muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8483, Karar No: 2021/13753, Tarih: 09.11.2021

Öte yandan işvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet rabıtasının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)

Dosya kapsamından, davacılar murisi ...’in, davalı ... Enerji Madeni İnşaat İşleri Türk A.Ş’ den galvanizli demir direk aksamlarını alarak -bu firmanın nakliye işlerini yapan ... Lojistik A.Ş adına - ... Enerji Madeni İnşaat İşleri Türk A.Ş nin, ...sahasından kiralamış olduğu sahaya indirilmek üzere, ...nin genel sahasına getirdiği, yük boşaltma işini gerçekleştirdiği, o sırada diğer çalışanlarca duyulan bir ses üzerine olay yerine gidildiğinde 80 FS 263 plakalı tırın dorsesinin iki kapağının açık, dorse üzerine yüklü malzemelerden bazılarının yere dökülmüş vaziyette ve ...'in de başından yaralı olduğu, kazadan bir gün sonra da hastanede vefat ettiği anlaşılmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu raporunda meydana gelen olayın iş kazası olduğunun bildirildiği, mahkemece alınan ... tarihli raporda davalı ... Enerji ve Madeni İnşaat İşleri Türk A.Ş. ile ihbar olunanlar ... Lojistik A.Ş. ve Ardep Gümrükleme ve Depoculuk A.Ş.'nin kusurunun olmadığı, muris ...'in %100 kusurlu olduğunun belirtildiği ve bu raporun hükme esas alındığı ancak anılan raporda taraflar ve ihbar olunanlar arasındaki sözleşmelerin irdelenmediği, deponun alabileceği koruma tedbirlerinin olup olmadığının tartışılmadığı, kazalının kazanın gerçekleştiği gün kaç saat çalıştığı, ne kadar süre istirahat yapması gerektiği, kazanın gerçekleştiği an itibariyle yorgun olup olmadığı, aracın teknik bakım ve kontrollerinde eksiklik olup olmadığı, yapılan işin niteliğine göre, iş ile ilgili ve işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerine göre işverenin işyerinde alması gerekli önlemleri alıp almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı, tüm bunların olaya etkisinin varlığı gibi hususların ayrıntılı incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranının hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; hüküm altına alınacak tazminat miktarlarına etkisi bakımından, aynı olaya ilişkin ceza dosyası ile rücu dava dosyasındaki kusur raporlarının da dosya kapsamına getirtilerek - verilen kararların kesinleşip kesinleşmediğinin gözetilerek, yukarıda bahsedilen kusur raporunun düzenleyen heyetlerden farklı, A sınıfı İş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetine konuyu yukarıda açıklandığı biçimde incelettirmek, alınacak bu raporda taraflar ve ihbar olunanlar arasındaki sözleşmeleri irdeleyerek, deponun alabileceği ya da alması gereken koruma tedbirleri olup olmadığını, kazalının kazanın gerçekleştiği gün kaç saat çalıştığını, ne kadar süre istirahat yapması gerektiğini, kazanın gerçekleştiği an itibariyle yorgun olup olmadığını, aracın teknik bakım ve kontrollerinde eksiklik olup olmadığını tartışarak, tarafların alması gerekli önlemlerin neler olduğunu, bu önlemlerin alınıp alınmadığını, nedenleri ile birlikte açıklayarak, tarafların kusur oran ve aidiyetlerini belirleyerek, dosyada mevcut tüm raporlar arasındaki çelişkiyi gidererek tarafların iş kazasının gerçekleşmesindeki kusur oranlarını ve aidiyetlerini - tarafların dosyada mevcut kusur raporlarına itirazları da göz önünde tutulmak suretiyle- her türlü şüpheden uzak şekilde tespit ettirmek, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, temyiz olunan ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne, karardan bir örneğin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 09/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8438, Karar No: 2011/5161, Tarih: 20.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/8438 E.  ,  2011/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaına yer verilmediği gözetilmeden, hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11223, Karar No: 2013/12354, Tarih: 18.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11223 E.  ,  2013/12354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet, rüşvet verme ve alma

HÜKÜM : Sanık ...'in basit zimmet, sanık ...'ın ise rüşvet verme suçlarından mahkumiyeti

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından aynı Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek Sanık ... hakkında rüşvet vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Vergi dairesi müdürlüğünde yoklama memuru olan ve aynı zamanda da muhasebe servisinde görevli olan sanığın muhasebe işlemleri yoluyla emanet hesabında alacağı bulunan bazı mükelleflerin bu alacaklarını başka mükelleflerin vergi borçlarına mahsup ederek vergi borçlarını ödenmiş gibi göstermek, yine sanık ...'dan vergi borçlarını silmek için 1.200 TL almak ve aynı usulleri kullanmak suretiyle ... ve eşi ...'in 2.573 TL vergi borcunu ödenmiş gibi göstermek suretiyle gerçekleştirdiği sübut bulan eylemlerinin sanığın muhasebe yetkilisi olarak düzenlediği mahsup fişlerinin vergi dairesi müdürü tarafından imzalanması ile mahsup işleminin tamamlanacağı, bu nedenle suça konu olayda zimmet suçunun yasal tevdii unsurunun bulunmadığı anlaşılmakla zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma ve rüşvet almak suçlarını oluşturacağı gözetilmeksizin tüm eylemlerinin zimmet suçunu oluşturacağının kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 18/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4922, Karar No: 2021/6839, Tarih: 24.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4922 E.  ,  2021/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

...

Dava, vefat eden sigortalı babasından hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık almakta olan davacının, boşandığı eşiyle birlikte yaşadığından bahisle aylıklarının kesilerek, 01.11.2008- 30.01.2014 tarihleri arası ödenen aylıklar ile yapılan tedavi giderinin borç tahakkuk ettirildiğini beyanla, ilgili Kurum işleminin iptali ile aylığın kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davalı kurumun muvazaalı boşanma nedeniyle 01/11/2008-31/01/2014 ayı ve faizinin borç çıkartılması konulu 52.456,32 TL asıl, 19.402,66 TL faizi olmak üzere 71.948,98 TL bedelli 26/08/2015 tarih, 12.418,853 sayılı borç bildirim belgesi ile ...’ na ait yersiz sağlık gideri konulu, 6.219,65 TL asıl, 2.417,91 TL faizi olmak üzere 8.637,56 TL bedelli 26.08.2015 tarih, 12.418,981 sayılı borç bildirim belgesini gönderdiğini, söz konusu borç bildirim belgesine davalı kurum nezdinde yaptıkları itirazın da 11/09/2015 tarihli yazı ile reddedildiğini, işbu kurum yazısının 28/09/2015 itibariyle kendilerine tebliğ edildiğini, işbu borç bildirimlerinin yasal dayanağı bulunmadığından iptali gerektiğini, müvekkilinin boşandığı sürede eşi ... ile kesinlikle bir arada yaşamadığını, boşanmadan sonra müvekkilinin babasından dolayı dul maaşı almaya başladığını, tekrar evlendiği 27/12/2013 tarihinde kuruma başvurarak evlendiği bilgisini verip maaşın kesilmesini istediğini, bu tarihten sonra dul maaşı çekmediğini, hiçbir sağlık harcaması yapmadığını, müvekkilinin eşiyle, eşinin kanser hastası olması ve bakıma muhtaç olmasından dolayı yeniden evlendiğini, kurum incelemesinde müvekkilinin gerçek durumu anlatan ifadesine rağmen ispatı mümkün olmayan eylemli olarak birlikte yaşama olgusunu var kabul eden kurum değerlendirmesinin tamamen hatalı ve ön yargılı olduğunu, icraen ve resen tahsilatın durdurulması için tedbir kararı verilmesini talep ettiklerini, dava sürecinde cebri icra yolu ile tahsil edilecek kısımlar itibariyle istirdat talebinde bulunduklarını belirterek, ilgili borç bildirimlerinin iptaline, yargılama sürecinde tahsil edilmesi halinde işbu tutarların ödeme tarihinden itibaren yasal faizleriyle birlikte davalı kurumdan istirdadına, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalı kuruma yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

II-CEVAP

Davalı Sgk vekili ;Boşanmaya rağmen fiilen birlikteliğin mevcut olduğunu, nüfus kayıt örneği, Seyhan İlçe Nüfus Müdürlüğü yazısı, alınan ifadeler, medula sistemi çıktıları, hastane yazıları ve ASKİ yazıları birlikte değerlendirildiğinde ... ve ...'nun boşandıkları dönemde birlikte yaşadıklarını, 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 56. Maddesinin "Gelir ve aylık bağlanamayacak haller başlıklı maddesinde eşinden boşandığı halde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar 96 madde hükümlerine göre geri alınır' hükmüne amir olduğunu, davacının 01/11/2008 tarihi itibariyle aylığı kesildiğini, adına 01/11/2008-31/01/2014 tarihleri arasında 52.456,32 TL borç çıkarıldığını, 6.219,65 TL tutarında sağlık harcaması tespit edildiğini, 04/06/2015 tarih ve 2015/36 sayılı Sgk Denetmen raporuna istinaden müvekkili kurumca tesis edilen işlemlerin mevzuat hükümleri gereği olduğunu, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık olmadığını, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın usulden ve esastan reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın Kısmen Kabulü ile Kısmen Reddine, Kurumun yersiz sağlık gideri nedeniyle asıl ve faize ilişkin borç toplamından oluşan 26/08/2015 tarih ve 12.418.981 sayılı borç bildirim belgesinin iptaline, belirtilen borç bildirim belgesine dayalı olarak davacının kuruma yersiz sağlık gideri nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, Davacının yersiz ölüm aylığı nedeniyle açmış olduğu menfi tespit (ödenmişse istirdat) davasının reddine, karar verildi.

B-BAM KARARI

Tüm taraf vekillerinin istinaf başvurusunda bulunmaları üzerine, Davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verildi.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili tarafından istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler tekrarla; “ "Adana Bölge Adliye Mahkemesi'nce 2017/96 E. numaralı dosyada 14/12/2017 tarihinde 2017/76 K. sayılı kaldırma kararının gerekçesinde fiilen birlikte yaşama döneminin net olarak belirlenmesi neticesinde karar verilmesi gerektiğinin belirtilmesine rağmen işbu gerekçe göz ardı edilerek karar tesis edilmesi isabetli olmamıştır. Denetmen raporunun kabulü anlamına gelmemek üzere karara gerekçe gösterilen denetmen raporunda fiili birlikteliğin ispatı için hastaneye gidiş tarihleri gösterilmiş olup eski tarihli kayıtlar mevcut olmamasına rağmen somut delillere dayanmadan 2004 yılından beri birlikte yaşandığı fiili duruma aykırı surette değerlendirmeyle düzenlenen denetmen raporunun hükme esas alınması hukuka ve istinaf mahkemesinin kararınına açıkça aykırılık teşkil etmektedir.Dosya kapsamında mevcut belge ve tanık beyanları ile davacı müvekkilin haklılığına ilişkin tüm dayanakların sunulmuş olduğu, davadaki iddia ve sunulan kanıtların birbirini doğruladığı, çelişki ve belirsiz bir durum bulunmadığı, müteveffa eş ile davacının boşandıktan sonra kesinlikle bir arada yaşamadıkları, davacı müvekkil ve boşandığı eşin boşandıktan sonra kesinlikle bir arada yaşamadığı, tekrar resmi evliliğin ise vefat tarihinden iki ay gibi çok kısa bir süre önce babalarının ölüm döşeğindeki ricasını çocukları önünde kırmamak ve sırf duygusal olarak çocuklarını rencide etmemek amacıyla böyle bir yola başvurduğu, resmi nikahın dahi memur hastaneye getirilerek hasta yatağında iken yapılmış olduğu, başka bir amacın kesinlikle mümkün olmadığı tüm dosya kapsamı ile sabittir. Müteveffanın arada bir Adana'ya gelmiş olmasının, davacı ile birlikte yaşadığı şeklinde yorumlanması hakkaniyete ve fiili duruma aykırıdır. Müteveffanın Adana'ya geldiği zamanlar oğlunda kaldığı göz ardı edilmiş, mahkeme hatalı sonuca ulaşmıştır. Ayrıca müteveffanın gerek dağınık yaşam tarzı sebebiyle gerekse Adana'da zaman zaman oğlunda kalması sebebiyle nüfus kaydını ...'a taşımaması davacı müvekkilin iradesine bağlı olmayıp, bundan dolayı müvekkilin zarara uğraması hakkaniyetle bağdaşmamaktadır. Diğer yandan yerel mahkeme, ...’nun ilgili dönemde ...’da, “...” adresinde tarafların müşterek kızı olan ...’nun yanında yaşadığını ispat için sunmuş olduğumuz, ... rahatsızlığı sebebiyle Suadiye Sağlık Ocağına sık sık gittiği, aynı civardaki...Eczanesine düzenli olarak iğnelerini yaptırdığı, bu hususları ispat anlamında “... Eczanesine” ve ilgili mahalle muhtarlığına ait sunulmuş yazılı beyanları hiç dikkate almamıştır. Dava dilekçemizde ve dosya kapsamındaki beyanlarımızda müteveffa ...'nun boşanmadan sonra ...'a yerleştiğini ancak hasta olması nedeniyle ikametgahın taşımadığını belirtmiş olmamıza rağmen bu husus aleyhimize bir delilmiş gibi gösterilmektedir. Müteveffa ..

...Eczanesine düzenli olarak iğnelerini yaptırdığı, bu hususları ispat anlamında “... Eczanesine” ve ilgili mahalle muhtarlığına ait sunulmuş yazılı beyanları hiç dikkate almamıştır. Dava dilekçemizde ve dosya kapsamındaki beyanlarımızda müteveffa ...'nun boşanmadan sonra ...'a yerleştiğini ancak hasta olması nedeniyle ikametgahın taşımadığını belirtmiş olmamıza rağmen bu husus aleyhimize bir delilmiş gibi gösterilmektedir. Müteveffa ... gerek yaşı gerek hastalığı sebebiyle ikametgahını değiştirememiş bu sebeple yasal sıkıntılar yaşamamak sebebiyle gittiği hastanelere ikametgahının bulunduğu adresi beyan etmiştir. Davacının iradesine bağlı olmayan bir hususun faturasının davacıya çıkartılması oldukça haksız ve hatalı bir değerlendirme olmuştur. Bu hususun fiili birlikteliğe delil olarak gösterilmesi maddi gerçeklikle bağdaşmayıp, işbu gerekçelere dayalı denetmen raporunun hükme esas alınması kabul edilemez.

Niteliği gereği böyle bir davada tarafların bir arada yaşayıp yaşamadığını bilebilecek kişiler tanık olarak gösterilmiştir. Tarafları tanımayan kimselerin bu konuda bilgisi ve görgüsü olması zaten imkansızdır. Bu durumda mahkemece de müfettiş raporu benimsenmiş olmakta olup dava somut delillere ve taraflar hakkında bilgisi görgüsü olan tanık beyanlarına dayandığı halde hiçbir delile dayanmayan, belirsizlik üzerine düzenlenmiş Müfettiş raporunun esas alınması kabul edilemez. Yerel mahkemenin, "davacı denetmen raporunun aksini ispatlayamamıştır" şeklindeki gerekçesi haksız, usul ve yasaya, hakkaniyete tamamen aykırıdır. Denetmen raporlarının aksinin tanık beyanları ile ispatlanabileceği kabul edilmesine, dosya kapsamında tüm tanık beyanlarının tarafların kesinlikle bir arada yaşamadığını ifade etmesine rağmen mahkemenin böyle bir sonuca gitmesini anlamak mümkün olmamıştır. Davacı müvekkilin amacı Devletten haksız kazanç elde etmek olmuş olsa, kendisini resmi olarak ifşa edeceğini bile bile tekrar resmi evlilik yapmayacağı aşikardır. Bu yönüyle mahkemenin gerekçesi yaşamın olağan akışına da ters düşmektedir. Kaldı ki tarafların boşanmasının şiddetli geçimsizlik nedenine dayandığı, müteveffanın öfke kontrolü sorunu bulunduğu, kesinlikle bir araya gelmedikleri, ...'nun ölmeden 1 ay önce pişmanlık duyup, vasiyet etmesi üzerine hastanede nikah kıyıldığı tanık beyanlarında açıkça ifade edilmiştir (Tanık ...-...'nın gelini ve ... -...'nun kızkardeşinin beyanı). Fiili olarak bitmiş olan evliliğin evrak üzerinde de bitmesi adına taraflar anlaşmalı olarak boşanmış iseler de boşanma kararının altında yatan gerçek nedenler tanık beyanları ile açıklığa kavuşmuştur.Dava dilekçemiz ekindeki delil listesi 9.maddede belirtilen ".../... muhtarlığına ait yazılı beyan" dikkate alınmamıştır. Söz konusu yazılı beyanda ...nun "..." adresine 09.02.2000 tarihinde geldiği ve 25.02.2014 ölüm tarihine kadar bu adreste oturduğu açıkça beyan edilmiştir. Bu resmi bir beyan olup dikkate alınmaması haksız ve hatalı olmuştur, hükmü dayandığı gerekçeler yönünden sakat kılmaktadır. Yerel mahkeme karar gerekçesinde denetmen raporunun aksinin her türlü delille ispat edilebileceği belirtildiği halde dosyadaki hiçbir delil dikkate alınmamıştır." hususları belirtilerek temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

IV-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre birlikte yaşamanın kabulü gözetilerek yukarıda belirtilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı dikkate alınarak, eldeki davaya konu tedavi giderleri yönünden de ret kararı verilmesi gerekir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...