muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15109, Karar No: 2015/20035, Tarih: 15.12.2015

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarih ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı CMK'nın 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır." 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir." 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir, (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkında dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır." 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur." anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09.10.2013 tarih ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeler tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olunmasında isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma isteminin kapsamı ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararına göre; yargı yerinin belirlenmesine ilişkin Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2015 tarih ve 2015/633 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12988, Karar No: 2015/16081, Tarih: 21.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/12988 E.  ,  2015/16081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2015/201865

Mahkemesi : Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/11/2012

Numarası : 2012/246-2012/656

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii, katılan ve vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Av. A.. T..'ın 30.11.2012 tarihinde tefhim edilen hükmü 03.12.2012 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile süresi içinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin süresinde olduğu, ancak dairemizin 09.09.2014 tarihli tevdi kararına rağmen katılan A.. G.. adına düzenlenmiş geçerli bir vekaletnamenin dosyaya sunulamadığı anlaşıldığından temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilerek sanıklar müdafii ve katılan asıl yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklardan A.. Ö..'ün, ikamet ettiği binanın dış cephe boyasının yapımı konusunda H..T. ile anlaştığı,aynı binada sanıkla altlı üstlü oturmakta olan diğer sanık M.. Ö..'ün de bu anlaşmadan haberdar edildiği ve anlaşmaya muvafakat verdiği, Hamdullah'ın temin ettiği tecrübeli boya ustası olan A.. G..'in, binanın dış cephesini boyadığı esnada, elindeki boya fırçasının yaklaşık 3 metrelik metal sapını, yapının 4,5 metre mesafe üstünden geçmekte olan ve ilk bakışta kolaylıkla görülebilen yüksek gerilim hattına temas ettirmesi sonucu elektrik akımına kapılarak ölümü ile sonuçlanan olayla ilgili yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın eksik incelemeye ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine hazine aleyhine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükme “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu 1.200'er TL vekalet ücretinin hazineden alınarak ayrı ayrı sanıklara verilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4815, Karar No: 2017/1201, Tarih: 21.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4815 E.  ,  2017/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında vergi usul kanununa aykırılık" suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerekirken yargılamaya devamla beraat hükmü verilmesi,

Yasaya aykırı olduğundan, hükmün sair yönleri incelenmeksizin CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanıklar hakkında 2005 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

2- Sanıklar hakkında 2005 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, maddi gerçeğin, lehe yasanın ve zamanaşımı süresinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından adli emanetin 2009/2571 sırasında kayıtlı faturalar incelenerek gerekirse 2005 yılına ait faturalar ilgili vergi dairesinden istenerek, düzenlenen en son fatura tarihi de belirlenip, sanıkların yetkilisi göründükleri ... Reklam Organizasyon Mat. Bil. Mal. San. Ve Tic.Ltd. Şti'nin 2005 takvim yıllında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın sahte faturalar düzenlediğinin iddia olunması, sanıkların, şirket ile ilgilerinin bulunmadığını iş müracaatında bulundukları sırada kendilerinden alınan ve imzalatılan belgelerle şirkette yetkili görünmelerinin sağlanmış olabileceklerini beyan etmeleri, davanın dayanağını oluşturan Vergi Tekniği ve Suçu Raporlarında söz konusu şirketin bilinen adreslerinde bulunmadığı, tanınmadığı, faaliyette olduğuna dair hiçbir verinin bulunmadığının anlaşılması ve 2005 yılında bir kısım mükelleflerin sanıkların yetkilisi olduğu şirketten mal ve hizmet satın aldığının belirlenmesi karşısında; sanık savunmalarında ve tanık beyanlarında adı geçen ... isimli şahıs tanık sıfatıyla celbedilip dinlenerek, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıkları saptanarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20933, Karar No: 2017/36474, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20933 E.  ,  2017/36474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4325, Karar No: 2021/7901, Tarih: 15.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4325 E.  ,  2021/7901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aydem Elektrik Dağıtım Şirketi ile....... firması arasında 05.06.2014 tarihinde bakım, onarım, arıza konularında sözleşme imzalandığı, bu sözleşme içeriğinin kapsamında bitki örtüsü temizliğinin de yer aldığı, olaydan üç hafta önce.... firmasında bakım, onarım arıza ekibi üyesi olan sanık ... ile temyiz kapsamında olmayan sanık ... ....’un gelip sanık ...’e ait bahçede bulunan çam ağaçlarını ağaç kesme araçlarının bozuk olması sebebiyle elektrik akımına mahal vermeyecek şekilde testereyle budamaya başladıkları, budama işlemini yarım bırakarak gittikleri, bunun üzerine sanık ...’in bahçesinde bulunan çam ağacının budanması konusunda ... ile anlaştığı, olay günü ...’ın çam ağacını budarken yaklaşık 1,5-2 metre uzaklıkta olan dalların ..... Elektrik Dağıtım Şirketine ait yüksek gerilim hattına değmesi sonucu elektrik akımına kapılıp yere düşerek solunum dolaşım sisteminin durması nedeniyle öldüğü olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/11/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1605, Karar No: 2019/3334, Tarih: 24.06.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1605 E.  ,  2019/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet, müessir fiil, basit yaralama ve kasten öldürme suçlarından... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/07/2017 tarihli ve 2017/692 değişik iş sayılı içtima kararı ile müebbet hapis ve 4 ay hapis cezasına hükümlü bulunan ...'nin, eğitim yerini terk etmek eylemi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 40/2-b maddesi uyarınca 2 ay süre ile bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası ile cezalandırılmasına dair... Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 06/12/2018 tarihli ve 2018/520 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin reddine dair... İnfaz Hâkimliğinin 19/12/2018 tarihli ve 2018/490 esas, 2018/499 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii... Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2019 tarihli 2018/1178 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, anılan cezalarının infazı sırasında, aynı zamanda Ege Üniversitesi... Meslek Yüksek Okulunda eğitimine devam eden hükümlü ...'nin, 30/11/2018 tarihinde okulunda olması gerekirken, eğitim yerinde bulunmadığından bahisle, söz konusu disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; hükümlünün 30/11/2018 tarihinde okuluna gitmek üzere... Açık Ceza İnfaz Kurumundan ayrılmasını müteakip, okuluna gittiği, okuldan istenen eğitimi için gerekli malzemelerin temini için öğlen arasında çarşıya gitmek üzere okulundan ayrıldığı sırada, 35 CAZ 33 plakalı araç içerisindeki cezaevinden tanıdığı arkadaşları Kadir Çelik ve Savaş Dağ ile karşılaştığı, arkadaşlarının kendisini çarşıya bırakmayı teklif etmesi üzerine bahsedilen araca bindiği, söz konusu aracın polis ekipleri tarafından şüphelenilip durdurularak gözaltına alınmasını takiben... Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/12/2018 tarihli ve 2018/146 değişik sayılı kararı ile adlî kontrol şartıyla serbest bırakılması sonrasında anılan ceza infaz kurumuna aynı gün saat 16:00'da giriş yaptığı somut olayda, hükümlünün savunmalarında okuldan istenen eğitimi için gerekli malzemelerin temini için okulundan ayrıldığını belirtmesi, diğer hükümlü Savaş Dağ'ın hakkındaki disiplin soruşturması sırasında vermiş olduğu 04/12/2018 tarihli savunmasındaki "... üçümüz Kadir Çelik'e ait arabayla çarşıya gittik. Okuldan istenilen araç gereçleri almak için bankalar .../...

