muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4858, Karar No: 2020/11446, Tarih: 08.07.2020

yapmaz. Taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

(3) Gönderen; satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu gönderemez, yetki belgesi sahipleri de bunu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

(4) Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Kontrolle ilgili bir tutanak düzenlenir."

Hükümleri bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler birlikte değerlendirildiğinde, karayoluyla yapılan insan, yük ve eşya/kargo taşımacılığına Kanun Koyucunun özel önem verdiği, bu nedenle konuya ilişkin olarak yasal ve idari ayrıntılı düzenlemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hükümlere göre:

Kargo göndericisi tarafından, yurt içi taşımalarda gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen bir belge (sevk irsaliyesi) düzenlenmesi gerekir.

Gönderen ile kargoyu teslim alan arasında "taşıma senedi" düzenlenir.

Kargo göndericisi, eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine (kargoyu kabul edecek görevliye) bildirmek zorundadır. Kargoyu kabul eden, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi veya kontrol ettiği bilgilerin yanlış ya da eksik olduğunu tespit ettiği takdirde kargoyu kabul etmemesi gerekir. Kabul edip taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

Yetki belgesi sahipleri satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Ancak eşya kolisinin aranması gerektiği takdirde 5271 sayılı CMK'nun aramaya ilişkin hükümlerine göre arama kararı alınması gerekir.

Görülmektedir ki, kargo işletmecisi (yetki belgesi sahibi) ve kargo işletmesinde çalışan kişilerin tek görevi mevzuata uygun kargo kabul etmektir.

Bu durum karşısında, göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargo eşyası içersinde kaçak eşya bulunması halinde bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1. Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2. Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

1. Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2. Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3. Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4. Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5. Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içersinde bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanıklar hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açılıp mahkemesince de," sanıklar ... ve ...'nın kargo görevlisi oldukları, ısrarlı savunmalarında suçlamayı kabul etmedikleri, söz konusu kolinin kendi şubelerinden gönderildiğini ancak müşteri beyanına göre koliyi kabul ettiklerini, bu nedenle koli içerisinde sigara olduğunu bilmedikleri yönünde beyanlarda bulundukları, sanıkların suça konu malları bildiğinin herhangi bir delilille belirlenememesi gözönüne alınarak, "gerekçesiyle beraatlerine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı halde sanıklar tarafından mevzuata aykırı, olarak kabul edildiği anlaşılmakla olup, sanık ... ve Kazım Tanrıverdi hakkında ayrıca aynı suçu işlediğinden bahisle Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/232 Esas sırasında kayıtlı derdest kamu davasının bulunduğu UYAP kayıtları ile tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında, içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanıklar hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK'nun 43. maddesi hükümleri de gözetilerek hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bu durum karşısında, içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanıklar hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK'nun 43. maddesi hükümleri de gözetilerek hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20116, Karar No: 2019/8162, Tarih: 17.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/20116 E.  ,  2019/8162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı ...'a ait, davalı ...'ın idaresindeki aracın seyir halinde iken muris ...'a çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, davalı ... 'nün de idaresindeki araç ile kontrolsüz olarak ...'ın seyrettiği yola çıkması nedeniyle kazanın meydana gelmesine katkı sağladığını, kazada ... ve ...'nün tam kusurlu olduklarını, müteveffanın eşi olan davacı ... ile çocukları olan davacılar ... ve ...'ın kaza nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradıklarını beyanla, davacı ... için toplam 53.000,00TL maddi, 35.000,00TL manevi tazminata, davacılar ... ve ... için 25.000,00'er TL manevi tazminata hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabul-kısmen reddi ile;45.436,68TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ..., ... ve ...den; davalı ... ve

Davalılar vekilleri ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabul-kısmen reddi ile;45.436,68TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ..., ... ve ...den; davalı ... ve

