muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3330, Karar No: 2014/5532, Tarih: 25.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3330 E.  ,  2014/5532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gebe kadını öldürme, kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet.

HÜKÜM : ...'u öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 82/1-f, 31/3. maddeleri uyarınca 22 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

...'u öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 81, 31/3. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 31/3, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 400.TL ve 4800.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'ın maktuller ... ve ...'a yönelik eylemleri ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki suçun sübutuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Suça sürüklenen çocuğun maktuller ... ve ...'a yönelik eylemlerinden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktullerden ...'nın suça sürüklenen çocuğun halası, ...’un ise maktul ...'nın eşi olduğu, maktul ...'un orman muhafaza memuru olarak görev yapması nedeniyle Erbaa ilçesinde ikamet ettikleri, bir süre önce suça sürüklenen çocuğu yanlarına alıp Erbaa ilçesinde okula kaydettirip kendilerine ait kız çocukları da olduğu halde birlikte yaşamaya başladıkları, aynı zamanda maktul ...'nın 31-33 haftalık hamile olduğu, maktullerin suça sürüklenen çocuğun derslerinin kötü olması nedeniyle kendisine tedip etmeye yönelik ikazlarda bulundukları, olay günü sabaha karşı uyanan suça sürüklenen çocuğun, maktul ...'a ait silahı alarak maktullerin odasına girdiği, uyumakta olan maktulleri başlarına birer kez ateş ederek öldürdüğü olayda,

1) Suça sürüklenen çocuğun eylemini her iki maktul uyku halinde iken gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemleri, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan maktullere karşı gerçekleştirdiği gözetilerek, hakkında, maktul ...'a yönelik eylemi nedeniyle 82/1-e, maktul ...'ya yönelik eylemi nedeniyle 82/1-f ile birlikte 82/1-e maddelerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

1) Suça sürüklenen çocuğun eylemini her iki maktul uyku halinde iken gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemleri, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan maktullere karşı gerçekleştirdiği gözetilerek, hakkında, maktul ...'a yönelik eylemi nedeniyle 82/1-e, maktul ...'ya yönelik eylemi nedeniyle 82/1-f ile birlikte 82/1-e maddelerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Suç tarihinde 15 yaş 2 ay 8 günlük olan suça sürüklenen çocuk hakkında maktul ...'ya yönelik eylem nedeniyle, 18 yıldan 24 yıla, maktul ...'a yönelik eylem nedeniyle 12 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 31/3 maddesi uyarınca sanığın bulunduğu yaşa göre alt sınıra yakın cezalar verilmesi yerine yazılı şekilde 22 yıl ve 14 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayini,

3) CMK'nun 185. maddesi uyarınca çocuklar hakkındaki yargılamanın kapalı yapılması gerekirken, 05/03/2013 ve 26/03/2013 tarihli duruşmaların açık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi hükmün, 1412 sayılı CMUK'nun 326.maddesi gözetilmek kaydıyla, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/11/2014 günü oybirliği ile karar verildi.

25/11/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Mustafa Naim Hisarlı'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ile ...'nin yokluklarında 27/11/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/4498, Karar No: 2017/16059, Tarih: 18.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/4498 E.  ,  2017/16059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararda suç tarihinin Ekim 2009 yılı yerine 13.01.2010 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ve aile üyeleri hakkında yürütülen başka bir soruşturma nedeniyle ikametleri önünde park halinde bulunan ve suça sürüklenen çocuğun babası tarafından kullanılan ... plakalı araç içinde yapılan aramada gizlenmiş halde bir adet tabancanın ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuğun 14.1.2010 tarihli ifadesinde bu tabancayı yaklaşık 3-4 ay önce İstanbul'da tanımadığı birinden satın aldığını beyan ettiği, tabanca üzerinde yazılı bulunan seri numarasından ruhsat sahibinin katılan olduğunun anlaşıldığı, katılanın 14.1.2010 tarihli beyanında tabancayı 2006 yılında babasından devraldığını, ruhsatın geçerlilik süresinin 15.2.2011 tarihi olduğu, bundan 3 yıl önce 2007 yılında tabancasını emaneten baldızı ...'a bıraktığını, o tarihten sonra da tabancasını almadığını söylediği, ...'ın, tabancanın müşteki tarafından 3 yıl önce kendisine bırakıldığı, ikametinden nasıl çalındığını anlamadığı, ikametinden hırsızlık olayı olduğunu gösterir her hangi bir emare bulunmadığı yolunda beyanda bulunduğu anlaşıldığından suç tarihinin tespitinin araştırılması için Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21.04.2015 tarih, 2015/5272 Esas ve 2015/1051 Karar sayılı ilamı ile bozma kararı verildiği, mahkeme tarafından suç tarihinin araştırıldığı, tekrar müştekinin dinlendiği, sonuç olarak sanığın soruşturma aşamasında alınan ilk ifadesinde belirttiği 13.01.2010 tarihinden 3 ay öncesi olan Ekim 2009 tarihinin suç tarihi olarak belirlendiği anlaşılmakla;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresinin suç tarihi olan Ekim 2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4684, Karar No: 2018/12485, Tarih: 06.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/4684 E.  ,  2018/12485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davaya konu taşınmazın kiralanmasına dair ihaleyi kazandıklarını ancak özelleştirme işlemleri nedeniyle sözleşmenin imzalanamadığını, bu sırada davalı kurumun kira bedelinin üç katı tutarında ödeme talep ettiğini, ihalelerden yasaklanmamak için bu bedeli ihtirazi kayıtla ödediklerini ileri sürerek, 9.975 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) .........Sözleşmesi’nin 6 ncı maddesi ve Anayasanın 36 ncı maddesine göre herkes, yasal yollardan faydalanarak yargı yerleri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile ...... yargılanma hakkına sahiptir. ...... yargılanma hakkı, 6100 sayılı HMK’nın 27 nci maddesinde belirtilen hukukî dinlenilme hakkını da içeren daha geniş bir haktır ve hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir.

...... yargılanma hakkı, kanunî, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından yargılanma, makul süre içinde yargılanma, hakkaniyete uygun yargılanma ve hukukî dinlenilme haklarını kapsar.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun "hukuki dinlenilme başlıklı 27.maddesi, T.C. Anayasasının hak arama hürriyetini düzenleyen 36.maddesi ve .........Sözleşmesinin ...... yargılanma hakkına ilişkin 6.maddesi nazara alındığında; davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir.

Somut olayda; davacı vekili 05.11.2015 tarihli son celse için mazeret dilekçesi vermiş, dilekçesinde ......... 8. Sulh Hukuk Mahkemesinde duruşması olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece davacı vekilinin mazeret talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Somut olayda; davacı vekili 05.11.2015 tarihli son celse için mazeret dilekçesi vermiş, dilekçesinde ......... 8. Sulh Hukuk Mahkemesinde duruşması olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece davacı vekilinin mazeret talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16646, Karar No: 2009/18342, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16646 E.  ,  2009/18342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 06.02.2007 günlü dilekçesinde sınırlarını bildirdiği, Kurtpınar Beldesi ...-Höbür mevkiinde bulunan dava dışı 302 sayılı parselin etrafındaki sınırlarını tarif ettiği taşınmazı, 1974 den 1976 yılana kadar imar ihya ..., 20 yıldan fazla süreyle ... sıfatıyla zilyet ettiğini, taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adına tapuya tescilini istemiştir. Hazine davanın reddini ve taşınmazların Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Orman Yönetimi 05.05.2008 günlü dilekçesiyle taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, asli katılan ... Yönetiminin davasının kabulü ile ... bilirkişiler ... ve ... ... tarafından düzenlenen 23.07.2007 günlü rapor ve krokide ... kalem ile taranarak (A) gösterilen 4558,07 m2 ve (B) ile gösterilen 16974,95 m2, (C) ile gösterlien 27780,01 m2, (D) ile gösterilen 25478 m2 yüzölçümündeki taşınmazların en son parsel numarası verilerek orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, genel kadastroda tapulama dışı bırakılmış ve tapusuz olan taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26.09.1956 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, genel kadastroda tapulama dışı bırakılmış ve tapusuz olan taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26.09.1956 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli memleket haritası ile amenajman planının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi ve üçlü ziraat mühendisi bilirkişi kurulu raporlarıyla, çekişmeli taşınmazın 1956 arazi kadastrosunda taşlık ve çalılık olarak tapulama dışı bırakıldığı, üzerinde imar ihya çalışmaları ... taşlardan ayıklanmış ve buğday ekilmişse de, mevcut haliyle imar ihya yoluyla edinilecek yerlerden olmadığı belirlenerek, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin 1956 genel kadastrosunda taşınmazın taşlık ve Çallık olarak tapulama dışı bırakıldığı ve henüz orman kadastrosunun yapılmadığı, H.G.K.’nun 24/10/2001 gün ve 2001/8-964-751 sayılı ve 13/02/2002 gün ve 2002/8 - 183- 187 sayılı kararlarında değinildiği gibi, kadastro (tapulama) komisyonlarınca orman sayılarak tesbit harici bırakılan yerler, orman kadastrosunun kesinleştiği güne kadar orman sayılan yerlerden olduğu, bu tür yerin 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. ve devamı maddeleri gereğince orman olarak sınırlandırılma olanağı bulunduğu gibi, Hazine tarafından orman olarak kullanılmak üzere Orman Yönetimine de tahsis edilebileceği de gözetilerek, gerçek kişinin davasının reddine ve katılan davalı ... Yönetiminin karşı tescil isteminin kabulüyle çekişmeli taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı gerçek kişinin ve davalı Hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, şağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10.12.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15404, Karar No: 2018/3685, Tarih: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15404 E.  ,  2018/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği gözönüne alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30.04.2014 yerine 2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5764, Karar No: 2025/3058, Tarih: 20.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/5764 E.  ,  2025/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/378 E., 2015/673 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ :Tebliğname tebliği

