muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15625, Karar No: 2014/5754, Tarih: 13.03.2014

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. Madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı,talep konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği,toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6929, Karar No: 2013/3773, Tarih: 18.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6929 E.  ,  2013/3773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Ağaç San. ve Tic.A.Ş. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Ağaç San. ve Tic.A.Ş.'nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Ağaç San. ve Tic.A.Ş.'ne yükletilmesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16835, Karar No: 2018/290, Tarih: 15.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16835 E.  ,  2018/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 2003 ve 2004 yıllarındaki eylemi nedeniyle düşme, Sanığın 2005 yılındaki eyleminden dolayı mahkumiyet

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2009 gün ve 2009/295 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilip, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek sahte fatura kullanma suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığından davanın düşürülmesine, sahte fatura düzenleme suçundan ise sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen sahte fatura kullanma suçundan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8896, Karar No: 2017/10770, Tarih: 09.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/8896 E.  ,  2017/10770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, protokole göre kuruma fatura edilen reçete bedellerinin 60 gün içerisinde ödeneceği karalaştırılmışken ödeme yapılmayınca kuruma yazılı olarak yapılan başvuru sonucunda cevaben açık bir gerekçe gösterilmeden eczanenin Ağustos ve sonraki aylara ilişkin ödemelerine bloke konulduğunu, ödeme yapılmayacağının şifahi olarak bildirildiğini, bloke işleminin ... İl Müdürlüğünün oluruna istinaden yapıldığının bildirildiğini, konulan bloke işleminin yasal olmadığını ileri sürerek, bloke işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ... mahkemelerinin yetkili olduğunu savunmuş, esastan da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmedeki ifa yerinin ... olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiş, verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine karar bozulmuş, bozma kararına karşı mahkemece direnme kararı verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı temyizi yönünden yapılan incelemede;

1-Her ne kadar Dairemizce 15.06.2016 gün ve 2015/9215 E. - 2016/15274 K. sayılı kararı ile yerel mahkemenin önceki tarihli hükmünün bozulmasına karar verilmiş ise de, yeniden yapılan incelemede bozma ilamına karşı mahkemece verilen direnme kararının yerinde olduğu anlaşıldı. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Davalı temyizi yönünden yapılan incelemede;

2-İlk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilen kararların Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar istinaf yolu yerine temyiz yoluyla incelenip incelenemeyeceği hususunda Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunca yapılan görüşmeler sonucunda 21.02.2014 tarihli üçüncü oturumda 2013/1 Esas, 2014/1 karar sayılı kararı ile temyiz yolunun kapalı olduğuna oy çokluğuyla karar verilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları gerekçeleriyle yol gösterici, sonuçlarıyla bağlayıcıdır.

Bu nedenle davalı vekilinin ihtiyati tedbir kararına ilişkin temyiz isteminin, temyiz yolunun kapalı olması nedeniyle reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz olunan hükmün ONANMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6217, Karar No: 2019/17564, Tarih: 12.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6217 E.  ,  2019/17564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

29.10.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 30.10.2013 olarak gösterilmesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK’nın 152/1-a maddesi yerine 151/1-a maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamı bulunsa da suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıka olmadığı ve müştekinin zararının giderildiği nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a ve c bentlerinde gösterilen nesnel (objektif) koşulların gerçekleştiği halde suça sürüklenen çocuk hakkında CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre Mahkememizin.... K. sayılı ilamı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve suça sürüklenen çocuğun 3 yıl denetim süresine tabi tutulduğu, kararın 21/12/2012 tarihinde kesinleştiği, fakat suça sürüklenen çocuğun eldeki dava ile denetim süresi dolmadan 30/10/2013 tarihinde suç işlediği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK 232/8 maddesine 6545 sayılı Kanunun 72 md. ile eklenen ek cümle gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine olanak ve yer olmadığına” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

4-Suça sürüklenen çocuğun 12 yaşından küçük olmaları nedeniyle haklarında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen çocuklar....,..... ile birlikte okul kantininden 10 TL bozuk para, 3 adet ayran, 5 adet jelibon, 5 adet kek ve 10 adet gofret çaldığı olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15834, Karar No: 2015/6009, Tarih: 22.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/15834 E.  ,  2015/6009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/373807

MAHKEMESİ : Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/466 (E) ve 2013/721 (K)

SUÇ :7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Spor Toto Teşkilat Başkanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.10.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Daire çoğunluğu ile aramızdaki hukuki uyuşmazlık T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Toto Teşkilat Başkanlığı’nın davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunup bulunmadığının ve bu anlamda anılan İdarenin öncelikle davadan haberdar edilmesi gerekip gerekmediğinin önsorun olarak değerlendirilmesinin belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere futbol ve diğer spor müsabakalarında şans oyunları düzenlenmesi konusu önemi gereği 7258 sayılı Kanun ile düzenlenerek; bu konuda Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın tek karar alıcı, uygulayıcı ve denetleyici kurum olduğu söz edilen Kanun'da düzenlenmiştir. Gerçekten, adı geçen Kanun'un 1. maddesinde “Yurtiçinde ve yurtdışında spor müsabakaları üzerine sabit ihtimalli ve müşterek bahis oyunlarını oynatmak üzere, Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlı, tüzel kişiliği haiz Spor Toto Teşkilat Başkanlığı kurulmuştur “ normu yer almaktadır.

7258 sayılı Kanunun 2/1-(b) maddesinde; “Spora dayalı bahis ve şans oyunlarına yönelik mevzuata aykırı iş ve eylemlerin önlenmesi için gerekli denetimleri yapmak, faaliyetlerde bulunmak ve tedbirleri almak” ve yine aynı maddenin (e) bendinde ise, “izinsiz olarak spora dayalı bahis ve şans oyunları düzenleyen, başbayilik veya bayilik faaliyetinde bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek ve bunlar hakkında gerekli yasal işlemleri yapmak” hususları Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın görev ve yetkisi olarak düzenlenmiştir.

Görülmekte olan davada anılan Kanun'un 5. maddesinde suç olarak tanımlanan “Kanunun verdiği yetkiye dayalı olmaksızın spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli ve müşterek bahis veya şans oyunlarını oynatmak ya da oynanmasına yer veya imkân sağlamak” ile “yurt dışında oynatılan spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli veya müşterek bahis ya da şans oyunlarının internet yoluyla ve sair suretle erişim sağlayarak Türkiye’den oynanmasına imkân sağlamak” fiilleri davaya konu edilmiştir.

Görülmekte olan davada anılan Kanun'un 5. maddesinde suç olarak tanımlanan “Kanunun verdiği yetkiye dayalı olmaksızın spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli ve müşterek bahis veya şans oyunlarını oynatmak ya da oynanmasına yer veya imkân sağlamak” ile “yurt dışında oynatılan spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli veya müşterek bahis ya da şans oyunlarının internet yoluyla ve sair suretle erişim sağlayarak Türkiye’den oynanmasına imkân sağlamak” fiilleri davaya konu edilmiştir.

7258 sayılı Kanunun suç olarak tanımladığı (kısaca) “Kanun'un verdiği yetkiye dayanmaksızın bahis oynatmak ve buna aracılık etmek” olarak tanımlanabilecek fiillerin hukuki olarak takibini yapmak görevi ve yetkisi ise, anılan Kanun ile Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'na verilmiştir. Gerçekten Kanun 2/1-(b,e) maddelerinde Başkanlığa, spora dayalı bahis ve şans oyunlarına yönelik mevzuata aykırı iş ve eylemlerin önlenmesi için;

-Gerekli denetimleri yapmak, faaliyetlerde bulunmak ve tedbirleri almak,

-İzinsiz faaliyette bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek ve bunlar hakkında gerekli yasal işlemleri yapmak,

görev ve yetkisi tanımıştır. Anılan düzenlemede söz edilen “gerekli yasal işlemleri yapmak” şeklindeki görev ve yetkinin suç faiilleri hakkında adli mercilere ihbarda bulunmak ile kamu davasına katılmak yetkisini de içerdiği şüphesizdir. Gerçekten Kanun'un 1. maddesinde söz edilen Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın kuruluş amacı ile 2. maddesindeki “görev ve yetkileri” gözetildiğinde anılan Başkanlığın, somut davaya konu edilen suçla korunan hukuki değerin sahibi olarak bu hukuki değeri koruma görevi ve yetkisi bulunduğu, bu itibarla atılı suçtan doğrudan zarar gördüğüne kuşku bulunmamaktadır.

7258 sayılı Kanun'un 2/1-(e) maddesinde yer verilen “izinsiz olarak spora dayalı bahis ve şans oyunları düzenleyen, başbayilik veya bayilik faaliyetinde bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek....” görev ve yetkisinin Spor Toto Teşkilat Başkanlığına verilmiş olması bu bakımdan önem arz etmektedir. Öyle ki uygulanacak yaptırımların esalarını belirleme yetkisi dahi tanınan İdarenin atılı suçtan doğrudan zarar gördüğüne kuşku bulunmamaktadır. Bu itibarla, Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın Kanun'da açıkça ortaya konulan kuruluş amacı ile 2. maddesindeki “görev ve yetkileri” gözetildiğinde kamu davasına katılma yetkisi bulunduğunun kabulü gereklidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 2012/7.MD-1423 Esas, 2013/260 Karar sayılı ve 28.05.2013 tarihli içtihadında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırı hareket etme suçundan açılmış bir davada ilgili kurum olan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun suçtan doğrudan zarar gördüğüne ve davaya katılabileceğine karar vermiştir. Ceza Genel Kurulu kararında aynen şu gerekçelere yer vermiştir:

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 2012/7.MD-1423 Esas, 2013/260 Karar sayılı ve 28.05.2013 tarihli içtihadında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırı hareket etme suçundan açılmış bir davada ilgili kurum olan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun suçtan doğrudan zarar gördüğüne ve davaya katılabileceğine karar vermiştir. Ceza Genel Kurulu kararında aynen şu gerekçelere yer vermiştir:

“… Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun kamu düzenine ilişkin hak ve yetkileri, görevleri ve gelirleri dikkate alındığında, kullanıcıların telsiz cihaz veya sistemlerini kurumun düzenlemeleri ve telsiz ruhsatnamesinde belirtilen esaslara uygun olarak kurmak ve kullanmak mecburiyetinde olmaları, bu konuda kurumun denetim yükümlülüğünün bulunması, rekabeti engelleyici, bozucu veya kısıtlayıcı uygulamaların giderilmesine yönelik tedbir alma yetki ve sorumluluğunun olması, işletmecilerden alınacak idari ücretler, kurum hizmetleri karşılığında ödenen ücret ve izin tarifeleri uyarınca yapılan ödemelerin bir bölümünün kurumun doğrudan gelirleri arasında sayılması hususları gözönüne alındığında, kurumdan gerekli izni almadan jammer cihazını kullanma şeklinde tarif edilen ve 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçunu oluşturduğu iddia edilen eylem sonucunda katılan kurumun doğrudan zarar gördüğü kabul edilmelidir.

Bu itibarla, işlendiği iddia edilen 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçundan doğrudan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığı'nın bu suçla ilgili kamu davasına katılmaya ve hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunduğundan, hükmün esasının incelenmesine geçilmelidir.”

Ceza Genel Kurulu’nun yukarıda söz ettiğimiz içtihadında dayandığı gerekçelere aynen katıldığımız gözetildiğinde; Spor Toto Teşkilat Başkanlığı'nın (kısaca) “Kanun'un verdiği yetkiye dayanmaksızın bahis oynatmak ve buna aracılık etmek” olarak tanımlanabilecek fiillere ilişkin olarak suç olarak tanımlanan bu fiillerin gerçekleştirilmesine ilişkin denetimleri yapmak, faaliyetlerde bulunmak ve tedbirleri almak, izinsiz faaliyette bulunan veya kurallara aykırı hareket eden gerçek ve tüzel kişilere uygulanacak yaptırımlara ilişkin esasları belirlemek ve bunlar hakkında gerekli yasal işlemleri yapmak görev ve yetkileri dikkate alındığında somut uyuşmazlıkta 7258 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından doğrudan zarar

gördüğü ve açılan kamu davasına katılma ile hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi olduğuna kuşku bulunmamaktadır. Bu itibarla anılan İdarenin CMK'nın 234 vd. maddelerindeki usule göre davadan haberdar edilmeksizin yokluğunda muhakemeye devam edilerek hüküm kurulması çelişmeli muhakeme ilkesine açıkça aykırıdır. Suçtan zarar gören İdarenin usulüne uygun olarak davadan haberdar edildikten sonra sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekli iken bu usule uyulmaksızın suçtan zarar gören Kurum davadan haberdar edilmeksizin hüküm kurulmuş olması hukuka aykırıdır.