... yönünden 23.01.2013 tarihinden itibaren davalı ...Ş yönünden 14.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, 8.018,22TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ..., ... ve Ak Sigorta'dan; davalılar ... ve ... yönünden 23.01.2013 tarihinden itibaren davalı ...yönünden 14.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, 212,50 TL cenaze masrafı giderinin davalılar ..., ... ve Hür Sigorta ...den; davalı ... ve ... yönünden 23.01.2013 tarihinden itibaren davalı ...Ş yönünden 14.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, 37,50TL cenaze masrafı giderinin davalılar ..., ... ve Ak Sigorta'dan; davalılar ... ve ... yönünden 23.01.2013 tarihinden itibaren davalı ...yönünden 14.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, davacılar ..., ... ve ... için talep edilen manevi tazminat taleplerinin Hür Sigorta ve ...yönünden reddine, manevi tazminat davalarının ise kısmen kabulü ile 17.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'tan, 3.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den 23.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, davacılar ... 8.500,00'er TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'tan, 1.500,00'er TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den 23.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile ayrı ayrı davacılar ... ve ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulüyle davacılar için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın tüm davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulüyle davacılar için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın tüm davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile manevi tazminata dair hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13691, Karar No: 2012/20825, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13691 E.  ,  2012/20825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, murisleri olan ... ... kalan taşınmazların mirasçılar tarafından 1998 tarihli sözleşme ile kendi aralarında taksim yaptıklarını, ancak 1511 ada 1 parselin kendisine verilmesi gerekirken davalı üzerine kayıt yaptırıldığını, bu parselin kendisine ait olduğunu düşünerek üzerine ev yapıp ağaç diktiğini, bilahare bu taşınmazın tapusunun iptali ve kendi adına tescili için açtığı davaların reddedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ev için 23.577,41 Tl ve ağaç bedeli olarak da 27.240,73 Tl nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, evin levazım bedeli için 15.539,43 tl ile ağaçların fidan ve bakım gideri için 5.122,00 TL'nen tahsiline karar verilmiş;hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, kendisine ait olduğunu düşünerek üzerinde ev yapıp ağaç diktiği arazinin tapusunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemi ile açtığı davaların reddedildiğini ileri sürerek ev ve ağaç bedellerinin tahsili istemi ile eldeki davaya açmıştır.Davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının iyiniyetli olmadığını belirterek evin dava tarihindeki asgari levazım bedeli ile ağaçların fide ve yetiştirme bedelinin tahsilene karar verilmiştir. Mahkemece, evin yapılış tarihindeki asgari levazım bedelinin bilirkişi marifeti ile belirlenerek, belirlenen bedele hükmedilmesi gerekirken aksi düşüncelerle evin dava tarihindeki levazım bedeline hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan hükmün (2) numaralı bent uyarınca davalı lehine BOZULMASINA, 2.75 tL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 288.45 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1821, Karar No: 2011/2838, Tarih: 12.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1821 E.  ,  2011/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK' nın 459/2, 647 sayılı Kanunun 4-6; 2918 sayılı Kanunun 119 . maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumu ve illiyet bağına yönelik yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, Ancak;

Temel para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca suç tarihinde 450 TL olduğunun gözetilmemesi para cezalarının toplanmasında kanun maddesinin gösterilmemesi Kanuna aykırı olduğundan, hükmün CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASI, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, ' 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi gereği sanığın 450 TL adli para cezası, 765 sayılı TCK' nın 72. maddesi gereği para cezalarının toplanması suretiyle sanığın 1530 TL para cezası ile cezalandırılması suretiyle diğer yönleri aynı kalmak suretiyle isteme aykırı olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10505, Karar No: 2015/18074, Tarih: 16.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10505 E.  ,  2015/18074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2014/862-2015/346

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, tarafların Hatay Aile Mahkemesinin 2008/995 Esas ve 2008/883 Karar sayılı ilamı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, müşterek çocuk Arda’nın velayetinin davacıya verildiğini, iştirak nafakasına hükmedilmediğini, tarafların boşandıktan sonra da bir süre beraber yaşadıklarını, birlikte yaşadıkları bu süreçte müşterek çocuk Ada’nın doğduğunu, müşterek çocukların masraflarının arttığını, davalının maddi durumunun iyi olduğunu ileri sürerek, müşterek çocuklar lehine aylık 600’er TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında; mobilya şirketinin iflas ettiğini, hakkında icra takipleri olduğunu, günlük montaj işleri yaptığı, malvarlığı olmadığını, talep edilen nafakanın yüksek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk Arda için aylık 200,00 TL ve müşterek çocuk Ada için aylık 150,00 TL iştirak nafakasının 04/12/2014 tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakası talebine ilişkindir.

TMK 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

Somut olayda, davacının ev hanımı olduğu, ailesinin yardımı ile geçindiği, inşaat halindeki kendisine ait evde kaldığı, müşterek çocuk Arda’nın 2005 doğumlu olduğu ve okula gittiği, müşterek çocuk Ada’nın 2011 doğumlu olduğu, davalının ekonomik ve sosyal durum araştırmasında çalışmadığı, yevmiye karşılığı çalıştığı zamanlarda 500-600 TL kazandığı, beyanında aylık 1.000 TL kazandığı, davacı tanıklarının beyanlarında ise davalının kendisine ait iş yerinde kapı pencere işleri yaptığı, atölye ve mağazası olduğu ve maddi durumunun iyi olduğu anlaşılmaktadır.

Öyle ise mahkemece; davalının ekonomik ve sosyal durumuna ilişkin ayrıntılı araştırma yapılıp, hasıl olacak sonuca göre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak TMK.4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktarda iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucunda düşük miktarda nafakaya hükmedilmesi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9019, Karar No: 2016/911, Tarih: 26.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/9019 E.  ,  2016/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde ...’da olduğunu, bu durumun işyerinde patronu olan şahıstan sorulabileceğini beyan edip suçlamaları kabul etmediği, suçun işlendiği yer ve zamanda sanığı gören kimsenin olmadığı, olay yerinde bulunan kutu üzerinde sanığın parmak izinin bulunmadığı ve çalınan eşyanın bulunamadığının anlaşılması karşısında; çalınan cep telefonunda olaydan hemen sonra kullanılan telefon hattına ilişkin abonelik sözleşmesinin aslının ilgili mobil operatörden temin edilip sanığın bu abonelik sözleşmesi tarihindeki örnek imzalarının da getirtilerek sözleşmedeki imzanın sanığa ait olup olmadığı hususu bilirkişi marifeti ile tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu yönlerden yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14484, Karar No: 2012/13225, Tarih: 19.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/14484 E.  ,  2012/13225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; ... 6. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre ... 6. Asliye Ceza Mahkemesince usulünce verilmiş bir birleştirme kararı ile dosyanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmediği anlaşılmakla dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.