muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12491, Karar No: 2023/12761, Tarih: 13.12.2023

D- Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda esas karar numarası belirtilen kararıyla; tanık beyanlarından davacının davalı işyerinde çalıştığı anlaşılmakta olup yine tanıklar işyerinin yılın kış aylarında kapalı olduğunu beyan etmişlerdir, bu durumda, somut dosyanın incelenmesinde, davacının 01.04.2009 tarihinde davalı işyerinde işe girdiği, iş yerinin kapanış kaydının Mal Müdürlüğüne bildirildiği 05.03.2012 tarihine kadar, her yıl Aralık-Ocak-Şubat ve Mart ayları dışında kalan aylarda, davalılardan ...’a ait iş yerinde çalıştığı, ancak bu hizmetlerinin davalılardan ... tarafından Kuruma bildirilmediği sonucuna ulaşılmakla; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ...'a ait iş yerinde 01.04.2009-31.11.2011 tarihleri arasında her yılın Aralık, Ocak, Şubat, Mart ayları dışında kalan aylarda (Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım aylarında) 30'ar gün olmak üzere toplam 720 gün olarak hizmet akdi ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, 21.01.2022 tarihli bilirkişi raporunun hükmün eki sayılmasına, bu sürenin davacıya ait sigorta sicil nosuna işlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davanın davalı ... yönünden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekili; Kurum kayıtlarının esas olup, tanık beyanlarının yeterli olmadığını, yazılı delille ispat gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 32 nci maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle feri müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15342, Karar No: 2017/15158, Tarih: 02.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15342 E.  ,  2017/15158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kâğıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesi ile ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen kararın kaldırılmasına, haksız kesintilerin hesaplanarak iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel

ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak vb. bedellerle ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8159, Karar No: 2013/682, Tarih: 28.01.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/8159 E.  ,  2013/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... T....d. Şti. vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirketin işleteni olduğu aracın, davalı ... tarafından yol üzerinden geçirilmek istenen koyun sürüsüne çarptığını ve çarpmanın etkisiyle sağ şeride yöneldiğini, bunun üzerine arkadan gelen diğer davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın arkadan çarptığını belirterek bu olay nedeniyle müvekkilinin aracında meydana gelen ....995,99 TL hasar bedeli ve ....000,00 TL değer kaybının tüm davalılardan, 720,00 TL araç mahrumiyet bedelinin davalı ... şirketi dışındaki diğer davalılardan kaza tarihinden (davalı ... şirketinin dava tarihinden) itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., kazanın meydana gelmesinde kendisinin bir kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, ....445,99 TL zararın kaza tarihinden itibaren kanuni faiziyle birlikte .......... Tic. Ltd. Şti. ile ...’ten, davalı sigortadan dava tarihinden itibaren kanuni faiziyle birlikte müştereken müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, bu paranın ....950,00 TL’lik bölümünün diğer davalı ...’den müştereken müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, gelir kaybı için ....... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile

75,00 TL paranın .......’den alınıp davacıya verilmesine, 450,00 TL kazanç kaybının davalılar ... ve .......... Tic. Ltd. Şti.'nden kaza tarihinden itibaren kanuni faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Turizm Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

TC Anayasası'nın 36/... maddesinde " Herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı merciileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir" hükmü düzenlenmiştir. Yine HUMK.nun 73. maddesi uyarınca "kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez."

7201 sayılı Tebligat Kanunun ....maddesi hükmüne göre "Tebligat tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır."

Aynı yasanın 32. maddesi hükmü gereğince " Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur."

7201 sayılı Tebligat Kanunun ....maddesi hükmüne göre "Tebligat tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır."

Aynı yasanın 32. maddesi hükmü gereğince " Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur."

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya baktığımızda; dava dilekçesinde davalı ... şirketinin adresi “........” olarak belirtildiği halde dava dilekçesi bu adrese gönderilmeyip maddi hata sonucu diğer diğer davalıların adresi olan “..... No:... ...r” adresine çıkarılmış, tebligat “bizzat kendisine” şerhi ile usulsüz şekilde tebliğ edilmiş olup bu husus gözden kaçırılarak davalının yokluğunda yargılama yapılması, savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatası olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

