muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8903, Karar No: 2021/13267, Tarih: 29.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8903 E.  ,  2021/13267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamada, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, Yargıtay ( Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2014/10902 esas, 2015/20711 karar sayılı ilamı ile, davacı yanın gösterdiği tanıklar hakkında yalan tanıklık suçundan açılan kamu davasının kesinleşmediği, bu dava kesinleştikten sonra davacının işçilik alacaklarıyla ilgili değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma alacağına ilişkin uyuşmazlık vardır.

Fazla çalıştığını ispat işçiye, bu günlerde çalışma halinde ücretinin ödendiğinin ispatı ise işverene aittir.

Somut olayda, davacı işçi yaz- kış ayrımı yapmadan haftanın 7 günü çalıştığını ileri sürmüş, dinlenen taraf tanıkları ise, çalışmanın yaz-kış ayrımına göre farklılık gösterdiğini beyan etmişlerdir. Bozma sonrasında, davacı, Kuşadası İş Mahkemesi 2020/71 esas sayılı dosyada tanık olarak dinlenmiş olup, davacının beyanına göre kış döneminde (1 Nisan- 1 Kasım arası dönemde) fazla çalışma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu dosyada, bozma sonrasında dinlenen ...’ın beyanından da yine kış döneminde fazla çalışma yapılmadığı anlaşılmakla, kış dönemi için fazla çalışma hesabı yapılarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10351, Karar No: 2015/2370, Tarih: 03.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10351 E.  ,  2015/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... 2 kez, sanık ... 1 kez)

HÜKÜM : Sanık ... çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) ve atılı diğer suçtan (2 kez) mahkûmiyetine, sanıklar .... ve ....'ın atılı suçtan beraatlerine, sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) suçlarından mahkûmiyetine, sanıklar .... ve ....'ın müsnet suçtan beraatlerine.

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdure ....'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanıklar .... ve .... haklarında aynı suçtan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii ve katılan mağdure .... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (1 kez) suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında mağdure ....'a karşı işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda ....'ın aşamalardaki anlatımlarına, Buca Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi Çocuk İzleme Merkezinde düzenlenen 30.12.2013 tarihli adli görüşme değerlendirme raporuna ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın 28.07.1998 doğumlu olan ....'la 19.05.2013 ve 18.07.2013 tarihlerinde cinsel ilişkiye girdiği, bu eylemlerin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu, 28.07.2013 tarihinde 15 yaşını ikmal ettikten sonra cinsel ilişkiye girmesinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilerek, hakkında TCK.nın 103/2, 43/1 ve 104/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması gerekirken, 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesinin aynı suçun birden fazla işlenmesi halinde uygulanabileceği hususu da gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanığın mağdure ....'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda işlemesine rağmen, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca cezanın arttırılmaması,

Sanık ... hakkında mağdure ....'ya karşı işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda, mağdure ....'nın aşamalardaki anlatımlarına, İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Ve Cerrahisi Eğitim Ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzleme Merkezinde düzenlenen 07.01.2014 tarihli adli görüşme değerlendirmesine ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın 10.02.1998 doğumlu olan mağdure ....'ya karşı Ocak 2013 tarihinde cinsel ilişkiye girme eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu, 15 yaşını ikmal ettikten sonra birden fazla cinsel ilişkiye girmesinin ise reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilerek, sanığın TCK.nın 103/2, ve 104/1, 43/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken, 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesinin aynı suçun birden fazla işlenmesi halinde uygulanabileceği hususu da gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Okul servis şoförü olan sanığın eylemlerini üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan mağdurelere karşı gerçekleştirmesi nedeniyle, hakkında TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii ve katılan mağdure .... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2736, Karar No: 2008/3817, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2736 E.  ,  2008/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 09.08.2007 gününde verilen dilekçe ile yola müdahalenin meni istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar 1031 parsel sayılı taşınmazlarına ve taşınmazlarının kuzey kısmındaki çıkmaz yola ağaç dikmek suretiyle davalının el atmanın önlenmesini ve ağaçların kal’ini talep etmişlerdir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacıların istemlerinin kabulü ile 07.06.2007 tarihli fen bilirkişisi raporunda belirtilen 6 adet ceviz ağacının yola uzanan dallarının kal’ine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ile iki istemde bulunulmuştur. Bunlardan ilki davalı tarafın davacıya ait 1031 parsele yaptığı el atma ileri sürülerek mülkiyet hakkına yapılan el atmanın önlenmesi; ikinci istem ise davacıların taşınmazını genel yola bağlayan ve davalıya ait taşınmazın doğu bitişiğinde yer alan çıkmaz yola ağaç dikmek suretiyle ileri sürülen müdahalenin men’ine ilişkindir.

Her iki isteminde kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 683. maddesine göre, kural olarak bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şeyi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Ancak yasa komşu hakkını düzenleyen hükümleri ile bu arada özellikle 737. madde ile mülkiyet hakkının kullanılmasına kısıtlama getirilmiş, malike mülkiyet hakkını kullanırken, komşuya zarar verecek taşkınlıklardan kaçınma borcu yüklemiştir. Buradaki taşkınlıktan amaç, komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun kendisi ve aile ile taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek iş ve eylemlerdir. Bu eylemlerin varlığının saptanmasında, taşınmazın bulunduğu yerin kullanma amacının, niteliğinin, konuya ilişkin yasal düzenleme varsa yasa hükümlerinin, yasal bir boşluk söz konusu ise mahalli örf ve adetin önemi vardır. Bütün bunlar dikkate alınarak yapılacak değerlendirme sonucu, komşunun mülkiyet hakkını aşırı kullandığı, bundan ötürü komşu taşınmaz malikinin zarara uğradığı, taşkın kullanma ile zarar arasında illiyet bağı saptanırsa, komşusunun mülkiyet hakkını aşırı kullandığından söz edilerek yasaya aykırı durumların giderilmesi hüküm altına alınabilir.

Mahkemece yapılan keşifler sonucu dosyaya sunulan 26.01.2007 ve 07.06.2007 tarihli fen bilirkişi raporlarında dava konusu 6 adet ceviz ağacının davalıya ait 1033 parsel içersinde kaldığı ve davacıya ait 1031 parsele müdahalenin söz konusu olmadığı anlaşılmakla birinci istemin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece yapılan keşifler sonucu dosyaya sunulan 26.01.2007 ve 07.06.2007 tarihli fen bilirkişi raporlarında dava konusu 6 adet ceviz ağacının davalıya ait 1033 parsel içersinde kaldığı ve davacıya ait 1031 parsele müdahalenin söz konusu olmadığı anlaşılmakla birinci istemin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece ikinci istem için özel mülkiyete yönelik komşuluk hukuku hükümleri nazara alınarak hüküm kurulmuştur. Yol kenarına ağaç dikilerek gölge yapılması bilinen bir gerçektir. Mahkemece yeniden keşif yapılarak taşınmazların kullanım durumu, bölgenin mahalli örf ve adetleri değerlendirilerek, ziraat bilirkişisinden de rapor alınmak suretiyle davalı taşınmazı mülkiyet sınırları içine dikilen ceviz ağaçlarının çıkmaz yola dallarının uzanmasının mahalli örf ve adete aykırılık teşkil edip etmeyeceği, çıkmaz yolun ve taraf taşınmazlarının kullanım durumları da nazara alınarak oluşan sonuca göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/415, Karar No: 2013/5506, Tarih: 27.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/415 E.  ,  2013/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satış, şirket alımı olduğu gibi, taşınmazın vergi değeri ile somut emsalin vergi değerleri arasında 3 kat değer farkı olmasına rağmen, bilirkişi raporunda 9 kat fark kabul edilerek değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10842, Karar No: 2010/1454, Tarih: 09.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10842 E.  ,  2010/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 17.04.2008 tarih ve 2006/329-2008/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı donatanın acentesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat sigorta sözleşmesi ile sigortalı sacların davalıların donatan ve sigortacısı oldukları gemi ile taşınması sırasında yağmur nedeniyle hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkilince sigorta ettirenine ödendiğini ileri sürerek, 50.632,36 YTL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 37.057,68 YTL’nın temerrüt faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı donatanın acentesi vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, nakliyat sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Sıfat (husumet) kavramı, gerek doktrinde gerekse uygulamada dava konusu subjektif hak ile taraflar arasındaki ilişkiyi ifade etmek amacıyla kullanılmaktadır. Davanın taraflarına göre de, aktif husumet (davacı sıfatı) ve pasif husumet (davalı sıfatı) şeklinde ayrıma tabi tutulmaktadır. Bir davada davalı olma sıfatı (pasif husumet), bir subjektif hak kendisinden davalı olarak istenebilecek, o hakka uymakla yükümlü olan kişiye aittir.

Halefiyete dayalı rücu davası ise, esas itibariyle sigortalının kendisine zarar verene karşı açacağı tazminat davasının, onun halefi sıfatıyla sigortacı tarafından açılmasıdır. Dolayısıyla, dava, zarar sorumlusu veya sorumlularına karşı yöneltilmelidir.

Somut olayda, davacı vekili, müvekkiline nakliyat sigorta sözleşmesi ile sigortalı emtianın taşınması sırasında hasarlandığı ve hasar bedelinin müvekkilince sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, TTK’nın 1301. maddesi hükmüne göre zarar sorumlusu olduğu gerekçesi ile M/V GRİEND gemisi donatanı olduğunu iddia ettiği ANCORA SHİPPİNG BV firması hakkında işbu davayı açmış, donatanın temsilcisi sıfatıyla acente vekili davanın reddini istemiştir. Yargılama sırasında ise, taşımanın yapıldığı M/V GRİEND gemisinin donatanının ANCORA SHİPPİNG BV firması değil, C.V. SCHEEPVAARTONDERNEMİNG POLAR SNOW firması olduğunu iddia eden vekiller davaya katılmak istemiş, mahkemece bu istem reddedilmiştir.

Taraf sıfatı yokluğu savunması temyiz dâhil yargılamanın her aşamasında davanın taraflarınca ileri sürülebileceği gibi mahkemece de resen gözetilmesi gereken hususlardandır. Bu itibarla, mahkemece, davaya konu taşımanın yapıldığı geminin sicil kaydının getirtilerek, donatanın kim olduğunun ve gerektiğinde mümeyyiz davalı acentenin de defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılmak suretiyle pasif husumetin belirlenerek oluşacak sonuca göre bir hüküm verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, mümeyyiz davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle mümeyyiz davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2266, Karar No: 2016/3037, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2266 E.  ,  2016/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ... Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2015 tarihli ve 2014/457 esas, 2015/183 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesince verilen 10/04/2015 tarihli ve 2015/115 esas, 2015/52 sayılı görevsizlik kararı üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği.... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/04/2015 tarihli ve 2015/257 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci.... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 18/01/2016 gün ve 94660652-105-34-14004-2015-E.1095/4217 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile.... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/04/2015 tarihli ve 2015/257 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.