muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4392, Karar No: 2022/2703, Tarih: 11.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4392 E.  ,  2022/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.08.2011 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale ve eski hale iade talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.06.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortak alanda ve bağımsız bölümde projeye aykırılıkların giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... ada ... parsel sayılı taşınmazda bulunan 1. blok 1. kat 2/A no'lu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının ise aynı yerde 1. blok zemin kat 1/A no'lu bağımsız bölüm maliki olduğunu, tarafların dava konusu bağımsız bölümlerde altlı üstlü olarak oturduklarını, davalının davacıya ait pis su gider borusunu binanın dış duvarını delerek dışarı çıkarttığını, binaya ait su saatini binanın dış duvarına taşıdığını, ortak kullanım alanı bahçede bulunan ve binayı çevreleyen tretuvarı yükselterek ve genişleterek kullanım alanını büyüttüğünü, davalının yaptığı ilave tadilatların yönetim planına, vaziyet planına, projelere ve komşuluk hukukuna aykırı olduğunu belirterek davalının ortak yerlere haksız tecavüzünün önlenmesine, hukuka aykırı ilavelerin ve imalatların eski haline getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazda henüz kat mülkiyetine geçilmediğini, 248 adet konut ve sosyal tesislerin inşaatının devam ettiğini, herhangi bir site yönetim planı ve vaziyet planı olmadığını, tüm konutların su saatlerinin ortak olduğunu, site sakinlerinin tamamının bu sorunu tüketimi belirleyecek ayrı saatler takarak çözdüğünü, davacının banyosunu genişletmek için ortak baca sistemini muvafakat almadan kapatıp kullanılmaz hale getirdiğini, bu nedenle pis su gider borusunun binanın dışına çıkartılması gereği doğduğunu, tretuvar yükseltilmesi ve genişletilmesi iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.12.2018 günlü 2018/2701 Esas, 2018/19981 Karar sayılı ilamı ile; "....davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; ...bilirkişi raporunda belirtilen D harfli pis su borusuna ilişkin olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile davacının hissesinin bulunduğu; ... Mahallesi, .... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan, 26/12/2014 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A ve C harfiyle kırmızı renkle, D harfi ile mavi renkle gösterilen yere dahili davalı ... tarafından yapılan vaki müdahalenin men'ine, söz konusu yerlerin yıkılarak eski hale getirilmesine, aynı raporda B ve E ile gösterilen yerlere ilişkin müdahalenin men'ine ilişkin talebin reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ile davalı temyiz etmişlerdir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2)Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun, “Dava konusunun devri” başlıklı 125. maddesinde;

“(1) Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir;

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

(2)Davanın açılmasında sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı ... yargılama sırasında 10.05.2017 tarihinde taşınmazını ...'a temlik etmiştir. Bozma ilamı sonrası davalı ... vekili 12.02.2019 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin taşınmazını ...'a devrettiğini, davada davalı ...'ın taraf sıfatının, kendisinin de taraf vekili sıfatının ortadan kalktığını beyan etmiş, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.12.2018 günlü 2018/2701 Esas, 2018/19981 Karar sayılı bozma ilamının yeni malik ...'a tebliğini talep etmiştir. Mahkemece, anılan bozma ilamı ...'a tebliğ edilmiş, yeni malik ... davalı sıfatı ile yargılamada yer almıştır.

Hal böyle iken, mahkemece bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonucunda, daha evvel davada taraf sıfatı kalmayan ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilerek lehine vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiş, kararın bu yönüyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5570, Karar No: 2016/14596, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5570 E.  ,  2016/14596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu,davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kendisinden kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen 100,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 14.09.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 2.611,01 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

TTK'nun 4.maddesinde ise ticari davalar tanımlanmıştır. Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..."sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12. maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.

26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1. fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır.Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.

TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır.Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Somut olaya bakıldığında ise;dosyaya alınan abonelik sözleşmesi ile de sabit olduğu üzere davacı tarımsal sulama abonesi olup, 6102 sayılı TTK'nun yukarıda ifade edilen yasa hükümleri de incelendiğinde, davacının tacir sıfatını taşımadığı ve yine taraflar arasındaki uyuşmazlığın da ticari nitelikte bulunmadığı açıktır.Bu nedenle somut olayda 6102 sayılı TTK hükümlerinin uygulanamayacağı ve uyuşmazlığın çözümünde Ticaret Mahkemelerinin görevli olmadığı kuşkusuzdur.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görev konusunda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Bu durumda davaya bakmaya Genel Mahkemeler görevlidir.

2-Bu nedenle mahkemece, yukarıda belirtilen yasa hükümleri ve açıklamalar uyarınca davada genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olduğu gözetilerek inceleme ve değerlendirme yapılması gerekirken,eksik inceleme ve değerlendirme ile davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılıp neticelendirilmesi doğru görülmemiştir.

3- Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10451, Karar No: 2014/12865, Tarih: 30.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10451 E.  ,  2014/12865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ortaca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/125-2013/62

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de ;

İİK'nun 68/1. maddesi uyarınca "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir."

Somut olayda borçlunun itiraz dilekçesinin alacaklıya 22.06.2011 tarihinde tebliğ edildiği, alacaklının ise bu tarihten itibaren altı aylık süreyi geçirdikten sonra 28.02.2012 tarihinde itirazın kaldırılması isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır. Başvuru bu haliyle süresinde olmadığından mahkemece istemin süre aşımından reddi gerekirken işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının (REDDİNE), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20775, Karar No: 2017/6603, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20775 E.  ,  2017/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2881, Karar No: 2018/14419, Tarih: 12.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2881 E.  ,  2018/14419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 12. maddesi ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Bu sebeple,ortak çocuk...'un idrak çağına ulaştığı dikkate alınarak, ortak çocuğun, eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve her iki ortak çocuk için psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan heyetten (4787 sayılı Kanun m. 5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocukların menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken velayet düzenlemesi yönünden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/3131, Karar No: 2025/5996, Tarih: 17.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3131 E.  ,  2025/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3280 E., 2024/322 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bozüyük 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/286 E., 2022/434 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından 14.07.2023 tarihli hükmün tamamlanmasına ilişkin verilen ek karar yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.06.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Taraf vekillerinin mazeret bildirdiği görüldü, usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretler reddedildi. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3776, Karar No: 2023/4380, Tarih: 24.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3776 E.  ,  2023/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/662 E., 2023/140 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/238 E., 2022/28 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile ölüm aylığının kesilmesine dair kurum işleminin iptalini, aylığın tekrar bağlanarak yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum yoklama memurunun tespit tutanaklarındaki aksi davacı tarafından yöntemince ispat edilemeyen imzalı beyanlar ile davacının ve boşandığı eşinin ayrı bir yerleşim yeri adresi göstererek bu adreste yerleşik olduğunu yöntemince kanıtlayamaması nedeniyle Kurumun aylığın iptali işlemine dayanak teşkil eden 5510 sayılı Kanun'un 56/b-3 üncü maddesi uyarınca davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı olgusu yanında; denetmence beyanı alınan köy imamı ve köy muhtarının Mahkemece yeniden dinlendiği, ifadesine başvurulan tüm tanıkların tarafların boşandıklarını, SGK denetmeninin soruşturması ile öğrendiklerini beyan ettiği, bu konunun dinlenen tanıkların tümü tarafından o ana kadar bilinememesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tarafların adres bilgilerinin ortak olduğu, boşanmalarına rağmen, aynı binada yaşadıkları, farklı dairelerde yaşamış olmalarının, binanın 2 katlı olması ve aileye ait olması nedeni ile yapılabilecek tespitteki zorluk ve seçmen kayıtlarında bile en ufak bir değişiklik olmaması nedeniyle davalı Kurumun davacıya bağlanan ölüm aylığının iptaline ve ödenenlerin iadesine yönelik işlem tesis etmeye hakkı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının, eşinden şiddetli geçimsizlik nedeni ile boşandığını, eşinden ayrıldıktan sonra herhangi bir maddi geliri, kalacak yeri ve kimsesi olmadığından alt katta kalan oğlu ile yaşamaya başladığını, eski eşiyle altlı üstlü oturmalarına rağmen evlilik bağlarının tamamen koptuğunu, evliliklerinin hukuken olduğu gibi fiilen de sona erdiğini, tarafların boşanmalarını ilan etmeyip farklı muhitlerde yaşamıyor oluşlarının makul gerekçelerinin olduğunu, davacının babasının kaybından 20 yılı aşkın bir süre sonra zaruret hali hasıl olduğundan boşandığını belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamı, alınan beyanlar, SEÇSİS ve MERNİS kayıtları, denetim raporu bir arada değerlendirildiğinde davacı ile eşinin uyuşmazlık konusu dönemde boşandıkları halde birlikte yaşadıklarına ilişkin Kurum tespitinin aksinin ispat edilemediği gerekçesi ile davacının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacının boşanmadan önce eşiyle birlikte üst katta yaşadığını ve oğluyla gelininin alt katta oturduğunu, boşandıktan sonra kalacak yeri olmadığından alt katta oturan oğlu ile birlikte yaşamaya başladığını, köy ortamında boşandıklarını ilan etmediklerini, yaşı nedeniyle ayrı eve çıkması beklenemeyeceğinden oğlu ile kaldığını, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle birlikte kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ölüm aylığının kesilmesine dair kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanunun 56 /2 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.