muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9267, Karar No: 2023/15939, Tarih: 25.10.2023

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi ile 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (g) bentleri ile 4 ve 11 inci maddeleri ve 12 nci maddesinin ikinci fıkrası, 492 sayılı Harçlar Kanunu (1) sayılı Tarife, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 ve 22 nci maddeleri.

3. Dairemizin 19.10.2020 tarihli ve 2020/6727 Esas, 2020/12289 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir:

"... Tüm dosya kapsamından, davacı işçinin sendika üyeliğinin dava tarihi itibariyle işverene bildirilmediği anlaşılmaktadır. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalar uyarınca (örneğin Dairemizin 2020/6056 E-2020/9257 K. sayılı ilamı) dava tarihi itibariyle sendika üyeliği işverene bildirilmeyen davacı işçi yönünden, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan işverenin sendikasız işçisinin bulunmadığı anlaşılmakla davacının ilave tediye ücreti isteminin fiilen aldığı ücret esas alınarak sonucuna göre değerlendirilmesi ve davacının fark ücret alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

..."

4. Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/13480 Esas, 2022/12661 Karar sayılı kararında da Dairemizin muvazaanın varlığı durumunda işçinin gerçek işveren tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesinden yararlanma koşulları şu şekilde açıklanmıştır:

"...

Somut uyuşmazlıkta olduğu gibi asıl alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının ya da geçerli olarak kurulmadığının ve işçinin çalışma süresinin en başından itibaren asıl işverenin işçisi olduğunun belirlendiği durumlarda; işçi, toplu ... sözleşmesinin imza tarihinde yetkili sendikaya üye olsa da gerçek işveren olan asıl işverenin toplu ... sözleşmesinden yararlanabilmesi; ancak taraf sendika üyeliğinin gerçek işverene bildirildiği tarihten itibaren mümkündür. Somut uyuşmazlık dönemi için davacının sendika üyeliği, toplu ... sözleşmesinin tarafı Sendika tarafından davalı Belediyeye bildirilmediği gibi davacının da toplu ... sözleşmesinden yararlanma talebi ile davalı Belediyeye bir başvurusu olmamıştır.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10282, Karar No: 2023/8573, Tarih: 18.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10282 E.  ,  2023/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/256 E., 2015/442 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/256 Esas, 2015/442 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "... İddia, sanık savunması, katılan ve mağdur beyanı, kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak içeriği, nüfus ve adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay tarihinde mağdurun okula gitmek üzere evden ayrıldığı, yolda yaya vaziyette yürüdüğü esnada SSÇ nin bisikletle arkasından gelerek kalçasını ellemek suretiyle mağduru taciz ettiği, atılı eylem her ne kadar SSÇ tarafından kabul edilemese de savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, mağdurun hem soruşturma hem de mahkeme huzurunda SSÇ yi kesin ve net olarak teşhis ve yargılamanın her aşamasındaki birbirleriyle tutarlı beyanlarından anlaşılmakla ve SSÇ ile aralarında herhangi bir husumet bulunmaması sebebiyle suç isnadında bulunmasını gerektirecek sebebin de bulunmadığı göz önüne alınarak..." şeklindeki gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/256 Esas, 2015/442 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13885, Karar No: 2013/14161, Tarih: 03.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13885 E.  ,  2013/14161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 22. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/02/2012 tarih ve 2011/23-2012/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya işyeri paket sigorta poliçesiyle sigortalı bulunan işyerinin tiyatro çatı kaplamasından sızan yağmur suları sebebiyle hasar gördüğünü, hasar bedelinin davacı tarafından sigortalısına ödendiğini, davalı aleyhine başlatılan takibe itiraz edildiğini ve takibin durduğunu ileri sürerek; icra takibine itirazın iptali ile takibin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kiracısı olan sigortalının kira ve kendisine teslim edilen eşyaların beraberinde götürmesi sebebiyle müvekkilini zarara uğrattığını, sigortalı ile davalı arasında imzalanan kira sözleşmesi gereğince kiralananın her türlü tamirinin kiracıya ait olduğunu, üzerine aldığı yükümlülüğü yerine getirmeyerek hasarın oluşumuna bizzat dava dışı sigortalı kiracının sebep olduğunu, dava dışı kiracının müvekkiline karşı BK'nun 256 ve 266.maddelerinde düzenlenmiş olan kiralananı kullanırken tam bir ihtimam dairesinde hareket etmek ve kiralananı ne vaziyette teslim aldı ise aynı şekilde geri vermek yükümlülüklerinin ifası amacı ile taşınmazı davacı şirkete sigorta ettirdiğini, davaya dayanak oluşturan sigorta poliçesi ile asıl amaçlananın kiracının kullanımı neticesinde müvekkilinin uğrayacağı zararların telafisinden ibaret olup hasar neticesinde ortaya çıkan sigorta bedelinin de bizzat müvekkillerinin onayı alındıktan sonra dava dışı kiracıya ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; imzalanan kira sözleşmesinde kiralanan şey ile beraber teslim olunan demirbaş eşyanın beyanı kısmında ekli liste olarak yer alan eşyalar içerisinde dava konusu rücu talebine esas teşkil eden emtiaların bulunmadığı, bu eşyaların davalı yana ait olmadığı ve tiyatro binasının maliki olan davalının kiracıya karşı sorumlu olacağı gerekçesiyle; davanın kabulüne icra takip dosyasında davacının davalıdan 12.615,50 TL alacaklı olduğunun tespitine, bu miktara vaki itirazın iptaline ve takipten itibaren değişen oranlarda reeskont faizi yürütülmek suretiyle takibin diğer kayıt ve şartlarda devamına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 840,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23927, Karar No: 2015/493, Tarih: 13.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/23927 E.  ,  2015/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki ... vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen TAPDK'nın 4926 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, anılan kurum vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan Gümrük Müdürlüğü adına hazine vekilinin sanık ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık...'in kargo aracı sürücüsü, sanık...'ın kargo görevlisi olduğu araç ile giderken kargo işlemi yapılmadan yoldan kimliği belirlenmeyen bir kişiden kutu içinde 1501 karton muhtelif marka sigarayı naklederken yakalanmalarına göre sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III- Katılan Gümrük Müdürlüğü adına hazine vekilinin sanık... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ..., kendisine gönderilen başka bir kargo yükü için kargo aracını beklediğini savunmasına göre olay tarihinde sanık adına gelen kargo eşyasının olup olmadığı araştırılmadan eksik araştırma ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/32, Karar No: 2008/5577, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/32 E.  ,  2008/5577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 115 ada 3 parsel sayılı 21.100 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ahşap ev, ahır, tarla, fındık bahçesi niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine aynı iddia ile müdahil olduktan sonra mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 29.05.1979 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde yanılgı sözkonusudur. Şöyle ki; hükme esas alınan Uzman Bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eğiminin % 25 civarında olduğu, üzerinde kısmen fındık plantasyonları,kısmen de 10-30 yaşlarında kayın cinsi orman ağaçları bulunduğu, bu ağaçların alanın terkedilmesiyle kendiliğinden yetiştiği ve toprak yüzeyinde az miktarda humus tabakası bulunduğu, toprak de rinliğinde humus olmadığı, 1959 ve 1978 tarihli memleket haritasında ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında kısmen yeşil renkli bölümde kalmakla birlikte kesinleşen orman sınırı dışında kalması nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu bilidirilmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Yerel bilirkişi taşınmazın önceden beri fındık bahçesi olduğunu haber vermiştir. Bir taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ayrı, 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde yazılı zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmemesi ayrı konulardır. Hazine kazanma koşullarının oluşmadığını iddia ettiğine göre bu konuların araştırılması gerekir.

