muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18054, Karar No: 2018/1495, Tarih: 20.02.2018

Somut olayda, davacının kalıp ustası olarak çalışırken, 3 metre yükseklikten düşerek iş kazası geçirdiği ve %18 oranında malul kaldığı, davacının iş kazasının gerçekleşmesinde %25 oranında müterafik kusurunun bulunduğu, hesap bilirkişiden alınann 22/04/2016 tarihli raporda seçenekli olarak hesap yapıldığı mahkemece davacı tanık anlatımlarına itibar edilerek 3,16 kat üzerinden yapılan hesaba itibar edilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında hesaba esas ücretin tespiti ile asgari geçim indiriminin hesaba eklenmesi noktasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Tazminatın saptanmasında zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, karşılık kusur oranları, ... Kurumu tarafından sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak ıskontolumaa ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 ıskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, Yargıtay'ın giderek Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, en son olarak da, aktif ve pasif dönemde, elde edilen kazançlar toplamından, ... Kurumu tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerinin (varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin) rücu edilebilir bölümünün indirileceği, böylece belirlenen tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütüleceği gibi, hususların göz önünde tutulacağı hukuksal gerçeği de ortadadır.

Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, en son olarak da, aktif ve pasif dönemde, elde edilen kazançlar toplamından, ... Kurumu tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerinin (varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin) rücu edilebilir bölümünün indirileceği, böylece belirlenen tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütüleceği gibi, hususların göz önünde tutulacağı hukuksal gerçeği de ortadadır.

Öte yandan hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda, ücretin belirlenmesinde 01.01.2008 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan asgari geçim indiriminin dikkate alınması ve davacının olay tarihindeki ücretinin net asgari ücretlere oranlanarak takip eden yıllarda aynı oranda asgari ücretin artırılması doğru ise de, asgari geçim indiriminin her yılbaşında belirlendiği ve o yıl için değişmediği göz ardı edilerek, asgari ücretin “asgari geçim indirimi uygulanmamış net tutarının belirlenen katsayı doğrultusunda artırılarak daha sonra asgari geçim indiriminin ilave edilmesi yerine, asgari geçim indirimli net asgari ücretin artırımına gidilmek suretiyle ücretin belirlenmesi hatalıdır. Bu uygulamanın asgari geçim indiriminin de artırılması sonucunu doğurduğu ortadadır. Bunun dışında hesap raporunda asgari geçim indirimli asgari ücret üzerinden artırıma gidildiği halde birde bu şekilde tespit edilen ücrete yeniden asgari geçim indirimi ilave edilmek suretiyle asgari geçim indiriminin mükerrer uygulandığı ve bu şekilde maddi tazminatın fazla çıkarıldığı açıktır.

Somut olayda, sigortalının inşaat işinde kalıpçı ustası olarak olarak çalıştığı hususunda uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmaktadır. Aynı zamanda mevcut hesap raporunda hükme esas alınan ücret içerisinde asgari geçim indiriminin dahil olduğu anlaşılmasına karşın, ücretin asgari ücrete katı hesap edildikten sonra ayrı bir alacak kalemi olarak asgari geçim indirminin hesaba dahil edilmesi suretiyle mükerrer asgari geçim indiriminin uygulandığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş hakkaniyete uygun maddi tazminatın hesabı için, TÜİK’dan, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile ilgili Meslek Odalarından sigortalının yaptığı işe karşılık alabileceği asgari geçim indirimsiz net emsal ücretin bilinen devre için sorularak kazalı işçinin gerçek ücretinin tereddütsüz olarak belirlemek, bilinmeyen devre başından itibaren ise son bilinen ücrete göre asgari ücrete olan katı esas alarak hesap yapmak ve bu ücrete her yıl için davacı için uygun asgari geçim indirimi miktarını dahil ederek, taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakkı gözeterek yapılan hesabı hükme esas alarak karar vermekten ibarettir.

3- Bilindiği üzere, gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde Hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu açıklamalar ışığında davacı yararına hüküm altına alınan 10.000,00 TL manevi tazminatın az olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı... Ltd Şti vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı ile davalılardan ... Şti. yararına takdir edilen 1.630,00TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalı ... Ltd. Şti'ne iadesine, 20/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/13315, Karar No: 2012/14451, Tarih: 17.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/13315 E.  ,  2012/14451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.02.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma talebinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, davalının 299 parsel sayılı taşınmazının sınır bölgesinde davacıya ait 106 ada 1 parsel sayılı arsanın önünü kapatacak şekilde 8-20 metre arasında selvi ağacı diktiğini, müşterek sınırda bulunan ...ağaçlarının kesilerek müdahalenin önlenmesini istemiştir.

