muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/23782, Karar No: 2008/3486, Tarih: 04.03.2008

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda; gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine hak ve nesafet kurallarına göre, davacı yararına hükmedilen manevi tazminatın “az” olduğu açıkça belli olmaktadır.

Öte yandan davacı hüküm altına alınacak manevi tazminatın davalı D. Y.dan kusuru oranında, davalı Şirketlerden ise müteselsilen tahsilini istemiştir. Birden çok kimsenin birlikte neden oldukları zarardan sorumluluklarını düzenleyen B.K.nun 50.maddesi, ya da birden çok kimsenin değişik nedenlerle meydana getirdikleri aynı zarardan

sorumluluklarını düzenleyen B.K.nun 51.maddesi uyarınca ve aynı Yasanın 142.maddesi hükmüne dayanılarak, zararın tümünün, müteselsil sorumlulardan biri aleyhine açılacak bir dava ile istenilebileceği gibi, sorumluların hepsi aleyhine açılacak tek bir dava ile de talep edilebilir. Hal böyle olunca, hüküm altına alınacak manevi tazminattan, davalı D. Y.’ın kusuru ile orantılı olarak, davalı A.Maden.Ltd. Şti’nin ise tamamen sorumlu olacağının kabulü gerekirken, Davalı A.Maden.Ltd. Şti’nin de kusuru kadar manevi tazminattan sorumlu olduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

3-Davacının Y.E.Maden.Orman Ürünleri Mak. Paz. Ltd. Şti.’ne yönelik davanı reddine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Dava konusu kaza ile ilgili olarak Mengen Asliye Ceza mahkemesinde yapılan yargılama sırasında Eneji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden işleri dairesinin cevabi yazılarıyla Kazanın meydana geldiği B.ili G.beldesinde A. Maden. Ltd. Şti. adına ruhsat kaydının ya da rödovans sözleşme kaydının bulunmadığı, İR 72 sayılı işletme sahasının ruhsatının ise Y.E.Maden.Orman Ürünleri Mak. Paz. Ltd. Şti.’ne adına bulunduğu bildirilmiştir. Mahkemece, anılan işletme sahasının dava konusu kazanın meydana geldiği maden ocağını kapsayıp kapsamadığı belirlenmeksizin davacının bu yönde talebinin bulunmadığından bahisle sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

İş ve Sosyal güvenlik hukuku ile ilgili düzenlemeler nitelikçe kural olarak kamu düzeniyle ilgilidir. Bu bakımdan, kusur ve hesap raporlarının alınması ve sair hususların incelenmesi davanın niteliği göz önünde tutularak, giderek gerçeğin saptanması yönünden tarafların istemlerine bakılmaksızın hakimin görevi gereğince resen yerine getirmesi gereken hususlardandır. Mahkemece kazanın meydana geldiği maden ocağının bulunduğu sahanın işletme ruhsatının kimin adına olduğu gerektiğinde mahallinde belirlendikten sonra sonuca gidilmelidir. Bunun için de gerektiğinde mahallinde keşif yapılmak suretiyle kazanın meydana geldiği maden ocağının işletme ruhsat sahibi belirlenmeli ve bundan sonra davalı Y.E.Madencilik Orman Ürünleri Mak. Paz. Ltd. Şti.’nin durumu değerlendirilmelidir             Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı  yararına takdir edilen 550.00 YTL  duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde  davacıya iadesine,  04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6241, Karar No: 2017/5149, Tarih: 04.12.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/6241 E.  ,  2017/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2014/255 esas, 2015/1109 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 05/01/2016 tarihli ve 2015/1038 esas, 2016/2 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 12/01/2016 tarihli ve 2016/34 değişik iş sayılı kararın;

... 2. Çocuk Mahkemesi ile ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 12/01/2016 tarihli ve 2016/34 değişik iş sayılı kararı ile çözümlenmiş ve anılan kararın kesin nitelikte olması karşısında, söz konusu kararı takiben verilen kararların hukuken yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz ", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir."5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(l)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur ", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 24/10/2017 gün ve 94660652-105-34-6169-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımdan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12/01/2016 tarihli ve 2016/34 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19761, Karar No: 2018/8337, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19761 E.  ,  2018/8337 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 11.09.2018 tarihinde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili...... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli ile bu bedel üzerinden enerji fonu, ...... payı, belediye vergisi ve ....... tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 105.502,19 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 21.03.2016 tarihlii ıslah diilekçesiyle talebini 215.236,76 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile bu bedel üzerinden alınan enerji fonu, ...... payı, belediye vergisi ve KDV'nin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının

......

..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde .... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ..... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ..... Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ..... eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ..... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı ....17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..........
Yargıtay — Esas No: 2016/10505, Karar No: 2018/241, Tarih: 18.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/10505 E.  ,  2018/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/07/1985-15/07/1985 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde 01/07/1985- 15/07/1985 tarihleri arası 15 gün süre çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının hizmet tespitine yönelik talebinin hak düşürücü süreye uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi gereğince; yönetmelikle tespit edilen belgeler işveren tarafından verilmeyen sigortalıların çalıştıkları hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde dava açacakları hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, yönetmelikle tespit edilen belgelerin verilmesi durumunda 5 yıllık hakdüşürücü süreden bahsedilemeyeceği açıktır. Yerleşik Yargıtay görüşü; birden ziyade işe giriş bildirgesi verilmesi halinde çıkış yok ise ilk işe giriş bildirgesi ile son işe giriş bildirgesinin verildiği tarihler arasında geçen çalışmaların hak düşürücü süreye uğramayacağı, çıkış varsa hak düşürücü sürenin her kesim çalışma için ayrı ayrı hesaplanacağı, çıkış tarihinden sonra işçinin aynı işyerinde çalışmasını sürdürmesi veya hak düşürücü süre içerisinde tekrar aynı işyerine girerek çalışmasının hak düşürücü sürenin işlemesine engel olmayacağıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işveren tarafından 01.06.1985-18.06.1985, 18.06.1985-30.06.1985, 01.07.1985-15.07.1985 tarihleri arası düzenlenmiş şifalı sular işçileri amele(ücret) bordroları düzenlendiği, ücret bordrosunda sigorta prim kesintisi yapılmadığı, davalı işveren tarafından davacı adına düzenlenen işe giriş bildirgesinin bulunmadığı gibi, Kuruma bildirilen hizmetinin de bulunmadığı anlaşılmakla, davacının çalıştığını iddia ettiği hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde dava açılmadığından, talebinin hak düşürücü süreye uğradığından davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacının talebinini hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, davacının talebinini hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar vermekten ibarettir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2816, Karar No: 2013/4522, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2816 E.  ,  2013/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından (2 kez) sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Bolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2011 gün ve 2011/115 Esas, 2011/187 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurelerin kolluk ve Cumhuriyet Savcılığı aşamasında müdafii ve sosyal hizmet uzmanı da olduğu halde sıcağı sıcağına alınan beyanları, bunu doğrulayan tanıklar...nin etkiden uzak anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın, olay tarihinde 10 yaşlarında olan mağdureler ...'yı salyangoz (sülük) toplamak için götürdüğü ormanda "Hanginizin göğüsleri ve cinsel organı daha büyük? bakacağım, ölçeceğim" dediği, elbiselerini çıkarmak istememeleri üzerine de "Döverim, sizi keser dereye atarım" şeklinde tehdit ettiği ve soyunmalarını sağladığı, göğüslerini eliyle okşayarak cinsel organlarını temin ettiği bir ağaç dalı ile ölçtüğü, öz kızı olan ...nun göğsünün, diğer mağdure ...'nın ise cinsel organının daha büyük olduğunu söylediği, sonraki günlerde de yine mağdure ...'ya "Geçen ölçtüğümde kutun 10 cm. idi, şimdi 15 cm. olmuştur." şeklinde sözler sarfetmesi, mağdurenin bu durumu da annesi tanık ...'ye söylemesi üzerine olayın ortaya çıkması şeklinde sübut bulan eylemlerin, TCK.nın 103/1.a,3 (öz kızı ...ya yönelik), 4. maddelerinde öngörülen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde, mağdurelerin oluş ve dosya kapsamına uygun düşmeyen, bir şekilde sonradan yönlendirmeye dayalı beyanlarına ve sosyal hizmet uzmanının 30.09.2011 tarihli raporu yanlış yorumlanarak farklı anlam yüklenmek suretiyle yazılı şekilde atılı suçlardan sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6855, Karar No: 2010/8202, Tarih: 06.05.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/6855 E.  ,  2010/8202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3645 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili, buna ilişkin davalı kurumca ilaç bedelinin ödenmemesi yönündeki işlemin iptali ile kurumun alacaklı bulunmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, sigortalı 3. şahsa verilen ilaç bedelinin davalı kurumdan tahsili ile, bu ödemenin yapılmaması yönündeki işlemin iptali ve idarenin alacaklı bulunmadığı hususunun tespiti istenilmiş; mahkemece, protokol ve buna bağlı sağlık uygulama tebliğine aykırı reçeteye dayalı olarak sigortalıya verilen ilaç bedelinin ödenmesinin istenemeyeceği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar mahkemece de doğru olarak tespit edilen tebliğe aykırılık sözkonusu ise de, uyuşmazlığa konu ilacı alan sigortalının, 18.12.2008 günlü ... ... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunun 10996 sayılı (kurul) raporuna göre "metastik meme CA" teşhisi ile tedavi amaçlı ilaç kullanmasının uygun olduğu rapor edilmiş, 28.01.2009 tarihli "Radyasyon Onkoloji" uzmanı tarafından düzenlenen reçeteyle de kanser tedavisinde kullanılması gerekli bulunan "Herceptin" adlı ilaç hastaya reçete edilmiştir. Böylece yaşamsal bir önemde olup tedavi için gerekli bulunan ilacın, salt "tıbbi onkoloji uzmanı" tarafından reçete edilmemesi ve yine onkoloji dalında uzman olan "radyasyon onkoloji uzmanı"nın bu ilacı hastasına veremeyeceğinin kabulü bilimsel olmadığı gibi, esasen kurul raporuyla kullanılması kabul edilen ve internetten alınan provizyonda "rapor ve ilgili uzman hekim" gerekliliğine işaretle uzman hekimin mutlaka tıbbi onkoloji uzmanı olması yönünde bir bilgiye yer verilmeyen ilaç yönünden bedelinin kurumca ödenemeyeceğinin kabulü isabetli görülmemiştir.

Kaldı ki davalı kuruma ait devlet hastanesinde görev yapan radyasyon onkoloji uzmanının, kendisinin yetkili olup olmadığını öncelikle gözetip reçete düzenlemesi gerekirken, bu gerekliliğe uymayan personelin eylem ve işleminin olumsuz sonucunu tümüyle ilacı temin eden eczacıya yükletmek hakkaniyete uygun olmadığı gibi, davacı eczacının haksız ve sebepsiz bir zenginleşmesi de sözkonusu olmayıp, aksine bedelini alamadığı ilaç nedeniyle malvarlığında azalma olmuştur. Mahkemece, somut olayın özelliği, durumun hayati önemdeki bir ilacın kullanılmasına yönelik olması ve davacının satıp teslim ettiği bir ilacın parasını istemedeki haklılığı değerlendirilip hakkaniyet ilkesi gereğince davanın kabulüne karar vermesi gerekirken talebin reddine karar vermesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.