...-Dava dilekçesinin eki olarak sunulan .../.../2009 tarihli, E..... tarafından tanzim edilen ekspertiz raporunda, davacıya ait aracın ön kısmında meydana gelen hasarın tespit edildiği ve ön kısım hasarının ....995,99 TL olduğunun belirtildiği görülmüştür. Dava dilekçesinde ise davalılardan ....995,99 TL hasar bedeli talep edilmiştir. Oysa, araçtaki ilk hasar, aracın koyun sürüsüne çarpması sonucu meydana gelmiş, ikinci hasar ise bunun devamında arkadan gelen aracın davacıya ait araca arkadan çarpması sonucu meyda-

na gelmiştir. Bu durumda mahkemece, davacı vekilinden, müvekkiline ait araçta meydana gelen hangi hasar için hangi davalıdan ne kadar istendiği açıklatılmalı, buna göre talep edilen hasar bedelinden hangi davalının sorumlu olduğu belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Turizm Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Turizm Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Turizm Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ...Ş.'ye geri verilmesine ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5169, Karar No: 2010/6884, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5169 E.  ,  2010/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Biran İplik San. A.Ş. vs. ile davalı ... Yapı Elem. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı İnegöl 1. Asliye Hukuk Hakimliğince (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 15.04.2009 gün ve 2006/105-2009/196 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/724 Esas ve 2005/593 Karar sayılı,

2-Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2004/725 Esas ve 2005/594 Karar sayılı dosyalarının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16118, Karar No: 2016/12597, Tarih: 30.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/16118 E.  ,  2016/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret farkı, yıllık izin ücreti, şua izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı T.C. ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve röntgen teknisyeni olarak çalışırken rızası alınmadan ücretinin düşürüldüğünü ve haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret farkı, yıllık izin ücreti ve şua izni ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı T.C. ... vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı YNR Grup Şirketi vekili, sorumluluğun Bakanlıkta olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece verilen ilk hükümde, iş sözleşmesinin, ihale süresi bitiminde haksız olarak feshedildiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen bu hükmün davacı ve davalı ... Bakanlığınca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.06.2015 tarihli ilamı ile bozulmuştur.

Dairemizin bozma ilamı özetle, "1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davacının ve davalı T.C. ...’nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, Mayıs 2009 ücreti net 800,00 TL iken Haziran 2009’da rızası alınmadan net 600,00 TL’ye düşürüldüğünü iddia ederek, 01.06.2009-31.08.2009 arasındaki ücret farkının ödetilmesini istemiştir.

Bilirkişi, ücret miktarını ve dava konusu alacakları net 600,00 TL ve net 800,00 TL üzerinden seçenekli olarak hesaplamıştır.

Dosyada, ücretin düşürülmesine dair 4857 sayılı Yasanın 62 nci ve 22 nci maddeleri anlamında yazılı bir belge bulunmamaktadır.

Mahkemece, davacının ücretin düşürülmesine uzun süre itiraz etmediğinden esaslı değişikliği kabul ettiği sonucuna varılarak, ücret farkı talebinin reddine, net 600,00 TL üzerinden hesaplanan dava konusu taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ücret düşürülmesine muvafakat etmediğinden ücret farkı talebinin kabulü yerine reddi ve kabul edilen diğer taleplerin net 800,00 TL yerine net 600,00 TL ücret seviyesinden hüküm altına alınması isabetsizdir.

3- Somut olayda davacı, röntgen teknisyeni olarak çalıştığını ve radyoaktif ışınlara ve radyasyona maruz kaldığını, buna rağmen şua izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek, şua izni ücretinin ödetilmesini istemiştir.

Davacı ücret düşürülmesine muvafakat etmediğinden ücret farkı talebinin kabulü yerine reddi ve kabul edilen diğer taleplerin net 800,00 TL yerine net 600,00 TL ücret seviyesinden hüküm altına alınması isabetsizdir.

3- Somut olayda davacı, röntgen teknisyeni olarak çalıştığını ve radyoaktif ışınlara ve radyasyona maruz kaldığını, buna rağmen şua izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek, şua izni ücretinin ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının haftada 45 saat çalıştığı, oysa haftalık mesaisinin 30 saat olması gerektiği, 30 saati geçen 15 saatlik çalışmanın fazla çalışma olacağı sonucuna varılarak şua izni ücreti talebini fazla çalışma olarak hesaplayıp hüküm altına alınmıştır.

Davacının fazla çalışma ücreti talebi bulunmamaktadır.

Mahkemece, davacının şua izni ücreti talebi yönünden gerekirse ek bilirkişi raporu alınarak talep hakkında karar verilmelidir.

Mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

4- 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” şeklindedir.

Yerel mahkeme bozmaya uymuş ise de, bilirkişiden ek rapor almamıştır.

Mahkemece, davacı, ücretinin düşürülmesine muvafakat etmediğinden aylık ücretinin 800,00 TL olduğu kabul edildiği, haftalık 30 saatten fazla olan çalışmanın ışına maruz kalma alacağı olduğu, 03.10.2013 tarihli bilirkişi raporunun ikinci şıkkına göre davacının tüm taleplerinin kabulüne, ışına maruz kalma alacağı tanık beyanları ile ispat edildiğinden davacının gelmediği günler olabileceğinden takdiri indirim yapılarak karar verilmesi kanaatine varıldığı gerekçesiyle, ücret farkı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve %30 takdiri indirim ile şua izni alacağı hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz

Kararı davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, şua izin ücretinin doğru olarak hesaplanıp hesaplanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Şua iznini hukuki dayanağı, “... ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname”nin  24. maddesidir. “Hastanelerde, röntgen ve radyom ile tam müddetle çalışılan birimlerde “…her röntgen mütahassısının veya röntgen ve radyom ile iştigal eden kimsenin senede dört hafta muntazaman devamlı tatil yapması mecburidir” denilerek bu gibi müesseselerde çalışan sağlık personelinin yıllık ücretli izin süresi dışında ayrıca dört haftalık ek tatil hakkı olduğu belirtilmiştir. Dairemizce, şuna izninin yıllık izinden bağımsız ayrı bir dinlenme hakkı olduğu kabul edilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta Dairemizin bozma ilamından önceki yargılama safahatında alınan bilirkişi raporunda haftalık 30 saati geçen çalışma yönünden "Işına Maruz Kalma Alacağı" olarak hesaplanan bedelin bozmadan sonra yerel Mahkemece şua izni adı altında hüküm altına alınması doğru değildir. Zira, o raporda yapılan hesap, haftalık fazla çalışma hesabı olup, şua izni hesabı değildir.

Yerel Mahkemece Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda şua izni talebi ile ilgili olarak bilirkişiden ek rapor alınmaksızın, bozmadan önce alınan ve esasen fazla mesai hesabı yapan rapordaki miktarı şua izni olarak hüküm altına alınması hatalı olup, bozma gereği yerine getirilmediğinden hükmün tekrar bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20647, Karar No: 2016/3893, Tarih: 08.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/20647 E.  ,  2016/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :##########Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre,... Şube Müdürlüğü görevlilerinin yapmış olduğu istihbari çalışmalar neticesinde olay tarihinde saat 11:00 sıralarında Kayseri iline gelecek olan Van-Kayseri seferini yapan ... plakalı Metro Turizm firmasına ait yolcu otobüsü ile gümrük kaçağı sigara getirileceği ve otogarda bekleyen bir şahsa teslim edileceği yönünde bilgi almaları üzerine belirtilen otobüsün beklenilmeye başlandığı, yolcu otobüsünün otogara gelerek perona yolcu indirdikten sonra otogarın batı garajı tarafındaki köşede tel örgünün yanına park edildiğinin ve tel örgünün yanına sanık ...'un yönetiminideki araçla gelerek araçtan çıkarmış olduğu boş sigara box kutularını otobüs şoförü sanık ...'ye verdiğinin, sanık ...'nin de boş box kutularını alarak otobüse bindiğinin ve otobüsün sol taraf arka koltuk üstü tavan kısmı sökülerek buradan sigara kartonlarının çıkarıldığının görülmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığından alınan yazılı arama ve el koyma emrine istinaden yapılan aramada, koltukların üzerinde boş sigara box kutuları ile sol taraftaki koltukların üstünde yolcu bagaj bölümünün tavan kısmındaki döşemenin altına ve otobüsün orta kapısından ön kısma doğru her iki tarafın cam bölümünün altında bulunan yan duvarlarda döşemenin arkasına gizlenmiş vaziyette toplam 370 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği olayda, sanık ...'un aşamalarda Kayseri otobüs terminalinde çalıştığı, olay tarihinde sanık ...'nin kendisinden boş kutu getirmesini istediği, kendisinin de bir arkadaşına ait taksi ile bulduğu boş kutuları otobüsün yanına getirerek teslim ettiği, yakalanan sigaralarla ilgisi olmadığı yönünde savunmalarda bulunduğu, sanığın

kullandığı araçta ve üzerinde yapılan aramada suç ve suç unsuru bulunmadığı da nazara alındığında sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, beraati yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.