muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12603, Karar No: 2011/15780, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12603 E.  ,  2011/15780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tavzih davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 120 ada 11 parsel sayılı 4855,94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin serbest kadastro teknisyeni ve orman yüksek mühendisi tarafından hazırlanan raporda (A) harfi ile gösterilen 1737,13 m2 yeşil alana ait olan kısmının orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 3118,81 m2'lik kısmının davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı, 25/03/2011 havale tarihli dilekçesinde ve ekinde karara konu teknik bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin ve bu sebeple ilamın infaza elverişli olmadığından bahisle dosyanın yeniden incelenerek infaza engel hükmün tavzihine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece kadastro bilirkişisinden ek rapor alınarak, karara konu bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin, ITRF koordinat sistemindeki değerleri belirlenmiş ve 30/06/2011 tarihinde hükmün infazı sırasında da hükme dayanak krokili raporun ITRF koordinat sisteminde yeniden tanımlanmasının mümkün olması veya ... bilirkişisince tanzim edilen ek rapor ile hesaplanan ITRF koordinatlarına göre hükmün infazına olanak bulunması gerekçeleriyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz etmiştir.

Dava, tavzih istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve hükme dayanak alınan bilirkişi krokisi ile rapordaki verilerin ITRF koordinatlarına dönüştürülmesi suretiyle infazı olanaklı olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34730, Karar No: 2017/13820, Tarih: 12.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34730 E.  ,  2017/13820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : SENDİKA AİDAT ALACAĞI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili sendika tarafından Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğüne yapılan yetki tespit başvurusu neticesinde, Çalışma Genel Müdürlüğünün 21.06.2013 tarihli yetki tespiti konulu yazısı ile müvekkili sendikaya, ... Entegre Orman Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. şirketine ait Kastamonu ilinde kurulu fabrikada 6356 sayılı Kanun’un 41. maddesi gereğince yetkili olduğunun bildirildiğini, Çalışma Genel Müdürlüğünün 21.06.2013 tarihli yetki tespiti konulu yazısının ... Entegre Orman Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. şirketine de gönderildiğini ve bu şirket tarafından 01.07.2013 tarihinde Kastamonu İş Mahkemesinin 2013/112 esas sayılı dosyasında yetki tespitine itiraz edilerek yetki tespit kararının iptalinin istenildiğini, ... İş Mahkemesi’nin 02.08.2013 tarihli kararı ile ... Entegre Orman Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin bu talebini reddettiğini ve yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay tarafından bu şirkete ait diğer işyerleri açısından işkolu tespiti yapılması gerektiği gerekçesi ile kararın bozulduğunu, Yargıtay ilgili dairesinin bozma kararı gereği davanın yeniden görüldüğünü ve müvekkili sendikanın davalı işyerinde toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili olduğu kararı verilerek kararın kesinleştiğini, bu aşamadan sonra müvekkili sendika tarafından davalı yana ekinde sendika üyesi işçilerin listesi olan ve sendika üyesi işçilerden kanun ve toplu iş sözleşmesi gereği aidatların kesilerek müvekkil sendikaya ödenmesi talepli 25.06.2013 tarih ve 483-484 sayılı yazıların iadeli taahhütlü olarak gönderildiğini, buna rağmen davalı yanca iş bu dava tarihine kadar bu aidatların müvekkili sendika hesaplarına yatırılmamış olup konu ile ilgili olarak en son müvekkili sendika tarafından davalı yana 04.05.2015 tarihli yazının gönderildiğini ve aidatların ödenmesinin talep edildiğini, davalının ise tamamen hukuk dışı olarak kendilerinden yukarıda tarih ve sayıları belirtilmiş yazılarla aidatların kesilmesi ve ödenmesinin talep edilmiş olmasına rağmen sanki böyle bir talep yokmuş ve ayrıca müvekkil sendikanın talebine rağmen işçilere ödenen ücretlerin ödendiği ve bu ücretlerden kesintilerin yapılmadığı gerekçeleriyle noterden keşide edilen ihbarname ile sendikanın talebini bir kez daha reddettiğini, sonuç olarak müvekkili sendikanın gerek 6356 sayılı STİSK gerekse de yönetmeliğin 9. maddesinde yer alan davalı işverene yazılı başvuru yapma yükümlülüğünü yerine getirdiği halde davalı işveren tarafından bu maddelerde yer alan üyelik aidatlarının işçinin ücretinden kesilmediğini ve müvekkili sendika hesaplarına yatırılmadığını ileri sürerek sendika aidat alacaklarının bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, sendikanın yetkisinin, 17.07.2014 tarihi itibariyle kesinleşmekle birlikte, bu yetkinin, 17.06.2013 yetki tespit başvuru tarihi itibariyle mevcut olan durumu ifade ettiği, başka bir ifadeyle davacı sendikanın, 17.06.2013 tarihi itibariyle yetkili olduğunun, 17.07.2014 tarihinde kesinleşmiş bulunduğu, dosya içeriğinde yer alan delil durumuna göre de, sendika tarafından işverene gönderilen 25.06.2013 tarih ve 2013/483-484 sayılı aidat kesinti talebini ve işçi listesini içeren yazıların işverene tebliğ edildiği ve buna göre işverence aidat kesintilerinin yapılarak ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davalı vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelerle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, sendikanın yetkisinin, 17.07.2014 tarihi itibariyle kesinleşmekle birlikte, bu yetkinin, 17.06.2013 yetki tespit başvuru tarihi itibariyle mevcut olan durumu ifade ettiği, başka bir ifadeyle davacı sendikanın, 17.06.2013 tarihi itibariyle yetkili olduğunun, 17.07.2014 tarihinde kesinleşmiş bulunduğu, davanın, davacı sendikanın davalı işverene usulüne uygun başvurusu olup olmadığı noktasında düğümlendiği, mevcut delil durumuna göre 2013/484 sayılı yazının, davalı işverene ulaştığı ve işverenin, davacı sendikanın üye bilgisinin yanı sıra, aidat talebinden de haberdar olduğu sonucuna varıldığından ilk derece mahkemesi kararında her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, 6356 sayılı Kanun'un 18. maddesi kapsamında, sendika üyelik ve dayanışma aidat alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

