muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6550, Karar No: 2023/1335, Tarih: 06.03.2023

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu markanın asli unsurunun müvekkilinin ticaret unvanının ve tanınmış markasını oluşturan "Lotto" ibaresi ile aynı olduğunu, Paris Sözleşmesi'nin 8 inci maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ve 6769 sayılı Kanun hükümleri gereğince müvekkilinin ticaret unvanının koruma altında olduğunu, “Lotto" ve "Alışveriş /Lotto Dükkanı” anlamına gelen davaya konu markayı gören tüketicilerin, mezkur marka her ne emtia ve hizmet sınıfı için kullanılırsa kullanılsın, markanın kullanıldığı emtianın/hizmetin kesin bir biçimde müvekkilinin işletmesi ile doğrudan bir ilişkisi olduğunu zannedeceklerini ve işletmesi ile ilişkilendireceklerini, davalının son derece haksız olarak tüketicilerin bu zannını ticari anlamda istismar edebileceğini ve davacının uzun yıllar boyunca haklı olarak elde ettiği ticari şöhretinden haksız bir biçimde yararlanacağını, müvekkilinin ticari itibarına zarar da verebileceğini, bu bakımdan dava konusu markanın tüm mallar bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini, dava konusu marka kapsamında bırakılan emtialar ile müvekkilinin markası kapsamında yer alan emtialar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, zira dava konusu marka kapsamında bırakılan 9. sınıf emtia ile ile müvekkilinin aynı sınıfta tescilli 2004/ 26417 sayılı markası kapsamına bulunan emtiaların ve özellikle optik mallarının birbiri ile ilişkinlendirilmesinin kaçınılmaz olduğunu, müvekkilinin 2012/36314 sayılı markasının 14. sınıfta yer alan ve ölçme aletleri olan; "...kronometreler, kronometrik aletler" için bulunduğunu, dava konusu marka kapsamında da, bir çeşit ölçme aletleri olan " Bilim, denizcilik, topoğrafya, meteoroloji, sanayide ve laboratuvarda kullanım amaçlı olanlar dahil ölçme aletleri, cihazları: tıbbi amaçlı olmayan termometreler, barometreler, ampermetreler, voltmetreler, nem ölçerler, test cihazları, teleskoplar, periskoplar, pusulalar v.s.; taşıt göstergeleri ve bunların satış hizmetleri"nin bulunduğunu, anılan emtia farklı sınıflarda yer alsa da, taraflara ait markaların esas itibariyle "ölçme aletleri" için tescilli olduğu dikkate alındığında, markalar arasında iltibas tehlikesinin mevcut olduğunun kabulü gerektiğini, Ankara 4. Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2009/43 E., 2010/492 K. sayılı kararı ile müvekkilinin 9. ve 18. sınıfta tescilli 2004/26417 sayılı markasının tanınmış marka olduğu, bu nedenle o davada dava konusu edilen marka kapsamında yer alan 16. sınıfta yer alan “kağıt, karton (mukavva) ve bunlardan yapılmış ürünler (Kırtasiye amaçlı ürünler hariç). Plastik malzemeden mamül ambalajlama ve sarma malzemeleri. Matbaa ve ciltleme malzemeleri.Basılı evraklar; basılı yayınlar, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, (pullar).Kırtasiye, büro, eğitim ve öğretim malzemeleri (mobilyalar ve cihazlar hariç).” malları yönünden davanın kabulüne karar verildiğini, bu nedenle davanın dava konusu marka kapsamında 16

. sınıfta yer alan “kağıt, karton (mukavva) ve bunlardan yapılmış ürünler (Kırtasiye amaçlı ürünler hariç). Plastik malzemeden mamül ambalajlama ve sarma malzemeleri. Matbaa ve ciltleme malzemeleri.Basılı evraklar; basılı yayınlar, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, (pullar).Kırtasiye, büro, eğitim ve öğretim malzemeleri (mobilyalar ve cihazlar hariç).” malları yönünden davanın kabulüne karar verildiğini, bu nedenle davanın dava konusu marka kapsamında 16. sınıfta yer alan "Kağıt, karton (mukavva); kağıt veya karton malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri, karton kutular; kağıttan yapılmış tek seferlik kullanıma mahsus ürünler (kırtasiye amaçlı ürünler hariç): kağıt havlular, tuvalet kağıtları, kağıt peçeteler. Plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri. Matbaa ve ciltleme malzemeleri. Basılı yayınlar, basılı evrak: kitaplar, dergiler, gazeteler, faturalar, irsaliyeler, gelir makbuzları, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, pullar. Kırtasiye, büro, eğitim-öğretim, yazım, çizim, resim ve sanatçılar için malzemeler (mobilyalar ve cihazlar hariç): kırtasiye tipi kağıt ürünler, yapıştırıcılar, kalemler, silgiler, kırtasiye tipi bantlar, el işi için karton, yazı kağıtları, kopyalama kağıtları, yazarkasa kağıt ruloları, çizim aletleri, kara tahtalar, resim boyaları." emtiaları ve bu emtiaların satışına ilişkin olan 35. sınıf hizmetler yönünden reddinin yerinde bulunmadığını, müvekkilinin Lotto ibareli markalarının tanınmış olduğu yönünde mahkeme kararları bulunduğu gibi sadece tescilli olduğu mal ve hizmetler yönünden değil, mal ve hizmet sınırlaması olmaksızın, genel tüketici kitlesi tarafından nezdinde iyi tanınıp bilinen bir marka olup, Paris Sözleşmesi'nin 6 ncı maddesi anlamında tanınmış bir marka olduğunu, somut olayda tüm mal ve hizmetler bakımından 6769 sayılı Kanun'nun 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf marka işaretleri arasında kısmi benzerlik bulunsa da tescil kapsamlarında yer alan emtianın farklı olması nedeniyle iltibas bulunmadığını, iltibas karşılaştırılmasında davacının "Lotto" ibareli markasının sektörel olarak tanınmış olduğunun dikkate alındığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda mal ve hizmet karşılaştırmasının usul ve yasaya uygun olarak yapıldığı gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacı tarafça dosyaya sunulan Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2004/682 E. ve 2005/718 K. sayılı ilamından; davacının işbu davada da itirazına mesnet 25 ve 28. sınıfta yer alan mallar yönünden tescilli bulunan 85/085432 ve 85/085536 sayılı "Lotto" ibareli markaları nedeniyle reddedilen "Lotto Sport" ibareli marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemiyle açılan davada, mahkemece davacının "Lotto" ibareli markasının, dünyanın 145 ülkesinde, 355 ülkesel ve OHİM nezinde topluluk marka tescili bulunup tümünde kullanılan, hemen hemen her ülkede yazılı ve görsel tanıtım araçlarıyla gerçekleştirilen kuvvetli reklam ve yaygın dağıtım ile reklam ve haberlerle davacı teşebbüsüne sıkı sıkıya bağlı olan, ürünlerinin taşıdığı garanti ve kalite ile bilinen, coğrafi sınır, yaş, kültür farkı gözetilmeksizin tüm insanlar tarafından reflesk halinde hemen hatırlanan, Paris Sözleşmesinin 1 inci mükerrer 6 ıncı ve 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasının tanımladığından öte bir dünya markası olduğu, dava konusu "Lotto Sport" ibareli markanın, davacının marka tescil kapsamlarında yer alan mallardan farklı olan 3 üncü sınıf emtia ve 35 inci sınıfta yer alan bir kısım hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tescil engeli bulunduğu kabul edilerek davanın reddine karar verildiği, kararın davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtay tarafından onandığı ve yine davacının karar düzeltme isteminin de reddine karar verilerek kesinleştiği, Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2009/43 E.- 2010/682 K.sayılı ilamından; davacının işbu davada da itirazına mesnet 85536 ( 85/085536), 85432 (85/085432) ve 2004/26417 sayılı "Lotto" ibareli marklarına dayanarak "Lotta" ibareli marka başvurusuna yaptığı itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkin davada; davacının "Lotto" ibareli markalarının tanınmış olduğu, "Lotta" ibareli marka kapsamında 5. sınıf ve 16. sınıfta yer alan bir kısım emtia bakımından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşulların oluştuğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2011/4385 E.-2012/10856 K

. sınıf ve 16. sınıfta yer alan bir kısım emtia bakımından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşulların oluştuğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2011/4385 E.-2012/10856 K. sayılı ilamı ile onandığı, somut olay bakımından da, dava konusu "Shop&Lotto" ibareli markanın davacının itirazına mesnet tanınmış markasının esas unsuru olan "Lotto" ibaresini aynen barındırması ve markada yer alan "shop" ibaresinin Türkçe'de "dükkan" anlamına gelip mal ve hizmetin verildiği yere işaret etmesi karşında "Lotto" ibaresinin dava konusu markada da asli unsur olarak yer almasının eş deyişle taraf markaları arasında yüksek düzeyde benzerlik bulunduğu, dava konusu marka kapsamında farklı olarak yer alan ve yukarıda ayrıntısına yer verilen 9, 16, 35 , 36 ve 41. sınıf mal ve hizmetler yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasındaki koşulların davacı yararına oluştuğunun kabulünün gerektiği, zira davacı markalarının yüksek tanınmışlığı gözetildiğinde; dava konusu markanın belirtilen mal ve hizmetlerde kullanması halinde, davacının tanınmış markalarını bilen tüketici, dava konusu markadaki "Lotto" ibaresini gördüğünde, bildiği ve güvendiği markayı davacının farklı alanlarda da üretim ve satış yaptığını veya hizmet sunduğunu düşünerek dava konusu markayı taşıyan mal ve hizmetleri satın alabileceğinden davacı markalarının tanınmışlığından haksız olarak yararlanmasına, sonradan tescil olunan dava konusu marka sahibinin, davacı markası ile aynı kalite ve güveni tesis eden malı ve hizmeti sunamaması durumunda ise davacının tanınmış markalarının itibarının sarsılmasına neden olacağı gibi dava konusu markanın fazla sayıda farklı mal ve hizmetlerde kullanılması davacının tanınmış markasının ayırt ediciliğine de zarar verebileceğinden mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda bildirilen aksi yöndeki görüşe iştirak etmenin mümkün olmadığı, bu itibarla, mahkemece, dava konusu marka kapsamında farklı olarak yer alan mal ve hizmetler bakımından 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası koşullarının davacı yararına oluştuğu nazara alınarak davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde belirtilen mal ve hizmetler bakımından davanın kısmen reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, YİDK’nın 2017-M-11026 sayılı kararının iptali ve dava konusu 2017/04547 başvuru nolu “Shop&Lotto” markanın hükümsüzlüğüne, davalı TPMK vekilinin tüm, davacı vekilinin sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şahıs vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, yine aynı Kanun'un 6 ncı maddesinin altıncı fıkrası anlamında da bir aykırılığın bulunmadığını, davacının bu maddeye dayanarak yaptığı itirazların hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı dördüncü fıkrasında Paris sözleşmesinin 1 inci mükerrer 6 ncı maddesi bağlamındaki tanınmış markalar ile aynı veya benzer nitelikteki marka başvurularının itiraz üzerine reddedileceğinin düzenlendiğini, davacıya ait markaya ilişkin tanınmış marka kaydı bulunmadığını, istinaf mahkemesince verilen kararın hukuka uygun olmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi karar gerekçesinin aksine taraf markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin fıkrası anlamında iltibas tehlikesinin bulunmadığını, iltibas tehlikesinin oluşması için çifte benzerlik şartının gerçekleşmesi gerektiğini, YİDK kararındaki tespitlerin hukuka uygun olduğunu, yine 41. sınıftaki mal ve hizmetler yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasındaki koşulların oluşmadığını, taraf marka işaretleri arasında kısmi benzerlik bulunsa da tescil kapsamlarında yer alan emtianın farklı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK’nın 2017-M-11026 sayılı kararının iptali ve dava konusu 2017/04547 başvuru no.lu “Shop&Lotto” markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Alınmadığı anlaşılan 179,90 TL temyiz ilam harcı ile 886,80 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10958, Karar No: 2012/18746, Tarih: 06.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/10958 E.  ,  2012/18746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2004 ve 2005 takvim yıllarında işlenen suçlar için; Mahkumiyet

I-Sanık hakkında '2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aynı takvim yılında değişik tarihlerde düzenlenmiş görünen çok sayıda sahte fatura bulunması nedeniyle eylemin, zincirleme suçu oluşturacağı cihetle; tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında '2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sahte faturaların kurumlar vergisinde kullanılmış olduğu gözetilerek suç tarihinin 16.04.2005 olarak kabulü ile anılan tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6670, Karar No: 2019/2455, Tarih: 29.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6670 E.  ,  2019/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikyaetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetçi vekilinin önceki celsede mazeret bildirdiği, mazeretinin kabulü ile son duruşma zaptı ile birlikte duruşma gününün tarafına bildirildiği, tebliğin usulüne uygun yapıldığı, tebligat parçasının döndüğü, tebliğ edilen duruşma zaptında tebliğden itibaren 15 günlük kesin mehil içerisinde 300,00 TL bilirkişi ücretinin yatırması ihtarının bulunduğu ancak şikyaetçi vekilin ara kararı 18.02.2014 tarihinde tebliğ almasına rağmen bilirkişi ücretini yatırmamış olduğu, uyap ortamından da ayrıca yatırılan gider olmadığı gerekçesiyle şikyaetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5833, Karar No: 2021/7305, Tarih: 05.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5833 E.  ,  2021/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça süreklenen çocukların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 116/4,119/1-c maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu nazara alınarak dava zamanaşımının geçmediğinin belirlenmesi suretiyle yapılan incelemede;

Gerekçeli kararda suç adının da "iş yeri dokunulmazlığını bozma" yerine "konut dokunulmazlığını bozma" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, dosyada yer alan iş yerine ait kamera görüntülerinde suça sürüklenen çocuk ...'in iş yerine girdiğinin görülmesi nedeniyle iş yeri dounulmazlığını bozma suçunun tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini ve suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

23.06.2015 tarihli CD Çözüm, Yakalama ve Teslim Tutanağı’na göre; kamera kayıtlarının incelenmesinde suça sürüklenen çocukların birlikte şikayetçinin iş yerinin önüne geldikleri, suça sürüklenen çocuk ...’in iş yerinin kapısına tekme ile vurduğu, suça sürüklenen çocuk ...’nin ise yan tarafta beklediği, kapının açılmadığı ve bunun üzerine suça sürüklenen çocuk ...’in elleriyle kapıya yüklenmeye başladığı ve kapının zorlama neticesinde açıldığı, suça sürüklenen çocuk ...’in kapının açılması ile içeriye girdiği ve suça sürüklenen çocuk ...’nin içeriye gireceği esnada suça sürüklenen çocuk ...’in dışarıya çıkarak kaçmaya başladığı ve arkasından da suça sürüklenen çocuk ...’nin de aynı istikamete doğru kaçtıklarının görüldüğü ve suça sürüklenen çocukların aşamalardaki ifadelerinde kapıya tekme vurduklarını iş yerindeki alarmın ötmesi ile korkup kaçtıklarını belirttiklerinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde temel ceza alt sınırdan belirlenmesine rağmen, teşebbüs aşamasında kalan eylem nedeniyle, suçun geldiği aşama da gözetilmek suretiyle "meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı" dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların cezasından adil ve hakkaniyete uygun, makul bir indirim yapılması gerekirken gerekçesi de gösterilmeden en alt indirim oranı olan 1/4 nispetinde indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/185, Karar No: 2008/185, Tarih: 10.04.2008

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2008/185 E.  ,  2008/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Keşan 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 11.2.2008 gün, 14620-1143 sayılı, 1.Hukuk Dairesinin 28.11.2007 gün 9988-11478 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava,imar uygulamasının iptal edilmesi nedeniyle, taraflar arasında meydana gelen muarazanın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 1.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 10.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.