muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16785, Karar No: 2023/3910, Tarih: 24.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16785 E.  ,  2023/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Trabzon Çocuk Mahkemesinin 30.09.2022 Tarihli ve 2021/93 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Küçüklerin Sanayi Mahallesi, ... Sokak No: 9/d ... ilinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Yalvaç Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.11.2022 Tarihli ve 2022/574 Esas, 2022/437 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda; Trabzon Çocuk Mahkemesince 26/11/2021 tarih ve 2021/93 tedbir talepli dosyada korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararı verildiği dolayısıyla kararın uygulanması görevinin kararı veren mahkemeye ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 8 nci maddesi uyarınca sağlık tedbiri uygulanmasının kaldırılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Trabzon Çocuk Mahkemesinin 26.12.2021 tarihli, 2021/93Tedbir Talep sayılı kararı ile küçükler hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, mahkemece 27.06.2022 tarihli ek kararla küçüklerden ... hakkındaki danışmanlık tedbir kararının kaldırılmasına karar verildiği ve 07.07.2022 tarihli ek kararla da ... hakkındaki danışmanlık tedbirinin kaldırılmasına karar verildiği, daha sonra 30.09.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Trabzon Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Trabzon Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/856, Karar No: 2011/12682, Tarih: 22.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/856 E.  ,  2011/12682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Orman Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Ormandan açıldığı belirlenen sahadan bilirkişi raporu ile ağaç kesilerek açma yapıldığının belirlenmesine göre, 5728 sayılı Kanunun 200 madde ile değişik 93/2 maddesinde, 93/1 maddesine atıfta bulunulduğu, 91 madde hükmü saklı kalmak üzere 6 aydan 2 yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılarak belirlenen cezanın 93/2 maddesi uyarınca 1 misli arttırılacağı öngörüldüğü anlaşılmıştır. Bu düzenlemeler ışığında ağaç kesimi olmaması durumunda 12 ... hapis cezası daha lehedir. Ancak somut olayımızdaki gibi açılan sahadan ağaç da kesilmiş bulunması halinde ayrıca ağaç kesme suçundan da cezalandırılmayı gerektirdiğinden 5728 sayılı kanunun değişikliğinin daha aleyhe olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeblerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1469, Karar No: 2019/1184, Tarih: 11.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/1469 E.  ,  2019/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların iş sahibi ve yüklenici olarak kanalizasyon bakım hattında yaptıkları çalışma sırasında açık bırakılan hatta dolan suların, davacıya sigortalı konutun banyosundaki yer sifonundan geri tepmesi ile sigortalı konutta hasar oluştuğunu, eksper tarafından belirlenen 3.860,00 TL'yi ödeyip sigortalının haklarına halef olduklarını belirterek ödenen bedelin 07.01.2013 tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, davada idari yargının görevli olduğunu, yağmur sularının toplanması ve tahliyesi davalının sorumluluğunda olmadığından zarardan sorumlu olmadıklarını, sigortalı konutun iskan ruhsatı olup olmadığı ile projesine uygun yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, sigortalı konutta atık suların geri tepmesini önleyici sistemlerin kurulmamış olması nedeniyle hasar oluştuğu için de zarardan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İnş. Ltd. Şti. vekili, davaya konu edilen hasarın oluşumunda davalı şirketin herhangi bir kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 3.860,00 TL. tazminatın davacının ödeme tarihi olan 29.01.2013'ten işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davalı ... Genel Müdürlüğü'nün, kuruluş kanunu gereği kamu hizmeti gören özel hukuk tüzel kişisi olduğu, diğer davalı ile aralarındaki eser sözleşmesi gereği yürütülen bakım işi sırasında zararın oluştuğu dikkate alındığında davada adli yargının görevli olmasına; davalı ...'nin bakım ve onarımından sorumlu olduğu ana kanalizasyon hattındaki bakım çalışması sırasında kazı yapıldığı ve üzeri açık bırakılan alana dolan suların davacıya sigortalı konutta hasara neden olduğu gözetildiğinde, yapı eserinin maliki olan ve diğer davalı yüklenicisi üzerindeki denetim sorumluluğunu yerine getirmeyen davalı ...'nin zarardan sorumlu olduğunun kabulünde bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 197,76 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü'nden alınmasına 11/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5562, Karar No: 2013/28137, Tarih: 28.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5562 E.  ,  2013/28137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Sanık hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar vermek suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-) Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığı suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın 27.12.2011 olan hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Ankara Çocuk Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan bir suçtan tutuklu olduğunun dosya içeriği ve Uyap kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan, hükmün tefhim edildiği 26.01.2011 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4091, Karar No: 2017/6258, Tarih: 02.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4091 E.  ,  2017/6258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacıya bağlanan ölüm aylığının kesilmesine ilişkin işlemin iptali ile yeniden bağlanması ve kesilen aylıkların iadesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle aylıklarının kesildiği dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi üzerine, davalı Kurumca yersiz olarak ödenen aylıkların ödenmesi için davacıya tebligat yapılmıştır. Davacı tarafından eldeki dava açılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96 'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96 'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56 'ncı maddede, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle”

ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Bu tür davalarda davacının boşandığı eşi ile eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden: dava öncesinde Kurum denetmeni tarafından, davacı ve boşanmış olduğu eski eşinin, ... Mah.... Sok No:65/1, ..../.... adresinde birlikte yaşadıkları ihbarı üzerine adreste araştırma yapıldığı, davacının beyanının alındığı, davacının beyanında; eşinin boşandıktan sonra, inşaatlarda kötü şartlarda kaldığı için akciğer hastalığına yakalandığı, çocukları tarafından oturdukları adrese getirildiği, tedavi ettirildiği, kendisinin müşterek haneye getirilmesi sebebiyle, üst katta ikamet eden kızının yanına sığındığını, eşinin adresini başka yere taşımadığını, Kurum görevlilerinin araştırma için adrese geldiğinde, boşandığı eşini adreste gördükleri için birlikte yaşadıklarına dair tespit yaptıkları şeklinde beyanda bulunduğu, davacının ikamet ettiği ev sahibinin Kurum denetmeni tarafından beyanının alındığı, ev sahibi olan ... 21.10.2013 tarihli beyanında; 1-2 senedir adreste birlikte yaşıyorlar şeklinde beyanda bulunduğu, mahkemece yapılan araştırmada; ... 3. İş

Mahkemesi 2014/335 E. sayılı dosyasında beyanı alınan mahalle muhtarı .... beyanında; 1994 yılından itibaren muhtarlık yaptığını, davacıyı daha önce tanımadığını, davetiye gelmesi üzerine araştırdığını, davacının bir çocuğu ve kayınvalidesi ile birlikte oturduklarını öğrendiğini, aynı apartmanın üst katında kızının oturduğunu öğrendiğini, boşandığı eşinin aynı mahallede 29/1 nolu adreste oturduğu bilgisine ulaştığını, ancak adrese birkaç defa gitmesine rağmen kendisine ulaşamadığını, adreste oturmadığı şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Kurum denetmeni tarafından yapılan araştırma dışında kapsamlı bir araştırma yapılmamıştır. Mahkemece, yersiz aylık ödemesi sebebiyle borç tahakkuku yapılan 21.02.2012-20.12.2013 dönemleri itibariyle davacı ve boşanmış olduğu eşine ait tarihleriyle birlikte adres hareketlerini gösterir nüfus kayıtları istenilmeli, tespit edilen adreslere komşu olan konut ve işyeri olarak kullanılan binalarda kimlerin yaşadığı tespit edilerek, birlikte yaşama olgusu yönünden dinlenilmeli, davacının yeniden aylık bağlama talebi olduğundan; 20.12.2013 ile dava tarihi olan 10.04.2014 tarihleri arası ayrıca birlikte yaşama olgusu araştırılmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları nazara alınmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11504, Karar No: 2023/6071, Tarih: 13.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/11504 E.  ,  2023/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/187 E., 2015/634 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/187 Esas, 2015/634 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, hakkındaki mahkumiyet hükmünü temyiz ettiğine dair süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli temyiz dilekçesi sunacağını beyan etmiş, ancak sonradan başka bir dilekçe vermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılana ait evi kiraladığı, kira bedellerinin bir kısmını ödememesi nedeniyle katılan tarafından sanık aleyhine icra takibi başlatıldığı, sanığın icra takibine itiraz ederken verdiği dilekçe ekinde, söz konusu kira bedellerini ödediğine dair "teslim tutanağı ve ibraname" başlıklı ve katılan tarafından imzalanmış görünen belgeyi sunduğu, ancak katılanın söz konusu belgeyi kendisinin imzalamadığına dair şikayetçi olduğu ve şikayet üzerine yapılan soruşturma sonucunda sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/387 Esas sayılı dosyasından getirtilen bilirkişi raporunda; belgedeki imzanın mürekkepli kalem ile oluşturulmadığı, imzanın belgeye tarama, fotokopi, yazıcı vb yöntemle belgeye aktarılmış olduğu, imzanın bazı bölümlerinin üzerinden " baskı izi oluşturma gizleme amacıyla " benzer renk tonunda mürekkepli kalem ile gidilmiş olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

3. Dosyada bulunan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığının raporuna göre de; belge üzerindeki imzanın alt kısmında farklı fiziki evsafta kalemle oluşturulmuş ve örnek imza üzerinden gidilmesiyle husulü mümkün izler mevcut olduğu, hız, işleklik, kalem baskı unsurlarının, orijinal imzalara göre monotonluk içerdiği görülmekle söz konusu imzanın örnek imza üzerinden gidilmek suretiyle takliden oluşturulduğu kanaatine varıldığı belirtimiştir.

3. Dosyada bulunan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığının raporuna göre de; belge üzerindeki imzanın alt kısmında farklı fiziki evsafta kalemle oluşturulmuş ve örnek imza üzerinden gidilmesiyle husulü mümkün izler mevcut olduğu, hız, işleklik, kalem baskı unsurlarının, orijinal imzalara göre monotonluk içerdiği görülmekle söz konusu imzanın örnek imza üzerinden gidilmek suretiyle takliden oluşturulduğu kanaatine varıldığı belirtimiştir.

4. Sanık savunmalarında suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

5. Mahkemece katılan beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, söz konusu belgenin kullanıldığı tarih olan 20.05.2013 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/187 Esas, 2015/634 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2013 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11170, Karar No: 2017/11810, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11170 E.  ,  2017/11810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.