muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/19948, Karar No: 2024/5648, Tarih: 02.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/19948 E.  ,  2024/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/312 E., 2024/380 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2023 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, 43 üncü maddesi uyarınca, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davasının açılmıştır.

2. Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2023 tarihli ve 2023/698 Esas, 2023/911 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (e), (f) bentleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür (ikinci kez) hükümlerinin uygulanmasına, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür (ikinci kez) hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Bu karara karşı katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanığın istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02.10.2023 tarihli ve 2023/1591 Esas, 2023/1514 Karar sayılı kararı ile; "...Sanığın ..., ..., ... ve ...'a karşı işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin ayrıca sanığın ... ve ...'ye karşı işlediği konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin olarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulama koşulları tüm dosya kapsamına göre bulunmamasına rağmen, mahkemece sanık hakkında bu suçlar yönünden 5237 sayılı Kanunun 29. maddesinin uygulanmış olması CMK'nın 289. maddesine aykırılık oluşturduğu..." nedeniyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02.10.2023 tarihli bozma kararı üzerine Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2023/698 Esas, 2023/911 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (e), (f) bentleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür (ikinci kez) hükümlerinin uygulanmasına, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ıncı maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür (ikinci kez) hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

5. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.02.2024 tarihli ve 2024/312 Esas, 2024/380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca katılan kurum vekili ve sanığın istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz sebepleri; suç kastı bulunmadığına, pişmanlık duyduğuna, hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında mağdur sayısınca hüküm kurularak en üst hadden cezalandırılması gerektiğine, re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz sebepleri; suç kastı bulunmadığına, pişmanlık duyduğuna, hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında mağdur sayısınca hüküm kurularak en üst hadden cezalandırılması gerektiğine, re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanığın, katılan ... ile gayri resmi nikahlı birliktelikleri olup bir süre önce ayrıldıkları, katılanın oğlu ... ile birlikte kendi ailesi ile birlikte yaşamaya başladığı, olay günü katılan ...'nin oğlu ... ve kız kardeşi ... ile birlikte ikametinin yakınlarında bulunan markete gittikleri, sanığın, katılanların yanlarına geldiği, katılan ...'ye daha önceki şikayetlerinden vazgeçmesini telkin ettiği, bu sırada tedirgin olan ...'nin market içerisinde gezinirken durumdan babasını haberdar ederek yanlarına çağırdığı, katılan ...'in, kızları olan ... ve ... ile torunu ...'ı almak için arabasıyla marketin önüne geldiği ve birlikte marketten ayrılarak ikametlerine dönmek üzere yola çıktıkları, katılan ...'in aracı park etmek üzere olduğu sırada sanığın elinde tüfekle araca yaklaştığı ve aracın sağ ön camına tüfeğin dipçiğiyle vurarak camı kırdığı, sanığın, araçtan inen katılanlar ..., ... ve ...'a tüfek doğrultarak hepsinin ikamete girmelerini istediği, bu sırada katılan ...'nin de ikamette bulunduğu, sanığın katılan ...'ye de tüfek doğrultarak rızasına aykırı şekilde ikamete girerek konut dokunulmazlığını ihlal etme ve katılanların hepsini silah tehdidi altında ikamette alıkoymak suretiyle zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince sanığın, silahla katılanların ikametine zorla girmekten ve ikamette zorla kalmaktan ibaret eyleminin konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu ve sanığın katılan ...'yi darp etmesi ve ikamet içerisinde silahla havaya ateş ederek katılanlar ..., ... ve ...'ı ikamette zor kullanarak tutmak suretiyle zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit kabul edilerek atılı suçlardan mahkumiyet kararları verilmiştir.

B- Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve katılan kurum vekili ile sanığın istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden;

B- Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve katılan kurum vekili ile sanığın istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden;

Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, bilirkişi raporu, kriminal raporlar, adli raporlar, tanık beyanları, katılanların anlatımları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından katılan kurum vekilinin, en üst hadden cezalandırılması gerektiğine, re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığın temyiz istemi yönünden;

Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, bilirkişi raporu, kriminal raporlar, adli raporlar, tanık beyanları, katılanların anlatımları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak

yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre katılan ... ... ile sanık ...'ın gayri resmi nikahlı birliktelikleri olup bir süre önce ayrıldıkları, mağdur ...'in ise müşterek çocukları olduğu, ayrılık sürecinden sonra katılan ...'nin kendi ailesinin yanında ikamet etmeye başladığı, katılanlar ... ve ...'in, ...'nin anne ve babası olduğu, mağdur ...'nın ise ...'nin kardeşi olduğu, 13.11.2022 günü saat 18.00 sıralarında katılan ...'nin, kardeşi ... ve oğlu ... ... ile ikamet yakınlarında bulunan markete gittikleri sırada sanığın yanlarına geldiği ve oğlu ...'ı sevdiği, daha sonra katılan ...'ye daha önceki şikayetlerinden vazgeçmesini telkin ettiği, bu sırada tedirgin olan ...'nin market içerisinde gezinirken durumdan anne ve babasını haberdar ederek yanlarına çağırdığı, akabinde katılan ...'in, kızları olan ... ve ... ile torunu ...'ı almak için arabasıyla marketin önüne geldiği ve birlikte marketten ayrılarak ikametlerine dönmek üzere yola çıktıkları, katılan ...'in aracı park etmek üzere olduğu sırada sanığın elinde tüfekle araca yaklaştığı ve aracın sağ ön camına tüfeğin dipçiğiyle vurarak araç camını kırdığı, katılan ...'e hitaben "in aşağı seni vurmaya geldim" şeklinde tehditte bulunduğu, katılan ...'in araçtan inerek kaçtığı, daha sonra sanığın araçtan inen katılan ... ile mağdurlar ... ve ...'a tüfek doğrultarak hepsinin ikamete girmelerini istediği, bu sırada diğer katılan ...'nin de ikamette bulunduğu, ancak olaylardan habersiz kapıyı açtığı sırada sanığın katılan ...'ye de tüfek doğrultarak içeriye girmesini istediği, akabinde ... hilafına ikamete girdiği, katılan ve mağdurların hepsine silah doğrultarak kanepeye oturmalarını istediği polisi aramak isteyen katılan ...'nin telefonunu elinden alarak duvara atıp kırdığı, ...'ye hitaben "senin ayağını koparacağım, kimse seni içeriden çıkaramaz" şeklinde tehditte bulunduğu, ...'ye yumruk attığı, bu esnada katılan ...'in durumdan kolluk kuvvetlerini haberdar ettiği ve ikamete yönlendirdiği ve olay yerine kolluk görevlilerinin gelmesi ve kolluk kuvvetlerinin ikna çalışmaları sonrası sanığın eylemini sonlandırdığı somut olayda sanığın katılan ... ile mağdurlar ... ve ...'a karşı eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a-e-f, 43 üncü maddelerinde kalan tek bir eylemle birden fazla kişinin hürriyetini kısıtlama suçunu oluşturduğu, ancak sanığın, katılanları silah tehdidi altında zorla alarak katılan ...'nin bulunduğu ikamete götürüp orada ayrı bir eylemle katılan ...'ye karşı da cebir ve şiddet kullanarak evde alıkoyması şeklindeki fiilinin de katılan ...' ye karşı ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden eylemin tek suç olarak kabul edilip yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hüküm yönünden,

V. KARAR

A. Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.02.2024 tarihli ve 2024/312 Esas, 2024/380 Karar sayılı kararında sanık ve katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.02.2024 tarihli 2024/312 Esas, 2024/380 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname' ye uygun olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedenine, tutuklu kalınan süreye göre salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23872, Karar No: 2019/16385, Tarih: 16.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23872 E.  ,  2019/16385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayalı olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının banka hesabına resmi tatil ve fazla çalışma ücretlerinin yatırıldığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, hafta sonu çalışmasının ise olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl dava ile birleşen dava dosyasının ayrı ayrı kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; taraf tanıklarından yaz ve kış aylarında çalışma saatlerinin farklı olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yaz ve kış aylarında gerçekleşen haftalık fazla çalışma sürelerinin ortalaması alınarak, tüm yıl için belirlenen bu ortalama rakama göre hesaplama yapılmıştır. Ancak bu hesaplama biçimi hatalıdır. Yıllık ortalama fazla çalışma süresi yerine yerine yaz ve kış dönemleri için ayrı ayrı belirlenen haftalık çalışma süresi üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2612, Karar No: 2022/1078, Tarih: 25.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/2612 E.  ,  2022/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar ve davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A.Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanun’un, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirası’nı (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir.

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelenmesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL ve 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL, 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi sonrası için 72.070,00 TL, 01.01.2021 tarihi sonrası için 78.630,00 TL, 01.01.2022 tarihi sonrası için ise 107.090,00 TL‘dir.

Somut olay incelendiğinde,

a.Davacıların davacı annenin maddi tazminat isteminin kendisine iş kazası ölüm geliri bağlanmadığından dolayı reddine yönelik bir temyizleri bulunmadığı, temyizin davacılar eş ve çocukların maddi tazminat istemlerine ilişkin olduğu, davacılar eş ve çocukların maddi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin ise miktar yönünden yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, davacıların tüm temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle REDDİNE,

b.Davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden ise davacı çocukların maddi tazminat istemleri hakkındaki hükümlerin miktar yönünden yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, davalı ... Genel Müdürlüğü’nün anılan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle REDDİNE karar vermek gerekmiştir.

B.Davalı ... Genel Müdürlüğü’nün Diğer Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazları Açısından;

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ... Genel Müdürlüğü’nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,