muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/604, Karar No: 2015/37, Tarih: 10.03.2015

04.04.2012 tarihinde Siirt Adli Tıp Şube Müdürlüğünde mağdurenin muayenesi sonucu düzenlenen raporda; mağdure ile yapılan görüşmede 2011 yılı Haziran ayında bir işyerinde çalışmaya başladığını, işyeri sahibinin çalışmaya başladıktan yaklaşık 1 ay sonra vücuduna dokunmaya başladığını, ilk önceleri bir anlam veremediğini, daha sonraki süreçte işyerinde kimsenin olmadığı dönemlerde patronunun cinsel organını sürtünme yoluyla, eliyle ön tarafına dokunma ve okşama yoluyla cinsel saldırıda bulunduğunu, bunu engellemeye çalıştığını ancak başarılı olamadığını, cinsel organını poposuna sokmaya çalıştığını, ancak tam olarak birlikte olup olmadığını bilmediğini, canının acıdığını, poposunda ve elinde ıslaklık hissettiğini, cinsel organını ağzına sokmaya çalıştığını, dönem dönem bilgisayarda sex içerikli videoları seyretmeye zorlandığını, bütün bu olanları kimseye anlatamadığını, yaşadığı bu olaylardan sonra gülmeyi ve neşeli olmayı unuttuğunu, yoldan geçenlerin kendisine kötülük yapacaklarını düşündüğünü, başına gelen bu olay nedeniyle suçluluk hissettiğini ifade ettiği, yapılan ruhsal durum muayenesinde; genel durumunun orta olduğu, görüşme esnasında ağlamaklı olduğu ve anksüyöz olduğu, hezeyan ve halüsinasyon tariflemediğinin görüldüğü, fiziki muayenesinde vücudunda travmatik bir bulguya rastlanılmadığı, genital muayenesinde hymenin intakt olduğu ve halen bakire bulunduğu, anal muayenede anal mokuza ve sfikter tonusunun doğal bulunduğu, yapılan tüm bu fizik, genital ve anal muayenelerinde travmatik bir bulguya rastlanılmadığı, ruhsal durumunun değerlendirilmesi açısından Çocuk Psikiyatrisi uzmanından görüş alınmasının uygun olduğu,

Siirt Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde çocuk psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 30.04.2012 tarihli raporda; mağdureyle 30.04.2012 tarihinde yapılan görüşmede koopere, oryente olduğu, afektinin depresif olduğu, yaşadığı travmatik olaydan olumsuz yönde etkilendiği, depresif bozukluk tanısı alarak, çocuk psikiyatrisi uzmanı tetkiki gerektiği,

Siirt Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.05.2012 tarihli raporda; mağdurenin uğradığı iddia olunan cinsel istismar nedeniyle ruhsal olarak olaydan etkilendiği ve çocuk psikiyatrisi uzmanınca depresif bozukluk tanısı aldığı, mevcut durumun küçüğün cinsel dokunulmazlığının ihlal edildiğini destekler nitelikte olduğu,

Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesinde 08.08.2012 tarihinde düzenlenen adli raporda; mağdurede meydana geldiği iddia edilen cinsel istismar olayından dolayı depresif bozukluk gelişmiş olduğunun tespit edildiği, iddia olunan cinsel istismar eylemi neticesinde ruh sağlığının bozulduğu,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 21.12.2012 tarihli raporda ise; mağdurenin 2011 yılı Temmuz ve Ağustos aylarında 19 yaşını bitirdiği ve 20 yaşın içerisinde olduğu,

Bilgilerinin yer aldığı,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 21.12.2012 tarihli raporda ise; mağdurenin 2011 yılı Temmuz ve Ağustos aylarında 19 yaşını bitirdiği ve 20 yaşın içerisinde olduğu,

