muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20529, Karar No: 2012/13792, Tarih: 31.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20529 E.  ,  2012/13792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2b, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca; mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesine rağmen yokluğunda verilen hükmü temyiz etmeyen şikayetçi ...'ın 11.01.2010 tarihli duruşmadaki katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, şikayetçi sıfatıyla yapılan bir temyiz istemi bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 2. fıkrasında yer alan birden fazla nitelikli halin birleşmesi halinde de 2. fıkra uyarınca cezanın yarı oranında artırılması gerektiğinden 89/2-e maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında 89/2-b maddesince cezalandırılması ve bu konuda ek savunma hakkı verilmemesi sonuca etkili görülmediğinden bu konuda bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel adli para cezasının 90 gün yerine, 3 ay olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafındaki “3 ay adli para cezası” sözcüklerinin “90 gün adli para cezası” ve 2. paragrafındaki “4 ay 15 gün adli para cezası” kelimelerinin “135 gün adli para cezası” şeklinde düzeltilmesine, 3. paragrafındaki “3 ay 22 gün adli para cezası” sözcüklerinin “112 gün adli para cezası” şeklinde değiştirilmesine, hükümdeki usul ve Kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9987, Karar No: 2011/11942, Tarih: 13.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9987 E.  ,  2011/11942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.09.2009 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra ve İflas Kanununun 72.maddesi gereğince menfi tespit istemine ilişkindir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, davalıya yapı denetim ücreti sebebiyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemiyle açılmıştır.

Her ne kadar davalı davaya cevap vermemiş ise de, temyiz dilekçesine eklediği 08.10.2007 tarihli sözleşmeye dayanmış ve bu sözleşmede davacının imzası bulunduğunu, sözleşmenin onu bağlayacağını belirtmiştir. Diğer taraftan, icra dosyasının incelenmesinden; 15.09.2009 tarihli haciz tutanağında, davacının borcu kabul beyanı da vardır. Haciz işlemi sırasında ve icra tehdidi altında yapılan bu tür beyanlar akti ilişkiyi kabul anlamına gelmese de, bu beyanın davalının sunduğu 08.10.2007 tarihli sözleşmeyle birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Mahkemece yapılması gereken iş, 08.10.2007 tarihli sözleşme ve 15.09.2009 tarihli haciz tutanağındaki davacının borcu kabul beyanı yönünden davacıyı isticvap etmek, istemi bunun sonucuna uygun olarak hükme bağlamak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/23846, Karar No: 2013/20721, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23846 E.  ,  2013/20721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılanların haberi olmadan bahçelerinde bulunan çam ağaçlarını budadığı ve ağaçların bir kısmını kestiği, ayrıca bahçelerine dikmiş oldukları iki adet dut fidanını kökünden sökerek ortadan kaldırdığı, kendisine niçin böyle yaptığını soran katılanlara tehditle cevap verdiği, ayrıca sanığın, katılanlardan ...'i telefonla arayarak "Eşin dut ağaçları dikmiş, bu onun eceli olacak, istersen 155'i ara istersen savcı'ya bildir, ben size soracağım" şeklindeki sözlerle katılanları tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunmalarında, suç işleme kastıyla hareket etmediğini, bakımı yapılmayan ağaçları, evine ve bahçesine zarar verdiğinden budamak zorunda kaldığını, aynı şekilde dut fidanlarının da ortak duvarın dibine dikilmesi nedeniyle zarar verdiklerini, bu konuda katılanları uyardığı halde sökmediklerinden kendisinin söktüğünü, ayrıca kimseyi tehdit etmediğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi, bilirkişi raporunda, miras nedeniyle bölünen parseldeki çam ağaçlarının yalnızca budanmış olduklarını, zarar görmediklerini, ortada görünmeyen ve söküldüğü iddia edilen dut fidanlarının ise, ortak duvardan en az 3-4 m geri çekilerek

dikilmesi gerektiği halde, 45 cm yakınına dikilmesi nedeniyle katılanların kurallara riayet etmediğinin belirtilmesi dolayısıyla mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, yine sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği hususları gözetilerek, mahkemece sanık hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11, Karar No: 2023/9802, Tarih: 05.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/11 E.  ,  2023/9802 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvuruların esastan reddine

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2018 tarihli ve 2016/29101 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/159 Esas, 2018/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/3106 Esas, 2019/1689 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu yönünden esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yağma suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmemiş olduğuna, müvekkilin katılan tarafından da kabul edilmeyen alacağa karşılık belli bir yoğunluğa erişmeyen, bağırma ve sert hareketlerle tartışmaları ve boğuşmuş olması eylemlerinin zorla kendiliğinden hak alma suçunu oluşturduğuna,

3. Kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bıçak kullanıldığına yönelik somut bir delil bulunmadığına, 4. Mağdurun sağlık raporunda darp ve cebir izine rastlanılmamış olduğuna, boğuşma sırasında mağdurun omuzundan ve başından yaralanmış olduğuna,

5. Mağdurun yaşı da göz önüne alınarak teşhis de yanılmış olabileceğine, kolunda aslan dövmesi olan birçok şahıs bulunduğuna maktadır. Sırf buna dayanarak müvekkilin şuç işlemiş olduğunu düşünmemiz bizce mümkün değildir.

6. Şüpheli ve aydınlatılmamış olaylar ve iddiaların sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemeyeceğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5. Mağdurun yaşı da göz önüne alınarak teşhis de yanılmış olabileceğine, kolunda aslan dövmesi olan birçok şahıs bulunduğuna maktadır. Sırf buna dayanarak müvekkilin şuç işlemiş olduğunu düşünmemiz bizce mümkün değildir.

6. Şüpheli ve aydınlatılmamış olaylar ve iddiaların sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemeyeceğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanık ...’ın gündüz vakti durakta bekleyen katılanın yanına giderek ‘"Sen benim halamın altınlarını almışsın, seni eniştemin yanına götüreceğim dediği", katılanın bu durumu kabul etmemesine rağmen kolundan tutarak zorla götürdüğü ara sokakta cebinden çıkardığı bıçağı katılanın sol tarafında tutarak "Sesini çıkarma seni bıçaklarım" dediği ve katılanı boş bir araziye götürdüğü, burada katılanın üzerini arayıp cep telefonunu alarak cebine koyduğu, ardından katılana "Sakın buradan ayrılma yoksa seni bıçaklarım" şeklinde tehdit ederek olay yerinden uzaklaşmaya başladığı, katılanın da sanığın peşinden gidip cep telefonunu vermesi için yalvardığı sırada polis ekiplerini görmesi üzerine bağırdığı, sanığın da bunun üzerine katılanın omzuna yumruk ve kafasının arkasına bıçağın sapıyla vurmak suretiyle etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaraladığı ve cep telefonunu yere atıp olay yerinden kaçtığı, belirlenmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

3. Katılanın tüm aşamalarda oluşa uygun beyanda bulunduğu ve sanığı soruşturma aşamasında fotoğrafından, kovuşturma aşamasında ise sanığın segbis vasıtası ile hazır edildiği celse mahkeme huzurunda teşhis etmiş olduğu belirlenmiştir.

4. Katılanın etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralandığına dair adli muayene raporunun dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suçun Sanık Tarafından İşlenmediği ile Suç Unsurlarının Oluşmadığı Yönünden

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun' un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun' un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın gündüz vakti durakta bekleyen katılanın yanına giderek "Sen benim halamın altınlarını almışsın, seni eniştemin yanına götüreceğim" bahanesini söylediği, katılanın bu durumu kabul etmemesine rağmen önce kolundan tutarak zorla bir ara sokağa götürdüğü, burada cebinden çıkardığı bıçağı katılanın sol tarafında tutarak "Sesini çıkarma, seni bıçaklarım" demek suretiyle de katılanı bu kez boş bir araziye götürdüğü, burada ise katılanın üzerini arayıp cep telefonunu zorla alarak cebine koyduğu ve katılana "Sakın buradan ayrılma yoksa seni bıçaklarım" şeklinde tehdit etmek suretiyle olay yerinden uzaklaşmaya başladığı, katılanın sanığın peşinden gidip cep telefonunu vermesini istediği, katılanın çevrede gördüğü kişilerden yardım istediğinde sanığın bu kişilere katılanın altın çaldığını ve onu karakola götürdüğünü söylediği, bu esnada katılanın yoldan geçmekte olan devriye polis aracını görmesi üzerine bağırdığında sanığın bu kez katılanın omzuna yumruk, kafasının arkasına da bıçağın sapıyla vurmak suretiyle etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaraladığı ve suça konu cep telefonunu yere atıp olay yerinden kaçması şeklindeki eylemde katılanın olayın sıcağı sıcağına soruşturma aşamasında alınan beyanında eylemi gerçekleştiren kişiye yönelik ayırt edici özellikleri detaylı şekilde belirtmiş olması ve buna uygun şekilde soruşturma ve ayrıca kovuşturma aşamasında teşhis işlemlerinin gerçekleştirilmiş olması ve nihayet katılanın beyanlarının adli muayene raporu ile de örtüşmesi hep birlikte değerlendirildiğinde suçun sanık tarafından işlendiği ile suç vasfının suça konu cep telefonunun cebir ve tehdit suretiyle zorla alınması ile tamamlanmış olduğu kabulü ile nitelikli yağma suçunun oluştuğuna dair hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/3106 Esas, 2019/1689 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5023, Karar No: 2014/12265, Tarih: 22.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5023 E.  ,  2014/12265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2009/2220-2012/1589

Taraflar arasında görülen sebepsiz zenginleşme davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinde anestezi teknisyeni olarak görev yaptığını, Döner Sermaye Saymanlığı İnceleme Komisyonunun yaptığı denetim sonucunda davalıya yersiz ödeme yapıldığının tespit edildiğini, davalının her ay döner sermayeden alınacak pay hesaplamasında kadro unvan katsayısı 0,4 olması ve 1,5 limit üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, kadro unvan katsayısı 0,5 olarak ve 2 limit üzerinden hesaplama yapıldığını, bu nedenle 2008 yılı Ocak ayından 2009 yılı Haziran ayına kadar davalıya 2.784,00 TL fazla ödeme yapıldığını belirterek, 2.784,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne 2.784,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yersiz ödemenin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi istemine ilişkindir.

HGK'nın 05.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından borçlar kanununun sebepsiz zenginleşme ilkelerine göre geri istenebileceği açıklanmıştır.

Somut olayda; Döner Sermaye Saymanlığı İnceleme Komisyonunun yaptığı denetim sonucunda davalıya yersiz ödeme yapıldığının tespit edilmesi üzerine davacı, paranın ödenmesine ilişkin Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin yazısı ile 2009 Ağustos, Eylül aylarına ilişkin ek ödemenin düşük hesaplanmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle idare mahkemesinde dava açıldığı ve idare mahkemesince verilen kararın davacı tarafından temyiz edildiği, dosyanın Danıştay'da olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, öncelikle Adana İdare Mahkemesi'nin 28.09.2010 tarih, 2010/1368 E - 2010/1048 K. sayılı kararının akıbetinin sorularak davalar arasında bağlantı bulunduğunun tespiti halinde idare mahkemesinde açılan davanın sonucu beklenilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

Kabule göre de; mahkemece, “2.784,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline” şeklinde hüküm kurulmuş olup, ödeme tarihlerinin belirtilmemesi nedeniyle, ödeme tarihleri saptanarak infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir.

Kabule göre de; mahkemece, “2.784,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline” şeklinde hüküm kurulmuş olup, ödeme tarihlerinin belirtilmemesi nedeniyle, ödeme tarihleri saptanarak infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12932, Karar No: 2016/1592, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12932 E.  ,  2016/1592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. Maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2015 tarihli ve 2015/121 esas, 2015/231 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 29/05/2015 tarihli ve 2015/484-335 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/06/2015 tarihli ve 2015/462 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.