muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15476, Karar No: 2010/12676, Tarih: 05.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15476 E.  ,  2010/12676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK.nın 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile değişik 150/3 ve 26.12.2006 tarihli Ceza Genel Kurulu’nun 2006/8-317 E. ve 2006/319 sayılı kararına göre, daha önce üst sınırı en az 5 yıl hapis cezasını gerektiren suçlarda sanıklar için zorunlu savunman atanması öngörülmüş iken, değişiklikten sonra bu zorunluluk, alt sınırı 5 yıl ve daha fazla ceza gerektiren suçlardan yargılanan sanıklarla sınırlandırıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanık hakkında Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.1998 tarihli kararıyla kasten adam öldürmek suçundan verilen 15 yıl Ağır hapis cezasının, 17.05.1999 tarihinde kesinleştiğinden, mahkumiyeti bulunması nedeni ile, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında verilen özgürlüğü bağlayıcı ceza, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince para cezasına çevrilirken, suç tarihi itibariyle günlüğü 12 TL. yerine 16.513 Liradan hesaplanarak fazla cezaya hükmolunması,

2-5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında sonuç olarak hükmolunan 1.613.00 TL. adli para cezasının, 1.200.00 TL. adli para cezasına dönüştürülmesi hüküm fıkrasından ‘‘ağır para cezasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘adli para cezasına’’cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33237, Karar No: 2015/20627, Tarih: 17.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/33237 E.  ,  2015/20627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, Geçit Köyünde katılana ait bulunan 12 adet söğüt ağacını ve dalını kestiği, bu suretle mala zarar verme suçunu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açıldığı, sanığın katılana ait tarladaki ağaçları keserek traktörünün römorkuna yüklediği esnada katılanın bu durumu görerek sanığa müdahale ettiği ve traktöre yüklenen ağaç dallarını geri indirttiği, akabinde durumu kolluğa haber verdiği, kolluk tarafından sanığın evinin müştemilatında yapılan araştırmada traktörün sanığa ait olduğunun tespit edildiği, sanığın olay yerinde bıraktığı ağaçlar dışında kesilen ve götürülen başka ağaç olmadığı, sanığın kastının mala zarar verme suçuna yönelik olmayıp, faydalanma amacı içeren hırsızlık suçuna yönelik olduğu gerekçesiyle hüküm kurulduğu somut olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.05.1997 gün ve 76-114 sayılı kararında da açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesi gereğince hükmün konusu, iddianamede gösterilen eylemdir. İddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır, iddianamenin anlatım kısmında, sanığın hırsızlık suçunu işlediğine yönelik olayın anlatımının bulunmadığı anlaşılmakla; "Fail ve Fiilde Bağlılık Kuralı"na aykırı olarak uygulama yapılmak suretiyle iddianamede hukuksal olarak anlatımı ve unsurları gösterilmeyen, sevk maddesi belirtilmeyen eylemden hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMUK'nın 225 ve 226. maddelerine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8902, Karar No: 2021/13266, Tarih: 29.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8902 E.  ,  2021/13266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamada, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2014/10901 esas, 2015/20710 karar sayılı ilamı ile, davacı yanın gösterdiği tanıklar hakkında yalan tanıklık suçundan açılan kamu davasının kesinleşmediği, bu dava kesinleştikten sonra davacının işçilik alacaklarıyla ilgili değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma alacağına ilişkin uyuşmazlık vardır.

Fazla çalıştığını ispat işçiye, bu günlerde çalışma halinde ücretinin ödendiğinin ispatı ise işverene aittir.

Somut olayda, davacı işçi yaz- kış ayrımı yapmadan haftanın 7 günü çalıştığını ileri sürmüş, dinlenen taraf tanıkları ise, çalışmanın yaz-kış ayrımına göre farklılık gösterdiğini beyan etmişlerdir. Özellikle bozmadan sonra dinlenen tanıklar ... ve ...’ın beyanlarından davacının kış döneminde (1 Nisan- 1 Kasım arası dönemde) fazla çalışma yapmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kış dönemi için de fazla çalışma hesabı yapılarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11363, Karar No: 2017/295, Tarih: 19.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/11363 E.  ,  2017/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, Kurumca kesilen yetim aylığının kesilme tarihinden itibaren yeniden bağlanmasına, Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulup, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen 15.10.2014 tarihli karar Dairemize ait 26.03.2015 gün ve 2015/1300 Esas, 2015/6309 Karar sayılı ilamı ile eksik hususların giderilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulduğu ancak bozma ilamı doğrultusunda gerekli araştırma yapılmaksızın sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, öncelikle kontrol memuru raporu ve ekleri dosya arasına alınmadan ve bu raporun geçerliliği ve yapılan araştırmanını içeriği ve birlikte yaşama olgusunun gerçekleştiği iddia edilen adreste yeteri kadar araştırma yapılmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; yukarıda açıklanan dairemize ait bozma ilamlarında belirtilen hususlarda işlem yapılmalı ve kontrol memur raporu ve ekleri getirilerek, rapor denetlenmeli ve raporda tespit edilen adreslerde gerekli araştırmalar yapılarak boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,19.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17230, Karar No: 2017/3739, Tarih: 23.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/17230 E.  ,  2017/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kullanım suyu aboneliğinin tesisi için yaptıkları başvurunun davalı tarafından, aralarındaki atık su bedelinden doğan ihtilaf nedeniyle, reddedildiğini, suyun zorunlu bir ihtiyaç olduğunu belirterek kullanım suyu aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, açılan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; takip edilmemesi nedeniyle işlemden kaldırılan davanın, yasal süresi içinde yenilenmemiş olduğundan, açılmamış sayılmasına ve davalı yararına 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 331/3. maddesine göre; ''Davanın açılmamış sayılmasına karar verilen hâllerde yargılama giderleri davacıya yükletilir.''

Mahkemece; her ne kadar davalı yararına hükmedilen avukatlık ücretininin davacıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulmuş ise de bu hususun maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmakla, düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 5. fikrasındaki “...davacıdan alınarak davacıya...” ifadeleri

çıkarılarak yerine “...davacıdan alınarak davalıya...” ifadeleri yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15879, Karar No: 2013/22230, Tarih: 10.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15879 E.  ,  2013/22230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya el verişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten ....maddesinin ....fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan incelenen üç emsalin m2 birim fiyatlarının ortalaması alınarak değer biçilmiştir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak dava tarihine göre değer biçilmesi ve değerlendirme tarihi olan 2011 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taşınmaza, genel deyimlerle ve piyasa rayicinden söz ederek ve üç emsalin m2 birim fiyatlarının ortalaması alınırak değer biçen geçersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7249, Karar No: 2012/10138, Tarih: 28.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/7249 E.  ,  2012/10138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 maddesinin uygulanması konusunda vaki talep üzerine yapılan yargılama sonunda; önceki hükmün 1-4 maddelerinin iptaline ve 6136 sayılı Yasanın 13/1, 647 sayılı Yasanın 4. ve TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca 1.601.00 YTL ağır para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen hükmün infazının durdurulması istenmekle yapılan incelemede: talebin reddine ve infazın aynen devamına dair (ŞARKÖY) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.07.2005-15.02.2008 gün ve 2003/20 esas, 2004/116 karar sayılı ek kararların süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 08.03.2012 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tebliğnameye konu edilen 15.02.2008 günlü ek kararla birlikte, 04.07.2005 günlü ek kararı da temyiz ettiği anlaşılmakla; 04.07.2005 günlü ek karara ilişkin olarak da tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla incelenmeksizin dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5381, Karar No: 2020/6879, Tarih: 24.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5381 E.  ,  2020/6879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet Alacağı-Eşya Alacağı-Tazminat-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6, HMK m. 190/1). Davacı kadın, dava dilekçesinde davalı erkeğin ziynetleri aldığını, bozdurduğunu ancak geri vermediğini iddia etmiş, davalı erkek ise süresinde verdiği cevap dilekçesinde, ziynetlerin davacı kadında bulunduğunu savunmuştur. Davacı kadın ziynet eşyasının erkek tarafından alındığını ve kendisine geri verilmediğini ispat yükü altındadır. Davacı kadının tanıklarının ziynetlere ilişkin beyanı bizzat görgüye dayalı olmayıp aktarımdan ibarettir. Tanıkların iddia edilen vakıayla ilgili somut, görgüye dayalı bir bilgileri yoktur. Ancak davacı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı tarafa, diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.12.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/5673, Karar No: 2012/7017, Tarih: 28.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5673 E.  ,  2012/7017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın görevsizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacılar vekili, müvekkilleri adına kayıtlı taşınmazlar üzerinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, dairenin 2008 yılında teslim edildiğini, çatı sağlıklı yapılmadığı için daireye su akması nedeniyle dairede hasar meydana geldiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.900,00 TL zararın tahsilini talep ve dava etmiş; ayrıca esasen toplam alacak tutarının 11,700,00 TL olduğunu bildirmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacı ...'ın aktif dava ehliyeti bulunmadığını, dava konusu bina üzerine kat çıkılması için davacı ...'ın talebi üzerine işlem yapıldığını, davalının kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı ... arasında 97 parselde kayıtlı taşınmazla ilgili olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereği arsa sahibine ikinci kat 3 nolu dairenin tamamlanarak verildiğini , müvekkilinin ise son kattaki daireye yerleştiğini, sözleşmeye göre arsa üzerine yapılacak üç katlı binaya üst katlar için imar izni verildiği takdirde bu hak mal sahibine ait olacağından arsa malikinin son kattaki dairenin yapı kullanma belgesi alındıktan sonra terası kapatıp daire yapmak istemesi nedeni ile müvekkilinin terasın su giderlerini açtığını , yağmur kolonları koyarak gerekli izolasyon işlemleri yapmak suretiyle davalıya teslim ettiğini, davalı projedeki seramik döşemenin yapılmasını istemediğinden inşaat sözleşmesinde olmadığı halde daireye ilaveten yatak odasına gömme dolap , pencerelere panjur, sineklik, mutfak antre zeminine granit, seramik , salon antre mutfak ve banyoya asma tavan ve spot yapılmasını istediğini, bunların müvekkili tarafından yerine getirildiğini ileri sürerek, sözleşmede olmadığı halde müvekkili tarafından yapılan işlerin bedeli toplamı 7.775,00 TL'nin davalı arsa malikinden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamına göre, davanın, kat mülkiyetinden doğan uyuşmazlıktan kaynaklanmadığı, yüklenici ile arsa sahibi arasında yapılan inşaat

sözleşmesinden kaynaklandığı, asıl davada davacı tarafın fazlaya dair haklarını saklı tutmuş olması nedeniyle fazlaya dair hakkın belirlenmesi gerektiğinden davacı vekili beyanında 11.000,00 TL üzerinden fazlaya dair haklarını kullandığı, davanın 11.000,00 TL çatı, 700,00 TL dairedeki hasar bedeli olarak toplam 11,700,00 TL olarak ıslah edildiği gerekçesiyle, dava değeri itibariyle görevsizlik kararı verilmiştir.

sözleşmesinden kaynaklandığı, asıl davada davacı tarafın fazlaya dair haklarını saklı tutmuş olması nedeniyle fazlaya dair hakkın belirlenmesi gerektiğinden davacı vekili beyanında 11.000,00 TL üzerinden fazlaya dair haklarını kullandığı, davanın 11.000,00 TL çatı, 700,00 TL dairedeki hasar bedeli olarak toplam 11,700,00 TL olarak ıslah edildiği gerekçesiyle, dava değeri itibariyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar, asıl davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle asıl davada harç yatırılarak yapılmış bir ıslah bulunmasa da davacının kısmi olarak talep ettiği çekişmeli alacağı toplamını 11.700,00 TL olarak bildirmesine ve birleşen davanın asıl dava ile birlikte görülmesinin uygun görülmesine göre, asıl davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.