muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1359, Karar No: 2024/1888, Tarih: 19.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1359 E.  ,  2024/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/910 E., 2023/954 K.

DAVA TARİHİ : 09.10.2020

KARAR : Bozmaya uyularak kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, nafakalara ve tazminatlara yönelik hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlendiklerinden bu yana davalının ailesi ile aynı apartmanda altlı üstlü oturduklarını, davalının ailesinin tarafların iç meselelerine sık sık müdahalede bulunduğunu, davalı tarafın davacı müvekkiline ekonomik şiddet uyguladığını, evin içerisinde davacı ile konuşmadığını, davalı tarafın davacıya ağza alınmayacak sözler sarfettiğini, davalının yatağını ayırdığını, davalı tarafın sık sık davacıya fiziksel şiddet uyguladığını, bu nedenlerle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, davacı kadın ve ortak çoçuklar için tedbir dava sonunda yoksulluk ve iştirak nafakasına çevrilmek üzere aylık 3.000.00 TL ile genel toplamda 6.000,00 TL nafakanın davalıdan alınarak davacıya asaleten ortak çocuklara velâyeten davacıya verilmesine, davacı için 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacı müvekkile verilmesine yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacı müvekkile verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın haksız, yersiz ve hukuka aykırı olduğunu, dava dilekçesinde belirtilen hususların doğru olmadığını, davacı tarafın haklı çıkmak için müvekkiline asılsız isnatlarda bulunduğunu, davacının evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, müvekkilinin davalıya evlilik birliği içerisinde hiçbir zaman fiziksel, psikolojik, sosyal şiddette bulunmadığını, buna ilişkin iddiaların gerçek dışı olduğunu, talep edilen nafakaların ve tazminatların fahiş olduğunu, dolayısıyla açılan davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, taraflar arasında geçimsizliğin mevcut olduğu, tarafların 1,5 yıldır ayrı yaşadıkları, tarafların davalının ailesi ile altlı üstlü oturdukları, davalı erkeğin, davacı kadına manevî anlamda bağımsız konut temin etmediği, davalı erkeğin evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, evin mutfağında malzeme ve yiyeceğin olmadığı, ihtiyaçlarının davacının ailesi tarafından karşılandığı, davalı erkeğin evlilik birliğinin üzerine yüklemiş olduğu sorumlulukları yerine getirmediği, evi, çocuğu ve eşi ile ilgilenmeyerek davacıya ekonomik şiddet uyguladığı, davacı kadın evden ayrıldığında vücudunun değişik yerlerinde darp izlerinin olduğu bilgiye ve görgüye dayalı davacı tanık anlatımlarıyla sabit olduğu, erkeğin tamamen kusurlu olduğu gerekçesi ile kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Elif Naz'ın velâyetinin davacı anneye, ortak çocuklar Beyzanur ve Rümeysa Ravza'nın velâyetlerinin davalı babaya bırakılarak çocuklarla taraflar arasında çapraz kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk Elif Naz için aylık 400,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 600,00 TL tedbir/iştirak, davacı kadın için aylık 500,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 800,00 TL tedbir/yoksulluk nafakası bağlanmasına, 18.000,00 TL maddî, 17.000,00 TL manevî tazminatın davacı kadına ödenmesine, velâyetleri davalı babaya verilen ortak çocuklar yararına tedbir/iştirak nafakası takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarının duyuma dayandığını, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmeyeceğini, kusur belirlemesinin hatalı yapıldığı gerekçesi ile kararın tümü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tazminatların ve nafakaların miktarları yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili kararın tümü yönünden, davacı kadın vekili tazminatların ve nafakaların miktarları yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili kararın tümü yönünden, davacı kadın vekili tazminatların ve nafakaların miktarları yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemiz 01.12.2023 tarihli kararı ile tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alınarak davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk ve iştirak nafakasının az olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına, sair temyiz itirazlarının onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ortak çocuk Elif Naz için takdir edilen 600,00 TL tedbir nafakasının, 01.12.2023 tarihinden geçerli olmak üzere 1.000,00 TL'ye çıkartılmasına, nafakanın karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, davacı kadın için hükmedilen 800,00 TL tedbir nafakasının 1.500,00 TL'ye çıkartılmasına, nafakanın karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek tedbir nafakası, iştirak nafakası, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarları yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında hükmedilen tedbir nafakası, iştirak nafakası, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci ve 330 uncu. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı kadının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddî tazminat bozma ilamında belirtilen ilkelere ve bozmanın amacına uygun olmayıp azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası bozma ilamında belirtilen ilkelere ve bozmanın amacına uygun olmayıp azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un "hakkaniyet ilkesi" ile ilgili 4 üncü maddesinin de dikkate alınarak daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının davacı kadın yararına hükmolunan maddî tazminat ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden BOZULMASINA,

2.Davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6750, Karar No: 2011/16791, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6750 E.  ,  2011/16791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.12.2009 tarih ve 2008/4 - 2009/1042 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin % 30 paya sahip ortağı, davalı ...’in ise %70 paya sahip ortak ve müdürü olduğunu, davalı ile aralarında zamanla güvensizlik ortamı meydana geldiğini, davalının şahıs firmasıyla davalı şirket arasında ticari ilşki bulunduğunu, anılan şahıs firmasının davalı şirkete 432.824, 49 TL borcu olduğunu, bu kalem alacağın davalı şirketçe tahsil edilmediğini, davalının şahıs firmasının davalı şirkete 14.250 TL danışmanlık hizmet bedeli adı altında gerçeği yansıtmayan fatura düzenlediğini, davalının gerçek olmayan harcama kalemleri yaratarak şirketi borç altına soktuğunu, ayrıca davalı şirket adına davacının 5.635,62 TL ödeme yaptığını, bu miktarın ödenmediğini, şirket iki ortaklı olduğundan çıkma isteklerine yasal engel bulunduğunu ileri sürerek, şirketin fesih ve tasfiyesini, şirkete koydukları sermayenin rayiç değerinden şimdilik 3.000 TL’nın, davalı ...’in şahıs firmasından olan alacakla ilgili olarak hiçbir işlem yapmaması nedeniyle davacının % 30 payına tekabül eden miktardan şimdilik 10.000 TL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen faizi ile tahsilini, ayrıca 5.635,62 TL’nın davalı şirketten faiziyle birlikte tahsilini, yine gerçek mal alımına dayanmadığı halde davalı ...’in şahıs firmasından davalı şirkete kesilen fatura bedelleri toplamı 14.250 TL’dan % 30 payına tekabül eden 4.750 TL’nın davalılardan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinin şahıs firmasının borcunun davalı şirkete çeklerle ödendiğini, ticari hayatın gerekleri doğrultusunda mal alımı yapıldığını, hileli işlemlerin bulunmadığını, fesih şartlarının oluşmadığını, davacıya ödemenin yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinin şahıs firmasının borcunun davalı şirkete çeklerle ödendiğini, ticari hayatın gerekleri doğrultusunda mal alımı yapıldığını, hileli işlemlerin bulunmadığını, fesih şartlarının oluşmadığını, davacıya ödemenin yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının şahıs Firması ile davalı şirket arasında ticari ilişki bulunduğu, ticari hayatın olağan akışına aykırı olarak fiktif harcamalarla davalı şirketin kasıtlı olarak zarar uğratıldığı, davalı ...’in şahıs firmasının borcunun mahiyeti itibariyle CRM Ajans Ltd. Firmasından yapılan yanıltıcı mal alımları ile kapatıldığı, taraflar arasındaki güven ilişkisinin zedelendiği, fesih şartlarının oluştuğu, davacı tarafından davalı şirkete verilen 5.635,62 TL’nın ödendiğinin ispatlanamadığı, davacının davalı şirket müdürünün verdiği zararları TTK’nun 340, 309. maddesi gereğince şirkete verilmek üzere talepte bulunabileceği, bu davanın davalı şirketçe açılabileceği, sermaye payının iade edilmesi için fesih ve tasfiye sürecinin tamamlanması gerektiği, şirketin borçları ödendikten sonra kalan miktarın ortaklara payı oranında dağıtılabileceği gerekçesiyle, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru atanmasına, 5.635,62 TL’nın davalı şirketten tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 257,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1590, Karar No: 2015/7790, Tarih: 05.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1590 E.  ,  2015/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR (KAPATILAN) 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2011/861-2013/10

Taraflar arasında görülen davada İzmir (Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/01/2013 gün ve 2011/861-2013/10 sayılı kararı bozan Daire’nin 26/09/2014 gün ve 2013/8649-2014/14714 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat emtia sigortası ile sigortalanan emtianın, A.'dan T.'ye gemi ile taşınarak 08.04.2009 tarihinde P. Limanı'na indirildiğini ve aynı gün davalı şirket tarafından işletilen antrepoda geçici depolama kapsamına alındığı, 16.05.2009 tarihinde antrepo içerisinde davalı şirket elemanları tarafından yapılan elleçleme sırasında eşyaların birinin darbeye maruz kalarak hasarlandığının tespit edildiğini, hasar bedelinin müvekkilince sigorta edene ödendiğini, hasarın davalı şirketin çalışması sırasında meydana gelmesi nedeniyle zarardan davalının sorumlu bulunduğunu, buna rağmen davalının hasar bedelinin tahsili için başlatılan takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, icra inkar tazminatına mahkum edilmesine ve bu hasar nedeniyle icra takibine konu edilmeyen 8.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı emtiadaki hasarın antrepoda beklediği sırada meydana geldiğini, oysa müvekkilinin sigortalı şirket ile yaptığı sözleşme gereğince ürünlerin indirilmesi ve yüklenmesi işini yaptığını, elleçleme işinin müvekkili tarafından değil, dava dışı şirket tarafından gerçekleştirildiğini, dolayısıyla müvekkili şirkete herhangi bir kusur yüklenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, sigortalı emtiadaki hasarın antrepoda beklediği sırada meydana geldiğini, oysa müvekkilinin sigortalı şirket ile yaptığı sözleşme gereğince ürünlerin indirilmesi ve yüklenmesi işini yaptığını, elleçleme işinin müvekkili tarafından değil, dava dışı şirket tarafından gerçekleştirildiğini, dolayısıyla müvekkili şirkete herhangi bir kusur yüklenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dışı sigortalı şirket ile davalı arasında düzenlenen sözleşme uyarınca sigortalı emtianın, gemiden tahliyesinden, gümrük sahasına taşınmasından ve indirilmesinden, nakliye ve montaj sahasına taşınmasından davalının sorumlu bulunduğu, bu sözleşmenin geçerlilik süresi içinde sigortalı emtianın hasara uğradığı, sigorta bedelinin davacı tarafça ödendiği, her ne kadar davalı söz konusu ürünlerin elleçlenmesi işini dava dışı şirketin yaptığını savunmuş ise de bu konuda dosyaya herhangi bir delil sunmadığı, hasarın tahliye, taşıma ve indirme aşamalarından birinde meydana geldiği ve davalı ile liman işleticisi arasında düzenlenen sözleşme gereğince hasarın meydana geldiği tarihte terminal hizmetlerini davalının sunduğu gözetildiğinde davalının meydana gelen hasardan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının ititrazının 57.422 TL asıl alacak yönünden iptaline, bu miktar üzerinden icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, 7.318,73 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26/09/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30399, Karar No: 2016/29711, Tarih: 29.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30399 E.  ,  2016/29711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine, karşı davacı ise ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, asıl davayı kabul etmiş, karşı davayı ise reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebeplerle iş sözleşmesini feshettiğini belirterek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ve davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde davalı işyerinde, 01.10.1998-15.05.2012 tarihleri arasında çalıştığını soğutma teknisyeni olduğunu ayrıca günlük 5,00 TL yemek ücreti aldığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yemek ücretinin talebe bağlı kalınmayarak günlük 6,00 TL olarak hesaplandığı görülmüştür. Söz konusu hesaplamada yemek ücretinin davacının talebi ile bağlı kalınarak dikkate alınması gerekmektedir.

3-Davacı asgari geçim indirimi alacağı için yasal faiz talep ettiği halde mahkemece söz konusu alacak için en yüksek mevduat faizinin kabulü talebe bağlılık ilkesine aykırı olmuştur.

4-Mahkemece davacının hafta tatili alacağına yönelik talebi reddedilmiştir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 13. maddesi uyarınca asıl dava yönünden davalı lehine reddedilen tutara göre vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemesi hatalıdır.

5-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda asgari geçim indirimi alacağı net olarak hesaplandığı halde mahkemece ıslah edilen tutarla birlikte söz konusu alacak brüt olarak kabul edilmiştir. Hesaplamanın net yapıldığı dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.