muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9911, Karar No: 2024/12445, Tarih: 25.09.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uygun şekilde yapılan keşif sonucunda davacının ... İşletme Müdürlüğü bünyesinde alt işveren şirketlerin işçisi olarak çalıştığı, ambar işçisi olarak ... İşletme Müdürlüğü ambarlarına gelen her türlü hammadde, mal ve malzemelerin ambara giriş, kayıt ve tesellüm işlemleri ile işletmenin personeli tarafından yapılan raflama, stoklama, yerleştirme, ambar göz kartlarına işlenmesi, ambara gelen soda vb. malzemelerin fabrikalara dağıtım işlemleri işinde çalıştığı, davacı işçinin yetkili asıl işveren çalışanı mühendislerin idare ve denetiminde olduğu, yapılan işin asıl işin bir bölümü olduğu, emir ve talimatları asıl işverenin yetkili mühendis amirlerinden aldığı, alt işverenin asıl işverenden bağımsız ayrı bir organizasyon gerçekleştirmediği, çalışanların sevk ve idaresinde herhangi bir fonksiyonunun olmadığı, kullanılan ekipmanın asıl işverene ait olduğu, davacının işini yapmaması hâlinde üretim sürecinin tamamlanmasının mümkün olmadığı, yapılan işin teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmadığı, davacının yaptığı işin yardımcı nitelikte bir iş olmayıp asıl iş niteliğinde bulunduğu, bu itibarla davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının yaptığı işin ihale ile temini mümkün bir iş olduğunu, alt işveren eliyle yapılan bu işlerin asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalurjik süreçler kapsamında olmadığını, doğrudan üretimle ilişkisi olmayan yardımcı işler kapsamında olduğunu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin hukuka uygun kurulduğunu, hizmet alım işinde muvazaa bulunduğuna yönelik kabulün isabetsiz olduğunu, davacının müvekkili Kurumun işçisi olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı, buna göre davacının hüküm altına alınan ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı, buna göre davacının hüküm altına alınan ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c), (g) ve (ğ) bentleri ile 4 ve 11 inci maddeleri ve 12 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Taraflar arasında davalı ile davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna çalışmasının bildirildiği Şirketler arasında geçerli bir asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren alt işveren ilişkisi denilmektedir. Maddeye göre asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak 4857 sayılı Kanun'dan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden ... yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Dolayısıyla asıl işveren alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulabilmesi için iki işverenin bulunması, mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işin varlığı ve asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirme unsurunun gerçekleşmiş olması gerekir. Sözü edilen bu hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanuni karineler olduğu kabul edilmelidir.

3. Muvazaa ise 6098 sayılı Kanun'da düzenlenmiş olup tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bunun dışında işverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin sekizinci fıkrasında bazı muvazaa kriterlerine de yer verilmiştir. Maddenin sekizinci fıkrasına göre, asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi hâlde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş, bölünerek alt işverenlere verilemez.

4. Diğer yandan belirtmek gerekir ki asıl işveren alt işveren ilişkisinde, asıl işveren yetkililerinin işçilere emir ve talimat vermesi gereken durumların ortaya çıkması mümkündür. Hizmet alım sözleşmesi ile üstlenilen iş kapsamında çalışan işçiye, işin yürütümü ile ilgili asıl işveren yetkililerince verilen emir ve talimatlar ve asıl işverenin yönetim ve denetim ... kapsamında yaptığı işlemler, tek başına asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu göstermez.

5. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince; yapılan keşif, keşif sonucu bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan rapor ve dosya kapsamına göre davacının ambar işçisi olarak çalıştığı, davacı işçinin yetkili asıl işveren çalışanı mühendislerin idare ve denetiminde olduğu, yapılan işin asıl işin bir bölümü olduğu ve teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmadığı gerekçesiyle davalı ile davacının çalıştığı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacının çalışmaya başladığı tarihten itibaren davalının işçisi olduğu kabul edilmiştir.

6. Dosya içeriğine göre davacı, satın alma ve malzeme yönetimi birimi ambar bölümünde işçi olarak çalışmaktadır. İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif sonrası bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan rapor, tanık anlatımları, hizmet alım sözleşmesi ve dosya kapsamından; davacının çalıştığı davalı Kuruma ait ... İşletme Müdürlüğünde esasen bor üretimi yapıldığı, bor madeninin üretim sürecinde kullanılmak üzere davalı Kurumun malzeme ambarlarına gelen her türlü hammadde, mal ve malzemeleri indirme, yükleme, boşaltma, raflama, stoklama, yerleştirme, ambar göz kartlarına işleme ve ilgili bölümlere dağıtım işlerinde davacının ambar işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

7. Yönetmelik'in 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine göre mal veya hizmet üretiminin esasını oluşturan iş, asıl iştir. Aynı maddenin birinci fıkrasının (ğ) bendine göre ise işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin olmakla beraber doğrudan üretim organizasyonu içerisinde yer almayan, üretimin zorunlu bir unsuru olmayan ancak asıl iş devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan iş, yardımcı iştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ve sözü edilen Yönetmelik'teki bu tanımlar dikkate alındığında; davalı Kurumda asıl işin nihai ürün olan borik asidin çıkarılması olduğu, davacının hizmet alımı kapsamında yaptığı iş ve işlemlerin yardımcı iş niteliğinde olup üretimin esasını oluşturan bir iş olmadığı, davalı Kurum tarafından bu işin hizmet alımı yoluyla gördürülebileceği sonucuna varılmaktadır.

8. Şu hâlde davanın tümden reddi yerine asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabulü ile ilave tediye alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/939, Karar No: 2014/24029, Tarih: 07.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/939 E.  ,  2014/24029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/144320

MAHKEMESİ : Sivas Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2011/411 (E) ve 2012/103 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mağdur T.. K..'un aşamalarda, suça sürüklenen çocuk R.. Ç..'ın elindeki bıçağı kendisine doğru birkaç kez salladığını ve sol bacağından yaralandığını beyan etmesi, mağdur Tayfur'un alınan doktor raporuna göre de sol bacağın arka kısmında 0,5 ve 0,2 cm'lik bıçak ucu girmesine benzeyen yaralanması olduğu yönündeki tespitin mağdurun beyanını doğrulaması, diğer mağdur K.. K..'un ise kesin doktor raporunun aldırılmaması, mağdurların ve mahkemede dinlenen tanık O.. K..'un, suça sürüklenen çocuk Recep'in elindeki bıçağı mağdurlara doğrultarak rastgele salladığı ve tehdit sözleri söylediği yönündeki anlatımları karşısında, mağdurların ve tanık O.. K..'un yaralama ve tehdit eylemlerine yönelik anlatımları ile mağdur T.. K..'un doktor raporundaki yaralanmasının niteliğine neden itibar edilmediği tartışılıp irdelenmeden ve mağdur Kasım'ın kesin raporu aldırılmadan eksik inceleme kanuni olmayan vasıflandırma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/281, Karar No: 2014/17532, Tarih: 03.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/281 E.  ,  2014/17532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2013

NUMARASI : 2012/34-2013/237

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının ipotek miktarı kadar borçlu olduğunu, borcun vadesinde ödenmemesi nedeniyle teminat olarak verilen ipoteğin paraya çevrilmesi için icra takibine girişildiğini, davalının borcu ödemediği gibi yapılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava dışı kişilerle 09.11.2010 tarihinde yapılan protokol gereğince serada yetişecek ürünlerin davacının işlettiği komisyon evine getirilmesinin kararlaştırıldığını, protokolün yerine getirmesini temin amacıyla teminat olarak taşınmazı üzerinde ipotek tesis edildiğini, imzalanan protokol gereğince davacıya toplam 20 adet mal teslim pusulası karşılığında 164.343.00 TL mahsül teslim edildiğini, bu fişlerin davacı tarafından el yazısıyla düzenlendiğini, borcun ifasına rağmen teminat amacıyla verilen senedin takibe konulduğunu, yapılan ek protokol gereği 15.000.00 TL tahsilat yapıldığını ve davacıya toplam 179.343.00 TL ödeme yapılmasına rağmen kötü niyetli olarak teminat olarak verilen ipoteğin paraya çevrilmesinin istendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, teminat amacıyla verilen ipoteğin paraya çevrilmesi nedeniyle gerçekleştirilen takibe yapılan itirazın iptaline ilişkin olup, davalı yapılan protokol gereğince davacıya 20 adet mal teslim fişi karşılığı 164.343.00 TL değerinde ürün teslimatı yapıldığını savunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, teminat amacıyla verilen ipoteğin paraya çevrilmesi nedeniyle gerçekleştirilen takibe yapılan itirazın iptaline ilişkin olup, davalı yapılan protokol gereğince davacıya 20 adet mal teslim fişi karşılığı 164.343.00 TL değerinde ürün teslimatı yapıldığını savunmuştur.

Taraflar arasında düzenlenen 09.11.2010 tarihli protokolde "M.ve Y. A. ile M. D. 30 dönümlük serasında Aralık 2010 ile Temmuz 2011 tarihleri arasında yetişecek mahsullerin ... Komisyon Evine getirilmesi, 170.000.00 TL değerinde mahsul getirilince davalı adına kayıtlı taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılması ve 70.000.00 TL tutarındaki senedin iade edilmesi" kararlaştırılmıştır. Davalı bu protokol gereğince imzası bulunan kişilerce, serada yetişen 164.343.00 TL değerinde mahsulün davacının işlettiği komisyon evine götürüldüğünü buna ilişkin davacı tarafından kendi el yazısı ile 20 adet mal teslim pusulası düzenlendiğini savunmuş, delil olarak bu belgeler dayanmış ve bu fişleri dosyaya sunmuş olup, ayrıca yargılama sırasında el yazılarının davacıya ait olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, protokole konu malların teslim edildiğini savunan davalının delil olarak sunduğu fişlerin imzasız olduğu, bu haliyle ispat kabiliyetinin olmadığı ve ürünlerin teslim edilmediğinin kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı, delil olarak mal teslim fişlerine dayanmış olup bu fişlerin davacı tarafından el yazısı ile düzenlendiğini ve bu yazıların davacıya ait olduğunu iddia etmiştir. Mahkemenin, dosyada mevcut mal teslim fişlerinde ki el yazılarının davacıya ait olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alarak yazıların davacıya ait olup olmadığını tespit etmesi ve yazıların davacıya ait olduğunun tespiti halinde bu belgelerin yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu kabul edilip davalının tanık da dahil, tarafların tüm delilleri toplanıp gerekirse isticvaba başvurularak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ;Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 3.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18153, Karar No: 2015/22684, Tarih: 30.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/18153 E.  ,  2015/22684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'in, katılana ait arsada bulunan 10 adet meyve ağacı ile 1 adet kavak ağacını keserek zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, kendi arazisinde kalan ağaçları kestiğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi, yargılama aşamasında yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, kesildiği iddia edilen ağaçlardan sadece birisinin katılanın arazisinde kaldığı, ancak bu ağacın sanığa ait arazi sınırına çok yakın ve kesilen diğer ağaçlarla aynı hizada olduğu belirtilmiş olduğundan, suç kastı bulunmadığından bahisle sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi gereğince, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 1.000,00 TL vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesi" bendinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10213, Karar No: 2012/8565, Tarih: 28.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/10213 E.  ,  2012/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/1, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin kasıtlı suçlara ilişkin olup, taksirli suçlarda uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321’inci maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı kanunun 322’inci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, kararın gerekçe kısmındaki “Sanığa verilen hapis cezasının neticesi olarak sanığın TCK'nın 53. maddesi gereğince sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinde; bu kapsamda Türkiye Büyük Millet Meclisi Üyeliğinden veya Devlet, İl, Belediye, Köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan, vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmak haklarından cezasının infazı süresince yoksun bırakılmasına karar verilmiş,

sanığa verilen cezanın ertelenmiş olduğu dikkate alınarak TCK'nın 53/1-c-e maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar vermek suretiyle” ibaresinin ve hüküm fıkrasından TCK’nın 53/1-2-3 maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11531, Karar No: 2011/30090, Tarih: 22.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/11531 E.  ,  2011/30090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Gerekçedeki, "davanın kabul edileceğine" dair ibarenin maddi hataya müstenit olup, sonuca etkili bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12894, Karar No: 2022/255, Tarih: 17.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12894 E.  ,  2022/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle; sanığın katılan ...’ye yönelik basit kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/2, ve 62. maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para ceza ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma sonrası, hükmolunan 2.000 TL adli para cezasının tür ve miktarı itibarıyla, “Hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü,

a) 6217 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 272/3-a maddesi gereğince kesin olduğu,

b) 6723 sayılı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinde yapılan değişiklik gereğince, İstinaf Mahkemelerinin yürürlüğe girdiği 20.07.2016 tarihinden önce Yargıtay tarafından bozulan kararlarda, bu kararlar kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’un 305 ila 326. maddelerinin halen yürürlükte olması dikkate alınarak, verilen adli para cezasının 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince de kesin olduğu belirlendiğinden, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince, yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.