muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9604, Karar No: 2012/16462, Tarih: 17.10.2012

Dava, bitkisel ürün sigortaları poliçesi ile sigortalanan üründe meydana gelen hasarın tazminine ilişkindir.

Davacıya ait birden ziyade kayısı bahçesinin düzenlenen sigorta poliçeleriyle don, dolu ve fırtına rizikolarını kapsar şekilde geçerli olarak davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığı hususu çekişmesizdir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, teminat kapsamına alınan rizikoların gerçekleşip gerçekleşmediği, davalının bu nedenle tazminat ödeyip ödemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Davacı taraf, sigorta poliçesinde yazılı don rizikosunun gerçekleştiğini, kayısı bahçelerinin zarara uğradığını ileri sürmüştür. Davalı vekili, don olayının kayısı ağaçlarının çiçeklenmesi döneminde meydana gelmesi karşısında poliçe özel şartlarına göre zararın teminat dışı olduğunu savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda zararın Tarım İl Müdürlüğü verileri nazara alınarak sigortalı meyve ağaçlarının çiçeklenme döneminde iken meydana geldiği belirtilmişse de dosya içerisinde bulunan Pütürge Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/13 Değişik İş sayılı dosyasına ibraz edilen tespit raporunda sigortalı ağaçların meyva döneminde iken hasarlandığı bildirilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu rapor değerlendirilmediği gibi Tarım İl Müdürlüğü'nden bildirilen genel verilere göre hazırlanmıştır. Bu durumda iki rapor arasındaki çelişkinin aynı bilirkişi heyetinden ek rapor alınmak suretiyle giderilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken anılan hususları karşılamayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda, bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12279, Karar No: 2021/16769, Tarih: 13.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12279 E.  ,  2021/16769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklardan ...’in terlik fırlatarak kalmakta oldukları İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda B-12 ünitesindeki televizyonu kırması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, Cihat hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 10.06.2016 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32316, Karar No: 2025/7022, Tarih: 14.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/32316 E.  ,  2025/7022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/3228 E., 2021/2809 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz İsteminin Esastan Reddi ile Hükmün Onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.05.2025 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8679, Karar No: 2016/6536, Tarih: 03.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8679 E.  ,  2016/6536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Tarım İl Müdürlüğü görevlileri tarafından, 11.02.2010 tarihinde sanık ...'a ait ... Ceviz Toptan Gıda isimli iş yerinde yapılan denetimde, incelenen 156 çıta balın 5179 sayılı Yasay'a aykırı olduğundan el konularak yediemin sıfatıyla sanık...'a teslim edilmesi yönünde karar verilmesine rağmen, sanığın, yediemin vasfını kaldırıp, anılan balları satabilmek için Tarım İl Müdürlüğü'ne sunmuş olduğu 15/02/2010 tarihli suça konu belge altına üretici firma olarak gösterdiği ... Gıda Ltd. Şti.'nin sahte kaşesini basıp, şirket yetkilisi imzasını atmak/attırmak suretiyle yüklenen suçu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; dosya kapsamından belge üzerinde sahte olduğu iddia olunan ... Gıda şirketine ilişkin kaşe ve bu kaşe üzerinde atılı imzanın sahte olup olmadığının bilirkişi raporuyla tespit ettirilmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, anılan şirketin suç tarihinde kullandıkları kaşelerden alınacak örnekler ile suça konu belge üzerindeki kaşenin farklı olup olmadığı ve yine aynı şirketin olay tarihindeki yetkili veya yetkilileri Ticaret Sicil Memurluğundan sorularak, kaşe üzerindeki imzanın ve belge üzerindeki yazıların bu kişi/kişiler eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Dosya içerisinde bulunan suça konu belge aslının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13471, Karar No: 2019/8654, Tarih: 18.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13471 E.  ,  2019/8654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 145 ada 13 parsel sayılı 2.240,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazın bir bölümünün tapu kaydının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, mahalli bilirkişiler ve tanık beyanlarından, taşınmazlar arasındaki erik ağacının sınır olduğu, ancak tam olarak yerinin gösterilmediği, söz konusu yerde iki adet duvarın bulunduğu, alt taraftaki duvarın önceden mevcut olan evin arka tarafına tekabül ettiği, üst taraftaki duvarın ise eski evin saçak kısmı ve mahremiyet alanı olduğu, kadastro tespitinde de üst taraftaki duvarın sınır olarak esas alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi, taşınmazda bulunan erik ağacının davacıya ait olduğunu, dava konusu taşınmazda iki adet duvarın bulunduğunu ve erik ağacının bu iki duvar arasında bulunduğunu, alttaki duvarın taşınmazlar arasındaki sınır olduğunu; tespit bilirkişisi, taşınmazın sınırındaki erik ağacının davacıya ait olduğunu; davacı tanığı, evin yukarısında duvar bulunduğunu, bu duvarın taşınmazlar arasında sınır olduğunu; diğer davacı tanığı, alt taraftaki duvarın taşınmazlar arasındaki sınır olduğunu ve davalı tanığı ise, üst taraftaki duvarın taşınmazlar arasındaki sınır olduğunu, erik ağacının bu duvarın alt kısmında olup davalıya ait olduğunu belirtmiş olmalarına rağmen, bu beyanlar nazara alınarak, sınır oluşturduğu belirtilen duvar, erik ağacı fen bilirkişi raporunda gösterilip, krokiye işaretlenmediğinden yapılan keşfin takibine ve denetlenmesine imkan bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazlar arasındaki sınırın neresi olduğu sorularak doğru olarak belirlenmeli, beyanlarda bahsi geçen ev, erik ağacı, alt duvar ve üst duvar yerinin gösterilmesi istenilmeli; fen bilirkişisinden, keşfi izlemeye olanak veren, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarında geçen nokta, yer ve sınırların (ev, erik ağacı, alt duvar ile üst duvar) işaretlendiği rapor ve harita düzenlemesi istenmeli, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki olması halinde çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23430, Karar No: 2022/2783, Tarih: 22.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/23430 E.  ,  2022/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunduğu sırada ortak yaşam odasında bulunan televizyonu yumruk atmak suretiyle kırması şeklindeki eyleminin TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 14/07/2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18666, Karar No: 2025/4971, Tarih: 02.06.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/18666 E.  ,  2025/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2016/1 E., 2016/1 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 07.05.2025 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, hükmün bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 302/2 maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın, aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesine göre İlk Derece Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14869, Karar No: 2019/8806, Tarih: 14.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2017/14869 E.  ,  2019/8806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün verildiği 27.01.2010 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, olay tutanağına göre suça konu çayların yabancı menşeili ve dökme çay olduğu halde ihraç edilen faturaların kutu çay olması sebebiyle kaçak olduğu anlaşılan çayların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yazı İşl. Müd. Y

