muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1161, Karar No: 2019/126, Tarih: 21.02.2019

“(1) İadesine karar verilmiş olup usulüne uygun meşruhatlı tebligata rağmen sahipleri tarafından bir ay içinde alınmayan veya kendilerine tebligat yapılamayan kimselere ait eşya en geç iki ay içerisinde satılarak bedeli millî bankalardan birinde ilgilisi adına açılacak vadeli hesaba yatırılır. Satışa karar verecek merci suç eşyasının bulunduğu yer sulh ceza hâkimidir.

(2) İadesine karar verilen eşyanın, sahibinin tespit edilememesi hâlinde 22/11/2001 tarih ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun bulunmuş eşyaya ilişkin hükümlerine göre işlem yapılır...” biçiminde,

Aynı Yönetmeliğin “Değeri olmayan eşyanın imhası işlemleri” başlıklı 24. maddesi;

"(1) İadesine karar verilmiş olup da mahkeme kararı kendilerine tebliğ edildiği hâlde sahipleri tarafından 21 inci maddede yazılı süre içerisinde alınmayan ve ekonomik değeri bulunmayan eşyanın, Cumhuriyet savcısı başkanlığında, emanet memuru ve bir zabıt kâtibinden oluşan komisyonca imhasına karar verilir. İmha, komisyon huzurunda yapılır ve buna dair bir tutanak tanzim olunur.

(2) Birinci fıkrada belirtilen imha komisyonuna hangi zabıt kâtibinin katılacağı, adalet komisyonlarınca, bulunmayan yerlerde kıdemli hâkim tarafından belirlenir" şeklinde düzenlenmiştir.

CMK'nın "Elkonulan Eşyanın İadesi" başlıklı 131. maddesinde; şüpheliye, sanığa veya üçüncü kişilere ait elkonulmuş eşyanın, soruşturma ve kovuşturma bakımından muhafazasına gerek kalmaması veya müsadereye tâbi tutulmayacağının anlaşılması hâlinde, resen veya istem üzerine geri verilmesine Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından karar verileceği düzenlenmiştir. Bu hükümler uyarınca iade kararı verilebilmesi için, eşyanın müsadereye tabi tutulamayacak olması ve aidiyetleri hususunda da herhangi bir kuşku bulunmaması gerekmektedir. Suç Eşyası Yönetmeliğinin 21 ve 24. maddelerine göre ise; iadesine karar verilmiş olup da ancak yapılan tebligata rağmen sahipleri tarafından bir ay içerisinde alınmayan veya kendilerine tebligat yapılamayan kimselere ait olan ve ekonomik değeri bulunmayan eşyanın imhasına karar verilebilmektedir. Görüldüğü üzere, ekonomik değeri bulunmayan bir eşyanın imhasına karar verilebilmesi için; söz konusu eşyanın müsadereye tabi tutulamayacak nitelikte, dolayısıyla iadesine kararı verilebilecek eşya olması ve iade kararı sonrasında yapılan tebligata rağmen sahipleri tarafından bir ay içerisinde alınmaması veya kendilerine tebligat yapılamayan kimselere ait olması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın nakil nedeniyle Adıyaman E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alınırken yanında getirdiği eşyanın X-ray cihazından geçişi sırasında şampuan kutusunun içerisinde ucu sivriltilmiş bir adet vidaya rastlanılması üzerine, infaz kurumunda veya tutukevine sokulması veya bu yerlerde bulundurulması yasak nitelikteki vidaya ve bu eşyanın konulduğu şampuan kutusuna el konulduğu olayda; suça konu vidanın sanığa atılı infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunun işlenmesinde kullanılan eşya niteliğinde olması, şampuan kutusunun da somut olayda suça konu vidayı gizlemek, böylece suçun icra hareketleri olan yasak eşyayı gerek "infaz kurumunda veya tutukevinde bulundurma", gerekse bu yerlere "sokma" fiillerinin işlenmesini kolaylaştıran, dolayısıyla suçtan beklenen sonucu elde etmeye yardımcı olan eşya niteliğinde olması birlikte değerlendirildiğinde; hem suça konu vidanın, hem de bu vidanın konulduğu şampuan kutusunun TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, şampuan kutusunun ekonomik değeri bulunmadığından bahisle imhasına karar verilebileceği ileri sürülebilir ise de; bir eşyanın müsadereye tâbi tutulmayacağının anlaşılması hâlinde iadesine karar verilebilecek olması ve ancak iade kararı sonrasında yapılan tebligata rağmen sahipleri tarafından bir ay içerisinde alınmayan veya kendilerine tebligat yapılamayan kimselere ait eşyanın imhasına karar verilebileceği gözetildiğinde; söz konusu şampuan kutusunun imhasına karar verilmesi olanağı bulunmamaktadır. Müsaderesine karar verilen bir malın daha sonra koşullarının bulunması halinde imha edilmesi de mümkün olup daha sonraki aşama düşünülecek bir husustur.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının;

a-) Sanığa atılı infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığına ve suçun teşebbüş aşamasında kalıp kalmadığına ilişkin uyuşmazlık konuları bakımından REDDİNE,

b-) Suçta kulanılan vida ile şampuan kutusunun dosyada delil olarak saklanmasının isabetli olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 27.10.2015 tarihli ve 4682-3311 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli ve 95-373 sayılı hükmünün, suça konu vidanın ve suçun işlenmesinde kullanılan şampuan kutusunun müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 27.10.2015 tarihli ve 4682-3311 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli ve 95-373 sayılı hükmünün, suça konu vidanın ve suçun işlenmesinde kullanılan şampuan kutusunun müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun, 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasındaki "Adli emanetin 2013/175 sırasında kayıtlı bulunan şampuan kutusu ve vidanın" ibaresinden sonra gelen "delil olarak dosyada saklanmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 54. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede her üç uyuşmazlık yönünden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1728, Karar No: 2018/6248, Tarih: 16.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/1728 E.  ,  2018/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/01/2013 gününde verilen dilekçe ile mahkeme kararının yerine getirilmemesi nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen 05/11/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 16/10/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı asıl ... ve vekili Avukat ... ile, karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, mahkeme kararının yerine getirilmemesi nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Toptancı Hali'nde meyve ve sebze komisyoncusu olduğunu, davalının başkanı olduğu ... Belediyesi'nin, 17 nolu dükkanın tahsisinin iptaline ve yeniden ihale yapılarak dava dışı 3. kişiye tahsisine ilişkin işlemlerin iptali için ... 1. İdare Mahkemesi'nin 2008/659 esas ve ... 2. İdare Mahkemesi'nin 2008/837 esas sayılı dosyaları üzerinden dava açtığını, her iki dosyadan da yürütmenin durdurumasına ilişkin kararlar verildiğini, bu kararların tebliğine rağmen gereğinin yerine getirilmediğini, dükkanın kendisine teslim edilmemesi nedeniyle 25/02/2008 – 04/12/2008 tarihleri arasında uğradığı zararın tazmini için ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/164 esas sayılı dosyası üzerinden açtığı davanın lehine sonuçlandığını ve derecattan geçerek kesinleştiğini, mahkeme kararlarının davalı belediye başkanı tarafından kasten yerine getirilmediğini ve dükkanın hala kendisine teslim edilmediğini belirterek 05/12/2008 – 14/01/2013 tarihleri arasında dükkanı çalıştıramaması nedeniyle uğradığı zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yürütmenin durdurulması kararlarına uyulmayarak 05/12/2008 – 14/01/2013 tarihleri arasında davacının 185.858,89 TL zarara uğramasına neden olunduğu, 2577 sayılı Kanunun 28/4. maddesi uyarınca davalının zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yürütmenin durdurulması kararlarına uyulmayarak 05/12/2008 – 14/01/2013 tarihleri arasında davacının 185.858,89 TL zarara uğramasına neden olunduğu, 2577 sayılı Kanunun 28/4. maddesi uyarınca davalının zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Belediye Encümeni'nin 30/01/2001 tarihli kararıyla davaya konu 17 nolu hal dükkanı davacıya tahsis edilmiş, Belediye Meclisi'nin 06/02/2008 tarihli 2008/10 sayılı kararıyla ise tahsisin iptaline karar verilmiştir. Davacının bu işlemin iptali için ... 1. İdare Mahkemesi'nin 2008/659 esas sayılı dosyası üzerinden açtığı davada mahkemece, 11/08/2009 tarihinde yürütmenin durdurulmasına hükmedilmiştir. Ancak dava dışı belediye tarafından, yürütmenin durdurulması kararından önce, 17/04/2008 günlü karar ile davaya konu dükkanın yeniden ihaleye çıkarılması ve ihalenin 08/05/2008 tarihinde yapılması kararlaştırılmıştır. İhale sonucunda da dükkan, dava dışı ...'ye 21/05/2008 tarihinde tahsis edilmiştir. Davacı, bu işlemlerin iptali için de ... 2. İdare Mahkemesi'nin 2008/837 esas sayılı dosyası üzerinden dava açmış, mahkemece 18/09/2008 tarihinde yürütmenin durdurulması kararı verilmiştir. Her iki idare mahkemesince yapılan yargılamalar neticesinde; davalara konu işlemlerin iptaline karar verilmiş ve kararlar kesinleşmiştir.

Yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararların yerine getirilmemesi ve dükkanın kendisine teslim edilmemesi üzerine davacı, uğradığı zararın tazmini için ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/164 esas sayılı dosyası üzerinden dava açmış, mahkemece 25/02/2008 – 04/12/2008 tarihleri arası uğranılan zararın tazmini ile davacı yararına manevi tazminata hükmedilmiştir. Bu karar derecattan geçerek kesinleşmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin bu kararından sonra, ... Belediye Encümeni tarafından 23/09/2010 tarihinde alınan 2010/244 sayılı kararla; 17 numaralı dükkanın dava dışı ...'ye tahsisi ve kiralanması hakkındaki kira sözleşmesinin feshedilmesine, taşınmazı tahliye etmesi için adı geçene süre verilmesine, süresinde tahliye edilmemesi halinde dava açılarak tahliyesinin sağlanmasına karar verilmiştir. Dava dışı ... tarafından bu karara karşı ... 1. İdare Mahkemesi'nin 2010/1333 (bozmadan sonra 2014/4) esas sayılı dosyası üzerinden iptal davası açılmıştır. Mahkemece 09/01/2014 tarihli karar ile işlemin iptaline karar verilmiş, karar Danıştay 8. Dairesi tarafından onanmış ve 26/01/2016 tarihinde karar düzeltme istemi de reddedilerek kesinleşmiştir. ... Belediye Encümeni'nin 2010/244 sayılı kararı uyarınca ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/18 esas sayılı dosyası üzerinden açılan tahliye davası da idare mahkemesinin anılan kararı gerekçe gösterilerek reddedilmiştir. Belirtilen bu kararlar gözetildiğinde, davaya konu 17 nolu dükkanın davacıya teslimi, diğer bir deyişle davacı yararına verilen yürütmenin durdurulması ve sonrasında verilen iptal kararlarının infazı olanaksız hale gelmiştir.

Davanın yasal dayanağı, dava tarihinde yürürlükte bulunan 2577 sayılı İYUK'un 28/4. maddesidir. Anılan maddede; mahkeme kararlarının otuz gün içinde kamu görevlilerince kasten yerine getirilmemesi halinde ilgilinin, idare aleyhine dava açabileceği gibi, kararı yerine getirmeyen kamu görevlisi aleyhine de tazminat davası açılabileceği hükme bağlanmıştır. Madde metninde açıkça belirtildiği üzere; davalı kamu görevlisi (belediye başkanı) aleyhine tazminata hükmedilebilmesi için mahkeme kararının davalı tarafından kasten yerine getirilmemesi gerekmektedir. Ancak dava dışı ... ile akdedilen sözleşmenin feshine ve adı geçenin dükkandan tahliyesine ilişkin 23/09/2010 tarih, 2010/244 sayılı karar ile davalının, davaya konu mahkeme kararlarını uygulama yönünde irade ortaya koyduğu anlaşılmaktadır. Bu tarihten sonra dükkanın davacıya teslim edilememesi dava dışı kişi ile ilgili yargılama süreçlerinden kaynaklanmakta olup davalı belediye başkanının mahkeme kararlarını kasten yerine getirmediği kabul edilemez. Açıklanan nedenle davalıdan ancak 05/12/2008 – 23/09/2010 tarihleri arasında uğranılan zarar talep edilebilir. Bu yön gözetilmeksizin 14/01/2013 tarihine kadar zarar hesaplanması ve buna göre hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b) Mahkemece, 06/07/2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Bu raporda; 05/12/2008 tarihinden sonra davacının toptancı halde bir faaliyeti bulunmadığı, bu nedenle geçmiş yıllar cirosu ile toptancı haldeki komisyoncuların toplam cirosu orantılanarak hesaplama yapılması gerektiği belirtilmiştir. Ancak bu hesaplama yöntemi usulüne uygun değildir. Davacının zararı, 09/12/2014 tarihli raporda belirtilen yöntemle yani, dosyada mevcut 2008 yılı ile ilgili olarak bildirilen ciro esas alınarak ve hesaplama yapılacak yıllardaki TÜFE ve ÜFE artış oranları dikkate alınarak hesaplanmalıdır. Hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması yerinde olmadığından kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2-a-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13458, Karar No: 2013/12361, Tarih: 26.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13458 E.  ,  2013/12361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdure ve sanığın kolluk ifadelerinde olayın meydana geliş şeklini farklı anlattıkları halde duruşmada birbirine benzer şekilde beyanda bulundukları, tanık ... tarafından teyit edilen 03/10/2010 günlü olay tutanağında ise mağdurenin sözlü olarak ''sanığın ayakkabı ile kafasına vurduğu'' şeklinde beyanı karşısında mağdure ve sanıktan beyanlarındaki olayın meydana geliş şekline ilişkin çelişki sorulup giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28075, Karar No: 2013/8655, Tarih: 18.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/28075 E.  ,  2013/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi Orman Genel Müdürlüğü temsilcisinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27109, Karar No: 2017/16035, Tarih: 14.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/27109 E.  ,  2017/16035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kemaliye ilçesi, ... Mahallesi 88 ada, 7 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kıyasi emsal olarak değerlendirilen 224 ada 6 parsel, 207 ada 25 parsel ve 207 ada 44 parsel sayılı taşınmaz, Kemaliye Belediyesi tarafından satın alınan taşınmazlar olup bu nedenle serbest satış olmadıkları gibi bunların değerinin ortalaması alındığından bilirkişi raporu geçerli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve

dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar'ın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15671, Karar No: 2014/26640, Tarih: 25.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15671 E.  ,  2014/26640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/46 Karar no:2014/113

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (kadın) tarafından, ziynet ve takı alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı (kadın), karşı dava dilekçesinde düğünde takılan ziynet eşyalarının ve takı alacağının (koca) tarafından rızası dışında düğün borçları nedeniyle bozdurulduğunu belirterek, bunların aynen iadesi, mümkün olmadığı taktirde bedeline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı-karşı davalı (koca) cevabında; ziynetlerin ve takı alacağının kadının rızası ile bozdurulduğunu, düğün sırasında yapılan masraflar için kullanıldığını savunmuştur. Davacı-karşı davalı (koca) bu cevabıyla ziynetlerle ve takı alacağı ile ilgili ispat yükünü üzerine almıştır. Koca, ziynetlerin ve takı alacağının kadın tarafından iade edilmemek üzere verilip, kadının rızası ile düğün borçları için bozdurulduğunu kanıtlayamamıştır. Bu durumda; kadının ziynet eşyalarına ve takı alacağına ilişkin davasının kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.25.12.2014(Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Somut olayda Türk Medeni Kanununun 6. maddesi gereğince ispat yükü ziynet eşyalarını talep eden davalı-davacı kadındadır. Ziynet eşyaları nitelikleri itibariyle rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen cinstendir. Bu sebeple ziynetlerin kadında bulunduğu karine olarak kabul edilir. Olağanın aksini iddia eden, bunu ispatla mükelleftir. Davalı-davacı (kadın) kendisine ait ziynet eşyalarının rızası dışında ve iade şartıyla elinden alınıp bozdurulduğunu ispat edememiştir. Kurulan ret hükmü sonucu itibariyle doğrudur. Hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.