muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/28336, Karar No: 2023/164, Tarih: 19.01.2023

IV. GEREKÇE

Aralarındaki irtibat (5271 sayılı CMK. madde 8) nedeniyle birlikte görülen her suça ilişkin hükümlerin bağımsızlığını koruduğunda kuşku bulunmamasına, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlerin Kanun yolunun, kural olarak temyiz değil istinaf olarak belirlenmesine (5271 sayılı CMK. madde 272/1), Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karara karşı sadece temyiz yoluna başvurulabileceğine ilişkin hükmün (20.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesiyle getirilen 5271 sayılı CMK'nın 307/3 üncü fıkrası) birlikte görülseler dahi temyiz incelemesinden geçmeyen sanık ve/veya suçlara ilişkin davalara tesirinin bulunmamasına nazaran, kararı hem maddi hem de hukuki yönden denetlemekle görevli bölge adliye mahkemesine etkin başvuru hakkının temini bakımından, İlk Derece Mahkemesince verilen her hükmün öncelikle bölge adliye mahkemesince denetlenmesi gerektiği gözetilerek;

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçlarından kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükme karşı sanık müdafisinin temyiz talebinin reddine dair ek kararın onanmasına, sanık ... hakkında aynı suçlardan kurulan hükümler yönünde ise, eylemi hazırlık, planlama, icrası ve sonuçları itibariyle bütünlük arz ettiğinden, sanıklar hakkında mağdur güvenlik görevlilerine karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu halinde, eylemin amaç suç olan 5237 sayılı Kanun'un 302/1 inci maddesinde düzenlenen devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu oluşturacağından, somut olayda yaralanan mağdur güvenlik görevlilerine karşı 'Yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs' suçundan belirtilen ilkelere uygun olarak dava açılıp açılmadığı araştırılması, silahlı terör örgütüne üye olma ve devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu arasındaki geçitli suç ilişkisi de gözetilerek yaralanan güvenlik görevlilerinin tespit edilip bütün tedavi evrakları temin edilip kesin raporları alındıktan sonra, kasten öldürmeye teşebbüs ve devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçlarından dava açtırılmasına tevessül edilmesi, dava açılması halinde davaların birleştirilmesi için bozulduğu, bozma kararına uyan ilk derece mahkemesinin suç duyurusu üzerine Van Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/613 Esas ve 2021/958 Esas sayılı iddianameleriyle sanıklar ... ve ... hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kasten öldürmeye teşebbüs ve kamu malına zarar verme suçlarından dava açılarak birleştirilmesine karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada, üyelik suçundan verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık ... ve bozma ilamına konu sanık ... hakkında ayrı ayrı üyelik suçundan değişen suç vasfı gereği devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu ile nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (4 kez) ve kamu malına zarar verme suçlarından ve sanık ... hakkında bozma ilamına konu tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan kurulan hükümlerden, her iki sanık hakkında da ayrı ayrı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (4 kez) ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan ve daha evvel temyiz incelemesinden geçmeyen mahkumiyet hükümlerinin istinaf incelemesi yapılmaksızın daireye gönderildiği anlaşılmaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri de yerinde görüldüğünden,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri de yerinde görüldüğünden,

Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2020/215 Esas, 2021/352 sayılı Kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (4 kez) ve kamu malına zarar verme suçları yönünden Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen mahkumiyet hükümlerinin, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, öncelikle 5271 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi kapsamında bölge adliye mahkemesince değerlendirilip bir karar verilmesi akabinde istemde bulunulması halinde temyiz isteminin değerlendirilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Müsnet suçların niteliği, mevcut delil durumu, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40628, Karar No: 2017/43396, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40628 E.  ,  2017/43396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27901, Karar No: 2017/11254, Tarih: 18.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27901 E.  ,  2017/11254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayet dilekçesinde ve eklerinde, tüzel kişiliği temsil eden şirket yetkilisinin isminin belirtilmediği, dosya içerisine alınan ve ceza dosyasının eki niteliğinde olan icra dosyasından da bu hususun anlaşılmadığı, tüzel kişiliğin şikayeti halinde şikayet dilekçesinde gösterilmeyen kişilerin araştırılmasına ve cezalandırılmasına yasal imkan bulunmaması nedeniyle İİK'nın 345. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24413, Karar No: 2015/27301, Tarih: 23.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24413 E.  ,  2015/27301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'ın talimatıyla hareket eden sanıklar ... ve ...'nun katılanın bahçesinde bulunan iki adet ceviz ağacını kestikleri, bu surette her üçünün mala zarar verme suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda, sanıkların esasen kesip kereste tüccarına satmak üzere tanık ...'dan satın alınan bitişik bahçedeki iki adet ceviz ağacını kesmek isterken katılanın ağaçlarının yanlışlıkla kesildiğine dair, tanık beyanları, olay yeri tespit ve keşif tutanakları ile bilirkişi raporuyla desteklenen savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre kesim işini yapan sanıkların söz konusu ağaçlara katılana ait olduğunu bilmeden zarar verdikleri anlaşılmakla, yüklenen suçun manevi unsuru olan kastın bulunmaması nedeniyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8232, Karar No: 2007/139, Tarih: 23.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8232 E.  ,  2007/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinin 26.390,45 YTL.lık kısmından borçlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı Vek.Av.... ile davalı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan, ... 32. Noterliğince ....08.2001 tarih ve 18413 yevmiye ile düzenlenen, davalılar tarafından da imzalanan yüklenme senetlerinde yükümlü ve kefillerin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Davalı tarafından dosyaya sunulan masraf çizelgelerinden yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın sarf tarihi belirtilmediği için faiz borcunun başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine yıl sonunun esas alınması suretiyle eksik faiz hesaplanmış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 23.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3368, Karar No: 2023/5397, Tarih: 29.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3368 E.  ,  2023/5397 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Erzurum Çocuk Mahkemesinin 07.10.2022 Tarihli ve 2021/56 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan çocuğun ... Mah.38/6 Sok.No:36/2 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin 16.11.2022 Tarihli ve 2022/270 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbirlerini veren ... Çocuk Mahkemesi'nin tedbirin sonuçlarını inceleme ve denetlemede görevli ve yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin b ve d bentleri uyarınca verilen eğitim ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( b ve d ) alt bentleri şöyledir:

"Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,"

"Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına," Yönelik tedbirlerdir.

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Erzurum Çocuk Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ek kararıyla, 2021/56 Tedbir Talep sayılı kararında, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, 29.11.2021 tarihli ek kararında, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince eğitim ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, 10.02.2022 tarihli ek kararıyla bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, 29.04.2022 tarihli ek kararıyla da 29.11.2021 tarihli eğitim ve sağlık tedbirlerinin devamına karar verildiği, 22.08.2022 tarihli ek kararıyla ise danışmanlık tedbir kararının kaldırılmasına karar verildiği, daha sonra 07.10.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Erzurum Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Erzurum Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19270, Karar No: 2021/6315, Tarih: 24.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19270 E.  ,  2021/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi gereğince suç tarihinde akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesinden rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında başka bir suç tarihine ilişkin ve başka bir dosyadan alınan Adli Tıp Kurumu raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu eşyanın; içerisinde 10 adet kalem bulunan 11 adet kutunun olduğununun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin tartışılmaması,

2- Suça sürüklenen çocuğun eylemini birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin sabit olmasına karşın hakkında TCK’nun 119/1-c maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Somut olayda ise; suça konu eşyanın; içerisinde 10 adet kalem bulunan 11 adet kutunun olduğununun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin tartışılmaması,

2- Suça sürüklenen çocuğun eylemini birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin sabit olmasına karşın hakkında TCK’nun 119/1-c maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1385, Karar No: 2017/2798, Tarih: 06.07.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1385 E.  ,  2017/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Gençlik Hizmetleri ve S....lüğü ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ...Hukuk Hakimliğince verilen 18.06.2015 gün ve 2014/369-2015/479 sayılı hükmü bozan Dairemizin 15.03.2017 gün ve 2016/975-2017/1121 sayılı ilâmı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine gerekçe kısmında düzeltilerek onanması uygun görüldüğü halde sonuç bölümünde hükmün davalı yararına bozulmasına dair Dairemizin 15.03.2017 gün 2016/975 Esas 2017/1121 Karar sayılı ilâmına karşı davacı vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyanın incelenmesinde; yerel mahkemece davanın kabulü ile 50.000,00 TL cezai şart alacağının 31.12.2012 tarihinden yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 15.03.2017 gün 2016/975 Esas 2017/1121 Karar sayılı ilâmı ile davalının diğer temyiz itirazları reddedilerek 2. bendi ile davadan önce temerrüt ihtarı bulunmaması ve kesin vade de olmaması nedeni ile kabul edilen cezai şart alacağına dava tarihi yerine teslim tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin doğru olmadığı ve bozmayı gerektirdiği belirtilerek bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunduğu belirtildiği halde sonuç kısmında bu husus gözden kaçırılarak maddi hata sonucu 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına şeklinde yazıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 15.03.2017 gün 2016/975 Esas 2017/1121 Karar sayılı ilâmının sonuç kısmı 2. satırında kabulü ile kelimesinden sonra gelen "kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına" cümlesinin Dairemiz ilâmından çıkartılarak yerine "yerel mahkeme kararının hüküm kısmı 2. paragraf ikinci satırında şartın kelimesinden sonra gelen "31.10.2012" tarihinin karar metninden çıkartılarak yerine, "09.07.2014 dava" tarih ve kelimesinin yazılmasına ve mahkeme kararının değiştirilen bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 06.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.