muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6552, Karar No: 2016/850, Tarih: 18.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/6552 E.  ,  2016/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2012 gün 2010/329 Esas 2012/114 Karar sayılı ilamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği, sanığın denetim süreleri içinde yeniden temyiz incelemesine konu olan suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; Mahkemece yerinde 5271 sayılı CMK.nın 231/11.maddesi gereğince ihbarda bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü sanığın, motorsiklet ile yolda gitmekte olan yakınanı durdurarak motorsikletin anahtarını aldığı, yakınana motorsikleti ikametinin önününe çekmesini söylediği, yakınanın da motorsikleti sanığın ikametinin önüne götürdüğü, bu sırada sanığın yakınandan sigara istediği, yakınanın sigara paketini çıkarıp bir adet sigarayı sanığa vermesine rağmen sanığın sigara paketini elinden zorla aldığı, yakınandan 1 TL para istediği, yakınanın olmadığını söylemesi üzerine öldürmekle tehdit ettiği ve yakınanın cebinden çıkardığı 1,5 TL yi elinden aldığı, yoldan geçen tanıklar...'yı sanığın yanına çağırdığı, tanıkların gelmesi ile yakınanın tanık ...'dan

motorsikleti çekmesini istediği, tanığın motorsikletin yönünü yakınanın ikameti istikametine çevirdiği, yakınanın da motorsikleti iterek götürdüğü, sanığın motorsikletin anahtarını tanık...'ya vererek yakınana vermesini söylediği olayda;

Sanığın olayın başından beri kast ve iradesinin yakınanın mobil halini durdurup sigara ve 1 TL parasını alabilmek olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 150/2. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5796, Karar No: 2021/1603, Tarih: 16.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/5796 E.  ,  2021/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 170/3. maddesi gereğince; icra mahkemesi, aynı Kanun'un 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasında ise; "İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum eder" hükmüne yer verilmiştir.

Alacaklı tarafından bir adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, dayanak bonolardaki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını ve borcu bulunmadığını ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, Jandarma Genel Komutanlığı ... Jandarma Kriminal Labratuvar Amirliği tarafından düzenlenen 26.12.2019 tarihli rapora itibar edilerek senetteki mevcut imzanın şirket yetkilisi olan ......' nın eli ürünü olmadığı gerekçesiyle imza itirazının kabulüne karar verildiği, alacaklı tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, alacaklının cevap dilekçesinde; davacı şirket yetkilisi olarak İbrahim...' nın bilinmesi nedeniyle senede ......' ya imza attırmadıklarını beyan ettiği ve imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını kabul ettiğine göre, mahkemece imza incelemesi yapılması gereksizdir.

O halde, mahkemece, bilirkişi incelemesi yapılmadan önce alacaklının bonolardaki imzaların borçlu şirket yetkilisine ait olmadığı yönündeki ikrar niteliğindeki beyanı gözönünde bulundurularak, imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına ve imza incelemesi yapılmadan sonuca gidilmesi gerekirken; imza incelemesi yapılarak alacaklının tazminat ve para cezasına mahkum edilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesince; HMK’nun 353/1-b-2 ve 356 maddeleri gereğince, ilk derece mahkemesi kararının, tazminat ve para cezası yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmış olmakla, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 07.07.2020 tarih ve 2020/625 E. - 20/642 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 03.03.2020 tarih ve 2019/434 E. - 2020/106 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2. ve 3. maddesinin karar metninden tamamen çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13763, Karar No: 2008/704, Tarih: 23.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13763 E.  ,  2008/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Köyünde 1956 yılında yapılan ilk genel arazi kadastrosu sırasında 231,232,233,240 ve 241 parsel sayılı taşınmazların içinde bulunduğu kadastro paftasının aslının fotokopisi kadastro müdürlüğünden,

2) ... Köyü 231,232,233,240,241,1359 ve 1159 nolu parsellerin tapulama tutanak suretlerinin bir örneği ile varsa bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte tapu sicil müdürlüğünden istenerek dosyaya eklenmesi ;

3) ... Köyü 231,232,233,240,241,1359 ve 1159 nolu parsellerin kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının tescil tarihi ve iktisap nedenleri yazılarak tüm değişiklikleri ile birlikte tapu sicil müdürlüğünden,

