muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1951, Karar No: 2015/3861, Tarih: 10.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1951 E.  ,  2015/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORUM 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/143-2014/153

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, 02/11/2001 doğumlu B.. C..'ın velayetinin davacı anneye verilmesine ve 300 TL iştirak nafakasının davalıdan alınmasına karar verildiğini; karardan sonra iki yıldan fazla bir zaman geçtiğinden küçük çocuğun iki yaş daha büyüdüğünü, ihtiyaçları ve giderlerinin arttığını; davalının da, bu arada gelirlerinde artış olduğunu ileri sürerek; iştirak nafakasının, aylık 750 TL'ye çıkartılmasına ve dava tarihinden itibaren yükseltilmesine karar verilen nafakanın ve farkının davalıdan işleyecek faizi ile birlikte alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; iştirak nafakasının artırılmasını gerektirir yasal şartlar oluşmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun karar verilmelidir.

Türk Medeni Kanunu'nun 331. maddesinde ise; "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacı annenin asgari ücret ile çalıştığı, davalı babanın ise Kırgızistan'da çalıştığı, gelirinin bilinemediği, yaptırılan ekonomik durum araştırmasından anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında, somut olaya bakacak olursak; boşanma kararıyla küçük hakkında, 300 TL iştirak nafakasına karar verildiği; 2011 yılından dava tarihinine kadar 2 yıllık bir sürenin geçtiği; bu zaman zarfında müşterek çocuğun ihtiyaçlarında artış olduğu, bu artan ihtiyaçların da taraflarca karşılanması gerektiği tartışmasızdır.

Öyle ise, mahkemece; bu hususlar dikkate alınarak, davalı babanın ekonomik sosyal durumu ayrıntılı olarak araştırılıp, müşterek çocuğun ihtiyaçlarında meydana gelen artış, tarafların ekonomik sosyal durumları, halen ödenen nafaka miktarı nazara alınarak, TMK. 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek; nafakanın, uygun bir miktarda artırılmasına karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Öyle ise, mahkemece; bu hususlar dikkate alınarak, davalı babanın ekonomik sosyal durumu ayrıntılı olarak araştırılıp, müşterek çocuğun ihtiyaçlarında meydana gelen artış, tarafların ekonomik sosyal durumları, halen ödenen nafaka miktarı nazara alınarak, TMK. 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek; nafakanın, uygun bir miktarda artırılmasına karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/716, Karar No: 2018/5424, Tarih: 21.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2015/716 E.  ,  2018/5424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken denetim yükümlülüğü getirilmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinin 1. cümlesi gereğince hükmün açıklanmasıyla yetinilmesi yerine 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamayacağı,

Cezaların eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı,

Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair önceki kararın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağı ve müsadere konusunda da ayrıca karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “Adli emanetin 2008/1025 ve 2009/288 sırasında kayıtlı fişekler ve kutunun müsaderesine mahkememizin 2009/210 esas, 2010/27 Karar sayılı kararı ile karar verildiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle müsadere konusunda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, mahkemece zamanaşımı içerisinde bu konuda bir karar verilebileceği,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2020, Karar No: 2021/5078, Tarih: 14.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/2020 E.  ,  2021/5078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, Ankara Mamak Bahçelerüstü 69. Sokak Ordu Apartmanı No: 2/7 adresinde bulunan apartman dairesinin 1/2 hissesini 14.10.2009 tarihinde satın aldığını, daireyi satın aldıktan sonra evi işgal etmekte olan davalılara evini boşaltmaları konusunda bir çok kez uyarılarda bulunmasına rağmen davalıların daireyi 14.05.2011 tarihine kadar boşaltmadıklarını, bunun haksız işgal niteliğinde olduğunu, davalılara 28 Temmuz 2011 tarihli ihtarname gönderdiğini açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.800,00 TL haksız işgal tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu gayrimenkulün müvekkilleri tarafından düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesiyle dava dışı ...’den satın aldıklarını ancak dava konusu taşınmaz başka kişilere satıldıktan sonra en son davalıya satıldığını dava konusu dairenin içerisine ufak tefek eşyalar konulup, salona perde dahi taktıklarını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile 3.447,50 TL alacağın dava tarihi olan 13.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın ecrimisil bedeli 14.10.2009 – 14.05.2011 tarihleri arası davacının payına karşılık 3.447,50 TL hesaplanmış ise de dava konusu taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde davacının 1/2 payını 14.10.2009 tarihinde satın aldığı ve 11.04.2011 tarihinde de sattığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca ecrimisil bedeli olarak 14.10.2009-11.04.2011 tarihleri arası 3255,5 TL hesaplanması gerekirken, ecrimisil bedelinin fazla hesaplandığı ve buna bağlı olarak da yargılama giderleri ve harç hesabında hatalı olduğu anlaşılmıştır. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme hükmünün 1. bendinde yer alan “3.447,50 TL” ibaresi çıkarılarak yerine 3.255,50” ifadesinin eklenmesine, hükmün 2 bendinden yer alan “Karar ve ilam harcı olarak hesaplanan 235,50 TL'den peşin yatırılan 56,45 TL'nin mahsubu ile bakiye kalan 179,04 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine” ifadesi çıkarılarak yerine “Karar ve ilam harcı olarak hesaplanan 222,30 TL'den peşin yatırılan 56,45 TL'nin mahsubu ile bakiye kalan 165,85 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine” ifadesinin eklenilmesine, hükmün 4. bendinde yer alan “Davanın reddedilen kısmı olan 352,50 TL üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2. maddesi uyarınca hesaplanan 352,50 TL (hükmedilecek vekalet ücreti davanın reddedilen kısmını geçemeyeceğinden) vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine”, ifadesi çıkarılarak yerine “Davanın reddedilen kısmı olan 545 TL üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2. maddesi uyarınca hesaplanan 545 TL (hükmedilecek vekalet ücreti davanın reddedilen kısmını geçemeyeceğinden) vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine” ifadesinin eklenilmesine, hükmün 5. bendinde yer alan “Davacı tarafından bu yargılama nedeni ile yapılan 60,00 TL araç, 288,60 TL posta ve müzekkere giderinden oluşan toplam 348,60 TL yargılama giderinin davanın kabul edilen kısmı üzerinden hesaplanan 316,27 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, bakiyenin davacı üzerinde bırakılmasına,” ifadesi çıkarılarak yerine “Davacı tarafından bu yargılama nedeni ile yapılan 60,00 TL araç, 288,60 TL posta ve müzekkere giderinden oluşan toplam 348,60 TL yargılama giderinin davanın kabul edilen kısmı üzerinden hesaplanan 298,64 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, bakiyenin davacı üzerinde bırakılmasına” ifadesinin eklenilmesine, hükmün 6. bendinde yer alan “Davalı tarafından bu yargılama nedeni ile yapılan posta ve müzekkere giderinden oluşan 78,00 TL yargılama giderinin davanın reddedilen kısmı üzerinden hesaplanan 7,24 TL'nin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, bakiyenin davalılar üzerinde bırakılmasına” ifadesinin çıkarılarak yerine “Davalı tarafından bu yargılama nedeni ile yapılan posta ve müzekkere giderinden oluşan 78,00 TL yargılama giderinin davanın reddedilen kısmı üzerinden hesaplanan 12 TL'nin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, bakiyenin davalılar üzerinde bırakılmasına,” ifadesinin eklenilmesine, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilerek ONANMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4

. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilerek ONANMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2295, Karar No: 2011/4340, Tarih: 06.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2295 E.  ,  2011/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Keşan İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracılar hakkında 560 TL kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı ...'nın itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, itirazın kaldırılmasına davalıların taşınmazı tahliye etmeleri nedeniyle tahliye konusunda karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmesi üzerine karar davalı ... tarafından alacak ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçelere göre davalı ...'nın aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davalı ...'nın alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı davalı borçlular hakkında 560 TL kira alacağının tahsili amacıyla icra takibine başlamış olup sözlü kira sözleşmesine dayanmıştır. Davalı ...'ya örnek 13 ihtarlı ödeme emrinin 31.10.2007 tarihinde tebliğ edildiği icra müdürlüğüne yapılan itirazın 8.11.2007 tarihli olduğu görülmüştür. Bu durumda yedi günlük sürede yapılmayan itiraz geçerli değildir. Mahkemece süresinde olmayan itiraz hukuki sonuç doğurmayacağından itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11599, Karar No: 2021/5913, Tarih: 20.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/11599 E.  ,  2021/5913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/640 Esas–2018/506 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20/04/2021 günü günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/640 – 2018/506 E/K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Karacabey İlçesi, ... Mahallesi 8 ada 16, 56 ada 10 ve 57 ada 29 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan bedelin üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilmiş olup, fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar faiz işletilmesi, doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde bulunan (23/05/2018 karar tarihine kadar) ibaresinin çıkarılarak ,yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (7) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 12.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3637, Karar No: 2022/6946, Tarih: 16.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3637 E.  ,  2022/6946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09/06/2015 gününde verilen dilekçe ile meraya el atmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme bedeli talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/11/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili; Gaziantep ili, Nizip ilçesi, ... Mahallesi, 108 ada 360 no'lu mera parselinin 19.490,86 m²'lik kısmının davalı tarafından ağaç dikilmek suretiyle kullanıldığını, meraya el atmanın önlenmesi, ağaçların kal'ine ve 8.952,00 TL eski hale getirme bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazın dedesinden kaldığını ve üzerinde 70-80 yıllık fıstık ağaçları bulunduğunu, bu yerle ilgili olarak daha önce ... ... aleyhine açılan dava ile mera olduğunu öğrendiğini ve o tarihten beri de kullanmadığını ancak fıstık ağaçları sökmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1-Mahkemece 04.03.2016 tarih ve 2015/633 Esas, 2016-272 Karar sayılı ilamı ile verilen davanın kabulüne ilişkin karar taraflarca temyiz edilmiştir.

2-Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından "... davalının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, davacının temyizinin kabulü ile mera parseli üzerindeki ağaçların kal'i isteminde bulunmasına rağmen bu istem hakkında bir karar verilmemesi doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına" karar verilmiştir.

3-Bozma kararına uyan mahkeme,"Davalının dava konusu Gaziantep ili, Nizip ilçesi, ... Mahallesi 108 ada 360 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişiler 2014/557 Esas sayılı dosyada verdiği 25 Mart 2015 tarihli krokili raporunda (A7) harfi ile gösterilen bölümüne yapmış olduğu müdahalesinin men'ine ve müdahale edilen alan üzerinde bulunan davalıya ait 30-35 yaşlarındaki antep fıstığı ağaçlarının kal'ine, kal yapılmadığı takdirde 8.952,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ

A-Temyiz Yoluna Başvuranlar

Hükmü, davacı vekili ve davalı asil temyiz etmişlerdir.

B-Temyiz Sebepleri

1-Davacı, kal yapılmadığı takdirde tazminata hükmedilmesi şeklinde kurulan hükmün karışıklığa neden olacağını ve faiz hakkında karar verilmemesi nedenleri ile hükmün bozulmasını veya düzelterek onanmasını istemiştir.

2-Davalı Temyizi

Davalı, dedesinden kalan arazinin mera olduğunu bilmeden iyiniyetle kullandığını, ağaçları kendisinin dikmediğini, ağaçların sökülmesi halinde etrafı fıstık bahçesi olduğundan mera olarak kullanımın mümkün olmadığını belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

C-GEREKÇE

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.