caddesinde durduk..." şeklindeki beyanı ile bahsedilen olay nedeniyle... Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/4911 soruşturma sayılı dosyası kapsamında 01/12/2018 tarihli ifadesindeki "...... isimli şahsı okulun önünden aldık. Kendi eksikliklerini alması gerektiğini söyledi. Biz de gel dedik..." şeklindeki beyanı, yine dosya kapsamında hükümlünün eğitimi için gerekli malzemelerin temini dışında diğer bir sebeple okulundan ayrıldığına ilişkin dosya kapsamında başkaca bilgi ve belgenin bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükümlünün eğitimi için gerekli malzemelerin tedariki için okuldan ayrıldığı, bu durumun eğitiminin devamı için zorunluluk arz ettiği ve okula gidip gelme/eğitim faaliyeti kapsamından ayrı düşünülemeyeceğinin kabulünün gerektiği, hükümlünün eyleminin eğitim yerini terk etmek şeklinde değerlendirilemeyeceği cihetle, belirtilen nedenlerle itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 17/04/2018 gün ve 94660652-105-26-8973-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden,... Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2019 tarihli 2018/1178 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

V/T
Yargıtay — Esas No: 2020/932, Karar No: 2020/2514, Tarih: 13.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2020/932 E.  ,  2020/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Somut dosyada Mahkemece verilen kararın temyizinden ve Dairemizce yapılan geri çevirmeden sonra davacı asılın davadan feragat ettiği ve Mahkemece 22.11.2019 tarihli ek karar ile feragat sebebi ile davanın reddine karar verildiği, ek kararın taraflara tebliğ edildiği ancak taraflarca ek karara karşı temyiz yoluna başvurulmadığı anlaşılmakla; bu aşamada Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığından dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4686, Karar No: 2019/8574, Tarih: 19.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4686 E.  ,  2019/8574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, , 62/1, 52/2-4, 50/1-a ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Avukat olan sanığın, katılanın vekili sıfatıyla .... Belediye Başkanlığı aleyhine, Kırıkkale İş Mahkemesi’nde açtığı işçilik alacağı davası sonucunda hükmedilen işçi alacağını, davalı belediyeden 16/07/2010 keşide tarihli, 3.303 TL bedelli çekle haricen tahsil ettiği halde, katılana vermeyip uhdesinde tuttuğu, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, 20/11/2013 tarihli karar celsesine mesleki mazeret dilekçesi gönderdiği halde, daha önce savunmasının alınmış olması ve yargılamanın makul sürede bitirilmesi gerekçesiyle mazeret talebinin reddine karar verilip, yokluğunda hüküm kurulmuş ise de, sanığın talimat yoluyla alınan beyanında suça konu olaya ilişkin olarak ayrıntılı şekilde savunmasının alınmamış olması karşısında, sanığın yeniden ayrıntılı olarak savunması alınıp, delilleri sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, sanığın savunma hakkının ihlal edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 19/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3156, Karar No: 2020/12022, Tarih: 30.09.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/3156 E.  ,  2020/12022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'ın, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 3386 gün karşılığı 67.720,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının anılan Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 10 eşit taksit halinde tahsiline dair Adana 2. İcra Ceza Mahkemesinin 10/04/2018 tarihli ve 2017/162 esas, 2017/340 sayılı ek kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 09/06/2020 gün ve 18445 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/06/2020 gün ve KYB-2020-51265 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; Müştekinin 69.000,00 Türk lirası bedelli çekin süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çek bedelinin karşılıksız kalan bedeli 67.710,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle 3386 gün karşılığı 67.720,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan 1.500 günü geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6728 sayılı Kanunun 63. maddesiyle değişik 5941 sayılı Kanun'un "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5/(1). maddesi;