muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7289, Karar No: 2017/2496, Tarih: 06.03.2017

./..

-2-

ESAS NO : 2016/7289

KARAR NO : 2017/2496

sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ...kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 28.01.2016 günlü ve 2015/14606 E.- 2016/962 K.Sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 06.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5487, Karar No: 2020/11057, Tarih: 09.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5487 E.  ,  2020/11057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı kayyım vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı kayyımı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı kayyımı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Dava konusu ... parsel sayılı taşınmazda irtifak alanı 1841,72m2 olduğu halde hüküm fıkrasında irtifak hakkının tesis ve tesciline ilişkin bendinde 4241,68m2 yazılması,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kayyım ile temsil edilen davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin davalı kayyımına ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. Fıkrasının

dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)B-3- numaralı bendinden (4.241,68) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (1.841,72) rakamlarının yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)B-3- numaralı bendinden (4.241,68) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (1.841,72) rakamlarının yazılmasına,

b)A-2- ve B-2- numaralı bentlerinde bulunan (karar tarihinden) ibarelerinin çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihine) ibarelerinin yazılmasına,

c)A-5- ve B-5- numaralı bentlerinde bulunan (karar kesinleştiğinde) ibarelerinin çıkartılmasına, yerine (derhal) ibarelerinin yazılmasına,

d)8 numaralı bendinin çıkartılmasına,

e)9 numaralı bendinden (davalıya) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (davalı kayyımına) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19798, Karar No: 2015/8388, Tarih: 14.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19798 E.  ,  2015/8388 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 23.06.2014 tarih, 2014/13017 Esas, 2014/13215 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KA R A R

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 18.12.2012 tarih, 2011/379 Esas-2012/652 Karar sayılı kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat ilamına dayanılarak başlatılan ilamlı takipte, alacaklı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, İcra Müdürlüğü'nün icra vekalet ücretini maktu olarak hesaplanması nedeniyle anılan müdürlük işlemimin kaldırılarak vekalet ücretinin nisbi olarak hesaplanmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 21.maddesi ile kamulaştırmasız elatmadan kaynaklı tazminat davalarında her türlü vekalet ücretinin maktu olacağının düzenlemesi nedeniyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 13.06.2015 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 18.12.2012 Karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak şikayetin kabulüne karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak şikayetin kabulüne karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 23.06.2014 tarih, 2014/13017 Esas, 2014/13215 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5485, Karar No: 2020/7437, Tarih: 17.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/5485 E.  ,  2020/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiğinden; somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiillerinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

B) Sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın, sahte fatura kullanmadığını savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1- Suçlara konu faturaları düzenleyen mükellef hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanana ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile sanığın ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyetine hükmedilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından dava açıldığı, sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, 2008-2009 takvim yıllarına ilişkin iki kez hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından dava açıldığı, sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, 2008-2009 takvim yıllarına ilişkin iki kez hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması,

b) Aynı takvim yılı içinde farklı vergilendirme döneminde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında 2008 takvim yılı yönünden TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 21.12.2008 ve 21.02.2009 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında 2013 olarak eksik gösterilmesi yasaya aykırı,

d) 5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutlmasına, 17/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1152, Karar No: 2025/1461, Tarih: 12.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/1152 E.  ,  2025/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/353 E., 2016/419 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLER

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın ... inşaat şirketinin saha sorumlusu oalrak çalıştığı, firmanın birden fazla şantiyesi olduğundan ve kazaya konu uzmanlık gerektiren iş taşerona devredildiğinden iş güvenliğinin sağlanmasının tamamen ... firmasına ait olduğu, sanığın sorumluluğunun olmadığı, kusuru olmayan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, ölenin montaj sırasında montaj elemanı olan pimi menfeze düşürmesi sonucu toprak kayma riski olan bölgeye inmesi sonucu kazanın gerçekleştiği, eksik inceleme yapıldığı, hagb verilmemesine, kazadan sanığın sorumlu tutulmasının taşeronluk sözleşmesine ve hukukun temel prensiplerine aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Ümraniye ilçesinde bulunan İSKİ'ye ait Asya 1. Bölge 2011 yılı 1. Kısım mütefferrik atıksu kanalı ve yağmur suyu kanalı inşaat işini üstlenen asıl işveren ... İnşaat A.Ş 'nin bu iş kapsamında yapılacak olan Çırçır deresi ıslahının prefabrik menfezlerinin üretim, nakliye ve montaj işlerini yapan alt işveren ... Prefabrik Ltd Şirketinde çalışan mağdur işçinin, olay günü ... inşaat tarafından 3\*4 ebadında kazılan kazı içine 3-3,5 ebadındaki prefabrik beton kutunun yerleştirilmesi ve montajı sırasında kazı ile menfez kutu arasına düşen pimi almak için girdiği sırada göçen toprağın altında kalarak öldüğü olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında ... inşaat adına saha sorumlusu ve çevre mühendisi olan sanığın açık arazide 4 metre derinlikteki kazıda toprağa yeterli biçimde şev verilmemesi , kazı alanında her halükarda toprağın kaymayacağı şekilde montaja hazır hale getirilmemesi, montaj öncesi kazı alanının kontrol edilmemesi nedenleriyle asli kusurlu bulunmuş olup mahkemece anılan raporlar doğrultusunda sanığın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün "2" nolu fıkrasının beşinci paragrafına " 605 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin eklenmesi hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3991, Karar No: 2022/196, Tarih: 13.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3991 E.  ,  2022/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölen ...'nın ilçe emniyet müdürlüğünde polis memuru olduğu, 09/09/2008 günü görevli bulunduğu ekip ile sanık ...'nun bulunduğu araçtan şüphelenerek durdurdukları ve aracın sorgulamasında hacizden dolayı yakalamasının olduğunun tespit ederek trafik ekiplerine haber verildiği, olay yerine gelen trafik ekiplerince aracın trafikten men işlemleri yapılarak otoparka çekilmesi için çekici araç beklendiği sırada sanık ...'nun aracı olay yerinden kaçırması üzerine ölen ve görevli olan polis memurları tarafından tescil kayıtlarına göre sanık ...'nun adresini tespit ederek, sanık ...'nun adresine gittikleri, sanık ...'nun elinde vileda paspas sopası ile gelerek görevli polis memurlarına tehdit ve hakarette bulunduğu ve elindeki sopayla ölen ...'nın sırtına vurarak basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı, ölen ...'nın olaydan sonra fenalaşması üzerine 11/09/2008 tarihinde... Devlet Hastanesi acil polikliniğine getirildiği, yapılan tüm müdahalelere rağmen 16/09/2008 günü gece saat 01.00 sıralarında öldüğü olayda, 1971 doğumlu olan ... hakkında düzenlenmiş olan dava dosyasının tetkikinde;

1.... Devlet Hastanesinin 09/09/2008 tarih ve 56181 protokol no’lu adli raporuna göre; sırt arka bölgede orta hatta künt travmaya bağlı ekimoz ve morarma mevcut, sol humerus orta hatta künt travmaya bağlı ekimoz ve morarma mevcut olduğu, hayati tehlikesi olmadığı, basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte olduğu,

2.... Devlet Hastanesinin 11/09/2008 giriş tarih ve 323203 protokol no’lu müşahede evrakında; ani bilinç kaybı, bulantı-kusma şikayetleri ile getirildiği, zaman zaman baş ağrıları olduğu, bilinç kapalı, GKS 4, pupiller anizokorik, sol dilate, her iki pupilde ışık reaksiyonu azalmış, ağrılı uyarana deserebre postr, bilateral Babinski +, dinlemekle solda akciğer sesleri azalmış olduğu, kranial BR’da sağ serebellar, her iki oksipital, her iki talamus ve pons sol bölümde akut iskemik alanlar saptandığı, SVA + aspirasyon pnömonisi + solunum yetmezliği tanısıyla yoğun bakıma yatırıldığı, kranial MR anjiografide sol vertebral arter ve posterior serebral arterlerin her iki tarafta tanımlanamadığı, oklüzyon olduğu, 15.09.2008’de genel durum kötü, ağrılı ve sözlü uyaranlara yanıt yok, kalp ritmik taşikardik, 116/dk, TA 127/79, enteral besleniyor, batın rahat, saat 24.30’da kardiopulmoner arrest olduğu, dönmediği, 01.10’da eksitus kabul edildiği,

3. Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığının 25/12/2008 tarih ve 6507/4684 sayılı otopsi raporunda; kişinin ölümün patolojik kökenli beyin kanaması sonucu meydana geldiğinin bildirildiği,