muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2726, Karar No: 2016/9098, Tarih: 22.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/2726 E.  ,  2016/9098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 23.09.2013 tarihinde haklı olarak iş sözleşmesini feshetmek zorunda kaldığını, müvekkiline alması gereken kıdem, yıllık izin, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ve ulusal bayram alacaklarının ödenmediğini beyanla alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıkları çalışma saatlerini 08.00-17.00 olarak beyan etmiş, davacı tanığı Necati Kars yaz aylarında elektrikten tasarruf için çalışma vardiyası değiştiğini, akşam 22.00'den sabah 04.30- 05.30'a kadar çalışıldığını, kış aylarında üretim yapılmadığını, kışın gece çalışması olmadığını, aynı saatler arasında çalışmanın devam ettiğini beyan etmiştir. Davalı tanığı ... ise normal mesainin 08.00 akşam 17.00 saatleri arasında olduğunu ancak zaman zaman bir kaç saat işin durumuna göre davalının daha fazla çalıştığını ancak bu durumun yılda 1-2 defa olduğunu. şirkette kış haricindeki yedi ay çalışıldığını, daha sonraki zamanlarda ise fabrikanın durumuna göre tamir işiyle uğraşıldığını, soğuklardan dolayı yer yer günlük 6-7 saat çalışıldığını, kışın sabah 08.00 ile 15.00 arasında çalışıldığını, davalı tanığı ... kış sezonunda çalışmanın saat 09.00 gibi başlayıp saat 03.00-3.30 arasında bittiğini beyan etmiştir. Davacı tanıkları ve davalı tanığı ...'nın çalışma saatlerinin 08.00-17.00 olduğu yönündeki beyanları ortaksa da yaz ve kış aylarındaki çalışma saatlerine ilişkin tanık beyanları arasında açık çelişki vardır, tanıkların beyanlarına yeniden başvurularak, çelişkililer giderilmeli, çalışma saatleri açıklığa kavuşturulmalı tüm dosya kapsamı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Öte yandan hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma hesabının haftalık yapılması gerektiği gözetilmeden aylık hesaplama yapılması hatalıdır.

3- Davalı işverenin ... ve İhtiyaç Maddeleri Limited Şirketi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında davalının ...-... olarak yer alması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/482, Karar No: 2023/1762, Tarih: 05.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/482 E.  ,  2023/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2769 E., 2022/2343 K.

DAVA TARİHİ : 09.09.2014

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/475 E., 2019/342 K.

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı şirket ile 12.4.2013 tarihinde tarla vasıflı taşınmaz için kira sözleşmesi imzaladığını, davalı kiracının sözleşmeye dayalı olarak kiralananda bazalt madeni üretimine başladığını, halen de üretimi devam ettirdiğini, sözleşmenin 3. maddesinde düzenlenen sözleşme süresi ve feshi hükmünün içerik olarak Anayasaya ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin mülkiyeti koruyan kararlarına aykırı olduğunu ve mülkiyet hakkını ihlal ettiğini, söz konusu madde ile sözleşme süresinin davalının inisiyatifine bırakıldığını, dilerse sonraki nesillere sözleşmeyi aktarabileceği gibi başka kişilere de sözleşmeyi devir ve temlik edebileceğini, devir ve temlik halinde dahi sözleşmenin süresiz olduğunu, sözleşmede öngörülen 500.000 USD cezai şartın akdin süreli hale getirilmesine açıkça engel olduğunu, bu maddenin edimlerin karşılıklılığı ilkesine ve mülkiyet hakkına aykırı olduğunu, davalı dilediği zaman sözleşmenin 3 üncü maddesine göre tek taraflı olarak ruhsatı iptal ettirerek sözleşmeyi feshetme hakkına sahip iken davacı cezai şart tehdidi altında olduğundan tek taraflı fesih hakkına sahip olmadığını, uzun süreli kira sözleşmesinin mülkiyet hakkının ihlali olduğu yönünde yargı kararları bulunduğunu iddia ederek; 12.04.2013 tarihli yazılı kira sözleşmesinin mülkiyet hakkını sınırlayıcı hükümleri nedeniyle feshini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; kira akdinin feshine dair davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, maden firması olup 5177 sayılı Kanun ile değişik 3213 sayılı Madencilik Kanunu ve bu kanunun uygulanmasına dair yönetmelik esaslarının tümüne uymakla yükümlü olduğunu, sermaye olarak ciddi yatırım gerektiren iş kolu olduğunu, yaptığı yatırımın karşılığında 5 ya da 10 yıl gibi bir süreçte yatırımı çıkarıp karlı bir iş haline dönüştürülmesinin mümkün olmayacağını, kamuya ait yerlerde maden işi yapan şirketlerin yaptıkları kira sözleşmelerinin 49 yıl gibi uzun vadeli olarak yapıldığını, bu nedenle davacının iddialarının yersiz olduğunu, özgür iradeleriyle karşılıklı olarak düzenlenen kira sözleşmesinin feshini istemenin yasalara, hakkaniyete uygun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların sözleşme ile bağlı olduğu, davacının sözleşmeyi bizzat imzalayıp sözleşme tarihi itibarı ile irade fesadına uğratıldığına ilişkin herhangi bir iddiası bulunmadığı, sözleşme yönünden genel hükümlere aykırılık nedeni ile her zaman sözleşmeyi fesh edebileceği, sözleşmenin 12.04.2013 tarihli olup davanın ise 09.09.2014 tarihinde açıldığı iddiası salt süre yönünden mülkiyet hakkının sınırlandığına ilişkin olan davacının sözleşme ile bağlı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dava dilekçesini tekrar ederek, kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sözleşmenin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesindeki sözleşme özgürlüğü kapsamında, aynı Kanunun 27 nci maddesine aykırılık da içermeyen şekilde düzenlenip imza altına alındığı, feshini gerektiren bir durum bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hasılat kirası sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun sözleşme özgürlüğünü düzenleyen 26 ncı maddesi "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler.

"

3.Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hasılat kirası sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun sözleşme özgürlüğünü düzenleyen 26 ncı maddesi "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler.

"

3.Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kuralı gereği davacının serbest iradesi ile imzaladığı sözleşme ile bağlı olmasına, mülkiyet hakkının sağladığı tasarruf yetkisi çerçevesinde kira sözleşmesi imzalayan davacının sırf bu nedene dayalı olarak sözleşmeyi feshedemeyeceğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1876, Karar No: 2011/16986, Tarih: 29.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1876 E.  ,  2011/16986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 38. maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK'nun 39. maddesine göre de, ilama müstenit takip, son muamele üzerinden 10 sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu E....G... İ.... M..B...e G.... T.... Ot.İ...an. ve Tic.Ltd.Şti. aleyhinde çeklere dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapılmıştır. Müşteki r ise, 05.09.2008 tarihli haciz sırasında icra kefili olmuştur.

İcra kefaleti, kambiyo senedinden ayrı bir taahhüdü içerdiğinden, BK'nun 125. maddesine göre, 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, icra kefili yönünden, yapılan son işlem tarihinden şikayet tarihine kadar bu zamanaşımı süresi gerçekleşmemiştir.

O halde mahkemece, borçlunun (icra kefili) 'ın zamanaşımı şikayetinin reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü ile icranın geri bırakılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11278, Karar No: 2012/44537, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11278 E.  ,  2012/44537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili Ağaç, Fidan veya Bağ Çubuğuna Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan ile yazlık komşusu olduğu, evlerinin arasındaki bahçelerin kat mülkiyeti tapularına dahil olmadığı, ortak kullanım alanı olarak belirlenen bahçede katılanın sınır belirlemek için set yaptığı ve ağaçlar diktiği, sanığın ise ortak kullanım alanı ile ilgili olarak katılanın tasarrufta bulunamayacağını düşünerek seti yıkıp, ağaçların bir kısımını sökerek kurumalarını önlemek için başka bir yere diktiği, aralarındaki uyuşmazlığın aslında hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu olayda sanığın zarar verme kastı ile hareket etmediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14391, Karar No: 2010/17145, Tarih: 21.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/14391 E.  ,  2010/17145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalının ... isimli bir şahısla gayri resmi evlenerek birlikte yaşaması, bu şahsın davalı için annesi adına ev alması nedeniyle aylık 125,99 TL yoksulluk nafakasının kaldırılması talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, evi davalının annesinin aldığını, davalının annesinin kiracısı olan ... isimli şahsın çocuğuna annesi ile birlikte baktıklarını, çocuk okuldan gelince ihtiyaçlarını gidermek üzere evine gittiğini, evlilik olmadığını beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 176 maddesinde ise irat biçiminde ödenmesine karar verilen nafaka veya maddi tazminatın, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi, taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkacağı; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davalı kadının davacıdan boşandıktan sonra davacının beyanına göre gayri resmi evli olarak ... isimli bir şahısla yaşadığı, davalının savunmasına göre ise evlilik olmadığı, bu şahsın çocuğuna bakmak için evine ve cezaevine gidip geldiği anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları, davalının evlendiğini duyduklarını beyan etmiş, mahkeme bu beyanları soyut bulmakla yeterli kabul etmemiştir. Ancak, tanık ... davalının hamile olduğunu duyduğunu beyan etmesine rağmen bu beyanı üzerinde durularak davalıdan hamile olup olmadığı sorularak, gerekirse su husus bilirkişi raporu ile araştırılmadan, ayrıca davalının annesine ait evin kredi borcuna ilişkin evraklar bankadan istenerek davalı için ... tarafından kredi ile annesi adına ev alındığı dair iddia araştırılmadan, eksik inceleme ile davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7760, Karar No: 2020/20051, Tarih: 24.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7760 E.  ,  2020/20051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin, davalı asıl işverene ait işyerinde alt işveren işçisi olarak arıza bakım onarım teknisyeni olarak çalıştığını belirterek çalışma süresi boyunca ödenmeyen yol ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili; davacının talep ettiği alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, belirsiz alacak davası itirazları yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir," hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Davacı taraf dava dilekçesinde yemek ve yol yardımı ücreti alacaklarının 01/12/2012 tarihinden dava tarihi olan 30/09/2015 tarihine kadar geçen süre yönünden hesaplanarak tahsilini talep etmiştir. 18/02/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile 01/12/2012-30/09/2015 tarihleri arası hesaplanan söz konusu alacaklara ilişkin taleplerini arttırmıştır. Mahkemece davacının dava dilekçesinde belirttiği hesap dönemine ilişkin talebi aşılarak, 30/09/2010-30/09/2015 tarihleri arası dönem yönünden hesaplanan miktarlar üzerinden yol ve yemek yardımı alacaklarının kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27082, Karar No: 2012/29447, Tarih: 03.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/27082 E.  ,  2012/29447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka ve kredi kartlarını kötüye kullanma ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülüğe ilişkin verilen karara karşı temyiz talebinin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin 11.06.2012 tarihli dilekçeyle, mahkemenin 31.05.2012 gün, 2012/221 esas ve 2012/347 sayılı ek kararını da temyiz ettiği, ancak bu temyize yönelik tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin 31.05.2012 tarihli ek karara yönelik temyizi hakkında ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12911, Karar No: 2016/1107, Tarih: 28.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12911 E.  ,  2016/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/69 esas, 2015/48 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 03/04/2015 tarihli ve 2015/76-19 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 08/04/2015 tarihli ve 2015/187 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.