muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15622, Karar No: 2017/9897, Tarih: 30.11.2017

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

./..

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; 08/10/2009 tarihli ve 2009/525 sayılı denetmen raporunda; Divriği Mursal Köyü muhtarı ...’nin alınan imzalı ifadesinde; ... ve ... ‘yi tanıdığını, köyde birlikte ikamet ettiklerini, kışın iki ay...’da yılın diğer aylarında köyde aynı evde birlikte yaşadıklarını beyan etmesi üzerine denetmence, birlikte yaşadıkları kanaatine varıldığı, muhtarın Mahkemede tanık olarak dinlendiğinde ifadesini gerekçesiz olarak değiştirdiği, 15/01/2015 tarihli .... adresinde yapılan araştırmada; belirtilen adresteki 2 nolu dairede ...'ın ikamet ettiği, 3 nolu dairenin de kendisine ait olduğu ancak bu dairede oğlu gelini ve ...'nin ikamet ettiği ayrı dairede ancak aynı binada ikamet ettiklerinin tespit edildiği, görülmüştür.

... Denetmeni tarafından tanzim edilen raporun içeriği, denetim sırasında muhtar ...’nin alınan yazılı ve imzalı beyanını Mahkemede sebepsiz değiştirmesine itibar edilemeyeceği, davacı ve eşinin köyde birlikte yaşamaları, Ankara’da aynı binada altlı üstlü oturmalarının hayatın olağan akışına aykırı olması ile tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/11/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/356, Karar No: 2019/2736, Tarih: 14.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/356 E.  ,  2019/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Dairemizin 29/11/2018 tarih, 2016/13473 E. ve 2018/14463 K. sayılı ilamıyla sanık ... hakkında ek tebliğname istenmişse de, sanık ... hakkında ek tebliğname düzenlemek yerine sanık ... hakkında tebliğname düzenlendiği anlaşıldığından, sanık ...’nın 29/06/2016 tarihli dilekçesindeki hükme yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42215, Karar No: 2016/8430, Tarih: 22.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/42215 E.  ,  2016/8430 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/05/2014 gün ve 2012/38-2014/214 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyanın incelenmesinde, davanın reddine dair mahkemenin 20.05.2014 tarihli kararının davacı tarafından temyiz edildiği, temyiz incelemesi sırasında .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/563 E, 2013/650 K sayılı dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar verilmesine rağmen , kararın kalemde yazım aşamasında '' Mahkemece kararın dairenin bozma kararına karşı ısrar niteliğinde olması nedeniyle Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine '' şeklinde yazıldığı ve bu hususun maddi hata niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla; davalı vekilinin maddi hatanın giderilmesine yönelik talebinin kabulü ile dairemizin 12.10.2015 gün ve 2014/37592 E. ,2015/29572 K. sayılı gönderme kararının kaldırılmasına, müzakere esnasında kararlaştırılan ve aslolan şekilde dosyanın mahalline geri çevirilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin maddi hatanın giderilmesine yönelik talebinin kabulü ile, dairemizin maddi hataya müstenit 12.10.2015 gün ve 2014/37592 E. ,2015/29572 K. sayılı gönderme kararının KALDIRILMASINA, incelenmesine gerek görülen, dosya içinde bulunmayan .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/563 E, 2013/650 K sayılı dosyasının mahkemesinden celbedilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20773, Karar No: 2017/6601, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20773 E.  ,  2017/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10561, Karar No: 2015/18757, Tarih: 25.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10561 E.  ,  2015/18757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ARDAHAN 1. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2015

NUMARASI : 2014/107-2015/49

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde, Davalı ile 26/07/1993 tarihinde evlendiklerini, bu evliliklerinden B.., C.. ve A.. isminde 3 çocuklarının olduğunu, davalının TSK'dan emekli olduğunu, davacının ve çocuklarının ise A.. yaşadığını, davalının yaklaşık 1,5 yıl kendilerini yanına almadığını, bu süre içerisinde evlilik yükümlülüklerini yerine getirmeyip, davacı ve çocuklarının giderlerini karşılamadığını, çocuklarından B..'nın üniversite harcını yatırmadığı için okul kaydını dondurduğunu, diğer iki çocuğun da öğrenci olduğunu, kendisinin çocuklarının geçimini sağlamak üzere bir ekmek fırınında çalıştığını, asgari ücret aldığını, kendisi için aylık 250,00 TL, müşterek çocukların her biri için ayrı ayrı 250,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak tarafına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, davacı ile uzun süredir geçimsizliklerinin olduğunu, kendisinin uzman çavuş olarak TSK'dan emekli olduğunu, aylık 1.400 TL emekli maaşı aldığını, eşinden gerekli ilgi ve alakayı evlilikleri boyunca görmediğini halen davacı ile ayrı yaşadıklarını beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacı M.. ve müşterek çocuk B.. lehine 200,00'er TL yoksulluk nafakasına, müşterek çocuklar C.. ve A.. Y.. lehine 200,00'er TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Dava, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır. Eşlerden biri, haklı bir sebep olmaksızın diğerinin birlikte yaşamaktan kaçınması veya ortak hayatın başka bir sebeple olanaksız hale gelmesi üzerine de yukarıdaki istemlerde bulunabilir. Eşlerin ergin olmayan çocukları varsa hakim, ana ve baba ile çocuklar arasındaki ilişkileri düzenleyen hükümlere göre gereken önlemleri alır.

Buna göre özellikle davacı eş lehine takdir edilecek nafaka yönünden davacının ayrı yaşamada, haklı olup olmadığının araştırılması ve "ayrı yaşamada haklılık" olgusunun kanıtlanması gerekir.

Somut olayda, tarafların 1993 tarihinde evlendikleri, müşterek 3 çocuklarının olduğu, çocuklardan B..'nın dava açıldığı tarihte reşit olduğu üniversitede okuduğu, diğer çocukların ise henüz reşit olmadıkları ve öğrenci oldukları, davacının fırında çalıştığı, asgari ücret düzeyinde gelirinin olduğu, davalının ise TSK'dan emekli olduğu, 1.500 TL emekli aylığının olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, davacı eş ayrı yaşamakta haklılık iddiasına dayalı olarak kendisi ile birlikte reşit olmayan çocukları için tedbir nafakası talep edebilir. Davacı eşin reşit olan çocuk adına tedbir nafakası talep etme hakkı bulunmamaktadır. B..'nın dava tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle bu çocuk için talep edilen tedbir nafakasının reddine karar verilmesi gerekir. Ayrıca davacı tarafından ayrı yaşamakta haklı olduğu iddiasına dayalı olarak açılan dava tedbir nafakası olduğu halde mahkemece hüküm altına alınan nafakaların yoksulluk ve iştirak nafakası olarak isimlendirilmiş olması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22160, Karar No: 2017/10031, Tarih: 14.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22160 E.  ,  2017/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı abonenin başvurusunu değerlendiren..... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetinin, elektrik faturaları ile tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesine karar verdiğini, ancak bu bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek; hukuka aykırı olan..... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketinin vermiş olduğu hizmetin bedeli ile bu hizmete ilişkin vergileri tahsil etmesi gerektiği, bu hizmetin dışında olan dava konusu bedellerin tahsil edilmesinin ise doğru olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava; 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı kararı ile Anayasanın "Vergi Ödevi" Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca; bu bedeller hakkında

..... tarafından çıkartılan ikincil mevzuat hükümlerinin uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin .....'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ..... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı, kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .....'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ..... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içermesi nedeniyle, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HGK'nun 17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamı ile verilen kararın ard etkili olması nedeniyle kesin olmadığı belirlendiğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10238, Karar No: 2015/10608, Tarih: 19.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/10238 E.  ,  2015/10608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2015

NUMARASI : 2014/257-2015/89

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 09.12.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalı G...şirketine ait baz istasyonunun sağlığa zarar verdiğini öne sürerek kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dava konusu baz istasyonunun ilgili yönetmelik hükümlerine uygun olarak kurulduğunu, sağlığa zararının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de; Dairemizin bozma ilamına aykırı karar verildiği görülmüştür. Şöyle ki; mahkemece kararın bozulmasından sonra mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda davaya konu baz istasyonunun ilgili yönetmelikte belirtilen güvenlik mesafesine uygun olarak çalıştığı ve yönetmelikle belirlenen limit değerlerin altında faaliyet gösterdiği belirtildiğinden mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yönetmelik hükümlerine aykırı şekilde psikolojik danışman bilirkişinin raporundaki görüşlere yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.11.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

\_KARŞI OY\_

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.11.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

\_KARŞI OY\_

Davada, sağlığa zarar verdiği iddiası ile G..şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması istenilmiş, mahkemece ilk olarak davanın kabulüne karar verilmiş, temyiz üzerine Dairemizce, ilgili yönetmelik hükümlerine uygun şekilde bilirkişi heyeti oluşturulması, baz istasyonunun yönetmeliğe uygun olarak işletilip işletilmediğinin tespiti ile davacının sağlığına zarar verip vermediğinin araştırılması gerekçeleriyle karar bozulmuş, yerel mahkeme bozma ilamına uymuş, bu doğrultuda bilirkişi heyeti oluşturup keşif ve inceleme yapmış, doktor raporu almış, bu deliller ışığında her ne kadar baz istasyonunun yönetmelik değerlerine uygun kurulup işletildiği saptanmış ise de davacının taşınmazına 4-5 metre mesafede kurulan baz istasyonunun davacıyı psikolojik olarak rahatsız ettiği, olumsuz etkilediği gerekçesiyle yine davanın reddine karar vermiş davalı tarafın temyizi üzerine Yüksek Dairemiz çoğunluğunca, mahkemenin bozmaya uymakla birlikte bozma gereklerini yerine getirmediği delilleri yanlış değerlendirdiği toplanan delillere göre davanın reddi gerektiği gerekçeleriyle mahkeme hükmü bozulmuştur.

"Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlarına Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmelik"in Elektromanyetik Alan Şiddeti Limit Değerleri başlıklı 16. maddesi, Danıştay 13. Dairesinin; 22.05.2015 günlü, 2011/2352 Esas, 2015/1943 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.

Yüksek Daire iptal gerekçesinde özetle; Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 08.12.2011 günlü, 2011/12421 Esas, 2012/2536 Karar sayılı (dosyasında hükme esas alınan) bilirkişiler raporuna atıfla; halk sağlığı açısından ilgili yönetmelik değerlerinin gerekli korumayı sağlayan bilimsel kesinliği olan bir değer olarak ele alınamayacağı, sürdürülen çalışmaların tamamlandığında kanser gibi süreğen hastalıklara yol açabileceğiyle ilgili güvenilir sonuçlara varılacak olursa geri dönük bir telafisinin mümkün olmadığı, bütün bu nedenlerle (RF) ortamından olumsuz etkileneceği kuşkusu duyulan kişilerin olması durumunda baz istasyonlarının o yerde kurulmaması gerektiği, ihtiyatlılık ilkesi gereğince baz istasyonlarının toplum sağlığına zararlı olabileceği yönünde değerlendirmeler yapıldığı belirtilmiştir.