muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8890, Karar No: 2010/9734, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8890 E.  ,  2010/9734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan ... üketim Mad. Tic. ve San. AŞ. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacılar ile temyiz eden davalılardan... Tüketim Maddeleri Tic. San. AŞ’nin tüm, temyiz eden davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıların murisi ve yakını olan Ayşe Akın’ın iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıklarını iddia ettikleri maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların maddi ve manevi tazminat istemlerinin ilamda belirtildiği şekilde kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacılar ile aleyhine hüküm kurulan davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece maddi ve manevi tazminatın belirlenmesinde ve hüküm altına alınan tüm tazminatlardan davalı... Tüketim Maddeleri Tic. San. AŞ’nin sorumlu bulunmasında isabetsizlik yoktur. Ancak davalı ... Başkanlığının birleşen İstanbul 5. İş Mahkemesinin 20087420 Esas sayılı dosyasında süresinde ileri sürdüğü zaman aşımı def'inin dikkate alınmaması hatalı olmuştur

Dava konusu ölüm olayının 13.03.1999 tarihinde meydana geldiği, davacılar murisinin davalılardan... Tüketim Maddeleri Tic. San. AŞ’nin işçisi olduğu, diğer davalı ... ile davacılar murisi arasında akdi bir ilişkinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık 17.07.2008 tarihli birleşen davadaki talepler yönünden davalı ... Başkanlığına uygulanması gerekli zaman aşımı süresinin ne olduğu ve birleşen davanın anılan davalı bakımından zaman aşımı süresi içerisinde açılıp açılmadığı noktasındadır.

İşverenin iş kazalarından doğan tazminat sorumluluğu B.K.’nun 332. maddesi gereğince hizmet akdinden doğan işçiyi koruma ve gözetme yükümlülüğüne ve 1475 sayılı eski İş Kanunun 73. , 4857 sayılı yeni İş Kanunun 77. maddesinde öngörülen iş güvenliği ve işçi sağlığına ilişkin yükümlülüklerine aykırı davranmasından kaynaklanmaktadır. Sorumluluğun yasal dayanağı itibariyle işverene karşı dava açılan B.K.’nun 125 maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Ancak, somut olayda, ... ile kazalı Ayşe Akın arasında hizmet akdi ilişkisi bulunmadığından, Kadıköy Belediye Başkanlığının sorumluluğu B.K.’nun 41. maddesinde hükme bağlanmış olan haksız fiil sorumluluğu kapsamındadır. Bu duruma göre de ... hakkında B.K.’nun 125. maddesindeki 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması mümkün değildir.

... yönünden davanın yasal dayanağını B.K.’nun 41. maddesinin oluşturmasına göre, bu davalının haksız fiillerin tabi olduğu bir ve on yıllık zamanaşımı süresine tabi olacağı, ölüm olayı davalılarla bağlantısı bulunmayan üçüncü kişinin kasti eylemi sonucu gerçekleştiğinden uzamış ceza zaman aşımı süresinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı kuşkusuzdur. Hal böyle oluca da Kadıköy Belediye Başkanlığının süresinde ileri sürdüğü zaman aşımı defi'i değerlendirilmeksizin karar verilmiş bulunması isabetsizdir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde davalı ... Başkanlığının zaman aşımı def'i değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... Başkanlığının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde Kadıköy Belediye Başkanlığına iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgililere iadesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25979, Karar No: 2017/35561, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25979 E.  ,  2017/35561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21485, Karar No: 2011/3329, Tarih: 14.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21485 E.  ,  2011/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 14/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16649, Karar No: 2018/110, Tarih: 10.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16649 E.  ,  2018/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2009 tarih ve 2008/300 Esas, 2009/510 karar sayılı kararıyla sanık hakkında vergi incelemesi ve mütalaaya uygun olarak “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçundan açılan kamu davasında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiği,işbu davanın dayanağını oluşturan 24.08.2008 günlü iddianame ile ise "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, 18.02.2008 gün ve ... sayılı vergi suçu raporu ile bu rapora atıf yapan 05.03.2008 tarihli mütalaa yazısının “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçu ile ilgili olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak ve bozmaya uyulmasına karar verildiği halde 21.10.2015 tarihli bozmanın gerekleri yerine getirilmeyerek sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/528, Karar No: 2019/9541, Tarih: 30.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/528 E.  ,  2019/9541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre yerleşim yeri içinde, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama yolda sanığın idaresindeki otomobil ile kırmızı ışık ihlali yaparak, yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur tayinine, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 30/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1263, Karar No: 2015/2560, Tarih: 06.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1263 E.  ,  2015/2560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 405/2. maddesi uyarınca ...’a vasi tayin Edilmesine ilişkindir.

..., 16.07.2014 gün 2014/472 sayılı yazı ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinden ...’a vasi tayin edilmesi isteminde bulunmuştur. ... Sulh Hukuk Mahkemesi, 12.09.2014 gün ve 2014/316 E. - 2014/373 K. sayılı kararla; "...kısıtlı adayının adresinin, Halil Serezli Sokak, No: 31 ... olduğu ve TMK'nın 411 ve HMK’nın 19. maddeleri uyarınca yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu" gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 18.12.2014 gün 2014/1014 E. - 2014/1073 K. sayılı kararla kısıtlı adayının “Karaydın Köyü, Kalkım ...” adresinde ikamet ettiği, yetkili mahkemenin TMK'nın 411. maddesi uyarınca ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 12.12.2014 tarihli tutanağında kısıtlı adayının alınan beyanı ile kısıtlı adayının “Karaydın Köyü, Kalkım ...” adresinde ikamet ettiği belirtilmiş ve buna göre ... Sulh Hukuk Mahkemesince ... Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiş ise de, ... İlçe Jandarma Komutanlığının 15.08.2014 ve 02.09.2014 tarihli ve mahalle muhtarının da imzasını taşıyan tutanaklarına göre, kısıtlı adayının Kalkım beldesinde ikamet etmediği ve kısıtlı adayanın yerleşim yerinin ......” adresi olduğu tespit edilmiştir

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Bu durumda kısıtlı adayının zabıta araştırmasıyla belirlenen sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerleşim yeri "..." ilçesi olduğundan, yetkili mahkeme, ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3865, Karar No: 2014/4135, Tarih: 24.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/3865 E.  ,  2014/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/215439

MAHKEMESİ : Dinar Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2012

NUMARASI : 2011/19 (E) ve 2012/48 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; NZ plakalı araçta sahte para bulunduğunun ihbarı sonrası sanığın işyeri önünde park halinde bulunan ve hacizli olduğu tespit olunarak otoparka çekilen aracında yapılan aramada aracın arka koltuğu altında bulunan kutu içerisinde sahte 4 adet 100 TL, 2 adet 50 TL ve 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz bir adet ruhsatsız silah ele geçirilmesi karşısında sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraatine hükmolunması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Adli emanetin 2010/223 sırasında kayıtlı kuru-sıkı silahın, 5729 sayılı Gaz ve Ses Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Kanun ve yönetmelik hükümlerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimi yerine sanığa iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6592, Karar No: 2024/2949, Tarih: 17.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6592 E.  ,  2024/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/540 E., 2022/912 K.

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/323 E., 2019/1231 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti ve men'i ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin servis taşıma hizmeti ile uğraştığını, müvekkili ile davalılardan ......A.Ş. ile arasında 04.05.2013 tarihinde davalının işlettiği "Gündoğdu Okulları"nın personel ve öğrenci servis hizmeti hususunda sözleşme yapıldığını, bu şirketin daha sonra unvan değişikliğiyle ... Okul Eğitim....A.Ş. unvanını aldığını ve sözleşmenin 13 üncü maddesi gereği müvekkili ile olan sözleşmesini yine kendi iştiraki olan ve sözleşmeden sonra kurulan diğer davalı ... Servis A.Ş'ye devrettiğini, taraflar arasında sözleşme sorunsuz bir şekilde devam ederken diğer şirketin kurulduğunu ve davalı bünyesinde eğitim-öğretim almakta olan öğrencilere servis hizmeti vermeye başlandığını, davalının daha devam etmekte olan servis hizmeti sözleşmesini müvekkilinin kusuru olmaksızın feshettiğini, buna ilişkin davanın derdest olduğunu, müvekkilinin kendisine ait araç ve dava dışı araç maliklerinden kiraladığı toplam 7 adet servis araçları ile hizmete devam ettiğini, davalı okul tarafından müvekkilinin araçlarına servis yönetmeliği gereği verilmesi gerekli olan izin belgeleri bilerek ve isteyerek temin edilmezken diğer davalının araçlarına belgelerin verildiğini, servisi engelli öğrenci kullanmadığından engelli rampasına ihtiyaç yoktur yazısının da verilmediğini ve müvekkilinin kiraladığı araçların defaten idari para cezalarına maruz kalmasına sebep olunduğunu, davalının bu ve benzeri davranışlarının kanunda tanımlanan haksız rekabet fiilini oluşturduğunu ileri sürerek dava konusu eylemlerin haksız rekabet olduğunun tespiti ile anılan haksız rekabetin men'ine şimdilik 5.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek avans faiziyle davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; engelli rampasının yasal zorunluluk olduğunu, müvekkilinin engelli rampasına ihtiyaç yoktur yazısını yazma yetkisi bulunmadığını, müvekkilinin oluşturduğu "Taşımacıyı Tespit Komisyonu’nun" 27.10.2017 tarihli oturumunda 4 şirket ve 23 şahsın araçlarından hizmet alınmasına karar verildiğini, bu kararın da Çukurova Kaymakamlık Makamının 17.11.2017 tarihli Olur'u ile uygun bulunduğunu, makam onayı alan 59 aracın düzgün hizmet verdiğini ancak davacıya ait olduğu daha sonra anlaşılan 8 aracın bilgilerine ulaşılamaması ve velilerden gelen tedirgin mesajlar üzerine öğrencilerin can ve mal güvenliklerine tehlike oluşturabileceği endişesiyle İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’ne bildirim yapıldığını, Kaymakamlık eliyle yapılan denetim sonunda düzenlenen 03.01.2018 tarihli denetim raporunda bu 8 aracın davacı adına izinsiz çalışan Olur’u bulunmayan araçlar olduğunun tespit edildiğini, tüm bu işlemlerden sonra Taşımacıyı Tespit Komisyonunun görevinin sona erdiğini, davacının bu 8 araç için aldığı Olur tarihlerinin bu olaylardan sonra 07.03.2018 ve 13.03.2018 olduğunu ve bu Olurlar için müvekkillerinden evrak isteme tarihlerinin ise 08.02.2018 ve 09.02.2018 olduğunu, müvekkilinin eylemlerinin haksız rekabet teşkil etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile okul servis araçlarının çalışmaya başlamasına ilişkin olarak Taşımayı Tespit Komisyonunun toplandığı, müracaatların 26.10.2017-27.10.2017 tarihleri arasında yapılacağının bildirildiği, müracaat süresi dolmadan 27.10.2017 tarihinde toplantı yapılarak taşıyıcıların belirlendiği, davacı tarafından...,.,..,...,...,...,.., plakalı araçlar yönünden kira sözleşmesine dayanılarak dava açılmış ise de; gerek kira sözleşmelerinde kira bedellerinin belirlenmemiş olması, gerekse Okul Servis Araçları Yönetmeliğinin 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince her ne kadar gerçek ve tüzel kişilerin birlikte taşıma hizmeti yapabilecekleri düzenlenmişse de bu durumda taşımanın gerçekleştirildiği taşıtların 1/3'ünün taşımacıların adlarına tescilli olmasının zorunlu tutulması karşısında davacı tarafından belirtilen plakalardan sadece .... plakalı aracın davacı adına tescilli olduğu, diğer araçların davacı şirket adına tescilli olmadığı, dolayısıyla ...,...,...,..., plakalı araçlar yönünden davacının aktif husumet ehliyetinin de bulunmadığı, öte yandan davalı şirket tarafından her ne kadar engelli erişebilirlik rampasının gerekli olup olmadığı yönünde yönetmelik gereğince kendilerinin tanzim edebileceği bir belge bulunmadığı savunulmuşsa da, Okul Servis Araçları Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi, 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği engelli öğrenci ve çocukların taşınmasına yönelik her türlü tedbirin okul yönetimi tarafından alınması gerektiği, servis hizmeti verilen araçların hareket kısıtlılığı olan yolcuların tercihine göre transfer aparatı temin etmesinin veya erişebilir hale getirilmiş olan araçlarla hizmetin sağlanmasının yükümlülük olduğu, yönetmelik hükümleri bütün halinde değerlendirildiğinde davalı okul idaresinin engelli erişebilirlik rampası gerekip gerekmediği hususunda taşıma yapacak kişilere bilgi vermesi ve bu rampaların denetimini yapması gerektiğinin anlaşıldığı, kaldı ki Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Daire Başkanlığı tarafından verilen cevabi yazıda davalı okul idaresinin engelli erişebilirlik rampasına ihtiyaç duyulmadığı yönünde 24.01

.01.2018 tarih ve 015 sayılı yazı ile bilgilendirmede bulunulduğu, aynı talep davacı tarafça ileri sürüldüğü halde okul idaresinin böyle bir belge düzenleme yetkisinin bulunmadığını savunmasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesi kapsamında dürüstlük kuralına aykırı olduğu, davalı tarafça iştirak şirketinin araçlarına böyle bir belgenin düzenlenerek verilmesi mümkünken davacıya ait araca böyle bir belgenin verilmemesinin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 54 ve devamında düzenlenen haksız rekabet hükümlerine aykırı olduğu, davacı tarafından taşınacak öğrenciler arasında engelli erişebilirlik rampasına ihtiyacı olan öğrenci bulunup bulunmadığı hususunda davalının pasif eylemi nedeniyle davacının Büyükşehir Belediyesinden güzergah izni alamadığı ve bu nedenle de taşıma işi yapamadığı, kendisi ile sözleşme yapan öğrenci velileri ile yaptığı sözleşmelere riayet edemediği, davalıların bu yolla 6102 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 nolu alt bendi gereğince müşterilerle kendisinin bizzat sözleşme yapabilmesi için onları başkalarıyla yapmış oldukları sözleşmelere aykırı davranmaya yönlendirme eylemini gerçekleştirdiği, .... plakalı araca düzenlenen trafik idari para cezasının davalının haksız rekabet teşkil eden pasif eylemi nedeniyle gerçekleştiği, bu miktarın 176,25 TL olduğu, davacının manevi tazminat talebi yönünden ise 6102 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 58 nci maddesi şartlarının değerlendirilmesi gerektiği, 6098 sayılı Kanun'un 58 nci maddesi gereğince davacı şirketin kişilik haklarının zedelenmediği, dolayısıyla manevi tazminat talebinin reddinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle davacıya ait 01 S 2476 plakalı araca engelli erilebilirlik rampası bulunup bulunmadığı yönündeki belge verilmeyerek davalının pasif eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, bu şekilde oluşan haksız rekabetin men'ine, 176,25 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebi yönünden davanın reddine, ...,...,...,..., ve....plakalı araçlar yönünden davanın aktif husumet yokluğundan reddine, hükmün ilanına ve fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.