muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14024, Karar No: 2017/1989, Tarih: 10.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14024 E.  ,  2017/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2015 tarih ve 2014/398-2015/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 5. sınıf ürünleri içeren “...” ibareli 1998/5850 sayılı; “...” ibareli 2010/33765 sayılı ve “...” ibareli ve 2010/26903 sayılı markaların sahibi olduğunu, davalının 29.06.2012 tarihinde aynı sınıf ürünleri içeren "..." ibareli, marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2012/59176 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilân olunduğunu, bunun üzerine iltibas vakıasına dayanarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, oysa başvurunun tescilinin müvekkilinin "...", "..." ve "..." esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek, YDİK’in2014/M-9737 sayılı kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın 5. sınıf ürünler bakımından hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, tescilli markalarla başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının tespitinde işaret ve markanın bütünsel olarak analiz edilmeleri gerektiğini, başvuru konusu "..." ibareli işaret ile redde mesnet davacının "...", "..." ve "..." ibareli markaları arasında kapsamlarında bulunan ürünler ve alıcılarının niteliği itibariyle iltibas doğmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, her iki markanın ilaç emtiası için kullanıldığını ve potansiyel tüketicinin doktor ve eczacı olması nedeniyle karıştırılmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı adına tescilli "...","..." ve "..." markaları ile davalı şirketin başvurusunu yaptığı "..." ibareli başvuru arasında iltibasa neden olacak şekilde benzerlik olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, ... ...'nın 2014/M-9737 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 2012/59176 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21417, Karar No: 2015/32397, Tarih: 26.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/21417 E.  ,  2015/32397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Bozüyük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2012/429-2013/386

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla mesai ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerini ayrıştırmadan her üç alacak kalemi için fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak toplam 10.000,00 TL istemiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hesabı birlikte yapılmış ve mahkemece her üç alacak için toplam miktar üzerinden hüküm kurulmuştur.

Fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti istemleri farklı türden alacak olup, tabi oldukları hükümler de farklıdır. Bu sebeple mahkemece öncelikle davacıya hangi alacak kalemi için hangi miktarda talepte bulunduğu açıklattırılıp talepler ayrıştırılmalı ve her bir kalem kendi içinde hesaplanarak sonuca gidilmelidir.

3-Fazla mesai ücret alacağından takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda, davacının fazla mesai ücret alacağının tanık anlatımlarına göre hesaplandığı anlaşılmaktadır. Tanık beyanı ve dosya içeriğine göre sözü edilen alacaktan %20 oranında takdiri indirim yapılması doğru olmamıştır. Zira davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden hesaplanan alacaktan %30'dan aşağı olmamak üzere dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27268, Karar No: 2015/7423, Tarih: 09.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27268 E.  ,  2015/7423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2014

NUMARASI : 2013/768-2014/237

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin; “2981 sayılı Kanuna göre yapılan imar uygulamalarından doğan ve ipotekle teminat altına alınanlarda dahil olmak üzere her türlü alacak ve bedellerinin borçlu idarelerce ödenmesine” ilişkin usulü düzenleyen on ikinci . Fıkrası Anayasanın 2, 35 ve 36. maddelerine aykırı görülerek iptal edilmiştir.

Bu durumda; imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen ya da davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davalarında, 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. Maddenin on ikinci fıkrasının uygulanması mümkün olmadığından,

Taşınmazların ödeme tarihindeki değerinin tespiti için taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre ödenen bedel mahsup edildikten sonra fark bedele hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9456, Karar No: 2021/14017, Tarih: 29.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9456 E.  ,  2021/14017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Nafakanın artırılması istemine ilişkin olarak açılan davada Afşin 2. Asliye Hukuk(Aile mahkemesi sıfatıyla) ve Elazığ 3.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, nafakanın artırılmsı istemine ilişkindir.

Afşin 2. Asliye Hukuk(Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesinde genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu hüküm altına alınmış olup nafakanın arttırılmasına ilişkin Türk Medeni Kanunu’nun madde 176/4 hükmünde davaya ilişkin özel bir yetki kuralı düzenlenmemiştir. Dolayısıyla HMK madde 6'daki "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." hükmünün davada esas alınması gerektiği ve davalı vekilinin süresinde verdiği cevap dilekçesindeki ilk itiraz mahiyetindeki yetki itirazının kabulü gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Elazığ 3.Aile Mahkemesince, her ne kadar yetkisizlik ile davalının Elazığ da ikamet ediyor olması sebebi ile mahkemeye gönderilmiş ise de taraflara ilişkin Elazığ 2. Aile Mahkemesinde görülen boşanma davasında davalı ...'ün Elazığ ilinde ikamet etmediğinin tespiti neticesinde verilen yetkisizlik kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 2021/187 Esas 2021/264 Karar sayılı kararı ile istinaf talebinin reddine kesin olarak karar verilmiş olup davalının Elazığ ilinde oturuyor olmasından bahisle yetkisizlik kararı verilerek mahkemeye gelen davada, davalının Afşin ilçesinde ikamet ediyor olduğu kesinleştiğinden karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.HMK ‘nın 6. maddesinde “genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir “ düzenlemesi mevcut olup davalının yerleşim yeri hakkında dosya davalısı tarafından açılan Elazığ 2. Aile mahkemesi 2019/382esas, 2020/415 karar boşanma ve nafakanın kaldırılması davasında Afşin mahkemelerininyetkili olduğu gerekçesiyle verilen yetkisizlik kararının istinaf edilmesi üzerine Diyarbabır Bölge Adliye Mahkemesi 2021/187 esas, 2021/264 karar sayılı ilamı ile “.. davacının 28.08.2018 tarihinde yerleşim yeri adresini “Sarayatik Mahallesi, Elazığ” olarak tescil ettirdiği, 11.06.2019 tarihinde boşanma davası açıldığı, dava dilekçesi ekinde sunduğu vekaletnamede de aynı adresin yazılı olduğu, 05.03.2020 tarihinde davacı koca tarafından yerleşim yeri adresinin “Korucu Köyü, Elazığ” olarak değiştirildiği, kolluk marifetiyle yapılan araştırmada, “davacının ... Mahallesi, .... Caddesi, No:45/3 Merkez, Elazığ” adresinde “hiç oturmadığının” tespit edildiği, Afşin İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan araştırmada ise “... isimli şahsın yaz aylarında ... Mahallesi, ..., Kahramanmaraş adresinde ikamet ettiği, kış aylarında İngiltere’ye gittiği, tutanak tarihi itibariyle yurtdışında olduğunun” tespit edildiği anlaşılmıştır. Adres kayıt sisteminde yer alan yerleşim yeri adresine ilişkin kayıt, aksi sabit oluncaya kadar yerleşim yerine karine oluşturur. Her ne kadar, dava açıldığı tarihte davacının yerleşim yeri adresi “.... Mahallesi, .... Caddesi, No:45/3 Merkez, Elazığ” olarak kayıtlı ise de, yapılan araştırmada, davacının bu adreste hiç oturmadığı, yurtdışında yaşadığı, yaz aylarında Türkiye’ye geldiğinde ise “Afşin, Kahramanmaraş” adresinde ikamet ettiği belirlenmiş olup adres kayıt sistemindeki kaydın aksinin ispatlandığı gerekçesiyle davacının istinaf talebinin, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1. maddesi uyarınca esastan reddine kesin olarak karar verildiği ve davalının yerleşim yerinin Afşin/Kahramanmaraş olduğunun tespit edildiğianlaşılmakla uyuşmazlığın Afşin 2. Asliye Hukuk(Aile mahkemesi sıfatıyla)Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Afşin 2. Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2060, Karar No: 2023/4851, Tarih: 04.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/2060 E.  ,  2023/4851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/326 Değişik İş, 2021/326 Karar

SAYISI : 2021/İHK-13362

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü - İtirazın Kısmen Kabulü ile

Başvurunun Kısmen Kabulü

SAYISI : 2020/100720

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı sürücü müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.100,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 27.11.2020 tarihli dilekçesi ile talebini 69.259,49 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, Sosyal Güvenlik

Kurumunca (SGK) ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...başvurunun usule uygun olduğu, kusur raporunun denetime elverişli olduğu, maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre hesaplama yapılması gerektiği" gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kabulü ile 69.259,49 TL’nin 02.09.2020 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, kusuru kabul etmediklerini, SGK'ca ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, kusuru kabul etmediklerini, SGK'ca ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...başvurunun usule uygun olduğu, maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, kusur raporunun objektif olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiği, geçici iş göremezlik tazminatından davalının sorumlu olduğu, davaya konu kaza iş kazası niteliği taşımadığından SGK'ca ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılmasına gerek olmadığı, temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin doğru olduğu ve vekalet ücretinin tam olması gerektiği" gerekçesiyle itirazın kısmen kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne, 56.668,13 TL'nin 02.09.2020 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, kusuru kabul etmediklerini, ıslah edilen kısım bakımından ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faize hükmedilebileceğini, vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ... Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 16.11.2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, başvurunun usule uygun olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmasına, kusur raporunun denetime elverişli ve oluşa uygun olmasına, faiz başlangıç tarihinin doğru tespit edilmiş olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekili ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ... Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.