muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6273, Karar No: 2019/5762, Tarih: 12.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6273 E.  ,  2019/5762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davalı işçinin işyerinde baskı operatörü olarak çalıştığını, davalının vardiyası sırasında sorumlu olduğu makinenin başında durmaması sebebiyle makinenin zarar görmesine sebebiyet verdiğini, hasar görüp yenisi ile değiştirilen parça bedelinin 21.645,00 TL olduğunu, makinenin çalışmaması sebebiyle uğranılan zarara ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla, değiştirilen parça bedelinin değişim tarihi olan 29.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 19.06.2014 tarihinde iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini, davalının işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin dava açması sebebiyle eldeki davanın açıldığını, makinenin davalının dikkatsizliği sebebiyle değil, işveren tarafından yeterli bakımının yapılmaması sebebiyle arızalandığını, daha önce de benzer arızaların oluştuğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davalı işçinin davacı işverence talep edilen hasar bedelini tazmin ile yükümlü olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta davacı işveren 27/04/2014 tarihinde 15.00-23.00 vardiyasında baskı operatörü olarak çalışan davalının görevi kapsamında bulunan makinenin kumaşa sürtmesi sebebiyle makinenin kafalarına zarar verdiğini, zararın davacının makine başında durmaması sebebiyle meydana geldiğini ileri sürerek değişen parça bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı ise makinede meydana gelen arızanın kusurundan kaynaklanmadığını, makinenin daha önce de zaman zaman arızalandığını, arıza halinde durumun derhal işverene bildirildiğini savunmuştur.

Mahkemece bozulan makinenin bulunduğu yerden keşi yapıldıktan sonra, üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş ise de, tarafların iddia ve savunmaları ile dosya kapsamına göre yapılan inceleme ve araştırmanın eksik ve yetersiz olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozulan makinenin bulunduğu yerden keşi yapıldıktan sonra, üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş ise de, tarafların iddia ve savunmaları ile dosya kapsamına göre yapılan inceleme ve araştırmanın eksik ve yetersiz olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı işveren tarafından dosyaya arızaya ilişkin tutanak, servis formu ve fatura sunulmuş olup; yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları, davalı makine başında olsa idi bu arızanın oluşmayacağını, davacı tanıkları ise bu olayın davalının davranışı ile ilgili olmayabileceğini, bu tür olayların her zaman olduğunu, davalının kumaşın hem önünü hem arkasını durmadan kontrol etmesinin mümkün olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece bozulan makine başında yapılan keşif neticesinde, makine mühendisi ile tekstil mühendisi tarafından bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, baskı projesi esnasında sebebiyet verdiği iddia olunan makine arızasının meydana gelmesinde davalının kısmen görev ihmalinin olduğu, bunun yanında kumaş dog sarılımının düzgün yapılmamış olması, kumaşın blankete düzgün olarak yapıştırılmamış olması, hatalı kumaş girişini algılayan sensörlerin çalışmıyor olması ihtimallerinin de hatanın oluşmasındaki temel sebepler olduğunu, baskı makinesinde meydana gelen hasarın sadece makine taşıyıcı tablası üzerinde bulunan sekiz parçadan birinin hasar görmesi şeklinde gerçekleştiğini, bu parçanın fatura bedelinin 21,645 TL olduğunu, hasarlı parçanın hasar görmesindeki temel sebeplerin dikkate alığında makine operatörü ...' ın tam kusurlu olduğunun söylemenin mümkün olmadığını, davalının baskı makinesinde çalışma süresince, davaya konu olan olay olmadan önce kusurlu, dikkatsiz çalışması ile ilgili olarak işveren tarafından yazılı uyarı ve ihtar verilmediği, dosya muhtevasında Baskı Makinesi Kullanma ve Çalıştırma talimatının olmadığı, davalının arızasıyla ilgili yazılı savunmasının alınmadığı ve iş akdinin feshinin olaydan yaklaşık elli gün sonra gerçekleşmiş olmasından dolayı da iş akdinin feshinin iş kanunu mevzuatına uygun yapılmadığı ifade edilmiştir. Ne var ki, eldeki dava iş sözleşmesinin feshine ilişkin olmayıp, hasar bedelinin tazminine ilişkindir. Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda bir taraftan davacının tam kusurlu olduğunun söylenemeyeceği, diğer taraftan davalının kısmen görev ihmalinin bulunduğu, ancak hasarın başka sebeplerden de meydana gelebileceği ifade edilerek çelişki oluşturulduğu açıktır.

Somut uyuşmazlıkta davalının yaklaşık on bir yıldır işverene ait işyerinde baskı operatörü olarak çalıştığı ve davalının vardiyası esnasında makinede bir hasar oluştuğu dosya kapsamı ile sabittir. Yani taraflar arasında davalının görevli olduğu makinenin hasar gördüğü konusunda uyuşmazlık bulunmamakta olup, uyuşmazlık, bu hasardan davalının sorumlu olup olmadığı, şayet sorumlu ise bu sorumluluğun belirlenmesi noktasındadır. Davalının hangi davranışı ile hasarın meydana gelmiş olduğu veya hangi davranışı sebebiyle hasarın oluşumundan hangi oranda sorumlu olduğu belirlenmeden davalıya izafi olarak kusur yüklenmesi de mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle iken mahkemece yetersiz ve çelişkili bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi yerinde değildir. Açıklanan sebeplerle, davacının sunduğu fatura ile servis formunda değiştirildiği bildirilen parça yönünden de araştırma yapılmak suretiyle, somut olayda davalının arızanın meydana gelmesinde kusuru bulunup bulunmadığı, şayet kusuru bulunmakta ise kusur oranı şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, buna göre dosya kapsamındaki tüm deliller yeniden bir arada değerlendirilmek suretiyle davalının talep edilen hasar bedelini tazmin ile yükümlü olup olmadığı noktasında bir sonuca varılmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5210, Karar No: 2018/20577, Tarih: 14.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/5210 E.  ,  2018/20577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu kabul ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve harca ilişkin hatanın düzeltilerek tekrar davanın kabulüne karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde iş akdinin haksız ve geçersiz olarak feshedildiği tarihe kadar aralıksız çalıştığını, davalı işverenin güvenlik işlerini alt işverene devredeceğinden davacı ve 6 arkadaşının işten çıkarıldığını, davacı işverene bağlı 40'dan fazla güvenlik görevlisi kadrosu olduğunu ve bunların işlerine devam ettiklerini, davacı ile aynı işi yapan asıl işverene bağlı güvenlik görevlilerinin çalışmaya devam ettiğini, davacının iş akdinin hukuka aykırı bir şekilde feshedildiğini, davacının işini başarılı bir şekilde sürdürdüğünü iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının hukuka ve maddi gerçeklere aykırı olduğunu, davalı işverenin temel faaliyetinin konteyner liman işletmeciliği olduğunu, bu kapsamda İş Kanunu'nun 2. maddesi gerekçesinde hangi işlerin yardımcı iş niteliğinde olacağının tek tek belirlendiğini, güvenlik işinin de gerekçede belirtilen "yardımcı işlerden" olduğunu, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında da güvenlik hizmetinin yardımcı iş olduğunu ve alt işveren asıl işveren ilişkisinin kabulünün gerekeceğini, davalı işveren açısından yardımcı iş niteliğindeki güvenlik işinde asıl işveren - alt işveren ilişkisi kurulmasında yasal bir engel bulunmadığını, bu kapsamda davalı işverenliğin 08/08/2016 tarihli Yönetim Kurulu Kararı ile 23 kişilik güvenlik hizmetinin alt işverenden alınmasına karar verildiğini, özel güvenlik personelinin sayısının belirlenmesinde ve alt işverenden hizmet alınmasında Valilik nezdindeki Özel Güvenlik Komisyonu'nun onaylama mahiyetindeki kararına ihtiyaç bulunduğunu ve davalı işverenliğin bu kapsamda ... Valiliği Özel Güvenlik Komisyonuna başvurduğunu, Komisyonun 2016/21914 evrak sayılı, 2016/1867 karar sayılı, 08/12/2016 karar tarihli ve 08/12/2016 Valilik onay tarihli kararı ile davalı işverenin 23 kişilik özel güvenlik hizmetini alt işverenden almasına onay verdiğini, özel güvenlik hizmetinin yasaya göre yardımcı iş olması, davalı işverenin de özel güvenlik hizmetini objektif bir kriter belirleyerek alt işverene devretmesi ve bu çerçevede güvenlik görevlisi olarak istihdam edilen davacının iş sözleşmesinin feshinin yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece Mahkemesi tarafından davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı taraf iş akdinin geçerli nedene dayanarak feshedildiğini ileri sürerek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesin'nce davacının iş akdi dış kontrol güvenlik hizmetinin alt işverenden hizmet alımı sözleşmesiyle gerçekleştirilecek olması nedeniyle sona erdirilmişse de iç güvenlik kontrol hizmetlerinde çalıştırılabilme ihtimalinin değerlendirilmediği, iş akdi feshedileceklerin seçiminde hangi objektif kriterin uygulandığının davalı işverence ispatlanamadığı gerekçesiyle feshin geçerli olduğuna yönelik istinaf talebinin reddine, davacının kıdemine göre hüküm altına alınması gereken işe başlatmama tazminatının 6 ay yerine 5 ay olarak kabul edilmesi gerekir şeklindeki istinaf başvurusunun kabulü ile kararın bu yönden kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyeri işletmekte olduğu limanın dış güvenliğinin alt işverene verilmesi iç güvenlik hizmetinin ise eskiden olduğu gibi bizzat yürütülmesi hususunda işletmesel karar alıp valilik onayına tabi bu karar yönünden valiliğin onay vermesi sonrasında işletmesel kararı uygulayıp dış güvenlik işini dava dışı Hedef güvenlik firmasına vermiştir. Dış güvenlik işini alan alt işveren bu işi tamamen kendi işçileri ile yapmış, davalı asıl işverenden işçi devralmamıştır. Dış güvenlik işinin alt işverene devri nedeniyle oluşan istihdam fazlalığına bağlı olarak çıkartılan işçilere teklif edebilecek başkaca bir iş olduğu veya fesih öncesinde ve sonrasında çıkartılan işçilere teklif edilebilecek bir işe işçi alındığına dair bir veri de bulunmamaktadır. Yardımcı işlerden olan güvenlik işinin iç güvenlik ve dış güvenlik olarak ikiye ayrılarak dış güvenliğin alt işverene verilmesine engel bir durum da söz konusu değildir. Açıklanan nedenle feshin son çare olması ilkesine uygun işletmesel karara dayandığı kabul edilerek davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

H)Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi ile ilk derece mahkemesi kararlarının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 3 tebligat gideri 27 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6430, Karar No: 2013/11911, Tarih: 16.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/6430 E.  ,  2013/11911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Patlayıcı madde bulundurma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- Emanetin ... sırasına kayıtlı dinamit ve fünyelerin, Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2009 gün 2008/605 esas, 2009/211 karar sayılı 28.04.2009 tarihinde kesinleşen ilamı ile ... Madencilik şirket yetkililerine iadesine karar verildiği gözetilmeden, zoralıma hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde TCK.nun 174/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 60 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 50 günün 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 1.000 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi ve hükümlerden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak, yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihlerine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak ve hükümden suç eşyalarının müsaderesine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “emanetin ... sırasına kayıtlı dinamit ve fünyelerin, Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2009 gün 2008/605 esas, 2009/211 karar sayılı 28.04.2009 tarihinde kesinleşen ilamı ile ... Madencilik şirket yetkililerine iadesine karar verildiği anlaşılmakla, bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11355, Karar No: 2018/279, Tarih: 09.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11355 E.  ,  2018/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kararın dayandığı gerekçeye, sanık savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre; aynı gün aynı mahallede başka bir sokakta oturan dosya dışı mağdur...’e ait ikametten hırsızlık ihbarıyla ilgili olarak şüpheli bir erkek şahsın kaçtığı ve tanık bilgisine başvurulduğunda şüpheli şahsı kovaladığını beyan etmesi üzerine şüpheli şahsın kaçtığı güzergahlar tespit edilerek kamera görüntüleri incelendiğinde dosya dışı mağdu...ya yönelik hırsızlık olayını gerçekleştiren şahsın ... isimli şahsın olduğunun kesin ve net olarak teşhis edildiğinin anlaşıldığı, bu dosya mağduru ...’a ait ikamette hırsızlık olayının aynı gün, aynı mahallede olması ve suçun işlenişi bakımından benzerlik göstermesi nedeniyle sanığın yakalanarak hakkında iş bu davaların açıldığı olayda, sanığın belirtilen bu benzerlikler dışında atılı suçları işlediğine dair mahkumiyete yetecek derecede kesin ve inandırıcı delil olmadığı gözetilmeden beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7138, Karar No: 2021/11203, Tarih: 30.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/7138 E.  ,  2021/11203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

İzmir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 29/11/2012 tarih ve 2012/178 sayılı komisyon mütalaasına uygun olarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2013 tarih ve 2013/7681 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından dava açıldığı halde 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemesince zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1) 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı, faturaları düzenleyen ... Yedek Parça ... Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun dosya içerisinde bulunduğu, bu şirket yetkilileri hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı, mahkumiyet kararı verildiği, kararın Dairemiz tarafından sanıkların suçla bağlantılarının tespiti konusunda eksik incelemeden bozulduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

2) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 30.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8107, Karar No: 2019/2799, Tarih: 16.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/8107 E.  ,  2019/2799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ... İlçesi Akdoğan Köyü çalışma alanında bulunan ve ... sırasında paftasında yol olarak gösterilmek suretiyle tespit harici bırakılan bölüm hakkında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 23.06.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda belirtilen 748 metrekare yolun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı ... Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, teknik bilirkişi raporunda belirtilen 748 metrekare taşınmaz bölümü üzerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, taşınmazın niteliğinin ve zilyetlik süresinin belirlenmesinde hava fotoğrafı incelemesinden yararlanılmadığı gibi, tek kişilik ziraat bilirkişi raporunda da tescile konu taşınmaz bölümünün ne şekilde kullanıldığı ve niteliğinin ne olduğu belirtilmemiştir. Ayrıca fen bilirkişisi tarafından tescile konu bölümün nereye isabet ettiği krokisinde gösterilmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.