muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/144, Karar No: 2023/627, Tarih: 29.11.2023

Bu suç, gittikçe ağırlaşan, belirli bir süreçte gelişen, muhtelif fiillerin nedensellik bağı içinde gerçekleştirilmesini zorunlu kıldığından öğretide "müterakki suç", "gelişimli suç" olarak da tanımlanmakta, dolayısıyla bu suç failleri hakkında önceki suç aşamalarının cezaları uygulanmamaktadır. Bu suçun kasten işlenebilen suçlardan bulunduğunda ise kuşku yoktur. Ancak failin gerçekleştirmek istediği sonucun Anayasa'ya aykırı olup olmadığını bilmemesi, bu konuda düşeceği yanılgı, suç kastına ve dolayısıyla sonuca etkili değildir. Yine bu suçun işlenmesi için önceden oluşturulmuş bir çete veya örgütün varlığı da zorunlu değildir. Maddede "teşebbüs edenler" deyiminin kullanılmış olması, suçun işlenmesi bakımından şahıs itibarıyla ayrım yapılmadığını, korunan değeri zorla ihlal eden bir kimsenin konumuna bakılmaksızın bu suçun faili olabileceğini ortaya koymaktadır.

Gelinen noktada bağlantılı olması sebebiyle uyuşmazlıkların birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

B. Somut Olaylarda Hukuki Nitelendirme

Amacının Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesinde, İslami-Kürt Devleti kurmak için terör eylemlerine girişen, ilk aşamada bölge hâkimiyeti için PKK terör örgütü mensupları ile silahlı mücadele veren, siyasi ve askeri kanatları mevcut, üyelerinin çoğu silahlı, emir-komuta zinciri altında disiplinli ve düzenli bir silahlı çete, aynı zamanda bir terör örgütü olduğu ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.10.1995 tarihli ve 4933-5230 sayılı kararı ile hakkında silahlı terör örgütüne dair karar verilen Hizbullah örgütünün liderinin Hüseyi Velioğlu olduğu ve hem sanık ...'nın hem de sanık ...'ın liderle ilişkilerinin bulunduğunun sanıkların kısmi ikrar içerikli beyanları ve örgüte ilişkin yazılı belgelerden sabit olduğu,

a) Sanık ...'nın örgüt içerisinde üst konumlarda olduğu, tanık beyanları ile bir kısım örgüt arşivinden ele geçirilen belgelerde sanığın Şura üyesi olarak belirtildiği, yakalandığı operasyonda o tarihteki örgüt lideri olan Sulhattin Ürük ile aynı evde bulunduğu, yakalandığı tarihe kadarki dönem içerisinde 3 farklı örgüt liderinin de yakın çevresinde yer aldığı, 1990’lı yılların başında örgütün siyasi kanat sorumlusu olarak Diyarbakır ve çevre illerde propaganda amaçlı düzenlenen dinsel ya da siyasal nitelikli ders ve sohbet toplantılarını düzenlediği, Muş ilinde örgütlenmeyi yaptığı, sorumlusu olduğu yer ve birimlerden aldığı yazılı faaliyet raporlarını 1997 yılına kadar Mardin ilinde ikamet eden örgüt lideri ... Velioğlu nezdinde kurulan ana arşive bizzat veya kurye aracılığıyla ulaştırdığı, örgüt liderinden çözümler adı altında kendisine verilen veya kuryeler aracılığıyla ulaştırılan fetvaları gereği yapılmak üzere ilgili birim veya kişilere ulaştırdığı, kendi faaliyet alanında karşılaşılan sorunlarla ilgili olarak örgüt liderinin verdiği özel yetki çerçevesinde çözümler ürettiği, fetvalar verdiği ve tüm bu hususların örgüt arşivinden ele geçirilen belgeler ve tanık beyanları ile de sabit olduğu ancak sanık hakkında askeri kanatta olduğuna ilişkin net bir beyan bulunmadığı gibi örgüt arşivinden ele geçirilen belgelerde de bu hususlardan bahsedilmediği, öte yandan Özel Dairece sanığın yakalanış şekli vahim eylem olarak açıkça kabul edilmiş ise de yakalandığı evde sanığın çatışmaya girmediğinin olay tutanağı ve kullanılan silahlara ait ekspertiz raporları ile sabit olduğu, sanıkta atış artığına da rastlanılmadığının tespit edildiği ve bu suretle mevcut örgütün arşivinde ele geçen örgütsel dökümanlara göre hücre tipi sıkı hiyerarşik yapı içerisinde sıkı sıkıya lidere bağlı olarak örgütlenen Hizbullah'a ait şemada Şura üyesi olan sanığın örgütteki konumu, siyasi faaliyetlerden sorumlu olması, bir kısım illerde örgütün yapılanmasının gerçekleştirmesi de gözetildiğinde eylemlerinin silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

b) Sanık ...'ın 1988 yılında Hizbullah silahlı terör örgütüne katıldığı, Kızıltepe Köprübaşı Camiinde siyasi eğitim aldığı, Koçhisar Camii ve Kızıltepe Lisesi sorumluluğunu birlikte yürüttüğü, üst sorumlusuna raporlar sunduğu, 1996 yılında Mardin ilinde ana arşivin bulunduğu hücre evine çekildiği, 1 yıla kadar örgüt arşivinde çalıştığı, 1997 yılında Kızıltepe ilçesi sorumluluğuna getirildiği, bu yıllarda kendisine bağlı olarak askeri kanat eylem birimi kurduğu, örgütsel faaliyetleri sırasında kendisine..., ... ve ... kod adları verilerek gizliliği sağlandığı, 06.09.2001 tarihinde ... Şimşek adına düzenlenmiş sahte kimlikte Gaziantep ilinde yakalandığı, 10.09.2001 tarihinde yapmış olduğu yer gösterme sonucu Kızıltepe ilçesi, Akziyaret Köyü yakınlarında bulunan, ... ve ... isimli şahısların sorgulanıp öldürüldüğü iddia edilen ve Şeyh Sinan kod isimli ...’a ait evde kazılı sığınak bulunup imha edildiği,

Sanık hakkında beyanda bulunan başka dava dosyasında yargılanan Fesih Dağlı, ..., ... ve ...'in kolluk anlatımlarını doğrulayan yer gösterme tutanakları ile özellikle ... ve ...’in Cumhuriyet savcısı ve sorgu sırasındaki ikrara yönelik ifadeleri dışında sanığın kollukta yaptığı yer göstermeleri ve Hizbullah terör örgütünün arşivlerinde ele geçen sanıkla ilgili çok sayıda örgütsel doküman içerikleri ile doğrulanan deliller kapsamında sanığın örgüt içerisinde askeri birimde yer aldığı ve vahim eylem kabul edilebilecek sorgulamalar yaptığı, örgütün düşman olduğu kişilerle ilgili istihbari raporlar hazırlattığı anlaşılmakla eyleminin 765 sayılı TCK'nın 146. maddesinde düzenlenen ülke topraklarının bir kısmını devlet egemenliğinden ayırmaya yönelik eylemlerde bulunma suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının sanık ... bakımından değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Dairenin bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan vermiş olduğu mahkûmiyet hükmünün sanığın eyleminin silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçunu oluşturduğu isabetsizliğinden bozulmasına, sanık ... yönünden ise itirazın reddine karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- a) Sanık ... bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

b) Sanık ... bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 19.10.2011 tarihli ve 10376-28035 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- a) Sanık ... bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

b) Sanık ... bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 19.10.2011 tarihli ve 10376-28035 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Diyarbakır (Kapatılan) 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK’nın mülga 250. maddesiyle yetkili ve görevli) 15.02.2011 tarihli ve 465-65 sayılı sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün, sanığın eyleminin silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçunu oluşturduğu isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilip Özel Daire onama kararı kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle sanık ...'nın cezasının infazına başlanmış ise İNFAZININ DURDURULMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık bakımından oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4916, Karar No: 2023/8103, Tarih: 06.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/4916 E.  ,  2023/8103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/57 E., 2022/405 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 tarihli, 2013/325 Esas, 2014/144 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli, 2021/1381 Esas, 2021/8607 Karar sayılı kararı ile; "Mahkemece duruşmada hazır bulunan suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı CMK'nın 147, 191/3 ve 193/2. maddelere aykırı olarak usulünce sorgusu yapılmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli, 2022/57 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile mağdurun Yatılı İlköğretim Bölge okulunda öğrenci oldukları, suça sürüklenen çocuğun değişik zamanlarda mağdura organ sokmak suretiyle cinsel yönden istismar ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile mağdurun Yatılı İlköğretim Bölge okulunda öğrenci oldukları, suça sürüklenen çocuğun değişik zamanlarda mağdura organ sokmak suretiyle cinsel yönden istismar ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

Her ne kadar suça sürüklenen çocuğun, mağduru organ sokmak suretiyle cinsel yönden istismar ettiği sabit ise de; Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesince düzenlenen 03.07.2012 tarihli heyet raporunda, suça sürüklenen çocuğun organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçu ile ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu belirtildiğinden suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla Mahkemece kabul ve takdir kılınmış ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm usul ve kanuna uygun bulunmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli, 2022/57 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5910, Karar No: 2006/9277, Tarih: 27.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/5910 E.  ,  2006/9277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 29.12.2005 tarih, 22612/26468 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 438 ve İİK.nun 366.maddeleri gereğince temyiz isteminin duruşmalı olarak yapılması mümkün değildir. Bu nedenle temyiz incelemesi ayamasında duruşma isteminin açıkça reddedilmemesinin maddi yanılgıya müstenit olması ve yukarıda açıklanan nedenlerle bu eksikliğin hukuki sonuç doğurmayacağının tabii bulunmasına, dazeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440.maddesinde yazılı dört halden hiçbirine de uymadığından İİK.nun 366 ve HUMK.nun 442.maddesi uyarınca (REDDİNE), takdiren 150. YTL para cezasının davacıya yükletilmesine, 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13.maddesine eklenen (j) bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 27.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2473, Karar No: 2021/3668, Tarih: 13.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2473 E.  ,  2021/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların ve sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davada, Mahkemece 23.01.2014 tarihinde verilen ilk hükümde her takvim yılının ayrı ayrı suçları oluşturacağı gözetilmeden ve hangi takvim yılından da hüküm kurulduğu belirtilmeden tek hüküm kurulması nedeniyle Dairemizin 23.10.2018 tarihli bozma ilamı üzerine her takvim yılından ayrı ayrı hüküm kurularak her iki takvim yılında verilen toplam ceza miktarı üzerinden kazanılmış hakka konu ceza miktarına indirilmesi gerektiği gözetilmeden 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı tayin edilen cezalardan indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanıkların kazanılmış hakkı nedeniyle sonuç ceza miktarı belirlenirken, kanun maddesinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son. maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nin 307/4. maddesi olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların ve sanık ... müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "1" ve "2" numaralı bentlerde belirtilen ancak "mahkememizin 2012/1085 esas 2014/51 karar sayılı ilamında sanıkların neticeten 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiğinden 5271 sayılı CMK'nin 307/4. maddesi uyarınca sanıkların "neticeten ayrı ayrı 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına" ibarelerinin bulundukları paragraftan tamamen çıkartılarak 3 numaralı bentten hemen önceki kısma "2009 ve 2010 tavim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında her ne kadar her takvim yılı için her sanık yönünden ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmetmek gerekse de, sanıkların ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları nedeniyle mahkememizin 2012/1085 Esas 2014/51 Karar sayılı ilamında sanıkların neticeten 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiğinden 5271 sayılı CMK'nin 326/son maddesi uyarınca sanıkların neticeten 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17407, Karar No: 2014/7979, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/17407 E.  ,  2014/7979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bayındır ilçesinde asfalt çalışması yapan ekiplerin ellerinde malzeme kalması nedeni ile aynı gün başka bir yere daha asfalt dökebileceklerini söylemeleri üzerine, Çiftçi Mallarını Koruma Kurulu Başkanı olan sanığın ovalara giden yolun asfaltlanabileceğini söylediği, yapılan incelemede yolun genişletilmesi gerektiğinin anlaşıldığı, altı adet zeytin ağacının kesilmesi halinde istenen genişliğin sağlanacağı düşüncesi ile kendisinden izin istenen mağdurun, ağaçlardaki zeytinleri topladıktan sonra izin verebileceğini, şimdilik izin vermediğini söylemesine rağmen, sanığın ağaçların yol içerisinde kaldığını söyleyerek kökünden söktürdüğü somut olayda; mahkeme tarafından yapılan keşif ve alınan 13.06.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre suça konu ağaçların mağdurun bahçesinin içerisinde kaldığının anlaşılması karşısında, mağdurun beyanı, olay yeri görgü tespit tutanağı ve sanığın kadastro paftasındaki yolun genişliğine bakmadan zeytin ağaçlarını köklettirdiğine dair beyanına göre mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4462, Karar No: 2018/13657, Tarih: 17.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/4462 E.  ,  2018/13657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'in, 15957 parsel sayılı taşınmazını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalıya devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın annesi olduğunu, babasının maliki olduğu iki adet tarla vasfındaki taşınmazdaki miras payından feragat ettiğini ve bu iki taşınmazın davacıların babası ve amcaları tarafından satıldığını, dava konusu taşınmazın devri karşılığında taşınmazın değerinin yarısından daha fazla bir miktarı mirasbırakana verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mal kaçırmak amaçlı yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in 16.10.2013 tarihinde öldüğü, geride davalı kızı ... ile kendisinden önce ölen oğlu ...’den olan torunları davacılar ..., ... ve ... ile kendisinden önce ölen oğlu ...’den olan ... ve ...’ın mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın 1996 yılında ölen eşi ... tarafından kendisine devredilen dava konusu (eski 12590 parsel) taşınmazı 27.06.2001 tarihinde davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı tanıklarının bir kısmı temlikin mal kaçırmak amacıyla yapıldığı, davalı tanığı olarak dinlenen dava dışı mirasçılar ... ve ... ise mirasbırakanın ölen eşi ...’dan kalan iki adet taşınmazın mirasbırakanın oğulları ... ve ...’e verildiği, bunların karşılığında çekişmeli taşınmazın davalıya temlik edildiği şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Tanıklar ... ve ... davanın kabulü halinde hak sahibi olacak kişilerdir. Bu durumda davalı tanık beyanlarına itibar edilmesi gerektiği açıktır. Kaldı ki, mirasbırakanın diğer çocukları ile bir problemi olmayıp dosyaya diğer çocuklarından mal kaçırmasını gerektirir bir bilgi de sunulmamıştır. Salt bedeller arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı olamayacağı açıktır.

Somut olgular yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde temlikin mal kaçırmak amacıyla yapılmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.