muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4038, Karar No: 2025/5787, Tarih: 12.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4038 E.  ,  2025/5787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/52 E., 2022/689 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küçükçekmece 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/52 Esas, 2022/689 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359/a-2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 2024/9546 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/65783 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/65783 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"15/04/2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da birtakım değişiklikler yapıldığı,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir..." şeklindeki düzenlemelere yer verildiği,

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir..." şeklindeki düzenlemelere yer verildiği,

Somut olayda, Küçükçekmece 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2022 tarihli ve 2021/52 esas, 2022/689 sayılı kararı ile sanık hakkında, defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesinde yer alan “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki düzenleme karşısında, karar tarihinden önce yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasına eklenen etkin pişmanlık hükümlerinin sanığın lehine olduğu, bu bağlamda Mahkemesince lehe kanun değerlendirilmesi yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Hüküm tarihinden önce 15.04.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği anlaşılmıştır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 7394 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Küçükçekmece 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/52 Esas, 2022/689 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4168, Karar No: 2023/9794, Tarih: 11.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/4168 E.  ,  2023/9794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 30.04.2013

EK KARAR TARİHİ : 29.12.2022

ASIL ve EK KARAR SAYISI: 2009/480 E., 2013/328 K.

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

KARAR : Memnu hakların iadesine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade

Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2009/480 Esas, 2013/328 Karar sayılı memnu hakların iadesi talebinin reddine dair ek kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında memnu hakların iadesi talebinin reddine dair ek kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinin beşinci fıkrasındaki atıf ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272 nci maddesine göre bu kararın istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasındaki 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak hükümlerin de kesinleşinceye kadar temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme nazara alındığında; anılan karar yönünden daha önceden Yargıtayca verilmiş bir bozma kararının bulunmaması ve hükmün tarihi de gözetilerek kanun yolunun istinaf olduğu anlaşılmakla dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.

Yazı İşl.Md.Y. - F.U.
Yargıtay — Esas No: 2014/37271, Karar No: 2016/2460, Tarih: 17.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/37271 E.  ,  2016/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak yerine, “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz nedenlerinin reddine,

Ancak;

Sanığın müştekiye otomobilin kapı kolunu zorlayarak zarar verdiği sırada tanıkların olay yerine gelmesi üzerine yakalandığı, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın savunmalarında suça konu otomobili arkadaşının aracı sandığını, yağmurdan korunmak amacıyla içeride oturmak istediğini savunduğu, sanığın otomobilin içindeki bir eşyaya yönelik olarak mı, yoksa otomobilin kendisine yönelik olarak mı hırsızlık suçunu işlemeye çalıştığının belirlenemediğinin anlaşılmasına göre, sanığın eyleminin ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8874, Karar No: 2020/6843, Tarih: 23.11.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/8874 E.  ,  2020/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin 01.07.1987 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 506 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanunun 79/10 maddesi kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır. Bu nedenle hizmet tespiti davalarındaki kanıtlama yöntem ve ilkeleri benimsenip uygulanmalı, başka bir anlatımla, sigortalılıktan söz edilebilmesi için, çalışmanın varlığı, hizmet tespiti davaları yönünden kabul edilen yöntem ve ilkelere uygun biçimde saptanmalıdır.

Sigortalılığın tespitinde, yöntemince düzenlenerek yasal hak düşürücü süre içerisinde Kuruma verilen sigortalı işe giriş bildirgesi, ilgilinin işe alındığını gösteren yazılı delil niteliğinde ise de sigortalılığın kabulü açısından tek başına yeterli kabul edilemez ve bu kapsamda çalışma olgusunun da inandırıcı ve yeterli delillerle ispatlanması gerekmektedir. Bu amaçla; sigortalı işe giriş bildirgesinin Kuruma veriliş tarihi, bildirgedeki kimlik bilgilerinin, varsa imza ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı, davacıya verilen sigorta sicil numarasının hangi yılın serilerinden olup sonraki dönemde gerçekleşen hizmetlerinde kullanılıp kullanılmadığı saptanmalıdır.

Bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunlu olup mahkemece tarafların sunduğu deliller ile yetinilmeyerek, kendiliğinden araştırma ilkesi benimsenmek suretiyle, sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı ortaya konulmalıdır.

Bu amaçla hizmeti ortaya koyabilecek belgeler, varsa Kurum görevlileri tarafından düzenlenen rapor ve tutanaklar getirtilmeli, yine davalı iş yerinde aynı dönemde bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, gerektiğinde aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve bunların çalıştırdığı kimseler yeniden Kurum ve Kolluk marifetiyle yöntemince belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle iddianın somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde kanıtlanıp kanıtlanmadığı değerlendirilmelidir. (HGK 29.06.2005 gün ve 2005/21-409- 413, 23.12.2009 gün ve 2009/10-581-619, 10.02.2010 gün ve 2010/10-72-72, 21.09.2011 gün ve 2011/10-527– 552)

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde, mahkemece her ne kadar belediyeden davacının çalışmalarını bilebilecek durumdaki kişilerin isimleri istenmişse de belediye tarafından “1987 yılındaki çalışmaları takip eden personellerin emekliye ayrılması nedeniyle isim bildirilmediği” belirtilmiş, mahkemece de bu gerekçeyle yetinilerek yeni bir araştırma yoluna gidilmemiştir. Çalışmaları bilebilecek durumdaki kişilerin halen belediyede çalışıyor olmaları gerekmez, emekli olmuş olsa da belediye pancar çapalama işyerinin faaliyetleriyle ilgili o dönemde belediyede görev yapan belediye başkanı, meclis üyesi, müdür, şef, memur, zabıta gibi personellerin bulunacağı muhakkaktır. Belediyenin 1987 yılındaki pancar çapalama işyerinin faaliyetleriyle ilgili bu yeri bilen ve tanıyan belediye çalışanları tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek tanık beyanlarının doğruluğu denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

2- Kabule göre de davacının doğum tarihi 02.12.1971 olup, tespitine karar verilen 01.07.1987 tarihinde henüz 18 yaşını doldurmadığı anlaşılmakla, 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu tarih olarak kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18260, Karar No: 2014/11606, Tarih: 10.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18260 E.  ,  2014/11606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, suça konu 10.750 TL meblağlı çekin ön yüzünü ve keşideci imzasını sahte olarak başkasına attırmak suretiyle sahte olarak tanzim ettiği, ...'in sahibi olduğu işyerine giderek fotokopi cihazları alacağını söyleyerek, karşılığında suça konu sahte çeki vereceğini söylediği, ...'in çeki bankaya götürüp kontrol ettirdiği ve çekin sahte olduğunun anlaşılması üzerine sanığa istediği malzemeyi vermediği olayda; nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4103, Karar No: 2008/4157, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4103 E.  ,  2008/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekilince temyiz edilmiş, davacılar vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili avukat Özlem Aksoy ile davalılar SS Çağdaş Kalite Konut Yapı Koop. vekili avukat ...., diğer davalılar vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca cezai şart, gecikme tazminatı, munzam zarar, eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Yanlar arasında imzalanan 19.03.2004 tarihli sulh sözleşmesinin 5. bendinde arsa sahiplerine ait tüm blok ve bağımsız bölümlerin bitirilmiş ve eksiksiz olarak geçici kabul ile arsa sahibine teslim edileceğini davalılar müştereken ve müteselsilen taahhüt etmişlerdir. Bitirmeden maksadın da inşaatın tümüyle anahtar teslimi yapılmış, yapı kullanma izin belgesi alınmaya hazır, elektrik, su, doğalgaz abone hazırlıkları ilgili idarelerde tamamlanmış, her bakımdan içinde iskâna elverişli hale gelmiş olması demek olduğu kararlaştırılmıştır. Ayrıca sulh sözleşmesinin 7. bendinde sözleşme hükümlerine aykırılık halinde 200.000 USD ifaya etkili ceza ve teslimin gecikmesi halinde her bağımsız bölüm için aylık 200 USD kira bedeli gecikme tazminatı ödeneceği de kararlaştırılmıştır. Kartal 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/183 D. İş sayılı tespit dosyasında alınan 17.10.2005 tarihli bilirkişi raporundan 510 parseldeki D Blokta yoldan binaya girişi sağlayan bahçenin doğalgaz ve pis su bağlantıları nedeniyle kazılı olması sebebiyle binaya yaklaşımın engellenmekte olduğu, birici normal katta 4 adet dairede doğalgaz kombi cihazlarının bulunmadığı tespit edilerek alt yapı kaz. çalışmaları tamamlandığı ve kombi cihazları takıldığı takdirde kullanıma hazır duruma geleceği saptanmıştır. Ayrıca aynı raporda D Blok’daki ortak alanlarda da 28.000,00 YTL değerinde eksik işler bulunduğu tespit edilmiştir. Davalı yüklenici her ne kadar 30.12.2004, 04.02.2005 ve 08.04.2005 tarihli ihtarnameler ile D Blokun tamamlandığını belirterek teslim alınmasını ihtar etmiş ise de az yukarıda açıklandığı üzere D Bloktaki daireler kullanıma hazır hale getirilmiş olmadığından BK’nın 90. maddesine göre alacaklı temerrüdünden, yani arsa sahiplerinin teslim almaktan kaçındıklarından söz edilemez. Bu durumda davacı arsa sahipleri sulh protokolünün 7. bendinde kararlaştırılan ifaya ekli cezayı ve gecikme tazminatını istemekte haklı olduğundan bilirkişi raporunda hesaplanan bu alacakların da hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamıştır.

3-Dava dilekçesinde G ve H Bloklardaki ayıplı imalâtların giderilmesi bedeli olarak fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak koşuluyla 1.000,00 YTL talep edilmiş, bilahare 31.10.2006 tarihli ıslah dilekçesiyle talep 81.491,00 YTL artırılarak 82.491,00 YTL’ye çıkartılmıştır. Dava dilekçesinde bu kalem alacakla ilgili faizin 10.03.2005 ihtar keşide tarihinden, ıslah dilekçesinde de 16.03.2005 ihtar tebliğ tarihinden başlatılması talep edilmiş ise de mahkemece sözü edilen ihtarın para alacağı yönünden temerrüde düşürücü nitelikte bulunmadığı kabul edilerek alacağın tamamı için 13.12.2005 dava tarihinden faize hükmedilmiştir. Daha önceden usulüne uygun yapılmış ihtar bulunmadığından dava açılması saklı tutulan fazlaya ilişkin haklar yönünden temerrüt oluşturmaz. Bu halde hüküm altına alınan 82.491,00 YTL alacağın 1000,00 YTL’sine dava, 81.491,00 YTL’isne de ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken ayrım yapılmaksızın tamamına dava tarihinden faiz uygulanması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilne bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bente yazılı nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bent uyarınca davacı, 3. bent gereğince de davalılar yararına BOZULMASINA, 550,00 'şer YTL duruşma vekillik ücretinin taraflardan ayrı ayrı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden tarafa geri verilmesine, 23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.