muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2359, Karar No: 2024/7781, Tarih: 17.10.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın olay tarihinde elindeki poşette ele geçen suça konu maddeleri naklettiği iddiasına ilişkindir.

2. 05.11.2021 tarihli tutanak içeriğine göre; olay tarihinde şüphe üzerine durdurulan sanığın elindeki poşetin içinde bulunan meyve suyu ve süt kutularında daralı ağırlığı 128 gram skunk esrar ve 3 ayrı pakette daralı ağırlığı 42 gram gelen kokainin ele geçirildiği tespit edilmiştir.

3. İzmir Bölge Kriminal Polis Müdürlüğünün rapor içeriğine göre ele geçen maddelerin uyuşturucu olduğu tespit edilmiştir

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde şüphe üzerine durdurulan sanığın elindeki poşetin içinde bulunan meyve suyu ve süt kutularında daralı ağırlığı 128 gram skunk esrar ve 3 ayrı pakette daralı ağırlığı 42 gram gelen kokainin ele geçirildiği somut olayda; ele geçen maddelerin niteliği, çeşitliliği ve ele geçiriliş şekli gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine ,suça konu maddeleri kendi rızası ile teslim ettiği için de etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Şüphe üzerine durdurulan sanığın kimlik tespitinin ardından üstünde suç unsuru içeren madde bulunup bulunmadığı sorulduğunda elindeki poşetin içinde bulunan meyve kutusu ve süt kutusunun içinde uyuşturucu madde olduğunu beyan ettiği ve dışarından gözle yapılan kontrolde de kutuların içinde siyah poşetlerin bulunduğunun tespit edilmesi üzerine günün nöbetçi savcısına bilgi verilerek talimatlarının alındığı ve aynı gün Datça Sulh Ceza Hakimliğinin 2021/322 Değişik iş sayılı arama kararına istinaden kutuların içinde yapılan aramada suça konu maddelerin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın suça konu maddeleri kendi rızası ile teslim etmesinin suçunu ortaya çıkarmasına yardım olarak değerlendirilemeyeceği ve hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın tüm aşamalarda suça konu maddelerden kokaini İstanbul'da ikamet eden ... S. isimli şahıstan aldığını beyan ettiği ve ... S. hakkında soruşturma başlatıldığı dosyanın tefrik edildiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında halihazırda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, devam eden soruşturma kapsamında açılacak kamu davasının sonucuna göre sanık hakkında yargılanmanın yenilenmesi yoluyla etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunun değerlendirilebileceği anlaşılmıştır.

Sanık hakkındaki ikinci kez tekerrüre esas alınan ilama konu suçuna dayanak olan suçun 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin olduğu anlaşılmış olup, 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler sebebiyle sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak öncelikle uyarlama işleminin yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, ele geçen maddelerin miktarı ve çeşitliliği gerekçesiyle suçun vasfına ve sübutuna, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, yukarıdaki eleştiriler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2023/18 Esas, 2023/87 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12187, Karar No: 2021/13501, Tarih: 22.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/12187 E.  ,  2021/13501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 7. Asliye Hukuk ile ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili dava dilekçesi ile birlikte, ... İli, ... İlçesi, ... ... Mahallesi, Köy Keleri mevkiinde bulunan 7 dönüm arazinin hazine arazisi olduğunu, ancak davacının babası zamanından bu yana ailesi tarafından kullanıldığını, bahse konu arazinin sarp bir yer olduğu için zamanında tapuya geçirilmediğini, ancak tüm köyün bu arazinin davacı ve ailesi tarafından tarımda kullanıldığını bildiğini, bu arazi üzerindeki ağaçların davalı şirketler tarafından baraj yapımı esnasında önce su altında bırakılarak tahrip edildiğini, daha sonra da izinsiz ve usulsüz şekilde kesildiğini, her ne kadar bahse konu 7 dönümlük arazinin hazine arazisi olsa da üzerindeki meyve ağaçlarının mülkiyetinin davacıya ait olduğunu, belediyece dava konusu yerle ilgili bir kamulaştırma kararı bulunmadığı gibi bahse konu arazinin üzerindeki 200 ağacın kullanılmasına ve kesilmesine yönelik davacının rızasını gösterir bir belge ya da bu yerlerin işgali nedeniyle davacıya yapılmış bir ödeme de bulunmadığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin istek hakkı saklı kalmak kaydıyla bahse konu yerde bulunan 7 dönümlük bahçedeki 200 adet incir, dut, nar, asma, çıtımık gibi meyve ağaçlarının baraj yapımı esnasında kesilmesinden kaynaklanan zarar nedeniyle şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın müdahale tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce, dava dilekçesi ile ağaçların davalılarca kamulaştırılmaksızın kesildiğinden maddi zararının oluştuğunu iddia edildiği, davanın kamulaştırmasız el atma sebebine dayalı tazminat davası olarak açılmış olmasına karşın hukuki nitelemenin hakime ait olduğu, bahse konu taşınmazın hazine adına kayıtlı olduğunun davacı tarafça bildirilmesi ve hazine adına kayıtlı taşınmaz üzerindeki ağaçları da kendisinin diktiğinden bahisle bedellerini talep etmesi nedeniyle tazminat talebinin içerisinde "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereği muhtesat aidiyetinin tespiti talebinin de olduğu, muhtesat aidiyetinin tespiti talepli davaların taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülmesi gerektiği, bu haliyle davaya bakmakla yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce ise, dava konusunun haksız fiilden doğan bir dava olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun haksız fiilden doğan davalarda yetki başlıklı 16.madde ile haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğunun hükme bağlandığı, iş bu davadaki yetkinin HMK 16. maddede belirtildiği üzere seçimlik yetki olup, kesin yetki olmadığı ve davalıların süresinde yetki itirazında bulunmadıkları gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684/1. maddesi hükmüne göre, bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur. Aynı Kanun'un 718. maddesine göre ise, arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. 22/12/1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı üzere eşya hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Somut olayda, dava konusu ağaçların bulunduğu taşınmazın ... ili, ... ilçesinde bulunduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29082, Karar No: 2016/1751, Tarih: 10.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/29082 E.  ,  2016/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan ... ...'in 10.10.2011 tarihli hazırlık ifadesinde “... ...'ı teşhis ettiğini, ...'ın evine 4 veya 5 kez geldiğini, her seferinde yanında bir başka şahısla birlikte gelerek harçlık istediğini, korktuğu için şahsa parayı rızası olmadığı halde verdiğini, bir miktar para vermek istediğinde ...'ın elindeki paraların tamamını çekip aldığını, bir seferinde evde para olmadığını söylediği halde evdeki çekmece ve çantaları aradığını ve bankadan para çekmesi için baskı yaptığını” beyan ettiği,

Katılanın 05.01.2012 tarihli ek ifadesinde “sanık ...'ın farklı evine 8-10 kez farklı kişilerle geldiğini, evine rızası dışında girdiğini, eve girdiğinde kendisini tartakladığı için korktuğundan istediği parayı verdiğini, parası olmadığını söylediğinde özel eşyalarını karıştırarak bulduğu parayı aldığını” beyan ettiği,

Katılanın kovuşturma aşamasında, 15.03.2012 tarihli celsede ise “huzurda bulunan sanık ...'ın evine bir kez geldiğini, sanığın yanında başka bir şahıs olduğunu, bu şahsın para istediğini, daha önceden başka şahıslar tarafından tehdit edildiği için korkarak para verdiğini, sanık ...'ın bir şey söylemediğini sadece kendisinden para isteyen şahsın yanında durduğunu”beyan ettiği,

Mahkemenin sanık ile ilgili iddiaları netleştirmeye çalışılmasına karşı, katılanın, aynı yönde beyanlar verdiğinin ise duruşma tutanağına yansıtıldığı,

18.11.2011 günlü adli rapora göre ise, “katılanın vücut engeli olmayıp, soyut ve somut zekasının yeteri kadar mevcut olup mental retardasyon bulgusu bulunmadığı, kendisini savunmasını engelleyecek herhangi bir psikiyatrik sendrom arızası bulgusunun mevcut bulunmadığı” saptanmıştır.

Sanık tüm aşamalarda suçlamaları reddetmektedir. Katılanın aşamalarda değişen en son 15.03.2012 günlü mahkeme anlatımındaki ısrarlı açıklamaları dikkate alındığında failin ilgi ve bilgisi dışında yakınanın yaşadığı bazı olaylar etkisi ile evine gelen sanık ve arkadaşına kendi rızası ile para vermesinde suç teşkil eden haksız bir eylemden bahsedilemeyeceği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Uygulamaya göre ise, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... savunmanı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/37798, Karar No: 2013/24095, Tarih: 23.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/37798 E.  ,  2013/24095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/266750

