muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23785, Karar No: 2019/4957, Tarih: 16.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/23785 E.  ,  2019/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı banka, davalıların miras bırakanı ............ ile banka arasında 12.10.2009 tarihli 3.500,00 TL bedelli bireysel kredi sözleşmesi imzalandığını ancak kredi taksitlerinin sözleşmeye uygun olarak ödenmemesi nedeniyle borcun muaccel olduğu ve miras bırakanın vefatı nedeniyle davalılara ihtarname keşide edildiğini, ihtarnameye rağmen borç ödenmediği için davalı aleyhine girişilen icra takibinin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, miras bırakanları yararına bu kredi için hayat sigortası düzenlenmiş olup, kalan kredi borcunun sigorta tarafından karşılanması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne,......takip sayılı dosyasında itirazın kısmen iptali ile takibin 2.901,87 TL üzerinden devamına, İcra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davanın taraflarınca temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, sözleşme tarihinde sigorta şirketi acentesi sıfatıyla hayat sigortasının yapıldığı, 07/10/2010 tarihinde sigortanın süresinin bittiği, ancak muris ve davacı banka tarafından yenilenmediği, tarafların müterafik kusurlu oldukları, ilk derece yargılama makamınca taraflara %50 kusur verildiği gerekçe gösterilmek suretiyle, 31/12/2015 tarihli bilirkişi raporunda hesap edilen 5.803,74 TL'nin %50'si oranı olan 2.901,87 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Mahkemece, sözleşme tarihinde sigorta şirketi acentesi sıfatıyla hayat sigortasının yapıldığı, 07/10/2010 tarihinde sigortanın süresinin bittiği, ancak muris ve davacı banka tarafından yenilenmediği, tarafların müterafik kusurlu oldukları, ilk derece yargılama makamınca taraflara %50 kusur verildiği gerekçe gösterilmek suretiyle, 31/12/2015 tarihli bilirkişi raporunda hesap edilen 5.803,74 TL'nin %50'si oranı olan 2.901,87 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davaya konu edilen tüketici kredisi sözleşmesinin 12.10.2009 tarihinde imzalandığı, bu sözleşme için 12.10.2009 ila 07.10.2010 dönemini kapsar mahiyette dava dışı...... hayat sigortası ürünü satın alınmış olunduğu ve bu korumanın bitiş tarihinden sonra yenilenmemiş olduğu, davacı banka tarafından kredi taksitlerinin ödenmemesi nedeniyle davalıların mirasbırakanları henüz hayatta iken 13.06.2012 tarihli ihtarname ile 02.09.2010 tarihi itibariyle hesabın kat edildiği ve miras bırakan kredi borçlusunun 12.10.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır. Davacı tarafından dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ve temyiz dilekçesi ile ileri sürülen, henüz sigorta korumasından çıkmazdan ve vefat gerçekleşmezden evvel kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle hakkında işlem yapılarak “tasfiye krediler” kapsamına alınmış bulunan bu kredi sözleşmesi için güvence sağlayan sigorta sözleşmesinin yenilenmesinin imkanı bulunmadığı itiraz ve savunması karşısında, bu husus değerlendirilmeden ve gerekirse bu hususta bilirkişi görüşü alınmadan eksik inceleme ile yukarıda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Karar başlığında davalı taraf iki kişi olduğu halde, davalılardan sadece Hilmiye'nin ismi yazılıp Yağmur'a velayeten Hilmiye olarak ayrıca yazılmamasının maddi hata olduğu kabul edilerek ayrıca bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Bozma nedenine göre davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde tarflara iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2013/12035, Karar No: 2013/14853, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12035 E.  ,  2013/14853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma evresinde sanıktan şikayetçi olmadığını belirten ve bu kapsamda duruşmalara gelip 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca katılan sıfatını almayan ...'ın gerekçeli karar başlığına katılan olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir hata olarak kabul edilmiştir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, müştekinin ev sahibi olan ve aynı binada müşteki ile altlı üstlü ikamet eden tanık ...'ın peşinde gezip, onu rahatsız ettiği, bu çerçevede sanığın tanık ...'in sahibi olduğu binan önüne gelerek taş atmak suretiyle müşteki ve arkadaşlarının kiracı olarak oturdukları evin camlarını kırdığı olayda, mahkemenin mala zarar verme suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyada mevcut adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4238, Karar No: 2015/10447, Tarih: 08.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4238 E.  ,  2015/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2013/240-2014/651

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkiline ait taşınmazlarda bulunan zeytin ağaçlarının, davalı dağıtım şirketine ait yüksek gerilim hattından çıkan yangın nedeni ile yandığını, bu nedenle daha evvel U... Elektrik AŞ.(UEDAŞ.) aleyhine dava açıldığını, ancak yüksek gerilim hattının davalı TEİAŞ'a ait olduğunun belirlenmesi nedeniyle davanın takipsiz bırakıldığını ileri sürerek; yanan 320 adet zeytin ağacı için 10.000 TL (ıslah ile 115.537 TL) maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise olay tarihinde enerji iletim hattında bir arıza olmadığını, dolayısıyla yangından sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 107.835 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.03.201 günlü ve 2012/21352 E. 2013/3582 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacıya ait bulunan 2888 ve 2823 parsellerdeki ağaçların 12.07.2008 tarihinde yanması nedeniyle davacının, U... Elektrik AŞ.(UEDAŞ.) aleyhine Edremit 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/364 E.- 2011/444 K.sayılı dosyası ile 22.06.2010 tarihinde tazminat davası açtığı, mahkemece; keşif ve bilirkişi incelemesi yapıldığı, ancak daha sonra elektrik hattının işletme ve bakımından TEİAŞ'ın sorumlu olduğunun anlaşılması üzerine davanın takipsiz bırakıldığı ve 25.07.2011 tarihli karar ile açılmamış sayılmasına ilişkin hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Davada, davalı TEİAŞ'a ait yüksek gerilim hattında meydana gelen yangın nedeniyle davacının uğradığı zarar bedeli talep edilmektedir.

Savunma hakkı, Anayasa'nın 36.maddesi ile güvence altına alınmış olup, HUMK'nun 73.maddesi (HMK.'nun 27.maddesi) gereğince davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olduğu açıklanmıştır.

Bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir(HMK'nun md.27/2.).

Savunma hakkı, Anayasa'nın 36.maddesi ile güvence altına alınmış olup, HUMK'nun 73.maddesi (HMK.'nun 27.maddesi) gereğince davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olduğu açıklanmıştır.

Bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir(HMK'nun md.27/2.).

Mahkeme, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet edilmeden karar veremez. HUMK'nun 180 ve 200.maddeleri (HMK'nun 121 ve 129.maddeleri) gereğince, taraflara delillerini ibraz etmeleri için usulüne uygun süre verilerek, varsa gösterecekleri delilleri toplayarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Yasada incelemenin evrak üzerinde yapılacağına ilişkin bir açıklık bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece; davalının delillerini inceleyip, yeniden keşif yapılarak alınacak uzman bilirkişi raporları sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davalının savunma hakkının kısıtlanarak, davalının taraf olmadığı önceki dosyada alınan bilirkişi raporu ile yetinilerek usul ve yasaya aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir...)

Gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamının gereği yerine getirilmiş ve davanın kısmen kabulü ile 113.625 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik yangını nedeni ile oluşan ağaç zararının tazmini istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere, BK'nun 41. (TBK'nun 49.) maddesinde deyimini bulan zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.1965 günlü ve 4/219 E. 448 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi, meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; yukarıda açıklanan yöntem uygulanmadan, zarar gören 303 ağacın değeri esas alınarak hesaplama yapılmıştır.Rapor, bu haliyle hüküm vermeye yeterli değildir.

Bu durumda, mahkemece; hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişi kurulu aracılığı ile yukarıda belirtilen esaslar uyarınca, yanan 303 adet zeytin ağacı nedeniyle uğranılan zararın gerçek miktarının, olay tarihindeki değerler üzerinden tespit ettirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; mahkemece verilen ilk kararda 107.835 TL ye hükmedilmiş olmasına ve bu kararın davalı tarafın temyizi üzerine dairemizce bozulmuş olmasına rağmen, temyize konu edilen kararda aleyhe hüküm verme yasağı gözardı edilerek 113.625 TL'ye hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2711, Karar No: 2018/9811, Tarih: 03.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2711 E.  ,  2018/9811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2. Sanık hakkında hükmolunan 3 ay hapis cezasının paraya çevrilme zorunluluğu bulunmadığı halde, paraya çevirme zorunluluğu bulunduğu gerekçesiyle adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3905, Karar No: 2025/3264, Tarih: 24.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/3905 E.  ,  2025/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/427 E., 2023/579 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/338 E., 2021/1127 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından duruşma istekli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.06.2025 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacıların, muris ...'nın ilk eşi ...'dan olan çocukları olduklarını, davalıların ise murisin ikinci eşi ...'nin kızı ...'nin eşi...'nun mirasçıları olduklarını, murisin dava konusu 753 ada 6 (imar görerek 28197 ada 10 parsel numarasını aldığını, imar neticesinde DOP ve KOP payların düşmesi neticesinde yüz ölçümünün 4.182 m²'ye düştüğünü) parsel sayılı taşınmazını ilk olarak 13.03.1986 tarihinde ...’nin erkek kardeşi olan ...'a satış suretiyle devrettiğini, ...'un ise yaklaşık 4 yıl sonra 09.05.1990 tarihinde dava konusu taşınmazı ...'nin kızı olan ...'nin eşi...'na temlik ettiğini, ... ... ...'nun 30.11.2013 tarihinde öldüğünü, dava konusu taşınmazın...'nun mirasçıları olan davalılar ..., ... ve ...'ye intikal ettiğini, murisin ilk muvazaalı devri yaptığı 1986 yılından 2004 yılına kadar söz konusu taşınmaz içerisinde bulunan evde yaşadığını, üzerinde tarımsal faaliyet yapmak suretiyle taşınmazı kullandığını, eşi ...'nin baskısıyla ve avukat olan ...'nin kardeşi ...'un yönlendirmesiyle ilk eşinden olan çocuklarından mal kaçırmak amacıyla, taşınmaz üzerindeki evi ikametgah olarak kullanmasına rağmen satış suretiyle muvazaalı olarak devrettiğini, temlik tarihinde murisin taşınmazı satmasını gerektirecek haklı ve makul bir neden bulunmadığını ileri sürerek 28197 ada 10 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile her bir davacı adına miras payları oranında tesciline, dava tarihinden geriye doğru (2004-2019 arası) 15 yıllık ecrimisil bedeli olarak şimdilik 10.000,00 TL'nin davalılardan alınarak müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, aşamada ıslah dilekçesi ile 50.009,17 TL ecrimisile hükmedilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; murisin 11 çocuğu olduğunu, ikinci eşi ...'nin ilk eşinden olan çocuklarını öz çocukları gibi büyüttüğünü, murisin çiftçilik yaparak geçimini sağladığını, başka bir işi ve mesleği olmadığını, zor koşullar altında çocuklarını büyütüp evlendirdiğini, 1986 yılında 72 yaşında iken ciddi sağlık sorunları olduğunu, kendisinin ve eşinin hiçbir sosyal güvencesi olmadığını, 1984 yılında evlenen oğlu ...'nin ve bekar olan çocukları ... ile kızı ...'nın da herhangi bir sosyal güvenceleri olmadığını, çiftçilikten kazandıkları yeterli gelirlerinin olmadığını, bu nedenlerle dava konusu taşınmazı satarak eşi ...'ye ait 519 ada 21 parsele ev yapıp taşınmaya karar verdiğini, murisin kayınbiraderi olan ...'un uzun yıllardan beri avukatlık yaptığını ve kazancının iyi olduğunu, ...'un, eniştesi olan murisin sıkıntıları ve ihtiyaçları nedeniyle dava konusu yeri satmak istediğini öğrenince kendisinin taşınmazı satın aldığını, murisin taşınmazı kullanmasına izin verdiğini, murisin satış bedeli ile eşi ...'nin paydaşı olduğu 519 ada 21 parsele iki katlı ev yaptırdığını, evin üst katına 1984 yılında evlenen oğlu ...'nin taşındığını, alt katın iki ayrı dükkan haline getirildiğini, dükkanın birisine oğlu ...'e bakkal dükkanı açtığını, diğer dükkanın da ...'ye verildiğini, murisin, kalan satış bedelini de bankaya yatırdığını, oğlu ...'i evlendirdiğini, kızı ...'yı evlendirdiğini, artan parayı da ölünceye kadar eşiyle birlikte harcadığını, ...'un ailevi sıkıntılar yaşamaya başladığını ve dava konusu taşınmazı satmaya karar verdiğini, gelecekte ve uzun vadede çocukları için bir yatırım olabileceğini düşünerek taşınmazı...'nun satın alındığını, murisin 2004 yılında öldüğünü, aradan geçen 15 yıl içinde açılmayan davanın bugün açılmasının dürüstlük kuralları ile bağdaşmayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; murisin, temliki mal kaçırma amacıyla yaptığı hususunda somut olgular ortaya konulamadığı, temlik tarihinde, murisin ilk eşinden olma çocukları ile arasında mal kaçırmasını gerektirir herhangi bir dargınlık bulunmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu, iddianın usulünce kanıtlanamadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... ve asli müdahil vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... ve asli müdahil vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddialarını tekrar ederek ve murisin iki tane taşınmazı olduğunu, birinin dava konusu taşınmaz olduğunu ancak diğer taşınmazın Mahkemece tespit edilemediğini, daha sonra ulaştıkları kayıtlara göre murisin ikinci taşınmazının 519 ada 2 parsel sayılı taşınmaz olduğu, bu taşınmazda murisin 5150/27050 oranında payı olduğunu ve 1900/27050 payını da ikinci eşi ...'ye hibe ettiğini, kalan 4700/27050 payın ise ...'nin oğluna temlik edildiğini, daha sonra diğer paydaşlar tarafından açılan ön alım davası ile bu payın hükmen diğer paydaşlar adına tescil edildiğini, murisin bu şekilde tüm mal varlığını ikinci eşinden olan çocukları lehine devrettiğini, hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile karar verildiğini, tanıklara murisin ilk eşinden olan çocukları ile düzenli görüşüp görüşmediğinin sorulmadığını, beşeri ilişkinin net olarak saptanmadığını, dava konusu taşınmaz üzerinde murisin yaşadığı evi ile 5 adet sera olduğunu, düğün yapmak için devir yapıldığına ilişkin gerekçenin hayatın olağan akışına uygun olmadığını, düğün yapıldığı belirtilen ...’nin devirden iki yıl önce evlendiğini, murisin çocukları arasında ayrım yaptığını, taşınmazını devretmesini gerektirir sağlık sorunu bulunmadığını, 529 ada 21 parselin de muris tarafından ikinci eşi adına satın alındığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1914 doğumlu muris ...’nın 30.06.2004 tarihinde öldüğü, geride 1955 yılında ölen eşi ...’dan olma çocukları davacılar ..., ..., dava dışı çocukları... ile 1956 yılında evlendiği dava dışı eşi ... ve ...’den olma davalı kızı ... ile dava dışı çocukları ..., ... ve ...’in mirasçı olarak kaldığı, murisin 753 ada 6 parsel sayılı kargir ev ve arsası vasıflı taşınmazını 13.03.1986 tarihinde ...’nin kardeşi ...’a, anılan kişinin de 09.05.1990 tarihinde davalı ...’nin eşi...’na satış suretiyle devrettiği, ... ...’nin 30.11.2013 tarihinde ölümü taşınmazın eşi ... ve çocukları olan diğer davalılara intikal ettiği, taşınmazın 28197 ada 10 parsele gittiği anlaşılmaktadır.