muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6229, Karar No: 2024/15945, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/6229 E.  ,  2024/15945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :14.10.2024

SAYISI : 2020/1033 E., 2020/1950 K.

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.10.2024 tarihli ve 2020/1033 Esas, 2020/1950 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1 maddesinde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde inceleme konusu ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Nazilli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/837, Karar No: 2023/7191, Tarih: 14.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/837 E.  ,  2023/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/174 Esas, 2022/190 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/449 Esas, 2020/146 Karar

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Adana ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1923 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedel 5.941,00 TL’nin davanın açıldığı tarihten itibaren 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihi arasında geçen süre için (28.10.2018 ile 16.06.2020 tarihleri arası) yasal faiz işletilmek suretiyle ve ondan sonrası için de bedele ilişkin işbu kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmış hali ile ve kesinleşen karara göre karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal taşınmazın dava konusu taşınmaza uygunluğu denetlenmeden bedel belirlendiğini, emsal taşınmazın dava konusu taşınmaza 10 km uzaklıkta ve farklı ilçede bulunması nedeniyle uygun olmadığını, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın yapılan kıyaslamasının yetersiz olduğunu, değere etkili nitelik ve unsurların ayrı ayrı ve tek tek açıklanarak incelenmesi gerektiğini, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan çok daha değerli olduğunu, belirlenen bedelin yüksek olduğunu ve davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği ve Seyhan ilçesi, Tepebağ Mahallesi 278 ada 30 parsel sayılı taşınmazın emsal alınması suretiyle taşınmazın m² birim bedelinin 360,00 TL olarak hesaplandığı, emsalin daha önceden Bölge Adliye Mahkmesince ve Yargıtayca kabul edilmiş olan uygun emsal olduğu, tespit olunan bedelin bölgedeki rayici yansıtır, hakkaniyetli ve makul bir bedel olduğu gerekçesiyle davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin bir numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiş ise de hükme esas raporda bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen Adana ili, Seyhan ilçesi, Tepebağ Mahallesi 278 ada 30 parsel sayılı taşınmaz, dava konusu taşınmazdan farklı ilçede, farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın 2018 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

3.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, bozmayı gerektirmiştir.

4.Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinin düşünülmemesi yerinde değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/667, Karar No: 2025/1349, Tarih: 06.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/667 E.  ,  2025/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/523 E., 2023/361 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/79 E., 2022/13 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ...'ın maliki olduğu Bursa ili, İnegöl ilçesi, ... Mahallesi, 123 ada 3 parsel sayılı taşınmazı gelini olan davalı ...'ın ölünceye kadar kendisine bakması karşılığında davalıya 10.05.2016 tarihinde tapuda temlik ettiğini, on beş yıl kadar davalı ile bir arada yaşadıklarını, fakat davalının bir buçuk - iki yıldır yükümlülüklerini yerine getirmemeye başladığını, yiyeceklerini ve diğer ihtiyaçlarını almak suretiyle fakat aynı evde farklı odaya davacıyı koyarak onu soyutladığını ileri sürerek, ölünceye kadar bakım akdinden kaynaklanan yükümlülüğün yerine getirilmediği sebebiyle taşınmazın tapu kaydının iptalini ve taşınmazın kendi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; sözleşme yapıldığı sırada ve hâlen davalının ...'da ikamet ettiğini, davalının ara sıra ...'ya gelişlerinde yanında gelip kaldığı sürece bakım, beslenme ve sağlığı ile ilgilendiğini, Türkiye'de bulunduğu süre içerisinde ise davacıya sık sık para gönderdiğini, ayrıca davacının 2013 yılında yeniden evlendiğini ancak davacının eşinin yurt dışına çıkışı olmadığı için davacının amacının ...'da yanına yerleşmek değil, ...'da istediği zaman gelip kalabileceği bir düzen kurulmasına yönelik olduğunu, muhtemelen davacının çocuklarının bu davanın açılması hususunda davacıyı yönlendirdiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Keşif, bilirkişi raporları, taraflara ait banka kayıtları, taraflara ait sosyal ve ekonomik durum araştırma formları, çap krokileri, tapu kayıtları, tanık beyanları, hastane kayıtları, telefon operatör kayıtları, SGK kayıtları, yurt dışı giriş ve çıkış kayıtları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı ile davalı olan gelininin İnegöl Tapu

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Keşif, bilirkişi raporları, taraflara ait banka kayıtları, taraflara ait sosyal ve ekonomik durum araştırma formları, çap krokileri, tapu kayıtları, tanık beyanları, hastane kayıtları, telefon operatör kayıtları, SGK kayıtları, yurt dışı giriş ve çıkış kayıtları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı ile davalı olan gelininin İnegöl Tapu

