muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15968, Karar No: 2012/39391, Tarih: 24.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15968 E.  ,  2012/39391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu bıçakla ilgili düzenlenen 10.06.2010 tarihli Adana Kriminal Polis Laboratuvarının ekspertiz raporunda; bıçağın sustalı çakı olduğu ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan yasak bıçaklardan olduğunun belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre C.Savcısının eksik ceza tayin edildiğine, gerekçe göstermeden adli para cezasının üst sınırdan tayin edildiğine; sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilme- diğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 180 birim gün sayısı ''25 gün'', TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 150 gün ''20 gün'' ve 52. madde uyarınca tayin olunan 3000 TL adli para cezası da ''400 TL'' olarak yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3433, Karar No: 2014/7305, Tarih: 25.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/3433 E.  ,  2014/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/230567

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2012

NUMARASI : 2010/790 (E) ve 2012/862 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) İddianamenin dayandığı, suç saptama tutanağında, "sanığın 313 nolu bölmeden 5 adet ağacı kesmiş vaziyette suçüstü yakalandığının, sanığın kaçması üzerine evinde yapılan aramada ayrıca 2 kental 1-1,5 ay önce kesilmiş emvalin ele geçirildiği ve 292-296 nolu bölmelerde 91 adet ağacın kesilip kaçırılmış olduğu, kesim tekniği ve at nallarından bunları da sanığın kesmiş olduğunun" belirtilmesine karşın, sanığın aşamalarda istikrarlı biçimde “yalnızca 5 adet ağaç kesip, yakalandığını” şeklindeki savunmasına göre, tutanakta imzası bulunan orman muhafaza memurlarının tanık sıfatıyla dinlenek, 3 ayrı bölmeden ağaç kesimine ilişkin görgü ve bilgilerinin sorulması, orman bilirkişisi marifetiyle yeniden keşif yapılarak, 292 ve 296 nolu bölmelerden kesilen 91 adet ağacın dip köklerinin incelenmesi ile sanığın evinde ele geçirilen emvaller ile uyumlu olup olmadığının belirlenmesi, uyumlu olmadığının tesbiti halinde evde ki emvali nereden temin ettiğini sanığa sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile ağaç kesme suçundan sanığın iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

2) Sanık hakında 6831 sayılı Kanunun 91/1. maddesinin ikinci cümlesi 91/2. maddesinden önce uygulanması gerektiği gözetilmemesi suretiyle adli para cezasının fazla tayini,

3) Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinde düzenlenen kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine çevrilmesi karşısında aynı kanunun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4) Emval ve suçta kulanılan baltanın müsaderesine karar verildiği halde kendisini vekille temsil etiren katılan idare lehine nisbi vekalet ücretine hükmolunmaması,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29665, Karar No: 2012/29818, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29665 E.  ,  2012/29818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının müracaatı üzerine Akyazı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 30.04.2012 tarih ve 2012/109 karar sayılı kararı ile; elektrik Faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini, bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını, idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek, Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini

istemiş, mahkemece, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmemiş olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalının, davacı kurumca elektrik faturasına yansıtılan ve kendisinden daha önce tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tahsili ile gelecek olan faturalara da bu bedellerin yansıtılmaması için Tüketici Sorunları Hakem Heyetinden talepte bulunduğu ve hakem heyetince de bu talebin kabul edildiği anlaşılmaktatır. Hakem heyetinin kararı, niteliği itibariyle taraflar arasında geleceğe yönelik çıkması muhtemel olan muarazanın da giderilmesine ilişkin olup, çıkabilecek bu muarazanın miktarının bilinmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının talepleri arasında bulunan muarazanın giderilmesine yönelik talebinin miktar açısından ne kadar olduğu da tespit edilemez niteliktedir.Bu itibarla davacının dava dilekçesinde, muarazının giderilmesine yönelik talebinde değer belirtmemiş olmasının HMK.nun 119/1-d maddesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının talepleri arasında var olan muarazanın giderilmesi de bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18651, Karar No: 2018/5358, Tarih: 05.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/18651 E.  ,  2018/5358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... ... İl Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatına ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı ... Elektirik Dağıtım A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne,

2-Dava 24.04.2012 tarihli iş kazası sonucu vefata dayalı sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat taleplerinin kararda gösterilen şekilde kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapamındaki bilgi ve belgelere göre sigortalının elektirik teknisyeni olarak çalıştığı 24.04.2012 tarihinde direkten düşmesi neticesinde ağır yaralandığı ve 02.05.2012 tarihinde vefat ettiği, iş kazasının gerçekleşmesinde asıl işveren ... ’ın %20, Alt işveren ... & ... Şti’nin %60 ve kazalı müteveffanın %20 kusurlu olduğunun tespit ediliği anlaşılmıştır.

Davanın, davalı ... ile ... Elektrik Mühendisliği İnş. Taahhüt Tic. San Ltd. Şti’ne karşı açıldığı yargılamanın devamında 24.02.2015 tarihinde Dahili Dava dilekçesinde ... ’ın da davaya dahil edilerek yargılamaya devam olunduğu anlaşılmıştır.

Gerek karar gerekse işlem tarihinde geçerli olan 6100 sayılı HMK'da dahili dava diye adlandırılan bir müessese bulunmamaktadır. Açılmış bir davada üçüncü bir kişinin davalı olarak gösterilmesi istenirse harcı ödenerek o kimse hakkında usul hükümlerine uygun bir dava açılması gerekir. Bunun yanında bir davada o davanın esası bakımından hüküm ancak davanın sujeleri yani davacı ile davalıları için verilebilir.

Hal böyle olunca da, hakkında usulüne uygun biçimde açılmış bir dava bulunmayan dahili davalı ... hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, dahili davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ... İl Müdürlüğü'ne iadesine, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7720, Karar No: 2018/8478, Tarih: 27.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/7720 E.  ,  2018/8478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ... - ... Ortak Girişiminin kendi adına asaleten diğer davalı ...Ş. adına vekaleten imzaladığı sözleşme ile 4 nolu parselde inşaa edilen ... Sitesinden D5 blok 45 nolu daireyi 04.10.2005 tarihinde satın aldığını ve 04.08.2008 tarihinde fiilen teslim edildiğini ancak taşınmazın vaadedilen şekilde teslim edilmediğini, binadaki asansörün sürekli arızalandığını, sarsıntılı çalıştığını, blok ... katlarını su bastığını, nem ve rutubetlenme olduğunu, genel olarak teknik yapı şartnamesine aykırı TSE standartlarına uygun olmayan düşük kalitede malzeme kullanıldığını, yapım hatası nedeniyle blok girişlerinde yağmurda göllenme olduğunu, arka çıkış kapısının merdivenlerinin çöktüğünü, bina çevresinde zeminin çöktüğünü bu nedenle seranit dış cephe kaplamasının yukarı kalkarak ısı yalıtımının zarar gördüğünü, sözleşme ve tanıtım broşüründe belirtilen kaliteye uygun malzeme kullanılmadığını, malzemelerin gizli ayıplı olduğunu, yangından korunma sistemlerinin teknik şartnameye uygun olarak yapılmadığını, su pompalarının etiket değerlerine uygun olarak çalışmadığını, zemin peyzaj toprağı ve site yollarında önemli çökmeler olduğunu, zemin katın altında kalan tüm bölümlerin yeraltı suyunun olumsuz etkisine maruz kaldığını ve önemli bir izalasyon drenaj zafiyetinin tespit edildiğini, hidrofor pompalarının kapasitesinin düşük olduğunu, düşük model hidrofor pompalarının sık sık arızalandığını, drenaj sisteminin çalışmadığını, kapalı otopark ve blok ... katlarını su bastığını, bisiklet ve koşu yollarının yapılmadığını, her bağımsız bölümde duvar tipi Sprinkler yangın söndürme tesisatlarının yapılmamış olduğunu, kay kay pisti ve mini futbol sahasının vadedildiği halde yapılmadığını, böylece sözleşmenin eksik ve gizli ayıplı olarak ifa edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 15.000,00 TL tazminatın sözleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının ayıp ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, ayrıca herhangi bir ayıp ya da eksik işin de bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu açık ve gizli ayıp iddiaları yönünden, süresinde ayıp ihbarı yapılmadığı ve talebin zaman aşımına uğradığı, eksik iş bulunmadığı, bu nedenle taşınmazda değer kaybı da olmadığı anlaşıldığından açılan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davacının ayıp ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, ayrıca herhangi bir ayıp ya da eksik işin de bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu açık ve gizli ayıp iddiaları yönünden, süresinde ayıp ihbarı yapılmadığı ve talebin zaman aşımına uğradığı, eksik iş bulunmadığı, bu nedenle taşınmazda değer kaybı da olmadığı anlaşıldığından açılan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacıların satın aldıkları konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, taleplerin reddine karar verilmiştir.

Davacıların, mahkemece gizli ayıp olarak nitelendirilen ayıplarla ilgili temyiz itirazı yönünden; dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesinde (818 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 198. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 04.10.2005 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 04.08.2008 tarihinde teslim edildiği ve davacının eldeki davayı 27.08.2014 tarihinde açtığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda yapılan keşif neticesinde ortak alanda olan ve dairede olan eksiklikler başlığı altında taşınmazda meydana gelen açık ayıp ve gizli ayıp konusunda raporda ayrım yapılmadan hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Hangi işlerin gizli ayıp, hangisinin açık ayıp olduğu açıklanmamıştır. 6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. O halde, mahkemece, ek rapor alınarak ya da konusunda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bilirkişi heyeti aracılığı ile ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi de dikkate alınarak tarafların delillerinin değerlendirilmesi, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı konusunda hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenlerine göre, davacın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davacılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20179, Karar No: 2018/14367, Tarih: 02.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/20179 E.  ,  2018/14367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

YARGITAY KARARI

Davacının hakimlik stajına başlama tarihinin ilgili yerlerden sorulup yazı cevabı dosya arasına alındıktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/07/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6222, Karar No: 2016/6430, Tarih: 31.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6222 E.  ,  2016/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında da vergi suçu raporları ve mütalaa bulunması nedeniyle sahte fatura kullanmak suçlarından zamanaşımı süresince dava açılması mümkün görülmüştür

Hakkında 27.04.2010 tarihinde CMK’nun 98. maddesi uyarınca yakalama kararı çıkarılmış olan sanığın 10.05.2012 tarihinde yakalandığında nöbetçi mahkeme huzuruna çıkarılarak kendisine iddianame okunup, diğer yasal hakları hatırlatılmak suretiyle savunmasının alındığı, bu savunmasında iddianamede anlatılan müsnet suça ilişkin kısmen kabul kısmen inkara yönelik beyanlarda bulunduğu ve esasa ilişkin ayrıntılı savunmasını asıl mahkemede yapacağını beyan etmiş olmasına rağmen, bildirdiği adrese yazılan talimatın, sanığın adreste bulunmaması nedeniyle işlemsiz olarak iade edildiği, sanığın duruşma günlerinden bir gün öncesine tekabül eden birden çok mazeret dilekçesi sunmaktaki amacının yargılamayı uzatarak sürüncemede bırakmak ve atılı suçların zamanaşımına uğramasını sağlamak olduğu, iddianame içeriğinden ve ekindeki vergi suçu raporlarında 2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında birden çok faturanın düzenlenmiş olduğunun belirtildiği, bu hususun ilk defa yargılama esnasında ortaya çıkmadığı bu nedenle TCK'nun 43. maddesinin uygulanması ihtimaline karşı ek savunma alınması mecburiyeti bulunmadığı kanaatine varan mahkemenin 15.01.2014 günlü son mazeret dilekçesini reddederek karar vermiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiş, sanık hakkında 2004 takvim yılından açılan davanın zamanaşımına uğramış olduğu da dikkate alındığında; tebliğnamedeki bu hususlara ilişen bozma düşüncelerine iştirak olunmamıştır.

I-Sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın, Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş ise de yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde;

1-... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.07.2009 gün ve 2009/636 Esas sayılı iddianamesi ile ''2004, 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009'' takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı, vergi suçu raporu ile “mütalaa” yazısının “2005, 2006, 2007 ve 2008” takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak ” suçları ile ilgili olduğu gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen " 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan davaya devamla sanık hakkında hüküm kurulması yasaya aykırı;

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık, Cumhuriyet savcısı ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.