muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7406, Karar No: 2013/14513, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/7406 E.  ,  2013/14513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-karşı davalı; kesilen aylığın tekrar bağlanmasına, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline, biriken aylıkların tahsiline,

Davalı-karşı davacı; yersiz olarak ödenen maaşın faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı-karşı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptaline, davacının borçlu olmadığının tespitine ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili istemli olup; birleşen dosyadaki dava ise birleşen dosya davacısı/davalı SGK'nun 17/10/2008 ile 16/04/2011 tarihleri arasında birleşen dosya davalısına/davacıya yersiz olarak ödenen 17.049,46 TL'nin ay be ay ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, davanın(iptal ve tespit davası) kabulüne; birleşen davanın(istirdat davası) reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının, eski eşinden 02/08/2000 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı, 17/10/2000 tarihinde davalı kuruma yaptığı başvuru üzerine, kendisine babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmıştır. Davalı kuruma isimsiz ihbar dilekçeleri gönderilmesi üzerine, başlatılan soruşturmada kontrol memuru tarafından düzenlenen 24/01/2011 tarihli rapora göre; yapılan çevre araştırmasında davacının, 01/10/2008 tarihi öncesi ve sonrasında boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiği belirtilmiş, davacının yerleşim yerinin bulunduğu yer muhtarı ...'nin,

davacının eşi Duran ve çocukları ile yaklaşık 15 yıldır birlikte yaşadıklarını beyan ettiği görülmüştür. Yargılama sırasında, davacı ve boşandığı eşi hakkında yapılan 20/02/2012 tarihli kolluk araştırmasında, davacının, boşandığı eşi ile birlikte yaşamadığı, eski eşin başka bir mahallede kapıcılık yaptığı tespit edilmiş, davacı ve boşandığı eşinin seçmen bilgi kayıtları, adres hareketleri, kayıtlı bulundukları ve hizmet aldıkları toplum sağlığı merkezleri araştırılmış, 01/10/2008 tarihi ve sonrasında birlikte yaşadıklarına dair resmi kayıt elde edilememiştir. Davacının boşandığı eşine ilişkin SGK kayıtları incelendiğinde, 01/01/2008 ile 15/07/2011 tarihleri arasında ... Cad. ... Apart. isimli işyerinde kapıcı olarak çalıştığı ve SGK'ya yerleşim yeri olarak Yenişehir Mahallesi ... Caddesi ... Apt. B blk N:41 İskenderun adresini bildirdiği, İlçe Nüfus Müdürlüğü'ndeki kayıtta ise yerleşim yerinin, 20/02/2007 tarihinden itibaren Yenişehir Mahallesi ... Caddesi No:47/1-2 İskenderun olduğu tespit edilmiş, mahkeme huzurunda dinlenen ve mahkemeye dilekçe sunan ... Apartmanı yöneticisi tanık ... beyanında; davacının eski eşinin kapıcılık yaptığı apartmanda, kapıcıya tahsisli daire bulunmadığını, sadece B blok altında bir odadan ibaret bir dinlenme yerinin bulunduğunu, ancak ... burada kaldığından haberdar olmadığını; tutanak tanığı muhtar ...'nin ise davacı ve boşandığı eşini tanımadığını, mahalle nüfusunun 15 binin üzerinde olduğunu, SGK memurlarına eski tarihli aile bilgi formlarına bakarak bilgi verdiğini, davacının sürekli mahallede oturduğunu, boşandığı eşini tanımadığını beyan ettikleri görülmüştür.

Davanın(iptal ve tespit davası) ve birleşen davanın(istirdat davası), yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, somut olayda; özellikle 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihinden itibaren, davacının boşandığı eşi ... Nüfus Müdürlüğüne ve SGK'ya bildirdiği adresler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, davacının eski eşi usulünce duruşmaya davet edilerek, 01/10/2008 tarihi ve sonrasında yerleşim yerinin neresi olduğu sorulmalı, ilgililerin su, elektrik, doğalgaz, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın (iptal ve tespit davası)kabulüne; birleşen davanın(istirdat davası) ise reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı/ birleşen dosya davacısı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın (iptal ve tespit davası)kabulüne; birleşen davanın(istirdat davası) ise reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı/ birleşen dosya davacısı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8540, Karar No: 2013/8839, Tarih: 02.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8540 E.  ,  2013/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.02.2012 tarih ve 2009/233-2012/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 3 adet serasının davalı nezdinde sera sigortası poliçesi ile sigorta örtüsü altında bulunduğunu, 23.02.2009 tarihinde meydana gelen dolu yağışı nedeniyle müvekkilinin seralarının hasar gördüğünü, ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/116 D.İş sayılı dosyasında müvekkilinin uğradığı zararının büyük oranda tespit edildiğini, davalının hasarın teminat dışı olduğundan bahisle ödem yapmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 110.000,00 TL’nin tahsilini talep etmiş, 26.01.2012 tarihli ıslahla birlikte 112.486,10 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, hasar sonrasında görevlendirilen eksperlerce seraların malzeme ve işçilik açısından yetersiz olduğunun tespit edildiğini, poliçe özel şartlarına göre direkt hasarların ve aşırı yağan dolu yağışının kar yükü oluşturması halinde oluşacak dolaylı hasarların teminat kapsamı dışında bırakıldığını, seraların projeye uygun olarak imal edilmediğini, zararın aşırı yağan dolunun kar yükü oluşturması ile değil hatalı plan nedeniyle dolunun tahliye edilememesinden doğduğunu, davacının hasar sonrası zeyilname ile kar yükünü teminat kapsamına aldırdığını, dolayısıyla bu şekilde meydana gelen bir zarardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 3 adet serada 23.02.2009 tarihinde meydana gelen dolu yağışı nedeniyle hasar oluştuğu, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında seralarda herhangi bir işçilik ve malzeme kusuru bulunmadığının anlaşıldığı, 30.12.2011 tarihli ek raporda davacının zararının 112.486,10 TL olarak tespit edildiği, davacının davasını bu miktar üzerinden ıslah ettiği, meydana gelen zararın davacının kusurundan kaynaklanmadığı, davalının poliçe kapsamında kalan zararları ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kabulü karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sera sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, 30/12/2011 tarihli ek rapor hükme esas alınarak 112.486,10 TL’nin tahsiline karar verilmiştir. Tarım sigortalarında riziko sonucu meydana gelen zararın miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık çıktığı taktirde diğer mal sigortalarında olduğu gibi sigorta genel şartlarındaki hükümler dikkate alınmak suretiyle hasar ve tazminat hesabı yapılması gerekecektir. Sera Sigortası Genel Şartlarının B.5. Tazminatın Hesabı başlıklı maddesinin 5/1. maddesinde “ Sigorta tazminatının hesabında sigortalı şeylerin rizikonun gerçekleşmesi anındaki tazmin değerleri esas tutulur.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece bu hüküm uyarınca, sigortalı şeylerin rizikonun gerçekleşmesi anındaki tazmin değerleri esas tutularak tazminat hesabı yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken poliçedeki değerler üzerinden düzenlenen rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava konusu hasar 23.02.2009 tarihinde meydana gelmiştir. Davacı vekili 26.01.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 110.000,00 TL olan dava değerini, 112.486,10 TL olarak ıslah etmiştir. Davalı vekili ise ıslahla arttırılan kısmın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek ıslah dilekçesine karşı çıkmıştır. Sera Sigortası Genel Şartlarının C.9. maddesinde, sera sözleşmesinden doğan bütün taleplerin 2 yılda zamanaşımına uğrayacağı hükmü düzenlenmiştir. Bu itibarla mahkemece ıslahla arttırılan kısmın zamanaşımına uğradığı naraza alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5590, Karar No: 2024/2069, Tarih: 25.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5590 E.  ,  2024/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/685 E., 2023/1362 K.

DAVA TARİHİ : 31.08.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/315 E., 2022/719 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak taraf teşkili açısından heyet raporu alınmak ve sonucu uyarınca karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddinekarar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin devamlı tehdit edip dövdüğü için 2015 yılında psikolojisinin bozulduğunu, dayaklarına, şiddetine dayanamadığı için ailesinin adresine yerleştiğini, çocuğunu görmek için arada davalının adresine gidip geldiğini, davalının evine gittiğinde kendisini ilişkiye zorladığını, elinden kurtulabilirse kurtulduğunu, kendisine zor kullandığını, davalının çocuklarına bakmadığını, kendisinin tütün, zeytin işçiliğinde amele işlerine gittiğini, kendi ve çocuklarının ihtiyaçlarını görmeye çalıştığını, davalının boşanırsan , dava açarsan seni öldürürüm diye tehdit ettiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velayetin anneye verilmesine, kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı 500,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL manevî ve 50.000,00 TL maddîtazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının engelli oğluna iş bulma maksadı ile evden ayrıldığını ve bir daha dönmediğini, yaz aylarında erkeğin yanında kaldığını, kış aylarında ise tutulan o evde kaldıklarını, iddiaların asılsız olduğunu, ortak çocuklarının erkeğin yanında olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesi’nin Birinci Kararı

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının engelli oğluna iş bulma maksadı ile evden ayrıldığını ve bir daha dönmediğini, yaz aylarında erkeğin yanında kaldığını, kış aylarında ise tutulan o evde kaldıklarını, iddiaların asılsız olduğunu, ortak çocuklarının erkeğin yanında olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesi’nin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesi’nin 06.10.2020 tarih ve 2018/721 Esas, 2020/551 Karar sayılı kararı ile kadının iddialarını ispatlayamadığı, tanık beyanında geçen şiddet olayından sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri, bu olay nedeniyle birbirlerini affettikleri en azından hoş görü ile karşıladıkları, erkeğin başkaca kusurlu davranışında ispatlanmadığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesin gereğince davanın reddinekarar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi’nin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili hükmün tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesi’nin 15.04.2022 tarih, 2021/174 esas ve 2022/859 Karar sayılı kararı ile kadının kısıtlanmasını gerektirecek bir durumun varlığının tespiti konusunda vesayet makamı olan Sulh Hukuk Mahkemesine ihbarda bulunması veya kendiliğinden bu konuda davacı kadının yeniden sevk edilerek resmi sağlık kurulu heyetinden oluşacak şekilde yeterli bir rapor alınıp delillerin birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) numaralı alt bendi gereğince davacının istinaf başvurusunun kabulü ile, esası incelenmeden İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, açıklandığı şekilde davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırılma nedenine göre, davacının sair istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesi’nin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadına karşı birden çok kez şiddet uyguladığı, kadının ilk evliliğinden olan çocuğuna şiddet uyguladığı, benle geçinmez isen seni öldürürüm diyerek tehdit ettiği, kadının ilk evliliğinden olan çocukla birlikte yaşadıkları dönemde kadını ve ilk evliliğinden olan çocuğu birden çok evden kovduğu, ortak çocuğun ihtiyaçları ile yeterince ilgilenmedi, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, velayetin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına,kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 45.000,00 TL maddîve 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar