muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2308, Karar No: 2008/4089, Tarih: 31.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2308 E.  ,  2008/4089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/04/2007

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden maliki olduğu 1256 parsel sayılı taşınmaza davalıların inşai ve zirai muhtesat yapmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir. Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, dava konusu 1256 parsel sayılı taşınmazın zeytinlik vasfı ile 08.08.1960 tarihinde hükmen davacı Hazine adına tescil edildiği görülmektedir. Davalının geçerli bir hukuki sebeb olmaksızın kayden Hazineye ait zeytinlik nitelikli taşınmaza elattığının keşfen saptanarak davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak, yukarıda değinildiği gibi taşınmaz zeytinlik niteliğindedir. Dosyaya ibraz edilen uzman zirai bilirkişi raporuna göre üzerinde değişik yaşlarda zeytin ağaçlarının olduğu saptanmıştır. Esasen bu zeytin ağaçlarının davalı tarafından ekilip meydana getirildiği belirlenmiş değildir.

Bilindiği gibi, memleket ekonomisine önemli katkı sağlayan bu nitelikli zeytin ağaçlarının sökülüp kaldırılması zeytinciliğin ıslahı ve yabanilerin aşılanması hakkındaki 3573 Sayılı Yasa ile bazı usul ve esaslara bağlanmıştır. Bu meyanda anılan yasanın 20. maddesinde açıklanan unsurlar gözetilmeksizin yazılı olduğu şekilde zeytin ağaçlarının sökülüp kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda, zeytin ağaçları yönünden Türk Medeni Kanununun 994.maddesi hükmüde davalının yetiştirdiğinin saptanması halinde gözetilmek suretiyle yıkım isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir. Dava1ıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11082, Karar No: 2017/12071, Tarih: 14.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11082 E.  ,  2017/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakeme Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ...Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetinin, elektrik faturaları ile tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesine dair talebinin reddine karar verdiğini, ancak bu bedellerinin haksız olarak alındığını belirterek; ...Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptalini ve sözkonusu bedellerin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ...Kaymakamlığı TSHH Başkanlığının 03/11/2014 tarih ve 3218 sayılı kararının iptali ile 970,93 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava; 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı kararı ile Anayasanın "Vergi Ödevi" Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar

Kuruluna verilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca; bu bedeller hakkında EPDK tarafından çıkartılan ikincil mevzuat hükümlerinin uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı, kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içermesi nedeniyle, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HGK'nun 17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamı ile verilen kararın ard etkili olması nedeniyle kesin olmadığı belirlendiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/611, Karar No: 2020/946, Tarih: 24.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/611 E.  ,  2020/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 03/12/2012 havale tarihli dava dilekçesinde; sınırlarını bildirdiği ... ilçesi, ... köyünde bulunan yaklaşık 7 dönüm yüzölçümündeki taşınmazı davacının imar-ihya ettiği, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirtilerek davacı adına tescili istenilmiştir.

Birleştirilen 2012/1268 Esas sayılı dosyada davacı vekili 03/12/2012 havale tarihli dava dilekçesinde; sınırlarını bildirdiği ... ilçesi, ... köyünde bulunan yaklaşık 500 m2 yüzölçümündeki taşınmazı davacının imar-ihya ettiği, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu beyan edilerek davacı adına tescili talep edilmiştir.

Mahkemece; asıl dosyaya ilişkin davanın kabulüne ... ili, ... ilçesi, ... köyü, Madenavlusu mevkiinde 1448 ve 1449 sayılı parsellere komşu olarak tapulama harici bırakılan dava konusu taşınmazın, ... tarafından düzenlenen 14.02.2014 tarihli orman ve fen bilirkişi ek raporuna Ek-1 sayısı ile ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 6925.79 m2 alanındaki kısmının tefriki ile en son parsel numarasından sonra gelmek üzere yeni bir parsel sayısı verilerek; davacı ... adına tapuya tesciline, bu dosya ile birleştirilen mahkemenin 2012/1268 Esas sayılı dosyasında açılan davanın kabulüne ... ili, ... ilçesi, ... köyü, Madenavlusu mevkiinde 1448 ve 1449 sayılı parsellere komşu olarak tapulama harici bırakılan dava konusu taşınmazın, ... tarafından düzenlenen 14.02.2014 tarihli orman ve fen bilirkişi ek raporuna Ek-1 sayısı ile ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 502.10 m2 alanındaki kısmının tefriki ile en son parsel sayısından sonra gelmek üzere yeni bir parsel sayısı verilerek; davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/06/2017 tarih 2015/17081 E. - 2017/4949 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Davalı ... köy tüzel kişiliğinin, 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırıldığından mahkemece yargılama sırasında sadece bağlı olduğu ilçe belediyesinin katılımı sağlanarak dava görülmüşse de, aynı Kanunla büyükşehir belediyesi sınırları il mülki sınırları olarak belirlendiğinden ... Büyükşehir Belediyesinin de davada taraf olacağı dikkate alındığında 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir."gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde; birleştirilerek görülen her iki davanın yapılan yargılama neticesinde; dava konusu taşınmazların 1968 yılında yapılan orman tahdidi esnasında tahdit tutanağına "Osman Öter tarlası ile ..., Hüseyin Gedik zilyetliğindeki tarla ve evlerin orman sayılmayan yer olduğunun" açıkça yazıldığı, dava konusu taşınmazlardan ... zilyetliğindeki tarla ve ev olarak 378, 379, 380, 381 ve 382 nolu OTS nokta ve hatları dışında orman sayılmayan yer olarak bırakıldıkları, evveliyatları itibarıyla orman sayılmayan yer oldukları için orman sınırları dışında bırakıldıkları, dava konusu taşınmazlarla ilgili orman tahdidinin kesinleştiği, dava konusu taşınmazlara ilişkin 1974 yılı hava fotoğraflarına göre dava konusu taşınmazın çit ve duvarla çevrili sabit sınırlarla, çevresindeki taşınmazlar gibi içinde tarım alanı ve bahçe vasfıyla kullanıldığı, orman sınır nokta ve hatları sabit olduğundan ve köy yolları ile komşu parsellerle sınırları sabit olduğundan taşınmazların sınırlarının genişlemeye elverişli olmadığı, kesinleşmiş orman tahdit haritası, orman tahdit tutanağında dava konusu taşınmazların ... zilyetliğindeki tarla ve evler olarak orman sınırları dışında bırakıldığının açıkça yazılı olduğu, dava konusu taşınmazların davacıların dedeleri ... tarafından 40-50 yıl önce düzenlenip kullanılmaya başlandığı, Medeni Kanunun 713/2. (743 s. MK. Md. 639/2) maddesindeki koşulların davacılar lehine gerçekleştiği gerekçesiyle; 1) Asıl dosyaya ilişkin davanın kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, Madenavlusu mevkiinde 1448 ve 1449 nolu parsellere komşu olarak tapulama harici bırakılan dava konusu taşınmazın, ... tarafından düzenlenen 14.02.2014 tarihli orman ve fen bilirkişi ek raporuna Ek-1 no'su ile ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 6925.79 m2 alanındaki kısmının tefriki ile, en son parsel numarasından sonra gelmek üzere yeni bir parsel numarası verilerek: davacı ... adına tapuya tesciline, bilirkişiler... tarafından düzenlenen 14.02.2014 tarihli orman ve fen bilirkişi ek raporuna Ek-1 no'su ile ekli krokinin karar eki sayılmasına, 2) Bu dosya ile birleşen mahkememizin 2012/1268 E. sayılı dosyasında açılan davanın kabulüne; ... ili, ... ilçesi, ... köyü, Madenavlusu mevkiinde 1448 ve 1449 nolu parsellere komşu olarak tapulama harici bırakılan dava konusu taşınmazın, ...tarafından düzenlenen 14.02.2014 tarihli orman ve fen bilirkişi ek raporuna Ek-1 no'su ile ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 502.10 m2 alanındaki kısmının tefriki ile, en son parsel numarasından sonra gelmek üzere yeni bir parsel numarası verilerek, davacı ... adına tapuya tesciline, bilirkişiler ... tarafından düzenlenen 14.02.2014 tarihli orman ve fen bilirkişi ek raporuna Ek-1 no'su ile ekli krokinin karar eki sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, TMK'nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede; 1954 yılında yapılarak kesinleşen genel arazi kadastrosu ve 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre 1967 yılında seri bazda yapılıp ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre ve dava konusu (A) ve (B) harfi ile gösterilen bölümlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olmayan yerlerden olduğu gibi zilliyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden ve Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 24/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6648, Karar No: 2024/1738, Tarih: 14.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6648 E.  ,  2024/1738 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/824 E., 2023/951 K.

DAVA TARİHİ : 09.10.2019

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/582 E., 2020/681 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince talebin usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; Adana 3. Aile Mahkemesinin 2017/879 E 2019/73 K sayılı boşanma dosyasında yargılamadan hiçbir şekilde haberdar olmadığını, yapılan tebligatların usulsüz olarak tebliğ edildiğini, tebligatın Ruhi Kuş'a tebliğ edildiği belirtilmiş ise de tarih ve imza bulunmadığını, kapıya yapıştırılan bir belge olmadığını belirterek usulsüz tebligat ve adil yargılanma hakkının ihlali nedeniyle yargılamanın iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun (6100 sayılı Kanun) 375 inci maddesinde usulsüz tebligatın yargılamanın iadesi sebepleri arasında sayılmadığı, yargılamanın iadesi istenilen dosyada usulsüz tebligat yapıldığı gerekçesi ile boşanma kararının istinaf edildiği, Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin usulden reddine karar verildiği, verilen bu kararın süresi içerisinde temyiz edilmeyerek kararın kesinleştiği, dosya istinaf mahkemesinde iken yargılamanın iadesi talebinde bulunulduğu, istinaf kararının temyiz imkanı varken yargılamanın iadesi yolu ile istenilen sonuca ulaşılamayacağı ve davacının gerekçe olarak sürdüğü hususların tahdidi sayılan yargılamanın iadesi hallerinden olmadığı gerekçesi ile yargılamanın iadesi talebinin usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili özetle; adil yargılama hakkının ihlal edildiğini, mahkeme kararının kesinleşmesi sebebiyle tek başvurabilecekleri yolun yargılamanın iadesi olduğunu belirterek usulden ret kararının kaldırılması için istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili özetle; adil yargılama hakkının ihlal edildiğini, mahkeme kararının kesinleşmesi sebebiyle tek başvurabilecekleri yolun yargılamanın iadesi olduğunu belirterek usulden ret kararının kaldırılması için istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, inceleme konusu kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci bendi gereğince esastan reddine oy birliği ile karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili özetle, hakimin boşanma dosyasında müvekkili istinafa yönlendirdiğini, mesleğe aykırı hareket ettiğini, tanık Anıl'ın müvekkilinin boşanma dosyasından haberdar olmadığını beyan ettiğini belirterek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; yargılamanın iadesi talebinin usulden reddi kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında yargılamanın iadesi koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci, 375 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25215, Karar No: 2017/8319, Tarih: 18.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25215 E.  ,  2017/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin, şikayet dilekçesinde sanığın alacaklıyı zarara sokmak kastıyla işyerini 18.01.2013 tarihinde ...a ait... İnşaata devrettiği iddiasıyla şikayette bulunduğunun anlaşılması karşısında, bu konuda herhangi bir devir olup olmadığı tespit edilerek, devir varsa şikayetin süresinde olup olmadığı, şikayet süresinde ise yapılan devrin alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla yapılıp yapılmadığı ve sanık ile... arasında herhangi bir yakınlık bulunup bulunmadığı araştırılmadan, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.