muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4957, Karar No: 2023/3670, Tarih: 05.07.2023

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı vekili dava ve dilekçeler aşamasındaki dilekçelerinde özetle; davalı karşı davacının günlük hayattaki harcamalarda bile "benim param yok" dediğini, tüm harcamaların davacı karşı davalı kadın tarafından yapıldığını, ancak daha sonra şahsi hesabında para biriktirdiğini öğrendiklerini, maaşını kendisine vermesini istediği ve 2 yıl kadar maaşını davalı karşı davacıya verdiğini, arkadaşları ile görüşmesini istemediği, 2019 yılında 15 günlük yaptığı bedelli askerlik sürecinde dahi davacı ile telefonda konuştuğunda sürekli tartıştığını, askerden döndükten sonra da ortak konuttan ayrıldığı ve ayrı bir ev tuttuğunu, bu durumu başkalarından öğrendiğini, davalının 3 ay ayrı tuttuğu konutta yaşadığı sonra ortak konuta tekrar döndüğünü, davalı tarafın düğünde takılan takıları davacının bilgisi dışında bozdurup araba borcunu kapatmak için kullandığını, çocuk sahibi olmak istediğinde davalı karşı davacının buna karşı çıktığını, hamile olma ihtimali olduğunu söylediğinde hemen aldırmasını yada ilaç kullanmasını söylediği, baskı yaptığı, aşırı kıskanç olduğu, kıyafetine, davranışına karıştığı bu konularda da baskı kurduğu, dini duygularını istismar ettiğini, psikolojik tedavisi nedeniyle işinden attırmakla tehdit ettiği, yatağını ayırdığını, bütün malları abine verecekler gibi sözler söyleyerek ailesine karşı doldurduğu, davacının annesinin evlenmeden 5-6 ay önce vefat ettiğini, davalının davacıya "ruh hastası mısın sürekli ağlıyorsun" dediğini, davalı-karşı davacı davacının haberi olmadan şehir dışına tayin istediğini, davalı-karşı davacı-karşı davalıya 2020 yılı Ramazan ayı sonlarında yaşanan bir olay nedeniyle kendisi ve ailesine hakaret edip şiddet uyguladığını, eve kilitlediğini ve telefonu elinden aldığını, "şikayette bulunursan da babanı ve abini adam tutup öldürtürüm" dediğini, olayın üzerinden 1 gün geçmesi nedeniyle davacının darp izleri belli olmayacağını düşünerek karakola gitmediğini, tarafların 17.06.2020 tarihinden itibaren ayrı yaşadıklarını belirterek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, yararına 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminatın davalı-karşı davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı karşı davacı vekili cevap dilekçesi ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı karşı davalı kadının bilik görevlerini yapmadığını, davacının psikolojik sıkıntılarının bulunduğunu, komşu ve arkadaş ziyaretlerine gitmekten kendisinin kaçındığını, baskın bir karakteri olduğunu, kadının babasının sahibi olduğu ve ortak olarak satın alınması için anlaşılan bir ev dolayısıyla ödenen meblağlar için evlilik sözleşmesi yaptırılmaya çalışıldığını, bu nedenle çıkan kavgada kadının erkeğin annesini arayarak hakaretlerde bulunduğunu, "...benim evimde yaşıyorsun..yüzsüzsün.." diyerek evden kovduğunu, bu nedenle davalı karşı davacının başka eve habersizce taşındığı iddiasının asılsız olduğunu, davacıya ait ADSL hattının davalının kaldığı bu eve taşıdığı ve tarafların bu evde 3-4 ay beraber kaldıklarını, çocuk istediğini, ancak davacının "2 yıl çocuk yapmam, annemin vasiyeti var, doçentliğim var" gibi bahaneler ile çocuk istemeyen tarafın davacı olduğunu, saldırdığını, davacı-karşı davalının evlilik öncesi psikolojik tedavi gördüğü ve çeşitli ilaçlar kullandığını, annesi, babası ve kız kardeşine saygı, sevgi göstermediğini ve onlara kötü muamelede bulunduğunu, onurunu kırıcı sözler söylediğini, yatakları ayırmak istediğini, kız kardeşi, kuzeni gibi yakın akrabalarının düğün, söz gibi etkinliklerine katılmadığını, evde ailesi ile görüşmesini engellediğini, ev dışında ailesi ile telefonda görüşebildiğini, tarafların biriktirdikleri para ile Çanakkale'den ev almak için kadının babasına 10.922,00 ABD dolar ve 51.500,00 TL olmak üzere toplam 120.000,00 TL para gönderdiklerini, ancak evi aradan geçen 2 yıllık süreye rağmen alamadıklarını, bu parayı kadın ve babasının uhdelerinde tuttuğunu, ev için borçlar, tadilatlar, evde kalamamasından dolayı harcamak zorunda kalınan paralar, ve kadın ve babasına gönderilen paralardan dolayı 350.000,00 TL maddî tazminat istediğini, asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, 150.000,00 TL manevî tazminatın, 350.000,00 TL maddî tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı karşı davalı kadının davalı karşı davacı erkeğin ailesine kötü sözler söyleyerek hakaretlerde bulunması, erkeğin ise kadına şiddet uygulaması, 2020 yılı Ağustos ayında tayin isteyerek ortak yaşama son vermesi, kadını yalnız bırakması nedeniyle kusurlu olduğu, geçimsizlikte davalı karşı davacı erkeğin ağır kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile; her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, şartları oluştuğundan kadın yararına 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten tahsil edilerek davacı kadına verilmesine, erkeğin maddî tazminat ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhe hükmedilen tazminatlar, kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden süresinde istinaf başvurusunda bulunmuşdur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların, boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, evliliğin süresi, beklenen menfaatlerin kapsamı, kişilik haklarına yapılan saldırının niteliği, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ve hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde İlk Derece Mahkemesince kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile davacı-karşı davalı kadının maddî ve manevî tazminat miktarlarına yönelik istinaf taleplerinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılmasına yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına 40.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata, kadının sair, erkeğin tüm istinaf taleplerinin ise esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; karar gerekçesinde kadına kusur yüklenmesinin hatalı olduğu, tam kusurlu olanın erkek olduğu, yararına hükmolunan tazminat miktarlarının az olduğunu belirterek; kusur belirlemesi ve yararına hükmolunan tazminat miktarları yönünden kararı temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; karar gerekçesinde kadına kusur yüklenmesinin hatalı olduğu, tam kusurlu olanın erkek olduğu, yararına hükmolunan tazminat miktarlarının az olduğunu belirterek; kusur belirlemesi ve yararına hükmolunan tazminat miktarları yönünden kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının tamamen kusurlu olduğu, erkeğe yüklenen kusurların ispat edilemediğini belirterek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi kadın yararına hükmolunan tazminatlar ve reddedilen tazminat talepleri yönlerinden temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile nafakaya hükmedilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı kanunun 4 üncü, 6 ncı ve166 ncı maddeleri,174 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24136, Karar No: 2011/4847, Tarih: 29.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24136 E.  ,  2011/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15 TL onama harcın  mahsubuna, bakiye 1.25 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27818, Karar No: 2014/1529, Tarih: 22.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/27818 E.  ,  2014/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/58041

MAHKEMESİ : Bilecik Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

NUMARASI : 2010/398 (E) ve 2010/454 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın veli toplantısı için gittiği okulda, mağdur Ö.. S..'nın çocuklara bağırdığını görüp, anaokulunda okuyan kızının öğretmeni tarafından dövüldüğünü söylemesi üzerine, kızının mağdur tarafından dövüldüğünü düşünerek mağdura söylediği “siz ne biçim öğretmensiniz...” sözlerinin mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık Y.. D..'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14501, Karar No: 2013/1084, Tarih: 25.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14501 E.  ,  2013/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, davalının 159 ada 1 parsel sayılı taşınmazının 1.000 metrekarelik kısmını noterde düzenlenen 31.01.2001 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile murisleri ...’a satmayı vaat ettiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 159 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 21.04.2010 tarihli bilirkişi raporunda kırmızı renkle gösterilen 1.000 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptali ile ifrazen davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dairemizin 19.04.2011 gün ve 2011/4206 E.,2011/5199 K. sayılı ilamı ile dava konusu 159 ada 1 parsel sayılı taşınmazın belediye mücavir alan sınırları içinde ancak imar planı sınırları dışında kaldığının Belediye Başkanlığı tarafından bildirildiği, uyuşmazlığın niteliğine göre, 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesinin son fıkrası nazara alınarak taşınmazın bulunduğu yerde yapılaşma bulunup bulunmadığı ve nizalı kesimin parselden ifrazının mümkün olup olmadığı merciinden sorulup, alınacak cevaba ve oluşacak duruma göre sonuca gitmek gerekirken bu husus gözetilmeden ifrazen tescile karar verilmesi doğru görülmediğine işaretle bozulmuştur.

Mahkemece, Belediye Başkanı tarafından taşınmazın ifrazının mümkün olduğunun bildirildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 159 ada 1 parsel sayılı

taşınmazın 21.04.2010 tarihli bilirkişi raporunda kırmızı renkle gösterilen 1.000 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptali ile ifrazen davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmakla birlikte bozma doğrultusunda gereken araştırma yapılmaksızın karar verilmiştir.

Mahkemece, Belediye Başkanı tarafından taşınmazın ifrazının mümkün olduğunun bildirildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 159 ada 1 parsel sayılı

taşınmazın 21.04.2010 tarihli bilirkişi raporunda kırmızı renkle gösterilen 1.000 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptali ile ifrazen davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmakla birlikte bozma doğrultusunda gereken araştırma yapılmaksızın karar verilmiştir.

Dava konusu ... ili, Merkez, Şehit ... mahallesi, köyiçi mevkii, kagir ev ve bahçesi vasıflı, 159 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, 2.447,36 m2 olarak davalı ... adına kayıtlı olup ... 1. Noterliğinin 31.01.2001 günlü ve 2856 no'lu düzenleme şeklindeki satış vaadi sözleşmesi ile davalı tarafından, davacıların murisi ...'a satışı vaat edilmiştir. Belediye Başkanı tarafından gönderilen 18.10.2010 ve 09.02.2012 tarihli yazı cevaplarında, dava konusu taşınmazın imar planı sınırları dışında kaldığı, 23.03.2012 tarihli yazı cevabında, taşınmazın üzerinde yapılaşma olduğundan ifraz edilebileceği bildirilmiştir. Kolluk araştırması sonucu 21.04.2012 tarihli tutanak ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde davalının ev ve ahırının bulunduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece, Belediye Başkanı tarafından gönderilen ifrazın mümkün olduğuna ilişkin yazı cevabına dayanılarak taşınmazın ifrazen tesciline karar verilmiş ise de 5393 Sayılı Belediye Kanunun 34/i maddesinde Belediye Encümeninin görevleri arasında diğer kanunlarla verilen görevleri yerine getirmek sayılmış olup 3194 Sayılı İmar Kanunun 16. maddesi gereğince belediye ve mücavir alan hudutları içindeki gayrimenkullerin re'sen veya müracaat üzerine tevhid veya ifrazı, bunlar üzerinde irtifak hakkı tesisi veya bu hakların terkini, bu Kanun ve yönetmelik hükümlerine uygunluğu belediye encümenleri veya il idare kurullarınca onaylanacağı hükme bağlanmıştır. Dava konusu taşınmazın da belediye mücavir alanı içinde olup ifrazının mümkün olduğunun anlaşılması halinde Belediye Ve Mücavir Alan Sınırları İçinde ve Dışında Planı Bulunmayan Alanlarda Uygulanacak İmar Yönetmeliği hükümleri gereğince düzenlenecek ifraz krokisinin Belediye Encümeni tarafından onaylanması gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde Belediye Başkanı tarafından ifrazın mümkün olduğuna ilişkin yazı cevabı ile yetinilerek taşınmazın ifrazen tesciline karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.01.2013 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3754, Karar No: 2012/10409, Tarih: 13.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3754 E.  ,  2012/10409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy(Kapatılan) 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2010 tarih ve 2008/351-2010/1536 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından sigortalanan işyerinde davalının maliki bulunduğu dairenin mutfak tezgahındaki evye gider borusundaki arıza nedeniyle 29.05.2007 günü su baskını olduğunu, yaptırılan ekspertiz sonucu belirlenen 5.387,00 TL'nin 16.07.2007 tarihinde sigortalıya ödendiğini, söz konusu hasarın 4. kattaki dairenin mutfak altındaki su borusundaki kaçaktan kaynaklandığının ekspertiz raporu ile belirlendiğini, bu durumda dairenin kat maliki davalının hasar bedelinden sorumlu olduğunu ileri sürerek 5.387,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, sigortalı olan ve su basttığı iddia edilen işyerinin, binanın giriş katındaki tekel bayii olduğunu, kendisinin gıyabında yapılan tutanak ve eksper tespitleri hakkında hiçbir bilgisinin olmadığını, zemin kat hariç 4. kattaki dairesindeki su borusunun patlaması nedeniyle en alt kata su sızdığının iddia edildiğini, oysa herhangi bir boru patlaması olmadığını, binanın 35-40 yıllık bir yapı olduğunu, çatıdan gelen yağmur suyu sızıntısının her zaman oluştuğunu, binanın diğer katlarında herhangi bir su sızıntısı da olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar hasara neden olan su sızıntısının 4. kattaki 5 nolu dairenin temiz su tesisatında meydana gelen patlama nedeniyle dairenin salonundan pencere doğramasından çıkarak dış cepheden sızmasından kaynaklandığı belirtilmiş ise de; sigortalı dükkanın önündeki reklam panosunun üzerindeki mevcut ondülin saçak nedeniyle dış cepheden sızan suların sigortalı dükkana girmesinin mümkün olamayacağı, meydana gelen zararın, davalının dairesinden sızan sulardan kaynaklanmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11222, Karar No: 2025/3121, Tarih: 10.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11222 E.  ,  2025/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/153 Esas, 2024/153 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin 24.01.2024 Tarihli ve 2024/11 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçükler hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 31.05.2024 tarihli ek karar ile, yapılan adres araştırması sonucunda çocuğun ... Mahallesi 2175. Sokak No:21 İç Kapı No:2 .../Antalya adresinde oturduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 3. Çocuk Mahkemesinin 11.06.2024 Tarihli ve 2024/153 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında danışmanlık tedbiri kararı veren İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a alt bendi uyarınca hakkında sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık tedbirinin uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme