muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/19868, Karar No: 2010/1934, Tarih: 26.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/19868 E.  ,  2010/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz edenin sıfatına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11587, Karar No: 2015/14718, Tarih: 25.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/11587 E.  ,  2015/14718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, aylık kesmeye ve ödediği aylıkların faiziyle birlikte geri ödenmesine dair işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Davalı Kurumun temyizine gelince;

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup, kanun koyuca tarafından örneğin; "... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içersinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının 27.05.2004 tarihinde boşandığı ve boşandığı eşi ile tekrar 20.07.2012 tarihinde evlendiği, ... adresindeki mahalle muhtarı ... ve mahalle halkından ...'in kontrol memuruna verdiği ifadede, davacı ile boşandığı eşinin adresleri kayıtlarda farklı olsa da, belirtilen adreste karı koca olarak birlikte yaşamaya devam ettiklerini beyan etmesine rağmen, mahkemece bu tanıkların da beyanlarına başvurulmak sureti ile yapılan zabıta araştırmasında ve mahkemece de bizzat dinlenilen tutanak tanıklarının davacının eşi ile ayrı yaşadığını beyan ederek ifadelerini değiştirmelerinin izah edilebilir bir gerekçesinin bulunmaması, kontrol memurlarınca da tespit edildiği üzere davacı ile boşandığı eşinin Yasa'da belirtilen “ fiilen birlikte yaşama ” koşulunu taşıdıkları anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6505, Karar No: 2014/9551, Tarih: 21.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6505 E.  ,  2014/9551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2014 (Pzt.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden ...'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.md.299). 6.5.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/12219, Karar No: 2017/11893, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12219 E.  ,  2017/11893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3676, Karar No: 2019/13581, Tarih: 26.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3676 E.  ,  2019/13581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK’nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; “Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; alacaklının Tapu Müdürlüklerine müzekkere yazılması ve posta hesabı sorgulaması için talepte bulunduğu, alacağına kavuşamadığı anlaşılmakla yapılan devirlerin alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığının tespiti açısından; devredilen taşınmaz satış sözleşmesi getirtilerek, taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sanık ve taşınmazı satın alan kişi dinlenerek, taşınmazı satın alan şahıs ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, taşınmazın halen kimin kullanımında olduğu, satış bedelinin ödenip ödenmediği, borçlunun icra dosyasında haciz konulan, ... ili Meram ilçesi 19589 ada 1 parseldeki okul alanı niteliğindeki taşınmazının değeri tespit edilerek borcu karşılamaya yetip yetmeyeceği belirlenmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3492, Karar No: 2017/4202, Tarih: 05.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3492 E.  ,  2017/4202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında kurulan “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek“ suçlarından düşme

Sanıklar hakkında kurulan “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan düşme ve mahkumiyet

1-Sanıklar hakkında kurulan “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek“ suçlarından, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin hükümlere yönelik, katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi yerine, 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “... maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “...5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında kurulan “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek“ suçundan ortadan kaldırma ve mahkumiyet hükümlerine yönelik, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, KDV beyannamelerinin matrahlı olarak, en son 2005 yılının Mart ayında verilmesi, sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların ele geçirilememiş olması nedeniyle, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun işlendiği tarihin en son 2005 yılının Mart ayı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, KDV beyannamelerinin matrahlı olarak, en son 2005 yılının Mart ayında verilmesi, sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların ele geçirilememiş olması nedeniyle, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun işlendiği tarihin en son 2005 yılının Mart ayı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıkların 2005 takvim yılına ilişkin aynı vergilendirme dönemi içerisindeki zincirleme şekilde gerçekleşen eylemlerinin, ayrı ayrı kabul edilmesi suretiyle 01/06/2005 tarihine kadar olanları yönünden zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma, bu tarihten sonrakiler için mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle eylemlerin bölünmesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2306, Karar No: 2014/326, Tarih: 20.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2306 E.  ,  2014/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu nedenlerle basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un 321. maddesindeki "hükme ilişkin tüm hususlar"dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Taraflarca süre tutum dilekçesinin verilmesi gerekçeli kararın tebliğ edilmemesinden kaynaklanmaktadır. Gerekçeli karar tebliğ edildiğinde taraflar gerekçeli temyiz dilekçesi ile temyiz haklarını kullanabileceklerdir.

Dosya içeriğine göre gerekçeli kararın davalılara tebliğ edilmediği anlaşıldığından (tebligat parçasında üst kısımda bulunan kutu içinde zarfın içinde gerekçeli karar bulunduğu yazılmasına rağmen alt kısımda zarfın içinde temyiz dilekçesi bulunduğu yazılmış olmakla, gerekçeli kararın tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamı ile denetlenemediğinden ); gerekçeli kararın davalılara, temyiz dilekçesinin de karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5745, Karar No: 2013/10103, Tarih: 06.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/5745 E.  ,  2013/10103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükümlerin temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Bu suçtan tutuklu olan sanıklar ... ve ...'ın 18.06.2008 tarihli oturumda tahliyelerine karar verildiği, Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 19/06/2008 günlü yazısıyla başka suçtan tutuklamaları bulunduğundan salıverilmediklerinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; yargılandıkları yargı çevresinde başka suçtan tutuklu bulunan sanıkların hükmün tefhim olunduğu son oturumda hazır bulundurulmaları yerine, bu durum araştırılmadan sanıkların yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/4882, Karar No: 2006/8913, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4882 E.  ,  2006/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

-K A R A R-

Hükmen teslim edilen taşınmaza tecavüzden sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; İİK’nun 342. maddesi göndermesiyle 765 sayılı TCK’nun 309/1, 647 sayılı kanunun 4. maddesi gereğince 660 YTL ağır para cezası ile mahkumiyetine dair PAMUKOVA İcra Ceza Mahkemesinden verilen 02/03/2006 gün ve 54 esas 16 karar sayılı hükmün süresi içinde, Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı tebliğname ile C.Başsavcılığından 25/09/2006 günü Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve kararda yazılı gerektirici sebeplere göre müşteki vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5/1 maddesi uyarınca kanunlarda yazılı “ağır para” cezasının “adli para” cezasına dönüştürüldüğünün gözetilmemesi yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yazılı “ağır para” şeklindeki ifadenin çıkarılarak yerine “adli para” ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14702, Karar No: 2012/8203, Tarih: 20.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/14702 E.  ,  2012/8203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

Davacı vekili; iş sözleşmesinin geçerli bir  neden olmadan ve sendikal nedenlerle  işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, 2009 aralık ayı siparişlerin durma noktasına geldiğini, satışların büyük ölçüde azaldığını, 2009 yılında toplu işçi çıkarmak zorunda kaldıklarını, 2010 yılı içerisinde üretim bölümüne yeni işçi alınmadığını, tasarruf tedbirleri çerçevesinde, yükleme ve boşaltma olan yan işi alt işverene devretme kararı alındığını, fazla çalışma yapılmadığını, tek üretim hattına geçildiğini, davacıya alt işveren nezdinde çalışma teklif edildiğini davacının kabul etmediğini feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmisini istemiştir.

Mahkemece, bir yıl önce Toplu İş Sözleşmesinin yapıldığı dönemde bir çok işçinin çıkarılması alt işverene işin devredilmesi sebebi ile yapılan feshin sendikal nedenlere dayandığını göstermeyeceği, sendikal nedenlerin ispatlanamadığı, fesihten bir buçuk ay sonra ikinci bandın üretime açıldığı, davalı işverenin davacının iş sözleşmesini feshetmeden kısa çalışma, fazla çalışmaların azaltılması, kaldırılması kısmi çalışma gibi önlemler almadığı, davacıya işyerinde başka bir iş önermediği gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.