muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9393, Karar No: 2018/114, Tarih: 15.01.2018

2)Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2104, Karar No: 2021/3092, Tarih: 30.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2104 E.  ,  2021/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Malatya 6. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/09/2019 tarih ve 2019/67-2019/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların Özyolçatı Petrol Ltd. Şti.'nin ortağı olduklarını ve İstanbul'da ikamet ettiklerini, Malatya'da faaliyette bulunan şirketin işlerini takip etmeleri için davalılara yetki ve vekalet verdiklerini, ancak davalıların bu yetki ve vekaletleri kötüye kullanarak ve davacıların imzalarını taklit ederek sahte satış kararları alarak şirkete ait birçok aracı ve taşınmazı satıp davacılara zarar verdiklerini, şirketin vergilerini ödemeyerek davacılara vergi cezası gelmesine neden olduklarını, bu nedenle Akçadağ Mal Müdürlüğü'nce davacıların banka hesaplarına bloke konulduğunu, mallarının haczedildiğini ve tabancalarının taşıma ruhsatının iptal edildiğini ileri sürerek davalılara verilen yetki ve vekaletin kötüye kullanılması sonucu oluşan zararın bir kısmının karşılığı olan 100.000,00 TL'nin zarar tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; 6762 sayılı TTK'nın 556. maddesi yollaması ile aynı yasanın 309. maddesi uyarınca şirket ortaklarının, şirket müdürlerinin şirketi kötü yönetmeleri nedeni ile uğradıkları dolaylı zararların tahsilini isteyebilecekleri gibi doğrudan zararların ise 818 sayılı BK'nın 41. maddesi uyarınca kendilerine ödenmesini isteyebilecekleri, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 2012/6721 Esas, 2013/8086 Karar sayılı bozma ilamı gereğince, davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile, davalılar ..., ... ve ... açısından açılan davaların esastan reddine, davalılardan ... açısından açılan davanın davacıların Akçadağ Mal Müdürlüğüne ödemiş oldukları vergi borcundan dolayı 265.611,05 TL'lik vergi borcunun 15. ve 18. taksitlerinin toplamı olan 29.512,29 TL'nin 1/4'ü olan 7.378,07 TL'nin davalı ...'dan alınarak davacı ...'na ödenmesine, bedele dava tarihinden itibaren değişen oranlarda davanın açıldığı tarihte geçerli olan ticari faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin olan bütün taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davalılardan ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de vergi cezasına esas olan Malatya 1. Ağir Ceza Mahkemesi kararı incelendiğinde 2002 yılı vergi döneminde gerçeğe aykırı ve yanıltıcı belge uydurma ve kullanmadan dolayı sanıklar hakkında ayrı ayrı 15'er aylık hapis cezalarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, verilen kararın kesinleştiği, söz konusu kesinleşmiş kararla şirketin 2002 yılı vergi cezalarından sorumlu kişilerin davacılar ..., ..., ... ve davalı ... olarak tespit edildiği anlaşılmıştır. Bu usulsüz işlemler nedeni ile şirket aleyhine 265.611,05 TL vergi borcu tahakkuk etmiştir. Bu durumda bu vergi borcu nedeni ile 15. ve 18. taksitleri ödediği kabul edilen davacı ...'nun, bizzatihi vergi borcunun doğumundan, 2002 yılında yönetici sıfatı ile sorumlu olması nedeniyle sorumluluk davası yoluyla bu meblağı davalı ...'dan talep edemeyeceği gibi mahkemece karar altına alınan meblağlar 27.12.2007 tarihinde açılan dava tarihinden sonra 30.09.2013 ve 27.03.2014 tarihlerinde ödendiğinden dava tarihi itibari ile muaccel ve talep edilebilir bir alacak da bulunmamaktadır. Her dava açıldığı tarihteki dava şartlarına göre değerlendirilir. Bu nedenle açılan davanın tamamen reddi gerekirken mahkemece yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş kararın davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

3- Davalılar ..., ... ve ... açısından davanın reddine karar verilmiş ise de davalı ... için vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesine rağmen davanın esası yönünden herhangi bir karar verilmemiş olması dahi doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekmekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 30/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7429, Karar No: 2018/5581, Tarih: 03.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/7429 E.  ,  2018/5581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 50/3.maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkûm olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a)Suça sürüklenen çocuk ... ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’un önceden aldıkları karar doğrultusunda müştekinin işyeri önündeki içecek dolabının kilidini kırdıkları, tanık...’nın suça sürüklenen çocuk ve ...’u görerek müdahale ettiği sırada suça sürüklenen çocuk ...’un yaklaşık 10 adet kutu kola ile kaçtığı, suça sürüklenen çocuk ...’un ise yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

b)Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 35 ve 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 1 ay 10 gün yerine hesap hatası sonucu 13 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 35 ve 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 1 ay 10 gün yerine hesap hatası sonucu 13 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c)5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde "malın değerinin azlığı" kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanması dışında benzerliğinin bulunmadığı, "değerinin azlığının" 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu olayın özelliği, suça sürüklenen çocuğun kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek; suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait market önünde bulunan kilitli dolap içinden çaldığı 10 adet kutu kolanın suç tarihindeki değerinin 35-40 TL olduğu anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 03/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11382, Karar No: 2018/3555, Tarih: 15.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11382 E.  ,  2018/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.03.2016 tarih ve 2014/527-2016/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2001 tarihinden beri “.... Haber Bülteni” adlı süreli yayını çıkarmaya devam ettiği, müvekkilinin yazı işleri müdürü eşinin ise derginin sahibi olduğunu, yapılan yoğun tanıtım faaliyetleri sonucunda “.... Haber” ibaresinin müvekkili ile anılır hale geldiğini, müvekkilin söz konusu markanın kullanımı üzerinde öncelik hakkı olmasına rağmen davalı tarafın kötüniyetle 2013/84542 sayılı “....” ibareli 41. sınıf ve 2011/04586 sayılı “.... Haber” ibareli 38. sınıf mal ve hizmetler yönünden tescil ettirdiğini, gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek belirtilen markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait “.... Haber” dergisinin Ocak 2010 tarihinden beri çıktığını, davacı tarafa ait deginin 2004 yılında yayını durdurduğunu ve yaklaşık 6 yıl gazete, dergi yayınlanmaması hususunda ceza aldığını, resmi olarak ise ... Cumhuriyet Başsavcılığı Basın Suçları soruşturma bürosundan aldığı yayın numarası ile başladığını, bu tarihi ise müvekkiline ait derginin çıkış tarihinden sonra olduğunu, zira müvekkile ait yayın numarasının 5224, davacı yana ait yayın numarasının 5296 olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığı Basın Suçları Soruşturma Bürosu tarafından yazılan müzekkere ekinde, 3117 yayın numaralı “.... Haber Bülteni” isimli yayının 11.12.2000 tarihinde, 5296 yayın numaralı “.... Haber Bülteni” isimli yayının ise 11.02.2010 tarihinde yayın hayatına başladığı ve her iki yayının imtiyaz sahibinin dava dışı Nazife Uç, yazı işleri müdürünün ise ... olduğu, ayrıca 6096 yayın numaralı “.... Haber Bülteni” isimli yayının 15.02.2013 tarihinde yayın hayatına başladığı ve gerek imtiyaz sahibi gerekse yazı işleri müdürü olarak ... olduğu hususunun bildirildiği,

her iki taraf markasında yer alan “....” ibaresinin ... ilinde bir semt adı olduğu, taraf markalarında yer alan sair sözcük ve ibarelerin markaların birbirlerinden ayırt edilmesini sağlayacak nitelikte ibareler olmadıkları, bu durumda taraf markaları oluşturan ibareler göz önüne alındığında markaların bir bütün olarak görsel, anlamsal ve işitsel açıdan iltibasa sebebiyet verebilecek düzeyde benzer oldukları, ancak davacının gerçek hak sahipliği iddiasının dayanak oluşturan yayınların ve yayın adının markasal olarak ticari hayatta kullanımının Nazife Uç adına olduğu, davacının gerçek hak sahipliği iddiasına dayandığı, oysa davacının yazı işleri müdürü olarak görev aldığı, davacının 2013 tarihinden itibaren kullanıma konu olan ".... Haber Bülteni" isimli yayın hayatında kullanılan yayın adından dolayı 8/3 md. şartlarının oluşmadığı, davacının bu yayınları Nazife Uç'tan devraldığına ve Nazife Uç adına olan yayına devam ettiğine dair herhangi bir savunmasının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9315, Karar No: 2010/22132, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/9315 E.  ,  2010/22132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaisalı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, icra mahkemesinin davacıyı ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkum edeceği hükmünü düzenlemiş olup, mahkemece "para cezasının hazineye irat kaydına"  şeklinde karar verilmesi gerekirken, %10 para cezasının davacıdan alınıp davalıya verilmesine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Karaisalı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 21/01/2010 tarih ve 2009/271 Esas, 2010/26 Karar  sayılı kararının hüküm bölümünde yazılı "%10 para cezasının davacıdan alınıp davalıya verilmesine" sözcüklerinin karar metninden çıkarılmasına, yerine "%10 para cezasının hazineye irat kaydına" sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 05/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3570, Karar No: 2008/5255, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3570 E.  ,  2008/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.02.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 17.10.1997 tarih ve 23 sayılı davalı ... Meclis Kararına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı ..., 17.10.1997 tarihli Meclis Kararının yasaya aykırı olmasından ötürü iptal edildiğini, kaldı ki, şuyulandırma işleminin Malatya İdare Mahkemesinin 2004/231 Esasında kayıtlı dava sonucu iptal edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 101 ve 229 ada’da yer alan davalı ...’nin mülkiyetindeki taşınmazlara ait tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

İstemin dayanağı olan davalı ... Meclisinin 17.10.1997 tarih 23 numaralı kararında; “…DOP payı olarak ilgiliden kesilen ve adına tescilli 493 ve 495 parsellere karşılık 3194 sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince 101 v 229 ada numaralı taşınmazların ayrı ayrı tamamının ilgiliye verilmesine…” karar verildiği görülmektedir. Ne var ki; aynı Meclis 07.10.2004 tarih ve 7 numaralı kararı ile 17.10.1997 tarih ve 23 sayılı Meclis Kararının uygun olmadığı sonucuna vararak, 17.10.1997 tarih 23 sayılı kararı iptal etmiştir. Davadaki istemin dayanağı 17.10.1997 tarih 23 numaralı Meclis Kararı olduğundan ve bu kararda aynı Meclis tarafından 07.10.2004 tarih 7 numaralı kararla iptal edildiğinden, İdari Yargı yerinde iptalin iptali dava edilip hüküm alınmadan davanın dinlenme olanağı yoktur. Çünkü, 07.10.2004 tarihli karar 17.10.1997 günlü ve 23 sayılı davacıya hak sağlayan kararı ortadan kaldırmıştır.

Mahkemece yapılan bu saptama bir yana bırakılarak orta yerde hüküm ve sonuç doğuran Meclis Kararı varmış gibi dava kabul edildiğinden, karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5469, Karar No: 2022/11715, Tarih: 20.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/5469 E.  ,  2022/11715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın, mağdurelerden .... mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarlarına göre sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan müştekiler ...ile katılan mağdure.... vekilinin temyiz istemlerinin incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan müştekiler...’un verdikleri süre tutum dilekçelerinde herhangi bir temyiz nedeni ileri sürmedikleri gibi gerekçeli karar tebliğinden sonra ayrıca gerekçeli temyiz dilekçesi de sunmadıkları anlaşıldığından ve suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ....’un velayet hakkına sahip annesi olan müşteki ....’nin, aşamalarda yargılamaya dahil edilmemesinden dolayı vekilin temyizine muvafakati olup olmadığı hususunda ihtar şerhli gerekçeli karar tebliği yapılmasına dair Dairemizin 30.11.2021 gün ve 2021/22236 Esas, 2021/9478 Karar sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği mahkemece usulüne uygun şekilde yapılan ihtar şerhli gerekçeli karar tebliğine rağmen müşteki Hatice’nin kararı temyiz etmemesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ile müdafisinin, katılan Bakanlık vekilinin ve katılan mağdureler.... ile .... vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanık ile müdafisinin, katılan Bakanlık vekilinin ve katılan mağdureler.... ile .... vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık ile müdafisinin, katılan Bakanlık vekilinin ve katılan mağdureler ........ile ... vekillerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde sanık hakkında mağdurelerden ... ... ile ...’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler bakımından istinaf başvurusunun esastan reddine ve .... yönünden çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak Yağmur’a yönelik atılı suçtan beraati ile ....’ya yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair kurulan hükümlere ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ile müdafisinin, katılan Bakanlık vekilinin ve katılan mağdureler ., ... ... ile ... vekillerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.