muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2075, Karar No: 2011/2727, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2075 E.  ,  2011/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 108 ada 1 parsel sayılı 11938,51 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5123, Karar No: 2012/5421, Tarih: 28.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/5123 E.  ,  2012/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hükmün şikayetçiler tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, davada taraf sıfatları bulunmadığı belirtilerek şikayetçilerin temyiz isteminin reddine dair verilen 22.12.2010 tarihli ek karara yönelik şikayetçilerin süresi içerisinde temyiz isteminde bulunması üzerine, sözü geçen ek kararın kesin nitelikte olduğu belirtilerek 05.01.2011 tarihli ek karar ile şikayetçilerin temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Takibi şikayete bağlı bulunan kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunda, yokluklarında yargılama yapıldıktan sonra “davada taraf sıfatları bulunmadığı” belirtilerek şikayetçilerin temyiz isteminin reddine dair verilen 22.12.2010 tarihli ek kararda isabet bulunmadığı anlaşılmakla; 22.12.2010 tarihli ek karar kaldırılarak; ayrıca, temyiz isteminin reddine ilişkin kararların 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi gereğince temyiz yasa yoluna tabi olduğu gözetilmeden, 22.12.2010 tarihli ek kararın kesin nitelikte olduğundan bahisle verilen 05.01.2011 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu belirlenerek;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve süresinde verdikleri temyiz dilekçesi ile katılma isteklerini ortaya koyan şikayetçiler ..., ... ve ...'nun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabullerine karar verilerek,

Dosya incelenip gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve süresinde verdikleri temyiz dilekçesi ile katılma isteklerini ortaya koyan şikayetçiler ..., ... ve ...'nun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabullerine karar verilerek,

Dosya incelenip gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 133/1. maddesinde konuşmanın tarafı olmayan üçüncü kişi ya da kişilerin, diğer kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları dinlemesi ve kayda alması eylemlerinin suç olarak tanımlanmış bulunmasına, sanığın kendisine yönelik hakaret ve tehdit iddialarını ispatlamak üzere katılanların konuşmalarını kayıt altına aldığına yönelik savunmasının tanık anlatımı ve dosya içeriğiyle doğrulanmış bulunması karşısında, atılı suçun oluşması için gerekli “konuşmanın tarafı olmayan üçüncü kişi” unsurunun somut olayda gerçekleşmemiş olmasına; katılanların, özel bir gayret gösterilmeksizin görülebilir şekilde, yol kenarındaki bahçelerinde, büyükbaş hayvanlarını çiftleştirme eylemlerinin sanık tarafından kayda alınması halinde dahi, atılı suçun oluşması için öngörülen “kişiler arasında aleni olmayan konuşma” ve açıklanan gerekçelerle TCK'nın 134. maddesinin unsurları gerçekleşmeyeceğine göre; yapılan yargılama sonucunda, sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar ..., ... ve ...'nun eksik incelemeyle hüküm verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35934, Karar No: 2022/4038, Tarih: 10.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/35934 E.  ,  2022/4038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

A)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2013 tarih ve 2013/25521 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2013 tarih ve 2013/24697 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki (3) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 17.09.2013, 09.10.2013, 09.11.2013, 18.11.2013 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8237, Karar No: 2012/9569, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8237 E.  ,  2012/9569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda Eskişehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/48 esas 2011/299 karar sayılı dosyasında dava konusu edilerek kamulaştırılan 8453 ada 2 parsel sayılı taşınmazın emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların rayiç değerlerinin getirtilerek raporun denetlenmemiş olması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların rayiç değerlerinin getirtilerek raporun denetlenmemiş olması,

3-Kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakılmıştır. Bu durum karşısında, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden rayiç değeri hesaplanıp zemin değerine eklenmesi,

5-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalı ... hissesinde yer alan haciz şerhinin davalı ...'un hissesinde yer alan rehin şerhinin bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1994, Karar No: 2007/3411, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1994 E.  ,  2007/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 4.6.2006 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... Tapu Sicilinde ... Köyü 458 parsel numarası ile adına kayıtlı taşınmazın doğu komşusu olan davalı ... tarafından, onun kullanımında bulunan taşınmazda öteden beri var olan yeraltı ve yağmur sularını istikametine doğru tahliye eden kanalın kapatılması ile biriken sulardan oluşan sızmalardan kendi taşınmazında bulunan evinin zarar gördüğünü bildirerek, davalıca kanala yapılan el atmanın önlenmesini istemiş, davalı savunmasında; davacı parseline yapılan binanın arazinin doğal yapısından kaynaklanan sızıntılardan zarar görmeyecek bir bölümüne yapılması mümkünken, bu özenin gösterilmemesi sonucu binanın sızıntıdan zarar görecek bir yere yapılmasında davalıya düşen bir kusur bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava komşuluk hukukundan kaynaklanan haksız davranışın giderilmesi istemiyle açılmıştır. Teknik bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen rapora göre taraflara ait taşınmazların bulunduğu bölgede yer üstü ve yeraltı artık sularının batıdan doğuya doğru aktığı ve ... tarafından kullanılan 462 parselin güney bölümünü teşkil eden yerdeki akışı sağlayan kanalın kapatılmasıyla davacıya ve çevredeki diğer bitişik parsellere su birikmesi nedeniyle zararlar verildiği belirlenmiştir. Bu olgu mahkemece de hüküm gerekçesinde doğru biçimde tanımlanmış ise de; hüküm bölümünde infaza elverişli bir karar verilmediği ortadadır. Sadece "Kanala yapılmış müdahalenin men'ine" denilmek suretiyle hüküm kurulmuş olup, infaza elverişli kroki düzenlenmediğinden hükmün eki sayılan bir rapora da atıf yapılmamıştır. Mahkemece öteden beri var olan su tahliye kanalının krokiye ölçekli biçimde işletilmesi, kapatılan kanal bölümünün yerinin işaret ettirilmesi ve bundan sonra bu kroki kararın eki sayılmak suretiyle bir hüküm kurulması gerekir. HUMK.388 maddesine uygun biçimde kurulmadığı anlaşılan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29309, Karar No: 2022/4853, Tarih: 14.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/29309 E.  ,  2022/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'un anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 820,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair DENİZLİ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2018 tarihli ve 2016/65 Esas, 2018/124 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28/07/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2021 tarihli ve KYB. 2021-97343 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkûr ihbarnamede;

Sanığın üzerine atılı 5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi göndermesiyle 63/10. maddesine aykırılık suçunun alt ve üst sınırı itibariyle sadece adli para cezasını gerektiren suçlardan olması karşısında, sanığa gönderilecek ve içerisinde iddianamenin yer aldığı duruşma davetiyesi üzerinde "gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devam edileceği" ihtaratı yazılı davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmesi şartıyla sanığın yokluğunda da duruşmaya devam edilmesi gerektiği, ancak uyuşmazlığa konu somut ceza dava dosyasında, üzerinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesinde yazılı ihtarat bulunan ve içinde iddianamenin de yer aldığı duruşma günü davetiyesinin, usulünce sanığa tebliğ edilmediği, böylelikle sanığın savunma hakkının ihlal edildiğinin anlaşılması karşısında, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03/03/2016 tarihli ve 2014/21037 Esas, 2016/1833 Karar sayılı ilâmında yer alan, "... Sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak hat çıkartan kişinin ... Tatlılıoğlu olup olmadığı konusunda gerekli araştırma yapmayarak abonelik sözleşmesi yaptığından bahisle özel belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiği gerekçesi ile hakkında açılan kamu davasında, aşamalardaki savunmalarında suçlamayı red etmesi, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 16.07.2012 tarihli raporunda sözleşme altındaki imzaların katılana ait olmadığının tespit edilmesine rağmen; sözleşme ile ekindeki nüfus cüzdan fotokopisi üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğu hususunda bir araştırma yapılmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu sözleşme ile ekindeki belge üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın müştekinin bilgisi dışında nüfus cüzdanı fotokopisi ve kimlik bilgilerini kullanıp müşteki adına imza atarak sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmişse de, söz konusu abonelik sözleşmesi suretinin incelenmesinde Baran İletişim Merkezi isimli bir işyerine ait kaşe ve bir imza bulunduğu, bununla birlikte soruşturma esnasında ilgili Gsm şirketinden gelen yazı cevabına göre, abonelik sözleşmesini düzenlediği bildirilen bayi yetkilisi olan sanığın ifadesine başvurulduğu, ancak sanığın suça konu abonelik sözleşmesini kendisinin düzenlemediğini, imza ve yazı örneğinin kendisine ait olmadığını, söz konusu sözleşmenin alt bayi tarafından düzenlendiğini belirterek üzerine atılı suçlamayı reddetmesi karşısında, söz konusu hatta ilişkin abonelik sözleşmesi aslının dosyaya temin edilerek sanık, müşteki ve ilgili alt bayide çalıştığı bildirilen kişilerin imza ve yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, yargılama aşamasında da sanık aleyhine Esas No : 2021/29309

bir delil elde edilemeden, gerekçeli kararda atılı suçu adı geçen sanığın işlemiş olduğuna dair hiçbir delil ve gerekçeye yer verilmeden, yalnızca sanığa ön ödeme teklif edilip ödeme yapılmaması üzerine sanığın eyleminin sabit olduğundan bahisle mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) numaralı maddesi yönünden yapılan değerlendirmede; 20/11/2020 tarih, 2019/2 Esas ve 2020/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca sanığa duruşma günü davetiyesinin usulünce tebliğ edilmiş olduğunun kabulü gerektiği;

“Kabule göre” başlıklı maddesi yönünden yapılan değerlendirmede ise;

26.10.1932 tarih ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği gibi Başaran İletişim adlı iş yerinin yetkilisi olan sanığın bizzat sözleşme oluşturma fiilini gerçekleştirmese dahi hattın aktivasyonunu sağlayacak onay işlemlerini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 14/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4727, Karar No: 2016/14275, Tarih: 01.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/4727 E.  ,  2016/14275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :Ezgi Özbek

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından davalı-karşı davacı erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve tazminatlar ile nafakaların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 1.11.2016 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı ... .... ve vekili gelmedi. Karşı taraf vekili Av. ...'nin işleri sebebiyle duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Mazeretini belgelendirmediğinden mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Feyyaz'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran Ezgi'ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.11.2016 (Salı)