muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/130, Karar No: 2022/6633, Tarih: 08.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/130 E.  ,  2022/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : 1- ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2019 tarih, 2017/324 (E) - 2019/142 (K) sayılı kararı ile sanıkların ayrı ayrı Beraatlerine,

2- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/07/2020 tarih, 2019/1589 (E) - 2020/685 (K) sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/07/2020 tarih, 2019/1589 (E) - 2020/685 (K) sayılı kararının, katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan istinaf başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden verilen esastan red kararının, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/07/2020 tarih, 2019/1589 (E) - 2020/685 (K) sayılı hükmünde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Yakın akraba olan taraflar arasında olay öncesinde ve sonrasında husumet bulunduğunun anlaşıldığı, Jandarma tarafından tutulan 16/05/2016 tarihli, "Arama ve Koruma Altına Alma Tutanağı"nda sanık ...'in evinde yapılan aramada Magnum 2010 Lınberco marka yeni temizlenen, barut kokusu bulunan av tüfeği bulunduğu, inşaat halinde bulunan yapıda da Rota Cal 36-76 NBTS870 marka namlusunda barut kokusu bulunan, Abit'in kendisine ait olduğunu bildirdiği tek kırma av tüfeği ele geçirildiği, sanık ...'in gündüz vakti, inşaat halinde bulunan yapıda ele geçirilen tüfekle kartal kuşuna ateş ettiğini belirtmesine karşılık, üzerinden alınan svaplarda atış artıklarına rastlanmadığı, yeni temizlenen, barut kokusu bulunan tüfeğin ne şekilde kullanıldığının açıklanamadığı, tanık ...'in ateş eden kişiyi görmediğini, ancak karanlık bölgeden sanıkların çıkarak gittiklerini belirtmesi karşısında;

1- Sanık ...'in evinde bulunan yeni temizlenen, barut kokusu bulunan tüfeğin, gereğinde zabıt mümzileri görevliler de dinlenerek, olay tarihinde ne şekilde kullanıldığının tespitine gidilmesi,

1- Sanık ...'in evinde bulunan yeni temizlenen, barut kokusu bulunan tüfeğin, gereğinde zabıt mümzileri görevliler de dinlenerek, olay tarihinde ne şekilde kullanıldığının tespitine gidilmesi,

2- Olay gün ve saati ile hava durumuna karşılık gelen bir zaman diliminde sanıklar, katılan, tanıklar ve bilirkişinin hazır bulundurulması suretiyle, manken kişiler de kullanılmak suretiyle, olay yerinde savunmaların ve tanık anlatımlarının denetlenmesine olanak verecek şekilde tatbiki ve temsili keşif yapılarak, olay anında katılan ve tanık ...'in bulundukları yerlerin belirlenerek ateş edenleri tanıyıp tanıyamayacaklarının tespitine ilişkin rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, gerek görülecek diğer delillerin toplanması gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/07/2020 tarih, 2019/1589 (E) - 2020/685 (K) sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi gereğince bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek "... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16638, Karar No: 2014/2058, Tarih: 18.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16638 E.  ,  2014/2058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2009/1047-2013/1328

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.08.2009 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine dair verilen 08.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu ..ada .. ve .. ada .. parsel sayılı taşınmazların aynen taksim suretiyle mümkün olmadığı takdirde satış suretiyle ortaklığının giderilmesini istemiştir.

Davalı vekili, .. ada .. parsel sayılı taşınmazda bulunan ağaçların müvekkili tarafından yetiştirildiğini savunmuştur.

