muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9529, Karar No: 2024/1004, Tarih: 06.03.2024

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de bu husus 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği infaz aşamasında re'sen gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi Mahkemesinin kararında katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden leştirilen husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9930, Karar No: 2013/9676, Tarih: 20.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9930 E.  ,  2013/9676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: K A R A R

1)-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)-Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis

etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 29.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil mal varlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkeme'nin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1476, Karar No: 2013/6674, Tarih: 02.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1476 E.  ,  2013/6674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1451 parsel sayılı taşınmazı davalıların ağaç dikmek suretiyle haksız kullandıklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve ağaçların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar..., davanın reddini savunmuşlardır. Davalı ..., yargılamaya katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir. Diğer davalı ..., dava tarihi itibariyle ölüdür.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazı davalıların ağaç dikmek suretiyle haksız kullandıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'ın temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 424.35.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına, 2.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7237, Karar No: 2024/4492, Tarih: 14.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/7237 E.  ,  2024/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/137 E., 2015/57 K.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43/1, 31/3, 109/2, 109/3-f, 43/1, 31/3. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/137 Esas, 2015/57 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 103/4, 103/6, 43, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve zincirleme suç hükümlerinde teşdit uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun eylemi ikrar ettiğine bu nedenle beyanlarının güvenilir olduğuna, eyleminde cebir bulunmadığına, zincirleme eylem gerçekleştirmediğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelik Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaate istinaden delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmayıp, suça sürüklenen çocuğun eylem sırasında ne suretle cebir veya tehdit uyguladığına ilişkin gerekçe gösterilmeden 5237 sayıla Kanun'un 103/4. maddesinin uygulanması suretiyle Anayasanın 141. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 230/1. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Beden veya Ruh Sağlığını bozacak Şekilde Çocuğun Nitelik Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18675, Karar No: 2017/6565, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18675 E.  ,  2017/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8923, Karar No: 2021/13283, Tarih: 02.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/8923 E.  ,  2021/13283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Dava, İş kazası ölümünden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacıların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacılar vekili dava ve ıslah dilekçelerinde özetle, müteveffa sigortalının geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiği, eş için toplam 198.800,33 -TL maddi, 70.000,00-TL manevi, çocuk ... için 81.238,25 -TL maddi, çocuk ... için 67.329,21-TL maddi, çocuk... için 30.815,33-TL maddi, çocuk .... için 23.720,57 -TL maddi ve çocuklar için ayrı ayrı 30.000,00’er-TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kazalı sigortalının 02/11/2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda vefat ettiği, olayın meydana gelmesinde davalının % 85 oranında, kazalı müteveffanın % 15 oranında kusurlu olduğunun bildirildiği, hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, tarafların kusur oranı, kurum tarafından yapılan ödemeler ve dosya kapsamı nazara alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

1-) Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; ... İş Mahkemesi'nin ...tarih ...Karar sayılı Kararının kaldırılmasına,

A- Davanın kısmen kabulü ile;

- Davacıların açmış olduğu maddi tazminat davasının kabulü ile; eş ... için 198.800,33-TL, çocuklar ... için 81.238,25-TL, ... için 67.329,21-TL, ... için 30.815,33-TL, ... için 23.720,57-TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 02/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine;

- Davacıların açmış olduğu manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; eş ... için 60.000,00-TL, çocuklar ... için 25.000,00-TL, ... için 25.000,00-TL, ... için 25.000,00-TL, ... için 25.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine; fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

IV- TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Taraflar arasında iş kanununun aradığı şartlarla kurulmuş bir iş sözleşmesi mevcut olmayıp, eser sözleşmesi mevcut olduğunu, olaydaki tüm uyuşmazlığın, taraflar arasındaki sözleşmenin varlığı ve hukuki niteliği noktasında olduğunu, taraflar arasında sözleşmenin kurulup kurulmadığı, sözleşme kuruldu ise bu sözleşmenin hukuki niteliği, eser sözleşmesi mi yoksa iş sözleşmesi mi olduğu hususlarının isabetli bir şekilde değerlendirildikten sonra olayın iş kazası olup olmadığı sonucuna ulaşılması gerektiğini, davaya konu olayda, yapılması görüşülen işin zamanı, yapılma şekli, ücreti, süresi vb hususlar birlikte değerlendirildiğinde, bağımlılık unsuru bulunmadığından taraflar arasında iş sözleşmesinin mevcut olması mümkün olmadığını, zira söz konusu şömine yapım işinin bir kaç günlük tamirat ve tadilat işleri olup, iş sahibinin özel emir ve talimatını gerektirmeyen, gözetim ve denetime ihtiyaç duyulmayan işlerden olduğunu, müvekkil ile müteveffa ... arasındaki hukuki ilişkinin tam olarak açıklığa kavuşturulmadan, aradaki sözleşmenin varlığı ve hukuki niteliği belirlenmeden olayın iş kazası olduğunun kabul edilmesi ve bu nedenle müvekkilin sorumlu tutulmasının doğru olmadığını, olayın meydana gelmesinde müvekkilin kusuru bulunmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte, müteveffaya işe başlama talimatı verilmediğini, malzeme alımı ve tedariki yapılmadığını, müteveffanın şömine örme işine başlaması durumunun söz konusu olmadığını, iş yapacağı herhangi bir malzemesi dahi olmadığını, kazanın fabrika dışında olduğunu, örülecek yerin elektrik ile ilgisi bulunmadığını, şömine örülecek duvardan kablo geçmediğini, kendisine elektrik ile ilgili bir görev verilmediğini, buna rağmen müvekkile %85 oranında kusur verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, tanık beyanlarının da bu yönde olduğunu, ceza dosyası kapsamında alınan 21.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, müteveffanın inşaat işlerinde çalışan bir işçi olup kesinlikle elektrik işlerine karışmaması, elektrik tesisatı ile ilgili bir işlem olduğunda işyeri sahibine bunu bildirmesi ve elektrik tesisatçısının problemi çözmesini beklemesi lazımken, kendisinden istenmediği halde ve elektrik ana panodan enerjiyi kesmeden, ana panonun kilitli dış kapakları ve kelebek cıvatalı iç kapaklarını açmak suretiyle enerji kablosunun yerini değiştirmek istediği sırada pano içerisinde açıkta ve enerji olan elektrik elemanlarına temas ederek elektrik akımına kapılması suretiyle ölmesi olayında müteveffa, kendisine aşırı güvenden dikkatsiz ve tedbirsiz davranması sonucu ölümüyle sonuçlanan olayda kusurlu olduğunu, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, davacının ücretinin asgari ücret düzeyinde olduğunu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi’nin istinaf harcı olarak hesaplanan 45.145,18 TL harçtan davalı tarafından yatırılan 7.968,00 TL harcın mahsubu ile bakiye 37

.145,18 TL harçtan davalı tarafından yatırılan 7.968,00 TL harcın mahsubu ile bakiye 37.177,18 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına karar verdiğini, ancak davada kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan harç miktarının 38.383,64 TL olduğunu, istinaf harcı hesaplamasının yanlış yapıldığını ve yanlış hüküm kurulduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.