muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5740, Karar No: 2014/6791, Tarih: 25.03.2014

Mahkemece, bozmaya uyulduğuna göre bozma gerekçelerine uygun yargılama yapma ve hüküm kurma zorunluluğu doğar. Bozma sonrası sürdürülen yargılama sürecinde, nüfus müdürlüğü cevabi yazısında; boşanan eşlerin, boşanma sonrası dönemi de kapsayacak biçimde 08.06.2007-17.09.2010 arası dönemde Sultangazi/İstanbul adresinde kayıtlı olduklarını, davacının 17.09.2010 tarihi itibariyle adresini Sivas/Divriği G. Köyüne naklettiği belirtilmiştir. Diğer taraftan, bozma sonrası düzenlenen 02.01.2013 tarihli Jandarma Araştırma Tutanağında; eşlerin boşanma sonrası birlikte yaşamadığı, kocanın İstanbul’da, kadının Sivas’ta yaşadığı bildirilmiştir. Dinlenen üç tanık eşlerin boşandıktan sonra fiilen birlikte yaşamadıklarını beyan etmişlerdir. Davacı da Sivas/Divriği’de ödenen 2008-2012 dönemine ilişkin bir kısım elektrik ve telefon faturalarını ibraz etmiştir. 26.07.2010 tarihli yoklama memuru tutanağında da, boşanan eşlerin yazın köyde, kışın İstanbul’da aynı adreste yaşadıklarına dair tespitlere yer verilmiştir. Mahkeme, Jandarma tutanağı ile tanık beyanlarını ve bir kısım ödeme faturalarını dikkate alarak tarafların ayrı yaşadıklarını belirterek istek gibi davanın kabulüne karar vermiştir. Mahkemece, vekaletnamedeki adres bilgileri de gözetilerek hükmüne uyulan bozma ilâmı içeriğine uygun şekilde inceleme ve araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde tesis edilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19900, Karar No: 2022/8542, Tarih: 27.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/19900 E.  ,  2022/8542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan 06.12.2015 tarihli suç tutanağına göre, orman alanında sanıklar ... ve ... 'ın ağaç keserken görülmeleri ve sanıkların diğer sanık ... adına kesim yaptıklarını beyan etmeleri, 14.03.2016 tarihli suç tutanağına göre 06.12.2015 tarihli tutanağın düzenlendiği aynı orman parseli içinde sanık ... tarafından ağaç kesildiğinin tespit edilmesi, mahallinde yapılan kesif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporlarda orman sayılan yerden yapacak nitelikte ağaçların motorlu testere ile kesildiğinin tespiti ve tanık ...'ün tapulu yerlerindeki ağaçların kesilmesini ...'ye söylediklerini beyan etmesi karşısında, tanık ... hakkında suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde dosyaların birleştirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5227, Karar No: 2022/2103, Tarih: 17.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/5227 E.  ,  2022/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 9. İş Mahkemesi

Dava, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin diğer davalı Kurumda 187476 nolu işyeri dosyasında kayıtlı kutu-ambalaj imalat fabrikasında 1.2.1999-27.3.2003, 9.5.2003-31.7.2007 tarihleri arasında laminasyon makinası operatörü olarak çalışması nedeniyle bildirilen 2953 günün 506 sayılı Kanun Ek 5. maddesi kapsamında geçtiğinin tespiti ile bu sürelere karşılık itibari hizmet süresi verilmesinin istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili, davacı sigortalı hakkında yapılan bildirimlerin normal çalışmalar olarak bildirildiğini bildirime uygun olarak kayıt altına alındığını beyanla davanın reddini istemiştir.

İşveren vekili, davacının itibari hizmet tespitini istediği bildirilen çalışmaların geçtiği işyerinden işveren 2016 yılında ayrılmıştır, orada şimdi 3 katlı apartmanların olduğu site var. Davacı kağıt kutu ve ambalaj imalatı yapılan işyerinde bıçakçı olarak, yemekhane bitişiğindeki sessiz sakin küçük bir atölyede tek olarak çalıştı. Bıçakçılık dikkat gerektiren bir iş olduğu için- bıçakçılar ahşap pano üzerine dikiş makinesi gibi bir aletle yapılacak ambalajın kesim şekline ait modeli yakarak çiziyor- kendi atölyesinde,üst katta, sesten uzak, bahçeye bakan bir odada çalıştı, hiçbir zaman makine operatörü olarak çalışmamıştır, hep bıçakçı olarak çalışmıştır dedi. Bu katta ayrıca idari büro ve muhasebe vardı, makineler ve esas üretim bölümü alt kattaydı dedi ve davacının ıslak imzalı bıçakçı olarak imzaladığı iş sözleşmesini, bıçakçı olarak kullandığı çizim tahtasını, kıl testeresini, kalıp çizime yerleştirdiği kesme metallerin göründüğü çizim tahtasına ait fotoğrafları cevap layihası ekinde sunarak, yerinde olmayan davanın reddini istemiştir.

III-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemesince “...1 –Davanın kabulü ile;

III-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemesince “...1 –Davanın kabulü ile;

3501020658505 ss numaralı davacı ...‘nın davalı İTOB Organize Sanayi Bölgesi 10025 sok. No: 18 Tekeli- Menderes- ... adresinde bulunan davalı 2 1721 01 01 0187476 035 22-16 ve 187476 sicil numaralı ...Kutu San. ve Tic. A.Ş. işyerinde yaptığı işin 506 sayılı Yasanın Ek-5/II fıkra olarak 2098 sayılı Yasa ile eklenen (EK-1) madde kapsamında bulunduğu anlaşıldığından, bu işyerinde 01.02.1999 tarihinden 31.07.2007 tarihleri arasında geçen ve 1A olarak diğer davalı Kuruma bildirilen toplam 2953 günlük fiili çalışma süresinin 3A olarak değerlendirilerek,2953 günlük sürenin % 25’inin itibari hizmet süresi olarak salt sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine,...” karar verilmiştir.

IV-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, “...1- ... 9. İş Mahkemesi'nden verilen 25/02/2019 tarih, 2017/557 Esas ve 2019/61 Karar sayılı kararının kaldırılmasına yönelik davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine,...” karar verilmiştir.

V-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili, ispatlanamayan davanın reddi gerektiğini beyanla bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamı incelendiğinde davacının itibari hizmet süresi tespit talebine karşın Mahkemece davalı işyerinden 1.2.1999-31.7.2007 tarihleri arasında bildirilen tüm hizmetlerinin itibari hizmet süresi kapsamında olduğunun kabulü ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Uyuşmazlık, davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I-a)212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri

III - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.) Denizde Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

1. Çelik, demir ve tunç döküm, (...)\*, fabrika,

2.Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda,

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” düzenlemesini içermektedir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalılarda, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "Basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2015/21-3371 Esas, 2018/129 Karar sayılı 07/02/2018 tarihli ilamı da bu yöndedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2015/21-3371 Esas, 2018/129 Karar sayılı 07/02/2018 tarihli ilamı da bu yöndedir.

Eldeki dosyada davacının kağıt kutu-ambalaj yapma işyerine bıçakçı olarak girdiğine dair 01.02.1999 tarihli hizmet sözleşmesinin olması, işveren vekilinin tüm aşamalarda davacının görevinin bıçakçılık olduğunu beyanla cevap layihası ekinde sunulan işyeri krokisine ve tarife göre bıçakçının ayrı bir bölümde mümkün olduğu kadar tek ve sessiz çalıştığını beyan ettiğinden, ayrıca Mahkemece dinlenen davalı tanıklarının davacının sadece bıçakçı olarak çalışıp, baskı makinasında hiç çalışmadığını beyan etmesi, davacı tanıklarının ise davacının hem bıçakçı hem de baskı makinesinde yapıştırma işi yaptığını beyan etmesi karşısında, her ne kadar dava konusu çalışmanın geçtiği işyerinin yıkılarak yerine yeni inşaat yapılması nedeniyle artık bu yerde keşif yapılması mümkün değil ise de, Mahkemece yeniden ve özellikle re’sen seçilerek tespit edilecek yeteri kadar bordro tanığı dinlenerek ve davacının işyeri dosyasının celbi ile davacının bu işyerinde hangi tarih aralığında hangi işleri yaptığı hususu ve dosya içerisinde bulunan veya temin edilecek krokilere göre davacının hangi çalışmalarının itibari hizmet süresi kapsamında olduğu şüpheye mahal bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturularak sonuca göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 17.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16836, Karar No: 2020/2279, Tarih: 10.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16836 E.  ,  2020/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu hakkında; beraat

Sanık ...'ün 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan; beraat

Sanıklar ... ve ...'nın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan; mahkumiyet

I. Hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...’nın temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

II. Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

III. Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

III. Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

... Metal Dem. Çel. Ür. Plas. İnş. Geri Dön. San Ltd. Şti.nin ortağı olan sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, şirketi temsil yetkisinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suç konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretlerinin araştırılıp getirtilmesi; sanığın ortağı olduğu şirketten mal alındığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükellef veya şirketler hakkında sahte fatura kullanma suçundan karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde söz konusu dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; suça konu faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; sanığın ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına kimin iş ve işlemlerde bulunduğunun belirlenmesi, sanığın ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının şirketin banka hesaplarındaki paraların kimler tarafından çekildiğinin araştırılması; suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları konusunda beyanları da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

10.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3705, Karar No: 2020/1383, Tarih: 13.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3705 E.  ,  2020/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17/01/2018 tarih ve 2015/633 E- 2018/20 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/05/2019 tarih ve 2018/1166 E- 2019/574 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete ait tuz emtiasının taşınması amacıyla davalı ile anlaştıklarını fakat davalının taşımayı süresi içinde yapmayarak malı geç teslim ettiğini, ayrıca nakliye ve boşaltma sırasında birçok ambalaj halindeki tuzun açıldığını ve patladığını, limanda kalan malın rutubete maruz kaldığını, ekonomik değerini yitirdiğini, ithalatçı firmaların tuzun gecikmeli taşınması, bu sırada havaların ısınması ve ihraç konusu mala artık ihtiyaç kalınmaması gerekçesiyle sözleşmeyi feshettiklerini, haricen öğrenildiği kadarıyla davalının söz konusu malları satmış olduğunu ileri sürerek, davalı tarafça süresinde taşınamadığı için ithalatçı alıcının malları almaktan vazgeçmesinden dolayı doğan zararlarına karşılık olmak üzere şimdilik 10.000,00 Euro, taşınırken mallara verilen zararlara karşılık olmak üzere şimdilik 5.000,00 Euro, taşındıktan sonra depolama maliyeti çıkarılmasından doğan zararlara karşılık şimdilik 5.000,00 Euro ve söz konusu malların davalı tarafından satılıp satım bedelinin kendilerine iade edilmemesi nedeniyle doğan zararlara karşılık olmak üzere şimdilik 10.000,00 Euro olmak üzere toplam 30.000,00 Euro’nun temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı şirketten alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya davaya konu taşıma ile ilgili emtianın varış zamanı hakkında verilmiş kesin bir taahhüdün bulunmadığını, davacının ne geç teslimi ne de bu sebeple uğradığını iddia ettiği zararı kanıtlayacak herhangi bir delili dosyaya sunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, alınan bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; davacının iddialarını ispata yarar herhangi bir somut delil sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, alınan bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; davacının iddialarını ispata yarar herhangi bir somut delil sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; 6762 sayılı TTK'nın 1067. maddesi uyarınca malların tesliminden veya teslim edilmiş olmaları icabeden tarihten itibaren bir yıl içinde mahkemeye müracaat edilmediği takdirde taşıyan aleyhine malların ziya ve hasarından dolayı her türlü mesuliyet davası hakkı düşeceğini, söz konusu davanın anılan 1 yıllık süre geçtikten sonra açıldığı, bu durumda hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilip ret kararı verilmesinin doğru olmadığı, eşyanın geç taşınması nedeniyle alıcısının söz konusu malları almadığı ileri sürülmüş ise de bu iddianın ispat edilemediği, bu itibarla, taşımanın gecikmesine bağlı talepler yönünden davacı tarafın iddialarını ispat edemediği gözetilerek sair talepler yönünden de davanın açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı fakat bu yanlışlığın giderilmesinin ise yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın açıklanan gerekçelerle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.