muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2326, Karar No: 2013/2599, Tarih: 15.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/2326 E.  ,  2013/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.01.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece suçu sabit görülen sanığa, eylemine uyan 5607 sayılı kanunun 3/5. maddesinde öngörülen yaptırımın alt ve üst sınırları arasında ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK.nın 61. maddesinde belirtilen "suçun işleniş şekli, sanığın amacı, kastın yoğunluğu, suç konusunun önem ve değeri" şeklindeki kanuni ifadeler gerekçe olarak gösterilmiştir.

Mahkeme hürriyeti bağlayıcı cezayı alt hadde belirlerken, adli gün para cezasını ise asgari hadden ayrılarak belirlemiştir. Mahkeme, her iki cezanın belirlenmesinde aynı gerekçeye dayanmıştır. Bu suretle hürriyeti bağlayıcı ceza ve adli gün para cezasının belirlenmesinde gerekçe yönünden çelişkiye düşülmüştür.

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin de 11.12.2012 tarih ve 2012/15981 Esas, 2012/37720 Karar sayılı ilamında da kabul edildiği gibi, hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde aynı gerekçeyle adli gün para cezasının esas alınan birim gün sayısının asgari hadden uzaklaşılarak 250 gün olarak belirlenmek suretiyle çelişkiye neden olunduğu sebebiyle hükmün bozulması gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/5652, Karar No: 2017/6858, Tarih: 18.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5652 E.  ,  2017/6858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 10. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, 16.03.2011 tarihli 2010/3193 esas ve 2011/341 karar sayılı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazı sırasında, Bakırköy Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nün sanığın denetime uymadığı gerekçesiyle 18.10.2011 tarihinde sanık hakkındaki kaydın kapatılarak evrakın iadesi ve 30.01.2012 tarihli Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesine ilişkin talebi üzerine, Mahkemece açılan duruşmaya ilişkin davetiyenin 13.07.2012 tarihinde sanığın yengesine tebliğ edildiği ve yargılamaya yokluğunda devam olunarak hüküm verildiği, sanığın temyiz dilekçesindeki beyanları ve ekinde bulunan askeri kimlik belgesine göre, 27.02.2012 tarihinden itibaren asker olduğu, bu nedenle 13.07.2012 tarihli tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, “denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” şerhini de içerir usulüne uygun duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilerek, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymamasının haklı bir gerekçesi olup olmadığı belirlenmeden, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35213, Karar No: 2016/508, Tarih: 13.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/35213 E.  ,  2016/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26.maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3.maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/1025 esas, 2015/207 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 12/05/2015 tarihli ve 2015/348 esas 2015/233 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/06/2015 tarihli ve 2015/467 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 15.10.2015 tarih ve 2015/20435 – 66114 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.11.2015 tarih ve 2015/362368 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda

ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi 05/06/2015 tarihli ve 2015/467 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesigereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/22848, Karar No: 2014/40907, Tarih: 09.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22848 E.  ,  2014/40907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/85335

MAHKEMESİ : Diyarbakır(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2012

NUMARASI : 2012/436 (E) ve 2012/607 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık “..Ben Mardin'de ikamet ederim. Ailem de Diyarbakır'da ikamet eder. Müşteki Diyarbakır'da uyuşturucu madde satıyormuş ve birgün kendisini ihbar ettiğimden bahisle Diyarbakır'daki aileme saldırmış. Bu şekilde ailemle arasında sorun olmuş ben bunu duyunca Diyarbakır'a gittim. Yanımda arkadaşım V.I. ve kuzenlerim Ö. B.ile H. B.'de olduğu halde müştekiyi buldum. Konuşmak istedim. Tartışma sırasında müştekiye vurmak istedim. Ancak oradaki kişiler vurmama izin vermediler. Araya girdiler. Benim müştekiye herhangi bir fiziki müdehalem olmadı. Müştekiyi darp etmedim. Bana iftira atılmıştır...” şeklindeki savunmasına göre; sanığın savunmasında isimlerini belirtiği, V.I., Ö. B. ve H. B.'nin tanık olarak dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12029, Karar No: 2014/18528, Tarih: 06.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/12029 E.  ,  2014/18528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/74477

MAHKEMESİ : İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/490 (E) ve 2012/1089 (K)

SANIK : D.. Ç..

