ş. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Ağaç San. ve Tic.A.Ş.'nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Ağaç San. ve Tic.A.Ş.'ne yükletilmesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7919, Karar No: 2022/4492, Tarih: 07.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7919 E.  ,  2022/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BOLU Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Tebliğnamede ... sanık olarak gösterilmiş ise de; hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olduğundan ve itiraz mercine yaptığı itirazın da reddine karar verildiğinden yalnızca sanık ... yönünden inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde tespit edildiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada, ikamette yatak ile elbise dolabı üzerinde ele geçen ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulan ...’ın kendisine ait olduğunu ve sanık ...'dan aldığını beyan ettiği net 1,55 gram esrar ile yine ikamette iki yatak arasında poşet içinde ve sanık ...’ın üzerinde ise net 4,7 gram esrarların ele geçtiği olayda; diğer sanık ...’in soyut beyanı dışında aleyhinde mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada, sanık ...’ın kolluk ve savcılık ifadelerinde diğer sanık ...’in üzerinde bulunan uyuşturucu maddeleri parasız olarak verdiğine ilişkin ikrarları ile kendi suçunun ortaya çıkmasını sağladığı anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hüküm kurulurken hapis cezası ile birlikte adli para cezasına hükmolunmaması,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11604, Karar No: 2015/398, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11604 E.  ,  2015/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/562-2012/741

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı elektrik faturaları yoluyla davalı dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide abonenin talebini reddetmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ve 50,52 TL kayıp-kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davalıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairecede benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Esas kararın incelenmesinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11198, Karar No: 2023/18148, Tarih: 09.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11198 E.  ,  2023/18148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/296 Esas, 2013/569 Karar sayılı kararı ile hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın, denetim süresi içerisinde 09.10.2014 tarihinde suç işlemesi üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/53 Esas, 2016/293 Karar Sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 502 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, üzerine atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, usul ve yasaya aykırı olarak hüküm kurulduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın, Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapan mağdur ... A.'ye yönelik adliye koridorunda "Biz nerede hakkımızı arayacağız, neden bizimle görüşmüyorsun, bu belgeleri inceletmem lazım, 15 gün sonra kızımın düğünü var, bu belgeleri incelerseniz bu cezanın olmaması gerektiğini anlarsınız, biz bir oraya bir buraya gidip duruyoruz, kimse bize yardımcı olmuyor, ben bu adamlar yüzünden yaralandım, onların amacı zaten beni cezaevine attırmak, sonra da şikayetlerini geri aldıracaklar, kimse görevini yapmıyor, biz zaten nereye gitsek çözüm bulamıyoruz, siz işinizi yapmıyorsunuz, Cumhuriyet Savcıları bu ...larla iş birliği yapmış, siz işinizi yapsaydınız bu adamlar elini kolunu sallayarak dışarıda gezmezlerdi." diyerek hakaret ettiğinin, sanığın dolaylı kabulü ve mağdur ile tanık S.S.'nin anlatımlarıyla sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Aşağıda açıklanan nedenle tebliğnamedeki sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onaması görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

Aşağıda açıklanan nedenle tebliğnamedeki sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onaması görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığın, yaşadığı hukuki sıkıntılar nedeniyle sorunlarının çözülmesi amacıyla mağdura yönelik sarfettiği sözlerin, “iddia ve savunma dokunulmazlığı” sınırları içinde kaldığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21686, Karar No: 2017/36577, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21686 E.  ,  2017/36577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.