muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8356, Karar No: 2024/10481, Tarih: 03.07.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8356 E.  ,  2024/10481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/9 E., 2024/113 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Ordu İl Sağlık Müdürlüğünde 01.01.2015 tarihinden itibaren bilgi işlem teknisyeni olarak çalıştığını, davacının üye olduğu Sendika ile davalı Bakanlığın üyesi olduğu Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (TÜHİS) arasında 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli iki yıllık toplu iş sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmenin "Hizmet zammı" başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasında "Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı net olarak ödenir." denildiğini, müvekkilinin teknik personel olarak çalıştırılmasına rağmen hizmet zammının düz işçi gibi eksik olarak ödendiğini ileri sürerek hizmet zammı farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, açılan davada hukuki yarar bulunmadığını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, ücret indirimine gidilmediğini, hukuka aykırı uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, açılan davada hukuki yarar bulunmadığını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, ücret indirimine gidilmediğini, hukuka aykırı uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.10.2021 tarihli ve 2021/604 Esas, 2021/140 Karar sayılı kararı ile; davacının network, donanım, teknik destek ve yazılım bakım elemanı olarak çalıştırılırken 696 sayılı Olağanüstü Hâl Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile bilgisayar programlama, danışmanlık ve ilgili faaliyetler branşında sürekli işçi kadrosuna geçişinin yapıldığı, Ordu Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi endüstriyel otomasyon teknolojileri alanından 13.06.2014 tarihinde mezun olduğu, Millî Eğitim Bakanlığı Özel Feza Eğitim Merkezinden bilgisayar işletmenliği ve ... Firmasından ... Güvenlik Ağ Geçidi Ürünleri ve Genel Ağ Güvenliği Yönetimi Eğitim Katılım Belgesi'ne sahip olduğu, davacının almış olduğu eğitimler ve yapmış olduğu iş göz önüne alındığında teknik eleman olarak çalıştığı, yapmış olduğu işin de teknik bir iş olduğu, bu sebeple davacının hizmet zammı farkına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 24.05.2023 tarihli ve 2021/3927 Esas, 2023/2163 Karar sayılı kararı ile; teknisyen olarak çalıştığı anlaşılan davacının toplu iş sözleşmesinde belirtilen hizmet zammından faydalanması gerektiğine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.11.2023 tarihli ve 2023/13447 Esas, 2023/18633 Karar sayılı ilâmı ile; arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra muaccel olan hizmet zammı farkı alacağına ilişkin arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bilirkişi raporunun hukuka aykırı olarak düzenlendiğini, davacının dava konusu alacağa hak kazanmadığını, alacağa uygulanan faizin türü ile başlangıç tarihine itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki döneme isabet eden alacak yönünden dava şartının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 39 uncu maddesi, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36 ncı maddesi, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3021, Karar No: 2016/3640, Tarih: 05.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/3021 E.  ,  2016/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... çalışma alanında bulunan 124 ada 17 parsel 255,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ait 124 ada 17 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kendisine ait parselin yolunun bulunduğunu ileri sürerek bu kısmın adına tescili için dava açmış, diğer delillerle birlikte yemin deliline de dayanmıştır. HMK'nın 227. maddesine göre yemin delilinden önce davacının dayandığı diğer delillerin tamamı toplanılmalı, davacının bu delillerle davasını ispat edemeyeceğinin anlaşılması durumunda HMK'nın 228 ve 229 maddeleri gereği yemin teklif edilen tarafa yeminin metnini de içerir meşruhatlı davetiye ile duruşmaya davet edilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece tarafların dayandıkları delillerinin toplanması, yapılacak olan keşifte mahalli bilirkişi ve tanıkların uyuşmazlık konusuna dair beyanlarının alınması, tüm bu işlemler neticesinde delillerin yetersiz kaldığı yani sair delillerle davanın ispatının mümkün olmadığının anlaşılması halinde yemin deliline başvurulmalıdır. Yukarıda anlatılan HMK'nın 227 ve devamı maddelerinde açıklanan prosedür uygulanmadan ve deliller toplanılmadan davanın ispat edilememesi nedeni ile reddine karar verilmesi isabetsiz olup kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4462, Karar No: 2011/6474, Tarih: 27.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/4462 E.  ,  2011/6474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.05.2008 gün ve 2004/578-2008/280 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.10.2010 gün ve 2009/329-2010/10543 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun 12.09.2003 tarihli kararı ile SEKA Aksu İşletmesi’nin davalıya satıldığını, 21.10.2003 tarihli Varlık Satış Sözleşmesi’nin 1.maddesi uyarınca bazı varlıkların satış harici tutularak korunmasının davalıya bırakıldığını, anlaşma halinde bu varlıkların da davalıya satılabileceğinin hüküm altına alındığını, 26.10.2003 tarihli tutanakla koruması davalı tarafa bırakılan varlıkların bir kısmının davacı tarafın rızası dışında davalı tarafından kullanıldığını ileri sürerek, toplam 845.820.640.038 TL’nın 13.08.2004 tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, teslim edilen odunların kağıtlık odun vasfını yitirmiş odunlar olduğunu, ancak yakacak odun olarak kullanılabileceğini, açık alanda bırakılan odunların yağmur, çamur altında kalması nedeniyle oluşan kayıplardan müvekkilinin sorumlu olmayacağını, istenen bedelin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, teslim edilen odunların kağıtlık odun vasfını yitirmiş odunlar olduğunu, ancak yakacak odun olarak kullanılabileceğini, açık alanda bırakılan odunların yağmur, çamur altında kalması nedeniyle oluşan kayıplardan müvekkilinin sorumlu olmayacağını, istenen bedelin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ,uyuşmazlığın vedia(saklama) sözleşmesine aykırılıktan kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olduğu, Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun 12.09.2003 tarihli kararı ile Seka Aksu İşletmesinin davalı şirkete satıldığı, 21.10.2003 tarihli Varlık Sözleşmesinin 1.maddesi uyarınca bazı varlıkların satış harici tutulduğu, bu varlıkların korunmasının davalı tarafa bırakıldığı ve anlaşma halinde bu malların davalıya satılabileceğinin hükme bağlandığı, bu çerçevede 12.420 m3 kağıtlık odun, 132 ton sodyum dityonit, 328 ton fuel-oil, 9,6 ton mazotun 24.10.2003 ve 26.10.2003 tarihli tutanakla korunmak üzere davalı şirkete teslim edildiği, sözleşmeye göre alıcı olan davalının bunların muhafazası ve emniyeti için gerekli önlemleri almakla yükümlü olduğu, 24.10.2003 tarihli teslim tutanağında dava konusu malların ayıplı ve kusurlu olduğu açıklanmadan, sayılarak teslim alındığının belirtilmesi nedeniyle davalı tarafın aksi yöndeki savunmasına itibar edilmediği, davalı şirketin saklamak üzere teslim tutanağında belirtilen miktar ve nitelikteki malı teslim aldığı kabul edilerek, eksilen mal miktarından davacıya karşı sorunlu olacağı, zararın miktarının tespitinde aynı malları satın almak için davacıya verdiği teklifteki fiyatların baz alınması gerektiği sonucuna varılarak, 634.840,15 YTL’nın 13.08.2004 temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce delil tespiti dosyası giderlerinin tarafların haklılık payı oranında paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4174, Karar No: 2025/1223, Tarih: 18.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/4174 E.  ,  2025/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2008/119 E., 2020/5 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı Hazine ve Kdz. Ereğli Belediye Başkanlığı yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davacı ..., ... ve ... ile ..., ..., ... tarafından açılan birleşen davaların ayrı ayrı kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı ... tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma istemi değerden reddedilmiş olup, 28.08.2023 tarihli ek kararla, temyiz gider avansının eksik ödenmesi sebebiyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş olup işbu ek karar, Dairenin 27.02.2024 tarih, 2023/5086 Esas ve 2024/1200 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen 28.08.2023 tarihli ek kararın Dairenin 27.02.2024 tarih, 2023/5086 Esas ve 2024/1200 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, Mahkemece bozma gereği yerine getirilmeden davalı ...’nun 28.09.2020 tarihli temyiz başvurusu incelenmek üzere dosya gönderme formu düzenlenerek dosya Dairemize gönderilmiş ise de, dosyanın Dairemize sehven gönderildiği, Mahkemece, Dairenin 27.02.2024 tarih, 2023/5086 Esas ve 2024/1200 Karar sayılı bozmasında da belirtildiği üzere; hâkim veya mahkeme başkanının sicili ve imzasını taşıyan ve yapılması gereken işlemin ne olduğunu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösteren; bu bağlamda ikmal edilecek harcın ya da giderlerin miktarları kalem kalem gösteren ve yatırılma merci ve süresi ile bunun yapılmamasının sonuçlarını net biçimde açıklayan muhtıra yeniden düzenlenip, ilgilisine tebliğ edildikten sonra sonucuna göre işlem yapılması gerektiği ve bu aşamada Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın Mahkemesine tetkiksiz iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9916, Karar No: 2013/9663, Tarih: 20.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9916 E.  ,  2013/9663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: K A R A R

1)-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)-Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis

etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 29.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil mal varlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.