muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2216, Karar No: 2023/2636, Tarih: 02.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri

Sübuta, eksik incelemeye (Savunma makamınca bildirilen şahısların tanık sıfatıyla dinlenilmemesi, dava konusu olaydan ilgili makamların haberdar olmasını sağlayan rehberlik öğretmeni tanık ...'ün yine öğretmen olan eşi ... \*\*\* ile sanık arasındaki husumet sebeplerinin ve vaki şikayetin tanık ...'ün mağdure öğrencileri etkisi altına alıp harekete geçirmesi sonucu gerçekleştiği hususlarının yeteri kadar araştırılmaması), sanığın öğrencileri olan mağdurelerle öğretmen şefkatiyle zaman zaman fiziksel temas kurmasında cinsel amacı olmadığı için yargılama konusu olayda müsnet suçların unsurları itibarıyla oluşmadığına, mağdureler hakkında tanzim edilen sosyal inceleme raporlarında düzenleyenlerin amaç dışı görüşler ileri sürerek mahkeme nezdinde sanık aleyhine kanaat oluşmasını sağladıklarına, sonucunda da sanığın haksız yere cezalandırılmış olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında üst hadden ceza verilip takdiri indirim maddesinin de uygulanmaması ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdureler ..., ... ve ... vekillerinin Temyiz İstemleri

Sanık hakkında üst hadden ceza verilip takdiri indirim maddesinin de uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda dava konusu olayın;

Mağdureler ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ...'in sınıf öğretmenleri olan sanığın;

Katılan mağdure ...'a yönelik; 2013 yılı Ekim ayı ila 2016 yılı Ekim ayı arasında değişik tarihlerde katılan mağdurenin okul formasının içine elini sokup eli ile bacak arasını, etek içini ve poposunu ellemesi ve dudağından öpmesi,

Katılan mağdure ...'e yönelik; 2013 yılı Ekim ayı ila 2016 yılı Ekim ayı arasında değişik tarihlerde katılan mağdurenin okul formasının içine elini sokup eli ile bacak arasını, etek içini ve poposunu ellemesi ve yine defalarca kez dudağından öpmesi,

Katılan mağdure ...'e yönelik; 2013 yılı Ekim ayı ila 2016 yılı Ekim ayı arasında değişik tarihlerde ve kimsenin olmadığı zamanlarda katılan mağdureyi yanına çağırıp, okul formasının içine elini sokarak eli ile bacak arasını, etek içini ve poposunu ellemesi ve yine defalarca kez dudağından öpmesi,

Katılan mağdure ...'ya yönelik; 2013 yılı Ekim ayı ila 2016 yılı Ekim ayı arasında değişik tarihlerde eliyle katılan mağdurenin bacaklarını ve poposunu ellemesi, göğüslerini okşaması ve dudağından defalarca kez öpmesi,

Katılan mağdure ...'e yönelik 2013 yılı Ekim ayı ila 2016 yılı Ekim ayı arasında değişik tarihlerde ve kimsenin olmadığı zamanlarda katılan mağdureyi yanına çağırıp, okul formasının içine elini sokarak eli ile bacak arasını, etek içini ve poposunu ellemesi, yine dudağından defalarca kez öpmesi,

Katılan mağdure ...'e yönelik 2013 yılı Ekim ayı ila 2016 yılı Ekim ayı arasında değişik tarihlerde katılan mağdurenin göğüslerini ve poposunu ellemesi ve dudağından öpmesi,

Katılan mağdure ...'e yönelik 2013 yılı Ekim ayı ila 2016 yılı Ekim ayı arasında değişik tarihlerde ve kimsenin olmadığı zamanlarda katılan mağdureyi yanına çağırıp, okul formasının içine elini sokarak eli ile bacak arasını, etek içini ve poposunu ellemesi, yine dudağından defalarca kez öpmesi,

Katılan mağdure ...'e yönelik 2013 yılı Ekim ayı ila 2016 yılı Ekim ayı arasında değişik tarihlerde katılan mağdurenin göğüslerini ve poposunu ellemesi ve dudağından öpmesi,

Katılan mağdur Hayrunisa'ya yönelik ise; bir aylık süreyle sınıf öğretmeni olan sanığın katılan mağdureyi kimsenin olmadığı bir zaman diliminde yanına çağırmasının akabinde yanına gelen katılan mağdureyi bacaklarının arasına alarak kalçasını ellemesi ve defalarca kez öpmesi,

şeklinde gerçekleştiği kabul edilmiş;

2. Mahkemenin bu kabulü ve kurulan hükme dair;

Katılan mağdur Hayrunisa'ya yönelik ise; bir aylık süreyle sınıf öğretmeni olan sanığın katılan mağdureyi kimsenin olmadığı bir zaman diliminde yanına çağırmasının akabinde yanına gelen katılan mağdureyi bacaklarının arasına alarak kalçasını ellemesi ve defalarca kez öpmesi,

şeklinde gerçekleştiği kabul edilmiş;

2. Mahkemenin bu kabulü ve kurulan hükme dair;

"Katılan mağdurelerin ve tanıkların beyanlarının alındığı, katılan mağdurelerin mahkeme huzurunda da önceki beyanlarını tekrar ettikleri, katılan mağdurelerin rehber öğretmen tanık ... tarafından, okulda rehber öğretmenlerden oluşturulan komisyon tarafından, soruşturma aşamasında kollukça, mahkeme aşamasında heyet ile ve yine kendileri ile görüşen bilirkişilerce beyanlarına başvurulduğu ve mağdurelerin ısrarla sanığın eylemlerini gerçekleştirdiğini beyan ettikleri, katılan mağdurelerin ayrı beyanlarının birbirleriyle uyumlu olduğu gibi her bir katılan mağdurenin beyanlarının aşamalarda da genel hatlarıyla istikrar arz ettiği, sanık ve müdafilerinin katılan mağdurelerin yönlendirildiklerine dair iddialarının mağdurelere sorulduğu, mağdurelerin kendileri ile görüşen rehber öğretmenleri tanık ...'ün kendilerini yönlendirdiğine dair bir beyanlarının olmadığı, kaldı ki zaten sanık tarafından da gerek katılan mağdurelerin, gerekse de mağdurları yönlendirdiği iddia edilen rehber öğretmen ...'ün sanığa iftira atmasını gerektirecek nitelikte bir gerekçe sunamadığı, katılan mağdureler ve rehber öğretmenin sanığa iftira atmaları için dosyaya yansıyan bir neden olmadığı, katılan mağdure ...'nın "özel bölgen neresi" sorusuna önünü ve arkasını göstererek cevap verdiği; katılan mağdure ...'un sanığın kendisini dudaklarından öptüğünü, poposuna dokunduğunu; katılan mağdur ...'nin sanığın kendisini dudaklarından öptüğünü, bacaklarına ve poposuna dokunduğunu; katılan mağdure ...'in sanığın göğüslerine ve poposuna dokunduğunu; katılan mağdure ...'nın sanığın kendisini dudağından öptüğünü, göğüslerine dokunduğunu; katılan mağdure ...'in sanığın kendisini dudaklarından öptüğünü, kucağına oturttuğunu beyan etmeleri dikkate alındığında; sanık müdafiinin katılan mağdurelerin duruşmada özel bölge olarak gösterdikleri yerin cinsel bölge olmadığına dair savunmalarının yerinde olmadığı anlaşılmış, somut olay değerlendirildiğinde, katılan mağdurelerin aşamalarda özleri itibarıyla değişmeyen istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu olup hükme esas alınan bir kısım tanık anlatımları ile de desteklenen beyanları karşısında öğretmenleri olan sanığın mağdurelere yönelik dava konusu cinsel istismar eylemleri sabit görülmüştür." şeklindeki gerekçesinin de usul ve kanuna, dosya kapsamına uygun olduğu yapılan temyiz incelemesi sonucunda kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdureler ..., ... ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 27.07.2022 tarihli ve 2021/540 Esas, 2022/331 Karar sayılı kararlarında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdureler ..., ... ve ... vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37532, Karar No: 2022/1942, Tarih: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/37532 E.  ,  2022/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

1) 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 29.02.2012 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1872, Karar No: 2016/2627, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1872 E.  ,  2016/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ...1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ...11. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2015 tarihli ve 2014/253 esas, 2015/299 sayılı kararını müteakip, ...1. Çocuk Mahkemesinin 01/09/2015 tarihli ve 2015/810 esas, 2015/584 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ...11. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 03/09/2015 tarihli ve 2015/1088 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ...1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 10/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13617-2015-E.26179/81987 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 03/09/2015 tarihli ve 2015/1088 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3366, Karar No: 2023/6797, Tarih: 13.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/3366 E.  ,  2023/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1862 Esas, 2019/1266 Karar

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Soma İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/165 Esas, 2018/156 Karar

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nce Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına karşı direnme kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen direnme kararının davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi sonrasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu‘nca direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu, ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre sair yönler incelenmeksizin karar bozulduğundan bölge adliye mahkemesi kararı ile ilgili kamu düzeni yönünden temyiz incelemesinin Dairece yapılması gerektiğinden bahisle dosyanın Dairemiz’e gönderilmesine karar verilmesi üzerine Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; 13.05.2014 tarihinde Soma'da meydana gelen maden kazasında davacılar kök murisinin vefat ettiğini, maden kazasının olduğu Eynez yeraltı maden ocağının davalılardan TKİ Genel Müdürlüğü'ne ait olduğunu, meydana gelen kazadan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, müteveffanın ölümü ile desteğini kaybettiklerini, davacıların derin bir acı ve üzüntü içerisine düştüklerini belirterek neticeten eş için 197.052,82 TL maddi, 250.000,00 TL manevi, çocuk Taha için 34.098,15 TL maddi, 125.000,00 TL manevi, çocuk Begüm için 44.638,27 TL maddi, 125.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelişinde kendilerine atfedilecek bir kusur bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar Soma Kömür İşletmeleri A.Ş. ve Soma Holding A.Ş.'ye usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2018 tarih ve 2017/165 Esas, 2018/156 Karar sayılı kararıyla; 13.05.2014 tarihli iş kazasının meydana gelişinde davacılar murisinin bir kusurunun bulunmadığı, davalılar ... Genel Müdürlüğü, Soma Kömür İşletmeleri A.Ş. ve dava dışı bir kısım tüzel kişilerin %100 oranında kusurlu oldukları, davalı ...Ş.'nin kusursuz olduğundan bahisle davalı ...Ş. açısından husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar açısından tüm davacıların maddi tazminat istemleri ile davacı çocukların manevi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eş lehine 150.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.07.2018 tarih, 2018/1577 Esas 2018/1177 Karar sayılı kararı ile istinaf yoluna başvuran davalı tarafından süre tutum dilekçesi verilmiş ise de gerekçeli istinaf dilekçesinin süresinde verilmediği, süresinde verilmeyen gerekçeli istinaf dilekçesine değer verilemeyeceği, 6100 sayılı Kanun'un 355'nci maddesi gereğince kamu düzenine aykırı bir husus da saptanmadığından bahisle davalı davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 17.06.2019 tarih ve 2018/5703 Esas, 2019/4417 Karar sayılı kararı ile sair temyiz nedenleri incelenmeksizin davalı ... Genel Müdürlüğü'nün gerekçeli istinaf dilekçesinin makul süre içerisinde sunulduğu dikkate alınarak, bu gerekçeli istinaf başvurusu hakkında bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

2.Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 17.06.2019 tarih ve 2018/5703 Esas, 2019/4417 Karar sayılı kararı ile sair temyiz nedenleri incelenmeksizin davalı ... Genel Müdürlüğü'nün gerekçeli istinaf dilekçesinin makul süre içerisinde sunulduğu dikkate alınarak, bu gerekçeli istinaf başvurusu hakkında bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesi'nin 17.09.2019 tarihli ve 2019/1862 E., 2019/1266 K. sayılı kararı ile; bozma kararında sözü edilen Anayasa Mahkemesi ve Hukuk Genel Kurulu kararlarının mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu dönemine ilişkin olduğu, Hukuk Genel Kurulu kararlarında kabul edilen başvuru süresinin tebliğden itibaren başlaması gerektiğine ilişkin görüşün yerinde olduğu ancak hukukî öngörülebilirlik ve hukukî güvenlik hakkını ihlal edecek nitelikte olan makul süre kavramına katılmanın imkanı bulunmadığını, süre tutum dilekçesi verilmesinin gerekçeli istinaf dilekçesi sunma noktasında sınırsız bir süre kazandırdığı anlamına gelmeyeceği, hele belirsiz ve tahmine dayalı çıkarım gerektiren makul süre kavramı kapsamında tarafların yargılama sürecini öngörebilme haklarının ellerinden alınmasının kabul edilebilir yanı bulunmadığı, 5521 sayılı Kanun’da temyiz süresinin tefhimle başlatılmasının ve 8 gün ile sınırlandırılmasının amacının bu davaların bir an önce kesinleşmesini sağlamak olduğu, süre tutum dilekçesi vererek gerekçeli istinaf yoluna başvurma açısından yasal süreyi aşar şekilde imkan tanınmasının kanunun amacı ile de bağdaşmayacağı, 25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ile iş mahkemeleri ve diğer mahkemeler arasında var olan bu farklılığın da ortadan kaldırıldığı, bu kapsamda kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içinde kanun yoluna başvurulmasının gerektiği, aksi durumun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 90. ve 94. maddelerine de aykırılık oluşturacağı, ayrıca kanun yolunda süre tutum dilekçesi verilebileceğine ilişkin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda düzenleme bulunmadığı gibi süre tutum dilekçesi uygulamasının kabul edilmesinin kararın tefhimi sırasında hazır olan ile hazır olmayan taraf arasında ikincisi aleyhine eşitsizliğine neden olacağı belirtilerek önceki gerekçe de tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli ve 2019/1862 E., 2019/1266 K. Sayılı direnme kararına karşı süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri