muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16842, Karar No: 2019/1970, Tarih: 03.04.2019

3-Dosya kapsamından ve alınan bilirkişi raporlarından dava konusu yapının mühendislik ve fenni kurallara uygun yapılıp yapılmadığı ve bu durumun zararın artmasına neden olup olmadığı hususu bilirkişi raporunda incelenmemiştir. Şu halde, davaya konu binanın niteliğinin zarararın artmasında etken olup olmadığı hususu araştırılarak müterafik kusurun varlığının tespiti halinde 6098 sayılı TBK'nın 52. maddesi (818 sayılı BK'nın 44. maddesi) nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

4- Davacı, dava dilekçesinde 30.378,12 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir. Mahkemece, hüküm altına alınan tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

HMK’nın 26. (HUMK’un 74.) maddesi uyarınca hâkim, tarafların talep ve sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacının talebi olmadığı halde, müşterek ve müteselsil sorumluluğa karar verilmesi doğru değildir. Davacının istemi gözetilerek değerlendirme yapılmalı ve hüküm kurulmalıdır. Mahkeme kararının açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1-2-3 ve 4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20066, Karar No: 2017/12581, Tarih: 18.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/20066 E.  ,  2017/12581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum tarafından kurum müfettişlerince hazırlanan 16.05.2011 tarihli soruşturma raporuna istinaden 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi gereğince reçete bedelinin 5 katı tutarında 8.122,55 TL cezai şart işlemi, 6.3.19 maddesi gereğince 16.245,10 TL cezai şart işlemi ve 4.3.6. maddesi gereğince kuruma fatura edilen reçete bedeli ve faiz toplamı olan 1.862,44,TL’nin ilk alacaktan mahsup edileceğinin bildirildiğini, bu işlemler haricinde kurum müfettişlerince hazırlanan bir başka soruşturma raporuna istinaden 2009 yılı ... Protokolünün 6.3.19 maddesi gereğince 214.180,08 TL cezai şart ile 4.3.6 ve 5.5. maddeleri gereğince reçete bedelleri toplamı olan 29.765,29 TL’nin ilk alacaktan mahsup edileceğinin bildirildiğini ve toplamda 270.175,46 TL cezai şart işlemi uygulandığını, davalı kurum tarafından tesis edilen işlemlerin haksız olduğunu ileri sürerek, harca esas değeri 270.175,46 TL göstererek kurum tarafından uygulanan cezai şarta yönelik işlemlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 238.547,33 TL cezai şart uygulanmasına yönelik kurum işleminin iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı davalı kurum tarafından 2009 protokolünün ilgili hükümleri gereğince hakkında tesis edilen cezai işlemlerin iptaline karar verilmesi amacıyla eldeki davayı açmış, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 238.547,33 TL cezai şart uygulanmasına yönelik kurum işleminin iptaline karar verilmiştir. Mahkemece, mevcut deliller üzerinden ulaşılan davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin karar eksik incelemeye dayalı olup bu haliyle sonuca nasıl ulaşıldığı gerekçeden anlaşılamadığı gibi, birden fazla cezai şart gerekçesi karşısında konunun teknik hususları kapsaması nedeniyle uzman bilirkişi incelemesi yapılmasına gerekli olmasına rağmen bu yola başvurulmayarak mevcut sonuca ulaşılması hatalı olmuştur. O halde, tarafların iddia ve savunmaları usulünce değerlendirilip taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine uygun uzman bir bilirkişi veya bilirkişi kurulundan rapor alındıktan sonra hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2026, Karar No: 2023/6745, Tarih: 23.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2026 E.  ,  2023/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1554 E., 2023/43 K.

DAVA TARİHİ : 02.03.2021

HÜKÜM/KARAR : Kabul/ Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gölköy Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/54 E., 2022/621 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf başvurusunun kabulüyle hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açıldığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesine ait kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 449 ada 3 parsel sayılı taşınmazı ... Belediyesince yapılan ihale sonucu satın aldığını, bedelini ödediği hâlde kadastro çalışmaları sırasında dava konusu yerin davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini, yapılan işlemin hatalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, dava konusu yerin encümen kararıyla davacıya satıldığını, ancak mülga 1580 sayılı Belediye Kanunu'nun 70 ve 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 18/e maddeleri uyarınca encümen kararıyla yapılan satışların geçerli olabilmesi için Belediye Meclisi tarafından Belediye encümenine yetki verilmesi gerektiğini, dava konusu olayda usulünce verilmiş bir yetki bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Gölköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.07.2022 tarihli ve 2021/54 Esas, 2022/621 Karar sayılı kararıyla; 449 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafından 1996 tarihli encümen kararı ile satın alındığı, bedelin ödendiği, davacının dava konusu taşınmaza geçerli bir işlemle malik olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Belediyenin kendi adına tapuya kayıtlı taşınmazını ihale ederek encümen kararıyla satmış olmasının tek başına mülkiyetin devri için yeterli olmadığını, dava konusu taşınmazın davacının ihale bedelini ödemesi ve talepte bulunması sonrası Belediye tarafından tapuda devrinin resmi şekil şartlarına uygun olarak gerçekleştirilmesine bağlı olduğunu, devrin gerçekleşmediğini, bu aşamada zilyetlik iddiasının bir önemi olmadığını, ayrıca davanın Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesine düzenlenen 10 yıllık süre içerisinde açılmadığını belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 449 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 05.09.2008 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 02.03.2021 tarihinde hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın bedeli ödenmek suretiyle davacı tarafından satın alındığını, ancak geçerli bir hukuki işlemle davacının maliki olduğu dava konusu taşınmazın kadastro tespiti sırasında davalı ... adına tespit ve tescilinin yapıldığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastrodan önceki hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri ile 12/3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 89,95 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12791, Karar No: 2014/19428, Tarih: 02.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12791 E.  ,  2014/19428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/378-2013/273

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/09/1980 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalı Kurumun temyizine gelince;

Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.09.1980 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının Kurum’a intikal tarihi 25.12.1980 olan işe giriş bildirgesi ile 25.12.1980 tarihinde A.T. inşaat firmasının inşaatlarında amele olarak işe başladığı, 25.07.1968 doğumlu olan davacının işe giriş tarihinde henüz 12 yaşında olduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanun’un 2'nci maddesine göre sigortalılık niteliği, hizmet akdinin kurulması ve 6'ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. Aynı Kanun’un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3/II-B maddesinde; “Özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35'inci maddesi hükümleri uygulanmaz.” hükmü öngörülmüştür.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 3. maddesi, çırağı; “çıraklık sözleşmesi esaslarına göre bir meslek alanında mesleğin gerektirdiği bilgi, beceri ve iş alışkanlıklarını iş içerisinde geliştirilen kişi” olarak tanımlanmıştır.

Anılan Kanun'un “Çıraklık Şartları” başlıklı 10'uncu maddesine göre çırak olabilmek için,

a)14 yaşını doldurmuş, 19 yaşından gün almamış olmak. (Bu bentte yer alan "onüç yaşını" ibaresi, 16/8/1997 tarih ve 4306 sayılı Kanunun 6 ncı maddesiyle "ondört yaşını" olarak değiştirilmiştir.)

b)En az ilköğretim okulu mezunu olmak.

c)Bünyesi ve sağlık durumu gireceği mesleğin gerektirdiği işleri yapmaya uygun olmak gerekmektedir.

Somut olayda, davacının yaş itibariyle sigortalı işçi olması düşünülemez. Davacı nizalı dönemde henüz 12 yaşındadır. Davacının işi inşaat işçiliği olup ağır ve tehlikeli işlerdendir. 18 yaşından küçükler ağır ve tehlikeli işlerde çalışamazlar. Kaldı ki davacının yaş itibariyle çırak olması dahi mümkün değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önüne alınmadan davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önüne alınmadan davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24499, Karar No: 2011/6533, Tarih: 11.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/24499 E.  ,  2011/6533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

İddianame ile dava açılan ağaç kesme suçu, tarla açma suçunun unsuru kabul edilerek, ayrıca ağaç kesme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmaması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Hükme esas alınan 23.5.2008 tarihli keşifte görevlendirilen bilirkişilere yemin yaptırılmayarak CMK. 62. ve 57. maddelerine muhalefet edilmesi,

2-Kabule göre;

Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki fındık ağaçlarının müsaderesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8064, Karar No: 2012/9217, Tarih: 05.07.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/8064 E.  ,  2012/9217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 28.02.2012 gün ve 2011/14540-2012/2809 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu, 390 ada 8 parsel sayılı taşınmaz, Beden Terbiyesi Umum Müdürlüğü adına kayıtlı iken ifraz edilmiş; 391 ada, 12 parsel ve 1552 ada 1 parsel, 1553 ada 1 parsel oluşmuştur.

Daha sonra 391 ada, 12 parsel sayılı taşınmaz ifraz edilmiş, (12.11.1996 tarih, 3529 yevmiye ile kapatılmış) 391 ada 13 parsel ve 391 ada 14 parsel oluşmuştur.

391 ada, 14 parsel sayılı taşınmaz yine ifraz suretiyle 09.01.1999 tarih, 102 yevmiye ile kapanmış ve 391 ada, 15, 16, 17, 18 ve 19 sayılı parseller oluşmuştur.

Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün mülkiyetinde olan 50 pafta, 391 ada 13, 15, 16, 17 ve 18 sayılı parsellerde davalı ... adına 49 yıllığına "intifa hakkı" tesis edilmiştir.

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden, taraflar arasındaki uyuşmazlığa konu olan 391 ada 13 ve 391 ada 15, 16, 17, 18 ve 19 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının, intifa hakkı tesisine ilişkin akit tablolarının, akit tablolarına ekli harita, kroki vs. belgelerin ilgili merciinden istenerek evraka eklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/22775, Karar No: 2018/230, Tarih: 17.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/22775 E.  ,  2018/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık ...hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10064, Karar No: 2022/13854, Tarih: 22.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10064 E.  ,  2022/13854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

a-Şikayete konu taşınmazlardan 23 Parsel’de kayıtlı 1 ve 2 bağımsız bölüm numaralı taşınmazlara yönelik para cezasının incelenmesinde;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1.Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2.Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3.İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü amirdir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine söz konusu taşınmazlar yönünden, ihale bedellerinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda şikayetin ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedellerinin % 10'u olarak belirlenen para cezasının % 5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanması,

b-Şikayete konu taşınmazlardan 34 Parsel’de kayıtlı 2 bağımsız bölüm numaralı taşınmaza yönelik para cezasının incelenmesinde;

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer alır.

Somut olayda; söz konusu taşınmazın muhammen değerinin 370.000,00 TL, satış bedelinin ise 475.100,00 TL olduğu, şikayetçinin, şikayet dilekçesinde kıymet takdirine yönelik şikayetinin bulunmadığı ve gerekçeli istinaf dilekçesinin de sürede olmadığı anlaşılmıştır.