muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/48, Karar No: 2013/1031, Tarih: 03.07.2013

Uyuşmazlığın çözümü açısından özellikle belirtilmelidir ki, 5510 sayılı Kanunun 59 ve 100.maddeleri uyarınca Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından tutulan tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. Diğer bir anlatımla; yetkili kişilerce düzenlenen ve tarafların ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığı tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olup, aksi ancak yazılı delille kanıtlanabilir.

Ne var ki, aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olan tutanaklar ile ifade edilen tutanaklar: Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından belgelere dayalı olarak düzenlenmiş olanlar ile belgeye dayalı olmamakla birlikte düzenlenmesinde hazır bulunan işveren, işçi veya üçüncü kişi beyanları uyarınca düzenlenerek doğruluğu ilgili kişilerin imzaları ile tasdik edilen ve imza inkarına konu olmayan tutanaklardır.

Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından yapılan incelemelere dayalı tutanakların değerlendirildiği ve varılan sonucun yazıya geçirildiği raporların, sadece memur veya müfettiş tarafından düzenlenmiş olmaları, anılan raporların 4857 sayılı İş Kanunu’nun 92/son maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 59 ve 100.maddeleri kapsamında aksinin yazılı delille kanıtlanması gereken belgeler olarak kabulleri için yeterli değildir.

Buna göre, özellikle, rapor veya ekli tutanaklarda imzası bulunmayanlar yönünden, söz konusu tutanakların aksinin yazılı delille kanıtlanması yükümünden söz etmek mümkün değildir.

Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları ve iş müfettişi raporlarının, rapora dayanak alınan tutanaklar ile birlikte değerlendirilmesi ve ancak belirtilen nitelikteki ekli tutanakların anılan Kanun kapsamında aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge olduğunun kabulü, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 92/son maddesinin açık hükmü karşısında zorunludur.

Nitekim Hukuk Genel Kurulu’nun 14.11.1979 gün ve 1014 E., 1364 K. ile 04.02.2009 gün 2009/9-2 E. 2009/48 K. sayılı kararlarında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

Öte yandan, hukuk hakimi kusur belirlemesi yaparken ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ve ceza mahkemesinden verilen beraat kararları ile bağlı değilse de, ceza mahkemesinde görülüp kesinleşen dava dosyasındaki boşanan eşlerin eylemli birlikteliklerine ilişkin saptamalar 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74.(Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53.) maddesi ile öğreti ve Yargıtay uygulamalarında yerleşik olan “maddi olgularla bağlılık” ilkesi gereğince değerlendirilmelidir.

Bu kapsamda fiilen birlikte yaşama olgusunun kanıtlanması yönünden anılan genel kurallar çerçevesinde tarafların delilleri toplanarak, araştırma ve değerlendirme yapılmak suretiyle boşanılan eşle kurulan ilişkinin fiili olarak birlikte yaşama kapsamında yer alıp almadığı saptanmalıdır.

Bu kapsamda fiilen birlikte yaşama olgusunun kanıtlanması yönünden anılan genel kurallar çerçevesinde tarafların delilleri toplanarak, araştırma ve değerlendirme yapılmak suretiyle boşanılan eşle kurulan ilişkinin fiili olarak birlikte yaşama kapsamında yer alıp almadığı saptanmalıdır.

Uyuşmazlık konusu 5510 sayılı Kanunun 56/2.maddesine dayalı olarak Kurumca açılan ve yersiz ödenen aylıkların geri alınmasına ilişkin davalar ile hak sahibi tarafından açılan Kurum  işleminin iptali ve aylık bağlanması talebine ilişkin davalarda özellikle, boşanılan eşle kurulan ilişkinin “fiili olarak birlikte yaşama olgusu” kapsamında yer alıp almadığı, ilişkinin niteliği ve başlangıç tarihi açıkça ortaya konulmalıdır.

Bu doğrultuda, öncelikle T.C.Anayasası’nın 20.maddesi, 5510 sayılı Kanunun 59 ve 100.maddeleri, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 3, 45 ve 53.maddeleri, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun’un 28 ve 45.maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 32.maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 6, 24 ila 33.maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2 ve 6.maddeleri ve ilgili diğer mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı; hak sahibi ile boşandığı eşinin yerleşim yerleri, adres değişikliği ve nakilleri tarihleriyle saptanmalı, muhtarlık ve Nüfus Müdürlüğü gibi özel ve kamu kurumlarındaki bilgi ve belgelerden yararlanılmalı, ilgililerin elektrik, su, telefon aboneliklerinin hangi adres ve tarihte kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtlarındaki adresler ile mevcut ise 4857 sayılı Kanun gereği ücret ödemelerinin yapılabileceği banka kayıtları sorgulanmalı ve böylelikle boşanılan eşle fiili olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlığın incelenmesinde; davacıya boşanması sonrasında talebi üzerine 15.12.1999 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun uyarınca babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı, Kurum yoklama memurlarının 25.06.2009 tarihli raporları doğrultusunda boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesiyle, ölüm aylığının kesildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Özel Daire bozma ilamında, dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı ve 25.06.2009 tarihli Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca düzenlenen rapor getirtilmeli denilmiş ise de, dosya içerisindeki belgelerden davacının tanık listesi vermediği ve 25.06.2009 tarihli Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca düzenlenen raporun getirtildiği anlaşıldığından mahkemece davacı tanıklarının dinlenmesine ve 25.06.2009 tarihli Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca düzenlenen raporun getirtilmesine gerek  bulunmamaktadır.

Bu nedenle, Mahkemece ayrıntıları yukarıda belirtilen araştırmalar eksiksiz olarak yapılarak, “boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Direnme kararı bu değişik nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının, temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1001, Karar No: 2015/6101, Tarih: 29.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1001 E.  ,  2015/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30/10/2014 tarih ve 2013/596-2014/789 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, M/V... ve M/V... isimli gemilerin yapacağı taşımalar için akdedilen navlun sözleşmeleri ile M/V... isimli geminin Bartın Limanı'ndan Bingazi Limanı'na, M/V ... isimli geminin Bartın Limanı'ndan Khoms Limanı'na davalıya ait yükün taşınmasını üstlendiğini ancak, davalı tarafından navlun sözleşmesi ile belirlenen yükleme ve boşaltma sürelerinin aşılması nedeniyle müvekkilinin M/V...isimli gemi için yükleme ve tahliye limanı olmak üzere 22.385,42 USD ve 20.691,32 USD olmak üzere 43.076,74 USD ile M/V... isimli gemi için 21.740,00 USD olmak üzere toplam 64.816,74 USD sürestarya alacağının bulunduğunu ileri sürerek, alacağın 17.6.2010 temerrüt tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğine kamu bankalarının 1 yıllık USD mevduatına uyguladıkları en yüksek USD faiziyle birlikte fiili ödeme günü Merkez Bankası efektif satış kuru karşılığı TL olarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının gemilerin yetkili acentesi olduğunu ispat etmesi gerektiğini, davacının iddia ettiği sürelerde yükleme ve tahliye yaptığına ilişkin hiçbir belgenin bulunmadığını, liman kayıtlarının ibrazı gerektiğini, gerekli bildirimlerin yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının gemilerin yetkili acentesi olduğunu ispat etmesi gerektiğini, davacının iddia ettiği sürelerde yükleme ve tahliye yaptığına ilişkin hiçbir belgenin bulunmadığını, liman kayıtlarının ibrazı gerektiğini, gerekli bildirimlerin yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, M/V... isimli geminin Bartın Limanı'ndan Bingazi Limanı'na, M/V... isimli geminin ise Bartın Limanı'ndan Khoms Limanı'na davalıya ait yükün taşınmasını üstlendiği,... gemisi tahliyesinde 12 saat ihbarı dışında bütün ihbar yükümlülüklerine uyulduğu ancak, çarter sözleşmesinde anbar kapaklarının açılması ve kapanmasıyla ilgili istisna olduğu, geminin tipi ve özellikleri dikkate alındığında toplam 3 saat harcandığı, buna göre geminin tahliye limanında hak ettiği sürastaryanın 3 saat düşüldükten sonra 20.250,00 USD olduğu,... gemisi kaptanının çarter sözleşmesinde öngörülen varış ihbarını düzgün bir şekilde vermediği, yolculuğun süresi ve yük miktarı göz önüne alınarak sürastarya ücretinden indirim yapılacağı, ayrıca anbar kapaklarının açılması ve kapanmasıyla ilgili istisna olduğundan geminin tipi ve özellikleri dikkate alındığında toplam 3 saat harcanacağı, geminin sürastarya gitmesinden etkisi olmadığından bu sürenin genel toplamdan düşüleceği, gemi rıhtıma yanaşma zaman sayımı sırasında gerçekleştiğinden çarter sözleşmesindeki demirleme istisnasına göre zaman sayımına girmeyen 3 saatlik zamanın sürastarya hesabından düşüleceği ve buna göre geminin tahliye limanında hak ettigi sürastaryanın toplam 6 saat düşüldükten sonra 18.958,33 USD olduğu,... isimli geminin ise, hazırlık mektubunun 11.4.2010 günü, saat 07.20'de verildiği, hazırlık mektubunun pazartesi sabah saat 08.00'de verilmiş sayılacağı ve zaman sayımının 12.4.2010 günü saat l4.00'de başlayacağından yükleme süresinin 3 gün 14 saat 24 dakika olduğu, çarter sözleşmesinde anbar kapaklarının açılması ve kapanmasıyla ilgili istisna bulunduğu, bunlar için geminin tipi ve özellikleri dikkate alındığında toplam 3 saat harcanabileceği, buna göre geminin yükleme limanında hak ettigi sürastaryanın 3 saat düşüldükten sonra 21.947,91 USD olmak üzere toplam sürastarya miktarının 61.156,24 USD olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, deniz taşıma sözleşmelerinden doğan sürastarya alacağının tahsili istemine ilişkin olup, yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, her ne kadar mahkemece... isimli geminin tahliye limanındaki sürastarya bedeli 20.250,00 USD, ... isimli geminin tahliye limanındaki sürastarya bedeli 18. 958,33 USD,... isimli geminin yükleme limanındaki sürastarya bedeli 21.947,91 USD olmak üzere toplam 61.156,24 USD sürastarya alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, davacı tarafça temyiz edilmeyen bozma öncesi ilk kararda ... isimli geminin tahliye limanındaki sürastarya bedeli 18.750,00 USD, ... isimli geminin tahliye sırasındaki sürestarya bedeli 16.333,00 USD, aynı geminin yükleme sırasındaki sürastarya bedeli olarak da 21.525,00 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, davacı tarafça temyiz edilmeyen işbu kararın temyiz kapsamının dışında kalarak kesinleşen kısmı ve bu suretle karşı taraf lehine oluşan usuli müktesep hak göz önünde bulundurulmaksızın ... isimli geminin tahliye limanındaki sürastarya bedeli olarak 20.250,00 USD ve... isimli geminin yükleme limanındaki sürastarya bedeli olarak 21.947,91 USD olacak şekilde fazlaya hükmedilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10603, Karar No: 2015/21621, Tarih: 03.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/10603 E.  ,  2015/21621 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2015

NUMARASI : 2013/85-2015/256

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı işyerinde 01.01.1999-06.10.2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitini istemiştir.

Dairemizin dava konusunun hak düşürücü süreye uğramayacağına dair bozma kararına uyularak, mahkemece, davanın ispatlanamamış olması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten; sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak sigortalılıktan söz edilemez.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30/06/1999 gün 1999/21-549-555- 03/11/2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının davalıya ait 11000201 ve 1001199 sigorta sicil nolu işyerlerinden verilmiş işe giriş bildirgelerinin olduğu, hizmet cetveline göre 01.07.1999-01.12.1999 arasında 151 gün, 05.01.2000-15.02.2000 arasında 106 gün, 15.2.2000-30.01.2001-arasında 252 gün, 13.03.2001-30.10.2001 arasında 172 gün, 15.5.2002-5.11.2002 arasında 172 gün, 01.06.2003-02.06.2003 arasında 2 gün,2004 yılında 204 gün, 26.03.2005-30.09.2005arasında186 gün, 10.04.2006-30.12.2006-2006 arasında 260 gün,03.04.2007-06.10.2007 arasında 232 gün davalı işyerinde sigortalı olarak çimento paketleme işinde çalıştığı, tespit istenen dönemde başka işyerinde çalışmasının olmadığı, tespit istenen dönemde davalı işyerlerinin kanun kapsamında olduğu, bordro tanıklarının davacının kışın 4 ay ara verme haricinde devamlı çalıştığını beyan ettikleri, bu beyana göre davacının yılda en az 240 gün çalışmasının olması gerektiği, davacının Bakanlığa sigortasız çalıştırıldığına dair 2008 tarihli şikayet dilekçesinde son 3 yıl boyunca aralıksız çalıştığını daha önceki yıllarda ise yılda 9 ay alıştığını belirttiği, dinlenmediği, re'sen seçilecek bordo tanıklarının ve komşu işyerlerinde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurulmadığı, davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği, işyerinde kışın ara verme olduğuna dair beyanlar gözetilerek aylık üretim miktarına göre kışın çalışma olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davalı işyerine ait dönem bordrolarındaki bordro tanıklarının T.C. Kimlik numaralarının kurumdan araştırılarak adreslerini tespit etmek ve öncelikle re'sen seçilecek tarafsız bordro tanıklarını dinlemek, bordro tanıklarının bulunamaması veya beyanlarının yetersiz olması nedeniyle gerek görüldüğü takdirde Kurumdan, Belediyeden sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, dava konusu şirkete ait işyerinin tespit istenen dönemde aylık üretim miktarının araştırılarak kış aylarında çalışma olup olmadığını tespit ederek davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8294, Karar No: 2020/9222, Tarih: 09.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/8294 E.  ,  2020/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aracı mağdurun üzerine sürerek mağduru yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanırken bıçak kullanılmamış olmasına rağmen yaralamanın bıçak ile gerçekleştiği belirtilmiş ise de; bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Oluşa, beyanlara, mağdurun adli rapor içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre; Mahkemenin kabul, uygulama ve takdirinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11670, Karar No: 2016/8378, Tarih: 25.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11670 E.  ,  2016/8378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/04/2015 tarih ve 2015/276-2015/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sorumluluğu müvekkili şirkete ait olan bira emtiasının davalı tarafından yapılan yurt içi taşıması sırasında kısmen hasarlandığını, müvekkili tarafından dava dışı emtia sahibi alıcı şirkete 36.680,68 TL ödendiğini, davalının davacı nezdinde bulunan cari hesabındaki 10.000,00 TL'nin mahsup edildiğini ileri sürerek, şimdilik 26.179,00 TL'nın ticari faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesi çerçevesinde müvekkilinin maliki bulunduğu araç ile davacı şirketin müşterisine ait biraların taşınması sırasında tek taraflı kaza nedeni ile hasar meydana geldiğini, ancak talep edilen hasar bedelinin fahiş olduğunu, olay yeri tespit tutanağına göre 2.653 adet kutu biranın kullanılmayacak şekilde zarar gördüğünün belirlendiğini, hasarlanmayan emtia bedellerinin de talep edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın mülga 6762 sayılı TTK hükümlerine tabi olduğu, taşıyıcının kendisine teslim edilen emtiayı hasarsız ve noksansız olarak alıcısına teslim etmekle yükümlü bulunduğu, davalı alt taşıyanın 938 koli bira emtiasını hasarlı şekilde taşıdığı, hasar gören koli adedi dikkate alınmak suretiyle tazminat tutarının 21.244,49 TL olduğu ve davalının hasarlanmasına neden olduğu emtia bakımından belirlenen tazminattan alt taşıyıcı olarak sorumluluğunun bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 21.244,49 TL'nin 06/10/2005 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.086,21 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1336, Karar No: 2016/1715, Tarih: 25.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/1336 E.  ,  2016/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . . İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen 18.11.2015 tarihli Ek Kararın davalı vekiline tebliğine ilişkin tebligat parçası olmadığı gibi dosyada tebliğe ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, ek kararın davalı vekiline tebliğine ilişkin belgenin dosyaya konulması, davalı tarafından ek karar yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş ise, temyiz harçlarının alınarak, buna dair belgelerin dosya içine konulması için İlk Derece Mahkemesi'ne dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/01/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.