muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27405, Karar No: 2014/21800, Tarih: 10.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/27405 E.  ,  2014/21800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece 06.07.2011 gün ve 2011/12 Esas ve 2011/426 Karar sayılı ilamı ile hükümlü ... hakkında, kısa süreli hapis cezasının, sonuç olarak TCK’nın 50/1-c maddesi uyarınca, en az iki yıl süre ile Mersin Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’ne başvurusu ile fiziki yeteneği ve kendisi seçtiği ve kurumca onaylanan bir spor branşında eğitim görme tedbir kararı verildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği, hükümlünün bu tedbire uymadığının Mersin Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünün 18.10.2011 tarihli yazısı ile ihbar edilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.10.2011 günlü yazısıyla Mahkemeden 5237 sayılı TCY'nın 50/6. maddesi uyarınca ek karar isteminde bulunulduğu, mahkemece hükümlü hakkında seçenek yaptırım tedbiri değiştirilerek 4.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu kararın hükümlü savunmanı tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 101/3. maddesi gereğince verilen karar itiraz kanun yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığı, Mersin 2. Çocuk Ceza Mahkemesinin 15.11.2011 gün ve 2011/12 Esas ve 2011/426 Karar sayılı ek kararında “temyiz yasa yolunun açık olduğu” belirtilmiş ise de, ceza yargılamasında yasa yolunun, yasa sistematiği ve normları dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği, yasanın öngörmediği bir istisnayı yargı kararı ile yaratmanın mümkün olmadığı ve yasa yolunu temyiz olarak değiştiremeyeceği anlaşılmakla; itiraz yasa yoluna tabi olan kararla ilgili olarak, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4188, Karar No: 2016/5712, Tarih: 17.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4188 E.  ,  2016/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Eskişehir 1. Sulh Hukuk ve Ankara Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik dışı doğan ve annesinin vefatı nedeniyle velayet altında bulunmayan küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan zabıta araştırmasına göre kısıtlı adayı . .. “...No: 19B İç Kapı No: 4 Etimesgut/ANKARA” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise küçüğün nüfusa kayıtlı olduğu yerin “Eskişehir ili, Tepebaşı ilçesi” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine, aynı Kanunun 21. maddesine göre de velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır.

5718 sayılı MÖHÜK m.41 uyarınca ise, Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.

Etimesgut İlçe Jandarma Komutanlığının 05.02.2016 tarihli yazısından küçüğün “...No: 19B İç Kapı No: 4 Etimesgut/ANKARA” adresinde ikamet etmediği tespit edilmiş olup, MERNİS kaydındaki adresi ise Suudi Arabistan'dır. Tepebaşı Kaymakamlığı İlçe Nüfus Müdürlüğünün 12.11.2015 tarihli yazısına göre küçüğün Türkiye'deki son ikamet adresinin, nüfusa kayıtlı olduğu adres olan “Yeşiltepe Mah. Tepebaşı/ESKİŞEHİR” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27202, Karar No: 2018/2070, Tarih: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27202 E.  ,  2018/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4029, Karar No: 2012/3271, Tarih: 26.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4029 E.  ,  2012/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, kadastro öncesi zilyetlik hakkına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,26.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12824, Karar No: 2024/1225, Tarih: 12.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12824 E.  ,  2024/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/117 E., 2023/845 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

İhbar üzerine güvenlik güçleri tarafından sanığa ait adrese gidildiğinde, yere indirdiği görülen kolilerde 33.000 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, Turan isimli şahsın ile birkaç kişi ile birlikte iş yerine gelerek cips almak ister misin diye sorduklarını, almayı kabul edince de kolileri bırakıp gittiklerini, yapılan aramada ise kolilerin bir kısmının içinden sigaraların çıktığını ancak kendisinin bunların içinde sigara olduğundan haberinin olmadığını beyan etmiştir.

Tanık Turan Gürgan beyanında, sanığa cips var sana satayım dediğini, sanığın da kutuların içinde sigara olduğunu bilmeden satın almayı kabul ettiğini, sigaraları dükkânın önüne indirdiklerini ve polisleri görünce kaçtığını, sigaraların kendisine ait olduğunu ifade etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin 28.11.2022 tarihli ve 2022/7452 Esas, 2022/17053 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10729, Karar No: 2024/443, Tarih: 17.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/10729 E.  ,  2024/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/120 E., 2015/295 K.

KANUNİ TEMSİLCİ : ...

MAĞDURE : ...

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/120 Esas, 2015/295 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdure ...'nin elini omzuna attığı, elini ellerinin arasına aldığı ve saçına dokunduğu şeklindeki eylemleri nedeniyle sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Söz konusu kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekline göre, mağdurenin olaya ilişkin ilk ablası tanık ...'a, sanığın sadece elini omzuna attığını söylemesi, daha sonra okuldaki görevli öğretmenlere de sadece sanığın elini omzuna attığını belirtmesi, mağdurenin savcılıkta alınan beyanında sanığın elini omzuna attığını, bir elini kendi ellerinin arasına aldığını, daha sonra da saçlarını eliyle okşadığına ilişkin beyanı, 27.10.2015 tarihinde mahkemede alınan beyanında sanığın elini omzuna atmadan önce saçlarını okşayıp elini ellerinin arasına aldığına ilişkin anlatımı, yine 17.11.2015 tarihinde mahkemede alınan beyanında ise elini tutmadığına, saçını okşamadığına ilişkin çelişkili beyanları birlikte değerlendirildiğinde mağdurenin aşamalarda çelişkili ve başkaca delillerle desteklenmeyen ifadeleri dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/120 Esas, 2015/295 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Sanık ...'un, mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde eylemin sübuta erdiği kabul edilerek kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafinin temyiz yoluna başvurması üzerine yapılan incelemede sayın çoğunluğun görüşü ile sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiş ise de;

Diğer mağdure ...’in beyanına göre sanığın mağdure ...'nin bir defaya mahsus olmak üzere gittiği yere peşi sıra giderek onu cinsel olarak istismar ettiği, yine mağdure ...’nin Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği beyanına göre okulun çay ocağında elini mağdurenin omzuna attığı, mağdure mervenin elini ellerinin arasına alarak ve saçına dokunarak cinsel olarak istismar ettiği, sanığın savunmasında atılı suçlamaları inkar etse de, savunmasında mağdure ... ile çay ocağında bulunduğunu ikrar ettiği, çay servisi yapmak için ikisinin orada bulunduğunu beyan ettiği, tanık anlatımları ile de mağdure ...’nin çay servisi yaptığı şeklinde savunmanın teyit edildiği, yapılan yargılama sırasında mağdurenin samimi beyanlarda bulunduğu ancak olayın üzerindeki etki ile kaçamaklı ve çelişkili beyanlarda bulunmasının olağan olduğu, mağdure ...'nin gerek soruşturma aşamasında rehber öğretmen ve vekili eşliğindeki beyanı, gerekse mahkemede rehber öğretmen ve vekili eşliğindeki beyanın yeterli ayrıntıyı içerir olduğu, tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere sanık ile mağdure arasında bu şekilde isnadda bulunmasını gerektirir herhangi bir neden bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın mağdure ...'nin elini omzuna attığı, elinin ellerinin arasına aldığı ve saçına dokunduğu şeklindeki eylemlerin sabit görülerek ilk derece mahkemesince kabulle kurulan mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan, kararın bozulması yönünde oluşan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/16321, Karar No: 2016/1578, Tarih: 18.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16321 E.  ,  2016/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait meyve ağacını kökünden kesmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda;

Tanık ...'ın aşamalarda değişmeyen beyanlarında "sanığın suça konu ağacı kestiğini söyleyerek ağacın kökünü kendisine gösterdiği" şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine dosya içeriğine uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10021, Karar No: 2017/6705, Tarih: 08.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10021 E.  ,  2017/6705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği elektrik faturaları ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 30.000,00 TL kayıp kaçak bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 11.11.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 223.966,53 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, genel yetkili mahkemenin Manisa Mahkemeleri olduğu gibi, ayrıca taraflar arasında imzalanan abonelik sözleşmesi gereğince de Manisa Mahkemeleri'nin yetkili kılındığını, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtılan bir bedel olup, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğunu, ayrıca bu bedellerinin kendileri tarafından gelir kaydedilmeksizin dağıtım şirketlerine aktarıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 223.966,53.-TL nin 30.000,00 TL lik kısmına dava tarihi olan 21/01/2015 tarihinden itibaren, 193.966,53 TL lik kısmına ise ıslah tarihi olan 11/11/2015 tarihinden itibaren işletilecek avans faizinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; taraflar arasında imzalanan, 03/12/2009 ve 23/01/2009 tarihli abonelik sözleşmelerinde ''...sözleşmenin ve yürürlükteki ilgili mevzuatın uygulamasından doğacak anlaşmazlıkların giderilmesinde yetkili organ Manisa Mahkemeleri ve İcra Daireleridir" şeklinde yetki şartı bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2014/13-104 esas, 2016/15 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 17.maddesine göre; ''Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.''

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "zaman bakımından uygulama" başlıklı 448. Maddesi ise; "Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır" şeklindeki ifadesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağına vurgu yapmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "zaman bakımından uygulama" başlıklı 448. Maddesi ise; "Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır" şeklindeki ifadesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağına vurgu yapmaktadır.

Buna göre somut olayda, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesinde, bu sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda Manisa Mahkemelerinin yetkili kılındığı ve her iki tarafların tacir olması sebebi ile 6100 sayılı HMK'nın 17.maddesi uyarınca anılan yetki şartının geçerli olduğu açıktır.

O halde mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak sureti ile dava konusu uyuşmazlıkta Manisa Mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilerek dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3651, Karar No: 2019/5637, Tarih: 01.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3651 E.  ,  2019/5637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan TKİ Vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan TKİ Vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan TKİ Vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle, davalılardan .... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve ... yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ... Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.