muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7776, Karar No: 2014/20463, Tarih: 28.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7776 E.  ,  2014/20463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak ve Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Tüm sanıklar yönünden 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince: düşme

I- Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanmak, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında "nitelikli dolandırıcılık” suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde sağlık ocağında doktor olarak görev yapan sanık ...'ın, adına reçete düzenlediği ...'nin kollukta alınan beyanında, sağlık ocağına gittiğini, burada muayene olarak ilaçları aldığını beyan etmesi ve düzenlenen reçete adedi de dikkate alındığında bu sanık yönünden eylemin görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğuna ilişkin verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'a yüklenen “görevi kötüye kullanmak”, sanıklar... ... ve ...'ye yüklenen "nitelikli dolandırıcılık” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, 08.09.2004 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar......, ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik ..., ... ve ... hakkında ise "görevi kötüye kullanmak” suçlarından kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesine gelince;

Suç tarihinde Adana İl Sağlık Müdürlüğüne bağlı Nadiye Samiye Erdem (Eskibey) ve Makbule Yusuf Televi sağlık ocaklarında doktor olarak görevli olan sanıklar ..., ... ve ...’ın karne sahiplerini görmeden reçete düzenlemek şeklinde iddia edilen eylemlerinin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 339. (5237 sayılı TCK'nun 204/2.) maddesinde yaptırıma bağlanan “memurun resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturacağı, eczacı olan sanık ...'in reçetelerde yazılı ürünü faturalandırılıp katılan kuruma ibraz ederek bedelini tahsil etmesi eyleminin de bu suça iştirak kapsamında kaldığı, adlarına reçete düzenlenen diğer sanıklar yönünden ise reçete düzenlenmesine iştiraklerinin tespiti halinde bu sanıkların eylemlerinin de iştirak halinde 765 sayılı TCK'nun 339/1. (5237 sayılı TCK'nun 204/2.) maddesindeki suçu oluşturacağı, bu nedenle asli ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin henüz gerçekleşmediği gözetilerek, yargılamaya devamla sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, suç vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde zamanaşımından ortadan kaldırma kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8887, Karar No: 2015/13776, Tarih: 16.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8887 E.  ,  2015/13776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/1990

NUMARASI : 1988/830-1990/228

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 16.maddesi uyarınca tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 23.10.2014 gün ve 2014/14053 Esas - 2014/23784 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5786, Karar No: 2017/6411, Tarih: 21.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5786 E.  ,  2017/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 21/02/2017 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Taşınmazın üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde bulunan ağaç sayıları ile idarenin kıymet takdir raporu ve dosyadaki tespit raporundaki ağaç sayısında farklılıklar olduğu ve 3 adet ceviz, 1 adet vişne ve 11 adet kavak ağacının hesaplamaya dahil edilemediği de davalı tarafça ileri sürüldüğünden, söz konusu çelişkinin giderilmesi için mahallinde yeniden keşif yapılarak mahkeme gözlemi de zapta yazılmak suretiyle ağaç sayısının net olarak tespit edilip, dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan meyve ağaçları sayısına göre taşınmazın kapama meyve bahçesi mi yoksa arazi mi olduğu belirlenip, kapama meyve bahçesi olarak kabulü halinde net meyve gelirini, arazi olarak kabulü halinde ise uygulanan münavebe ürünlerinin net geliri esas alınarak zemine, ./..

taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş, cins ve verimlerine göre maktuen değer biçilerek bedelinin tespiti yapılıp resmi verilere uygunluğu denetlenerek belirlenen bedele hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde bedel tespiti yapan rapora göre karar verilmesi,

2)Dava konusu taşınmazların konumu, yüzölçümü bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artışı oranının % 25 olması gerekirken, daha az oranda objektif değer artışı uygulamak suretiyle az bedel tespiti,

3)Tespit edilen bedelin hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesi ve ödeme hususunda bankaya müzekkere yazılmasına karar verilmemesi,

4)Kabule göre de; Dava konusu taşınmazların üzerinde bulunan ağaç bedeline objektif değer artırıcı unsur uygulanmaması gerekirken, objektif değer artırıcı unsur uygulanmak suretiyle fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

3)Tespit edilen bedelin hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesi ve ödeme hususunda bankaya müzekkere yazılmasına karar verilmemesi,

4)Kabule göre de; Dava konusu taşınmazların üzerinde bulunan ağaç bedeline objektif değer artırıcı unsur uygulanmaması gerekirken, objektif değer artırıcı unsur uygulanmak suretiyle fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 21/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

FH
Yargıtay — Esas No: 2017/12188, Karar No: 2017/8327, Tarih: 05.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/12188 E.  ,  2017/8327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Alacaklı vekili, başlatılan takip nedeniyle kendilerinden damga vergisi ve cezaevi harcı alınmaması gerektiğini, ilamın kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat alacağına ilişkin olduğunu, nispi avukatlık ücreti belirlenmesi gerektiğini, 6487 sayılı Yasanın 21 ve 22. maddelerinin Anayasaya aykırı olduğunu belirterek, İcra Müdürlüğü'nün kararının kaldırılmasını, dosyanın Anayasa Mahkemesi’ne gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, damga vergisi ve cezaevi harcından alacaklının sorumlu olduğu, 6487 sayılı Yasanın 6. maddesinin 7. fıkrası gereğince her türlü vekalet ücretlerinin maktu olarak belirleneceği, bu nedenle icra vekalet ücretinin de maktu olarak hesaplanacağı gerekçesiyle şikayetin ve Anayasa Mahkemesi’ne gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olup hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Alacaklı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11.

Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11.

maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, .....'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. .... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 19.04.2013 karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9639, Karar No: 2018/4455, Tarih: 24.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9639 E.  ,  2018/4455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş vekili ile davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların trafik sigortacısı, işletmecisi ve sürücüsü olduğu araçların karıştığı kazada yaya olan destek ...'ın hayatını kaybettiğini belirterek baba ... için 5.000,00 TL, anne ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 26/09/2012 tarihinden itibaren ticari faiz ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsilini, müvekkil baba ... için 10.000,00 TL, anne ... için 10.000,00 TL, kardeş ... için 5.000,00 TL, diğer kardeşi ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındaki tüm davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile maddi talebini yükseltmiştir.

Davalı ... şirketleri vekilleri ile davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 30.847,68 TL, davacı ... için 41.539,68 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... ve ... için 5.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş vekili ile davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...Ş vekili ile davalı ...Ş vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacıların, ölen yakınlarının mevcut ve gelecekteki muhtemel desteğinden yoksun kalmaya ilişkin zarar talebi, davacıların henüz doğmamış ve geleceğe ilişkin zararı olduğundan, desteğin ve zarar giderim talebinde bulunan davacıların muhtemel yaşam sürelerinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan 12.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda, davacıların ve ölenin muhtemel bakiye yaşam sürelerinin, TRH 2010 Kadın-Erkek Hayat tablosuna göre belirlendiği, görülmektedir. Yargıtay ...'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak desteğin ve davacıların muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda; hükme esas alınan 12.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda, davacıların ve ölenin muhtemel bakiye yaşam sürelerinin, TRH 2010 Kadın-Erkek Hayat tablosuna göre belirlendiği, görülmektedir. Yargıtay ...'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak desteğin ve davacıların muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece, desteğin ve destek alan davacıların muhtemel bakiye ömür sürelerinin PMF Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminatın hesaplanması konusunda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı hesap içeren bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-6098 sayılı TBK m. 53 öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun (muinden mahrum) kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır.

Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Buna göre; destekten yoksun kalma tazminatı belirlenirken, zarar görenlerin istifade sürelerinin belirlenmesi önem taşımaktadır.

Somut olayda; davacıların oğulları olan destek kaza tarihinde 19 yaşında olup, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda desteğin kaza tarihinden itibaren davacılara destek olacağı kabul edilmiş ise de, askerlik çağındaki desteğin askerlik vazifesinin zorunlu olduğu gözetilerek askere gideceği ve ayrıca askerlik dönüşü belli bir süre sonra iş bularak çalışmaya başlayabileceği, dolayısıyla bu dönemlerde gelir elde edemeyeceği hususlarının göz önünde bulundurulması gerekirken, bilirkişi raporunda bu yönde bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece belirtilen hususlarda aynı hesap bilirkişisinden ek rapor aldırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş vekili ile davalı ...Ş vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ...Ş vekili ile davalı ...Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... Sigorta A.Ş ile davalı ...Ş'ne geri verilmesine, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/518, Karar No: 2025/1790, Tarih: 20.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/518 E.  ,  2025/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki yetki tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı...-Tasarım Baskı ve Ambalaj Sanayi İşçileri Sendikası (Sendika) tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Sendikanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Sendika ve davalı ... (Bakanlık) vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı davalı Sendika vekilince istinaf yoluna başvurulmuş; Sendikanın istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı Bakanlığın, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı Bakanlığın temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davalı Sendika vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA