muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1189, Karar No: 2013/1438, Tarih: 02.10.2013

Hükmü yer almaktadır.

Yine aynı Kanunun 167.maddesinde;

“(1)Mahkeme, yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için, birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davaların ayrılmasına, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden karar verebilir. Bu durumda mahkeme, ayrılmasına karar verilen davalara bakmaya devam eder.”

Düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre Hakim, HMK'nun 167.maddesi uyarınca, aralarında bağlantı bulunduğu iddiası ile birlikte açılmış davalarda, yargılamanın daha iyi bir şekilde yürümesini sağlamak için, davanın her safhasında, istek üzerine veya kendiliğinden davaların ayrılmasına karar verebilir. Ayrıca HMK'nun 30.maddesinde, Hâkimin yargılamanın düzenli bir biçimde yürütülmesini sağlamakla yükümlü olduğu kabul edilmiş olup, farklı yargılama usulüne tabi davaların birlikte açılarak, yargılamalarının birlikte yapılması halinde anılan maddelerde yer verilen yargılamanın daha iyi ve düzenli şekilde yürütülmesinden sözetmek de mümkün olmayacaktır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında yapılan değerlendirmede, davaya konu istemlerin yasal dayanaklarının ve buna bağlı olarak yapılacak inceleme ve araştırma yöntemlerinin farklılığı, temel ilişkinin kanıtlanmasında izlenecek usul gibi bir takım farklı olgular nedeniyle, yargılamanın daha iyi ve süratli bir şekilde yürütülebilmesi için hizmet tespiti ve işçilik alacaklarına ilişkin davaların ayrılmasının daha uygun olacağı sonucuna varılmıştır.

Bu sonuç, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2007 gün ve 2007/21-69 E. 2007/55 K.; 06.02.2013 gün ve 2012/21-746 E. 2013/215 K.; 06.03.2013 gün ve 2012/21-731 E. 2013/323 K. ile 06.03.2013 gün ve 2012/21-1079 E. 2013/324 K. sayılı kararlarında da aynen benimsenmiştir.

O halde, yukarıda açıklanan nedenlerle, hizmet tespiti istemi ile işçilik alacaklarının tahsili isteminin tefriki gerektiğine işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle, direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : SGK vekili ve Y..İnş. Gıd. Su Ürn. İml. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici Madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 5521 sayılı Kanunun 8/son maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/9674, Karar No: 2015/10556, Tarih: 09.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9674 E.  ,  2015/10556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/328727

MAHKEMESİ : Elazığ(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2012/834 (E) ve 2013/258 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak :

1- Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olayda, sanığın, boşandığı eşinden olan çocuğuyla kişisel ilişki kurma hakkı olmasına rağmen, eski eşinin kardeşi katılan E.. F.. tarafından bu ilişkinin kurulmasının engellendiği düşüncesiyle, yine çocuğuyla görüşebilmek arzusuyla katılana gönderdiği mesajlarda "sen de az bişey nefis varsa...,az bişey erkek ol..., kimin parasını yediğin ortada..., erkek misin oğlum sen kimsin..., Kardelen benim kanımdan şerefli ol gönder" şeklinde, nezaket dışı ve kaba ifade niteliğindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de, sanığın boşandığı eşinden olan çocuğuyla kişisel ilişki kurma hakkı olmasına rağmen, eski eşinin kardeşi katılan E.. F.. tarafından bu ilişkinin kurulmasının engellendiği, çocuğunun eski eşinin yanında değil, katılanın yanında kaldığını ve okula gönderilmediğini, bu nedenle suça konu mesajları gönderdiğini savunması karşısında, bu hususlar araştırılmadan haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık T.. Ç..'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5407, Karar No: 2021/4557, Tarih: 31.05.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/5407 E.  ,  2021/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; mülkiyeti kuruma ait, 2025 ada 14 parsel sayılı 25171 m2'lik taşınmazın 23.319 m2'lik bölümünün 12.01.2005 tarihinde davalı belediyeye beş yıl süreyle kiralandığını, kira kapsamı dışında kalan 1852 m2 alanın da davalı ... tarafından kullanıldığını ileri sürerek, 01.07.2008-12.01.2010 tarihleri arası toplam 39.731,56 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsili isteğiyle eldeki davayı açmıştır. Bozma öncesi alınan bilirkişi raporu uyarınca 51.773,00 TL üzerinden bedel artırımı yapmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın esas ve yetki yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının çekişmeli taşınmazı kullandığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 04.11.2014 tarihli ve 2014/12447 Esas, 2014/16856 Karar sayılı ilamıyla, "Davacı ile davalı 3533 sayılı Kanun'un 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu Kanun'un 2570 sayılı kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olmasının doğru olmadığı " gerekçesiyle bozulmuş, davacı tarafından bu karar ilişkin karar düzeltme isteminde bulunulmuş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 06.05.2015 tarihli ve 2015/2363 Esas, 2015/6737 Karar sayılı ilamıyla,"... davaya konu taşınmazdaki stadyumun, davacı ... tarafından dava dışı Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne tahsisine ilişkin tüm belgelerin getirtilmesi, taşınmazın tamamının tahsis edilip edilmediğinin saptanması, davalı Belediyenin 28.04.2009 tarihinden önceki bölüme ilişkin olarak 23.319 m2 alanın kira bedeli ile birlikte davaya konu 1853 m2 bölüme ilişkin ecrimisil bedelinin ödendiği yönündeki savunması üzerinde durulması, dava konusu taşınmazın 1853 m2'lik kısmının ecrimisil talep edilen 01.07.2008-12.01.2010 tarihleri arasında kimin kullanımında olduğunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle Daire kararı kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın ıslah talebi ile birlikte kabulü ile; aynı dava konusu taşınmaz ve aynı dönem için davalı ... AŞ ile ilgili İstanbul Anadolu 15.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/347 Esas dosyasında ecrimisil davası bulunduğu için tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde; 51.773 TL ecrimisilin (16.668 TL'sine 01.01.2009 tarihinden, 35.105 TL'sine 01.01.2010 tarihinden itibaren) yasal faiz uygulanarak davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazına gelince;

Dosya içeriğinden ve toplanan dellilerden, dava konusu 2025 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 25.171,00 m2 yüzölçümünde arsa vasfı ile davacı ... adına kayıtlı olduğu, taraflar arasında düzenlenen 12.01.2005 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile taşınmazın 23.319 m2'lik kısmının davalı ... Başkanlığına kiraya verildiği, davalı ... ile İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü arasında düzenlenen protokol doğrultusunda, taşınmaz üzerinde yer alan stadyumun kullanım hakkının 28.04.2009 tarihli ve 610-603 sayılı Belediye Encümen kararı ile 10 yıl süre ile bedelsiz olarak dava dışı İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne tahsis edildiği, mahkemece, yapılan keşfe dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporuyla taşınmazın tamamının stadyum olarak kullanıldığı, davalı ... stadyum üzerindeki tasarruflarının sona erdiğini belirterek 12.01.2005 tarihli kira sözleşmesinin 12.06.2009 tarihi itibari ile feshine ve kira ödeneğinin kapatılmasına karar verdiği, ayrıca talep edilen ecrimisil bedelinin kira dönemi içerisinde kira bedeline eklenerek ödendiğini bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalının davaya konu 1853 m2 bölüme ilişkin ecrimisil bedelinin ödendiği yönündeki savunmasını, bilirkişi raporu dikkate alarak ödenmediği değerlendirmesiyle karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Davalı 17.03.2017 tarihli ve 52998 sayılı yazı ekinde davaya konu 1853 m2 bölüme ilişkin ecrimisil bedeline ilişkin ödemeler tablosu ve ödeme makbuzları sunduğu, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda ödemeler tablosu ve ödeme makbuzlarında 01.07.2008 tarihinden itibaren dava konusu 1.852,00 m2 yer için ödeme yapılmadığının tespiti ile yetinildiği, bilirkişi heyetince ecrimisil talebine konu olan yer için 01.07.2008-12.01.2010 tarihleri arası döneme ilişkin ödeme belgeleri üzerinden ödeme yapılıp yapılmadığının değerlendirilmediği, bu nedenlerle davalı vekilinin bu hususa yönelen temyiz itirazları yerinde görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair itirazlarının reddine, davalı vekilinin temyiz itirazları (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile kararın HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6933, Karar No: 2013/3777, Tarih: 18.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6933 E.  ,  2013/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Entegre Ağaç San. ve Tic.A.Ş. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Entegre Ağaç San. ve Tic.A.Ş.'nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Entegre Ağaç San. ve Tic.A.Ş.'ne yükletilmesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1274, Karar No: 2020/2435, Tarih: 12.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1274 E.  ,  2020/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : 2007 takvim yılında işlenen suçtan; hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2008 takvim yılında işlenen suçtan; mahkumiyet

1) Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26365, Karar No: 2017/35614, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26365 E.  ,  2017/35614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11612, Karar No: 2015/405, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11612 E.  ,  2015/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/568-2012/747

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide abonenin talebini reddetmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ve 62,64 TL kayıp-kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davalı da süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Esas kararın incelenmesinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla; yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21388, Karar No: 2013/24187, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21388 E.  ,  2013/24187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve ödenmeyen ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini davalılardan talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının belediye çalışanı olmadığını, belediyeden herhangi bir alacağının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği herhangi bir cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olup olmadığı, bu ilişkinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlara göre asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümü ancak teknolojik sebeplerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması

yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır.