muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9783, Karar No: 2016/12726, Tarih: 16.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/9783 E.  ,  2016/12726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanığın idaresindeki otobüs ile gece vakti meskun mahal dışında yer alan iki yönlü, aydınlatması bulunmayan yolda seyir halindeyken yağan yağmur nedeniyle yolu kapatan sel sularına rağmen sel suyuna girip seyrine devam etmeye çalıştığı sırada sel sularının otobüsü yol dışı bırakacak şekilde sürükleyerek gidiş istikametine göre yolun sağ tarafına devrilmesi sonucu 3 kişinin suda boğularak öldüğü, şikayetçi olan 5 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin vücudunda kırık oluşacak bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ile sanığın benzin istasyonunda yakıt almak için durduğunda, görevli personelin yolun gidilemeyecek durumda olduğunu ileride bir aracın kaza yaptığını sanığa söylediğinin, sanığın sel suyuna girdiğini ancak yolda ilerleyememesi üzerine geri geri gelerek tekrar sel suyunun içinde otobüsü sürdüğünün dosya içindeki tanık anlatımları ile sabit olduğu anlaşılmakla; sanığın uyarıları ve mevcut yol durumunu dikkate almayacak şekilde araç sevk ve idare eden sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, olayda sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1596, Karar No: 2020/6147, Tarih: 08.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1596 E.  ,  2020/6147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.10.2020 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... ile vekilleri gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av. ...'ın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü, mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.540 TL vekalet ücretinin Beyhan'dan alınıp Ali'ye verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80'er TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.08.12.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/15465, Karar No: 2014/16356, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15465 E.  ,  2014/16356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Mahkeme dosyası Dairemizin 16.04.2014 tarihli kararı ile davalı vekilinin özel yetki içeren vekaletnamesini sunması için mahkemesine iade edilmiş, özel yetki içeren vekaletname sunulmadığı gibi bu kez dosya elektronik ortamda gönderilmiş ancak tebliğ mazbataları taranmamıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine, İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/1059, Karar No: 2013/17337, Tarih: 06.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1059 E.  ,  2013/17337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı; davalının aleyhine başlattığı icra takibine konu senetteki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu ile takibe konu senetteki imzanın davacıya ait olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davacının takip konusu senet nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, İİK 72/4. maddesi uyarınca %40 kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan 03.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda takip konusu senetteki borçlu imzalarının davacının eli ürünü olmadığı, davacının imzası model alınarak atılmış taklit imzalar olduğu belirtilmiştir. Davacının şikayeti üzerine davalı hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan ... C. Başsavcılığı'nın 2010/14867 sayılı soruşturma dosyasında ... Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığı'ndan alınan 12.07.2010 tarihli ekspertiz raporunda da senetteki borçlu imzalarının davacının eli mahsulü olmayıp davacının orjinal imzaları model alınmak suretiyle takliden atılmış imzalar olduğu kanaatine yer verilmiştir. Anılan soruşturma dosyasında Adli Tıp Kurumuna rapor alınması için yazılan müzekkere üzerine verilen 09.12.2010 tarihli cevapta sağlıklı bir değerlendirme yapılabilmesi için davacı ve davalının senedin tanzim tarihine yakın ve tercihen bu tarihten önce başka amaçlarla atmış oldukları imzalarını içerir belgelerin resmi kurum ve kuruluşlardan temin edilerek, ayrıca huzurda senet kendilerine gösterilmeden senet içeriğini oluşturan tüm yazıların aynı tip harfler ile dikte suretiyle ve normal yazma hızıyla birçok kere yazdırılmasıyla elde edilecek tutanakların mevcutlarla birlikte yeniden gönderilmesi gerektiği bildirilmiş, davacı müşteki 07.04.2011 tarihli savcılık ifadesinde huzurda yazı örneği vermek istemediğini beyan ederek ifadesini imzadan da imtina etmiş, aynı tarihte de davalı şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Bu karardan sonra davacı hakkında iftira suçundan yapılan ... C. Başsavcılığı'nın 2012/47266 sayılı soruşturma dosyasında, karar tarihinden sonra alınıp, temyiz dilekçesine eklenen, 06.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda senetteki imzanın davacı eli ürünü olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ile ceza soruşturması sırasında alınan ve birbiriyle çelişen bilirkişi raporları, Adli Tıp Kurumu'nun mevcut belgelerle sağlıklı bir değerlendirme yapılamayacağını bildirmesi karşısında yapılması gereken iş, davacının dava konusu senedin tanzim tarihine yakın ve tercihen bu tarihten önce başka amaçlarla atmış oldukları imzalarını içerir belgelerin resmi kurum ve kuruluşlardan temin edilerek, ayrıca huzurda senet kendilerine gösterilmeden senet içeriğini oluşturan tüm yazıların aynı tip harfler ile dikte suretiyle ve normal yazma hızıyla birçok kere yazdırılmasıyla elde edilecek tutanakların da dosyaya eklenerek, konusunda uzman bilirkişi kurulu veya Adli Tıp Kurumundan raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulmasından ibarettir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26112, Karar No: 2015/11980, Tarih: 26.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/26112 E.  ,  2015/11980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 174.815,97TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı sigortalının davalı işveren şirkete ait işyerinde dokumacı olarak çalışmakta iken iş kazası geçirdiği, davacı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin % 35.2 olduğu, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davalı işverenin % 80, davacı sigortalının % 20 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, dava dilekçesinde davacının montaj ustası olarak asgari ücretin çok üzerinde ücret aldığının belirtildiği, Mahkemece ....'dan 13 yıllık kıdemli makine montaj işçisinin alabileceği emsal ücretin araştırılması üzerine kaza tarihi itibariyle aylık 900,0 TL ücret alacağının belirtildiği, tanıkların aylık 900,0 TL ücret aldığını beyan ettikleri, işyeri kayıtları ve sigortalılık bilgilerinde belirtilen ücretin asgari ücrete yakın seviyede olduğu, hesap raporunda davacının muhtemel yaşama süresinin TRH-2010 yaşam tablosuna göre tespit edilerek işyeri kayıtlarına göre asgari ücretin 1.003 katı ve emsal ücret yazı cevabına göre(aylık 900,0 TL) asgari ücretin 2.57 katı üzerinden ayrı ayrı hesaplama yapılarak iki seçenekli rapor düzenlenildiği, Mahkemece asgari ücretin 2.57 katı üzerinden yapılan hesaplamanın hükme esas alınarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Kusurun aidiyet ve oranı uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının veya hak sahiplerinin maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise sigortalının imzası bulunan iş yeri kayıtlarından saptanacağı, iş yeri kayıtlarının bulunmaması veya gerçek durumu yansıtmadığının anlaşılması halinde ise işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacı sigortalının davalı işyerinde dokumacı kalfası olarak çalıştığı ve 13 yıllık kıdeminin bulunmadığı anlaşıldığından, bilirkişi hesap raporunda .... yazı cevabına göre 13 yıllık kıdemli makine montaj işçisinin alabileceği emsal ücret üzerinden yapılan hesaplamanın hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; davacı sigortalının yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle ilgili meslek odalarından ve gerektiğinde ....'nden olay tarihinde alabileceği emsal günlük net ücretleri sormak, buradan gelen neticelere göre saptanacak gerçek ücret miktarı üzerinden taraflar yararına oluşan kazanılmış haklara riayet edilerek ve davacının muhtemel yaşama süresinin Dairemizce kabul gören PMF-1931 yaşam tablosuna göre tespit edilerek maddi zararını yeniden hesaplatmak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2043, Karar No: 2018/1916, Tarih: 05.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/2043 E.  ,  2018/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2006 takvim yılında işlenen sahte fatura kullanmak suçundan; mahkumiyet 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; Beraat

Defter ve belgeleri gizleme suçundan; mahkumiyet

I. Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının, 2006 takvim yılı defter ve belgelerinin vergi incelemesi için ibrazına ilişkin 29.03.2007 tarihli yazısının, 06.04.2007 tarihinde sanığın yengesi .... ...’a tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanığın, yengesi ile aynı evde oturmadığını savunması ve adres araştırmasına dair 10.04.2013 tarihli tutanakta sanık ile yengesinin ayrı dairelerde yaşadıklarının belirtilmesi karşısında, sanığa usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligat bulunmadığından sanığın üzerine atılı defter ve belgeleri gizleme suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2- ..... şirketinin müdürü olan sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 09.04.2008 tarih, VDENR-2008-888/8 sayılı vergi tekniği raporunda, mükellef kurumun 2007 ocak ayında 50.000 lira matrahlı KDV beyannamesi verdiğinin belirtilmesi, sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, faturaların asılları veya onaylı suretleri araştırılıp getirtilerek yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, Ba-Bs form analizine göre sanığın müdürü olduğu şirketten mal alındığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükelleflerin kimler olduğu ve bu şirket veya kişiler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya aktarılması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/508, Karar No: 2015/1942, Tarih: 28.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/508 E.  ,  2015/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, 1844 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 13.817,20TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 100TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 11.734,38TL'na çıkarmıştır.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 11.734,38TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur. İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.