muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8260, Karar No: 2013/9596, Tarih: 08.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8260 E.  ,  2013/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmaz ve yakın çevresinde "korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı ile koruma alanı" bulunup bulunmadığı ve bu hususta alınmış bir karar olup olmadığının yetkili Koruma Kurulu'ndan sorularak verilen cevabi yazının,

2- Davacının babası ...'ın mirasçılarını gösterir nüfus aile kayıt tablolarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25181, Karar No: 2016/1631, Tarih: 15.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25181 E.  ,  2016/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 22/07/2011 tarihinde mağdur ...... yanına gittiği ve kendisini tanıdığını söyleyerek ...... doğru yürüdükleri, bu sırada sanığın kız arkadaşını aramak istediğini söyleyerek İsmail'in elindeki cep telefonunu istediği, İsmail'in telefonu sanığa verdiği, sanığın telefonla arıyormuş gibi davranıp yolun karşısında birini görmüş gibi ıslık çalarak mağdurun yanından koşarak kaçtığı,

Sanığın 24/09/2011 tarihinde ise yolda daha önce tanıdığı mağdur ...... ile karşılaştığı ve bu müştekiye çay ısmarlamak istediğini söylediği ve birlikte kıraathaneye gittikleri, mağdurun 2-3 ay önce sanığın bayılması sebebiyle yardım ettiğinden dolayı sanığı tanıdığı ve güven duyduğu, birlikte çay içtikten sonra kalktıkları, birlikte yürümeye devam ettikleri sırada arkadaşına çağrı atacağının söyleyerek mağdurdan telefonunu aldığı ve beklemesini söyleyip ara sokağa girerek kaçtığı, her iki olay sonrasında telefonları sattığı olaylarda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 E. 2012/229 K. sayılı ilamı gereğince; başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile mağdurlar arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, eylemlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2410, Karar No: 2013/6833, Tarih: 16.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2410 E.  ,  2013/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle, dosya içeriğine göre, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 44.maddesi uyarınca muvakkat işçi olarak daimi kadroya geçene kadar, idari kadroda madde de belirtilen iş dışında, sürekli işte çalıştırıldığından, mahkemece fark ücret ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmış olmasının yerinde olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, geçici işçi olarak işe alındığını, ancak 2007 yılına kadar büro memuru sıfatıyla fiilen çalıştığını, daimi işçi gibi çalıştırıldığı halde tüm ücretlerinin geçici işçilere ödenen ücretler üzerinden ödendiğini belirterek ücret, ikramiye, hafta tatili, tediye fark alacağı, sendika ikramiye farkı alacağı ve eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise, davacının TİS hükümleri uyarınca tabi olduğu skaladan ücretlendirildiğini ve hakettiği tüm ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının işyerinde yaptığı işin sürekli iş niteliğinde olduğu ve sözleşmenin en başından beri belirsiz süreli iş sözleşmesi olduğunun kabulü ile, davacı ile aynı kıdeme sahip ve aynı işi yapan emsal işçinin alması gereken ücret üzerinden yapılan hesaplama sonucu, ücret farkı ile ikramiye farkı alacaklarının kabulüne, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı bakımından, işçinin ücretinin 4 katı üzerinden hesaplanan tazminatın kabulüne ve diğer alacak kalemleri bakımından talebin reddine karar verilmiştir.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, İş Hukuku bakımından işverene, işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı, işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte, eşit davranma borcu, tüm işçilerin hiç bir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmemektedir. Bahsi geçen ilke, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

Öte yandan anılan ilke, hakların sınırlandırılmasına değil tesisine hizmet eder. Eşitlik ilkesi aynı durumda olan işçiler yönünden geçerlidir. Başka bir anlatımla işverenin, farklı konumda olan işçiler bakımından eşit davranma yükümü yerine, yönetim hakkı kapsamında farklı davranma serbestisinden söz edilir. İşverenin işçileri arasında eşit işlem yapma borcundan söz edebilmek için hiç şüphesiz işveren ile arasında iş ilişkisi kurulmuş olan işçilerin varlığı gerekmektedir. Eşitlik ilkesine uygun davranılıp davranılmadığının belirlenmesinde bu yönde bir iddiayı ileri süren işçi ile aynı işverene bağlı olarak, aynı ya da benzer işte, aynı ya da benzer verim ile çalışan, eğitim dereceleri aynı ya da benzer olan, kıdemleri eşit olan, kısacası objektif ve subjektif nitelikleri itibarıyla karşılaştırılabilir iki veya daha fazla işçi bulunmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almış ve kanunun 5. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin 2. fıkrasına göre “İşveren, esaslı sebepler olmadıkça tam süreli çalışan işçi karşısında kısmi süreli çalışan işçiye, belirsiz süreli çalışan işçi karşısında belirli süreli çalışan işçiye farklı işlem yapamaz”. İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı maddenin 6. fıkrasında belirtilmiştir. Anılan hükme göre işçinin dört aya kadar ücreti tutarında bir ücretten başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep imkanı bulunmaktadır. 4 ay üst sınır olduğundan tazminatın 1 ile 4 ay arasında hakim tarafından ihlalin ağırlığına, işçinin kıdemine göre belirlenmesi isabetli olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren yükleme ve boşaltma hizmetinde belirli süreli iş sözleşmesi ile veya bu hizmetin dışında ise ihtiyaç duyulduğu takdirde süresi muayyen olan işlerde veya icap ve hususiyetleri dolayısıyla bir yıldan az süreli ve mevsimlik işlerde çalıştırılması gereken davacı işçiyi, TİS hükümlerine aykırı olarak sürekli çalıştırmış, ancak muvakkat işçi olarak çalışmış gibi işçilik alacaklarını ödemiştir. Nesnel olarak 5 ve 13. maddeler de açıklandığı gibi davalı işveren muvakkat işçi olmasından dolayı daimi kadroda çalışan işçiye göre farklı bir işlem yapmamıştır. Kısaca davalı işveren daimi kadroda çalışan işçiye göre muvakkat sözleşme ile çalışan işçide bir farklılık yapmamış, muvakkat süreli işçiyi sürekli ve devamlı olarak çalıştırmıştır. Davacı işçi sürekli ve devamlı daimi kadrodaki işçi gibi çalıştırılması nedeni ile fark işçilik alacaklarına bu hükümle kavuşmuştur. Ancak açıklandığı gibi eşit işlem borcuna aykırılık tazminatının koşulları oluşmamıştır.

Mahkemece ayrımcılık tazminatı talebinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17526, Karar No: 2013/40306, Tarih: 14.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/17526 E.  ,  2013/40306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, idari para cezası

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın ağaç kesme suçuyla ilgili tek eyleminden hem beraat ham de idari para cezası tayini suretiyle CMK'nin 225. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda orman sınırları içinde iki adet yapacak vasıflı meşe ağacının dikiliden kesildiğinin tesbiti karşısında ağaç kesme suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16587, Karar No: 2024/1329, Tarih: 14.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/16587 E.  ,  2024/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/204 E., 2015/40 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.03.2014 tarihli iddianamesi ile temyizin kapsamına göre sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.01.2015 tarihli kararı ile, sanıklar hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, mahkûmiyete yeterli delillerin dosya kapsamında bulunduğuna, mağdurların rızası hilafına hareket etmedikleri gerekçesiyle beraatlerine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdurların okul bahçesinde oyun oynadıktan sonra evlerine giderken, okul önünde bulunan polis aracı içerisinde polis memuru olan sanıkları yatarken görmeleri üzerine, 155 hattını arayarak polislerin görev yapmadığı yönünde ihbarda bulundukları, sanıkların da ihbarı yapan çocukların mağdurlar olduğunu anlayarak polis aracıyla mağdurların yanına geldikleri, mağdurlardan ...'a yumruk atmak, diğer mağdur ...'ın da yakasından tutup çekiştirmek suretiyle polis otosuna bindirdikleri, diğer mağdur ...'ın olayın etkisiyle korkudan polis otosuna bindiği, mağdurları araca alan sanıkların bir süre araçla seyir halinde ilerledikleri, araç seyir halinde iken sanık ...'ın, mağdurlar ... ile ...'a yumrukla vurduğu, dolmuş durakları mevkiine geldiklerinde, Adıyaman Emniyet Müdürlüğüne bağlı 2814 ve 2815 kod nolu ekipler tarafından durduruldukları ve bu suretle sanıkların atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Adıyaman Eğitim Araştırma Hastanesinden alınan 09.03.2014 tarihli adli raporlara göre, mağdur ...'un inferior labialde 1 cm'lik yara olduğu, mağdur ...'ın sol el sırtında 5.2 cm'lik abrazyon olduğu ve yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği tespit edilmiştir.

2. Adıyaman Eğitim Araştırma Hastanesinden alınan 09.03.2014 tarihli adli raporlara göre, mağdur ...'un inferior labialde 1 cm'lik yara olduğu, mağdur ...'ın sol el sırtında 5.2 cm'lik abrazyon olduğu ve yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği tespit edilmiştir.

3. CD inceleme tutanağına göre, 9 Mart 2014 tarihinde İMKB Anadolu Lisesine ait güvenlik kamera görüntüleri üzerinde yapılan incelemede, 09.03.2014 günü saat 14:07:34 sıralarında polis ekip otosunun Anadolu lisesi önünde park halinde olduğu, saat 14.18 sıralarında 6 şahsın kamera görüntüsüne girdiği, ekip otosunun yanından geçerek saat 14.19 sıralarında okulun giriş kapısından çıkarak okul bahçesini terk ettikleri saat 14.23 sıralarında ekip otosunun da harekete geçerek okul bahçesini terk ettiği tespitlerine yer verilmiştir.

4. Mağdurların beyanlarına, okulun bahçesinde polis arabası gördüklerini, sanıkların arabanın içinde yarı uzanmış şekilde oturduklarını, daha sonra görevlerini ihmal ettikleri düşüncesiyle polis ekibiyle konuşmadan 155'i aradıklarını, daha sonra eve doğru yürürken okulun bahçesinde görmüş oldukları ekip aracının yanlarına geldiğini ismini polis merkezinde öğrendikleri sanık ...'un mağdur ...'a yumruk attığını, daha sonra aynı kişinin mağdur ...'ın yakasından tutup ekip arabasına koyduğunu, daha sonra caminin oraya götürdüklerini, arabanın içerisinde sanık ...'un vurmaya devam ettiği, polis merkezini kimin aradığını sorduklarını, kendilerinin de korktuklarından dolayı hiçbirşey söylemediklerini, daha sonra olay yerine başka polis ekiplerinin geldiğini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

5. Sanıkların hazırlık aşamasındaki beyanlarından özetle, mağdur ...'a yumruk atılmadığını ve Ali'nin yakasından tutupta araca bindirme olayı olmadığını, usulüne uygun araca binmeleri konusunda davet ettiklerini, arabanın içerisinde de her iki şahsa da herhangi bir darp olayı olmadığını, iftira atıldığını, suçlamaları kabul etmediklerini ve;

6. Sanık ... ile sanık ...'ın yargılama aşamasındaki beyanlarında, mağdurların tartıştıklarını gördüklerini, kimlik sorup araca binmelerini istediklerini ancak araca binme konusunda direndikleri için aralarında kısa süreli bir itişme olduğunu, kesinlikle şahıslara vurma olayı olmadığını, mağdurların araç içerisinde kıyafetlerini yırtmaya çalıştıklarını, mağdur ...'un yüzünü tırmaladığı için yüzündeki sivilcesinin kanadığını, sanık ... 'un vurmadığını, kendilerini ihbar eden kişilerin bu kişiler olduklarını tesadüfen öğrendiklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlara, mağdurların aşamalardaki istikrarlı anlatımları karşısında sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik kaçamaklı savunmalarına , adli raporlara ve olay tutanaklarına göre, 155 hattını arayarak polislerin görev yapmadığı yönünde ihbarda bulunan kişilerin mağdurlar olduğunu anlayan sanık ... Tolonbike'nin kullandığı, diğer sanık ...'ın içerisinde bulunduğu polis aracıyla, mağdurların yanına geldikleri, sanık ...'un mağdur ...'a yumruk atmak ve diğer mağdur ...'nin de yakasından tutup çekiştirmek suretiyle polis otosuna bindirdikleri, mağdur ... ise olayın etkisiyle polis otosuna bindiği ve sanıkların mağdurları yaklaşık 5-10 dk süreyle araçla gezdirdikleri ve bu suretle alıkoydukları anlaşılan olayda, sanıkların sabit olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (d) bentleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkûmiyetlerine karar verilmesi yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatlerine karar verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2928, Karar No: 2024/1508, Tarih: 06.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2928 E.  ,  2024/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili, davalı ... ve ... vekili davalı ... Ltd. Şti. vekili ve adli yardım talepli davalı ... tarafından temyiz edilmekle; davalı ...'nın adli yardım talebinin kabulü ile kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müşterek çocukları ...'ın 11.02.2007 tarihinde Ilgaz Dağı Milli Parkı içerisinde yer alan Ilgaz Kayak Merkezi'nde kayak yaparken direğe çarparak vefat ettiğini, olayın meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduklarını, olay tarihinde kayak tesisinin işletmeciliğini yapan davalı şirket yetkilisi olan davalı ...’nın açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu taksirle ölüme sebebiyet verme suçundan ceza aldığını belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla davacılardan ... için 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi, ... için 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; davacılar vekili 24.11.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle; maddi tazminat taleplerini davacılardan ... için 33.843,11 TL, ... için 37.638,63 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve ... Ltd. Şti. vekili; olayda kusurlarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, husumet düşmediğini, kusurlarının olmadığını, talep edilen tazminat miktarında çelişki olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ... vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, pasif husumetin olmadığını, kusurlarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve ... Ltd. Şti. vekili; olayda kusurlarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, husumet düşmediğini, kusurlarının olmadığını, talep edilen tazminat miktarında çelişki olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ... vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, pasif husumetin olmadığını, kusurlarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2012/477 E., 2016/32 K. sayılı ilamıyla; meydana gelen olayda ihbar olunan Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünün eksik denetim yapması nedeniyle %10 oranında kusurlu olduğu, davalı ... Şirketi'nin ise yeterli güvenlik tedbirlerini almaması nedeniyle %60 oranında kusurlu olduğu, işletmeden sorumlu olan ...'nın ise %5 oranında kusurlu olduğu, ölenin anne ve babasının ise %25 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 33.843,11 TL maddi tazminatın 11.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Ltd. Şti. ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, 37.638,63 TL maddi tazminatın 11.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Ltd. Şti. ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, 15.000,00 TL manevi tazminatın 11.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Ltd. Şti. ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, 15.000,00 TL manevi tazminatın 11.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Ltd. Şti. ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, 3.000,00 TL manevi tazminatın 11.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Ltd. Şti. ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı ... yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili ve ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 31.01.2019 tarihli ve 2016/23312 E., 2019/969 K. sayılı ilamıyla; davacılar vekilinin ve davalı ...'nın sair temyiz itirazları incelenmeksizin uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığı, davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevli olduğu, Mahkemece ayrı bir Tüketici Mahkemesi var ise görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararıyla davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı