muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6556, Karar No: 2024/7127, Tarih: 22.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6556 E.  ,  2024/7127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/276 E., 2023/1152 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Düşme, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan, her takvim yılı için ayrı ayrı olmak üzere (3 kez) 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmişir.

2. Sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteminde bulunmaları üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.12.2022 tarihli kararıyla anılan hükümlerin; sanık hakkında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı hâlde hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin Vergi Usul Yasasına muhalefet suçundan hüküm kurulması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5 inci maddeleriyle yapılan değişiklik uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/276 Esas, 2023/1152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a. 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine,

b. 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 7394 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 7394 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

c. 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 7394 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; zamanaşımını durduran ve kesen sebepler dikkate alınmadan düşme kararı verildiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik araştırma ve incelemeyle delillerin takdirinde hataya düşülerek mahkûmiyet kararı verildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar.” hükümleri dikkate alınarak, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde, 7394 sayılı Kanun'un dördüncü ve beşinci maddeleriyle yapılan değişiklik nedeniyle, 213 sayılı Kanun'un söz konusu değişiklikten önceki ve sonraki hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un tespit edilmesi ve her iki Kanun'la ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak gerekçeli kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle düşme, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından 7394 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin lehe olduğu kabul edilip mahkûmiyet kararı verilerek karma uygulama yapılması,

2. Kabule göre de; sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her suç için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından tek hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/276 Esas, 2023/1152 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/276 Esas, 2023/1152 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3483, Karar No: 2020/10586, Tarih: 01.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/3483 E.  ,  2020/10586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddi ile ilk derece mahkemesinin kararının müşterek methalin tescili yönünden düzeltilerek esastan reddine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince müşterek methalin tescili yönünden düzeltilerek esastan reddine ilişkin hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ilişkin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca müşterek methalin tescili yönünden düzeltilerek, esastan reddedilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın müşterek methalin tesciline ilişkin yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ilk derece mahkemesi kararına eklenmesi ile yetinilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın müşterek methalin tesciline ilişkin yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ilk derece mahkemesi kararına eklenmesi ile yetinilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

a) 27.11.2020 tarihinde 31317 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 16.07.2020 tarihli 2018/104-2020/39 E/K sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile 2942 s. Kamulaştırma Kanunu’na 7139 s. Yasa ile eklenen 10/8 md dördüncü cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile 10/8 md yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibarelerinin iptaline karar verildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

b) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1661, Karar No: 2013/13779, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1661 E.  ,  2013/13779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2010 gün ve 2007/128 Esas, 2010/29 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında TCK.nın 103/4. maddesi ile yapılacak artırımın TCK.nın 103/3. maddesine göre belirlenen cezadan 1/2 yerine, 1/4 artırım yapılarak eksik ceza tayini, TCK.nın 43. maddesine göre yapılacak artırımın aynı Kanunun 61. maddesine aykırı şekilde 103/6. maddesinden önce uygulanması, 103/6. maddesine göre yapılan artırımın TCK.nın 49. maddesine aykırı olarak 20 yıldan fazla olarak belirlenmesi, 31/3. maddesi gereği yapılan 1/3 indirim neticesinde kalan ceza miktarının hükümde belirtilmemesi netice cezanın TCK.nın 31/3. maddesi gereği 12 yıldan fazla olmaması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa göre; sanığın eylemini organ sokma şeklinde gerçekleştirdiği ve eyleminin TCK.nın 103/2. maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Kanunun 103/1. maddesinden hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

TCK.nın 103/1-3-6. maddeleri ile belirlenen ceza üzerinden 31/2. maddesi uyarınca yapılan indirim neticesinde kalan ceza miktarının hükümde belirtilmemesi,

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Oluşa göre; sanığın eylemini organ sokma şeklinde gerçekleştirdiği ve eyleminin TCK.nın 103/2. maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Kanunun 103/1. maddesinden hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

TCK.nın 103/1-3-6. maddeleri ile belirlenen ceza üzerinden 31/2. maddesi uyarınca yapılan indirim neticesinde kalan ceza miktarının hükümde belirtilmemesi,

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Mağdurun 23.03.2007 günü okul tuvaletinde bulunduğu sırada sanıkların tuvalete gelerek kapıyı kapatıp cinsel istismar eylemlerini mağdurun o an için bulunduğu yerde gerçekleştirdikleri, sanıkların mağduru cinsel eylem süresince alıkoyma eylemlerinin cinsel istismar suçunun unsuru içinde bulunduğu, 23.03.2007 tarihinden önceki olaylarda ise eylem yeri olan tuvalete götürülme olup olmadığı, eylemlerin gerçekleştiği mekanda ne şekilde bulundukları, hürriyetten yoksun kılma suçunun ne şekilde oluştuğuna dair açıklayıcı beyan ve delil bulunmadığı gözetilmeden sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine, mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, cinsel istismar suçu yönüyle ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3675, Karar No: 2012/22405, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3675 E.  ,  2012/22405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, icra yolu ile prim ödediği 08/03/1991-30/06/1998 ve 23/12/1998-13/05/1999 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabii zorunlu sigortalı veya isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının icra yolu ile prim ödediği 8.3.1991-30.6.1998 ve 23.12.1998-13.5.1999 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı veya isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının nizalı dönemde vergi ve oda kaydının bulunmadığından zorunlu ... sigortalısı sayılmasının mümkün olmadığı ve kuruma yazılı talebi bulunmadığından isteğe bağlı sigortalı sayılmasının da mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının vergi kaydına istinaden 8.3.1991 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı kabul edildiği, 8.3.1991-30.6.1998 tarihleri arasındaki prim borcunu icra takibi neticesinde ödediği, 8.3.1991-14.1.1993 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, oda ve esnaf sicil kaydının bulunmadığı, davacı tarafından davalı kuruma verilen 28.11.2006 tarihli işi bırakma formunda davacının vergi kaydının 14.1.1993 tarihi itibari ile sona erdiğinin anlaşılması üzerine bu tarih itibari ile sigortalılığının sona erdirildiği, 14.1.1993-30.6.1998 tarihleri arasında kendi nam ve hesabına çalışmasına ilişkin vergi, oda ve esnaf sicil kaydının bulunmadığı, 23.12.1998-13.5.1999 tarihleri arasına ilişkin tahsil edilen primlerin davacıya iade edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının 14.1.1993-30.6.1998 tarihleri arasında kendi nam ve hesabına çalışmasına ilişkin vergi, oda ve esnaf sicil kaydı yok ise de, anılan döneme ilişkin primlerin kurumca icra takibi yoluyla sigortalıdan tahsil edilmesi ve uzun süre kullanılmış olmasına göre, bu dönemde zorunlu ... sigortalı kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40479, Karar No: 2017/3371, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40479 E.  ,  2017/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16961, Karar No: 2022/13963, Tarih: 18.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16961 E.  ,  2022/13963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 272/3-a.c maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükme karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, CMK'nın 279/1-b maddesi uyarınca verilen, istinaf isteminin reddine dair kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığından ve CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanık yönünden yasa yoluna başvuruda ve merciinde yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemece kararın değerlendirilmesi için tebliğnameye uygun olarak dosyanın bu suçlar yönünden incelenmeden İADESİNE,

II-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; alt sınırdan uzaklaşarak üst sınırdan cezaya hükmedildiği, müvekkilin olay tarihinde iş yerinde çalıştığını gösteren dokümanlar ile tanık beyanlarını yok sayarak hukuka aykırı karar verildiği, müvekkil sanık sağ elini kullanmakta olup herhangi bir kutunun kapağını açması için sadece sol işaret parmağını kullanması fiziken de mümkün olmadığından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 18/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5790, Karar No: 2012/16865, Tarih: 17.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5790 E.  ,  2012/16865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, doğrudan tayin edilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden ''sanığa aynı suçtan verilen adli para cezalarının toplanarak 6500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.