B.Ö
Yargıtay — Esas No: 2012/9569, Karar No: 2013/8431, Tarih: 04.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/9569 E.  ,  2013/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 62, 53/1, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Temyiz edenler : 1- Sanık müdafii, 2- Katılan vekili

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın savunmalarını doğrular nitelikte, katılanın sanığa beyaza imza attırmak suretiyle sahte satış vaadi sözleşmesi düzenlediği iddiası ile Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/773 esas, 2010/1115 karar sayılı dosyasında yargılanması sonucu özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından hapis cezasına mahkum olduğu, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 21.12.2011 tarih, 2011/23701 esas, 2011/20370 karar sayılı ilamı ile katılanın eyleminin TCK'nın 158/1-d maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanıkla katılan arasında gerçekleşen ve adliyeye intikal eden somut olaylarda nazara alındığında katılana yönelik yasal şikayet hakkını kullandığı anlaşılan sanığın iftira kastı ile hareket ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan ve hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

b- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi hükmü karşısında aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11953, Karar No: 2022/11776, Tarih: 15.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11953 E.  ,  2022/11776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılmış herhangi bir soruşturma olmadığı halde, sanığın annesi ile birlikte Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak uyuşturucu madde kullandığını, tedavi olmak istediğini söyleyerek, resmi makamların bilgisi bulunmadığı aşamada kendisi hakkında soruşturma yapılmasını sağlayarak suçunun ortaya çıkmasını sağladığından TCK’nın 192/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26285, Karar No: 2025/3296, Tarih: 22.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/26285 E.  ,  2025/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2484 E., 2018/2263 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.12.2018 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmekle, temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip, aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2625, Karar No: 2020/16865, Tarih: 25.11.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/2625 E.  ,  2020/16865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-İzinsiz ağaç kesmek eyleminin dayanağını oluşturan suç tutanağına göre cinsi ve adedi tutanakta belirtilen ağaçların sanık tarafından kesildiğinin ihbar edilmesi üzerine dip köklerin tespit edilmesi, aynı tutanağa göre sanığın suça konu yerin tamamının tapulu arazisi kapsamında bulunduğunu, ağaçları kesmediğini beyan etmesi, işbu dava nedeniyle mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 16.11.2011 tarihli fen bilirkişisi raporunda ağaç kesilen yerlerin fiiliyatta orman olduğunun belirtilmesi, işgal ve faydalanma eylemi ile birlikte görülen izinsiz ağaç kesmek davasında, bozma üzerine 13.05.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu yerlerin bir kısmının sanığın dosyaya sunduğu tapu kapsamında, bir kısmının ise tescil harici kısımda kaldığı, orman kadastronun bulunmadığı gerekçeleriyle sanığın beraatına karar verilmesi, tescil harici kalan kısmın niteliğinin tereddüte yer vermeyecek biçimde tespit edilmesi bakımından hükümlerin yeniden bozulması üzerine, 19.06.2019 tarihli düzenlenen bilirkişi heyeti raporuna göre, tescil harici kalan kısmın ormanlık alan içinde kaldığı için tescil harici bırakıldığı, orman sayılan alan olduğu, tescil harici kalan alanda orman ağaçlarına ait kök ve kütüklere ait bulgulara rastlanmadığı tespit edilmekle tapu sınırları haricindeki ormanlık arazi kapsamında ağaç kesildiğinin dosya münderecatındaki belgelerden kesin olarak saptanamaması karşısında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin elde edilemediği dikkate alınarak sanığa atılı izinsiz ağaç kesmek suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 20.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre suça konu yerde orman diri örtüsünün tahrip edilmediği, yeniden tarla açmak eyleminin bulunmadığı, diri örtünün uzun bir süre önce kaldırıldığı, orman kadastrosunun suç tarihinde yapılmamış olduğu anlaşılmakla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin uygulanamayacağının nazara alınmaması,

2-Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 20.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre suça konu yerde orman diri örtüsünün tahrip edilmediği, yeniden tarla açmak eyleminin bulunmadığı, diri örtünün uzun bir süre önce kaldırıldığı, orman kadastrosunun suç tarihinde yapılmamış olduğu anlaşılmakla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin uygulanamayacağının nazara alınmaması,

3-5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması ve suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması gerekirken "suçun işlenmesiyle ortaya çıkan kamu zararının giderilmemiş olması" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında işgal ve faydalanma suçu nedeniyle hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.