muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6906, Karar No: 2013/30179, Tarih: 17.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/6906 E.  ,  2013/30179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükmolunan adli para cezasının TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1/d bendinin “TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer aylık 4 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” karar verilmek suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6906, Karar No: 2006/9742, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6906 E.  ,  2006/9742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MÜDAHİL : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği... ... Köyü ...mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece ... bilirkişi krokisinde A=49200 m2, B=8400 m2 ile gösterilen alanların hakkında müdahil Orman Yönetiminin davasının kabulüne, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 28.03.1958 tarihinde yapılarak sonuçları ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazlara bitişik ve yakın komşu olan bir çok taşınmaz hakkında açılan tescil davalarında verilen kararların Dairece yapılan temyiz incelemesi sırasında, 1987 - 1990 yılları arasında yapılan keşiflerde dava konusu yerlerin kimsenin zilyetliğinde olmayan dağlık-taşlık ve çalılık yerler olarak gösterildiği, keşif tarihleri ve davanın açıldığı tarih gözönünde bulundurulduğunda taşınmazlar üzerinde davacı taraf zilyetliğinin kazandırıcı zamanaşımı süresinde ulaşmadığı bir yana, taşınmazların yakın tarihli amenajman haritalarında da bozuk baltalık orman olarak gözüktüğü ve bu nitelikteki taşınmazın zilyetlikle de kazanılacak yerlerden olmadığı, uzman orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, memleket haritasında ve ... fotoğraflarında biri birinin devamı olup, aynı nitelikte bulunan ve taşınmazların yüksek eğimli bölümlerinin orman sayılan ve ormanın devamı ve orman bütünlüğü içinde kabul edilmesi gereken düşük eğimli bölümlerinin ise orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmesinin açık çelişki olduğu ve mahkemece bilirkişi raporuna bu nedenle değer verilmeyerek taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/07/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5536, Karar No: 2019/3924, Tarih: 30.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5536 E.  ,  2019/3924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müflis şirketten olan vergi alacakları için iflas masasına kayıt talep ediliğini, 2. numaraya kaydedilen 8.012,31 TL idari para cezası alacağının tamamının trafik para cezası alacağı olduğunu, sorumlusunun aracı kullanan olduğunu, bu nedenle alacak talebinin reddi gerektiğinin belirtilerek ret olunduğunu, iflas defterinin 3. sırasına kaydedilen 22.316,00 TL Motorlu Taşıtlar Vergisi alacağının ise 3.934,35 TL'sinin rüçhanlı alacak olarak kabulüne, kalan 18.381,65 TL'sinin ise reddine karar verildiğini ileri sürerek İflas Müdürlüğü'nün ret kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; Motorlu Taşıtlar Vergileri ve bunların gecikme zamlarının dayandığı araçların davalı müflis şirketin iflas tarihi itibariyle envanterinden satış yoluyla çıkmış olmaları ve uygulamada kural olarak satış esnasında da vergi ve cezaları tahsil edilmeden araçların devrinin yapılamayacağı bu nedenle davacı tarafın alacak talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava Motorlu Taşıtlar Vergisi ve trafik cezalarının iflas masasına kayıt kabulüyle ilgilidir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir

2- Mahkemece dava reddedilmiş ise de davacı kurumun müflis şirketten alacaklı olduğu dosya kapsamında sabittir. Müflis şirket iflas idaresi tarafından bu borcun bulunmadığına ilişkin Vergi Mahkemelerinde dava açılmadığı taktirde vergi alacağının iflas masasına kaydı gerekir. Motorlu Taşıtlar Vergisi ve trafik cezaları dayanağı olan araçların iflas masasında bulunup bulunmaması vergi borcunun iflas masasına kaydı için engel değildir. Bu nedenle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: : Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9116, Karar No: 2011/9931, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9116 E.  ,  2011/9931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 41 ve 43 parsel sayılı 58.44 ve 115.65 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 102 ada 41 parsel davalı ... adına, 102 ada 43 parsel davalı ... adına, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazların adına tescil edilmesi istemiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafın iddiasını ispatlayamadığı ,aksi ispat edilemeyen tutanak içeriğinin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf delil olarak keşif ve tanık beyanlarına dayanmış olup, davacı tanıkları yöntemine uygun şekilde keşifte dinlenilmeksizin dinlenmeme nedenleri de gösterilmeksizin hüküm tesis edilmiştir. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için fen bilirkişisi, mahalli bilirkişi, tespit bilirkişileri ve davacı tanıkları ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı,davacı tarafın tanıkları yöntemine uygun şekilde dinlenilmeli, beyanlar arasında çelişki oluştuğu takdirde yöntemince, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle bir hüküm tesis edilmelidir. Belirtilen yön göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm tesis edilmesi isabetsiz olup davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.12.2011 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22843, Karar No: 2013/22229, Tarih: 29.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/22843 E.  ,  2013/22229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme kararına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Soruşturma aşamasında mağdurların ve dinlenen ..., ..., ...sanığın elinde bıçak gördüklerini belirttikleri, kovuşturma aşamasında mağdurların beyanlarını değiştirdikleri ancak ..., ..., ...dinlenmeden, gerekirse mağdur ...'nın olay sırasında kesilen kazağı da incelenmeden, sanığın mağdurlara yönelik bıçakla yaralamaya teşebbüs eyleminin şikayete bağlı olmadığı ve açılan davanın vazgeçmeyle düşmeyeceği gözetilmeden, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/981, Karar No: 2022/4342, Tarih: 15.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/981 E.  ,  2022/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Sahte faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin; 2005 takvim yılı için "21.11.2005", 2006 takvim yılı için ise "21.04.2006" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının, Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 21.11.2005 ve 21.04.2006 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2993, Karar No: 2019/808, Tarih: 06.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/2993 E.  ,  2019/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen ek karar ile, davalı Kurum vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik talebinin reddine karar verilmiştir.

Söz konusu ek kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamı incelendiğinde, 15.01.2015 tarihinde verilen hükmün, Kurumun davalı olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmesi yerine feri müdahil olarak gösterilmesi isabetsiz bulunarak, Dairemizce düzeltilerek onanmasına karar verildiği, davalı Kurum tarafından vekalet ücreti verilmesi gerektiğinden bahisle mahkemeden talepte bulunulduğu, mahkemece, söz konusu ihtilafın asıl hükümde karara bağlanması gerektiğinden bahisle ek karar ile talebin reddine karar verildiği ve davalı Kurum vekili tarafından bu kararın temyiz edildiği anlaşılmakla, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA, 06/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5165, Karar No: 2014/6363, Tarih: 20.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5165 E.  ,  2014/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Edremit 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 26.12.2013

No : 2012/530-2013/484

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm aylıklarının yasal faizi ile birlikte geri alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 29/06/2009 yılında kesinleşen davacıya, 12/02/1987 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı kurumca gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Hakkında verilen boşanma kararı 29/06/2009 yılında kesinleşen davacıya, 12/02/1987 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı kurumca gerçekleştirilen işlemle 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, aylıkların birlikte yaşama olgusu sebebiyle kesildiği dönemde boşanan eşlerin medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden dava konusu döneme ilişkin geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış olan muhtar ve azalardan tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14243, Karar No: 2013/17509, Tarih: 09.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14243 E.  ,  2013/17509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafakanın kaldırılması talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; ........ .... Aile Mahkemesi'nin 06.05.2011 tarih ve 2010/336 E.-2011/325 K.sayılı kararı ile, müşterek çocuğun velayetinin davacıya verilerek, çocuk lehine aylık 200 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, çocuğun büyüdüğü ve ihtiyaçlarının arttığını, özel okula gittiğini belirterek, 200 TL olan nafakanın 1500 TL'ye yüksltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; müvekkilinin gelirinde artış olmadığını, fotoğrafçılık yaparak geçimini sağladığını, davacının şirket ortağı olduğu ve gelirinin iyi olduğunu, talep edilen nafaka miktarının fahiş olduğunu, nafakanın artırılmasını gerektirecek nedenlerin bulunmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 200 TL olan tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 500 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; tedbir nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun TMK.'nun 182. maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Aynı kanun'un 327/.... maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı, 330. maddesinde; nafaka miktarının, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirleneceği, 331. maddesinde de; durumun değişmesi halinde hakimin, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirleyeceği hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan nafaka miktarı belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Ne var ki, nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Bu bağlamda; mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Bu bağlamda; mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; ........ .... Aile Mahkemesi'nin 2010/336 Esas sayılı dosyası ile müşterek çocuğun velayetinin anneye verildiği ve müşterek çocuk lehine aylık 200 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verildiği görülmüştür.

Taraflar hakkında yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında; davalının, kardeşi ile birlikte fotoğrafçılık yaptığı aylık gelirinin ....000 TL olduğu, ailesi ile birlikte ailesine ait evde kira ödemeden oturduğunun tespit edildiği görülmüştür. Davacının ev hanımı olduğu, aylık gelirinin 800-850 TL olduğu ailesine ait evde oturduğu; müşterek çocuğun 2006 doğumlu olup ilkokula gittiği tespit edilmiştir.

Yukarıda izah olunan nedenlerle; somut olayda, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE artış oranı ve özellikle nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) tespit edilen gelir durumu nazara alındığında; artırılan tedbir nafakası miktarı fazla olup, TMK'nun .... maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.