muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10569, Karar No: 2010/1455, Tarih: 09.02.2010

Bu itibarla, mahkemece, içinde sigorta hukuku uzmanı olan yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, sigorta poliçesi özel ve genel şartları değerlendirilmek suretiyle meydana gelen hasarın poliçe teminatı içinde olup olmadığının belirlenerek oluşacak sonuca göre bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33328, Karar No: 2017/3137, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/33328 E.  ,  2017/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1983, Karar No: 2011/1619, Tarih: 14.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1983 E.  ,  2011/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşma olarak temyiz edilmesi üzerine davanın niteliği gereği duruşma talebinin reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili olan davacının üyelik aidatlarını ödemediği gerekçesiyle davalı kooperatif tarafından üyelikten ihraç edildiğini, davacıya çekilen ihtarnamelerde talep edilen borç miktarının ayrıntılı olarak gösterilmediğini ileri sürerek ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ihracının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, benimsenen bilirkişi raporu ve davalı kooperatifin usulüne uygun tutulan defterlerine göre, davacının kooperatife borcunun ihtarnamelerde belirtilen miktarla uyumlu olduğu gerekçesiyle davacının sabit görülmeyen davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı ,davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı kooperatifçe, davacıya çekilen ihtarnamelerde “aidat-ara ödeme-şerefiye borcu toplamı ve faiz borcu toplamı” olduğu belirtilen borcun ödenmesi istenmiş olup, bu borcun ne kadarının aidat, ne kadarının şerefiye ve ara ödeme ve faiz borcu olduğu anlaşılamamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da borcun ayrıntılı hesabı yapılmamış, davacının borçlarının neden kaynaklandığı, hangi kalemlerden oluştuğu ve miktarları ayrı ayrı gösterilmemiştir. Bu yönü itirabariyle bilirkişi raporu açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişiden borcun miktarını, kaynağı ve hangi dönemi kapsadığını kalem kalem ve hiçbir tereddüte yer vermeyecek derecede gösteren açıklamalı ve denetime elverişli ek rapor alınarak uygun sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken bu husus gözardı edilerek eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/14014, Karar No: 2020/15158, Tarih: 07.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/14014 E.  ,  2020/15158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, iftira

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.07.2014 tarihli iddianame ile sanık hakkında katılan ...'a yönelik hakaret, katılan ...'a yönelik iftira suçlarından kamu davası açıldığı görülmekle yapılan incelemede;

İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi, hakaret suçunda ise fiilin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, ... ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Somut olayda; katılanların damadı olan sanık ...'ın Emniyet Genel Müdürlüğü Personel Dairesi Başkanlığına hitaben yazdığı dilekçede ve polis memuru olan katılan ... hakkında ilgili dilekçe üzerine başlatılan idari soruşturma sırasında alınan ifadesinde, katılan ...'ın resmi olarak tanık ...'le evli olduğu sırada diğer katılan ...'la gayrı meşru ilişki içerisinde bulunarak iffetsiz bir yaşam sürdüğünü iddia ettiği, bu şekilde onun onur, ... ve saygınlığını hedef alarak küçük düşürmek suretiyle hakaret suçunu işlediği; diğer yandan katılan ...'ın resmi nikahlı eşi ...'la daha önce gayrı meşru ilişki içerisinde bulunduğunu, bu gayrı ahlaki durumu yaşam biçimi haline getirdiğini, memuriyet görevini suistimal ederek polis memuru arkadaşlarını da buna alet ettiğini, tanık ... ile kendisini ayırmasındaki amacının, eşi tanık ...'yi kötü yola düşürerek maddi menfaat temin etmek olduğunu ileri sürerek hakkında ''Yetkisini veya nüfuzunu kendisine veya başkalarına çıkar sağlamak amacıyla veya kin veya dostluk nedeniyle kötüye kullanmak'' fiilinden idari soruşturma açılmasını sağlamak suretiyle ona yönelik de iftira suçunu işlediği gözetilerek, sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken, dosya kapsamına uymayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16054, Karar No: 2017/5249, Tarih: 13.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16054 E.  ,  2017/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının boşandığını, müşterek 2005 doğumlu çocuk için 400 TL hükmedilen iştirak nafakasının; değişen koşullar ve ihtiyaçlar nazara alınarak, aylık 1.200,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; yeniden evlendiğini, çocuğunun doğmak üzere olduğunu, telekom kurumunda özürlü kadrosunda çalıştığını, 1.829 TL maaş aldığını, kira ödediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; boşanma kararında nafakanın TEFE-TÜFE oranında artışına hükmedildiğini, boşanmadan sonra davalının ekonomik durumunda olağanüstü iyileşme olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

Yine aynı kanunun 331.maddesinde; "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere; tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının değişmesi ve hakkaniyetin gerektirdiği hallerde taraflarca her zaman nafaka artırım davası açılabilir (HGK 15.07.2009 gün ve 3-352 E/348 K) .

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Somut olayda dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuğun 2005 doğumlu ve 5. sınıf öğrencisi olduğu, davalının ise aylık 1.860 TL gelirinin olduğu, 950 TL kira ödediği, yeni eşi ile yaşadığı anlaşılmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 3 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 3 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, uygun bir nafaka artışına karar verilmesi gerekir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, davalı babanın aylık kazancının ancak kendi ve bakmakla yükümlü olduğu kişinin hayatını idame etmeye yeteceği, nafakanın yeniden değerlendirilmesini gerektirir kazanç artışı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2284, Karar No: 2024/5170, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/2284 E.  ,  2024/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/533 E., 2016/150 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebebinin, münhâsıran suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

2.Sanık ...'in temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

3.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi münhasıran suçta kullanılan nakil aracı ile ilgili yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 29.09.2015 günü kolluk görevlilerince oluşturulan uygulama noktasında durdurulan sanık ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı araçta Gaziantep 3. Sulh Ceza Hâkimliğinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada aracın kasa kısmından 1.800 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği ve sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı belirlenmiştir.

2.Sanık ...'in tüm aşamalarda atılı suçu ikrar ettiği, ... plakalı nakil aracını ise araç sahibinden meyve ve sebze taşıyacağını söyleyerek emaneten aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Suçta kullanılan ... plakalı araca ilişkin ruhsat sureti ve malen sorumlu ...'in beyanı dava dosyasında mevcuttur.

A. Nakil Aracı Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki ''İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur. Suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan eşya, kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir.'' şeklindeki düzenleme gereği nakil aracının müsaderesi için iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmaması gerektiği cihetle malen sorumlu tarafından nakil aracının kaçakçılık suçunda kullanılması amacıyla sanığa teslim edildiğine ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı gözetilerek iadesine karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre ticari miktar ve mahiyette gümrük kaçağı sigara ile birlikte yakalanan sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle suçun sübûtuna yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre ticari miktar ve mahiyette gümrük kaçağı sigara ile birlikte yakalanan sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle suçun sübûtuna yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının "yirmiüçüncü" fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyaların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada, soruşturma aşamasında ihtarat yapılmamış ise 1/2, yapılmış ise 1/3 oranında indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

A. Nakil Aracı Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle nakil aracının iadesine ilişkin hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Kemal Gözel Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanık ...'in temyiz isteği yerinde görüldüğünden sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10269, Karar No: 2022/16189, Tarih: 14.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/10269 E.  ,  2022/16189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5941 sayılı Yasaya muhalefet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra ... Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 286/2-e maddesi uyarınca; sadece adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın İnegöl 1. İcra Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1923, Karar No: 2015/8312, Tarih: 16.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1923 E.  ,  2015/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR (KAPATILAN) 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2012/167-2013/136

Taraflar arasında görülen davada İzmir (Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2013 gün ve 2012/167-2013/136 sayılı kararı bozan Daire’nin 06/11/2014 gün ve 2013/15896-2014/16961 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen dava dilekçelerinde müvekkili şirketin E. Serbest Bölgesi’nde demir-çelik sektöründe faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, Çin’de bulunan firmadan bedelini ödeyerek akreditif yoluyla mal aldığını, bu malların konteynerler ile İ. Limanı’na ulaştığını ve İzmir Gümrük Müdürlüğü’ne özet beyan verildiğini, Gümrük Yönetmeliği'nin 126. maddesi gereğince taşıma senedinin alıcı nüshası ile birlikte Gümrük Müdürlüğü’ne verildiğini, Gümrük Müdürlüğü emtianın müvekkil adına tescil edildiğini, yüklenmek için kolcuya tevdi edildiğini, gümrük işlemleri tamamlanan emtiaların Gümrük Yönetmeliği'nin 89 ve 132. maddeleri gereğince davalının işlettiği gümrük geçici depolama alanından serbest bölgeye aktarılmak üzere yükleme ve teslime tevdi edildiğini, liman işletmesince yüklemeye izin verilmediğini ve eşyaların kendisine teslim edilmediğini, liman idaresine gönderilen ihtara rağmen gemi adının konşimento ile uyuşmadığını, özet beyan verilmediğini, eşyanın tesliminin mümkün olmayacağını belirttiğini, eşyanın hangi gemi ile geldiğinin belirlenmesi ile eşyanın tesliminin mümkün olabileceğini, malların taşınma sırasında farklı gemilere aktarıldığını, liman işletmesinin talebinde yer aldığı üzere eşyanın özet beyan ve alt özet beyanla taşıt aracının ve gümrüğe sunulan eşyanın taşıyıcı veya temsilcisi tarafından yapılacak beyanla düzeltilebileceğini, eşya sahibinin böyle bir yükümlülüğü olmadığını, müvekkilinin serbest bölge işlem formunu verdiğini ve onaylandığını, eşyanın teslim edilmesi gerektiğini, buna rağmen liman işletmesinin bu eşyayı teslim etmediğini, davalı liman işletmesinin ardiyecilik hizmeti yapan ticari kuruluş olması nedeni ile bu eşyayı teslim etmekte mükellef olduğunu, BK'nın 41. maddesi anlamında haksız bir fiilinin olduğunu belirterek eşyaların kendisine teslimini, teslim mümkün olmazsa mal bedeli,kar mahrumiyeti ve manevi tazminatın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı TCCD Liman İşletmesi vekili asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Davalı TCCD Liman İşletmesi vekili asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, AB uyum süreci ile gümrük idarelerinin sadece “gümrükleme” işlemleri ile görevlendirildiği, antrepo hizmetlerinin liman idareleri veya özel kişilere bırakıldığı, 2000 yılında yürürlüğe giren 4458 sayılı Gümrük Kanunu ile gümrük idaresinin ordino veya teslim talimatı isteme zorunluluğu kaldırıldığı, gümrük idaresinin artık antrepo hizmeti vermemesi nedeni ile ordino talep etmediği, gümrük idaresinin sadece malın gümrükle ilgili pozisyonunu, tarifesini, ithalinin serbest olup olmadığını ve gümrük vergisini ödenip-ödenmediğini araştırdığı, diğer hususların yetki alanı dışında olduğu, malların alıcıya teslim edilip edilmemesi hususunun gümrük idaresinin yetkisinin dışında kaldığı, malların taşıyıcı tarafından teslim alınmasından boşaltma limanın da gönderilene teslim edilmesine kadar malın zilyetliğinin taşıyana ait olması nedeniyle, malların gemiden tahliyesinden sonra alıcısına teslim edilene kadar gümrüklü sahadan çıkmasından önce herhangi bir hasarın oluşması halinde, bu zarardan taşıyanın sorumlu olacağı, bu nedenle gemiden tahliye edilen ancak henüz gönderilene teslim edilmemiş mallar üzerinde tasarruf hakkının taşıyanda bulunması nedeni ile gönderilenin bu konşimentoyu doğrudan liman idaresine ibraz ederek malın teslimini isteyemeyeceği, limanın buradaki hukuki durumunun taşıyanın ifa yardımcısı olduğu, bu nedenle taşıyanın iradesi olmaksızın tek taraflı teslim yapılamayacağı, davacının yükün teslimini esas alan taleplerinde muhatapın ancak taşıyan olabileceği, taşıyanın talimatı olmadan liman idaresinin yükü teslim edemeyeceği, davacının söz konusu talepleri hak sahibi olduğunu ispat ederek taşıyana karşı ileri sürmesi gerekirken onun ifa yardımcısı konumundaki liman idaresine dava açamayacağı, dava konusu talep hakları bakımından liman idaresi pasif taraf sıfatı bulunmadığı, taşıyanın onayı olmadan, taşıyanın menfaatini koruma yükümlülüğü bulunan ve teslim emri olmaksızın teslimatı gerçekleştiremeyecek olan liman idaresinin sorumluluğunun söz konusu olamayacağı gerekçeleriyle asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen karar asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 06.11.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.