muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5018, Karar No: 2024/3494, Tarih: 04.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5018 E.  ,  2024/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/213 E., 2019/153 K.

DAVA TARİHİ : 19.02.2015

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile davacıdan kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürürek, şimdilik 10.000.00 TL’nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kayıp, kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.04.2016 tarihli ve 2015/63 E. 2016/81 K. sayılı kararıyla; davalı şirketin tedarikçi, dava dışı ... Parakende Satış A.Ş.'nin ise pazarlayıcı konumda bulunduğu, bu şekilde dava konusu bedellerin iadesinden davalı ...'nin dağıtım ve tedarikçi şirket olması nedeniyle ... Parakende satış A.Ş ile birlikte müteselsilen sorumlu olduğu, hükme esas yeterlilikte bulunan bilirkişi raporuna göre 8.820,30 TL kayıp,kaçak bedeli, 6.024,32 TL dağıtım bedeli, 1.803,92 TL İletim bedeli, 114,96 TL sayaç okuma bedeli ve bu bedellere uygulanan 3.017,43 TL KDV bedeli olmak üzere toplam 19.780,93 TL'nin davacıdan haksız olarak tahsil edildiği ve bu nedenle davacıya iadesinin gerektiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

A. Bozma Kararı

Dairemizin 05.06.2017 tarihli ve 2016/16836 E., 2017/9022 K. sayılı ilamıyla;"Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. " gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; uyuşmazlığın dava devam ederken yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun ile birlikte ortadan kalktığı, 6719 sayılı Kanun öncesinde davacı tarafın davasında haklı olduğu, bu kanunun çıkması ile davanın konusuz hale geldiği, dolayısıyla yargılama giderlerinin ve avukatlık ücretlerinin davalı tarafa yüklenmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle; davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; yasaların geriye yürümezliği ilkesi gereğince davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, Hukuk Genel Kurulu'nun 13.10.2004 tarihli kararında da kanun değişikliğinin gerçekleştiği tarihte eldeki davanın derdest bulunmasının sonuca etkili olmadığının belirtildiğini, aynı konuda verilen içtihatlara aykırı olarak hüküm kurulmasının ve gerekçesinin de belirtilmemesinin adil yargılanma ilkesinin ihlali niteliğinde olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp,kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı,

3. Değerlendirme

Mahkemece; uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine o ilamda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verildiği, kararın Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına uygun olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24168, Karar No: 2022/3949, Tarih: 28.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/24168 E.  ,  2022/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin14.03.2016 tarih ve 2016/42-2016/96

Suç :Terör örgütü propagandası yapmak

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 24.05.2022 tarihli 16-2016/178014 sayılı yazısında;

Temyiz incelemesi yapılan Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2016 gün ve 2061/42 Esas, 2016/96 Karar sayılı hükmünde, sanıklardan yalnızca ... ve ... aleyhine temyiz kanun yoluna başvurulduğu ve sanıklar ile sınırlı 12.11.2020 tarih ve 2016/178014 sayılı tebliğnamenin düzenlendiği, keza yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Daireniz kararında da sadece adı geçen sanıklar yönünden hüküm kurulduğu halde, karar başlığına temyiz dışı sanıklar "..., ... ve ...'' isimlerinin de yazıldığı, bu durumun maddi hataya müstenit olduğu değerlendirilerek anılan hatanın düzeltilmesi gerektiği belirtilerek kararın düzeltilmesi için itirazda bulunduğu anlaşılmakla;

İtiraz ve ekli dosya 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK 308/2, 3. madde ve fıkralarınca Dairemizce incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla itirazın kabulüne karar verilmiştir.

KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar düzeltme talebinin KABULÜNE,

2-Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12.04.2022 gün ve 2021/4269 Esas, 2022/1970 Karar sayılı ilamında temyiz dışı kalan sanıklar ..., ... ve ...'nin de isimlerinin yazıldığı ancak, yapılan kontrolde adı geçen sanıkların temyiz kanun yoluna başvurmadığı ve inceleme dışı bırakıldığı karar başlığına sehven yazıldığı anlaşılmakla; söz konusu maddi hatanın Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12/04/2022 gün ve 2021/4269 Esas, 2022/1970 Karar sayılı ilamının diğer yönleri aynı kalmak kaydıyla, karar başlığında sanıklar kısmında yer alan "..., ... ve ..." ibaresinin çıkartılmak suretiyle maddi hatanın DÜZELTİLMESİNE 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14558, Karar No: 2019/14110, Tarih: 03.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/14558 E.  ,  2019/14110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki kurumun usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazeretleri olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE 03.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1494, Karar No: 2024/2738, Tarih: 03.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1494 E.  ,  2024/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Tapu İptali Ve Tescil (Şartlı Bağıştan Dönme)

HÜKÜM : Davanın Kabulü-Direnme

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 22.12.2016 tarih, 2015/26 Esas, 2016/1807 Karar sayılı kararıyla; İkisu köyü ihtiyar heyetinin 12.03.2001 tarihli kararında davacının taşınmazının ikiye ifraz edilerek birinci yarısının gelirinin merkez camisi giderlerinde, ikinci yarısının gelirinin okulun ihtiyaçlarında kullanılması şartıyla bağışlandığını kabul ettikleri, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davacının dava konusu taşınmazları şartlı bağışladığı, resmî senede hatalı olarak şartın yazılmadığı, ancak 12.03.2001 tarihli karar ile köy tüzel kişiliğinin şartı kabul ettiği, tanık beyanlarına göre yıllarca şartın yerine getirildiği, ancak Trabzon ilinin Kanun gereğince büyükşehir olması neticesinde dava konusu taşınmazların davalı belediyeye devredildiği, okulun kapatıldığı ve atıl olarak durduğu, davacının devretme şartının davalı belediyeyi de bağlayacağı, belediyenin üçüncü kişi olarak kabul edilemeyeceği, taşınmazların davacının bağış amacına uygun kullanılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 465 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin 21.03.2017 tarih, 2017/195 Esas, 2017/193 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların kayıtsız şartsız bağışlandığı yazılı olsa da davacının köy tüzel kişiliğine verdiği dilekçe, köy tüzel kişiliği tarafından alınan karar, 465 ada 5 sayılı parsel üzerine okul inşa edilerek bağışlanması ve tanık beyanlarına göre 465 ada 5 sayılı parselin okul olarak kullanılması, fındık gelirinin okula harcanması, 465 ada 6 sayılı parsel gelirinin yarısının okula yarısının da köy camisine harcanması şartıyla bağışlama yapıldığı, TBK’nın 297 nci maddesi gereğince bir yıllık hak düşürücü sürenin araştırılması gerektiği, davacının okul olarak kullanımın sona erdiğini ve taşınmazların davalıya devredildiğini öğrenme tarihinden itibaren bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinin iddia ve ispat edilemediği, taşınmazın okul olarak kullanılma ve gelirinin okula harcanma koşulunun artık yerine getirilmediği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, fındık gelirlerinin köy camisi giderlerinde harcanma koşulunun köy tüzel kişiliğinin kaldırılması ve büyükşehir belediye sınırlarına alınması ile işlevsiz hâle geldiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuş, Dairenin 19.11.2018 tarih, 2017/3391 Esas, 2018/14648 Karar sayılı kararıyla; davacının dava dilekçesinde 1616 parsel (yenileme ile 465 ada 5 parsel) sayılı taşınmaz üzerindeki okulun 1990 yılında yapıldığını, 22 yıl hizmet verdikten sonra kapatıldığını bildirdiği, bu tarihin 2012 yılına tekabül ettiği, dava tarihinin 16.01.2015 olduğu gözetildiğinde, davacının okulun kapatılmasını öğrendiği tarih ile dava tarihi arasında TBK nın 297 nci maddesine göre bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, ayrıca il ve ilçe sınırlarının değiştirilmesinin idari bir tasarruf olup davalının bir kusurunun bulunduğundan söz etme imkanı olmadığı ve davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 17.09.2020 tarih, 2019/542 Esas, 2020/528 karar sayılı kararı ile; dava dilekçe içeriği gözetildiğinde dava konusu taşınmazın amaca uygun kullanılmayacağının anlaşılma tarihinin davalı adına tescil tarihi olduğu, 6360 sayılı Kanun kapsamında dava konusu taşınmazların tashihen davalı adına tesciline ilişkin karar ve işlemlerden davacı tarafın bilgisi olmadığı, tapu sicilinin aleniliği ilkesi gereğince davacının tescil ile durumu öğrendiği, bu nedenle okulun atıl bırakılma tarihinin bir yıllık hak düşürücü sürenin başlangıcı olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, kaldı ki atıl bırakmanın eğitime son verme amacı dışında binanın yenilenebileceği anlamı da taşıyabileceği, ayrıca Trabzon Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 30.05.2013 tarihli ve 72 numaralı kararının Yomra Kaymakamlığına 25.03.2014 tarihli ve 2921 sayılı yazı ile bildirildiği ve davacının bu tarihte haberdar olduğu varsayıldığında dâhi dava tarihi itibarı ile hak düşürücü sürenin geçmediği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuş, Dairenin 07.10.2021 tarih, 2021/7376 Esas, 2021/5319 Karar sayılı kararıyla direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2023 tarih, 