muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10063, Karar No: 2023/10853, Tarih: 07.11.2023

2-Davacılardan... Metal yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile dahili davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; "yerel mahkeme 14.03.2023 tarihli kararı ile davacı tarafından açılan davanın iş kazası talebi yönünden kabulü ile davacılardan... Metal yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Verilen kararın tarafımızca kabulü mümkün değildir. Şöyle ki; Bir olayın iş kazası sayılması için; Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle, bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, hizmet akdi ile çalışan emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle meydana gelen olaylardır. Dosya içeriği açısında 5510 sayılı Kanunda belirtilen tanımlara uygun iş kazası niteliğinde değildir. Müvekkil kurum tarafından yapılan incelemelerde de davaya konu olayın iş kazası olmadığı yönünde tespitte bulunulmuştur. Tüm bu hususlara rağmen yerel mahkeme tarafından yargılama aşamasındaki beyanlarımız; bilirkişi raporuna yaptığımız itirazlarımız değerlendirilmeden verilen kararı kabul etmemekteyiz. Yerinde olmayan yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmekteyiz. Müvekkilim kurum aleyhin hükmedilen yargılama gider ve masrafları ile vekalet ücretini de kabul etmemekteyiz." şeklinde belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

Dahili davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; "1- Mahkemece dava konusu kazanın "işyerinde ve işin yapıldığı sırada" gerçekleştiği ve iş kazası olduğu kabul edilmiş ise de, Mahkemenin değerlendirmesinin aksine dava konusu edilen kaza, işin yapıldığı sırada yani işçinin görevi gereği yapmakta olduğu bir iş nedeniyle meydana gelmemiştir, bu nedenle dava konusu olayın iş kazası olarak kabulü gerçeğe ve hukuka aykırıdır. Dosyada mevcut beyanlarımızda belirttiğimiz üzere, davacı işçinin görevi dışında, işveren tarafından verilmiş bir talimat olmamasına rağmen işçinin görevi dışında yaptığı bir eylem sırada meydana gelen kaza ile davacının işi arasında illiyet bağı bulunmamaktadır.

Dosyaya gelen yazı cevaplarındaki aleyhe olan hususları kabul etmemek kaydı ile hastane kayıtlarında davacının yaralanmasının iş kazası olduğuna ilişkin bir kayıt ve tespit bulunmamaktadır.

Dosyaya gelen yazı cevaplarındaki aleyhe olan hususları kabul etmemek kaydı ile hastane kayıtlarında davacının yaralanmasının iş kazası olduğuna ilişkin bir kayıt ve tespit bulunmamaktadır.

Dava konusu kaza iş kazası olmayıp meydana gelen kaza ile yapılan iş arasında uygun illiyet bağı bulunmamaktadır, bu nedenle olayın iş kazası olarak kabul edilmesi hukuka aykırıdır. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan karar verilmiştir. Dava konusu olay, işverenin talimatı dışında meydana gelmiş olup yapılan iş ile meydana gelen kaza arasında uygun illiyet bağı bulunmamaktadır. Meydana gelen kaza, işçinin işyerinde yapmakla görevli olduğu işin yürütülmesi sırasında yani işin yapılması sırasında meydana gelmediği gibi işverenin otoritesi altında da meydana gelmemiştir. Somut olayda, işçinin yapmakla yükümlü olmadığı bir işi işverenin açık bir talimatı olmamasına rağmen kendi iradesiyle yapmakta iken kazanın meydana gelmesi nedeniyle kazanın iş kazası olarak kabulü açıkça hukuka aykırıdır.

Dosya kapsamında yer alan beyanlarımızda belirttiğimiz üzere, yapması gereken asıl işi bu olmayan davacının işveren tarafından kendisine açıkça verilmiş bir talimat olmamasına rağmen kendi iradesi sonucu çok seyrek kullandığı tahta kesme makinesini işveren tarafından sağlanan gerek koruyucu kıyafet gerekse önlem amaçlı diğer aletleri "nasıl olsa bir şey olmaz mantığı ile hareket ederek" hiçbir güvenlik önlemi almadan kullanmış olması sonucu işbu davaya konu olay meydana gelmiştir. İşbu olayın meydana gelişi incelendiğinde, yapılan işin davacının işveren tarafından işe alındığında kendisine verilen görev içerisinde olmadığı açıkça görülmektedir. Bu durumda, yukarıda yer verdiğimiz illiyet bağının mevcut olmadığı ortadadır. Bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekmekte iken olayın iş kazası olarak kabulü hatalıdır.

2-Mahkeme kararının gerekçesinde, "Kurum Komisyon kararı ile davacının iş kazası geçirdiği yönünde bir tespit olmadığı", "... Fatih Devlet Hastahanesinin cevabi yazısında davacının 10.02.2015 tarihinde hastaneye girişinin bulunmadığı" "polis merkezince yapılan araştırmada bu yönde bir ihbar ve müracaat bulunmadığı" belirtilmiştir. Bu hususlar iddialarımızı destekler nitelikte olup Mahkemece dikkate alınmamıştır.

Yine gerekçede, "Özel ... Hastanesinin kayıtlarında 10.02.2015 tarihli Ameliyat raporu nda davacının 10.02.2015 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sağ elinin işaret parmağında tam, başparmakta IP seviyesinden ve orta parmakta da orta seviyeden subtotal ampitasyon oluştuğu, acil ameliyata alındığı hususunun rapor edildiği" belirtilmiş ise de hastane kayıtlarında davacının yaralanmasının iş kazası olduğuna ilişkin bir kayıt ve tespit bulunmamaktadır. Mahkemenin değerlendirmesi hatalı olup bu nedenle karara itiraz ederiz.

3-Yukarıda belirtilen itirazlarımız ile birlikte, mahkemece dahili davalı müvekkilimiz aleyhinde yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi haksız ve hukuka aykırı olup bu nedenle de karara itiraz ederiz." şeklinde belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Yapılan açıklamalar ve yasal düzenlemeye göre dava dosyasındaki kayıt ve belgelere, hastane evrakı ile davacı tanığı Atilla, davalı tanığı Murat'ın beyanı bir arada değerlendirildiğinde davacının 10.02.2015 tarihinde davalı işvereni ... iş yerinde çalışırken iş kazası geçirdiği sabit olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.06.1996 tarih 228/454 karar sayılı ilamında belirtilen hususlar ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden Kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir. " gerekçesiyle "davalı SGK ve dahili davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile dahili davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili ve dahili davalı ... vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanuna uygun olup davalı Kurum vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65656, Karar No: 2013/9211, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65656 E.  ,  2013/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık, Özel belgede sahtecilik(Değişen suç vasfına göre resmi belgede sahtecilik)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurların, sanığın yeğenleri oldukları, bu kişilerin, ... ilçesi merkez ... mevkiindeki 982 parsel,... mevkiindeki 1666 parsel, Tezekli mevkiindeki 2230 parsel,... mevkiindeki 3032 parsel, Karşı mevkiindeki 3066 parsel,...si mevkiindeki 1668 parsel, ... mevkiindeki 2348 parsel sayılı taşınmazlara iştirak halinde malik oldukları, sanığın, bu mağdurlar ve diğer iştirakçilerin iznini almadan rızaları varmış gibi muvafakatname 1 isimli belgeyi tanzim edip mağdurlar ve diğer mirasçılar yerine başka birilerine imza attırıp doğrudan gelir desteği almak için ... ...'ne verdiği, kurum tarafından sanığa bu başvuru için 30.01.2006 tarihinde 641.28 TL, 14.08.2006 tarihinde de 1150.25 TL olmak üzere toplam 1798.14 TL para ödendiği, böylece sanığın zincirleme sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

a-Sanık tarafından düzenlendikten sonra, muhtar ve azaya onaylattırılan suça konu “muvafakatname 1” başlıklı belgenin özel belge niteliğinde olması ve muhtarın onayının sahte olduğuna ilişkin de her hangi bir iddianın bulunmaması karşısında, “özel belgede sahtecilik” yerine yazılı şekilde “resmi belgede sahtecilik” suçundan hüküm kurulması,

b-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 204/1 maddesi gereğince verilen 2 yıl hapis cezasının aynı yasanın 43 . maddesi gereğince 1/4 oranında arttırılarak verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sırasında 2 yıl 1 ay hapis cezası verilmesi yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a-Çiftçiyi desteklemek amacıyla Bakanlar Kurulu kararı ile getirilen doğrudan gelir desteğinden yararlanmak için, mutlaka arazi sahibi olmak gerekmeyip, taşınmazı fiilen kullanmanın ve o yer üzerinde tarımsal faaliyette bulunmanın yeterli kabul edildiği dikkate alınarak, sanığın, mirasçılarının izniyle murislerinden kalan arazileri ekip biçtirdiğini, gelirini kendisinin aldığını, diğer mirasçıların çoğunun yurtdışında olması nedeniyle kendisinden para talep etmediklerini beyan etmekle, sanığın iddialarının doğru olup olmadığının araştırılması, söz konusu taşınmazın kim tarafından kullanıldığı, kim tarafından tarımsal faaliyette bulunulduğu, daha önceki yıllarda kimin kullandığı, diğer mirasçıların rıza veya bilgilerinin bulunup bulunmadığının tespiti, sanık veya mirasçıların, daha önce veya suç tarihinde herhangi bir doğrudan gelir başvurusunda bulunup bulunmadığının araştırılması, bu hususta aynı yerde taşınmazı olan kişilerin bilgi sahibi sıfatıyla dinlenilmesi, ilgili belgelerden bir suretinin dosyaya konulması, varsa yurt içinde oturan diğer mirasçılarının ve taşınmazı sanık adına ektiren kişinin tanık sıfatıyla dinlenilmesi, tarımsal faaliyette kimin bulunduğu hususunda köy muhtarının bilgisine başvurulması, bu şekilde kurum zararının bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sanığın suç kastıyla hareket edip etmediğinin araştırılmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

B-Kabule göre de; sanığın 2005 yılı için 19/08/2005 tarihinde doğrudan gelir desteği başvurusunda bulunduğu, bu başvurusu sonucunda kendisine 30/01/2006 tarihinde birinci taksit olarak 641.28 TL, 14/08/2006 tarihinde ise ikinci taksit olarak 1.150.86 TL ödeme yapıldığı, sanığın bu tek başvurusu sonucunda haksız menfaat temin ettiği, paranın kendisine taksitler halinde ödenmesinin, suçun birden fazla işlendiğini göstermeyeceği gözetilmeden, TCK'nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanarak fazla ceza tayini,

c-5237 sayılı TCK'nın 158/1-e, son maddesi gereğince verilen 3 yıl hapis cezasının aynı yasanın 43 . maddesi gereğince 1/4 oranında arttırılarak verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sırasında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası verilmesi gerektiği gözetilmeden 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

c-5237 sayılı TCK'nın 158/1-e, son maddesi gereğince verilen 3 yıl hapis cezasının aynı yasanın 43 . maddesi gereğince 1/4 oranında arttırılarak verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sırasında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası verilmesi gerektiği gözetilmeden 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

d-5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve

eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında adli para cezası belirlenmesi gerekirken, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1, e, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 1798 TL, haksız menfaatin iki katının 3.596 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 179 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 43. maddesi gereğince 1/4 oranında yapılarak sanığın 223 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak sanığın 185 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 3.700 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,sonuç olarak 4.160 TL para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 20/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2443, Karar No: 2020/6924, Tarih: 01.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2443 E.  ,  2020/6924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme, beraat

1- 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Bozma üzerine yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

2- 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Bozma üzerine yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanığın sorgusunun yapıldığı 25.05.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

01.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4113, Karar No: 2016/21204, Tarih: 11.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/4113 E.  ,  2016/21204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 3 adet bonoya dayalı olarak muteriz borçlu ... ve dava dışı diğer takip borçlusu ... hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, borçlu ...'un icra mahkemesine başvurusunda imzaya ve borca itiraz ettiği, mahkemece; "takip dayanağı bonolar üzerindeki imzaların borçlu ... eli ürünü olmadığı" kanaatini bildiren 27.11.2015 havale tarihli bilirkişi raporu esas alınarak itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 637. maddesinin 2.fıkrasının ilk cümlesinde; "Kendisine yönetim görevi verilen ortağın, ortaklığı veya bütün ortakları üçüncü kişilere karşı temsil etme yetkisi var sayılır" hükmü yer almaktadır. Ortaklık sözleşmesi ile kendisine yasada belirtilen idare yetkisi tanınan kişi, ortak ya da üçüncü bir şahıs olabilir. Dolayısı ile bu kişinin, TBK'nun 42. ve 46. maddeleri ile daha geniş anlamını bulan 637. maddesinde açıklanan ortaklığı temsil yetkisi olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, ortaklığı idare yetkisi bulunan temsilcinin yapacağı işlem, ortakları, üçüncü şahıslara karşı eşit olarak sorumlu kılar. Bu sebeple adi ortaklığı temsilen idareci şerikin (ortak-temsilcinin) imzaladığı çekten dolayı ortaklar sorumlu olur.

Somut olayda takip dayanağı bonoları keşideci hanesindeki imzaların “... - ... Tuhafiye Alım Satımı” kaşesi üzerine ve altına atıldığı görülmektedir. Takip alacaklısı, takip dayanağı bonolardaki imzaların ... ve ... adi ortaklığını temsilen ... tarafından atıldığını, imzanın ...'e ait olup ...'in adi ortaklığın idari ortağı olduğunu, bu konuda ... 9. Noterliği'nin 16.10.2009 tarih ve 13203 yevmiye nolu adi ortaklık sözleşmesinin bulunduğunu, bu nedenle ...'in atmış olduğu imzanın adi ortaklığın diğer ortağı olan muteriz ...'u da bağladığını iddia etmiştir.

O halde; mahkemece, öncelikle belirtilen belgeler üzerinde inceleme yapılarak, ortaklığın temsil durumu belirlenip, TBK'nun 637. maddesi hükmü doğrultusunda ...'in imzasının ...'u bağlayıp bağlamadığı tespit edildikten sonra bono altındaki imzanın ...'in eli ürünü olup olmadığı hususunda usulünce imza incelemesi yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.