muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23543, Karar No: 2013/10211, Tarih: 17.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23543 E.  ,  2013/10211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1- Tüm sanıkların 2002 ve 2004 yılları suçu nedeniyle; beraat

Katılan idare vekilinin temyizinin, sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ... ve ...'a yüklenen "2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçları ile sanık ...'a yüklenen "2002 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar ... ve ... hakkında "2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek", sanık ... hakkında ise "2002 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/403, Karar No: 2012/3039, Tarih: 19.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/403 E.  ,  2012/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: KARŞIYAKA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/06/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın tarafların ortak murisi tarafından mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile davalıya temlik edildiğini ileri sürerek, davacının miras payı oranında tapu kaydının iptaline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla satıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden, miras bırakan S..'nin çekişme konusu 200 ada .. parselde kayıtlı. nolu bağımsız bölümünü 26/09/2001 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik ettiği, 2009 yılında ölünce, geride mirasçı olarak davanın taraflarının kaldığı, anlaşılmaktadır.

Davacı, satış işleminin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706, Borçlar Kanunu'nun 213 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Somut olaya gelince; miras bırakanın davacı ile oturduğu ve aynı işyerini çalıştırdıkları, ancak borçları nedeniyle bankalardan kredi aldığı ve bu borçları ödediği, yine borçları nedeniyle başka taşınmaz da sattığı, çekişme konusu taşınmazını da aynı nedenle davalı kızına sattığı, davalının alım gücünün bulunduğu, miras bırakanın davacıdan mal kaçırması için bir nedeninin olmadığı, dolayısıyla temlikin muvazaalı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, akitte gösterilen bedel ile saptanan gerçek bedel arasında fahiş fark var ise de, bu hususun tek başına muvazanın kanıtı olamayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5819, Karar No: 2012/6634, Tarih: 02.07.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/5819 E.  ,  2012/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki dava hakkında Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.09.2010 tarih ve 373/ 311 sayılı hükmün Dairenin 01.12.2011 gün 2509/6465 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK.nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve aşağıda müfredatı yazılı 43,90 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17538, Karar No: 2015/9316, Tarih: 29.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/17538 E.  ,  2015/9316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 458 ada 1 ve 8; 459 ada 1; 462 ada 2; 463 ada 3 parsel sayılı sırasıyla 1.354.81, 19.203.13, 183.61, 10.974.09 ve 943.20 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 458 ada 1 ve 8; 459 ada 1; 462 ada 2; 463 ada 3 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile her birinin 3840 pay kabul edilerek her bir taşınmazda 1040 payın davacı adına tapuya tesciline, bakiye hisselerin davalı adına bırakılmasına, davacının ecrimisil ve fındık destekleme bedellerine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastrodan önceki haklara dayanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Davacı ... ; çekişmeli taşınmazların müşterek muris ...'dan kaldığını, kök murisin ölümünden sonra mirasçılar arasında taksim yapılmadığını iddia ederek tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ve adına tescilini istemiştir. Davalı ...; taşınmazlarda 41 yıldır tek başına zilyet olduğunu, 462 ada 2 parseldeki evi kadastro çalışmalarından önce kendisinin yaptığını, bazı taşınmazlardaki fındık ağaçlarını da kendisinin diktiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazların müşterek muristen geldiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Çekişmeli taşınmazların müşterek muristen geldiğinin anlaşılmasına ve taraflarca taksim iddiasında bulunulmamış olmasına göre mahkemece verilen karar zemin açısından doğrudur. Ancak; çekişmeli 462 ada 2 parseldeki evin murisin ölümünden sonra davalı ... tarafından yaptırıldığı dosya kapsamına göre sabit olup söz konusu evin davalıya ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmemesi isabetsizdir. Öte yandan; beyanına başvurulan mahalli bilirkişi ve tanıklar çekişmeli bazı taşınmazlardaki fındık ağaçlarının da davalı tarafından dikildiğini belirtmelerine rağmen hangi parseldeki, kaç adet ağacın davalı tarafından dikildiği sorularak bu husus aydınlığa kavuşturulmamış, fen bilirkişisi tarafından da ağaçların yerleri ve sayısına ilişkin rapor alınmamış ve zeytin ağaçlarından davalı tarafından dikilenler belirlenerek tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesi gereği üzerinde durulmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için taşınmaz başında yeniden taraflar, fen bilirkişisi, yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımı ile keşif yapılmalı, taraflardan, yerel bilirkişiler ve tanıklardan çekişmeli taşınmazların hangisindeki zeytin ağaçlarının davalı tarafından dikildiği, davalı tarafından dikilen zeytinlerin sayısı, dikilme zamanı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki olursa yüzleştirme yapılıp çelişki giderilmeye çalışılmalı, fen bilirkişisinden ise çekişmeli taşınmazlardaki zeytin ağaçlarının yerini ve sayısını gösterir krokili rapor alınmalı, bundan sonra 462 ada 2 parseldeki evin ve davalıya ait olduğu tespit edilen zeytin ağaçlarının davalıya ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine ilişkin de hüküm kurulmalıdır. Belirtilen şekilde değerlendirme ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8360, Karar No: 2019/7605, Tarih: 30.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/8360 E.  ,  2019/7605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat, İdari Para Cezası

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, sanık müdafiinin temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu anlaşılmakla, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Katılan vekilinin temyiz isteminin suç vasfına yönelik olmadığı anlaşıldığından sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere hasren yapılan inclemede;

14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 23. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde “hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen 3.000.- Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı istinaf yasa yoluna başvurulamayacağı” şeklinde yapılan değişiklik ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen “bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamaz” şeklindeki geçici 2. maddesi göz önünde bulundurulduğunda, sanık ... hakkında hapisten çevrilen adli para cezasına ilişkin hükmün kesin nitelikte olmayacağı gözetilmeksizin verilen 27/02/2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

1) Sanık hakkında hükmedilen beraat kararına yönelik yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi gereğince verilen kararın incelenmesinde;

Sanığın düşük ve devrikten enkaz niteliğinde emval temin etmek eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 01/01/2013 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan orman emvalinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine,

II-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

1)5237 sayılı TCK’da cezaların içtimaı müessesine yer verilmemiş olmasına göre, doğrudan tayin olunan adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2)Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen emvâl değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3356, Karar No: 2025/7583, Tarih: 28.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/3356 E.  ,  2025/7583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/27 E., 2024/2994 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.11.2024 tarihli ve 2024/27 Esas, 2024/2994 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükümleri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen iki haftalık yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle,İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 20.11.2024 tarihli, 2024/27 Esas ve 2024/2994 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14968, Karar No: 2009/4443, Tarih: 01.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14968 E.  ,  2009/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Atakum Teknik Lise'nin ihtiyacı olan 1929 kalem bilgisayar malzemelerinin alımı için yapılan ihale sonunda davalı ile 5.4.2004 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, malzemelerin ihtara rağmen teslim edilmediğini, ihalenin 17.6.2004 tarihinde feshedildiğini ve yeniden ihale yapıldığını, sözleşme gereği gecikme cezası ve ikinci ihale dolayısıyla oluşan fiyat farkı nedeniyle toplam 43.396.153.590 TL'nin fesih tarihinden yasal faiziyle ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 26.4.2006 tarihli yazıdan uzun bir süre sonra ihalenin feshedildiğini, gecikme cezası istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının taahhüdünü yerine getirmemesi ve ikinci kez yapılan ihale ile ihtiyacın karşılanmış olması 2008/14968-2009/4443

nedeniyle zarara uğradıklarını belirterek, 43.396.153.590 TL toplam idare zararının tahsilini talep etmiştir. Gerçekten de davacı, taahhüdünü yerine getirmeyerek sözleşmenin feshine neden olan davalı yükleniciden, bu yüzden uğradığı olumsuz zararının ödetilmesini isteme hakkına sahiptir. Sözleşmenin 17.1. maddesi," İdare tarafından sözleşmenin 18. maddesinde belirtilen süre uzatımı halleri hariç, zamanında mal teslim edilmediği takdirde geçen her takvim günü için yükleniciye yapılacak ödemelerden sözleşme bedeli üzerinden % 0.5 oranında gecikme cezası kesilecektir. " 17.3. maddesinde de," Bu gecikme ihtarın yükleniciye tebliğinden itibaren 10 günü geçtiği takdirde idare sözleşmeyi fesh edecektir." hükümleri mevcuttur. Davalının sözleşme gereği bilgisayar malzemelerini 20.4.2004 tarihinde teslim edeceği, buna rağmen teslim etmediği ve davacının 26.4.2004 tarihli, 29.4.2004 tarihinde tebliğ edilen ihtarnamesinde, 10 gün süre verildiği, bu süre sonu olan 9.5.2004 tarihinde de malzemelerin teslim edilmediği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda davalının, ihtarnamede verilen 10 günlük süre sonu olan 9.5.2004 tarihine kadarki gecikme cezasından sorumlu olduğu ve belirlenecek miktara hükmedilmesi gerekirken aksine düşüncelerle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen hükmün 2. bent gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 1.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/403, Karar No: 2013/1193, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/403 E.  ,  2013/1193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve dahili davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Mahkeme hükmünün birleşen dosya davacısı Orman Yönetimine tebliğine dair belgede tarih bulunmadığı gözlenmiştir.

Hükmün, tebliğ tarihi PTT Müdürlüğünden sorularak veya mahkemedeki kayıt ve belgeler incelenerek tebliğ tarihi saptanıp, bu konuda düzenlenecek belgenin dosyaya eklenmesi; ancak, tebligat yapılmamış ise, usulünce yapılıp, gerekli temyiz süresinin beklenmesi;

2) Mazıdağı Kadastro Mahkemesine ait 2008/40 E. sayılı dosyanın, dava dosyası içinde yer alması,

3) Dava konusu taşınmazlara komşu ve yakın komşu olan 135 ada 1 parsel, 137 ada 1, 7, 9, 11 ve 13 parseller, 155 ada 8, 9 ve 6 parseller ile 143 ada 7 ve 8 parsellere ait tapulama tutanakları ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örneklerinin tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin,

4) 101 ada 1 orman parseli ile dava konusu yerler ve çevresini birlikte gösterir orjinal kadastro paftasının getirtildikten sonra,

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; 1952 ve 1961 yılı basım tarihli memleket haritalarının ölçeğini 101 ada 1 orman parseli ile dava konusu yerler ve çevresini birlikte gösterir orjinal kadastro paftası ölçeğine ve kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar ve 101 ada 1 orman parselinin konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla ...M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.