muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21418, Karar No: 2015/33707, Tarih: 07.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/21418 E.  ,  2015/33707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Didim (Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/612-2014/147

DAVA : Davacı, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanını reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda, kış döneminde yapılan çalışmalar açısından davacı tanığı S. Y; "kış aylarında izin kullandırıldığını" ifade etmiştir. Davacı tanığı beyanına göre kış aylarında fazla mesai çalışması oluşmadığı hususu dikkate alınmadan bilirkişi raporuna dayanılarak ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmiştir. Kararın bu yönden bozluması gerekmiştir.

3-Taraflar arasında davacının hafta tatili ücret alacağı bulunup bulunmadığı bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davacının haftada bir gün izin kullandığı dosya kapsamı ve tanık beyanları ile sabit olduğundan, hafta tatili ücret alacağının reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20541, Karar No: 2014/5796, Tarih: 27.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20541 E.  ,  2014/5796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/114370

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2009/137 (E) ve 2012/38 (K)

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, 2004 yılında eczacı olan A.. O.. K.. isimli şahsın diplomasını muvazaalı olarak aldığı, akabinde eşi olan D.. Y.. ile birlikte Atabey adlı eczaneyi açıp işletmeye başladığı, sanığın bu çerçevede 10.2.2004 ile 21.6.2005 tarihleri arasında büyük çoğunluğu kendi akrabalarına ait olan 94 adet reçeteye toplam 192 sahte kupür yapıştırarak Emekli Sandığına fatura etmek suretiyle 13.352,05 TL haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın, 2004 yılında eczacı olan A.. O.. K.. isimli şahsın diplomasını muvazaalı olarak aldığı, akabinde eşi olan D.. Y.. ile birlikte Atabey adlı eczaneyi açıp işletmeye başladığı, sanığın bu çerçevede 10.2.2004 ile 21.6.2005 tarihleri arasında büyük çoğunluğu kendi akrabalarına ait olan 94 adet reçeteye toplam 192 sahte kupür yapıştırarak Emekli Sandığına fatura etmek suretiyle 13.352,05 TL haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda,

Sanık ile birlikte aynı suçları iştirak halinde işlediği iddia edilen D.. Y.. hakkında Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 04/04/2007 tarihli iddianamesiyle kamu davası açıldığı ve aynı mahkemenin 2007/108 esas numarasına kaydedildiği, bu dava dosyasının mahkemece 02/12/2008 tarihinde karara çıkartılıp temyiz edilmesi üzerine dairemizin 4.4.2012 tarih ve 2011/25237 esas ve 2012/33832 karar sayılı ilamı ile bozularak mahalli mahkemesine gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/108 esas ve 2008/402 karar sayılı dava dosyasının getirilerek incelenmesi, aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunması nedeniyle her iki dosyanın birleştirilerek, delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.3.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11787, Karar No: 2014/8157, Tarih: 25.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/11787 E.  ,  2014/8157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/123035

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2012

NUMARASI : 2011/177 (E) ve 2012/78 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre; katılana ait medikal malzemelerinin Ankara İlinde satışına yardımcı olacağını söyleyen sanık Fuat'ın evinin önünde, diğer sanık Ömer'in kamyoneti içerisinde bulunduğu sırada çalınması, olayından sonra kolluğa müracaat eden tanık H.. K..'nun ifadelerinde; sanık Ömer'in medikal malzemelerinin satışı ve diğer sanık Fuat'tan olan alacağını tahsili konusunda kendisinden yardım istediğini ve satılacak malzemelerin listesi ile alacağına ilişkin senedi de kendisine verdiğini söyleyerek, malzeme listesi ile senedin fotokopisini dosyaya sunması, sanık Ömer'in de senet ile malzeme listesinin kendisine ait olduğunu kabul ettiği olayda;

Katılanın beyanı ve iletişim tespiti bilgilerinde, sanık Fuat'ın adına kayıtlı .... numaralı hattan, katılanın eski ortağı olan ve hakkında kovuşturmama kararı verilen Ahmet ..'ın adına kayıtlı ... numara hat ile suçun güvenlik kamerası görüntülerine göre işlendiği saatte 3 kez görüştükleri ve Ahmet ...'ın beyanında cep telefonunu Ömer ... isimli arkadaşının arabasında unuttuğunu, Ömer ...'nun sanık Fuat'la görüşmüş olabileceğini beyan etmesi, sanık F.. Ö..'in, katılanın medikal malzemesini satması konusunda Ankara'da katılana yardımcı olacağını söyleyerek katılanı ... hat kullanıcısı olan Haydar isimli şahıs ile görüştürmesi, sanık Fuat'ın iletişim bilgilerinde, suç tarihinde hırsızlık olaydan sonra saat:12.37 ve 12.45'te görüştüğü ..... numaralı hat kullanıcısı olarak görülen E.. E.. adına kayıtlı hattın medikal işinde çalışan kız kardeşi tarafından kullanıldığını beyan etmesi ve E.. E..'nın adresinin ise, ... Medikal Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. Maltepe Mah. Gençlik Cad. ... Sok. No:..... Çankaya Ankara olarak tespit edilmesi karşısında, olay hakkında bilgilileri olduğu anlaşılan, Ömer , Haydar adlı kişi, E.. E.., S.. Medikal şirketinin yetkilisi ile sanık Fuat'ın kız kardeşinin tanık olarak dinlendikten sonra sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve soruşturma sonucunda yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25772, Karar No: 2015/6826, Tarih: 02.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25772 E.  ,  2015/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/404-2014/389

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki delil ve belgelere göre; davacılar murisinin tapu tahsis belgesi uyarınca gecekondunun bulunduğu 32368 ada 7 parselden murise pay verildiği, daha sonra imar uygulaması sonucu dava konusu yapı ve ağaçların Yükseltepe-Taşlıtepe Kentsel Dönüşüm Proje Alanında kaldığı için 04.08.2011 tarih ve 1980 sayılı Keçiören Belediye Encümen kararı ile 90670 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapıların kamulaştırılmasına dair karar kapsamında kamulaştırıldığı ancak davacılar ile uzlaşma sağlanamadığı ve yapı ile müştemilatın yıkılarak fiilen el atılmış olduğu anlaşılmıştır.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11910, Karar No: 2023/7875, Tarih: 13.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11910 E.  ,  2023/7875 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2020 tarihli ve 2020/105 Esas, 2020/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı

fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/407 Esas, 2021/918 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, meşru savunma ve sınırın aşılmasına, haksız tahrike, takdiri indirim nedenine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanık ve katılanın farklı araçlarda arkadaşları ile birlikte aynı yerde alkol aldıkları, katılanın arkadaşları Sefa ve Murat'ın geldikleri aracı park ettikleri esnada sanığın "ne şekil yapıyorsunuz, nasıl duruyorsunuz, kime hava atıyorsunuz, a.koyduğumun bebeleri" diyerek hakaret ettiği, katılanın sanığa küfür etmemesini söylemesi üzerine sanığın katılana kafa attığı ve katılanı yere düşürdüğü, arkadaşlarının ayırması sonrasında sanığın alkol aldığı araca giderek aldığı bıçakla katılanı bıçakladığı ve sonrasında da suçta kullanmış olduğu bıçağı alarak olay yerinden kaçtığı belirlenmiştir.

2. ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Anabilim Dalı 10.01.2020 tarihli raporuna göre, katılanın sol göğüs kafesi arka aksiller hattı kesin 15-20 cm’lik AC’e uzanan kot fraktürünün de eşlik ettiği kesi (açık pnömotoraks) eşlik eden hemotoraks, sol bacak uyluk kesiminde dış lateralde 2-3 cmlik kesi, sol temporoparietal bölgede 3 cmlik kesi (saçlı deri üzerinde) tespit edildiği, yaralanmasının yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğu tespit edilmiştir.

3. Katılan beyanları, tanık beyanları, sanık beyanları, adlî raporlar, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, muhtelif tutanaklar, nüfus kayıtları, adlî sicil kayıtları ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından tekerrür (ikinci kez tekerrür hükümleri çıkartılıp ilk kez uygulanması gerektiği) ve emanet eşyaların muhafazasına ilişkin düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve

reddedilen delillerin açıkça gösterildiği ve dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından bilerek ve isteyerek gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan sanığa karşı herhangi bir haksız saldırı, hareket ve söz bulunmadığından meşru savunma, sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulamalarda bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suçta kullanılan rambo bıçağı olarak tabir edilen bıçağın öldürmeye elverişli oluşu, Olay ve Olgular başlığının ikinci paragrafındaki rapora göre katılandaki bıçak yaralanması sayısı, bu yaralanmalardan birinin katılanın hayati bölgelerinden göğüs kafesinin arka kısmı olup bıçağın şiddeti de göz önüne alınarak kaburgayı kırdıktan sonra katılanın akciğerindeki havanın sönmesine ve kan dolmasına neden olması, yara yerinin vücudun arka kısmı olması ve katılanın beyanlarında tanık Mahir'e baktığı sırada sanığın arkadan gelip bıçağı vurduğunu beyan etmesi karşısında sanığın doğrudan hedef alıp bıçağı katılanın öldürücü bölgesine vurduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 35 ... maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile kasten yaralama suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün ikinci paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi suç vasfı nedeniyle yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/407 Esas, 2021/918 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1894, Karar No: 2014/4325, Tarih: 05.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1894 E.  ,  2014/4325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2011/216-2012/243

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine muhtelif vade tarihli ve bedelli toplam 48.700 TL'lik senetlere dayalı olarak icra takibi yaptığını, halbuki müvekkilinin de davalıdan faturaya dayalı alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek icra takibinden dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının borçlu olmadığını yazılı delille kanıtlamak zorunda olduğunu, davacının fatura düzenlemesinin tek başına onu alacaklı haline getirmeyeceğini belirterek davanın reddine, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının dava açmadan önce haciz sırasında ödeme taahhüdünde bulunarak borcu açıkça kabul ettiği, taahhüdünü ihlal sebebiyle icra ceza mahkemesince cezalandırıldığı, gerekçesiyle davanın reddine, %40 tazminatın davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı delilleri arasında tarafların defterlerine dayanmıştır. Mahkemece, taraf defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınıp uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12915, Karar No: 2016/1095, Tarih: 28.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12915 E.  ,  2016/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme, nitelikli hırsızlık ve başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2015 tarihli ve 2013/814 esas, 2015/284 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 09/07/2015 tarihli ve 2015/655 esas, 2015/469 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 27/07/2015 tarihli ve 2015/1032 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.