muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/680, Karar No: 2016/2082, Tarih: 25.02.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 12/11/2015 gün ve 94660652-105-34-11959-2015-23441/73816 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 09/07/2015 tarihli ve 2015/777 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3358, Karar No: 2017/5992, Tarih: 01.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3358 E.  ,  2017/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2015 tarih ve 2012/211-2015/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının plastik ambalaj sektöründe hizmet verdiğini, davalıların müvekkilinin patent haklarına tecavüz ettiğini, müvekkil firmanın geliştirdiği ve incelemeli sistemden geçerek patentini aldığı ürününün piyasada fazla rağbet görmesi üzerine rakip firmalarca hemen taklit edilmeye başladığını, davalı ... ... Tic. ve San. Ltd. Şti. tarafından taklit ürünlerin üretildiğini, davalı ... ... tarafından bu ürünlerin satışının yapıldığını, davalı ... Eczanesi'nin ürünleri ambalaj amaçlı kullanarak ticari amaçla elde bulundurmak suretiyle müvekkilinin patent haklarına tecavüz ettiğini ileri sürerek davalıların müvekkiline ait patentli buluşu ürünlerinde hizmetlerinde reklam ve tanıtımlarında internette yahut sair mecralarda her türlü tanıtım malzemesi ve basılı evrakta faturalar ve benzeri ticari dokümanlarda kullanılmasının önlenmesi, ticaret yapmaktan, ürünleri satmaktan, satışa arz etmekten dağıtmaktan, ithal ya da ihraç etmekten elde bulundurmaktan, yahut sair mecralarda bu amaçlarla kullanmaktan men edilmesini, müvekkiline ait patentli buluşu içeren ürünler, ambalajlar, ilan, reklam, broşür, afiş ve sair her türlü tanıtım malzemesi, basılı kağıtlar, faturalar ve benzeri her türlü ticari evraka el konulması, toplanması ve dava sonuna kadar emin bir yerde muhafaza altına alınması ve esasa ilişkin hükmün kesinleşmesi ile imhasına hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Eczanesi (Eczacı ...), söz konusu ürünleri bulundurmadığını, satmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Eczanesi (Eczacı ...), söz konusu ürünleri bulundurmadığını, satmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davaya konu patente ilişkin ... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2011/191 esas, 2013/90 karar sayılı dosyasında hükümsüzlük davası açıldığı, yargılama neticesinde davacı adına 2008/00712 tescilli patentin tescil koşullarını taşımadığından hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verildiği, kararın kesinleştiği, davacı tarafa ait patentte kullanılan teknik ve bilgilerin patent hukuku açısından korunmaya değer olmadığı, hükümsüz sayılan patente yönelik herhangi bir hak elde edilmesi mümkün olmadığı, davalı tarafın kullanımlarının haksız rekabet teşkil etmediği, daha önceden var olan bir yönteme ilişkin olup davalıların kullanımının haksız rekabete yol açacak bir eylem olmadığı gerekçesiyle yerinde olmayan tüm talepler yönünden davacı tarafın davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2197, Karar No: 2013/18897, Tarih: 28.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2197 E.  ,  2013/18897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.10.2012 tarih ve 2012/116-2012/794 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin borçludan olan 1.110,64 TL bakiye fatura alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız itirazı sonucunda takibin durduğunu, taşınan emtiaların bir kısmında taşıma esnasında hasar meydana geldiğini, bu taşımaya ilişkin olarak müvekkili şirket tarafından hasarlı ve kayıp kargolara istinaden 30.11.2006 tarih ve 2.706,26 TL bedelli bir adet iade faturası düzenlendiği ve noter marifetiyle davalıya ihtarname gönderildiğini, her iki tarafın ticari defter kayıtlarında müvekkilinin borçlu olmadığı gibi 1.110,64 TL alacaklı olduğunun davalı tarafından daha önce açılan davada bilirkişi tarafından tespit edildiğini ileri sürerek, davalının itirazın iptali ve takibin devamına davalının %40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu edilen alacağın TTK'nın 767. maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın zamanaşımı nedeniyle reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava 31/12/2006 tarihinde kayıp ve hasarlı olarak teslim edilen emtia nedeniyle düzenlenen iade faturasının tahsiline ilişkin olup TTK'nın 767/1 maddesi gereğince, haksız olarak alının taşıma ücretinin geri alınması ve taşıma ücreti dahil olmak üzere taşıma sözleşmesinden doğan bütün alacakların 1 yılda zamanaşımına uğrayacağının amir hüküm olarak düzenlendiği, böylelikle dava konusu alacağın dayanağı olarak gösterilen 31/12/2006 tarihli kayıp ve hasarlı kargo olması nedeniyle bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı tarafından taşınmak üzere davalıya teslim edilen kolilerden bir kısmının hasarlı ve kayıp olması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı, teslim ettiği malın davalı tarafından taşınması sırasında bir kısım emtianın hasara uğradığını, bir kısmının da, davalının kusurlu ve özensiz davranışı nedeniyle kaybedildiğini iddia etmektedir. Mahkemece, davalının zamanaşımı def’inde bulunması nedeniyle TTK’nın

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı tarafından taşınmak üzere davalıya teslim edilen kolilerden bir kısmının hasarlı ve kayıp olması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı, teslim ettiği malın davalı tarafından taşınması sırasında bir kısım emtianın hasara uğradığını, bir kısmının da, davalının kusurlu ve özensiz davranışı nedeniyle kaybedildiğini iddia etmektedir. Mahkemece, davalının zamanaşımı def’inde bulunması nedeniyle TTK’nın

767/1'nci maddesi uyarınca davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ancak, anılan maddenin ilk fıkrasında taşıma sözleşmesinden kaynaklanan bütün alacakların bir yılık zamanaşımına tabi olduğu belirtilmişse de, aynı maddenin beşinci fıkrasında bu sürenin uygulanmayacağı haller sayılmış olup, bunların arasında taşıyıcının hile veya ağır kusurundan dolayı malın zayi olması hali de bulunmaktadır. Bu itibarla, davacının teslimde bulunmasına rağmen taşıyıcının özensiz ve kusurlu davranışı sonucu teslime konu malın kaybedildiği yönündeki iddiasının TTK’nın 767/5'nci maddesinde belirtilen hal kapsamında bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Bu itibarla mahkemece, tarafların dayandıkları delillerin toplanarak, değerlendirilmesi suretiyle davaya konu olayın bir yıllık zamanaşımı süresine tabi olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, anılan yön üzerinde durulmadan eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Ayrıca kabul şekline göre de, icra takibine konu miktar toplam 1.838,49 TL olup dava dilekçesinde, davalının takibe itirazının iptali talep edildiğine göre, 1.110,64 TL üzerinden harç yatırılmış olması karşısında mahkemece alınması gereken peşin harcın da ikmalinin düşünülmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28694, Karar No: 2013/3265, Tarih: 27.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/28694 E.  ,  2013/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların yolda birlikte yürüyen iki yakınanın önünü keserek, bıçak çekip cep telefonlarını aldıkları, olayı takip eden saat içinde kolluk tarafından yakalanan sanıkların üzerinden yakınanlara ait cep telefonları ve suçta kullanılan bıçağın bulunduğu ve yakınanların sanıkları teşhis ettiklerinin anlaşılması karşısında; yağma suçundan ayrı ayrı ikişer kez hükümlülükleri yerine, kanıtların değerlendirilmesinde ve takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 27/02/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2799, Karar No: 2016/11944, Tarih: 15.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/2799 E.  ,  2016/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında belediye mücavir alan içinde olduğu belirtilmişse de, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları anlaşılamamaktadır. Bu nedenle;

Dava konusu taşınmazın, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, arsa mı yoksa arazi mi olduğu tespit edilerek sonucuna göre;

Arsa ise, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz

ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre, arazi ise 14.09.2015 tarihli rapora göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11723, Karar No: 2015/25715, Tarih: 16.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11723 E.  ,  2015/25715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/281782

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2013/41 (E) ve 2013/110 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10790, Karar No: 2021/6927, Tarih: 17.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10790 E.  ,  2021/6927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Kumlu İlçesi, ... Köyü 134, 178, 180, 191, 192 ve 237 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan ipotek ve haciz şerhlerinin kamulaştırma bedeline yansıtılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası artan fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

A) 4 numaralı bendinde geçen (depo edilen bedelin rehin, haciz veya ipoteğin kalkmasından veya lehine rehin, haciz veya ipotek konulanın muvafakatından sonra fark bedelin kararın kesinleşmesinden sonra müracaatları halinde hak sahiplerine hisseleri oranında ödenmesi için ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (fark bedelin derhal ödenmesi için ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

B) 9 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

C) 3 numaralı bendinde yazılı ( ilk karar tarihi olan 04/11/2014 tarihinden son karar tarihi olan 27/02/2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve bu hususta ilgili banka şubesine yazı yazılmasına,) cümlesinin hükümden çıkarılmasına, yerine ( dava tarihinden 4 ay sonrası olan 20/04/2014 tarihinden Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve hak sahiplerine derhal ödenmesi için bu hususta ilgli banka şubesine müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13129, Karar No: 2023/192, Tarih: 18.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/13129 E.  ,  2023/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.12.2015 tarih 2015/3707 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/347 Esas, 2016/39 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 62 inci maddeleri ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (d) ve (e) bentleri, ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.03.2020 tarihli ve 2016/99221 numaralı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; mahkemenin suç tarihinin tesbitinde yanılgıya düştüğüne, mağdurenin, sanığın soruşturma aşamasındaki beyanları ile gerekçeli karardaki tespitlere göre son eylem tarihinin 2015 yılı Haziran ayı başı olması gerektiği, bu tesbite göre 23.07.1997 doğumlu olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi uyarınca yaş küçüklüğü hükümlerinin uygulanması gerektiği, iddianamedeki suç tarihinin nazara alınmasının mahkemenin gerekçesindeki kabule de aykırı olduğu, öğrenci olan ve sabıkası olmayan sanık hakkında üst hadden ceza verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğu hususları ile vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR