muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3219, Karar No: 2016/12730, Tarih: 10.11.2016

Bozma ilamı üzerine verilen 2. hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.11.2015 Tarih, 2015/11835 E.; 2015/19040 K. Sayılı ilamıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunun Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve 622 sayılı EPDK kararına aykırı olduğu , ve bilirkişi raporunda hesaplama yapılırken kayıp kaçak , dağıtılm , iletim ve perakende satış hizmet bedeli dahil edilmeden hesaplama yapılması ve sözkonusu rapor doğrultusunda hüküm tesis edilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma kararına karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-) Davacı vekilinin 26.11.2015 Tarih, 2015/11835 E.; 2015/19040 K. Sayılı bozma ilamımızdaki ; hükme esas alınan bilirkişi raporu Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve 622 sayılı EPDK kararı dikkate alınmadan düzenlenmiştir şeklindeki bozma gerekçesine yönelik tashihi karar isteminin reddine ;

2-)Davacı vekilinin 26.11.2015 Tarih, 2015/11835 E.; 2015/19040 K. Sayılı bozma ilamındaki; bilirkişi heyetinden, kaçak tahakkukuna, "kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti bedeli, dağıtım ve iletim bedeli" dahil edilmeden hesaplama yapılması gerektiği yönündeki bozma gerekçesi yönünden yapılan incelemede ;

Uyuşmazlık , elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak , sayaç okuma , iletim ve dağıtım bedeli ile perakende satış hizmet bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişede etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 2.nolu bentde açıklanan nedenlerle kabulü ile; Dairemizin 26.11.2015 günlü ve 2015/11835 Esas 2015/19040K. sayılı ilamının "kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti bedeli, dağıtım ve iletim bedeli" dahil edilmeden hesaplama yapılması gerektiği yönündeki bozma gerekçesi yönünden kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1492, Karar No: 2017/9314, Tarih: 12.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/1492 E.  ,  2017/9314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat, temyiz talebinin reddi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararın katılan....Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin katılma talep dilekçesinde belirtmiş olduğu adresine 28.01.2015 tariihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği; katılan .... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 7 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 09.02.2015 tarihinde temyiz talebini içerir dilekçe verdiği; Mahkemenin 12.02.2015 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve katılan .... Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından tarafından ek karara yönelik temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla;

Temyiz isteminin reddine dair 12.02.2015 gün, 2014/527 Esas ve 2015/9 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA. 12.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7369, Karar No: 2018/562, Tarih: 22.01.2018

**18. Ceza Dairesi         2017/7369 E.  ,  2018/562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda sanığın "sayın ..... sen Başbakanımıza diyorsun ki çete görmek istiyorsan Bakanlar Kuruluna bak, eğer sen çete görmek istiyorsan ....Belediye Başkanı ve ....'li Meclis Üyelerine bak, kul hakkı nasıl yeniyor onlar sana anlatsın" şeklinde pankart asmak şeklindeki ifadelerinin mağdurların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp ağır siyasi eleştiri niteliğinde olması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

3- TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, (c) bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğa karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8554, Karar No: 2024/4533, Tarih: 09.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8554 E.  ,  2024/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/375 E., 2022/380 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-15756

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulü-Davalının İtirazının Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/30798

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın, 21.10.2020 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki motosiklete çarpmasıyla oluşan çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp %5 oranında malul kaldığını ve bakım ihtiyacının doğduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 500,00 TL geçici bakıcı giderinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt

faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 07.01.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle

1

taleplerini, sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden 133.756,47 TL, geçici iş göremezlik tazminatı yönünden 7.304,58 TL ve geçici bakıcı gideri yönünden 2.324,71 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulden reddi gerektiğini, maluliyet oranını kabul etmediklerini, kusur tespiti yapılması gerektiğini, davacının müterafik kusurunun bulunduğunu, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamı dışında kaldığını, avans faizi talebinin haksız olduğunu, vekalet ücretine 1/5 oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı nezdinde sigortalı araç sürücüsünün kazadaki tam kusuru ve davacının sunduğu rapordaki %5 maluliyet oranı üzerinden, aktüer raporu ile tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant uygulama yöntemine göre usulünce hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden 107.005,18 TL, geçici iş göremezlik tazminatı yönünden 5.843,67 TL ve geçici bakıcı gideri yönünden 1.859,77 TL olmak üzere toplam 114.708,62 TL tazminatın 16.09.2021 tarihinden avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu %1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamı dışında kaldığını, vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun bulunduğu, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamında bulunduğu, ancak davacı lehine nispi tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulden reddi gerektiğini, karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, hükme esas alınan hesaplama yönteminin hatalı olup TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini ve avans faizine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

2

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; maluliyet oranı tespitinin usul ve yasaya uygun olmasına, hükme esas alınan hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif ranta göre yapılmış olmasında isabetsizlik bulunmamasına göre İtiraz Hakem Heyeti kararı usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24466, Karar No: 2012/18021, Tarih: 10.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/24466 E.  ,  2012/18021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan ve keşif sırasında çekildiği anlaşılan fotoğraftan yolun düz görüşün açık olduğu okul binasının net biçimde görüldüğü, mahkemece yapılan keşifte çarpma noktasından 150 metre önce okul geçidi levhasının bulunduğu belirtilip, bu durumun fotoğraftan da anlaşıldığı, her ne kadar kaza yeri terk tutanağında okul geçidi levhasına yer verilmemiş olsa bile kazanın okul önünde olduğunun belirtilmiş olması karşısında, 5 metre frenle mağdura çarptığı anlaşılan sanığın okul önüne hız azaltmadan yaklaşması nedeniyle kusurlu bulunduğu ve hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5029, Karar No: 2023/5396, Tarih: 06.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5029 E.  ,  2023/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/154 E., 2016/15 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarih ve 2015/154 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ile 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve müsadereye karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.09.2020 tarihli ve 2016/94610 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafinin Temyiz İsteği;

1. Bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

2. Müvekkilin yaşı geleceği suçta kastının olmayışı önceden sabıkasız oluşu gibi hususlar da göz önüne alınarak cezanın tecil edilesi yada paraya çevrilmesi alternatiflerinin de değerlendirilmemesine,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,İlişkindir.

B. Katılanın Temyiz İsteği;

1. Cezanın miktarı yönünden Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, olayın

oluşu, meydana gelen ölüm olayı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerekir

iken alt sınırdan ceza verilmesinin adalet duygusunun incinmesine neden olduğuna,

2. Bir kişinin ölümüne neden olan bir kişi için iyi halden indirim uygulanmaması gerektiğine,

3. Kararın bozulması talebine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarih ve 2015/154 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararı ile;

oluşu, meydana gelen ölüm olayı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerekir

iken alt sınırdan ceza verilmesinin adalet duygusunun incinmesine neden olduğuna,

2. Bir kişinin ölümüne neden olan bir kişi için iyi halden indirim uygulanmaması gerektiğine,

3. Kararın bozulması talebine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarih ve 2015/154 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararı ile;

"...İddia, sanık ile vekilinin savunması, katılan beyanı, tanık beyanı ve dosya kapsamında bulunan sair belge ve tutanaklar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; arkadaş olan sanık, ölen ve tanıkların olay tarihinde avlanmak amacıyla ırmak kenarına gittikleri; ...'nın tüfekle kuşlara ateş etmesinin ardında tüfeği sanık ...'ün aldığı, tüfeğin boş olup olmadığını kontrol ekmek için tetiğe basması üzerine tüfeğin ateş aldığı ve önünde duran Maktül ...'nin sırtına isabet ettiği,yaralanan Maktül ... Nevşehir Devlet Hastanesine sevk edilirken vefat ettiği olayda; sanığın tüfeği kontrol amaçlı da olsa tetiklerken olumsuz ve istenmeyen neticenin gerçekleşebileceğini öngörmesi gerektiği; bu hali ile eyleminin bilinçli taksir boyutunda olduğu kanaatiyle; olayın oluşu, gelişimi, olay sırasında bulunan çocukların yaşı, henüz öğrenci oldukları, istenmeyen ve ölümle oluşan neticenin tanıklar dahil her birinin hayatında olumsuz tesir yaratacağı, yaşları itibariyle avlanmaya gitmelerinin ölen dahil herbirinin hatasından ileri geldiği ve verilecek cezanın sanığın geleceği üzerindeki etkileri nazara alındığında 5237 sayılı TCK'nın 61. Maddesi gereğince takdiren alt sınırdan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılması yoluna gidilmiş, sanığın öngördüğü neticeyi istememesine karşın eylemin ölüm ile neticelendiği nazara alındığında Tck 22/3. maddesi gereğince cezası takdiren 1/3 oranında arttırılarak meydana 2 yıl 8 ay hapis cezası tayin edilmiş, lehine takdiri indirim nedenleri uygulanarak neticeten 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına..." gerekçeleri ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ile 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve müsadereye karar verilmiştir.

2. Olay günü maktul ..., sanık ..., arkadaşları tanıklar ... ve .... ile birlikte saat 13:50 sıralarında, ... Mah. Kızılırmak Nehri kenarına ava gittikleri, ....'nin tüfekle kuşlara ateş etmesinin ardında tüfeği sanık ...'ün aldığı, sanık ...'ün tüfeğin boş olup olmadığını kontrol etmek için tetiğe basması üzerine tüfeğin ateş aldığı ve önünde duran maktul ...'nin sırtına isabet etmesi sonucu otopsi raporuna göre, av tüfeği saçma taneleri toplu giriş yaralanmasına bağlı çok sayıda kot kemik kırıkları ile karakterli iç organ harabiyetinden gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü anlaşılmaktadır.