muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13129, Karar No: 2023/192, Tarih: 18.01.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Sanığın savunmalarında mağdure ile cinsel ilişkiye girmediğini belirten savunmasına karşılık mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanlarında sanık ile cinsel ilişkiye girdiğini belirten beyanları, mağdureye ait doktor raporu içeriği, tanıklar ... ... ve ...'ün beyanları, mağdureye ait doğum raporu içeriği ve tüm dosya kapsamı beraber değerlendirildiğinde; sanıkla mağdurenin 2013 yılı Kasım ayında tanıştıkları ve sevgili olarak görüşmeye başladıkları, ancak dosya kapsamındaki deliller ve mağdure beyanlarından anlaşılacağı üzere 01 Kasım 2014 tarihinden önce herhangi bir cinsel eylemlerinin olmadığı, 1 Kasım 2014 tarihinden bir iki hafta sonra buluştukları, ... isimli yerde oturdukları, daha sonra tanıklar ... ... ve ...'le birlikte ... ...'in evine gittikleri, burada normal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, bu hususun gerek mağdurenin iddiası, gerekse tanıkların hazırlık beyanları ile sabit olduğu, bu aşamadan sonra da cinsel ilişkiye girmeye devam ettikleri, mağdurenin beyanına göre 10-15 defa normal yoldan ve ters yoldan ilişkiye girdikleri, birbirlerinden ayrıldıkları tarih olan 2015 yılı Haziran ayına kadar aralarındaki cinsel ilişkilerin sürdüğü, her ne kadar mağdure sanığın kendisini kandırarak zorla sahip olduğunu iddia etmiş ise de, eylemlerin süreci, çok sayıda ilişkiye girmiş olmaları, mağdurenin bu konuda ailesine veya başkalarına herhangi bir şikayetinin olmayışı, son olarak ayrılmaları sebebiyle mağdurenin şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında eylemlerin rızaya dayalı olduğunun kabulünün gerekmesi hususları beraber değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kaldığı anlaşılmış ve sanığın değişen suç vasfına göre bu suçtan cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkememizin kabulüne göre sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, bu suçun takibinin şikayete bağlı olduğu, 15 yaşından büyük olan temyiz kudretine haiz mağdurenin 19/11/2015 tarihli ifadesinde sanıktan şikayetçi olduğu, dolayısıyla 19/05/2015 tarihinden sonraki suçlar yönünden şikayet hakkının bulunduğu, mağdurenin bu tarihten önceki eylemler yönünden şikayet süresini kaçırdığı anlaşılmakla ve mağdurenin mahkememizce kabul edilen beyanlarına göre ayrılma tarihine kadar birden fazla olacak şekilde cinsel ilişki yaşadıkları sabit olduğundan sanığın eyleminin TCK.nun 104/1, TCK.nun 43/1 maddeleri kapsamında kaldığı sonucuna varılmıştır.

Her ne kadar sanık mağdure ile cinsel birliktelik yaşamadığını, sadece bir kez öpüştüğünü savunmuş ise de, mağdurenin ısrarlı anlatımları, mağdureye ait doktor raporunda kızlık zarında eski yırtık olduğunun saptanması, özellikle tanık olarak beyanları alınan ... ... ve ...'ün beyanları beraber değerlendirildiğinde sanık ile mağdure arasında birden fazla olacak şekilde cinsel ilişki gerçekleştiğinin sabit olduğu, özellikle tesbit edilen ilk cinsel ilişkinin 2014 yılı Eylül ayında okulların başlamasından sonra gerçekleştiği, bu ilişkinin de tanıklar ... ve Mücahit 'in bulunduğu evde gerçekleştiği, tanıkların hazırlık beyanına göre kendilerini çırılçıplak altlı üstlü vaziyette gördükleri, yine tanık ...'un beyanına göre birlikte Kızıltepe mahallesinde bulunan bir eve beş altı kez gittikleri, bu süreçte sanık ile mağdurenin ayrı odaya geçerek uzun süre kaldıklarının sabit olduğu, tüm beyanlar beraber değerlendirildiğinde taraflar arasında rızaya dayalı çok sayıda cinsel ilişkinin varolduğunun anlaşıldığı, ancak mağdurenin 15 yaşından küçük olduğu dönemde cinsel ilişkiye girdiklerine ilişkin gerek mağdure beyanında gerekse sanık savunmalarında gerekse tanık beyanlarında yeterli delil bulunmadığı, zira ilk tanışmalarından 1,5 yıl geçinceye kadarki aşamada herhangi bir cinsel eylemlerinin bulunmadığı anlaşılmış, sanığın mağdure ile cinsel ilişkiye girmediği yönündeki beyanlarına itibar edilmemiştir.

Mahkememizce şikayetin süresinde olup olmadığının değerlendirilmesi yapılırken dosyada mevcut 19/11/2015 tarihli tutanak içeriği ile mağdurenin beyanları beraber dikkate alınmış, her ne kadar mağdure 2013 yılı içerisinde de sanığın kendisine ters yoldan cinsel istismarda bulunduğunu savunmuş ise de, sanık savunması, tanık beyanları ve mağdurenin doktor raporunda anal bölgede herhangi bir livata bulgusunun bulunmayışı nazara alındığında taraflar arasındaki cinsel ilişkinin başlama tarihinin 2014 yılı Eylül ayının ortaları, yani okulların açılma dönemi olduğu anlaşılmış, ayrıca bu ilişkilerin 2015 yılı Haziran ayına kadar sürdüğü kabul olunarak şikayetin süresinde olduğu kanaatine varılmıştır. " şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, karar verilmiştir.

2. Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu ve mahkemece zincirleme şekilde devam eden eylemlerin 2015 yılı Haziran ayına kadar sürdüğünün kabul edilmesine karşın mağdure, sanık ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında son eylem tarihine ilişkin tam bir belirlilik olmadığı anlaşıldığından, suç tarihi net olarak belirlenip buna göre altı aylık şikayet süresinin geçip geçmediği tespit edildikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Kabule göre de; mahkemece zincirleme şekilde devam eden eylemlerin 2015 yılı Haziran ayına kadar devam ettiğinin kabul edilmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinde düzenlenen yaş küçüklüğü hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyin görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/347 Esas, 2016/39 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13013, Karar No: 2015/232, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13013 E.  ,  2015/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SORGUN 1. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/254-2014/128

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili ile davalının iki aydır ayrı yaşadığını ileri sürerek; ayrı yaşamda haklılık nedeni ile davalının, müvekkili için aylık 1.000 TL ve müvekkilinin yanında bulunan kızı R.. N..r için 500 TL tedbir nafakası ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, hiçbir sebep yok iken müşterek çocuk R.. N..'u da yanına alarak ortak konuttan ayrıldığını, dönmesi için yapılan teklifleri de kabul etmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalının, davacının yurt dışında bulunan kardeşinin düğününe gitme isteğini kabul etmemesi nedeniyle, davacının ise maddi imkansızlıklar nedeniyle bu isteğinin karşılanamaması sonrası evi terk etmesi nedeniyle eşit oranda kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı için aylık 150 TL, müşterek çocuk için ise 100 TL yardım nafakası takdirine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Müşterek çocuk lehine hükmedilen nafakaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, müşterek çocuğun davacı yanında olmasına ve özellikle evlilik birliği devam ederken, müşterek çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmiş olmasına rağmen mahkeme ilamında hüküm altına alınan nafakanın “yardım” olarak isimlendirilmiş olmasının sonuca etkili olmamasına göre, davalı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı lehine hükmedilen nafakaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

4721 sayılı TMK.nun 195.maddesi uyarınca; evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde, eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197. maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Buna göre; davacının ayrı yaşamada haklı olup olmadığının araştırılması ve "ayrı yaşamada haklılık" olgusunun kanıtlanması gerekir. Nafakaya hükmedilmesi için, eşlerin kusurlu olup olmadıklarına bakılmaz.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Buna göre; davacının ayrı yaşamada haklı olup olmadığının araştırılması ve "ayrı yaşamada haklılık" olgusunun kanıtlanması gerekir. Nafakaya hükmedilmesi için, eşlerin kusurlu olup olmadıklarına bakılmaz.

Somut olayda; davalı, sosyal ve ekonomik durumunun yeterli olmaması nedeniyle davacının yurt dışına gitme isteğini kabul etmemiştir. Bu durum, davacıya ayrı yaşama hakkını vermez. Davacının, müşterek haneden ayrılmakta haklı olduğuna dair, inandırıcı ve kabul edilebilir başkaca bir delili de bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacı eş yönünden davanın reddi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi ile davanın kısmen kabulü yönünde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7487, Karar No: 2009/7421, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7487 E.  ,  2009/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurulunca kapama zeytin bahçesi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bu nedenle davalı taşınmaz mal sahibinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevkii ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Açıklanan nedenlerle zeytinin İlçe Tarım Müdürlüğünün 2007 yılı verilerinde kg. başına ortalama toptan satış fiyatı 1 YTL iken hükme esas alınan bilirkişi raporunda 0,8 YTL alınarak daha az bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu 16060 m2 yüzölçümlü taşınmazın 3063,78 m2'lik kısmından boru hattı geçirilmek suretiyle buraya daimi irtifak hakkı kurulmasına ilişkin kamulaştırma kararında irtifakın geçtiği alan üzerine "ağaç dikmemek, sabit bina yapmamak" koşulu getirilmiş olup, belirtilen alan üzerinde 37 adet zeytin ağacı bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen ağaçların boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeniyle kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç dikilemeyeceği gözetilerek Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre irtifak hakkının kurulduğu alanın önce kapama zeytin bahçesi olarak değerlendirilmesi sonra açık tarım arazisi olarak çevrede ekilmesi mutat olan ürünlere göre değerinin saptanması, bu iki değer (kapama zeytin bahçesi değeri ile açık tarım arazisi değeri) arasındaki farkın bulunarak bunun ağaçların kaim değeri olarak tespit edilmesi ve enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan ağaç değerinin kamulaştırma

../.

-2-

2009/7487-7421

bedeline eklenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca bu yolda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı halde mahkemece bu rapora itibar edilerek kamulaştırma bedelinin tespitine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

../.

-2-

2009/7487-7421

bedeline eklenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca bu yolda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı halde mahkemece bu rapora itibar edilerek kamulaştırma bedelinin tespitine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2303, Karar No: 2012/19057, Tarih: 04.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2303 E.  ,  2012/19057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi arafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.'nun 38. maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İ.İ.K.'nun 39. maddesine göre de; ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu ...İnşaat Nakliyat – B..D..aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatılmış, A..A... ise, 06.09.2005 tarihinde yapılan ihtiyati haciz sırasında dosya borcu için icra kefili olmuş, icra müdürlüğünce de gerekli prosedür tamamlanarak kefile icra emri gönderilmiş ve aleyhinde hacizler tatbik edilmiştir.

İcra kefaleti kambiyo senedinden ayrı bir taahhüdü içerdiğinden Borçlar Kanunu’nun 125. maddesine göre, 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, icra kefili yönünden yapılan son işlem tarihi dikkate alındığında zamanaşımının gerçekleşmediği görülmektedir.

O halde mahkemece, borçlu (icra kefili) A..A..ın zamanaşımı şikayetinin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle şikâyetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4718, Karar No: 2016/4827, Tarih: 23.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4718 E.  ,  2016/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 1.702 TL maddi ve 4.500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacı vekilinin 20.02.2014 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2008/55 Esas - 2008/139 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesi sonucu onanmak suretiyle 06.03.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 20.02.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, 20.02.2014 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığına yazılmaması ve gerekçeli karar başlığına dava tarihinin “suç tarihi” ve “Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat” olan dava adının ise “suç” olarak yazılması, ayrıca gerekçeli karar başlığında “suç yeri/saati” ibaresine yer verilmesi mahallinde düzeltilebilmesi mümkün yazım yanlışı olarak kabul edilmiş, manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun vasıf, mahiyet ve niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespit edilmesi nedeniyle tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tutuklandığı tarihte eczacı kalfası olarak çalıştığı anlaşılan davacının bu dönem içerisinde maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamadığı nazara alınıp, davacının vasıfsız bir işçi gibi değerlendirilerek tutuklu kaldığı dönemde geçerli olan 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden kesinti yapmadan hesaplanacak 1.768,38 TL’nin maddi zarar olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, hesaplama hatası sonucu maddi tazminatın eksik tayini,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1. bendinde yer alan “bilirkişi raporunda belirtilen 1702.00 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “ 1.768,38 TL “ ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32701, Karar No: 2016/2443, Tarih: 31.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/32701 E.  ,  2016/2443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü sanığın, yakınanı döner bıçağı ile yaralayıp tehdit ederek cep telefonunu aldığının anlaşılması karşısında; sübut bulun yağma suçundan cezalandırılması yerine, yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; sanığın, yakınanı döner bıçağı ile yaraladığının anlaşılması karşısında; yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nun 150/1. maddesi yollamasıyla 86/2. ve 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, yakınanın şikayetinden vazgeçmesi gerekçesiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.