muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5402, Karar No: 2011/1356, Tarih: 18.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5402 E.  ,  2011/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Davalının tasarruf yetkisinin kısıtlanması istemine ilişkin davada Sivas 1.Sulh Hukuk ve Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı eşin harçamalarının kontrol altına alınması istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, Türk Medeni Kanununun 199 maddesi uyarınca davanın, Aile Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise,Uyuşmazlığın Türk Medeni Kanununun 188,190 ve 199 maddeleri kapsamında olmadığı,aynı kanunun 406.maddesi kapsamında olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

T.M.K.188.maddesi "Eşlerden her biri, ortak yaşamın devamı süresince ailenin sürekli ihtiyaçları için evlilik birliğini temsil eder.

Ailenin diğer ihtiyaçları için eşlerden biri, birliği ancak aşağıdaki hâllerde temsil edebilir:

1. Diğer eş veya haklı sebeplerle hâkim tarafından yetkili kılınmışsa,

2. Birliğin yararı bakımından gecikmede sakınca bulunur ve diğer eşin hastalığı, başka bir yerde olması veya benzeri sebeplerle rızası alınamazsa."

T.M.K.190. Maddesi "Eşlerden biri birliği temsil yetkisini aşar veya bu yetkiyi kullanmada yetersiz kalırsa hâkim, diğer eşin istemi üzerine temsil yetkisini kaldırabilir veya sınırlayabilir. İstemde bulunan eş, temsil yetkisinin kaldırıldığını veya sınırlandığını, üçüncü kişilere sadece kişisel duyuru yoluyla bildirebilir.

Temsil yetkisinin kaldırılmasının veya sınırlanmasının iyiniyetli üçüncü kişilere karşı sonuç doğurması, durumun hâkimin kararıyla ilân edilmesine bağlıdır."

T.M.K.196.maddesi "Eşlerden birinin istemi üzerine hâkim, ailenin geçimi için her birinin yapacağı parasal katkıyı belirler."

Eşin ev işlerini görmesi, çocuklara bakması, diğer eşin işinde karşılıksız çalışması, katkı miktarının belirlenmesinde dikkate alınır."

T.M.K.198.maddesi "Eşlerden biri, birliğin giderlerine katılma yükümlülüğünü yerine getirmezse, hâkim onun borçlularına, ödemeyi tamamen veya kısmen diğer eşe yapmalarını emredebilir."

T.M.K.199.Maddesi "Ailenin ekonomik varlığının korunması veya evlilik birliğinden doğan malî bir yükümlülüğün yerine getirilmesi gerektirdiği ölçüde, eşlerden birinin istemi üzerine hâkim, belirleyeceği malvarlığı değerleriyle ilgili tasarrufların ancak onun rızasıyla yapılabileceğine karar verebilir.

Hâkim bu durumda gerekli önlemleri alır."

T.M.K.406.maddesi "Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır."

Hükümlerine yer verilmiştir.

Hâkim bu durumda gerekli önlemleri alır."

T.M.K.406.maddesi "Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır."

Hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, davacı, davasında, savurganlık, alkol veya uyuşturucu bağımlılığı, kötü yaşama tarzı, kötü yönetimi düzenleyen ve bu nedenle Vesayeti gerektiren T.M.K.nunun 406.maddesi kapsamında bir istemin bulunmadığı, davalı eşinin gelişi güzel harcamalarından dolayı,evlilik birliğinin sarsılması, birlikteki yaşamlarının devamı sırasında evli eşlerin evlilik birliğinin korunması amacı ile davacı tarafından, davalı eşin harcamalarına kısıtlama getirilmesi istemi ile açılan ve T.M.K.188,190,196,198 ve 199 maddelerinin tartışılması gereken bir dava olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Sivas Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5289, Karar No: 2021/933, Tarih: 27.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5289 E.  ,  2021/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar müdafinin 11/2/2016 tarihli "Sakarya Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmek üzere" şeklinde yazdığı dilekçesinin mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarına da yönelik temyiz talebi mahiyetinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan ayrı ayrı beraat hükümlerinin temyizinde hukuki menfaatinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihindeki sabıka kaydına göre suça sürüklenen çocukların sabıkasız olduğu, yakalama tutanağı içeriğine göre olaydan hemen sonra yakalanan suça sürüklenen çocukların üzerinden çalınan suç konusu malzemelerin çıktığı, kolluk tarafından müştekiye teslim edildiği ve hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında, suç tarihinde sabıkasız olmaları, somut bir zararın bulunmaması, eylemin teşebbüs aşamasında kalmış olması, şeklindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği halde iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan doğrudan adli para cezası verilmiş ise de, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun maddi, somut bir zarar ihtiva etmemesi nedeniyle giderilmesi gereken bir zararın bulunmadığı ve bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da oluşacağının anlaşılması karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7661, Karar No: 2023/1097, Tarih: 08.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7661 E.  ,  2023/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/458 E., 2016/222 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun UYAP sisteminde yapılan sorgulamaya göre hüküm tarihinde, Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun duruşmalarda hazır bulunmaktan bağışık tutulmayı isteyip istemediği sorulmadan yokluğunda yargılamaya devam olunarak mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2014/458 Esas, 2016/222 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16296, Karar No: 2023/24436, Tarih: 22.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16296 E.  ,  2023/24436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/147 E., 2016/131 K.

SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; mahkûmiyet hükmü kurulmasına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılanın boşandığı eşi olduğu, sanığın müşterek çocukları olan B. N. Ş.'yi değişik tarihlerde uzun süre okula göndermeyerek aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçunu işlediği iddia olunmuştur. Yerel Mahkemece, ''Sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediği, boşanma davasının görüldüğü Bakırköy 7. Aile Mahkemesi hakimliğine sunulan 12.05.2015 tarihli sosyal inceleme raporunda; müşterek çocuğun bakım ve gelişimi ile ilgili ihtiyaçlarını annesi olan sanık tarafından yeterli ve istenilen şekilde karşılandığı, anne ve çocuk arasında yakın bir ilişkinin geliştiğinin açıklandığı, müşterek çocuğun okula gitmeme nedeninin engellinden kaynaklanıp, annesi olan sanığın bu yönde bakım gözetim yükümlülüğüne aykırı davrandığına ilişkin katılanın iddiası dışında sanığın kastını gösterir cezalandırılmasına yetecek delil bulunmadığı'.' şeklindeki gerekçe ve kabul ile atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın suçlamayı inkar etmesi, katılanın beyanı dışında tanık vb.leri delilin dosyada bulunmaması karşısında; üzerine atılı suçu işlediği şüphe boyutunda kalan sanık hakkında beraat hükmü kurulmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13825, Karar No: 2018/5139, Tarih: 26.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13825 E.  ,  2018/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayet dilekçesinde borçlu tüzel kişiliği temsil eden şirket yetkilisinin isminin belirtilmediği, tüzel kişiliğin şikayeti halinde şikayet dilekçesinde gösterilmeyen kişilerin araştırılmasına ve cezalandırılmasına kanunen imkan bulunmadığı gerekçesiyle, İİK’nın 345. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14230, Karar No: 2011/7546, Tarih: 21.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14230 E.  ,  2011/7546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2009 tarih ve 2008/109 - 2009/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait “LEVİNÖR” markalı ürüne ait kutu üzerinde müvekkilinin lisans hakkı sahibi olduğu “AİRWİCK” ibareli markanın yazılı olduğunu, bu durumun marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, tecavüzün tesbiti ile men’ini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait LEVİNOR AUTOMATİK SPREY isimli ürünün kutusu üzerinde davacının iddia ettiği markanın yazılı bulunmadığı, ancak ürün kutusu içinde bulunan aparatın kullanım talimatında küçük harflerle “airwick freshmatik automatik sprey” ibaresinin yazılı olduğu, bunun “otomatik hava temizleme spreyi” anlamına geldiği, bu ibarenin ürün özelliğini belirtmek amaçlı kullanıldığı, dolayısı ile davacı markasına tecavüz teşkil etmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu ibarenin davalıya ait üründe kullanılış şekli ve amacı dikkate alındığında 556 sayılı KHK’nin 12. maddesi kapsamında bir kullanım niteliğinde olmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18956, Karar No: 2018/5451, Tarih: 17.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18956 E.  ,  2018/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın ve temyiz isteminin reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı satış şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla geriye dönük on yıllık sürede davacıdan haksız olarak tahsil edilen söz konusu bedellerin alacağının her bir dönem için tahsilatın yapıldığı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalı taraf adına davetiye çıkartılmamış, açılan davanın miktar itibariyle Tüketici Hakem Heyetinin görev sınırında kalıp Tüketici Hakem Heyetine başvurulmadan dava açılamayacağı gerekçesiyle tensiple davanın reddine ilişkin karar davacı vekilinin temyizi üzerine 02.06.2016 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olarak verildiğinden temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili temyiz isteminin reddi kararıyla birlikte hükmü temyiz etmiştir.Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Belirsiz alacak ve tespit davası 6100 sayılı HMK'nın 107.maddesinde düzenlenmiştir. HMK'nın 107. maddesinde;

''(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir.'' düzenlemesi yer almaktadır.Bu kapsamda somut olaya bakıldığında ise; davacı tarafından fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydı ile ve HMK 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak on yıllık sürede haksız olarak tahsil edilen ve bilirkişi incelemesi ile belirlenecek olan kayıp kaçak bedeli alacağının her bir dönem için tahsilatın yapıldığı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilinin talep edildiği ve davaya konu edilen alacak miktarının davalı kurum bünyesinde bulunan belgelerle tespit edilebileceği açık olmakla davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.Hal böyle olunca, mahkemece, davaya konu edilen alacak miktarının on yıllık döneme ait davacıdan haksız olarak tahsil edilen kayıp kaçak bedeli istemine ilişkin olup söz konusu davaya konu edilen alacak miktarının davalı kurumun bünyesinde bulunan belgeler ile tespiti mümkün olduğundan HMK'nun 107. maddesine göre söz konusu davanın belirsiz alacak davası olarak açılabileceği gözetilerek davanın esasına girilerek inceleme ve değerlendirme yapılması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.