muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2159, Karar No: 2024/3463, Tarih: 14.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 12.12.2022 tarihli, 2020/601 Esas, 2022/2679 Karar sayılı kararıyla; somut olayda davacının, davalının damadı olan kardeşi ile birlikte ortak oldukları şirketin bankaya olan borcunu ödemek için davalı ile 13.09.2005 tarihli inanç sözleşmesinin yapıldığını ve dava konusu taşınmazın borç bittiğinde iade edilmek üzere davalıya devredildiğini, kredi borcunun kendisi tarafından ödendiğini, davalının taşınmazı iade etmediğini ileri sürdüğü, davalının da inanç sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek davanın reddini savunduğu, her ne kadar, davacı tarafça istinaf dilekçesinde banka dekontlarının yazılı delil başlangıcı niteliğinde belge olduğu iddia edilmiş ise de, banka dekontlarında ödemeyi yapanın ... olarak geçtiği, davacının kredi borcunu kendisinin ödediğine dair herhangi bir makbuz veya belge ibraz etmediği, dekontlarda da bu konuda açıklama bulunmadığı, inanç sözleşmesine delil olarak ibraz edilen sözleşme başlıklı belgede ... adı altındaki imzanın Adli Tıp Kurumu raporu ve Söke Jandarma Kriminal Laboratuvarınca düzenlenen raporlar ile davalılının eli ürünü olmadığı tespit edildiğinden, çelişkili rapor bulunmaması nedeni ile 7 kişilik heyetten rapor alınması talebinin de yerinde olmadığı, Adli Tıp Kurumunca ve Söke Jandarma Kriminal Laboratuvarınca düzenlenen raporlar ile sözleşmedeki imzanın davalının eli ürünü olmadığının tespit edildiği, imzanın davalıya ait olduğunun ispatlanamadığı, davacı tarafın yemin teklifinin davalı asil tarafından eda edildiği, iddianın yazılı delille kanıtlanmasının zorunlu olduğu, yazılı delille bunun ispat edilemediği, yemin teklifinin de davalı tarafça eda edilmesi nedeni ile inançlı işleme dayalı tapu devri yapıldığı iddiasının ispatlanamadığı, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptali tescil ve manevi tazminat isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 05.02.1947 tarihli, 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı, 27 nci ve 97 nci, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 225 inci, 227 nci, 232 nci ve 190 ıncı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının maliki olduğu 300 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümü 13.09.2005 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı, 27 nci ve 97 nci, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 225 inci, 227 nci, 232 nci ve 190 ıncı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının maliki olduğu 300 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümü 13.09.2005 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

2.Hemen belirtilmelidir ki; inanç sözleşmeleri, tarafların karşılıklı iradelerine uygun bulunduğu için onlara karşılıklı borç yükleyen ve alacak hakkı veren geçerli sözleşmelerdir. Anılan sözleşmelerde taraflar, sözleşmenin kendilerine yüklediği hak ve borçları belirlerken, inançlı işlemin sona erme sebeplerini, devredilen hakkın inanılan tarafından inanana iade şartlarını, bu arada tabii ki süresini de belirleyebilirler. Bunun dışında, akde aykırı davranışın yaptırımına da sözleşmelerinde yer verebilirler. Buna dair akit hükümleri de TBK'nın 26 ncı ve 27 nci maddelerine aykırılık teşkil etmediği sürece geçerli sayılır.

Uygulamada mesele, 05.02.1947 tarihli, 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı ile ilişkilendirilip bu karar dayanak yapılmak suretiyle çözüme gidilmektedir. İnanç sözleşmesi olarak adlandırılan belgenin sözleşmeye taraf olanların veya inanılanın imzasını içermesi gereklidir. Bunun dışındaki bir kabul, hem İçtihadı Birleştirme kararının kapsamının genişletilmesi hem de taşınmazların tapu dışı satışlarına olanak sağlamak anlamını taşıyacağından kendine özgü bu sözleşmelerle bağdaştırılamaz.

Anılan 05.02.1947 tarihli, 20/6 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, inançlı işleme dayalı iddianın şekle bağlı olmayan yazılı delille kanıtlanması gerekeceği kuşkusuzdur. Şayet, ispat külfeti kendisinde olan tarafın yazılı bir belgesi yok ancak taraflar arasında gerçekleştirilen mektup, banka dekontu, yazışmalar gibi birtakım belgeler var ise bunların delil başlangıcı sayılacağı ve iddianın her türlü delille kanıtlanmasının olanaklı hale geleceği sabittir. Şayet, delil başlangıcı sayılacak böylesi bir olgu da bulunmuyor ise iddia sahibinin son başvuracağı delilin karşı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu da şüphesizdir.

3.Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 inci maddesi; "Yeminin konusu, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalardır. Bir kimsenin bir hususu bilmesi onun kendisinden kaynaklanan vakıa sayılır." Aynı Kanun'un 227/2 nci maddesi; “Yemin teklif olunan kimse, yemini edaya hazır olduğunu bildirdikten sonra, diğer taraf teklifinden vazgeçerek başka bir delile dayanamaz ve yeni bir delil de gösteremez.” düzenlemelerini içermektedir.

Anılan madde gerekçesinde, “1086 sayılı Kanun'un 354 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan hüküm aynen kabul edilmiştir. Ancak ikinci fıkra ile, başka delili de olduğu hâlde onlar tam olarak toplanıp değerlendirilmeden yemin teklif edilmesi durumunda, karşı taraf lehine doğan usulî kazanılmış hak gözetilerek ortaya çıkan karışıklığa açıklık getirilmiştir. Bu hüküm gereğince yemin teklif olunan kimse yemini edaya hazır olduğunu bildirdikten veya yemini iade ettikten sonra diğer taraf teklifinden vazgeçerek başka bir delile dayanamaz ve yeni bir delil de gösteremez.” ifadelerine yer verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Somut olaya gelince; davacı tarafından, davaya konu edilen taşınmaz devri ile ilgili olarak davalıya yemin teklif olunduğu, yeminin davalı tarafından eda edildiği, yeminin kesin delil olması ve HMK’nın 227/2 nci maddesine göre, yemin teklif olunan kimse yemini edaya hazır olduğunu bildirdikten sonra, diğer tarafın teklifinden vazgeçerek başka bir delile dayanamayacağı ve yeni bir delil gösteremeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, inançlı işlem iddiası usulünce ispatlanamadığından davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3716, Karar No: 2014/6628, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3716 E.  ,  2014/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/11787, Karar No: 2014/7662, Tarih: 18.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/11787 E.  ,  2014/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2009/467-2013/70

D.. G.. ile N.. G.. ve müşterekleri aralarındaki zilyetliğin korunması, elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kabulüne dair Kumluca Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.02.2013 gün ve 467/70 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, Kumluca İlçesi Mavikent Beldesi'nde dava dilekçesinde sınırları belirtilen 3800,00 m2 yeri vekil edeninin babası A.. İ..'nin vekil edenine sağlığında hibe senedi ile verdiğini, vekil edeninin bu yeri sağlığında çocuklarından vefat eden oğlu Ö..'e kullanım amaçlı kiraladığını, Ö.. vefat edince taşınmazın Ö..'in mirasçıları tarafından kullanılmaya başlandığını, bir süre sonra Ö..'in eşi davalı N..'nin kullanımına verildiğini, diğer davalının davalı Nadiye'nin kardeşi olduğunu, vekil edeninin yeri kullanmak isteyip boşaltmasını istediyse de davalıların boşaltmadıklarını, bu yerin halen tapusunun olmadığını, davalıların bu yerde durmalarını gerektirir hiçbir üstün hakları bulunmadığını, zilyetliklerini gösteren hiçbir belge olmadığını açıklayarak tarla vasıflı taşınmazda zilyetliğin korunması ve davalılar tarafından yapılan müdahalenin önlenmesi ile kurulan sera ve evin kal'ine karar verilmesini talep etmiş, 07.07.2010 tarihli yargılama oturumunda dava konusu taşınmazların ve parseller olduğunu açıklamıştır.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dayanılan hibe senedini sahte olması ve dava konusu araziyi kapsamaması sebebiyle kabul etmediklerini, davalı N..'nin murisi Ö..'in dava konusu araziyi imar ve ihya ederek zilyet ettiğini ve içerisine sera ve ev kurduğunu, toprak çektiğini, dava konusu arazideki hak sahiplerinin belirlenmesi amacıyla Kumluca Kadastro Mahkemesi'nin 1996/30 Esas-2006/15 Karar sayılı dava dosyasının halen devam ettiğini, davacının hibe aldığını beyan ettiği yerin vekil edenlerinin imar ve ihya ettiği ve zilyet ettiği yer olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuş, 06.10.2010 tarihli yargılama oturumundaki beyanında, dava konusu yerin Kumluca Kadastro Mahkemesi'nin 2010/37 Esas sayılı dosyasında davalı olduğunu açıklamıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların 11 parselde fen bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 1547,45 m2 ve 219 ada 1 nolu parselde aynı fen bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen 266,41 m2'lik kısmında davacının zilyetliğine yaptıkları müdahalenin men'ine, taşınmaz üzerindeki sera ve evin kal'ine karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların 11 parselde fen bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 1547,45 m2 ve 219 ada 1 nolu parselde aynı fen bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen 266,41 m2'lik kısmında davacının zilyetliğine yaptıkları müdahalenin men'ine, taşınmaz üzerindeki sera ve evin kal'ine karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; Dava konusu taşınmazın Kumluca Kadastro Mahkemesi'nin 1996/30 Esas-2006/15 Karar (2010/37 Esas) sayılı dosyasında davalı olması nedeniyle tapu kaydında maliki belli değildir. Açıklanan bu husus mahkemenin ve tarafların bilgisi ve kabulündedir. Dava konusu taşınmazın aynı (arzı) Kumluca Kadastro Mahkemesi'nin 1996/30 Esas-2006/15 Karar (2010/37 Esas) sayılı dosyasında davalı olduğu için elatmanın önlenmesi muristen gelen miras hakkına dayandığından bu yönden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26. ve 27. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının görevli Kumluca Kadastro Mahkemesi'ne gönderilmesine, ancak kal isteği yönünden HMK'nun 167. maddesi (HUMK 46) gereğince ayırma (tefrik) kararı verilerek mahkemenin ayrı bir esasına kaydının yapılmasına ve Kadastro Mahkemesi'nde görülen uyuşmazlığın bekletici mesele sayılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi uyarınca uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5074, Karar No: 2014/17557, Tarih: 17.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5074 E.  ,  2014/17557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/259-2013/12

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın Tapu kaydında Vakıflar Genel Müdürlüğü adına şerh bulunmakta olup, bu şerhin dayanağı olan tüm belgeler ve tapunun ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının, ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesinden sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15154, Karar No: 2007/3414, Tarih: 12.03.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15154 E.  ,  2007/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili ... ... ... ile 1-... ... 2-... 3-... ... vekili ... ... ... aralarındaki dava hakkında Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.7.2006 gün ve 39-248 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dava dilekçesinin davalılar vekiline Tebligat Kanununun 21. maddesi uygulanmak suretiyle tebliğ edilmek istendiği anlaşılmaktadır. Tebligat Kanununun 21. maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak kimse gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden çekinirse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır. Tebligat Tüzüğünün 28/1 maddesi uyarınca da tebliğ memurunun muhatabın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, kapıcı gibi kimselerden veya o yerin muhtar veya ihtiyar kurulu üyelerinden veyahut zabıta amir veya memurlarından soruşturarak vaki olacak beyanı tebliğ mazbatasına yazıp altını imzalatması gerekir. Bu yön özellikle Tebligat Tüzüğünün 33 ve Kanunun 23. maddeleri hükmünde de ayrıca vurgulanmıştır. Dava dilekçesinin davalılar vekiline tebliğine ilişkin tebligat parçasının arkasındaki yazılar incelendiğinde, muhatabın adreste bulunmama nedeninin araştırılmadığı gibi, haber verilen en yakın komşunun tebliğ evrakına imzasının da alınmadığı görülmektedir. Oysa tüzüğün 28/1. maddesi hükmünün aynen yerine getirilmesi halinde tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği ve fakat adresinde bulunmadığı tevsik edilmiş olur. O halde anılan şekilde işlem yapılmış olmadıkça tebliğ memuru tarafından yapılan yazılı beyan onun mücerret sözünden ibaret kalır ve bu durumda Tebligat Kanununun 21. maddesinde öngörülen koşullar tevsik edilmiş sayılamayacağından 2006/15154-2007/3414

(madde 23/7) yapılan tebliğ işlemi hukuken geçersiz duruma düşer. Davalılar vekiline mahkeme kararının tebliği açıklanan esaslar nazara alınarak yapılmadığından usulüne uygun olarak tebligat yapılıp temyiz süreleri geçirildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10233, Karar No: 2013/15260, Tarih: 03.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10233 E.  ,  2013/15260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile 06/07/2007 tarihinde 15 yıl süreli olarak kira sözleşmesi yaptığını, müvekkilinin diğer davalı ile imzaladığı bayilik sözleşmesi kapsamında bu taşınmaz üzerinde akaryakıt istasyonu bulunduğunu, Rekabet Kurulu'nun 12.03.2009 tarihli bildirimi ile anlaşmaların 5 yıl ile sınırlandırıldığını, kalan süre yönünden davalıların sebepsiz zenginleştiğini belirterek davalı şirkete ödenen bedelden 336.637,34 TL ana para ve KDV'nin bu davalıdan ödeme tarihinden itibaren tahsili ile davalı şirkete ödenen 117.149,79 TL'lik davacının yoksun kaldığı ekonomik kayıpların iadesine, ayrıca davalı şirketten işletme yatırım destek bedeline denk gelen 85.683,63 TL'nin ana para ve KDV nin de tahsi ile birlikte ekonomik kayıp nedeniyle 29.978,26 TL ekonomik kayıpların tahsiline ve yine diğer davalı ...’ya sabit yatırım bedeli olarak ödenen ve geçersiz süreye tekabül eden 14.102.66 TL ve KDV'sinin de bu davalıdan tahsiline ve bu davalıdan ekonomik kayıpların karşılığı olarak 4.424,12 TL'nin de KDV’siyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 26/03/2013 havale tarihli dilekçesi ile kira bedeline ilişkin talebin semere yönünden 66.450,21 TL artırılmak suretiyle ıslah edilerek 183.600,00 TL tutarındaki semerenin ve 330.690,79 TL ana para alacak olmak üzere toplam 514.290,79 TL'nin davalı şirketten tahsili şeklinde ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafından talep edilen yatırım destek bedeli ve sabit yatırım bedellerinin borç niteliğinde olmadığını ve protokolde belirtilen yönde harcanması nedeniyle sebepsiz zenginleşme kapsamında talep edilemeyeceğini, kira bedeli talebi yönünden ise müvekkilinin kötüniyetli olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre duran varlık inşaatı ve işletme yatırım destek bedelinin sebepsiz zenginleşme kapsamında istenemeyeceği, 15 yıl süre ile tesis edilen ve ödenen kira bedelinden bedelsiz kalan tutarın ise talep edebileceği gerekçesiyle davalılardan ... Petrol Ürünleri San ve Tic.Ltd. Şti'ye karşı açılan davanın kısmen kabulü ile 514.290,79 TL alacağın bu davalıdan alınıp, davacı tarafa verilmesine, bu miktarın 447.840,58 TL sına fesih tarihi olan 05.10.2011 tarihinden itibaren değişen oranlarda, 66.450,21 TL sına ıslah tarihi olan 28.03.2013 tarihinden itibaren değişen oranlardaki avans faizinin uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı tarafından davalı ... hakkında açılan davanın ispatlanamadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2886, Karar No: 2014/12654, Tarih: 13.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2886 E.  ,  2014/12654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tüm sanıklar hakkında, beden veya ruh

sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

ile sanıklar Galip ve Mustafa hakkında kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Tüm sanıklar için nitelikli cinsel saldırı

suçundan ve sanıklar Galip ile Mustafa için

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan

mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Dul olup 10 yaşındaki kızı ile birlikte yaşayan, günlük ihtiyaçlarını görüp çocuğun okuduğu okulda veli toplantısına katılan 36 yaşındaki mağdureyi 64 yaşındaki sanık ... ile evlendirmek isteyen sanık ... yanında eşi diğer sanık ...'da olduğu halde almak üzere ikna ettiği, mağdurenin 4 bilezik ve 5 dönüm azariyi düğün hediyesi karşılığı anlaştığı, sanık ...'ü, kendi kızının mağdure ile babasının evlenmesine rıza gösterdiği köyündeki evinde mağdureyi yanında mağdurenin kızı olduğu halde misafir ettiği, mağdure ile zorlama olmaksızın cinsel ilişkiye giren sanığın çocuklarının mağdurenin küçük çocuğunun olduğunu öğrenmeleri üzerine evliliğe karşı çıkmaları neticesi tarafların evlenmekten vazgeçtikleri başka ilçede yaşayan sanığın mağdurede mevcut olan orta derecede zeka geriliği rahatsızlığını bildiğine dair dosyada delil bulunmamasına rağmen hakkında TCK.nın 30. maddesinin tatbiki gerekirken, TCK.nın 102/2, 3a, 62/1. maddelerince mahkûmiyet kararı verilmesi ile sanığın mağdureyi zora dayalı olmaksızın cinsel ilişki eylemine herhangi bir dahili bulunmayan diğer sanıklar ... ve ...'ın fiilinin organ sokmaya ve zorla alıkoymaya iştiraki unsurları oluşmayıp suç teşkil etmeyen evlenme tellallığını oluşturduğundan ceza verilmemesi gerekir haklarında mahkûmiyet kararının onaylanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.