muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9748, Karar No: 2023/4411, Tarih: 22.06.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; şikayetçi borçlu ile tebligatı alan ...'in aynı konutta birlikte oturmadığı hususunun, kolluk araştırması ve ...'in tanıklık beyanı ile sabit olduğu, buna göre de ödeme emri tebliğ işleminin TK'nın 16. maddesi gereğince usulsüz olduğu belirtildikten sonra, borçlunun takibi öğrenme tarihinin aksinin tanık beyanı ile ispatlanamayacağı gerekçesiyle, borçlu tarafından beyan edilen ıttıla tarihine göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle, şikayetin kabulü ile ödeme emri tebligatının tebliğ tarihinin iptaline, ödeme emrinin borçluya tebliğ tarihinin, beyan edilen 16.02.2021 olarak tespit ve kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet edilen alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesinde; HMK'nın 203. maddesindeki düzenleme gereğince, alt ve üst soy arasındaki anlaşmazlıkların, senetle ispat kuralının istisnası olup borçlunun takibe ıttıla tarihinin tanıkla ispatının mümkün olduğunu, buna göre de tebligatı alan ...'in tebliğ tarihinde tebligatı borçluya teslim ettiğine dair tanıklık beyanı gereğince, borçlunun, şikayete konu tebligatın tebliğ edildiği tarihte takibe muttali olduğunun kabulü gerektiğini, öte yandan başka bir takip dosyasında başlatılan ipotekli takip nedeniyle ipotek alacaklısı banka ile yapılan sulh görüşmeleri nedeniyle de borçlunun takipten daha önceden haberdar olduğunun açık olduğunu, buna göre şikayetin yasal süresi içerisinde yapılmadığını, borçlu ile ailesinin aynı binada yaşaması nedeniyle salt altlı üstlü oturmalarının tebligatı usulsüz hale getireceği yönündeki gerekçenin aşırı şekilci olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin, şikayetçi borçlu ile tebligatı alan kişinin birlikte oturmadığına yönelik tespiti ile tebligatın usulsüz olduğuna yönelik kararının yerinde olduğu belirtilerek, alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet edilen alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet edilen alacaklı temyiz dilekçesinde; istinaf başvurusunda ileri sürdüğü tekrar etmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde ödeme emri tebligat işleminin usulsüz olduğuna dair şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK md 16., TK md. 16., 32.,

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet edilen alacaklı temyiz dilekçesinde; istinaf başvurusunda ileri sürdüğü tekrar etmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde ödeme emri tebligat işleminin usulsüz olduğuna dair şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK md 16., TK md. 16., 32.,

3. Değerlendirme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun, İcra ve İflas Kanunu'nda bir hüküm olmayan hallerde, ancak İcra ve İflas Kanunu'nda açıkça gönderme olması (İİK 50, 68/a-4 gibi) veya bu Kanun'un özel veya genel hükümlerine aykırı olmaması hallerinde uygulanabileceğinin, İİK'nın 21. maddesinin 1. fıkrası ile 57. maddesinin 1. fıkrasına göre icra işlerinde tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre yapılacağının, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.3.2022 tarih ve 2018/178 E.-2022/301 K. sayılı kararında da işaret edildiği gibi, usule aykırı tebliğin hükmünün, Tebligat Kanunu'nun 32. maddesinde ve Yönetmeliğin 53. maddesinde düzenlendiğinin, buna göre de tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatap tebliğe muttali olmuş ise geçerli sayılıp, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edileceğinin, borçlunun bildirdiği öğrenme tarihi esas olup, bu tarihin aksinin karşı tarafça ancak yazılı belge ile ispatlanabileceğinin, beyan edilen öğrenme tarihinin aksinin tanık beyanıyla ispat edilemeyeceğinin, hal böyle olunca tebligatın usulsüz olması halinde ıttıla tarihinin belirlenmesinde, İİK'da yapılan özel düzenleme gereğince Tebligat Kanunu ve Yönetmeliği hükümlerinin uygulanması gerektiğinin ve genel Kanun olan HMK'nın 203. maddesinin somut uyuşmazlıkta uygulama yeri bulunmadığının, öte yandan, alacaklı tarafından ıttıla tarihine ilişkin sunulan yazılı belgede tarih bulunmaması nedeniyle borçlu tarafından beyan edilen ıttıla tarihinin aksini ispata elverişli olmadığının anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre alacaklının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22195, Karar No: 2017/8321, Tarih: 18.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22195 E.  ,  2017/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebliğat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilleri ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2774, Karar No: 2024/6586, Tarih: 12.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2774 E.  ,  2024/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3005 E., 2023/650 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/30 Esas, 2021/388 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 7 gün hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2021/3005 Esas, 2023/650 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Tanığın kolluk aşamasındaki beyanına neden öncelik tanındığının gerekçelendirilmediğine, arama kararı alınmadan yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen Hüseyin'de ele geçen uyuşturucunun sanık tarafından kullanıcıya satıldığı ve sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucuların sanık tarafından ticaret amacıyla bulundurulduğu iddialarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen Hüseyin'de ele geçen uyuşturucunun sanık tarafından kullanıcıya satıldığı ve sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucuların sanık tarafından ticaret amacıyla bulundurulduğu iddialarına ilişkindir.

2. Hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde ihbar bulunan sanığın suç tarihinde ikamet adresi önünde fiziki takip yapıldığı esnada hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde satın alma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık Hüseyin'in sanığın ikametine geldiği ve iki dakika sonra ayrılan tanığın üzerinden daralı 0,6 gr ile sanığın ikametinde yazılı arama emri uyarınca yapılan aramada 5 parça halinde daralı 217 gr satışa hazır uyuşturucu olduğu değerlendirilen maddelerin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

3. Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan ayrı soruşturma yürütülen Hüseyin'in kollukça bilgi sahibi olarak alınan beyanında, suç tarihinde telefonla arayarak sanığın ikametine gittiğini ve sanıktan 20,00 TL karşılığında uyuşturucu maddeyi satın aldığını belirttiği anlaşılmıştır.

4. Sanığın kollukça müdafii huzurunda alınan savunmasında, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan ayrı soruşturma yürütülen Hüseyin'i başından savmak için ona bir içimlik uyuşturucu madde verdiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

5. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün İST-KİM-20-32113 sayılı ekspertiz raporunda, sanıktan ele geçen maddenin net 191 gram ve kullanıcı Hüseyin'den ele geçen maddenin aynı türden net 0,1 gr gelen 5cl-adb-a etken maddesini ihtiva ettiklerinin belirlendiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5271 sayılı Kanun'un 116 ve devamı maddelerine uygun olarak sanığın ikametinde yapılan arama sonucu ele geçen ve sentetik kannabinoid sınıfından olan uyuşturucunun miktar itibariyle kullanım sınırının üstünde olması, sanıktan ele geçen uyuşturucu ile tanık Hüseyin'den ele geçen maddenin aynı türden oluşu ve sanığın soruşturma aşamasında vermiş olduğu savunmasında tanık Hüseyin'e uyuşturucu madde verdiğine dair beyanlarının tanık Hüseyin'in soruşturma beyanları ile uyuştuğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde yer alan suç tarihinin yanlış yazılması hususu eleştirilip, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratının yapılmaması nedeniyle ortaya çıkan hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde yer alan suç tarihinin yanlış yazılması hususu eleştirilip, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratının yapılmaması nedeniyle ortaya çıkan hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olup, yazılı arama emri uyarınca sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucuların paket sayısı, miktarı ve niteliği ile sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan savunmasında hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan ayrı soruşturma yürütülen Hüseyin'e bir içimlik uyuşturucu verdiği yönündeki ikrarı birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2021/3005 Esas, 2023/650 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2024 tarihinde karar verildi

...
Yargıtay — Esas No: 2008/8222, Karar No: 2010/3847, Tarih: 06.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8222 E.  ,  2010/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/11/2007 tarih ve 2006/432-2007/474 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili ile katılma yoluyla davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.04.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden dava dışı ... Ltd. Şti. hisselerini adi yazılı protokol ile davalılardan şirket ve ...'a devrettiklerini, ayrıca taahhütnamede cezai şart da kararlaştırıldığını, davalılardan ...'ın ayrı bir taahhütname ile müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla taahhüt altına girdiğini, hisse devrinin tam aşamaları bittiği halde davalıların ödemeye yanaşmadıklarını, davalıların ihtarnameye rağmen de ödeme yapmadıklarını hisse bedeli, cezai şart bedeli ve masraflar toplamı ve işlemiş faizin tahsili için davalılar aleyhine başlattıkları takip sırasında kısmi ödeme yapıldığını kısmi itiraz edilen bölüm için takibin durduğunu ileri sürerek, 534.775.94 YTL'na yönelik (25.10.2007 tarihli açıklama dilekçesinde 551.004.94 YTL'na yönelik) itirazın iptalini ve % 40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre davalıların 35.777 TL işlemiş faize, 11.887.92 YTL masrafa ilişkin borcu kaldığı, cezai şartın istenemeyeceği, zira adi yazılı protokolün TTK'nun 520/son maddesi uyarınca geçersiz olması karşısında bu protokole konu cezai şartın istenemeyeceği, noterde yapılan geçerli hisse devir sözleşmelerinde cezai şarta yer verilmediği, davalıların işlemiş faizi hesaplayabilmeleri olanaklarının bulunması nedeniyle icra inkar tazminata talebinin yerinde olduğu, masrafların hesaplanabilme olanağı bulunmadığından bu kalemin likit olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile katılma yoluyla davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyizitirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile katılma yoluyla davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyizitirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Takip talebinde yer alan taleplerden ödenmeyen bakiye 11.887.92 YTL masraf kalemi ile 39.117.02 YTL işlemiş faiz ve 500.000.00 YTL cezai şart talebi olmak üzere toplam 551.004.94 YTL üzerinden takibin devamı için dava açıldığı 05.10.2007 tarihli açıklama dilekçesinde belirtilmiş olup, mahkemece cezai şart talebi reddedildiğine, işlemiş faiz miktarının 35.777.00 YTL olduğu belirlendiğine, bakiye masraf kalemi talep gibi 11.887.92 YTL olarak hesaplandığına göre, toplam 47.664.92 YTL üzerinden takibin devamına karar verilmesi gerekirken, 51.004.94 YTL üzerinden takibin devamına karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 06.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6441, Karar No: 2013/18795, Tarih: 20.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/6441 E.  ,  2013/18795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi ...'ün yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olduğunun tespit edilmesi karşısında sanık hakkında TCK.nun 87/1-d madde ve fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısımlar çıkartılarak yerlerine ''sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşul- lu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.