muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6734, Karar No: 2012/22824, Tarih: 12.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/6734 E.  ,  2012/22824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve zoralıma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının infaz rejimlerinin farklı olması sebebiyle içtima ettirilmeyecekleri gözetilmeden her iki cezanın içtimaına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca hükümden adli para cezalarının toplanmasına ilişkin 4. fıkranın çıkarılması ve yerine "sanığa verilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22278, Karar No: 2013/1009, Tarih: 24.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/22278 E.  ,  2013/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... Vek.Av....

2-....

3-... Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri ile .... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekilleri ile ...'na...Müftülüğünce temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, emsal karşılaştırması yapılmadan taşınmazın bulunduğu mevki ve konumu göz önüne alınıp piyasa araştırmasından söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Her ne kadar, taşınmaz üzerine yapılan cami davalı ... tarafından yapılmamış olsa da dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında dini tesis alanı olarak ayrıldığı ve planın uygulanmasından ....Başkanlığının sorumlu olduğu gözetilerek taşınmaz bedelinin .... Başkanlığından tahsiline, diğer davalılar....hakkında açılan davanın ise pasif husumet yokluğundan reddine ilişkin hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde bedelin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

3- Dava konusu taşınmaz bedelinin tahsiline karar verildiğinden, davacıların paylarının iptali ile tesciline ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idareler vekilleri ile ....'na ....temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle .....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının ....irad kaydedilmesine, ....Başkanlığı harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/6600, Karar No: 2016/3983, Tarih: 03.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6600 E.  ,  2016/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında, sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında düzenlenen 08.12.2010 tarih VDENR-2010-2510/41 sayılı Vergi Suçu Raporu'na göre, mükellefin 2005 takvim yılında alıp kullandığı sahte faturaları düzenleyen kişilerin ve şirketlerin ..., ..., ..., ...Ltd. Şti., Özgün Metal Ltd. Şti., ile ....İnş. Ltd, Şti. olduğu, bu kişiler ve şirketler hakkında vergi tekniği raporları tanzim edildiği ve inceleme konusu dosya içerisinde adı geçenlerden sadece Y...ya ait vergi raporlarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen kişiler ve şirketler hakkında düzenlendiği belirtilen vergi tekniği raporları ve ekleri dosyaya getirtilip, ilgili kişi ve şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetleri araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, 2005 takvim yılında kullanılan faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen kişiler ve şirketler ile sanığın yetkilisi olduğu şirketin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve katılan kurumdan olay nedeni ile meydana gelen vergi borcunun ödenip ödenmediğinin sorulmasından sonra toplanan tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2- Kabule göre de; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18678, Karar No: 2017/6568, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18678 E.  ,  2017/6568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6291, Karar No: 2021/11657, Tarih: 07.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/6291 E.  ,  2021/11657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

A) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinin, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en son aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle "31.12.2008", 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden ise vergi raporlarında hangi vergi türünde kullanıldığına ilişkin bir tespit bulunmadığı ancak en aleyhe kabulle kurumlar vergisinde kullanıldığı kabul edildiğinde dahi "26.04.2009" tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanıklara yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanık ...'nun, diğer sanık olan ...'nin tanıdığı olduğunu, bu nedenle ona yurt dışına gitmek istediğini söylediğini, tam olarak tarihini hatırlayamadığı bir zamanda arayıp yurt dışına gitmesine yardımcı olacağını söyleyerek kendisini ...'ya çağırdığını, birlikte ...'ta bir muhasebecinin ofisine gittiklerini, orada ... isimli biriyle tanıştırıldığını, ... ve ...'e yurt dışına gidebilmek için 3000 TL para verdiğini, onların kendisine ...'da bir matbaa ofisinde çalışacağını söylediklerini, daha sonra ...'in elemanı olan Mustafa isimli şahıs ve ... ile birlikte notere gittiklerini, ...'e güvendiği için belgeleri okumadan imzaladığını, bu olaylar sonucunda ... Ofset Mat.Ltd.Şti.'ye ortak olduğunu öğrendiğini, şirketle ve faturalarla bir ilgisinin bulunmadığını savunması; sanık ...'nin ise ... Ofset Mat.Ltd.Şti.'nin sahibi, ortağı ve yetkilisi olduğunu, suç tarihlerinde sahte fatura düzenlediği iddiasını kabul etmediğini, şirketi devraldığını, 6-7 ay faaliyette bulunduklarını, kar etmedikleri için faaliyetlerini sonlandırdıklarını savunması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Suça konu faturaları kullanan mükelleflerden ya da bağlı bulundukları vergi dairelerinden temin edilecek faturaların sanık ...'ya gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanık ...'e ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2)Sanık ...'den şirketi fiilen kimin idare ettiğinin, diğer sanık ...'in şirketin idaresi ile ilgisinin olup olmadığının, fatura düzenleyip düzenlemediğinin sorulması,

3)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

4)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

5)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanık ...'nun bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

6)... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 12.09.2013 tarihli ve 1903/43 sayılı vergi tekniği raporunun 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna yönelik olduğu, sahte fatura kullanma suçu yönünden bir inceleme yapılmadığının anlaşılması nedeniyle 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden mükellef hakkında inceleme yapılıp yapılmadığı ve suça konu faturaların hangi vergi beyannamelerinde kullanıldığı ilgili kurumdan sorulup varsa vergi raporlarının dosyaya eklenmesi; suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu gözetilerek suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi,

7)Sanıkların kullanmış olduğu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

8)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

7)Sanıkların kullanmış olduğu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

8)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

9)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı,

10)Kabule göre de;

a)Suç tarihlerinin 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en son aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle "31.12.2009", 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise en son ocak ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle "31.01.2010" olduğunun gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 07.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18007, Karar No: 2014/2312, Tarih: 17.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18007 E.  ,  2014/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/82-2013/311

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; Tarafların Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06.02.2002 tarih ve 2000/892 E-2002/46 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını ve müşterek çocuklar lehine nafakaya hükmedildiğini, ilamın kesinleşmesinden 10 gün sonra velayeti davalı anneye bırakılan çocukların davalı anne tarafından müvekkiline bırakıldığını; çocukların müvekkili yanında kalmasına rağmen davalının nafaka bedellerinin tahsili için davacı aleyhine icra takibi yaptığını davalının 8 yıl gibi çok uzun bir süre sonra kötüniyetli olarak başlatmış olduğu takibin haksız ve kötüniyetli olduğunu, zira takip tarihi olan 30/11/2010 tarihinde E. O..l'ın 31 yaşında, F. O.'ın 18 yaşını ikmal ettiğini, kayden davalı annede gözüken velayet hakkının da sona erdiğini belirterek, takibin iptaline ve davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini, haksız ve kötüniyetli takip nedeniyle %40 haksız takip tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında -aynen-; açılan davayı kabul etmediğini, davacının 11 yıldır çocuklarına hiç nafaka ödemediğini, bir çocuğunun halen okula devam ettiğini, diğer iki çocuğun ise kendi yanında olduğunu, boşanma neticesinde çocuklarının velayetinin kendisine verildiğini, ancak çocukların davacı babalarının yanında kaldığını, çocuklardan Fulya'nın 4 yıl önce, Fatih'in ise iki yıl önce babası tarafından gönderildiği için yanına geldiğini, davacının kendisine ve çocuklarına bakmak zorunda olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne ve davacının nafaka borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; boşanma kararı ile birlikte velayeti davalı anneye verilen ancak fiilen davacı baba yanında kalan müşterek çocuklar lehine hükmedilen ve icra takibine konu olan iştirak nafakasından davacının sorumlu bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir (HMK.md.190) İspat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer.

Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir (HMK.md.190) İspat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, taraflar arasında görülen boşanma davasında velayeti davalı anneye verilen müşterek çocuklardan Emine ve Fatih lehine 35 TL, Fulya lehine 30 TL nafakaya hükmedildiği ve nafakanın yıllık %25 oranında arttırılmasına karar verildiği davacı ve davalı beyanlarına göre boşanma kararı sonrası çocukların davacı baba yanında kaldığı, bilahare davalı tarafından 30.11.2010 tarihinde davacı aleyhine Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06.02.2002 tarih ve 2000/892 E-2002/46 K. sayılı ilamına istinaden nafaka alacağı için 8.675,00 TL asıl alacak ve 6.393,74 TL işlemiş faiz üzerinden icra takibi yapıldığı ve takipte müşterek çocuk Fulya için takdir edilen aylık nafakanın her ay tahsilinin talep edildiği, mahkemece bilirkişi incelemesine gerek görülerek alınan raporda, icra takibine konu nafaka alacağının 20.712,42 TL, işlemiş faizin 9.870,05 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca, davalı tarafın duruşmadaki beyanında; çocukların kendi yanında olduğunu, boşanma neticesinde çocukların velayetinin kendisine verilmesine rağmen çocukların davacı baba yanında kaldığının ikrar olunduğu ancak çocuklardan Fulya'nın 4 yıl önce, Fatih'in ise iki yıl önce babası tarafından gönderildiği için yanına geldiğinin belirtildiği; yine icra takibinde müşterek çocuk Fulya için takdir edilen aylık nafakanın her ay tahsilinin de talep edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; müşterek çocukların davalı yanında olduğuna dair beyan ve icra takibindeki talep dikkate alınmak suretiyle, çocukların davalı anne yanına geldiği tarih ile halihazırda anne yanında olup olmadığı hususunun tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespitine dair taraf delilleri toplandıktan sonra konusunda uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak hasıl olacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı ve yanılgılı gerekçelerle, davanın kabulüne ve davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu nedenle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6807, Karar No: 2020/10142, Tarih: 18.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6807 E.  ,  2020/10142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekili ile tapu maliki ..., ... ve ... kayyımı istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/129 E. - 2018/506 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile tapu maliki ..., ... ve ... kayyımı vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davacı idare vekili ile tapu maliki ..., ... ve ... kayyımı vekilinin istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekili ile tapu maliki ..., ... ve ... kayyımı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/129E.- 2018/506 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazda mülkiyet ihtilafı bulunduğundan, Kamulaştırma Kanunu 18/3 maddesi uyarınca üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kamulaştırma bedelinin ve işletilecek yasal faizin mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde kamulaştırma bedelinin tapu maliklerine ödenmesine, kamulaştırma bedeline işletilecek yasal faizin ise davalıya ödenmesine karar verilmesi,