muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7856, Karar No: 2011/12917, Tarih: 22.11.2011

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 20.06.2006 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede yıllık kira bedelinin 7.800 TL olduğu ve üçer aylık dönemler halinde peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar. Davacı tarafından kira

sözleşmesi 10.07.2006 tarihinde feshedilmiş ise de, davalı tarafından sözleşmenin haksız olarak feshedildiğinin tespitine ilişkin olarak, Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan 2006/331 Esas, 2007/17 Karar sayılı dosyada, tensiple birlikte kira sözleşmesinin feshi işleminin dava sonuna kadar durdurulması için ihtiyati tedbir kararı verildiği ve davalının verilen ihtiyati tedbir kararı gereği kiralananı kullanmaya devam ettiği vekilinin bu dosyadaki beyanından anlaşılmıştır. Kira ilişkisi devam ettiğine ve kiralanan tahliye edilmediğine göre mahkemece sözleşmenin feshedildiği 10.07.2006 tarihi ile feshin haksız olduğunun tespitine ilişkin mahkeme kararının kesinleştiğinin davacı tarafça davalıya bildirildiği 29.07.2008 tarihleri arası dönem için de kira alacağına hükmetmek gerekirken yazılı şekilde bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle eksik kira alacağına hükmedilmesi doğru olmadığı gibi Borçlar Kanunu'nun 101/2 maddesi hükmü gereği borcun ifa olunacağı gün sözleşme ile belli edilmiş ise, ihbar şartı aranmadan bu günün bitmesi ile borçlu mütemerrit olacağından, kira alacağına sözleşme ile kararlaştırılan ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/546, Karar No: 2015/1041, Tarih: 26.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/546 E.  ,  2015/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili amacıyla açılmış alacak davasıdır. Davacı vekili, davalı idarenin açmış olduğu ihale sonucu ..... İlçesi ....., .... ve ...... Komutanlıklığına bağlı karakollara içme ve kullanma suyu için sondaj açılması işi ile ilgili taraflar arasında eser sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşmeye göre yer tespiti ve tayininin davalı idarede olduğu, gösterilen yerlerin bir kısmının özel mülkiyete konu yerler olduğunu ve mülk sahiplerince sondaja izin verilmediğini, davalı idarenin kendisine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini, müvekkilinin ücrete hak kazandığını, davalının kusurundan kaynaklanan nedenlerle müvekkilinin zarara uğradığını, ..... ve .... köyünde sondajların yapıldığını, ..... köyünde ise davalı idare tarafından gösterilen yerin özel mülkiyete tabi olması nedeniyle işin yapılamadığını, sondaj makinesinin davalının keyfi davranışları ve müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri gereğince 25.04.2010-09.11.2010 tarihleri arasında boşuna bekletildiğini ve bu bekleme nedeniyle zararlarının doğduğunu zarar ve iş bedellerinin ödenmediğini belirterek iş bedeli ve zararlarını talep etmiş, davalı vekili ise; ihalenin yapıldığını ve sözleşmenin imzalandığını, o tarihlerde hava koşulları nedeniyle işin yapılamayacağı için sürenin 15.04.2010 tarihine ötelendiğini, davacının sözleşme hükümlerine uygun davranmadığını ve herhangi bir talepte bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili 14.01.2014 tarihli dilekçesi ile temyize cevap vermiş ve netice-i talebinde temyiz talep etmiş ise de; temyiz dilekçesinde hakim havalesi olmakla birlikte dilekçenin temyiz defterine kaydedilmediği gibi harcı yatırılmadığından usulüne uygun temyiz bulunmadığından temyiz talebinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici ile davalı iş sahibi idare arasında imzalandığı çekişmesiz olan 04.01.2010 tarihli sözleşme, imzalandığı tarihte ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Uyuşmazlığın bu kanun hükümlerine göre değerlendirilip çözülmesi gerektiği açıktır. Eser sözleşmelerinde, kural olarak yapılan işin miktar ve değerini ispat yükü yüklenicide, iş bedelinin ödendiğini ispat yükü ise, iş sahibindedir. Bir başka deyişle yüklenici yaptığı işin tutarını, iş sahibi de iş bedelini ödediğini kanıtlamak zorundadır.

Somut olayda; taraflar arasında düzenlenen 04.01.2010 tarihli sözleşme gereği davacı yüklenicinin ..... İlçesi ....., .... ve ...... Komutanlıklığına bağlı karakollara içme ve kullanma suyu için sondaj açılması işini üstlendiği ve yaptığı iş bedelinin ödenmediğinden bahisle alacak ve bu sözleşme gereği hazır bulundurulan sondaj makinelerinin atıl bekletilmesi nedeniyle doğan zararın tazmininin istendiği anlaşılmaktadır. Davacının da kabulünde olduğu üzere ..... Köyünde herhangi bir iş yapılmadığı hususu sabittir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda belirlendiği üzere .... ve ..... köylerinin her birinde 120 metre kuyu açıldığı ve kuyu açma bedelinin metresinin 59.99 TL/m2 olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu kabul üzerinden verilen karar davacı tarafça usulüne uygun şekilde temyiz edilmediğinden davalı açısından usulü kazanılmış hak oluşmuş durumdadır. ..... Köyünde herhangi bir çalışma yapılmadığı tarafların kabulünde olduğuna göre davacı yüklenicinin bu köy ile ilgili bir talepte bulunması düşünülemez.

Davacı taraf iş bedeli yanında sondaj makinesinin davalının keyfi davranışları ve müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri gereğince 25.04.2010-09.11.2010 tarihleri arasında boşuna bekletildiğini ve bu bekleme nedeniyle zararlarının doğduğunu günlük 750,00 TL'den olmak üzere zarar talebine gelince; taraflar arasında düzenlenen 04.01.2010 tarihli sözleşmenin eki niteliğindeki Özel Teknik Şartname'nin 3.ve 4. maddesine göre hidrojeolojik etüt raporu ve.....'den alınacak su arama izin belgelerini alma yükümlülüğünün davacı yüklenicide olduğu ve bu zorunlulukların yerine getirilmemesi nedeniyle davacı yüklenicinin sözleşmenin ifa ile sonuçlanmamasında kusurlu bulunduğu, aynı şekilde iş sahibi idarenin de özel kişilere ait taşınmazlara ilişkin kamulaştırma işlemlerini yapmayarak usulüne uygun yer teslimini yapamaması nedeniyle kusurlu olduğu, bir başka deyişle sözleşmenin ifa ile sonuçlanmamasında tarafların ortak kusurlu kabul edilmesi gerektiği değerlendirildiğinde, davacı yüklenicinin kâr kaybı niteliğinde olan bu kalemden talebinin reddi gerekir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak davacı yüklenicinin sadece .... ve ..... köylerinde yaptığı iş bedellerini belirlemek, davalı açısından oluşan usulü kazanılmış hak ilkesine dikkat edilmek suretiyle hak edilen iş bedelini hüküm altına almak, sondaj makinelerinin atıl kalması nedeniyle kâr kaybı niteliğindeki davacı talebini reddetmekten ibaret olmalıdır. Aksi düşünceler ve hukuki yorumda hataya düşülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle 1 nolu bent gereği davacı tarafın temyiz talebinin reddine, 2 nolu bent gereğince davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6431, Karar No: 2019/323, Tarih: 17.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/6431 E.  ,  2019/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, ...'nin eşi diğer müvekkillerinin babası ...'nın 24/08/2012 tarihinde ... şehir merkezinde meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, müteveffaya çarpan aracın kayıplara karıştığını, bütün aramalara rağmen bulunamadığını, kazanın oluşumunda müteveffanın hiçbir kusurunun söz konusu olmadığını, bu durumun savcılık dosyasındaki bilgiler ile sabit olduğunu, araç sahibini ve sigorta şirketini tespit edemedikleri için kanuni hasım olan ...’na davalarını yöneltiklerini, bu nedenlerle müvekkil ... için eşi ...l'ın desteğinden yoksun kaldığından dolayı 50.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 3.000,00 TL defin ve cenaze gideri olmak üzere toplam 53.000,00 TL tazminatın, küçük müvekkilerinden ... için 15.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL ve ... için 32.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile davacı ... için 107.071,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, davacı ... için 34.518,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, davacı ... için 20.169,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, davacı ... için 16.556,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, olmak üzere

toplam 178.314,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verlmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

toplam 178.314,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verlmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte BK'nın 45/II. maddesinin (6098 sayılı TBK m. 53) öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun (muinden mahrum) kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse BK'nın 45/II. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir. Davalı destekten yoksun kalmadan ileri gelen somut zararı gidermek zorundadır. Bu nedenle tazminat hesabından önce zarar tutarını belirlemek gerekir. Bunan yanında amaç zarar görenin malvarlığındaki eksilmeyi giderme olduğuna göre, ölüm nedeniyle desteğini yitirenin elde ettiği çıkarlar varsa, bunların da zarar tutarından indirilmesi gerekir. Aksi halde zarar görenin malvarlığında olaydan önceki duruma göre artış meydana gelmiş olur. Buradaki amaç zarar görenin malvarlığını zenginleştirmek değil, desteğini yitiren kişiye ölümden önceki yaşam düzeyini sürdürebilme olanağı tanımaktır.

Bununla birlikte destekten yoksun kalan kimse devamlı ve gerçek bir ihtiyaç içerisinde bulunmalıdır. Genel olarak bakım ihtiyacı, sosyal düzeye uygun olan yaşamın devamını sağlamak için gerekli olanaklardan yoksun kalmayı anlatır. Eğer ölenin eylemli olarak baktığı davacı, ölüm yüzünden bu bakımın sağladığı yaşama düzeyinin altına düşmüş olursa, ihtiyaç bulunma koşulu gerçekleşmiş sayılır. Burada önemli olan, davacının ve ailesinin temsil ettiği sosyal ve ekonomik düzeye göre normal karşılanan giderlerdir.

Somut olayda davacı destekten yoksun kalan eş ... hüküm tarihinden önce 07.03.2014 tarihinde evlenmiş olması gözönüne alınarak yukarıda yapılan açıklamalar gözönüne alındığında bakım ihtiyacının sona erdiği ve yitirilmiş destek ediminin yeni bir destek edimiyle karşılanmış olması nedeniyle davacının bakım ihtiyacının evlilik tarihine kadar hesaplanması gerekirken yazılı olduğu şekilde muhtemel yaşam süresi boyunca hesaplanması doğru görülmemiştir.

Somut olayda davacı destekten yoksun kalan eş ... hüküm tarihinden önce 07.03.2014 tarihinde evlenmiş olması gözönüne alınarak yukarıda yapılan açıklamalar gözönüne alındığında bakım ihtiyacının sona erdiği ve yitirilmiş destek ediminin yeni bir destek edimiyle karşılanmış olması nedeniyle davacının bakım ihtiyacının evlilik tarihine kadar hesaplanması gerekirken yazılı olduğu şekilde muhtemel yaşam süresi boyunca hesaplanması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Hesabına geri verilmesine 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5588, Karar No: 2017/4257, Tarih: 13.09.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/5588 E.  ,  2017/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 107 parsel sayılı taşınmazdaki 30 adet yaş kavak ağacının davalı tarafından söküldüğünü ve 1982 yılından itibaren haksız olarak taşınmazının kullanıldığını ileri sürerek, ağaçların satışından elde edilen 3000-TL tazminat ve 3500-TL ecrimisil olmak üzere toplam 6500 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, ağaçların kendisine ait olduğunu, dava konusu edilen yerlerin kendi taşınmaz sınırları içerisinde kaldığını, ağaçların davacının kardeşi tarafından söküldüğünü, ecrimisil talebinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tazminat talebinin reddine ve ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.70.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14704, Karar No: 2012/8205, Tarih: 20.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/14704 E.  ,  2012/8205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

Davacı vekili; iş sözleşmesinin geçerli bir  neden olmadan ve sendikal nedenlerle  işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, 2009 aralık ayı siparişlerin durma noktasına geldiğini, satışların büyük ölçüde azaldığını, 2009 yılında toplu işçi çıkarmak zorunda kaldıklarını, 2010 yılı içerisinde üretim bölümüne yeni işçi alınmadığını, tasarruf tedbirleri çerçevesinde, yükleme ve boşaltma olan yan işi alt işverene devretme kararı alındığını, fazla çalışma yapılmadığını, tek üretim hattına geçildiğini, davacıya alt işveren nezdinde çalışma teklif edildiğini davacının kabul etmediğini feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmisini istemiştir.

Mahkemece, bir yıl önce Toplu İş Sözleşmesinin yapıldığı dönemde bir çok işçinin çıkarılması alt işverene işin devredilmesi sebebi ile yapılan feshin sendikal nedenlere dayandığını göstermeyeceği, sendikal nedenlerin ispatlanamadığı, fesihten bir buçuk ay sonra ikinci bandın üretime açıldığı, davalı işverenin davacının iş sözleşmesini feshetmeden kısa çalışma, fazla çalışmaların azaltılması, kaldırılması kısmi çalışma gibi önlemler almadığı, davacıya işyerinde başka bir iş önermediği gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, sevkiyat elemanı olarak çalışan davacının, şirket yönetimi tarafından sevkiyat işinin konu ile uzmanlaşmış alt işverene devredilmesine karar verilmesi sebebi ile iş sözleşmesi feshedilmiştir. Dosya içeriğinden sevkiyat işinin alt işverene verildiği sabittir. Alt işverene işin verilmesi bir nevi yeniden yapılanma olup, asıl işveren- alt işveren ilişkisinin kanuna aykırı olduğu ya da muvazaaya dayandığı ispat edilmiş değildir. Bu aşamadan sonra yargısal denetim feshin son çare olması ilkesinin dikkate alınıp alınmadığı ile sınırlı olarak yapılmalıdır. Dosya içeriğine göre fesihten sonra kapalı olan bir bandın faaliyete geçirilmesi üzerine 40 civarında yeni işçi alındığı anlaşılmaktadır. İşe alınan yeni işçilerin davacı ile aynı nitelikte olup olmadığı, davacının kısa bir eğitim ile faaliyete başlayan bantta çalışmasının mümkün olup olmadığı kısaca feshin son çare olması ilkesi kapsamında davacının değerlendirilebileceği iş olup olmadığı gerekirse işyerinde keşif yapılarak  insan kaynakları uzmanının da bulunduğu bilirkişi aracılığı ile araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece tüm bu yönler düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.04.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7768, Karar No: 2015/5549, Tarih: 10.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7768 E.  ,  2015/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2011/398 - 2013/41

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin 29.05.2014 tarihli geri çevirme kararlarında, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede arazi kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve ilân edildiği, çekişmeli taşınmazların kadastro çalışmalarında ne olarak tescil harici bırakıldığı sorularak alınacak cevabî yazının dosya içine konulması istenildiği halde, mahkemece iade gereği yerine getirilmemiştir. Fen bilirkişi krokisinde çekişmeli (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmazların çevresinde başkaca gerçek kişiler tarafından kullanılan taşınmazlar gösterildiğinden, 06/09/2012 tarihli krokide adı geçen kişiler tarafından tescil davası açılıp açılmadığı Hazine ve Orman Yönetiminden sorularak, ayrıca, adliye yazı işleri müdürlüğünden araştırılarak dava açıldı ise ilgili dava dosyalarının dosya içine alınması istenilmiş ise de mahkemece komşu taşınmazlarda davacı olarak gözüken kişiler yerine davacı gerçek kişinin adının yazılarak söz konusu araştırmanın yapıldığı anlaşılmıştır. Yine fen ve orman bilirkişilerden eski ve yeni tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları uygulaması ile tahdit uygulamasına dayalı ek rapor alınması istenmiş ise de mahkemece bu iade gereğide yerine getirilmemiştir. İade kararlarının gereğinin aynen ve eksiksiz yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından ilgili personellerin sorumluluğunu doğuracağının bilinmesi ve davanın uzamasına, dosyanın sürüncemede bırakılmasına neden olunmadan temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede arazi kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve ilân edildiği, çekişmeli taşınmazların kadastro çalışmalarında ne olarak tescil harici bırakıldığı sorularak alınacak cevabî yazının,

2) Fen bilirkişi krokisinde çekişmeli (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmazların çevresinde başkaca gerçek kişiler tarafından kullanılan taşınmazlar gösterildiğinden, 06/09/2012 tarihli krokide adı geçen kişiler tarafından tescil davası açılıp açılmadığı Hazine ve Orman Yönetiminden sorularak, ayrıca, adliye yazı işleri müdürlüğünden araştırılarak dava açıldı ise ilgili dava dosyalarının,