muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/16373, Karar No: 2020/18054, Tarih: 05.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/16373 E.  ,  2020/18054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın plastik tıraş bıçağından çıkardığı ele geçirilemeyen jiletle kendisine zarar verdiği savunması, doktor raporu ve tanık beyanından anlaşılmasına göre, plastik saplı tıraş bıçağından çıkarılan jilet, TCK.nın 6/1-f, 3. maddesi kapsamında kesici ve delici alet vasfında olduğundan tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin kastının olmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12044, Karar No: 2012/55, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12044 E.  ,  2012/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, davacıların murisi ...'ın yaşadığının, varolduğunun ve davalıların murisleri ..., ... ve ...'ın kardeşleri olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Yaşam ve ölümün tesbiti ile birlikte soybağını ilgilendiren davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9556, Karar No: 2012/13116, Tarih: 12.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9556 E.  ,  2012/13116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İHTİYATİ HACZE

Taraflar arasında görülen davada Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/02/2012 tarih ve 2012/6-2012/5 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden alacaklı vekili, müvekkilinin borçlu tarafından keşide edilen bono nedeniyle 400.000 TL alacaklı olduğunu, borcun ödenmediği gibi, borçlunun ödeme gücünün de bulunmadığını ileri sürerek, alacağın 120.000 TL'si için borçlu hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiş, mahkemece borçlunun menkul ve gayrimenkul malları ile 3.şahıslardaki hak ve alacaklarının borca yeter miktarının ihtiyaten haczine karar verilmiştir.

İtiraz eden (borçlu) vekili, ihtiyati hacze konu bononun kıymetli evrak vasfının bulunmadığını, zira bononun lehtar hanesinde ... ismi yazılı iken üzerinden kalemle gidilmek suretiyle lehtarın Olcay Kutlu olarak değiştirildiğini, bu değişikliğin borçlu tarafından paraf edilmediği gibi, onayının da olmadığını, ihtayati haciz kararından sonra müvekkilinin SGK'dan olan alacakları üzerine haciz konulup takibe geçildiğini, takibin iptali hususunda icra hukuk mahkemesine açtıkları davada takibin dava sonuna kadar durdurulmasına karar verildiğini, ancak ihtiyati haciz kararının devam ettiğinden bu durumun eczacı olan müvekkilinin ilaç alamaması ve dolayısıyla eczanesinin kapanması anlamına geleceğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir..

Mahkemece, İİK'nun 265. maddesinde ihtiyati hacze itiraz nedenlerinin tahdidi olarak sayıldığı, borçlunun itiraz nedenlerinin yasada sayılan sebeplerden olmadığı gerekçesiyle, borçlunun itirazının reddine karar verilmiştir.

.Kararı, İhtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden, ihtiyati hacze konu senedin lehtar hanesinde tahrifat yapıldığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını istemiş olup, mahkemece yazılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmiştir.

.Kararı, İhtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden, ihtiyati hacze konu senedin lehtar hanesinde tahrifat yapıldığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını istemiş olup, mahkemece yazılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmiştir.

Ancak, ihtiyati haciz konusu senedin düzenlenme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 298. maddesi (6100 sayılı HMK 207 md.) gereğince, "Senette mevcut bulunan çıkıntı ve kezalik senedin metninde veya hamişindeki hak ve silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise inkar halinde keenlemyekündur." Somut uyuşmazlıkta ihtiyati haciz kararına dayanak senedin lehtar hanesinde tahrifat olduğundan, bu lehtarın cirosu ile senedi devralanın ihtiyati haciz isteminde yetkili hamil olmadığı gibi, ihtiyati hacze dayanak belgenin de kambiyo senedi vasfında bulunmadığı sabittir. Öte yandan İ.İ.K'nun 265. maddesi gereğince,borçlu kendisi dinlenmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı itiraz edebilir.Bu durumda mahkemece, ihtiyati haczin dayanağı olan belgenin borcun sebebini teşkil etttiği, itiraz edenin senette tahrifat yapıldığı iddiasıyla borcun sebebine itiraz ettiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün itiraz eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/213, Karar No: 2016/13067, Tarih: 19.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/213 E.  ,  2016/13067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğu, üzerinde bulunan ceviz, erik ve armut ağaçlarının dekara verimleri ile kamulaştırma bedeline faiz işletilmesi hususlarında bozma yapıldığı, bozma sonrası hazırlanan bilirkişi raporunda dekara verimlerin bozma doğrultusunda resmi verilere uygun olarak alındığı, ancak bozma sonrası hazırlanan raporda değerlendirmeye alınan ürünlerin yaş guruplarında değişikliğe gidildiği anlaşılmaktadır. Bozma öncesi alınan raporda dava konusu taşınmazdaki verim yaşında bulunan meyve ağaçlarının dikkate alındığı belirtilerek taşınmazın %27 si ceviz, % 67 si erik, %6 sı armut kabul edilerek bedel hesaplanmasına rağmen bozma sonrası alınan raporda ceviz iki, erik dört ve armut tek ayrı yaş grubuna göre kapladığı alanlar değiştirilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve bozma konusu yapılmamasına rağmen kamulaştırma bedelinden düşülen 19,50 TL enkaz bedeliyerine 65,00 TL enkaz bedelive 570 00 TL cevizin kereste değeri düşülerek kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma gerekleri yerine getirilmeli ve bu bağlamda bozma kapsamı dışına çıkılmamalıdır. Bozma öncesinde bilirkişi raporunda verim verme yaşında bulunan ağaçların nazara alındığı belirtilerek ceviz, elma ve kiraz ağaçları dışındaki ağaçların değerlendirmeye alınmadıkları ve bu hususun bozma konusu yapılmadığı dikkate alındığında, taşınmazın ceviz, elma, kiraz, erik ve armuttan oluşan kapama karışık meyve bahçesi niteliği ile değerlendirme yapılarak bedelinin hesaplanması gerekirken, bozma dışına çıkılarak

