muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12214, Karar No: 2022/8248, Tarih: 01.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/12214 E.  ,  2022/8248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 35 ve 31/3. maddeleri kapsamında kaldığı ve anılan maddelere uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 03/05/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve üst yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre, Yenişehir İlköğretim Okulu'na ait inşaattan kabloların çalınmaya teşebbüs edilmesi şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 35. maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Yasanın 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

2- Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 04/05/2014 tarihli olay, yakalama, teşhis ve muhafaza altına alma tutanağının kapsamına göre, bekçi olan tanık Nihat Serin’in sanık ...’i kabloları alırken görüp kovalamaya başlaması üzerine, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’in suça konu kabloların bulunduğu çuvalı yere attıkları ve çuvalın tanık tarafından alınarak kolluk görevlilerine teslim edildiği, olay yerine gelen kolluk görevlileri tarafından kaçmakta olan sanık ve suça sürüklenen çocuğun kesintisiz takip ile yakalandıklarının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

3-Suça konu kabloların değeri araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde düzenlenen ceza indiriminin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3-Suça konu kabloların değeri araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde düzenlenen ceza indiriminin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4-Sanığın adli sicil kaydında üç aydan fazla hapis cezası bulunmasına rağmen sanık hakkında yasal koşulları oluşmadığı halde erteleme hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, üst yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2750, Karar No: 2018/5518, Tarih: 27.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2750 E.  ,  2018/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının taşınmazı kooperatif üyesinden aldığını ve kooperatif üyesi olmadığını, kooperatif tarafından sağlanan elektri, su, çevre bakımı hizmetlerinden bedel ödemeden yararlandığını,alacak bedelinin taşınmazın satın alındığı tarihten dava tarihine kadar işleyecek yasal faiz ile birlikte talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu, kooperatifin eski üyesinin borçları nedeniyle elektrik ve suyunun kooperatif tarafından açılmadığını, ödeme yapılmadığı iddialarının gerçek dışı olduğunu, elektrik, su açıklaması ile banka aracılığıyla ödemeler yapıldığını, dava dilekçesinde alacakların kalem kalem içeriğinin açıklanması ve belgelerinin sunulması gerektiğini savunarak reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, keşif, bilirkişi raporu dosya kapsamına göre; davalının bağımsız bölümü icra satışından ihale suretiyle devralması nedeniyle kooperatif üyesi sayılamayacağı, ancak aldığı hizmetlerin karşılığını ödenecek tutarın 3.159,34 TL olduğu ve davalı tarafından daha önce 3.800,00 TL ödendiği ve kooperatifin alacağının bulunmaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 27.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12180, Karar No: 2023/3906, Tarih: 22.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12180 E.  ,  2023/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/3 E., 2023/74 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. Maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. Maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.08.2012 tarihli ve 2012/1501 Esas No'lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında gece sayılan saat 03.55 sıralarında, temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuklar D. A. ve S. G. ile birlikte, katılanın işlettiği tekel bayiine, kapı kilidini tornavida ile zorlayıp girdiği, güvenlik kamerasının yönünü değiştirerek, çöpten aldıkları çuvala, sigara paketlerini doldurdukları ancak alarmın çalması ve katılanın işyerine gelmesi üzerine sigara çuvalını bırakıp kaçmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2014 tarihli ve 2012/1103 Esas, 2014/173 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 7 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 20.02.2018 tarihli ve 2015/9039 Esas, 2018/1553 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 50/3 maddesinin uygulanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde; İnegöl 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli ve 2018/236 Esas, 2019/384 Karar sayılı kararı ile 7 ay 6 gün hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın 05.11.2019 tarihinde kesinleşmesinden sonra 06.07.2020 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan(1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 87/1-a maddesine muhalefet) mahkûmiyetine ilişkin kararın kesinleşmesi üzerine, mahkemesine ihbarda bulunulmuş, 12.05.2022 tarihli ve 2022/218 Esas, 2022/342 Karar sayılı kararı ile 26.04.2019 tarihli hükmün aynen açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 50/3.maddesi delaletiyle 50/1-a uyarınca 7 ay 6 gün hapis cezasının günlüğü 20 TL'den 4.320,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

4.Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.11.2022 tarihli ve 2022/7224 Esas, 2022/18232 Karar sayılı kararı ile duruşmanın açık yerine gizli yapıldığından bahisle diğer yönlerini incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; bozma kararının gereği yerine getirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 7 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 50/3.maddesi delaletiyle 50/1-a uyarınca 7 ay 6 gün hapis cezasının günlüğü 20 TL'den 4.320,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği; beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ...'ın suç tarihinde, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklarla birlikte gece sayılan saat 03.55 sıralarında, şikâyetçiye ait tekel bayiinin kapısının kilidini kırarak içeri girdiği, kameranın yönünü değiştirdikten sonra sigara paketlerini çuvala doldurdukları sırada alarmın çalması ve katılanın olay yerine gelmesi üzerine hırsızlık suçunu tamamlayamadan kaçtıkları, suçun sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrâr etmiştir. 05.08.2012 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 07.08.2012 tarihli Olay, Yakalama, Üst Arama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı ile aynı tarihli Teşhis Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2023/3 Esas, 2023/74 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7988, Karar No: 2024/896, Tarih: 23.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7988 E.  ,  2024/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1618 Esas, 2023/503 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Altınözü Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/135 Esas, 2020/47 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Hatay ili, Altınözü ilçesi, ... Mahallesi, 463 parsel sayılı taşınmazın 4.029,28 m2lik kısmının kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele kamulaştırma bedelinin mahsubu suretiyle tespit ve depo edilen fark bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek 19.08.2019 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilerek üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılıp karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, hesaplama yapılırken verim miktarının yüksek, üretim masraflarının ise düşük alındığını, uygulanan kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunun hükme esas alınmayacağını, rapora karşı itirazları karşılanmadan karar verildiğini, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanması suretiyle net gelirine göre resmi veriler uyarınca değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik bulunmadığı, tespit edilen birim m² fiyatın Yargıtayın denetiminden onanarak geçen dosyalar ile uyumlu olduğu, her ne kadar hesaplama yapılırken münavebeye esas alınan ürünlerin değerlendirme tarihindeki tarım verileri esas alınması gerekse de, yapılan hesaplamanın istinafa gelen davacı idarenin lehine olduğu; yine Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı iptal kararıyla, 2942 sayılı Kanun'un 7139 sayılı Kanun'la değişik 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinde yer alan; “... idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere ...” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan; “... idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine ...” ibaresi iptal edilmiş olmakla; tespit olunan kamulaştırma bedelinin tamamının kararın kesinleşmesi beklenmeksizin derhal davalı hak sahibine işleyecek faiziyle birlikte ödenmesine ilişkin hüküm tesis edilmesi gerekirken, tespit ve depo edilen fark kamulaştırma bedelinin vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğu, ancak bu hususun istinaf edenin sıfatına göre kaldırma sebebi yapılmadığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; ayrıca tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz işletilemeyeceğini, faiz başlangıç ve bitiş tarihlerinin hatalı belirlendiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; ayrıca tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz işletilemeyeceğini, faiz başlangıç ve bitiş tarihlerinin hatalı belirlendiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

4. Dava konusu taşınmazın kısmi kamulaştırılması nedeniyle, taşınmaz maliki olan davalının arta kalan bölümden yararlanma imkanının kalmadığı gözetilerek, tarafların talebi doğrultusunda kalan bölümün de bedeline hükmedilip, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiş olmasında hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

5. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28507, Karar No: 2015/22723, Tarih: 30.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/28507 E.  ,  2015/22723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 2004 Nisan ayında ... çalışmaya başladığını, davalı idareye geçtikten sonra, 10.04.2009 tarihinde sendikaya üye olduğunu ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladığını, ... 5747 sayılı Kanun ile köy haline getirilmesinin devamında 29.03.2009 tarihinden itibaren davalı İdare bünyesinde görevlendirildiğini, 10.04.2009 tarihinde yetkili ... üye olduğunu, yetkili sendika ile ... arasında imzalanan 01.03.2009 - 28.02.2011 arası toplu iş sözleşme hükümlerinin ücret zammına ilişkin kısmı davacıya uygulanmadığını, başka kamu kurumlarından kanunla devredilen işçilerin işe giriş tarihi konusunda devreden eski işverenin iş yerine giriş tarihinin esas alınacağı toplu iş sözleşmesinin 17. maddesinde belirtildiğini, ancak davalı idarenin davacıya yeni işe girmiş gibi işlem yaptığını beyanla davacının 01.03.2009 - 28.02.2011 yıllarına ait günlük ücretinin tespitine, maaş ödemelerinin eksik yapılmasından kaynaklı alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 5747 sayılı Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılarak köye dönüşen Ceritmüminli Belediyesinden devir alınarak 4857 sayılı İş Kanununa tabi personel iken norm kadrosu fazlası olduğundan 14.01.2011 tarihinde ... naklen geçtiğini, 10.04.2009 tarihinde ... faaliyet gösteren ... üye olduğunu, intibakının ... 05.05.2009 tarih 200- 846/46 sayılı görüşleri doğrultusunda yapıldığını, ... ile ... arasında yapılan 01.03.2009-28.02.2011 arası toplu iş sözleşmesinin 93/A maddesinde toplu iş sözleşmesinin yürürlük başlangıç tarihinde gündelik brüt ücretleri 36,67 TL'nin altında olan işçilerin brüt çıplak ücretlerine 36,67 TL'yi geçmemek kaydıyla 2,00 TL/Gün iyileştirme yapılacağı düzenlendiğini, bu doğrultuda davacının daha önce üyesi olduğu ... ile yapılan 15.06.2008-14.06.2009 tarihlerini kapsayan toplu iş sözleşmesindeki gündelikleri üzerinden intibakının yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinin 2. fıkrasına göre, devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlü olup, davacı devreden işveren Ceritmüminli Belediye Başkanlığında 11.05.2004 tarihinde çalışmaya başladığından, davacının günlük brüt ücretinin toplu iş sözleşmesinin 01.03.2005 tarihinden önce işe girenlere uygulanacak Ek l/A ücret cetveline göre belirlenmesi gerekmektedir gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe :