muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/925, Karar No: 2016/14159, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/925 E.  ,  2016/14159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma talebinin davanın mahiyeti itibariyle reddine karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...numaralı tarımsal sulama aboneliklerinin olduğunu, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100 TL kayıp-kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 06.11.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 5.473,84 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece Ticaret Mahkemesi Sıfatı ile yapılan yargılama neticesinde; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 100,00 TL'nin dava tarihi olan 30/01/2015 tarihinden itibaren kalan 5.373,84 TL'nin ise ıslah tarihi olan 10/11/2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Davanın açıldığı tarihte(30.01.2015) yürürlükte bulunan 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmamasına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.

Yine, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/II. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Yine, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/II. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

6335 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır. Diğer taraftan aynı düzenleme gereğince, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan ve 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil, görev ilişkisidir. Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununun 1. maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtay’ca re'sen incelenir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava dilekçesinde davacının 1000538649, 1002563220, 1000060465 numaralı tarımsal sulama aboneliklerinin olduğu belirtilmiş, ancak mahkemece davacının tacir sıfatının bulunup bulunmadığı, aboneliklerinin türü araştırılmamış, buna rağmen Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yargılama yapılmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; öncelikle ilgili yerlere müzekkere yazılarak yukarıda belirtilen kanun hükümleri çerçevesinde davacının tacir sıfatının bulunup bulunmadığı, işin her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili bir iş olup olmadığı tespit edildikten sonra, re’sen görev hususu değerlendirililerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yargılama yapılması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2089, Karar No: 2010/14622, Tarih: 16.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/2089 E.  ,  2010/14622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1-Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

2-213 sayılı VUK 359/b-1, 765 sayılı TCY 80, 59 maddeleri uyarınca erteli 17 ay 15 gün hapis cezası

1- Katılan vekilinin 1999 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun cezasının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 01.05.2000 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin zamanaşımının dolmadığına eksik inceleme yapıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Katılan vekili ile sanık müdafiinin 2001 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine 2000 takvim yıllında sahte fatura kullanma suçundan zamanaşımı sebebiyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına dair kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2000 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; sahte faturaların Kurumlar Vergisinde kullanılması nedeniyle suçun işlendiği 01.05.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, suç tarihinin belirlenmesinde hataya düşülerek zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve yüklenen 2001 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçunun ise anılan yasanın aynı maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; 1.5.2002 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 2000 yılındaki eylem yönünden anılan sürenin suçun işlendiği 1.5.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında 2000 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1155, Karar No: 2024/1089, Tarih: 22.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/1155 E.  ,  2024/1089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/999 E., 2023/102 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/826 E., 2021/46 K.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.02.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Avukat ... ve karşı taraftan kendi adına asaleten diğer davacılar adına vekaleten Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; işin esası incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 22.02.2024 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, 01.12.2019 tarihli vakıf meclisi toplantısı gündemi ile toplantı için gönderilen çağrı kağıdının mütevelli heyeti tarafından belirlenip gönderilmediği, toplantıya dair itirazlarının geçici divan başkanı tarafından dikkate alınmayarak gündem maddelerinin görüşülmesine başlandığı, toplantının ertelenmesi taleplerinin de kabul edilmediği, yapılan toplantının vakıf tüzüğüne aykırı olduğu, gerekçesiz olarak sunulan teklifler sonucu davacıların mütevelli üyeliklerine son verildiği, alınan kararların bir gerekçesinin olmadığı ileri sürülerek davalı Vakfın, 01.12.2019 tarihinde yapılan 23 üncü Olağan Vakıf Meclisi toplantısında davacılar ... ve ...'ın vakıf mütevelli heyet üyeliğinden, ... ise hem mütevelli heyet üyeliğinden hem de vakıf meclisi üyeliğinden çıkartılmalarına dair vakıf meclisi kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Vakıf senedinde, genel kurula üyeliğe kabul ve üyelikten düşürme yetkilerinin tanındığı, üyelikten düşürme noktasında salt rakamsal ve oransal tanımlamalar yapıldığı ancak üyeliğin hangi nedenlerle sona erdirileceği konusunda belirli ve öngörülebilir kıstaslar bulunmadığı, davacıların üyeliklerinin de herhangi bir gerekçe veya kıstasa dayanmadan sadece oransal çoğunluk doğrultusunda sona erdirildiği, bu durumun zikredilen ilkelere açıkça aykırı olduğu kanaatine varılarak davanın kabulü ile davacıların mütevelli heyet üyeliğinden çıkartılma kararlarının iptaline, ek karar ile "... ...'nın 01.12.2019 tarihli olağan genel kurul toplantısında davacıların mütevelli heyeti üyeliklerin düşürülmesine yönelik kararın iptaline, davacılardan ...’ın vakıf meclisi üyeliğinin düşürülmesine dair kararın ayrıca iptaline" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; toplantı gündeminde üyeliklerin iptaline ilişkin bir konunun yer almamasına, davacıların Vakıf Mütevelli Üyeliği ve Vakıf Meclisi Üyeliğinin düşürülmesine dair 01.12.2019 tarihli Vakıf Meclisi kararında üyeliklerin neden sona erdirildiğine dair herhangi bir gerekçenin bulunmamasına, davacılara üyeliklerinin sona erdirilmeden önce savunma hakkı tanınmamış olmasına göre davalı ... Vakfının 01/12/2019 tarihli olağan genel kurul toplantısında davacıların mütevelli heyeti üyeliklerin düşürülmesine yönelik kararın iptaline yönelik İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, davacıların vakıf mütevelli heyet üyeliklerinden (davacı ...'ın aynı zamanda vakıf meclisi üyeliğinden çıkartılması) çıkarılmalarına dair vakıf meclisi kararının iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 17.100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacılara verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5800, Karar No: 2019/3040, Tarih: 02.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5800 E.  ,  2019/3040 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 03/10/2017 gün ve 2016/542 E. - 2017/7230 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde katılan ve birleşen dosya davacısı Orman Yönetimi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesinin yapılabilmesi için;

Dosyanın ekinde dava dosyasının evveliyatı olan ...... sayılı dosyası, birleşen..... 2007/93-147 Esas- Karar sayılı ve 1997/94-148 Esas- Karar sayılı dosyalarının ve davalı 324 ada 13, 14, 15, 16, 25, 26, 27, 28, 29, 31, 33 sayılı parsellerden 324 ada 13 sayılı parsel dışındakilerin kadastro tutanak asıllarının bulunmadığı, dosya ekine davamızla ilgisi bulunmayan ......sayılı derdest dava dosyasının ekinin eklendiği gözlenmiştir. Bu nedenle ..... sayılı dosya ekinin çıkartılarak, incelemeye konu dosyanın evveliyatına ilişkin dosyalar, birleşen dosyalar ile kadastro tutanak asıllarının ve dosyanın tüm eklerinin araştırılarak dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18451, Karar No: 2017/19836, Tarih: 25.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18451 E.  ,  2017/19836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... (... ...) Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bedeli yönünden alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan ... yazı cevablarına göre; taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı

ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7733, Karar No: 2017/6516, Tarih: 19.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7733 E.  ,  2017/6516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2017 gün ve 2016/165 Esas, 2017/95 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 13.12.2017 Çarşamba saat 09.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belirlenen tarihte sanık müdafiin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler de nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafiin temyiz istemi ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.12.2017 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın baldızı olan mağdureye basit cinsel istismarda bulunduğu iddia edilen olayda, olayın intikal şekli ve zamanı, olay günü mağdurenin beyanlarına anne ve ablasının inanmamaları, mağdurenin uyuşturucu kullandığının psikolojik tedavi gördüğünün ve bu nedenle ilaç kullandığının dosya kapsamından anlaşılması, tanıklar ve sanık beyanlarından mağdurenin hastalığı nedeniyle halüsinasyonlar gördüğünün ve olmayan şeyleri olmuş gibi anlattığının belirtilmesi, mağdurenin de ilk derece mahkemesince verilen hükümden sonra sanığa iftira ettiğini belirterek şikayetinden vazgeçmesi hususları dikkate alındığında, mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği, mağdurede psikolojik rahatsızlık olup olmadığı, varsa bu rahatsızlığın halüsinasyon görmesine ve olmayan şeyleri olmuş gibi anlatmasına neden olup olmadığı ve bu kapsamda beyanlarına itibar edilip edilemeyeceğinin araştırılması için tam teşekküllü bir hastaneye sevk edilerek rapor aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği görüşünde olduğumdan hükmün bozulması gerektiği kanaatiyle hükmün onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/35784, Karar No: 2017/33789, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35784 E.  ,  2017/33789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.