muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20, Karar No: 2015/6215, Tarih: 30.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/20 E.  ,  2015/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı aracın, müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını, davalı tarafın %100 kusurlu olduğunu, olayın ihbarı üzerine davalı tarafça eksper incelemesi yapıldığını, ancak zararın ödenmeyeceğinin bildirildiğini belirterek şimdilik 2.000 TL'nın 26.03.2012 tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 25.03.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 1.545 TL daha artırarak toplam 3.545 TL'nın tazminini istemiştir.

Davalı vekili, sigortalının kusuru oranında azami poliçe limitine kadar gerçek zarardan sorumlu olduklarını, eksper raporu ve haricen yaptırılan bilirkişi raporuna göre araçlardaki hasarların uyumsuz olduğunun belirlendiğini, davacı aracındaki hasarın bu kaza sonucu meydana gelmediğini, ispat yükünün davacıya geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 30/04/2015 gününde Üye E.. karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacının işleteni olduğu .. plakalı araç sürücüsü.. ile davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi ile sigortalı .. plakalı araç sürücüsü.... arasında düzenlenen, sahteliğinde ispat edilemeyen 23.03.2012 günlü trafik kazası tespit tutanağı, tanık ....'nin yeminli anlatımı ile her iki araca ait fotoğraflar vs. gibi somut delillere göre davacıya ait aracın seyir halinde iken davalıya sigortalı aracın arkadan çarpması sonucu davacı aracının arka tarafından hasar meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Trafik kaza tutanağının, davalı sigorta şirketinden haksız kazanç elde etmek amacıyla gerçeğe aykırı olarak düzenlendiği, kazanın belirtilen yer ve zamanda meydana gelmediği, rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiği davalı tarafça somut delillerle ispatlanamamıştır.

Bir takım soyut değerlendirmelere bağlı eksper ve bilirkişi raporları, kaza tutanağı, tanık..'nin yeminli anlatımı ve olaya ilişkin fotoğraflar gibi somut delillerin aksini ispatlayacak güç ve kuvvette deliller değildir.

Bu halde mevcut delil durumuna göre davacı aracında meydana gelen gerçek zarar miktarına hükmedilmek üzere yerel mahkemesinin bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/25120, Karar No: 2017/3203, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25120 E.  ,  2017/3203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7006, Karar No: 2023/11218, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7006 E.  ,  2023/11218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1118 Esas, 2022/1204 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesinin 21.09.2022 Tarihli ve 2022/148 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun Fethiye / Muğla adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Fethiye Aile Mahkemesinin 01.11.2022 Tarihli ve 2022/1118 Esas, 2022/1204 Karar Sayılı Kararı

Küçüğün evlat edinme sürecinde geçici sözleşme ile Menteşe / Muğla' da bulunan ailenin yanına yerleştirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Muğla Aile Mahkemesinin 20.02.2023Tarihli ve 2023/84 Esas, 2023/121 Karar Sayılı Kararı

Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesi ve Fethiye Aile Mahkemesi arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı oluştuğu ve dosyanın yargı yerinin belirlenmesi için Yargıtay'a gönderilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Fethiye Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin c bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri verilen çocuk hakkında hazırlanan uygulama planının onaylanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli 2022/148 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 21.09.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11355, Karar No: 2016/2500, Tarih: 16.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11355 E.  ,  2016/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ...Kasabası 161 ada 81 parsel, 161 ada 91 parsel ve 166 ada 4 parsel sayılı taşınmazların Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 16.02.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu 161 ada 81 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü 358.08 m² olup tamamı kamulaştırılmış ve üzerinde verim çağında 14 yaş 3 ceviz,19 yaş 1 ceviz, 24 yaşında 7 ceviz ve 9 yaşında 3 erik ağacı olmak üzere toplam 14 ağacın; 161 ada 91 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü 84,8 m² olup tamamı kamulaştırılmış ve taşınmaz üzerinde verim çağında 9 yaş 1 elma, 7 yaş 8 ayva ağacı olmak üzere toplam 9 ağacın bulunduğu anlaşıldığından; taşınmazların tamamı kapama karışık meyve bahçesi kabul edilerek değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi olarak kabulü ile zemin ve meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti,

2-Dosyada bulunan kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakıldığı belirtilmiştir. Ancak taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş, mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkazın değeri tespit edilerek kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece, mal sahibinin enkazı alıp almadığı, isteyip istemediği araştırılıp enkazın mal sahibi tarafından alındığının anlaşılması halinde enkaz değerinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşülmesi, aksi halde düşülmemesi gerekirken, yeterli araştırma yapılmadan davanın kabulüne karar verilmesi,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların tesbit edilen bedellerinden şartları varsa enkaz bedelinin düşülmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca ceviz ağaçlarının hesaplanan kereste değerlerinin de düşülmüş olması,

Doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/229, Karar No: 2023/650, Tarih: 06.12.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/229 E.  ,  2023/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2022/111920

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 7. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 990-808

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurma suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/11 ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 52/2, 51 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye, hak yoksunluğuna, nakil aracının iadesine, kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine ilişkin Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.05.2015 tarihli ve 1917-1000 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 7. Ceza Dairesince 14.06.2021 tarih ve 1148-7831 sayı ile;

" 1. Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasının 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden doğrudan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. madde ve fıkrasından yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 04.07.2014, iddianame düzenleme tarihinin 01.09.2014 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında, temyiz edilmeksizin kesinleşen İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1018 Esas ve 2015/862 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 19.07.2014, iddianame tarihinin ise 20.08.2014 olduğu gözetilerek,

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 04.07.2014, iddianame düzenleme tarihinin 01.09.2014 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında, temyiz edilmeksizin kesinleşen İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1018 Esas ve 2015/862 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 19.07.2014, iddianame tarihinin ise 20.08.2014 olduğu gözetilerek,

Sanığın üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK 43. madde kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından sanık hakkında kesinleşen dosyanın getirtilip incelenerek aslı ya da ilgili belgelerin örneklerinin dosya arasına konulması, eylemin TCK'nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın mahsubunun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

4. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5. Suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken fıkra numarası gösterilmeksizin TCK'nun 54. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

5. Suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken fıkra numarası gösterilmeksizin TCK'nun 54. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesince 12.05.2022 tarih ve 990-808 sayı ile; sanığın 5607 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 3/11-son yollamasıyla 3/5, 3/10-son, 3/22 ile TCK'nın 43, 62, 52, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 1.540 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, nakil aracının iadesine ve müsadereye ilişkin hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 09.01.2023 tarih ve 15350-32 sayı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 15.03.2023 tarih ve 111920 sayı ile; ".. Olay tarihinde, yasal arama kararına istinaden sanığın kullanımında olan araçta kolluk görevlileri tarafından yapılan aramada, 715 litre gümrük kaçağı akaryakıtın ele geçirildiği olayda; soruşturma evresinde sanığın 04.07.2014 tarihinde kolluk tarafından ifadesinin alındığı, soruşturma evresinde dosyada aynı tarihli KEMT varakasının düzenlendiği, gümrüklenmiş değerin 2.897,04 Tl olarak belirlendiği ve bu bedelin iki katını Devlet Hazinesine ödemesi halinde, mahkumiyet kararı verilirse, cezasından yarı oranda indirim yapılacağına dair sanığa bu aşamada Cumhuriyet Savcısı tarafından herhangi bir tebligat yapılmadığı anlaşılmıştır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun’un 5. maddesinin ikinci fıkrasında; 'Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde, hakkında, bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz.' şeklinde iken;

7242 sayılı Kanun’un 62. maddesiyle;

'Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine;

a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

7242 sayılı Kanun’un 62. maddesiyle;

'Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine;

a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında, indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır.' biçiminde değiştirilmiş ve aynı maddeye' İkinci fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde uygulanmaz.' şeklindeki üçüncü fıkra eklenmiştir.

Suç ve karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 5. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünden yararlanılabilmesi için soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar paranın Devlet Hazinesine ödenmesinin gerektiği, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının değerlendirilmesi bakımından sanığa, bizzat Cumhuriyet Savcısı tarafından kaçak sigaranın gümrüklenmiş değerinin iki mislinin bildirilip, ödeme yapıp yapmayacağı sorularak, bu konuda gerekirse sanığa mehil de verilmek suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekmektedir.

Her ne kadar Katılan Vekili Sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararını temyiz etmemiş, müsadere yönünden temyiz talebinde bulunmuşsa da, YCGK'nun 15/12/2022 T. 2021/7-287 E ve 2022/808 K. Sayıl ilamı gözetilerek, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararı yönünden de temyiz incelemesi yapılması zorunludur.

Somut olayda, soruşturma evresinde sanığa etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığının, anlaşılması karşısında; kovuşturma aşamasında Mahkemece sanığa yapılacak ihtaratta suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının '1/2' olacağının bildirilmesi gerekecektir.

Sanığa bu şekilde bildirim yapılmadan, 1/3 oranında indirim yapılacağına dair ihtar yapılarak, ödeme yapamayacağı gerekçesiyle 5607 sayıl Yasanın 5/2 maddesinin uygulanmamasına karar verilerek hüküm kurulması yasaya aykırılık oluşturmuştur." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 27.03.2023 tarih ve 6677-2830 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU