muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1959, Karar No: 2019/1120, Tarih: 24.10.2019

4.3. Sigortalı Lehine Yorum İlkesi ve Sosyal Güvenlik Hakkı:

İş ve Sosyal Güvenlik Hukukunun temel ilkelerinden birisi de, işçi-sigortalı lehine yorum ilkesidir. İş hukukunun temel prensipleri arasında yer alan işçinin korunması ilkesinin bir sonucu olan işçi lehine yorum ilkesi, sosyal güvenlik hukukunda kendini sigortalı lehine yorum şeklinde göstermektedir. Sosyal güvenlik hukukunda genel amaç, bu haktan olabildiğince fazla kesimin yararlanabilmesi yani kapsamının genişletilmesidir. Diğer bir ifadeyle bu hukukun uygulanmasında esas alınacak temel ilkelerden birisi de şartlar elverdiği ölçüde sigortalı lehine yorum yapılmasıdır.

Sosyal devlet; bireylere belirli bir sosyal güvenlik hakkı ve asgari gelir düzeyi öngören, sağlık ve refah hizmetlerinden serbestçe yararlanma ve belirli bir yaşa kadar eğitim olanağı sunan, bir takım sosyal riskleri önleyici tedbirler alan devlet anlayışıdır. Sosyal devlet olmanın bir gereği ve sonucu da, sosyal güvenlik hakkının tüm bireylere sağlanması ve güvence altına alınmasıdır. Dolayısıyla, hukuk kuralı uygulanırken anayasada güvence altına alınan en temel haklardan biri olan sosyal güvenliğin esas ilkelerinden (sosyal güvenliğinin kapsamının ve uygulama alanının kişiler ve riskler açısından genişletilmesi) hareket ederek sigortalı lehine yoruma başvurulması yanlış olmayacaktır. Bu kapsamda, yorum yöntemi seçilirken tek bir yorum yönteminden hareket etmek yerine; bu hukuk dalının genel niteliği ve amacı da göz önüne alınarak yoruma başvurmak daha sağlıklı sonuçlar verecektir. Değişik tarihlerde verilen yargı kararlarına bakıldığında; sigortalı lehine yorum ilkesinin uygulamaya geçirildiği görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 1990 yılında verdiği bir kararda (Y....K 14.2.1990 E. 1989/10-391 K. 1990/83); "Kanunun çok açık olmasına karşın yine de kuşkulu bir durumun varlığı iddia edildiği taktirde şüphenin sigortalının lehine yorumlanacağı ise iş ve sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerindendir" diyerek bunu vurgulamıştır(Prof. Dr. Nurgül Emine Barın, Türk Sosyal Güvenlik Hukuku’nda Sigortalı Lehine Yorum İlkesi. Internatıonal Conference On Eurasıan Economıes 2016 s: 236 vd).

4.4. Madde düzenlemesi, Anayasa Mahkemesi kararı ve sigortalı lehine yorum ilkesi doğrultusunda anlaşmalı boşanmada yetim aylığının kesilmesi koşulları:

4.4. Madde düzenlemesi, Anayasa Mahkemesi kararı ve sigortalı lehine yorum ilkesi doğrultusunda anlaşmalı boşanmada yetim aylığının kesilmesi koşulları:

Belirtmek gerekir ki sosyal güvenlik hakkı anayasal bir hak olup, ölen muris hak sahibi babadan dolayı bağlanan ölüm aylığının, kız çocuğun boşandığı eşi ile salt fiilen birlikte yaşamasına ilişkin tespit ve boşanılan eşin desteğini almak aylık kesilmesi için yeterli değildir. Zira kanun koyucu salt desteği yeterli görse idi eşitlik ilkesi uyarınca boşanılan eş dışında gayri resmi üçüncü kişi ile birlikte yaşamayı ve onun desteğini almayı da düzenler ve aylık kesilmesi gerektiğini belirtirdi. Burada en önemli koşul(unsur), kanunun gerekçesi ve Anayasa Mahkemesinin iptal etmeme gerekçesinde belirtildiği gibi boşanmanın aylık almak için gerçekleştirilmesi, boşanma hakkının bu amaçla kötüye kullanılmasıdır.

Kısaca, kurum tarafından muris sigortalıdan bağlanan ölüm aylığının kesilebilmesi için;

1) Boşanma anlaşmalı, yetim aylığına hak kazanmak için yapılmalı, hakkın kötüye kullanıldığı belirlenmeli,

2) Birlikte fiilen yaşama olgusu anlaşmalı boşanmaya bağlı olarak maddi ve somut vakıalara dayandırılmalı

3) Bu konudaki kurum denetim raporu ciddi olmalıdır.

Ayrıca denetim raporu üzerine sosyal güvenlik ile ilgili kamu düzeninden olan bu davada mahkemece yapılacak araştırma sonucunda verilecek karar, yaklaşık ispata göre değil, tüm delillerin incelenmesi sonrası tam ispata göre oluşturulmalıdır.

5. Sonuç:

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 21.05.1997 tarihinde eşinden boşanmış, babası yaklaşık üç yıl sonra 2001 yılında ölmüş, davacı kadının yetim aylığı 17.10.2008 tarihinde 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile kesilmiştir. Davacı boşandığında sigortalı olan hak sahibi babası halen sağ olduğundan, kadının murisinin zamanı geldiğinde öleceğini varsayarak yetim aylığını almak için önceden boşanacağını öngörmek doğru bir yaklaşım değildir. Burada davacı kadının, sosyal güvenlik hakkını kötüye kullandığından, bu amaçla boşandığından sözedilemez.

Çoğunluğun lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Kaldı ki murisin ölümünden çok önce eşinden ayrılan kadının, murisinden kalan sosyal güvenlik hakkının devamı niteliğinde olan yetim aylığından mahrum bırakılmaması, sosyal devlet olmanın gereğidir. Açıklanan bu gerekçelerle yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan Sayın çoğunluğun bozma gerekçelerine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/7351, Karar No: 2016/9090, Tarih: 06.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/7351 E.  ,  2016/9090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Kasabası 170 ada 24 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğu, üzerinde bulunan ceviz, elma, kiraz, erik ve armut ağaçlarının dekara verimleri ile kamulaştırma bedeline faiz işletilmesi hususlarında bozma yapıldığı, bozma sonrası hazırlanan bilirkişi raporunda dekara verimlerin bozma doğrultusunda resmi verilere uygun olarak alındığı, ancak bozma sonrası hazırlanan raporda değerlendirmeye alınan ürünlerin yaş guruplarında değişikliğe gidildiği anlaşılmaktadır. Bozma öncesi alınan raporda dava konusu taşınmazdaki verim yaşında bulunan meyve ağaçlarının dikkate alındığı belirtilerek taşınmazın %36'sı ceviz, % 21’i elma, %8’i kiraz, %14'ü erik ve %21'i armut kabul edilerek bedel hesaplanmasına rağmen bozma sonrası alınan raporda ceviz iki, elma üç, erik dört ve armut iki ayrı yaş grubuna göre kapladığı alanlar değiştirilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve bozma konusu yapılmamasına rağmen kamulaştırma bedelinden düşülen 17,00 TL enkaz bedeli yerine 140,50 TL enkaz bedeli ve 180,00 TL cevizin kereste değeri düşülerek kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma gerekleri yerine getirilmeli ve bu bağlamda bozma kapsamı dışına çıkılmamalıdır. Bozma öncesinde bilirkişi raporunda verim verme yaşında bulunan ağaçların nazara alındığı belirtilerek ceviz, elma ve kiraz ağaçları dışındaki ağaçların değerlendirmeye alınmadıkları ve bu hususun bozma konusu yapılmadığı dikkate alındığında, taşınmazın ceviz, elma, kiraz, erik ve armuttan oluşan kapama karışık meyve bahçesi niteliği ile değerlendirme yapılarak bedelinin hesaplanması gerekirken, bozma dışına çıkılarak farklı yaş grubuna göre meyve ağaçlarının kapladığı alanlar değiştirilerek, cevizin kereste değerinin ve daha yüksek miktarda enkaz bedelinin düşülmesi suretiyle davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hakka dikkat edilmeksizin kamulaştırma bedeli tespit edilmesi,

2-Kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davalarının niteliğine göre, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 300,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davalarının niteliğine göre, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 300,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10696, Karar No: 2017/215, Tarih: 18.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10696 E.  ,  2017/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların ... sayılı kesinleşmiş kararı ile boşandıklarını, boşanma kararı ile müşterek çocukların velayetinin müvekkiline verilerek çocuklardan Hakan için 100 TL, . 300 TL iştirak nafakası ödenmesine hükmedildiğini, aradan geçen sürede takdir edilen nafaka miktarlarının gerek enflasyon nedeni ile gerekse çocukların yaşlarının artması, ihtiyaçlarının büyümesi nedeni ile yetersiz kaldığını, müvekkilinin halen düzenli bir işi olmadığını, davalının özel bir şirkette genel müdür yardımcısı olarak çalıştığını belirterek, müşterek çocuk. için takdir edilen iştirak nafakasının aylık 400 TL'ye, müşterek çocuk . için aylık 700 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının halen .bulunan bir moda evinde sigortasız olarak çalıştığını, davacının kendi evinde kira ödemeden oturduğunu, istenen nafaka miktarlarının çok fahiş olduğunu, ayrıca davacıdan önceki eşine de 336,00 TL nafaka ödediğini ve o eşinden de 2 çocuğunun daha olduğunu, aleyhine açılmış birçok icra takibi bulunduğunu bu nedenlerle istenen nafaka miktarlarını ödeyecek gücünün olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, müşterek çocuk.için davalı tarafça ödenecek iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 140 TL'ye, müşterek çocuk . için davalı tarafça ödenecek iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 400 TL 'ye yükseltilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakası artrımı istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin 2005 doğumlu müşterek çocuk . için takdir edilen iştirak nafakasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-2-

2-Davacının, 1999 doğumlu müşterek çocuk Hakan için takdir edilen iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazı yönünden;

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden, tarafların 18.03.2011 tarihinde boşandığı, müşterek çocuk 1999 doğuml. velayetinin davacı anneye bırakıldığı, davacının ev hanımı olduğu, ailesine ait evde yaşadığı, davalının ise emekli olduğu, 850 TL aylık aldığı, 550 TL kirada oturduğu ve yeniden evlendiği anlaşılmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında yaklaşık üç yıl süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocuk . yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuk .yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazının reddine, temyiz olunan kararın 2.bendde açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

18.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/7227, Karar No: 2021/3349, Tarih: 05.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7227 E.  ,  2021/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2006 takvim yılı için en aleyhe kabulle 31/12/2006 ve 2007 takvim yılı için en aleyhe kabulle 31.12.2007 olarak belirlenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 05.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3490, Karar No: 2019/1923, Tarih: 27.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3490 E.  ,  2019/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a) Mahkumiyet; ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin

19/12/2017 tarihli 2016/422 esas ve 2017/390 karar sayılı

kararı

b) İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi; ... Bölge Adliye

Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 26/01/2018 tarih, 2018/213

esas ve 2018/238 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurusu süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ..., ... ve ... tebliğnamede sanık olarak gösterilmiş ise de bu sanıklar hakkındaki hükümlere yönelik temyiz talebi bulunmadığından inceleme dışında tutulmuştur.

Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Cezaevi Müdürlüğü aracılığıyla temyiz hakkından vazgeçme iradesi taşıyan 09/02/2018 havale tarihli dilekçe gönderen sanık ...'ın dilekçe tarihi itibarı ile yaşının küçük olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 266. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanık müdafiinin iradesi geçerli sayılarak yapılan incelemede:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde; sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olduğunu, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair dosyada delil bulunmadığını,tanık Nami ve tutanak mümzilerinin de sanık aleyhinde beyanda bulunmadıklarını belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7196, Karar No: 2022/11102, Tarih: 22.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7196 E.  ,  2022/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

No : 2021/269-2022/204

İlk Derece

Mahkemesi : Samsun 3. İş Mahkemesi

No : 2020/385-2020/665

Dava, ölüm aylığının kesilmesine dair Kurum işleminin iptali, kesildiği tarihten itibaren aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının davalı Kurumca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte tekrar bağlanarak ödenmesine ve davalı Kuruma borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu iddia ederek, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi, davanın reddine karar vermiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi, usul ve esas açısından İlk Derece Mahkemesi kararını yerinde bulmak suretiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu iddia ederek, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi, davanın reddine karar vermiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi, usul ve esas açısından İlk Derece Mahkemesi kararını yerinde bulmak suretiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili tarafından sunulan dilekçe ile müteveffa davacının eski eşiyle 08.12.1989 tarihinde boşandığı, müteveffa davacının eski eşi ...’un Almanya’da yaşadığı ve müteveffa davacıdan boşandıktan sonra 14.05.1999 yılında orada başkaca bir şahısla evlendiği, eski eşin evli olduğunun tanık beyanlarında da belirtildiği, müteveffa davacının eski eşi ve onun Almanya’daki eşiyle görüşüp aynı binanın için de altlı üstlü oturması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, müteveffa davacının 2017 yılında yakalandığı kanser hastalığı neticesinde yatılı olarak bakıma muhtaç hale geldiği, ilgili belgeler incelenmeden Mahkemece ilgili kurumlardan bilgi alınmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gibi hakkaniyetle de bağdaşmadığı, müteveffa davacı yakalandığı ağır kanser hastalığı nedeniyle (yatalak) bakıma muhtaç hale gelince mülkiyeti eski eşine ait olan ve aynı zamanda da müşterek oğullarının adresinde bir süre yaşamak zorunda kaldığı, müteveffa davacının oğullarının yanında, binanın başka dairesinde ikamet etmesinin boşanan tarafların fiilen birlikte yaşamalarını anlamına da gelmeyeceği, müteveffa davacının sağlık kuruluşları ile birlikte mernis adresini de oğlunun evi olarak göstermesinin oğlunun sabit bir ikamete sahip olmasından kaynaklandığı, müteveffa davacının kirada oturması nedeniyle gerek kirayanların ihtiyacından gerekse de evin durumundan kaynaklı nedenlerle sabit olarak aynı evde ikamet edemediği, müteveffa davacının bu dönemde kızının boşanması ile aynı evde yaşamaya başlamaları gibi türlü nedenlerle yer değişikliği yapmış olmasının Yerel Mahkemece farklı lanse edilerek bu yönde hüküm kurulmasının hakkaniyetle bağdaşmadığı, muvazaalı boşanma iddiasını yani merhum ile eski eşinin aynı çatı altında bir arada yaşadıklarını ispat yükü davalı kurumda olmakla beraber, merhumun boşandıktan sonra hangi tarihlerde, hangi adreslerde ikamet ettiği, bahsi geçen dönemler içinde merhumun bakıma ihtiyacı olup olmadığı, müşterek oğulları olan ...’un bu adreste yaşayıp yaşamadığı hususlarının ayrıca dikkate alınarak değerlendirilmesi gerektiği özet olarak belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 56. Maddesidir. Söz konusu madde de;

"Ölen sigortalının hak sahiplerinden; ...