muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5901, Karar No: 2023/2033, Tarih: 04.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5901 E.  ,  2023/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istekli davada İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf isteminin HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının mirasbırakanı ...’nin 253 ada 133, 254 ada 3 ve 253 ada 134 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yeğeni olan dava dışı ...'ye temlik ettiğini, dava konusu taşınmazların ... tarafından muvazaalı olarak davalı ...'a devredildiğini, dava konusu 253 ada 133 (eski 1096) parselin 1/2 payının mirasbırakana, 1/2 payının ise mirasbırakanın ikinci eşi olan ...'ye ait olduğunu, mirasbırakanın payının önce ...’ye temlik edilerek 19.11.2008 tarihinde ...'a devredildiğini, ...'ye yapılan hibe işlemi ve ...'a yapılan satış işlemlerinin muvazaalı olduğunu, davacının mirasbırakan tarafından, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/166 Esas, 1980/163 Karar sayılı kararı ile evlat edinildiğini, mirasbırakanın 1995 yılında davacıyı evlatlıktan reddetmek amacıyla dava açtığını, davanın reddedildiğini, bunun üzerine mirasbırakanın ... Noterliğinin 24.10.1997 tarihli 4296 yevmiye numaralı vasiyetnamesini düzenleyerek tüm malvarlığını, ...'ye bıraktığını ancak vasiyet alacaklısı ...’nin mirasbırakandan önce öldüğünü ileri sürerek, dava konusu taşınmazların, davalı ... adına olan tapu kaydının iptal edilerek, davacı ... adına miras payı oranında tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı süresinde cevap dilekçesi sunmamış, aşamada davalı vekili, davalının iyiniyetli olduğunu, dava konusu taşınmazları ...'den satış bedelini ödemek suretiyle devraldığını, buna ilişkin PTT dekontlarını dosyaya sunduklarını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararıyla; temliklerin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu, davalının dava dışı ... ile birlikte hareket ettiği, dava konusu 253 ada 133 parsel sayılı taşınmaz yönünden dava dışı ...’ye mirasbırakan tarafından devredilen ½ pay yönünden temlikin muvazaalı olduğu, kalan kısım bakımından ise muris muvazaasından bahsedilemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının diğer mirasçının muvafakati olmadan eldeki davayı açamayacağını, mirasbırakanın kendisine bakması ve mallarını idare etmesi için davacıyı evlat edindiğini, ancak davacının mirasbırakanı terk ettiğini, mirasbırakanın da dava dışı Yıldıray’ı yanına aldığını, mirasbırakanın asıl amacının kendisine baktırmak olduğunu, mal kaçırma kastı bulunmadığını, Yıldıray’ın ise dava konusu taşınmazları bedeli karşılığında davalıya temlik ettiğini, bu yöne ilişkin dekontları sunduklarını, davalı tarafından ...'ye taşınmazların satışından sonraki tarihlerde 29.100,00 TL ödeme yapıldığını, dinlenen tanıkların görgüye dayalı bir bilgilerinin bulunmadığını, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; mirasbırakanın dava konusu taşınmazları satmasını gerektirir ihtiyacı bulunmadığı, bir kısım tanıkların dava konusu taşınmazın devrinden sonra da mirasbırakan tarafından kullanıldığını beyan ettiği, resmi satış senedinde gösterilen bedel ile gerçek satış bedeli arasındaki aşırı fark bulunduğu, davacı ile mirasbırakanın beşeri ilişkilerinin iyi olmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf isteğinin HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçelerinde; istinaf dilekçelerindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., ... Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

2. Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden kısım olup, davanın kabulü halinde bu değer üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekmektedir.

4. 6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesinde “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır. Kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır. Yasa maddesinin bu açık hükmüne göre, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle dava konusu taşınmazlarda davacının miras payına isabet eden ve iptal tescile karar verilen kısmın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri (244.719,95 TL) üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. HMK'nın 297. maddesine uyarınca infazda tereddüt yaratmayacak şekilde veraset ilamına atıf yapılmak ve kalan pay davalı üzerinde bırakılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, veraset ilamına atıf yapılmaksızın ve iptal edilecek pay oranı belirtilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle;

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı vekilinin temyiz itirazının değinilen yönden kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1.) bendi hükümden çıkarılarak yerine 1. bent olarak "1-Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mah 253 ada 133 parsel sayılı taşınmazda davalı adına kayıtlı ½ payın davacının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/88 Esas, 2018/95 Karar sayılı kararındaki miras payı oranında iptali ile aynı oranda davacı adına tesciline, kalan payın (5/8 pay) davalı üzerinde bırakılmasına,

... ili, ... ilçesi, ... Mah. 253 ada 134 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı tapu kaydının davacının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/88 Esas, 2018/95 Karar sayılı kararındaki miras payıoranında iptali ile aynı oranda davacı adına tesciline, kalan payın (1/4) davalı uhdesinde bırakılmasına,

... ili, ... ilçesi, ... Mah. 254 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı tapu kaydının davacının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/88 Esas, 2018/95 Karar sayılı kararındaki miras payı oranında iptali ile aynı oranda davacı adına tesciline, kalan payın (1/4) davalı üzerinde bırakılmasına,

Fazlaya ilişkin talep yönünden davanın reddine,” cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04/04.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11030, Karar No: 2021/3524, Tarih: 08.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/11030 E.  ,  2021/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Karapınar Köyü Muhtarı olan sanığın görevi kapsamında düzenleyerek Nüfus Müdürlüğüne ibraz ettiği 28.12.2012, 01.08.2013, 02.09.2013 tarihli Adres Değişikliği Bildirim Listesi formları ile, gerçekte köyde ikamet etmeyen ..., ... ve ... isimli kişilerin köyde ikamet ettiklerini bildirdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; Karapınar Köyü’nde suç tarihi öncesi ve sonrasında uzun süre kesintisiz olarak ikamet eden, sanık ve şikâyetçi ... ile yakın akrabalık ilişkisi ve husumeti bulunmayan, köyü iyi bilen, köyde yaşayanları yakından tanıyan kişilerin tespiti ile, bu kişiler ve adına bildirim yapılan kişilerin duruşmaya çağrılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Suç tarihinden önce, 29.04.2006 tarihli 26153 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5490 sayılı Kanun’un 67/1. maddesindeki “gerçeğe aykırı yerleşim yeri veya cüzdan talep belgesi veren köy veya mahalle muhtarları ile herhangi bir işlem sebebiyle nüfus müdürlüğüne gerçek dışı beyanda bulunanlar ve bunlara tanıklık edenler altı aydan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” şeklindeki özel hüküm karşısında, Adres Değişikliği Bildirim Listesi formlarını sahte olarak düzenlediği kabul edilen sanık hakkında 5490 sayılı Kanun’un 67/1. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

a) Suça konu belgeleri farklı tarihlerde düzenleyen sanık hakkında TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) TCK'nin 53/1-a. maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar memuriyet hak ve yetkilerini kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6230, Karar No: 2013/10675, Tarih: 27.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6230 E.  ,  2013/10675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı kayyım vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı kayyımınca temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Arsa niteliğindeki taşınmaz için değerlendirme yapılırken dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların mevcut imar planındaki durumları ilgili Belediye Başkanlığından getirtilip, imar planı üzerine işaretlendikten sonra değerlendirme yapılıp gerektiğinde taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yetersiz inceleme ile düzenlenen kanaat getirici nitelikte olmayan geçersiz rapora göre yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından 28.02.2007 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için faiz yürütülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı kayyım vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11773, Karar No: 2012/11998, Tarih: 05.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11773 E.  ,  2012/11998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/04/2011 tarih ve 2009/351-2011/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait Ambarlı Mahallesi, Kırım ........Avcılar-İstanbul adresinde bulunan dairenin davalı nezdinde konut sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altına alındığını, İstanbul Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü'nün 08.04.2008 tarih ve 3313 sayılı kararı ile heyelan ve yer kayması riski nedeniyle yapılan çalışma sonrasında yıkım kararı verildiğini, yıkımdan önce müvekkilince tespit yaptırıldığını, davalı ... şirketince hasarın teminat dışı olduğundan bahisle ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 55.000 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın teminat dışı olduğunu, İTÜ öğretim görevlisinin düzenlediği raporda hasarın meydana gelmesine 1999 depreminin etkili olduğu, güçlendirme projesinin hazırlanmasında zemin özelliklerinin dikkate alınmadığı, meydana gelen hasarın heyelanın etkisinden olmadığının belirtildiğini, ekspertiz raporunda da binada oluşan çatlak hasarlarının ilk tetikleyicisi olduğunu gösteren herhangi bir zemin hareketi, yer kayması veya çökme gibi bir toprak hareketi görülmediğinin bildirildiğini, binanın 1999 depremlerinde hasar gördüğünü ve orta hasarlı olarak tespit edildiğini, poliçenin TTK’nun 1279 maddesi gereğince hükümsüz olduğunu, binanın deprem nedeniyle orta hasarlı olduğunun sigortalı tarafından bilindiğini, poliçede sigortalı adresinin yanlış verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, idare tarafından dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın yer kayması nedeniyle ağır afete maruz bölge ilan edildiği, dava konusu hasarın yer kaymasından meydana geldiği ve davacının konutunun da bulunduğu bölgenin 28.06.2005 tarihli Bakanlar Kurulu kararı ile yer kayması nedeniyle afete maruz bölge ilan edildiği, tacir olan davalının yer kayması nedeniyle afete maruz bölge ilan edilen bir yerde yer kayması klozunu da kabul ederek sigorta poliçesi düzenleyip, daha sonra yer kayması riskinin gerçekleşmesi ve hasarın oluşması sonrasında aynı bölgede daha önce meydana gelen depremi bahane edilerek hasarı ödemekten kaçınmasının iyi niyetli bir davranış olmadığı, binanın depremden hasar gördüğü, fen bilimine uygun olarak güçlendirme yapılmadığı iddiası gerçek olsa dahi depremin 1999 yılında meydana geldiği, konutun 2007 yılında sigorta yapıldığı, sigorta yapıldığı tarihte basiretli bir tacir olan sigortacının sigortaladığı konutu kontrol etmesi gerektiği, sigorta sözleşmesinin kurulduğu tarihte geçerli olan şartlarda ve konutun mevcut hali ile poliçe düzenlendiğinin kabulü gerektiği, poliçede yer kayması klozu bulunup riskin gerçekleştiği, davalının ödemesi gereken tazminatın 49.572 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 49.572 TL'nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.208,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23385, Karar No: 2017/35959, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23385 E.  ,  2017/35959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1349, Karar No: 2016/2329, Tarih: 03.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1349 E.  ,  2016/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurma ve kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla .... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, .... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/496 esas, 2015/272 sayılı kararını müteakip, ....2. Çocuk Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2015/293-221 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği .....1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ....20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 01/06/2015 tarihli ve 2015/602 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.