muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12771, Karar No: 2018/7016, Tarih: 10.07.2018

Genelgede, Karayolları Taşıma Yönetmeliği’nde yolcu taşımasına yönelik olarak tanımlanan ve şehirlerarası veya uluslararası ticari olarak yapılan yolcu taşımaları için verilen A1, A2, B1, B2, D1 ve D2 yetki belgeleri kapsamında yapılan yolcu taşımaları için zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırılması zorunlu hale getirilmiştir. Diğer taraftan il sınırları içerisinde yapılan yolcu taşımacılığı ile 100 kilometreye kadar olan şehirlerarası yolcu taşımacılığı için verilen (Y) türü yetki belgesi ve bu belgenin yerine geçecek olan ve 11/06/2009 tarihli Karayolu Taşıma Yönetmeliği’nin geçici 7. maddesi ile uygulamaya giren, (D4) türü yetki belgeleri genelge kapsamı dışında bırakılmıştır. Dolayısıyla 01/07/2010 tarihinden itibaren bu belgeler kapsamında yapılan yolcu taşımacılığı için zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Kural olarak 01/07/2010 tarihinden sonra yapılan yolcu taşımalarında, taşımacıların zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti bulunabilmesi için, taşımanın il sınırları içinde yapılmaması, 100 km'nin üzerinde şehirlerarası veya uluslararası taşıma olması ve 2010/8 nolu genelgede açıklanan yetki belgelerinden herhangi birine haiz bulunması şarttır. Aksi halde zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti bulunmamaktadır.

Somut olayda trafik kazası 31.12.2009 tarihinde, .../...’dan .../...’e öğrenci taşınırken meydana gelmiştir. Mahkemece kaza yapan otobüs öğrenci servis hizmeti yaptığından, gerek Karayolu Taşıma Yönetmeliği 2. maddesinde ve gerekse Okul Servis araçları Hizmet Yönetmeliğinin 9. maddesi uyarınca sadece okul servislerinin Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırmasının zorunlu olmadığı, taşımanın il sınırları kesişen ... ili ... ilçesi ve ... ili ... ilçesi arasında yapılması

nedeniyle öğrenci servis taşımacılığının il sınırları kesişen iller arasında yapılması mümkün olduğundan, şehirlerarası yapılmasının sonuca etkili olmadığı, dolayısıyla düzenlenmesi zorunlu olmayan sigorta poliçesi nedeniyle davalının sorumluluğunun bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; davaya konu kaza, Hazine Müsteşarlığı'nın 01.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin genelgesinden önce, 31.12.2009 tarihinde gerçekleştiğinden, henüz bu tarihte iller arası 100 km’ye kadar olan taşımaları “Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası” yaptırma mecburiyeti dışında bırakan bir düzenleme bulunmadığından, mahkemece işin esasına girilerek tarafların delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde, yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4133, Karar No: 2023/517, Tarih: 08.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/4133 E.  ,  2023/517 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/529 E., 2015/914 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin ,24.06.2015 tarihli ve 2014/529 Esas, 2015/914 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin b fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından beraate karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın 2008 ve 2009 yıllarında sahte fatura düzenlediği vergi raporları ile belirlenmesine rağmen bu yıllar yönünden beraat hükümleri verilmesi ve katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesinin yasaya aykırı olması nedeniyle ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; 2010 ve 2011 takvim yılları yönünden defter ve belgeler üzerinde inceleme yapılmadan ve hangi faturaların sahte olduğu tespit edilmeden eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulmasının bozma nedeni yapılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tasfiye halinde Ekol Demir...Ltd.Şti yetkilisi olan sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı iddiasıyla 213 sayılı Vergi Usulu Kanunu'nun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaaya uygun olarak dava açılmış, mahkemece sahte fatura kullanma suçları yönünden hüküm kurulmamıştır.

2. Sanık savunmasında atılı suçlamaları kabul etmediğini, mal alımı yaptığı bazı firmalar hakkındaki olumsuz tespitler nedeniyle kendisi hakkında da dava açıldığını, kendisinin vergi kaçırmaya çalışmadığını, vergi raporları nedeniyle Kocaeli 2. Vergi Mahkemesinde davalar açtığını beyan etmiştir.

2. Sanık savunmasında atılı suçlamaları kabul etmediğini, mal alımı yaptığı bazı firmalar hakkındaki olumsuz tespitler nedeniyle kendisi hakkında da dava açıldığını, kendisinin vergi kaçırmaya çalışmadığını, vergi raporları nedeniyle Kocaeli 2. Vergi Mahkemesinde davalar açtığını beyan etmiştir.

3. Dosya arasında mevcut 22.05.2013 tarihli, 2013-A-1222/12 sayılı Vergi Tekniği Raporunda özet olarak sanığın ba/bs beyanlarında mal alımında bulunduğunu beyan ettiği çok sayıda firma hakkında sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönünde vergi raporları bulunduğu, mal alışları sahte ise satışlarının da sahte olacağını, mükellefin ödemelerde kullandığı çekleri tahsil eden kişilerin çeklerin gerçek cirantası değil, mükellef için çekleri tahsil eden kişiler olduklarını ve yüksek bedelli kdv matrahlarına rağmen sahte faturalar nedeniyle cüzi miktarlı ödenecek KDV çıktığını ve sanığın sahte fatura düzenleyip kullandığı kanaati bildirmiştir.

4. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda mükellefin defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılmadan dosyada mevcut vergi raporu ve vergi mahkemesi kararları incelenerek kanaat bildirildiği, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiğine dair delil bulunmadığı yönündeki ve 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiği yönündeki kanaatinin Kocaeli 2. Vergi Mahkemesinin kararlarına atıfla beyan edildiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerinin gerekçesinin dosya arasında mevcut 05.03.2015 tarihli bilirkişi raporu olduğu anlaşılmıştır.

6. Mahkemece sanığın düzenlediği faturaları kullanan mükellefler hakkında, inceleme yapılıp vergi raporu düzenlenip düzenlenmediği, sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetleri yönünde araştırma yapılmamış, Vergi müfettişlerince dinlenen mükellef şirket çalışanları ve mükellefe ait çekleri tahsil eden şahıslar mahkemece dinlenmemiştir.

7. Mahkemece 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından beraat, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından mahkumiyet hükümleri verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 29.08.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan da dava açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmadığı belirlenmekle, ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1. Sanık savunmaları ve dosya kapsamı nazara alınarak maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

1. Sanık savunmaları ve dosya kapsamı nazara alınarak maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

e) Suça konu faturaların düzenlendiği tarihlerde mükellef şirkette çalışan kişilerin ve mükellefe ait çekleri tahsil edip yeniden şirket yetkililerine verdikleri iddia edilen Müjdat Türk ve Güven Yılmaz isimli kişilerin tanık olarak ifadelerine başvurulması,

Sonucuna göre tüm deliller toplandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2. Suçların sübutu halinde, hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ıncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nin 7 inci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri nedeniyle katılan idare lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücreti tayin edilmesi gerekirken, dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2014/529 Esas, 2015/914 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23022, Karar No: 2012/21825, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23022 E.  ,  2012/21825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 26.10.2010 tarihli ve 2010/84 sayılı kararı gereğince ... Genel Sekreterliğinde yapılan işlerin "İş Kolları Tüzüğünün 15 sıra numaralı "İnşaat İşkoluna" girdiğine ilişkin tespit kararının iptali ile anılan işyerinde fiilen büro işlerinde çalışanların 17 sıra numaralı "Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar İşkoluna", diğer işlerin ise 28 numaralı "Genel İşler" işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Çalışma Bakanlığının 26/10/2010 tarihli ve 2010/84 sayılı kararı ile ... Genel Sekreterliğinin il ve ilçe işyerlerinin İş Kolları Tüzüğüne göre 15 sıra numaralı "İnşaat" iş koluna girdiğinin tespit edildiğini, il özel idarelerinin varoluş amacının başlı başına inşaat işi yapmak olmayıp, eğitim, kültür, sağlık, tarih ve kültürel mirasın korunması gibi amaçlarınında bulunduğunu, inşaat işlerinin, müşterek nitelikteki ihtiyaçlarının karşılanması için yapılan işlerden sadece biri olduğunu, il özel idaresi genel sekreterliğinin kanunla kendisine verilen görevleri memurlar ve büro işçileri eliyle yerine getirdiğini, il özel idaresinin inşaat işlerinin taşeron firmalar eliyle yapılmasının inşaat işinin asıl iş olmadığını gösterdiğini, kol ve beden gücüne dayanan inşaat işleri ile eğitim, sağlık gibi sosyal alandaki işlerin birbirinin yardımcısı ya da tamamlayıcısı olmadığından bu işlerin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini, yapılan işin niteliğine göre bir işyeri için birden fazla işkolu belirlenebileceğini, il özel idaresinin inşaat işlerinin çoğunlukla müteahhitlere yaptırdığını, bu doğrultuda da Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 26/10/2010 tarih ve 2010/84 sayılı kararı gereğince ... Genel Sekreterliğinde yapılan işlerin “İş Kolları Tüzüğünün 15 sıra numaralı " İnşaat İşkoluna " girdiğine ilişkin tespit kararının iptali ile anılan işyerinde fiilen büro işlerinde çalışanların 17 sıra numaralı "Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar İşkoluna", diğer işlerin ise 28 numaralı "Genel İşler" işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; iş kolu tespitinin yerinde olduğunu, işyerinde çalıştırılan işçilerin büyük çoğunluğunun inşaat işlerinde çalıştırılmakta olduğunu, diğer işlerin ise inşaat işine yardımcı iş niteliği taşıdığını, köy hizmetleri teşkilatının bütün olarak il özel idarelerine devri neticesinde il özel idaresinin yapısının değiştiğini savunarak öncelikle birleşen dosyadan tefrik edilmesine ve zamanaşımı ile yetki yönünden ve esastan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Kop-İş Sendikası vekili; aynı amaca hizmet için kurulan il özel idarelerinin teşkilat şemalarının ve görev tanımlarının birbiriyle aynı olduğunu, il özel idaresinde yapılan işlerin 15 sıra numaralı inşaat işkoluna girdiğine gerekçe olarak köy hizmetlerinin il özel idarelerine devrinin gösterildiğini, ancak devir sonrası Yargıtay kararlarında il özel idarelerinde yapılan işlerin “büro” işkoluna girdiğinin veya parçalı iş kolu tespiti yapılması gerektiğinin belirtildiğini, il özel idarelerinde ağırlıklı olarak inşaat işinin yapıldığını 5302 sayılı Kanun karşısında söylenemeyeceğini, kol ve beden gücüne dayanan inşaat işleri ile eğitim, kültür, sağlık hizmetlerinin birbirinin yardımcısı ya da tamamlayıcısı olmasının mümkün olmadığını, bunların ayrı değerlendirilmesi gerektiğini, Yargıtay kararlarının da bu doğrultuda olduğunu, bu nedenlerle davalı Bakanlık iş kolu tespit kararlarının iptali ile il özel idarelerinde yer alan birimler, birimlerde yapılan işler ve Yargıtay'ın vermiş olduğu kararlar da göz önüne alınarak, il özel idarelerinde, birimlerine göre parçalı işkolu tespit kararlarının verilmesi gerektiğini ifade etmiştir.

Diğer davalılar ise davaya cevap vermemişlerdir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlara, bilirkişi raporunun çoğunluk görüşüne dayanılarak, ... İl Özel İdaresi’nin Merkez ve İlçe Özel İdareler Müdürlükleri şeklinde 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde düzenlenen İşyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütün olduğu ve bu bütünlük içinde tek bir iş yeri olarak yapılandırıldığı, 13/05/2005 tarihli ve 5286 sayılı Kanun uyarınca kaldırılan Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün mülkiyetinin hazineye ait olupda Maliye Bakanlığınca bu Genel Müdürlüğe tahsis edilen taşınmazlar hariç olmak üzere kendi il sınırları devraldığı Köy Hizmetleri taşra teşkilatına ait kadro ve pozisyonları, personeli, araç gerek ve taşınırları tüm varlıkları, tapuda bu Genel Müdürlük adına kayıtlı olan taşınmazları ve hizmet binaları itibariyle hem fiziken hem de fonksiyonel olarak yoğun bir şekilde yapısal olarak farklılaştığı, bu farklılaşmanın ise 15 numaralı inşaat iş koluna giren asıl iş yönünde gerçekleştiği ve daha önce çalışan il özel idaresi işçilerinin inşaat işinin bürokratik, yani büro işkolunda kalan işlerini yürüttükleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe ve Sonuç:

I-Kanuni Altyapı:

II-Dosya Kapsamı:

Dosya kapsamında; emsal kararlar, emsal bilirkişi raporları, 04/11/2010 tarihli 27749 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 26/10/2010 tarihli ve 2010/84 sayılı iş kolu tespit kararı, ... iş müfettişi tutanak ve raporu, 03/08/2010 ve 24/08/2010 tarihli davacı ... davalı ... Sendikası iş kolu tespit talepleri, bilirkişi raporu ve eki, emsal dosyalar için verilen hukuki mütalaalar, ... Görev Yetki ve Çalışma Yönergesi, çalıştıkları ... ve yaptıkları görevlere göre hazırlanan personel listesi olduğu görülmüştür.

Bilirkişi raporunda çoğunluk görüşünün özetle; ... İl Özel İdaresinin merkez ve ilçe özel idare müdürlükleri şeklinde İş Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenen “işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütün ” dür ifadesine uygun bir bütünlük içinde tek bir işyeri olarak yapılandığı, 5286 sayılı Kanun uyarınca kaldırılan Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün mülkiyeti hazineye ait olup da Maliye Bakanlığınca bu Genel Müdürlüğe tahsis edilen taşınmazlar hariç olmak üzere kendi il sınırları devraldığı Köy Hizmetleri taşra teşkilatına ait kadro ve pozisyonları, personeli, araç gereç ve taşınırları tüm varlıkları, tapuda bu genel müdürlük adına kayıtlı olan taşınmazları ve hizmet binaları itibariyle hem fıziken hem de fonksiyonel olarak yoğun bir şekilde yapısal olarak farklılaştığının bariz bir şekilde görüldüğü, bu farklılaşmanın ise 15 numaralı inşaat iş koluna giren asıl iş yönünde gerçekleştiği” şeklinde olduğu tespit edilmiştir. Bilirkişi raporunda azınlık görüşünün ise özetle; bütün il özel idareleri gibi ... il Özel İdaresinin de iş kolları tasnifi temelinde birden çok asıl işi olan bir kamu mahalli idaresi olduğu, tek bir tüzel kişiliğinin olmasının, bu idarenin iş hukuku bakımından tek bir işyeri olarak değerlendirilmesini gerekli kılmayacağı, kamu kurum ve kuruluşları bakımından işveren olabilmek için tüzel kişilik niteliğine haiz olmanın aranmadığı, özel idarelerin faaliyet alanına birden çok hizmet alanı girdiği, yeni kanunun özel idarelerin görev yetki ve sorumluluklarını genişlettiği ve özel idareleri; faaliyet alanları itibarı ile birden çok iş koluna girecek nitelikte farklı farklı alanlarda işyerlerine sahip olacak biçimde görevlendirip örgütlenme yapısına kavuşturduğu, ... İl Özel İdaresinin de bütün özel idareler gibi görev ve sorumlulukları itibarıyla birden çok işkoluna ait asıl işin yapıldığı bir idare olduğu, ... İl Özel İdaresinde mevcut teşkilat yapısı ve işçilerin bağlı olduğu müdürlükler dikkate alındığında ve asıl iş temelinde değerlendirildiğinde iki farklı işkolunda işçilerin yoğunlaşmış olduğu, bu işkollarının ise inşaat ve büro iş kolları olduğu” şeklindedir.

Yine dosya kapsamında yer alan hukuki mütalaaların il özel idarelerinde tek bir işyeri olmadığı ve parçalı iş kolu tespiti yapılması gerektiği yönünde olduğu belirlenmiştir.

Yine dosya kapsamında yer alan hukuki mütalaaların il özel idarelerinde tek bir işyeri olmadığı ve parçalı iş kolu tespiti yapılması gerektiği yönünde olduğu belirlenmiştir.

Yönergeye göre; ... organlarının Vali, İl Genel Meclisi, İl Encümeni ve Genel Sekreterden oluştuğu, Genel Sekretere ise Genel Sekreter Yardımcılığı, İlçe Özel İdareleri, ... müdürlükleri ve Bağlı birimlerin bağlı olduğu müşahede edilmiştir.

Hukuk Müşavirliğinin ... İl Özel İdaresinin ve bağlı birimlerinin hukuk danışmanlığından ve idareyle ile ilgili tüm davaların takibinden sorumlu olduğu ifade edildikten sonra idare tarafından iletilen hukuki konularda görüş vermek, idareye ait her türlü hukuk ve ceza davaları ile icra işlemlerini ait olduğu yargı organı ve dairelerde ikame ve takip etmek, idare ve bağlı birimlerin ihale kanunları ve ihale sözleşme tasarıları ile ilgili inceleme yapmak ve görüş bildirmek, her türlü yargı organı ve icra daireleri ile noterler tarafından il özel idaresine izafeten il özel idaresi tüzel kişiliğine yapılan tebligatları kabul ile gereğini yerine getirmek, dava konularının konusuna göre ilgili bakanlık hukuk müşavirlikleri ile diğer yetkili makamlardan görüş istemek, sendika ile yapılan toplu iş sözleşmeleri görüşmelerine katılmak, vali, genel sekreter ve mevzuatın verdiği benzer diğer iş ve işlemleri yapmak, birinci sınıf gayrisıhhi müesseselere verilecek ruhsatlara esas olmak üzere; inceleme kurullarına katılmak, birimi ile ilgili aylık dönemler halinde faaliyet raporları ile ... performans planını hazırlamak ve üst makama sunmak, idareyi ilgilendiren mevzuat değişikliklerinin takibinin yapılması görevlerini yerine getireceği tespit edilmiştir.