muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8751, Karar No: 2023/6989, Tarih: 01.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8751 E.  ,  2023/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/232 E., 2015/133 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2014/232 Esas, 2015/133 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyizi İstemi

Suçun işlendiğine dair şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, mağdurenin rızasının bulunduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Mağdurenin soyut iddiası dışında atılı suç eyleminin varlığına ilişkin somut bir delil bulunmadığı, mağdurenin kamuya açık alanda olmasına rağmen SSÇ'ye direnmemiş, başkalarından yardım almak için bağırmamış olduğu da nazara alındığında mağdurenin kendi rızası ile ilişkiye girdiğinin kabul edilmesi gerekirken atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmasının maddi gerçekle çeliştiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Böylece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bu delillerden de özellikle; mağdurenin beyanına, SSÇ'nin ikrarına, SSÇ'ye ve mağdureye ait raporlar kapsamına, mağdurenin olay sebebi ile beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair Üniversite Hastanesince düzenlenmiş olan bilirkişi heyeti raporuna, SSÇ'ye ve mağdureye ait nüfus kayıt bilgilerine, SSÇ'ye ait suç kayıt bilgilerine, olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre;

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Böylece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bu delillerden de özellikle; mağdurenin beyanına, SSÇ'nin ikrarına, SSÇ'ye ve mağdureye ait raporlar kapsamına, mağdurenin olay sebebi ile beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair Üniversite Hastanesince düzenlenmiş olan bilirkişi heyeti raporuna, SSÇ'ye ve mağdureye ait nüfus kayıt bilgilerine, SSÇ'ye ait suç kayıt bilgilerine, olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre;

SSÇ ile mağdurenin aynı okulda öğrenci oldukları, birbirlerini tanıdıkları ve bir süre arkadaşlık yaptıkları, olay tarihi olan 27/11/2012 günü okula gitmeyip buluşarak suç mahalline gittikleri, hastane civarında bulunan çamlığın içine girdikleri, çamların dibinde oturup konuşurken SSÇ'nin elini mağdurenin omzuna atıp sarılmaya başladığı, mağdureyi dudaktan öptüğü, eli ile bacağına dokunduğu, mağdurenin karşı koymasına rağmen SSÇ'nin zorla mağdurenin pantolonunu indirdiği, bu sıra mağdurenin yerden taş alıp SSÇ'ye vurmak istediği ancak SSÇ'nin mağdureye "o taşı alır kafana vururum" dediği, zorla yine mağdurenin iç çamaşırını çıkardığı, kendi pantolonunu da indirip mağdureye arkadan yapışıp cinsel organını mağdurenin arkadan cinsel organına sokmak istediği, mağdurenin bir acı hissetiği ancak;mağdurenin, SSÇ'nin cinsel organının vücuduna girip girmediğini bilmediği, SSÇ'nin aksi kanıtlanamayan savunması itibarı ile cinsel birleşme (duhul şeklinde) olmadan SSÇ'nin boşaldığı, daha sonra üstlerini giyip toparlandıkları, mağdurenin bu olanlar karşısında SSÇ'ye aralarında geçen bu durumu abisine antalacağını söylemesi üzerine SSÇ'nin mağdureye "ben de abine kızkardeşin bunu gönüllü yaptı, sana o zaman kimse inanmaz" dediği, sonrasında SSÇ ile mağdurenin evlerine gittikleri, bu suretle SSÇ'nin isnad olunan mağdureye karşı cebir ve tehdit kullanmak sureti ile cinsel istismar suçunu işlediği tam bir kanaatle sübuta ermiştir.

Her ne kadar iddia makamı ve SSÇ davaya konu olay bakımından mağdurenin rızası olduğunu, gönüllü olarak bu işi yaptığını, şimdi şikayetçi olmadığını, bu sebeple sanık hakkında beraat kararı verilmesini talep etmiş ise de; olayın oluş ve gelişim sürecinin mağdurenin anlatımına uygun düştüğü, gönüllü olarak bu işi yapan mağdurenin geri dönüp SSÇ'yi şikayet etmesi için bir sebep bulunmadığı ve ayrıca kovuşturma aşamasında mağdurenin SSÇ'den şikayetçi olmadığı bilgileri dikkate alındığında SSÇ'nin savunmasının gerçeği yansıtmadığı, SSÇ'nin kendisini suçtan kurtarmaya matuf savunmada bulunduğu vicdani kabul ve kararı ile bu yöndeki savunma ve iddiaya itibar olunmamıştır.

Bu kabul ve karar doğrultusunda; isnad olunan zorla cinsel istismar suçunu işlediği sabit görülen SSÇ'nin bu suçtan cezalandırılmasına, ceza verilirken suçun işleniş şekil ve özelliği ile olay bakımından ... tehlike ve zararın mağdure bakımından ağırlığı dikkate alınarak bir miktar alt sınırdan uzaklaşılmasına, yaşı küçük olan SSÇ hakkında TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmasına, 6545 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 103/1. maddesindeki cezaların alt ve üst sınır bilgileri ile 6545 sayılı kanunla yapılan değişiklikten sonraki TCK'nın 103/1. maddesindeki cezaların alt ve üst sınır bilgileri dikkate alındığında; değişiklikten önceki TCK'nın 103. maddesinin SSÇ'nin lehine olduğu kabul ve kararı ile aşağıdaki hüküm kurulmuştur.'' şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2014/232 Esas, 2015/133 Karar sayılı kararı suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16235, Karar No: 2013/16297, Tarih: 14.06.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/16235 E.  ,  2013/16297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı, davalı adına tapuya kaydedilen taşınmaz üzerindeki bahçe evini kendisinin yapıp ağaç diktiğini, davalının dava dışı sahıs tarafından yol yapımı sırasında yıkılan ev ve ağaç bedelini aldığını, ayrıca kendisinin diktiği ağaçların kesimini engellediğini ileri sürerek davayı vekaletsiz iş görme hükümlerine göre açmış isede, mahkemece herhangi bir nitelendirme yapılmadığı bu haliyle davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı tazminat davası olduğu anlaşıldığından kararın temyizen incelemesi görevi 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dairemizin görevsizliğine aynı konuda 3. Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa GÖNDERİLMESİNE, 14.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8306, Karar No: 2020/5603, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8306 E.  ,  2020/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içerisinde yer alan olay tutanakları, müşteki beyanı ve suça sürüklenen çocukların savunmalarına göre müştekiye ait aynı iş yerine 11/12/2012 ve 12/12/2012 tarihlerinde iki farklı kez girildiği, suça sürüklenen çocuklar hakkında iki ayrı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından dava açıldığı ve iki farklı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmakla; suça sürüklenen çocukların bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirdiği eylemlerinin zincirleme suç hükümleri kapsamında kaldığı, Ceza Genel Kurulunun 21.05.2013 tarih, 2012/13-1543 Esas ve 2013/257 Karar, 15.03.2016 tarih, 2014/10-847 Esas ve 2016/120 Karar sayılı kararlarındaki ilkeler de dikkate alınarak TCK'nun 43. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların cezalarından artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde iki farklı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2931, Karar No: 2007/6733, Tarih: 15.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2931 E.  ,  2007/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, davalı kurum sigortalıları ile hak sahiplerine reçete muhteviyatı ilaçlarının karşılanması amacıyla sözleşme yapıldığını, davalının ... karnelerinde yolsuzluk ve küpür ticareti yapıldığı gerekçesi ile 25.10.2001 tarihli ... ile soruşturma başlatıp alacağın ödenmemesi ve sözleşmenin askıya alınmasına karar verdiğini, işlemin haksız olup 04.10.2002 tarihinde askı işleminin kaldırılarak yeni sözleşme imzalandığını, olayla ilgili olarak dava dışı doktor hakkında ceza davası açılıp beraat kararı verildiğini,askı işlemi nedeniyle davalı kurum mensuplarına satış yapamamaktan zarara uğradığını, şahsiyet haklarına tecavüz edildiğini iddia ederek; 2.500 YTL yoksun kalınan kar,8.266 YTL alacağının geç ödenmesinden faiz zararı ve 100.000 YTL manevi tazminatın davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı, yapılan askıya alma işleminin sözleşmeye uygun olduğunu, dava dışı doktor hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesinin yapılan işlemin haksız olduğunu isbat etmediğini, davacının ticari faaliyetine devam etmesi nedeniyle kar mahrumiyeti talep edemeyeceğini,kişisel haklarına saldırı bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne,3.020,95 YTLkar kaybının faizi ile davalıdan alınmasına ,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne,3.020,95 YTLkar kaybının faizi ile davalıdan alınmasına ,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki sözleşmenin (V) “Sözleşmenin feshini gerektiren hususlar” başlıklı bölümünün 8. maddesinde “... müfettişleri tarafından hakkında inceleme ve soruşturma yapılan eczanenin sözleşmesi askıya alınabilir ve ilaç vermesi altı ... durdurulabilir.(Ancak soruşturma süresi uzatılan eczaneler bu kapsam dışındadır.) Bu durum Eczacıya yazılı olarak bildirilir. Askı tarihinden itibaren eczanenin kurumdan doğmuş ve doğacak alacakları yapılmakta olan inceleme sonuçlanıncaya,yürütülmekte olan soruşturma tamamlanıncaya kadar ödenmez.” hükmü bulunmakta olup, davacı hakkında soruşturma bulunduğu, olayla ilgisi olduğu iddia edilen doktor hakkında ceza davası açıldığı dosya kapsamı ile sabittir. Her ne kadar davacı hakkında ceza davası açılmamış ve doktor ceza davasında delil yetersizliğinden beraat etmiş ise de bu hususlar askı işleminin keyfi ve haksız olduğunu isbata yeterli değildir. Kaldı ki davacı taraf yukarıda açıklanan madde hükmüne gereğince, hakkında soruşturma yapılması halinde sözleşmenin askıya alınacağını da kabul ettiğine göre bu dönem için kar mahrumiyeti talebinde bulunamaz. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINAaşağıda dökümü yazılı 27.90 YTL.nın istek halinde davacıya iadesine,15.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21386, Karar No: 2016/12591, Tarih: 13.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21386 E.  ,  2016/12591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1984 yılında 45 gün çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı işyerinde 1984 yılında 45 gün çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının davalı ... Müdürlüğü'ne ait Bölge Kısım şefliği'ne ait iş yerinde 09.07.1984 – 23.08.1984 tarihleri arasında 45 gün süre ile hizmet akdi ile 506 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı işyerince 09.07.1984 tarihli işe giriş bildirgesi düzenlendiği, ancak davalı Kurum'a bildirilen çalışma bulunmadığı, bordro tanıkları tarafından; davacının davalı işyerinde üç ay amele olarak çalıştığının beyan edildiği, ücret bordrolarının dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan; davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Kuruma hizmet bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin araştırılması gerekir.

Somut olayda; dava tarihi itibari ile davalı Kurum'un fer'i müdahil olduğu göz ardı edilerek ve yukarıda anılan şekilde gerekli araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacıdan ücretin ne şekilde ödendiği sorularak beyanlar doğrultusunda gerekli araştırmaları yapmak, davacının talep ettiği dönemdeki yetkili şef, amir, müdür, muhasebe çalışanı gibi yetkili kişileri tespit ederek dinlemek, davalı işyerinden talep edilen dönemdeki ücret ödemelerine ilişkin tüm belgeleri istemek, ücret ödenmesine ilişkin yazılı delil bulunamaması halinde bu husus haklı ve izah edilebilir bir nedene dayanıyor ise bu takdirde tanık sözlerine itibar etmek, dava tarihi itibari ile davalı Kurum'un fer'i müdahil olduğu da göz önünde tutularak varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ....'ne iadesine, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MG
Yargıtay — Esas No: 2013/7819, Karar No: 2014/5054, Tarih: 26.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7819 E.  ,  2014/5054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2012/359-2013/83

Davacı S.. A.. vekili Avukat H.. D.. tarafından, davalılar H.. Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. vdl aleyhine 06/06/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar A.. A.. ve H.. Gazetecilik ve Matbaa A.Ş.'nin temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2- Davalı H.. K..'ın temyiz itirazına gelince; dava; basın yolu ile kişilik haklarına haksız saldırı hukuksal nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, H.. Gazetesi'nin 20/05/2012 tarihli nüshasının 12. sayfasında çıkan "965 milyon liralık olimpiyat vurgunu soruşturması" başlıklı yazı içeriğinde kişilik haklarına haksız şekilde saldırıda bulunulduğunu beyanla davalı gazetenin sorumlu yazı işleri müdürünü de davalı göstermek suretiyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, haberin hukuka uygun olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunmasında bulunmuştur.

Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

26/06/2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı gün yürürlüğe giren 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevî zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumlu olup hukuki sorumlular arasında sorumlu yazı işleri müdürü bulunmamaktadır.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 2/c maddesi gereğince süreli yayın niteliğindeki dava konusu haberin yayımlandığı 20/05/2012 günlü gazetenin sorumlu müdürü olan davalı H.. K..'a 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek, hakkında davanın husumet yönünden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre H.. K..'ın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalılar Hürriyet Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. ve A.. A..'ın temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davalı H.. K..'tan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21926, Karar No: 2018/8324, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21926 E.  ,  2018/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11.09.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili.......geldi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik .....'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 05.02.2016 tarihli dilekçesiyle talebini 247.515,63 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulünekarar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ....... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat

....

hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ..... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ..... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.