muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6876, Karar No: 2011/7953, Tarih: 27.12.2011

Diğer davalı kooperatifin durumuna gelince; bu davalının davacıya karşı sözleşmeden kaynaklanan bir sorumluluğu bulunmadığı gibi, kendi parseline ilişkin idari bir işleme karşı mahkemede dava açması Anayasa’dan kaynaklanan bir hak olarak kabulü gerektiğinden açılan davaya karşı herhangi bir şekilde sorumlu olduğu da düşünülemez.

Bu durumda mahkemece her iki davalı hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabul edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddine, 2. bentteki sebeplerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19481, Karar No: 2014/10210, Tarih: 10.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19481 E.  ,  2014/10210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2012

NUMARASI : 2011/332-2012/533

S.. K..'nın 18.02.2011 tarihli yazısı ile derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

S.. K..'nın 18.02.2011 tarihli yazısı ile; Salihli AB Gençlik Eğitim Tanıtım ve Bilişim Derneği'nin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-1086 sayılı HUMK.nun 179. maddesinde, dava dilekçesinde bulunması gereken unsurlar sayılmış bulunmaktadır. Bunlardan bir bölümü zorunlu unsur olup, mahkemece re'sen gözetilmelidir. HUMK.nun 179. maddesinde sayılmış olmasına rağmen hukuki sebepler ve cevap süresi dava dilekçesinde bulunması zorunlu unsur değildir. Bunun dışındaki kayıtlar (ki bunlar tarafların ve varsa kanuni temsilci veya vekillerinin ad-soyad-adresleri, davanın konusu, davacının iddiasının dayanağı vakıalar ve delilleri, açık şekilde iddia ve davacı veya kanuni temsilci veya vekilin imzası) veya kayıtlardan birinin noksan olması halinde, davalı taraf dava dilekçesinin düzenlenmesinde kanuni eksiklik bulunduğu gerekçesiyle ilk itirazda bulunabileceği gibi, mahkeme de talep sonucunun açık olmaması halinde HUMK.nun 75/2. maddesine göre izahat isteyebilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 115. maddesinde mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar vereceği, ancak dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verileceği, bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedeceği belirtilmiştir. Aynı Yasanın 119.maddesinde ise; tahdidi olarak dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar sayılmıştır. Anılan maddenin ikinci fıkrasında ise, dava dilekçesinde bulunması gereken bu unsurlardan mahkemenin adı, dava konusu ve değeri, vakıalar, deliller ve hukuki sebepler dışında kalanlardan herhangi birinin eksik bırakılmış, yazılmamış olması durumunda hakimin davacıya eksikliğin tamamlanması için kesin süre vermesi gerektiği belirtilmiştir. Gerek 115 ve gerekse 119. maddelerde verilen kesin sürenin bir haftalık süre olacağı da belirtilmiştir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması halinde dava açılmamış sayılır.

Somut olayda; davacı tarafından mahkemeye verilen yazının usulüne uygun dava dilekçesi niteliğinde olmadığı, yasada belirtilen hususları içermediği gibi hakim tarafından davacıya eksikliklerin tamamlanması için kesin süre de verilmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında mahkemece yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmadan ve davacıya eksikliklerin tamamlanması için kesin süre verilmeden davanın kabulüne karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 87/2. maddesi gereğince derneğin ilk genel kurul toplantısının kanunda öngörülen sürede yapılmamış ve zorunlu organlarının oluşturulmamış olması nedeniyle kendiliğinden sona erdiğinin tespiti gerekirken, üst üste iki defa genel kurul toplantısı yapılmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6227, Karar No: 2013/601, Tarih: 21.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/6227 E.  ,  2013/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davalı Kurum'dan, davacının tahsis talep tarihinde çalışmakta olduğu işten ayrıldığına dair işverence Kurum'a bildirimde bulunulup bulunulmadığı sorularak gelen yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9495, Karar No: 2021/2967, Tarih: 09.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9495 E.  ,  2021/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faiz ve ödemeye ilişkin 1.ve 2.bentlerinin tümüyle çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla,

a)(Davanın kabulü ile; Kamulaştırma bedelinin 54.488,29 TL olarak tespitine, tespit edilen 54.488,29 TL kamulaştırma bedelinden, bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 7.265,89 TL bedelin mahsubu sonrası kalan fark bedel 47.222,40 TL‘nin 3‘er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

a)(Davanın kabulü ile; Kamulaştırma bedelinin 54.488,29 TL olarak tespitine, tespit edilen 54.488,29 TL kamulaştırma bedelinden, bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 7.265,89 TL bedelin mahsubu sonrası kalan fark bedel 47.222,40 TL‘nin 3‘er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b)(Bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 7.265,89 TL bedele 25.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi 14.07.2015 tarihine kadar faiz işletilmesine, bozma ilamı sonrası tespit edilen bedelden ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası oluşan fark bedel 47.222,40 TL'ye 25.03.2015 tarihinden, Dairemiz karar tarihi 09.03.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacı idareden alınarak davalı tarafa verilmesine ) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33430, Karar No: 2012/15474, Tarih: 12.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/33430 E.  ,  2012/15474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mağdura ait doktor raporunda sağ kaşta cilt altını içeren kesi olduğunun belirtilmesi karşısında meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit iz meydana getirecek nitelikte olup olmadığı hususunda rapor aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 12/04/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10247, Karar No: 2016/1050, Tarih: 20.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/10247 E.  ,  2016/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına, beraat

TEMYİZ EDENLER : O Ye Cumhuriyet Savcısı, katılan sanık ... müdafii

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar ... ile ...'ın kendisine yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı ...'in 09.08.2012 tarihli duruşmada, davaya katılmak istemediğini belirtmesinden sonra 13.02.2013 tarihli duruşmada katılmak istediğini beyan ederek mahkeme tarafından da talebinin kabul edilmesinin, katılana bu sıfatı kazandırmayacağından kararı temyiz etme hakkı bulunmadığına dair tebliğnamedeki görüşe, katılan sanığın her aşamada sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan ederek duruşmaları takip etmesi ve sanıkların cezalandırılmasını istemesi karşısında iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçu yönünden, kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanıklar ... ile ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararların temyizinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince:

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında, yaralama suçundan kesin nitelikte verilen mahkumiyet kararına karşı, O Ye Cumhuriyet Savcısı tarafından suç vasfına yönelik temyiz başvurusunda bulunulduğu ve bu nedenle kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Adliye koridorunda taraflar arasında yaşanan kavgaya müdahale ederek tarafları ayırmaya çalışan mağdur polis memuruna yönelik sanık ... tarafından gerçekleştirilen yaralama eyleminin, TCK'nın 265/1 maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

b)Sanık ...'in kasten yaralama eylemine dair verilen kararın gerekçesinde, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtildiği halde, hüküm kısmında CMK'nın 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek gerekçe ile hüküm kısımları arasında çelişkiye düşülmesi,

b)Sanık ...'in kasten yaralama eylemine dair verilen kararın gerekçesinde, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtildiği halde, hüküm kısmında CMK'nın 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek gerekçe ile hüküm kısımları arasında çelişkiye düşülmesi,

c)Sanık ...'in atılı hakaret suçunu reddetmesi, suç mağduru olan polislerin kendilerine hakaret eden kişinin sanık olup olmadığı yönündeki soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki farklı anlatımları, 09.02.2012 tarihli olay tutanağında hakaret eden kişinin sanığın oğlu olan ... olduğunun belirtilerek sanığın hakaret ettiğinden bahsedilmemesi, olay yerinde olup yaşanan tartışmayı gören bağımsız tanıklardan adliye çaycısı N. Teke ile katip ...'in sanığın hakaret etmediği, sanık ve oğullarının tartışma yaşadığı bu suç açısından olayın tanığı olan ... ile ...'in de, sanığın sadece “sen kimsin, beni dışarı çıkaramazsın” dediği yönündeki anlatımları ile adliyede mübaşir olarak görev yapan H. Bolu ile tanık D. Kuş'un, sanığın hakaret ettiği yönündeki anlatımlarının çelişmesi karşısında, taraf ve tanık beyanlarından hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı karar yerinde açıklanıp tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle hüküm verilmesi,

d)Kabule göre de;

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenip, anılan Kanunun 86/3-c maddesi uyarınca cezada arttırım yapılması gerekirken, doğrudan TCK'nın 86/3-c maddesi uyarınca ceza belirlenmek suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21206, Karar No: 2015/9496, Tarih: 29.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/21206 E.  ,  2015/9496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ...

Alacaklıyı zarara uğratma için mevcudu eksiltmek suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, şikayet hakkının düşürülmesine dair İcra Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarihli ve ...esas, ... sayılı kararına karşı şikayetçi tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin İcra Ceza Mahkemesinin 18/03/2015 tarihli ve ...değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/10/2015 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2015 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin, kararın verildiği 11/12/2014 tarihli duruşmaya katılamayacağından dolayı mazeret dilekçesi verdiği ve söz konusu dilekçenin 08/12/2014 tarihinde havalesi yapılarak dosya içerisine alınması karşısında, müştekinin duruşmaya katılmadığı ve mazerette bildirmediği gerekçesiyle düşme kararı verildiği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İcra Ceza Mahkemesinin 18/03/2015 tarihli ve...değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, 29/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28978, Karar No: 2012/13464, Tarih: 24.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28978 E.  ,  2012/13464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Takibe dayanak ipotek akit tablosunda yazılı bulunan birinci derece ipotek yerine üçüncü derece ipoteğin takipte gösterilmesinin maddi hataya müstenit olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2478, Karar No: 2013/11125, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/2478 E.  ,  2013/11125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kiralananın ana giriş kapısının kullanımına engel olunması nedeniyle oluşan maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, kiralananın ana giriş kapısının kullanımına engel olunması nedeniyle oluşan maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiracı vekili dava dilekçesinde , davalı kiraya verenin 15 Nisan 2003 tarihinde içinde likit asetilen bulunan yüklü tankeri davacı şirketin işletmesinde bulunan fabrikanın ana giriş kapısı önüne çekerek fabrikanın mal girişi ve insan girişini engellediğini,meni müdahale davası sırasında verilen tedbir kararı ile 9. 5. 2003 tarihinde icra yoluyla tankerin fabrika önünden çektirildiğini,davacı şirketin fabrikasına gelen alıcıların içeriye giremediğini ve üst katta bulunan yük asansörü ile aşağı kata indirildiklerini belirterek 15 Nisan 2003 –10 Mayıs 2003 arası fabrikanın iş kaybı nedeniyle 20000 TL maddi tazminat ile 50000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiştir.Davalı vekili,davacının kiraladığı yerin müstakil bir bina olmadığını, davalı şirketin sınai ve tıbbi gaz dolum tesislerinin de içinde bulunduğu bir binanın ikinci katı olduğunu,binanın önüne işin gereği olarak zaman zaman yükleme boşaltma ve sair surette kısa süreli araç park edilmesinin doğal olduğunu,davacının giriş çıkışlarını binanın yan tarafında bulunan merdivenleri kullanarak yaptığını,davacının bu dönemde de faaliyetlerini devam ettirdiğini, dolayısiyle davacının maddi veya manevi hiçbir zararının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece binanın iki girişinin mevcut olmakla öndeki girişin engellenmesi durumunda yan taraftaki girişin kullanılabileceği,öndeki girişin engellenmesine rağmen işyerinin faaliyetini durdurmadığı, davacının 2003 - 2004 yılları kapanış kayıtlarına göre zarar ettiği de gözetilerek maddi tazminat istemi yerinde görülmemiş, kişilik haklarına saldırı mevcut olmadığından da manevi tazminat uygun görülmediğinden davanın reddine karar verilmiştir. Bu kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm Yargıtay 11. Hukuk Dairesi tarafından ''... mecurun bulunduğu binanın ilk giriş kapısından davacının yararlandırılmadığı tespit dosyası ve infaz edilen tedbir kararı ile sabit olup diğer giriş kapısının dar ve davacının faaliyetini sürdürmeye elverişli olmadığı keşif sırasında da belirlendiğinden davalı kiralayanın mecurun kira sözleşmesinin amacına uygun olarak kullanımına engel olması sonucunda davacının uğradığı zararı tazmin etme yükümlülüğü bulunduğu, davacının defterlerinde yıllar itibariyle zarar ediyor olması davalının eyleminden kaynaklanan zararın ödetilmesine engel olmadığı, davacıdan zararın ne şekilde oluştuğu açıklattırılıp varsa bu konudaki delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılamada davacı vekilinin zararın açıklamasına ilişkin olarak 13.9.2004 tarihli dilekçesine atıf yapması üzerine mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişi heyetinden alınan rapor doğrultusunda sonuca gidilmişse de bilirkişi raporunun hükme esas alınacak nitelikte olmadığı görülmektedir. Davacı vekili 13.9.2004 tarihli dilekçesinde oluşan zararı açıklarken fabrikaya girişin engellendiği 23 gün boyunca imalat kapasitesinin düştüğünü, mal sevkiyatı ve satış yapılamadığını bildirmiştir. Bilirkişi kurulunun yapacağı iş davacı vekilinin 13.9.2004 tarihli dilekçesini gözeterek, girişin engellendiği süre içerisinde davacının kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme suretiyle mal giriş ve çıkışının bu nedenle ertelenip ertelenmediği ve davacı vekilinin 13.9.2004 tarihli dilekçesinde belirttiği diğer zararların doğup doğmadığını somut verilere dayalı olarak tespit etmekten ibarettir. Sübjektif kanaate göre düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilemez. Bu durumda mahkemece yeni bilirkişi kurulundan belirtilen esaslar çerçevesinde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.