muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8199, Karar No: 2023/5562, Tarih: 23.11.2023

Kararın davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; anne ve babasının ayrılmasından sonra bakım ve gözetime muhtaç hale gelen davacının Şarköy Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 05.08.1988 tarih, 1988/70 Esas, 59 Karar sayılı kararı ile 11 yaşındayken ağabeyi ile devletin bakım ve koruması altına alınarak ... Yetiştirme Yurduna yerleştirildiklerini, korunma kararının alındığı 05.08.1988 tarihten kararın kaldırıldığı 15.02.1995 tarihine kadar geçen 7 yıllık süre zarfında devlet bakım ve koruması altında kaldığı, korunma kararının Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15.02.1995 tarih ve 1995/70 Esas, 1995/59 Karar sayılı kararı ile ergin olmasına 6 ay kala korunmakta olduğu yetiştirme yurdundan izinsiz olarak ayrıldığı ve yapılan çağrılara rağmen geri dönmediği gerekçesiyle kaldırıldığını, oysa ki 1994 yılı Eylül ayında davalı kurum ile Turizm Bakanlığı arasıda imzalanan protokol uyarınca Turizm Eğitim Merkezine kaydının yaptırıldığını, ...Turizm Eğitim Merkezi Servis bölümünde yatılı eğitim almaya başlayan davacı, bakılıp korunduğu yetiştirme yurdunun bilgisi ve izni dahilinde ...'de eğitimine başladığını, davalı kurum tarafından program çerçevesinde okula yatılı yerleştirildiğini, yerinin ve yaşam koşullarının bilindiği, davacı ile irtibata geçme olanağına sahip olunduğu ancak sorumlu kişiler tarafından davacı ile ilgilenilmediği, okul ihtiyaçlarının gönderilmediği, İstanbul'a gönderilip ilgilenilmediği, yurda ve gönderildiği eğitime devam etmiş olmasına karşı uyumsuzluk gösterdiği, izinsiz olarak okulu terk ettiği gerekçesiyle aleyhine düzenlenen sosyal inceleme raporu ile ergin olmasına 6 ay kala sorumluluktan kurtulmak ve yasanın davacıya sağladığı imkanlardan yararlanmasını engellemek amacıyla kötü niyetle koruma ve bakım görevini yerine getirmediği gibi, Turizm Eğitim Merkezi'nin masraflarını da karşılamayarak davacının buradan ayrılmak zorunda bırakıldığı, ...'da balıkçılık yapmaya başlayan davacı teknelerde kalarak küçük yaşta hayatını kazanmak için yaşam mücadelesi verdiğini, korunma kararının kaldırılması şartlarının oluşmadığını iddia ederek davasının kabulüne Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1995/21 Esas,18 Karar sayılı kararının hukuka aykırılığının tespitine, ...'nun ergin olduğu tarih olan 30.08.1995 tarihine kadar devletin koruması altında olduğunun tespitine, devlet memuru olabilme hakkını kullanabilmesi için gerekli belgeyi alma hakkının olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, korunma kararının mahkeme kararı ile kaldırıldığını, bir mahkeme kararının hukuka aykırı olduğunun tespitine yönelik başka bir dava yoluyla talep edilebilmesinin hukuken mümkün olmadığını, davacının kurumdan izinsiz ayrıldığını ve çağrılara rağmen dönmediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

... 1. Aile Mahkemesinin 02.06.2015 tarih ve 2014/733 Esas, 2015/374 Karar sayılı kararı ile davacı ...'ın devlet koruması altındayken Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15.12.1995 tarih ve 1995/21 Esas, 18 Karar sayılı kararı ile verilen koruma kararının kaldırılmasına karar verildiği, kararın davacıya ya da yakınlarına tebliğ edilmediği, davacının eğitiminin devamı niteliğinde olan ve kurum tarafından eğitime gönderildiği, davacının 18 yaşını doldurana kadar kurum korumasında kaldığı tanık anlatımları ile de sabit olduğu gerekçesi ile davacı ...'nun 18 yaşını doldurana kadar Devletin koruması altında olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili tarafından hükmün tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 03.02.2016 tarih, 2015/26399 Esas, 2016/1725 Karar sayılı kararı ile 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun (2828 sayılı Kanun) 22 nci maddesi gereğince korumaya muhtaç çocukların ergin oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun (5395 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinin 3 üncü fıkrası gereğince mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiği, 2828 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde düzenlenen tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunduğu, ...'da çocuk mahkemesi bulunduğu, bu durumda tespit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.... 1. Aile Mahkemesi’nin 24.05.2016 tarih ve 2016/236 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama ve toplanan deliller, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen bozma ilamı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.01.2013 tarih ve 2012/2 - 563 Esas, 2013/69 Karar sayılı kararı dikkate alınarak 2828 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesi ile birlikte talep halinde dosyanın iki hafta içinde görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

2....’nin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... 1. Aile Mahkemesi’nin 24.05.2016 tarih ve 2016/236 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verildiği, mahkemenin belirtilen esasına kaydının yapıldğı, toplanan deliller, nüfus kayıt tablosu, dinlenen tanıklar ve tüm dosya kapsamına göre davacının Şarköy Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 05.08./1988 tarih ce 1988/70 Esas, 59 Karar sayılı kararı ile 11 yaşındayken devlet koruması altına alındığı ve bu karar ile birlikte ... Yetiştirme yurduna yerleştirildiği, ortaokulu bitirmesine müteakip kurum tarafından eğitiminin devamı amacıyla İstanbul ...Truzim Eğitim Merkezine kaydının yapıldığı, çocuğun (davacının ) burada yatılı olarak eğitimine devam ettiği, eğitiminin devamı sırasında kurumun talebi üzerine Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 1995/21 Esas -1995/18 sayılı kararı ile çocuk (davacı) hakkındaki koruma kararının kaldırılmasına karar verildiği, kararın davacıya ya da yakınlarına tebliğ edilmediği, usulüne uygun olarak kesinleştirilmediği, dosya kapsamı ve tanık beyanları ile de davacının 18 yaşını doldurana kadar yurt korumasında kaldığı ve 2828 sayılı Kanun uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmesine İlişkin Tüzüğün 7 inci maddesi uyarınca da davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının yurda yerleştirildiği tarihten ergin olduğu tarihe kadar fiilen devletin koruması altında olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 11.05.2023 tarihli ve 2023/3066 Esas, 2023/2360 Karar sayılı kararıyla, yapılan yargılama toplanan deliller, davanın kabulüne elverişli olmayan, sebep ve saiki açıklanmayan, soyut nitelikteki ve inandırıcı olmaktan uzak, zamanı da belirsiz tanık beyanlarına göre, davacının ergin olduğu tarihe kadar düzenli ve sürekli olarak kurumda kaldığı anlaşılamadığı gibi davacının korunma kararının kaldırıldığı, davacının dilekçesinde de belirtildiği üzere ağabeyi ile balıkçı teknelerinde kaldığı, kurumla ilişiğinin devam etmediğinin kabulü gerektiği, hal böyle olunca, Mahkemece davanın ispat edilemediğinden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığından bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; müvekkil hakkında koruma kararının kaldırılması kararının kesinleşmediği, kararın var kabul edilmesinin ve bozma ilamının hatalı olduğu gerekçesi ile Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; müvekkil hakkında koruma kararının kaldırılması kararının kesinleşmediği, kararın var kabul edilmesinin ve bozma ilamının hatalı olduğu gerekçesi ile Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan ergin olduğu tarihe kadar devletin koruma ve bakımında kaldığının tespiti davasında davacının ergin olduğu tarihe kadar kurumla ilişkisinin devam edip etmediği, devlet koruması altında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi. 2828 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi. 5395 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin 6 ncı fıkrası. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.01.2013 tarih ve 2012/2 - 563 Esas 2013/69 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 1.470.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5402, Karar No: 2020/10435, Tarih: 27.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5402 E.  ,  2020/10435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar 6723 sayılı Kanun ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerinden verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ile 326. maddelerindeki temyiz hükümlerinin uygulanması gerektiği, anılan Kanunun 310. maddesi uyarınca bir haftalık temyiz süresinin geçerli olduğu anlaşılmakta ise de,

05.08.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi (7) gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş (15) gün olarak değiştirildiği, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 1. madde hükmüne göre de, 05.08.2017 ve sonrasında verilen (ilk derece ve istinaf ayırımı yapılmaksızın bütün) kararlar hakkında yeni temyiz sürelerinin uygulanması gerektiğinin belirtildiği, ceza muhakemesinde “Derhal Yürürlük İlkesi” nin geçerli olduğu, bu ilke uyarınca değişiklik aleyhe olsa bile yürürlüğe girdiği günden itibaren bütün vakıalarda uygulanması gerektiği, kaldı ki değişikliğin sanık lehine bir değişiklik olduğu, esasen yürürlükten kaldırılmakla birlikte 5320 sayılı Kanunun’un 8. maddesi dolayısıyla bir kısım kararlar yönünden yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi hükmünün bu değişiklikler karşısında “zımnen ilga” edildiğinin kabul edilmesi gerektiği düşüncelerinden hareketle temyiz süresinin on beş (15) gün olduğu belirlendiği,

