muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3924, Karar No: 2012/12403, Tarih: 28.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/3924 E.  ,  2012/12403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak; 1-Sanığın mağduru yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaralama eyleminden dolayı hüküm kurulurken silahtan sayılan sopa kullandığı anlaşılmış ise de; TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

2-Sanığın, silahla yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde katılanı yaralama eyleminden dolayı hüküm kurulurken öncelikle 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesinde belirlenen ölçütler nazara alınarak aynı yasanın 86/1 maddesinden temel hapis cezası takdir ve tayin olunduktan sonra, sırasıyla 86/3-e ve 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin uygulaması denetime elverecek şekilde hükümde gösterilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3-Mağdurun raporunda, yaşamının tehlikeye maruz kalıp ve ayrıca kemikte kırık olduğu,bu kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin 4. derecede olduğu belirtilmiştir. Mağdurun yaralanması sonucu hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği, ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinden TCK'nin 87/1-2. maddesine atıfta bulunulmadığı da gözetilerek sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-d maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3 maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2056, Karar No: 2014/13245, Tarih: 12.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2056 E.  ,  2014/13245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.10.2013

NUMARASI :Esas no:2012/430 Karar no:2013/728

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, nafakaların miktarları, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda, davalı-davacı kocanın kabul edilen kusurları yanında, eşine şiddet uyguladığı kabul edilerek, bu eylemin kadının kişilik haklarına saldırı niteliği bulunduğu gerekçesiyle kadın yararına manevi tazminat verildiği anlaşılmaktadır. Kocanın, mahkemece kabul edilen diğer kusurları kanıtlanmış ise de; eşine şiddet uyguladığına dair tanık beyanlarının görgüye müstenit olmayıp duyuma dayalı olduğu, bu durumda kocanın eşine şiddet uygulama kusurunun yeterli ve inandırıcı deliller ile kanıtlanamadığından, kocanın diğer kusurlarının da eşinin kişilik haklarına saldırı niteliği taşımadığına göre, kadının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken (TMK.md.174/2), yazılı olduğu şekilde davacı-davalı kadının manevi tazminat talebinin kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.06.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/17217, Karar No: 2017/9561, Tarih: 30.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17217 E.  ,  2017/9561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazla, aynı kamulaştırma kapsamında kalan taşınmazlar için Dairemiz denetiminden geçen dava dosyalarında metrekare birim fiyatının 150,00-TL civarında olduğu gözetildiğinde dava konusu taşınmazı daha değersiz kabul eden bilirkişi raporu inandırıcı ve yeterli görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış

akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2635, Karar No: 2021/9065, Tarih: 21.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2635 E.  ,  2021/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraat

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve katılan ... ile katılan ... ve ... vekili tarafından, sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm katılan ... ile katılan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, gece vakti aydınlatmalı, kar yağışlı havada, meskun mahal içi, 7.70 metre genişliğindeki iki yönlü eğimli asfalt sokakta sanığın sevk ve idaresindeki meşrubat dağıtım kamyonu ile yokuş aşağı indiği sırada aracın kayarak kaldırımda seyreden yayaya çarparak kamyon ve duvar arasında sıkıştırması neticesinde yayanın hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda, sanık ...'in olayda kusurlu olmadığı ve sanık ... hakkında hükmedilen ceza miktarının yerinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

A.Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...'ın ve katılan ... ile ... vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA;

B.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

1-Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılması neticesinde 24.300 TL yerine 24.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi;

2-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesi ile adli para cezasının bir gün karşılığı meblağın belirlenmesine dayanak olan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

3-TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, sanığa ait 206757 belge numaralı sürücü belgesinin hem E sınıfı hem de A2 sınıfına yönelik olduğu göz önünde bulundurulduğunda, kamyon ile kazaya sebebiyet veren sanığın yalnızca E sınıfı sürücü belgesinin geri alınması hususunun hükümde belirtilmemesi;

3-TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, sanığa ait 206757 belge numaralı sürücü belgesinin hem E sınıfı hem de A2 sınıfına yönelik olduğu göz önünde bulundurulduğunda, kamyon ile kazaya sebebiyet veren sanığın yalnızca E sınıfı sürücü belgesinin geri alınması hususunun hükümde belirtilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin, katılan ...'ın ve katılan ... ile ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2 numaralı fıkrasının dördüncü paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesine göre sanığın ekonomik durumu ve şahsi hali gözetilerek günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin sekizinci paragrafının çıkarılarak yerine "Sanık ...'nın 206758 belge numaralı "E" sınıfı sürücü belgesinin TCK'nın 53/6. maddesi gereğince takdiren 6 ay süre ile geri alınmasına" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 21/12/2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Sanık ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/462 esas 2015/892 karar sayılı dosyasında taksirle öldürme suçundan yapılan yargılamada sanık ... hakkında kazada kusuru bulunmadığından beraatine, sanık ... hakkında ise kazada kusuru bulunduğundan TCK'nın 85/1, 62, 50/1a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş olup, sanık ... müdafii ve katılanlar tarafından kararın temyizi üzerine Dairemizin yukarıdaki esasında yapılan incelemede sayın heyet çoğunluğu tarafından ... hakkındaki hükmün onanmasına, sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararının ise düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki:

Sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki:

Sanık ...'in meşrubat dağıtım kamyonunun sahibi olan şirkette sorumlu müdür olduğu, kaza anında kamyonun arka tekerleri kış lastiği olmasına rağmen ön tekerlerinin kış lastiği olmadığı 08/11/2012 tarihli 28461 sayılı Resmi Gazetede araçların yüklenmesine ilişkin yayınlanan yönetmeliğin 6/1j maddesinde eşya taşımasında kullanılan araçların 01 Aralık-01 Nisan tarihleri arasında kış lastiği kullanmalarının zorunlu olduğu, sanık ...’in sorumlu müdür olması nedeniyle aracın ön tekerlerde kış lastiği olmadan sefere çıkmasına izin vermemesi gerekirken savunmasında da belirttiği üzere şirketi kısa süre öncesinde devraldıkları ve kaza tarihi itibariyle birgün sonra tüm araçların bakım onarım gibi işlemlerin yapılacağını bu nedenle araçların servise çıkmalarına izin verdiklerini beyan ettiği de dikkate alındığında Dairemizin yerleşik içtihatlarında da belirtildiği üzere aracın kış lastiği olmadan servise çıkmasında yetkili müdürün sorumlu olduğu ve bu sorumluluğun bilinçli taksir düzeyinde olduğu bu nedenle bilinçli taksirle ölüme sebebiyet vermekten sorumlu tutulması gerektiği,

Yine sanık ...’nın kullandığı kamyonda arka tekerlek kış lastiği olup ön tekerde kış lastiği bulunmadığı ve bu şekilde aracı kullandığı, yukarda bahsedilen yönetmeliğe göre tüm tekerlerde kış lastiği bulunması gerektiği, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre zorunlu olan kış lastiğini kullanmamanın bilinçli taksiri oluşturduğu ve bu nedenle bilinçli taksirle ölüme sebebiyetten sorumlu tutulması gerektiği düşüncesiyle,

Sayın çoğunluğun ... hakkındaki onama, ... hakkındaki düzeltilerek onama yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/935, Karar No: 2018/1973, Tarih: 02.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/935 E.  ,  2018/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek şimdilik 4.319,91 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; yapılan yargılama sonucunda; tüketicilerden alınan kayıp kaçak ve diğer bedellerin haklı olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.02.2017 günlü ve 2016/7888E.-2017/1140K sayılı ilamı ile karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin davalıdan tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin davalıdan tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya

kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın

açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya Yargıtay içtihatlarına göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.