muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7392, Karar No: 2023/9196, Tarih: 04.10.2023

Taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin medeni usûl hukukunda büründüğü şekildir. Üçüncü kişi, fer’i müdahil olarak davaya katılmakla taraf sıfatını kazanmaz. Fer’i müdahil katıldığı davada taraf sıfatını kazanmadığı için, dava sonunda onun hakkında hüküm verilemez. HMK madde 69/1 de “Müdahilin yer aldığı asıl davada hüküm, taraflar hakkında verilir” denilmiştir.

6100 sayılı HMK. nın “yargılama giderlerinin kapsamı” başlığını taşıyan 323 üncü maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, “yargılama giderlerinden sorumluluk” başlığını taşıyan 326 ncı maddede “kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği”, “yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan 332 nci maddesinde ise “yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği,” hüküm altına alınmıştır.

3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 3/1 inci maddesinde; avukatlık ücretinin belirlenmesinde, avukatın emeği, çabası, işin önemi niteliği ve davanın süresi göz önünde tutulacağı; aynı maddenin 2 nci fıkrasında ise, müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek; ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise, her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunacağı belirtilmiştir. Anılan maddenin amacına ve içtihatı birleştirme kararına hakim olan ilke birlikte gözetildiğinde, birden fazla davacının birlikte dava açması ve tek vekille temsil edilmeleri halinde, davanın kabul edilen bölümü üzerinden davacılar yararına tek, ret sebebi ortak olan davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmelidir.

3. Değerlendirme

1.Somut olayda, dosyada mevcut kayıtlardan, davacının 3351 işyeri sicil nolu işveren " ... San. Ltd. Şti." nden 01.02.1973-08.05.1981 yılları arasında (askerlik yaptığı 02.03.1977-03.11.1978 dönemi hariç olmak üzere) 1973 yılında 18 gün, 1976 yılında 31 gün, 1976 yılında 89 gün, 1980 yılında 49 gün ve 1981 yılında 76 gün bildirimlerinin bulunduğu;

Mahkemece, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından " davanın yeniden görülmesi için iadesi" sonrasında işverenin ölü ... olduğunun tespiti ile mirasçılarının HMK 124 üncü maddesi gereğince davaya dahil edildiği, yapılan yargılama sonucunda da davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve davacının "ismi davalı sıfatından çıkartılan ... Gıda Ticaret A.Ş" de hizmet cetvelinde farklı bir işveren yanından bildirim yapılan günler kadar" davanın kısmen kabulüne karar verildiği, ayrıca feri müdahil Kurum ve iki ayrı davalı taraf lehine olmak üzere toplamda 3 ayrı vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Yukarıdaki açıklamalar kapsamında; davacının, talep konusu dönem içinde her bir takvim yılı içerisinde hangi tarihlerde ne kadar süre ile çalıştığının, hangi işveren/işverenler yanından çalıştığının, hüküm bölümünde açıkça ve tereddüte mahal bırakmaksızın gösterilmesi gerekirken, davanın kısmen kabulüne ve talep edilen dönem içerisinde kısmi bildirim yapılan süreler kadar (aynı sürelerin) kısmen kabulüne şeklinde infaza elverişli olmayacak şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3. Vekalet ücretine yönelik olarak yukarıda yapılan açıklamalar ışığında;

a- Mahkemenin, açılan mevcut hizmet tespiti davasında Kurumun açıkça fer’i müdahillik sıfatı bulunduğu gözetilmeyerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

b-Her bir davalı lehine ayrı ayrı ret vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Sair hususlar incelenmeksizin, temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının bu nedenle BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz giderinin ilgiliye iadesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/266, Karar No: 2013/9096, Tarih: 18.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/266 E.  ,  2013/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,müvekkilinin davalıya ait hastanede anestezi teknisyeni olarak yenilenen 16.09.2008 tarihli hizmet sözleşmesine istinaden çalıştığını, sözleşmenin 7. maddesinde aylık net ücretinin 1.700,00 TL olarak kararlaştırıldığını ancak davacının ücretinin sözleşmede belirtilenden düşük ödenmesi nedeni ile müvekkili davacının iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,ekonomik kriz nedeniyle ücretin geç ödenmesinin haklı fesih nedeni sayılmadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin davacı tarafından yanlış ve kötü niyetli yorumlandığını, çalıştığı süre içinde yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,iş akdinin davacı işçi tarafından haklı olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde ücretinin net 1700,00 TL olduğunu iddia etmiş, iş sözleşmesinde de ücretin 1700,00 TL net olarak tespit edildiği görülmüştür. Buna rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücreti net 1750,00 TL olarak kabul edilip buna göre hesaplama yapılmıştır. Dolayısı ile rapor doğrultusunda talep aşılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12996, Karar No: 2013/11047, Tarih: 08.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/12996 E.  ,  2013/11047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanıkların, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, bu yoksunluğun kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıveril- mesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27267, Karar No: 2017/7669, Tarih: 03.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27267 E.  ,  2017/7669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

30.07.2003 gün ve 25184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 4949 sayılı İİK'nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ile ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1762, Karar No: 2018/7609, Tarih: 01.11.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/1762 E.  ,  2018/7609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KAYSERİ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet ( sanık ... hakkında zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında iştirak halinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan)

Temyiz incelemesi sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında duruşmalı, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen müdafii gelmeyen sanıklar ... ve ... ile duruşmalı inceleme talebi olmayan diğer sanık ... hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

İletişimin tespiti tutanakları içeriğine göre 11.07.2015 ve 12.07.2015 tarihlerinde sanık ... ile görüşen ... isimli şahıs hakkında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nca soruşturma yapılması mümkün görülmüştür.

Dosyada mevcut krokiye göre sanık ...'nin 03.07.2015 tarihinde ..., ..., .... ve ...'a uyuşturucu madde sattığı yerin ibadethaneye ve okula iki yüz metreden yakın mesafede olduğuna yönelik bilgiler karşısında; sanığın satış yaptığı yer ile mevcut ibadethaneye olan mutad yaya yürüyüş mesafesinin gerektiğinde mahallinde keşif yapılmak suretiyle tesbitiyle suçun 200 metreden yakın mesafede işlendiğinin anlaşılması halinde TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanması gerekmekte ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmadaki sözlü savunmalarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, hükmedilen hapis cezasının miktarı ile tutuklu kaldıkları süreye göre, sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki salıverilme isteklerinin reddine, 01/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...’ın huzurunda ve 18.10.2018 tarihindeki duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ..., sanık ... müdafii Avukat ..., sanık ... müdafii Avukat ..., sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluklarında 01.11.2018 günü, saat 13.30'da oybirliğiyle verilen bu karar usulüne uygun şekilde açıkça okundu. 01.11.2018
Yargıtay — Esas No: 2017/15262, Karar No: 2018/21825, Tarih: 11.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15262 E.  ,  2018/21825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Çiftçi Mallarını Koruma Meclisi vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...'nda 1998 Şubat ayından emekli olduğu 2011 yılı Nisan ayına kadar sürekli çalıştığını, emeklilik nedeni ile ... akdini sonlandırdığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma, izin, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı ..., uyuşmazlığın İdare Mahkemelerince çözümlenmesi gerekliğini belirterek öncelikle görevsizlik kararı verilmesini, esasa girilmesi durumunda ise davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., 4081 sayılı Kanun gereğince kurulan Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığında görev yapan koruma bekçilerinin işe girişleri, çalışma şartları ve diğer özlük haklarının Çiftçi Mallarını Koruma Meclisi Başkanlığınca yürütüldüğünü, tüm yasal sorumluluğunun Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığında bulunduğunu, aynı yasa hükümleri uyarınca oluşturulan Murakabe Heyetinin Vazife ve Selahiyetleri 4081 sayılı Kanun'un 8. maddesinde belirlenmiş olup ilgili konu hakkında... Kaymakamlığının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davacının 4081 sayılı Kanun gereğince kurulan Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığında görev yaptığını, yasa gereği davacının işe girişi, çalışma şartları ve diğer özlük haklarının Çiftçi Mallarını Koruma Meclisi Başkanlığınca yürütüldüğü ve tüm yasal sorumluluğun Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığında bulunduğu ve davalılar arasında 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesi kapsamında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığı, davacının tespit edilen tüm alacaklarından, ... sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar diğer davalı yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının çalışma süresi uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının çalışma süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde 1998-2011 yılları arası kesintisiz çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının ilk olarak 14.02.1998 tarihinde işe başladığını, görev yaptığı bölge olan...Köyü'nün... Çiftçi Malları Koruma Dairesi Başkanlığından ayrılarak kendi koruma hizmetini üstlenmesi üzerine ... sözleşmesinin 30.09.2004 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiğini, ardından davacının 01.09.2005 tarihinde yeniden istihdam edildiğini ve emekli olduğu tarihe kadar çalıştığını savunmuştur. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, davacı 01.10.2004-31.08.2005 arası ... Çiftçi Malları Koruma Meclisinde çalışmıştır. Mahkemece davacının 14.02.1998-28.04.2011 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulmuş ise de kurum kayıtlarına göre davacının 01.10.2004-31.08.2005 arası ... Çiftçi Malları Koruma Meclisinde çalıştığı ve dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının çalışmasının 30.09.2004 tarihi itibariyle işveren... Çiftçi Mallarını Koruma Meclisi Başkanlığınca feshedilerek sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre, davacının ... Çiftçi Malları Koruma Meclisinde çalıştığı sürenin hesaplamadan dışlanması, davalı işverenlikte çalıştığı fiili sürelerin esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7003, Karar No: 2019/7757, Tarih: 20.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7003 E.  ,  2019/7757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEME KARARI : Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2015 tarih,

SUÇLAR : Hırsızlık, hakkı olmayan yere tecavüz

Sanık ... hakkında hırsızlık ve hakkı olmayan yere tecavüz suçundan yapılan yargılama sonucunda; 5237 sayılı TCK’nun 141/1 ve 62. maddeleri gereğince netice olarak 9.000,00 TL adli para cezası ile aynı Yasa'nın 154/1 ve 62. maddeleri uyarınca netice olarak 4.500,00 TL adli para cezasına ilişkin Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2015 tarih, 2015/270 Esas ve 2015/995 Karar sayılı kararına ilişkin sanık ... müdafii ile katılanlar ... ve ...'in temyizi üzerine;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarih, 2017/2264 Esas ve 2019/633 Karar sayılı kararıyla;

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tecavüze konu gayrimenkullerden 138 ada 22 numaralı parsel malikinin DSİ Genel Müdürlüğü olması sebebi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden ve kesilen ağaçların bulunduğu yerin bir kısmının da bilirkişi tespitine göre yine DSİ Genel Müdürlüğü’ne ait 138 ada 22 numaralı parsel üzerinde bulunması karşısında, hırsızlık ve hakkı olmayan yere tecavüz suçları uzlaşma kapsamına girmeyeceğinden, tebliğnamedeki bozma görüşene iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafii ile katılanlar ... ve ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 03/04/2019 tarih ve 2019/31259 sayılı yazısı ile;

ANLATIM VE TALEP:

Sanık ... hakkında 25/03/2015 tarihli iddianame ile "Müşteki ...'in diğer müşteki ...'dan kiralamış olduğu Hacılar Köyü Akmescit mevkiinde bulunan elma bahçesindeki 37 adet elma ağacının tarla komşusu olan sanık ... tarafından bahçe evi ve su kuyusu yapılarak kiralanan yere tecavüzde bulunulduğu iddiaları nedeniyle soruşturma başlatıldığı, şikayetçilerin yakınması ve bu yakınmayı doğrular tanık beyanı dikkate alındığında şüphelinin kendisine ait olmayan bahçeden ağaç keserek ve götürerek hırsızlık ve aynı yere ev ve su kuyusu yaparak hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediğinden" bahisle kamu davası açıldığı,

Dosyada mevcut 03/07/2019 ve 06/07/2019 tarihli bilirkişi raporu içeriklerinde; şikayete konu yerin 138 ada 23 nolu parsel olduğu ve bu parselin içinde bulunan bir sıra 30 adet elma ağacının kesilmiş olduğu ayrıca bu parsele taşacak şekilde kulübe ve baraka yapılmış olduğunun tespit edildiği, anılan bilirkişi raporlarında yargılamaya konu olmayan müştekilerin arazisine komşu olan DSİ Genel Müdürlüğüne ait olan 138 ada 22 nolu parsel içerisinde 53 adet elma ağacının da dikili olduğunun belirtildiği,

Sanık hakkında ki, Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesi 2015/270 Esas 2015/995 Karar sayılı, 14/10/2015 tarihli gerekçeli kararda; "Sanık ...'in söz konusu yere kendisinin olmadığını bildiği halde ağaç dikerek, kulübeyi büyüterek ve katılanın kiraladığını artık tarlayı kullanmayacağını öğrendiği vakitte kendi tarlasına traktör geçişini sağlamak için yoldan ve kendi tarlası sınırına giden yerdeki 30 adet ağacı kesip götürerek üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz ve hırsızlık suçlarını işlediği sabit olmuştur. Bu nedenle sanığın tarlanın zilyedi Fevzi'ye ve sahibi Ertuğrul'a karşı işlediği hakkı olmayan yere tecavüz suçundan TCK 154/1. maddesinden cezalandırılmasına, sabıkasız geçmişi nedeni ile TCK 62. maddeden indirim yapılmasına, hapis cezasının ise sanığın sabıkasız geçmişi ve kişiliği, sosyal durumu dikkate alınarak adli para cezasına çevrilmesine, günlüğü ekonomik duruma göre 30,00 TL'den hesaplanmasına, katılanların zararı giderilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanığın hırsızlık suçu nedeni ile TCK 141. maddesinden cezalandırılmasına, sabıkasız geçmişi nedeni ile TCK 62. maddeden indirim yapılmasına, hapis cezasının ise sanığın sabıkasız geçmişi ve kişiliği, sosyal durumu dikkate alınarak adli para cezasına çevrilmesine, günlüğü ekonomik duruma göre 30,00 TL den hesaplanmasına, katılanların zararı giderilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" şeklinde karar verildiği.

Sanık ... hakkında ki, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımızın, 28/02/2017 gün, 2016/3384 tebliğname nolu tebliğnamesi ile;

" 1- Hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden;

"6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Hırsızlık suçu yönünden;

"Müşteki ... ile tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın şikayete konu 138 ada 23 ada nolu müştekinin arazisine izinsiz bahçe evi yaptığı ağaçlar diktiği daha sonra anılan ağaçları kesip götürdüğünün anlaşılması karşısında; kesilip götürülen ağaçlar yönünden hırsızlık suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde atılı hırsızlık suçundan mahkumiyete hükmedilmesi,

Kabule göre de;