muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4910, Karar No: 2021/4847, Tarih: 24.02.2021

Somut uyuşmazlıkta; davacının özelleştirmeden sonra da aynı işyerinde kesintisiz olarak çalışmaya devam etmesi sebebiyle feshe bağlı alacakların reddi dosya kapsamına uygundur.

Dosyada yer alan davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı ... arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu kesinleştiğinden, dosya kapsamı gözetildiğinde, davacının başından itibaren asıl işveren olan davalı ... işçisi olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır (22. HD. 2017/34957-14820 E.K.; 2016/18246-2019/3397 E.K.; 2017/37467-19417 E.K.; 2017/31021 E.- 2020/7087 K.).

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ... 3. İş Mahkemesi’nin 2015/65 esas sayılı dosyası ile ... 2. İş Mahkemesi’nin 2015/601 esas sayılı dosyalarına sunulan ücret bordrolarına göre davacının yaptığı işe uyan kömür temizleme-kül cüruf atma işçisinin 01.09.2014-31.12.2014 tarihleri arasındaki günlük çıplak ücretinin 92,63 TL olduğu belirtilerek, dava konusu ücret farkı ve ilave tediye alacakları buna göre hesaplanmıştır.

Davacının Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği veya dayanışma aidatı ödeyerek faydalanma talebi bulunmadığından, toplu iş sözleşmesinden yararlanması olanaklı değildir.

Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve büro işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır. Bilirkişi tarafından esas alınan emsal dosyalara sunulan bordrolar ise dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadıkları denetlenememektedir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından muvazaanın kabulü isabetli ise de davacının sendika üyesi olmadığı ve dayanışma aidatı da ödemediği gözetildiğinde; davalı işveren işyerinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı belirlenerek emsal işçi olması halinde ücret farkı ve ilave tediye alacakları emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınmalı; sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması halinde ise, davalı ile ihbar olunanlar arasındaki sözleşme ve şartnamelerde işçiye ödenecek ücretin belirlenmiş olması ya da işçiyle yapılan bireysel iş sözleşmesinde ücretin gösterilmiş olması halinde bu ücrete göre ücret farkı ve ilave tediye alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmalı, böyle bir tespit yapılamadığı takdirde ücret farkı talebi reddedilerek ilave tediye alacağı davacının almakta olduğu ücret üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Bu hususun gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3461, Karar No: 2022/8725, Tarih: 02.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3461 E.  ,  2022/8725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.11.2022 günü temyize cevap dilekçesi ile duruşma talep eden davalı ... vekili Av. ... ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı ... ile vekili gelmedi. Davacı-karşı davalı ... vekili Av. ...'ın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı erkek tarafından açılan boşanma davasında; davalı-karşı davacı kadın yetkili mahkemenin Seferihisar Aile Mahkemesi olduğundan bahisle yetki itirazında bulunmuş, ilk derece mahkemesince yetki itirazının kabulü ile dosyanın yetkili Seferihisar Aile Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir. Karar erkek tarafından istinaf edilmekle, bölge adliye mahkemesince erkeğin bu yöndeki talebi esastan reddedilmiş, istinaf kararı yukarıda gösterildiği şekilde temyiz edilmiştir.

Her ne kadar davacı-karşı davalı erkek tarafından yargılamayı yapan ilk derece mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle temyiz talebinde bulunmuşsa da; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1 -c maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar kesin niteliktedir. Bu sebeple temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple yetki itirazına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.02.11.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/15463, Karar No: 2015/2241, Tarih: 17.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/15463 E.  ,  2015/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 101 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar ... vd. vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden bir kısım davalılar vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasa'yla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Kamulaştırma evrak ekleri ile keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinden dava konusu taşınmaz üzerinde verim çağına gelmiş 2-3 yaşında 1 adet trabzon hurması, 5-8 yaşında 6 adet limon, 25-30 yaşında 2 adet badem ve 10-15 yaşında 2 adet badem ağacı olmak üzere toplam 11 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında, kapama meyve bahçesi değerlendirmelerinde, gelir getiren bu ağaçlardan cinslerine göre kalite ve verimlilik açısından teknik olarak en uygun sıklıkta dikildiğinde dekar başına elde edilebilecek verim esas alınmak suretiyle taşınmazın üzerindeki ağaçların bu ölçülere göre kaplayacağı alandan elde edilebilecek net gelire göre bilimsel yöntemle zemin değeri saptanması aranmaktadır. Bu nedenle mahkemece, taşınmaz üzerinde

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında, kapama meyve bahçesi değerlendirmelerinde, gelir getiren bu ağaçlardan cinslerine göre kalite ve verimlilik açısından teknik olarak en uygun sıklıkta dikildiğinde dekar başına elde edilebilecek verim esas alınmak suretiyle taşınmazın üzerindeki ağaçların bu ölçülere göre kaplayacağı alandan elde edilebilecek net gelire göre bilimsel yöntemle zemin değeri saptanması aranmaktadır. Bu nedenle mahkemece, taşınmaz üzerinde

bulunan verim çağındaki ağaçların cins ve yaşına göre teknik olarak normal sıklıkta kaplayacakları alan gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak belirlenip bu bölümün karışık kapama meyve bahçesi kabul edilip, yine değerlendirme yılı (2010) itibariyle bu ağaçların cinsine göre dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatını gösteren resmi veriler gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek bu verilerin esas alınması suretiyle verim çağına gelmiş ağaçların kaplayacağı alanın karışık kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekir. Bu şekilde yapılacak değerlendirme ile (taşınmazın tamamının karışık meyve bahçesi olması durumunda) kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle taşınmaz üzerindeki diğer ağaçların değeri de kapama meyve bahçesi olarak bulunacak bedelin kapsamında kalacaktır.

Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmak suretiyle gelir hesabı yapılması, kapama bahçe dışında artan kesim kalırsa bu kısmın da tarla ziraatine göre değerlendirilmesi ile münferit ağaçların ancak açık tarla yapılan bölümde yer aldığının saptanması durumunda rayiç değerlerine göre hesaplama yapılarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek, taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

2-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı taraflara verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalılara iadesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11335, Karar No: 2015/726, Tarih: 15.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11335 E.  ,  2015/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TURGUTLU AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/648-2014/138

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının artırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı; davalı ile boşandıklarını, müşterek küçük çocuklar 07/04/1997 doğumlu E.. T.. ve 01/01/2000 doğumlu İ.. T..'ın velayetlerinin kendisine verilerek ayrı ayrı 100,00'er TL iştirak nafakasına hükmolunduğunu, çocuklarının günlük okul masraflarının arttığını öne sürerek, takdir edilen iştirak nafakasının ayrı ayrı 500'er TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; boşanmanın kesinleştiği tarihten bu yana nafaka yükümlüsü davalının maddi durumunun iyileşmediği, davacının gelir durumunun davalıdan daha iyi durumda olduğu gerekçesiyle davacının iştirak nafakası arttırım talebinin reddine karar verilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

TMK'nun 182/2.maddesine göre boşanma veya ayrılık vukuunda, velayet kendisine verilmeyen eş, küçük çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

Bu husus kamu düzenine ilişkin olup tarafların iradesine tabi kılınmamıştır.

TMK 331.maddesinde ise, "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır" hükmü getirilmiştir.

Somut olayda ise, davacının polis memuru olup aylık 2.700,00 TL gelirinin bulunduğu, 550,00 TL kira ödediği; davalının da polis memuru (emniyet amiri) olduğu, icra dairelerindeki borçları yüzünden yapılan kesintiler sonucu eline yaklaşık 1.200,00 TL paranın geçtiği, 405 TL kira ödediği; çocukların lisede okudukları ve dershaneye gittikleri anlaşılmaktadır. Önceki nafakanın takdir edildiği 25/03/2008 tarihinden bu artırım davası tarihi arasında dört yıldan fazla bir süre geçmiş olup, bu süre içerisinde müşterek çocukların yaşı ihtiyaçları, eğitim giderleri doğal olarak artmış, paranın da alım gücünün en azından enflasyon oranında değer kaybına uğramış olduğu bir gerçektir.

