muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1292, Karar No: 2018/3144, Tarih: 02.04.2018

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları bağlamaz.

Somut olayda, üretim aşamalarında davalı ... tarafından bedelsiz olarak yükleniciye bırakılan makine ve teçhizatların da kullanılması, davalı ...'nün kendisine sunulan iş programını veya projeyi yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların davalı tarafından verilen süre içerisinde giderilmesi zorunluluğu, yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlenmesi, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde

çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebilmesi gibi tespitler karşısında anahtar teslimi olarak kabul edilemeyecek bir sözleşme ile kendisine olağan denetim sınırlarını aşacak şekilde yetkiler tanınmış olan davalı ...'nün 4857 sayılı yasa’nın 2. maddesi gereğince asıl işveren, diğer davalı ... AŞ.'nin ise alt işveren olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

... ili Soma ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun genelinde derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda Soma maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp kaza olayının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8020, Karar No: 2018/7096, Tarih: 20.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8020 E.  ,  2018/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık ...'a 16.06.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ olunan hükmü, sanık müdafinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 25.06.2014 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Tüm sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1-... Nak. İnş. Yap. … … Ltd. Şti.nin belirli dönemlerde ortağı ve yetkilisi olan sanıkların 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediklerinin iddia olunması, sanıkların suçlamaları kabul etmemesi ve ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak, kullanan şirket yetkilileri hakkında kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerekirse faturalarda yer alan yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı hususunda da bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a-Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle; somut olayda sanıklar hakkında, “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin subutu halinde ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/135, Karar No: 2016/4644, Tarih: 10.11.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/135 E.  ,  2016/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleşen dosya davalısı .... Ltd. Şti. ile davalı-birleşen dosya davacısı ... A.Ş. ve ... Şti. Birleşen dosya davacısı ... ile birleşen dosya davalıları ... vs. arasındaki davadan dolayı ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16/04/2015 tarih ve 2014/843-2015/221 sayılı hüküm davacı-birleşen dosya davalı vekili, davalı-birleşen dosya davacı vekili ve asli müdahil vekilince temyiz edilmiş, aslı müdahil vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davacısı ... Şti. vekili ve birleşen davada davalı ... vekili Avukat ... ile davalı-birleşen dosya davacısı ... A.Ş. vekili Avukat .. ile asli müdahil ... ve ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı asil ... gelmedi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya ekleri arasında bulunmadığı anlaşılan,

1-Davalı şirketin 06.11.2006 tarihli delil listesinde yazılı ve liste sonunda "Ek 1 ile ek 40 arasında belirtilen belgeler" olarak gösterilen belgeleri içeren klasör veya dosyanın,

2-Mahkemece 24.10.2007 tarihinde 15. Asliye Ceza Mahkemesi'ne dava dosyası gönderilirken yazılan müzekkerede dosya eki olarak gösterilen Değişik iş dosyaları ile klasörlerin,

3-Dosya kapağında "6 klasör duruşma salonunda" yazılı olduğundan anılan klasörlerin ve dava dosyasına ilişkin tüm eklerin gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24851, Karar No: 2009/4777, Tarih: 09.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24851 E.  ,  2009/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4.maddesi gereğince icra mahkemesi, icra müdürlüğü işlemine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemeye görevlidir. Dava konusu ise, borçlunun vergi dairesince vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan maaş haczine ilişkindir. Bu itibarla şikayet konusu vergi dairesince konulan haciz işlemi olup, idari işlem niteliğindedir. Bu itirazlar 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununa göre vergi mahkemelerine yapılır ve o mahkemelerce karara bağlanır.

İcra mahkemeleri önlerine gelen takip hukukuna yönelik şikayet, itiraz ve itirazın kaldırılmasına yönelik başvurular hakkında ya kabul, ya da ret kararı verebilir. Ancak, görevsizlik kararı veremez.

O halde mahkemece, dava dilekçesinin görev noktasında reddi yerine yazılı şekilde görevsizlik ve talep halinde gönderme kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 09/03/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17818, Karar No: 2024/7162, Tarih: 26.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17818 E.  ,  2024/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/2038 E., 2024/134 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2015 tarih ve 2015/2283 Esas, 2015/2332 İddianame sayılı İddianamesiyle, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırılık suçundan dava açılmıştır.

2. Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında Ruhsatsız Silah, Bıçak, Mermi Bulundurma veya Taşıma suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay Hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi; 10.02.2016 tarih, 2015/785 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararın sanığın temyizi üzerine dava dosyasının gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 14.06.2022 tarihli kararı ile; "Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK'nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu " gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.02.2016 tarihli kararı ile takdiren basit yargılama usulü uygulanmaksızın sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis ve 500 TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.02.2016 tarihli kararı ile takdiren basit yargılama usulü uygulanmaksızın sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis ve 500 TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Balıkesir 1.Asliye Asliye Ceza Mahkemesi 09.09.2023 Tarih 2022/1053 Esas, 2022/1389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üzerine atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiş, sanığın temyizi üzerine dava dosyasının gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 10.10.2023 tarih, 2023/595 Esas, 2023/7296 Karar sayılı kararı ile ''sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 250. Maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması '' nedeniyle BOZULMASINA karar verilerek dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine geri gönderildiği, Mahkemenin 30.10.2023 Tarih ve 2023/1777 Esas, 2023/1366 Karar sayılı kararı ile Durma kararı verildiği, kararın 08.11.2023 tarihinde kesinleştiği, dava dosyasının Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı İlk Kayıt Bürosuna gönderildiği,Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Usulü Soruşturma Bürosunun uyarlama yargılaması yapabileceğinden bahisle 13.12.2023 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ile dava dosyasının 19.12.2023 tarihli üst yazı ile tekrar mahkemesine gönderilmesi üzerine mahkemece Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesi ve diğer ilgili hükümleri uyarınca Mahkemece 2023/2038 Esas sırasına kaydı yapılmıştır.

6. Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi 07.02.2024 Tarih, 2023/2038 Esas, 2023/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "Bıçak ve Diğer Aletleri İzinsiz Olarak Satma, Satın Alma, Taşıma veya Bulundurma suçundan" 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay sanığın 6136 sayılı Kanuna göre yasak kabul edilen bıçağı bulundurduğuna ilişkindir.

Davaya konu bıçağa ilişkin olarak 05.06.2015 tarihli Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan raporla ele geçirilen bıçağın "sustalı çakı" niteliğinde olduğu, çalışır durumda bulunduğu ve 6136 sayılı Kanun kapsamında kaldığı ancak ele geçirilen bıçağın vahim nitelikte olmadığı tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay sanığın 6136 sayılı Kanuna göre yasak kabul edilen bıçağı bulundurduğuna ilişkindir.

Davaya konu bıçağa ilişkin olarak 05.06.2015 tarihli Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan raporla ele geçirilen bıçağın "sustalı çakı" niteliğinde olduğu, çalışır durumda bulunduğu ve 6136 sayılı Kanun kapsamında kaldığı ancak ele geçirilen bıçağın vahim nitelikte olmadığı tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece Mahkemesi iddia, sanık savunması ve sanığın tevil yollu ikrarı, kriminal laboratuvarınca düzenlenen uzmanlık raporu ve tüm dava dosyası kapsamında, suç tarihinde kolluk görevlilerince sanığın üzerinde yapılan aramada 6136 sayılı Kanun kapsamında kalan taşınması ve bulundurulması yasak olan yasak sustalı çakı niteliğindeki bıçağın ele geçirilmesi ve bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Somut olayda polisler tarafından yapılan kaba üst aramasında, dava konusu sustalı çakı olarak tabir edilen bıçağın ele geçirildiği ve 22.05.2015 tarihli tutanağın düzenlendiği, sanığın soruşturma aşamasında ve mahkeme huzurunda alınan ifadelerinde bıçağın kendisine ait olduğunu kabul ve ikrar ettiğinin anlaşıldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirine ve gerekçesine göre 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Balıkesir 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 07.02.2024 tarihli 2023/2038 Esas ve 2024/134 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz itirazları ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12387, Karar No: 2013/6898, Tarih: 30.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12387 E.  ,  2013/6898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca "Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınacağından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.1995 gün ve 153/175 ve 154/176, 08.02.2000 gün ve 13/21, 22.02.2000 gün ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; olay tarihinde Ankara ili ... ilçesi, ... ve Yeşildere Mahallesi muhtarı olan sanıkların, 2007 yılı seçimleri öncesinde mahallelerinde ikamet etmeyen kişileri ikamet ediyormuş gibi göstererek bu kişilere ait seçmen kayıt formlarını onaylayarak İlçe Seçim Kuruluna teslim ettiklerinden bahisle, suç ve iddianame tarihlerinde yürürlükte bulunan 298 sayılı Yasanın 142/1. maddesinde tanımlanan suç tavsif edilerek dava açıldığı cihetle; 06.07.2007 tanzim tarihli iddianame ve 08.11.2007 tarihli görevsizlik kararındaki anlatımlara, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16966, Karar No: 2023/6619, Tarih: 05.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/16966 E.  ,  2023/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/138 E., 2016/98 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere, aracın iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2014/138 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 50 nci ve 52 nci maddeleri ile 54 üncü maddesi uyarınca 10 ... hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ve 16 gün karşılığı 320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu emvalin müsaderesine, nakil aracının sahibine iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, maddi vakıaların araştırılmadığına, sanığın ağaç kestiğine dair somut delil elde edilmediğine, tutanaklara istinaden ceza verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın söz konusu mevkide akrabaları olduğundan aracı ile belirtilen yerde bulunmasının normal olduğuna, lehe olacak müesseselerin uygulanmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.23.12.2010 tarihinde orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde 1-2 gün önce kaçak olarak kesilip gövdeleri götürülen 85 adet çam ve 16 adet kavak ağacının tespiti sırasında aynı mevkide biraz ileride bir kamyonun hareket etmekte olduğunun görülmesi üzerine takip edildiği, araç kasasında çam ağacı kabukları, ağaç parçaları ve yaş çam dalları olduğunun görüldüğü, çam kabukları ve dallarının kesilen ağaçlarla örtüştüğü, araçta motorlu testere, benzin ve motor yağı olduğu olduğu tespit edilmiştir.

2.Suç tarihli muhafaza altına alma tutanağına göre, kesilen çam ağaçlarından 300-350 metre ileride kamyon çalıştığının tespit edildiği, suça konu yerdeki kamyon lastik izleri ile hareket eden kamyonun lastik izlerinin benzediği tespit edilmiştir. Aynı tarihli el koyma tutanağına göre 29 ... 178 plakalı kamyonda yaklaşık 10 kg kuru ve yaş çam kabuğu, dalları ve ibreleri, hızar motoru ve motor yağına el konulduğu anlaşılmıştır.