muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10932, Karar No: 2022/2998, Tarih: 21.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10932 E.  ,  2022/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 21/10/2020 tarih 2020/İHK-21824 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin sevk ve idaresindeki bisiklet ile davalı nezdinde ... poliçesi olan otomobilin karıştığı çift taraflı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını belirterek belirsiz alacak olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 3.839,00 TL sürekli işgöremezlik, 100,00 TL geçici işgöremezlik tazminatı ve 1.061,00 TL ATK rapor ücreti olmak üzere toplam 5.000,00 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsili talep etmiş, talep artırım dilekçesi ile talebini 42.162,50 TL sürekli işgöremezlik ve 10.024,50 TL geçici işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 52.287,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvurunun kabulü ile 42.162,50 TL sürekli işgöremezlik ve 10.124,50 TL geçici işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 52.287,00 TL tazminatın 26/02/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davalı vekilinin yaptığı itirazın reddine karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan 06/07/2020 tarihli aktüer bilirkişi raporunda; kaza tarihinde 66 yaşında olan davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresi belirlenmeden, davacının 99 yaşına kadar yaşama ihtimali olduğu kabul edilerek ve bu yaş baz alınarak "irat yöntemi" ile işleyecek/ bilinmeyen devre hesabının yapılmış olduğu, işleyecek aktif dönem ile işleyecek pasif dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin de açık bir şekilde yazılmadığı anlaşılmış olup, bu yönüyle raporun denetime elverişli olmadığı görülmüştür.

Bu durumda; davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür süresi belirlenerek, aktif ve pasif dönem başlangıç bitiş tarihleri ve süreleri gösterilmek suretiyle daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12512, Karar No: 2014/21481, Tarih: 24.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12512 E.  ,  2014/21481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Bu anlatılanlar kapsamında somut olay incelendiğinde;

Bu anlatılanlar kapsamında somut olay incelendiğinde;

Davacının, davalı aleyhine açtığı bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline dair davada mahkemece, 31/12/2013 tarih ve 2011/539 E – 2013/690 K sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verildiği, davalı vekilince bu kararın süresinde temyiz edildiği ancak temyiz harç ve giderlerinin yatırılmadığı, mahkemece davalı vekilinin temyiz talebinin 12/02/2014 tarih ve 2011/539 E – 2013/690 K sayılı ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin yatırılmadığı gerekçesiyle reddedildiği, davalı vekilinin iş bu ek kararı da süresinde temyiz ettiği, ek kararın temyizine dair temyiz harç ve giderlerinin tam olarak yatırıldığı anlaşılmıştır.

Yukarıda da belirtildiği üzere, temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Mahkemece muhtıra çıkarılmadan temyiz talebinin reddi hatalı olduğundan temyiz talebinin reddine ilişkin kararın ortadan kaldırılmasına,

Mahkemece davalı vekiline temyiz harç ve masraflarının yatırması için usulüne uygun muhtıra çıkarılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11558, Karar No: 2013/18023, Tarih: 31.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11558 E.  ,  2013/18023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmazlar ile somut emsal olarak alınan taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenin emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazların emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazların emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda karar düzeltme yolu açık olmak üzere BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10271, Karar No: 2008/157, Tarih: 14.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10271 E.  ,  2008/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/07/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı Recep tarafından dava dışı kızı Fatma’ya verilen vekaletle 1643 parsel ve 855 parselin 13 nolu bölümündeki paylarının mal kaçırmak amacıyla gerçekte bağışlanmak suretiyle vekilin oğlu olan davalıya temlik edildiğini ileri sürüp, pay oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazların muvazaalı olarak temlik edilmediği ve vekalet görevinin de kötüye kullanılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan Recep’in çekişmeli 1643 ve 855 parsel sayılı taşınmazlarda maliki olduğu paylarının vekil ettiği kızı Fatma aracılığıyla 5.11.2003 tarihli akitle davalı Özen'e satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı yapılan bu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, davacının miras bırakanın 2.eşi, davalının ise vekil Fatma'dan olma torunu olduğu, miras bırakanın emekli olup, sağlık, sosyal ve ekonomik güvencesinin bulunduğu, mal satmaya da ihtiyacının olmadığı görülmektedir.

Öte yandan, taşınmazlardaki çekişme konusu edilen payların gerçek değerlerinin akitte gösterilen değere nazaran fahiş olduğu ve bede1 farkının bulunduğu, kaldı ki, davalının da satış bedelini ödediğine dair bir kanıtın bulunmadığı dosya kapsamı ile sabittir. Ayrıca, miras bırakanın hasta ve yatalak olduğu, davalıya olan minnet duyguları ile satışı gerçekleştirdiği açıktır.

O halde, somut bu olgu ve bulgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın temlikteki gerçek amacının mirasçıdan mal kaçırma 'olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir, kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3663, Karar No: 2017/6060, Tarih: 02.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/3663 E.  ,  2017/6060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :ELATMANIN ÖNLENMESİ- YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 3147 ada 1 parsel sayılı taşınmaza davalı kooperatif tarafından haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ağaç dikmek, çeşme vs. yapmak suretiyle elatıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ile taşınmaz üzerindeki ağaçlar vs. olmak üzere tüm muhdesatların yıkımını istemiştir.

Davalı, taşınmazı kullanmadığının İdare Mahkemesi kararı ile sabit olduğunu, taşınmaz üzerindeki ağaçların bir kısmının doğal olarak yetiştiğini, bir kısmının ise Belediye ve Orman İdaresi tarafından dikildiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı, nitekim taşınmazın imar planında "park ve çocuk alanı" olarak düzenlenmesi neticesinde davalının taşınmazdan yararlanmasının mümkün hale geldiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde ve özellikle, dava konusu taşınmazın davalı tarafından kullanıldığı ve taşınmaz üzerindeki ağaçların davalı tarafından dikildiği iddiaları kanıtlanamadığına göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına

02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8440, Karar No: 2014/5280, Tarih: 17.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8440 E.  ,  2014/5280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/189271

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08.03.2011

NUMARASI : 2010/207 Esas, 2011/33 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın çalıştığı işyerinde yaz tatili için çalışmaya başlayan mağdur ve abisi ile sipariş götürdükten sonra mağdurun abisi olan tanık Samet'e dükkana yürüyerek gitmesini söyleyerek tanığı uzaklaştırdıktan sonra mağduru bisiklete bindirerek önce bir caminin tuvaletine sokmaya çalıştığı, mağdurun girmek istememesi üzerine mağdura 5 TL vererek yeniden bisiklete bindirdiği ve okul arkasında bulunan çalılıkların içine götürerek mağdurun yanağından öptükten sonra yere uzanmasını istediği, mağdurun kabul etmeyerek verdiği parayı sanığın üzerine atarak olay yerinden hızlıca ayrıldığı mağdurun aşamalarda istikrarlı beyanları, mağdurun beyanları ile uyumlu tanık beyanları, sanığın kaçamaklı savunmaları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı şekil beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25346, Karar No: 2017/3911, Tarih: 05.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/25346 E.  ,  2017/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, boşanma davasında kurulan kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, velayeti davacı-davalı anneye verilen ortak çocuklar ile baba arasında "aynı şehirde ikamet etmeleri hali" ve "farklı şehirde ikamet etmeleri hali" için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Günümüzde ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayrımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Kişisel ilişkinin değişen koşullara göre her zaman yeniden düzenlenmesi istenebilir. Bu bakımdan, aynı şehir-ayrı şehir ayrımına gidilmeksizin çocukların üstün yararları da dikkate alınarak kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/4860, Karar No: 2018/10770, Tarih: 30.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/4860 E.  ,  2018/10770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Somut olayda; davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur.O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1. maddesindeki “davanın reddine” ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.