Davalı babanın ekonomik durumu ve ödeme gücü oranında küçüklerin bakım ve eğitim giderlerine katkıda bulunması zorunludur. Davalının tespit edilen ekonomik durumu sadece nafakanın miktarını tayinde göz önüne alınmalıdır.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların sosyal ve ekonomik durumları, küçüklerin yaş, eğitim ve bakım giderleri dikkate alınarak uygun bir miktarda nafakanın artırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde artırım talebinin reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların sosyal ve ekonomik durumları, küçüklerin yaş, eğitim ve bakım giderleri dikkate alınarak uygun bir miktarda nafakanın artırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde artırım talebinin reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1893, Karar No: 2012/21168, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1893 E.  ,  2012/21168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1998-2004 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Davalı işveren vekilinin 23.05.2011 havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat etmesi üzerine temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılardan Kurum vekilinin temyizine gelince;

Dava, davacının davalı işverene ait mermer atölyesi iş yerinde 1998-2004 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabül, kısmen reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyerinin 1.10.1998 tarihinde kanun kapsamına alındığı, davacının davalı işyerinde 5.10.1998, 4.7.2001, 20.5.2002 ve 22.5.2003 tarihlerinde işe başladığına dair işe giriş bildirgelerinin verildiği, 1998 yılında 55 gün, 1999 yılında 254 gün, 2000 yılında 177 gün, 2001 yılında 148 gün, 2002 yılında 221 gün, 2003 yılında 168 gün çalışmasının bildirildiği, bildirimlerin genellikle yaz mevsimlerinde yapıldığı, tanıklardan bir kısmının işyerinin kışın kapandığını, makinaların fabrikaya taşındığını ve atölyede çalışma olmadığını, davacınında atölyenini kapandığı kış aylarında çalışmasının olmadığını beyan etmelerine karşılık, bir kısım tanıkların ise davacının çalışmalarının yaz-kış devam ettiğine dair beyanda bulundukları anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmemiş, mermer atölyesinin kış aylarında kapatılıp makinelerin fabrikaya taşındığı gözönüne alınarak, davacının bu aylarda işyerinde ne iş yaptığı, mermer atölyesinde yapılan işin mevsimlik iş olup olmadığı, çalışılan iş yerinin niteliğinin, özellikle davacı tarafından yapılan işin devamlılık arz eden bir iş olup olmadığı ile sezonluk niteliğinde olup olmadığının kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmemiş olması, bu husus açıklığa kavuşturulmadan yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuş olması isabetli bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; davalı işyerinin uyuşmazlık konusu dönemi kapsayan tüm dönem bdrdroları ile ücret bordrolarını getirterek, işin süreklilik arz edip etmediğini, sezonluk nitelikte ise davacının tespitini istediği dönemdeki çalışmasının sezonluk mu yoksa yaptığı iş itibarı ile tüm senelik mi olduğunu, diğer çalışanların bu işyerindeki çalışmaları mevsimlik ise ve kışın işyeri kapanıyorsa davacının burada ne işi yaptığının, (bekçilik işinin atölyenin kapandığı ve makinelerin de fabrikaya taşındığı kış aylarında devam edip etmediği) iş mevsimlik ise sezonun başlama ve sona erme tarihlerinin, gerektiğinde mahkemece keşif yapılarak ve ihtilaflı dönemin tamamında çalışması bulunan bordro tanıkları dinlenerek bunların ifadeleri ile yetinilmemesi halinde Belediye ve zabıta aracılığıyla, komşu iş yerlerinin işveren ve çalışanları tespit edilip ifadelerine başvurularak, tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilerek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 26/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42623, Karar No: 2017/11884, Tarih: 30.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/42623 E.  ,  2017/11884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- ....Elektrik İşletmesinde teknisyen olarak çalışan katılanın, görev belgesi dosyaya getirtilerek kamu görevlisi olup olmadığı hususu tartışılmaksızın TCK'nın 125/1. maddesi uygulanması

2- TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, (c) bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğa karar verilmesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

4- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Denizli 2. SCM’nin 12/02/2013 tarih 2012/637 E-2013/106 K sayılı ilamında; tehdit suçundan (TCK'nın 106/1-1. maddesi) 3 ay 22 gün, hakaret suçundan (TCK 86/2. maddesi) 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmiş olup, TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, hangi mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi ve tehdit suçunun, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1-b maddesi uyarınca, uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, bunun sonucuna göre, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmüş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22348, Karar No: 2015/9259, Tarih: 25.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/22348 E.  ,  2015/9259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasın satın alınması ve kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 20.04.2014 tarihinde sanık ... hakkında tebliğname düzenlendiği, mahalli mahkemesince diğer sanık ... hakkında da 16.12.2014 tarihli ek kararla verilen hükmün asıl dosya ile birleştirilmesi için gönderildiği, sanık ...'ın süresinde ek kararı temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteği ile ilgili görüş bildiren ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.