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-İstanbul Valiliği Beyoğlu 75. Yıl Çocuk ve Gençlik Merkezi Müdürlüğünce gerçekleştirilen, bakım hizmet alımı ihalesine katılan şirketlerden birisi olan D... İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti.nin ortağı ve yetkili temsilcisi olan sanığın, ihale dosyası içerisinde bulunan Harmandalı Belediye Başkanlığınca tanzim edilmiş gibi gösterilen 16.01.2009 tarihli iş deneyim belgesini sahte olarak düzenlediği iddiasından ibaret olayda; 14.02.2011 tarihli suç duyurusunun konu edildiği yazıda, ihale komisyonunca Kamu İhale Kurumundan iş deneyim belgesinin teyidi için sorgulama yapılmak istendiği ancak belgede KİK numarasının bulunmaması sebebiyle sorgulamanın yapılamadığının, bu defa şirketten belgenin doğruluğunu gösterecek sözleşme ve faturalar istenmesine rağmen faturaların sunulmadığının, ilgili Belediye Başkanlığından belgenin sıhhati konusunda bilgi talep edildiğinin belirtilmesi karşısında, şikâyetçi idareden ihale dosyası içerisinde sunulan belgelerin gerçekliğinin kaynağından mutad olarak araştırılıp araştırılmadığının sorulması, belgede sahtecilik suçlarında, sahte olarak düzenlenen ya da üzerinde sahtecilik yapılan belgelerin hukuksal sonuç doğurabilecek nitelikte ve aldatma yeteneğine sahip olması gerektiği de gözetilerek, belgelerin aslı getirtilip, incelendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından hiç bir şekilde uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, zafiyete düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, "fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları" gerekçe gösterilerek TCK'nun 62. maddesinin, "yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla yeniden suç işlemeyeceği konusunda" mahkemede olumlu kanaat oluşması sebebiyle de hükmolunan cezanın ertelenmesine karar verildiği halde "kişiliği, suçun işleniş biçimi, geçmişteki hali ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda vicdani kanaat oluşmadığından" bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25380, Karar No: 2013/3393, Tarih: 28.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25380 E.  ,  2013/3393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal, arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, incelenen emsallerin satış bedellerinin gerçeği yansıtmadığı belirtildikten sonra "taşınmazın bulunduğu mevki, konumu, yol güzergahı ve yapılaşma özelliğine göre" şeklindeki soyut ifadelere dayanılarak değer biçilmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davanın niteliği gereği kendisini vekil ile temsil ettiren davacı idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davalılara iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, taraflar yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39492, Karar No: 2014/42046, Tarih: 30.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/39492 E.  ,  2014/42046 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Büyükşehir Belediyesi vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Ankara 4.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22/05/2013 tarih ve 2012/557-2013/164 sayılı hükmün Dairenin 23.06.2014 tarih ve 2014/18449-20163 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı,...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, 2380 ve 2381 numaralı kıymet takdir komisyonu raporlarında bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 18.997,04TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini,ayrıca yapı sınıfı 3A olmasına rağmen 2B kabul edilerek değer belirlendiğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 17.095TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 17.095TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; verilen karar, davalının temyizi üzerine Dairemizce onanmış; davalı, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dava, davacı ile davalı ... arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre 2014/39492-42046

meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel 2014/39492-42046

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel 2014/39492-42046

hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olduğundan, davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin onama ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme taleplerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin KABULÜNE, Dairemizin 23.6.2014 gün, 2014/18449-20163 sayılı “onama” kararının kaldırılmasına, hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davalının diğer karar düzeltme taleplerinin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.