muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3657, Karar No: 2024/8501, Tarih: 10.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3657 E.  ,  2024/8501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/402 E., 2016/1123 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi; sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 10.02.2016 günü kolluk görevlilerince ihbar üzerine sanık ...'e ait iş yerinde Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliğinden alınan arama kararına istinaden

yapılan aramada iş yerinde bulunan sanığın eşi ...'nın rızası ile masa altından çıkartarak görevlilere teslim ettiği kutu içerisinden 44 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği ve sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'in tüm aşamalarda suça konu sigaraları içmek amacıyla aldığını beyan ettiği belirlenmiştir.

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde, 10.02.2016 günü kolluk görevlilerince sanığın iş yerinde yapılan aramada 44 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilen olayda, her ne kadar sanık ... bunları kullanmak amacıyla aldığını, ticari maksadının olmadığını, eşinin Türkçesinin yeterince iyi olmaması nedeniyle kendisi yokken hatayla bu sigaralardan satış yaptığını beyan etmiş ise de, ele geçirilen kaçak sigaraların ticari amaçla iş yerinde bulundurulduğu, bu haliyle yasal olmayan yetersiz gerekçelerle sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 10.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21779, Karar No: 2015/9715, Tarih: 30.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21779 E.  ,  2015/9715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının bozulmasına dair 09.07.2014 tarih, 2013/21524 Esas, 2014/14609 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayetçi borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, diğer itiraz ve şikayetlerinin yanında; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı takipte 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesi gereğince maktu vekalet ücreti ve tahsil harcı alınması gerektiğinden bahisle 10.06.2013 tarihli muhtırada icra vekalet ücretinin ve harçların nispi olarak hesaplanmasını ve fazla hesaplama nedeniyle dosya alacağı üzerinden aşkın haciz yapılması işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; '04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarihli, 2013/95 Esas, 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26). İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 02.04.2013 Karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, şikayetin reddi kararı yerinde olup, hükmün onanması yerine bozulmasına karar verildiği görülmekle, alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, şikayetin reddi kararı yerinde olup, hükmün onanması yerine bozulmasına karar verildiği görülmekle, alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemiz'in 16.09.2014 tarih, 2014/18689 Esas, 2014/384 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddesi uyarınca ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2120, Karar No: 2012/4730, Tarih: 25.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2120 E.  ,  2012/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 14.12.2011 gün ve 399-504 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Mahkemenin 24.1.2012 tarihli kararının taraflara tebliğinin yapılması, temyiz süresinin beklenmesi ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1923, Karar No: 2014/10126, Tarih: 08.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1923 E.  ,  2014/10126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/11/2013

Numarası : 2011/691-2013/933

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı röntgen teknisyeni olarak 1.1.2002 tarihinden 26.8.2011 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, iş aktinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz şekilde feshedildiğini, şua izninin kullandırılmadığını ve fazla mesai yaptığı halde ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile şua izni ve fazla mesai ücretlerinin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin davalının yönetimi değişince kıdem ve ihbar tazminatı almasına imkan verecek şekilde feshedildiğini davacı 130,000 TL bedel için dava yoluna gidileceğini söylemesi üzerine ödeme yapılmadığını, davacının hiçbir zaman yoğun çalışma yapmadığını, röntgen çekimlerine iştirak etmeyerek büro kısmında diğer çalışanlarla mesai saati içinde çalıştığını şua izinlerinin tamamının kullandırıldığını ancak bir şekilde işyeri kayıtlarına intikal ettirilmediğini ve şua izinlerinin kullandırıldığı konusunda yemin teklif etme haklarının saklı tuttuklarını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iş akdinin ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, tanık beyanlarına ve davacının katıldığı tarama çalışmalarına göre fazla çalışma yaptığının belirlendiği ve şua iznine hak kazandığı halde kullandırıldığının imzalı belgelerle davalı tarafça ispatlanmadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve şua izni ücret alacaklarına dair istemlerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde şua izninin kullandırıldığı konusunda yemin teklif etme haklarının saklı olduğunu bildirdiğine göre davalının dayandığı yemin delilini kullanmasına imkan tanınıp sonucuna göre şua izni ücreti konusunda karar verilmesi gerekir. Mahkemenin bu yönü gözetmeyerek davalıya yemin teklif etme imkanı tanımadan karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 8.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14729, Karar No: 2015/9380, Tarih: 16.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/14729 E.  ,  2015/9380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Talimat yoluyla alınan savunmasında, CMK’nun 231. maddesinin uygulanmasını talep eden ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel hali bulunmayan sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine ilişkin gerekçe de nazara alınarak; dosya kapsamında bulunan kaçak eşya tespit varakasına göre davaya konu cep telefonlarının ... İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin 1040 TL olmaşına rağmen bu miktar yerine sanığa dava konusu yapılmayan cep bilgisayarı ve kameranın vergilerinin de eklenmesi sonucu hesaplanan 1338 TL'nin kamu zararı olduğunun bildirilip bu miktarın ödemediğinden bahisle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9350, Karar No: 2015/9968, Tarih: 28.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9350 E.  ,  2015/9968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/157302

MAHKEMESİ : Tavas Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01.03.2012

NUMARASI : 2010/106 Esas, 2012/35 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalarda istikrar gösteren samimi anlatımları ile bunu doğrulayan tanıklar D..., K.., H... Z.., D..'in beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın bir müddet dükkanında çalıştıktan sonra işten ayrılan mağdureyi değişik zamanlarda telefonla aradığı, bazen de bizzat karşısına çıkarak tekrar işyerine gelmesini ve kendisi ile yakın ilişki içinde olup sıcak davranmasını istediği anlaşıldığından, sanığın mağdure hakkında ilköğretim okulunun önüne birtakım yazılar yazdığı da nazara alındığında cinsel taciz suçunu işlediği gözetilmeden yazılı şekilde müsnet suçtan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25470, Karar No: 2017/4976, Tarih: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25470 E.  ,  2017/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin mahkeme tarafından yaptırılan zabıta araştırmasında adreste bulunmadığı bildirilmişse de; başka bir adreste de faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8603, Karar No: 2016/8452, Tarih: 17.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/8603 E.  ,  2016/8452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sırasında mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli ... Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/03/2015 tarihli ve 2014/226 Esas, 2015/146 sayılı kararını müteakip, dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Mahkemesince verilen 26/05/2015 tarihli ve 2015/456-308 sayılı görevsizlik kararı üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın tevdi edildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen, ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin, 05/06/2015 tarihli ve 2015/521 Değişik İş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 06/09/2016 gün ve 94660652-105-34-5929-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/06/2015 tarihli ve 2015/521 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.