muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4542, Karar No: 2022/5578, Tarih: 12.09.2022

5271 sayılı CMK'nın ''Temyiz gerekçesi'' başlığını taşıyan 295. maddesinin 1. fıkrasında; ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir.'' hükmü; CMK'nın ''Temyiz isteminin reddi'' başlıklı 298. maddesinde ise; ''Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebepleri içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddedir.'' amir hükmü bulunmaktadır.

Tüm bu düzenlemeler gereğince yapılan incelemede; davacının yokluğunda 22.02.2018 tarihinde verilen hükme karşı süresi içerisinde verdiği 22.03.2018 tarihli ve herhangi bir temyiz gerekçesi içermeyen temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE; dosyanın gereği için ... Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 12.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/31354, Karar No: 2021/2573, Tarih: 08.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/31354 E.  ,  2021/2573 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanunu’na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli Berke Madencilik San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 05/08/2016 tarihli ve 99545775-100-E.427297 sayılı yazısı ile uygulanan 384.853,01 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Bayat (Çorum) Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/08/2018 tarihli ve 2018/12 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Çorum Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/01/2019 tarihli ve 2018/4691 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 01/07/2019 gün ve 94660652-105-19-8516-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/07/2019 gün ve KYB-2019/70509 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Çorum İli Bayat İlçesi sınırları içerisinde faaliyet gösteren kabahatli firmaya ait 4. grup jips, bakır işletme ruhsat sahası ile ilgili olarak yapılan inceleme sonucu Maden İşleri Genel Müdürlüğü (MİGEM) tarafından düzenlenen 05/08/2016 tarihli idarî para cezasının;

2012 yılı imalatının ÇED (Çevresel Etki Değerlendirme) izni alanı dışında kaldığı ve GSM (Gayrısıhhi Müessese) kapsamında İşyeri Açma Ve Çalışma Ruhsatının MİGEM'e verilmediği tespit edildiğinden 3213 sayılı Kanun'un 7. maddesi uyarınca 38.368,80 Türk lirası,

2011 yılına ait 50 ton bakır üretiminin heyet üyelerine beyan edilmesine rağmen 2011 yılı 29. madde evraklarında üretimin beyan edilmemesi, ancak 05/01/2015 tarihli ve 40567 sayılı dilekçe ile verilen revize 29. madde evrakında beyan edilmesi, bu itibarla heyetin görev tespit tarihinden sonra geç beyan edilen 50 ton bakır için 3213 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 4. fıkrası uyarınca 1.165,10 Türk lirası ve aynı gerekçe ile anılan Kanun'un 10. maddesinin 6. fıkrası gereğince 38.368,80 Türk lirası,

2013 yılına ait 29. madde evrakı (jips) verilmediğinden güncel teminat bedeli olan 38.368,80 Türk lirası,

2012 yılına ait 29. madde evrakı (bakır) verilmediğinden güncel teminat bedeli olan 38.368,80 Türk lirası,

2013 yılına ait 29. madde evrakı (bakır) verilmediğinden güncel teminat bedeli olan 38.368,80 Türk lirası,

2010 yılı Çevre İle Uyum Teminatı geç ve eksik yatırıldığından güncel teminat bedeli olan 38.368,80 Türk lirası,

2011, 2012 ve 2013 yıllarında Çevre İle Uyum Teminatı yatırılmadığından güncel teminat bedeli olan 38.368,80 Türk lirası (üç kez),

2011, 2012, 2013 yıllarında teknik nezaretçisiz üretim yapıldığı tespit edildiğinden 38.368,80 Türk lirası olmak üzere toplam 384.853,01 Türk lirası olarak düzenlendiği anlaşılmış ise de;

2010 yılı Çevre İle Uyum Teminatı geç ve eksik yatırıldığından güncel teminat bedeli olan 38.368,80 Türk lirası,

2011, 2012 ve 2013 yıllarında Çevre İle Uyum Teminatı yatırılmadığından güncel teminat bedeli olan 38.368,80 Türk lirası (üç kez),

2011, 2012, 2013 yıllarında teknik nezaretçisiz üretim yapıldığı tespit edildiğinden 38.368,80 Türk lirası olmak üzere toplam 384.853,01 Türk lirası olarak düzenlendiği anlaşılmış ise de;

1- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır.” şeklindeki düzenleme karşısında, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8532 esas, 2015/5258 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, zamanaşımı süresi kabahat tarihinde başlayıp idarî para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği cihetle, somut olayda idarî para cezasını gerektiren fiillerin 2010, 2011, 2012, 2013 yıllarında işlenmiş olduğu ve Çorum Sulh Ceza Hâkimliğinin itiraz üzerine karar verdiği 04/01/2019 tarihi itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, itirazın bu yönüyle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- Mahkemesince aldırılan 01/06/2017 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, itiraza konu maktu nitelikteki idarî para cezalarının kabahat fiilinin gerçekleştiği tarihlerdeki (2010, 2011, 2012, 2013) güncel teminat tutarları üzerinden tahakkuk ettirilmesi gerektiği gözetilmeden, idarî para cezasının düzenlenme tarihindeki güncel teminat tutarları üzerinden tahakkuk ettirilerek fazla ceza tayin edilmesinde,

3- Kabahatlinin 2012 yılı imalatının ÇED (Çevresel Etki Değerlendirme) izni alanı içinde olduğunu iddia etmesi karşısında, bu hususun tespitine ilişkin olarak mahallinde keşif icra edilmek suretiyle alanında uzman kişilerden bilirkişi raporu aldırılması gerektiğinin gözetilmemesinde,

4- Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2017/3334 esas, 2019/195 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 18/02/2015 gün 29271 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6592 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile 3213 sayılı Kanun'un 12/4. maddesinde değişiklik yapıldığı ve idarî para cezasının Devlet hakkının (10 katı yerine) 5 katı üzerinden uygulanacağının hükme bağlandığı gözetilmeden, 2011 yılında beyan edilmediği belirtilen 50 ton bakır üretimine ilişkin olarak Devlet hakkının 10 katı üzerinden idarî para cezası uygulanmasında,

İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Kanun yararına bozma isteminin (1) numaralı maddesinde yer alan, kabahatliye 05/08/2016 tarih ve 427297 sayılı karar ile 3213 sayılı Maden Kanununun 12. maddesi uyarınca uygulanan 1.165,10 TL idari para cezasına ilişkin talep yönünden;

5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/3. maddesi gereğince nispi idari para cezası gerektiren kabahatler açısından soruşturma zamanaşımının sekiz yıl olduğu, 5995 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 3213 sayılı Maden Kanununun 14. maddesine göre, devlet hakkının, çıkarılan madenin ocakbaşı fiyatı üzerinden maddedeki düzenleme ve ekli 3 numaralı tabloda öngörülen oranlarda alınacağı ve her yılın haziran ayının son gününe kadar yatırılmasının gerektiği, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca da yaptığı üretim ve sevkiyatı bildirmediği tespit edilen ruhsat sahiplerine, ödenmesi gereken devlet hakkına ilaveten bildirilmeyen miktar için hesaplanacak devlet hakkının on katı (6592 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yapılan değişiklik sonrası beş katı) tutarında idarî para cezası verileceğinin öngörüldüğü, bu itibarla kabahatliye yüklenen fiilin nispi idari para cezası gerektirdiği ve yukarıda değinilen 5326 sayılı Kanunun 20/3. maddesi uyarınca sekiz yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu cihetle, kabahatlinin uygulanan idari para cezasına karşı yaptığı başvurunun reddine dair Bayat (Çorum) Sulh Ceza Hakimliğinin 08/10/2018 tarih, 2018/12 D.İş sayılı kararına karşı itirazını değerlendiren merci Çorum Sulh Ceza Hakimliğinin 2018/4691 D.İş. sayılı kararının ise 04/01/2019 tarihinde verildiği, dolayısıyla, 2011 yılında ürettiği 50 ton bakır madenini bildirmeyerek takip eden haziran ayı sonuna kadar devlet katkısını ödemeyen kabahatlinin fiili için öngörülen zamanaşımının 04/01/2019 tarihi itibariyle dolmadığı anlaşılmakla,

Bu idari para cezasına yönelik olarak, soruşturma zamanaşımının dolduğuna yönelik, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

II) Kanun yararına bozma isteminin (1) numaralı maddesinde yer alan, kabahatliye 05/08/2016 tarih ve 427297 sayılı karar ile uygulanan idari para cezalarından yukarı madde kapsamı dışında kalan diğer idari para cezalarına ilişkin talep ve kanun yararına bozma isteminin (4) numaralı maddesi yönünden;

Bu idari para cezasına yönelik olarak, soruşturma zamanaşımının dolduğuna yönelik, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

II) Kanun yararına bozma isteminin (1) numaralı maddesinde yer alan, kabahatliye 05/08/2016 tarih ve 427297 sayılı karar ile uygulanan idari para cezalarından yukarı madde kapsamı dışında kalan diğer idari para cezalarına ilişkin talep ve kanun yararına bozma isteminin (4) numaralı maddesi yönünden;

1) Kabahatliye atılı eylemler için, kabahat tarihlerinde, 3213 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca hesaplanacak ruhsat teminatının irat kaydedilmesi şeklinde idari yaptırımlar öngörülmüşken, 18/02/2015 gün 29271 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6592 sayılı Kanun ile 3213 sayılı Kanunun ilgili maddelerinde yapılan değişiklikler ile bu eylemlerin yaptırımlarının 30.000,00 TL ve 50.000,00 TL maktu idari para cezalarına dönüştürüldüğü, bu haliyle de öngörülen ceza miktarlarına göre 5326 sayılı Kanunun 20/2-b,c maddelerinde düzenlenen 3 ve 4 yıllık soruşturma zamanaşımına tabi olmaları nedeniyle bu değişikliğin kabahatlinin lehine olduğu, zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği cihetle, (I). madde kapsamında incelenen ve nispi idari para cezası öngörülmesi nedeniyle sekiz yıllık zamanaşımına tabi olan, “yaptığı üretim ve sevkiyatı bildirmeme” dışındaki fiillerin işlendiği tarihlerin 2010-2013 yılları arasında olduğu ve kabahatlinin itirazını değerlendiren Çorum Sulh Ceza Hâkimliğinin karar tarihi olan 04/01/2019 itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğu,

Ayrıca, kabahatliye uygulanan 2010, 2011, 2012 ve 2013 yılları çevre uyum teminatlarının yatırılmaması ya da geç yatırılması ile ilgili idari para cezasına dayanak teşkil eden 3213 sayılı Kanunun 13/1. maddesinde 6592 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile yapılan değişiklik ile ruhsat sahiplerinin çevre uyum teminatı yatırma yükümlülüğünün ve bunun tabi sonucu olarak da bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde öngörülen yaptırımın ortadan kaldırıldığı, bu şekilde eylemin kabahat olmaktan çıktığı, 5326 sayılı Kanunun 5/1. maddesindeki atıf gereğince, kanunların zaman bakımından uygulanmasına ilişkin 5237 sayılı TCK’nin 7/1. maddesindeki düzenleme ışığında, sonradan değişen kanun ile kabahat olmaktan çıkartılan eylem için yaptırım uygulanamayacağı,

2) 6592 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile 3213 sayılı Kanun'un 12/4. maddesinde değişiklik yapıldığı ve idari para cezasının Devlet hakkının (on katı yerine) beş katı üzerinden uygulanacağının hükme bağlandığı ve lehe hüküm getiren anılan Kanunun, Kanun Yararına Bozma talebine konu Çorum Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/01/2019 tarihli ve 2018/4691 değişik iş sayılı kararının verildiği tarihte yürürlükte olduğu,

2) 6592 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile 3213 sayılı Kanun'un 12/4. maddesinde değişiklik yapıldığı ve idari para cezasının Devlet hakkının (on katı yerine) beş katı üzerinden uygulanacağının hükme bağlandığı ve lehe hüküm getiren anılan Kanunun, Kanun Yararına Bozma talebine konu Çorum Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/01/2019 tarihli ve 2018/4691 değişik iş sayılı kararının verildiği tarihte yürürlükte olduğu,

Anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinin, (1) ve (4) numaralı maddeleri içeriği, (1) numaralı madde yönünden kısmen ve çevre uyum teminatının yatırılmaması nedeniyle 3213 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca uygulanan idari yaptırım yönünden farklı gerekçe ile yerinde görüldüğünden, Çorum Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/01/2019 tarihli ve 2018/4691 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatliye, 3213 sayılı Kanunun 12/4. maddesi uyarınca uygulanan idari para cezasının, 6592 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile değişik 3213 sayılı Kanun'un 12/4. maddesi gereğince, bildirilmeyen miktar için hesaplanacak devlet hakkının beş katı olan 896,20 TL’ye indirilmesine, kabahatli hakkındaki diğer idari para cezalarının kaldırılmasına, karardaki diğer hususların aynen saklı tutulmasına, bozma sebebine göre, kanun yararına bozma isteminin (2) ve (3) numaralı maddeleri yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1949, Karar No: 2010/2746, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1949 E.  ,  2010/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACIlar : ...-...-... GÖZALAN

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında...Köyü, ... Mevkii 105 ada 19 parsel sayılı 7260,00 m², 20 parsel sayılı 8769,00 m², 21 parsel sayılı 5762,00 m², 22 parsel sayılı 7015,00 m², 23 parsel sayılı 5429,00 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, dava dışı 105 ada 18 nolu parsele uygulanan 1929 tarihli 17 tahrir nolu vergi kaydı miktar fazlası olarak 08.03.1993 tarihli komisyon kararıyla, tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmişlerdir. Davacılar taşınmazların zilyetliklerinde bulunduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece; taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları ve davacılar yararına zilyetlik koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve dava konusu 20 ve 21 sayılı parsellerin davacı ... adına, 22 sayılı parselin davacı ... Gözalan adına, 23 sayılı parselin davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Bölgede tespit tarihinden önce yapılan orman kadastrosu bulunmamaktadır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların dava dışı 18 nolu parselle birlikte davacılar tarafından ekonomik amaca uygun olarak kullanıldığı, memleket haritasında bu alanların tarım alanı olarak görüldüğü, kültür arazisi olduğu ve davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, verilen karar dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmemektedir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların dava dışı 18 nolu parselle birlikte davacılar tarafından ekonomik amaca uygun olarak kullanıldığı, memleket haritasında bu alanların tarım alanı olarak görüldüğü, kültür arazisi olduğu ve davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, verilen karar dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; dava konusu taşınmazlar dava dışı 13 ve 18 nolu parsellerle bütün olup 18 nolu parsele uygulanan ve davacıların dayandığı 1929 tarihli 17 tahrir nolu vergi miktar fazlası olarak komisyon kararıyla Hazine adına tespit edilmişlerdir. Davacılar vergi kaydına ve zilyetliğe dayanarak dava açmışlardır. Dayanılan vergi kaydının batı sınırı çalılık okumakta ve eylemli durumda da taşınmazların batısında 105 ada 44 nolu orman parseli bulunmaktadır. O halde kayıt miktar fazlasının, vergi kaydının tesis tarihinden sonra keza 1959 tarihli memleket haritasından önce ormana el atma suretiyle elde edildiğinin kabulü zorunludur. Bu tür yerler zilyetlik yoluyla kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemezler. Dayanılan vergi kaydı değişebilir sınırlar içerdiğinden, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamının belirlenmesi gerekir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluştururlar. Vergi kaydı miktarı kadar yer 18 nolu parsel olarak davacılar ve murisleri adına tespit edilmiş ve kesinleşmiştir. Bu nedenle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken ... şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ayrıca davacılardan ... ve ... Gözalan tarafından 16.04.1993’de ...kadastro mahkemesinin 1993/289 esas sayılı dosyasında açılan dava, mahkemenin 12.09.1996 günlü kararıyla dava dosyamız olan 1993/287 esas sayılı dosya ile birleştirildiği halde birleşen dava hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilmemiş olması da doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 04/03/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9223, Karar No: 2012/18270, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9223 E.  ,  2012/18270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı borçlu şirketin kendisine tebliğ edilen ve kayıtlarına işlenen açık faturada belirtilen 3.200,00 TL'yi müvekkil şirkete ödemediğini, bu nedenle davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve davalı hakkında icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; söz konusu fatura tarihinin 27.09.2006 olduğunu, müvekkil şirket tarafından 29.09.2006 tarihinde davacı şirket adına bu borç karşılığında 05.11.2006 keşide tarihli, 3.200,00 TL miktarlı çekin keşide edilerek söz konusu borcun kapatıldığını belirterek davanın reddine ve davacı hakkında kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacı vekilinin, davalının ödeme iddiasının dayanağı olan çekin arkasındaki ciroların,kaşe ve imzaların müvekkili şirketin yetkilisine ait olmadığı yönünde itirazda bulunduğu ve bu ödemeyi kabul etmediklerini beyan ettiği, davacı şirketi temsile yetkili şahsın imza sirküleri ve dava dilekçesi ekindeki vekaletnamedeki imzasının cirodaki imzayla gözle görülür şekilde benzerlik arzetmesi ve birbirine yakın ünvanları bulunan İpek Elektrik ve.... ortakları ve yetkilisinin aynı kişi olması dikkate alınarak imza incelemesi yaptırılması yoluna gidilmediği, her ne kadar tarafların ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de her iki şirketin defterlerinin de T.T.K. hükümlerine uygun tutulmadığı dikkate alınarak lehlerine delil olarak değerlendirilmediği, davalının ödeme yaptığını kendisi tarafından keşide edilen çeke dayandırdığı, çekin delil olarak değerlendirildiği ve fatura tutarı 3.200,00 TL'nin davacı şirkete bu çek ile ödenmiş olduğunun kabul edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının ödeme savunmasına konu ettiği çekle ilgili olarak davacı çekte sıfatı bulunmadığını, ciro imzasının müvekkili şirketle ilgisi bulunmadığını ve imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını iddia etmiş, ciranta olarak gösterilen şirketin de müvekkili şirket olmadığını ileri sürmüştür. Bu durumda Mahkemece davacının bu iddiaları üzerinde durulup, gerektiğinde imza incelemesi de yaptırılarak tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, hakimin kendisini bilirkişi yerine koyarak imza yönünden değerlendirme yapıp yazılı şekilde hüküm oluşturması doğru görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/8531, Karar No: 2014/1974, Tarih: 17.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/8531 E.  ,  2014/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Kadastro sırasında Ovacık Köyü, 363 parsel sayılı taşınmaza uygulanan Eylül 1323 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren denetlemeye elverişli, birbirini takip eden ve bilgisayarda yazılı ve iktisap sebeplerini belirtir şekilde tüm gittileri, varsa krokisi ve kadastro sırasında Ovacık Köyü 363 sayılı parsel haricinde başka parsellere revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin tutanak örneklerinin dosya arasına konulması,

2) Mahkemece 01/03/2010 tarihinde yapılan keşifte görev alan .... Karayumak’ın raporu dosya arasında bulunmamaktadır. Anılan raporun bilirkişiden istenilerek dosya arasına konulması,

3) Mahkemece 25/05/2012 tarihinde yapılan keşifte görev alan ....13/08/2012 havale tarihli raporunda bilirkişi krokisinde (A ve B) harfleriyle gösterilen taşınmaz üzerinde dağınık vaziyette 15-25 yaşlarında 22 adet kızılçam ağacı bulunduğunu, aynı keşifte görev alan Orman Mühendisi ...dava konusu taşınmaz içinde 25 yaşlarında 15 adet kızılçam ağacı bulunduğunu ifade ettikten sonra sayısını vermeden krokide (B) harfi ile gösterilen bölüm üzerinde kızılçam ağaçlarının bulunduğunu ifade etmişlerdir. Bilirkişilerin beyanlarından, dava konusu taşınmaz üzerindeki kızılçam ağaçlarının sayısının ne olduğu, bu ağaçların dağınık mı, yoksa krokide (A ve B) harfleri ile gösterilen bir bölüm üzerinde mi olduğu anlaşılamamaktadır. Bu nedenle, dava dosyasının ziraat ve orman bilirkişilerine verilerek dava konusu taşınmaz üzerindeki orman ağaçlarının sayısının ve bu ağaçların dağılımının ne olduğu (krokide A ve B ile gösterilen hangi bölüm üzerinde olduğu) yönünde raporlar arasındaki çelişkiyi giderir müşterek imzalı ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

İade kararı ile iade kararı gereğince gönderilecek cevabî yazı ile varsa cevabî yazı ekindeki belgeler ile bilirkişiler tarafından hazırlanacak ek raporun bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin yukarıda belirtilen eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesinin sağlanması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.