muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3040, Karar No: 2009/3429, Tarih: 08.06.2009

3-Davacı asıl dava dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00 YTL’nin tahsilini istemiş 31.01.2008 tarihli dilekçesiyle harçlandırmak suretiyle talebini 542.792,00 TL’ye arttırmıştır. Davacı asıl davada talep edilen miktara ve ıslahla arttırılan kısma 31.12.2004 tarihinden itibaren avans faizi uygulanması talep edilmiş mahkemece yüklenicinin işten elçektiği tarih olan 31.01.2005 tarihinden itibaren hükmedilen miktarın tamamına avans faizi yürütülmüştür. Temerrüt faizine hükmedilebilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp, borçlunun ayrıca ve usulen temerrüte düşürülmesi zorunludur. Davacı yüklenici 17.11.2005 tarihinde idareye verdiği dilekçe ile 320.187.421.904 TL alacağın ödenmesini talep ettiğinden asıl davada talep edilen ve ıslahla arttırılan miktar yönünden temerrüdün 17.11.2005 tarihinde oluştuğu gözetilmeyerek hüküm altına alınan alacağa iş bitim tarihi olan 31.01.2005 tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması da bozma nedeni sayılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bendde açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16809, Karar No: 2011/2763, Tarih: 16.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16809 E.  ,  2011/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.06.2009 gün ve 7805-9489 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ... Köyü 126 ada 114 parsel sayılı (47689 m2) 2/B parseli hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de taşınmazın 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında iken asliye hukuk mahkemesinin 1969/533-1975/1034 sayılı kararı ile orman sınırı içine alındığı ve sonra da 2/B uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı, teknisyen olduğu anlaşılan orman bilirkişi tarafından taşınmazın orman niteliğini yitirdiği bildirilmişse de raporun hükme yeterli olmadığı, orman mühendisi bilirkişiden yeniden rapor alınması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin kadastro tespit tutanağı ve eklerinin iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 2002 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, uzman orman bilirkişi tarafından yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın üzerinde halen kendiliğinden yetişen fıstık çamlarıyla koru ormanı niteliğinde bulunduğu, orman niteliğini kaybetmediği belirlenerek orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; kadastro hakiminin düzenli sicil oluşturma görevi bulunduğu halde, taşınmazın kadastro tesbitinin iptali yerine "tespit tutanağının iptaline" karar verilmiş olması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 1. Paragrafındaki " ... "tesbit tutanağı ve eklerinin iptaline" sözlerinin hükümden çıkarılarak yerine, " ... kadastro tesbitinin iptaline ..." sözlerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 16.03.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27522, Karar No: 2015/29265, Tarih: 24.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/27522 E.  ,  2015/29265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :İhale bedeli 16300 TL olup, bu miktarın %10'u 1630 TL olduğu halde karar yerinde mahkemece hükmedilen para cezasının 1453 TL olarak gösterilmesinin sehven müstenit maddi hata olup mahallinden düzeltilebileceğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31102, Karar No: 2014/22689, Tarih: 01.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31102 E.  ,  2014/22689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/57998

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/1330 (E) ve 2012/1755 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuk O.. L..'ün hükümden sonra 25/02/2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5237 Sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36194, Karar No: 2014/22368, Tarih: 24.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/36194 E.  ,  2014/22368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/253457

MAHKEMESİ : Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2012/5 (E) ve 2012/547 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık A.. K.. hakkında zamanaşımı süresi içinde mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- UYAP'tan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre olay günü güneşin saat 16.55'te battığı, eylemin saat 20.00 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle cezadan 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereği artırım yapılmaması,

2-Mağdurun evinden çalınan cep telefonu, para cüzdanı ve el çantasının ihbar üzerine olay yerine gelen polis tarafından sanıkların kaçtığı güzergahta bulunarak teslim edildiği, çalınan iki kutu sucuğu da sanık G.. Ö..'ın diğer sanık A.. K..'ye verdiğini beyan etmesi üzerine, yakalanan sanık A.. sucukları bıraktığı yeri göstermek suretiyle kısmi iadenin sağlandığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereğince mağdura kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rıza gösterip göstermeyeceğinin sorularak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. K.. ve G.. Ö..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği ceza süresi yönünden sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 24.06.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17123, Karar No: 2010/25871, Tarih: 20.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/17123 E.  ,  2010/25871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/205172

MAHKEMESİ : Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

NUMARASI : 2008/200

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

07.03.2004 tarihli suç tutanağında, sanığın oturduğu evde direk bağlantı yapılarak kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi, sanık soruşturma aşamasındaki savunmasında, suça konu adreste kendisinin ikamet ettiğini beyan ettiği halde; kovuşturma aşamasındaki savunmasında, 1999 yılında suça konu eve oturduğunu ve 2001 yılı sonu ile 2002 yılı başlarında bu evden taşındığını, suç tarihinde suça konu evde oturmadığını beyan etmesi ve savunma tanıklarının beyanlarında da, sanığın bu evde hangi tarihlerde oturduğu hususunda bir açıklıkta bulunmaması karşısında; kaçak elektrik kullanıldığı belirtilen suça konu evde suç tarihinde sanığın ikamet edip etmediği zabıta aracılığıyla araştırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken bu husus araştırılmadan sanığın kovuşturma aşamasındaki savunmasına itibar edilerek eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23720, Karar No: 2014/23841, Tarih: 15.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23720 E.  ,  2014/23841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2012

NUMARASI : 2012/113-2012/281

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, gider avansının yatırılmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 11.04.2012 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu döneminde açılmıştır. Anılan Kanun'un 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. 115/2. maddesinde ise, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verilirek, bu süre içerisinde noksanlık giderilmezse davanın dava şartı yokluğundan usulden reddedileceği düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun’un 120. maddesindeki gider avansı ile ilgili düzenleme 324. maddedeki delil ikamesi avansı kuralı ile birlikte değerlendirilmeli ve dava şartı olan gider avansı, delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderleri için dikkate alınmalıdır. Dolayısı ile delil ikamesi için alınacak avans ile dava şartı olan gider avansı birbirinden ayrılmalı, delillerin ikamesi için alınacak avans gider avansı içinde yer almamalıdır. Tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi 6100 sayılı Kanun'un 324. maddesi düzenlemesi karşısında mümkün değildir.

Somut olayda, tensip ara kararı ile 350,00 TL gider avansının, tutanağın tebliğinden itibaren iki haftalık kesin süre içerisinde yatırılması için davacı vekiline kesin süre verilmiş ve anılan eksiklik verilen kesin süre içerisinde giderilmediğinden davanın usulden reddine karar verilmiştir. Ancak, dosya içeriğine göre tensip tutanağı davacı vekiline 20.04.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Gider avansının 02.05.2012 tarihinde Salihli PTT Müdürlüğü aracılığı gönderildiğine ilişkin makbuz fotokopisi aynı tarihli beyan dilekçesi ile gönderilmiş ve karar tarihinden sonra mahkemeye ulaşmıştır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş Salihli PTT Müdürlüğünden 02.05.2012 tarihli ödemeye ilişkin belgeler sorularak anılan tarihte gider avansının gönderildiğinin anlaşılması durumunda kesin süre gereğinin yerine getirildiği kabul edilerek yargılamaya devam etmektir. PTT aracılığı ile ödeme yapılmadığının anlaşılması durumunda ise; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda ödenmesi istenen avansın içinde delil avansı varsa ayrılmalı, gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemler kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarı ayrı ayrı gösterilerek davacıya yeniden süre verilmeli ve oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4930, Karar No: 2023/5457, Tarih: 02.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/4930 E.  ,  2023/5457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/46 Esas, 2022/348 Karar

DAVA TARİHİ : 24.12.2014

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 19.04.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Mahkemenin 19.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 427 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca "Miktar veya değeri 2.190 (İki bin yüz doksan) Türk Lirasını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir." 01.01.2022 tarihinden itibaren temyiz kesinlik sınırı 5.810,00 TL’ye yükseltilmiştir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 2.758,91 TL olup, Mahkemenin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 5.810,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 19.04.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9446, Karar No: 2008/11789, Tarih: 13.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/9446 E.  ,  2008/11789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları M. D.nın mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava konusu 131 parselde bulunan 7 nolu bağımsız bölümü ikinci eşinin ilk evliliğinden olma çocuğu davalıya satış suretiyle devrettiğini ileri sürerek tapunun iptali ile muris adına tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, murisin gece kulübü açmak için taşınmazını sattığını, bedelini sermaye yaptığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muris tarafından davalıya yapılan temlikin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteğinin değerden reddiyle gereği görüşülüp düşünüldü.Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, dava konusu 505 ada 131 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan M.D. tarafından 26.3.1997 tarihli akitle davalıya satış suretiyle temlik edildiği görülmektedir.

Davacılar anılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Bilindiği üzere,uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini istiyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer birsöyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmıyacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış güçünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince;miras bırakanın dava konusu taşınmazın intifasını üzerinde bırakarak taşınmazın çıplak mülkiyetini ikinci eşinin ilk evliğinden olma çocuğu olan davalıya sattığı gözetildiğinde bu temlikin hayatın olağan akışına uygun düşüp düşmediği üzerinde durulmadığı gibi, taşınmazın gerçek değeri ile satış bedeli arasında fahiş bir fark olup olmadığı da keşfen bilirkişi incelemesi ile saptanmamıştır.

O halde mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilke ve olgular gözetilerek bu konudaki taraf delillerinin toplanarak inceleme ve araştırma yapılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile kararın açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.md. gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,13.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5754, Karar No: 2023/6738, Tarih: 28.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5754 E.  ,  2023/6738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/749 E., 2022/959 K.

SUÇ : Sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması taşınması bulundurulması, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması taşınması bulundurulması suçundan kurulan hüküm ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçuna yönelik temyiz başvurusunun değerlendirilmesine dair ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hüküm ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mutki Cumhuriyet Başsavcılığının 08.05.2019 tarihli iddianamesi ile, sanığın sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması taşınması bulundurulması suçundan, 17.12.2021 tarihli iddianamesi ile, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Mutki Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2020 tarihli kararı ile, sanığın sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması, taşınması, bulundurulması suçtan 7 yıl hapis cezası ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan ise 5 yıl hapis cezası ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık müdafiisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19.04.2022 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, her iki mahkûmiyet hükmü yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçu yönünden temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasının aleyhe bozma yasağına aykırı olduğuna, arama kararının usulsüz olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığına, teşdiden ceza tayin edilmemesi gerektiğine ve eksik araştırmaya ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR