muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1409, Karar No: 2021/2646, Tarih: 15.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1409 E.  ,  2021/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 04/01/2004 tarihinde vefat eden babaannesi ... ’in ...noterliğince düzenlenen 05/01/2001 tarihli vasiyetnamesi ile 4228 parsel sayılı taşınmazı ile 3620 parsel sayılı taşınmazdaki hissesini kendisine vasiyet ettiğini ileri sürerek, vasiyetnamenin tenfizi ile taşınmazlarda mirasbırakan adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... ve Hurdem, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vasiyetnamenin tenfizi (yerine getirilmesi) istemine ilişkindir.

Vasiyetnamenin tenfizi davaları (tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini de kapsadığından) nisbi harca tabidir.

492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun “Harcı Ödenmeyen İşlemler” başlığını taşıyan 32. maddesi; “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak, ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır.” hükmünü içermektedir.

Yukarıda belirtilen madde hükmünden de anlaşılacağı üzere, karar ve ilam harcının peşin olarak yatırılması gereken miktar ödenmedikçe, davaya devam edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Dosya kapsamından; davanın açıldığı tarihte, davaya konu 4228 parsel sayılı taşınmaz ile 3620 persel sayılı taşınmazdaki hissenin değerinin bildirilmediği, bu nedenle davacı tarafça maktu başvuru harcı ile maktu karar ve ilam harcının yatırıldığı, yargılama sürecinde de taşınmazların değerlerinin tespit edilip bakiye karar ve ilam harcının tamamlanmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler göz ardı edilerek, usulünce yatırılmış yargı harcı olmadan yargılamaya devamla hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Bundan ayrı, vasiyete konu taşınmazlardan 3620 parsel sayılı taşınmazda, mirasbırakan ....’in dava dışı kişilerle birlikte elbirliği mülkiyeti hükümleri uyarınca ortak olduğu anlaşılmaktadır.

Mirasbırakanın; elbirliği halinde malik olduğu 3620 parsel sayılı taşınmaz hakkında verilecek tenfiz kararının infazı mümkün olmayacağından, bu taşınmazla ilgili davacıya iştirak halindeki mülkiyeti paylı mülkiyete dönüştürmesi için yetki ve süre verilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözetilmemesi de doğru görülmemiştir.

Mirasbırakanın; elbirliği halinde malik olduğu 3620 parsel sayılı taşınmaz hakkında verilecek tenfiz kararının infazı mümkün olmayacağından, bu taşınmazla ilgili davacıya iştirak halindeki mülkiyeti paylı mülkiyete dönüştürmesi için yetki ve süre verilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözetilmemesi de doğru görülmemiştir.

Buna göre, mahkemece yapılacak iş; Harçlar Kanunu’nun 16. maddesine göre, öncelikle davacıya dava konusu taşınmazların değerini açıklatmak, bu konuda taraflar arasında ihtilaf çıkarsa 4228 parsel sayılı taşınmaz ile 3620 parsel sayılı taşınmazdaki mirasbırakının hissesinin değerini keşif yaparak belirlemek, tespit edilen değer üçerinden aynı Kanun’un 30. maddesi uyarınca bakiye karar ve ilam harcını davacıya ikmal ettirmek, ayrıca vasiyete konu edilen 3620 parsel sayılı taşınmaz bakımından elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürmesi için davacıya yetki ve süre vermek, bu işlemlerin ikmali halinde de delilleri bu çerçevede değerlendirip tartışarak doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince infazı kabil karar vermek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK’nın 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15075, Karar No: 2021/15313, Tarih: 28.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15075 E.  ,  2021/15313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04/11/2020

