muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1482, Karar No: 2024/4119, Tarih: 16.04.2024

2.İddianamede talep bulunmasına rağmen dava konusu kaçak sigaraların müsaderesi yönünde bir karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/425, Karar No: 2024/1391, Tarih: 14.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/425 E.  ,  2024/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; ... 11. Ağır Ceza Mahkemesiyle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi ve İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2023 tarih ve 2023/398 Esas, 2023/331 Karar ... YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2198, Karar No: 2025/1404, Tarih: 06.03.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2198 E.  ,  2025/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/54 E., 2021/87 K.

DAVA TARİHİ : 27.11.2013

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirketin çeşitli kimya ve demir çelik ürünlerinin ithalat ve ihracatını gerçekleştiren şirket, davalı ...'in şirketin gümrük ve diğer resmi makamlardaki işlerini takip eden gümrük müşavirliği yetkilisi ve vekili, davalı ...'in Gebze mal müdürü, davalı ...'in ise muhasebe memuru olduğunu, davalı şirketin gerçekleştireceği gümrük işlemlerine ilişkin teminat olmak ve gümrük beyannamesinden doğacak vergilere veya vadesi geçmiş diğer vergi borçlarına mahsup edilmek ya da vergiden muaf durumlarda ilgili gümrük idaresinin talimatı doğrultusunda iade edilmek üzere 14.08.2007 tarihinde gümrük vezne alındısı ile 134.083,98 TL yatırdığını, davalı şirketin gümrük işlemlerini gerçekleştirmesinden sonra ilgili gümrük idaresinin yazılı talimatı doğrultusunda yatırdığı miktarın iade edilmesi ya da borcundan mahsup edilmesi gerekirken, gümrük idaresinin herhangi bir yazılı talimatı olmamasına rağmen yatırılan miktarın 22.08.2007 tarihli muhasebe işlem fişi ile şirket vekili davalı ... adına düzenlenen çek ile iade edildiğini, daha sonra da 18.09.2007 tarihli muhasebe fişi ile bu miktarın şirketin gümrük vergilerinden mahsup edildiğini, bu şekilde davalı şirket ve vekili sebepsiz zenginleşirken kamunun zarara uğratıldığını, muhasebe işlemlerini gerçekleştiren muhasebe memuru davalı ... ile ödemenin yapılmasını sağlayan mal müdürü davalı ...'in oluşan kamu zararından sorumlu olduklarını, davalılara tebligat çıkartılarak oluşan kamu zararının giderilmesi için rızaen ödeme yapılması istenilmiş ise de davalıların kabul etmediğini ileri sürerek; 134.083,98 TL’nin 18.09.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen ve müşereken tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; belirtilen tarihlerde gümrüklerde yapılan tahsilatların mal müdürlüklerince online sistem üzerinden görülebilmesinin mümkün olmadığını, alacaklının gümrüklerdeki saymanlıktan aldığı beyannameyi göstermesi üzerine işlem yapıldığını, daha sonra yeniden talepte bulunulması üzerine önceki işlemle irtibat kurulamadığından talebin yeniden yerine getirilebildiğini, iddia edilen mükerrer ödemenin bu şekilde meydana gelmiş olabileceğini, sorunun davacının yeterli sistem alt yapısını kuramamış olmasından kaynaklandığını, bu nedenle müvekkilinin veya diğer saymanlık personelinin sorumlu tutulamayacağını, mükerrer ödeme yapılan şirketten talepte bulunulması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili; müvekkilinin vekili davalı ...'in şirketi dolaylı olarak temsil ettiğini, parayı kendi adına başkası hesabına çektiğini, çekilen parayı şirkete verdiğinin ispatlanması gerektiğini, idarenin kusuru nedeniyle meydana gelen sonuçtan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ...; gümrük işlemlerinin hızlı yapılması ve maliyetlerin artmasının engellenmesi amacıyla başlangıçta saymanlık ya da malmüdürlüklerine depo edilen bedelden gümrük işlemleri sonucunda gümrük vergi ve resimlerinin ve varsa diğer vergilerin karşılandığını, artan kısımın olması halinde şirkete iade edildiğini, kendisinin o dönemde şirkette bu işleri takip eden sigortalı çalışan olduğunu, mal müdürlüğü yetkilerince kendisine söyleneni yaptığını, mahsup yapılabilmesi için önce çeki