muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7150, Karar No: 2023/7762, Tarih: 11.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7150 E.  ,  2023/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2144 E., 2023/674 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/7 E., 2021/255 K.

Taraflar arasındaki ölüm aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın yeniden bağlanması ve borçlu olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, müteveffa babası ... üzerinden yetim aylığı almakta iken muvazaalı boşandığı gerekçesiyle aylığının kesildiğini ve geriye dönük borç tahakkuk ettirildiğini, davacının bu işlemlere karşı kuruma yaptığı 03.12.2018 tarihli itirazının 31.12.2018 tarihli işlemle reddedildiğini, Kurumun muvazaalı boşanma yönündeki iddiasının gerçekle bağdaşmadığını, davacının babası 2001 yılında vefat ettiği halde, çekilmez hale gelen evliliğini iki defa sonlandırmaya kalkışan davacının en sonunda 2015 yılında boşanmasının muvazaa olarak nitelendirilmesinin hakkaniyetle bağdaşmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı Kurumun 31.12.2018 tarih, 46076466-30.326.022 sayılı işleminin iptali ile kesilen yetim aylığının kesildiği tarih itibariyle yeniden bağlanmasına ve kuruma borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; yapılan işlemin denetmen raporuna dayandığını ve hukuka uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Tüm dosya kapsamının ve toplanan delillerin tetkikinden; müfettiş tarafından imzalı beyanı alınan tanıklar ... ve ...'nın, davacının eşi, oğlu ...ve torunu ile birlikte 2014 sonu 2015 gibi 16 numaralı dairede birlikte yaşadıklarını, aidatları davacı ...'ın veya eşi...'ın getirdiğini, halen bu dairede birlikte yaşamaya devam ettiklerini,... ve...'ın boşandıklarını bilmediklerini beyan ettikleri halde mahkemede alınan beyanlarında değişikliğe gittikleri, Kurumun denetim ve kontrol ile görevli memurlarınca tutulan beyanı alınan tarafça imzalanan ifade tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu, bu tanıkların Kurum müfettişine verdikleri beyanların aksinin ispat edilemediği anlaşılmakla, davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı ve Kurum işleminin yerinde olduğu kanısına varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verildiğini, dava dosyasındaki diğer delillerin değerlendirilmediğini, kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek, kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkeme kararının vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı gerekçesiyle ölüm aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanmasına ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96 ıncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

3. 5510 sayılı Kanunu'nun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

4. Anılan 56 ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

5. Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56 ıncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

6. Aynı yasanın 59 uncu maddesinin başlığı kurumun denetleme ve kontrol yetkisi olup maddeye göre; "bu kanunun uygulanmasına yönelik işlemlerin denetimi, kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eli ile yürütülür ...", maddenin 2 nci fıkrasında "kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarına görevleri sırasında tespit ettikleri kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir..." şeklinde düzenlenmiştir.

7. Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanun'un 59 uncu, 100 üncü, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28 inci, 45 inci, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3 üncü, 45 – 53 üncü, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6 ncı, 24 – 33 üncü, 189 uncu, 190 ıncı, 191 inci, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı, 19 uncu, 20 inci, maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

3.Değerlendirme

3.Değerlendirme

1-İnceleme konusu eldeki davada, davacının 19.01.2015 tarihinde boşandığı, 19.03.2001 tarihinde vefat eden babasından dolayı 01.02.2015 tarihinden itibaren ölüm aylığı almakta iken, Kurumun 18.10.2018 tarih ve 107 sayılı raporuyla boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi üzerine aylığının kesildiği ve 01.02.2015-31.12.2018 tarihleri arasında ödenen aylıkların borç tahakkuk ettirildiği, davacının 03.12.2018 tarihinde Kuruma başvurarak itirazda bulunduğu, Kurumun 31.12.2018 tarihli işlemi ile itirazının reddedildiği, Kurum denetimi esnasında beyanlarına başvurulan tutanak tanıkları ... ve ...'nın; davacının eşi, oğlu ...ve torunu ile birlikte 2014 sonu 2015 gibi 16 numaralı dairede birlikte yaşadıklarını, aidatları davacı ...'ın veya eşi...'ın getirdiğini, halen bu dairede birlikte yaşamaya devam ettiklerini,... ve...'ın boşandıklarını bilmediklerini beyan ettikleri, mahkemece Kurum denetim ve kontrol ile görevli memurlarınca tutulan beyanı alınan tarafça imzalanan ifade tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu ve tanıkların Kurum müfettişine verdikleri beyanların aksinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

2-Mahkemece yapılacak iş; ihtilaf konusu dönemde birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden, davacının 22.12.2014 tarihinde beyan ettiği ve son adresi olan...-... adresi ile boşandığı eşi ...'in 24.01.2011 tarihinde beyan ettiği ve son adresi olan...... adresinde kimlerin yaşadığı kolluk vasıtasıyla araştırılmalı, muhtar, kapıcı, komşular vs. kişiler tespit edilerek dinlenmeli, yine davacının oturduğu binanın apartman karar defteri, gider makbuzları, aidat ödeme belgeleri istenmeli, toplantılara kimin katıldığı tespit edilmeli ve dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirilerek, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığında şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya konularak hüküm kurulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

11.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/39238, Karar No: 2014/32182, Tarih: 03.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/39238 E.  ,  2014/32182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2012/112-2012/465

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda; mahkemece davacının 12.01.2012 tarihli dilekçesindeki beyanı esas alınarak işçinin kendi özgür iradesi ile yeni dönem sözleşmeyi imzalamayarak iş akdini kendisinin feshettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de davacı söz konusu belgeyi irade fesadı ile kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesi için yazıp imzaladığını iddia etmiştir.

Mahkemece yapılacak iş davacı tarafa iddiasını ispat yönünde tanık listesi vermesi ve bildireceği tanıklar dinlenerek söz konusu dilekçenin irade fesadı altında düzenlenip düzenlenmediği, davacıya tazminatlarının ödeneceği yönünde bir taahhütte bulunulup bulunulmadığı belirlenerek fesih olgusunun tüm dosya kapsamı ile değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/23959, Karar No: 2015/6693, Tarih: 01.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/23959 E.  ,  2015/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müsaderesine karar verilen ancak hırsızlıkta kullanılmayan tabanca, 12 adet dolu mermi, sustalı çakı bıçak ile ilgili 6136 sayılı Kanuna muhalefetten ayrılan davada karar verilmek üzere, ayrılan dosyaya gönderilmesi, o dosya kapsamında emanete alınmasına ayrıca, suçta kullanılmayan plastik kelepçe, kar maskesi ve eldivenlerin sahiplerine iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden tabanca, 12 adet dolu mermi, sustalı çakı bıçak müsaderesi ile ilgili kısmın ve plastik kelepçe, kar maskesi ve eldivenlerin müsaderesi ile ilgili kısmın çıkartılarak yerine ''hırsızlıkta kullanılmayan tabanca, 12 adet dolu mermi, sustalı çakı bıçağı ile ilgili ayrılan davada karar verilmek üzere ayrılan dosyaya gönderilmesi, suçta kullanılmayan plastik kelepçe, kar maskesi ve eldivenlerin sahiplerine iadesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17465, Karar No: 2022/10897, Tarih: 08.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17465 E.  ,  2022/10897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infaz yetkisinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;

Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirmesine ilişkin 4. bendinin 2. fıkrasında yer alan “...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ifadesinin çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5299, Karar No: 2010/108, Tarih: 19.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/5299 E.  ,  2010/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko ... poliçesi ile sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.000,00 YTL.sı tazminatın olay tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazadan sonra sürücü değişikliği yapıldığını aracı alkolü olan davacının kullandığını, sigortalının doğru ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, kazanın alkolün etkisi ile meydana gelmesi nedeniyle hasarın teminat dışında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre kazada davacının %25 oranında kusurlu olduğunu kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediğini, aracın davacı tarafından kullanılmadığının kabulü halinde sürücü olduğu iddia edilen şahsın alkollü olmaması nedeniyle hasarın teminat dahilinde olduğunu belirterek davanın kabulü ile 7.000,00YTL tazminatın 24.1.2007 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline ... ... verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 285.00.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 19.1.2010 gününde oybirliğiyle ... verildi.