muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1262, Karar No: 2023/4252, Tarih: 27.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1262 E.  ,  2023/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2369 E., 2022/2367 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/165 E., 2022/466 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.094,06 TL’nin altında kalmaktadır. Açıklanan nedenlerle davalı-davacı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Davalı-davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin reddedilen dışında kalan ve ... kadın vekilinin tüm itirazlara yönelik gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin annesinin taraflarla birlikte yaşadığını, annesinin sürekli evliliğe müdahale ettiğini, sorun çıkardığını, erkeğin annesinin sözüyle hareket ettiğini, ayrı ev açmadığını, ilgisiz olduğunu, daha önce başka evlilik yaptığını söylemediğini; düğünde takılan altınların ortak çocuğun doğumundan sonra araba alacağım sana yeniden bilezik yaparım diyerek bu bilezikleri elinden aldığını ve iade etmediğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, kadın yararına 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, düğünde takılan takılar ve ziynetlerin iadesine, aksi halde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 1.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir, ziynet alacağı talep miktarının ıslah etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, anne ile aynı binada altlı üstlü oturduklarını, kaldı ki karşı tarafın maaşı olduğu için erkeğin annesiyle yaşamayı kabul ettiğini, sık sık evi uzun süreli olarak terk ettiğini, çocuğu ve erkeği istemediğini beyan ettiğini,sen yaşlısın, senin işin bitmiş, sen erkek değil misin vursana bana diyerek hakaret ettiğini, ziynetlerin karşı tarafta olduğunu, ziynet taleplerinin yerinde olmadığını, asıl davanın reddine, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL nafakaya, erkek yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin bağımsız konut temin etmediği, annesinin evliliklerine müdahalesine sessiz kaldığı, onun etkisiyle eşiyle tartıştığı, eşiyle ilgilenmediği; kadının ise ortak konutu ara ara terk ettiği ve uzun süre dönmediği, eşini ve eşinin çocuğunu istemediğini söylediği, boşanmaya sebep olan olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu; talep edilen altınların makul miktarda olduğu, tanık anlatımlarından da varlığının ispatlandığı, kadına takılan altınlar davalı karşı davacı tarafça kadının elinden araba alacağını söyleyerek alındığı daha sonra kadına geri verilmediği, dava ve ıslah talebi doğrultusunda talebe konu ziynetlerin davacıya iadesinin gerektiği gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, ortak çocuklar ergin olduğundan velâyet ve iştirak nafakası konusunda karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsiline,, kadının ziynet eşyalarına yönelik talebinin kabulü ile 5 adet 20'şer gram ağırlığında 22 ayar bileziğin aynen iadesine, olmadığı taktirde bedellerinin toplamı olan 40.500,00 TL'nin erkekten tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasını ispatlayamadığı halde kabul edildiğini, kadına yüklenen kusurların gerçekleşmediğini, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, kadının evi terk etmediğini, evden kovulduğunu, hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının düşük olduğunu ileri sürerek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.... kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasını ispatlayamadığı halde kabul edildiğini, kadına yüklenen kusurların gerçekleşmediğini, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, kadının evi terk etmediğini, evden kovulduğunu, hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının düşük olduğunu ileri sürerek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının bileziklerin varlığını ve haklılığını ispat edemediğini, ziynet yönünden davanın kabulünün doğru olmadığı, kadının tam kusurlu olduğunu, tam kusurlu kadının davasının reddinin gerektiğini, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatların kaldırılması gerektiği veya miktarlarının indirilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen tarafların kusurlu davranışlarının yanında erkeğin, kız kardeşinin nikahına giden kadının ortak eve dönmesini istemediğinin ispatlandığı, ispatlanan bu vakıanın da erkeğe kusur olarak yüklenilmesi gerektiği, belirlenen ve gerçekleşen kusurlara göre erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu bu nedenle davaların kabulünün doğru olduğu; kadın yararına hükmedilen nafakanın tarafların ekonomik durumları ve günün koşulları karşısında az olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin düzeltilmesine, kadın yararına aylık 1.000 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına; kadının diğer ve erkeğin tüm itirazlarına yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin davasını ispatlayamadığı halde kabul edildiğini, kadına yüklenen kusurların gerçekleşmediğini, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, kadının evi terk etmediğini, evden kovulduğunu, hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının düşük olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1.... kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin davasını ispatlayamadığı halde kabul edildiğini, kadına yüklenen kusurların gerçekleşmediğini, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, kadının evi terk etmediğini, evden kovulduğunu, hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının düşük olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kadının bileziklerin varlığını ve haklılığını ispat edemediğini, ziynet yönünden davanın kabulünün doğru olmadığı, kadının tam kusurlu olduğunu, tam kusurlu kadının davasının reddinin gerektiğini, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatların kaldırılması gerektiği veya miktarlarının indirilmesi gerektiğini, ortak çocuğun tanık olarak dinlenilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davaların kabulüne karar verilmesinin hatalı olup olmadığı ile kadın yararına tazminat ve nafaka koşullarının oluşup oluşmadığı ile ziynet alacağının kabulünün doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 226 ncı, 220 inci ve 222 nci maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi, 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı-davacı erkek vekilinin ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin kesinlikten REDDİNE,

2.... kadın vekilinin tüm, davalı-davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine;

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1877, Karar No: 2017/6606, Tarih: 04.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1877 E.  ,  2017/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün , davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı müvekkilinin davalı Belediye'ye ait 856, 857, 861, 870, 871 ve 972 parsel sayılı taşınmazları Belediye Meclisi'nin 06/09/2011 gün ve 2011/25 sayılı kararına istinaden 12/09/2011 tarihinde 20 yıl süre ile kiraladığını ancak davalı Belediye'nin 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 64. maddesi gereğince kira sözleşmesinin 10 yıldan fazla süre ile yapılamayacağını gerekçe göstererek 16/04/2012 tarihinde kira sözleşmesini tek taraflı feshettiğini, bu haksız fesih nedeniyle davacının TKDK dan alacağı 1.394.190,04 TL miktarında desteklen mahrum kaldığını, fesih tarihine kadar yaptığı 97.027,51 TL masraf nedeni ile zarara uğradığını, ayrıca yatırımlarda kullanacağı yaklaşık 390.000 TL KDV muafiyetinden de yararlanamayacağını bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000 TL'nin HMK'nun 107. maddesinde öngörülen belirsiz alacak davası niteliğinde olmak ve tahkikat sırasında gerek mahkemece re'sen takdir olunması ve gerekse yapılacak bilirkişi incelemesi sonucu ortaya çıkacak duruma göre taraflarınca bilinebilir ve belirlenebilir olduğu anda iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın mahkemeye bildirerek talep edecekleri yekûn menfi zararın haksız feshedilen kira sözleşmesinin kurulmuş olduğu 06/09/2011 tarihinden itibaren ticari işlerde uygulanan en yüksek faiz oranı tatbik edilerek hesaplanacak miktar üzerinden davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HMK'nun 107. maddesinde öngörülen belirsiz alacak davası niteliğinde açılan davada, dava konusu alacağın belli olduğu, dava dilekçesinde belirtilen talep miktarlarının toplamına ilişkin gerekli olan peşin harcın verilen kesin süre içinde mahkeme veznesine yatırılmadığı belirtilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HMK'nun 107. maddesinde öngörülen belirsiz alacak davası niteliğinde açılan davada, dava konusu alacağın belli olduğu, dava dilekçesinde belirtilen talep miktarlarının toplamına ilişkin gerekli olan peşin harcın verilen kesin süre içinde mahkeme veznesine yatırılmadığı belirtilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

HMK'nun belirsiz alacak ve tespit davası başlıklı 107.maddesinde; Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklının, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği ; Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda ise davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği düzenlenmiş ; Aynı Kanun 'un kısmi dava başlıklı 109. maddesinde ise talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, HMK'nun 107. maddesine atıf yaparak belirsiz alacak davası açtığını belirtmiş ise de yargılama sırasında 26/02/2015 tarihli duruşmada tüm hakları saklı kalmak üzere dava bedelinin arttırılmayacağını beyan etmek suretiyle davaya kısmi dava olarak devam ettiğini belirtmiş olup talep konusunun miktarının, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olması halinde kısmi dava açılamayacağına ilişkin HMK'nun 109. maddesinin 2. fıkrasının 01.04.2015 tarihinde mülga olduğu gözetilerek yargılamaya kısmi dava olarak devam edilerek işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken bundan zühul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. Kaldı ki , Harçlar Kanunu'nun 30. ve 32 maddeleri uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği hallerde HMK'nun 150. maddesinde yazılı usul uygulanmak suretiyle, öncelikle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/251, Karar No: 2012/3254, Tarih: 12.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/251 E.  ,  2012/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın, 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 765 sayılı Yasanın 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine.

15.11.2007 tarih ve 2007/51186-18642-11121 sayılı iddianame ile sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan da kamu davası açıldığı ve bu suçtan her hangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

29.09.2007 gün ve VDENR-2007-908/28 sayılı Kaçakçılık Suçu Raporu ile ekindeki Vergi İnceleme Raporunda, balık ve deniz ürünleri perakende satışı işi yapan sanığın, belgesiz alımlarını sahte faturalarla belgelendirmek suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiği tespit olunduktan sonra, 84 No'lu KDVK Genel Tebliği gereğince bu eylemi “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak” olarak nitelendirilmiş ise de; 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359. maddesinin (a) ve (b) fıkralarında “sahte belge” ve “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgelerin” tanımlanış şekline ve yerleşik uygulamaya göre sanığın eyleminin “sahte fatura kullanmak” suçunu oluşturacağı da gözetilerek, “sahte fatura kullanmak” ve “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak” suçlarının oluşabilmesi için vergi ziyaına sebebiyet verilmiş olması gerektiğinden, faturaların deftere kaydı yeterli olmayıp, beyannamelere dahil edilmesinin de gerektiği, 30.10.2004 tarihinde işi terk eden sanığın 2004 yılı gelir vergisi beyannamesini vermediği dolayısıyla sahte faturaların gelir vergisi yönünden kullanılmadığı anlaşıldığından, KDV yönünden kullanılıp kullanılmadığının tespiti amacıyla KDV beyannamelerine dahil edilip edilmediğinin araştırılması, suça konu sahte faturaları düzenleyen OS-KA Petrol Ürünleri İnşaat Hafriyat Gıda Tic. Ltd. Şt. hakkında düzenlendiği belirtilen ve faturaların sahteliğine dair tespitleri içerdiği iddia olunan 25.05.2007 tarih, VDENR-2007-343/16 sayılı Vergi Tekniği Raporunun temini, anılan şirket yetkilisi hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının anlaşılması halinde dava dosyasının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9485, Karar No: 2013/10880, Tarih: 21.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9485 E.  ,  2013/10880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 tarih ve 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca hükmün, temyiz incelemesi Yargıtay 14. Hukuk Dairesine ait bulunduğundan, dosyanın görevli Daire Başkanlığı'na gönderilmesine, 21/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kalem Şefi/S.İnan
Yargıtay — Esas No: 2013/13063, Karar No: 2014/1161, Tarih: 27.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13063 E.  ,  2014/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/131360

MAHKEMESİ : Sincan Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2012/414 (E) ve 2013/15 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Pozantı Çocuk Ceza Evi'ninin boşaltılması nedeniyle zorunlu olarak Sincan Çocuk Gençlik Ceza ve İnfaz Kurumuna sevk edilen suça sürüklenen çocukların hükümlü olarak bulundukları cezaevinde diğer mahkumlardan farklı muamele gördükleri ve taleplerinin karşılanmadığı gerekçeleri ile kaldıkları A 5 numaralı koğuşun içerisinde bulunan yatakları koğuş bahçesine çıkararak çakmak ile yakmak suretiyle kamu malına zarar verdiklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, suça sürüklenen çocukların savunmalarına, görgü tespit tutanağına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, hükümlü olarak kaldıkları cezaevinde, A 5 numaralı koğuşlarının içerisinde bulunan yatakları koğuş bahçesine çıkararak çakmak ile yakmaları şeklinde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı ile suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;.

Suça sürüklenen çocuklara tayin olunan temel ceza TCK'nın 152/2.a maddesi uyarınca artırılırken arttırım oranının denetime olanak verecek biçimde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.