Müdürlüğünde 10.05.2016 tarihinde yaptıkları ölünceye kadar bakma aktiyle dava konusu 123 ada, 3 parsel sayılı taşınmazın davalıya devrinin yapıldığını, tanık beyanlarından davacının hastalık yaşayana kadar kendi kendini idare edip hayatını idame ettirdiği, hastalığından önce yurt dışında bulunan çocuklarının yanına ziyarete gidip sırayla çocuklarının yanında kaldığı, bu çocukların arasında davalı gelininin eşinin de olduğu, bir süre davalının ve davalının eşinin davacı ile ilgilendikleri, ancak bu ilgilenmenin ölünceye kadar bakıp gözetme borcunun kapsamına girdiğinden bahsedilemeyeceği, ilgilenmenin olağan olduğunun anlaşıldığı, davacının uzunca sayılabilecek bir süre çeşitli hastalıkları nedeniyle birden fazla hastanede farklı tarihlerde tedavi gördüğü sürece davacının rahatsızlığı ve tedavisiyle davalının ilgilenmediği, davalının yurt dışında ikamet ettiği, davacının ise dava konusu taşınmazdaki meskende ailesiyle birlikte ikamet ettiği, halihazırda ise davalının kendi üzerine düşen bakım ve gözetim borcunu tapu devri yapıldığı tarihten sonra yerine getirmediği..." gerekçesiyle davanın kabulü ile; Bursa ili, İnegöl ilçesi, ... Mahallesi, 123 ada 3 parsel sayılı, arsa vasıflı taşınmazın davalı ... kızı ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; dava devam ederken 12.12.2022 tarihinde davacının vefat ettiğini, kişiliğin ve medeni haklardan istifade ehliyetinin ölümle sona erdiği hâlde usuldeki sakatlık giderilmeden dosyanın esası hakkında karar verildiğini, dava konusu ölünceye kadar bakma sözleşmesi akdedildiği tarihte de davalının ...'da yaşadığını, bu durumun sözleşme yapılırken sorun olmadığını, sözleşme akdedilmeden önce davacının istediği kadar zamanı ...'da müvekkilin yanında geçirdiğini, bakımı, sağlığı ve beslenmesiyle zaten davalının ve ailesinin ilgilendiğini, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin akdedilmesinden sonra da eskiden olduğu gibi ...'da bulunduğu her an bakımının ve hayatının idamesinin davacı tarafından sağlandığını, bakım yükümlülüğünün yerine getirilmediği iddialarının gerçeği yansıtmadığını, eksik araştırma ile karar verildiğini, davacının ilerlemiş yaşı ve ikinci evliliği yapmış olması sebebiyle davayı ikame ederken kendisine bir baskı yapılıp yapılmadığının, iradeyi sakatlayan sebeplerin bulunup bulunmadığının irdelenmeden karar verildiğini, davacının oğlu ve kızları hayatta olmasına rağmen dava konusu tapunun "gelini" olan davalıya devredilmesinin kardeşler arasında rahatsızlığa sebep olduğunu, davalının üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, varsa eksik kalan hususların ise davacının bakımı ve ilgiyi reddetmesinden, yani kendi kusurundan kaynaklandığını, ölünceye kadar bakma akdine davalının aykırı davrandığının ispatlanamadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakma sözleşmesine aykırı davranıldığı iddiasına dayalı sözleşmenin feshi ve tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19910, Karar No: 2024/7655, Tarih: 25.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19910 E.  ,  2024/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/768 E., 2016/322 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç konusu yerde ağaç kesmediğine, tapulu arazisi olduğuna, şikâyet edenler tarafından ağaç kesildiğine, kendisinin İstanbul'da ikamet ettiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Köy muhtarı....'ün ağaç kesilerek açma yapıldığı ihbarı üzerine orman alanında ağaç kesildiği ve fındık fidanları dikildiği tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, söz konusu yerin babası adına kayıtlı olduğunu, ağaç kesmediğini, fidanları kendisinin diktiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlen raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, yapacak nitelikte ağaçların motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraz üzerine kaldırıldığı ancak kaldırma kararı sonrası bu suçtan bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, ağaç kesme suçundan kurulan hükme ilişkin inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinin uygulanması sırasında fazla cezaya hükmedilmiş ise de, aynı Kanun'un 50 ve 52 nci maddelerinin uygulanması sonucu neticeten doğru miktarda hapis cezasından çevrilen adlî para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında, 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7752, Karar No: 2011/100, Tarih: 18.01.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/7752 E.  ,  2011/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın HUMK.nun 409/son maddesi gereğince açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın müvekkili şirkete kasko sigortalı araca çarparak hasar verdiğini, araçta meydana gelen 21.599 TL. hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası tarafından 8.000 TL. ödeme yapıldığını kalan miktar için davalı hakkında icra takibi yaptıklarını davalının 5.475 TL. ödediğini kalan miktara itraz ettiğini belirterek 8.409 TL. tazminatın faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili aynı konu ile ilgili Asliye Hukuk Mahkemesi’nde menfi tespit davası açtıklarını sonucunun beklenmesini talep etmiştir.

Mahkemece dosyanın davacı vekili tarafından iki kez müracaata bırakıldığı, son duruşmada yine mazeret bildirdiği, mazeretinin belgelendirilmediği gerekçesi ile davanın HUMK.nun 409/son maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.