Nihayet, tereddütleri ortadan kaldırmak amacıyla 7035 sayılı Kanun'a eklenen geçici birinci maddesiyle; 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde yapılan değişiklikler “bu Kanunun (7035) yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır” denilmek suretiyle doğrudan ya da istinaf sonrası ayrımı yapmaksızın bütün kararların yeni temyiz süresine, yani on beş (15) günlük temyiz süresine tabi olduğu açıkça vurgulanması karşısında; sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamından, olay yeri inceleme tutanağında evin giriş kapı göbeğinin kırık olduğunun belirtilmesi, tanık ...’in beyanında katılan ...’a daireyi

Tüm dosya kapsamından, olay yeri inceleme tutanağında evin giriş kapı göbeğinin kırık olduğunun belirtilmesi, tanık ...’in beyanında katılan ...’a daireyi

sattığında dairenin musluklarının takılı olmadığını ve katılanın kapı kilitlerini değiştirip, musluklarını her şeyini yaptırdığına ilişkin beyanı, sanığın daireyi satmalarını Yağmur Emlak’ın sahipleri Fatma Kürşatoğlu ve Mehmet Kürşatoğlu’na söylediğine ilişkin tevil yollu ikrarı, tanıklar Fatma Kürşatoğlu ve Mehmet Kürşatoğlu’nun, sanığın dairenin anahtarını unuttuğunu söyleyerek çilingirle daire kapısını açtırdığına yönelik beyanları dikkate alınmadan, sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4622, Karar No: 2021/20620, Tarih: 29.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4622 E.  ,  2021/20620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekiler ... ve...’un aynı apartmanda ikamet ettikleri, zemin katta apartman sakinlerine ait kömürlüklerin bulunduğu, 6 ve 8 numaralı dairelerde ikamet eden müştekilerin kömürlüklerine hırsızlık yapmak amacıyla giren sanığın müşteki ... tarafından suç üstü yakalanarak polise teslim edildiği olayda; ortak hakimiyet ve müşterek zilyetlik kuralı gereğince sanık hakkında tek bir hırsızlık, tek bir konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükümler kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme ile iki ayrı hırsızlık ve iki ayrı konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükümler kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13652, Karar No: 2015/23431, Tarih: 08.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/13652 E.  ,  2015/23431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, kötü niyet tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 1999 yılından beri tezgahtar olarak çalıştığını, davalı şirketten ödenmeyen fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacaklarını talep ettiğini, haklarının verilmemesi üzerine 17.09.2012 tarihinde işten ayrıldığını beyanla kıdem-ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti ile kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının davacı işçinin iş sözleşmesini haklı bir sebep yokken ve kötüniyetli olarak feshettiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Böyle olunca mahkemece ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkide kötüniyet tazminatının şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Böyle olunca mahkemece ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkide kötüniyet tazminatının şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz süreli iş sözleşmesinin taraflarca ihbar süresi tanınmak suretiyle ya da ihbar tazminatı ödenerek her zaman feshi mümkün ise de bu hakkın da her hak gibi 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 2. maddesi uyarınca dürüstlük ve objektif iyiniyet kurallarına uygun biçimde kullanılması gerekir. Aksi takdirde fesih hakkının kötüye kullanılmış olduğundan söz edilir.

Fesih hakkını kötüye kullanan işveren, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin üç katı tutarında tazminat ödemek zorundadır. Bahsi geçen tazminata uygulamada kötüniyet tazminatı denilmektedir. Maddenin 6. fıkrasının açık hükmüne göre, iş güvencesi kapsamında olan işçiler yönünden kötüniyet tazminatına hak kazanılması mümkün değildir.

Somut olayda iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından ücretlerinin ödenmediği gerekçesi ile feshedildiği anlaşıldığından kıdem tazminatına hükmedilmesi yerindedir. Ancak fesih sebebine göre davalı işverenin yönetim hakkını kötüye kullandığı davacı tarafından ispatlanamadığı halde şartları oluşmayan kötüniyet tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19886, Karar No: 2014/19448, Tarih: 18.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/19886 E.  ,  2014/19448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında vergi incelemeleri yapılarak raporlar tanzim edildiği bu doğrultuda 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanıldığı yönünden vergi suçu raporu düzenlendiği anlaşılmakla, her iki takvim dönemi nedeniyle kurulan hükme yönelik yapılan incelemelerde;

1- 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık müdafiinin temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu görülerek katılan vekilinin temyizi ile birlikte yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.000,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

2- 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.04.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2, ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.