muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10047, Karar No: 2013/9662, Tarih: 20.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10047 E.  ,  2013/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: K A R A R

1)-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)-Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis

etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 29.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil mal varlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20966, Karar No: 2017/3281, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20966 E.  ,  2017/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6507, Karar No: 2024/2965, Tarih: 02.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/6507 E.  ,  2024/2965 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/71 E., 2015/43 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet,beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2015 tarihli ve 2014/71 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanıklar Fatih ve Mesut hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanıklar Fatih ve Mesut’un atılı suça yardım eden olarak iştirak ettiklerinin sabit olması nedeniyle cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurun rızasının olduğuna, mağdurdaki zeka geriliğinin ilk bakışta anlaşılıp anlaşılmayacağına ilişkin Mahkemenin araştırma yapmadığına, mağdurun gerçek dışı olayları gerçek gibi anlattığına, verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve .Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Bu nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Sanıklar ... ve .Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Bu nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.07.2015 tarihinde öldüğüne dair Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.07.2015 tarih ve 201551715 sayılı tespitine istinaden resmî belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Sanıklar Mesut ve Fatih Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2015 tarihli ve 2014/71 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2015 tarihli ve 2014/71 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/818, Karar No: 2016/1348, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/818 E.  ,  2016/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, vasi adayının dava dilekçesinde kısıtlı adayının adresini “....../...” olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığının 08.12.2015 tarihli cevabi yazısından kısıtlı adayının “.../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36797, Karar No: 2021/13920, Tarih: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/36797 E.  ,  2021/13920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık ...’ya yüklenen “2006-2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ...'ya yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme”, Sanık ...'a yüklenen “2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26723, Karar No: 2019/2868, Tarih: 05.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/26723 E.  ,  2019/2868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya 2013 yılı içerisinde banka hesabından farklı tarihlerde ve miktarlarda borç para gönderildiğini, ödeme yapılmaması üzerine fazlaya ilişkin hakkı saklı tutarak 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya banka yolu ile gönderdiğini belirttiği borçların tahsili talebi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı ise, davacının kendisine borçlu olduğunu, davalı hakkında başlattığı bir icra takibinin olduğunu ve banka kayıtlarının tek başına delil teşkil etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, banka kayıtlarında işlem açıklaması bulunmadığı, paranın ne amaçla gönderildiğinin belli olmadığı, davacının davaya konu paraları borç olarak gönderildiği iddiasını ispatlamakla yükümlü olduğu ancak ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı, dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış bulunduğundan, mahkemece davacının davalıya yemin yöneltme hakkı hatırlatılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/776, Karar No: 2021/134, Tarih: 23.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2017/776 E.  ,  2021/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.07.2012 tarihli ve 245-245 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 15.12.2014 tarih ve 1347-14225 sayı ile;

"Sanığın aynı evde birlikte yaşadıkları mağdureye yönelik odanın kapısını kilitlemek suretiyle zorla nitelikli cinsel istismar suçuna teşebbüs ettiği olayda; eylemi sırasında kullandığı cebrin nitelik ve süresi de gözetildiğinde, bu suçun unsuru olup, suçun işlendiği zaman zarfı dışında mağdureyi alıkoymaya yönelik cebir, tehdit ya da hile kullandığına dair delil bulunmadığı ve kapıyı kilitlemek suretiyle alıkoyma eyleminin de TCK'nın 109/1. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden aynı maddenin 2. fıkrasıyla hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 12.01.2016 tarih ve 64-3 sayı ile; sanığın TCK'nın 109/1, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 27.06.2016 tarih ve 4705-6337 sayı ile;

"Sanığın aynı evde birlikte yaşadığı mağdureye yönelik odanın kapısını kilitlemek suretiyle zorla nitelikli cinsel istismar suçuna teşebbüs ettiği olayda; suçun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkânının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurun hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın, mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, mevcut hâliyle eylemin sadece 5237 sayılı TCK’nın 103/2-6. maddeleri kapsamında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsü olduğu ve mezkûr madde ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 08.11.2016 tarih ve 198-313 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise 08.11.2016 tarih ve 198-313 sayı ile;

"...Değinilen bozma ilamının usul ve yasaya uygun nitelik taşımadığı; zira iddianame tanzimi sonrası açılan kamu davasının ait olduğu mahkememizin 10.07.2012 tarihli ve 245-245 sayılı dosyası yönünden tesis olunan hükümlerin uyulmasına karar verilen Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 15.12.2014 tarihli ve 1347-14225 sayılı ilamıyla bozulması üzerine, bozma ilamında yer alan 'sanığın aynı evde birlikte yaşadıkları mağdureye yönelik odasının kapısını kilitlemek suretiyle zorla nitelikli cinsel istismar suçuna teşebbüs ettiği olayda eylemi sırasında kullandığı cebrin nitelik ve süresi gözetildiğinde cinsel istismar suçunun unsuru olup, suçun işlendiği zaman zarfı dışında mağduru alıkoymaya yönelik cebir, tehdit ya da hile kullanıldığına dair delil bulunmadığı ve kapıyı kilitlemek suretiyle alıkoyma eyleminin de TCK'nın 109/1. maddesindeki suçu oluşturduğu' yönündeki suçun sübutu ve hukuki nitelendirmesi açısından bağlayıcı nitelik taşıyan tespit ve değerlendirmeler göz önüne alınarak mahkememizin 12.01.2016 tarihli ve 64-3 sayılı kararının verildiği, hükme dayanak teşkil eden bu Yargıtay bozma ilamına nazaran tesis edilen hükmün tekrardan bozulmasına ilişkin kararın dosya kapsamına yansıyan beyan, delil ve olgularla uyumlu nitelik taşımadığı, suçun işlenmesi sırasında mağdureye yönelik cinsel istismara konu eylemleri sergilemeden önce, sanığın birlikte yaşadıkları evde mağdurenin bulunduğu oda kapısını kilitleme şeklindeki davranışının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma amaç ve saikine ilişkin bulunduğu, dolayısıyla mahkememizin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın cezalandırılmasına ilişkin kararının yargısal uygulama ve yasaya uygun nitelik taşıyıp, bozmaya ilişkin Yargıtay 14. Ceza Dairesinin ilamına karşı direnilmesi gerektiği,

Sanığın mağdure ...'ün öz amcası olup olay tarihlerinde mağdurenin babası ve kendisinin ağabeyi olan müşteki Suat Yaşar'ın evinde kaldığı, olay günü ağabeyinin ve yengesinin işte olmaları nedeniyle evde olmamalarından istifade ederek 15 yaşından küçük (kayden 14 yaş 7-8 ay) olan öz yeğeni mağdure ...'ü evdeki odaya götürüp odanın kapısını kilitledikten sonra, kendisinin alt kısmını çıkartarak mağdurenin eteğini sıyırıp üzerine abanarak cinsel ilişkiye girmeye çalıştığı, mağdurenin 'İmdat.' diye bağırarak yardım istemesi üzerine evin içerisinde bulunan kardeşi tanık Alican'ın ablasının imdat çağrısını duyup hemen yakında köy berberinde tıraş olan dayısı Rıdvan (Turhan) Özden'e durumu haber verdiği, mağdurenin dayısının eve gelerek odanın kapısına yöneldiği ancak kapının kilitli olması nedeniyle kırarak içeri girdiğinde mağdurenin eteğini sıyırmış ve alt kısmı çıplak olarak ona abanmış vaziyetteyken sanığı mağdurenin üzerinde yakaladığı,