muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4077, Karar No: 2018/19515, Tarih: 05.11.2018

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, davacının iş akdinin fesih şekil sebebi değerlendirildiğinde, feshin "20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler ile bunlara ilişkin usul ve esasları belirlemeye " yönelik 667 sayılı KHK. den alınan yetki ile yapıldığı ve bu düzenleme ve ilgili Yargıtay ilamı karşısında davanın esası hakkında karar verilemeyeceği belirtilerek dosyanın ... Olağanüstü Hal İşlemleri Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiştir.

D)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili gerekçeli istinaf dilekçesi ile; davacının sosyal medya paylaşımından da anlaşılacağı üzere Gezi parkı eylemlerine destek verdiğini, 28 Mayıs tarihinde başlayan gezi sürecine ilk etapta yalnızca yeşil talebi olan insanlardan da protestolara iştirak edenlerin olduğu bilindiğini, davacının iş akdinin 15 Temmuz 2016 tarihli kanlı darbe kalkışması nedeniyle davalı şirket tarafından alınan önlemler neticesi olarak 20/07/2016 tarihinde feshedilerek yazılı bildirimde bulunulduğunu, ancak fesih bildiriminden sonra yürürlüğe giren 667 sayılı KHK'ya istinaden ... 29. Noterliği, 28 Temmuz 2016 tarih ve 30820 sayılı ihtarnameyle; 20/07/2016 tarihli bildirimin iptali ile 25/07/2016 tarihli fesih işlemi gerçekleştirildiğini, müvekkilin kamu şirketi olması nedeniyle ilan edilen olağan üstü hali takiben yürürlüğe giren 667 sayılı KHK gereğince henüz SGK'ya bildirilmeyen fesih işleminde düzeltmeye gitmek durumunda kaldığını, iptal edilen işlem nedeniyle fesih tarihinin 25/07/2016 olduğunu, davacının iş akdinin devleti,ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğü, milli güvenliği ve kamu düzenini tehdit eden, devlet otoritesini zayıflatmayı amaçlayan vatandaşların temel hak ve hürriyetlerini yok etmeye yönelik eylem ve saldırılarda bulunan terör örgütleri ve Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen illegal yapılarla iltisaklı ve irtibatlı olduğuna ilişkin kuvvetli şüphe bulunması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, yerel mahkemenin davanın reddi yönünde karar verilmesi gerekirken davanın kabulü yönünde verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davacı vekili gerekçeli istinaf dilekçesi ile; davalı işveren tarafından müvekkil davacıya yapılan 20.07.2016 tarihli 1. Fesih bildirimi, 4857 Sayılı İş Kanunu m.19’da belirtilen fesih bildirimine ilişkin usul şartlarına uyulmadan yapıldığını, 20.07.2017 tarihli fesih bildiriminde de işveren davacının iş akdini İş Kanunu md.17 uyarınca feshetmiş olup, 20.07.2017 tarihli fesih bildirimi (yasal haklarının müvekkile ödeneceği belirtilmiş olsa bile) İş Kanunun’ da belirtilen usule açıkça aykırılık teşkil ettiğini, davalı işveren davacının iş akdini feshederken savunmasını almadan, gerekçe belirtilmeksizin basitçe bir bildirimle yetindiğini, davalı işveren 1.Fesih bildiriminde belirtilen nedenlerle bağlı olduğu halde, tek taraflı bu bildirimden dönerek 28.07.2016 tarihinde 2. Fesih bildiriminde bulunduğunu, 2. Fesih bildiriminde, davacının iş akdinin fesih tarihi 20.07.2016 olmasına rağmen 23.07.2017 tarihli 29779 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan “667 Sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname” dayanarak gösterilerek, iş akdinin İş Kanunu md.25/2-( e ) bendi uyarınca 25.07.2017 tarihinde derhal ve haklı nedenle feshedildiği bildirildiğini, davalı işveren ülkemizin varlığına, bütünlüğüne kastedilmiş olan vahim olay nedeniyle yayımlanan KHK’yı lehine kullanarak, kötü niyetli hareket ettiğini, Zira davalı, 20.07.2016 tarihli fesih bildiriminde davacının iş akdinin “İş Kanunu md.17 Süreli Fesih” hükmüne istinaden feshedildiğini belirtildiğini, 28.07.2016 tarihli 2. Fesih bildirimde ise, 667 KHK dayanarak göstererek “İş Kanunu md.25/2 (e) bendi uyarınca Haklı Nedenle Derhal Fesih Hakkına” istinaden hareket ettiğini, davacının Gezi Parkı Eylemlerine destek verdiğini iddia ettiğini, müvekkilinin sosyal medya hesabında Gezi Parkı Eylemlerine ilişkin yapmış olduğu paylaşımlarda, “yeşil talebinin” ötesine geçmediğini, dava harici verdiği beyanlarla, davacının herhangi bir illiyet bağının olmadığının aşikar olduğunu, 28.05.2013 tarihinde başlayan eylemlere ilişkin paylaşımlar haklı neden oluştursa bile, 3 yıl sonra yani haklı fesih süresi dolduktan sonra kullanılması mümkün olmadığı gibi iyi niyetli olmadığını, yerel mahkemenin yetersiz inceleme ile usul ve yasaya aykırı olarak verdiği kararın kabulünün mümkün olmadığını, belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, dosyaya ibraz edilen deliller incelendiğinde davacının KHK ile resmi gazetede yayınlanan ve işine son verilen işçilerden olmadığı, davacının iş akdi, ilk olarak davalı işverenlikçe, ülkemizin maruz kaldığı 15/07/2016 tarihli darbe girişiminden sonra 20/07/2016 tarihinde davacıya yapılan yazılı fesih bildirimi ile 4857 sayılı İş Kanunu 17. Maddesi uyarınca fesih edildiği, davalı işverenlikçe davalıya noter kanalıyla gönderilen 28/07/2016 tarihli yazılı fesih bildirimi ile, davacının iş akdinin İş Kanunu 25/II- e maddesi uyarınca 667 sayılı KHK kapsamında 25/07/2016 tarihinde derhal ve haklı nedenlerle fesih edildiği bildirildiği, olağanüstü hal inceleme komisyonu tarafından KHK ile isimleri yayınlanan şahıslarla ilgili inceleme yapıldığından davacının isminin KHK ile belirtilen isimler içerisinde bulunmadığı görülmekle ilk derece mahkemesi kararı bu yön itibari ile hatalı olduğu, davacı işçinin işyerinin 667 Sayılı KHK. nin 2. maddesi uyarınca kapatılmasına karar verilen kurumlara ilişkin listede yer almadığı, dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi mümkün olmadığı, 673 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 7. maddesine göre değerlendirme yapılarak davacının iş akdinin yasal düzenleme kapsamında sona erdirildiğinden ve yasal yetki nedeni ile fesihlerde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca geçersizlik koşulları aranmayacağından iş akdinin geçerli nedenle feshedildiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

Davalı şirket tarafından düzenlenen 20.07.2016 tarihli fesih bildiriminde; iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. Maddesi uyarınca yasal haklarınızda tarafınıza ödenmek suretiyle feshedildiği bildirilmiş olup, cevap dilekçesinde davacının sosyal medya paylaşımına vurgu yapılarak Gezi Parkı eylemlerine destek verdiği, davacının illegal yapılarla irtibat ve iltisak halinde olduğu şüphesi ile iş akdinin sonlandırıldığı savunulmuştur. Davacının 01.06.2013 tarihli sosyal medya paylaşımında; “ Sabah işe geldiğimde uykusuz bir ben olduğumu gördüm çok acı korkak medya yayınladığın saçma programlarla herkesi uyuttun geziparkı” şeklinde yorumda bulunduğu, bu paylaşımda suç unsuru teşkil eden bir husus tespit edilemediği gibi, paylaşım tarihinin 01.06.2013 olması ve bu tarihten fesih tarihine kadar olan dönemde davacının illegal yapılarla irtibat ve iltisak halinde olduğu şüphesini ortaya çıkan hususların davalı işverenlik tarafından ispat edilemediği, feshin bu nedenle geçerlilik koşullarını taşımadığı anlaşıldığından, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2-Davanın kabulü ile, feshin geçersizliğine ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. uyarınca belirlenen 2.180 TL. maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

6-Alınması gereken 35,90 TL karar- ilam harcından davacının yatırdığı 29.20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6. 70 TL karar- ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

7-Davacının yaptığı harçlar dahil toplam 465,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

