muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/483, Karar No: 2018/590, Tarih: 29.11.2018

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin TCK’nın 119/1-a maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle bu suçla ilgili usulüne uygun temyiz talebi bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesince 19.10.2012 tarih ve 188-914 sayı ile; sanık ... hakkında hakaret suçlarından şikayet yokluğu sebebiyle düşme, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan TCK’nın 116/1, 119/1-a, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye, tehdit suçundan TCK’nın 106/2-a, 43/1-2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 15/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000TL ve 340TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiş, kasten yaralama suçundan verilen hükmün kesin olduğu, diğer hükümlere yönelik temyiz yoluna başvurulabileceği belirtilerek sanığa tefhim edildiği,

Sanık ...’ın Hatay E Tipi Kapalı Cezaevi Müdürlüğü aracılığıyla 22.10.2012 tarihinde göndermiş olduğu dilekçesinde; “Sayın Başkanım, Mahkemeniz tarafından hakkımda verilmiş olan yukarıda nosunu belirtmiş olduğum dosyamdaki iki yıl (2) hapis cezasının Yargıtay’a temyiz edilmesini ve bu konu hakkında gerekli işlemin yapılmasını saygılarımla arz ve talep ederim.” ifadelerine yer verilerek temyiz talebinde bulunduğu,

Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 tarihli ve 188-914 sayılı ek kararı ile; sanığa kasten yaralama suçundan verilen 3.000TL adli para cezasına ilişkin temyiz talebinin miktar itibarı ile kesin olması nedeniyle reddine, diğer mahkûmiyet hükümleri yönünden dosyanın Yargıtay’a gönderilmesine karar verildiği,

Sanığın Hatay E Tipi Kapalı Cezaevi Müdürlüğü aracılığıyla 03.12.2012 tarihinde göndermiş olduğu dilekçesinde; Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 188-914 sayılı dosyasında verilen cezayı temyiz ettiğini bildirdiği,

Anlaşılmıştır.

Olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için, kanuna ve usulüne uygun bir temyiz davası açılması; temyiz davasının açılabilmesi için ise 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310. maddesine göre "süre" ve "istek" şartlarının birlikte gerçekleşmesi gereklidir.

1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi, temyiz incelemesi yapılabilmesinin ilk şartı olan süreyi, hükmün tefhiminden ve tefhim edilememiş ise tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlemiştir.

1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi, temyiz incelemesi yapılabilmesinin ilk şartı olan süreyi, hükmün tefhiminden ve tefhim edilememiş ise tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlemiştir.

Temyiz davası açılabilmesi için gerekli olan ve uyuşmazlık konusunu da ilgilendiren ikinci şart ise istektir. Ceza yargılaması hukukunun temel prensiplerinden "Davasız yargılama olmaz" ilkesinin doğal sonucu olarak, temyiz davası kendiliğinden açılamayacağından, bu konuda bir istek bulunması ve bu isteğin de hak ve yetkisi olan kişilerce yerine getirilmesi zorunluluğu aranmış, süre ve istek şartlarına uygun temyiz davası açılmamış olması durumunda Yargıtay tarafından hükmün incelenmesinin mümkün olmadığı ilkesi benimsenmiştir. Ancak kuralın istisnasına ihtiyaç duyan kanun koyucu, 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 305. maddesinin birinci fıkrasındaki düzenleme ile bu ilkeden ayrılarak on beş yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı cezaya dair mahkûmiyetlerde istek şartından sanık lehine vazgeçip temyiz incelemesinin kendiliğinden (resen) yapılmasını kabul etmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2012 tarihli ve 188-914 sayılı kararı ile; sanık ... hakkında hakaret suçlarından şikâyet yokluğu sebebiyle düşme, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/1, 119/1-a, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 6000TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, silahla tehdit suçundan TCK’nın 106/2-a, 43/1-2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, silahla kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 15/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000TL ve 340TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiş, kasten yaralama suçundan dolayı verilen hükmün kesin olduğu, diğer hükümler bakımından ise temyiz yoluna başvurulabileceği belirtilerek sanığa tefhim edilen karara karşı, sanığın, Hatay E Tipi Kapalı Cezaevi Müdürlüğü aracılığıyla 22.10.2012 tarihinde göndermiş olduğu temyiz dilekçesinde, Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/188 esas numaralı dosyasındaki iki yıl hapis cezasını temyiz ettiğini belirttiği, Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 tarihli ve 188-914 sayılı ek kararı ile sanığa kasten yaralama suçundan verilen 3000 TL adli para cezasına ilişkin temyiz talebinin miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle reddine, diğer mahkûmiyet hükümleri yönünden ise dosyanın Yargıtay’a gönderilmesine karar verildiği, sanığın yine Hatay E Tipi Kapalı Cezaevi Müdürlüğü aracılığıyla 03.12.2012 tarihinde göndermiş olduğu dilekçesinde bu kez Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 188-914 sayılı dosyasında verilen cezayı temyiz ettiğini belirttiği dosyada;

Resen temyiz incelemesine tâbi olmayıp, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmonulan 6.000TL adli para cezasına ilişkin olup 19.10.2012 tarihli oturumda sanığa tefhim edilen hükme yönelik geçerli bir temyiz isteminin bulunmadığı, sanığın yasal süresi içinde verdiği 22.10.2012 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz iradesinin aynı Yerel Mahkeme kararındaki silahla tehdit suçundan verilen hapis cezasına özgülenmiş olduğu, Yerel Mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddedilmesi üzerine sanık 20.11.2012 tarihli dilekçesinde tüm suçlar yönünden temyiz isteminde bulunmuş ise de bu istemin konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından yasal süresi içinde yapılmadığı, dolayısıyla temyiz davası açılabilmesi için 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310. maddesine göre "süre" şartının gerçekleşmediğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08.01.2015 tarihli ve 2789-459 sayılı, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2012 tarihli ve 188-914 sayılı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık tarafından kanuni süreden sonra gerçekleşen temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 310 ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.11.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15630, Karar No: 2011/20884, Tarih: 15.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15630 E.  ,  2011/20884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, artırılması istenen iştirak nafakasının tarafların anlaşmasıyla belirlendiği, iki dava arasında tarafların sosyal ve ekonomik durumlarında olağandışı bir değişmeden bahsedilmediği, Devlet okuluna devam eden çocuğun giderleri, davacı annenin katkısı gözetildiğinde ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE artış oranı nazara alındığında takdir edilen miktar çok olup, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2. fıkrasından “250,00 TL daha arttırılarak aylık 500,00 TL” söz ve rakamlarının çıkartılarak yerine “100,00 TL daha arttırılarak aylık 350,00 TL ” söz ve rakamları yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 15.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8611, Karar No: 2016/8869, Tarih: 09.11.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/8611 E.  ,  2016/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sırasında mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli ... Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2015 tarihli ve 2014/385 esas, 2015/360 sayılı kararını müteakip, dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Mahkemesince verilen 07/10/2015 tarihli ve 2015/826-556 sayılı görevsizlik kararı üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın tevdi edildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen, ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin, 12/10/2015 tarihli ve 2015/825 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2.Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 08/09/2016 gün ve 94660652-105-34-5917-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12/10/2015 tarihli ve 2015/825 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9854, Karar No: 2015/10519, Tarih: 09.09.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/9854 E.  ,  2015/10519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BARTIN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2011/1211-2014/250

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı ile birlikte eşit hisse ile paydaşı oldukları 197 ada 3 parsel sayılı taşınmaz içerisindeki fındık ve kavak ağaçlarına da davalı ile birlikte müşterek malik olduklarını, ancak davalının ağaçlarda hakkının olmadığını iddia ettiği gibi fındık mahsulünu toplatmadığını ileri sürerek ağaçların 1/2 sinin kendisine ait olduğunun tespiti,elatmanın önlenmesi,muarazanın giderilmesi ve tedbiren kendi payına düşen fındık mahsulünun toplatılıp yediemin olarak kendisine teslimi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmaz içerisinde davacının diktiği ağaçlara müdahalesinin olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarından fındıkların ortak toplandığı, kesinleşen ceza dosyasında da davalının hırsızlık suçundan beraat ettiği gerekçesi ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11102, Karar No: 2017/4332, Tarih: 12.07.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/11102 E.  ,  2017/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, hükmedilen cezanın süresine göre, 5320 sayılı Kanun’un 8/1, 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

Oluş ve dosya içeriğine göre, kolluk tarafından bilgi kaynağı ile yapılan görüşmede alınan bilgide; Diyarbakır ili, Lice ilçesi,.... muhtarı olan ve uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan halen cezaevinde bulunan ... isimli şahsın oğlu ...'ın Bağlarda... ile İstanbul iline esrar maddesi göndereceği ve esrar maddesini koyduğu karton kolinin üzerinde "yumoş" ibaresi olduğunun beyan edilmesi üzerine; 10.03.2009 günü Şanlıurfa yolu üzerinde bulunan ... ve Fillo kargo toplanma merkezine gidildiği, Diyarbakır 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 10.03.2009 tarih, 2009/670 Değişik İş sayılı önleme arama kararı uyarınca kargoların kontrol edildiği ve üzerinde ... ibaresi bulunan sarı renkli karton kutunun içerisinden neti 1.570 gram olan esrar maddesinin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Ancak CMK'nın 119. maddesindeki "Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir. Kolluk amirinin yazılı emri ile yapılan arama sonuçları Cumhuriyet Başsavcılığına derhal bildirilir." şeklindeki düzenleme gereğince, öncelikle bu yere ilişkin hakim tarafından verilmiş bir arama kararının ya da Cumhuriyet savcısı tarafından verilmiş bir yazılı arama emrinin bulunup bulunmadığı hususunun araştırılarak sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, sair yönler incelenmeksizin hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.07.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4224, Karar No: 2013/10278, Tarih: 19.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4224 E.  ,  2013/10278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 16. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 20.09.2012 gün ve 2010/456 E. 2012/369 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekilince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Çekişme konusu Saya mevkiinde kain 84 pafta 58 ada 3 parsel, 84 pafta 58 ada 5 parsel, 84 pafta 58 ada 11 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının tüm tedavülleriyle ve dayanak belgeleriyle birlikte İlgili Tapu Müdürlüğünden temin edilmesi,

Çekişme konusu Saya mevkiinde kain 202 ada 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 ve 51 parsel, 200 ada 1, 2, 3, 4, 9, 10, 17, 18 ve 19 parsel ile 208 ada 7,8 ve 9 parseller, 204 ada 4, 5, 6,7,8, 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının tüm tedavülleriyle ve dayanak belgeleriyle birlikte ilgili Tapu Müdürlüğünden temin edilmesi,

Çekişme konusu Saya mevkiinde kain 202 ada 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 ve 51 parsel, 200 ada 1, 2, 3, 4, 9, 10, 17, 18 ve 19 parsel ile 208 ada 7, 8 ve 9 parseller, 204 ada 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların imar uygulamasına ilişkin tüm dayanak belgelerinin ilgili Belediye Başkanlığından istenmesi,

Eyüp 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.04.1994 tarih 1990/463 E 1994/291 K sayılı dosyasının,

Eyüp 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.04.1998 tarih 1997/101 E.1998/229 K. sayılı dosyasının,

Eyüp 1. Asliye HM'nin 27.12.2001 tarih 2001/919 E. 2001/1106 K. sayılı dosyasının istenilerek evrakına eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9988, Karar No: 2014/8727, Tarih: 25.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/9988 E.  ,  2014/8727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... Rektörlüğü vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar eczacı olduklarını sahip oldukları eczaneler ile 2006 yılında davalı ile yapılan sözleşmeye dayanarak üniversite öğrencilerine ilaç verdiklerini, davalının herhangi bir gerekçe göstermeden aralarındaki sözleşmeyi fesh ettiğini bildirdiğini, yapılan fesih işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirtilerek haksız fesih işleminin iptali ve şimdilik 6.000 TL zararın fesih tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep ve dava etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;, davalı sadece kararın gerekçesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek temyiz talebinde bulunmuştur. Davacılar, davalı ile aralarındaki sözleşmenin 2 yıl süre ile feshedildiğini ve 17.5.2007 tarihinden itibaren üniversite öğrencilerine ilaç verilmemesinin bildirildiğini, yapılan fesih işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız fesih işleminin iptalini talep etmişlerdir. Mahkemece, eczanenin üniversite kampüsüne uzak bir yerde olduğu, üniversitenin medicososyal merkezinde görevli 2013/9988-2014/8727