muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9521, Karar No: 2024/2557, Tarih: 24.01.2024

Her ne kadar, tahliye taahhüdünde var olduğu belirtilen koşul tahliye taahhüdünün geçerliliğini etkileyecek nitelikte değil ise de; 01.04.2021 tarihli kira sözleşmesi ile kiralanan tapuda 34.K2 pafta 1375 ada 1 parsel sayılı ve aynı tarihli sözleşmenin “Özel Koşullar” başlıklı kısmında yer alan 2. maddesinden anlaşılacağı üzere üzerinde bina olmayan boş arsadır.

Somut olayda ise; takip dayanağı 25.05.2021 tanzim tarihli kira sözleşmesinin 4.3. maddesinde bu yere yapılacak binanın üstünün örtülmesi ve bu hali ile kira sözleşmesinin imzalanacağı, yine kira sözleşmesinin 3.2. maddesinde kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin binanın teslim tarihi olarak kabul edileceği açıklamaları dikkate alındığında ve sözleşme içeriğinden anlaşılacağı üzere takip dayanağı kira sözleşmesinin 01.07.2021 tarihinde bitirileceği ve teslim edileceği vaadedilen binaya ilişkin olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda, dayanak sözleşmede alınan tahliye taahhüdünün yenilenen sözleşme ile alınan taahhüt olarak kabulü mümkün değildir. TBK kapsamında örtülü işyeri, meskenler için düzenlenen 352. maddesinde “Kiracı, kiralananın teslim edilmesinden sonra, kiraya verene karşı, kiralananı belli bir tarihte boşaltmayı yazılı olarak üstlendiği hâlde boşaltmamışsa kiraya veren, kira sözleşmesini bu tarihten başlayarak bir ay içinde icraya başvurmak veya dava açmak suretiyle sona erdirebilir.” hükmüne göre taahhüdün kiralananda oturmakta iken verilmiş olması geçerlilik şartıdır. Buna göre de somut olayda dayanılan sözleşme kapsamında henüz kiralanacak binanın tamamlanmadığı, tesliminin yapılmadığı ve kiracılığın başlamadığı anlaşıldığından belirlenebilen bir tarihte yapılan sözleşme ile alınan tahliye taahhüdü TBK’nun 352. ve İİK’nun 275. ve devamı hükümlerine göre geçerli değildir.

O halde, Bölge Adliye mahkemesince bu gerekçe ile davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi yerinde değil ise de; sonuçta dava reddedildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçe yönünden düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:

Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 02.11.2023 tarih ve 2023/1074 E. - 2023/1335 K. sayılı kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/4. maddesi uyarınca GEREKÇE yönünden DEĞİŞTİRİLEREK ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22804, Karar No: 2012/25332, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22804 E.  ,  2012/25332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan zeytin ağaçlarının bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan zeytin ağaçlarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, zemini orman sayılan yerlerden olan taşınmaz üzerinde davacının zeytin ağaçları olduğu anlaşılmıştır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19/son maddesine 26.05.2004 tarihinde 5177 sayılı Yasa ile eklenen fıkra uyarınca, ağaçların 11. madde çerçevesinde bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8944, Karar No: 2017/10152, Tarih: 04.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/8944 E.  ,  2017/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

12.10.2006 tarihli olay tespit tutanağına göre sanığa ait depoda bir kısmının ''...'' ibareli 40 ve 20 kg'lık, bir kısmının ise isimsiz 33 ve 20 kg'lık çuvallarda 18.416 kg çay ve '' ...'' ibareli 1400 paket pipo tütünü ele geçirildiği, sanık ...'in çaylar ile ilgili sevk irsaliyesi ve Yaşam İmport Eksport Dahili ...'ten alındığına dair fatura ibraz ettiği, ... Vergi Dairesi'nden gelen cevabi yazıda sanığa ait ... Şti'nin defter ve belgelerini kanuni süresi içinde ibraz etmediği için söz konusu şirket hakkında işlem yapıldığı, dosya içerisindeki bilirkişi raporuna göre söz konusu faturaların Yaşam ...'e ait defter ve belgelere işlendiği tespit edilmişse de, ... temsilcilerinin de dinlenilerek ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ... Ticarete ait ... İdaresinden faturalar ile ilgili ... giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespitinin yaptırılmaması ve ayrıca suça konu 1400 paket Captan Black pipo tütününe ilişkin mahkemece hiç bir araştırma yapılmadan hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1543, Karar No: 2022/19652, Tarih: 24.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1543 E.  ,  2022/19652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yüzüne karşı tefhim olunan ve 14.06.2021 tarihinde tebliğ olunan hükümde CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''CMK’nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15445, Karar No: 2019/6178, Tarih: 15.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15445 E.  ,  2019/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların murisi ... 'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı motosiklet ile geçirdiği tek taraflı trafik kazasında hayatını kaybettiğini, davacıların destekten yoksun kaldığını belirterek her bir davacı için 3.000,00'er TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara payları oranında ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 12.11.2015 havale tarihli dilekçesinde, davacının kazadan önceki evrede gemi marangozu olarak 1.500,00 TL ücret ile çalıştığı dikkate alınarak bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat talebini davacı ... için 207.153,87 TL, ... için 68.446,62 TL, Sedef için 116.162,10 TL'ye yükseltmiş, toplamda 391.762,59 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili, 25.05.2016 havale tarihli dilekçesinde, dava değerini sehven teminat limitini aşacak şekilde 391.762,59 TL'ye yükselttiklerini, kazanın gerçekleştiği tarihte poliçe teminat limiti 268.000,00 TL olması ve davacıların toplam zararının teminat limitini aşması nedeniyle aralarında garameten paylaştırılması gerektiğini belirterek davacı ... için 141.711,43 TL, ... için 46.823,49 TL, Sedef için 79.465,07 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin sigortalı araç sürücüsünün kusur oranında ve zarar nispetinde sorumlu olduğunu, sigortalı araç sürücüsünün kendi kusuru ile neden olduğu trafik kazası neticesinde hayatını kaybettiğini, işletenin trafik kazası sonucunda ölümü ile destekten yoksun kalanlara tazmin yükümlülüğü olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın ıslah edilmiş haliyle kısmen kabulü ile davacı ... için 127.046,52 TL, Yağmur için 38.604,98 TL ve Sedef için 65.492,26 TL olmak üzere toplam 231.143,76 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, dair karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 11.841,43 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 15/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1796, Karar No: 2021/558, Tarih: 09.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/1796 E.  ,  2021/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/06/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 20/12/2018 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 09/02/2021 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat ... ... ile karşı taraftan davacı ... vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; olay tarihinde davacı idare adına kayıtlı araç ile davalının sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazasından dolayı Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/982 esas sayılı dosyasında dava dışı ... tarafından davacı ve davalı taraf ile dava dışı Ak Sigorta AŞ, ... aleyhine maddi ve manevi tazminat istemli dava açıldığını, sürücülerin her ikisine de %50 oranında kusur verilmesi sonucunda davalıların müşterek ve müteselsil sorumluluğuna hükmedildiğini, söz konusu ilâma dayanılarak Konya 3. İcra Müdürlüğü'nün 2007/2126 esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, takip sonrasında alacaklı vekiline 17/04/2007 tarihinde %50 oranında verilen kusur dikkate alınarak 57.500,00 TL ödeme yapıldığını, davacı tarafından 17/04/2007 tarihinde ödeme yapılmışken, dava dışı alacaklının Ak Sigorta AŞ'den 20/04/2007 tarihinde zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesine göre limit dahilinde toplam 28.200,00 TL tahsil ettiğini, bu şekilde adına sigortanın ödediği miktar ve davacı idarenin ödediği miktarın toplamda 85.700 TL'ye ulaştığını, takip miktarı ve sigorta şirketinin davacı adına ödeme yaptığı hususu dikkate alındığında davalının sigorta şirketinin ödediği miktar kadar sorumluluktan kurtulduğunu ve davacının tazminat alacaklısına yaptığı ödeme nedeniyle kusuru nispetinde davalı araç sürücüsüne rücu hakkı bulunduğunu belirterek, davalı lehine ödenen toplam tazminattan kusuruna isabet eden 28.200,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı; davacının kusuruna isabet eden miktardan daha fazla ödemede bulunduğu yönündeki iddiasının doğru olmadığını, dava konusu kaza nedeniyle dava dışı alacaklı ... 'na ve vekiline ödeme yapıldığını ve kendilerinden ibraname alındığını belirterek, haksız davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava dışı tazminat alacaklısı...'na ödenecek tazminatın yarısından davacı ... ve diğer yarısından ise diğer sürücü ... sorumlu olduğu halde, zararın yarısından fazlasının davacı ... ve belediyenin prim ödediği sigorta şirketi tarafından yapılmış olması nedeniyle fazla ödendiği belirlenen tutarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; dava dışı ...'ın sahibi, davalının ise sürücüsü olduğu araç ile davacı ... başkanlığına ait araç arasında meydana gelen trafik kazası sonucu davalının kullandığı araç içeresinde bulunan dava dışı...'nun yaralandığı, bunun üzerine yaralanan... tarafından davalı ve davacının da aralarında olduğu diğer davalılar Ak Sigorta AŞ, ...ve ... aleyhine Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/982 esas sayılı dosyasında maddi ve manevi tazminat davası açıldığı, yargılama sırasında alınan rapor ile davacı ve davalı tarafa %50 oranında kusur atfedildiği, verilen kararın bir çok defa temyize konu olup kesinleşmesinden önce davalı ... ile dava dışı alacaklı... arasında 06/07/2007 tarihinde ibraname düzenlendiği, ibranamede; maddi ve manevi tazminat tutarı ve faizi ile yargılama giderleri olmak üzere...'na 7.750,00 TL ödemede bulunulduğu ve... tarafından başkaca hiçbir bedel talep edilemeyeceği ve davalı ...'tan hiç bir hak ve alacağı kalmadığı hususunun düzenleme altına alındığı, mahkemece 15/11/2012 tarihinde verilen karar ile ibra edilen davalı ... yönünden ibra edildiği gerekçesiyle hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, diğer davalılar yönünden ise maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabul edildiği, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 11/05/2015 tarihli ilamı ile, davalı sürücünün kullandığı aracın maliki ...yönünden Konya 3. İcra Müdürlüğü'nün 2007/2126 sayılı dosyası ile takibe başlandığı ve davalı sürücü ...'ın zarar bedelini ödemesi üzerine davalının 06/07/2007 tarihinde düzenlenen ibraname ile ibra edildiği, bu durumda ibranın müşterek ve müteselsilen sorumlu araç işleteni davalı ...'a sirayet ettiği göz önünde bulundurularak bu davalı hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddi gerekirken aleyhinde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmayarak bozulduğu ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı ...aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davalarının feragat nedeniyle reddine, davanın kısmen kabulü ile 15.597,97 TL maddi tazminatın Aksigorta AŞ'ten poliçe limitiyle sınırlı olmak ve davalı ... Belediyesi'nden ve ...'dan ise bunun 7.798,98 TL'sinden sorumlu olmak kaydıyla adı geçen davalılardan tahsilde tekerrür olmamak ve müteselsilen olmak kaydıyla alınarak davacıya verilmesine karar verildiği ve kararın Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 14/09/2017 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/982 esas sayılı dosyasında; dava dışı alacaklı... ile davalı ... arasında ibraname düzenlendiği ve ... tarafından ödemede bulunulması nedeniyle başkaca hiçbir hak ve alacağı kalmadığı belirtilerek davalı ... yönünden alacaklının taleplerinden feragat ettiği, bu nedenle mahkemece davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği ve ibranın müşterek ve müteselsilen sorumlu araç işleteni davalı ...'a da sirayet ettiği gerekçesiyle araç maliki yönünden de davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği, Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/982 esas sayılı dosyasında; davalı ... aleyhine hüküm tesis edilmediği, kusuruna isabet eden tutarın davalı tarafından ödendiği, keza davacı tarafından fazla ödenen tutarın, davalının kusuruna düşen sorumluluk miktarı olarak değerlendirilemeyeceği gözetildiğinde mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalı yararına takdir olunan 3.050,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15072, Karar No: 2023/3326, Tarih: 16.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/15072 E.  ,  2023/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve dolandırıcılık suçlarından dava açılmıştır.

2. İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve dolandırıcılık suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, katılanın soyut beyanı dışında delil olmadığı, maddi ve manevi unsurların oluşmadığı, dolandırma kastı olmadığı, haksız ve hukuka aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir.

2. Sanıklar müdafiinin temyiz isteği, eksik araştırma yapıldığı, somut delil olmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığı ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, nakit paraya ihtiyacı olan katılanın kredi kartını takla attırmak yöntemi ile borcunu ödemek amacıyla limit artırmak üzere verdiği kartlardan rızası dışında aynı gün içinde farklı saatlerde nakit çekimi yapıldığı, sanıkların böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümler yönünden;

1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, katılana ait kredi kartlarını limitlerini artıracaklarından bahisle alan sanık ...'un katılanın ve diğer sanığın yanından ayrılarak kredi kartlarından harcama yaptığı ve nakit avans çektiği, bu işlemlere ilişkin banka yazı cevapları ve sanık ...'un para çektiği anlara ilişkin ATM güvenlik kamera görüntülerinin dosya evrakına eklendiği, sanık ...'ın da bu sürede katılanı oyalayarak eyleme iştirak ettiği anlaşılmakla hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, katılana ait kredi kartlarını limitlerini artıracaklarından bahisle alan sanık ...'un katılanın ve diğer sanığın yanından ayrılarak kredi kartlarından harcama yaptığı ve nakit avans çektiği, bu işlemlere ilişkin banka yazı cevapları ve sanık ...'un para çektiği anlara ilişkin ATM güvenlik kamera görüntülerinin dosya evrakına eklendiği, sanık ...'ın da bu sürede katılanı oyalayarak eyleme iştirak ettiği anlaşılmakla hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

Dolandırıcılık suçunun, uzlaştırma kapsamında olmayan başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle uzlaşma hükümlerine tabi olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Kredi kartlarının limitini artıracakları bahanesiyle hile ve desiseyle katılanı ikna ederek kredi kartlarını aldıkları anlaşılmakla, yapılan yargılamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerine göre, kovuşturma başlamadan önce mağdurun zararının giderilmesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarının indirilmesi gerektiği nazara alındığında, somut olayda, kredi kartlarının sanıklar tarafından kovuşturma başlamadan önce katılana teslim edilmiş olması karşısında, anılan maddenin birinci fıkrası gereğince cezanın üçte ikisine kadarının indirilmesi gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayin olunması nedeniyle verilen karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2014/279 Esas, 2015/561 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden;

B. Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2014/279 Esas, 2015/561 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.