muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2700, Karar No: 2024/9062, Tarih: 25.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2700 E.  ,  2024/9062 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/427 E., 2022/2164 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/333 E., 2021/1097 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm erkek vekili tarafından velâyet yönünden; kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 25.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davacı-davalı erkek vekili Avukat ... ... ve davalı-davacı kadın vekili Avukat ...'nun mazeret bildirdiği görüldü. Belgelendirilmeyen usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verilmiş olup işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9650, Karar No: 2021/4317, Tarih: 07.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/9650 E.  ,  2021/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı ...Ş. (... Sigorta A.Ş.) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili, 13/04/2016 tarihinde davalılardan ...’nin sürücüsü, diğer davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın, davacılardan ...’un eşi, diğer davacıların babası olan muris ...’un sevk ve idaresinde olan motosiklete çarpması neticesinde desteklerinin vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacılardan ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00.TL destek zararına ilişkin maddi tazminatın sigorta yönünden dava tarihinden, diğer davalı yönünden olay tarihinden faizi ile müştereken ve müteselsilen; ... için 30.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL ve ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden faizi ile davalılardan sürücü ...’den tahsili isteminde bulunmuş; ıslah ile maddi tazminat talebini davacılardan ... yönünden 112.590,74 TL ye, davacılardan ... yönünden 45.894,74 TL ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, kusur ve hesap bilirkişi raporu hükme esas alınarak, kazanın davalının tam kusuru ile meydana geldiği gerekçesi ile davacı ... için 112.590,74 TL, ... için 45.894,74.TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan ... açısından kaza tarihinden, Sigorta Şirketi yönünden dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 13/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek

../...

-2-

yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalılardan ... Sigorta A.Ş. vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ...Ş. (... Sigorta A.Ş.) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İlk Derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK.nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK.nın 371. Maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalı ...Ş. (... Sigorta A.Ş.) vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, çift taraflı trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkillerinin desteğinin meydana gelen kazada vefat ettiğini açıklayıp destek tazminatı talebinde bulunmuş, tazminatın belirlenmesi amacı ile bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda desteğin ve hak sahiplerinin yaşam sürelerinin belirlenmesinde 1931 tarihli PMF yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Gerçek zarar miktarı; hak sahiplerinin ve desteğin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Buna göre temyiz edenin sıfatına göre, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği de dikkate alınarak, kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. (... Sigorta A.Ş.)vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. (... Sigorta A.Ş.) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş. (... Sigorta A.Ş.)'ye geri verilmesine 07/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7494, Karar No: 2015/14803, Tarih: 22.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/7494 E.  ,  2015/14803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin .... plakalı ..... marka 2005 model otomobilin maliki olduğunu, davalı ..... yönetimindeki ..... plakalı minibüsün aşırı hız ve takip mesafesini korumaması nedeniyle arkadan çarpması sonucu kaza meydana geldiğini, kaza sonrası tutulan kaza yeri tespit tutanağının yanlı, eksik ve hatalı olarak düzenlendiğini, kaza sonucunda müvekkilinin maliki bulunduğu .... plakalı aracın hasarlandığını, müvekkili tarafından toplam 4.081,00 TL masraf edildiğini, ayrıca kaza nedeniyle araçta değer kaybının meydana geldiğini, kaza ve tamirat nedeniyle 1 ay süresince iş ve güçten kaldığını, müvekkili tarafından aracın kullanılamadığını, artırma hakları saklı kalmak üzere 2.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, olayda tamamıyla davacının kusurlu olduğunu, davacı aracın aşırı hızlı şekilde sol şeritte giderken sinyal vermeden sağ tarafa doğru dönerek aniden önüne geçtiğini, kaza tespit tutanağının yanlı ve hatalı tutulmadığını, davacı tarafın aracında meydana geldiği söylenen hasarın tamamen bu kaza nedeniyle meydana gelmediğini, değer kaybı oluşmadığını, davanın..... ihbarını savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 2.947,50 TL. maddi tazminatın, kaza tarihi 25.08.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1086 sayılı HUMK.nun 74. ve 6100 sayılı HMK.nun 26. maddesi (taleple bağlılık ilkesi) hükmü gereğince hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda, dava dilekçesinde trafik kazası nedeniyle araç hasarı, değer kaybı ve araç mahrumiyet zararı olarak toplam 2.000 TL talep edilmiş olmasına karşın mahkemece, hükmedilen maddi tazminatın bu alacak kalemlerinden hangisi hakkında verildiği belirtilmediği gibi ayrıca talep aşılarak karar verildiği görülmüştür. Mahkemece davacıya talebinin hangi alacak kalemleri için ne miktar olduğu açıklattırılarak, buna göre bir karar verilmesi gerekirken talep aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7976, Karar No: 2016/671, Tarih: 26.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7976 E.  ,  2016/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 26.01.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av..... geldi. Karşı taraf ve vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı şirket arasında mesken elektrik abonelik sözleşmesi yapıldığını, müvekkilinin abone olduğu günden beri, davalı ... dağıtım şirketi tarafından yansıtılan faturaları düzenli olarak ödediğini, ancak davalı tarafından yansıtılan elektrik faturalarının içerisine kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti bedellerinin eklendiğini, davalının bu bedelleri haksız olarak tahsil ettiğini, bunun tüketici açısından haksız şart olduğunu, bu bedellerin tahsilinin haksız şart olduğunun tespiti ile iptalini, bundan sonra bu isimler altında kesinti yapılmamasını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans (ticarî) faiziyle birlikte davalı taraftan tahsilini, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalı üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tarafa tebligat yapılmadan dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verildiği için davalı tarafından davaya bir cevap verilmemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, dava konusu alacak miktarının 3.000 TL'nin altında olması nedeniyle Tüketici Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesinde dava açılamayacağı gerekçesi ile 6502 sayılı Kanunun 68/1.maddesi, HMK.nun 114/2, 115, 320/1.maddeleri gereğince dava şartı yokluğu neden,yle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, ek karar ile anılan kararın kesin olduğu gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık; mesken elektrik abonesi olan davacının kayıp-kaçak ve diğer bedellerin iadesi yönünde, dava dilekçesinde gösterdiği miktar itibarıyla (100 TL) Tüketici Hakem Heyetine başvurmadan, doğrudan Tüketici Mahkemesinde; kayıp kaçak ve diğer bedeller adı altında tahsil edilen bu bedellerin tahsilinin haksız şart olduğunun tespiti ile iptali, bundan sonra bu isimler altında kesinti yapılmaması ve tahsil edilen bedellerin iadesi yönünde dava açıp açamayacağı hususlarından oluşmaktadır.

Uyuşmazlık; mesken elektrik abonesi olan davacının kayıp-kaçak ve diğer bedellerin iadesi yönünde, dava dilekçesinde gösterdiği miktar itibarıyla (100 TL) Tüketici Hakem Heyetine başvurmadan, doğrudan Tüketici Mahkemesinde; kayıp kaçak ve diğer bedeller adı altında tahsil edilen bu bedellerin tahsilinin haksız şart olduğunun tespiti ile iptali, bundan sonra bu isimler altında kesinti yapılmaması ve tahsil edilen bedellerin iadesi yönünde dava açıp açamayacağı hususlarından oluşmaktadır.

Görüldüğü üzere, davacının talebi sadece 100 TL alacağın iadesi ile sınırlı olmayıp, ileriye dönük art etkisi yapabilecek belirli olmayan, devamlılık arz eden bir isteme ilişkindir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 68/1 ve HUMK'nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının davada gözetilmeden, davanın miktar ve değerine bakılmadan temyizi kabil olduğuna karar verilmiştir.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 tarih, 2009/13-122 E.-2009/189 K.sayılı, 13.10.2010 tarih, 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle, kararın kesin olduğundan bahisle, temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelenmesine geçilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen elektrik abone sözleşmesi gereğince davacının meskeni ile ilgili abone kaydına gelen faturalarda kayıp-kaçak ve diğer unsurların yer aldığı anlaşılmaktadır.

12.01.2015 dava tarihi itibariyle 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 68/1.maddesinde; "Değeri 2.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketim hakem heyetlerine, 3.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise 2.000 TL ile 3.000 TL arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz.", aynı maddenin 4.bendinde "Bu madde de belirtilen parasal sınırları her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, o yıl için 04.01.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298.maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır" hükmü getirilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı arasında düzenlenen abonelik sözleşmesi gereğince davacıdan kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında ücretlerinin tahsil edildiğini belirterek, abone sözleşmesinde yer alan ilgili sözleşme maddelerinin haksız şart olduğunun tespiti ile iptaline, bundan sonra bu isimler altında kesinti yapılmamasına ve haksız tahsil edilen bedellere mahsuben fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100 TL'nin (belirsiz alacak davası şeklinde) davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacının bu talepleri bütün olarak değerlendirildiğinde; taraflar arasında kurulan sözleşme (abonelik) ilişkisi sırasında davalı tarafından kayıp-kaçak ve diğer bedellerin davacı tarafından ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda yaratılmış bir muaraza (çekişme) olduğu, davada da muarazanın (çekişmenin) giderilmesinin talep edildiği açıktır.

Hukuk Genel Kurulunun 29/09/2004 tarih ve 2004/13-417 Esas-2004/442 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere; muarazanın men'i (çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir.

Bu tür davalarda hem muarazanın (çekişmenin) varlığının tespiti ve hem de onun önlenmesi (men'i) talep edilir.

Bu durumda; taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi feshedilmediğine ve davacının sözleşme ilişkisine yönelik davalının muaraza yarattığı ileri sürülerek, muarazanın önlenmesi, sözleşmede yer alan haksız şartların tespiti ile iptali ve ileriye yönelik talep de bulunduğuna göre, davanın Tüketici Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Bu nedenle dava şartı da oluşmuştur.

Mahkemece; davacının talebine bağlı kalınarak dava aydınlatılmalı ve davanın esası hakkında inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10942, Karar No: 2017/25898, Tarih: 23.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10942 E.  ,  2017/25898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 1597 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan bilirkişi raporları geçersizdir. Şöyle ki;

İlk bilirkişi kurulu raporu ve ikinci bilirkişi kurulu raporlarında aynı emsaller incelendiği halde, farklı değer oranları uygulanarak farklı metrekare değerleri belirlendiğinden ve hükme esas alınan son bilirkişi kurulu raporunda ise farklı mahalleden ve eski tarihli satış emsal alındığından, alınan raporlar bilimsellikten uzak ve inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.