6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinde A-J bendleri arasında orman sayılan yerlerin istisnaları belirlenmiştir. Bunlardan 1/G bendi “orman sınırları dışında yüzölçümü 3 hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaçcıkla kaplı yerlerin” orman sayılmayacağını öngörmekte ise de, maddede açıklandığı gibi (G) bendine konu olacak yerlerin “sahipli” arazi olması gerekir. Çekişmeli taşınmazın tespiti belgesizden zilyedliğe dayalı olarak yapılmıştır, sahipliliği belgeleyen bir tapu kaydı bulunmadığı gibi eylemli durumda üzerinde orman ağacı olan kayın ağaçları bulunmaktadır. Mahkemece orman ağaçlarının taşınmazdaki dağılımı, kapalılık durumu davalı durumdaki komşu taşınmazlarda bulunan orman ağaçlarıyla birlikte kapladıkları alan, fındık ağaçlarının dağılımı, yaşı araştırılmamış bu konularda ziraat uzmanından rapor alınmamıştır.

O halde; mahkemece, yukarıda açıklanan olgular göz önünde bulundurularak ziraat uzmanı bilirkişiden rapor alınmalı, taşınmazın zilyedlikle kazanılacak yerlerden mi devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden mi olduğu açıklıkla belirlenmeli, bundan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 08/04/2008 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11347, Karar No: 2017/6511, Tarih: 19.09.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/11347 E.  ,  2017/6511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Petrol kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Temel gün adli para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra gün adli para cezasının paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi ve tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 25,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Dava konusu eşyanın zoralımı ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Sanık ... hakkında temel ceza tayinine ilişkin hükmün 1. fıkrasında yer alan "2 Yıl 4 ... hapis ve günlüğü 25,00 TL'den olmak üzere 200 gün üzerinden 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkartılması, yerine gelmek üzere ''2 Yıl 4 ... hapis ve 200 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında

hükmedilen 200 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 25,00 TL’den paraya çevrilmek suretiyle sanığın 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ibaresinin eklenmesi,

2- Hükümden "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" bölümünün çıkarılması,

hükmedilen 200 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 25,00 TL’den paraya çevrilmek suretiyle sanığın 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ibaresinin eklenmesi,

2- Hükümden "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" bölümünün çıkarılması,

3- Hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. Sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 53/1...3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi,

4- Dava konusu kaçak eşyanın zoralımına ilişkin bendinde yer alan tasfiyeye ilişkin kısmın çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11524, Karar No: 2018/1, Tarih: 08.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11524 E.  ,  2018/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamayı kabul etmemesi, sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen Mustafa Kesikbaş, Sündüz Kesikbaş ve Gürhan Kıyak haklarındaki vergi tekniği raporlarının getirtilerek, bu kişilere yönelik dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.