muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8273, Karar No: 2012/12106, Tarih: 21.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8273 E.  ,  2012/12106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :91-884

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı şirket avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle meydana gelen Kurum zararının 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca tahsilini istem iştir. Mahkemece, davalı İşverenin iş kazasında % 70 oranında kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle istem gibi karar verilmiş is( de, hükme esas alınan bilirkişi raporunun oluşa ve işçi sağlığı ve iş güvenliği kurallarına uygun olmaması nedeniyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

Davada uyuşmazlık konusu ilk husus, olayın iş kazası olup olmadığıdır. 506 sayılı Yasanın 11. maddesine göre bir olayın İş kazası olarak kabul edilebilmesi için maddede tek tek sayılan hal ve durumlardan birinde meydana gelen ve sigortalıyı bedence ve ruhça arızaya uğratan bir olayın meydana gelmesi ve olayla kaza arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

Somut olayda, davalı işverene ait boya fabrikasında kazancı olarak çalışan sigortalının, kondans enerj geri kazanım tertibatındaki tıkanıklığı gidermek için 1 metre yükseklikteki metal bir sehpa üzerine konulan 2 tahta platform üzerine çıkarak tertibatın vanasını sıkıştırmaya çalıştığı sırada elindeki sıkıştırma anahtarını düşürerek, duvar ile metal sehpa arasında sıkışık bir konumda bulunduğundan sırtını duvara çarpar ve sırtında oluşan çizik nedeniyle, arkadaşı tarafından pansuman yapıldıktan sonra, o gün mesainin bittiği 21.30 sıralarına kadar bu şekilde çalışır ve gece evde, baygın vaziyette bulunarak hastaneye ölü ulaştırılır, geri döndürülürse de, 28.06.2004 tarihine kadar bitkisel hayatta kalarak 28.06.2004 tarihinde vefat eder.Adli Tıp Raporu ile Ölüm sebebi kendinde mevcut bir patolojiye dayalı olarak solunum ve dolaşım durması nedeniyle canlandırma işlemi sonrası gelişen hipoksik beyin ve komplikasyonları olduğu bildirilmiştir.

Dosya kapsamına göre, sigortalının kaza sonrası o gün geç saatlere kadar çalıştıktan sonra gece yarısı baygın olarak bulunması üzerine hastaneye ölü götürülmüş olması birlikte değerlendirildiğinde, işyerinde çalıştığı sırada geçirdiği kazanın, sigortalıda mevcut ve bilinmeyen patolojik bir durumu tetikleyerek solunum ve dolaşımını durdurması sonucu ölümüne sebep olduğu anlaşılmakla, işyerinde ve işin yürütümü sırasında meydana gelen kazanın sigortalıdaki bilinmeyen bir patolojk durumla birleşerek ölüm sonucunu doğurdukları ve bu nedenle iş kazası ile Ölüm sonucu arasında illiyet bağının bulunduğu hususunda kuşku yoktur.

Ancak esas sorun, geçirilen kazanın, illiyet bağına etkisi ve ağırlığı noktasındadır. Çünkü, iş kazası ile başka etkenler de birleşmek suretiyle ölüm sonucu meydana gelmiştir. Bu nedenle, mahkemece, konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, maddi olguya ve iş kazası ile, ölüm sonucu arasındaki illiyet bağının ağırlığına göre, kusur aidiyet ve oranlarını saptayan, oluşa ve işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun, hüküm kurmaya elverişli, kusur raporu alınmalıdır.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgulara görç oluşa uygun kusur aidiyet ve oranlarını belirleyen rapor alınması gerekirken yazılı şekilde yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykın olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya aiadesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20871, Karar No: 2019/18437, Tarih: 08.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/20871 E.  ,  2019/18437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin 2010 yılı Mart ayı ile 2014 yılı Nisan ayı arasında davalı işyerinde kepçe operatörü olarak çalıştığını, çalışmasının aralıksız olarak devam ettiğini, 08:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını ancak fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, hafta tatilinin haftada 1 gün olarak kullandırılmayıp ayda 1defada 4 gün olarak kullandırıldığını, bu sebeple ailesinden ayrı kaldığını, davacının çalıştığı sürede yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin de davacıya ödenmediğini, milli bayramlarda çalışma yapıldığını, bu çalışma karşılıklarının davacıya ödenmediğini, davacının haberi olmadan işyerinden giriş çıkış yapıldı olarak Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirim yapıldığını ve bu şekilde davacıya kıdem tazminatı ödemeden kaçınıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti alacağı, milli bayram tatili alacağı ve yllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının işe giriş tarihinin 06.05.2010 olduğunu, 12.05.2014 tarihinde istifa dilekçesi vererek kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının çalışmalarının İş Kanununda belirtilen sürelere uygun olduğunu, mesai saatlerinin 08.30-18.00 arasında olduğunu ve ayrıca 12.00-13.00 arasında 1 saat yemek molası verildiğini, sabah ve öğleden sonra 30 ar dakika çay molası verildiğini, dava dilekçesinde belirttilen çalışma sürelerini kabul etmediklerini, davacının yıllık izinlerini düzenli kullandığını, haftada bir gün hafta tatili kullandığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar süresi içerisinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, yapılmış ise işverence karşılığının ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Karar süresi içerisinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, yapılmış ise işverence karşılığının ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı davalı işyerindeki çalışmasının kesintisiz olduğunu, fazla mesai yaptığını, ulusal bayram ve genel tatiller ile haftasonlarında çalıştığını iddia etmiş, davalı ise kış döneminde çalışma yapılmadığını savunmuştur. Davacı, iddiasının ispatında tanık deliline dayanmış mahkemece yapılan değerlendirmede davacının çalışmasının aralıksız olduğunun kabulü ile yaz ve kış ayları için herhangi bir ayırıma gidilmeden fazla mesai alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak mahkemece varılan bu sonuç dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. Davacı tanıklarından ..., ocağın kışın kapalı olduğunu ve bu nedenle dört ay çalışma yapılmadığını şeklinde beyanda bulunmuş, diğer tanık ... ise hava şartlarından dolayı kışın çoğunlukla ocakta çalışma olmadığını ifade etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise yaz ve kış ayları arasında herhangi bir ayırım yapılmaksızın davacının tüm yıl boyunca 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplamış ise de davacının yaptığı işin niteliği ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde dosya kapsamından davalı işyerinde yaz dönemi ile kış dönemindeki çalışma saatlerinin farklı olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle tüm deliller ve tanık beyanları doğrultusunda davacının fazla mesai ücreti konundaki talebi yeniden değerlendirilmelidir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek hatalı tespit içeren bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2261, Karar No: 2007/4458, Tarih: 12.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2261 E.  ,  2007/4458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İ.İ.K.’nun 68.maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İ.İ.K.’nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanunun 37.maddesi gibi). O halde alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12901, Karar No: 2015/27942, Tarih: 12.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12901 E.  ,  2015/27942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamada bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine.Ancak;

Sanığın düğün yerinde müşteki tarafından bıçakla basit şekilde yaralanması nedeniyle, sanığın müştekiyi takip edip evinin önünde bıçakla hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığına dair iddia ve kabule göre, sanık lehine TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12698, Karar No: 2012/16233, Tarih: 27.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/12698 E.  ,  2012/16233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat, ortadan kaldırma

1-Katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ... hakkında 1998 takvim yılında, ... ve ... hakkında 2000 takvim yılında işlenen "vergi usul yasasına muhalefet" suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçun yasadaki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin sanık ... hakkında 2000 takvim yılında, sanık ... hakkında "2002-2003 takvim yıllarında vergi usul yasasına muhalefet" suçundan kurulan beraat, müdafinin sanık ... hakkında "2001 takvim yılında vergi usul yasasına muhalefet" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "vergi usul yasasına muhalefet'' suçunun yasada gerektirdiği cezalasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte olan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynıYasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35973, Karar No: 2016/6562, Tarih: 21.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/35973 E.  ,  2016/6562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve veri giriş elemanı olarak çalışırken iş sözleşmesini askerlik nedeniyle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı ... Bakanlığı vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı Kutsan Gıda Şirketi, davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, feshin işverence haksız olarak yapıldığı sonucuna varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı davalı ... Bakanlığı ve davalı .... Gıda Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davalı ... Gıda Şirketinin tüm, davalı ... Bakanlığı’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç

Kararının hüküm kısmının üçüncü ve dördüncü bentlerinin çıkartılarak yerine;

“3- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan peşin harcın mahsubu ile bakiye 904,73 TL karar ve ilam harcının davalı Şirketten alınarak Hazineye gelir kaydına,

4- 399,60 TL harç masrafının davalı Şirketten alınarak davacıya verilmesine;

Davacının yaptığı harçlar hariç 379,00 TL yargılama giderinden kabul-ret oranına göre belirlenen 341,10 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ... Gıda Toplu Temz. Toplu Yemek Medk. Teks. Turz. İnş. Ve İnş. Malz. Paz. Nakl. Taah. Ve Dış. Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 21.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/328, Karar No: 2013/1704, Tarih: 25.12.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/10-328 E.  ,  2013/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : Kayseri 2.İş Mahkemesi

TARİHİ            : 28/12/2012

Taraflar arasındaki “kurum işleminin iptali/alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2.İş Mahkemesi’nce asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen 08.05.2012 gün ve 2011/348 E.-2012/371 K. sayılı kararın incelenmesi davacı/davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesi’nin 21.11.2012 gün ve 2012/14321 E.-2012/22770 K. sayılı ilamı ile;

(...Hakkında verilen boşanma kararı 30.10.2009 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2011 yılının Mayıs ayında gerçekleştirilen işlemle başlangıç günü itibarıyla kesilerek, 15.11.2009–17.03.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Evlenme ve cenaze ödeneği” başlığını taşıyan 37.maddesinin ilk fıkrasında, evlenmeleri nedeniyle gelir veya aylıklarının kesilmesi gereken kız çocuklarına evlenmeleri ve istemde bulunmaları durumunda, almakta oldukları aylık veya gelirlerinin iki yıllık tutarının bir defaya özgü olmak üzere evlenme ödeneği olarak peşin ödeneceği belirtilmiştir. Diğer taraftan; 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Kanunun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlıklı 56.maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın diğer yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96.madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas–2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.