muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11392, Karar No: 2017/8616, Tarih: 05.07.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/11392 E.  ,  2017/8616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık temyiz dilekçesinde, gıyabında verilen kararın kendisine tebliğ edilmediğini iddia etmesi ve sanığa yapılan 15.07.2013 tarihli gerekçeli karar tebliğatındaki imzanın dosya içerisinde bulunan sanık imzaları ile uyumlu olmadığı gözlemlenmesi karşısında sanığın yokluğunda verilen hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla; yerel mahkemenin sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 25.04.2014 tarihli ek kararı kaldırılarak esas hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanığın bildirdiği adresin ve ikamet adresinin Armutlu/Yalova olduğu, İnfaz Hakimliği'nin 16.11.2012 tarihli kararında da bu adresin bulunduğu ve sanığın süresinde Yalova Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne süresinde başvurduğu, hükümlünün ikamet adresinin Armutlu/Yalova olması nedeniyle Bursa Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne yönlendirilmesi karşısında; bu husus araştırılarak sanığın suç kastının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22870, Karar No: 2017/36259, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22870 E.  ,  2017/36259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12325, Karar No: 2012/1385, Tarih: 13.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12325 E.  ,  2012/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM :1-2002 takvim yılında işlediği suç nedeniyle, 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hc

I)Sanık müdafiinin “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2002 ve 31.12.2003 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçlandan açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II)Sanık müdafiinin “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak;

1)Sahte faturaların ele geçirilememiş olması ve sanığın yetkilisi bulunduğu şirket tarafından vergi dairesine, en son 2005 yılı Mart ayında beyanname verilmiş olması karşısında; 2005 takvim yılına ilişkin en son faturanın mart ayında düzenlendiğini kabulde zorunluluk bulunduğu, bu nedenle 2004 takvim yılı ve 2005 yılı Mart ayında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olarak suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun lehe olduğu gözetilmeden ve lehe yasanın belirlenmesi için denetime olanak sağlanacak şekilde uygulamalı karşılaştırma da yapılmadan, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2)Kabule göre de;

Sanığın vergi borçlarını ödemediğinden bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7267, Karar No: 2024/14212, Tarih: 09.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7267 E.  ,  2024/14212 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/292 E., 2022/150 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun, yanında kovuşturma aşamasında vefat ettiği için hakkında düşme kararı verilen sanık... ile birlikte, 29.06.2014 tarihinde saat 05.30 sıralarında gündüz vakti,... sitesinde cadde üzerinde bulunan yağmur oluklarının üstünde takılı hâldeki 7 adet demir mazgalını çıkarıp, araçlarının bagajına yükleyip olay yerinden ayrıldıkları, olayı gören bir vatandaşın 1 erkek 1 bayan şahsın... Camii yanındaki demir mazgalları çaldığı ve "... ..." plakalı araçla götürdükleri yönündeki ihbarı üzerine, kolluk görevlilerince şahısların ihbarda belirtilen araç yanında yakalandığı ve dışarıdan araca bakıldığında da demir mazgalların görüldüğü ve bu şekilde ihbar üzerine kolluk araştırmasıyla suça konu demir mazgalların bulunduğunun anlaşıldığı olayda, suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmiş rızaî bir iade söz konusu olmadığı hâlde suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından; kabule göre de, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve suça sürüklenen çocuğun gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının suça sürüklenen çocuğun lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1174, Karar No: 2019/2196, Tarih: 19.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/1174 E.  ,  2019/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

.... Asliye Ceza Mahkemesi)

(2013/191 Esas, 2014/208 Karar)

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın suç tarihinde ..... Belediye başkanı olarak görev yaptığı, Belediye Meclisinin 02/11/2009 tarihli kararı sonucu 444 ada 1 ve 10 parsel sayılı yerlerde bulunan yeşil alanların imar tadilatı ile usule aykırı şekilde plan dışı alana kaydırıldığı, 444 ada 10 parsel numaralı taşınmazda ifraz yapılarak taşınmazın 7 ayrı parsele ayrıldığı ve 444 ada 42 parsel sayılı yerin parsel sahibi tarafından kararda imzası bulunan meclis üyesine satıldığı ve haksız menfaat elde edildiği, sanığın da bu durumdan haberdar olduğu iddia ve kabul edilen somut olayda icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günün suç tarihi olduğu, bu itibarla hukuki kesinti oluşturan iddianame tarihinden evvel sanık hakkında dava konusu olsun ya da olmasın tüm eylemlerin teselsülün içerisinde değerlendirilmesi, iddianame tarihinden sonraki eylemlerin ise gerçek içtima hükümleri ve varsa kendi içinde teselsül hükümleri değerlendirilmek suretiyle karara bağlanması gerektiği nazara alınarak, UYAP sisteminden yapılan sorgulamada; sanık hakkında benzer nitelikteki eyleminden dolayı aynı suçtan ....Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/373 Esas sırasında kayıtlı kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, tüm mevcut davalar araştırılarak, derdest ise birleştirilmesinden, karara çıkmış ve kesinleşmiş ise onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesinden sonra suç ve iddianame tarihlerine göre eylemler arasında hukuki kesinti oluşup oluşmadığı ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının saptanması, ayrıca zincirleme

.../...

-2-

suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi halinde sanığa TCK'nın 257. maddesi gereğince verilecek cezadan aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra varsa kesinleşen dava dosyalarından verilen cezanın mahsubu ile oluşur ise aradaki fark kadar cezaya hükmedilmesi, hukuki kesintinin gerçekleşmesi halinde ise ayrı ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Ö/O
Yargıtay — Esas No: 2015/14301, Karar No: 2016/5340, Tarih: 11.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14301 E.  ,  2016/5340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2014

NUMARASI : 2013/134-2014/338

Taraflar arasında görülen davada ....... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/09/2014 tarih ve 2013/134-2014/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ticari ve cari hesap ilişkisi bulunduğunu ve faturalara dayalı cari hesap bakiyesinin davalı tarafından ödenmediğini, müvekkilinin taraflar arasında 01/04/2012-31/03/2013 tarihleri arasında geçerli olacak şekilde tanzim edilip imzalanan sözleşme uyarınca davalının servis sağlayıcılığını ve taşıma işini üstlendiğini ve davalıdan alacağını tahsil edemeyince 15/08/2012 tarihinde akdi tek taraflı olarak feshettiğini, 30/08/2012 tarihinde de talebe konu 22 adet faturayı davalıya tebliğ ettiğini, tarafların fatura teslim tutanağı ve mutabakat mektubu imzaladıklarını, faturalara itiraz edilmediğini ancak, borcun da ödenmediğini, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve davalı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin takip tarihi itibariyle muaccel bir borcunun bulunmadığını zira, sözleşme hükümleri uyarınca alacak - borcun belirli vadelere bağlandığını, davacının fesih beyanının sonuç doğurmayacağını, iflas erteleme talepli olarak açılan davada verilen tedbir kararı uyarınca davacının takip yapma hakkının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında akdi ilişki bulunduğu, dava ve takip konusu fatura içeriği hizmetin davacı tarafından davalıya verildiği, faturaların davalı şirketin ticari kayıt ve belgelerine işlendiği, 30/08/2012 tarihli mutabakat belgesi içeriğinin davalı tarafça kabul edildiği, mutabakat içeriğine göre davalının davacıya 23.825,24 TL borcu olduğu hususunun davacı tarafça kabul edildiği gerekçesiyle, davalının itirazının 23.825,24 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ve değişiklikleri ile icra takip giderleriyle birlikte tahsiline imkan verecek şekilde iptaline, takibin devamına, asıl alacağın % 20'sine karşılık gelen 4.765,04 TL inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde karar verilmiştir. Ancak, dava konusu icra takibinden sonra davalı şirket tarafından ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/718 Esas sayılı dosyasında açılan iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir kararı ile ''Davacı şirket hakkında, yapılmış ve yapılacak (İİK 206. maddesi 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin olarak hariç olmak üzere (6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna dayalı olanları da kapsar şekilde) hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının ve takas-mahsup ve temlik uygulamalarının ve İİK'nın 89/1 ihbarnamelerinin tedbiren durdurulmasına (İİK 179/a-1)'' karar verildiği ve bu itibarla, mahkeme kararı ile davalı şirket hakkında yapılmış ve yapılacak takiplerin hangi sebebe dayanırsa dayansın tedbiren durdurulduğunun anlaşılması karşında, mahkemece anılan kararın işbu itirazın iptali davasına etkisi üzerinde durulmaksızın, eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6962, Karar No: 2018/22, Tarih: 08.01.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/6962 E.  ,  2018/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/81 esas, 2015/157 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2015/257 esas, 2015/238 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 27/05/2015 tarihli ve 2015/572 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. Maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler

2-

2-

çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 05/12/2017 gün ve 94660652-105-34-10992-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27/05/2015 tarihli ve 2015/572 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.