muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30411, Karar No: 2013/29133, Tarih: 13.12.2013

4857 sayılı Kanun'un 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını ... ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusunun mahkemece resen araştırılması gerekmekle, mahkemenin belgeye değer vermeden önce muvazaa şüphesini ortadan kaldırması ve kendiliğinden gerekli araştırmaya gitmesi gerekir.

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur.

Asıl sorun, yasal yükümlülüğe ve cezai yaptırıma rağmen 8. ve 37. madde hükümlerine aykırı şekilde belgelerin hiç verilmemesi noktasında ortaya çıkar. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanun'un 8 ve 37. maddelerinin işverene bu konuda bazı yükümlülükler de gözardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümüne yardımcı nitelikte olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmiş olması, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında taraflar delillerinin değerlendirilmesi sırasında, işverence düzenlenmesi gereken bu tür belgelerin düzenlenmiş olup olmamasının da gözetilmesi gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde, davacının kalıp ustası olduğunu ve son çıplak ücretinin 50,00.-TL net olduğunu iddia etmiş, bilahare, 27.12.2011 günlü celsede dava dilekçesindeki iddiasını düzelterek davacının kalıp ustası olmayıp, kalıpta amele olarak çalıştığını bildirmiştir. Davalı taraf, davacının asgari ücret ile çalıştığını savunmuştur. Davalı tarafça ibraz edilen 2006/Mayıs ayına ait davacının imzasını havi ücret bordrosunda davacının çıplak ücreti 17,70 TL brüt asgari ücret olarak kayıtlı bulunmaktadır. Davacı tanıkları, davacının çalıştığı dönemdeki ücretinin 35,00-40,00 TL olduğunu; davalı tanıkları ise davacının günlük yevmiyesini bilmediklerini beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının çıplak ücretinin net 35,00 TL olduğu kabul edilerek dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Mahkemece, yukarıda açıklanan şekilde emsal ücret araştırması yapılarak sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi ısabetsizdir.

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/735, Karar No: 2011/7830, Tarih: 06.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/735 E.  ,  2011/7830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

17.10.2007 tarihli suç tutanağında sanığın evinin bahçesinden ve yakınından ağaç kesildiğinin , emvalinde evin bitişiğinde bulunduğunun belirtilmesine göre; muhtar, ihtiyar meclisi üyeleri ve varsa yakın arazi sahiplerinden ağaçların başkaları tarafından kesilmiş olup olamayacağı araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ........2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7510, Karar No: 2012/14502, Tarih: 10.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7510 E.  ,  2012/14502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek (2003 ve 2004 takvim yılında işlenen suç nedeniyle iki kez)

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkındaki 03.04.2008 tarihli 2008/5250 Esas sayılı İddianame ve ekli 07.02.2008 tarihli Vergi suçu raporuna göre, 2003,2004 ve 2005 takvim yıllarında işlediği suçlar nedeniyle kamu davası açıldığı halde 2005 takvim yıllında işlediği suç nedeniyle hüküm kurulmamış ise de; bu suç nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile suç tarihi olan 31.12.2004 tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7343, Karar No: 2018/2801, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7343 E.  ,  2018/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın yetkilisi olduğu şirketin Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün cevabi yazısına göre 31/10/2013 tarihinde re'sen terkin edildiği ve suç tarihinin re'sen terk tarihi olduğu dikkate alınarak ilgili hususun gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/652, Karar No: 2020/4237, Tarih: 30.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/652 E.  ,  2020/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... ve Hatice Akbaş vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 1458 parsel (ifraz ile 4433 parsel) sayılı taşınmazda tarafların paydaş olduğunu, taşınmazın Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırılacağını, söz konusu taşınmaz üzerinde vekil edeni tarafından yetiştirilen ağaçların bulunduğunu açıklayarak taşınmaz üzerindeki ağaçların, sulama sistemi ve diğer eklentilerinin vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... ve ... vekili davanın reddini savunmuş, davalılardan ...ise, taşınmaz üzerinde babalarından kalan ağaçlar olduğu gibi davacı tarafından dikilen ağaçlar da bulunduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 4433 parsel üzerinde bulunan 4-5 yaşlarında 6 adet kiraz ağacının, 10 adet zeytin delicesinin ,5-6 yaşlarında 8 adet zeytin ağacının, 8-10 yaşlarında 281 adet kiraz ağacının ,13-15 yaşlarında 5 adet zeytin ağacının davacıya ait olduğunun (davacı tarafındın dikilip yetiştirildiğinin ) tespitine, alınması gerekli 7.180,43 TL harçtan, peşin alınan 85,40 TL harcın mahsubuyla bakiye 7.095,03 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, hazineye irad kaydına, davacı tarafında peşin olarak yatırılan 85,40 TL harcın , davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine, davacı tarafından yapılan keşif ve taksi gideri 320,40 TL , bilirkişi ücretleri 750,00 TL, davetiye ve müzekkere gideri 258,85 TL olmak üzere toplam 1.329,25 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine, hüküm tarihindeki avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca hesap edilen 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... ve ... vekili ile davalılardan ... tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılardan ... ve ... vekili ile davalılardan ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davaya konu taşınmaz, (kök 1458 parsel) tapuda taraflar arasında paylı mülkiyet şeklinde kayıtlıdır.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılardan ... ve ... vekili ile davalılardan ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davaya konu taşınmaz, (kök 1458 parsel) tapuda taraflar arasında paylı mülkiyet şeklinde kayıtlıdır.

Bilindiği üzere, muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında, davanın konusu (müddeabih) davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup, buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nin 326/2. madddesi uyarınca yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden davalıların tapudaki hisseleri gözönünde bulundurulmak suretiyle sorumlu tutulmaları gerekir.

Hal böyle olunca, hüküm altına alınan harç ve yargılama giderlerinin az yukarıda açıklanan dava değeri esas alınarak hesaplanması ve hesaplanan bu miktarlardan da davalıların tapudaki hisseleri gözönünde bulundurulmak suretiyle sorumlu tutulmaları gerekirken, dava konusu ağaç bedellerinin tamamı esas alınmak suretiyle harç ve yargılama gideri hesaplanması ve bu miktarların da davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1,3 ve 4 fıkralarının HUMK'un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Davalılardan ... ve ... vekili ile davalılardan ...’in temyiz itirazlarının 2.maddede açıklanan nedenle kabulü ile, hükmün 1.fıkrasının 3.bendindeki, “....7.180,43 TL ....” rakamının hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “.... 5.633,81 TL ....” rakamının yazılmasına, hükmün, 1, 3 ve 4. fıkralarındaki “.... müştereken ve müteselsilen....” ibarelerinin tamamının hüküm fıkralarından çıkarılmasına, yerlerine “.... tapudaki (kök 1458 parsel sayılı tapu) payları gözönünde bulundurulmak suretiyle ....” ibarelerinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, davalılardan ... ve ... vekili ile davalılardan ...’in sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 30.6.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19430, Karar No: 2016/45, Tarih: 18.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/19430 E.  ,  2016/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 27.05.2014

No : 2012/688-2014/386

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12368, Karar No: 2019/1967, Tarih: 20.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12368 E.  ,  2019/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli ...köyü 116 ada 19 parsel sayılı taşınmaza komşu olan 113 ada 1 ve 116 ada 17, 18, 117, 118 ve 119 parsellere ait kesinleşme şerhleri de bulunan kadastro tutanak örnekleri ile varsa tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneklerinin,

2-3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yeralan kısıtlama araştırmasının adına tescil kararı verilen kişi ya da kişiler ile murisleri yönünden ... köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının getirtilmesi,

3-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce (1995-2000'li yıllara ait) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1992 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritasları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ve ek rapor alınması, bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 20/03/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7486, Karar No: 2010/5728, Tarih: 05.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7486 E.  ,  2010/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 Sayılı Vergi Usul Yasasının 94. maddesinde tebligat yapılacak kimseler sayılmış olup, 08.03.2004 tarihinde kendisine tebligat yapılan ve vergi incelemesi yapılmak üzere gidildiğinde işyerinde uygun bir yer olmadığına ilişkin aynı tarihli tutanağı işyeri temsilcisi sıfatıyla imzalayan ’nın, anılan madde uyarınca kendisine tebligat yapılacak kişilerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/5074, Karar No: 2018/764, Tarih: 12.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/5074 E.  ,  2018/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Kulübü Derneği aleyhine 25/05/2012 gününde verilen dilekçe ile reklam bedelinin ödenmemesi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, reklam gelirleri payına dair alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı tarafından faiz başlangıcı yönünden temyiz edilmiştir.Davacı, 05/04/2001 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün Mülkiyeti ve Kullanımında Bulunan Spor Tesislerinde Yapılacak Spor Faaliyetleri ile Genel Müdürlüğün Gözetim ve Denetiminde Düzenlenecek Olan Spor Organizasyonlarına Katılan Kulüp ve Kişilerin Her Türlü Spor Malzemeleri ile Araç ve Gereçlerine Reklam Konulmasına Dair Yönetmeliğin 9. maddesi uyarınca, davalı ... kulübü tarafından kendilerine ödenmesi gereken bedelin ödenmemesi nedeni ile alacaklarının tahsilini istemiştir.Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... kulübünün 2008-2012 yılları arasında elde ettiği reklam gelirinin % 5’ini Yönetmelik hükümleri gereğince davacıya ödemediği ve bundan dolayı davacının alacaklı olduğu belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.Dosya kapsamından, davacı tarafından dava dilekçesi ve ıslah dilekçesinde davalı tarafından ödenmesi gereken miktarların tahakkuk ettikleri tarih itibari ile faiz talep edildiği halde, dava tarihinden itibaren faize karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının faize ilişkin (1) nolu bendinde yer alan “dava tarihinden itibaren” ifadelerinin çıkarılmasına ve yerine “tahakkuk tarihlerinden itibaren” ifadelerinin yazılmasına, kararın davacı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.