muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9304, Karar No: 2013/22677, Tarih: 11.12.2013

Davalılardan Eureko Sigorta A.Ş. vekili, davacının talebinin zaman aşımına uğradığını, hasarın poliçe şartları ve CMR Konvansiyonu hükümleri gereğince teminat dışında olduğunu, emtianın yüklemesinin diğer davalı Orkun Uluslararası Nakliyat İhracat ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılmış olması nedeniyle nakliyecinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, hasarın emtiaların yol şartlarına uygun olmayan bir şekilde yüklenmiş olmasından kaynaklandığını, hasarın yükleme hatasından meydana geldiğini, yüklemeyi de gönderenin yapmış olması sebebiyle sigortalı taşıyıcı firmanın sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın CMR.17/4c maddesi gereğince; yükleme ve istifleme, boşaltma hatasından meydana gelmişse, taşıyıcının artık hasardan sorumlu tutulmasının söz konusu olamayacağı, CMR.17/4c maddesindeki halin varlığının ispatının ise taşıyıcıya ait olduğu, aracın kaza geçirmediği, ekspertiz raporunda hasarın yükleme ve istif hatası kaynaklı olacağı görüşüne varıldığı, yükleme ve istiflemenin gönderene ait olması halinde taşıyıcının yükleme ve istiflemeye nezaret etme, uyarma, şerh düşme yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi halinin müeyyidesinin hasarın tamamından sorumluluk değil, gönderen ile birlikte mütefarik sorumluluk hali olduğu, CMR. 8. maddesine uygun olarak kontrol yükümlülüğünü yerine getiren, CMR. 9. maddesine göre taşıma senedine çekince koyan ve alıcıyı bilgilendiren taşımacının CMR.17/4/c maddesi gereğince zaten hasardan hiçbir şekilde sorumlu olamayacağı, bu nedenle her iki davalının da olayda her hangi bir kusurlarının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sigortasından kaynaklanan rucüan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda özetlendiği gibi her iki davalı bakımından da taşımada istifin gönderilene ait olduğu, istif hatasından kaynaklanan hasar nedeniyle davalıların kusurlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar veilmiştir. Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre; taşıma hukukunda istif, gönderene ait olsa bile taşıyıcının bu istiflemeye nezaret yükümlülüğü vardır. Bu nezaret yükümlülüğünü yerine getirmeyen taşıyıcı müterafik kusurlu kabul edilerek sorumlu tutulmalıdır. Bu itibarla; davalı taşıyıcı aleyhine açılan davanın reddi doğru olmamıştır. Öte yandan, diğer davalı CMR sorumluluk sigortacısı ise, CMR sorumluluk poliçesinde istif hatasından kaynaklanan hasar nedeniyle meydana gelen zararların teminatdışı olduğu savunmasında bulunmuştur. Bu nedenle CMR sorumluluk sigorta poliçesinin de ibrazının sağlanması suretiyle CMR sorumluluk sigorta poliçesinde böyle bir hükmün bulunup bulunmadığı dolayısıyla rizikonun teminat kapsamında olup olmadığı değerlendirilerek davalı ... şirketinin sorumluluğunun irdelenmesi gerekirken bu davalı bakımından da yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3122, Karar No: 2019/5879, Tarih: 09.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/3122 E.  ,  2019/5879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 02/03/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılardan ... aleyhine açılan davanın reddine dair verilen 27/06/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava tarihi 02.03.2012 olmasına rağmen karar başlığında 25.04.2019 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma sebebi yapılmamıştır.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle; davalılardan ... aleyhine açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesi’nin 21/01/2012 tarihli nüshasında yayınlanan “...’da Albay Terörü” başlıklı haber ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 13.11.2017 gün ve 2017/2958 esas 2017/7179 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına ve davalılardan ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılardan ... aleyhine açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 184. maddesinde hakimin, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz vereceği, 186. maddesinde ise mahkemenin tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunun bildirileceği ve sözlü yargılamada mahkemenin, taraflara son sözlerini sorarak hüküm vereceği düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine mahkemece taraflara tensiple duruşma gününün tebliğ edildiği, davalı vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği, dilekçe içeriğinde yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesi yönünde talepte bulunduğu, mahkemece davacı tarafın yokluğunda davalı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşmaya devam edilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine mahkemece taraflara tensiple duruşma gününün tebliğ edildiği, davalı vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği, dilekçe içeriğinde yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesi yönünde talepte bulunduğu, mahkemece davacı tarafın yokluğunda davalı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşmaya devam edilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı vekilinin mesleki mazereti kabul edildiği halde HMK’nın 184. ve 186. maddelerinin açık ve emredici hükümlerine aykırı olarak davanın sonuçlandırılıp hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4599, Karar No: 2008/8856, Tarih: 17.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4599 E.  ,  2008/8856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 23.754,54 YTL. eğitim ve öğretim tazminatının faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı (asiller) ... ve ... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldi. Gelen vekil ve asillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ...'ın ... Polis Meslek Yüksek Okulunda öğrenci iken Eğitim ve Öğretim Yönetmeliğinin 17. ve 14. maddesinin "a" bendi gereğince okulla ilişiğinin kesildiğini, adı geçen kişinin Gaziosmanpaşa 5. Noterliğinde imzaladığı 28.09.2001 gün ve 25484 yevmiye numaralı yüklenme senedinde yer alan hükümlere uymadığı takdirde tahakkuk ettirilecek tazminat ve faiz miktarını ödemeyi kabul ettiği, aynı iş kağıdında yer alan kefaletname ile de diğer davalı ...'ın tazminat ve faiz miktarının 19.000.000 TL'sini asıl borçlu ile birlikte müteselsilen ve kefil sıfatıyla ödemeyi yüklendiği, davalıların yüklenme ve kefalet senetlerinde sayılan yükümlülüklere uymadıkları ileri sürelerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak koşuluyla 23.754,54 YTL'nin her bir harcamanın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kefilin kefalet limitleri ile sınırlı olarak davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgeler incelendiğinde; davalı ...'ın ... Polis Meslek Yüksek Okulunda öğrenci iken ikinci sınıf yıl sonu ek bütünleme sınavında "silah bilgisi ve atış" dersinden başarısız olması nedeniyle eğitim öğretimini üçüncü yılında tamamlayamadığından okulla ilişiğinin kesildiği konusunda çekişme yoktur. Davacı yan davalının "silah bilgisi ve atış" dersinden başarısızlığı nedeniyle okulla ilişiğinin kesildiği böylece okula girişte imzaladığı yüklenme senedinde sayılan yükümlülüklere uymadığı nedenine dayanarak bu alacak davasını açmış bulunmaktadır. Öyle ise alacağın doğup doğmadığının saptanması açısından öncelikle davalının okul yönetimine verdiği yüklenme senedinin içeriğinin göz önünde bulundurulması gerekir. Davalı ... tarafından okul yönetimine verilen ve Gaziosmanpaşa 5. Noterliğince düzenlenmiş bulunan 28.9.2001 gün ve 25484 yevmiye sayılı yüklenme senedinde okulda okuduğu süre içinde kendi isteği ile tahsili (öğrenimi) terk eylediği veya adli yada idari yahut inzibati bir kararla devlet memuriyetinden veya emniyet teşkilatından çıkarıldığı ya da şahsına atfı mümkün bir kusurdan dolayı tahsile devam edemediği takdirde okuduğu süre zarfında kendisine Devletçe yapılan her türlü masrafların 4 katının zammı ve yasal faiziyle birlikte ödemiyi taahüt ettiği bunların dışında başkaca bir yüklenim altına girmediği bu yüklenme senedinin davacı idarecede kabul edilip ilgilinin bu koşullarla okula kaydının yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı ancak sözü edilen yüklenme senedinde yer alan koşullara uymadığı takdirde tazminat ödemekle yükümlü olacaktır. Davalının kendi isteği ile okulu terketmediği adli veya idari yada disipliner bir kararla okuldan ayrılmadığı veya kendisine yüklenmesi olanaklı bir kusurdan dolayı öğrenimini sürdüremediği söz konusu değildir. Silah bilgisi ve atış dersinden başarısızlığı nedeniyle okulla ilişiğinin kesilmesi yüklenme senedinde sayılan hususlardan hiç birine girmemektedir. Senette de öğrencinin başarısızlığı nedeniyle okuldan ilişiğinin kesilmesi durumunda tazminatla yükümlü olacağına ilişkin açıkça bir hüküm yer almadığı gibi; “sağlık sebebi dışında başka herhangi bir nedenle okuldan ayrılmasının da onu yükümlülük altına sokacağı yönünde herhangi bir düzenleme yer almamaktadır. Öğrencinin silah bilgisi ve atış dersinden başarısız olması da kendisine yüklenmesi mümkün bir kusur olarak nitelendirilemez. Çünkü kusur, hukuk düzeni tarafından bir davranış tarzının kınanmasını içeren nitelendirilmesidir. Eğer eylemi yapanın ruhsal davranışı kınanabiliyorsa kusurlu davranış var demektir (Mustafa Reşit Karahasan Sorumluluk ve Tazminat Hukuku ... 1981 sh.138; Turgut Uygur Borçlar Kanunu Genel Hükümler 1. Cilt ... 1990, Sh. 301) Davalı ...’ın “silah bilgisi ve atış” dersinden başarısız olmasının kendisine yüklenecek bir kusur sayılabilmesi için öğrencinin sözü edilen derslere bilerek (özürsüz) katılmamış ya da sınava girmemiş olması gerekir

. Eğer eylemi yapanın ruhsal davranışı kınanabiliyorsa kusurlu davranış var demektir (Mustafa Reşit Karahasan Sorumluluk ve Tazminat Hukuku ... 1981 sh.138; Turgut Uygur Borçlar Kanunu Genel Hükümler 1. Cilt ... 1990, Sh. 301) Davalı ...’ın “silah bilgisi ve atış” dersinden başarısız olmasının kendisine yüklenecek bir kusur sayılabilmesi için öğrencinin sözü edilen derslere bilerek (özürsüz) katılmamış ya da sınava girmemiş olması gerekir. Böyle bir sav ileri sürülmediği gibi bu husus yanlar arasında çekişme konusu da değildir. Bu bağlamda hiçbir öğrenci doğal olarak bir sınava başarısız olmak için girmez. Kendisini olumsuz sonuç doğuracak bir duruma sokmaz.

Yukarıda açıklanan hususlar ve özellikle alacağın dayanağını oluşturan yüklenme senedi içeriği dikkate alındığında davalı ...’ın okulla ilişiğinin kesilmesine neden olan başarısızlığı yüklenme senedi kapsamı dışında kaldığından davalıların tazminatla yükümlü tutulamayacakları gözetilmeden mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7758, Karar No: 2021/11799, Tarih: 09.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7758 E.  ,  2021/11799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Tüm dosya içeriğine göre; müştekiye ait iş yerinden 4.000,00 TL para, kredi, banka kartları ile 2 adet döner bıçağını çalanın, iş yerinin pencere iç çerçeve yüzeyinden elde edildiği belirtilen olay yeri vücut izlerinin suça sürüklenen çocuk ... Mazmum Eryılmaz olduğunun iddia ve kabul edildiği somut olayda; suça sürüklenen çocuğun aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, bir gün önce suça konu cafeye yemek yemeye gittiğini, parmak izinin bu nedenle çıkmış olabileceğini beyan ettiği, diğer suça sürüklenen çocukların aşamalarda alınan savunmalarında suça sürüklenen çocuk ... hakkında suça karıştığına dair herhangi bir anlatımın bulunmaması karşısında,suça sürüklenen çocuğun olay tarihinden önce müştekiye ait cafeye müşteri olarak gidip gitmediği hususları araştırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumumun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi olarak BOZULMASINA,09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23055, Karar No: 2016/3232, Tarih: 25.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/23055 E.  ,  2016/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyulan taşınmaz üzerindeki ağaç bedellerinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların 1/2 payına malik oldukları 1340 parsel sayılı ve bitişiğindeki .... ait arazi üzerinde zeytin yetiştirdiğini, dava konusu taşınmazın bir bölümünün imar uygulaması ile 1977 ada 1 parsele dönüştürülüp başka malikler adına hisselendirildikten sonra ... Belediyesi tarafından kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedelinin maliklere ödendiğini, ancak her iki taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının bedellerinin kendilerine ödenmediğini ileri sürerek ağaç bedellerinin tahsilini istemiş mahkemece taraf sıfatı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava konusu 1977 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... Belediyesinin encümen kararıyla kamulaştırıldığı, 21.12.2011 tarihli uzlaşma komisyon tutunağından paydaşlarla metrekaresi 25 TL üzerinden anlaşma sağlandığı, ağaç bedellerine ilişkin herhangi bir ödeme yapılmadığı anlaşıldığından; davacıların iddiaları doğrultusunda 1977 ada 1 parsel ve .... ait olduğu belirtilen bitişik parseldeki taşınmazlar üzerindeki kamulaştırılan alanda kalan ağaçların davacılara ait olup olmadığının tespiti ile Kamulaştırma Yasasının 19.maddesinin son bendi de gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9327, Karar No: 2023/17850, Tarih: 03.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9327 E.  ,  2023/17850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında,

Hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebinin, beraat kararının yeterli delil toplanmadan ve tanık dinlenilmeden verildiğine, araştırma yapılmadan verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın acil tıp teknisyeni olarak görev yaptığı, suç tarihinde hastanın durumuna bakmak üzere sanığın ikametgahına gittiği, hastanın durumunun beklediğinden iyi olduğunu söylemesi üzerine hastanın eşi olan sanığın "Biz seni ananın a...na mı çağırdık buraya" diyerek hakaret ettiği iddia olunmuş, ancak Yerel Mahkemece sanığın mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, tanık beyanlarına, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen ve sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4665, Karar No: 2019/853, Tarih: 07.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4665 E.  ,  2019/853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve hükmün vekalet ücretine ilişkin 5. fıkrasında davalı tarafın kendisini vekil ile temsil ettirdiği belirtildikten sonra vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesi gerekirken, davalıdan alınarak davacıya verilmesinin maddi hataya müstenit olup, mahallinde düzeltilebilir olmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.70'er TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3116, Karar No: 2008/11013, Tarih: 15.10.2008

**8. Ceza Dairesi         2008/3116 E.  ,  2008/11013 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (İNEGÖL) 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 5.7.2006 gün ve 946 esas, 375 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 7.3.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 15.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.