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 19.03.2018 tarihli ve 2015/28255 Esas, 2018/3445 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.04.2024 tarihli ve KD-2024/27874 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2015 tarih ve 2015/283264 numaralı tebliğnamesinin, sanık müdafiinin, 01.07.2015 tarihli temyiz dilekçesinde bildirdiği bilinen son adresi olan Kayhan Mahallesi İnönü Caddesi, Sönmez İş Sarayı, Kat/3, No:234 Heykel,Osmangazi/Bursa adresi yerine Hocaaliza Mahallesi, Ressam Şefik Bursalı Caddesi, Kutun Çakmak İşhanı, No:9/2 Osmangazi/Bursa adresine tebliğ edildiğinin anlaşılması ve, AİHS'nin 6. maddesi ile 1412 sayılı CMUK'un 316/3. maddesi (5271 sayılı CMK'nın 297/3) maddesi uyarınca tebliğnamenin tebliğinin zorunlu olduğu, tebliğnamenin sanık veya sanık müdafiine usulüne uygun tebliğ edilmesi sağlanıp, sanığa tebliğnameye karşı savunma yapma olanağı tanınmadan temyiz incelemesi yapılarak yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi, savunma hakkının kısıtlanması olarak değerlendirildiği, açıklanan nedenlerle Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 19.03.2018 tarih ve 2015/28255 Esas, 2018/3445 Karar sayılı "ONAMA" kararının kaldırılması ile tebliğnamenin sanık müdafiine usulünce tebliğinin sağlanarak, dosyanın esastan incelenmesi yapılıp Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarih, 2015/378 Esas ve 2015/673 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ''ONANMASI'' talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü gözetilmeksizin; tebliğnamenin sanık müdafiinin 01.07.2015 tarihli temyiz dilekçesinde bildirdiği bilinen son adresi olan Kayhan Mahallesi İnönü Caddesi, Sönmez İş Sarayı, Kat;3, No:234 Heykel, Osmangazi/Bursa adresi yerine Hocaaliza Mahallesi, Ressam Şefik Bursalı Caddesi, Kutun Çakmak İşhanı, No:9/2 Osmangazi/Bursa adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı, bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2024 tarihli ve KD-2024/27874 sayılı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 19.03.2018 tarih ve 2015/28255 Esas, 2018/3445 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, UYAP sistemi karar numarası verildiği takdirde bu dosya üzerinde devamında işlem yapılmasına izin vermediğinden, karar numarası verilmeksizin UYAP’taki esas sırasının açıklamalar bölümüne itirazın kabulü ile önceki Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 19.03.2018 tarih ve 2015/28255 Esas, 2018/3445 Karar sayılı kararının kaldırıldığı hususunun şerh edilmesine, takiben sanığa ve sanık müdafiine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2015 tarih ve 2015/283264 sayılı tebliğnamesinin usulünce (Sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi için dosyanın yazı işleri müdürlüğüne teslimine, tebligat işleri tamamlandıktan sonra dosyanın esasının incelenmesine dair 23.05.2024 tarihinde ara karar verildiği; ilgili tebliğnamenin sanık müdafine 05.02.2025 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği belirlenerek yapılan inceleme neticesinde;

3. Sanığın şikâyetçiye ait kilitli vaziyetteki kamyonetin kapısını açıp aracı düz kontak yaparak çalıştırıp çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılarak hüküm kurulması; her iki maddede metnindeki sonuç ceza aynı olduğundan bozma nedeni yapılmamış, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli, 2015/378 Esas , 2015/673 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.