2021/1-826 Esas, 2023/22 Karar sayılı kararıyla; davacı tarafın bağıştan rücu sebebini 2012 yılında (1990+22) öğrendiğini ve dava tarihi itibarıyla 6098 sayılı Kanun'un 297/1 inci fıkrasında düzenlenen bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığını kabul etme olanağı bulunmadığı, dava dilekçesi içeriği ve ileri sürülen vakıalar bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde; davacı tarafın, taşınmaz üzerindeki okulun kapatıldığı iddiası yanında dava konusu taşınmazların Yomra Belediye Başkanlığına devri ile bağış şartlarının artık yerine getirilme olanağının kalmadığını ileri sürdüğü, tapu sicilinin aleniyeti ilkesi gereğince ilgili kişi olan davacı ...'nun dava konusu taşınmazların davalı ... adına tescili tarihinde geri alma sebebini öğrendiğinin kabul edilmesi gerektiği, Trabzon Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğü tarafından Yomra Kaymakamlığına yazılan 25.03.2014 tarihli yazının sürenin başlangıcında dikkate alınsa dahi dava tarihi itibarıyla hak düşürücü sürenin geçmediği, Mahkemenin davacı tarafın bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açtığı yönündeki direnme kararınun uygun olup Özel Dairece bozma nedenine göre işin esası yönünden bir inceleme yapılmadığından diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Dairenin 04.07.2023 tarih, 2023/2229 Esas, 2023/3925 Karar sayılı kararı ile; il ve ilçe sınırlarının değiştirilmesi idari bir tasarruf olup bunda davalının bir kusurunun bulunduğundan söz etme imkanının bulunmadığı, okulun 22 yıl boyunca hizmet verdikten sonra idari işlem sonucunda kapatıldığı, imar planında dava konusu taşınmazların eğitim tesisi-okul alanı olarak planlandığının belirtildiği, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Dairenin 04.07.2023 tarih, 2023/2229 Esas, 2023/3925 Karar sayılı kararı ile; il ve ilçe sınırlarının değiştirilmesi idari bir tasarruf olup bunda davalının bir kusurunun bulunduğundan söz etme imkanının bulunmadığı, okulun 22 yıl boyunca hizmet verdikten sonra idari işlem sonucunda kapatıldığı, imar planında dava konusu taşınmazların eğitim tesisi-okul alanı olarak planlandığının belirtildiği, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 19.12.2023 tarih, 2023/337 Esas, 2023/376 Karar sayılı kararı ile; Trabzon ilinin büyükşehir olması nedeniyle köy tüzel kişiliğine ait taşınmazların ilçe belediyelerine yasa ve devir komisyonu kararı gereği devredildiği, okulun kapatıldığı ve atıl olarak durduğu, davacının bağış amacı gözetildiğinde, amacının okulun atıl olarak kalması ve taşınmazın belediyeye devri olmadığı, köy tüzel kişiliğinin taşınmazın devrinden kısa bir süre sonra devir sırasında eksik kalan bağış şartını kabul ettiği, yasa gereği taşınmazın devredildiği davalı ... yönünden de anılan kararın bağlayıcı olduğu, belediyenin üçüncü kişi olarak kabul edilemeyeceği gibi rızai bir devir işlemi olmadığı için iyiniyetli bir kazanımın da söz konusu olmadığı, ileride yapılacak imar planında dava konusu taşınmazların eğitim tesisi- okul alanı olarak planlandığına ilişkin cevabi yazının dosyaya kazandırıldığı tarih gözetildiğinde davanın açıldığı tarih itibariyle böyle bir planın bulunmadığı, davanın açıldığı tarihten bu yana geçen yaklaşık 8 senelik süre içerisinde bu alanda eğitim tesisi- okul inşaası gerçekleşmediği, bağış amacına uygun olmayan ve yargılama sırasında bağış amacına uygun kullanılacağı savunulmayan ve buna ilişkin delilleri de sunulmayan bu durum karşısında taşınmazların artık amacına uygun kullanılmayacağının anlaşıldığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Davacının, dava konusu taşınmazların ilçe belediyesine devredilmesi nedeniyle köy camiinin giderlerinin karşılanmasının mümkün olmadığını, okulun da kapatılarak kullanılmadığını, atıl durumda olduğunu ileri sürdüğü; il ve ilçe sınırlarının değiştirilmesi idari bir tasarruf olup bunda davalının bir kusurunun bulunduğundan söz etme imkanının bulunmadığı, okulun da 22 yıl boyunca hizmet verdikten sonra idari işlem sonucunda kapatıldığı, Trabzon Büyükşehir Belediyesi ve Yomra İlçe Belediyesi tarafından yapılacak imar planında dava konusu taşınmazların eğitim tesisi-okul alanı olarak planlandığının belirtildiği, tüm dosya kapsamına göre bağıştan dönme koşullarının gerçekleşmediği açıktır.

Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

03.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7031, Karar No: 2023/10596, Tarih: 11.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/7031 E.  ,  2023/10596 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/765 Değişik İş-2021/765 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2021/28233

HÜKÜM/KARAR : Davalının İtirazının Kısmen Kabulü ile Davanın Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/88909

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; motosiklet sürücüsü müvekkili ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün yaptığı kaza nedeni ile davacının yaralandığını, belirsiz alacak davası olarak ikame ettiği davada şimdilik 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.000,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili 07.06.2021 tarihinde sürekli iş göremezlik tazminatı 97.115,01 TL, geçici iş göremezlik tazminatı 4.546,33 TL olmak üzere toplam 101.661,34 TL maddi tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun usule uygun tanzim edilmediğini, bu nedenle başvurunun da eksik yapıldığı ve davanın usulden reddi gerektiğini, davacıya 01.11.2019 tarihinde 28.192,00 TL tazminat ödendiğini sorumluluklarının kalmadığını, kusur oranında sorumlu olduklarından kusurun tespiti gerektiğini, geçici iş göremezliğin teminat kapsamında olmadığını, başvuran için vekalet ücretinin AAÜT de belirlenen miktarın 1/5 oranını geçemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " başvuranın 08.01.2019 tarihli yaptığı kaza nedeni ile 30.11.2020 tarihli Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Kurul Raporuna göre engel oranının %11 olduğu, 90 güne kadar iyileşme süresinin uzayacağının belirlendiği, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile yapılan hesaplama neticesinde bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının 97.115,01TL, geçici iş göremezlik tazminatının ise 4.546,3 TL olmak üzere toplam 101.661,34 TL tazminatın belirlendiği, başvuranın talebini 04.02.2021 tarihinde davalıya ilettiği ancak herhangi bir ödeme yapılmadığı, 8. iş günü sonu olan 17.02.2021 tarihinde davalının temerrüte düştüğü" gerekçesi ile talebin kabulü ile 97.115,01 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 4.546,33 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 101.661.34 TL tazminatın 17.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili; maluliyet raporunu kabul etmediklerini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, davacıya ödeme yaptıklarını sorumlulukları kalmadığını, hesaplamanın hatalı yöntem ile yapıldığını, ödeme tarihindeki verilerin dikkate alınmasını talep ettiklerini, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, ıslah edilen miktar için ıslah tarihinden itibaren faiz istenebileceğini, vekalet ücretinin hatalı hükmedildiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "maluliyet raporunun usule uygun olduğu zira rapor tarihi itibari ile Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik Hükümlerinin yürürlükte olduğu, başvuranın kask takmadığına ilişkin iddiayı davalının ispatlaması gerektiği, davalının ibraname alındığını beyan ederek taleplere itiraz etsede ödeme ile hesaplama arasında fahiş fark bulunduğu ayrıca ibraname tarihi ile başvuru tarihi arasında 2 yıllık süreye uyulduğu, genel şartlarda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin esas alınacağının belirlendiği, alınan ek rapor ile bu yöntem esas alınarak yapılan hesaplamanın usul ve yasaya uygun olduğu, geçici iş görmezlik zararından davalının sorumlu olduğu, davacı lehine nispi tam oranda vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği" gerekçesi ile itirazın kısmen kabulü ile 56.545,69 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 4.546,33 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere 61.192,72 TL'nin 17.02.2021 tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.