muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11318, Karar No: 2013/14271, Tarih: 04.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/11318 E.  ,  2013/14271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ.

BİRLEŞEN DAVA : BAKIRKÖY 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ 2009/189 E.

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/04/2011 tarih ve 2009/159-2011/129 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı birleşen davada davalı Sem Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/07/2013 günü hazır bulunan davacı karşı davalı vekili Av. ... ile davalılar k.davacılardan 3A Plastik Ambalaj Üretim ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... ile LSG Sky Chefs Havacılık Hiz. A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Mutlupnar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin faaliyet gösterdiği plastik sektöründe özellikle tek kullanımlık ve hazır gıda ürünlerinin tüketilmesine yönelik olarak plastik çatal, kaşık, bıçaklar ile gıda kapları, bardak ve fincan ürettiğini, müvekkiline ait ürünlerin TPE nezdinde tasarım tescil belgesi ile korunduğunu, davalılardan 3A Plastik Amb.Ür. ve Tic-...'ün müvekkili şirkete ait 2007/00007 sayılı tasarım tescilinin 7, 9, 11 ve 13.sırasındaki tasarımlar ile 2007/00039 sayılı tasarımın 13. sırasındaki tasarımı taklit ederek imal ettiğini, imal ettiği taklit tasarımları diğer davalıya da sattığını, bu şekilde davalıların müvekkili şirketin tasarım haklarını ihlal ettiklerini ileri sürerek, davalıların söz konusu eylemlerinin müvekkilinin tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespiti, önlenmesi ile şimdilik 70.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 100.000,00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsili ile hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Davalı LSG Sky Havacılık Hiz.A.Ş vekili tarafından açılan birleşen davada, Sem Plastik A.Ş adına tescilli 2007/00007 ve 2007/00039 numaralı tasarım tescil belgelerindeki tasarımların başvuru tarihi itibariyle yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine sahip olmadığı ileri sürülerek, anılan tasarım tescil belgelerinin hükümsüz kılınması talep ve dava edilmiştir.

Davalı 3A Plastik Amb...Tic.-... vekili tarafından açılan birleşen davada, davalı Sem Plastik A.Ş. adına TPE nezdinde tescilli 2007/00007 nolu çoklu tasarım belgesindeki 7, 9, 11 ve 13. sıradaki tasarımlar ile 2007/00039 nolu çoklu tasarım belgesindeki 13. sıradaki tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine sahip olmadığı ileri sürülerek, hükümsüz kılınması talep ve dava edilmiştir.

Davacı-davalı vekili, birleşen davaların reddini istemiştir.

Davalı 3A Plastik Amb...Tic.-... vekili tarafından açılan birleşen davada, davalı Sem Plastik A.Ş. adına TPE nezdinde tescilli 2007/00007 nolu çoklu tasarım belgesindeki 7, 9, 11 ve 13. sıradaki tasarımlar ile 2007/00039 nolu çoklu tasarım belgesindeki 13. sıradaki tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine sahip olmadığı ileri sürülerek, hükümsüz kılınması talep ve dava edilmiştir.

Davacı-davalı vekili, birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada davacının dayandığı tasarımların anonim karakterli olup, ilk defa davacı tarafça oluşturularak, piyasaya sunulduğunun ispat edilemediği gibi uçaktaki kullanım şeklinin belli boyutlarda olmasının ise zorunluluktan kaynaklanan ölçütler olduğu gerekçesiyle LSG Sky Havacılık Hiz.A.Ş. tarafından açılan birleşen davada, davanın kabulü ile davalı Sem Plastik San.ve Tic. A.Ş.adına TPE nezdinde tescilli 2007/00007 nolu ve 2007/00039 nolu çoklu tasarım tescil belgelerinin hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine; 3A Plastik Amb..Tic.-... tarafından açılan birleşen davada davanın kabulü ile davalı Sem Plastik San ve Tic.A.Ş. adına TPE nezdinde tescilli 2007/00007 nolu çoklu tasarım belgesindeki 7, 9, 11 ve 13. sıradaki tasarımlar ile 2007/00039 nolu çoklu tasarım belgesindeki 13.sıradaki tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine; asıl davada ise davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-birleşen davalarda davalı Sem Plastik San.ve Tic.A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı birleşen davada davalı Sem Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı birleşen davada davalı Sem Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 30,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 04/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13954, Karar No: 2013/2242, Tarih: 25.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13954 E.  ,  2013/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itiraz

K A R A R

Takibe konu ... İli Divriği İlçesi Kale Mahallesi Mahallede mevkiinde kain 425 ada 1 nolu parsel ... taşınmaz üzerinde Divriği Tapu Sicil Müdürlüğü'nün 17.03.2009 tarih 385 yevmiye nolu 1. derecede tesis edilen ipotek akit tablosunun onaylı suretinin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü'nden temin edilip, eklenerek birlikte gönderilmesi için, dosyanın mahalline İADESİNE, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2892, Karar No: 2019/2369, Tarih: 20.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/2892 E.  ,  2019/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen, İçişleri Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığı'nın yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde ek tebliğname düzenlenmesi ayrıca düzenlenecek ek tebliğnamede mahkeme tarafından sanıklar hakkında verilen tüm kararlara yönelik olarak Cumhuriyet Savcısının 12.12.2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, 02.02.2016 tarihli tebliğnamede ve 29.06.2016 tarihli ek tebliğnamede sanık ... hakkında hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen kararlara yönelik herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından yine kamu malına zarar ve hakaret suçlarının temyizine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6423, Karar No: 2024/4266, Tarih: 05.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6423 E.  ,  2024/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1120 E., 2023/1404 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/885 E., 2023/144 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı erkeğin istinaf kanun yoluna başvuru tarihinden sonra öldüğü, evlilik birliğinin ölümle sona erdiği, davacı erkeğin mirasçılarının kusur tespiti yönünden davayı takip etme haklarının bulunduğu gerekçesi ile başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı erkeğin 04.06.2022 tarihinde vefat etmesi nedeniyle evlilik birliği ölüm nedeniyle sona erdiğinden boşanma konusunda karar verilmesine yer olmadığına, davalının kusurunun tespitine ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek mirasçıları vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve caveba cevap dilekçesinde özetle; kadının ''ölene kadar nafakanı yiyeceğim, öldükten sonra da maaşını yiyeceğim'' dediğini, Samsun 1.Aile Mahkemesinin 2013/405 Esas, 2014/263 Karar sayılı boşanma davasının açıldığını, tarafların anlaşıp barışmaları nedeniyle davacı erkeğin davadan feragat ettiği, bu kararın kesinleştiğini, kadının söz vermesine rağmen davadan sonra eve dönmediğini, kadının kavgada erkeğe bıçakla saldırdığını, erkeği ve aile bireylerini yaraladığını, karşılıklı şikayetten vazgeçtiklerini, kadının eyleminin af niteliğinde olduğunu, kadının tehditte bulunduğunu, Samsun 2. Aile Mahkemesinin 2014/616 Esas, 2015/565 Karar sayılı dosya ile tedbir nafakası davası açtığını, davalı kadın lehine aylık 275,00 TL nafakaya hükmedildiğini, bu kararın kesinleştiğini, Samsun İcra Müdürlüğünün 2016/90284 Esas sayılı dosyası ile takibe konulduğunu, halen derdest olduğunu, Samsun 1.Aile Mahkemesinin 2018/863 D.iş Esas, 863 Karar sayılı dosyası ile davalıya terk ihtarında bulunulduğunu, terk ihtarına davalının cevap verdiğini, ancak evde dönmediğini, erkeğin ulaşmasını engellemek için telefon hattını değiştirdiğini iddia ederek terk sebebi ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların doğru olmadığını, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesini, davacı erkeğin oğlu ile birlikte şiddet uyguladığını, evden kovduklarını, darp raporunun mevut olduğunu, eşi için şikayetinden vazgeçtiğini, davacının açmış olduğu boşanma davasından feragat ettiğini, ancak davacının çocuklarının evlilik birliğine müdahale ettiklerini, davalının eşinin çocukları ile altlı- üstlü oturmak istemediğini, davacının istemediğini söyleyerek maddî yardımda bulunmadığını, davacı tarafından çekilen ihtarın samimi olmadığını, davacının oğlu ile gelininin baskıları sonucunda müşterek konuta dönmediğini, can güvenliğinin olmadığını belirterek davacının davasının öncelikle dava şartı bulunmaması nedeniyle reddine, Mahkeme aksi kanaatte olursa ise müvekkili için aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, 10.000,00 TL maddî tazminata ile 10.000,00 TL marevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 19.04.2022 tarih ve 2019/296 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı ile: Mahkemenin 2014/616 Esas, 2015/565 Karar sayılı Yargıtayca onanan kararında da kabul edilen gerekçeler de dikkate alınarak davalının, davacının çocuklarından korktuğu için eve dönmek istemediği ve taraflar arasında yaşanan ve yargılamaya konu olaylarda gözetildiğinde davalının ortak konuta dönmemekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili, aradan 8 yıl süre geçtiğini, uzun süre önceki olayların eve dönmemede haklılık olarak değerlendirilemeyeceğini, nafaka davasının o tarihteki terkin haklı olduğunun değerlendirildiğini, eve dönmemede haklılığın ispat edilemediğini, ceza davasında düşme kararı verildiğini, karşılıklı affın ve delillerin değerlendirilmediğini beyanla; davanın reddi ve kusur belirlemesi yönünden, davalı kadın vekili ise vekâlet ücretinin eksik hükmedildiğini beyanla vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2022 tarih ve 2022/2139 Esas, 2022/3001 Karar sayılı kararı ile; davacı erkeğin Mahkeme kararından sonra öldüğü, evlilik birliğinin ölümle sona erdiği, davacı erkeğin mirasçılarının kusur tespiti yönünden davayı takip etme haklarının bulunduğu, davaya kusur tespiti yönünden devam etmeleri halinde buna göre karar verilmesi için tarafların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı erkeğin 04.06.2022 tarihinde vefat etmesi nedeniyle evlilik birliği ölüm nedeniyle sona erdiğinden boşanma konusunda karar verilmesine yer olmadığına, davalının ortak konuta dönmemekte haklı olduğu anlaşıldığından ve davalının boşanma sebebiyet verecek kusuru ispat edilemediğinden davalının kusurlu olduğunun tespitine yönelik istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek mirasçıları vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek mirasçıları vekili istinaf dilekçesinde özetle, eksik inceleme ve araştırma ile hukuka aykırı karar verildiğini, ayrı yaşamda haklılık şeklinde değerlendirilen 8 yıllık sürede evvelce meydana gelen olayların etkisini kaybetmiş olduğunu, davalının evi terkinin üzerinden 8 yıl geçtiğini, dava açıldığı tarihteki hal ve koşullara göre değerlendirildiğinden ve tedbir nafakasına ilişkin davada eve dönmekte haklı olduğunu değil, nafaka isteğinde bulunduğu tarihte evi terkte haklı olduğunun değerlendirildiğini, tarafların birbirini affettiğini, ceza davasında şikayetten vazgeçtiklerini, bir arada yaşamak için anlaştıklarını, erkeğin çocuklarının aynı binada ayrı dairede oturmasının evin marevî bağımsızlığını ortadan kaldırmayacağını belirterek, davanın reddi ve kusur belirlemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, mahkemece gerekçede, davalının boşanmaya sebebiyet verecek kusurunun ispat edilemediğinin belirtildiği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davacı mirasçıları vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, davanın reddi ve kusur belirlemesi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından terk sebebine dayalı açılan boşanma davasında davacı erkeğin ölümü nedeniyle evlilik birliğinin sona ermesi üzerine, davalı kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusurlu olup olmadığının tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından terk sebebine dayalı açılan boşanma davasında davacı erkeğin ölümü nedeniyle evlilik birliğinin sona ermesi üzerine, davalı kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusurlu olup olmadığının tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 164 üncü maddesi, 181 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle sağ kalan eşin (davalının) boşanmayı gerektirecek şekilde kusurlu olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı mirasçıları vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12903, Karar No: 2016/1076, Tarih: 28.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12903 E.  ,  2016/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/214 esas, 2015/94 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/330-213 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 04/06/2015 tarihli ve 2015/685 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-9285-2015-21894/69178 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 04/06/2015 tarihli ve 2015/685 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.