9-Yatırdığı temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2018 tarihinde kesin olarak, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12869, Karar No: 2023/7680, Tarih: 23.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12869 E.  ,  2023/7680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/225 E., 2015/300 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Mağdure vekilinin temyiz isteğinin incelenmesinde; suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi ve babası olan ... ve ...'ın 10.11.2015 günlü duruşma ifadelerinde şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/225 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair somut bir delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, " Müşteki ve mağdur beyanı, SSÇ ifadesi, ihbar tutanağı, tanık beyanı, adli muayene raporu, Akdeniz Üniversitesi Adli Tıp raporu, araştırma tutanakları ile tüm dosya kapsamı incelendiğinde, 20.04.2015 günü mağdure ... ... isimli kız çocuğunun okumakta olduğu okulda sınıf içerisinde yalnız vaziyetteyken ağlamakta olduğunu gören nöbetçi öğretmen tanık ... ... ...'ın, kendisine ağlama sebebini sorması üzerine, aynı okulda okumakta oldukları SSÇ ... ve ... isimli şahısların, SSÇ ...'in evinde oldukları bir dönemde kendisinin iç çamaşırlarını çıkardıkları ve ayrı ayrı olacak şeklide vücudunu öpmek ve cinsel organına SSÇ'lerin kendi cinsel organlarını sürtmek suretiyle cinsel istismarda bulunduklarını, bu hususu çevresine açıklayacakları yönünde tehditlerde bulunarak daha sonra farklı zamanlarda tekrar aynı eylemleri gerçekleştirdikleri yönünde beyanda bulunmuştur. Yaşı gereği (12 yaşından küçük) hakkında ceza davası açılamayan ancak güvenlik tedbirine hükmedilebilen SSÇ ...'ın eylemi ...'in işlediğine yönelik kısmi ikrarı, kendi beyanına göre yazı yazma yeteneği olmayan SSÇ ...'in rehber Öğretmeni tarafından yazılan ancak SSÇ tarafından imzalanan 21.04.2014 tarihli tutanakta cinsel istismar eylemini kısmen ikrarı dikkate alındığında SSÇ ...'in cinsel istismar eylemi mahkememizce sabit görülmüşse de,06.06.2001 doğumlu olay tarihinde 12-15 yaş aralığında olan SSÇ ...'ın cinsel istismar eylemine yönelik olarak, 25.05.2015 tarihli Akdeniz Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporda '' SSÇ 'nin hafif düzeyde zihinsel gelişim geriliğine (IQ:55, debilite, aptallık) sahip olduğu, genel kavram bilgilerinin yetersiz olduğu, adı geçenin zihinsel gelişimindeki yetersizlik ve içinde bulunduğu ergenlik döneminin gelişimsel özellikleri dikkate alındığında, işlediği iddia olunan cinsel istismar suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği'' şeklindeki tespiti, Alanya Devlet Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanından alınan raporda SSÇ' de zeka geriliğinin olduğu bu nedenle suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği yönündeki görüşü ve son olarak SSÇ ... hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunda SSÇ hakkında cezaya hükmedilmesi halinde SSÇ'nin TCK 50/1-c fıkrasına göre bir meslek veya sanat eğitimi için bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımının uygulanması gerektiği şeklindeki sonuç kısmı birlikte değerlendirildiğinde SSÇ'nin zeka geriliğine sahip olması, eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği gelişmemiş olduğundan, SSÇ ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, ancak suçun niteliği ve SSÇ'nin yaşı da göz önünde bulundurularak SSÇ'ye danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçeleriyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin velayet hakkına sahip annesi ve babası olan ... ve ...'ın 10.11.2015 günlü duruşma ifadelerinde şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/225 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/225 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/266, Karar No: 2018/5751, Tarih: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/266 E.  ,  2018/5751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin 31/01/2017 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre içinde 02/02/2017 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz süresinde olup;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2987, Karar No: 2019/8478, Tarih: 09.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/2987 E.  ,  2019/8478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; olay günü sanığın idaresindeki araçla direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkması ve devrilmesi şeklinde meydana gelen trafik kazasına sebebiyet veren ve yapılan ölçümde güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak derecede 287 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, tespit edilen alkol promil miktarı ve trafik kazasına sebebiyet vererek yarattığı tehlike itibariyle kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26524, Karar No: 2017/35636, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26524 E.  ,  2017/35636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.