muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/307, Karar No: 2024/2243, Tarih: 19.03.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile icra takibine konulan alacağın demuraj ve yükün imha masraflarına ilişkin olduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı Kanun) 1246 ncı maddesine göre bir yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, taşımanın 2017 yılında yapıldığı, takibe konu faturanın 18.01.2019 tarihinde düzenlendiği, bir yıllık zamanaşımı süresinin 18.01.2020 tarihinde dolduğu ve fakat icra takibinin 16.06.2020 tarihinde başlatıldığı gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; somut olaya Borçlar Kanunu eser sözleşmesine ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğini ve buna göre zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, deniz yoluyla taşınan emtiaların varma limanında alıcısı tarafından teslim alınmaması nedeniyle davacının uğramış olduğunu iddia ettiği demuraj ve imha masraflarından kaynaklı alacağın davalıdan tahsili talebiyle başlatılan icra takibine itiraz üzerine açılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Kanun 1246 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12025, Karar No: 2015/13608, Tarih: 24.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12025 E.  ,  2015/13608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUŞADASI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2015

NUMARASI : 2012/85-2015/32

Taraflar arasında birleştirilerek görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.11.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ................. ile temyiz edilen vekili Avukat .................... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ................. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.Davacı, kayden maliki olduğu 317 ada 118 parsel sayılı taşınmazın davalı şirketlerin oluşturduğu adi ortaklık tarafından toprak stoklamak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek 01.11 2007-30.06.2008 dönemine ilişkin toplam 48.000,00 TL (ıslah ile birlikte 112.000,00 TL) ecrimisile ve geriye dönük 1.018,00 TL işlemiş faize karar verilmesini istemiştir.Davalılar, şirket şantiyesinin davacının arazisinin komşu parselinde Şubat 2008 tarihinde kurulduğunu, söz konusu alanda hafriyat işleminin Nisan 2008 tarihinde başladığını, davacının Kuş-Atak Belediyeler Birliği'ne verdiği 07.04.2008 tarihli muvafakat dilekçesi ile kendi arsası üzerine dolgu malzemesinin bedelsiz olarak konulmasına rıza gösterdiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 110.800,00 TL ecrimisilin tahsiline ilişkin olarak verilen karar Yargıtay 3. Hukuk Dairesince "... hükme esas alınan bilirkişi raporu ile dava konusu taşınmazın 2007 yılı Kasım ayı itibarı ile değerinin %6 sı baz alınmak suretiyle yıllık ve aylık ecrimisil bedeli hesaplanmıştır. Bu hesap tarzı yerleşik yukarıda belirtilen Yargıtay ilkelerine aykırı olup, hüküm kurmaya elverişli değildir.Mahkemece yapılacak iş; benzer nitelikteki yerlerin işgal dönemindeki kira paraları araştırılarak ve kira sözleşmeleri getirtilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti marifetiyle mahallinde keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın büyüklüğü, işgal alanı, kullanım durumu gibi hususlar incelettirilip saptanmalı; somut emsallerle karşılaştırılması yapıldıktan sonra, işgal tarihindeki kira parası (ilk dönem ecrimisil miktarı) belirlenmeli; sonraki yıllar için ise, ÜFE artış oranı tam olarak uygulanmak suretiyle ecrimisil miktarı hesap edilmeli, oluşacak sonuç dairesinde hüküm kurulmalıdır." gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı tecavüzün devam ettiğinden bahisle davalı aleyhine ................ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/55 E. sayılı dosyası üzerinden 01.07.2008-31.12.2010 tarihleri arasındaki dönem için toplam 68.789,00 TL ecrimisil istemi ile açtığı dava Mahkemenin 2013/55 K. sayılı kararı ile eldeki dava dosyası ile birleştirilmiş; Mahkemece, bilirkişi raporuna atfen asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 01.11.2007-30.06.2008 tarihleri arasındaki dönem için toplam 20.900,00 TL;birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 01.07.2008-30.06.2010 tarihleri arasındaki dönem için toplam 68.400,00 TL ecrimisile karar verilmiştir.Hemen belirtilmelidir ki, hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda kira metodu üzerinden hesap yapılarak asıl ve birleşen davada haksız işgal tazminatı olan ecrimisile karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.Ne var ki; asıl davada davanın 23.06

.07.2008-30.06.2010 tarihleri arasındaki dönem için toplam 68.400,00 TL ecrimisile karar verilmiştir.Hemen belirtilmelidir ki, hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda kira metodu üzerinden hesap yapılarak asıl ve birleşen davada haksız işgal tazminatı olan ecrimisile karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.Ne var ki; asıl davada davanın 23.06.2008 tarihinde açıldığı hâlde mahkemece, dava tarihinden sonraki dönemi de kapsayacak şekilde ecrimisile hükmedilmesi isabetli değildir. Hâl böyle olunca, asıl davada dava tarihine kadar bilirkişi marifetiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken anılan hususun gözardı edilmiş olması doğru olmadığı gibi, davanın kabul ve reddedilen miktarları gözetilerek yargılama giderlerinin bu oranlara göre taraflar arasında paylaştırılması gerekirken davalılar aleyhine fazla yargılama gideri ve asıl dava ile birleşen davada reddedilen ecrimisil miktarı üzerinden davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik vekâlet ücreti takdir edilmesi de isabetsizdir.Asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24959, Karar No: 2016/1560, Tarih: 20.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/24959 E.  ,  2016/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine muhasebe fişine dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun süresi içinde icra dairesine borca itiraz etmesi üzerine, alacaklı tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda borçlunun itirazlarının kaldırılmasının istendiği, mahkemece talebin kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, icra takibine dayanak yapılan belge muhasebe fişi olup, İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığından mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4362, Karar No: 2022/3121, Tarih: 25.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4362 E.  ,  2022/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18/04/2013 gününde verilen dilekçe ile zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/10/2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, TMK'nın 713/1-5, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddelerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz, kadastro çalışmaları sırasında, tapulama harici bırakılan yerlerden olup dava tarihinden önce imar uygulamasına tabi tutulmuş, ihdasen davalının selefi olan tüzel kişiliği sona eren Atakent Belediyesi adına tescil görmüştür.

Davacı taraf, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. İmar tarihine kadar kazandırıcı zamanaşımı koşulları oluştuğu gerekçesiyle mahkemece dava kabul edilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 713/3 maddesi gereğince tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır.

Taraf teşkili dava şartı olup, bu şart sağlanmadan işin esasına girilemez. Hazine taraf olmadan sadece belediyeye husumet yöneltilerek açılan davada, Belediye Meclisinin kabul kararına itibar edilemez. Taraf teşkilinin yaygınlaştırılarak Hazinenin de davaya dahili ve yasal koşullar araştırılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, tek başına hukuki değer verilmemesi gereken meclis kararına dayanarak verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/25420, Karar No: 2015/10509, Tarih: 25.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25420 E.  ,  2015/10509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve koca lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden; davalı koca tarafından ise velayet, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası, lehine hükmedilen manevi tazminatın miktarı, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda tanıkların ne zaman gösterileceği belirtilmemiştir. Ön inceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu belirlendikten sonra taraflara delillerini bildirmeleri için süre verilir. Davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış bir tanık ismi bildirmiştir. Ön inceleme duruşmasından önce de 09.04.2013 tarihli cevaba cevap dilekçesi ve delil listesiyle diğer tanıklarının isimlerini bildirdiğinden bu liste ikinci tanık listesi olarak kabul edilemez. Davacı, açıkça tanıklarının dinlenmesinden de vazgeçmemiştir. Mahkemece davacı tanıklarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddeleri gereğince usulen celp edilip dinlenmesi ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.05.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/3617, Karar No: 2025/6683, Tarih: 30.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3617 E.  ,  2025/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2886 E., 2024/87 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/20 E., 2022/632 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından hükmün tamamı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 30.06.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf davalı ... ve vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ...'nın mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2024, Karar No: 2012/9196, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2024 E.  ,  2012/9196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Meclisinin 17.02.2006 tarih ve 483 sayılı kararı ile ... 3, 4 ve 5. etaplar kentsel dönüşüm uzlaşma ve uygulama esaslarının tespit edildiğini ve bu esaslar dahilinde davalı ... ile 29.08.2006 tarihli tapu tahsis belgeli tesis sözleşmesi imzaladığını, ancak 15.5.2009 tarihli ... Büyükşehir Belediye Meclisi kararı ile söz konusu projenin iptal edilerek, hak sahiplerinin ödedikleri bedellerin iade edilmesine karar verildiğini, sözleşmenin davalı tarafından feshedilmesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, sözleşme nedeniyle davalıya ... olduğu 7.000,00 TL’nin ödeme tarihinden, uğradığı menfi zararlar nedeniyle 500,00 TL ve müspet zararlar nedeniyle de 500,00 TL tazminatın 15.5.20009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden görev itirazında bulunmuş, esas yönden de davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... ile imzalamış olduğu “tapu tahsis belgeli tesis sözleşmesi”nin davalı tarafından iptal edilmesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, uğramış olduğu zararların tazmini için eldeki davayı açmıştır.

2012/2024-9196

Uyuşmazlık, davacı ile davalı ... arasında düzenlenen 29.08.2006 tarihli sözleşmeden kaynaklanmakta olup, davada kamu hukukundan kaynaklanan ve idari yargıda görülmesi gereken idari bir işlem veya hizmet söz konusu değildir. Bu nedenle taraflar arasındaki uyuşmazlığa özel hukuk hükümlerinin uygulanması gerekli olup, davada görevli mahkeme de adli yargı mahkemeleridir. O halde mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde yargı yolu yönünden reddine kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25572, Karar No: 2013/34554, Tarih: 04.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25572 E.  ,  2013/34554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18347, Karar No: 2018/26519, Tarih: 06.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18347 E.  ,  2018/26519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 15.07.2009-01.12.2014 tarihleri arasında pres operatörü olarak çalıştığını, uzun çalışma saatleri, Sosyal Güvenlik Kurumu’na gerçek ücretinin bildirilmemesi, ödenmeyen ve sigortasına yansıtılmayan fazla çalışma alacakları nedeniyle iş akdini 01.12.2014 tarihinde feshettiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı iş yerinde 25.05.2009-02.12.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının 2014 Kasım ayında sürekli rapor alarak işi yavaşlattığını, kendisinin başka bir iş bulduğunu ve orada çalışmak arzusunda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.