farklı yaş grubuna göre meyve ağaçlarının kapladığı alanlar değiştirilerek,cevizin kereste değerinin ve daha yüksek miktarda enkaz bedelinin düşülmesi suretiyle davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hakka dikkat edilmeksizin kamulaştırma bedeli tespit edilmesi,

2-Kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davalarının niteliğine göre, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı ve davalı yararına, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 100,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davalarının niteliğine göre, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı ve davalı yararına, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 100,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19688, Karar No: 2015/4316, Tarih: 11.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19688 E.  ,  2015/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ereğli / Konya 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :05.06.2014

NUMARASI :Esas no:2013/685 Karar no:2014/394

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve diğer taraf yararına hükmedilen tazminatlar ve velayeti kendisine bırakılmayan müşterek çocuk için tayin edilen iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan fiili ayrılık sebebine dayanmış, mahkemece de, tarafların bu sebeple boşanmalarına karar verilmiş olmasına, dava dilekçesinde, fiili ayrılık süresi içinde davalıya bir kusur isnad edilmemiş bulunmasına, davacının gösterdiği tanıkların redle sonuçlanan boşanma davasından önceki olaylara ilişkin ikame edilmiş olup, kesinleşen red kararı karşısında bu tanıkların dinlenmemiş olmasının, somut dava bakımından sonuca etkili bir eksiklik sayılamayacağına göre, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, boşanma davasının reddine ilişkin kararda "davalıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığının" belirtilmiş bulunmasına göre diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da bu sebeple yersiz olup, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.03.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/2837, Karar No: 2024/352, Tarih: 17.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2837 E.  ,  2024/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/838 E., 2023/297 K.

DAVA TARİHİ : 01.11.2019-11.11.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/732 E., 2021/931 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, birlik yükümlülüklerini yerine getirmediğini, çocuğun bakımıyla, evin temizlik ve yemeğiyle ilgilenmediğini, eşinden habersiz para aldığını, bu konuda erkeğin önceki evliliğinden çocuklarını suçladığını, etrafından borç alıp ödemediğini, sürekli eşine, ailesine ve eşinin önceki evliliğinden olma çocuklarına saygısızca davrandığını, hakaret ettiğini, eşinin önceki evliliğinden olan çocukların müşterek hanede kalmalarını istemediğini, evi terk edip gittiğini, sürekli maddî taleplerde bulunduğunu, çocuğu göstermemekle, kendi ailesinin yanına gitmekle sürekli tehdit ettiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin sorumluluk sahibi olmadığını, eş ve çocuğun ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini, eviyle ilgilenmediğini, ekonomik şiddet uyguladığını, çalışmayı sevmediğini, cinsel ilişkiden kaçındığını, yatağını ayırdığını, cinsel şiddet uyguladığını, çalışması için baskı yaptığını, eş ve çocuğuyla ilgilenmediğini, erkek ve babasının sürekli şiddet uyguladığını, kayınvalidenin sürekli evliliğe karıştığını, baskı yaptığını, sürekli hakaret ettiğini, erkeğin ailesiyle altlı üstlü oturmalarına rağmen yeme içmelerinin bir olduğunu ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince erkeğin davasının reddine, davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, erkeğin eşine sürekli hakaret ettiği ve bağımsız ev temin etmediği, kadının ise eşine hakaret ettiği, eşinin önceki evliliğinden olan çocuklarını istemediği, başka erkekle birlikte evi terk ettiği ve birlikte yaşadığı, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının ağır kusurlu olduğu; annenin çocuğun bakım ve gözetimini ihmal ettiği, babanın velâyet görevini kötüye kullandığına veya ihmal ettiğine dair iddia ve ispat bulunmadığı, davalının düzenli bir yerleşim yerinin bulunmadığı, çocuğun mevcut düzeninin değişmemesinin çocuğun menfaatine uygun olduğu; kadının halen başka bir erkekle yaşadığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olduğu bu nedenle tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile erkeğin 4721 sayılı Kanun’un 161 inci maddesine dayalı davası ile kadının 166 ncı maddesine dayalı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, kadının tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, erkek yararına 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve buna bağlı olarak erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, velâyet düzenlemesinin çocuğun yüksek yararına uygun olmadığını, kadının tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, erkek yararına maddî ve manevî tazminat verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, tazminat ve nafakalar yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince belirlenen ve gerçekleşen kusurların yanında erkeğin birden fazla kez şiddete teşebbüs ettiği sabit olduğu, bu kusurun da erkeğe yüklenilmesi gerektiği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de kadının ağır kusurlu olduğu; kadının evden giderken çocuğu da yanında götürdüğü, bir müddet sonra çocuğun babaya teslim edildiği, çocuğun ayrılık döneminde babayla kaldığı, annenin çocuğu bu dönemde sadece 1 defa görmeye geldiği, çocuğun bakımı konusunda erkeğin ailesinin destek olduğu, kadının çocuğa hakaret etttiği ve çocukla ilgilenmediğinin sabit olduğu bu nedenle velâyetin babaya verilmesinin çocuğun yüksek yararına olduğu; kadının R. isimli kişi ile aynı evde yaşadığı bu nedenle kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası verilmemesinin doğru olduğu; tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evlilikte geçen süre, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitireceği, verilen kusurların karşı tarafın kişilik haklarını zedelemesi, paranın alım gücü, hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında erkek yararına maddî ve manevî tazminat verilmesinin yerinde olduğu, takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının ölçülülük ilkesine uygun olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince davalı-davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin düzeltilmesine; davalı-davacı kadın vekilinin diğer itirazlarına konu istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı – davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı – davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte, korunma iç güdüsü ile sığındığı evde kalmasının erkeğin davasının ispatlandığı anlamına gelmediğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin davasının kabulü ve fer'îleri yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, erkeğin zina hukuki nedeni dayalı davasının kabulüne karar verilmesinin yerinde olup olmadığı, erkek yararına hükmedilen tazminatlar ile kadının reddedilen talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13259, Karar No: 2015/13505, Tarih: 16.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/13259 E.  ,  2015/13505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/284588

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2012

NUMARASI : 2012/65 (E) ve 2012/786 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 03.08.2011 tarihi ve öncesinde ikişer veya üçer adet olarak 150 Euro'luk posta gümrük muafiyet sınırını geçmeyecek şekilde kendi adına ve zaman zaman da kardeşi ile yeğeni adına gümrük vergisini ödemeden getirttiği markalı kol saatlerini yurt içinde satışa sunduğundan 5607 sayılı Kanunun 3/1-1.cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; sanık dava konusu saatleri yurt dışından muafiyet kapsamı içerisinde satmak amacıyla getirttiğini ve gümrük idaresince çoğu kargo kolisinin üzerine "gümrükte görüldü" ibaresi düşülerek kolilerin kendine ulaştığını, yaptığı işin yasal olduğunu savunmuş ise de; 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile değişik 45.maddenin değişiklik öncesi halinin "Bir kişiye posta ya da hızlı kargo taşımacılığı yoluyla gelen, gümrük kıymeti gönderim başına toplam 150 Avro'yu geçmeyen ticari miktar ve mahiyette olmayan eşyaya muafiyet tanınır." şeklinde düzenlenmiş olup; 20.08.2011 tarihinde anılan maddenin birinci fıkrasının "Türkiye gümrük bölgesindeki bir gerçek kişiye posta ya da hızlı kargo taşımacılığı yoluyla gelen, bedeli gönderim başına toplam 75 Avro'yu geçmeyen eşyaya muafiyet tanınır." şeklinde değiştirilmiş, aynı maddeye 08.04.2011 tarihinde eklenen ikinci fıkra ile "Muafiyetin aynı kişi tarafından kullanılmasının süreklilik arz ettiğinin tespiti halinde muafiyetin kullanımına sınırlama getirilebilir." şeklinde düzenleme getirilmiş olup yine anılan kararın 107.maddesinin (1) "Bu kısım kapsamında muaf olarak serbest dolaşıma sokulan her türlü eşya, gümrük idaresinden izin alınmaksızın muafiyetten faydalanamayan kişi, kurum ve kuruluşlara belli bir para karşılığı veya karşılıksız olarak ödünç verilemez, teminat olarak gösterilemez, kiralanamaz, devredilemez, satılamaz veya muafiyetin amacı dışında kullanılamaz." (2) "Bu kısım kapsamında belirtilen eşyanın muafiyet amacına uygun kullanılmak ve gümrük idaresinden izin almak kaydıyla muafiyet hakkına sahip başka bir kişi, kurum ve kuruluşa ödünç verilmesinde, kiralanmasında, devredilmesinde veya satılmasında gümrük vergileri aranmaz." (3) "Muafen serbest dolaşıma sokulan eşyayı muafiyet koşullarını kaybeden veya başka amaçlarla kullanmayı talep eden kişi, kurum ve kuruluşların gümrük idaresine bildirimde bulunması zorunludur. (4) birinci fıkra hükmü,a-46, 48, 50, 53, 57 ve 80.madde de yer alan eşya için bir yıl,