muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13331, Karar No: 2012/19729, Tarih: 20.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13331 E.  ,  2012/19729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/08/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı taraflar temyiz etmişlerdir.

Davacı, davalının kendisinin konut dokunulmazlığını ihlal etmesi, eşiyle birlikte olması ve eşiyle birlikteliğin dava dışı kızı önünde gerçekleşmesi nedeniyle çocuğunun psikolojisinin bozulduğundan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme her üç kalem yönünden de manevi tazminata hükmetmiş ve dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar vermiştir.

Davacının istemi haksız fiile dayalı olduğundan olay tarihinden itibaren faize hükmolunmak gerekirken davacının isteminin gözardı edilerek dava tarihinden itibaren faize hükmolunması usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, davalının davacının eşiyle evli olduğunu bilerek ve davacıya ait evde birlikte olması, bu birlikteliğin davacının küçük kızının önünde yaşanması nedeniyle küçüğün psikolojisinin bozulduğunu belirterek manevi tazminat istemiştir. Yerel mahkeme bu kalem manevi tazminatı da, küçüğün karşısında çıplak vaziyette dolaşmak ve annesiyle uygunsuz tarzda ilişkide bulunmak küçüğün kişilik hakkını ihlal ettiği gibi ebeveyni olan davacının da kişilik hakkını ihlal ettiği dolayısıyla küçüğün psikolojiisinin bozulmasından dolayı davacının duyduğu elem ve üzüntü nedeniyle de davayı kısmen kabul etmiştir.

Davacı davasını kendisine asaleten tuttuğu vekil aracılığı ile açmış olup küçük çocuğuna velayeten vekil tutmadığı gibi davasını asaleten kendi adına açmıştır. Her ne kadar davalının haksız eylemleri nedeniyle küçüğün psikolojiisinin bozulduğunu belirterek dava açmışsa da küçük adına dava açmamıştır. Davalının küçüğe yönelik eylemleri nedeniyle dava açma hakkı küçüğe aittir. Yerel mahkemece de, davalı eylemleri nedeniyle küçüğün psikolojisinin bozulduğu ve kişilik hakkının ihlal edildiği kabul edilmiş olup eylem nedeniyle ancak doğrudan zarar görenin tazminat isteyebileceği gözetildiğinde küçük çocuğunun psikolojisinin bozulup kişilik hakkı ihlali nedeniyle davacı baba yararına tazminata hükmolunması doğru değildir. Davacının küçüğe yönelik haksız eylem nedeniyle doğrudan kişilik hakkı ihlal edilmediği halde davacı yararına bu kalem istem yönünden manevi tazminata hükmolunması tazminat hukukunun genel ilkelerine aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı, 3 nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararlarına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcların istekleri halinde geri verilmesine 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12636, Karar No: 2021/1096, Tarih: 10.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/12636 E.  ,  2021/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.03.2017 tarihli ve 2013/184 Esas, 2017/161 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalılardan ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 75 ada, 7 parsel üzerinde bulunan muhdesatta zemin üstü 2 daireden sonraki 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 nolu dairelerin Almanya'da eşi ile birlikte çalışan ve kredi çekerek bu binayı yapan müvekkili ...'ya ait olduğunu, bu daireleri müvekkilinin kendi üzerine almak, mülk edinmek için yaptığını, kiralarını da devamlı müvekkilinin aldığını, taşınmaz hakkında Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/802 E. Sayılı dosyası ile izale-i şuyu davasının derdest olduğunu belirterek, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 nolu dairenin müvekkiline ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının ekonomik durumunun muhdesatı yaptırmaya yeterli olmadığını, muhtesatın müteveffa muris tarafından yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılardan ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ...'nın taşınmaz üzerindeki muhdesat meydana getirildikten sonra taşınmazın önceki hissedarı ...'dan satın alma yoluyla taşınmazda malik olduğuna göre, taşınmazın üzerindeki muhdesatın tamamına da payı oranında sahip olduğu ve muhdesatın pay satın aldıktan sonra meydana getirildiği yönünde davacı ...'nın bir iddiası da bulunmadığına ve davalılar ... ile ...'nın hisselerini satarak devrettiklerine göre yerel mahkemece davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar ... ve ... yönünden hukuki yarar kalmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına ve davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 sayılı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK mad. 722, 724 ve 729), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ancak bilindiği üzere; paylı ya da elbirliği mülkiyetine konu olan taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesat, pay sahiplerinden biri tarafından meydana getirilebileceği gibi, pay sahibinin bayii ya da miras bırakanı tarafından da meydana getirilmiş olabilir. Muhdesatın, davacı pay sahibi tarafından meydana getirilmesi durumunda, muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verileceği gibi, davacı pay sahibinin bayii ya da murisi tarafından meydana getirilmesi durumunda da muhdesatın davacıya aidiyetine karar verilmesinde bir duraksama bulunmamaktadır.

Somut olayda; davacı ...’nın, yargılama sürerken 20.03.2014 tarihinde eldeki davayı açan evvelki malik ...’nın ve ayrıca davalılardan ... ve ...’nın hisselerini satın aldığı anlaşılmaktadır. Davacı önceki malikten payını satın alan yeni malik ... vekili, 16.05.2014 tarihli celsede davacının payını müvekkilinin temlik aldığını ve davaya devam ettiğini, ayrıca 30.03.2017 tarihli celsede de önceki malik ... adına yapılan yapıların müvekkiline temlik olunduğunu belirttiğine göre, önceki malikin payının taşınmaz üzerindeki muhdesatlar ile birlikte temlik edilmiş olduğunun kabulü gerekir. Kaldı ki, Dairece, dosya kapsamında toplanan delillerin, davacının payının taşınmaz üzerindeki muhdesatlar ile birlikte temlik edilmiş olduğunun kabulüne yeterli görülmemesi halinde, davacıya iddiası doğrultusunda temlikin ispatı için yeterli süre ve imkan tanınması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği halde, yanılgılı gerekçe ile davanın ... yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24668, Karar No: 2023/11540, Tarih: 27.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/24668 E.  ,  2023/11540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1028 E., 2021/23 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2017/674 Esas, 2018/846 Karar ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 ... Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.01.2021 tarihli ve 2020/1028 Esas, 2021/23 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcsının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.04.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluştuğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, tanık beyanları, Mahkeme gerekçesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Ticaret Odası Başkanlığı seçimleri sonrasında örgütün yönetim kadrosu ile irtibat halinde olduğunu, sohbet toplantılarına katıldığını, örgütün desteği ile Ticaret Odası başkanlığına seçildiğini, başkan seçildikten sonra da komite üyeliklerine ve yönetim kuruluna örgüt ile irtibatları bulunan kişileri getirdiğini belirten tanık anlatımları, yapılan açık kaynak araştırmasında sanığın yerel yayın organlarından olan TV 1'de düzenlenen ve Şubat 2016 tarihinde yayınlanan programa katılarak örgütün gerçek yüzünün ortaya çıktığı ve örgüt mensupları hakkında yasal işlemlerin sürdürüldüğü yaklaşık 2 yıllık bir süreden sonra örgüt liderini ve örgütü övücü beyanlarda bulunması karşısında;

1)Sanık hakkında ilgili birimlerden ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı bulunup bulunmadığının sorularak, bulunması halinde ayrıntılı Bylock tespit ve değerlendirme tutanağının getirtilip, duruşmada sanık ve müdafine okunup diyecekleri sorulduktan sonra, ekleyen ve eklenen kişilerin tespiti ile bu kişilere ait soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığı da araştırılarak, bulunması halinde dosya arasına alınıp tanık sıfatıyla dinlenmeleri,

2)Dosya kapsamında tanık sıfatıyla dinlenen kişilerin beyanlarında belirtmiş oldukları, ... ve ... kod adlı ... hakkında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunması halinde tüm aşama beyanları da dahil olmak üzere dosyalarının onaylı örneklerinin istenilmesi, sanık hakkında herhangi bir beyan bulunup bulunmadığının tespit edilip, bu kişilere ait ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı bulunup bulunmadığının sorularak, bulunması halinde dosya arasına alınması, içeriklerinde sanık hakkında herhangi bir beyan bulunup bulunmadığı, sanığa ait HTS kayıtları getirtilerek bu kişilerle irtibatı bulunup bulunmadığının tespiti ile ayrıca eylem ve faaliyetlerinin yoğunluk, süreklilik ve çeşitlilik gösterdiğinin her türlü kuşkudan uzak olarak tespiti bakımından UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak, sanık hakkında başkaca bir beyan yahut ifade bulunup bulunmadığının da araştırılıp, varsa bu beyan yahut ifadelerin aslı veya onaylı suretlerinin duruşmada CMK'nın 217.maddesi uyarınca sanık ve müdafine okunarak diyeceklerinin sorulması, Mahkeme huzurunda tanık sıfatıyla dinlenilmeleri,

