muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/47352, Karar No: 2013/33979, Tarih: 18.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/47352 E.  ,  2013/33979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içerisinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 17/08/1995 tarihinden 24/07/2008 tarihine kadar fermantasyon şefi ve arıtma ünitesi sorumlusu kimyager olarak çalıştığını, hafta içi 08:00 - 17:30 saatleri arasında çalıştığını, ancak fermantasyon işleminin 7 gün, 24 saat sürmesinden dolayı mesai saatlerinden sonra da hergün işyerine gitmek zorunda kaldığını, hafta içi günlerde en az 10 saat daha bu şekilde çalışmak zorunda kaldığını, hafta sonu çalışma olmamasına rağmen bu iki günde de en az üçer saatten işe gitmek zorunda kaldığını, dini bayramlar ve yıllık izinler dışında şehri hiç terk edemediğini ve milli bayramlarda da çalıştığını iddia ederek fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerinde 17/08/1995 tarihinde çalışmaya başladığını ve iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği 24/07/2009 tarihine kadar fermantasyon şefi olarak çalıştığını, aylık 5.040,00 TL ücret aldığını, davacı ve davacı gibi yönetici konumundakilerin işyerindeki kart basma uygulamasının dışında tutulduğunu, kaldı ki mesailerini insiyatifleri ile belirlediklerini, yine davacının davalı şirkete ait lojmanda ikamet ettiğini ve fermantasyon bölümü ile lojman arasında 150-200 metre bir mesafenin bulunduğunu, davacının cumartesi-pazar günleri ile milli bayramlarda çalışmadığını, 13 yıl kadar çalışan davacının tüm ücretlerini bordro imzalayarak aldığını ve ihtirazi kayıtta da bulunmadığını, ayrıca zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işveren tarafından işyerindeki çalışma saatlerini gösterir ve yasanın aradığı nitelikte herhangi bir belge sunulmadığından davacı tanıklarının haftalık çalışma saatleri ile tatil çalışmaları konusundaki beyanları ve davacının davalı işyerinin fermantasyon bölümünde yapılan iş ile haftalık ve yıllık çalışma düzenine yönelik uzman bilirkişi raporu ve bu rapora istinaden tanzim edilen hesap bilirkişi raporu ve ek raporu doğrultusunda açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davanın açılış tarihi itibariyle dava dilekçesinde istenilen fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarına ilişkin miktarların zamanaşımına uğramaması sebebiyle, ıslaha karşı yapılan zamanaşımı değerlendirilirken, bu hesaplanan miktarlara eklenmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14475, Karar No: 2023/6697, Tarih: 24.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/14475 E.  ,  2023/6697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/16 E., 2016/3 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2016 Tarihli ve 2015/16 Esas, 2016/3 Karar Sayılı Kararı ile;

1. Suça sürüklenen ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci ve son fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Suça sürüklenen ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci ve son fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk ...'in aşamalardaki tüm beyanlarında eylemi sürtünme şeklinde gerçekleştirdiğini kabul anlamına gelecek beyanlarında bulunduğuna, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, Düzce Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın mağdur hakkında düzenlemiş olduğu raporda mağdurun anüsünde nebde saptandığı ve bunun anal yolla organ veya sair cisim sokulmak suretiyle meydana gelmiş olduğu saptanmış ise de atılı eylemin sanık tarafından gerçekleştiği belirsiz olduğuna, ...'in eylemi birden fazla gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığına ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun olayları tüm pişmanlığıyla ve samimi şekilde anlattığına, müşteki ifadesi dışında delil olmadığına, beraat etmesi gerektiğine, olayın birden fazla gerçekleştiğine dair delil bulunmadığına ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun olayları tüm pişmanlığıyla ve samimi şekilde anlattığına, müşteki ifadesi dışında delil olmadığına, beraat etmesi gerektiğine, olayın birden fazla gerçekleştiğine dair delil bulunmadığına ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Düzce İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün 23.05.2014 tarihli suç ihbar yazısında Düzce Merkez Musababa Ortakokulu öğrencisi 5. Sınıf öğrencisi olan mağdur ...'nın aynı okulda eğitim gören ..., ... ve ... isimli çocuklar ile Endüstri Meslek Lisesi öğrencisi ... tarafından cinsel istismara uğradığı iddiasıyla suç duyurusunda bulunulması üzerine soruşturmanın başlatıldığı ve soruşturma kapsamında ifadesine başvurulan mağdurun ..., ... ve ... ile aynı okulda okumakta olduğunu, ...'in ise Endüstri Meslek Lisesinde okuduğunu, mağdurun suça sürüklenen çocuklar ile aynı köyde oturduklarından dolayı tanıştığını, ifade gününden yaklaşık 1-1,5 sene önce ...'in kendisini köyde bulunan ormanlık alana birden fazla kez götürüp cinsel organını sokmak suretiyle istismarda bulunduğunu, bunu 10-15 kere yaptığını, ... ve ...'in ...'den bunu öğrendikleri için onların da kendisine mahallesindeki caminin şadırvanında istemediği halde zorla arka tarafımdan cinsel organlarını sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduklarını, onların da yaklaşık 5-6 defa farklı zamanlarda yaptıklarını, bunu yaparken kaygan olsun diye cinsel organlarına yağ döktüklerini beyan ettiği, sıvı yağı şişesinin halen suça ilişkin eylemlerin gerçekleştiği caminin tuvaletinde bulunduğunu belirtmesi üzerine olay yerinde yapılan inceleme sonucu tutulan 30.05.2014 tarihli kolluk tutanağına göre, "olay yerindeki kreç torbalarının üzerinde 1 adet ASSU ibaresi yazılı kapağı olmayan yarım litrelik pet şişe olduğu ve şişenin yatık vaziyette olduğu, şişe içerisinde renksiz az miktarda koyu sıvı olduğu görülerek pet şişenin delil poşetine konulduğu, şişenin dış kısmının yağlı ve kaygan olduğu, olay yerinde yapılan detaylı incelemede zeminde herhangi yağ, sıvı kalıntısı veya kan, meni gibi vücut akıntısı bulunamadığının tespit edildiğinin" belirtildiği, Düzce Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın 11.12.2014 tarihli mağdur hakkındaki raporun sonuç kısmında; anüste saat 6 hizasında dıştan içe seyirli 1x0,1 çapta nebde saptandığı, eylemin anal yolla organ veya sair cisim sokulmak suretiyle meydana gelmiş olduğu, mağdurun kendisini beden ve ruh bakımından savunamayacak durumda olduğu, Düzce Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın 14.05

.12.2014 tarihli mağdur hakkındaki raporun sonuç kısmında; anüste saat 6 hizasında dıştan içe seyirli 1x0,1 çapta nebde saptandığı, eylemin anal yolla organ veya sair cisim sokulmak suretiyle meydana gelmiş olduğu, mağdurun kendisini beden ve ruh bakımından savunamayacak durumda olduğu, Düzce Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın 14.05.2015 tarihli mağdur hakkındaki raporun sonuç kısmında mağdurda iddia edilen cinsel eylem ile ilgili olarak çocukta gelişmiş olan travma sonrası stres bozukluğu ile ilgili semptomların devam ettiği, ancak babanın tedavisini yaptırmadığı, ilaçlarını almadığı, kontrollere getirmediği tespit edildiğinden, çocuğun tedavisinin yaptırılması için hakkında sağlık tedbiri uygulanmasının gerektiği, travma sonrası stres bozukluğunun oluşmasında uğradığı bütün cinsel eylemlerin ayrı ayrı hepsinin etkisi bulunmakta olup hangi sanığın eyleminin ne düzeyde etkisinin olduğunu belirlemenin tıbben mümkün olmadığı, dolayısı ile suça sürüklenen çocukların gerçekleştirdikleri iddia edilen eylem nedeni ile çocuğun beden ve ruh sağlığının bozulduğu, hangi sanığın eyleminin ne düzeyde etkisinin olduğunu belirlemenin tıbben mümkün olmadığı kanaatinin bildirildiği, suça sürüklenen çocukların sürtünme şeklinde eylemde bulunduklarını kabul ettikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocukların mağdure yönelik işledikleri çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi ile ilgili olarak kovuşturma evresinde Düzce Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın 11.12.2014 ve 14.05.2015 raporlarında olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi nedeniyle Mahkemece müsnet suçtan belirlenen temel ceza 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile artırılmış ise de, suça sürüklenen çocuklar ile mağdur arasındaki yaş farkının azlığı, suça sürüklenen çocukların içinde bulunduğu sosyal ortam, eğitim düzeyi ve kişisel özellikleri gözetildiğinde cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı hal olmaksızın mağdura nitelikli cinsel istismarda bulunması sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulacağını öngöremeyeceği ve aynı Kanun'un 23 üncü maddesi gereğince ortaya çıkan bu ağır neticede taksir derecesinde dahi kusurunun bulunmaması sebebiyle cezasında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile artırım yapılamayacağı bu durumun temel cezanın belirlenmesinde nazara alınabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde anılan maddenin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2016 tarihli ve 2015/16 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6240, Karar No: 2010/10027, Tarih: 23.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6240 E.  ,  2010/10027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İlgili bankadan araç ve poliçe üzerinde rehin kaydının olup olmadığı devam edip etmediği sorularak yazı cevabının dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7557, Karar No: 2021/6008, Tarih: 22.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7557 E.  ,  2021/6008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 08.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen... Atatürk Devlet Hastanesi’nin 25.11.2014 tarihli raporunda, muayenesinde "hafif düzeyde zeka geriliği" olduğu ve suça sürüklenen çocuğun işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığının ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinin belirtilmesi karşısında; anılan rapor hukuken yeterli bulunmadığından, TCK'nın 31. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi’nden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi olan 01.11.2014 tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk ...'nin hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Aşamalarda alınan savunmalarından aralarında çıkar çatışması bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara aynı avukatın müdafii olarak atanması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1605, Karar No: 2019/3245, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1605 E.  ,  2019/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/05/2017 tarih ve 2015/311 E. - 2017/219 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 11/01/2018 tarih ve 2017/1747-2018/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketçe yapılan 2013/66373 sayılı, "ŞEKİL + DIAMOND" ibareli, 29, 30 ve 32. sınıf mal/hizmetleri içeren marka tescil başvurusuna, davalı şirketçe 2002/20949 sayılı, "ŞEKİL" ibareli, 2002/20610 sayılı, "FERRERO + ŞEKİL" ibareli, 2003/10605 sayılı, "FERRERO ROCHER + ŞEKİL" ibareli, 2002/20947 sayılı, "ŞEKİL" ibareli, 2010/60694 sayılı, "FERRERO ROUCHER + ŞEKİL" ibareli ve 2005/17042 sayılı, "ŞEKİL" ibareli, 30. sınıf mal/hizmetleri içeren markalarına dayanılarak yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca reddedildiğini, bu karara karşı tekrar yapılan itirazın ise YİDK tarafından kabul edilerek müvekkilinin başvurusunun reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu iddia ederek, TPMK YİDK'nın 2015-M-6137 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...P.A. vekili, davaya konu başvuruda “ŞÖLEN DIAMOND” kelimesinin bulunmasının müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğu "ŞEKİL" markası ile yaratılan benzerliği ortadan kaldırmadığını, markadaki asıl unsurun dikdörtgen kutu içerisinde sunulan pralin şekil olduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu, daha önceki markalarının değişik mahkemelerce hükümsüz kılınmasına rağmen bu başvurunun yapıldığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir. İlk derece mahkemesince, iddia, savunmalar, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait "ŞÖLEN DIAMOND + ŞEKİL" ibareli başvuru markası ile davalının "ŞEKİL" markaları arasında aynı emtia sınıfı yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, davacının "ŞÖLEN DIAMOND + ŞEKİL" ibareli başvuru markasını gördüğünde, davalının "ŞEKİL" markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, dolayısıyla 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesine göre taraf markaları arasında iltibasın oluştuğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının redde mesnet olan markasının, sektöründe oldukça bilinen bir marka olması nedeniyle markalar arasında kısmen farklılıklar olsa da görsel olarak benzer olduğu, taraf markalarının ilişkili olduğu mal/hizmetlerin aynı ve aynı türden olduğu, ortalama düzeydeki alıcıların her iki tarafa ait tanıtım işaretlerinin farklı işletmelere ait iki ayrı tanıtım vasıtası olduğunu anlamalarının mümkün olmadığı gerekçeleriyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, 556 sayılı KHK'nın 5/2.maddesi uyarınca mal veya ambalajla birlikte tescil ettirildiğinde, tescil olunan markada yer alan ürün veya ambalaj görselleri yönünden marka sahibine inhisari hak sağlamayacağından, şeffaf kutular içerisinde jelatin ambalajlı yiyecek ürünü satılması, davalı markaları ileri sürülerek engellenemeyecek ise de, davacı tarafça tescil ettirilmek istenen şeffaf kutu içerisinde yer alan ambalajlı ürünlerin, yine davalı şirket adına tescilli 2005/17042 sayılı üç boyutlu şekil markasındaki şekil ve ibarelerin yerleşim konsepti ve kompozisyonu itibariyle yüksek benzerlik oluşturması ve karıştırılmaya yol açabilecek nitelikte olması ve kararın sonucu itibariyle doğru olmasına göre, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı tarafın temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4985, Karar No: 2021/3275, Tarih: 05.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/4985 E.  ,  2021/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Gerekçeli kararın, davacı ...’e, bilinen en son adresine tebligat çıkartılmaksızın doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 2. fıkrasına göre tebliğ edildiği ve bu nedenle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; gerekçeli kararın öncelikle anılan davacının bilinen en son adresine tebliğe çıkartılması ve bu adreste tebligat yapılamaması halinde anılan Kanun' un 21/2. maddesine göre tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2-Davacılardan ... ve ...' e gerekçeli kararın tebliğine ilişkin mazbata incelendiğinde; tebligatın, muhatap ile aynı konutta oturduğu gerekçesiyle 06.04.2018 tarihinde yeğeni ... imzasına tebliğ edildiği ancak, davacılar ... ve ... ile tebliğ mazbatasında imzası bulunan ...’in tebligat tarihinde aynı adreste ikamet edip etmedikleri hususunun duraksamasız biçimde tespit edilemediği anlaşılmakta olup, davacılar ... ve ... ile yeğeni ...’ in gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte aynı adreste ikamet edip etmediklerinin zabıta vasıtasıyla araştırılarak buna ilişkin tanzim edilecek tutanağın dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.