muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12258, Karar No: 2015/3030, Tarih: 06.07.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/12258 E.  ,  2015/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suçlar :a) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

b) Ruhsatsız bıçak taşıma

Hüküm :a)Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

b) Ruhsatsız bıçak taşıma suçundan mahkûmiyet

b)Ruhsatsız bıçak taşıma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onanması

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararına yönelik kanun yolu talebinin incelenmesinde:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin karar tarihinde yürürlükte olan 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup, itiraz kanun yoluna tabi bulunması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B) Ruhsatsız bıçak taşıma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmolunan ceza belirlenirken uygulanan Kanun maddesinin “6136 sayılı Kanun'un 15/1” maddesi yerine “ 6136 sayılı Kanun'un 13/3” maddesi olarak yanlış yazılması,

2- TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanığın bu fıkranın (c) bendinde yazılı olan "velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" açısından yoksunluğunun, sadece kendi altsoyu üzerindekiler yönünden koşullu salıverilmesine, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının B bendinin 1. paragrafında yer alan “6136 sayılı Kanun'un 13/3” ibaresinin çıkarılarak yerine “6136 sayılı Kanun'un 15/1” olarak yazılması,

2- TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11832, Karar No: 2022/14433, Tarih: 17.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11832 E.  ,  2022/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir

Hükmün, davalı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un 86.maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut davada; davacının 17.09.1998-2014 yılının 10. ay tarihleri arasında ... Okulunda hademe olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacının hizmet cetvelinde 19.02.2001-01.07.2001 ve 01.11.2014-30.06.2018 tarihleri arasında ... ... Okulundan, 12.10.2009-13.06.2014 tarihleri arasında ... Müdürlüğü tarafından temizlik işinden hizmet alımı yapılan şirketler ile ... ... Birliğinden kesintili olarak bildirim yapıldığı görülmektedir. Mahkemece, 01.11.2014-30.06.2018 tarihleri arasında ... Okulundan tam bildirim yapıldığından davacının talep edilen tarihler arasında yaz ve sömestr tatilinde de sürekli çalıştığı kabul edilerek davacının 17.09.1998-31.10.2014 tarihleri arasında sürekli çalıştığına karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/6965, Karar No: 2018/4459, Tarih: 10.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6965 E.  ,  2018/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... ve ... hakkında mahkumiyet

A-Sanık ... hakkında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçi kurum vekilinin dosyaya sunduğu tarihsiz davaya katılma dilekçesinde sadece sanık ...'ın ismine yer verildiği, kovuşturma aşamasında ayrıca şikayet içerir bir beyanın tutanağa geçmediği, şikayetçi kurumun katılmadığı 17.07.2012 tarihli duruşmada mahkemece "sanık ismi zikredilmeden" verilen katılma kararının sanık ...'ı kapsamayacağı, bu nedenle adı geçen sanık yönünden şikayetçi kurumun kamu davasında "müdahil" sıfatı kazanmadığı cihetle; şikayetçi kurumun sanık ... yönünden kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin "katılan sıfatı yokluğu nedeniyle" 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2005 takvim yılına ait suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları ve düzenlenen en son faturanın 03.12.2005 tarihli olması nedeniyle, suç tarihinin 21.01.2006 olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21.01.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

C-Sanık ... hakkında "2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

C-Sanık ... hakkında "2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Sahte fatura kullanma suçunda, 2006 takvim yılı için faturaların en son Eylül ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin "21.10.2006" olacağı, 2007 takvim yılı için faturaların en son Kasım ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin "25.12.2007" olacağı cihetle; suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde temel cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak düzenlendiği gözetilmeksizin ve temel cezanın teşdiden uygulandığına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeden 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmek suretiyle fazla ceza tayini,

b)Kabule göre de;

1-Aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura kullanan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanıkların sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

D-Sanık ... hakkında "2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2012 tarih ve 2012/4152 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında "2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açılmış ise de, dosya içersindeki 02.12.2010 tarih ve 383 sayılı mütaalanın sadece sanık ... hakkında verildiği, sanık ... hakkında verilmiş herhangi bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a)Sahte fatura kullanma suçunda, 2006 takvim yılı için faturaların en son Eylül ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin "21.10.2006" olacağı, 2007 takvim yılı için faturaların en son Kasım ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin "25.12.2007" olacağı cihetle; suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde temel cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak düzenlendiği gözetilmeksizin ve temel cezanın teşdiden uygulandığına ilişkin bir gerekçede gösterilmeden 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmek suretiyle fazla ceza tayini,

b-Aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura kullanan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanıkların sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5523, Karar No: 2017/1783, Tarih: 25.04.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/5523 E.  ,  2017/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaypnaklanan iş bedeli alacağının tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptâline ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekilince temyiz olunmuştur.

Taraflar arasında imzalandığı 20.09.2011 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nın 470. maddesi uyarınca eser sözleşmesi ilişki bulunmaktadır. Yanlar arasında imzalanan sözleşme ile davacı yüklenici mantolama, çatı tamiri, yağmur olukları ve merkezi anten sisteminin imalatı sözleşmesi yapılmış olup, uyuşmazlık sözleşme dışı yapılan işlerden ve sözleşmede mantolamayla ilgili metraj farkından doğmaktadır. Davacı talebinde metraj farkı ve sözleşme dışı işleri yaptığını ileri sürmüş olup, ilave işlerin bedellerinin ödenmediğini ileri sürmüştür. Mahkemece, taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca davalı tarafından ibraz edilen ödeme palanları ve ödemeye ilişkin belgelerin davacının iddiasını çürütür mahiyette olduğu, yapılan işlerin de sözleşme kapsamında kaldığı, sözleşmede kararlaştırılan ücretin ödendiğinden bahisle dava reddedilmişse de, mahkemece araştırma ve inceleme yapılmadan ve mahallinde keşif yapılıp bilirkişi raporu alınmadan eksik araştırmayla karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, mahallinde uzman inşaat mühendisi teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılıp, taraflar arasında kararlaştırılan sözleşme hükümlerini ve ekindeki teknik şartname değerlendirmek suretiyle, sözleşme kapsamında yapılan işleri ve sözleşme dışı işleri ayırt ederek, davacının dava dilekçesi ve 20.09.2013 tarihli dilekçesinde açıkladığı imalâtlarla ilgili olarak sözleşme kapsamında kalıp kalmadığını değerlendirmek, sözleşme dışı imalâtlarla ilgili olanları vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca, yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa rayiciyle hesaplatmak, sözleşme kapsamında kalan imalâtlarla ilgili olarak 4. maddesi uyarınca mantolama işinin birim fiyatlı olduğu gözetilerek, 1020 m2'den fazla yapılan mantolama miktarını bularak birim fiyatla çarpmak ve imalâtın tutarını bulmak,

dilekçelerde açıklanan istek kalemleri sözleşmeye dahil olduğu anlaşıldığı (örneğin, balkon içleri boyama işi teknik şartnamenin 3.4 maddesi uyarınca bedele dahil kararlaştırılması mevcut olup) taktirde bu istek kalemleri yönünden istemi reddetmek, toplam hakedilen iş bedelini bulup, ilave işler için yapılan ödemeler kanıtlanır ise bu ödemeleri mahsup etmek ve TBK'nın 117/1. maddesi uyarınca takipten önce temerrüt ihtarnamesi bulunmadığından takip tarihine kadar olan faiz isteminin reddedip, bulunacak asıl alacak tutarına takipten itibaren değişen oranlarda reeskont faizi işletmek ve İİK'nın 67/II. maddesi uyarınca alacak yargılamayı gerektirdiğinden icra inkâr tazminatı isteminin ve alacaklının kötüniyeti kanıtlanamadığından borçlunun kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3702, Karar No: 2014/3214, Tarih: 20.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3702 E.  ,  2014/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2011/108-2012/1065

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin haksız fesh edildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının 27.08.2004-08.09.2009 tarihleri arası davalı şirketin iş sözleşmelerini devir aldığı dava dışı ... Elektronik Sistem Ürünleri Pazarlama San. Tic. Ltd. Şti. adlı firmada, 08.09.2009-25.02.2010 tarihleri arası ise müvekkili firmada teknisyen olarak çalıştığı, davacının çalıştığı döneme ilişkin hak ettiği tüm alacaklarının ödendiği belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının çalışmalarına ilişkin alındığı belirtilen senet bedelinin tahsil edilip edilmediği, tahsil edilmiş ise davacının alacaklarından mahsup edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosyada mevcut "Kıdem Tazminatı" başlakılı ve davacının imzasını taşıyan iki adet belgeden "27.09.2004-08.09.2010 tarihine kadar...Elek. Sis. Ürün Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'de çalıştığım süreler içersinde tüm maaşlarımı, mesailerimi, kanuni alacaklarımı aşağıdaki senetlerin ödendiği takdirde almış olup, hiç bir alacağım kalmamıştır." açıklamasını taşıyan belgede davacıya 12 adet 800,00 TL ve 1 adet 1.266,00 TL bedelli senet verildiği davacının da bu senetlerden 3 tanesinin ödendiğini kabul ettiği anlaşılmıştır. Diğer belgede ise davacı işçinin davalı şirkette çalıştığı süreye ilişkin tüm alacaklarını aldığı ve hiç bir hakkının kalmadığı belirtilmiş, belge davacı tarafından imzalanmıştır. Sözkonusu belge ile davacıya 431,58 TL kıdem tazminatı ödendiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda ödemeleri gösterir belge bulunmaması nedeniyle mahsup yapılmadığı belirtilmiş, mahkemece davacının ödendiğini kabul ettiği miktarlar kıdem tazminatı ile ücret alacağından mahsup edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak taraflar arasında ihtilaf konusu

olmayan senetlerin iade edilip edilmediği yada tahsili için işlem yapılıp yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Mahkemece, sözkonusu senetlerin akıbeti araştırılarak, gerekirse taraflardan açıklama istenerek sonucuna göre dava konusu alacaklar hakkında bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

olmayan senetlerin iade edilip edilmediği yada tahsili için işlem yapılıp yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Mahkemece, sözkonusu senetlerin akıbeti araştırılarak, gerekirse taraflardan açıklama istenerek sonucuna göre dava konusu alacaklar hakkında bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3630, Karar No: 2021/10761, Tarih: 30.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3630 E.  ,  2021/10761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/688 E. - 2018/548 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/688 E. - 2018/548 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın bitişiği ve yakınındaki parsellerin sulu arazi olarak değerlendirildiği hususunda gözetilerek dava konusu taşınmazın yakınında bulunan fındık deresi ve kaynak deresinden sulanıp sulanamadığı hususunda ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda HMK’nın 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.