muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30259, Karar No: 2018/4695, Tarih: 05.04.2018

5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amma Alacaklarının Tahsil Usulü Hakknda Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, toplam 24,00 TL'den ibaret yargılama giderinin hazine üzerine bırakılmasına karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3.fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20990, Karar No: 2017/36494, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20990 E.  ,  2017/36494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8610, Karar No: 2007/9941, Tarih: 15.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8610 E.  ,  2007/9941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İ.İ.K.’nun 68.maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İ.İ.K.’nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanunun 37.maddesi gibi). O halde alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ:Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mercii kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428.maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3564, Karar No: 2017/7527, Tarih: 31.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3564 E.  ,  2017/7527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Ortaca 1. Sulh Ceza (Kapatılan) Mahkemesinin 25/03/2013 tarihli ve 2011/306 esas, 2013/349 sayılı kararını müteakip sanığın deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2017 tarihli ve 2016/747 esas, 2017/39 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13.04.2017 tarih ve 2017/2284 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.04.2017 tarih ve 2017/26036 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 09/08/2011 tarihli iddianamede sanığın eline geçirdiği bıçakla mağdur ...’a vurmaya teşebbüs ettiği şeklinde anlatıma yer verilerek sanık hakkında teşebbüse ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 35.maddesinin uygulanması istendiği ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, sanık hakkında teşebbüs hükümleri uygulanmaksızın fazla ceza tayin olunmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamede sanığın TCK'nin 35. maddesi deleletiyle 86/2-3-e maddeleri gereğince cezalandırılması talep edilmiş ise de, mağdurun alınan raporunda, sol göz alt kapağında 3-4 cm'lik kesi alanı mevcut olduğunun belirtildiği, mağdurun beyanında, sanığın elindeki bıçağı kendisine savurduğunu, kendisi çekilince bıçağı düşürdüğünü, bu sefer de tekme tokatla kendisini darp ettğini ifade ettiği, mahkemenin sanığın mağduru bıçakla yaraladığını kabul ettiği, rapor içeriğinden eylemin teşebbüs aşamasında kalmadığı ve tamamlandığı anlaşılmakla, mahkemenin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3190, Karar No: 2014/9791, Tarih: 27.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3190 E.  ,  2014/9791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/313-2013/430

Taraflar arasında görülen davada Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.11.2013 tarih ve 2012/313-2013/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; M. İli Yazıhan ilçesi, D.. Köyü'ndeki yetişmiş kayısı bahçesini G.. Sigorta A.Ş. sigorta ettirdiğini, taşınmaz üzerinde bulunan kayısı ağaçlarının don olayından dolayı büyük zarara uğradığını, Yazıhan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/21 D.İş sayılı dosyası ile delil tespiti yaptırdıklarını, ağaçlarda yüksek oranda hasar tespit edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla don nedeni ile 19.686,00 TL'nin ürün kaybının meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu edilen don olayının ürünün çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının meydana gelen don olayı nedeni ile dekar başına 150,00 TL olmak üzere telafi amaçlı destek ödemesi aldığını, böylece davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; don olayının ağaçların meyveye döndüğü dönemde meydana geldiği, buna göre meydana gelen zararın sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 18.560,48 TL'nin son hasat tarihi olan 11.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, davalı savunmasında, sigortalı davacının poliçesinin zeyil edilmiş olduğu ve bu duruma bağlı olarak da sigortalıya prim iadesinin gerçekleştiği hususlarının göz önünde bulundurularak hesaplanan tazminattan sigortalının prim borcunun hesabı ile prim borcu tutarının tazminattan düşürülmesi isteminde bulunmuştur. Bilirkişi raporunda ise, 18/02/2010 tarihli 15.000,00 TL bedelli sigorta poliçesinde belirtilen 1.125,52 TL prim borcu mahsup edilmiş ise de, esasen 04/10/2010 tarihinde düzenlenen 28/02/2010 başlangıç tarihli zeyilname ile sigorta bedeli 48.200,00 TL'na yükseltilmiş olup prim tutarı 3.609,29 TL olarak belirlenmiştir. O halde davacıya ödenmesi gereken sigorta tazminatından mahsubu gereken prim borcunun tutarı konusunda bilirkişiden ek rapor alınması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, davacının ödemesi gereken prim tutarının ne olduğu, ne miktarının ödendiği ve kendisine ne miktar iade edildiği araştırılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5287, Karar No: 2013/7332, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5287 E.  ,  2013/7332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı idare vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, mahkemenin gerekçeli kararının tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belge dosyanın içinde bulunmamaktadır. Adı geçen idare vekiline mahkeme kararı tebliğ edilmiş ise buna ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan kapama kayısı bahçesinde dekara kaç adet kayısı ağacı dikilebileceği, kapama kayısı bahçesinin 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi (kg başına değil), satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerinin, ayrıca 2 yaş kayısı ve 10 yaş iğde ağacının yaş ve cinsine göre ağaç başına (2011 yılı) rayiç değerlerinin, ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç enkazının davalılara bırakılıp bırakılmadığına ilişkin bilgi ve belgelerin davacı kurumdan sorularak, alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10951, Karar No: 2018/7530, Tarih: 16.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/10951 E.  ,  2018/7530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1 maddesinin birinci fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca, üst sınırı üç yılı geçmeyen atılı suçun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme ve suça sürüklenen çocuğa, duruşmaya gelmediği takdirde hükmün yokluğunda açıklanacağı ihtarlı davetiyenin cezaevinde tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuğun duruşma tarihinde de Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklanmasına ilişkin beyanı tespit edilmeden yargılamaya devamla hükmün açıklanması suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, sair yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2342, Karar No: 2017/14669, Tarih: 14.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/2342 E.  ,  2017/14669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, savunmasının alınması sırasında bildirdiği dosyada bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre tebliği yapılarak, sanığın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekirken, bu işlemler yapılmadan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre işlem yapılarak, sanığın en yakın komşularından birine, yönetici veya kapıcıya bildirilmeden doğrudan muhtara teslim edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından; temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen, bir diğer paragrafta kısa süreli hapis cezasının ertelendiğinden bahisle, TCK'nin 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının TCK'nin 53/4. maddesi gereğince uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 53/4. maddesinin uygulandığı paragrafındaki “Sanığa verilen ve TCK'nın 51 . maddesi uyarınca ertelenen hapis cezasının kısa süreli hapis cezası olması nedeni ile sanık hakkında TCK'nın 53/1 maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının TCK'nın 53/4 maddesi gereğince uygulanmasına yer olmadığına ” ibarelerinin çıkartılması ve uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesi gereğince Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı dikkate alınarak uygulanmasına kısmının eklenerek hükmün isteme aykırı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4993, Karar No: 2020/2914, Tarih: 15.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/4993 E.  ,  2020/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9,62,63 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde:

Sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuklarını gönderme eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek; sanığın hükümden sonra dosyaya gönderdiği 02.06.2020 tarihli dilekçesi TCK'nın 221. maddesine uygun şekilde yeterli bilgi içermediğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

II-Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Tüm dosya kapsamına göre; sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre silahlı terör örgütüne üyelik suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de; sanık ...'ın temyiz aşamasında 27.05.2020 tarihli dairemize hitaben yazmış olduğu dilekçesinde etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini detaylı bilgiyi avukatı huzurunda mahkemede vermek istediğini bildirerek ve bu kapsamda bilgiler verdiği dikkate alınarak; sanığın duruşmada hazır edilerek etraflıca beyanları alınıp, verdiği bilgilerin örgüt içerisinde kaldıkları süre, örgütsel faaliyet ve konumuna uygun faydalı bilgiler olup olmadığı, eldeki bilgilerle örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmesi lüzumu ;

2-Sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuklarını gönderme eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden BOZULMASINA, sanık ...'in tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin REDDİ ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.