muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2799, Karar No: 2022/3095, Tarih: 06.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2799 E.  ,  2022/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada kayıt kabul davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde birleşen davada davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı müflis ...'in vekili olarak TMSF’ye karşı bir çok davayı takip ettiğini, mahkemece bu davada lehlerine hükmedilen vekalet ücretinin tahsili için TMSF aleyhine takip başlattıklarını, ancak İcra Mahkemesince takibin ...'in iflas etmesi nedeniyle takip ehliyeti bulunmadığından iptal edildiğini, ilamda taraf olması nedeniyle takibin müflis adına başlatıldığını, ancak vekalet ücretinin Avukatlık Kanunu'nun 164/son maddesi ve müflis ile imzalanan sözleşme gereğince kendisine ait olduğunu, bu sebeple vekalet ücreti alacağı TMSF tarafından iflas masasına ödendiğinde istihkak iddiaları değerlendirilerek yaptıkları takipte 254.766,38 TL'ye yükselen vekalet ücreti alacağının rüçhanlı alacak olarak tarafına ödenmesi için iflas masasına başvurduğunu, iflas masasının haksız olarak talebini reddettiğini ileri sürerek, 254.766,38 TL alacağının Avukatlık Kanunu'nun 166. maddesi gereğince rüçhanlı olarak masaya kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ... hakkında verilen iflas kararı nedeniyle vekalet akdinin yasa gereği iradesi dışında sonlandığını, müflis ...’in iflas idaresi tarafından rüçhanlı alacak olarak iflas masasına talep ettiği alacak kaydının reddedildiğini ileri sürerek dilekçesinde bildirdiği diğer nedenlerle müflis ...'ten iflas tarihi itibariyle 105.935,83 TL ilama müstenit karşı yan vekalet ücret asıl alacağı, 95.345,52 TL yasal faizi ve 2.346.321,53 TL iflas tarihi itibariyle derdest olan ancak sonlanan vekalet ilişkisi nedeniyle muaccel olan vekalet ücret alacağı olmak üzere toplam 2.547.602,88 TL avukatlık ücret alacağının, rüçhanlı alacak olarak kayıt kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı müflis iflas idaresi vekili asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise diğer dava dosyalarındaki vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davada davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Kararı, birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davada davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Yargıtay bozma ilamı sonrasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda; birleşen davada davacı ...’ın ilama müstenit 52.877,34 TL vekalet ücreti alacağının rüçhanlı olarak iflas masasına kaydının yapılabileceği tespit edilmesine rağmen mahkemece bu husus gözden kaçırılmış ve karar gerekçesinde üzerinde hiç durulmamıştır. Bu durumda mahkemece 52.877,34 TL vekalet ücreti alacağının rüçhanlı olarak kayıt kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden birleşen davada davacı ...'a iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 06.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4072, Karar No: 2020/8529, Tarih: 16.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/4072 E.  ,  2020/8529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14/04/2016 tarihinde verilen dilekçeyle inançlı işlemden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, terditli tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın zamanaşımı nedeni ile reddine dair verilen 10/10/2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 15/03/2018 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, inançlı işlemden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, terditli tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın öncelikle zamanaşımı nedeni ile reddini aksi halde davanın esastan reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın zamanaşımı süresinin geçmiş olması nedeni ile reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 01/02/2018 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Adana 5. Hukuk Mahkemesi'nin 10/10/2017 gün ve 2016/225 Esas, 2017/423 sayılı Kararının, 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-a.6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 15/03/2018 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin 07/03/2018 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 01/02/2018 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-a.6 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 15/03/2018 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

Somut olayda; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 01/02/2018 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-a.6 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 15/03/2018 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, DOSYANIN İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2024/12488, Karar No: 2024/2677, Tarih: 21.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12488 E.  ,  2024/2677 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/623 E., 2022/2230 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi beraat hükmü kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2019 tarihinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/249 Esas, 2021/223 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanık hakkında beraat karar verilmiştir.

C. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine istinaf edilmesi ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/623 Esas, 2022/2230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmü kaldırarak 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplanmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Dosyada önleme arama kararının bulunmadığına,

4.Torpido gözünde bulunan maddeye ilişkin kolluğun yetki gasbı yaptığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplanmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Dosyada önleme arama kararının bulunmadığına,

4.Torpido gözünde bulunan maddeye ilişkin kolluğun yetki gasbı yaptığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın aracında 29.05.2019 tarihinde yapılan aramada uyuşturucu madde bulunduğu, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın sanığa 03.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın aracında 08.01.2020 tarihinde tekrar uyuşturucu madde bulunduğu bu nedenle sanık hakkında dava açıldığı; suça konu uyuşturucu madde, 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı ve 119 uncu maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak gecikmesinde sakınca bulunan hal sebebiyle Cumhuriyet savcısından alınmış yazılı arama talimat veya Hakim kararı bulunmadan araç içerisinde hukuka aykırı yöntemlerle yapılan arama sonucu ele geçirildiğinde, hükme esas alınamayacağından, sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir, soyut iddia ve geçersiz kabul edilen arama eylemleri dışında mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemedi gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

29.05.2019 tarihinde İzmir İl Emniyet Müdürlüğü ekipleri tarafından şüphe üzerine durdurulan 35 YC 025 plakalı aracın sürücüsü olan sanık ...'in kimlik kontrolü yapıldıktan sonra aracın görünen kısımlarında yapılan aramada, vites kutusunun yanında siyah renkli yırtık bir şekilde telefon kutusuna benzeyen bir kutu olduğunun görüldüğü, sanığa kutuda ne olduğunun sorulması üzerine sanığın kutu içerisinde bulunan içime hazır şekilde çarşaf kağıda sarılı vaziyette bir içimlik esrar maddesini kendi rızasıyla emniyet görevlilerine teslim ettiği, maddenin esrar elde edilmesine elverişli olduğunun belirtildiği, sanık savunmasında; olay günü aracıyla seyir halinde iken görevli polis memurlarının kendisini durdurduğunu, kimlik kontrolü yaptıktan sonra üzerinde ve aracında herhangi bir suç eşyası olup olmadığını sormaları üzerine uzun zamandır aracının vites kolunun olduğu yerde içime hazır

vaziyette tek içimlik esrar maddesi olduğunu söyleyip polislere teslim ettiğini, esrar maddesini tanımadığı bir şahıstan içmek için aldığını belirttiği, 08.01.2020 tarihinde Pamukkale İlçe Emniyet Müdürlüğü Yunus Timi ekiplerinin devriye görevini yaptıkları sırada Pelitlibağ mah. Şehit... caddesi üzerinde park halinde bulunan ve emniyet ekiplerini görmesi üzerine hareket etmek isteyen ... plakalı aracı durdurdukları, araç sürücüsü olan sanık ...'in yapılan kimlik kontrolü ve üst aramasında herhangi bir olumsuzluğa rastlanılmadığı, Denizli 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 23.12.2019 tarih ve 2019/6504 Değişik İş sayılı önleme arama kararına istinaden ... plakalı araçta yapılan kontrolde, aracın ön kol dayamasının üzerinde bulunan sigara paketi içerisinde şeffaf poşete sarılı vaziyette ele geçen maddenin esrar elde edilmesine elverişli olduğunun belirtildiği, sanığın idrar tetkik sonucuna göre, Kannabinoidler pozitif olarak saptandığının belirtildiği, sanığın savunmasında; olay günü aracıyla seyir halinde iken Yunus ekiplerinin kendisini durdurduğunu araçta silah veya uyuşturucu madde olup olmadığını sormaları üzerine eskiden kalan sigara paketi içerisinde bir gram bile gelmeyecek kadar esrar maddesi olduğunu söyleyerek gösterip rızası ile teslim ettiğini, uyuşturucu maddeyi nereden aldığını hatırlamadığını, araçta unuttuğunu belirttiği, yerel mahkeme tarafından sanığın beraatine karar verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun emsal kararlarında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin ikinci fıkrası ve PVSK'nın Ek 6ncı maddeleri uyarınca edinilen bilgi veya alınan ihbar veya şikâyet üzerine veya kendiliğinden bir suçla karşılaşan kolluğun, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için gerekli acele tedbirleri aldıktan sonra durumu derhal Cumhuriyet savcısına bildirmesi ve Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda gerekli soruşturma işlemlerini yapması gereklidir. Somut olayda emniyet görevlilerinin yaptıkları işlemlerin hukuka uygun olduğu ve elde edilen delillerin hükme esas alınabileceği sonuç ve kanaatine varılmakla, sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunun sübuta erdiği, ayrıca sanığın her iki olayda da hakkında yeterli delil bulunmadığı aşamada, emniyet görevlilerinin araçta uyuşturucu madde olup olmadığını sormaları üzerine 29.05.2019 tarihli olayda telefon kutusuna benzeyen kutu içerisindeki esrar maddesini, 08.01.2020 tarihli olayda da sigara paketi içerisindeki esrar maddesini gösterip kendi rızası ile emniyet görevlilerine teslim ederek kendi suçunun ortaya çıkmasına ve sübuta ermesine hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak değerlendirildiği anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/623 Esas, 2022/2230 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14505, Karar No: 2019/6644, Tarih: 17.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/14505 E.  ,  2019/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıkların müştekiler ..., ..., ... ve katılanlar ..., ..., ..., ...'e yönelik eylemlerinden kurulan hükümlerin incelenmesinde:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıkların müşteki ..., ... ve...'a yönelik eylemlerinden kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların müştekiler ... ve ...'a ait ikametlere girerek katılan ...'a ait eşyaları çaldığının anlaşılması ile ilgili olarak, her ne kadar suçun işlendiği ikametlerin bakımı katılan tarafından yapılıyor ve söz konusu ikametlerin depo ve bahçe kısmında katılana ait eşyalar bulunuyorsa da sanıkların çalmış olduğu eşyaların farklı müştekiye ait olduğunu bildiğine dair dosyaya yansıyan bir bilgi olmaması karşısında sanıkların hakkında ... ve ...'a yönelik eylemlerinden dolayı hüküm kurulması gerekirken ayrıca ...'a yönelik eylemleri nedeniyle de mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanıkların, müştekiler ...ve ...'ın evlerinin bitişiğinde bulunan ortak kullandıkları müştemilat niteliğindeki depoya, deponun kapı kilidini kırmak suretiyle girip,

müştekilere ait eşyaların çalınması eylemlerinin tek suç oluşturduğu gözetilmeden her iki müştekiye yönelik ayrı ayrı hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10483, Karar No: 2012/12426, Tarih: 09.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10483 E.  ,  2012/12426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

... Köyü, 218 ada 4 sayılı parsel için orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda 1957 tarihli hava fotoğrafı üzerinde kadastro paftasıyla çakıştırılmadığı gibi hava fotoğrafında taşınmazın tamamı koyu renkli alanda gözüktüğü bildirilmiş ise de, taşınmazın hava fotoğrafında tam koyu renkli alanda gözükmediğinden, taşınmazın hava fotoğrafı niteliği hususunda duraksama olmuştur. Ayrıca, hava fotoğrafının stereoskopla yapılan incelenmesinde, taşınmazın üzerinde ağaç ve ağaççık formu bulunduğu belirtilmekle yetinilmiş ve görünen ağaçların niteliğinden bahsedilmemiştir.

Bu nedenlerle; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen orman bilirkişilerine yeminleri tahtında verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1957 yılında çekilen hava fotoğraflarında çekişmeli parselin kısmen açık alan kısmen koyu alanda kaldığı ya da kısmen hafif koyu alanda kaldığını bildirdikleri ancak, bu alanların üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan ağaçların cinsini, sayısını, kapalılık oranını bildirmedikleri, bu uygulamanın hava fotoğraflarının yöntemince uygulanıp uygulanmadığı yönünde tereddüt oluşturacağı kendilerine hatırlatılarak, keşifte uygulandığı bildirilen 1957 yılı çekilen hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, parsel üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, çekişmeli parselin çevresindeki dava dışı komşu parseller ile birlikte, 1957 yılı hava fotoğraflarında konumu gösteren rapor düzenlettirilerek dosya arasına konulması;

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23474, Karar No: 2017/35906, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23474 E.  ,  2017/35906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.