Davalı, davacı taşınmazının ekili dikili olmadığı gibi üzerinde konut da bulunmadığını, zarar gerçekleşmediğinden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı taşınmazının sınırındaki ağaçların fiili durumu itibariyle davacı taşınmazına kısmen zarar verdiği, bu durumda yerel örf ve adet ile hakkaniyet ilkesi dikkate alındığından, ağaçların seyreltilmesi ve budanması suretiyle müdahalenin önlenebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü her iki taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Türk Medeni Kanununun 683. maddesi; “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkını hukuksal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde “kullanım biçimi” başlığı altında yer alan 737. maddesi; “Herkes, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkilerini kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle; taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel âdete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü ve sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır. Yerel adete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan doğan denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır” hükmü ile de malike, mülkün kullanılmasında komşuya zarar verecek taşkınlıklardan sakınma ödevi yükleyerek, yasal kısıtlamalardan birisini düzenlemiştir.

Taşkınlıktan amaç ise, komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun kendisi ve ailesi ile taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek iş ve eylemlerdir. Bu eylemlerin saptanmasında, taşınmazın bulunduğu yerin kullanma amacının, niteliğinin, konuya ilişkin düzenlemelerin ve yasal boşluk bulunması halinde mahalli örf ve adetlerin göz önünde tutulması gereklidir. Bu tür uyuşmazlıkların çözümünde hâkim, gerek zararı saptama, gerekse zararı giderici önlemleri bulma yönünden her somut olayın özelliğini gözetmek, tarafların yarar zarar dengelerini değerlendirmek durumundadır.

Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde ise, mahkemece kurulacak hükümde zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Ayrıca, TMK’nın 737. maddesine göre, kural olarak elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, zararın doğmuş olması gerekir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece yapılan keşifler sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında; davacı taşınmazında ekili dikili ürün bulunmadığı ve inşa edilmiş bir yapı da olmadığı saptanmıştır. Mahkemece hükme esas alınan 07.04.2012 tarihli ziraat bilirkişi raporunda, davalı taşınmazda dikili bulunan selvi ağaçlarının dal ve köklerinin davacı taşınmazına taşmak ve gölge yapmak suretiyle zarar verme durumunun sözkonusu olmadığı ancak selvi ağaçlarının 10-20 metrelik boyları ve sık dikilmiş olmaları nedeniyle davacının manzarasını ve belli ölçüde hava sirkülasyonunu keserek komşuya zarar verdiği belirtilmiştir. Ne var ki, davacı taşınmazında inşa edilmiş bir yapı bulunmadığından ağaçların

davacının manzarasını kapatacağından sözedilemez. Somut zarar henüz gerçekleşmeden, muhtemel zarar nedeniyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenemez. Olayda davalı tarafından dikilen ağaçlar nedeniyle gerçekleşmiş bir zararın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu hususlar gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 17.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1825, Karar No: 2018/6111, Tarih: 22.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1825 E.  ,  2018/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın icra dosyasındaki alacağın temliki eylemi hakkında temlikname tarafları arasında alacak-borç ilişkisi bulunup bulunmadığı ve bu temlikname nedeniyle temlik alacaklısına herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı, hususlarında sanık ve temlik alacaklısı dinlenip araştırma yapılmadan, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında ceza verilirken somut bir ceza tayin edilmesi gerekirken 6 aya kadar hapis cezası denilmek suretiyle TCK'nın 61. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27955, Karar No: 2017/3011, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27955 E.  ,  2017/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22631, Karar No: 2018/10353, Tarih: 02.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22631 E.  ,  2018/10353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.10.2018 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekili gelmedi. Davacı ... vekili Av. ...başka mahkemelerde duruşmasının olduğundan bahisle mazeret dilekçesi verdiği birden fazla vekili olduğu görülmekle mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadın tarafından dosyaya sunulan nasıl ve ne şekilde elde edildiği anlaşılmayan ses kaydının hukuka aykırı delil olduğu, bu nedenle hükme esas alınamayacağı ne var ki mahkemece de kabul edilen diğer delillerle de davalı erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğinin anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının memur emeklisi olduğu düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Öyleyse, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları kadın lehine oluşmamıştır. Davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.630 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.10.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/16159, Karar No: 2012/6978, Tarih: 27.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16159 E.  ,  2012/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/07/2010 tarih ve 2006/418-2010/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından “Ticari İşletme Sigorta Poliçesi” ile Sırma Sokak Siteler Altındağ Ankara adresinde bulunan iş yerinin teminat altına alındığını, 24.07.2006 tarihinde davalı kurumun taşeron firması diğer davalı ... Ltd. Şti. tarafından kanal kazısı çalışması sırasında iki adet temiz su borusunun, çevresindeki dolgunun kazı işlemine bağlı olarak gevşemesi nedeni ile, dirsek kısmından patlaması sonucu akan suların sigortalı iş yerine dolduğunu ve hasar meydana geldiğini, hasar nedeni ile 28.09.2006 tarihinde sigortalıya 71.908,72 TL ödendiğini, bu nedenle de Türk Ticaret Yasası'nın 1301. maddesi gereğince halef olduğunu ileri sürerek 71.908,72 TL'nin ödeme tarihi 28.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekillleri, sorumluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 24.07.2006 tarihinde davalı (yüklenici) Özdoğanlar Ltd. Şti. tarafından sözleşme yükümleri yerine getirilirken, iki adet temiz su şebeke borusunun çevresindeki dolgunun kazı işlemine bağlı olarak gevşemesi nedeni ile her iki borunun dirsek kısmından patlaması sonucunda akan suların Sırma Sokak üzerinde bulunan iş yerlerine dolması nedeni ile hasar meydana geldiği, davacının bu hasar nedeni ile sigortalısına 28.09.2006 tarihinde 71.908,72 TL ödediği, meydana gelen olayda davalıların % 50'şer oranda kusurlu bulundukları ve meydana gelen hasarın da 71.908,72 TL olduğu gerekçesi ile 71.908,72 TL'nin ödeme tarihi 28.09.2006 tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar değişken orandaki yasal faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.203,35 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 27.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6630, Karar No: 2019/2919, Tarih: 27.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6630 E.  ,  2019/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın Aydın Denizli Karayolu üzerindeki Salamura Zeytin İşletmesi adlı iş yerini ...adlı kişinin vekili olarak beş yıl süre ile ... Gıda Tar. Ür. Teks. Ve inş. Tah. San. Tic. Ltd. Şirketine kiraya verdiği, kira kontratında söz konusu iş yerinin bünyesinde bulunan bir adet zeytin kalibre makinası, bir adet zeytin seçme bantı, bir adet döner tablo, bir adet teneke kutu kapama makinası, bir adet gzostör, bir adet buhr kazanı, iki adet elevatör bant, bir adet vinç, üç adet yağ tankının kira sözleşmesi ile sanık şirket yetkililerine teslim edildiği, kira sözleşmesine kefil olarak sanık ...'nin, kiracı olarak ise söz konusu şirket yetkilileri olan diğer sanıkların imza attıkları, söz konusu şirketin müdürü olarak kendisini katılana tanıtan sanık ...'in ve diğer sanıkların kiradan doğan borçlarını katılana ödememeleri üzerine katılanın söz konusu fabrikaya gittiğinde iş yerinin boş olduğunu, iş yerini kiralarken sanıklara teslim ettiği kira konratında demirbaş olarak belirtilen eşya ve makinelerin iş yerinde olmadığını tespit ettiği, bu şekilde sanıkların kendilerine kira kontratı bünyesinde teslim edilen eşya ve makinaları kendilerine teslim amacı dışında iş yerinden ayrılmalarına rağmen katılana iade etmeyerek kendilerinin yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında eşya ve makinalar üzerinde tasarrufta bulunarak üzerilerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edildiği olayda;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanık savunmaları, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık savunmaları, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından;taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesi ile suça konu makine ve eşyaların kiralandığı ve taraflar arasında hizmet ilişkisi bulunmadığı anlaşılmakla, şirket yetkilisi olan sanık ...'in eyleminin “6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına” alınan 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde öngörülen basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesi,