muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1426, Karar No: 2017/10211, Tarih: 07.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/1426 E.  ,  2017/10211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... 39. İş Mahkemesi

KARAR

A) Davacı İstemi:

Davacı, 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle ölüm aylığının kesilmesi işlemine karşı 06.3.2012 tarihinde yeniden aylık bağlanması talebine yönelik SGK tarafından tesis edilen 27/03/2012 tarih ve 3/1008660 sayılı red kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabı:

Davalı SGK vekili özetle; sosyal güvenlik denetmen raporu gereği 5510 sayılı Kanunun 56/b,son maddesi gereğince yapılan kurum işleminin yerinde olduğu ve ilçe emniyeti tarafından düzenlenen rapor gereği açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini, talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk derece Mahkemesince;“ 15/04/2009 tarihinden sonra ayrı adres bilgilerinin ortaya çıkmış olması ve bu durumun dosya kapsamında yer alan diğer bilgiler ve tanık beyanları ile birlikte değerlendirilmesi durumunda davacının 15/04/2009 tarihinden sonraki dönemde boşandığı eşi ile birlikte fiilen yaşadığına ilişkin somut kanıt bulunamadığından, 01/11/2008-15/04/2009 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olan kurum işleminin yasal ve yerinde olduğunun kabulü halinde davacının bu devreye ilişkin isteminin reddinin gerekeceğini, davacının 15/04/2009 tarihinden sonraki dönemde boşandığı eşi ile birlikte fiilen yaşadığına ilişkin somut kanıt bulunmadığından 15/04/2009 tarihinden itibaren yetim aylıklarına devam edilmesinin ve biriken aylıklarının davacıya geri verilmesinin bu tarih itibariyle aksine kurum işleminin iptalinin gerekeceğini" bildirdiği, bilirkişinin bu raporunun dosya kapsamına ve delillere uygun olduğu anlaşıldığından davacı tarafından kısmen ispatlanan davanın kısmen kabul kısmen reddine karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİ ile, ... Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Sigortalı Emeklilik Daire Başkanlığı'nın davacı ... Tan hakkındaki 27/03/2012 tarih ve 1008660 sayılı kararının İPTALİ ile, davacının yetim aylığının yeniden bağlanmasına ve 15/04/2009 tarihinden itibaren biriken yetim aylıklarının davacıya ÖDENMESİNE, karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ;

Davalı SGK vekili; tanık ifadelerinin çelişik olduğu, sosyal güvenlik memuru raporunun aksini kanıtlamadığı, dosyada davacının eşinin abonelik kayıtlarının hiçbirinin bulunmadığı, 5434, 5510 sayılı kanunlarının ilgili hükümleri gereği Kurum işlemlerinin yerinde olup mahkemenin fiili birlikte yaşama olgusuna dair araştırma yapmadığı, oysa denetmenin komşuları dinlediği, sair delilerin topladığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. ./..

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Davalı SGK vekili; tanık ifadelerinin çelişik olduğu, sosyal güvenlik memuru raporunun aksini kanıtlamadığı, dosyada davacının eşinin abonelik kayıtlarının hiçbirinin bulunmadığı, 5434, 5510 sayılı kanunlarının ilgili hükümleri gereği Kurum işlemlerinin yerinde olup mahkemenin fiili birlikte yaşama olgusuna dair araştırma yapmadığı, oysa denetmenin komşuları dinlediği, sair delilerin topladığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. ./..

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge adliye Mahkemesince; “Kurumun aylık kesme işleminin dayanağı Sosyal Güvenlik Denetmeni Raporunda bile, davacının 10.10.2011 tarihli yeni adresinde iki çocuğu ile yaşadığı, eski eşin gelip gitmediği ve tanınmadığının tespit edildiği, dolayısıyla davacının 10.10.2011 adres değişiklik tarihinden önce eski eşi ile birlikte yaşadıkları sonucuna varıldığı belirgindir. Bu durumda en azından bu tarihten itibaren davacının yeniden babasından ölüm aylığına hak kazandığı, zira aylık kesme sebebinin ortadan kalktığı düşünülebilirse de, 5510 sayılı Kanunun, aylığın kesilmesine yol açan sebebin ortadan kalkması halinde, müracaat tarihini takip eden aybaşından itibaren yeniden alık bağlanacağına dair 35/3. Maddesi karşısında, HMK'nın 353/1-b.2. Maddesi uyarınca, ... 39. İŞ Mahkemesine ait,08.11.2016gün ve 2016/ 111-356 sayılı hükmün kaldırılmasına, yerine davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile, davalı Kuruma ait 27.3.2012 gün ve 18660 sayılı Kurum işleminin iptaline, davacıya babasından dolayı bağlana ölüm aylığının, 5510 sayılı Kanunun 35/3. Maddesi uyarınca, 06.3.2012 tarihli talebini takip eden aybaşı olan 01.4.2012 tarihinden itibaren yeniden bağlanmasına, bağlanan aylıkların davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.” gerekçesiyle

“1-Davalı vekilinin istinaf isteminin HMK'nun 353/1-b-2.maddesi uyarınca kabulüne,

2-... 39. İş Mahkemesine ait 08.11.2016 gün ve 2016/111-356 E.-K. sayılı hükmün KALDIRILMASINA, yerine;

3-Davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİNE, 27.03.2012 gün ve 1008660 sayılı kurum işleminin iptaline, davacıya babasından dolayı bağlanan yetim-ölüm aylığının 5510 SY'nın 35/3 maddesi uyarınca 06.03.2012 tarihli talebini takip eden ay başı olan 01.04.2012 tarihinden itibaren yeniden bağlanmasına, bağlanan aylıkların davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine,” karar verilmiştir.

E) Temyiz:

2-... 39. İş Mahkemesine ait 08.11.2016 gün ve 2016/111-356 E.-K. sayılı hükmün KALDIRILMASINA, yerine;

3-Davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİNE, 27.03.2012 gün ve 1008660 sayılı kurum işleminin iptaline, davacıya babasından dolayı bağlanan yetim-ölüm aylığının 5510 SY'nın 35/3 maddesi uyarınca 06.03.2012 tarihli talebini takip eden ay başı olan 01.04.2012 tarihinden itibaren yeniden bağlanmasına, bağlanan aylıkların davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine,” karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Davalı SGK vekili; “ Dosyada dinlenen tanıkların ifadeleri birbiri ile çelişmektedir. Çelişkili tanık beyanları kurum kontrol memurunun raporunun aksini ispat etmeye yetecek yeterlilikte değildir. Dosyada davacının eşinin abonelik kayıtlarının hiç biri yoktur. Eksik deliller ve eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır. Davacı ile eski eşi farklı yerlerde yaşamakta iseler ikamet adreslerine ilişkin kira kontratı ve kira ödemelerinin celbi ve incelenmesi gereklidir. Kendilerine ait taşınmazlarda ikamet etmekte iseler taşınmazın vergisinin kim tarafından yatırıldığının araştırılması gereklidir. Davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşayıp yaşamadıklarının, müfettiş raporunda ifade veren tanıklar mahkeme huzurunda dinlenilerek araştırılmaması hatalıdır.” gerekçeleriyle

Davacı vekili ; “Müvekkilin maaş bağlanmasına hak kazandığı tarih 01/08/2008 dir. Bu nedenle BAM kararını kabul etmiyoruz.” gerekçeleriyle yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle ölüm aylığının kesilmesi işlemine karşı 06.3.2012 tarihinde yeniden aylık bağlanması talebine yönelik SGK tarafından tesis edilen 27/03/2012 tarih ve 3/1008660 sayılı red kararının iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı ...’in 23/05/2008 tarihinde eşi ...'dan boşandığı, 2004 yılında vefat eden babasından dolayı yetim aylığı bağlandığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 17.11.2011 tarih ve 139 sayılı rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının aylığının kesilerek, Kurumca 26.10.2008 - 25.01.2012 tarihleri arası yersiz ödenen 23.117,50 TL tutarında aylıklar ve işlemiş faizinin borç çıkarıldığı, davacının 06.3.2012 tarihinde yeniden aylık bağlanması talebine yönelik SGK tarafından 27/03/2012 tarih ve 3/1008660 sayılı yazıyla aylık bağlanması talebinin reddine karar verildiği, anlaşılmıştır.

Ayrıca; 17.11.2011 tarih ve 139 sayılı denetmen raporunda; ...’in ... adresinde alınan 15.09.2011 tarihli beyanında; eşi ...’dan şiddetli geçimsizlik nedeniyle 2009 Yılında boşandıklarını, çocukların velayetinin babalarına verildiği, kendisine 200,00TL nafaka bağlandığını ve düzenli olmasa da ödendiğini belirterek,boşandığı eşinin ... de oturduğunu, boşandığı eşiyle (teyze çocukları olduğunu,) beraber oturmadıklarını ancak eşi olmadığı zamanlarda çocukları için evlerine gidip geldiğini, bu arada kendisinin, Berat cd. 2/B-2 de oturan ağabeyi ...’in evinde kalmakta olduğunu ifade ettiği, 15.09.2011 tarihinde bina sahibi ...’un beyanında; Berat Cd. 2/B adresinde davacı ...’in kardeşi olan ... ve ailesinin oturmakta olduğunu, davacı ...’nin sık sık buraya gelip gittiği, ancak ... 'in bu binada oturmadığını ifade

ettiği, eşinin ikamet adresi olan “...” adresindeki konutun kapalı olması nedeniyle çevreden soruşturma yapıldığı, berabar yaşadıklarına ilişkin beyanların denetmenlerce tutanak altına alındığı, ...’in ve eşi ...’ın adreslerini değiştirdikleri tarih olan 10.10.2011 tarihiden önce beraber yaşadıkları kanaatine varıldığı,31/10/2011 tarihli kolluk araştırmasında; ...’in ikamet ettiği bildirilen “Yıldırım Beyazıt Mah. ...-...” adresinde şahsın ağabeyi ...’in ikamet ettiği, adreste bulunan şahsın yengesi olan ... ile yapılan görüşmede ...’in kendi yanlarında ikamet etmediğini beyan ettiği, ...’in boşandığı eşi ...’ın ikamet ettiği bildirilen”... ...” adresinde yapılan araştırmada, şahısların birlikte ikamet etmekte iken kısa süre önce taşındıkları, aynı binanın 3 nolu dairesinde ikamet eden ev sahibi ... ile aynı binanın 7 nolu dairesinde ikamet eden ... ‘nın yukarıda adı geçen şahısların taşınmadan önce birlikte ikamet ettiklerini beyan ettiği, görülmüştür.

Bu durumda; Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen raporun içeriği ve 31/10/2011 tarihli kolluk tutanağı birlikte değerlendirildiğinde Kurum işleminin dayanağı olan denetimin yapıldığı tarihte davacı ve eşinin birlikte yaşadıkları sabit olup, bu tahkikata göre karar verilen Kurum işleminin yerinde olduğu, Kurum işleminden sonra davacı ve eşinin birlikte yaşamadıkları iddiasının ayrı bir tahkikat ve dava konusu olduğu, bu yönden davacının yeniden Kuruma müracaat etmeden dava açılamayacağı gözetilmeden davanın reddi yerine aksine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

G)SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1753, Karar No: 2022/12216, Tarih: 19.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1753 E.  ,  2022/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare ve davalı ... vekilleri ile davalı ... tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vekilleri ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü, 565 parsel sayılı taşınmazın gelir metodu esas alınarak net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan ağaçlara ise maktuen bedel biçilmesi ve bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Davalı ...’nun dava konusu taşınmazı ...’ndan 11.06.2012 tarihinde satın aldığı, dahili davalılardan ... mirasçıları ... ve ...’nun dava konusu taşınmazda malik sıfatı bulunmadığı dikkate alındığında haklarında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken bu hususta olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmaması,

2)...’na haksız ödenen 54.183,13 TL’nin mirasçılarından alınarak davacı idareye iadesine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi,

3)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2)...’na haksız ödenen 54.183,13 TL’nin mirasçılarından alınarak davacı idareye iadesine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi,

3)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

4)Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedelin derhal ödenmesi ve bu bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)Ayrı bir bendi olarak (Dahili davalılardan ... ve ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu sebebi ile reddine) cümlesinin yazılmasına,

b)(5) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dahili davalılara haksız ödenen 54.183,13 TL’nin varsa ödenen nemaları ile birlikte iade edilen bedel mahsup edilerek davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c)Davacı idareye vekalet ücreti ödenmesine ilişkin (11) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

d)(3) ve (4-a, b) numaralı bentlerinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (tespit edilen kamulaştırma bedeli 48.105,35 TL’ye dava tarihinden dört ay sonrası olan 28.12.2012 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 19.09.2022 tarihine kadar işleyecek faiziyle davalı ...’na derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3615, Karar No: 2015/4378, Tarih: 02.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3615 E.  ,  2015/4378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/60327

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2011

NUMARASI : 2010/377 (E) ve 2011/541 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Keşidecisi ....Mühendislik Elektrik İnşaat Gıda Sanayi ve Limited şirketi olan, 26.10.2009 tarihli, 16.000 TL bedelli suça konu sahte çeki kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında, sanığın; anılan çeki sattığı soğan karşılığında İ.. Ö.. isimli kişiden aldığını, sonrasında bu çeki satın aldığı kamyon damperi mukabilinde katılana verdiğini, çekin sahte olduğunu bilmediğini, olay nedeni ile kendisinin mağdur olduğunu savunması ve 16.04.2010 tarihli uzmanlık raporunda, çekin orjinal olduğu ancak, kırmızı kalemle kutu içerisine alınan kısımların kağıt liflerinde deformasyonlar bulunduğu, bu yerlerde evvelce bulunan ibarelerin silinerek yerlerine halen mevcut ibarelerin tahrifen yazılmış olduğunun tespit edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından sanıktan, İ.. Ö.. isimli kişiye satmış olduğu soğan karşılığında herhangi bir fatura, sevk irsaliyesi, teslim veya tesellüm belgesi tanzim edip etmediği, İ.. Ö..kimlik bilgilerini bilip bilmediğinin sorulması, adı geçenin kimliğinin tespiti halinde tanık olarak dinlenilmesi, suça konu çek üzerinde bulunan hesap bilgilerinin gerçek olup olmadığının ilgili banka nezdinde araştırılarak sahih olması durumunda keşideci şirket yetkilisinin olaya ilişkin beyanın alınması ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu sahte çek aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30154, Karar No: 2014/2300, Tarih: 23.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30154 E.  ,  2014/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Hapis cezasının para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi,

2) Para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralıklarının belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde TCK'nin 50/1-a maddesinin ilgili fıkraya ilavesine para cezasının birer ay ara ile eşit taksitler halinde ödenmesi ibaresi yazılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.