muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/598, Karar No: 2016/1875, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/598 E.  ,  2016/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/04/2015 tarihli ve 2014/1145 esas, 2015/630 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 08/06/2015 tarihli ve 2015/455-316 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/613 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10870-2015-21832/69115 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/613 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4690, Karar No: 2013/9781, Tarih: 07.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4690 E.  ,  2013/9781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...Köyü 273 ada 3 ve 272 ada 28 sayılı parseller için orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda 1957 tarihli hava fotoğrafı üzerinde kadastro paftasıyla çakıştırılmadığı gibi, hava fotoğrafında taşınmazın koyu renkli alanda gözüktüğü bildirilmiş ise de taşınmazın hava fotoğrafında tam koyu renkli alanda gözükmediğinden, taşınmazın hava fotoğrafı niteliği hususunda duraksama olmuştur. Ayrıca, hava fotoğrafının streskopla yapılan incelemesinde taşınmazın üzerinde ağaç ve ağaçcık formu bulunduğu belirtilmekle yetinilmiş ve görünen ağaçların niteliğinden bahsedilmemiştir.

Bu nedenlerle; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen orman bilirkişilerine yeminleri tahtında verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1957 yılında çekilen hava fotoğraflarında çekişmeli parsellerin koyu alanda kaldığını bildirdikleri, ancak, bu alanların üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan ağaçların cinsini, sayısını, kapalılık oranını bildirmedikleri, bu uygulamanın hava fotoğraflarının yöntemince uygulanıp uygulanmadığı yönünde tereddüt oluşturacağı kendilerine hatırlatılarak, keşifte uygulandığı bildirilen 1957 yılı çekilen hava fotoğraflarının streskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, parseller üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, çekişmeli parsellerin çevresindeki dava dışı komşu parseller ile birlikte, 1957 yılı hava fotoğraflarında konumu gösteren rapor düzenlettirilerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5568, Karar No: 2022/8128, Tarih: 02.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/5568 E.  ,  2022/8128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ...aleyhine 02/07/2019 tarihli dilekçe ile trafik kazası sonucu meydana gelen hasar nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kısmen kabulüne dair verilen 10/12/2019 günlü kararın taraf vekillerinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince taraf vekillerinin itirazının reddine dair verilen 16/02/2020 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkili davacının kasko sigorta poliçesi ile davalıya sigortalı olan......plakalı aracının meydana gelen trafik kazası neticesinde hasara uğradığını belirterek 105.700,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; dava konusu kazaya karışan ..... plakalı aracın müvekkili şirket tarafından Kasko Sigortası Poliçesi ile teminat altına alındığını, başvuru sahibine ait araçta hasar oluştuğu iddiasıyla yapılan başvuru üzerine yapılan inceleme sonucunda, aracın sürücüsünün kazada asli kusurlu olduğunun ve kaza tarihi itibariyle aracı kullanmaya yetkisinin bulunmadığının tespit edildiğini belirterek başvurunun reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davalı vekilinin, sigortalı araç sürücüsünün sigortalı aracı kullanma ehliyeti bulunmadığı yönündeki itirazına ilişkin olarak yapılan değerlendirmede davalı tarafından kasko sigortası ile teminat altına alınan .... plakalı aracın ticari kullanım amaçlı kamyonet olduğu görülmekle birlikte, aracı kullanmakta olan dava dışı .....'ın sürücü belgesi incelendiğinde 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu 'nun 38. ve Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 75.ve 85. maddeleri gereği otomobil ve kamyonet kullanma yetkisinin bulunduğu bu nedenle davalı vekilinin sürücünün aracı kullanma ehliyeti bulunmadığı yönündeki itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile 75.000,00 TL hasar bedelinin 25/06/2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; bu karara, taraf vekillerinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından; her ne kadar dava dışı araç sürücüsü..... ticari araç kullanamayacak ise de kamyonet kullanmaya elverişli ehliyete sahip olduğu ve aracın ticari olup olmamasının kazanın meydana gelmesinde etkisi bulunmadığı gerekçesiyle davalı tarafın itirazlarının reddine karar verilmiş; davacı vekilinin zarar miktarına ilişkin itirazlarının ise, komisyon tarafından alınan bilirkişi raporuna davacı vekili tarafından itiraz edilmediği ve davalı lehine usulü müktesep hak oluştuğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; davacıya ait .....plaka sayılı ticari aracın dava dışı sürücü ......tarafın kullanımı sırasında dava konusu kazanın meydana geldiği, sürücü ......'ın sürücü belgesi incelendiğinde; B1 (4 tekerlekli motorsiklet), B (Otomobil-Kamyonet) ve F (Traktör) kullanma yetkisi olmakla birlikte sürücü belgesinde 102 kısıtlama kodunun yer aldığı, bu kodun sürücünün ambulans, ticari araç veya resmi araç kullanamayacağına dair bir kısıtlama kodu olduğu anlaşılmaktadır.