Bilgilerinin yer aldığı,

Cumhuriyet savcılığınca 06.04.2012 tarihinde sanığın işyerinde yapılan keşifte; işyerinin Siirt Hastane Caddesi üzerinde giriş katlı yaklaşık 15x5 metre ebatlarında giyim mağazası olduğu, mağaza girişinden yaklaşık 10 metre mesafede sol tarafta lavabo ve tuvaletin bulunduğu, lavabonun yaklaşık 2 metre devamında sola dönen koridor olduğu ve burasının depo olarak kullanıldığı, deponun tahmini alanının 4 metrekare olduğu, kasiyerin bulunduğu yerden lavabo ve deponun görünmediği, lavabo ve depodan konuşulması halinde kasiyerin bulunduğu yerden sesin duyulmadığı, içerideki seyyar askılıklara asılı elbiselerin görüş mesafesini engellediğinin tespit edildiği,

HTS kayıtlarına göre; mağdurenin suç tarihinde kullandığı GSM hattından, sanığın kullandığı telefonla 01.07.2011 ile 10.01.2012 tarihleri arasında toplam 99 görüşme ve mesajlaşmaların olduğu, görüşmelerin 19.09.2011 tarihine kadar sıkça olduğu, 19.09.2011 tarihinden sonra ise sanığın 01.10.2011 tarihinde 2 kez, 10.01.2012 tarihinde ise bir kez mağdureyi aradığı, mağdurenin kırdığını ve kapattığını beyan ettiği bu hattın 30.03.2012 tarihine kadar fiilen kullanıldığı, mağdurenin kullandığı bu hattan 2011 yılı Temmuz ve Ağustos ayı içerisinde gece geç saatlere, bazı günler sabah saatlerine kadar sanık dışındaki başka şahıslarla telefon görüşmeleri ve mesajlaşmaların olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Mağdure Ç.. Y.. 03.04.2012 tarihinde Cumhuriyet savcılığında özetle; 2011 yılı Haziran ayı içerisinde sanığın giyim mağazasında tezgahtar olarak işe başladığını, mağazada tek tezgahtar olarak çalıştığını, Haziran ayı içerisinde sanığın herhangi bir eyleminin olmadığını, ancak Temmuz ayından itibaren işyerinde bulunan elbiseleri giymesini istemesi üzerine patronu olması nedeniyle giydiğini, sanığın elbiselerin bedenine uyup uymadığını eliyle vücuduna dokunarak kontrol ettiğini, elini sürekli beline dokundurduğunu, masaj yapmasını istemesi üzerine birkaç kez masaj yaptığını, ilk başlarda bunu kötü niyetli kullanacağını düşünmediğini, ancak sürekli kendisine temas etmeye çalıştığını, Temmuz ayı içerisinde elbiseli halde kendisiyle temas ettiğini, eliyle cinsel organını, göğüslerini ve bacaklarını okşadığını, karşı çıkamadığını, cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediğinde kabul etmediğini, 2011 yılının Ağustos ayında tarihini hatırlayamadığı bir gün işyerinde sanık ile yalnız olduğu sırada, sanığın eteğini kaldırarak cinsel organını anal yolla soktuğunu, karşı koyamadığını, sanığın daha sonra sürekli olarak bu olayı anlatacağını söylemekle tehdit ettiğini ve defalarca işyerinde bulunan küçük odada anal yoldan tecavüz ettiğini, ayrıca cinsel organını zorla ağzına soktuğunu, bu olayların sanıkla işyerinde yalnızken olduğunu, sanığın anal ve oral yoldan tecavüzlerinden sonra genelde boşalma işlemini işyerindeki lavaboda yaptığını, ailesine veya dışarıda anlatmasından korktuğu için sesini çıkartamadığını, anal ve oral yönden tecavüzlerin Ağustos ayı boyunca devam ettiğini, Ramazan Bayramı arefesinde işten ayrıldığını, ayrıldıktan sonra da sanığın sürekli telefonla arayarak ve mesaj çekerek işyerine dönmesini, kendisi ile birlikte olmasını istediğini, bu teklifleri kabul etmediğini, daha fazla rahatsız etmemesi için o tarihte kullanmış olduğu telefon hattını kırarak kapattığını, işyerinden ayrıldıktan sonra yaklaşık 1 ay boyunca sürekli arayarak mesaj çektiğini, yeni bir hat aldıktan sonra herhangi bir görüşmesinin olmadığını, bu olayı hiç kimseye anlatamadığını ve sürekli ağladığını, öğretmeninin ağladığını fark etmesi üzerine olayı tüm ayrıntısıyla anlattığını, sanıktan şikayetçi olduğunu belirtmiş,

Mahkemede alınan ve CD'ye kaydedilen beyanında özetle; sanığın işyerinde iki ay tezgahtarlık yaptığını, orada çalışırken sanığın Ramazan ayı içerisinde Adilcevaz'a bir kez gittiğini, yaklaşık 1-1,5 hafta kalıp geri döndüğünü, İstanbul'a ara sıra gidip geldiğini, işyerinde çalışırken sanığın kendisine hiçbir zaman tacizde bulunmadığını ve tecavüz etmediğini, çalıştığı dönemde ilişkilerinin gayet doğal olduğunu, işyerinden ayrıldıktan 7-8 ay sonra okuduğu lisenin masraflı bir okul olması sebebiyle paraya ihtiyacı olduğunu, hem okul masrafları hem de okuldaki arkadaşlarının maddi durumu nedeniyle daha fazla para harcaması gerektiğini, aklına sanığın kendisiyle ilişkiye girdiğini söyleyerek onu evlenmeye zorlama fikrinin geldiğini, bu sebeple öğretmeni M.. K..'a sanığın kendisine tecavüz ettiğini söylediğini, sonra rehber öğretmene de benzer şeylerden bahsettiğini, ancak sanığa "senin hakkında bazı iddialarda bulunacağım, benimle evlenmek zorundasın, seni rezil ederim" şeklinde sözler söylemediğini, işin başında bu aşamaya geleceğini düşünmediğini, annesine sanığın yolunu kestiğine dair bir söz söylemediğini, işyerinden ayrıldıktan sonra sanığın bazen hal hatır sormak için bazen de 120 TL borcunu ne zaman ödeyeceğini sormak için aradığını, ablası Halise'ye patronunun yanında çalışan birisine hediye ve para vermesine ilişkin bir olay anlatmadığını, sanığın telefonlarına bakmak istememesi gibi bir durumun yaşanmadığını, işyerinden kıyafet getirdiğinde ablasına borca aldığını söylediğini, sanığın kendisini iki üç saate bir depoya çağırmasının söz konusu olmadığını, M..'in bazen erkek arkadaşı ile görüşmek için dışarı çıkmak istediğinde sanığın müşteriler olduğu için izin vermediğini, bu nedenle M..'in erkek arkadaşı ile arası bozulduğundan sanıktan nefret ettiğini, sanıktan şikayetçi olmadığını söylemiş,

Mağdurenin babası M.. Y.. 03.04.2012 tarihinde Cumhuriyet savcılığında özetle; kızının yaklaşık iki gündür moralinin bozuk olduğunu fark ettiğini, ancak ne olduğunu anlamadığını, sanığın kızına herhangi bir cinsel eylemde bulunup bulunmadığından bilgisi olmadığını, sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiş, mahkemede ise sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş,

Mağdurenin annesi H.. Y.. 03.04.2012 tarihinde Cumhuriyet savcılığında özetle; kızının zaman zaman çalıştığı işyerinin sahibi olan sanığın kendisi ile birlikte olmak istediğini söylediğini, bu durumu patronunun kızıyla evlenmek istediği şeklinde yorumladığını, kızına yaşının küçük olduğunu, okulu bitirdikten sonra evlilik hususunu düşünebileceğini belirttiğini, kızının kendisine bu olayı anlatmadan önce sanığa yaşının küçük olduğunu söylediğini, kızının tecavüze uğradığından bahsetmediğini, ancak çalıştığı tarihlerde morali bozuk şekilde eve geldiğini, ayrıca sanığın yolda üç kez önünü kestiğini söylediğini belirterek sanıktan şikayetçi olmuş,

Mahkemede; sanıktan şikayetçi olmadığını, bu olaylar olduktan sonra kızına başından geçenleri sorduğunda hiçbir şey anlatmadığını, kızlığının bozulmadığını söylediğini belirtmiş, soruşturma aşamasında alınan ifadesi okunarak çelişki nedeniyle sorulduğunda; o dönemde neden böyle bir ifade verdiğini bilmediğini belirtmiş,

Tanık M.. K.. 03.04.2012 tarihinde Cumhuriyet savcılığında özetle; 02.04.2012 günü sabah saatlerinde öğrencisi olan mağdureyi arkadaşlarının yanında ağlarken gördüğünü, öğrencileri uzaklaştırarak niçin ağladığını sorduğunda, “anlatırsam her şey ortaya çıkar, ailemin yüzüne nasıl bakarım" şeklinde beyanda bulununca okul idaresine durumu bildirdiğini, daha sonra mağdurenin rehber öğretmen ile görüştüğünü, mağdurenin Siirt'te esnaflık yapan A.. K.. isimli şahsın defalarca kendisine tecavüz ettiğini söylediğini belirtmiş,

Tanık Z.. E..; rehber öğretmen olarak yaptığı görüşmede mağdurenin kendisine 2011 yılı Haziran ayında sanığın işyerinde tezgahtar olarak işe başladığını, 2011 yılı Temmuz ayından itibaren sanığın sözlü tacizlerde bulunduğunu ve daha sonra vücuduna dokunmaya başladığını, bu tarihlerde defalarca anal ve oral yoldan zorla cinsel ilişkiye girdiğini, ayrıca göğüslerini ve kalçasını zorla öptüğünü, cinsel organına dokunduğunu, zorla porno film izlettirdiğini, işten ayrıldıktan sonra da telefonla arama ve mesaj gönderme suretiyle taciz ettiğini, bu olaylardan sonra telefonunu değiştirdiğini ve aramaların kesildiğini söylediğini beyan etmiş,

Tanık H.. Y.. 04.04.2012 tarihinde Cumhuriyet savcılığında; sanığın, kardeşi olan mağdureye tecavüz edip etmediği konusunda herhangi bir bilgisinin olmadığını, ancak Ramazan ayı boyunca kardeşinin kullanmakta olduğu telefonda "A.. abi" olarak kayıtlı telefon kullanıcısının geceleri sürekli aradığını, birkaç kez sanığın aradığını görerek kardeşine patronunun aradığını söylediğini, kardeşinin ise "telefona bakmak istemiyorum, at oraya" dediğini, kardeşinin Ramazan ayı boyunca eve saat 24:00-01:00 sıralarında geldiğini, işyerinden çeşitli elbiseler, aksesuarlar ve takılar getirdiğini, bu elbiseleri ve takıları nerden aldığını sorduklarında patronunun hediye olarak verdiğini söylediğini, yaklaşık 1 ay önce kardeşinin; "Halise, benim patronumun yanında çalışan bir eleman var. Patronum ona hediye olarak çeşitli elbiseler ve eşyalar ile her gün 20-30 TL para verip, bir müddet sonra bu paraları geri istiyor. Eleman da borcu olmadığını söylüyor. Ancak patron elbise ve paraları geri vermediği taktirde ona göre anlaşırız şeklinde beyanda bulunuyor. Bu elemanın yerinde sen olsan ne yaparsın" şeklinde bir soru yönelttiğini, kendisinin de "Ben olsam bu işyerinde bir dakika bile durmam, hemen aileme haber veririm ve ayrılırım" şeklinde cevap verdiğini, onun da "ya ayrılamıyorsa" dediğini, kardeşinin bu soruları sorduğu sırada ağladığını, kardeşinin aynı mağazada çalışan M.. isimli bayanın kendisinden 1-2 saat daha erken çıktığını söylediğini belirtmiş,

Mahkemede; bir iki defa kardeşinin telefonunda "A.." olarak kayıtlı kişinin aradığını gördüğünü, ancak geç saatler olmadığını, kardeşinin geç saatlere kadar telefonla konuştuğunu, görüştüğü kişilerin kim olduğunu bilmediğini, o dönemde bazen eve yeni elbiseler ile geldiğini, sonradan bu elbiseleri işyerine geri iade ettiğini, kardeşinin eve saat 24.00'de geldiğini, dükkandan geldiğini söylediğini, savcılık aşamasında bahsetmiş olduğu konuşmaların kardeşi ile arasında geçtiğini beyan etmiş,

Tanık M.. A.. Cumhuriyet savcılığında; 2011 yılının Haziran ayından Ramazan Bayramına kadar sanığın giyim mağazasında kasiyer olarak çalıştığını, mağdurenin kendisinden 2 hafta önce çalışmaya başladığını, çalıştığı dönemde sanığın mağdureyi 2-3 saatte bir mağazanın arka tarafında bulunan depoya çağırdığını, mağdureyi buraya çağırırken "gel askıları çıkartacağız, elbiseleri düzelteceğiz" dediğini, depoda 10-15 dakika kalıp çıktıklarını, sanığın kendisini bu odaya hiç çağırmadığını, zaman zaman yemek davetleri, daha güzel elbise giymesine yönelik telkinleri, makyaj yapmasını istemesi gibi söylemleri olduğunu ancak ciddiye almadığını, mağdurenin yapı itibari ile çok çekingen olduğunu, bu nedenle sanığın söylediklerini yaptığını, çeşitli elbiseler giyerek takılar taktığını, sanığın mağdure elbise giydiğinde vücuduna dokunmak suretiyle kontrol ettiğini, mağdureye hemen hemen hergün yeni elbiseler giydirdiğini, ayrıca mağdureye birkaç kez masaj yapması için istekte bulunduğunu ve mağdurenin de masaj yaptığını, mağdurenin sürekli kendisine "beni patronla yalnız bırakma, terziye sen gitme ben gideyim, erken çıkma, ben bu işyerinde çalışmak istemiyorum" diyerek, sanıktan rahatsızlığını ve hoşnutsuzluğunu belirttiğini, sanığın pazar günü olan tatillerini mağdure ile denk getirmediğini, bir hafta kendisinin, bir hafta mağdurenin pazar günü çalıştığını, bu nedenle mağdurenin tek olarak çalıştığı gün ne yaptığını bilmediğini, onun haricinde mağdure ile birlikte çalıştıklarını, sanığın Ramazan ayının ilk haftasından sonra Adilcevaz'a gittiğini, 1,5 hafta sonra geri geldiğini ve Ramazan ayı boyunca yaklaşık 2 hafta kadar işyerinde bulunduğunu, o tarihte böyle bir şey olduğunu düşünmediğini, ancak daha önce sanığın yanında çalışmış olan N.. isimli arkadaşından ve birkaç kişiden, sanığın yanında çalışan elemanlarına tacizde bulunduğunu duyduğunu, hatta "neden bu işyerinde çalışıyorsun" diyenler olduğunu, bunları sık sık duymaya başlayınca işten çıkmaya karar verdiğini, sanığın mağdureye tecavüz ettiğine ilişkin bir görgüsünün olmadığını söylemiş,

Mahkemede; sanığın kendisine bazen "çok güzelsin, makyajın güzel olmuş" dediğini, bazı kişilerin işyerinden ayrılmasını tavsiye ettiklerini, mağdure ile sanığın sürekli işyerine gelen malları arka tarafa beraber götürdüklerini, bazen sanığın depoya gidip mağdureyi oraya çağırdığını, gittiklerinde 10 dakika kadar kalıp çıktıklarını, kasada durması nedeniyle sanığın kendisini depoya hiç çağırmadığını, birkaç defa üzerlerindeki elbiseleri eliyle düzelttiğini fakat bunu farklı anlamadığını, bazen kendisinden ve mağdureden masaj yapmasını istediğini, mağdurenin ona birkaç defa masaj yaptığını, mağdurenin sanıktan hoşlanmadığını ve onunla yalnız kalmak istemediğini söylediğini, erkek arkadaşı ile problemlerinden dolayı işyerinden ayrıldığını, ayrıldıktan sonra da sanığın işyerine gidip geldiğini beyan etmiş,

Tanık N.. D..; sanığın eski patronu olduğunu, çalıştığı dönemde kendisine karşı bir tacizinin ve masaj yapması konusunda bir telkininin olmadığını, dükkanın arka tarafındaki bölmeye fazla eşyaları koymak ya da elbise almak için bazen tek başına bazen de sanıkla birlikte girip çıktıklarını söylemiş, tanık M.. A..'ın beyanları okunarak sorulduğunda ise; "ben hiçbir şekilde M..’e böyle bir şeyden bahsetmedim” demiş,

Tanık S.. S..; mağdureyi sanığın işyerinde bir hafta beraber çalışmaları nedeniyle tanıdığını, dört yıldır sanığın işyerinde çalıştığını, 2011 yılı yaz aylarında birkaç aylığına işten ayrıldığını, yeniden işe dönünce sanığın tanık M..'i işten çıkarttığını, bir hafta sonra da mağdurenin işten ayrıldığını, mağdurenin işten ayrıldığında sanık ile herhangi bir problem yaşamadığını, işyerinin arka tarafındaki bölüme fazla eşyaları koymak ya da elbise almak için bazen tek başlarına bazen de sanık ile birlikte girip çıktıklarını, sanığın mağdure ve M..’e yönelik herhangi bir tacizine, bilgisayarda porno film izlediğine şahit olmadığını, onların da böyle bir şeyden bahsetmediklerini, sanığın ne kendisine ne de yanında diğer çalışanlara daha bakımlı olma ya da daha güzel giyinme konusunda telkinde bulunmadığını, yine çalışanlara masaj yaptırdığına şahit olmadığını, M..’in işten çıkarıldığı için sanığa karşı bazı sitemlerinin olduğunu, buna rağmen tekrar çalışmak için sanığın yanına geldiğini, sanığın onu işyerine kabul etmediğini belirtmiş,

Sanık A.. K.. 04.04.2012 tarihinde kolluk görevlilerince alınan ifadesinde özetle; mağdureyi yanında çalıştırması için öğretmeni olan bir arkadaşının önerdiğini, okulların açılmasından dolayı işi bıraktığını, mağdurenin işyerinde çalıştığı süre içerisinde ayrıca M.. isimli bir bayanın da çalıştığını, işyerinde devamlı olarak iki tezgahtarının bulunduğunu, mağdure ile birlikte işyerinde tek kalmadığını, bütün mağazalarda işyeri çalışanlarının işyerine ait elbiseleri teşhir etmek için giydiklerini, elemanlarının da zaman zaman işyerine ait elbiseleri giyerek teşhir ettiklerini, mağdurenin giymiş olduğu elbiseleri dokunmak suretiyle kontrol etmediğini, çalışanlarından masaj yapmalarını istemediğini, 2011 yılının Ağustos ayı içerisinde ramazan ayını geçirmek için ailesi ile birlikte Adilcevaz'a gittiğini ve Ağustos ayı boyunca Adilcevaz'da kaldığını, bayramdan bir hafta önce ailesi ile birlikte Siirt'e geri döndüğünü, mağdureye ilişkiye girmek istediğini söylemediğini, elle taciz etmediğini, anal veya oral yoldan ilişkiye girmediğini, suçlamaları kabul etmediğini belirtmiş,

Cumhuriyet savcılığında ve sorguda, kolluktaki ifadesine benzer beyanlarda bulunmuş ayrıca; mağdureyi işyerine 120 Lira borcu olduğundan dolayı 3-4 ay önce bir iki defa telefonla aradığını, ancak telefonu kapalı olduğu için ulaşamadığını, mağdure ile işyerinden ayrıldıktan sonra hiçbir şekilde görüşmediğini söylemiş,

Mahkemede; mağdurenin işyerinden 120 Lira değerinde elbise almak suretiyle borçlandığını, işyerinde çalıştığı dönemde kendisine çok iyi birisi olduğunu, kendisi gibi bir eşinin olmasını çok istediğini söylediğini, bu sözlerden mağdurenin kendisine ilgi duyduğunu hissettiğini, çalıştığı dönemde ona daha güzel giyinmesini söylemediğini, hiçbir zaman elbiselerine dokunup kontrol etmediğini, bazen yakaları düzgün olmadığında yakalarını düzelttiğini, işyerinden ayrıldıktan sonra mağdureyi borcunu ödemesi için telefonla aradığını savunmuştur.

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemeli, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;