muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10555, Karar No: 2023/7773, Tarih: 27.11.2023

...'ın, mağdura yaşadıkları olayları anlatırdığı, sanığın anlatılan eylemleri cinsel amaçla gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı ve bu eylemlerin süresi ve niteliği nazara alındığında sarkıntılık düzeyinde kaldığının anlaşıldığı, bu nedenle sanığın mağdur ...'ya yönelik sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın eylemine uyan TCK'nın 103/1-3.cümle maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmiş, sanığın mağdureye yönelik öğretici yükümlülüğü bulunduğu anlaşıldığından 103/3-d maddesi uyarınca sanığın cezasında yarı oranında artırım yapılmış, sanığın eylemini aynı suç işleme iradesi altında muhtelif zamanlarda birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşıldığından sanığın cezasında TCK'nın 43. Maddesi oranınca 1/4 oranında artırım yapmak gerekmiş, sanığın yargılama aşamalarında sanığın pişmanlık göstermediği anlaşıldığından sanık hakkında TCK'nın 62 maddesi uygulanmamıştır. Sanığın, mağdur ...'a farklı zamanlarda birden fazla kez özel bölgelerine dokunduğu, mağdureye farklı zamanlarda terini kontrol etmek ve sarılmak bahanesiyle sarılırken mağdurenin ön özel bölgesi, göğüs bölgesi ve arka özel bölgesine dokunduğu ve sanığın bu eylemleri cinsel amaçlarla gerçekleştirdiği, yine mağdurenin beyanları ile anlaşıldığı üzere mağdureyi kucağına oturttuğu, bu şekilde sanığın mağdureye karşı sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun sarkıntılık suretiyle cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın eylemine uyan TCK'nın 103/1-3.cümle maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmiş, sanığın mağdureye yönelik öğretici yükümlülüğü bulunduğu anlaşıldığından 103/3-d maddesi uyarınca sanığın cezasında yarı oranında artırım yapılmış, sanığın eylemini aynı suç işleme iradesi altında muhtelif zamanlarda birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşıldığından sanığın cezasında TCK'nın 43. Maddesi oranınca 1/4 oranında artırım yapmak gerekmiş, sanığın yargılama aşamalarında sanığın pişmanlık göstermediği anlaşıldığından sanık hakkında TCK'nın 62 maddesi uygulanmamıştır. Sanığın, mağdur ...'nın anlatımlarına göre de, zaman zaman mağdur ...'nın üzerine düşme numarası yaptığı ve bu eylemi bir kaç kez farklı zamanlarda gerçekleştirdiği, yine farklı zamanlarda ...'nın kafasını montla örterek mağdurun atletini çıkardığı ve atletinin altından mağdurun karnına dokunduğu, yine diğer mağdurlar gibi ...'yı da zaman zaman kucağına oturttuğu ve bu durumlarda mağdurun ön özel bölgelerini ellemek suretiyle sanığın mağdur ...'ya yönelik sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın eylemine uyan TCK'nın 103/1-3.cümle maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmiş, sanığın mağdureye yönelik öğretici yükümlülüğü bulunduğu anlaşıldığından 103/3-d maddesi uyarınca sanığın cezasında yarı oranında artırım yapılmış, sanığın eylemini aynı suç işleme iradesi altında muhtelif zamanlarda birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşıldığından sanığın cezasında TCK'nın 43

...'ya yönelik sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın eylemine uyan TCK'nın 103/1-3.cümle maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmiş, sanığın mağdureye yönelik öğretici yükümlülüğü bulunduğu anlaşıldığından 103/3-d maddesi uyarınca sanığın cezasında yarı oranında artırım yapılmış, sanığın eylemini aynı suç işleme iradesi altında muhtelif zamanlarda birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşıldığından sanığın cezasında TCK'nın 43. Maddesi oranınca 1/4 oranında artırım yapmak gerekmiş, sanığın yargılama aşamalarında sanığın pişmanlık göstermediği anlaşıldığından sanık hakkında TCK'nın 62 maddesi uygulanmamıştır. Sanığın, mağdur ...'ya da birkaç kez cinsel amaçla sarıldığı, mağdurun bu durumdan rahatsız olduğunun anlaşıldığı ve mağdurun bu şekilde beyanda bulunduğu, mağdurun, sanığın birkaç kez kendisine sarılıp özel bölgelerinden rahatsız olması ve bu durumu belli etmesi sonrasında sanığın mağdur ...'ya yönelik eylemlerini durdurduğu, anlatıldığı şekilde sanığın mağdur ...'ya cinsel amaçla sarılmak ve bu sarılmalar esnasında mağdurun özel bölgelerine dokunmak suretiyle mağdur ...'ya yönelik sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın eylemine uyan TCK'nın 103/1-3.cümle maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmiş, sanığın mağdureye yönelik öğretici yükümlülüğü bulunduğu anlaşıldığından 103/3-d maddesi uyarınca sanığın cezasında yarı oranında artırım yapılmış, sanığın eylemini aynı suç işleme iradesi altında muhtelif zamanlarda birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşıldığından sanığın cezasında TCK'nın 43. Maddesi oranınca 1/4 oranında artırım yapmak gerekmiş, sanığın yargılama aşamalarında sanığın pişmanlık göstermediği anlaşıldığından sanık hakkında TCK'nın 62 maddesi uygulanmamıştır. Sanık kamu görevlisi olmakla birlikte, eylemini bu hususu idrak etmesi mümkün olmayan çocuklara karşı işlediği ve dahi eyleme özgü TCK 103/3.c bendinin uygulanması gerekmekle, hakkında TCK 103//3.d bendi uygulanmamıştır.'' şeklindeki gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Katılanlar ..., ... ile Katılan Mağdure ... Vekili ve Katılan Mağdure ... ... Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, anılan mağdureler yönünden çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması gerektiğine ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 23.05.2023 tarihli ve 2023/456 Esas, 2023/443 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılanlar ..., ... ile katılan mağdure ... vekili, katılan mağdure ... ... vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25127, Karar No: 2013/16941, Tarih: 17.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25127 E.  ,  2013/16941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.06.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/1586, Karar No: 2017/5321, Tarih: 13.06.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/1586 E.  ,  2017/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, ...115/2 son maddesi gereğince usulden reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverenler nezdinde çalıştığı halde davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının celse harcı ve gider avansını süresinde yatırılmadığı gereçesiyle davanın HMK 115/2-son maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 114. maddesi dava şartlarını düzenlemiştir. HMK'nın 114/g maddesinde gider avansının yatırılmış olmasını dava şartı olarak tanımlamış, 115/2 maddesinde dava şartının yokluğu halinde izlenecek yol gösterilmiş, 120. maddesi ile de gider avansına ilişkin düzenlemeler getirilmiştir. Ayrıca anılan yasanın 324. maddesi ile de delili ikamesi için avans düzenlemesine ve avansın yatırılmaması halinde o delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılacağı öngörülmüştür.

Somut olayda, davacı vekilinin mazeret bildirmek suretiyle katılmadığı 10.06.2015 tarihli oturumda mazereti kabul edilerek duruşma gününü UYAP kanalı ile öğrenmesine karar verildiği, aynı celsede celse harcı ve gider avansını ödemesi için davacı vekiline kesin süre verildiği, kesin sürenin davacı vekiline usulünce tebliğ edilmediği gibi bir sonraki celse olan 19.10.2015 tarihli karar celsesinde davacı vekili mazeret bildirmeksizin katılmadığı ve davalılar vekilleri davayı takip etmediklerini beyan ettikleri halde HMK 115/2- son maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir. Davacı taraf gelmeyip davalılar da davayı takip etmeyeceklerini beyan ettiklerinden 6100 sayılı HMK'nun 150. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılması gerekirken olayda uygulama yeri bulunmayan 6100 sayılı Yasanın 114 ve 115/2 maddelerinden söz edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25686, Karar No: 2013/5138, Tarih: 13.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25686 E.  ,  2013/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamı dışında kaldığına dair rapora, sanığın savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suça konu bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5971, Karar No: 2009/12110, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5971 E.  ,  2009/12110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Tapuda meyve bahçesi olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde elma, armut, kiraz ve erik ağaçları dışında 3 adet ceviz ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan ceviz ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle elma, armut, kiraz ve erik ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama karışık meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12401, Karar No: 2019/5589, Tarih: 03.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12401 E.  ,  2019/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın müştekinin buzdolabında bulunan bir kutu enerji içeceği ile bir şişe suyu içtiği anlaşılmakla; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümleri uyarınca sanığın cezasından indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10873, Karar No: 2024/2899, Tarih: 01.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/10873 E.  ,  2024/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/373 E., 2015/333 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2014/373 Esas, 2015/333 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılanlar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre karar tarihinden sonra 17.12.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2014/373 Esas, 2015/333 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılanların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/107, Karar No: 2023/2312, Tarih: 26.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/107 E.  ,  2023/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2017/516 Esas, 2019/300 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlediği ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231 inci

maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlara karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 5.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

2. ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2017/516 Esas, 2019/300 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 09.03.2020 tarihli ve 2020/2254 Esas, 2020/4719 Karar sayılı kararı ile özetle; mağdurlara karşı suç tarihleri farklı olduğu halde gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sadece 09.01.2012 olarak gösterilmesi ve gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2020/209 Esas, 2022/344 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 4.860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurlar ... ve ...'nın suç tarihinde Yıldırım Beyazıt Teknik ve Endüstri Meslek lisesinde öğretmen olarak görev yaptıkları, suça sürüklenen çocuğun da bu lisede öğrenci olduğu, 09.01.2012 günü okul içerisinde ders zili çaldığı halde koridorda bekleyerek sınıfa girmeyen öğrencilere mağdur ... ...'nin neden girmediklerini sorduğu, bu çocukların da suça sürüklenen çocuğun kendilerini sapanla içeriye sokmadığını söyledikleri, bunun üzerine mağdur ... ...'nin sınıfa baktığı, suça sürüklenen çocuğu elinde balon ile gördüğü ve bu balonu istediği, suça sürüklenen çocuğun balonu vermemek için mağdur ... ...'ye direndiği ve sinkaflı sözlerle küfrettiği, mağdur ... ...'nin sol ayağına tekmeyle vurduğu, yüzüne tokat attığı ve saldırmaya devam ettiği, mağdur ... ...'nin sol dördüncü parmağında hafif (1) derecede kemik çıkığa neden olacak şekilde yaralandığı, 10.01.2012 günü ise suça sürüklenen çocuğun okulun üçüncü kat koridorundaki açık pencereden sarktığını gören mağdur ...'ın, suça sürüklenen çocuğu uyardığı, suça sürüklenen çocuğun bunun üzerine mağdur ...'a sinkaflı sözlerle küfrettiği, mağdur ...'ın suça sürüklenen çocuğa tepki göstermesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun yumrukla yüzüne vurarak mağdur ...'ı hayati fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyecek nitelikte burun kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde mağdur ... ...'de meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 12.01.2012 tarihli; "...sol el 4. parmakta çıkık...basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı...parmak çıkığının yaşam fonksiyonlarını 1 (Hafif) derecede etkilediği..." görüşünü içeren raporu dava dosyasında mevcuttur.

3. Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde mağdur ...'da meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 12.01.2012 tarihli; "...basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı...nazal kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını 1 (Hafif) derecede etkilediği..." görüşünü içeren raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Suça sürüklenen çocuğun savunması, mağdurların ve tanıkların beyanları, suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu, 09.01.2012 tarihinde işlediği iddia olunan yaralama fiilini algılama yeteneğine ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olduğu kanaatini içeren ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 30.01.2012 tarihli raporu, ihbar evrakı ve ekleri, suça sürüklenen çocuğun nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.