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu da kapsadığı halde bu suç yönünden kurulan hükme ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 28.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2709, Karar No: 2025/1485, Tarih: 17.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2709 E.  ,  2025/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/205 E., 2024/691 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/136 E., 2021/467 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin mirasbırakanı ... ile mirasbırakanın torunu olan davalı arasında Bursa 5. Noterliğinin 05.08.2020 tarihli 08669 yevmiye numaralı ölünceye kadar bakım sözleşmesi düzenlendiği, sözleşmede mirasbırakan 425 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan tüm hak ve hisselerinin davalıya devrettiğini, dava konusu sözleşmenin hukuka aykırı olduğunu, sözleşmenin muvazaalı olduğunu, taşınmaz üzerindeki yapıyı davacı ...'ın yaptırdığını, edimler arası orantısızlık bulunduğunu, mirasbırakanın sözleşme tarihinde bakıcı tutabilecek durumda olduğunu, mirasbırakanın sağlığının yerinde olmadığını, işitme sorununun olduğunu ileri sürerek ölünceye kadar bakım sözleşmesinin iptalini olmadığı takdirde davalının miras payını aşan kısmın tenkisini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; mirasbırakanın dava konusu sözleşmeyi kendi hür iradesi ile düzenlediğini, müvekkilinin bütün bakım yükümlülüklerini yerine getirdiğini, mirasbırakanın sağlığında davacılara kırgın olduğunu, mirasbırakanın sözleşme tarihinde fiil ehliyetini etkileyecek bir hastalığının bulunmadığını, sözleşmeye konu taşımazın yüksek bir maddi değerinin bulunmadığını, edimler arasında orantısızlık bulunmadığını, sözleşme tarihinde mirasbırakanın bakıcı tutacak maddi imkânının bulunmadığını, mirasbırakanın zaten 1/2 oranında olan tek taşınmaz hissesini kısmen temlik etmesi mümkün olmadığını, ölünceye kadar bakma, gözetme, tüm ihtiyaç ve masraflarını karşılama edimine karşılık müvekkiline ölünceye kadar bakma sözleşmesi yapmasının makul sınırlar dahilinde olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın, davalının mirsabırakana karşı bakım borcunu yerine getirmediği, bakım alacaklısını ailesinin içine alıp, her türlü bakım ve iaşesini karşılamadığı, hastalık ve sağlık ihtiyaçlarını gidermediği gibi, akdin feshi için gereken iddiaların somut delille ispat edemediği, dinlenen tanık beyanlarından davalının mirasbırakanı bakıp gözettiği, bakım borcunun yerine getirdiği, dava konusu sözleşmenin iptali talebinin yerinde olmadığı, dava konusu her iki tarafa da edim ve borç yükleyen dava konusu sözleşme gereğince davalının üzerine düşeni yerine getirdiği, bu itibarla taşınmazın davalı adına tescilinden başka bir yol bulunmadığı, davacıların tenkis talebinin de yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerineBölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirasbırakanın davalı torunu ve davalının annesi Bilge ile aynı binada altlı üstlü oturduğu, mirasbırakanın davalı torunu tarafından bakımının yapıldığı anlaşıldığı, dava konusu taşınmazın tapudaki vasfının, avlulu 4 katlı kargir ev şeklinde olduğu, sözleşmede ise mirasbırakana ait 1/2 payın davalıya devredildiği, dolayısıyla mirasbırakanın taşınmazdaki 2 daireyi davalıya temlik etmiş olduğu, bahsi geçen devrin mirasbırakanın tüm mal varlığını oluşturduğunu, mirasbırakanın bakım yükümlülüğü için kendi payının yarısını devretme imkânı var iken tamamını temlik etmesinin makul bulunmadığı, mirasbırakanın amacının mirasçılardan mal kaçırmak olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu sözleşmenin hukuka uygun olarak düzenlendiği, müvekkili ve annesinin mirasbırakanla yıllarca birlikte oturdukları ve mirasbırakana hassasiyetle baktıklarını, davacıların ise mirasbırakanla ilgilenmediğini, maddi ve manevi olarak mirasbırakanın yanında olmadıklarını, mirasbırakanın sözleşme konusu edim karşılığında yapabileceği tek devrin sözleşmeye konu taşınmaz olduğu ve bu sebeple orantısızlıktan bahsedilemeyeceğini, davacıların muvazaa iddialarını kanıtlayamadıklarını, dava konusu sözleşmenin ivazlı olması nedeniyle tenkis davasının da dinlenemeyeceğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının müvekkili lehine bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin iptali olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin iptali olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

1. Ölünceye kadar bakım sözleşmeleri taraflara hak ve borçlar yükleyen sözleşmelerden olup bakım borcuna karşılık bir taşınmazın devri kararlaştırıldığında, bakım alacaklısının ölümünden sonra onun mirasçıları mülkiyeti geçirme borcu ile yükümlüdürler. Bu yükümlülüklerini yerine getirmemeleri halinde sözleşmeye dayanılarak tapu iptali ve tescil istemi ile dava açılabilir.

2. Bakım borçlusunun bakıp gözetme yükümlülüğü aksi kararlaştırılmadığı sürece, bakım alacaklısını ailesi içerisine alıp konut temini, besleme-giydirme, hastalığında tedavi, manevi yönden de her türlü yardım ve desteği sağlama gibi ödevleri kapsar. Bu görevlerin yerine getirilmesi halinde ölünceye kadar bakım sözleşmeleri taraflarına kişisel hak sağladığı için tapu iptali ve tescil davasını, bakım borçlusu ya da onun külli halefleri bakım alacaklısının mirasçılarına karşı açabilirler.

3. Kuşkusuz, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin muvazaalı olarak yapıldığı her zaman ileri sürülebilir. Kısaca ifade etmek gerekirse muvazaa, irade ile beyan arasında kasten yaratılmış aykırılıktır. Böyle bir savunma ileri sürülmüşse, mahkemece dayanılan sözleşmedeki tarafların gerçek ve müşterek amaçlarının Türk Borçlar Kanunu'nun 19. maddesi hükmünden yararlanılarak açıklığa kavuşturulması gerekir. Zira bu gibi durumlarda ölünceye kadar bakım sözleşmesinin ivazlı olarak (bedel karşılığı) değil de bağış amaçlı veya mirasçıların bazılarından mal kaçırmak amacı ile yapıldığı kabul edilmelidir.

4. Ölünceye kadar bakım sözleşmelerinde, bakım alacaklısı ile bakım borçlusu arasında diğer mirasçılardan mal kaçırma iradesinin bir ispat yolu da sözleşme gereği tarafların yüklendiği edimler arasındaki nispetsizliktir. Muris gerekmediği halde tüm mal varlığını ya da mal varlığının büyük bir kısmını ölünceye kadar bakım sözleşmesi gereği devretmiş ise diğer delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle bu husus, muvazaalı işlemin göstergesi kabul edilebilir. Öte yandan, muris mal varlığının tamamını veya önemli bir kısmını sözleşme gereği devretmiş ve yahut devir taahhüdünde bulunmuş olup da bu miktar taşınmazın, ölünceye kadar bakım akdinin karşılığı olduğu hayatın olağan deneyimleriyle anlaşılabiliyor ise salt mal varlığının tamamının devri muvazaa olarak nitelendirilemez.

5. Öte yandan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 565. maddesinde tenkise tabi sağlar arası kazandırmaların neler olduğu düzenlenmiş; anılan maddenin 4. fıkrasında da “mirasbırakanın saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yaptığı açık olan kazandırmalar” bu kapsamda sayılmıştır.

5. Öte yandan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 565. maddesinde tenkise tabi sağlar arası kazandırmaların neler olduğu düzenlenmiş; anılan maddenin 4. fıkrasında da “mirasbırakanın saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yaptığı açık olan kazandırmalar” bu kapsamda sayılmıştır.

6. Somut olayda; davacı taraf mirasbırakan ... ile mirasbırakanın torunu olan davalı arasında düzenlenen ölünceye kadar bakım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek sözleşmenin iptalini talep etmiştir. Dosya kapsamında toplanan deliller ve tanık beyanlarına göre mirasbırakanın ağır hastalığının bulunduğu, tek başına yaşadığı ve bakıma ihtiyacının bulunduğu, diğer yandan davalının annesi ile birlikte mirasbırakan ile aynı binada altlı üstlü oturduğu ve bakımının onlar tarafından sağlandığı sabittir. Bu bakımdan davalının sözleşmedeki edimini yerine getirdiği, sözleşmede mirasbırakanın iradesinin ise bakım amacına yönelik olduğunun anlaşıldığı gibi mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla hareket edildiğinin de ispatlandığını söylenememektedir. Bu bakımdan mirasbırakanın taşınmazda bulunan 1/2 payının ölünceye kadar bakım sözleşmesine konu edilmesi ve tek malvarlığı oluşu, tek başına işlemin mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını göstermez. Dosya tüm deliller ile birlikte değerlendirildiğinde, bakım karşılığı devredilen malvarlığı arasında açık bir nispetsizlik bulunmadığı, taşınmazın, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin karşılığı olduğu hayatın olağan deneyimleriyle anlaşılabildiğinden, salt mal varlığının tamamının devri muvazaa olarak nitelendirilemez. Dolayısıyla Bölge Adliye Mahkemesince yanlış değerlendirme ile dava konusu ölünceye kadar bakım sözleşmesinin iptaline karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17931, Karar No: 2015/4627, Tarih: 16.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/17931 E.  ,  2015/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK' nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mahkemece verilen hükmü temyiz etmekle de açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK' nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören ...'nün davaya katılmasına ve vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle, yapılan incelemede;

Dosyada, sanıkla ilgili olduğu belirtilen ..... ilçesindeki okul hırsızlığına ait ilgili fotoğraf, görüntü, bilirkişi raporu ve belgelerden birer suret getirtilerek incelenmesi ve dosyasına konulması, suç tarihi itibariyle sanığın güncel fotoğraflarının temini ile olaya ilişkin kamera kaydı görüntüleri iyileştirilerek suçu işleyenin sanık olup olmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespit ettirilmesi ile deliller bir bütün olarak değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule Göre de;

1-Suça konu her iki okulun ve kantinin tek bir bina dahilinde olması, bina dahilinde bir okuldan diğer okula geçisi sağlayan ara giriş kapısının bulunması ve anılan kantinin her iki okul tarafından ortaklaşa kullanıldığının anlaşılması karşısında, sanığın her iki okula ve kantine karşı eyleminin tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın verdiği zararların okullara ait binada oluşması karşısında eyleme uyan TCK'nın 152/1-a maddesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Suç tarihinde ileri saat uygulamasına göre güneşin doğuşunun 04:49 olduğu, müşteki ... saat:07.35'de okula geldiğinde olayı farkettiğini belirtmesine karşın, suçların gece vakti işlendiğine ilişkin delillerin neler olduğu açıklanıp tartışılmadan gece vakti işlendiğinden bahisle hırsızlık suçlarından hüküm kurulurken 5237 Sayılı TCK'nın 143. maddesi gereği cezadan artırım yapılması ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından aynı yasanın 116/4 maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz itirazlar bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1435, Karar No: 2016/9075, Tarih: 22.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/1435 E.  ,  2016/9075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın altı günü 07.00-19.00 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenmesi ile haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığı, yine dosyada mevcut tartım belgelerinde tartım saatlerinin çogunluklu olarak saat 19:00 ve sonrası olduğu dikkate alarak günlük bir saat daha fazla mesai yapıdlığı böylelikle haftalık yirmidört saat fazla mesai yapıldığı kabul edilmiştir. Davalı, işyerinde yılın üç ayı çalışma olmadığını iddia ettiği görülmüştür. Dosyada mevcut olan kantar kayıtları ile Sosyal Güvenlik Kurum kayıtlarına göre, özelikle kış aylarında, mevsim ve işin niteliği ile uyumlu olarak yoğun ve fazla mesaiyi gerektirecek çalışma olmadığı, hatta yılın diğer aylarında tartım işinin çok geç saatlerde yapıldığı ancak kış aylarında düzenli olarak hep gün içerisinde mesai saatlerinde yapıldığı görülmüştür. Yine davacı tanığı Süleyman'ın beyanına göre; davacının, haftada üç dört gün mesaisinin iki saat daha uzadığını normal çıkış saati olan 19:00 da çıkamadığı beyan ettiği görülmüştür. Buna istinaden, normal mesai saatlerin olan 07:00-19:00 saatleirne ek olarak kantar kayıtlarının esas alınarak, haftanın altı günü için için değil, beyanına göre üç günü için birer saat daha fazla mesai yapıldığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Mahkemece davacının, yazılı sebeplerle kış aylarında fazla mesai yapmadığı, yine yılın kalan ayalarında ise; haftanın üç günü için normal mesaide çalıştığı, diğer üç gün için ise normal mesai dışında birer saat daha fazla mesai yapıldığının kabul edilerek hesaplanması gerekmektedir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.