muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10120, Karar No: 2021/2077, Tarih: 23.02.2021

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları bağlamaz.

Somut olayda, üretim aşamalarında davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından bedelsiz olarak yükleniciye bırakılan makine ve teçhizatların da kullanılması, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün kendisine sunulan iş programını veya projeyi yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların davalı tarafından verilen süre içerisinde giderilmesi zorunluluğu, yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlenmesi, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebilmesi gibi tespitler karşısında anahtar teslimi olarak kabul edilemeyecek bir sözleşme ile kendisine olağan denetim sınırlarını aşacak şekilde yetkiler tanınmış olan davalı ... Genel Müdürlüğü'nün 4857 sayılı yasa’nın 2. maddesi gereğince asıl işveren, diğer davalı ... Kömür İşletmeleri AŞ.'nin ise alt işveren olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

... İli... ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yine 6100 sayılı HMK’nın 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir. Bunun yanında 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun hükmün bozulması başlıklı 8. maddesi "Bir hükmün bozulmasını mütaakıp verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, mütaakıp hükme ait harçdan mahsup olunur." hükmünü içermektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp kaza olayının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre ilk derece mahkemesi kararında sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, gerekçeli karar başlığında davalı ... Kömür İşletmeleri A.Ş.‘nin iki kez ayrı ayrı gösterilmesi, davalı ... Genel Müdürlüğü’nün ünvanı gösterilirken hatalı şekilde „Genel Müdürlüğü“ sözcüklerinin yazılmaması doğru olmadığı gibi, davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından aşamalarda 22/05/2019 tarihinde 63.239,70 TL ve temyiz dilekçesi ekindeki Vergi Dairesi alındı belgesine göre 18/09/2017 tarihinde 63.210,50 TL olmak üzere iki kez ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak bakiye karar harçları yatırılmış olmasına karşın karar ve ilam harcı hesabında 18.09/2017 tarihinde yatan bakiye karar harcının dikkate alınmaması hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... İş Mahkemesi‘nce verilen 16/07/2020 tarihli hükümün,

1-Gerekçeli karar başlığında yeralan „ 5- ... Kömür İşletmeleri Anonim Şirketi -...“ rakam ve sözcüklerinin tamamen silinerek hükümden çıkarılmasına,

2-Gerekçeli karar başlığında yeralan „...“ sözcüklerinden sonra gelmek üzere „genel müdürlüğü“ sözcüklerinin yazılmasına,

3-Karar ve ilam harcına ilişkin 12 numaralı bendin tamamen silinerek yerine geçmek üzere „12-Dava açılması sırasında harç alınmaması nedeniyle 29,20-TL başvuru harcı ile hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan 63.210,49-TL karar ve ilam harcından bozma kararı öncesi 22/05/2019 tarihli sayman mutemedi alındısı ile yatırılan 63.239,70-TL bakiye karar harcı ile 18/09/2017 tarihinde yatırılan 63.210,50 TL bakiye karar harcının mahsubu sonucunda alınması gerekli harç bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından yeniden harç tahsiline yer olmadığınına, fazla yatırılan 63.210,51 TL harcın talep halinde davalı ... Genel Müdürlüğü’ne iadesine,“ rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Genel Müdürlüğü‘ne iadesine, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 23/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2670, Karar No: 2011/1237, Tarih: 16.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/2670 E.  ,  2011/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının eksik tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerInde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen 6000 TL para cezası ile doğrudan verilen 100 TL para cezasının toplanması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarınının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7776, Karar No: 2022/16756, Tarih: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7776 E.  ,  2022/16756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki Afyonkarhisar İli, Merkez İlçesi, Sadıkbey Mahallesi 289 ada 71 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak bedel belirleyen ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak objektif değer artış oranının taşınmazın bilirkişi raporundaki özellikleri dikkate alındığında % 100 olması gerektiğinden bahisle HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Tespit edilen toplam kamulaştırma bedeli 281.408,95 TL olup, bu bedel depo edildiği halde, hüküm fıkrasında sehven yalnızca ... payına düşen bedelin gösterilmesi,

2-İlk karar ile tespit edilen 277.081,07 TL kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedel 51.382,60 TL’nin 4.126,50 TL’lik kısmının ilk karar ile birlikte derhal ödenmesine, bakiye 47.256,10 TL’lik kısmının ise üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilerek ikinci karar tarihi olan 14.07.2021 tarihi itibarıyla ödenmesine hükmedildiği anlaşıldığından; 4.126,50 TL’ye 01.10.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 11.01.2019 tarihine kadar, 47.256,10 TL’ye ise 01.10.2017 tarihinden ikinci karar tarihi olan 14.07.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ilk derece mahkemesi kararı ile belirlenen bedel ile acele el koyma dosyasında belirlenen bedel arasında oluşan fark bedelin tamamına ikinci karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2022/56 Esas, 2022/710 Karar sayılı ilâmının hüküm fıkrasının;

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2022/56 Esas, 2022/710 Karar sayılı ilâmının hüküm fıkrasının;

a- 3 numaralı bendinin 3. paragrafında yer alan (9.164,37 m²lik kısmında) ibaresinden sonra gelmek üzere (toplam kamulaştırma bedelinin 281.408,95 TL olduğunun TESPİTİNE,) ibaresinin eklenmesine,

b- 3 numaralı bendinin 5. paragrafının hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine (4.126,50 TL’ye 01.10.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 11.01.2019 tarihine kadar, fark 47.256,10 TL’ye ise 01.10.2017 tarihinden ikinci karar tarihi olan 14.07.2021 tarihine kadar ve davalı ... hissesi yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile artan 4.327,86 TL’ye ise 01.10.2017 tarihinden Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 09.03.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10140, Karar No: 2021/9326, Tarih: 27.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10140 E.  ,  2021/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

A) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve vasisinin temyizlerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabule 31.12.2008 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ile vasisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ve vasisinin temyizlerinin incelenmesinde:

Sanık hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ... isimli kişilerin sigorta yapacakları vaadiyle kendisinden aldıkları vekaletnameyi kullanarak şirket kurduklarını, şirketle ilgisinin bulunmadığını, suça konu faturaların anılan kişiler tarafından düzenlendiğini beyan etmesi, şirket kuruluş sözleşmesinde sanığın vekalet verdiği...’ün imzasının bulunduğunun tespit edilmiş olması, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca... hakkındaki soruşturmanın ayrılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1) ... hakkında yürütülen soruşturmanın akıbetinin araştırılması, anılan kişiler hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması halinde; her iki davanın birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde ilgili dava veya soruşturma dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, gerekirse anılan kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri,

2) Suça konu faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve davaya konu mükellefiyetin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle, getirtilmesi, sanığın ve anılan kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Suça konu faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve davaya konu mükellefiyetin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle, getirtilmesi, sanığın ve anılan kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların inceleme konusu kişilere ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4) Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin, her takvim yılı için düzenlenen en son fatura tarihi olduğu dikkate alınarak, davaya konu mükellefiyetin bağlı bulunduğu vergi dairesinden suça konu faturaların hangi tarih veya dönemde düzenlendiğini gösterecek şekilde listesinin istenmesi, gerekirse ve mümkünse kullanan mükelleflerden de araştırılarak, her takvim yılı için düzenlenen en son fatura tarihi belirlenerek suç tarihlerinin tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Mal veya hizmet satın aldığını beyan eden firmaların vermiş oldukları bildirim formlarına göre, 2011 takvim yılında tek bir firmaya bir adet fatura düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulama koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında TCK’nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve vasisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 27.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4941, Karar No: 2018/1424, Tarih: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4941 E.  ,  2018/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, 2006 yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 23.11.2011 tarih, VDENR-2011-2117/64 sayılı vergi tekniği raporunda, sanığın, Ba- Bs formu analizi sonucunda mal aldığı tespit edilen mükellefler hakkında sahte fatura düzenlediklerine dair vergi suçu raporlarının bulunduğunun belirtilmesi; sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi; sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri ya da mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmesi, birleştirme mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10118, Karar No: 2021/2076, Tarih: 23.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10118 E.  ,  2021/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davalı .... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı bir kısım davacılar ile davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince davacılar yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi neticesinde bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince bozulması üzerine bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

A.Davacı çocukların maddi tazminat istemleri ile davacılar anne, baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümler yönünden,

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.