muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6162, Karar No: 2010/12190, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6162 E.  ,  2010/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait orijinal pafta örneğinin,

2- Bundan sonra çekişmeli taşınmaza komşu bulunan taşınmazlar belirlenip bunlara ait;

++ Kesinleşme şerhi de bulunan tutanak örneklerinin,

++ Varsa dayanağı tapu ve vergi kayıtlarının,

++ İtirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının,

3- Çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parseli ile çekişmeli taşınmazı bir arada gösterir pafta örneği ile yöreye ait orijinal renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğraflarının en eski tarihli olanı ile 1980-1990 li yıllara ait örneklerinin,

4- Bundan sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

A) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

B) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5832, Karar No: 2019/6967, Tarih: 29.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5832 E.  ,  2019/6967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Hiz. Tic A.Ş. Vekili, davalı ...Ş. Vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... merkezinde bulunan davacı şirkete işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı Boyner Mağazacılık A.Ş.‘ne ait işyerinin 18/05/2012 tarihinde şiddetli yağışa bağlı yağmur su borularının patlaması nedeniyle hasar gördüğünü, sigortalıya hasar bedelinin ödendiğini iddia ederek 4.970,00 TL'lik bedelin ödeme tarihi olan 22/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... merkezi ve sigorta şirketlerinden müştereken ve müteselsilen rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Hiz. Tic A.Ş. vekili; davacı tarafın tanzim etmiş olduğu poliçenin özel şartı uyarınca meydana gelen hasar nedeni ile rücu hakkının bulunmadığını, şiddetli ve olağan dışı yağışın mücbir sebep olarak değerlendirilmesi gerektiğini ve mücbir sebeplerin varlığı halinde yapı malikinin sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; davacının tanzim edilmiş olan poliçenin özel şartı uyarınca meydana gelen hasar nedeni ile rücu hakkının olmadığını ve hasarın

sebebinin şiddetli yağışlar olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; davalının sorumluluk sigortacısı olduğunu, bu sebeple davalının pasif husumet ehliyetine sahip olmadığını ve davacı şirketin sigortalısı ile yaptığı poliçeye göre rücu hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 4.970,00 TL tazminatın davalı ... şirketlerinin sorumluluğu poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere tüm davalılardan 22/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ... Hiz. Tic A.Ş. vekili, davalı ...Ş. Vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Hiz. Tic A.Ş. Vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 84,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar Capitol Alışveriş Hiz. Tic. A.Ş., Ziraat Sigorta A.Ş. ve Aviva Sigorta A.Ş.'den alınmasına 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30954, Karar No: 2014/23639, Tarih: 08.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/30954 E.  ,  2014/23639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2012

NUMARASI : 2011/633-2012/356

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı işçiye ödenen 396.48 USD izin parası mahsup edilerek hesaplamaya gidilmiştir. Davalı vekili rapora itirazında toplam izin ödemesinin 1.934.67 USD olduğunu ileri sürmüş bu yönde belgelere dayanmıştır. Mahkemece davalının sözü edilen itirazı üzerinde durulmaksızın rapordaki hesaplamaya göre isteğin kabulüne karar verilmiştir. Davalının yıllık izin ödemeleri yönünden rapora itirazları değerlendirilmeksizin karar verilmesi hatalıdır. Gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı sonucuna göre yıllık izin ücreti yönünden karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23686, Karar No: 2014/8646, Tarih: 04.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/23686 E.  ,  2014/8646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/146620

MAHKEMESİ : Tunceli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2011

NUMARASI : 2010/239 (E) ve 2011/104 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Yerleşik Adli Tıp uygulamalarına göre yaralama eyleminin yüzde sabit ize neden olup olmadığının olay tarihinden itibaren en erken altı ay sonra yapılacak muayene ile tespit edilmesine göre mağdur T.. Ç..'in yaralanmasına ilişkin kati raporun olaydan yaklaşık bir ay sonra, 03/08/2010 tarihinde düzenlendiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2) Sanığın, mağdurun kardeşi Ali'nin arkasından gelerek sırtından bıçakla yaraladığı, olayı gören mağdur Tuncay'ın, kardeşini kurtarmak için sanık Özgür'e müdahale etmeye çalıştığı, bıçağı sanığın elinden almaya çalışırken, sanığın bıçakla yüzde sabit iz kalacak şekilde yaraladığı olayda, sanığın eylemini doğrudan kasıtla işlediği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nin 21/2 maddesine göre sanığın cezasında indirim yapılması,

3) Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 04/03/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10463, Karar No: 2010/12112, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10463 E.  ,  2010/12112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.12.2009 gününde verilen dilekçe ile beyanlar hanesindeki kaydın terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Ankara Büyükşehir Belediyesinin blok satışlarında 27550 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki A Blok 13 no'lu bağımsız bölümü satın aldığını, bedelin tamamen ödendiğini, ancak tapu kütüğünün beyanlar sütununa "kendisine konut satışı yapılan kişi 5 yıl süre ile başkasına satış yapamaz ve devredemez" kaydının yazıldığını, satışın kısıtlamalı olarak yapılmadığını, bu konuda kendilerine de bilgi verilmediğini ileri sürerek belirtmenin terkinini talep etmiştir.

Davalı, satış şartnamesi ve ekindeki belgelerde yönetmelik gereği 5 yıl süre ile başkasına satılamayacağına dair kaydın bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış şartnamesinde olmayan 5 yıl süre ile satılamaz kaydının tapuya işlenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, beyanlar hanesindeki kaydın terkini isteğine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 1012. ve Tapu Sicil Tüzüğünün 60 ila 64. maddelerinde yedi bölüm olarak düzenlenen “beyanlar” gerek tescillerden,

gerekse şerhlerden farklıdır. Kütüğün beyanlar hanesine işlenen kayıt, kural olarak ne bir ayni hak ihdas eder ne de şahsi bir hakkı güçlendirmeye yarar.

Beyanların fonksiyonu, gayrimenkulle ilgili bazı fiili veya hukuki durumlara ya da zaten mevcut bulunan bazı haklara aleniyet sağlamaktan ibarettir.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz 17.07.2009 tarihli Meclis Kararı gereğince satışa sunulmuştur. Satışın dayanağı olan 5393 sayılı Belediye Kanununun 69. maddesine istinaden çıkarılan ve 29.09.2005 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanan İçişleri Bakanlığı ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından çıkartılan "Belediyelerin Arsa, Konut ve İşyeri Üretimi, Tahsisi, Kiralaması ve Satışına Dair Genel Yönetmelik"in 15/e maddesi ile bu yönetmelik çerçevesinde çıkartılan "... Arsa, Sosyal Konut, Konut ve İşyeri Üretimi, Tahsisi, Trampası, Ayni Hak Tesisi, Kiralanması ve Satışına Dair Genel Yönetmelik"in 12/son maddesinde konut tahsisi ya da satışı halinde 5 yıl süreli satılamayacağına dair hükümler yer almaktadır. Ayrıca, ihaleye katılacak olanlara teslim edilen belgelerden gayrimenkul satış vaadi başlıklı belgenin 9/a maddesinde de aynı hüküm yer almaktadır. Davacı yukarıda açıklanan koşullarda ihaleye katılmış ve dava konusu taşınmazı satın almıştır.

Görülüyor ki; ihale, satış ve dayanağı olan meclis kararı ve mevzuat sosyal amaçlı satışlarda taşınmazı satın alan kişilerin bu taşınmazı 5 yıl süre ile satamayacağına dair açıkça düzenleme getirmektedir. Bu kısıtlamanın satış şartnamesinde yer almaması ihaleye katılan kişilerin kısıtlamadan ayrık tutuldukları anlamına gelmeyecektir. Mahkemece davanın tüm bu nedenlerle reddi gerekirken kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 04.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16244, Karar No: 2012/14911, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16244 E.  ,  2012/14911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kartal 1.Sulh Hukuk, Ümraniye 2.Sulh Hukuk ve Kadıköy 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindek tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir. TMK'nun 411.maddesine göre "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine attir."

Ümraniye 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararının dayanağını oluşturan vasi adayının ikamet ettiği anlaşılan "yeni sahra ... Mah., ... Cad., No:53 .../.../..." adresinde hükümlünün ikamet etmediği, adreste vasi adayının babasının oturduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önce kardeşleri ile birlikte oturduğu cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin mernis adresi olan "... Mah., ... sok., No:14, İç kapı no:1 .../.../..." adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ümraniye Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 21 ve 22.maddeleri gereğince Ümraniye 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10239, Karar No: 2015/4328, Tarih: 09.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10239 E.  ,  2015/4328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Taksirli suçtan mahkumiyet hükmü kurulan sabıkasız sanık hakkında temel ceza tayin edildiği sırada, TCK'nın 61/1. maddesinde öngörülmeyen ve dosya kapsamına uygun düşmeyen “bu suçlara eğilimli yaşam biçimi” gerekçesine dayanılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. paragrafındaki “suç sebep ve saikleri” ile “bu suçlara eğilimli yaşam biçimi,” ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8914, Karar No: 2013/13391, Tarih: 23.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8914 E.  ,  2013/13391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'in ayrı ayrı; 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 765 sayılı TCK'nun 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca erteli 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

I- Sanıklar ... ve ... müdafiinin “2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan sanıkların mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sahte faturaların en son Aralık 2001 KDV beyanında kullanılması nedeniyle suçun işlendiği 26.01.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... müdafiinin “defter ve belgeleri gizlemek” suçundan sanıkların mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

II- Sanıklar ... ve ... müdafiinin “defter ve belgeleri gizlemek” suçundan sanıkların mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediklerinden bahisle eylemlerine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanıklar hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda; somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, tarh edilecek vergi ve cezaların ise eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanıkların vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, sanıkların kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

2-Suç tarihinin 22.05.2006 olduğu ve 5237 sayılı TCK'nun yürürlükte bulunduğu, takdiri indirim ve erteleme hükümlerinin anılan Yasanın 62 ve 51. maddelerine göre uygulanması gerektiği gözetilmeden hükmolunan hapis cezasından 765 sayılı TCK'nun 59. maddesi uyarınca indirim yapılıp 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca da hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.