6356 sayılı Kanun'un 18. maddesinin ikinci fıkrasına göre “Üyelik ve dayanışma aidatları, yetkili işçi sendikasının işverene yazılı başvurusu üzerine, işçinin ücretinden kesilmek suretiyle ilgili sendikaya ödenir.” Aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre de “Yukarıdaki hükümlere göre ödenmesi gereken aidatı kesmeyen veya kesmesine rağmen bir ay içinde ilgili işçi sendikasına ödemeyen işveren, bildirim şartı aranmaksızın aidat miktarını bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faiziyle birlikte ödemekle yükümlüdür.”

Hukukumuzda, sendika aidat alacaklarının tahsili yöntemi bakımından kaynakta kesinti olarak ifade edilebilecek “check off” sistemi benimsenmiştir. Buna göre, üyelik ve dayanışma aidatları işveren tarafından işçi ücretlerinden kesilerek belirli bir süre içinde sendikaya devredilmektedir(...: İş Hukuku Toplu İş İlişkileri, ..., Mayıs 2013, s.206; ..., .../... ... : Sendika Hukuku, ..., 2014, s.161).

Hukukumuzda, sendika aidat alacaklarının tahsili yöntemi bakımından kaynakta kesinti olarak ifade edilebilecek “check off” sistemi benimsenmiştir. Buna göre, üyelik ve dayanışma aidatları işveren tarafından işçi ücretlerinden kesilerek belirli bir süre içinde sendikaya devredilmektedir(...: İş Hukuku Toplu İş İlişkileri, ..., Mayıs 2013, s.206; ..., .../... ... : Sendika Hukuku, ..., 2014, s.161).

Belirtilen kanuni düzenlemeye göre de, bir işyerinde veya işletmede toplu iş sözleşmesi yapmak için yetki belgesi alan işçi sendikasının, yetki belgesine konu işyeri veya işletmede çalışan üyesi işçilerin listesini ve sendika tüzüğüne göre üyelerin sendikaya ödemeyi kabul ettikleri üyelik aidatını işverene bildirmesi ve bu listeye göre üyelik aidatının kesilmesini ve sendikaya ödenmesini istemesi gerekir. Aksi halde işverenin yükümlülüğünden söz edilemez(..., s.207).

Belirtmek gerekir ki, mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesinin ilk halinde, kaynakta kesme yönteminden sadece toplu iş sözleşmesinin tarafı olan sendikalar faydalanabilmekte iken, 02.06.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3449 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik neticesinde, toplu iş sözleşmesi yapılmamışsa veya sona ermişse yetki belgesi alan işçi sendikasının da “check off” usulünden faydalanabilmesi temin edilmiştir. Ancak 2821 sayılı Kanun'a göre de, toplu iş sözleşmesi yapılmamışsa veya sona ermişse, bu haktan sadece yetki belgesi alan sendikalar yararlanmaktadır(SUR, Melda: İş Hukuku Toplu İlişkiler, ... 2006 s. 118).

6356 sayılı Kanun'un 18. maddesine ilişkin gerekçede de, üyelik ve dayanışma aidatında kaynakta kesme yönteminin, yetkili işçi sendikasının işverene yapacağı yazılı talebe bağlandığı hususu belirtilmiştir.

09.07.2013 tarihinde yürürlüğe giren “Sendika Üyeliğinin Kazanılması ve Sona Ermesi ile Üyelik Aidatının Tahsili Hakkında Yönetmelik” in dokuzuncu maddesinin ikinci fıkrasında da “İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikası veya toplu iş sözleşmesi yapılmamışsa ya da sona ermişse yetki belgesi alan işçi sendikası, aidatların işçilerin ücretlerinden kesilmesi için işverene yazılı talepte bulunur” düzenlemesi yer almaktadır.

Dosya içeriğinden, işyerinde yürürlükte bulunan bir toplu iş sözleşmesinin bulunmadığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 21.06.2013 tarihli kararı ile 17.06.2013 başvuru tarihi itibariyle davacı sendikanın davalı işyerinde yasanın aradığı gerekli çoğunluğu sağladığının tespit edildiği, bununla birlikte işveren tarafından çoğunluk tespiti kararına itiraz edilmesi üzerine yetkinin kesinleşmediği, nihayet mahkemece davanın reddine dair verilen kararın Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından 17.07.2014 tarihinde onanması ile bu tarih itibariyle sendikanın yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, sendika tarafından, tebliğ edilip edilmediği çekişmeli olan iki yazı düzenlenmiştir. 2013/483 ve 484 sayılı yazılar 25.06.2013 tarihli olup, sendika tarafından 26.06.2013 tarihinde işverene tebliğ edildiği ileri sürülmekte ise de, işveren tarafından aidat kesinti talebini içeren yazının tebliğ edilmediği savunulmaktadır. Bununla birlikte, bu tarihten sonra ve başkaca, üye işçi listesini içeren aidat kesinti talep yazısı işverene gönderilmemiş, sadece 04.05.2015 tarihli yazı ile temerrüt ihtarı yapılmıştır.

İnceleme konusu davada, tebliği çekişmeli olmakla birlikte, aidat kesintisinin yapılmasının talep edildiği 25.06.2013 tarihinde, yürürlükte olan bir toplu iş sözleşmesi bulunmadığı gibi belirtilen tarihte yetkisi kesinleşen bir sendika da bulunmamaktadır. Ayrıca dosya içeriğine göre, işyerinde daha sonra da toplu iş sözleşmesi bağıtlanmamıştır.

Yukarıda belirtilen kanuni düzenlemeler ve açıklamalar karşısında, işverenin aidat kesme ve ödeme yükümlülüğünden söz edebilmek için, toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikası veya toplu iş sözleşmesi yapılmamışsa ya da sona ermişse yetki belgesi alan işçi sendikasının mevcut olması ve talepte bulunması gerekir. Bu itibarla, henüz yetkili işçi sendikasının bulunmadığı dönemde işverenin aidat kesme yükümlülüğünden söz edilemez (... : Toplu İş Hukuku, ..., Ocak 2015, sh.96). Diğer bir ifadeyle işverenin aidat kesme yükümlülüğünün ancak yetki belgesinin alınma tarihinden itibaren ortaya çıkacağı ve yetki belgesinin verilme tarihinden önceki aidatları, bizzat sendikanın takip etmesi gerektiği ifade edilebilir(... : Önceye Etkili Toplu İş Sözleşmesinde Üyelik Aidatının İşverence Kesilmesi, ... Akademi, 2012/I, s.7).

Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesi ve bu itibarla istinaf talebinin kabulü gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5778, Karar No: 2017/3359, Tarih: 12.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5778 E.  ,  2017/3359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

2- Borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35782, Karar No: 2021/2456, Tarih: 03.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/35782 E.  ,  2021/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanaklarına göre, arama kararını icra etmek üzere gelen kolluk kuvvetlerine kapıyı açan sanığın evinde ve iş yerinde toplam 10602 paket gümrük kaçağı sigara ile 48 kutu sigara filtresi ele geçirilmesi, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında istikrarlı biçimde arama kararı alınan evde yaşamadığını, bu evi ve iş yerini olaydan 20 gün önce Tuna İzbudak isimli şahsa devrettiğini, arama yapmaya gelen polislerin kendisini kız arkadaşının evinden aldığını, iş yerini devrettiği esnada dükkanda yalnızca tütün olduğunu, gümrük kaçağı eşyaların kendisine ait olmadığını beyan etmesi, suç tutanağı mümzisi polis memurunun kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla alınan beyanında sanığı başka bir evden aldıklarını doğrulaması, sanığın beyanlarının savunmasında ismi geçen diğer tanıklar tarafından da doğrulanması karşısında Tuna İzbudak hakkında suç duyurusunda bulunulup dava açılması hâlinde dosyalar birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13163, Karar No: 2009/15652, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13163 E.  ,  2009/15652 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Gençlik Spor Kulubü vekili auvkat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.7.2006 tarih ve 485-381 sayılı hükmün Dairenin 15.6.2009 tarih ve 2202-8178 sayılı ilamiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2009 tarihinden itibaren 8.510.00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2009 tarihinden sonra verilen ve 8.510.00 YTL den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 15.6.2009 günlü kararına ilişkin olduğuna göre davalı tarafın 3.660,00 TL asıl alacağa yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15178, Karar No: 2012/20224, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15178 E.  ,  2012/20224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu ... ili ... Mahallesi 32239 ada 3 parselde kayıtlı 231.00 m2lik hissesini daire karşılığında davalıya devrettiğini, davalı ... Belediyesiyle aralarında imzalanan sözleşmenin 5104 sayılı ... ... Girişi ... Dönüşüm Projesi Kanununa dayanılarak Başbakanlık tarafından çıkartılan yönetmelik ve ... dönüşüm projesinin uygulama esaslarına dair alınan 1025 nolu karara dayanılarak yapıldığını, sözleşme gereğince davalıya devredilen taşınmaz üzerinde bina, müştemilat ve ağaçlardan oluşan tesislerin bulunduğunu, yönetmelik ve belediye meclis kararı gereğince yapı bedeli ödenmesi gerekirken belediye kıymet takdir komisyonu raporundan davacıya ait bina, ağaç müştemilat bedelinden sadece %10 enkaz bedelinin ödendiğini, bu nedenle bina ve müştemilatın dava tarihindeki değeri belirlenerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000.00 TL alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasını talep etmiş, 22.02.2012 tarihli dilekçesi ile davayı ıslah ederek talebini 16.124.00TL’ye çıkartmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 16.124.00TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, dava dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tutarak 8.000.00TL’nin davalıdan tahsilini istemiş, 22.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini ıslah ederek 16.124,00 TL’ye çıkartmıştır. Bu durumda ıslah edilen miktarlar yönünden ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü göz ardı ederek tüm miktara dava tarihinden itibaren faiz yürütmüş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7.maddesi gereğidir.