muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2250, Karar No: 2015/19303, Tarih: 16.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2250 E.  ,  2015/19303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar... ve ... müdafiileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

07.09.2013 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog bilirkişisi raporunda belirtildiği üzere, izinsiz kazı faaliyetinin yapıldığı bölgede Roma ve Bizans dönemlerine ait kaya mezarlarının bulunduğu ve bölgenin antik bir yerleşim yeri olduğu, bu nedenlerle davaya konu izinsiz kazının yapıldığı yer henüz sit alanı ilan edilmiş bir bölge değil ise de, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde belirtilen korunması gerekli bir yer olduğu ve bu konuda dosyada bir eksikliğin bulunmadığı anlaşılmakla, eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

... Jandarma Komutanlığı'na yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine,... ilçesi, ... köyüne saat 01:00 sıralarında giden kolluk görevlilerince, arazide sanıklar ... ile ...'i çevrede gözetmenlik yaptıkları esnada yakaladıkları, bu yakın yerde bulunan bir kayayı delmeye çalışan diğer sanıklar ..., ... ile hakkında verilen mahkumiyet kararı temyiz incelemesine gelmeyen ...'in kaçmaya başladıkları ve kolluk görevlilerince takip edilerek yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede bir kaya üzerine, içerisine asit dökülmüş olan 15-17 cm derinliğinde, 20-25 cm çapında delik açıldığının, kaya etrafında 2 adet kazmanın, 3 adet asit dolu bidonun, fünyelerin ve dinamit lokumlarının bulunduğu, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanıklar verdikleri ifadelerinde üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemiş iseler de; sanıkların yakalanış şekilleri ve olay yeri tespitleri, yapılan ihbarın kapsamı, sanıkların ilk ifadeleri ile sonraki ifadeleri arasındaki çelişki ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık...'in 19.04.2013 tarihli duruşmada verdiği ifadeleri karşısında, sanıkların ifadelerinin ceza almaktan kurtulmaya yönelik olduğu, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı faaliyetinde bulundukları ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar.... ve ... müdafiileri ile sanık ...'in, eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasının da yerinde olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar.... ve ... müdafiileri ile sanık ...'in, eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasının da yerinde olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar tarafından gerçekleştirilen kazının ülkemizde tarımsal amaçlı faaliyet için öngörülen 40 cm'lik derinliği aşmaması karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının nazara alınmaması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar .. ve ... müdafiileri ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2019, Karar No: 2012/12525, Tarih: 26.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/2019 E.  ,  2012/12525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesi ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası (2 kez)

2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleyip kullanmak suçlarından verilen hapis cezalarının 765 sayılı TCK.nun 71. maddesi gereğince içtiması suretiyle sonuç olarak toplam 34 ay 30 gün hapis cezası

Hükmün gerekçesinde sanıkların eylemleri anlatılıp sahte düzenledikleri faturalar ve şirketler belirtilerek sahte fatura düzenlemekten hüküm kurulduğu, "düzenleyip kullandıkları" ibaresinin fazladan yazıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek suçunun suç tarihinin, son fatura tarihi olan 23.12.2005 olduğuda dikkate alındığında 5237 sayılı Yasa uyarınca uygulama yapılması gerekirken, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

2- Sanıklar hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ve sanık ...' ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7850, Karar No: 2015/6442, Tarih: 25.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7850 E.  ,  2015/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ..... Sulh Hukuk ve .... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ikamet adresinin ""....." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “.....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

.... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının, MERNİS adresi de olan “.....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ..... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10268, Karar No: 2022/2524, Tarih: 03.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/10268 E.  ,  2022/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile 2. fıkrasında 15-18 yaş arasındaki çocuklar için öngörülen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; bozma sebebine göre, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25714, Karar No: 2017/35501, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25714 E.  ,  2017/35501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5607, Karar No: 2018/13102, Tarih: 24.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5607 E.  ,  2018/13102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıya ait işyerinde sağlık ürünleri pazarlama görevlisi olarak çalıştığını iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının ehliyetine el konulduğu yönünde 27/12/2012 tarihinde duyum aldıklarını ... Valiliği’nce davacının ehliyetine 27/09/2012 tarihinde alkollü araç kullanmak nedeniyle el konulduğunu bildirdiğini, davacının bu durumu işverene bildirmeksizin ehliyetsiz olarak araç kullandığını ve bu nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıya işini yapabilmesi için tahsis edilen aracı alkollü kullanmaktan dolayı ehliyetine el konulmasından ve buna bağlı olarak çalışması aksatmaktan ötürü iş sözleşmesini haklı sebeple sona erdirdiğine dair dosyada herhangi bir belge bulunmadığı, bu nedenle iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarfça temyiz edilmesi üzerine 30.03.2016 tarihli bozma kararı ile Yerel Mahkeme kararı bozulmuş , bozmaya uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Davacının davayı takip edip etmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 81 ve 82. maddelere göre, Vekilin azli veya istifasının, mahkeme ve ... taraf bakımından hüküm ifade edebilmesi için, bu konudaki beyanın dilekçeyle bildirilmesi veya tutanağa geçirilmesi ve gerektiğinde ilgilisine yapılacak tebligat giderinin de peşin olarak ödenmesi zorunludur.İstifa eden vekilin vekâlet görevi, istifanın müvekkiline tebliğinden itibaren iki hafta süreyle devam eder. Vekilin istifa etmiş olması hâlinde, vekâlet veren davayı takip etmez ve başka bir vekil de görevlendirmez ise tarafın yokluğu hâlinde uygulanacak hükümlere göre işlem yapılır. Yukarıdaki fıkralarda yer alan hususlar, istifa eden vekilin istifa dilekçesi ile birlikte vekâlet verene ihtaren bildirilir.