tahsil edip parayı mal müdürlüğüne teslim ettiğini, teslim fişini de mükellefe verdiğini, sebepsiz zenginleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.12.2015 tarihli kararıyla; gümrük beyannamesinden doğacak vergilere veya vadesi geçmiş diğer vergi borçlarına mahsup edilmek veya vergiden muaf durumlarda ilgili gümrük idaresinin talimatı doğrultusunda kendilerine iade edilmek üzere 14.08.2007 tarihli ve 0033039 no.lu gümrük vezne alındısı ile 134.083,98 TL yatırıldığı, daha sonra yatırılan 134.083,98 TL'nin önce 22.08.2007 tarihli ve ...yevmiye no.lu muhasebe işlem fişi ile teminat iadesi kapsamında firma adına yetkili vekil ... adına düzenlenen 22.08.2007 tarihli ve 221464 no.lu Ziraat Bankası A.Ş. Gebze Şubesi çeki ile nakit olarak iade edildiğini, daha sonra aynı 134.083,98 TL'nin 18.09.2007 tarihli ve 20070318446 yevmiye no.lu muhasebe işlem fişi ile firmanın gümrük vergilerine mahsup edildiği, böylece davalı şirketin vergi olarak ödediği miktarın doğrudan vergi gelirleri hesabına kaydedilmemesi sonucu, daha sonra emanet hesabına aktarılan paradan yeniden vergi borcuna mahsup edilme işlemi ile 134.083,98 TL haksız zenginleştiğinin sabit olduğu, davalı ...'in şirketin vekili olduğu ve kamu zararı oluşmasına etkisinin bulunmadığı, amirin talimatı olmadığı halde teminatın iadesi veya vergi borcuna mahsup işlemlerin rutin halde uygulandığı, İdarenin ayrı bir gümrük birimi oluşturmaması, işlemi gerçekleştiren personelin belirli aralıklarla hizmet eğitimine alınmaması, özellikle 5018 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi ile sorumlulukları artan davalı mal müdürü ile muhasebe memurunun rutin hale gelen tek hesap üzerinde çalışmalarına her yıl Defterdarlık ve Sayıştay denetimi yoluyla müdahale edilmemesi nedeniyle olayda kusurlu olmadıkları, işlemi tesis eden görevlilerin davranışı ile zarar arasında nedensellik bağı bulunmadığı gerekçesiyle; 134.183,98 TL'nin haksız zenginleşmenin gerçekleştiği 18.09.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı şirketten tahsiline, diğer davalılar Çetin, Cengiz ve Nebahat hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili, davalı ... ve davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 04.04.2019 tarihli ilamıyla; 5018 sayılı Kanunun 50. maddesi ve Merkezi Yönetim Muhasebe Yönetmeliğinin 256. maddelerinde belirlenen belgeler eklenmeksizin ve usulüne uyulmadan davalı şirket adına vekaleten çalışan Çetin'in talebi üzerine iade yapılarak kamu zararının oluştuğu, muhasebe fişini düzenleyerek imzalayan muhasebe memuru Nebahat ile fişi imzalayıp onaylayarak hatalı ödemenin yapılmasını sağlayan ve Gebze Gümrük Müdürlüğünün tahsilat ve ödeme işlerinden sorumlu olan mal müdürü Cengiz'in kusurlu olduğu, dolayısıyla zarardan davalı şirket yanında davalı ... ile Cengiz'in de sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle, hükmün davacı yararına bozulmasına, davalı şirket ile Cengiz'in temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 134.183,98 TL'nin haksız zenginleşmenin gerçekleştiği 18.09.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı şirket ve Nebahat ile davalı ...'in yargılama sırasında ölmesi üzerine davaya dahil edilen mirasçıları Mete, Selma ve Selahattin Mert'ten tahsiline, diğer davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı ...'in, davalı şirketin vekili olması nedeniyle vekil olarak yaptığı işlerin sonuçlarından sorumlu tutulması gerektiğini belirterek, kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kurum zararının tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece; uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine bozma kararında belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verilmiş olmasına, bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine imkan bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz talebinin reddi ile usul ve yasaya uygun mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1166, Karar No: 2009/2651, Tarih: 19.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1166 E.  ,  2009/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

#Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \*kısmen bozulmasına kısmen reddine dair Dairemizin \* 21.07.2008 gün ve \*11205-10966 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Davalılar ... ve ... vekili Avukat ...’e kalemde elden yapılan Yargıtay İlamının tebliğine ilişkin tebligat parçasının arkasındaki yazı okunaklı değildir. Mahkeme kaleminden araştırılmak suretiyle Yargıtay İlamının davalılar vekiline hangi tarihte tebliğ edildiğinin tespit edilip gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.02.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10664, Karar No: 2014/14549, Tarih: 09.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/10664 E.  ,  2014/14549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2011/189-2012/280

Hazine ile Ulaştırma Bakanlığı aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.06.2012 gün ve 189/280 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ..ada .. parsel sayılı taşınmazın 31,34 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağını açıklayarak dava konusu parselin 31,34 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili: dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığını,dava konusu yerin kamulaştırılacağını, kaldı ki davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 28.02.2012 havale tarihli rapor ve ekindeki krokide kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ve A harfi ile gösterilen 22,27 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali ile bu kısmın kıyı olarak terkinine; B harfi ile gösterilen 22,43 m2'lik kısım kıyı kenar çizgisi dışında kaldığından bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, taraf vekilli tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 22,57 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme, hüküm vermeye ve uyuşmazlığı çözmeye yeterli bulunmamaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin idari yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya

idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 13.3.1972 tarih 1970/7 -1972/4 Esas Karar nolu ve 28.11.1997 tarih 1996/5 - 1997/3 Karar nolu Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları'nda kıyı, kıyı çizgisi ve kıyı kenar çizgisi kavramlarının bilimsel tanımlamaları yapılmış, hukuksal özellikleri ve işlevi belirlenmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin, Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda; Kocaeli Şehir ve Çevrecilik İl Müdürlüğü'nün 29.12.2011 havale tarihli yazısında, dava konusu yerin 23.6.1994 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ve kıyı kenar çizgisi paftası ve paftaya ait belgeler dışında kıyı kenar çizgisinin kesinleşip kesinleşmediğine dair belgeye rastlanmadığı bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesine göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak bilirkişi heyeti vasıtası ile kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen 28.02.2012 havale tarihli teknik bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Mahkemece; yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesine ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp, bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi; ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemenin bu konudaki görüşünün ortaya konulması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

Taraf vekillerinin itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23001, Karar No: 2015/44075, Tarih: 22.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/23001 E.  ,  2015/44075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 11.02.2011 günlü Olay Yakalama Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı içeriğine göre, sanık ve yakınan ... arasında arbede yaşanan yerde müsaderesine karar verilen bıçağın bulunması üzerine,yakınanın “polis memurlarının geldiğini gören sanığın elindeki bıçağı yere attığını” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki müsadereye ilişkin bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6637, Karar No: 2006/9834, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6637 E.  ,  2006/9834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme/tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verileri esas alması gerekirken bilirkişi raporunda 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değere ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Mihalıççık İlçe

Tarım MÜdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 4400 m2 olup bunun 1762,67 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı veren bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

3-Bilirkişilerce şeker pancarının ne olduğu açıklanmayan yan ürünün de değerlendirmeye alındığı, yan ürün küspe ise; (şekerpancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek) küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.