muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14274, Karar No: 2014/789, Tarih: 17.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14274 E.  ,  2014/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/139405

Mahkemesi : Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/04/2012

Numarası : 2011/221 - 2012/115

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık H.. E.., 24/04/2012 havale tarihli temyiz dilekçesinde, mahkemece, fiilin işlendiği tarihte ceza ehliyetini haiz olup olmadığı yönünde rapor alınması gerektiğini, zira fiili işlediği tarihi hatırlamadığı gibi, eylemlerinin sonuçlarını değerlendirme yeteneğine de sahip olmadığını, kendisinde bi-polar davranış bozukluğu hastalığının bulunduğunu, davranışlarını kontrol edemediğini, bu hususta Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiğini belirtmiş ise de, sanığın müdafii huzurunda alınan kolluk beyanında ve yargılama aşamasında cezai sorumluluğunu etkileyecek bir hastalığının olup olmadığının araştırılması yönünde talepte bulunmadığı gibi, mahkemeye, hastalığına ilişkin herhangi bir belge ya da rapor da sunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususta bozma öneren (2) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın, suç tarihinden 5 gün önce 09/12/2010 tarihinde aynı yerde kazı yaptığı sırada kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı ve bu olaya ilişkin olarak 10/03/2011 tarihli iddianame ile hakkında dava açıldığı, yapılan yargılama sonunda Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/06/2011 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, UYAP ortamında yapılan araştırmada, anılan mahkeme kararının 18/11/2013 tarihli Yargıtay ilamı ile onanmasına karar verildiğinin anlaşıldığı; sanığın 09/12/2010 tarihinde kazmaya başladığı tümülüsü, 5 gün sonra 14/12/2010 tarihinde yanında arkadaşı Kemal İlbarış da olduğu halde tekrar kazdıkları sırada, arkadaşının toprak altında kalarak vefat ettiği ve bu olaya ilişkin olarak 23/09/2011 tarihli iddianame ile inceleme konusu davanın açıldığı, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, 5 gün önce kazmaya başladıkları yeri tekrar kazmak için kazı mahalline geldiklerini, kendisinin yukarı kısımda jeneratörü çalıştırdığını, arkadaşı Kemal'in ise hilti ile toprağı kazdığını, yağmurun da etkisiyle toprağın kaydığını ve arkadaşının toprak altında kaldığını, atılı suçlamayı ikrar ettiğini beyan ettiği, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda kazı yapılan çukurun 2 m çapında ve 2,5 m derinliğinde olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla,

Mahkemece, sanığın tek suç işleme kararının icrası kapsamında, aynı yeri kısa süreli aralıkla 2. kez kazdığı ve hukuki kesintinin de gerçekleşmediğinin kabulü ile, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanarak, Yargıtay tarafından onanan cezasının, yeni kurulan hükümden mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığın eyleminin iki ayrı suç olarak değerlendirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Mahkemece, sanığın tek suç işleme kararının icrası kapsamında, aynı yeri kısa süreli aralıkla 2. kez kazdığı ve hukuki kesintinin de gerçekleşmediğinin kabulü ile, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanarak, Yargıtay tarafından onanan cezasının, yeni kurulan hükümden mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığın eyleminin iki ayrı suç olarak değerlendirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1119, Karar No: 2015/15290, Tarih: 26.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1119 E.  ,  2015/15290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi.... Köyü 1167 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, imar planının tarihi, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, yazlık domates ve mısırın 2011 yılı itibarıyla (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına ortalama verimi, dekar başına ayrıntılı üretim gideri (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin ilçe gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğünden,

Sorulup alınacak cevap yazılarını dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

#####
Yargıtay — Esas No: 2016/24381, Karar No: 2017/35956, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24381 E.  ,  2017/35956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32811, Karar No: 2011/14486, Tarih: 05.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/32811 E.  ,  2011/14486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3312, Karar No: 2022/721, Tarih: 19.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3312 E.  ,  2022/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A)2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de; sanığın aynı takvim yılı içerisinde farklı beyanname dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanma şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

B-2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; nazara alındığında;Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2015 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "Sahte Fatura Düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “Sahte Fatura Kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "Sahte Fatura Düzenleme" ve “Sahte Fatura Kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, “Sahte Fatura Kullanma” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 2012 takvim yılına ilişkin kurulan hüküm yönünden diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 19.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21248, Karar No: 2016/8688, Tarih: 23.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/21248 E.  ,  2016/8688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nin 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın aşamalarda söz konusu evde kendisinin oturmadığını savunması ve temyiz dilekçesinde söz konusu evi ... ... isimli şahsa kiraya verdiğini belirtmesi karşısında ; öncelikle sanığın savunmaları doğruluğu muhtarlık kayıtları ile varsa elektrik ve telefon aboneliğine ilişkin belgelerle veya gerekirse kolluk araştırmasıyla araştırılıp, tutanak tarihi itibari ile söz konusu ikamette kimlerin oturduğu tespit edilerek, başka birisinin ikamet ettiğinin tespiti halinde o kişi ya da kişiler hakkında suç duyurusunda bulunularak haklarında kamu davasının açıldığı takdirde bu dosya ile birleştirilip, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2953, Karar No: 2025/918, Tarih: 20.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2953 E.  ,  2025/918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/733 E., 2024/1069 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 910 ada 10 parsel sayılı taşınmazın müvekkili ..., 1668 ada 25 parsel sayılı taşınmazın müvekkili ...; 1668 ada 27 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olduğunu, davalının, parseline kadastro yoluna tecavüzlü şekilde ev, duvar ve fırın yaptığını, ağaç diktiğini ileri sürerek davalının kadastro yoluna inşaat yapmak, ağaç dikmek ve çevre düzenlemeleri yapmak suretiyle yaptığı müdahalesinin men'ine ve kal'i ile eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davada yol üzerine yapıldığı iddia edilen evin 1970 tarihinde babası tarafından belediyenin izni ile yaptırıldığını, davacıların kullanmış olduğu yolun 1984 tarihinde ...'a ait olan parselin çocukları arasında paylaşması sonrasında parsel yolu olarak davaya konu evin 2 m mesafesinde çıkmaz yol olarak açıldığını, yıllar sonra yapılan zemin ölçümünde kadastro kayıtlarına göre bu yolun mevcut 2 m kadar üzerinde uygulandığının tespit edildiğini, babasının vefatından sonra 2003 yılında parselin imarlı yerlerinin kardeşler arasında pay edildiğini, yolun bulunduğu 16 No.lu parselin kardeşi ...'e verildiğini, yolun mevcut durumda kalacağına dair ...'ün resmi olmayan şahitler huzurunda belge düzenleyerek verdiğini, 2018 yılında ...'ün parseli satması üzerine yeni parsel sahiplerinin parselin içinde kalan yolu kapatacaklarını söylediklerini, davacılarla beraber ... Belediyesine yolun kapatılması durumunda mağdur olacaklarına dair başvuruda bulunduklarını, 28 No.lu parseli satın alarak 03.01.2020 tarihinde davacıların kullanabileceği yol açtığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalıya ait 106,68 m2 duvarın yola tecavüzlü olduğu, davalıya ait evin 22,15 m2'lik kısmının yola tecavüzlü olduğu, evin toplam alanının 264,00 m2 olduğu, davalıya ait parselin yola 126,65 m2 tecavüzlü olduğu, evin yola müdahaleli olan kısmının taşınmazın tamamına zarar verilmeden kal'i mümkün olmadığı, dava değeri hesaplanırken evin tamamının değerinin esas alındığı, kaldırma kararından sonra paftanın ne zaman kesinleştiği kadastro müdürlüğünden sorulmuşsa da pafta üzerine tarih atılmadığının bildirildiği, yolun paftasında oluşumunun üzerinden 10 yıllık sürenin geçtiği, davalının iddiaları doğrultusunda yol üzerinde eski bir evin bulunduğu görülse de bu evin sonradan tadilatlarla büyütüldüğü, 2006 tarihli encümen kararı ile yapılan işleme ilişkin tutanakta evin yola 9,13 m² müdahaleli olduğu belirtilirken dava tarihinden sonra yapılan keşif neticesinde hassas ölçümle evin yola 22,15m² müdahaleli olduğu anlaşılmış, yolun açılmasından sonra davalının evi genişletmek suretiyle çapa bağlı yola yeni bir müdahalesinin olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 16.06.2023 tarihli krokili raporda taralı toplam 126,65 m²'lik alanı duvarla çevirip içerisine ev ve fırın inşa edip, 1 adet çam ağacı, 1 adet dut ağacı, 1 adet fındık ağacı, 4 adet mazı dikmek suretiyle gerçekleştirdiği müdahalesinin men'ine, paftasında yol olan kırmızı ile taralı 126,65 m²'lik alanda bulunup tecavüzlü olan ve krokide koordinatları gösterilen iki katlı ev (tamamı), 4 adet mazı, fındık ağacı, ceviz ağacı, çam ağacı, fırın ve duvarın kal'ine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu yol üzerinde davalıya ait evin 22.15 m2'sinin tecavüzlü olduğu anlaşılmasına rağmen evin tamamı üzerinden kal kararı verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, kararın kaldırılarak yeniden hüküm kurulması ile davanın kabulü ile müdahalenin men'ine, fen bilirkişisi raporunun krokisinde B harfi ile gösterilen evin 22.15 m2'sinin, 4 adet mazı, fındık ağacı, ceviz ağacı, çam ağacı, fırın ve duvarın kal'ine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; özel parselasyon yapılırken 16 parsel malikine satan ...'ün 27.07.2004 tarihli yazılı ve krokili beyanında, her ne kadar 16 parselin B harfli ile işaretli yerden geçmekte ise de kendisinin arsasının A harfli bölümünü kullanacağını, satış olsa dahi A harfli işaretli yolun kalacağına dair yazılı beyanının mevcut olduğunu, duvarın sadece kendisi tarafından yapılmış bir duvar olmadığını, 16 No.lu parsel sahibinin de bu duvara ortak olan bir kişi olduğunu, belirtilen ağaç değerlerinin de son derece düşük takdir edildiğini, tanıkların mahkemece dinlenmediğini, savunma hakkının kısıtlandığını, davacılara kendi arsalarına geçiş için fiilen yol açıldığını halen kullanmaları ve son imar haritasında bu özel yolun ortadan kalktığının da resmen görünmekte olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla iyi niyetli yapılan ev, ağaç, duvar, fırın gibi eklentilerin bedellerinin iyi niyetli malik sıfatıyla kendisine ödenmesinden sonra meni müdahale ve kal kararı verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, genel yola el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, elatma 16.06.2023 tarihli fen bilirkişi raporunda kroki ile tespit edildiğinden mahkemece tanık dinletilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4916, Karar No: 2015/22780, Tarih: 17.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/4916 E.  ,  2015/22780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; takip konusu ilamın kamulaştırmasız elatma tazminatına ilişkin olduğunu, vekil edeni aleyhine konulan tüm hacizlerin 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesinin 11. fıkrasına aykırı olduğunu haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; 6487 sayılı Yasa'nın 21.maddesiyle değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi onüçüncü fıkrasının, Anayasaya aykırı olması nedeniyle Anayasa Mahkemesi'nce iptaline karar verilmiş ise de, iptal hükmünün Resmi Gazete'de yayınlanmasından altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verildiğinden, anılan Yasa maddesinin halen yürürlükte olduğu, fiilen el koyma nedeniyle hükmedilen tazminatın tahsili için borçlu Belediyenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği nedeniyle haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesinin 11. fıkrasında: "Bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği", yine 13. fıkrasında; "04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde, kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminat ile bu davalara ilişkin mahkeme ve icra vekalet ücretleri de, idarelerce bu maddenin sekizinci fıkrasına göre bütçelerden ayrılacak paydan ve aynı fıkrada belirtilen usule göre ödenir ve işlem yapılır. Bu alacaklar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır." düzenlemeleri mevcuttur.