Dosya içeriğine göre, davacı vekilinin 17.11.2016 tarihli dilekçesi ile vekillikten çekildiğini beyan ettiği ancak vekillikten çekilme dilekçesinin masraf bulunmadığından bahisle davacıya tebliğ edilmediği , son celse duruşmaya her iki tarafında katılmadığı davalı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu , ancak davacı vekilinin herhangi bir mazeret dilekçesi sunmadığı ve fakat Mahkemece hatalı olarak davacı vekilinin mazeret dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda da belirtildiği üzere istifa dilekçesinin asile tebliğine ilişkin giderin ödenmesi davacı vekilinin sorumluluğundadır. Bu doğrultuda istifa eden vekile masrafın tamamlanması hususunda ihtarat yapılarak sonuca gidilmelidir. Öte yandan Mahkemece davalı vekilinin mazaretinin değerlendirilmemesi hatalı olmuştur. Ancak söz konusu celse için bildirilen tek mazeret davalı vekiline ait olduğundan bu hususta maddi hata yapıldığı anlaşılmaktadır. Neticeten yargılamanın devamı için zorunlu olan eksiklikler giderilmeden yargılamaya devam edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan, 6217 Sayılı Kanunun 30. maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici madde 3 atfıyla uygulanmakta olan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429 \ 2 maddesine göre Mahkeme, temyiz edenden 434. madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle , kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra, Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir. Ancak Mahkemece taraflar dinlenmeden bozma ilamına uyulmasına karar verilerek açıkça kanuna aykırı olacak şekilde usuli işlem tesis edilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12135, Karar No: 2014/1064, Tarih: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12135 E.  ,  2014/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : REYHANLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2012/95-2013/271

Taraflar arasında görülen davada Reyhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.04.2013 tarih ve 2012/95-2013/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı A. Gıda A.Ş'nin İsviçre'den ithal ettiği tereyağlarının nakli esnasında meydana gelebilecek hasarların % 30'unu teminat altına aldığını, tereyağlarının bir kısmının davalı şirket tarafından taşındığını, taşınan bu tereyağlarının davalı şirkete hasarsız teslim edilmesine rağmen taşınan emtianın bir kısmının davalı yedinde iken hasarlandığını, müvekkilinin bu sebeple sigortalı şirkete ödeme yaptığını ve ödedikleri miktarın rucuen kendilerine ödenmesi için icra takibi başlattıklarını, davalı tarafın haksız şekilde takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, haksız itirazın iptali ile davalı taraf aleyhine tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın haksız olduğunu, zira hasarın yükleme, boşaltma sırasındaki hatalara ve fiziki temaslara bağlı olduğunu, ellerinde malın teslim alınırken hasarlı teslim alındığına ilişkin tutanaklar bulunduğunu, tüm bunların ötesinde taşıyıcının yükü römorka yüklenmiş şekilde teslim aldığını, bu haliyle taşıma esnasında bir hasar oluşmuş ise bunun kendilerinden değil yanlış yüklemeden kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın haksız olduğunu, zira hasarın yükleme, boşaltma sırasındaki hatalara ve fiziki temaslara bağlı olduğunu, ellerinde malın teslim alınırken hasarlı teslim alındığına ilişkin tutanaklar bulunduğunu, tüm bunların ötesinde taşıyıcının yükü römorka yüklenmiş şekilde teslim aldığını, bu haliyle taşıma esnasında bir hasar oluşmuş ise bunun kendilerinden değil yanlış yüklemeden kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu tereyağlarının taşıyıcı davalıya hasarsız teslim edildiği, buna rağmen ürünlerin gönderildiği yere hasarlı olarak teslim edildiği, davalı şirket çalışanları tarafından tek taraflı düzenlenen tutanaklara itibar etmeye imkan bulunmadığından hasarın davalının taşımasından kaynaklandığı, zarar gören tereyağının toplamda 2.350 kg olduğu, tereyağlarına ilişkin satış faturasında belirtilen 4.200 Amerikan Doları birim fiyatı üzerinden hesaplama yapıldığında zararın 14.816,84 TL olduğu ve sigortacının bu zararın % 30'undan sorumlu olduğu, bu zararı sigortalıya ödeyen davacının davalı taraf aleyhine başlattığı takibin kısmen haklı olduğu, davalı tarafın sadece taşınan malda meydana gelen hasardan sorumluluğu bulunduğuna göre, davacı şirket tarafından yapılan % 10'luk artırımın sigortalıya yapılan bir lütuf ödemesi olarak değerlendirildiği ve bu miktar yönünden davacının rücu hakkının bulunmaması nedeniyle alacağın bu miktarı için takibin haksız görüldüğü gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun itirazının kısmen iptali ile 4.445,05 TL asıl alacak ve 277,91 TL işlemiş faiz olmak üzere 4.722,96 TL yönünden takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, borçlunun itirazında kısmen haklı görülmediğinden asıl alacağın % 40'ı oranında hesaplanan 1.778,02 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma ilişkisinden kaynaklanan rücuen tazminat talebine ilişkindir.

Davaya konu uyuşmazlıkta, davalı vekilince, hasarın yükleme ve istif hatasından kaynaklandığı ve yüklemenin müvekkili şirketin sorumluluğunda olmadığı savunulmuş, mahkemece hasarın davalının taşımasından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Gönderenin, taşıması üstlenilen emtianın yükleme ve istifini yanlış yapmış olması halinde taşıyıcının tazminatla sorumlu tutulması düşünülemezse de, yükleme ve istif hatasının, ayrıca bir araştırmaya gerek duyulmaksızın kolaylıkla fark edilebileceği hallerde, gözetim yükümlülüğü gereği taşıyıcının göndereni uyarması gerekmektedir. Gözetim yükümlülüğünü yerine getirmeyen taşıyıcının bu nedenle meydana gelen zarardan kusuru oranında sorumluluğu söz konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, gerek bilirkişi raporu gerekse de mahkeme karar gerekçesinde, yüklemenin kime ait olduğu, hasarın meydana gelmesinde yükleme hatasının etkisinin bulunup bulunmadığı, yeterince tartışılıp değerlendirilmiş değildir. Bu durumda, öncelikle yüklemenin kim tarafından yapıldığı, yükleme ve istif hatasının bulunup bulunmadığı, tazminat talebine konu hasarın yükleme ve istif hatasından mı yoksa taşıma kusurundan mı kaynaklandığı, eğer zararlı sonuç istif hatasından kaynaklanmışsa, davalı taşıyanın yükleme işlemine nezaret sorumluluğu yönünden kusurunun bulunup bulunmadığı, varsa davalı taşıyıcının müterafik kusur oranının belirlenmesi hususlarına yönelik olarak aralarında taşıma uzmanı bilirkişinin de bulunduğu heyetten hüküm kurmaya ve denetime elverişli rapor alınarak oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/537, Karar No: 2014/17692, Tarih: 02.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/537 E.  ,  2014/17692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Kararda davalı isminin yanlış gösterilmesinin maddi hataya müstenit olup her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13279, Karar No: 2007/14598, Tarih: 21.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13279 E.  ,  2007/14598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.05.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, genel yola elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davalılar dava konusu yerin kendi taşınmazlarının sınır içinde kaldığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davacı vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacının temyizine gelince; davacı genel yola müdahaleli ağaçların ve çeşme, kümes ve kuruluk nitelikli yapıların kal'ini talep etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonrasında sunulan ve hükme esas alınan 12.07.2006 tarihli fen bilirkişi ...'nın düzenlediği rapor ve krokide ağaç ve müstemilatların yeri gösterilerek yola müdahaleli oldukları bildirilmiştir. Mahkemece yol üzerinde inşa edilen müstemilatın kal'ine, ancak yol kenarında kaldığından ağaçlarla ilgili kal talebinin reddine karar verilmiştir. Oysa hükme esas rapor ve krokiye göre ağaçların yol içinde kaldığı ve yola müdahaleli olduğu anlaşıldığından ağaçların da kal'ine karar verilmesi gerekirdi. Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle bu konudaki talebin reddedilmiş olması usül ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) bentteki sebeplerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile usül ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin harcın yatırana iadesine, 21.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.