muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25895, Karar No: 2023/4718, Tarih: 30.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/25895 E.  ,  2023/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/809 Değişik İş-2021/814 Karar

SAYISI : İHK-2021/34093

HÜKÜM/KARAR : İtirazın kısmen kabulüne

SAYISI : K-2021/102501

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara taraf vekillerince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının kabulüne, davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Başvuran vekili başvuru dilekçesinde, 20.01.2020 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazası sonucunda, karşı araçta yolcu olan müvekkilinin yaralanarak %5 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile sürekli iş göremezlik tazminatı olarak şimdilik 5.000,00 TL talep etmiş, yargılama sırasında talebini 66.767,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle; alacağın %20'sinin temlik edildiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusur raporu alınması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.... KARARI

...'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki soruşturma belgeleri ve kaza tespit tutanağına göre davalıya sigortalı aracın tam kusurlu olduğu, başvurucunun sunduğu İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın 12.08.2020 tarihli raporunda sağ el parmaklarındaki kırık ve yüzdeki skar nedeniyle %5 oranında maluliyet belirlendiği, aktüer bilirkişi tarafından TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranına göre sürekli iş göremezlik tazminatının 66.767,00 TL olarak hesaplandığı, raporun mevzuata ve denetime uygun bulunduğu, başvuranın kaza tarihinde 10 yaşından küçük olması ve ön koltukta seyahat etmesi nedeni ile %20 oranında müterafik kusuru olduğu gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulüne, 53.414,00 TL'nin 25.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince itiraz edilmiştir.

B.İtiraz sebepleri

1.Davacı vekili itiraz dilekçesinde, tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek ... kararına itiraz etmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince itiraz edilmiştir.

B.İtiraz sebepleri

1.Davacı vekili itiraz dilekçesinde, tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek ... kararına itiraz etmiştir.

2.Davalı vekili itiraz dilekçesinde, maluliyet oranının ve hesap raporunun hatalı olduğunu, 18 yaş öncesi için hesaplama yapılamayacağını, raporda Genel Şartlara aykırı olarak Tam Hayat Aniütesi kullanıldığını, davacının alacağının %20'sini temlik ettiğinden işbu orana denk gelen tutarın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini belirterek ... kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, başvurunun, kaza tarihinden yedi ay sonra Katip Çelebi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı'ndan alındığı, üst ekstremiteye bağlı olarak kaza ile illiyet kurulduğu, sürekli maluliyetin (ÇÖZGER'de belli bir oran verilmediğinden) tespitinde Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'e ilişkin cetvel kullanıldığı ve bu hususun da dosyaya sunulu raporda belirtildiği, efor kaybına bağlı zararın tazmininin asıl olduğundan hesaplamanın kaza tarihinden başlatılmasında ve aktüeryal teknikler açısından da bilirkişi raporunda isabetsiztik görülmediği, ancak; alacağın %20'sinin temlik edildiğine ilişkin temlikname tarihinin 14.02.2020 olduğu dikkate alındığında davalı vekilinin temliknameye ilişkin itirazının yerinde olduğu, ayrıca başvuru sahibi vekilinin vekalet ücretine yönelik itirazının da kabulü gerektiği belirtilerek davacı vekilinin itirazının kabulüne, davalı itirazının kısmen kabulüne, davanın kısmen kabulüyle 42.731,20 TL'nin 25.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, maluliyet oranına yaptıkları itirazların dikkate alınmadığını, sunulan maluliyet raporunun tek taraflı başvuru üzerine alındığını ve mevzuata uygun olmadığını, alınan tıbbi mütalaa raporunda davacının iyileşme süresinin tamamlanmadığının belirtildiğini, tazminat raporuna yapmış oldukları itirazlarının dikkate alınmadığını, davacının zararının tespiti açısından gelir kazanmaya başlayacağı yaş dikkate alınarak hesap yapılması gerekirken, 18 yaş öncesi için hesaplama yapılmasının hatalı olduğu, Tam Hayat Aniütesi kullanılmasının Genel Şartlara aykırı olduğu, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek ... kararının bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan karşı araçtaki davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda, karara esas alınan tazminat raporunda davacının bakiye ömrünün tespitinde isabetli olarak TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılmış ise de, raporun içeriğinden davacının bakiye ömrünün kaç yıl olarak esas alındığı anlaşılamamakta olup rapor bu yönüyle denetlenemediğinden karar vermeye elverişli değildir.

İtiraz Hakem Heyetince yapılacak iş, muhtemel yaşam süresinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ... yönteminin esas alınması, davalının aktüer hesabına yönelik itirazı da değerlendirilerek gerçek zararın belirlenmesi olup, açıklanan hususlar doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınması, temyiz edenin sıfatına göre kazanılmış haklar dikkate alınarak (güncel verilerin kullanılmaması, bilinen dönem sonunun kök rapor tarihi olarak esas alınması vs.) hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3. İtiraz Hakem Heyetince başvurusu kısmen kabul edilen ve kendisini vekille temsil ettiren başvuru sahibi yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararda başvuru sahibi lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin 13 üncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/243, Karar No: 2018/5891, Tarih: 10.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/243 E.  ,  2018/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.03.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda; reel olarak şirketin paraya çevrilebilir varlık toplamının banka borçlarını karşılamaya yeter miktarda olmadığı tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin takibin kesinleştiği tarih olan 08.10.2013 yerine 2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1892, Karar No: 2016/2628, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1892 E.  ,  2016/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2013/617 esas, 2015/107 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2015/537-376 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği..... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/672 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 07/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12505-2015-E.25638/80636 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/672 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8955, Karar No: 2013/4867, Tarih: 28.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/8955 E.  ,  2013/4867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet ..., ... müdafii

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle,

Sanıklar ..., ..., ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen hapis cezasının 10 yıldan aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, sanık ...'ın asli kusurlu olduğu değerlendirildiğinden, tebliğnamedeki 2 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar ..., ..., ... müdafinin 11.03.2009 tarihinde mazeret talebine ilişkin olduğu belirtilen, ancak yargılama aşamasında dava dosyasına girmeyen ve müdafii tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan mazeret telgrafının, aynı tarihte saat 09.00 'da mahkeme görevlisine teslim edildiğine ilişkin PTT müdürlüğünden alındığı belirtilen belge gözetildiğinde, duruşma günü bildirilmeden yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Adli sicil kayıtlarına göre sabıkasız olan ve dosya kapsamına göre de olumsuz bir kişilik özelliği bulunmayan sanıklar hakkında, ölenin yasal mirasçılarının zararlarının giderilmesi hususu da değerlendirildiğinde, dosya içeriği ile örtüşmeyen gerekçeyle hapsin adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığa karar verilmesi,

3- CMK'nın 326/2. maddesi gereğince yargılama giderlerinin sanıklardan sebebiyet verdikleri oranda yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5510, Karar No: 2012/13031, Tarih: 02.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5510 E.  ,  2012/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2004, 2005, 2006 takvim yıllarında mahkumiyet

1-Sanığın "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen hükme yönelik temyizinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanığın "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk CezaKanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.