muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11479, Karar No: 2024/2171, Tarih: 26.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11479 E.  ,  2024/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/249 Esas, 2023/249 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesinin 08.05.2023 Tarihli ve 2023/98 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım ve sağlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 03.08.2023 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün Antalya Akdeniz İhtisaslaşmış Çocuk Evleri Sitesi Müdürlüğüne naklinin gerçekleştirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 3. Çocuk Mahkemesinin 14.09.2023 Tarihli ve 2023/249 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim yada mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de, kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkındaki ilk tedbir kararının Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesince verildiği, bundan sonraki talepler ve uygulama ile ilgili karar vermeye yetkili mahkemenin Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının c ve d alt bentleri uyarınca hakkında bakım ve sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, tedbirlerinin uygulamasını takibe ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

C. Değerlendirme

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesinin 2023/98 Tedbir Talep sayılı dosyasında 08.05.2023 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 03.08.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2528, Karar No: 2010/5515, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/2528 E.  ,  2010/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.12.2006 ve 27.04.2007 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil, kademeli olarak temliken tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 25.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekilleri tarafından istenilmekle, tayin olunan 11.05.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekilleri Av. ... Av. ... ile karşı taraftan davalı İski Genel Müdürlüğü vekili Av. ... davalı ... vekili Av. ..., davalı ... vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar, 13.12.2006 ve 27.04.2007 günlü dava dilekçeleri ile “Taksim suyu isale hattı “ kurulması sırasında 11 ada 51 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılarak İSKİ Genel Müdürlüğü adına 09.12.1967 tarihinde tescil edildiğini, taşınmazın kamulaştırma amacına uygun olarak kullanılmadığından 11.08.2005 tarihinde İstanbul Büyük Şehir Belediyesine satıldığını, Büyükşehir Belediye Meclisinin 16.09.2005 gün 2010 sayılı kararı uyarınca yapılan ihale sonucunda da davalı ...’a satıldığını;

11 ada 51 parsel sayılı taşınmazın eski maliklerinden ...a’nın su isale hattının ortadan kalkması ve hak iadesinin söz konusu olması halinde sahip olacağı hakkı noterde 20.02.1976 ve 23.02.1976 tarihinde düzenlenen sözleşmeler ile davacı ...ne temlik ettiğini, bitişik taşınmazın maliki olduklarını ve taşınmazın kendilerine satılması gerekirken kötüniyetle davalı ...’a satıldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil, bu istemlerinin kabul edilmemesi halinde ise bitişik 83 parsel sayılı taşınmaza iyiniyetle yaptıkları ve davalılara ait taşınmaza taşkın olan bina ile ilgili olarak Türk Medeni Kanununun 725. maddesi hükmü uyarınca temliken tescil ya da irtifak hakkı kurulmasını istemişlerdir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı kapalı zarf usulüyle yapılan ihale sonucunda satın aldığını, elatmanın önlenmesi ve kal istemiyle açtığı dava neticesinde davacılara ait taşkın binanın yıkılmasına karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davanın reddini savunmuştur.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü, aleyhlerine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı kapalı zarf usulüyle yapılan ihale sonucunda satın aldığını, elatmanın önlenmesi ve kal istemiyle açtığı dava neticesinde davacılara ait taşkın binanın yıkılmasına karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davanın reddini savunmuştur.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü, aleyhlerine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden 36520 metrekare yüzölçümlü 11 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 256.50 metrekarelik kesiminin su isale hattı nedeniyle kamulaştırıldığı ve 11 ada 51 parsel numarası ile 22.12.1967 tarihinde İSKİ Genel Müdürlüğü adına tescil edildiği, 11.08.2005 tarihinde tapudan İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne satıldığı ve Büyükşehir Belediye Meclisinin 16.09.2005 tarihli ve 2010 sayılı kararı uyarınca da kapalı zarf usulü ile yapılan ihale ile ...’a satıldığı , ...’ın 23.06.2006 tarihinde adına tescil edilen bu taşınmazı 94 parsel sayılı taşınmaz ile tevhit ettiği ve 11 ada 95 parsel numarasını aldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, dava konusu taşınmazın ihaleye çıkarılması amacıyla alınan 16.09.2005 tarihli ve 2010 sayılı Büyükşehir Belediye Meclisi Kararının, bu taşınmazın kapalı teklif usulüyle ihaleye çıkarılmasına ilişkin 18.04.2006 tarihli ve 523-506 sayılı Belediye Encümen Kararının ve taşınmazın komşu taşınmaz parsel sahiplerine satılmasına ilişkin 23.05.2006 tarihli ve 523-287 sayılı Encümen Kararlarının iptali istemiyle İdare mahkemesinde dava açmışlardır. Dosya içinde bulunan İstanbul 8. idare Mahkemesinin 2006/3110 esas sayılı karar örneğinden davanın halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

İdare mahkemesinde açılan davanın neticesi eldeki davanın neticesini doğrudan etkileyeceğinden o davanın neticesi beklenmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, sonucu beklenmeden davanın reddi doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 750.00 TL. Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 11.05.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1020, Karar No: 2023/1829, Tarih: 13.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1020 E.  ,  2023/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; tarafların ortak çocuklarının velâyetinin anneye verilerek babalarıyla aralarında kişisel ilişki tesisine ve babanın çocuklar için iştirak nafakası ödemesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına, çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocukların her biri için aylık 200,00 TL iştirak nafakası ile kadın lehine boşanmanın fer'îlerine hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının kusurlu olduğunu, çocukların anne ve onun ailesi tarafından iyi bakılmadığını, kız çocuğunun eve çok uzak bir okula gittiğini ileri sürerek; davanın reddine, boşanmaya karar verilmesi halinde de ortak çocukların velâyetinin babaya verilerek erkek lehine boşanmanın fer'îlerine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ve 2018/54 Esas, 2020/62 Karar sayılı kararıyla; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu, annenin yargılama sırasında çocukları babaya teslim edip velâyetlerinin babaya verilmesine rızası olduğuna dair belge vermesi sebebiyle velâyet hakkını gereği gibi kullanamayacağına kanaat getirildiği gerekçesiyle; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine ve boşanmanın diğer fer'îlerine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili kusur belirlemesi, reddedilen nafaka talepleri ve velâyet yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili kusur belirlemesi, reddedilen nafaka talepleri ve velâyet yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.12.2020 tarihli ve 2020/1776 Esas, 2020/3396 Karar sayılı kararıyla; kadının istinaf başvurusu kısmen kabul edilerek kabul edilen yönlere ilişkin İlk Derece Mahkemesi hükümleri kaldırılmış ve çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine ve çocuklar için aylık 200,00 'er tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmiş; kadının sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairenin 07.10.2021 tarihli ve 2021/5081 Esas, 2021/6965 Karar sayılı ilk bozma kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde kadının kusur belirlemesine yönelik istinafı kabul edildiği halde hüküm sonucu bölümünde kusur belirlemesine dair istinafının esastan reddine karar verilmesinin çelişki oluşturduğu gerekçesiyle; Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmasına ve bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin 26.11.2021 tarihli ve 2021/3124 Esas, 2021/3280 Karar sayılı kararıyla; kadına erkeğin dilekçelerinde dayanmadığı bazı vakıaların kusur olarak yüklenmesinin yerinde olmadığı ancak kadının yine de az, erkeğin ağır kusurlu olduğu, kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin yasal koşullarının bulunduğu, kadın için hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılmasının doğru olmadığı, tedbir nafakasının hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceği, çocukların uzun süre anne yanında yaşadıkları ve yaşlarının küçük olması nedeniyle anneye muhtaç oldukları, bu nedenle velâyetlerinin anneye verilmesi gerekirken babaya verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle; kadının istinaf başvurusu kısmen kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının velâyet, kişisel ilişki ve nafakalara ilişkin hükümleri kaldırılmış ve çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine ve çocuklar için aylık 200,00'er tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmiş; kararın gerekçesi kusur yönünden düzeltilmiş ve kadının sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, velâyet ve vekâlet ücreti yönünden temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairenin 08.03.2022 tarihli ve 2022/886 Esas, 2022/2188 Karar sayılı son bozma kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çocukların velâyetinin anneye verildiği fakat davalı babanın temyizinde çocukların babaya verildiği 03.10.2019 tarihinden beri baba yanında bulunduklarını ve orada okul ve arkadaş çevresi edindiklerinin iddia etmesi karşısında; psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlarca tarafların yaşam koşullarının değerlendirip hangi ebeveynde kalmalarının üstün yararlarına olduklarının belirlenerek, idrak çağındaki çocukların görüşleri de alınmak suretiyle, karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisinin doğru olmadığı gerekçesiyle; Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün velâyet yönünden bozulmasına, bozma sebebine göre iştirak nafakalarına yönelik itirazların incelenmesine yer olmadığına, hükmün kusur belirlemesi ve sair nafakalar yönünden onanmasına ve erkeğin tazminatlar ve vekâlet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uzman raporunda ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin uygun olacağının belirtilmesi, çocukların anne bakım ve şefkatine ihtiyaç duydukları yaşta bulunmaları, annenin yanındaki koşulların, fiziksel, zihinsel ve psikolojik gelişimleri açısından daha uygun olacağı, anne yanında bulunmalarının çocukların yüksek yararına aykırılık teşkil edeceğine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir verinin bulunmaması; uzman raporunda annenin çocukların velâyetini alma ve bakımlarını üstlenme konusunda kararlı bir duruş sergilediğinin ve zorluklarla mücadeleye hazır olduğunun, çocukların gözetim ve sorumluluklarının birincil olarak babaanne ve dede tarafından üstlenildiğinin, babanın koşulları uygun olduğu halde çocukları yanına almayla ilgili kısa vadede bir planlamasının olmadığının, mevcut durumda çocuklara sunduğu duygusal destek ve ilginin kısıtlı olduğunun ve çocukların anneleriyle görüşmek istediklerinin farkında dahi olmadığının belirtilmesi; çocukların babaanne ve dede yanında kalmaları, babanın uzun süredir çocukları yanına almak konusunda herhangi bir çaba sarf etmemesi, yargılama sürecinde dahi böyle bir girişimde bulunmaması, düzenini kurduktan sonra çocukları yanına alacağını belirtmesi, velâyet düzenlemesinin her zaman gelişen koşullara uyarlanmasının istenebileceği, asıl olanın çocukların üstün yararı olduğu ve velâyetlerinin anneye verilmesinin çocukların üstün yararına olacağı gerekçesiyle; çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine ve çocukların her biri için aylık 200,00TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; idrak çağında olan çocukların babayla kalmak istediklerini, annenin çocuklara bakamadığı için onları babaya teslim ettiğini, çocuklara bakabilecek maddî durumunun olmadığını, uzman raporunda çocukların yaşadığı evde dedenin ve çalışan bir çobanın da yaşadığının belirtildiği ancak çobanın evden ayrıldığı, artık evde bir yabancının bulunmadığı, anne çalıştığı zamanlarda çocukların yalnız kalacağı, annenin özel yaşamıyla çocuklara kötü örnek oluşturacağı ve aleyhine iştirak nafakasına hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle; kararın velâyet ve iştirak nafakası yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocuklarının velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararlarına uygun olup olmadığı ve velâyetin anneye verilmesinin uygun bulunması halinde çocuklar için iştirak nafakasına hükmedilmesinin ve hükmedilen nafakanın miktarının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddesi. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 182 inci maddesi, 327 nci maddesi, 328 inci maddesi, 330 uncu maddesi ve 336 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4681, Karar No: 2012/38784, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/4681 E.  ,  2012/38784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebliğnamenin sanık müdafine tebliğinden sonra sanık müdafinin 22.05.2012 havale tarihli dilekçesine ekli ,söz konusu ağaçların bulunduğu taşınmazın maliki ... tarafından 25.05.2009 tarihinde ağaçların tamamını sanığa 7000 TL’ye sattığına dair taraflar arasında yapılan protokol bulunduğu anlaşılmakla,bu hususta araştırma yapılması yönünde görüş bildirerek bozma talep eden tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

21.05.2009 tarihli encümen kararı ile dava konusu parselin zemininin bedelsiz olarak katılan belediyeye terkine karar verildiği,olay tarihinden önce zeminüstüne yönelik terke dair bir karar mevcut olmadığından bahisle söz konusu parselde bulunan ağaçların mülkiyetinin parsel sahibine ait olduğu, parsel sahibi ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine binaen ağaçları kesen sanığın eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluştıurmayacağına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.