muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3834, Karar No: 2025/3095, Tarih: 24.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/3834 E.  ,  2025/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/161 E., 2023/160 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-10541

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/292374

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 21.02.2020 tarihinde dava dışı araçla karıştığı trafik kazası sonucu karşı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, sürekli iş göremezliğe uğradığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL tazminat ve 750,00 TL rapor ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 410.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava şartının yerine getirilmediğini, kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümleri esas alınarak maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılmasını, rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, kusur oranının tespiti gerektiğini, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kabulü ile 410.000 TL’nin yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine,TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından da progresif rant formülü kullanılarak tazminat hesabı yapılmasının Dairemiz'in yerleşik uygulamalarına uygun olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4108, Karar No: 2012/5988, Tarih: 18.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4108 E.  ,  2012/5988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek,

HÜKÜM : 2001 yılı için; zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına.

2002 yılı için; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi gereğince 18 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına

2003 yılı için; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi, 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi gereğince 18 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına.

Katılan vekilinin temyiz isteminden Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği'nin 17.08.2009 tarihli oluruna dayanarak 28.09.2009 hakim havale tarihli dilekçesiyle vazgeçtiğinden ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararına yönelik temyiz istemi bulunmadığından, tebliğnamadeki 2001 takvim yılı ile ilgili onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I- Sanık müdafiinin 2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 31.12.2002-31.12.2003 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin anılan yıllara ilişkin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık müdafiinin 2004 yılında takvim yılında sahte fatura düzenlemek, aynı yılda defter ve belgeleri gizlemek suçundan kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarına gelince;

1-Sahte fatura düzenlemek suçu yönünden, defterdarlık mütalaası ve ekindeki vergi suçu ve vergi tekniği raporuna uygun olarak sanık hakkında düzenlenen iddianamede 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunmasına, 2004 takvim yılı ile ilgili vergi inceleme raporu bulunmamakla birlikte mükellefin 2004 takvim yılında da sahte fatura düzenlediğinin ve mükellefiyetinin 21.12.2004 tarihinde res'en terkin edildiğinin belirtilmesine, defter ve belgeleri gizlemek suçu yönünden ise faaliyeti devam eden şirketten defter ve belgelerin istem yazısının işyeri adresinde ...'a tebliğ edildiğinin anlaşılmasına, sanığın 06.01.2008 günlü sorgusunda 2000 yılında devraldığı şirketi 2003 yılı başında ... isimli kişiye sattığını, hangi yıla ilişkin olduğunu bilmemekle birlikte defter ve belgeleri vergi dairesine ibraz ettiğini savunmasına, VTR'da sanığın şirketteki hissesini Kadıköy 2. Noterliği'nin 1093 yevmiye nolu şirket hisse devir sözleşmesi ile savunmada geçen ...'a 15.01.2004 tarihinde devrettiğinin, ancak İstanbul Ticaret Odası'nın 11.01.2005 gün ve 3870 sayılı cevabi yazısına göre devir işlemlerinin ticaret sicil gazetesinde yayımlanmadığının belirtilmesine, Kadıköy Vergi Dairesi'nin 31.03.2009 gün ve 15779 sayılı cevabi yazısının 2003 takvim yılında düzenlenen faturaları kullanan şirketlerle ilgili olmasına göre, suçların unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenebilmesi ve sanığın hukuki durumu ile fiili sorumluluğunun tayini bakımından; 2004 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların neler olduğu, VEDOP sorgulamasında tespit olunup olunmadığı, VEDOP kayıtlarına göre belirlenmiş ise "Bilanço Esasına Göre Defter Tutan Mükelleflerin Mal ve Hizmet Alımlarına İlişkin Bildirim-Ba ve Bs" tablosunda varolan bilgilerin dayanağını oluşturan verilerin neler olduğunun katılan idareden sorulması, varsa bu verilerin bilişim ortamında kayda girmesini sağlayan belgeler (bildirim, beyanname vs gibi ) ve eklerinin onaylı örneklerinin istenmesi, sözkonusu tablonun VEDOP ortamında ne şekilde oluştuğu hususunda genel teknik bilginin denetime olanak verecek biçimde alınması ve anılan formlarda adı geçen suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya aktarılması, belirlenmesi halinde ise savunma da nazara alınarak faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları araştırılıp, tebligatı alan ... ile savunmada geçen şirketi devralan ..

... ile savunmada geçen şirketi devralan ... isimli kişiler dinlenip şirketin satış ve devir olgusu ile sanığın fiili sorumluluğu araştırılıp yine defter ve belgelerin idareye teslim edilip edilmediğinin, edilmiş ise hangi yıllara ilişkin olduğunun katılan idareden sorulup, devir olgusunun gerçeği yansıtmaması ve sanığın tebligatın yapıldığı tarihte şirketin yasal temsilcisinin olduğunun belirlenmesi halinde ise 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı ve atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmayacağı da nazara alınarak sonucuna göre hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu her iki suçtan mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun sabit olması halinde düzenlenen belge sayısı ile miktarları tespit edilip bu husus nazara alınarak alt sınırdan ayrılarak cezaların tayin edilmesinin gerekip gerekmeyeceğinin tartışılması,

3-CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırı olarak hükmün gerekçe başlığında suç tarihleri açık olarak yazılmayıp yıl olarak belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sahte fatura düzenlemek suçu yönünden ceza miktarları yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8008, Karar No: 2012/13292, Tarih: 27.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/8008 E.  ,  2012/13292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dar Korkuteli Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04.11.2008 gün ve 259/359 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 1995-1996 yıllarında yapılan kadastro çalışmalarında Hazine adına 140 ada 87 parsel sayısı ile tespit ve tescil edilen taşınmazın 80-90 yılı aşkın süredir davacı ve öncesinde murislerinin zilyetliğinde olduğunu, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiğini açıklayarak Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmaz gölden edinilen miktar fazlası olduğundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik, hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil ile mer'a sınırlandırmasının iptali ve tescil isteğine ilişindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik, hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil ile mer'a sınırlandırmasının iptali ve tescil isteğine ilişindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Dava konusu 140 ada 87 parsel 1995 tarihinde yapılan kadastro çalışmalarında 140 ada 12, 13, 14, 85 ve 86 parsellere revizyon gören 1936 tarih 4284 tahrir nolu vergi kaydının miktar fazlası olarak davalı Hazine adına tespit ve tapuya tescil edilmişir. Uygulanan vergi kaydının dava konusu taşınmazla birlikte yukarıda belirtilen taşınmazları da kapsadığı mahallinde yapılan keşif sonucu yerel bilirkişi beyanları ile tespit edilmiş, bu husus teknik bilirkişi raporunda da gösterilmiştir. Vergi kaydının miktarı 11.950 m2 olup bir sınırı göl okumaktadır. 07.07.2008 tarihli teknik bilirkişi raporunda taşınmaz ile göl arasında 11 metre mesafe olduğu bildirilmiştir. Göl sınırı değişebilir sınırlardan olup zeminde görülen kurutma kanalı ve yolun vergi kaydının oluştuğu tarihten sonra gölün kurutma çalışmaları sırasında kanal açımında inşa edildiği anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesine göre vergi kaydı miktarı ile geçerlidir. Somut olayda vergi kayıt miktarı 11.950 m2 olduğuna ve vergi kayıt miktarı kadar yer revizyon gördüğü 140 ada 12, 13, 14 parsellerle kayıt maliklerinin mirasçıları adına tespit ve tescil edildiğine göre, dava konusu taşınmazın miktar fazlasının göl sahasından edinildiğinin kabulü ile davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Göl; yağmur ve kar sularını toplayan ve muhafaza eden yerlerden olup TMK.nun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddeleri kapsamında Devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan taşınmazlardan olduğundan zilyetlikle edinilecek yerlerden sayılmaz. TMK.nun 999. maddesi uyarınca özel mülkiyete konu olmayacak ve tapuya tescili mümkün olmayacak mallardan sayılmaktadır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3463, Karar No: 2024/6811, Tarih: 03.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3463 E.  ,  2024/6811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/331 Esas, 2023/331 Karar

KORUNMA İHTİYACI

OLAN ÇOCUK : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Konya 2. Çocuk Mahkemesinin 12.12.2023 Tarihli ve 2023/559 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun ikamet adresinin İstanbul ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesinin 21.12.2023 Tarihli ve 2023/331 Tedbir Talep Karar Sayılı Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuk hakkında Konya 2. Çocuk Mahkemesi tarafından sağlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin d bendi uyarınca verilen sağlık tedbirinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ve d ) alt bentleri şöyledir:

"“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Konya 2. Çocuk Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2023/559 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince sağlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 12.12.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Konya 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Konya 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9894, Karar No: 2019/8229, Tarih: 10.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/9894 E.  ,  2019/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının apartman işyerinde 01.05.2007-25.09.2014 tarihleri arasında kapıcı ve kalorifer görevlisi olarak çalıştığı ve apartmanın kaloriferli merkezi sistemle ısındığı, davacının kış aylarında her gün kaloriferi yakması gerektiğinden kış aylarında hafta tatillerinde ve genel tatil günlerinde de çalışması gerektiği dosya kapsamı ile sabittir. Bu sebeple davacının kış aylarında hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak işin niteliği ile davacı ve davalı tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının kış ayları dışında hafta tatillerinde ve genel tatil günlerinde çalışmadığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Bu durumda, davacının hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları sadece kış ayları için hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19945, Karar No: 2017/3046, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/19945 E.  ,  2017/3046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.