3)Gesiad isimli Derneğin yönetici ve üyelerinin açık kimlik bilgileri ile ilgili birimlerden sanığın yurt dışına çıktığı tarihlerde kendisiyle birlikte yurt dışına çıkan kişilerin tespit edilip, bu kişilere ilişkin soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunması halinde tüm aşama beyanları da dahil olmak üzere dosyalarının onaylı örneklerinin istenilmesi, sanık hakkında herhangi bir beyan bulunup bulunmadığının, bu kişilere ait bylock tespit ve değerlendirme tutanağı bulunup bulunmadığının sorularak, bulunması halinde dosya arasına alınması, içeriklerinde sanık hakkında herhangi bir beyan bulunup bulunmadığı, sanığa ait HTS kayıtlarının getirtilerek bu kişilerle irtibatı bulunup bulunmadığının tespiti, Mahkeme huzurunda tanık sıfatıyla dinlenilmelerinden sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.01.2021 tarihli ve 2020/1028 Esas, 2021/23 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4003, Karar No: 2008/4105, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4003 E.  ,  2008/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemiyle yapılan takibe vâki itirazın iptaline ilişkindir.

Davalı, imalâtın ayıplı yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında BK’nın 355. ve devamı maddeleri uyarınca eser sözleşmesinin varlığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık imâl edilen ayakkabı kutularının ayıplı olup olmadığındadır. Kural olarak eser sözleşmelerinde ayıp ihbarının yapıldığı her türlü delille kanıtlanabilir. Dairemizin yerleşen uygulaması da bu yöndedir. Davalı iş sahibi ayıp ihbarının yapıldığını kanıtlamak için tanık dinletmek istemiş ve 12.04.2006 havale tarihli dilekçesiyle tanıklarını bildirmiştir. O halde mahkemece yapılması gereken iş; davalı tanıklarını dinlemek, BK’nın 359. maddesince ayıp ihbarının teslimden sonra makul sürede yapılıp yapılmadığını araştırmak, ayıp ihbarının sürede yapıldığı anlaşılırsa, ayıbın niteliğini uzman bilirkişilere inceletmek, BK’nın 362. maddesi uyarınca bedelden tenzili gerektiğinde ayıplı imalât bedeli indirilerek kalan ücrete, eserin reddi gerektiği, davacının bedele hak kazanmadığı anlaşılır ise davanın reddine, kutuların davacıya iadesine karar vermekten ibarettir. Mahkemece eser sözleşmesinin varlığı gözetilmeden, olayda uygulama yeri bulunmayan TTK. 25/3. maddesine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine,19.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3015, Karar No: 2009/4317, Tarih: 09.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3015 E.  ,  2009/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı Z.in 365 ada 4 parselde bulunan 3 ve 4 nolu meskenlerini davalı oğlu M.’e, 2 nolu meskenini de diğer davalı oğlu H.’e mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak sattığını ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, satışların gerçek olduğunu bedellerin ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine toplanan delillere göre miras bırakan  Z.’nin 17.12.1980 tarihli akitle maliki olduğu 365 ada 4 parsel de bulunan 3 ve 4 nolu meskenleri davalı oğlu M.’e, 2 nolu meskenini de diğer davalı oğlu H.’e satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir.

Davacı anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini istiyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer birsöyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmıyacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış güçünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince,dava konusu taşınmazların akitteki değerleri ile gerçek değerleri arasında  aşırı fark bulunduğu, satış bedelinin ödendiğinin ispat edilemediği, davalıların inşaatın yapımına katkıda bulunmuş olmalarının miras bırakanın taşınmazındaki paylarını davalılara temlikinin haklı nedeni olamayacağı, ancak kendilerine kişisel hak sağlayacağı kuşkusuzdur.Öte yandan mahkemece, davalıların inşaatın yapımına katkıda bulundukları olgusunun benimsenmiş olması da temlikin bedelsiz ve muvazaalı olduğu sonucunu ortaya çıkarmaktadır.

Hal böyle olunca varid bu olgular yukarıda değinilen ilkeler ışığında değerlendirildiğinde miras bırakanın davalılara yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.O halde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı olduğu üzere reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. md. gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  9.4.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.