muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17311, Karar No: 2018/6038, Tarih: 18.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17311 E.  ,  2018/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkil sigorta şirketi tarafından sigortalanmış bulunan ...'a ait konutun davalı ...'in 03/07/2012 tarihinde dava dışı üçüncü şahıs ...'e ait konutta yapmakta olduğu tadilat sırasında çıkan yangında ağır hasar gördüğünü, hasar sonucunda müvekkil şirket tarafından yaptırılan ekspertiz raporuyla hasarın 9.188,47-TL olduğunun görüldüğünü, müvekkil sigorta şirketinin 26/07/2012 tarihinde hasar miktarını ödediğini, ödeme yaptıktan sonra davalıya yapılan ihbar ile bu zararın 4.051,75-TL'sini ödediğini ancak kalan miktar için herhangi bir ödeme yapmadığını, müvekkil sigorta şirketinin bakiye alacağının tahsili için sahip olduğu rücu hakkı uyarınca ... Dairesinin 2013/232 esas sayılı dosyası ile ... takibine geçildiğini, fakat borçlunun 10/04/2013 tarihinde haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ederek haklı takibi durdurduğunu, bu nedenlerle borçlunun ... takibine yaptığı 10/04/2013 tarihli itirazın iptaline, borçlunun takip konusu 5.445,70-TL borcu faiziyle ödemeye ve takip konusu alacağın %20 sinden az olmamak üzere ... inkar tazminatına mahkum edilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, 03/07/2012 tarihinde Danıştay Sitesi A Blok çatısında meydana gelen yangın sonrasında A Blok 6 numarada ikamet eden ...'ın evinin sigortalı olması

sebebiyle tarafınca yapılmasının kabul edilmediğini ve sigorta şirketi tarafından yapıldığını, sigorta şirketinin masrafları tarafına rücu ettiğini, toplam 9.188,47-TL tarafına gönderilen masraf çizelgesinde bazı kalemlerin abartılı olarak yazıldığını, ilgililere rakamın abartılı olduğunu bildirmesine rağmen bu paranın kendisinden talep edildiğini, tarafına rücu edilen rakamın gerçek bedelleri olan 4.051,75-TL'sinin davacı şirkete 13/03/2013 tarihinde yatırıldığını, bu nedenlerle haksız ve mesnetsiz davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile; ... Müdürlüğü'nün 2013/232 sayılı dosyasında davalının yapmış olduğu itirazın iptali ile, takip tarihi itibariyle 5.136,65-TL asıl alacak, 309,05-TL işlemiş faiz üzerinden devamına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile; ... Müdürlüğü'nün 2013/232 sayılı dosyasında davalının yapmış olduğu itirazın iptali ile, takip tarihi itibariyle 5.136,65-TL asıl alacak, 309,05-TL işlemiş faiz üzerinden devamına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...’in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 278,99 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18886, Karar No: 2014/21489, Tarih: 16.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18886 E.  ,  2014/21489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/145-2013/553

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Adi kira ceza hasılat kirasına ilişkin takipte borçlu usulsüz tebligat şikayetinde bulunmuş, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

HMK'nun 150/5. fıkrasına göre "İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır."

Mahkemece, her ne kadar sözkonusu hüküm esas alınarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de karardan sonra mahkemece tutulan 22.04.2014 tarihli tutanakla da sabit olduğu üzere borçlu vekilinin karar celsesi olan 28.05.2013 tarihli celseden önce mazeret dilekçesi göndermesine UYAP sistemindeki teknik aksaklıktan ötürü dilekçenin iş listesine düşmediği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece borçlu vekilinin süresinde mazeret dilekçesi gönderdiği gözetilerek davanın devamına karar verilip işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16802, Karar No: 2014/14439, Tarih: 08.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/16802 E.  ,  2014/14439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/152451

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’nun 26/A. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı M... M.. K.. D.. Loj. ve T.. Hiz. Tic. Ltd Şti hakkında 2.426,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı IV. Bölge Müdürlüğünce 14/12/2012 tarihli, .............. sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli ve 2013/330 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.05.2014 gün ve 26763 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2014 gün ve.............. sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’nun 26/1-a maddesine göre, Bu Kanunun 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan taşıma işinde faaliyette bulunanlara ikibin Türk Lirası” idari para cezası verilir”, hükmünün karar tarihinden önce, 02/08/2013 tarihli ve 28726 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğü giren 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 31. Maddesi ile değişik 26/a maddesinde, 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez.” hükmüne göre başvuranının talebinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme karşısında itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 03.10.2013 gün ve 2013/330 D.İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının 1000,00 TL'sına indirilmesine ve infazın bu miktar idari para cezası üzerinden yapılmasına, 08/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/378, Karar No: 2009/414, Tarih: 07.10.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/3-378 E.  ,  2009/414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2008

Taraflar arasındaki “mülkiyetin tespiti ve alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Mudanya Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.03.2007 gün ve 2005/273 E., 2007/82 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  3.Hukuk Dairesinin 03.12.2007 gün ve 16437-18363 sayılı ilamı ile; (...Davacı, dava dilekçesinde Hazine'ye ait 1122 parsele zeytin ve incir ağacı diktiğini, taşınmazın açık artırma ile davalıya satıldığını, bu nedenle ağaçların değeri toplam 27.934.00 YTL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, Hazine'den ihale ile satın aldığı yerin bedelini ağaçlar dikkate alınarak ödediğini, husumetin Hazine'ye yöneltilmesi gerektiğini bildirerek, yersiz olan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüyle 27.934.00 YTL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı 17.12.2004  tarihinde  açık artırma ile  1122 parsel  sayılı  zeytinlik vasfındaki  taşınmazı dava dışı  Hazineden satın almıştır.

M.K.nun 729.madde de düzenlenen  başkasının  taşınmaza  fidan dikenin talep hakkı  kişisel hak niteliğindedir.  O nedenle taşınmazın önceki  malikine  karşı  ileri sürülebilir ve kural olarak sebepsiz zenginleşme koşulları  oluşmadığı diğer  anlatımla zenginleşmediği takdirde taşınmazı  alan malike karşı  talepte bulunulamaz (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun  14.11.1962 gün ve 4/140-94 sayılı kararı). TMK'nun 684.maddesine göre, bir  şeye malik olan kimse  o şeyin   bütün bütünleyici  parçalarına da  malik olur. Kaldı ki davalı, şartnamede  zeytinlik vasfında olan  gayrimenkulü açık artırma ile   bedelini  ödeyerek satın  aldığına göre sebepsiz zenginleşen, esas itibariyla önceki malik Hazinedir.  Ancak, satış şartnamesinde  Hazine zeytin ağaçlarının  başkasına ait olduğu  şartını  koyduğu  takdirde  yeni malike karşı Borçlar Kanunun 61 ve devamı  hükümlerine  dayanılarak  talepte  bulunma imkanı mevcuttur.   Mahkemece bu yönde  bir araştırma yapılarak sonuca göre  hüküm kurmak gerekirken yazılı şekilde  hüküm tesisi  usul ve yasaya aykırı olup,  bozmayı  gerektirir…) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN:Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava konusu ağaçlar 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre satışı yapılan taşınmaz üzerinde bulunmakta olup Taşınmaz Satış Şartnamesinde taşınmaz malın üzerindeki ağaçların Hazine’ye ait olmadığı ve yine Mudanya Kaymakamlığı Mal Müdürlüğünün 02.03.2006 tarihli yazısında takdir edilen bedelin yalnızca arazinin tabanına ait olduğu belirtildiğine göre alıcı bu ağaçlar nedeniyle sebepsiz zenginleşmiş bulunmaktadır. Mahkemece bu durum dikkate alınarak Borçlar Kanunu 61. vd. maddelerine göre davanın kabulüne karar verildiğine göre direnme kararı bu yönden yerindedir.

Ne var ki davalı vekilinin sair temyiz nedenleri özel dairece incelenmemiş olduğundan, dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan dosyanın davalı vekilinin  temyiz itirazlarının incelenmesi için 3.Hukuk Dairesine gönderilmesine 07.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16213, Karar No: 2022/6222, Tarih: 28.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/16213 E.  ,  2022/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün davacı ... vekili ve davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince ek kararla, davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, iş bu ek karara karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, davacı Tuğba Akyalçın vekilinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin 09.11.2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı ... vekili ve davacı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

6292 sayılı Kanun'un Geçici 5. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosu sırasında ... İli ... İlçesi Atatürk Mahallesi çalışma alanında bulunan 14118 ada 3 parsel sayılı 20.220,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 1. maddesinin ikinci fıkrasının (J) bendi kapsamında Hazine adına orman sayılmayan alanda kaldığı, 1999 yılından beri ...’nün kullanımında ve içerisindeki subasmanın bu kişiye ait olduğu şerhi yazılarak Hazine adına tespit edilmiş; dava dışı tasarruf kontrol mühendisi ... ... Koçalan’ın itirazı Kadastro Komisyonunca kabul edilerek Hazine adına yapılan tespitin ve beyanlar hanesindeki şerhin aynen korunmak suretiyle, taşınmazın şerhler ve beyanlar sütununa kadastro komisyon tutanağında belirtildiği şekilde şerhlerin yazılmasına karar verilerek tespit edilmiştir.

Davacılar ... ve ..., çekişmeli taşınmazın bazı bölümlerinin kendi fiili kullanımlarında bulunduğunu ileri sürerek, adlarına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır.

Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti ve komisyon kararı gereğince beyanlar hanesinde yazılan tüm şerhler aynen korunmak üzere tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... vekili ve davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince ek kararla, davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, iş bu ek karara karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı Tuğba Akyalçın vekilinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin 09.11.2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... vekili ve davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 59;30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7365, Karar No: 2021/6805, Tarih: 30.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7365 E.  ,  2021/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, duruşmadaki ifadesinde katılanın aracına ait suça konu plakaları olay günü saat 05:30 sıralarında çaldığını beyan ettiğinin, plakaların katılanların ikametinin bahçesinde bulunan park halindeki araçtan çalındığının ve katılanların ikametinin Kırklareli ilinin ... ilçesinde bulunduğunun, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde ...’de güneşin saat 06:46’da doğduğunun, gece vaktinin saat 05.46’da sona erdiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin gece işlendiği anlaşıldığından mahkemenin bu yöndeki kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Katılan beyanlarına ve 07.04.2015 tarihli görgü ve tespit tutanağı içeriğine göre sanığın, katılanların ikametinin eklentisi niteliğindeki bahçesinde bulunan garajda, park halindeki araçtan suça konu plakaları çaldığı olayda, sanığın eyleminin, 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası hali ile 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2- Sanık tarafından çalınan plakaların değerine ilişkin katılanların herhangi bir beyanı bulunmadığı gibi bu konuda dosya içerisinde değer tespit tutanağının da bulunmaması nedeniyle, plakaların suç tarihindeki değeri tespit edilerek, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 30.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21200, Karar No: 2016/17919, Tarih: 12.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/21200 E.  ,  2016/17919 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı ... Trafik Kanunu'na aykırılıktan kabahatli ... Hafriyat İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti hakkında, anılan Kanun'un 65/1-b-a maddesi uyarınca 29/07/2010 tarihli ve FR-479600 sayılı trafik ceza tutanağı ile uygulanan 1.000,00 Türk lirası İdarî para cezasına ve yine aynı Kanun'un 65/1 -b-e maddesi uyarınca 17/08/2010 tarihli ve FN-629619 sayılı trafik ceza tutanağı ile uygulanan 3.000,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvuruların reddine dair.... Sulh Ceza Mahkemesinin 21/08/2013 tarihli ve 2013/73 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 16/10/2015 gün ve 66792 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2015 gün ve KYB. 2015-352453 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. Fıkralarında yer alan; “(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında İdarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç, yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı ... Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı ... Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve İdarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar İdarî para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde İdarî yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.''' şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, kabahatlerin işlendiği 2010 yılını takip eden takvim yılının son gününe kadar idari para cezasının usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair evrak bulunmadığı ve başvuruyu konu idari para cezaları bakımından karar tarihi olan 21/08/2013 itibari ile 3 yıllık soruşturma zamanaşımının dolduğu nazara alındığında kabahatli hakkında verilmiş idari yaptırım kararlarının düşeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Başvurunun İncelenmesi" başlıklı 28. maddesinde yer alan, "(1) Başvuru üzerine yapılan ön inceleme sonucunda; a) Yetkili olmadığının anlaşılması halinde dosyanın yetkili sulh ceza mahkemesine gönderilmesine, b) Başvurunun süresi içinde yapılmadığının, başvuru konusu idari yaptırım kararının sulh ceza mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığının veya başvuranın buna hakkı bulunmadığının anlaşılması halinde, bu nedenlerle başvurunun reddine, c), (a) ve (b) bentlerinde sayılan nedenlerin bulunmaması halinde başvurunun usulden kabulüne, karar verilir. (2) Başvurunun usulden kabulü halinde mahkeme dilekçemi bir örneğjni ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ eder. (3) İlgili kamu kurum kuruluşuna tebliğ eder.(3) İlgili kamu kurum ve kuruluşu, başvuru dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde mahkemeye cevap verir... " şeklindeki düzenleme karşısında, adı geçenin başvurusunun usulden kabul edilmesini müteakip, başvuru dilekçesinin bir örneğinin ilgili kuruma tebliğ edilerek, gelecek yazı ve idari işlem dosyası örneğine göre idari para cezalarının usul ve kanuna uygun olup olmadığı, süresinde kabahatliye tebliğ edilip edilmediği tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, kabahatli vekili tarafından idari yaptırımın aksine delil sunulmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamenin (1) nolu bendi yerinde görüldüğünden,.... Sulh Ceza Mahkemesinin 21/08/2013 tarihli ve 2013/73 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamenin (2) nolu bendi yönüyle karar verilmesine yer olmadığına, 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, kabahatli hakkındaki idari para cezalarının kaldırılmasına, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.