muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1815, Karar No: 2017/5765, Tarih: 15.05.2017

1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi karışısında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın Küçükpaşa Köyünde kömür ocağı işlettiği, ancak kömür ocağından çıkan atık malzemeleri araziye döktüğü, bu atık malzemelerin çevre kirliliğine yol açtığı ancak bu kirliliğin kalıcı özellik göstermediği iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın Küçükpaşa Köyünde kömür ocağı işlettiği, ancak kömür ocağından çıkan atık malzemeleri araziye döktüğü, bu atık malzemelerin çevre kirliliğine yol açtığı ancak bu kirliliğin kalıcı özellik göstermediği iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

Sanık savunmasında, " Ben Küçükpaşa Köyünde kömür ocağı işletiyorum. Bu kömür ocağı 1989 yılından beri işletilmektedir. Çıkardığım hafriyatın bir kısmını ruhsat sahibinin üzerine kayıtlı bulunan tarlanın ve muvafakatlarını aldığım kişilerin tarlalarına boşaltıyorum. bu hafriyat sebebiyle herhangi bir çevre kirliliğini sebebiyet vermiyorum atık malzemeleri kesinlikle çevreyi kirletecek şekilde boşaltmıyorum ben hafriyat boşaltıyorum, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, ancak kanunlarda yapılan değişiklikler sebebiyle doğayı yeniden kazandırma planı sunmam gerektiği halde süresi içerisinde bu planı çevre ve orman müdürlüğüne sunamadığım için hakkımda idari para cezası düzenlendi. Hiçbir şekilde köyün malına zarar vermedim köy yoluna zarar vermedim kabul etmiyorum.” şeklinDe beyanda bulunmuştur.

Dosya kapsamında çevre kirliliğinin meydana geldiği yere ilişkin fotoğraflar temin edilmiş ve biyolog, kimyager ve jeoloji mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınmıştır.

Suça konu atık üzerinden numune alınmış, yapılan analizde bitümlü kömür parçaları, kil mineralleri, kalsit, pirit ve okside olmuş kükürt minerallerine rastlanılmıştır.

Bilirkişiler raporlarında özetle, çevre kirliliği oluşturacak nitelikte eylem bulunduğu ancak kalıcı özellik göstermeyeceği şeklinde görüş bildirmişlerdir.

Kömür küllerinin, Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 Listesinde Q8 olarak işaretlenmiş endüstriyel işlem kalıntısı atık, aynı Yönetmeliğin EK IV listesinde 10 numaralı bölümde ısıl işlemden kaynaklanan atık, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 3/a maddesi yollamasıyla 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin 2, 3. maddesindeki katı atık, sanayi ve ticarethane atığı olarak nitelendirilmesi mümkündür. Bahsedilen atığın, alıcı ortam olan toprağa verilmesi ile 2872 Sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20/j, ek 1. maddesi ile anılan yönetmeliklere aykırı davranılarak alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kasten kirletildiği sonucuna ulaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7732, Karar No: 2012/9911, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7732 E.  ,  2012/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tebligat Kanunu'nun 21. ve Tüzüğün 28. maddesi hükmü uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan Tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30. maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştıracak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda davalılardan ...'a mahkeme kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi hiçbir açıklama yapılmadan Mustafa Kemal Mahallesi muhtar azasına tebliğ edilmiş olup yapılan tebligatlar Yasa ve Tüzüğün yukarıda sözü edilen emredici kural ve koşullarına uygun yapılmadığından geçersizdir. Buna göre mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalılara yukarıda belirtilen hususlar da gözönüne alınmak suretiyle usulüne uygun olarak tebliğ edilip temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

2-Emsal alınan 9740 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 25.09.2007 tarihinden önce, davaya konu 9238 ada 7 parsel sayılı taşınmazın ise 15.03.2010 tarihinden önceki dönemde bir imar düzenleme çalışması sonucunda oluşmuş imar parselleri olup olmadıklarının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller ise düzenleme ortaklık payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının belediye başkanlığı ve tapu müdürlüğünden,

3-Emsal alınan 9740 ada 9 parsel ve davaya konu 9238 ada 7 parsel sayılı taşınmazların belediyece belirlenen 2010 yılı emlak vergisine esas asgari arsa m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6422, Karar No: 2013/11385, Tarih: 19.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6422 E.  ,  2013/11385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın hacizli malların sahibi olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, anılan suça ilişkin olarak TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 30 gün karşılığı adli para cezasının aynı Kanunun 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 15 gün karşılığı adli para cezasına ve 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 ay 7 gün hapis cezasına, sonuç adli para cezasının ise 12 gün para cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL'den hesap edilerek 240,00 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10774, Karar No: 2015/7753, Tarih: 29.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10774 E.  ,  2015/7753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/312862

MAHKEMESİ : Kapatılan Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Mahkemesi (Afyonkarahisar 5. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 23.05.2013 (Asıl Karar), 13.06.2013 (Ek Karar)

NUMARASI : 2012/753 Esas, 2013/364 Karar

SUÇ : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile sanık Orhan hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Orhan hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Sanıklar Orhan ve Ali haklarında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, telefondaki mesaj içerikleri ile arama kayıtları, savunma ve tüm dosya kapsamından sanıkların mağdureye yönelik eylemlerinin bütün olarak cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve bu suçtan da mahkûmiyet hükümleri kurulduğu anlaşıldığından, sanıklar haklarında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4188, Karar No: 2014/10255, Tarih: 02.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4188 E.  ,  2014/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/12/2013 tarih ve 2013/49-2013/655 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardır fotoğrafçılık ve reklam filmleri çekimi ile uğraştığını, işini yapabilmek için model küçük uçaklar kiraladığını ya da helikopterden fotoğraf ve video çekimi yaptığını, kaliteli çekim yapabilmek için son teknoloji makina ve ekipmanlara yatırım yaptığını, davalı şirketin " Kentlerin Dili Ambalaj Serisi" adı altında bir kampanya başlattığını, bu kampanya çerçevesinde ambalaj olarak kullanmakta olduğu kutu ve poşetleri ... ilini simgeleyen fotoğraflarla süslediğini, aynı zamanda bu ambalajlardan kutuları 7,50 TL gibi bir bedelle müşterilerine sattığını, davalı şirketin tanıtımını da yaptığını, davalı şirketin ambalaj olarak kullandığı kutu ve poşetlerde kullandığı ...'ı simgeleyen 6 adet fotoğraftan 5 tanesinin davacının çektiği fotoğraflar olduğunu, bu fotoğrafların tamamının davacının hazırladığı "Tüm Zamanların Şehri ...." adlı eserde kullanıldığını, yine bu fotoğrafların bir kısmının Antakya Ticaret ve Sanayi Odası'na yaptırılan "... Rehberi" adlı çalışmada yer aldığını, bu çalışmarda fotoğrafların telif hakkının davacıya ait olduğunun ve izin alınmadan kullanılamayacağının belirtildiğini, davalı şirketin davacının çektiği fotoğrafları izin almadan ve müvekkilinin ismini de yazmadan kullandığı gibi davalı şirkete gönderilen 31/05/2012 tarihli ihtarnameye rağmen de bu fotoğrafları ambalajlarında kullanmaya devam ettiğini, aynı zamanda fotoğrafların bütünlüğü bozulacak şekilde küçültüldüğünü, ticari amaçlı ambalaj malzemesi yaptığını, davalının Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırı hareket etmek suretiyle müvekkilini maddi ve manevi olarak zarara uğrattığını, 5846 sayılı Yasa'nın 68. maddesi uyarınca rayiç bedelin 3 katını talep ettiklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 15.000 TL mali, 5.000 TL manevi tazminatın 31.05.2012 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiş, 29.11.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile 15.000 TL mali tazminatı 3.750 TL arttırarak 18.750 TL' nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... ilindeki kargo poşetlerinde kullandığı iddia edilen tüm resimlerin Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı ... İli Kültür ve Turizm İl Müdürlüğü tarafından müvekkiline tahsis edildiğini, kullanılan resimler alenileştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... ilindeki kargo poşetlerinde kullandığı iddia edilen tüm resimlerin Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı ... İli Kültür ve Turizm İl Müdürlüğü tarafından müvekkiline tahsis edildiğini, kullanılan resimler alenileştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu 5 adet fotoğrafın eser sahibi davacı olup fotoğraflar üzerindeki haklar için tescil zorunluluğunun da bulunmadığı, bu fotoğrafların daha önce "... Rehberi" ve "Tüm Zamanların Şehri ..." isimli yayınlarda kullanılıp telif hakkı sahibinin davacı olduğunun ve izinsiz kullanılamayacağının yazıldığı, dava konusu fotoğrafların davalı şirket tarafından ambalajlarında kullanıldığının sabit olduğu, davacı eser sahibinin çoğaltma, işleme ve yayma hakkının davalı tarafından ihlal edildiği, gerekçesi ile davanın kabulüne, 18.750 TL. maddi, 5.000 TL. manevi tazminatın 31/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,216,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3192, Karar No: 2015/1568, Tarih: 30.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/3192 E.  ,  2015/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan, sözleşme dışı fazla imalât bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı Belediye Başkanlığının sözlü talimatı ile fuar alanına bayrak direğinin yapılması, meclis salonu koltuk düzenlemesi, sebze halinde uçan çatı saçlarının tamamlanması, garaj üst geçidi merdiven başına saç kapak yapılması, su işleri açma - kapama kısmına PVC duvar yapılması işlerini yaptığını, ancak iş bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek 18.620,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 17/09/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile bu talebini 27.781,62 TL'ye yükseltmiştir. Davalı ise davacı ile akdî ilişkilerinin bulunmadığını, davacıya sözlü talimat ile iş yaptırılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davalı ...nı temsilen Belediye Başkanı'nın yemin davetiyesine icabet etmediği gerekçesiyle davanın ıslahla arttırılan miktarı gözetilmeksizin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında usulüne uygun sözleşme yapılmamış olsa dahi davacının gerçekleştirdiği ve davalı tarafından kabul edilen faydalı imalat bulunduğu takdirde bu işlerin bedelinin vekaletsiz işgörme hükümleri gereğince mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 413. maddesi uyarınca yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarına göre uzman bilirkişiyle mahallinde keşif yapılarak hesaplanması ve bu miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken dosya üzerinde inceleme yapılarak hükme varılması ve ayrıca ıslah edilen miktar konusunda davalının kazanılmış hakkı da gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, ıslah gözden kaçırılarak ilk dava değeri üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş, uzman bilirkişiler ile mahallinde keşif yapılarak, ayıpsız ve kabul edilebilir düzeyde yapılan imalâtların değerinin yapıldığı tarihteki piyasa rayiçlerine göre belirlenmesi, davalının kazanılmış hakkı gözetilmek üzere ıslah edilen dava değeri dikkate alınarak hüküm kurulmasından ibarettir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25482, Karar No: 2017/11584, Tarih: 25.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25482 E.  ,  2017/11584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Şikayet hakkının düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Şikayet hakkının düşürülmesine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA

2- ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.