muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16860, Karar No: 2016/14208, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16860 E.  ,  2016/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tüketicinin başvurusu üzerine, ....Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 27.02.2012 tarih ve 2012/94 sayılı kararı ile tüketicinin elektrik faturalarından tahsil edilen 71,84 TL kayıp-kaçak,bedelinin tüketiciye iadesine karar verildiğini, kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılacağı üzere, davalı tüketicinin 653270 ve 623430 nolu mesken elektriği aboneliklerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine ilişkin tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13552, Karar No: 2015/1672, Tarih: 20.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13552 E.  ,  2015/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme,görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde başka suçtan... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuğun, mağdur infaz koruma memurunun cebinden sigara paketini alarak kaçtığı, mağdurun ve diğer infaz koruma memurlarını takip ederek sigarayı almak istemeleri üzerine suça sürüklenen çocuğun kurumun dört numaralı odasının camını kırdığı ve eline aldığı cam parçasıyla hem kendisine hem de görevlilere zarar vereceğinden bahisle tehdit ettiği, mağdur beyanı, tanık anlatımı, mevcut tutanaklar, fotoğraflar ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden; suça sürüklenen çocuğun eylemini birden fazla kamu görevlisine yönelik gerçekleştirdiği anlaşılmasına karşın hakkında, 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19919, Karar No: 2012/21464, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19919 E.  ,  2012/21464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortasız işçi çalıştırmadığının tespitiyle, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, tespit ve Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, HMK'nın 150/5 maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanun'un 7.maddesine göre İş Mahkemelerinde uygulanan şifahi yargılama usulünü düzenleyen HUMK'un 473 vd. maddeleri 6100 sayılı HMK'nın 450.maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Yasa'nın 316/d bendine göre "hizmet ilişkisinden doğan davalara", 316/g maddesine göre de "Diğer kanunlarda yer alan ve yazılı yargılama usulü dışındaki yargılama usullerinin uygulanacağı belirtilen dava ve işlere" basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinden eldeki uyuşmazlığa basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği açıktır.

Basit yargılama usulüne ilişkin kurallar HMK'nın 316-322.maddelerinde düzenlenmiş olup Yasa'nın 320/4 maddesine göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır ve Yasa'nın 322/1 maddesine göre bu Kanun ve diğer kanunlarda basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır.

HMK'nın 147.maddesine göre "Taraflar, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra tahkikat için duruşmaya davet edilir. Taraflara gönderilecek davetiyede, belirlenen gün ve saatte geçerli bir özrü olmadan mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde, duruşmaya yokluklarında devam edileceği ve yapılan işlemlere itiraz edemeyecekleri bildirilir."

HMK'nın 150.maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Dosyanın işlemden kaldırılabilmesi için tarafların 7201 sayılı Tebligat Yasa'sı hükümlerine uygun şekilde duruşmaya davet edilmiş olmalarına rağmen gelmemeleri veya gelen tarafın davayı takip etmeyeceğini bildirmesi gerekir.

Dosyanın işlemden kaldırılabilmesi için tarafların 7201 sayılı Tebligat Yasa'sı hükümlerine uygun şekilde duruşmaya davet edilmiş olmalarına rağmen gelmemeleri veya gelen tarafın davayı takip etmeyeceğini bildirmesi gerekir.

Davacının mazereti nedeniyle duruşmaya katılmayacağını bildirmesi halinde, mahkemece mazeretin kabulü ile duruşma gününün davacıya bildirilmesine karar verilmiş ise yeni duruşma gününün davacıya tebliği zorunludur. Duruşmadan habersiz bulunan davacının yokluğunda dosyanın işlemden kaldırılması ve sonucunda davanın açılmamış sayılması usul ve yasaya aykırıdır.

Somut olayda, 24.01.2012 tarihli duruşmada "davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gününün bildirilmesine" karar verilmesine karşın "dosyada gider avansının bulunmadığı gerekçesiyle" davacı vekiline duruşma gün ve saatinin tebliğ edilmediği, 28.2.2012 tarihli duruşmaya davacı vekilinin katılmaması üzerine HMK'nın 150.maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ve daha sonra da 3 aylık süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacı vekilinin mazeretinin kabul edilmesine karşın 28.2.2012 tarihli duruşma gününün bildirilmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılabilmesi için zorunlu olan "davacı tarafın duruşmaya usulüne uygun şekilde davet edildiği halde gelmemesi" koşulunun somut olayda gerçekleşmediği, davacı vekilinin kendisine tebliğ edilmeyen duruşmaya katılmadığı gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8368, Karar No: 2017/11514, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/8368 E.  ,  2017/11514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25761, Karar No: 2009/6445, Tarih: 26.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25761 E.  ,  2009/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,60 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/347, Karar No: 2007/19, Tarih: 30.01.2007

Ceza Genel Kurulu 2006/1-347 E., 2007/19 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/1-347 E., 2007/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda; "…

…olaydan bir ay kadar önce Süleyman K....'ın Serkan G....... ve ailesine ait iş yerinde çalıştığı, olay günü ücretini istemek için bu işyerine gittiği, ancak ücretini alamadığı, akşama doğru (haklarındaki hükümler itiraza konu edilmeyen) diğer sanıklar ile maktulü de alarak işyerine tekrar gittiği, Süleyman K....'ın alacağını istediği, bu sırada iki taraf arasında tartışma çıktığı, maktül ve arkadaşlarının sanık Serkan'ın işyerine hasar verip kaçmaya başladıkları, bu sırada sanık Serkan'ın suçta kullanılan bıçağı maktulün arkasından fırlatarak yaraladığı, bu yaralanmadan dolayı maktulün kurtarılamayarak öldüğü" şeklindeki kabulle; "suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa'nın 448,51/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası verilmesi gerektiği, bu nedenle 5237 sayılı Yasanın daha lehe olduğu.." değerlendirilip; "sanık Serkan G.......'in, 5237 sayılı Yasanın 81/1,29/1 ve 62. maddeleri gereğince 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Yasanın 53/1-2 maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar,

a)Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevi üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten,

b)Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan,

c)Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan,

d)Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan,

e)Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, yoksun bırakılmasına, 63. madde gereğince mahsuba, tutukluluk halinin devamına, manevi tazminata, nisbi ve maktu vekalet ücretine, nisbi harca, zoralıma, yargılama giderine......" ilişkin Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.10.2005 gün ve 132-246 sayılı hükmün sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; hüküm, Yargıtay 1. Ceza Dairesince, 13.11.2006 gün ve 2026-4876 sayı ile onanmıştır.

Bu karar üzerine; sanık Serkan müdafinin 28.11.2006 tarihli dilekçe ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından vasıf ve tahrikin düzeyi yönünden karar düzeltme yoluna gidilmesini istemesinin ardından;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.12.2006 gün ve 221619 sayı ile;

"... İtiraza konu uyuşmazlık; sanık Serkan G.......'in, maktul Hakan Ç.....'a karşı eyleminin, kasten bir kişiyi öldürmek mi, yoksa kastı aşan etkili eylem sonucu bir kişiyi öldürmek mi olduğudur.

Bu karar üzerine; sanık Serkan müdafinin 28.11.2006 tarihli dilekçe ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından vasıf ve tahrikin düzeyi yönünden karar düzeltme yoluna gidilmesini istemesinin ardından;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.12.2006 gün ve 221619 sayı ile;

"... İtiraza konu uyuşmazlık; sanık Serkan G.......'in, maktul Hakan Ç.....'a karşı eyleminin, kasten bir kişiyi öldürmek mi, yoksa kastı aşan etkili eylem sonucu bir kişiyi öldürmek mi olduğudur.

Suç tarihinden önce sanık Serkan'ın babasının işyerinde çalışan Süleyman K...., kendi isteği ile ayrıldığı işten 30 milyon lira alacağını istediği, sanığın babasının da parayı akşam üstü vereceğini söylemesi üzerine onun da bu teklifi kabul edip ayrıldığı ve aralarında maktul Hakan Ç.....'ın da bulunduğu arkadaşları ile karşılaştığında konuyu onlara anlatması üzerine 20 kişilik bir grubun toplandığı fırında çalışan tanık Ayşe A....'ın kız kardeşinin sanıkların toplanıp dükkanı basacaklarını telefonla haber verdiği, asayiş şubesinde görevli tanık polisler Erdal P…

…. ve Sıddık A......'ın da olay başlar başlamaz olay yerinde oldukları ve olay yerine gelen sanıkların olayın olduğu işyerine gelerek Süleyman K....'ın parasını tekrar istediği, işyeri sahiplerinin de o gün yüklü bir ödeme yaptıklarını, parayı ertesi gün vereceklerini söylemeleri üzerine maktul Hakan Ç.....'ın olaya müdahale ederek sanık Serkan'la tartışmaya başladıkları ve aniden gelişen olay sonucu maktul Hakan'ın ve arkadaşlarının işyerinin camlarını sopalarla kırmaları ve ortalığı dağıtmaları karşısında sanığın fırında kullanmış olduğu ekmek bıçağını alarak kendini ve işyerini korumak için dışarı çıktığı, işyerini basanların dağıldığı, sanığın da elindeki bıçağı 4-5 metre mesafeden rastgele fırlatması sonucu maktul Hakan Ç.....'ın yaralanarak ölmesi hadisesinden ibarettir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun müteaddit kararlarında da (19.06.1995, 1-126/210; 12.06.1995, 1-119/198; 07.03.1994, 1-51/75; 29.06.1999, 1-166/183; 04.11.1997, 1-166/258; 25.03.1997, 1-41/64) belirtildiği gibi, kastı aşan etkili eylem sonucu adam öldürme ve kasten adam öldürme eylemleri arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayanır. Birinci durumda, sadece daha hafif sonuç (etkili eylem) istenilmiş olup, daha ağır sonuç (ölüm) istenilmiş değildir. Fakat ölüm, sanığın hareketinden dolayı meydana gelmiştir.

Ancak sanık ölüm sonucunu istememiş olduğundan kasten adam öldürme suçunu işlemiş sayılamaz.

Sanığın iç dünyasını ilgilendiren kastının öldürme mi yoksa yaralama mı olduğu, aradaki husumetin derecesi, kullanılan aletin öldürmeye elverişlilik niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, darbelerin vurulduğu bölgenin hayati bakımdan önemi, mani hal mevcut olup olmadığı, sanığın eylemini kendiliğinden mi devam ettirmediği, yoksa mani hal nedeniyle mi devam ettirmediği, olaydan sonraki davranış biçimi gibi ölçütlere göre belirlenir.

Sanığın iç dünyasını ilgilendiren kastının öldürme mi yoksa yaralama mı olduğu, aradaki husumetin derecesi, kullanılan aletin öldürmeye elverişlilik niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, darbelerin vurulduğu bölgenin hayati bakımdan önemi, mani hal mevcut olup olmadığı, sanığın eylemini kendiliğinden mi devam ettirmediği, yoksa mani hal nedeniyle mi devam ettirmediği, olaydan sonraki davranış biçimi gibi ölçütlere göre belirlenir.

Olayımızda sanıkla maktul arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet yoktur, hatta sanık ile maktul birbirlerini tanımamaktadırlar. Maktul Hakan arkadaşı Süleyman K....'ın alacağını istemek üzere 20 kişilik bir grupla sanık Serkan'ın işyerine gelerek arkadaşının alacağını sanıktan istemiş, sanığın da o gün yüklü bir ödeme yaptıklarını, parayı ertesi gün vereceklerini söylemeleri üzerine maktul Hakan Ç.....'ın sanık Serkan'la tartışmaya başladıkları ve aniden gelişen olay sonucu maktul Hakan'ın ve arkadaşlarının işyerinin camlarını sopalarla kırmaları ve ortalığı dağıtmaları karşısında sanığın fırında kullanmış olduğu ekmek bıçağını alarak kendini ve işyerini korumak için dışarı çıktığı, işyerini basanların dağıldığı, sanığın da elindeki bıçağı 4-5 metre mesafeden rastgele fırlatarak etkili eylemde bulunmuştur.

Darbe sayısı tektir. Sanığın eyleminde kullandığı alet olan, ekmek bıçağı özellikle öldürme için seçilmiş bir alet değildir. Bu alet sanığın fırında ekmek kesmekte kullandığı bıçaktır. Suç aleti ekmek bıçağı hedef gözetilmeksizin 4-5 metre mesafeden hareket halinde olan maktule fırlatılmıştır.

Bu maddi olgular karşısında sanığın öldürme kastıyla değil, yaralama kastıyla hareket ettiği kanaat ve sonucuna varılmıştır.

Sanığın olayda kullandığı ekmek bıçağının öldürücü etkiye sahip aletlerden sayılması ve maktulün koltuk altı karın boşluğuna denk gelen darbenin meydana getirdiği iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama meydana getirmiş olmasının eylemin hukuki vasfını değiştirmemesi gerektiği düşünülmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2005 tarih ve 2003/132 esas, 2005/246 sayılı kararı ile sanık Serkan G.......'in, maktul Hakan Ç.....'a karşı eyleminin, kastı aşan etkili eylem sonucu öldürmek suçundan bir karar verilmesi gerekir iken, yazılı biçimde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu kanaatine varılmıştır." açıklamasıyla; "Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 16.11.2006 gün ve 2006/2026-4876 sayılı onama kararının kaldırılarak, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2005 tarih ve 2003/132 esas, 2005/246 karar sayılı hükmünün bozulmasına karar verilmesi..." itiraz yoluyla talep edilmiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Soruşturma ve kovuşturma evresinde hukuka uygun yöntemle derlenen bilgi ve belgelere göre;

1) Yargılama konusu maddi olayın;