muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3971, Karar No: 2022/8345, Tarih: 10.11.2022

Sarhoş olan ölenin tedavisinin devamı için ebe hemşire ve ... memuru bir çaba göstermemiş, orada bulunan güvenlik birimlerinden ya da özel güvenlikten yardım talep etmemişlerdir. ... personeli de acil servis kaydına göre gelen hastanın kafa travması şüphesini bildikleri ve tetkik için karar almalarına rağmen ve hatta sanıklardan birinin dışarıda ayakta dahi duramayacak şekilde yere düşen sanığın yanına gidip başını suyla yıkama, kusturulması gibi tıbbi olmayan tavsiyelerde bulunmuşlardır.Hastanın hastane dışına çıktığını ancak hastaneden ayrılmadığını öğrenen hekim de güvenlik birimlerinden yardım isteyip tedavi yapılması için çaba göstermek yerine ... memuru ve ebe hemşirenin beyanları ile ölenin taburcu işlemlerini yapma yoluna gitmiştir.

Başta doktor sanık olmak üzere ebe hemşire ve ... görevlisi olan sanıkların kafa travması şüphesi bulunan vakıalarda ölümün gerçekleşebileceğini öngörmemesi mümkün değildir. Yukarıda izah edilen hususlar da dikkate alındığında ... çalışanlarının davranışı ile ölüm olayı arasında illiyet bağı olduğu da kanaati hasıl olmuştur. Taksirle ölüme neden olma suçunda korunan hukuki menfaat kişinin yaşama hakkıdır. Yaşam hakkı ise diğer bütün haklardan yararlanmak için ön şart olduğundan, bu hakka yönelen bir saldırı bütün haklara yönelmiş sayılacaktır. Ölen kişi üzerindeki bağlı bulunan serum hortumlarını kopararak tedaviyi reddediyor gibi görünse de, ön tanılarda alkolün fazla miktarda alındığı ve bu nedenle cevap dahi veremediği görüldüğünden kişinin kendisine tedaviyi veya doktoru reddetme hakkının anlatılamayacağı veya bunu kavrayacak bir durumda olmadığı anlaşıldığından öncelikle yaşam hakkının korunması gerekecektir ki sanıkların savunmalarında hastanın bu nedenle bağlanması kararı dahi alınmış ve uygulanmamıştır. Nitekim bu şekilde hasta zorla bağlanmış olsa tetkiklerin de yapılacağı ve daha sonra ölümüne neden olduğu anlaşılan kanamanın da görüleceği ve müdahalenin yapılarak belki de ölümün önleneceği açıktır.Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi ve Genel Kuruluna gönderilen dosyada teknik açıdan ... personelinin yapabileceği ve Hakimlikçe bilinmeyecek hususlar sorulmasına rağmen her iki raporda da tüm dosya içeriği özetlendikten sonra kişinin ölümünün künt travmaya bağlı kafatası kırıklarıyla birlikte beyin kanamasından gerçekleştiği anlatılarak yakınları tarafından hastaneden götürüldüğü ve ... personelinin onayı olmadığı yazılarak kusursuz oldukları yönünde görüş bildirildiği anlaşılmıştır.Yukarıda değerlendirilmesi yapıldığı üzere Hasta Hakları Yönetmeliği madde 25: “Kanunen zorunlu olan haller dışında ve doğabilecek olumsuz sonuçların sorumluluğu hastaya ait olmak üzere; hasta kendisine uygulanması planlanan veya uygulanmakta olan tedaviyi reddetmek veya durdurulmasını istemek hakkına sahiptir. Bu halde, tedavinin uygulanmamasından doğacak sonuçların hastaya veya kanuni temsilcilerine veyahut yakınlarına anlatılması ve bunu gösteren yazılı belge alınması gerekir. Bu hakkın kullanılması, hastanın ... kuruluşuna tekrar müracaatında hasta aleyhine kullanılamaz.” hükmünü içermektedir. Olayımızda ise; yakınlarının hastaneden hastayı götürme isteği olsa bile yakınlarının da aşırı alkollü olduğu için buna izin verilmemesi gerekirken bu tür bir yaralanmada doğabilecek sonuçlar hasta ya da yakınlarına anlatılmamış bu yönde belge de imzalatılmamış hastanın kolayca hastaneden ayrılmasına izin verilmiştir. Bu itibarla ... personelinin yasal prosedüre uygun olmayan davranışta bulunarak ölüme sebebiyet verdikleri için kusurlu oldukları kanaatine varılmış, bu sebeplerle de Adli Tıp Kurumunun sanıkların kusursuz oldukları yönündeki görüşünün yerinde olmadığı değerlendirilmiştir.

Bütün bu hususlar birlikte ele alındığında; ilk derece mahkemesinin kararının yerinde olduğu düşüncesiyle sanıkların beraat etmesi gerektiği yönündeki sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/13306, Karar No: 2012/8454, Tarih: 10.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/13306 E.  ,  2012/8454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : TCK.nun 245/1, 62/1, 52, 53/1. maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis, 160 YTL adli para cezası

Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, maaşını çekmesi için yardım isteyen müştekinin bankamatik kartını alıp ve şifresini öğrenerek para çekmek için gerekli işlemleri yaptığı, ancak hesapta para olmadığını söyleyip başka bir bankamatik kartı vererek oradan uzaklaştırdığı ve hesabından para çektiği iddia ve kabul edilmesine göre sanığın rıza ile aldığı bankamatik kartı yerine başka bir kartı müştekiye verdikten sonra haksız şekilde elinde bulundurmaya başladığı kart ile müştekinin hesabından para çekmesinden ibaret eyleminin TCK.nun 245/1. maddesindeki suçu oluşturduğu şeklindeki kabulde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 10.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18752, Karar No: 2017/19835, Tarih: 25.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18752 E.  ,  2017/19835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı kayyımı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... (...) Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bedeli yönünden alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan ... yazı cevablarına göre; taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı

ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı kayyımı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20638, Karar No: 2017/20911, Tarih: 19.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/20638 E.  ,  2017/20911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 62, 53/1,58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın başka bir isimle "sahibinden.com" adlı internet sitesine Laptop satış ilanı verdiği, müştekinin Laptopu almak amacıyla sanığı aradığı ve 1.150 TL'ye anlaştıkları, müştekinin parayı sanığın hesabına PTT aracılığıyla ödemeyi gerçekleştirdikten sonra, müştekinin aldığı kutu içerisinde ıslak mendil çıkması olayında, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında, eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesi gereği "bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 19/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25119, Karar No: 2021/11025, Tarih: 23.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/25119 E.  ,  2021/11025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Temyiz eden karşı taraf ... Sigorta A.Ş. vekili Av. ... 04/11/2021 tarihli dilekçesi ile; sulh görüşmeleri sonucunda tazminatın ödendiğini belirterek "dosya karara çıkmadan ödeme yapılması nedeniyle feragat nedeni ile reddine karar verilmesini" talep etmiş, "Sulh Protokolü ve İbraname" başlıklı belge sunmuş, anılan belge metninde "... derdest olan konu dava ve icra takibi, ödemenin yapılmasını müteakip 2 gün içinde ... Sigorta AŞ, sigortalısı ve sigortalı araç sürücüsü lehine Sigorta Tahkim Komisyonunun ...ve İst Anadolu 8. ATM 2021/778 D İş dosyasına başvuranca sunulacak feragat beyanı ile sonuçlanacaktır."ibarelerinin bulunduğu görülmüş ve karşı taraf(davalı) vekilinin davadan ve kanun yollarından feragat yetkisini kapsayan vekaletnamesi olduğu anlaşılmış olmakla, İtiraz Hakem Heyetince bu hususta ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 23/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8167, Karar No: 2013/9958, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8167 E.  ,  2013/9958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı ... .... Ltd.Şti. yetkilisi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların malik, ... ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın 22.06.2010 tarihinde davacı idareye ait oto korkuluklara çarpmak suretiyle zarar verdiğini, aracın trafik sigortasının bulunmadığını ileri sürerek, şimdilik 20.650,20 TL alacağın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş vekili, aracın ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olduklarını, trafik sigortası teminatının araç başına 17.500,00 TL, kaza başına ise 35.000,00 TL olduğunu, kaza başına sorumluluğun aşan kısmından sorumlu olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket yetkilisi, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... ...’in kazada % 100 kusurlu olduğu, davalı ihtiyari mali mesuliyet sigortacısının trafik sigortası araç başına maddi hasar teminat limiti 17.500,00 TL’yi aşan kısımdan sorumlu olduğu gerekçesiyle 20.650,20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... şirketinin 3.150,02 TL ile sorumlu tutularak) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... .... Ltd.Şti. yetkilisi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesine göre, davacı vekilinin ve davalı ... .... Ltd.Şti. yetkilisinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili idareye ait oto korkuluklarına davalı taraf aracının çarparak verdiği hasarı talep etmiştir. Davalılardan Ak Sigorta A.Ş. davalı aracın İMMS'cısıdır. İMMS poliçesi genel şartlarının 1.maddesine göre, sigortacının sorumluluğu, ZMMS poliçe limitinin üzerinde kalan miktardan başlayıp ihtiyari mali sorumluluk sigortası teminat limiti ile sona ermektedir. Bu limitin tespitinde, zorunlu trafik sigortasının hiç yapılmaması veya teminat miktarlarının yeni limitlere getirilmemesi halinde, Hazine Müsteşarlığınca tespit olunan yeni tarife limitleri esas alınır. Bu durumlarda dahi, İMMS'nın sorumluluğu ZMSS limitini aşan kısım için söz konusudur.

Somut olayda araç hasarı değil, yol yapım elemanında oluşan hasar istendiğinden ZMMS poliçesinin kaza başına poliçe limiti geçerlidir. Kaza tarihi itibarıyla ZMMS kaza başına poliçe limitinin 35.000 TL olduğu ve davalı İMMS'cısı Ak Sigorta AŞ'nin trafik sigortası poliçesi limiti üzerinde kalan kısımdan sorumlu olduğunun gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

3) Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı ... .... Ltd.Şti. yetkilisinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... AŞ vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 1.104,62 TL kalan harcın temyiz eden davalı ... ....Ltd. Şti'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine, 25.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11242, Karar No: 2010/2441, Tarih: 04.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11242 E.  ,  2010/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 tarih ve 2007/196 - 2008/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının imtiyaz sahibi olduğu ve aynı zamanda genel yayın yönetmenliğini yaptığı “Meclis Haber Dergisi” adlı aylık dergide hukuka aykırı olarak müvekkili kurumun adının kullanıldığını, bu adla yayınlanan derginin TBMM’nin yayın organı izlenimini verdiğini, TBMM Genel Kurul Salonunun görüntüsünün haksız olarak kullanımının dergi ile TBMM arasında bir bağ varmış gibi farklı algılamaya ve iltibasa yol açtığını, derginin adında yer alan “Meclis” ibaresinin Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin diğer bir adı olarak kullanıldığını, kurumsal adın kullanılması suretiyle dergi çıkartılmasının iyiniyet kurallarına aykırı olup, TTK’nun 54, 56 ve 57/5. maddeleri gereğince iltibasa neden olduğunu ileri sürerek, “Meclis Haber Dergisi” adıyla birlikte TBMM Genel Kurul Salonunun görüntüsünün haksız olarak kullanıldığının tespiti ile işbu haksız kullanımın önlenmesini, davalının kullanmakta olduğu “Meclis Haber” adının ve kullanılan TBMM Genel Kurul Salonunun görüntüsünün kaldırılmasını, ticaret sicilinde kayıtlı ise bu kaydın silinmesini, bu suretle haksız rekabetin men’ini, kararın kesinleşmesinden sonra tirajı yüksek bir gazetede ilan edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu derginin uzun süredir yayında olduğunu, meclis ibaresinin sadece TBMM’ne özgü bir ibare olmadığını, sözkonusu derginin yayına çıkarılması için gerekli yerlerden izin alınmış bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalıya ait derginin adında geçen “Meclis” ibaresinin Türkiye Büyük Millet Meclisi anlamında ve bir bütün olarak değerlendirildiğinde ise Türkiye Büyük Millet Meclisi Haber Dergisi olarak algılandığı, bu izlenimi doğurduğu, bu nedenle TTK’nun 56 ve 57/5. maddelerine aykırılık oluşturduğu, TBMM Genel Kurul Salonu görüntüsünün ise dergide

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalıya ait derginin adında geçen “Meclis” ibaresinin Türkiye Büyük Millet Meclisi anlamında ve bir bütün olarak değerlendirildiğinde ise Türkiye Büyük Millet Meclisi Haber Dergisi olarak algılandığı, bu izlenimi doğurduğu, bu nedenle TTK’nun 56 ve 57/5. maddelerine aykırılık oluşturduğu, TBMM Genel Kurul Salonu görüntüsünün ise dergide

sürekli kullanılan bir logo veya işaret olmadığı, kaldı ki TBMM Genel Kurul Salonuna ait görüntülerin kullanılmasına yasal yönden bir engel de bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile davalının ticaret unvanında yer alan “Meclis” sözcüğünün davalı unvanından silinerek basın ve yayın organlarında herhangi bir şekilde kullanılmasının önlenmesi suretiyle müdahalesinin men’ine, fazlaya ilişkin istemlerin ise reddine, kararın kesinleşmesinden sonra ve talep halinde masrafı davalıdan alınmak suretiyle basın aracılığıyla ilan edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 04.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2241, Karar No: 2011/2516, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2241 E.  ,  2011/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.7.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, Kurumun geçersiz saydığı 20.4.1982-1.4.1985 tarihleri arasındaki 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılık sürelerinin geçerli olduğunun, 1.7.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığını hak kazandığının tesbiti ve aksi Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 20.4.1982-1.4.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun, 1.7.2008 tahsis tarihini takip eden aybaşı olan 1.8.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığını hak kazandığının tesbiti ile aksi Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı yasanın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.