muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6955, Karar No: 2024/3107, Tarih: 06.03.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Katılan ve tanık beyanlarıdaki çelişkiler giderilmeksizin karar verildiğine, güvenlik kamera kayıtlarının olaya uygunluğu denetlenmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmediğine, ehe hükümlerin uygulanmadığına,

2.Vesaire

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılanların sanıklardan ...'ün ... Mahallesi'nde bulunan iş yerinde kiracı olarak bulundukları, ...'ün katılanlar hakkında tahliye davası açtığı, suç tarihinde de ...'ün yeğenleri olan sanıklar ... ve ... ile birlikte katılanlarla iş yerini boşaltmaları konusunu konuşmak üzere iş yerine gittikleri, sanıklarla katılanlar arasındaki konuşmanın tartışmaya dönüştüğü, ...'ün dükkanı neden hala tahliye etmediklerini sorduğu, katılanların tahliye davası sonucunu beklediklerini söylemeleri üzerine ...'ün ''ben kanunları tanımam, biz kendi işimizi kendimiz hallederiz, bir hafta süre veriyorum, yoksa başınıza geleceklerden sorumlu değiliz dediği, ... ve ...'ün de biz İstanbul ...'ndan geliyoruz, dükkanı en kısa zamanda boşaltacaksınız, yoksa bu işin sonu kötü biter, cezasına katlanmak zorunda kalırsınız'' diyerek katılanları tehdit ettiklerinin iddia ve kabul edildiği dava konusu olayda;

2.Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bentine uyan nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.02.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/445 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6475, Karar No: 2018/1447, Tarih: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6475 E.  ,  2018/1447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... ile davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Fatsa Asliye Hukuk Mahkemesine sunmuş olduğu 02/08/2000 tarihli dava dilekçesi ile özetle; Ordu ili, Fatsa ilçesi, ... beldesinde,... mevkiinde 2000 Nisan 1 numarasında kaim ve tapuda kayıtlı bu taşınmazın paydaşı olduğunu, davalıların hukuken geçerli bir nedene dayanmaksızın taşınmazın tamamına el atarak taşınmazı işgal ettiklerini belirterek davalıların tapulu taşınmaza el atmalarının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davacılar ... ile ... vekili Fatsa Asliye Hukuk Mahkemesine sunmuş olduğu 10/11/2000 tarihli dava dilekçesi ile özetle; Ordu ili, Fatsa ilçesi,...beldesinde .... mevkiili tapunun 931 mart 9 numarasında ... evlatları... ve diğer hissedarları adına tapuda kayıtlı bu taşınmaz hissedarları arasında 60 sene önce harici ve rızai taksim sonucu hissedarlardan Selim ve ... kardeşlere verildiğini, diğer hissedarların bu taşınmaza karşılık başka taşınmazları almak suretiyle butaşınmazda bir hakları kalmadığını, zilyetlik devir sözleşmesi ile davaya konu bu taşınmazın tamamının müvekkillerine satıldığını, teslim edildiğini belirterek davaya konu tapunun 931 Mart 9 numarasından 2000 Nisan 1 numaraya ve diğer geldi ve intikallerindeki tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirmiş bulunan kayıttan yapılan intikallerinin hukuken geçerli olmaması nedeniyle söz konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile müvekkileri adlarına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargılama sırasında yörede arazi kadastrosu yapılmış ve dava konusu taşınmaz, ...beldesi, ...mahallesinde bulunan 173 ada 34-35 parsel, 176 ada 1-2 parsel ile 226 ada 1 parsel sayılı parsel numarasıyla malik hanesi açık olarak tutanak düzenlenmiş, asliye hukuk mahkemesince dosya kadastro mahkemesine devredilmiştir.

Kadastro mahkemesince, birleşen 2012/148 Esaslı dosyada davacılar ... ile ...'un açmış olduğu aktarılan tapu iptali ve tescil davasının kabulüne, davacı ...'ın açmış olduğu aktarılan el atmanın önlenmesi davasının reddine, Ordu ili, Fatsa ilçesi,...beldesi, Gültepe mahallesinde kaim 173 ada 34-35 parsel, 176 ada 1-2 parsel, 226 ada 1 parselin toplamda 2 pay kabul edilerek;1 payının ... adına, 1 payının ... adına tespit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından esasa yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmaları vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmaları vardır.

Mahkemece, tapu kaydındaki ilgililerin payının 20 yılı aşkın süre intikal görmemesi, zilyedi varsa Kadastro Kanunun 13/B-C maddesi hükümleri gereğince tapunun hukuki kıymetini yitireceği sonucu da nazara alınarak dava konusu taşınmazda aktarılan tapu iptali davasının davacıları ve mirasçılarının lehine 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-C maddesindeki şartların oluştuğu gerekçesi ile birleşen 2012/148 Esaslı dosyada davacılar ... ile...'un açmış olduğu aktarılan tapu iptali ve tescil davasının kabulüne, davacı ...'ın açmış olduğu aktarılan el atmanın önlenmesi davasının reddine, Ordu ili, Fatsa ilçesi,...beldesi, ... mahallesinde kaim 173 ada 34-35 parsel, 176 ada 1-2 parsel, 226 ada 1 parselin toplamda 2 pay kabul edilerek; 1 payının ... adına, 1 payının ... adına tespit ve tesciline karar verilmiş ise de yapılan zilyetlik araştırması hükme yeterli ve elverişli değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazların müşterek muris ...’ten gelip gelmediği, taşınmazlar muris ...’e ait ise mirasçılar arasında yöntemince paylaşılıp paylaşılmadığı, birleşen 2012/148 Esaslı dosyada davacılar ... ile ...'un ise dava konusu taşınmazı zilyetlik devir sözleşmesi ile satın aldıkları mirasçıların dava konusu taşınmazı devretmeye yetkileri olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahallinde yapılan 10/06/2015 tarihli keşifteki tanık ... beyanında ise “dava konusu taşınmazlara fındık toplatmak için ... adına amele getirip 1995-1996’lı yıllarda dava konusu taşınmazlardaki fındıklıkları ...’ın toplattığı ve 1994-1995'li yıllarda dava konusu taşınmazlarda ...adına amele başı olarak fındık toplatarak amelelerin parasını da ...’den aldığı." şeklinde beyanda bulunmuştur. Ne var ki; mahkemece bu husus yeterince açıklığa kavuşturulmamış, mahallinde yapılan keşifte beyanına başvurulan mahalli bilirkişi ve tanıkların soyut beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Bu nedenlerle; mahkemece öncelikle, dava konusu 173 ada 34-35 parsel, 176 ada 1-2 parsel ile 226 ada 1 sayılı parseller yönünden davacının dayandığı tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm geldi ve gitti kayıtları ile varsa harita veya krokisi, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tesbit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlarla ilgili açılmış başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tesbit edilmeli, komşu parsellere ait tapu kayıtları kadastro tesbit tutanakları ve dayanakları belgeler getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi, bir fen elemanı bilirkişi marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03/03/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftasının ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; davacıların dayanağı tapu kaydı var ise komşu parsellerin dayanaklarını teşkil eden tapu kayıtlarıyla birlikte uygulanmalı; dayanılan tapu kaydı yerel

bilirkişi yardımıyla mahallinde uygulanmalı, sınır denetimi yapılmalı, dayanılan tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tesbit edilerek tapu kaydı mahalline uyuyor ise tapu kaydının kapsadığı( tapu kaydının kapsamı belirlenmesinde miktar artırımı davasından önceki tapu kaydı kapsamı) taşınmazları gösterir fennî bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, yapılacak araştırma sonucunda taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde, dayanılan tapu kaydının hukukî değerini koruyup korumadığı da tartışılmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı ve davacı gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı anlaşıldığı takdirde, davacıların zilyetliğe dayandığı taşınmazlar yönünden zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; taşınmazın ne kadar zamandır kullanılıp kullanılmadığı yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle tesbit edilmeli, taşınmazın öncesinde ne şekilde tasarruf edildiği ayrıntılı biçimde açıklattırılmalı, taşınmaz üzerinde taraflar yararına zilyetlik koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, uzman ziraat mühendisi bilirkişiden; taşınmazın niteliği hususunda, komşu parsellerin toprak yapısı da mukayese edilmek suretiyle, toprak yapısı ve niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazda zilyetlik koşulları oluşmuş ve iradi terk sözkonusu değil ise 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, murisler yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükümleri dikkate alınarak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, tarafların delilleri toplanmalı, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... ve ... ile davalı ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16512, Karar No: 2018/1117, Tarih: 15.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/16512 E.  ,  2018/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.08.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 39 pafta 1626 parsel sayılı taşınmazın 21.09.1958 tarihinde düzenlenen tapulama tutanağında ... Köyü Tüzel Kişiliği adına mera vasfı ile kaydedildiğini, bu parselin 28.11.1989 tarihli tapu kaydına göre 17.10.1989 tarih ve 56 sayılı Meclis Kararı gereğince ... Belediyesi Tüzel Kişiliği adına mera vasfı ile tescilinin yapıldığını 4342 sayılı mera Kanununun yayınlanmasından sonra Silivri İlçesinde yapılan tespit tahdit ve tahsis çalışmaları esnasında da dava konusu parselin mera vasfı ile kayıtlı olduğunun tespit edildiğini, ... Belediyesi tarafından yapılan itirazın il mera komisyonu kararı ile reddedildiğini dava konusu parselin de aralarında bulunduğu 4 adet mera parselinin 26.02.2003 tarih ve 123 sayılı il mera komisyonu kararı gereğince tahsisinin yapılarak mera vasfıyla Kamu Ortak malları Siciline kayıt edildiklerini; 1626 parsel sayılı mera vasıflı taşınmazın ... Belediyesinin 28.07.1998 tarih ve 29/213 sayılı Belediye Meclis Kararına istinaden 05.10.2000 tarihinde tarla vasfı ile ... Belediyesi adına tescil edildiğini, 10.07.2009 tarih ve 10336 yevmiye nolu işlem ile tüzel kişiliklerin ünvan değişikliği kapsamında davalı ... Belediyesi adına tarla vasfı ile tescil edildiğini, yeni mera Kanununun yayın tarihinden sonra cins değişikliği yapılarak arsa vasfı ile tapuya tescil işleminin 4342 sayılı mera Kanununa aykırı olduğunu belirterek, taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına mera vasfı olarak tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın öncelikle süre yönünden reddi gerektiğini taşınmazın öncesinin mera olmadığını, halen tarla vasfı ile davacı ... adına kayıtlı olup, mera olarak kullanılmadığını, bu parselle ilgili kesinleşmiş bir mera komisyon karının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... İlçesi ... Mahallesi 39 pafta eski 1626 parsel iprazla yeni 11639 ve 11640 parsel sayılı taşınmazların tapudaki ... Belediyesi adına tarla vasfı ile oluşan tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına mera vasfıyla tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliler ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... İlçesi ... Mahallesi 39 pafta eski 1626 parsel iprazla yeni 11639 ve 11640 parsel sayılı taşınmazların tapudaki ... Belediyesi adına tarla vasfı ile oluşan tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına mera vasfıyla tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliler ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dava, mera iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mera, yaylak ve kışlak gibi kamu malları sınırlandırılmakla yetinilir ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B ve Mera Kanununun 10. Maddesine göre özel sicile yazılmaları gerekir. Mahkemece, bu yön gözardı edilerek davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline ve davacı hazine adına mera vasfıyla tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmesi doğru değil ise de bu husus bozmayı ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bentte açılmanan nedenlerle davalı vekilinin değer temyiz itirazlarının reddine, 2. Bent gereğince temyiz itirazının kabulü ile hükmün 1. Bendininin son satırında yer alan " Hazine adına mera vasfıyla tapuya kayıt ve tescillerine" sözlerinin hükümden çıkarılmasına yerine " 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi gereğince mera olarak özel siciline kaydına" sözlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2913, Karar No: 2023/10343, Tarih: 20.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2913 E.  ,  2023/10343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2267 E., 2023/573 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, Sinop Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2019 tarihli iddianamesiyle, cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2019 tarihli kararıyla, sanık hakkında cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2019 tarihli kararının, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli kararıyla kaldırılmasına ve sanık hakkında cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli kararıyla, sanığın, cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.03.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi uyarınca cezadan indirim yapılamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi uyarınca cezadan indirim yapılamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan katılan ... ile aynı mahallede oturan sanığın, olay tarihinden 10 gün önce seni bir gün okuldan alıp yemeğe götüreceğim dediği, olay günü okul çıkışı okula gelerek birlikte köprü başına doğru yürümeye başladıkları, katılanın kendisini yemeğe götüreceğini düşündüğü, birlikte Endüstri Meslek Lisesinin karşısında bulunan otoparka girdikleri, sanığın, otoparkta açık alanda muz vermeye çalıştığı, akabinde elinden tutarak zorla otopark içerisinde bulunan tuvalete götürdüğü, otoparka götürürken tuvalete girdikten sonra katılanın ''seni seveceğim'' diyerek göğüslerini ellediği, katılanın ''yapma'' diye dışarı kaçtığı böylece sanığın, katılanın, seni yemeğe götüreceğim demek suretiyle iradesini hile ile fesada uğrattığı ve tuvalete yaklaşınca elinden tutarak çekip tuvalete zorla götürdüğü şeklindeki eyleminin hile ve cebirle cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan, 19.11.2018 tarihli olay tutanağı, 06.12.2018 tarihli tutanak, 07.12.2018 tarihli teşhis tutanağı, 20.12.2018 tarihli İl Sağlık Müdürlüğü'nden alınan rapor, tanıklar S.F.Ç. ve H.Y.'nin beyanları ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, katılanı yemeğe götüreceğini söyleyerek ve kolundan çekerek otoparkın tuvaletinde alıkoyduğu anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 41 inci maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir.

Aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği anlaşılmış ise de, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.