Kasko Sigortası Genel Şartları A-5-4 maddesinde; poliçede gösterilen aracın, ilgili mevzuat hükümlerine göre gerekli sürücü belgesine sahip olmayan kimseler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların teminat dışında kaldığı düzenlenmiştir.

Şu durumda; dava konusu aracın ticari araç olup, araç sürücüsünün sürücü belgesinde ticari araç kullanamayacağına dair kısıtlama kodu bulunduğu, Kasko Sigortası Genel Şartları A-5-4 maddesi uyarınca gerekli sürücü belgesine sahip olmayan sürücü tarafından kullanımı sırasında meydana gelen zararların teminat kapsamı dışında olduğu düzenlemesine yer verildiği gözetildiğinde başvurunun reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan nedenle İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21841, Karar No: 2015/3808, Tarih: 19.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/21841 E.  ,  2015/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/215-2013/618

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, imar planında ilköğretim okul alanı olarak ayrılan ve dava dışı kooperatife ait bulunan taşınmazların davalıya okul yaptıracağı taahhüdü doğrultusunda tahsis edildiğini, daha sonra davalıya tahsise ilişkin genel kurul kararının davalı tarafından açılan dava ile iptal edildiğini, davalının kendisine ve kooperatife baskı yaptığını, bunun sonucunda maliki olduğu 19 parsel sayılı taşınmazı bedel ödemeden devrini sağladığını, davalının verdiği taahhüde rağmen okul yaptırmadığını, ayrıca yapılan imar değişikliği ile okul yaptırma imkanı kalmadığını ileri sürerek, 19 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı bedelini ödeyerek davacıdan satın aldığını, davacının kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; taşınmazın okul yaptırılması için davalıya şartlı olarak ve bedelsiz devredildiği, fiilen okul yapılmadığı gibi imar planı değişikliği ile de okul yapma imkanı kalmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ................’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 9.029.73.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/339, Karar No: 2018/8666, Tarih: 03.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/339 E.  ,  2018/8666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.04.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat ile tenkis isteklerine ilişkindir.

Davacılar asıl davada, ortak mirasbırakanları ...’ye ait 281, 282, 371, 1300 ve 228 parsel sayılı taşınmazları kadastro tespiti sırasında davalıların murisi ...’nin hile ile kendi adına tescil ettirdiğini, bir kısmının diğer davalı ... ara malik olarak kullanılarak ...’nın oğlu davalı ...’ye devredildiğini, taşınmazların gerçek malikinin mirasbırakanları ... olduğunu, hileli ve muvazaalı tesciller yapıldığını ileri sürerek, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmadığı takdirde tazminini istemişler, yargılama sırasında ıslah ile; bağışlanan dava konusu 282 parsel sayılı taşınmaz yönünden saklı pay oranında tenkis istendiğini belirtmişler, birleştirilen davada ise; asıl davadaki iddialarını tekrarlarak 2206 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmadığı takdirde tenkisini istemişlerdir.

Davalı ..., iddiaların yersiz olduğunu bildirip davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları tarafından dava takip edilmiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davalıların murisi ... adına yapılan tespit ve tescillerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle üçüncü kişilere devredilen dava konusu 281 ve 282 sayılı parseller yönünden tenkise, halen davalılar adına kayıtlı diğer taşınmazlar yönünden ise iptal ve tescile karar verilmiştir.

Mirasbırakan ...’nin 29.05.2004 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak 1972 yılında ölen kızı ...’den olma davacı torunları ... ve ... ile 2003 yılında ölen oğlu ...’nin eşi davalı ...’yi, ...’nın çocukları davalı torunları ... ve ...’yı bıraktığı kayden sabittir.

