muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10070, Karar No: 2023/6619, Tarih: 26.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/10070 E.  ,  2023/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/151 E., 2016/87 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İvrindi Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği,

1. Mahkumiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Mağdurenin sadece on beş yaşından küçük olması sebebiyle sanıkların mahkum edilemeyeceklerine,

3. Sanıkların mağdureyi alıkoyma kastlarının bulunmadığına,

4. Olayda birden fazla nitelikli hal oluşmasına rağmen, eksik uygulama yapıldığına,

5. Sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanıkların temyiz istekleri,

1. Suç işleme kastlarının bulunmadığına,

2. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin yasaya aykırı olduğuna,

4. Mağdureyi koruma amacıyla hareket ettiklerine,

5. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

6. Haklarında lehe hükümlerin uygulanmadığına,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, onbeş yaşından küçük mağdurenin okuldan kaçarak arkadaşları ile alkol aldığının ailesi tarafından öğrenilmesi ve ağabeyi olan inceleme dışı sanık ...'nin tehdit mesajları çekmesi üzerine paniğe kapılarak, öğrencisi olduğu okulda görevli olan sanıklardan kendisini arkadaşının evine bırakmalarını ısrarla talep ettiği, sanıkların bu talebi kabul ederek mağdureyi tanık S.'nin evine bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, onbeş yaşından küçük mağdurenin okuldan kaçarak arkadaşları ile alkol aldığının ailesi tarafından öğrenilmesi ve ağabeyi olan inceleme dışı sanık ...'nin tehdit mesajları çekmesi üzerine paniğe kapılarak, öğrencisi olduğu okulda görevli olan sanıklardan kendisini arkadaşının evine bırakmalarını ısrarla talep ettiği, sanıkların bu talebi kabul ederek mağdureyi tanık S.'nin evine bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanıkların samimi görülen istikrarlı savunmaları, tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin okuldan kaçarak arkadaşları ile birlikte alkol aldıklarının ailesi tarafından öğrenilmesi ve ağabeyi olan inceleme dışı sanık ...'nin, tanık R.'ye kendisine yönelik tehdit mesajları çektiğini duyması üzerine korkuya kapılarak eve dönmek istemediği, hastanede yapılan tedavisinden sonra tekrar okula gelerek bu durumu sanıklara ilettiği, sanıklardan kendisini arkadaşı tanık S.'nin evine bırakmalarını istediği, sanıkların mağdureyi ailesinin yanına götürme teklifinde bulundukları ancak mağdurenin ikna olmadığı, ısrarla arkadaşının yanına götürmelerini istediği, bunun üzerine sanıkların araçla mağdureyi alarak tanık S.'nin evine bıraktıkları, ardından olayın yatışmasından sonra ailesi ile irtibata geçmesi hususunda tembihte bulunarak ayrıldıkları anlaşılan olayda, sanıkların, kendisine yönelen tehdit eyleminden ötürü endişeye kapılan mağdureyi, onun ısrarı üzerine arkadaşının evine bırakmaktan ibaret eylemlerinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

1-Sanıkların atılı suç nedeniyle soruşturmaya başlanmadan önce mağdurenin şahsına zararları dokunmaksızın, onu kendiliklerinden güvenli bir yerde serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında şartları oluştuğu halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 110 uncu maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Mahkemece, sanıkların alıkoyma eylemini olay tarihi itibarıyla çocuk yaşta olan mağdureye karşı birden fazla kişi ile birlikte işledikleri kabul edilmesine rağmen, ''TCK'nun genel ilkelerine göre aynı maddenin farklı fıkraları nedeniyle iki kez arttırıma gidilemeyeceğinden...'' şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması bozma nedeni olarak görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14582, Karar No: 2016/1039, Tarih: 09.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14582 E.  ,  2016/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : TCK 152/1-c, 62, 50/1, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait 7 adet muz ağacının yapraklarını kendisine ait sıraya gölge yaptığı iddiasıyla ve katılanı haberdar etmeden kestiği, bunun sonucunda ağaçların meyveleri taşımayarak katılanın muz tarlasına doğru yattığı, bu suretle dikili fidan, ağaç veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5316, Karar No: 2021/973, Tarih: 09.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/5316 E.  ,  2021/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli görülen, davacı vekilince temyize konu edilen 08.06.2020 tarih 2020/İHK-9026 Karar sayılı itiraz hakem heyeti tamamlama ek kararı ve tebliğine (tüm taraflara tebliğ edilmemiş ise tebliğ eksikliğinin tamamlanarak) ilişkin evraklara (davacı vekilince tamamlama ek karar talebi ve sonrasında dosya kapsamında bulunan tüm evraklar) dosya içerisinde rastlanamadığından, ilgili kararın ve eklerinin getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1004, Karar No: 2016/5018, Tarih: 23.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/1004 E.  ,  2016/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek TCK’nın 145. maddesinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla tebliğnamede yer alan 2 no’lu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında yasal zorunluluklar haricinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesinin gerekirken, yeniden değerlendirme yapılarak mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

2)17.06.2010 tarihli olay, kolluk, araştırma, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı içeriğine göre; mağdur ...’in olay yerinden ayrılan aracı ihbar etmesi sonucu yapılan araştırmada, aracın sanığın evinin önünde park halinde olduğunun görüldüğü, evinden dışarı davet edilen sanığa ihbar sorulduğunda; evinin bahçesinde duvara yaslı vaziyetteki belediyeye ait yağmur ızgaralarını kolluk görevlilerine gösterip çaldığı yerleri de belirterek teslim ettiği, katılan kurum başkan yardımcısı ...'a iadelerini sağlamak suretiyle zararı tamamen giderdiği anlaşıldığından, koşulları oluşan TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulanmamasına karar verilmesi,

3)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2253, Karar No: 2016/3048, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2253 E.  ,  2016/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2015 tarihli ve 2014/1570 esas, 2015/399 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 24/05/2015 tarihli ve 2015/356-253 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/648 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 26/01/2016 gün ve 94660652-105-34-14643-2015-E.2316/7980 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/648 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2940, Karar No: 2021/315, Tarih: 18.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2940 E.  ,  2021/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1- “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığın hükmün tefhim olunduğu 12/11/2015 tarihinde başka suçtan dolayı hükümlü olarak Sincan 1 No‘lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunması nedeniyle; Mahkemece hüküm fıkrasına, 5271 sayılı CMK‘nin 263/1. maddesi gereğince cezaevinde bulunan hükümlünün tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin de yazılması gerektiği halde, bu hususun hüküm fıkrasına yazılmamış olması karşısında sanığın hükme yönelik temyiz süresinin kararın tefhim tarihinde başlamayacağı, sanığın öğrenme üzerine kararı temyiz etmek istediğine yönelik beyanını içerir 25/12/2015 tarihli tebliğ-tebellüğ belgesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın beraat hükmünün gerekçesine yönelik bir temyiz isteminin olmadığı ve temyizde hukuki yararı bulunmadığı cihetle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarının Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 2006 takvim yılı yönünden “31/12/2006“, 2007 takvim yılı yönünden “31/12/2007“ olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

18/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17890, Karar No: 2017/25676, Tarih: 22.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17890 E.  ,  2017/25676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 840 ada 74 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 367,69-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 283,65-TL dir. Dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olmasına rağmen emsalden 1.5 kat daha değerli kabul edilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.