muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4410, Karar No: 2023/13522, Tarih: 26.12.2023

4857 sayılı İş Kanunu'nun mülga 77 nci ve devamı maddelerini yürürlükten kaldıran 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu 4 ve 5 inci maddeleri işverenin yükümlülüklerini, 19 uncu madde de çalışanların yükümlülüklerini çağdaş anlaşıyla daha ayrıntılı ve somut olarak ortaya koymuş ve kusur sorumluluğunun sınırlarını kusursuz sorumluluğun sınırlarına yaklaştırmıştır.

6331 sayılı Kanun'un 4 ve 5 inci maddeleri ile buna uygun olarak çıkarılan iş sağlığı ve güvenliği yönetmelikleri hükümlerini işverenin sorumluluğunu objektifleştiren kriterler olarak değerlendirmek gerekmektedir. Bu sebeple mevzuatta yer alan tenik iş kurallarına uyulmaması işverenin kusurlu davranışı olarak kabul edilmelidir. Ancak işveren sadece anılan yazılı kurallara değil, yazılı olmayan ve teknolojinin gerekli kıldığı önlemlere aykırı davrandığında da kusurlu görülerek oluşan zararı karşılamalıdır.

Öte yandan objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştüremez. Çünkü, bazı istisnalar dışında işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır. Ancak Türk Borçlar Kanununun 417/2 nci maddesi, Anayasa ve 6331 sayılı Kanun hükümleri objektifleştirilmiş kusur sorumluluğu ilkesi gereğince işverenin sorumluluğunu oldukça genişletmiştir.

İşvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet bağının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)

Yargılamaya konu ihtilafın sağlıklı biçimde çözülmesi için asıl işveren-alt işveren kavramlarının açıklanmasında fayda vardır.

4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir.

İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin 7 nci fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7 nci maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kurtulmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin 6 ncı fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları bağlamaz.

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56 ncı maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

... ili ... ilçesinde bulunan Eynez yeraltı maden ocağında 13.05.2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre kararda sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, dosya kapsamına göre hesap raporlarında değerlendirmeye alınan toplu iş sözleşmesinin ... Kömür İşletmeleri A.Ş. ile Sendika arasında değil de üst işveren TKİ ile Sendika arasında TKİ işçileri yönünden bağıtlanan toplu iş sözleşmesi olduğunun gözden kaçırılması yerinde olmadığı gibi davacı vekili tarafından PMF 1931 tablosu yönünden kök hesap raporuna karşı bir itiraz ileri sürülmediği dikkate alınmadan sonraki yapılan hesaplamalarda TRH 2010 bakiye ömür tablosunun kullanılması isabetsiz olmuştur. Son olarak davacı vekilinin ikinci ek hesap raporuna süresinde itiraz etmediği dikkate alındığında üçüncü ek hesap raporu düzenlenirken 2022 asgari ücret değişikliklerinin hesap raporuna yansıtılması da hatalıdır.

İlk Derece Mahkemesince yapılacak iş, davalı ... Kömür İşletmeleri ile sendika arasında kaza tarihi itibariyle geçerli olan toplu iş sözleşmesini celp ettikten sonra bakiye ömür tablosu olarak PMF 1931 tablosunu kullanan, Maden Kanunu'nun Ek 9. Maddesinde yer alan "Bu Kanunun 2 nci maddesinde sayılan 4. Grup madenlerden “Linyit” ve “Taşkömürü” çıkarılan işyerlerinde, yer altında çalışan işçilere ödenecek ücret miktarı 4857 sayılı Kanunun 39 uncu maddesi uyarınca belirlenen asgari ücretin iki katından az olamaz." hükmünü gözeten, bilinen/iskontosuz dönemin sona erdiği bilinmeyen/iskontolu dönemin başladığı tarihi 03.11.2021 tarihli ikinci ek hesap raporundaki şekilde dikkate alan yeni bir hesap raporu almak, davalılar arasında temyiz yoluna başvuranın yalnızca davalı TKİ olduğunu dikkate alıp usuli kazanılmış hakları da gözeterek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılmalı, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Genel Müdürlüğü'ne iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/357, Karar No: 2010/390, Tarih: 14.07.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/11-357 E., 2010/390 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/11-357 E., 2010/390 K.**

**- BOZMA KARARI

- DİRENME KARARI

- DİRENME KARARININ TEMYİZİ

- İCRA İNKAR TAZMİNATI

- MENFİ TESPİT DAVASI**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "menfi tespit ile itirazın iptali" davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda; Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.10.2007 gün ve 2006/199 E., 2007/523 K. sayılı kararın incelenmesinin davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 20.05.2009 gün ve 2008/2072 E., 2009/6037 K. sayılı ilamı ile;

(…

…Davacı vekili, müvekkili tarafından elektronik cihaz sigorta sözleşmesi ile sigortalı davalıya ait MR cihazında hasar meydana geldiğini, hasar bedeli olarak 4.048 YTL ödeme teklifinin davalı tarafından kabul edilmediğini ve müvekkili hakkında 20.897,21 YTL takip başlatıldığını ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, hasar bedelinin 17.905 YTL olduğunu savunarak, asıl davanın reddini, karşı dava olarak da, hasar bedelinin tahsili için başlatılan takibe davacı-karşı davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın poliçe teminat kapsamı içinde bulunduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile, 16.114,50 YTL üzerinden takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Asıl dava, elektronik cihaz sigorta sözleşmesine dayalı tazminat için başlatılan takip nedeniyle borçlu olunmadığının tesbiti, karşı dava ise, anılan sigorta sözleşmesi nedeniyle tazminat alacağı için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalıya ait MR cihazı kesintisiz güç kaynağının kullanılması kaydı ile elektriksel nedenlerle meydana gelen hasarları da kapsayacak şekilde davacı tarafından sigorta teminatı altına alınmış, 5.7.2005 tarihinde cihazın final stage elektronik kartı arızalanmış ve davacı tarafından arızanın anılan karttaki malzeme yorgunluğu nedeniyle meydana geldiği ve bu nedenle teminat kapsamı dışında olduğu iddia edilerek, davacı tarafından hasar bedeli ödenmemiştir.

Mahkemece tayin edilen bilirkişiler tarafından hazırlanan raporda, hasarlanan elektronik kart için malzeme ömründen ve mekaniksel bir ömürden bahsetmenin mümkün bulunmadığı, arızanın MR cihazının elektrik dalgalanmasından korunmuş olmaması nedeniyle meydana geldiği, poliçe özel şartında ise elektriksel arızaların kesintisiz güç kaynağının bulundurulması halinde teminat kapsamında sayıldığı, ancak kesintisiz güç kaynağının bulunmaması nedeniyle oluşan hasarın teminat kapsamı dışında olduğu belirtilmiştir.

Mahkeme ise gerekçesinde, davacının hasar bedelini ödememe sebebi olarak MR cihazının elektronik kartının ömrünü tamamladığı ve bunun da teminat kapsamı dışında olduğu olgusuna dayandığı, ancak alınan bilirkişi raporunda elektronik karttaki arızanın malzeme ömrünün tamamlanmasından değil, elektrik akımının dalgalanmasından meydana geldiğinin tesbit edildiği, davacının ise hasarın teminat dışı olduğuna ilişkin bu durumu savunma olarak öne sürmediği, bu durumda arızanın elektronik kartın ömrünün tamamlanması nedeniyle meydana gelmediğinin belirlenmesi karşısında davacının hasar bedelini ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, davacı vekili tarafından verilen replik dilekçesinde her ne kadar hasarın elektronik kartın ömrünü tamamlaması nedeniyle meydana geldiği, bunun da teminat kapsamı dışında bulunduğu belirtilmiş ise de, davalı tarafından başlatılan takibe yapılan itirazdan sonra davacı iş bu davayı açmakla, rizikonun her yönü ile baştan beri teminat dışı olduğunu iddia etmiş olup, mahkemece, davacının bu yöndeki iddialarının araştırılması gerekmektedir.

