muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12821, Karar No: 2012/18230, Tarih: 15.11.2012

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu Fethiye İlçesi, Bekçiler Köyü İlköğretim Okulu’nda yapılan keşif sonucu alınan 07.03.2006 tarihli raporda “mimarın, onaylı projesiyle bir ilköğretim okulunun ihtiyaçlarına cevap verebilecek tüm çözümleri üretmiş olmasına karşın, yerinde yapılan değişikliklerle hassasiyet gösterilen bu özelliklerin fotoğraflardan da görüldüğü gibi asıl kimliğini kaybettiğinin bildirildiği, taraflar arasında bir okul binasının yapımı için gerekli olan tip projenin hazırlanması konusunda resmi-geçerli bir sözleşmenin bulunmadığı, davacıdan resmen bir proje hazırlanması talebinde bulunulmadığı, dosyaya sunulan Tip Mimari Projeler davacı tarafından 2000 yılı Mayıs ayında tasarlanmış ve 25.08.2000 tarihinde onanmış ise de bu tip projenin Bekçiler Köyü 16 Derslikli İlköğretim Okulu inşaatında bire bir aynen uygulanmadığı bilirkişi raporları ile de sabit olduğundan, davacının iddiasının yerinde olmadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, davacıya ait projenin davalıya ait Muğla İli, Fethiye İlçesi, Bekçiler Köyü İlköğretim Okulu inşaatında izinsiz kullanıldığı iddiası ile açıldığından uyuşmalığın halli davacının projesinin dava konusu okulda kullanılıp kullanılmadığı noktasında toplanmaktadır. Davalının yaptırdığı okulun projesiz olması mümkün bulunmadığından mahkemece, davacıya ait proje ve davalı tarafından dava konusu okulun inşası sırasında kullanılan proje celp edilip il milli eğitim müdürü ile diğer sanık ve tanık konumundaki kişilerin Muğla 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/293 Esas, 2006/433 Esas, 2007/514 Esas ve 2008/194 Esas sayılı dosyalarındaki beyanları da nazara alınarak aralarında inşaat mühendisi, mimar ve fikri mülkiyet konularında uzman öğretim görevlisinden oluşacak üçlü bilirkişi kurulundan davacının daha önce alınan bilirkişi raporlarına karşı ileri sürdüğü ciddi itirazları da karşılayacak şekilde yeni bir rapor alınması ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31978, Karar No: 2017/3023, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31978 E.  ,  2017/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16537, Karar No: 2019/14082, Tarih: 25.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16537 E.  ,  2019/14082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının davalıya ait hastanede temizlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, işyerinde gece ve gündüz vardiyası şeklinde çalışılmasına rağmen uzun süre üst üste 2 vardiyaya ilaveten 10 saat olarak yasalara aykırı çalıştırıldığını, fazla mesai ücretleri ile çalıştığı hafta tatili günleri zamlı ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir. Mahkemece davacı tanıklarının husumetli olması sebebiyle davalı tanıklarının anlatımına göre hesaplanan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı tanıklarının anlatımına itibar edilmiş ise de, davacının her gün ameliyatların uzaması sebebiyle normal mesai bitiminden sonra 1 saat daha çalıştığı benimsenmiş, böylece (01 Nisan-31 Ekim tarihleri arasındaki) yaz döneminde; 5 gün 08.00-18.30 saatleri arasında günlük 1 saat ara dinlenmesi kullanarak 9,5 saat, Cumartesi günü ise 6 saat olmak üzere toplam haftada 53,5 saat çalıştığı, böylece haftalık fazla çalışma süresinin 8,5 saat olduğu, (01 Kasım-31 Mart tarihleri arasındaki) kış döneminde ise; 5 gün 08.00-19.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi kullanarak 9,5 saat, Cumartesi günü ise 6 saat olmak üzere toplam haftada 53,5 saat çalıştığı, böylece haftalık fazla çalışma süresinin 8,5 saat olduğu kabul edilmiştir.

Ne var ki, davalı tanığı ..., “çalışma saatleri sabah 08.00, akşam kış dönemi 17:30, yaz dönemi 18.00 olarak çalışıyordu. Cumartesi daha önce 15.00’e kadardı, şu an 13.00’e kadardır, bir yıldır cumartesi günleri 13.00’e kadar çalışılır, hafta içi 17:30-18:00’den sonra çalıştığı olurdu, ameliyatlar uzun sürdüğü zaman yarım saat 1 saat mesai yapardı onun karşılığında izin veya ek ücret olarak alırdı ameliyatlar çok uzun sürmezdi çünkü hekimler de durmazdı..” şeklinde; diğer davalı tanığı... da, “sabah 08.00, akşam kış dönemi 17:30, yaz dönemi 18.00, cumartesi daha önce 15.00’e kadardı şu an 13.00’e kadardı, bir yıldır cumartesi günleri 13.00’e kadar çalışılır, pazar günleri tatildi, hafta içi 17:30-18:00’den sonra çalıştığı olurdu ameliyatlar uzun sürdüğü zaman bazen 1 saat bazen daha uzun süre ile mesai yapardı onun karşılığında izin veya ek ücret olarak alırdı , kişi isterse izin kullandırılırdı...” şeklinde beyanda bulunmuştur. Şu halde, davalı tanıkları “bazen ameliyatlar uzun sürdüğü zaman davacının yarım saat bir saat daha çalıştığı” yönündeki anlatımının davacının genel olarak her gün bir saat daha fazla çalışıldığı şeklinde değerlendirilmesi hatalıdır. Tanıkların, ameliyat dönemleri ve ameliyatların hangi dönemlerde ne kadar süre ile uzadığına ilişkin olarak somut bir beyanları bulunmadığına göre, davacının tanıklarca bildirilen (yaz döneminde 5 gün 08.00-17.00, cumartesi günü 08.00-15.00 saatleri arasında ve kış döneminde 5 gün 08.00-18.00, cumartesi günü 08.00-15.00 saatleri arasında) çalışma düzeninde çalıştığı kabul edilmeli, bu çalışma düzenine göre fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında yeniden değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Hatalı hukuki değerlendirme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi yerinde olmayıp, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12666, Karar No: 2012/17718, Tarih: 18.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/12666 E.  ,  2012/17718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : 1-2001 suç tarihli davalarda düşme

2-2002 suç tarihli davalarda beraat

3-213 sayılı VUK.nun 359/b-1.; 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi gereğince erteli 18 ay hapis cezası.

Katılan vekilinin temyizinin sanıklar hakkında kurulan zamanaşımı nedeniyle davaların düşürülmesi ve beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilmiştir.

1-Katılan vekilinin sanık ... hakkında "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçundan kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarının yasadaki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının sanıklar hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat, müdafilerinin sanıklar hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak'' suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK 'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili, O yer Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK 'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Katılan vekilinin sanık ... hakkında "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3-Katılan vekilinin sanık ... hakkında "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanıklardan ... hakkında "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından açılmış dava bulunmadığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan suçtan zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararı vermek suretiyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 150 ve 257. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4172, Karar No: 2013/7505, Tarih: 20.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/4172 E.  ,  2013/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte 30.11.2012 tarihinde borçlunun Ziraat Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesine göre yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu' nun Geçici 6. maddesinin 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el atma işlemlerinde de uygulanacağını hükme bağlayan 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 01.11.2012 tarihli kararı ile Anayasa' ya aykırı bulunarak iptal edilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin gerekçeli kararı henüz yayınlanmamış olup, ancak kısa kararda 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesiyle ilgili iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayınlanmasından itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği aynı kararda belirtildiğinden, somut olay açısından 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ve 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi halen uygulanabilir durumda olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulüne, İcra Müdürlüğü'nün 30.11.2012 tarihinde borçlunun Ziraat Bankası nezdinde bulunan hesapları üzerindeki haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesi üzerine hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasanın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar

sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup,

13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup,

13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. Maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 30.11.2012 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edilmiş olduğundan ve halen yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda borçlunun Ziraat Bankası'ndaki hesabına haciz konulması hukuka uygundur. Mahkemece şikayetin reddi yerine, yazılı gerekçelerle kabulüne ve haczin kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir
Yargıtay — Esas No: 2015/28328, Karar No: 2017/1506, Tarih: 13.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/28328 E.  ,  2017/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın, başka bir olay nedeniyle yargılandığı davada, duruşma sırasındaki görülmekte olan dava ile ilgili olan sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.