MAHKEMESİ : Kalkandere Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2007

NUMARASI : 2007/4 (E) ve 2007/30 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I)Soruşturma evresinde Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde katılanın “sanık beni telefonla arayarak sinkaflı sözlerle hakarette bulundu, ben de bana yönelik bu hakaretlerini kendisine iade ettim” dediği, tanıkların da beyanlarında katılanın bu ifadesini doğruladıkları, yine sanığın Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde “ilk önce okul müdürü bana küfredince ben de kendisine karşılık verdim” şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; mahkemece karşılıklı hakaret nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 129/3.maddesinin uygulanma olasılığının değerlendirilmemesi,

II) Kabule göre de;

1-Ormanlı köyü ilköğretim okulunun müdürü olarak görev yaptığını belirten katılanın olay tarihinde görevli olduğuna ilişkin görev belgesinin getirtilmemesi,

2- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda suça sürüklenen çocuğa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCY.nın 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

3- Sanık hakkında tayin olunan 1 yıl hapis cezası üzerinden TCY.nın 62.maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 10 ay hapis cezası yerine 304 gün hapse hükmedilerek fazla ceza tayini,

4- Hükümden sonra 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesi uyarınca hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21644, Karar No: 2017/3003, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21644 E.  ,  2017/3003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4883, Karar No: 2010/1744, Tarih: 29.03.2010

7. Hukuk Dairesi 2009/4883 E., 2010/1744 K.

**7. Hukuk Dairesi 2009/4883 E., 2010/1744 K.**

**- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI

- TESCİL**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 15 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 46 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 102 ada 6 parsel sayılı 22211.45 m2 yüzölçüm ündeki taşınmaz Hazine adına tapuda kayıtlı olmakla birlikte lehine kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilerek davalı Ahmet ve paydaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf dava dışı 102 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava ve temyize konu 102 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde zilyet davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13 ve 14. maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Kural olarak yerleşik Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanan görüşlere göre kayıtların iç içe girmesi halinde önceki günlü hukuksal değerini yitirmeyen doğru temele dayalı tapu kaydına değer verilmesi zorunludur. Somut olayda davacı Hazine 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca oluşan tapu kaydına, davalı taraf ise Hazine'nin taraf olduğu tescil davası sonucunda oluşan önceki günlü tapu kaydına dayanmıştır. Davacı Hazine'nin tutunduğu tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olduğu yanlar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı gibi, esasen bu yön mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Ne var ki, davalı tarafın tutunduğu Hazine'nin taraf olduğu davada tescil hükmü ile oluşan tapu kaydının uygulaması yetersizdir.

O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, davalıların tutunduğu tescil hükmü ile oluşan tapu kaydının dayanağı mahkeme ilamı ve eki harita, Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilmeli, mahkeme ilamı tapu kaydının dayanağı evrak arasında bulunmadığı takdirde kararın onaylı bir örneği ilgili mahkemeden istenilmeli, tapu kaydının revizyon gördüğü 102 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar ile dava konusu taşınmazı gösterir birleşik harita ile bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm komşu taşınmazlara ait tutanak örnekleri ile dayanak kayıtları getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, fen memuru hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının dayanağı haritanın ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle haritalar çakıştırılarak yerine uygulanmalı, davalı tapusunun kapsamı bu yolla duraksamasız belirlenmeli, tapu kaydının dayanağı harita yoksa tapu kaydında ve dayanağı ilamda tarif edilen sınır yerlerinden yararlanılarak tapu kaydı yerine uygulanmalı, kapsamı bu yolla belirlenmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, tapu kaydının dayanağı tescil ilamında Hazine'nin taraf olduğu sözü edilen ilamın Usulün 237. maddesi hükmü uyarınca Hazine'yi bağlayacağı, taşınmazın tümü ya da bir bölümünün davalının tutunduğu tapu kaydının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kayıt kapsamı dışında kalan bölüm yönünden davalı taraf lehine olduğu kadar aleyhine de delil olabileceği, aksinin daha güçlü delillerle kanıtlanabileceği, davalı tarafın dayandığı tapu kaydının oluştuğu 1952 yılından Hazine tapu kaydının oluştuğu 1963 yılına kadar zilyet davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 46/1. maddesi hükmü uyarınca kazanım sağlayan süreye ulaşan zilyetliğin bulunmadığı gözönüne alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 29.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3204, Karar No: 2025/6000, Tarih: 17.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3204 E.  ,  2025/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2905 E., 2024/423 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/319 E., 2023/649 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- davacı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat miktarları ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.06.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde usulüne uygun davetiyeye rağmen taraflardan kimsenin gelmemiş olduğu görüldü. Açık duruşmaya başlandı davacı- davalı vekili Avukat ...'nın mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.