muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2880, Karar No: 2024/3930, Tarih: 29.04.2024

2. Dairenin 10.10.2022 tarihli 2022/8462 Esas, 2022/11872 Karar sayılı ilamı ile "...1.Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; mahkemece davalı ... yönünden yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine ilişkin verilen ilk karar kesinleşmiş ve bozma ilamından sonra mahkemece verilen son kararda anılan davalı aleyhine hüküm kurulmamış olup, davalı ...’nün temyiz yoluna başvurmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2.Davacı vekili ve davalı .... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; a)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı .... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları reddedilmelidir. b) Dava, haksız eylem sebebiyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacının Malatya-...karayolu sınırında kayısı bahçesi bulunduğu, 2014 yılında davacının bahçesinin bulunduğu mevkide davalı ...’nün yol genişletme çalışması başlattığı, davalı ....’nin davalı ...'nün Malatya-...Devlet Karayolu yol yapım işinin yüklenicisi olduğu, davalı ....’nin yol yapım çalışması sırasında çıkan toz nedeniyle davacının bahçesindeki kayısı ağaçlarının zarar gördüğü, eldeki davayla davacının uğradığı zararın davalılardan tahsilini istediği anlaşılmıştır. Mahkemece verilen 26.11.2015 tarihli ilk kararda davanın kabulü ile; 60.300,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ....’den alınarak davacıya verilmesine, davalı ... yönünden ise yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verildiği, kararın davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde mahallinde keşif yapılmak suretiyle öncelikle oluşan zarar ile davalı ....’nin eylemi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı, davacının talep ettiği kalemler açısından zararın neye tekabül edebileceği yönünden bilirkişi raporu alınması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davaya konu yerde keşif yapıldığı, fen bilirkişi, çevre mühendisi bilirkişi ve ziraat mühendisi bilirkişiden rapor alındığı, 07.09.2021 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporuna göre davalı ....’nin yol yapım çalışması sırasında çıkan toz nedeniyle meydana gelen ürün verim kaybının 16.884,00 TL, tozdan dolayı kuruyan 80 adet kayısı ağacının değerinin ise 36.000,00 TL olduğu, buna göre davacının toplam zararının 52.884,00 TL olarak hesaplandığı anlaşılmıştır. Mahkemece 07.09.2021 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne; 52.884,00 TL tazminatın davalı ....’den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar davacı vekili, davalı .... vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. Yargıtayca bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada, kesinleşen kısımlar hakkında hüküm kurulamaz

.884,00 TL olarak hesaplandığı anlaşılmıştır. Mahkemece 07.09.2021 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne; 52.884,00 TL tazminatın davalı ....’den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar davacı vekili, davalı .... vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. Yargıtayca bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada, kesinleşen kısımlar hakkında hüküm kurulamaz. Yalnızca bozulan kısımlar hakkında inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekir. Bozma ilamına uyulmakla, bozma ilamı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşur ve bozma ilamının gereğinin yerine getirilmesi gerekir. Dosyanın incelenmesinden; mahkemenin 26.11.2015 tarihli ilk kararında hükmedilen 60.300,00 TL tazminatın kayısı ağaçlarındaki ürün verim kaybına ilişkin olduğu, ilk kararda kuruyan kayısı ağaçlarının bedeline hükmedilmediği, kararın davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edildiği, ancak davacının kuruyan ağaç bedeline hükmedilmesi gerektiği hususunda temyiz itirazı olmadığı, yalnızca davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi hususunda temyiz itirazında bulunduğu, Dairemiz tarafından keşif yapılması ve bilirkişi raporu alınması gerektiği gerekçesiyle 26.11.2015 tarihli ilk kararın bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Şu durumda ilk kararda kuruyan ağaç bedeline hükmedilmemesi hususunda davalı .... yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmasına göre, Dairemiz bozma ilamından sonra mahkemece verilen 17.03.2022 tarihli ikinci kararda yanılgılı değerlendirmeyle davacı lehine 36.000,00 TL değerinde kuruyan ağaç bedeline hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. c) Dosya kapsamından; davalı ....’nin 2014 yılında Malatya ili genelinde don afetinin meydana geldiği ve davacının kayısı bahçesinde meydana gelen zararın toz nedeniyle değil, söz konusu don afeti nedeniyle meydana geldiği hususunda itirazda bulunduğu, mahkemece bu hususun Malatya Valiliği Meteoroloji Müdürlüğüne sorulduğu, Meteoroloji Müdürlüğünün 13.11.2019 ve 22.01.2020 tarihli yazılarına göre 2014 yılı Mart ve Nisan aylarında bazı günlerde ortalama sıcaklık değerinin eksili derecelere düştüğünün anlaşıldığı, Hekimhan Kaymakamlığı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün 17.11.2020 tarihli yazısına ekli 2014 yılı Maliyet-Verim-Birim Fiyat cetvelinde, Malatya genelinde Mart ayı sonlarında meydana gelen don afetinden dolayı başta kayısı olmak üzere kiraz ve ceviz gibi meyvelerin üretiminde % 90’nın üzerinde verim düşüklüğü olduğunun belirtildiği, yine davalı tarafından dosyaya sunulan Tarım ve Orman Bakanlığı Malatya İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün internet sitesinde duyurular bölümünde yayınlanan 31.05

.11.2020 tarihli yazısına ekli 2014 yılı Maliyet-Verim-Birim Fiyat cetvelinde, Malatya genelinde Mart ayı sonlarında meydana gelen don afetinden dolayı başta kayısı olmak üzere kiraz ve ceviz gibi meyvelerin üretiminde % 90’nın üzerinde verim düşüklüğü olduğunun belirtildiği, yine davalı tarafından dosyaya sunulan Tarım ve Orman Bakanlığı Malatya İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün internet sitesinde duyurular bölümünde yayınlanan 31.05.2014 tarihli yazıda Malatya il genelinde 29-30-31 Mart 2014 tarihlerinde ilçelere göre değişmekle birlikte orta ve yer yer kuvvetli don afetinin meydana geldiği, bu don afetinden rakıma göre farklı fenolojik evrelerde bulunan kayısı ağaçlarının olumsuz etkilendiği, buna göre ilçelerin muhtelif bölgelerinde değişkenlik göstermekle birlikte Malatya il genelinde yapılan tespit çalışmaları sonucu 2014 yılı için kayısı üretiminde geçmiş üretim dönemlerine göre yaklaşık %90-95 oranında hasar meydana geldiğinin tespit edildiği hususunun açıklandığı anlaşılmıştır. Hükme esas alınan 07.09.2021 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporunda ise yalnızca yol inşaatından kaynaklanan toz nedeniyle kayısı ağaçlarında % 40 verim kaybının meydana geleceği kabul edilerek hesap yapıldığı, dosya kapsamına göre Malatya il genelinde 2014 yılında oluşan don afetinin kayısı ağaçlarında meydana getireceği zarar ve verim kaybı hususunun değerlendirilmediği görülmüştür. Şu durumda; mahkemece Malatya ilinde 2014 yılında gerçekleşen don afetinin davacının kayısı bahçesine olan etkisi, kayısı bahçesinde ürün verim kaybına sebep olup olmadığı, verim kaybına don afetinin etkisi varsa ne oranda etkili olduğu hususunun öncelikle Malatya İl Tarım ve Orman Müdürlüğünden sorulması, daha sonra meteoroloji mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişilerden gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir..." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Malatya ilinde 2014 yılında gerçekleşen don afetinin davacının kayısı bahçesine olan etkisi, kayısı bahçesinde ürün verim kaybına sebep olup olmadığı, verim kaybına don afetinin etkisi varsa ne oranda etkili olduğu hususunun Malatya İl Tarım ve Orman Müdürlüğünden sorulduğunu, 22.12.2023 tarihli müzekkere cevabının dosya arasına alındığı, meteoroloji mühendisi ve ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinin 11.01.2024 tarihli raporunda; davaya konu arazinin bulunduğu bölgede 30, 31 Mart ve 1, 2 Nisan 2014 tarihlerinde günlük minimum sıcaklık değerinin 0 santigrat derecenin altına düşerek yer yer şiddetli zirai don gerçekleştiği görüş ve kanaatine varıldığı, Malatya İl Tarım ve Orman Müdürlüğü ve Hekimhan İlçe Tarım Orman Müdürlüğünün yazılarına göre Malatya İlinin genelinde Mart ayı sonlarında meydana gelen don afetinden dolayı başta kayısı olmak üzere kiraz ve ceviz gibi meyvelerin üretiminde %90’ın üzerinde verim düşüklüğü olduğunun anlaşıldığı, zirai dondan kaynaklanan % 90 oranındaki verim kaybının 37.989,00 TL olduğunun rapor edildiği, mahkemece resen bilirkişi tekniği kullanılarak yapılan hesaplamada, tozlanma olmaması halinde elde edilecek ürün bedelinin 60,3 x70=4.221,00 TL olduğu, ürünün %40 oranında tozlanmadan etkilendiği, 4.221,00 TL’nin %40’ının 1.688,40 TL olup, bu miktarın tozlanma sebebiyle oluşan zarar olduğunun tespit edildiği, davacının taşınmazında tozlanma sebebiyle kuruyan ağaçların bedelinin 07.01.2022 tarihli bilirkişi raporunda 36.000,00 TL olarak hesaplandığı, 36,000,00 TL’den susuzluk, bakımsızlık, hastalık zararı sebebiyle %10 hakkaniyet indirimi yapıldığında tozlanma sebebiyle kuruyan kayısı ağaçlarının değerinin 32.400,00 TL olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.688,40 TL verim kaybı + (toz zararı nedeniyle kuruyan kayısı ağaçlarının değeri olan 36.000,00 TL’den susuzluk, bakımsızlık, hastalık zararı sebebiyle %10 hakkaniyet indirimi yapıldığında) 32.400,00 TL kuruyan kayısı ağaçlarının değeri olduğu, toplam 34.088,40 TL tazminatın 30.12.2014 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ....’den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... yönünden kesin hüküm dikkate alınarak davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı .... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı .... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı .... vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece verilen 17.03.2022 tarihli ve 2019/81 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararın, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 10.10.2022 tarihli 2022/8462 Esas, 2022/11872 Karar sayılı ilamıyla davalı ....'nin lehine bozulduğunu, bozma ilamı sonrası 16.11.2023 tarihli ilk duruşmada mahkeme tarafından Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2022/8462 Esas, 2022/11872 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiğini, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2022/8462 Esas, 2022/11872 Karar sayılı ilamında, “…ilk kararda kuruyan ağaç bedeline hükmedilmemesi hususunda davalı .... yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmasına göre, Dairemiz bozma ilamından sonra mahkemece verilen 17.03.2022 tarihli ikinci kararda yanılgılı değerlendirmeyle davacı lehine 36.000,00 TL değerinde kuruyan ağaç bedeline hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiğini, Yargıtay bozma ilamının açık olduğunu, usuli kazanılmış hak ilkesi gereğince kuruyan ağaç bedeline dair hüküm kurulamayacağının ortada olduğunu, mahkemece davacı lehine 32.400,00 TL kuruyan ağaç bedeline hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalıların yol yapım çalışması nedeniyle çıkan toz nedeniyle davacının bahçesindeki meyve ağaçlarının zarar gördüğü iddiasına dayanarak talep edilen maddi tazminata ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyanın incelemesinde, mahkemenin 26.11.2015 tarihli 2014/193 Esas, 2015/204 Karar sayılı ilk kararında hükmedilen 60.300,00 TL tazminatın kayısı ağaçlarındaki ürün verim kaybına ilişkin olduğu, ilk kararda kuruyan kayısı ağaçlarının bedeline hükmedilmediği, kararın davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edildiği, ancak davacının kuruyan ağaç bedeline hükmedilmesi gerektiği hususunda temyiz itirazı olmadığı, yalnızca davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi hususunda temyiz itirazında bulunduğu, Dairenin 27.02.2019 tarihli 2016/14515 Esas, 2019/1059 Karar sayılı ilamı ile davaya konu yerde keşif yapılması ve bilirkişi raporu alınması gerektiği gerekçesiyle 26.11.2015 tarihli ilk kararın bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği, buna göre ilk kararda kuruyan ağaç bedeline hükmedilmemesi hususunda davalı .... yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu, bozma ilamı uyarınca yapılan yargılama neticesinde mahkemenin 17.03.2022 tarihli 2019/81 Esas, 2022/66 Karar sayılı ikinci kararında davacı lehine 36.000,00 TL değerinde kuruyan ağaç bedeline hükmedildiği, kararın davacı vekili, davalı .... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edildiği, Dairenin 10.10.2022 tarihli 2022/8462 Esas, 2022/11872 Karar sayılı ilamı ile mahkemenin 26.11.2015 tarihli ilk kararında kuruyan ağaç bedeline hükmedilmemesi nedeniyle bu hususta davalı .... yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu, davacı lehine 36.000,00 TL değerinde kuruyan ağaç bedeline hükmedilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde 25.01.2024 tarihli 2023/137 Esas, 2024/39 Karar sayılı son ilam ile davanın kısmen kabulüne, 1.688,40 TL verim kaybı ile 32.400,00 TL kuruyan ağaç bedeli olmak üzere toplam 34.088,40 TL tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verildiği, kararın davalı .... vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; ilk kararda kuruyan ağaç bedeline hükmedilmemesi nedeniyle bu hususta davalı .... yararına usuli kazanılmış hak oluştuğunun anlaşılmasına göre, yanılgılı değerlendirmeyle davacı lehine kuruyan ağaç bedeline hükmedilmiş olması doğru olmamış, bu haliyle mahkemece her ne kadar bozma ilamına uyulmuşsa da bozmanın gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Şu durumda; mahkemece davacı lehine kuruyan ağaç bedeline hükmedilmemesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Şu durumda; mahkemece davacı lehine kuruyan ağaç bedeline hükmedilmemesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davalı .... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan kararın BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalı ....'ye iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3949, Karar No: 2021/964, Tarih: 03.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3949 E.  ,  2021/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

avalılar ... ve ... aleyhine 30/01/2014 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/11/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; mülkiyeti davacı kuruma ait olan 2 nolu lojman dairesinin 2006-2010 yıllarında talep olmasına rağmen sorumlu davalılar tarafından kurum çalışanlarına tahsis edilmediğini, mevzuat hükümlerine aykırı olarak boş bırakıldığı gerekçesiyle 8.608,32 TL kira gelir kaybı ve asıl alacağın dava tarihine kadar işlemiş faizi olan 3.493,72 TL’nin davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, lojman tahsisi için başvuruda bulunanların tayinlerinin çıkması ya da lojmanda kalmaktan vazgeçmeleri nedeniyle tahsis yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı ...; lojman tahsisi konusunda yetkili ve görevli olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, lojman tahsisi için başvuruda bulunanların tayinlerinin çıkması ya da lojmanda kalmaktan vazgeçmeleri nedeniyle tahsis yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı ...; lojman tahsisi konusunda yetkili ve görevli olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu lojmanın mevzuat hükümlerine aykırı olarak boş bırakılması nedeniyle davacı kurumun davalılar tarafından zarara uğratıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre kira gelir kaybının 8.608,32 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 8.608,32 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen 11/02/2016 tarihli ilk karar, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 21/02/2019 gün ve 2016/14776 E.-2019/949 K. sayılı ilamı ile dava dilekçesinde, 8.608,32 TL asıl alacak ile dava tarihine kadar işlemiş faiz olarak 3.493,72 TL'den oluşan toplam 12.102,04 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin istendiği ve bu miktar üzerinden harç yatırıldığı, mahkemece kararın gerekçe kısmında; asıl alacak yönünden davanın kabulünün gerekçelendirildiği, işlemiş faiz talebi yönünden ise faize faiz yürütülemeyeceğinin belirtildiği; hüküm fıkrasında, asıl alacak yönünden davanın kabulüne karar verildiği, işlemiş faiz talebine ilişkin olarak ise olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği, davacının tüm taleplerinin değerlendirilmesi gerekirken HMK’nun 297. maddesine aykırı biçimde işlemiş faiz istemine ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeyerek eksik hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne, 8.608,32 TL olan asıl alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı tarafın talep etmiş olduğu 3.493,72 TL faiz talebinin ise faize faiz işlemeyeceği gerekçesiyle reddine hükmedilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne, 8.608,32 TL olan asıl alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı tarafın talep etmiş olduğu 3.493,72 TL faiz talebinin ise faize faiz işlemeyeceği gerekçesiyle reddine hükmedilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen bozmanın gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından dava dilekçesinde 2 nolu lojman dairesinin 2006-2010 yıllarında mevzuat hükümlerine aykırı olarak boş bırakılması gerekçesiyle 8.608,32 TL kira gelir kaybı talep edilmiş olup, asıl alacak olan 8.608,32 TL’nin dava tarihine kadar işlemiş faizi 3.493,72 TL olarak hesaplanmış ve bu miktar davacı tarafından müddeabih haline getirilerek ve harcı yatırılmak suretiyle dava dilekçesinde asıl alacak ile birlikte talep edilmiştir. Dava dilekçesinin incelenmesinde müddeabih haline getirilen işlemiş faiz miktarı olan 3.493,72 TL için ayrıca faiz talep edilmemiş olduğu, faiz talebinin yalnızca asıl alacağa ilişkin olduğu anlaşılmasına göre mahkemece 3.493,72 TL olan işlemiş faiz talebinin faize faiz işlemeyeceği nedeni ile reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Şu durumda mahkemece, uyulmasına karar verilen Dairemizin 21/02/2019 gün ve 2016/14776 E.-2019/949 K. sayılı bozma ilamının gereği yerine getirilerek, 3.493,72 TL olan işlemiş faiz talebinin bu miktara yeniden faize hükmedilmemesi gerektiği de dikkate alınarak asıl alacakla birlikte kabulüne karar verilmesi gerekir. Bozma ilamının gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;