muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2670, Karar No: 2022/8476, Tarih: 25.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2670 E.  ,  2022/8476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, velâyet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.10.2022 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekilinin mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece erkeğe kusur olarak yüklenilen, "Annem bizde sürekli kalacak, akıllan" vakıasının ispatlanamadığı ve bu vakıa erkeğe kusur olarak yüklenemez ise de, kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin yine de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80'... TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 25.10.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/10201, Karar No: 2021/13173, Tarih: 15.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/10201 E.  ,  2021/13173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Kahramanmaraş 1. Sulh Hukuk, İstanbul 18. Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkindir.

Kahramanmaraş 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının ikamet adresinin "... Mahallesi Kamp Yolu Caddesi ... Apartmanı No:../12 İstanbul" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, Kahramanmaraş Onikişubat İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne yazılan müzekkere cevabında kısıtlı adayının ikamet ettiği adresin "... mahallesi Kamp Yolu Caddesi ... Apartmanı No:.../12 ..." ili olduğu ancak ilgili emniyetin araştırmasında il belirtilip ilçe belirtilmediğinin anlaşıldığı, mahkemece yapılan uyap sistemi kontrollerinde kısıtlı adayının ikamet ettiği adresin ... Mahallesi Kamp Yolu Caddesi ... Apt. No:29/12 ../.. olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının ikamet adresinin ".... .... Mahallesi ... sokak No:... İç kapı No:... Onikişubat Kahramanmaraş" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce Kahramanmaraş Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin kararında yetkili olduğu belirtilen Kahramanmaraş 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında yargı yeri belirlenmesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yeri belirlenme koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 15/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7469, Karar No: 2016/11977, Tarih: 23.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/7469 E.  ,  2016/11977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın sanığa tebliğine ilişkin evraka dosyada rastlanmadığından sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 05/02/2016 gün ve 2014/411-2015/324 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/489, Karar No: 2025/4530, Tarih: 25.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/489 E.  ,  2025/4530 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/441 E., 2022/461 K.

ŞİKÂYETÇİLER: Sağlık Bakanlığı, Konya Vakıflar Bölge Müdürlüğü, Sosyal Güvenlik Kurumu, Malatya İnönü Üniversitesi Rektörlüğü, Şeker Fabrikaları A.Ş, Maliye Hazinesi, Doğanhisar Mal Müdürlüğü, Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, ..., Sümer Holding A.Ş, ... Genel Müdürlüğü, Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü, Gençlik ve Spor Bakanlığı Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü

SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yerel Mahkemece verilen kararın, şikâyetçiler vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suç tarihi ve ele geçirilen eşya yönünden, sanıkların eylemlerinin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet suçları kapsamında kaldığı gözetilerek, sanıklar hakkında kaçakçılık suçu yönünden tefrik kararı verilerek temyize konu hükmün verildiği cihetle; öncelikli olarak davayı takip ve hükmü temyize yetkisi bulunan Gümrük İdaresi ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna daha öncesinde yapılan yargılamalarda duruşma günü tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasının bulunup bulunmadığı ve anılan kurumlar tarafından kamu davasına katılma dilekçesi sunulup sunulmadığı hususu araştırılarak, tebligat yapılmadığının anlaşılması halinde, temyize konu 09.12.2022 tarihli gıyabi kararın, tebliğ edildiğine dair dava dosyasında da herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı gözetilerek, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen kurumlara tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde Gümrük İdaresi ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle 25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8777, Karar No: 2010/21921, Tarih: 30.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8777 E.  ,  2010/21921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise, takip dayanağı yapılıp ilamsız takibe konulabilmesi için, yasalarda bu belgelerin, İ.İ.K.’nun 68.maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İ.İ.K.’nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanunun 37.maddesi gibi). O halde alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3689, Karar No: 2019/1496, Tarih: 07.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3689 E.  ,  2019/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava istasyonlu bayilik sözleşmesinin feshinden ve intifanın süresinden önce terkininden doğan alacağın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsiline yöneliktir.

Mahkemece davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm Dairemizin 07/05/2014 günlü kararıyla ''Mahallinde yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile davacı yanca iddia edilen kalıcı yatırımların taşımaz üzerinde yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise akdin feshinden sonra da davalı yanın aynı kalıcı yatımları kullanarak ticaretine devam edip etmediği, bir başka deyişle anılan kalıcı yatırımların taşınmaza değer katıp katmadığı tespit edilerek, şayet bu yatırımların taşınmaza değer kattığının yani davalı yanın yapılan kalıcı yatırımları kullanarak ticaretine devam ettiğinin saptanması halinde, bunun davacı yanca talep edebileceği gözetilerek varılacak uygun sonuca göre, bir karar verilmesi gerektiği'' gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Temyiz eden davalılar ... ve ...'e dava dilekçesi ...'da , diğer davalı ...Şti adresinde tebliğ edilmiş olup, davalılardan ...'ün ...'da, dosya kapsamından davalı ...'ün ise ...'nde ikamet ettiği anlaşılmaktadır. Davalı şirketin işlettiği petrol istasyonu ise ...'nde bulunmaktadır. Bu itibarla gerçek kişi davalılara dava dilekçesinin ...'da tebliğ edilmesi usulsüz olup diğer tebligatların da ...'da sürdürülmesi usulsüz olmuştur. Bu uygulama T.C Anayasası'nda yer alan adil yargılanma hakkına ve HMK'da yer alan hukuki dinlenilme hakkına aykırıdır. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmektedir. Mahkemece yapılması gereken iş dava dilekçesinin bu iki davalıya usulüne uygun şekilde tebliğ edilip (dosyaya vekalet sunulduğundan vekile tebligat yapılmak suretiyle) davalılar yönünden yargılamanın bütün aşamalarını tamamlamaktan ibarettir.

Diğer taraftan, davacı taleplerinin kapsamının keşfen belirlenme aşamasına gelince, bu hususta da Dairemizin en son içtihatları doğrultusunda, davacının iddia ettiği sabit yatırımların davalıya ait taşınmazın değerinde bir artış/fayda sağlaması , kalıcı nitelikteki bu yatırımları kullanarak ticari faaliyetinin devam ettiğinin sabit olmasına bağlıdır. İstasyonun faaliyete geçmesi için zaruri olmayan (zemin betonu, çevre duvarı, tel çit, bordür döşemesi, yağmur suyu ızgarası , yer altı tesisatı vs.) giderlerinin geri istenmesi mümkün değildir. Ne var ki, istasyonun işletilmesi için zorunlu olup halen davalıya fayda sağlayan (akaryakıt tankı, tank havuzu, hizmet binası, kanopi -tonoz, vb.) sabit yatırım bedelleri davacı yanca talep edilebilir. Dairemizin istikrar kazanmış uygulaması da bu yöndedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu hususlar gözetilmemiştir. Bu durumda mahkemece ayrıntılı bozma kararı çerçevesinde hesap yapılıp varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmek üzere hükmün bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının taraflar yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9653, Karar No: 2009/11901, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9653 E.  ,  2009/11901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 13 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar dosya içersinde bulunan 06.02.2008 günlü tutanağa göre davalı tarafından kesilip nakledildiğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden rayiç fiyatı üzerinden bir değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6175, Karar No: 2013/931, Tarih: 19.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6175 E.  ,  2013/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyaya getirilen ve bilirkişiler tarafından incelenen Belediye Başkanlığı'nın 07.07.2010 tarih ve 5821 sayılı yazısı ile eklerine dosya içerisinde rastlanmamıştır. Bilirkişi raporunda incelenen anılan yazı ve ekleri kalemde, bilirkişilerde ya da taraflarda kalmış olabileceğinden, gerektiğinden anılan Belediye'den temini ile eklenmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın yerel mahkemisine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3645, Karar No: 2019/4857, Tarih: 21.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3645 E.  ,  2019/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun 213 sayılı VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2006 takvim yılı için en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden, 2007 takvim yılı için ise suç tarihi olan 30.04.2007 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9674, Karar No: 2023/15979, Tarih: 25.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9674 E.  ,  2023/15979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3050 E., 2023/416 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Emet Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/273 E., 2021/601 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünde muvazaalı hizmet alımı yoluyla ... alan görünüşte alt işveren şirketler bünyesinde cevherin paketlenmesi ve depolanması bölümünde işçi olarak çalıştığını, müvekkili tarafından yapılan işin davalı Kurumun asli ve sürekli işi olduğunu, eskiden işin tamamının kadrolu işçiler eliyle yapılmaktayken kadrolu personelin emeklilik gibi çeşitli nedenlerle azalması sonucu bu işçilerin yerine alt işveren şirketler vasıtasıyla işçi temini yoluna gidildiğini, personel eksikliğinin bu şekilde giderildiğini, davalı Kurumun dava konusu tahliye, taşıma, ayıklama, istifleme, bunkere cevher beslemesi sair işlerine ilişkin hizmet alımı gerçekleştirdiğini, bir bütün olan üretimin bir unsuru olarak değerlendirilen ihale konusu hizmetlerin özel sektör eliyle gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını, davalı Kurum ile alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu, müvekkilinin başlangıçtan itibaren davalı Kurumun işçisi olduğunu ileri sürerek ilave tediye alacağı ile davalı Kurumun toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurumun işçisi olmayıp değişen yüklenici firmalarda çalıştığını, müvekkili ile arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığını, yönetim hakkı doğrudan alt işverenlere ait olup Kurumun alt işveren işçileri üzerinde yönetim hakkı bulunduğundan söz edilemeyeceğini, müvekkili Kurumun ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, esas işin sevk ve idaresinin kadrolu ve vasıflı işçileri tarafından yapıldığını, alt işveren eliyle yapılan işlerin, asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalürjik süreçler kapsamında değil doğrudan üretimle ilişkisi olmayan yardımcı işler kapsamında olduğunu, davacının çalışmış olduğu hizmet alım işinin müvekkili Kurum tarafından baştan itibaren ihale yoluyla satın alınarak gördürüldüğünü, bu nedenle muvazaa iddialarının haksız olduğunu, davacının alt işveren işçisi olduğunu, ilave tediyeden yararlanamayacağını, toplu ... sözleşmelerinin asıl işveren işçileri için imzalandığını ve yürütüldüğünü, alt işveren toplu ... sözleşmesinin tarafı olmadığına göre onun işçilerinin sözleşmeden yararlanmasının mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere davacının bir an için asıl işverenin işçisi sayılması gerektiği kabul edilse dahi sendika üyeliği bulunmayan işçinin toplu ... sözleşmesinden yararlanmasının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) gereği mümkün olmadığını, yine davacının çalışmış olduğu dönemlerde imzalanan tüm toplu ... sözleşmelerinde "bu sözleşmenin işçilere hak ve menfaat sağlayan hükümleri ise yalnız taraf sendikası üyesi işçilere uygulanır." ibaresinin yer aldığını, davacının talep etmiş olduğu tüm alacaklar hakkında zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI