muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29664, Karar No: 2012/29817, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29664 E.  ,  2012/29817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının müracaatı üzerine Akyazı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 30.04.2012 tarih ve 2012/79 karar sayılı kararı ile; elektrik Faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini, bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını, idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek, Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair 2012/29664-29817

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair 2012/29664-29817

Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini istemiş, mahkemece,dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmemiş olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalının, davacı kurumca elektrik faturasına yansıtılan ve kendisinden daha önce tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tahsili ile gelecek olan faturalara da bu bedellerin yansıtılmaması için Tüketici Sorunları Hakem Heyetinden talepte bulunduğu ve hakem heyetince de bu talebin kabul edildiği anlaşılmaktatır. Hakem heyetinin kararı, niteliği itibariyle taraflar arasında geleceğe yönelik çıkması muhtemel olan muarazanın da giderilmesine ilişkin olup,çıkabilecek bu muarazanın miktarının bilinmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının talepleri arasında bulunan muarazanın giderilmesine yönelik talebinin miktar açısından ne kadar olduğu da tespit edilemez niteliktedir. Bu itibarla davacının dava dilekçesinde, muarazının giderilmesine yönelik talebinde değer belirtmemiş olmasının HMK.nun 119/1-d maddesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının talepleri arasında var olan muarazanın giderilmesi de bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39881, Karar No: 2015/31628, Tarih: 03.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/39881 E.  ,  2015/31628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2014

NUMARASI : 2013/466-2014/363

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle; karar gerekçesinde “dolayısıyla icra takibine itirazın hukuki bir dayanağının bulunmadığı anlaşıldığından” şeklindeki cümlenin maddi hataya müstenit olduğunun anlaşılmasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8110, Karar No: 2015/6917, Tarih: 17.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/8110 E.  ,  2015/6917 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenler yanında makine teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin askerlik nedeniyle sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davacının işvereni olmayıp ihale makamı oluğunu ayrıca; Davalı ..., diğer davalı ile aralarındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, kendileri yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini askerlik nedeniyle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı ancak karşılığının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm genel tatillerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıkları davacının da bulunduğu bölümde altı işçinin mevcut olduğunu ve genel tatillerde iki kişilik gruplar halinde dönüşümlü olarak çalıştıklarını açıkça belirtmiştir. Bu durumda mahkemece davacının genel tatillerin 1/3'ünde çalıştığı kabul edilerek gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle ıslaha karşı yapılan zamanaşımı savunması da dikkate alınıp genel tatil ücreti alacağı hakkında bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5302, Karar No: 2023/2936, Tarih: 14.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2019/5302 E.  ,  2023/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/272 E., 2015/436 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/272 Esas, 2015/436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.05.2019 tarihli ve 2015/384255 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."İddia, sanık savunması, katılan vekili beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın evinin önünde biriken su nedeniyle rögarı tamir etmek maksadıyla kazı yaptırdığı, tanık İsmail'in yeminli ifadesinde sanığın evinin önündeki rögarına su sızdığını belirterek kendisinden orayı kazmasını istediğini beyan ettiği, tanığın kazı işlemini yapıp bittikten sonra sanığın bir müddet daha kazıyı sürdürdüğü, sanığın yaptığı bu işlemde define bulmak amacıyla hareket ettiğine dair hiçbir delil elde edilemediği, sabıka kaydına göre sanığın benzer suçlardan ve diğer herhangi bir suçtan bir sabıkasının bulunmadığı, soruşturma aşamasında düzenlenen müze müdürlüğü raporundan suça konu alanda kültür ve tabiat varlığı anlamında herhangi bir tescil kaydının bulunmadığı ve söz konusu alanın 2863 sayılı Yasa kapsamına girebilecek bir özellik göstermediğinin belirtildiği, bu itibarla sanığın izinsiz kültür varlıklarını bulmak amacıyla kazı yapmak kastıyla üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiği yönünde her türlü şüpheden uzak kesin net ve inandırıcı delil bulunmadığından CMK 223/2-c maddesi uyarınca faiilin kastı bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği yönünde mahkememizde tam ve yasal bir vicdani kanaat oluşmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

2. Sanık savunmasında; "Benim evimin önünde bir rögar vardı ancak son dönemlerde yağan yağmur evin önünde birikmeye gitmemeye başladı, bende bir kepçe kiralayarak orayı kazdırdım, rögarın çöktüğünü bu nedenle suların gitmediğini tespit ettim, daha sonra söz konusu çukuru geri toprakla jandarmanın incelemesinden sonra doldurdum, bu sorun nedeniyle benim mutfakta ve banyoda kullandığım sular gerisin geriye içeriye giriyordu, katılma talebine karşı bir diyeceğim yoktur." demiştir.

3.Tanık ... beyanında; "İsmail amca ben kepçe ile giderken evinin önündeki rögardan su sızdığını söyleyerek orayı kazmamı istedi, bende gösterdiği yere giderek 15-20 dakika orayı kazdım, ben rögarın kenarından 2-3 metre genişliğine kadar açtım, kazdığım çukur 70-80 cm en fazla 1 metre derinliğindedir, tutanakta belirtildiği gibi ben 4 metre derinlikte bir kazı yapmadım, bizim köyde önceki dönemlerde köyün dışında define arayanlar bazı yerleri kazdılar, bu 20-30 yıl önceki olaylardır, kazdığım yer sanığın evinin önüdür. Tanığa soruşturma aşamasında alınan beyanları okundu, sorulduğunda: Doğrudur, bana aittir, İsmail amca kazdığım yerden taşlar çıkınca evin etrafında kullanmak amacıyla olsa gerek taşlar bana lazım dedi ancak bir süre sonra daha derine inemedim." demiştir.

4.Müze Müdürlüğü raporunda, kazı yapılan alanın sit alanı ya da 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı, kazı alanında herhangi bir kültür varlığına rastlanmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay günü saat 13.25 sıralarında, sanığın evinin önünde kazı yaptığı yönünde gelen ihbar üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, kazı yapılan alanın yaklaşık 4 m genişliğinde, 4 m boyunda olduğu, kazı alanının üst tarafında rögar kapağı olduğu, doğu tarafında yan şekilde rögar borusunun olduğu, kazı alanının içinde 1 adet kürek olduğu hususlarının tespit edildiği, sanığın savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, evinin önündeki rögarın yağan yağmurlar nedeniyle tıkanması ve mutfakta, banyoda kullanılan suların geri gelmesi üzerine rögarı açtırmak için kepçeciye kazdırdığını, kepçenin kazı yaptığı yerin alt kısmında toprakta yumuşama olması nedeniyle merak ederek kendisinin de kazma kürek ile kazdığını beyan ettiği, kepçeci İsmail'in tanık sıfatıyla verdiği beyanında, sanığın rögarın tıkalı olduğunu ve su sızdığını söyleyerek kendisinden kepçe ile kazmasını istediğini beyan ettiği dosya kapsamında, sanığın kazıyı kültür varlığı bulmak amacıyla yaptığına ve üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/272 Esas, 2015/436 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/423, Karar No: 2010/360, Tarih: 26.01.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/423 E.  ,  2010/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 106 ada 3 ve 129 ada 9 parsel sayılı sırasıyla 486,70 m², 177,67 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, miras hakkına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine, atık su kanalı olarak kullanılan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bir kısmının taşınmaza ilave edildiği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine Milas Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.6.2002 tarih 2001/454-2002/568 E.K. sayılı kesin hükmüne dayanmıştır. Mahkemece hazinenin dayandığı kesin hükme esas alınan dava dosyasındaki dava sebeplerinin ayrı olması nedeniyle kesin hüküm şartlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemece varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmediği gibi yapılan araştırma ve inceleme de yetersizdir.

Mülkiyet hakkına dayalı olarak açılan elatmanın önlenmesi davaları taşınmazların aynına ilişkin davalardandır. Hal böyle olunca kadastro mahkemesinde görülen davalarda mahkemece öncelikle elatmanın önlenmesi davası sonucunda verilmiş bir hüküm varsa bu hükmün dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, yine kesin hüküm kapsamında kalan ve kadastro mahkemesinde görülen birden fazla taşınmaz ile ilgili birden fazla dava var ise bu dava dosyalarının HUMK’nun 45 ve devam eden maddeleri hükümlerine göre birleştirilmesinin düşünülmesi, taşınmazın kesin hüküm kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde uyuşmazlığın kesin hükme değer verilerek çözümlenmesi gerekir.

Somut olayda davacı hazine kadastro mahkemesinde görülmekte olan 2009/83, 2006/480, 481 ve 493 esas sayılı dava dosyalarının tümünde Milas Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.6.2002 tarih 2001/454-2002/568 E.K. sayılı elatmanın önlenmesi davası sonucu verilmiş ilama dayanmıştır. Az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetildiğinde bu davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğer davaların sonucunu etkileyebileceğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca davalar arasında fiili ve hukuki irtibatın varlığı kabul edilip anılan dava dosyalarının HUMK’un 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü gereğince birleştirilmesi ve birlikte sonuca bağlanması zorunludur. Bu hukuksal olgu davada sağlıklı bir sonuca varmanın temel koşulu olduğu gibi dava ekonomisine de uygundur.

O halde mahkemece Milas Kadastro Mahkemesinin 2009/83, 2006/480, 481 ve 493 esas sayılı dava dosyaları birleştirilmeli, ondan sonra davacı hazine tarafından dayanılan Milas Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.6.2002 tarih 2001/454-2002/568 E.K. sayılı kesin hükmün dayanağı ilam ve eki harita, taşınmazlar başında yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine sağlıklı biçimde uygulanmalı, uygulamada kadastro paftasının ölçeği ile kesin hükmün dayanağı haritanın ölçekleri eşitlenerek haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır üzerinden yararlanılarak her iki harita çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, kesin hükmün dava konusu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı, yanlar arasında koşulları usulün 237. maddesi hükmünde tarif edilen biçimde kesin hükmün var olup olmadığı duraksamasız belirlenmeli, kesin hükmün varlığı halinde kesin hükmün kamu düzenine ilişkin olumsuz dava koşulu olduğu, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerektiği dikkate alınarak uyuşmazlık önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmeli, dava konusu taşınmazların tümünün yada bir bölümünün kesin hükmün kapsamı dışında kaldığının belirlenmesi halinde iddia ve savunma doğrultusunda toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18252, Karar No: 2016/12168, Tarih: 29.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/18252 E.  ,  2016/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı görevsizlik nedeniyle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Müvekkili şirkete 0001-0210-08834039 numaralı genişletilmiş kasko sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ... plakalı aracın davalı şirket sorumluluğunda iken çalındığını, davalı tarafın meydana gelen çalınma olayında gerekli tedbirleri almadığını ve zararın meydana gelmesini önlemediğinden dolayı sorumlu olduğunu, davalı tarafın meydana gelen zararı gidermekle yükümlü olduğunu, araçtaki hasarın 71.819,40 TL olduğunu, müvekkili şirket tarafından sigortalısına söz konusu bedelin 17/12/2014 tarihinde ödendiğini ve haklarına da halef olduğunu beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 71.819,40 TL rücuen tazminat alacağının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 29,20 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna, 29/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7490, Karar No: 2019/8608, Tarih: 02.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/7490 E.  ,  2019/8608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığa yüklenen "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, KDV indiriminde kullanılan son fatura tarihleri de dikkate alınarak, 2005 takvim yılı yönünden "21.11.2005", 2006 takvim yılı yönünden "21.01.2007" olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya içerisinde mevcut bulunan sanığın kullandığı faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarında yer alan tespitler ile 06.04.2015 tarihli bilirkişi raporu dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki eksik araştırmaya yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;