4) İstanbul 2. İdare Mahkemesinin kararı ile orman tahdidinin iptal edildiği orman bilirkişi raporunda belirtilmiş olup bu kararın tarih ve numarası orman idaresinden sorularak tarih ve karar ve esas numarası tespit edildikten sonra bu karar ile karara esas krokinin,

5) Dava dosyası son bilirkişi raporunu düzenleyen harita mühendisi ... ve arkadaşlarına verilerek bu bölgeye ait 1950 li, 1970 li ve 1990 lı yıllara ait ... fotoğrafları ve memleket haritaları incelenerek ve bu haritalar ile kadastro paftası ölçeği 1/5000 olarak birbirine eşitlenerek orijinal renkli memleket haritası üzerine aplike edilmek sureti ile dava konusu taşınmaz ile komşu ve yakın komşu parseller ile birlikte bu harita üzerinde yerinin gösterilmesi sağlanmalıdır. Ayrıca incelenen dava dosyasından bu bölgede İstanbul Büyük Şehir belediye Başkanlığı tarafından 1994 yılında ...- foto yöntemince düzenlenen haritalar bulunduğu anlaşıldığından bu harita ile halihazır haritaların ölçekleri birbirine eşitlenerek dava konusu taşınmaz ile komşu ve yakın komşu parsellerin yerinin ayrıca gösterilmesi sağlanarak bu rapor ve eki olan krokilerin istenerek

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 23/01/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2940, Karar No: 2024/6896, Tarih: 28.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/2940 E.  ,  2024/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanıklar müdafi ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanığın taksirle yaralama suçundan, sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-a-b-e, 62, 52. maddeleri uyarınca 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'in ise 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-a-b-e, 62, 52. maddeleri uyarınca 3740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanıklar ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerekliliği nedeniyle bozma kararı verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak basit yargılama usulü uygulanarak verilen karara katılan ve sanıklar müdafinin itirazı üzerine genel hükümlere göre sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-a-b-e, 62, 52. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'in ise 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-a-b-e, 62, 52. maddeleri uyarınca 3740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi; kusur oranına ve eksik incelemeye ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz sebebi; eksik ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi; kusur oranına ve eksik incelemeye ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz sebebi; eksik ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılan ...'nın pancar toplama sahasında işçi olarak çalıştığı, olay tarihinde pancar boşaltma ve temizleme makinesinde, makinenin üst kısmında bulunan diskleri temizleme işiyle uğraşırken makine operatörü olan sanık ...'ın katılanın iş makinesinden çıktığını kontrol etmeden aniden makineyi çalıştırması sebebiyle katılanın ayaklarından diz kapağına kadar olan bacak kısmının makineye sıkışması suretiyle yaralandığı, katılanın alınan doktor raporlarına göre; yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, vücudunda kemik kırığına neden olduğu ve kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte ve duyu veya organlardan birinin işlevinde sürekli zayıflama niteliğinde yaralandığı sanıklardan ...'ın makinenin operatörü olarak görev yaptığı, diğer sanık ...'in ise Gemerek Pancar Bölge Müdürü sıfatıyla kazanın meydana geldiği işletmenin sorumlusu olarak görev yaptığı anlaşılan somut olayda; bilirkişi raporlarına göre sanık ...'in işveren sıfatıyla gerekli tedbirleri almadan yeterli denetim ve gözetim sağlamadan personel çalışmasına izin verdiği için tali kusurlu, makine operatörü olan sanık ... Akdağ'ın ise mağdurun çalıştığı alanı terk ettiğinden emin olmadan gerekli tedbirleri almadan dikkatsiz ve tedbirsiz davranarak makineyi çalıştırdığı için asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilerek sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Gemerek Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanıklar müdafi ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27906, Karar No: 2013/20218, Tarih: 16.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27906 E.  ,  2013/20218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kavramı kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

Kişiye bağlı ve onun kişisel gelişimiyle ilgili olan özel hayatın gizliliği hakkı, evlilikle tamamen ortadan kalkmaz. Tarafların evli olmaları ve aynı konutu paylaşmalarından dolayı birbirlerinin kişisel eşyalarına ve özel yaşam alanına giren hususlara kolayca ulaşabilme imkanına sahip bulunmaları, eşlerin hiçbir sınır olmaksızın birbirlerini sürekli gözetleyebileceği ve denetleyebileceği şeklinde yorumlanamaz. Ancak, kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, özel hayata ait bilgileri okuma, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntüleri dinleme, izleme ya da kaydetme, kişisel verileri kaydetme, ele geçirme ve yayma eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemez.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; aralarında resmi olarak verilmiş bir ayrılık kararı bulunmadığı; ancak fiilen ayrı oldukları dönemde, resmi nikahlı eşi katılanın sadakatinden kuşkulanan ve kendisini aldattığını düşünen sanığın, beş gün boyunca takip ettiği eşinin, bir apartmandan çıkış yaptığı sırada gizlice resimlerini çekip, elde ettiği fotoğrafları, katılanın bilgisi ve rızası dışında, onun aleyhine açtığı boşanma davasında, vekili aracılığıyla, mahkemeye delil olarak sunduğu olayda;

Katılanın, günlük kıyafetleriyle kamuya açık alanda yürümekte olduğu sırada çekilen fotoğraflarının, özel hayatının gizliliğini ihlale yol açacak bir görüntü niteliğinde olmadığı gibi, bir arkadaşının oturduğu apartmandan yalnız başına çıkış yaptığı ana ilişkin gündelik yaşantısına dahil olan hareketlerinin, onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemediği bir bilgi ve özel yaşam alanına ilişkin bir faaliyet de olmadığı, ayrıca; bahse konu fotoğrafları, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, boşanma davasındaki iddiasını ispatlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği de anlaşılmakla, yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5939, Karar No: 2021/13258, Tarih: 17.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5939 E.  ,  2021/13258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın kadastral parsel mi, imar parseli mi olduğu ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorulup, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların değerlendirme tarihi olan 2013 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğü'nden getirtilip, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporları denetlenmeden hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

Dava konusu taşınmaz ile bitişik konumda bulunan Çöğürlü Mahallesi 970 parsel sayılı taşınmaza Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/638 E.-2021/154 K. sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle 106,54 TL/m2 değer biçildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek 2021/5949 E.-2021/13259 K. sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, bilirkişi kurulundan bitişik konumda bulunan parseller için tespit edilen m2 birim değerinden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Bozma öncesi verilen kararda ağaç ve yapı bedeli için bozma yapılmadığından bu konunun taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;
Yargıtay — Esas No: 2016/7027, Karar No: 2017/1109, Tarih: 15.03.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7027 E.  ,  2017/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Kararı : Asliye Ceza Mahkemesinin

Hüküm : Sanıkların 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62/1,53, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetlerine

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

"2863 sayılı Kanuna aykırılık" suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62/1, 53, 63. maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2014 gün ve 2007/524 E. 2014/383 K. sayılı kararının sanıklar ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12-2015/88210 sayılı tebliğnamesiyle hükmün kısmen onanması, kısmen bozulması talep edilmiştir.

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 20.06.2016 gün ve 2015/6865 Esas, 2016/4208 Karar sayılı kararında; sanıklar ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in mahkumiyetlerine dair hükmün, ''Sanık ...'in TCK'nın 38/1. maddesi yollamasıyla'' ibarelerinin ilavesi, şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafii Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 20.06.2016 gün ve 2015/6865 Esas, 2016/4208 Karar sayılı Onama ilamının usul ve kanuna, hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle itiraz edilmesi gerektiğinden bahisle dilekçe vermiştir.

Bu karara karşı, her ne kadar sadece ... müdafii itiraz isteminde bulunmuş ise de aşağıda arz ve izah olunan nedenlerle yukarıda adları geçen ve mahkumiyetleri onanan tüm sanıklar bakımından itiraz edilmesi gerektiği düşünülmüştür.

İTİRAZ NEDENLERİ;

1-CMK'na göre iletişimin denetlenmesi, gizli soruşturmacı görevlendirme ve teknik araçlarla izleme koruma tedbirlerine, ancak suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, son çare olarak başvurulabilir. Öncelikle işlenmiş bir suç şüphesi olmalıdır. İşlenecek bir suç için bu tedbirlere başvurulamaz. Gizli soruşturma yöntemleri istisnai ve ikincil araştırma tedbiri olma özelliği taşırlar, eğer klasik araştırma yöntemleri ile delil elde edilebiliyorsa, delillere, faillere, suç konusuna başka surette ulaşılabilecekse istisnai nitelikte olan iletişimin denetlenmesi, gizli soruşturmacı görevlendirme veya teknik araçlarla izleme koruma tedbirlerine başvurulamaz.