Bu itibarla, mahkemece, davaya konu MR cihazında meydana gelen arızanın sigorta özel ve genel şartları değerlendirilerek teminat kapsamı içinde olup olmadığı, davalı-karşı davacının güç kaynağı bulundurup bulundurmadığının gerektiğinde yerinde yapılacak keşif ile belirlenerek oluşacak sonuca göre bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir…

…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Asıl dava, icra takibine konu alacaktan dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti; karşı dava ise, itirazın iptali ve takibin devamı istemlerine ilişkindir.

Yerel mahkemece; davacı-karşı davalı sigorta şirketi tarafından elektronik cihaz poliçesi ile sigortalanan cihazın parçasında metal yorgunluğundan dolayı hasar meydana geldiği savunmasına dayandığı, ıslah edilmeyen bu savunmasının aksinin bilirkişi raporu ile kanıtlandığı gerekçesiyle menfi tespit davasının reddine, itirazın iptali davasının ise yine bilirkişi raporu uyarınca kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı-karşı davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilen karar Özel Daire tarafından yukarıda yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bozmadan sonra yerel mahkemece bu kez; davacı-karşı davalının ödeme def'inde bulunduğu ve sigorta eksperi raporu ile tespit edilen miktarı ödeme teklifinde bulunduktan sonra hasarın tamamının kapsam dışı olduğu olgusuna dayanamayacağı, ayrıca cihazın güç kaynağı ile kullanıldığının ilk kararda da belirtildiği ve bu yönde ileri sürülen delillere itiraz olmadığı, davacı-karşı davalı savunmasının dayandığı metal yorgunluğu hususunun gerçekleşmediğinin kanıtlandığı gerekçeleriyle, ilk kararda direnildiğini ifadeyle önceki karar yönünde hüküm kurulmuştur.

Hukuk Genel Kurulundaki inceleme sırasında öncelikle; temyize konu kararın direnme kararı mı yoksa yeni bir hüküm mü olduğu dolayısıyla temyiz incelemesinin Özel Dairece mi Hukuk Genel Kurulunca mı, yapılacağı ön sorun olarak ele alınmıştır.

Bilindiği üzere, direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için; bozulan ilk kararda yer verilmiş olan hususların direnmeye konu edilmesi ve gerekçenin ancak yine ilk kararda yer alan ana çerçeveden çıkılmadan, ilk gerekçeyi güçlendirmeye yönelik yasal sınırlar içinde kalınarak genişletilmiş olması ile bozmadan sonra bozma içeriğinden esinlenilerek bir araştırma yapılmaması veya ilk karardan farklı bir karar verilmemesi gerekmektedir.

İlk kararda hiç yer verilmemiş değerlendirmelerin bozmadan esinlenilerek ve bozmada işaret olunduğu şekilde yapılmış olması durumunda ortada bir direnme kararının bulunduğundan söz edilemez.

Somut olayda Yerel mahkemece direnme olarak adlandırılan kararda ilk karar gerekçesinde yer almayan; ödeme def'inde bulunanın hasarın tümden kapsam dışı olduğu iddiasına dayanamayacağı, hasarı sigorta kapsamına alan güç kaynağının varlığının tartışıldığı, mevcudiyetinin belirlendiği ve aksinin savunulmadığı, cihazın güç kaynağına ilişkin delillere itiraz edilmediği, davacı-karşı davalı savunmasının dayandığı metal yorgunluğu hususunun gerçekleşmediğinin kanıtlandığı, gerekçelerine dayanılmıştır.

Kararda yer alan bu gerekçeler ilk kararda yer almadığı gibi, yasal sınırlarda bir genişletme olarak da kabul edilemez. Karar bu haliyle, bozma kararından esinlenerek oluşturulan yeni gerekçelere dayalıdır.

Bu durumda, ortada varlığından söz edilebilecek bir direnme kararı mevcut olmayıp, bozmadan önce verilen ilk kararda dayanılmayan, bozmadan sonraki kararda dayanılan açıklanan hususların irdelendiği yeni bir hükmün bulunduğunun kabulü gerekir.

O itibarla, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklandığı üzere, davacı-karşı davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 14.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8346, Karar No: 2016/14829, Tarih: 16.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/8346 E.  ,  2016/14829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı vek. Av.... ile davalı ... vek. Av. ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ...ı'nın aracında meydana gelen hasarın müvekkili tarafından satılan ancak üretimi ve markası davalılara ait subaplardan kaynaklandığı iddiasıyla ... 5. Tüketici Mahkemesi'nde açılan davada orjinal olmayan sanayi üretimi subapların kullanılmasından arızanın meydana geldiğinin ve zararın müvekkili ve davalı....'nden tahsiline karar verildiğini, zararın ve kararın Yargıtay'ca onanarak kesinleştiğini, müvekkilinin perakende satıcı olduğunu, subapları marka sahibi davalı ...'nden satın aldığını, davalı ...'nin de bu subapları davalı ... 'ne imal ettirdiğini, müvekkilinin ... 5. Tüketici Mahkemesinin kararına istinaden 23.166,24 TL ödeme yaptığını ileri sürerek 23.166,24 TL'nin ödeme tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, arızaya sebep olan subapların üretim ve marka hakkının davalı ...'ne ait olduğunu, şirketin subapların üretimini pekçok firmaya yaptırdığını, hasara sebep olan subapların müvekkili tarafından üretilmediğini, zararın müvekkilinin satmış olduğu subaptan kaynaklandığına ilişkin illiyet bağının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, subapların tamamının davalı ... tarafından üretildiğini, müvekkilinin sadece marka sahibi olduğunu, üretim yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, dava dışı tüketici...ya ait araçta meydana gelen arızanın ayıplı subap kullanımından kaynaklandığı, ödeme yapan davacının sadece satıcılık faaliyeti gösterdiği, zararın meydana gelmesinde sorumluluğunun bulunmadığı, subapların üretimini yapan davalı ... ve subapları imal ettiren davalı ...'nin zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 23.166,24 TL alacağın 05.06.2013 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekilleri yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı lehine takdir edilen 1.350,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/464, Karar No: 2021/123, Tarih: 18.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2017/464 E.  ,  2021/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 17. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 1074-135

Sanıklar ... ve ...'ın hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-d, 143, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün; mala zarar verme suçundan ise TCK'nın 151/1, 152/2-a, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, her iki suç yönünden aynı Kanun'un 53 ve 54. maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve müsadereye ilişkin Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.10.2010 tarihli ve 362-379 sayılı hükümlerin, sanık ... müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesince 28.09.2015 tarih ve 3090-6267 sayı ile; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün TCK'nın 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına; mala zarar verme suçundan kurulan hükmün ise;

"1- Sanığın hırsızlık kastı ile hareket edip müştekiye ait aracı almak şeklindeki eyleminin bir bütün hâlinde hırsızlık suçunu oluşturduğu, mülkiyet ya da zilyetliğin sanığın yedine geçtikten sonra otomobile zarar verilmesinin ikincil bir suç oluşturmayacağı, müştekinin fiili kullanımından çıkan ve artık sanığın hakimiyetinde bulunan araca zarar verme eyleminin mala zarar verme suçunun unsurları arasında bulunan 'başkasının taşınır malını tahrip eden…' unsurunu içermediği ve bu eylemin müştekiye yönelik olarak gerçekleşmediği anlaşıldığından, unsurları itibarıyla oluşmayan mala zarar verme suçundan sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliklerinden bozulmasına ve bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a sirayet ettirilmesine karar verilmiştir.