Davacı vekili, müvekkilinin rızası dışında dikilen ağaçların davalıya ait olduğunu kabul etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; davalı vekili tarafından dava konusu .. ada .. parsel sayılı taşınmazda bulunan havuzlar ve damlama su sisteminin aidiyetinin tespiti hususunda açılan ve bekletici mesele yapılan dosyada verilen hükmün temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2011/1409-3247 sayılı bozma ilamı ile teferruat niteliğinde bulunan bu yapılar hakkında açılan davanın reddi gerektiği ve taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının dava konusu edilmediği belirtilerek bozulmasına karar verilmiş ve akabinde dava takipsiz bırakıldığından açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak dava konusu taşınmazda bulunan muhdesat niteliğinde olan ağaçlar konusunda davalı tarafça açılmış bir dava mevcut değil ise de ağaçların davalıya ait olduğu hususunda paydaşlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda taşınmazda bulunan ağaçların arzın değerinde bir artış meydana getirdiği bilirkişi raporundan anlaşıldığından bilirkişiden yukarıda açıklandığı şekilde ek rapor alınmak suretiyle taşınmazın tüm değerinden muhdesata (ağaçlara) isabet eden oranın davalıya, arza isabet eden oranın paydaşlara tapu kaydındaki hisseleri oranında paylaştırılmasına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir. Dava konusu her iki taşınmazın satışına karar verildiği halde satış bedelinden alınması gereken karar ve ilam harcının ne şekilde kimden tahsil edileceğinin gösterilmemesi doğru görülmemiş, bu sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 18.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2903, Karar No: 2025/6835, Tarih: 21.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2903 E.  ,  2025/6835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYILARI : 2023/1757 E., 2023/1939 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARARLAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.12.2024 ve 09.01.2025 tarihli ve 2023/1757 E., 2023/1939 K. sayılı ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 20.12.2024 ve 09.01.2025 tarihli ek kararlarda bir isabetsizlik görülmediğinden sanıkların temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gölbaşı(Ankara)1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21753, Karar No: 2013/924, Tarih: 21.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/21753 E.  ,  2013/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2001 takvim yılı için ortadan kaldırma, 2003, 2004, 2005 yılları için mahkumiyet

Katılan idare vekili Av. ...'nun 18.01.2010 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinin yargılamanın durması kararına ilişkin olduğu, ancak mahkemenin 17.12.2009 tarih 2007/259 Esas ve 2009/1449 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, “2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan ise sanığın mahkumiyetine karar verildiği, katılan idare vekilinin temyiz dilkçesi içeriğinden hangi hükmü temyiz ettiğinin anlaşılamadığı, katılan idare vekilinin bila tarihli ve hakim havalesi bulunmayan temyiz isteminden vazgeçme dilekçesinde hangi hükmün temyizinden vazgeçildiğinin açıkca belirtilmediği ancak dilekçe ekindeki 02.03.2012 tarihli olur yazısı içeriğinde 2001 takvim yılına ilişkin hükmün temyizinden vazgeçilmesinin istenildiği ayrıca; 09.04.2010 tarihinde sanığa Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebligatın yapıldığı adrese önceden yapılmış bir tebligat bulunmadığı ve bu nedenle tebligatın usulsüz olduğu cihetle, katılan idare vekilininin 18.01.2010 tarihli temyiz isteminin ve bila tarihli ve hakim havalesiz vazgeçme talebinin sanık hakkındaki hangi hükme yönelik olduğu tespit edilip, sanığa yokluğunda verilen hükmün, Tebligat Kanununun 35. maddesinde 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile yapılan değişiklikte gözetilerek usulüne uygun olarak tebliği ile sunulması halinde temyiz dilekçesinin de eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18937, Karar No: 2015/24100, Tarih: 14.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/18937 E.  ,  2015/24100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/77-2013/415

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu 146 ada 6 parsel üzerindeki davalı idarece Kamulaştırma Kanununun 31/b maddesince konulan şerhin kaldırılıp kaldırılmadığı davalı idare ve Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

2-Davalı idare dava konusu taşınmazdan talep nedeniyle geçen irtifak hakkı için kamulaştırma kararı alınıp alınmadığı alınmış ise buna ilişkin belgelerin davalı idareden istendikten, sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25583, Karar No: 2015/9446, Tarih: 10.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/25583 E.  ,  2015/9446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ile kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 22.04.2005-04.12.2009 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını, 29.03.2009 tarihli yerel seçimlerinde davalı ... başkanının değiştiğini, yeni belediye başkanının müvekkil dahil bir kısım işçilerin işten ayrılması için baskılar yapmaya başladığını, müvekkilinin davalı belediyeye ait petrol istasyonunda çalıştığı dönemde davalı belediyenin başkanının müvekkilinin bir kısım tutanak ve belgelere imza atmasını istediğini, müvekkilinin bu talebi kabul etmediğini, bunun üzerine müvekkilinin işten ayrılmasına ilişkin talimat verildiğini, davalı ... başkanının müvekkilinin iş sözleşmesini feshetmeden üç gün önce müvekkilini odasına çağırarak ya kendi isteğinizle istifa edin, yada ben sizi zimmetle suçlayarak işten çıkartacağım dediğini bu görüşmeden yaklaşık üç gün sonra belediye meclisinin 04.12.2009 tarihli kararı ile müvekkilinin iş sözleşmesinin zimmete para geçirmek suçu ile feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, promosyon alacağı ve ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı belediyede işçi olarak çalışmakta iken yapmış olduğu eylemleri sebebi ile zimmetine para geçirdiğinin anlaşıldığını, bunun üzerine belediye meclis kararı ile iş sözleşmesine son verildiğini, iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, davacının çalıştığı dönemde tüm alacaklarını aldığını, fazla mesai, tatil ücreti, bayram ücreti ve izin ücreti alacağının olmadığını, izinlerini fazlasıyla kullandığını, davacının vardiyalı çalışması sebebi ile fazla çalışma yapmasının mümkün olmadığını, beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının davacı işçinin iş sözleşmesini haklı bir sebep yokken ve kötüniyetli olarak feshettiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkide kötüniyet tazminatının şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz süreli iş sözleşmesinin taraflarca ihbar süresi tanınmak suretiyle ya da ihbar tazminatı ödenerek her zaman feshi mümkün ise de bu hakkın da her hak gibi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi uyarınca dürüstlük ve objektif iyiniyet kurallarına uygun biçimde kullanılması gerekir. Aksi takdirde fesih hakkının kötüye kullanılmış olduğundan söz edilir.

Fesih hakkını kötüye kullanan işveren, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin üç katı tutarında tazminat ödemek zorundadır. Bahsi geçen tazminata uygulamada kötüniyet tazminatı denilmektedir. Maddenin 6. fıkrasının açık hükmüne göre, iş güvencesi kapsamında olan işçiler yönünden kötüniyet tazminatına hak kazanılması mümkün değildir.

Somut olayda iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebeple feshedildiği ispatlanamadığı anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesi yerindedir. Ancak iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olan davacının kötüniyet tazminatı isteğinin kabulü yukarıda sözü edilen düzenlemeye aykırıdır. Kaldı ki feshin kötüniyete dayandığı davacı tarafından kanıtlanmış değildir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6859, Karar No: 2024/9629, Tarih: 20.11.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/6859 E.  ,  2024/9629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk Derece Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği tabii olduğu gibi mahkeme kararının gerekçesindeki "tarafların bildirmiş olduğu bankalardan uygulanacak faiz dönemlerini kapsayacak şekilde mevduata uygulanan en yüksek faiz oranları sorulmak suretiyle gelen müzekkere cevapları doğrultusunda" ifadelerinin maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 20.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18801, Karar No: 2014/11511, Tarih: 10.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18801 E.  ,  2014/11511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'ın, katılana kendisini ... olarak tanıtıp katılan ile evlenmeyi kabul etmesi üzerine borcu olduğunu söyleyerek 250 TL para aldığı ertesi gün katılan ile kızının birlikte yaşadığı diğer sanık ... ile buluştukları,Şafak'ın katılandan 100 TL aldığı ve parayı bozdurmak için gittiğinde katılandan tekrar para isteyip 120 TL alıp gittikleri bir daha da gelmedikleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

1)Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık ... hakkında kurulan hükümde 5237 Sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4)Sanık ... hakkında kurulan hükümde TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,