Mirasbırakan ...’nin 29.05.2004 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak 1972 yılında ölen kızı ...’den olma davacı torunları ... ve ... ile 2003 yılında ölen oğlu ...’nin eşi davalı ...’yi, ...’nın çocukları davalı torunları ... ve ...’yı bıraktığı kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, çekişme konusu 371, 1300 ve 2206 parsel sayılı taşınmazların eski tapu kayıtları esas alınmak suretiyle 1979, 1980 ve 1983 yıllarında yapılan kadastro çalışmaları neticesinde ( kesinleşmeleri daha sonra ) davalıların mirasbırakanı ... adına tespit ve tescil edildiği, anılan taşınmazların mirasbırakan ... adına tapuda kayıtlı iken kadastrodan önce oğlu ...’ye 06.03.1980 tarih ve 867 yevmiye no’lu akit ile ( Eylül/1934 tarih ve 164, 165, 167 ve 169 sıra no’lu tapu kayıtları üzerinden ) satış suretiyle temlik edildiği, dosya kapsamı ile anılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanarak, bu parseller bakımından davanın kabul edilmesi kural olarak doğrudur.

Öte yandan, çekişme konusu 281 ve 228 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan ... ile ilgisi saptanamamış olup, adı geçen taşınmazların 1978 yılında yapılan kadastro çalışmaları neticesinde senetsizden davalıların mirasbırakanı ... adına tespit ve tescil edildiği, çekişme konusu 282 parsel sayılı taşınmazın ise mirasbırakan ...’nin kadastro çalışmaları sırasında kadastro tutanağına verdiği bağışlama şeklindeki muvafakatı ile (imza atarak) davalıların mirasbırakanı ... adına tespit ve tescil edildiği görülmektedir.

Tapulu taşınmazlarda mülkiyeti nakleden akitlerin resmi biçimde yapılması TMK'nın 706 (eski MK.nun 634), B.K.nun 213 ve Tapu Yasasının 26. maddesi hükmü gereğidir. Ne var ki, gerek 766 sayılı Tapulama yasasının 32/B maddesi, gerekse 9 Ekim 1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 13/B maddesiyle bu yasaların genelde bir tasfiye yasası olmaları nedeniyle T.M.K.nun 706 (eski M.K.nun634) ve Borçlar Yasasının 213 maddesinde mülkiyetin naklinde öngörülen buyurucu nitelikteki hükümlere ayrık bir düzenleme getirilmiştir. Buna göre, kayıt sahibinin tapulama sırasında kadastro teknisyeni huzurunda taşınmazın zilyedi adına tespit ve tesciline muvafakatını bildirmesi , mülkiyetin zilyet adına geçirilip onun üzerine tespitinin yapılabilmesi için yeterli kabul edilmiştir. Eş anlatımla, kadastro teknisyeni huzurunda verilen muvafakat bildirimi, resmi memur önünde serbest irade ile belirtilen tescil isteme beyanı olarak görülmüştür. Kayıt sahibinini zilyet adına tespite muvafakat beyanının haricen satış, hibe gibi ya da başka bir nedene dayandırılarak ileri sürülmüş olması da bu kabulde sonuca etkili değildir.

O halde, çekişme konusu 282 parsel sayılı taşınmaz yönünden, yukarıda açıklanan gerekçe ile 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığından, tapu iptal ve tescil isteğinin dinlenmeyeceği kuşkusuzdur.

O halde, çekişme konusu 282 parsel sayılı taşınmaz yönünden, yukarıda açıklanan gerekçe ile 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığından, tapu iptal ve tescil isteğinin dinlenmeyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, dava konusu 281 ve 228 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın tümden reddedilmesi, dava konusu 282 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise tenkis incelemesi yapılması (davası kabul edilen çekişmeli taşınmazlar da tenkis hesabında gözönünde tutularak mirasbırakan ...’nin tüm aktif ve pasif terekesinin saptanması suretiyle ) gerekirken, değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, TMK’nun 28. maddesi uyarınca ölümle şahsiyet son bulduğu halde tapu kaydının iptaline karar verilen taşınmazların davacılar adına miras payları oranında tescil edilmesi gerekirken mirasbırakan adına tescile karar verilmesi de isabetsizdir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.