muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13172, Karar No: 2017/2766, Tarih: 02.03.2017

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 7.2.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya kasım 2008 tarihinde teslim edildiği ve 13.6.2011 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Açıklanan nedenlerle, kararın ayrıca bu şekilde de bozulması gerekirken, yanılma sonucu eksik şekilde bozulduğu, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalıların karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin bozma kararının dier kısımları aynı kalmak üzere yeni bent ilavesi ile, mahkeme kararının bu şekilde de bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların diğer karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, kararın ayrıca bu şekilde de bozulması gerekirken, yanılma sonucu eksik şekilde bozulduğu, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalıların karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin bozma kararının dier kısımları aynı kalmak üzere yeni bent ilavesi ile, mahkeme kararının bu şekilde de bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların diğer karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 29.6.2015 gün 2014/17371-2015/22536 sayılı Bozma kararına yeni bent ilavesi ile, mahkeme kararının yukarıda açıklanan şekilde de BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalıların diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 166,00 TL harcın istek halinde davalı ... Aş.'ye, 166,70 TL harcın davalı ... Paz. Aş.'ye, 166,25 TL harcın davalı ... Aş.'ye, 166,70 TL harcın davalı Fideltus Aş.'ye iadesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9312, Karar No: 2018/2872, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9312 E.  ,  2018/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda hükmedilmeyen vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin, gerekçeli kararda gösterilerek hükmün karıştırılması,

2- Gerekçeli karar başlığında 26.05.2014 olan suç tarihinin yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11121, Karar No: 2015/21313, Tarih: 03.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11121 E.  ,  2015/21313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi : 19.03.2015

No : 2013/805-2015/97

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan Y.. A.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı Y.. A..'den alınmasına, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6203, Karar No: 2020/8441, Tarih: 12.10.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/6203 E.  ,  2020/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dosyasında yer almayan ve şikayet konusu taşınmazın ihale alıcısı olmayan ...'nün Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilmesinin maddi hataya müstenit olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 12/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17434, Karar No: 2023/286, Tarih: 06.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/17434 E.  ,  2023/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silvan Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2015 tarihli ve 2015/183 iddianame numarası ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15 ... maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Silvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli hükmü ile sanık hakkında " Bıçak veya Diğer Aletleri Satma Satın Alma Taşıma veya Bulundurma" suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat ile suç eşyasının 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak olan sustalı çakı benzeri bıçağı taşımak suretiyle suç işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 18.03.2015 tarihli Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğü Ekspertiz Raporu ile ele geçirilen bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak olan sustalı çakı benzeri olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası kapsamına göre; sanığın kolluk beyanı ile 18.03.2015 tarihli kriminal raporu birlikte değerlendirildiğinde sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırı olan bıçağı bulundurduğu anlaşılmakla eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 15 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası kapsamına göre; sanığın kolluk beyanı ile 18.03.2015 tarihli kriminal raporu birlikte değerlendirildiğinde sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırı olan bıçağı bulundurduğu anlaşılmakla eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 15 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

2. Bu kabule göre ise; Anayasa Mahkemesinin, 02.08.2022 ... ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 ... ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer ... "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla,

karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9916, Karar No: 2011/1259, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/9916 E.  ,  2011/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Geceleyin bina içinde hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, olay saatlerinde müştekinin evine yakın bir yerde yakalanması ve sabıkalı olması dışında, hükümlülüğüne yeterli , hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye aykırı olarak bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21 /09/ 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9374, Karar No: 2021/6815, Tarih: 12.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/9374 E.  ,  2021/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 44. maddesi delaletiyle 89/4, 62, 50/1-a, 52/1-2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun yerleşmiş raporlarında 1,00 ve üzerindeki promil olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğini ve vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 15 promil düştüğünün belirtildiği, kazadan yaklaşık 40 dakika sonra saat 00:11'de yapılan ölçümde 0,50 promil alkollü olduğunun tespit edildiği dolayısıyla olay günü sanığın kaza anında 1,00 promilin altında alkollü olduğu, dairemiz yerleşik içtihatlarına göre sanığın alkol düzeyi ve olayın oluş şekli dikkate alındığında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığından tebliğnamedeki 1 numaralı bozma öneren görüşe, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı, hak ve nesafet kuralları birlikte değerlendirildiğinde ölçülü şekilde alt sınırdan uzaklaştığı ve mahkemece hükmedilen ceza tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2 numaralı bozma öneren görüşe, hükmün 52/4. maddesine ilişkin 4. paragrafında ''ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğine'' ilişkin bir ibare bulunmadığından tebliğnamedeki 4 numaralı bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan ... vekilinin ceza miktarına ve hükmedilen temel cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmemesi gerektiğine ilişkin, katılan ... vekilinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna dair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu sokakta seyrederken, üç yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, iki yönlü asfalt kaplama caddede sola dönüş için manevra yaptığı esnada, gidiş yönüne göre soldan gelen ve cadde üzerinde düz devam eden elektrikli bisiklete çarpmasıyla, sanığın geçiş önceliğine uymayarak, tam kusuruyla iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

1-)Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-)TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ... vekilinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 225 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesine ve hükmün 4. paragrafında ''sanığa ihtarına'' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ''ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi ile sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin 6.paragrafın hükümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7942, Karar No: 2021/11085, Tarih: 28.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7942 E.  ,  2021/11085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

No : 2018/2464-2019/1025

Davacılar : 1-... (kendi adına asaleten üç çocuk adına velayeten)

2-... ... ... 3- ... ... 4- ...

adlarına Av. ...

İş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının tazmini istemi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince, ilâmda yazılı nedenlerle asıl davanın kabulüne birleşen davanın ise kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın davalılar vekilleri ile davacılar vekilince de katılma yoluyla temyiz edilmesi ve ... Beypazarı Tarımsal Üretim Pazarlama San. Tic. A.Ş. avukatı tarafından da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/06/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar adına Av. ... ile ... Beypazarı Tarımsal Üretim Pazarlama San. Tic. A.Ş adına Av. ... ... ve ... Grup Makine İnşaat Taahhüt Gıda Tekstil Kimyasal Maddeler İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek başka günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I- İSTEM:

Davacılar vekili 14.04.2015 tarihli asıl dava dosyasının dava dilekçesinde özetle müvekkillerinin murisi sigortalının 19.04.2014 tarihli iş kazası neticesinde vefatı nedeniyle desteğinden yoksun kalan sigortalının eşi lehine fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 4.000 TL, sigortalının çocuklarının her biri için ise yine fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 2.000 TL’şer maddi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili 03.07.2017 tarihli birleşen dava dosyasının dava dilekçesinde sigortalının eşi lehine 150.000 TL, sigortalının çocuklarının her biri lehine 100.000 TL’şer manevi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili 03.07.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini sigortalının eşi için 168.471,31 TL’ye sigortalının çocuklarından ... için, 10.991,36 TL’ye, ... için 22.610,37 TL’ye ve ... ... için 74.729,79 TL’ye artırmıştır.

II- CEVAP:

Davacılar vekili 03.07.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini sigortalının eşi için 168.471,31 TL’ye sigortalının çocuklarından ... için, 10.991,36 TL’ye, ... için 22.610,37 TL’ye ve ... ... için 74.729,79 TL’ye artırmıştır.

II- CEVAP:

Davalı ... şirketi vekili , davacılarının murisinin müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, diğer davalı şirket ile müvekkili arasında hizmet sözleşmesi bulunmadığını , tüy seperatörü imali ve yerine takılma anlaşması imzalandığını , bu sözleşme eser sözleşmesi niteliğinde olduğundan davalı şirketin asıl işveren olarak kabul edilmeyeceğini ,kazanın oluşumunda müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Grup vekili, mütevefa işçiye müvekkili şirket tarafından gerekli iş güvenliği eğitimi verildiğini ve koruyucu malzemelerin teslim edilmiş olduğunu, diğer davalı ... A.Ş'nin seperatör olarak tabir edilen makinenin yapılması işini müvekkili şirkete sipariş etmesi üzerine , makinenin ölçülerini kontrol etmek için müteveffanın 19.04.2014 tarihinde görevli olarak ...'nin ...'daki fabrikasına gönderildiğini,meydana gelen kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, kazanın müteveffa işçi ve diğer davalı ... A.Ş'nin kusuruyla meydana geldiğini, ayrıca davacılara düzenli olarak maddi yardım yapıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece “1-Asıl dava dosyasında istemlerin kabulü ile, eş ... için, 168.471,31 TL, çocuk ... için, 10.991,36 TL, çocuk ... ... için 22.610,37 TL ve çocuk ... ... ... için 74.729,79 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 19/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacıların fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına,

2-Birleşen dosyadaki davanın kısmen kabulü ile, eş ... için 50.000,00 TL, çocuk ... için, 25.000,00 TL, çocuk ... ... için 25.000,00 TL ve çocuk ... ... ... için 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 19/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya dair talebin reddine,” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece “Davacılar vekili ve Davalı ... A.Ş ve Davalı ... Grup Ltd.Şti vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ: