muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3331, Karar No: 2019/4552, Tarih: 02.05.2019

Dava; elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir .

Eldeki dava, 1.000 TL ecrimisil talebiyle açılmış olup bilahare 21.05.2014 tarihinde talep 16.094,00 TL’ye ıslah edilmiştir .

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalıların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2. Davacının temyiz itirazlarına gelince; gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır, Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı yan ile davalılar arasında kira kontratı olduğu, davacının davalıların taşınmazda bulunmasına rızasının olduğu iddiasının kanıtlanamadığı ve davacı tarafından, davalılara yönelik olarak düzenlenen ... 2 Noterliği’nin 23/09/2014 tarihli ve 6533 yevmiye numaralı ihtarname içeriğinden de ihtarname öncesi kullanıma muvafakatın olduğuna yönelik bir sonuç çıkarılamadığı sabittir. Bu bahisle davacının talep ettiği dönemler için hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekmekteyken, yanılgılı değerlendirmeyle ihtarname ile temerrüdün oluştuğundan bahisle ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiştir .

Kabule göre de, her ne kadar mahkemece hüküm başlığında “Aile Mahkemesi sıfatıyla” ibaresi yazılı ise de, bu husus maddi hata nitelikli olup, mahalinde düzeltilmesi olanağı bulunduğundan bozma sebebi yapılmamıştır .

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. Maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,davalıların temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02 .05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6411, Karar No: 2014/9695, Tarih: 20.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/6411 E.  ,  2014/9695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Vişneli Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 393 ha 4960,72 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla; birleşen 2010/2 Esas sayılı dosyasında davacı ... ise, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla dava açmıştır.

Temel ve ... ise, ... yanında davaya asli müdahil olarak katıldıklarını, ...'ın dava ettiği taşınmazda kendilerinin de hak sahibi olduklarını ileri sürerek, bu taşınmazın davacı ile kendileri adına eşit oranda tescilini talep etmişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne ve çekişmeli 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile; kadastro bilirkişisi ...'in 21.07.2010 havale tarihli rapor ve eki krokisinde (A) harfi ile kırmızı renkli gösterilen 4858.52 m2 yüzölçümlü alanın davacı ... adına, (B) harfi ile yeşil renkle gösterilen 7373.63 m2'lik alanın, eşit hisselerle ..., ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişi rapor ve eki krokisinde (A) ve (B) harfleri ile gösterilen alanın dışında kalan kısımların orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline dair verilen kararın davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21/04/2011 tarih ve 2011/2142 E. - 4833 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; raporu hükme dayanak alınan orman bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli taşınmazın (A) harfiyle işaretli kısmının kısmen yeşil, (B) harfiyle işaretli kısmının tamamen memleket haritasında yeşil alanda kaldığı, üzerlerinde meyve ve büyük münferit ağaç sembolü bulunduğu, (A) harfli kısmın üzerinde meyve ağaçlarından vişne, kızılcık elma ve ceviz ağacının bulunduğu, ceviz ağacının yaşının 60-65 olduğu bildirilmesine karşın raporlarına ekli memleket haritasında yeşilde kalan taşınmaz bölümlerinde geniş yapraklı ağaç simgesi bulunduğu görünmekle birlikte taşınmaz üzerindeki en yaşlı 65 yaşındaki ağaç dikkate alındığında bu ağaçların memleket haritasında görünmesi mümkün değildir. Bu haliyle, orman bilirkişi kurulu raporu çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığını ve hukukî durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Ayrıca, ziraat bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın (A) harfli bölümünün eğiminin yüzde 45-60 olduğu ve üzerinde titrek kavak ağaçları ile çalı formunda bitkiler olduğu, (B) harfli bölümünün ise, eğiminin yüzde 10-15 olduğu, üzerinde 25 adet vişne ağacı ile 20-25 yaşlarında 10 adet ceviz ağacı bulunduğu bildirilmiştir. Buna karşılık, orman bilirkişileri taşınmazın (A) harfli bölümünün eğiminin yüzde 10-12 olduğu, üzerinde meyve ağaçlarından vişne, kızılcık, elma ve ceviz ağaçları bulunduğu, (B) harfli bölümünün ise, eğiminin 30-35 olduğu üzerinde titrek kavak ağaçları bulunduğu bildirilmiştir. Bu şekilde, taşınmazların eğimi ve üzerindeki bitki örtüsü bakımından çelişki oluşmuştur. Mahkemece yöntemince bu çelişki giderilmemiştir. İmar-ihya ve zilyetlik iddiasıyla orman niteliğiyle tesbit edilen taşınmaza yönelik açılan kadastro tesbitine itiraz davalarında, öncelikle taşınmazın orman sayılan yer olup olmadığının belirlenmesi ve orman sayılmayan yer olması halinde zilyetlik koşullarının araştırılması gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek imar-ihya olarak kabul edilemez) ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihten tescil davasının açıldığı ya da tesbit tutanağının düzenlendiği güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülerek tapuya tescili istenen taşınmazların, Kadastro Kanununu 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar-ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdirî delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden ya da kadastro tesbit tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazların niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir. Somut olayda; mahkemece, anlatılan biçimde bir araştırma ve inceleme yapılmadığından yeniden inceleme ve araştırma yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi, kabule göre de; mahkemece, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptaline karar verilmesi gerekirken kadastro tutanağının iptaline karar verilmesi doğru olmamıştır.” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu davacıların davalarının kısmen kabulu ile; 101 ada 1 sayılı parselin kadastro tesbitinin iptaline, 04/03/2013 tarihli orman bilirkişisi ek raporunda (A) harfi ile gösterilen 3718,090 m2'lik kısmının davacı ... adına, 08/03/2013 tarihli orman bilirkişisi ek raporunda (A) harfi ile gösterilen 5532,538 m2'lik kısmının 1/3'er hisse ile birleşen dosya davacısı ... ile katılan davacılar ... ve ... adlarına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, davacılar adına tescil edilen kısımlar çıkarıldıktan sonra geriye kalan kısmın 101 ada 1 sayılı parsel olarak orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20/11/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4973, Karar No: 2021/8805, Tarih: 22.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4973 E.  ,  2021/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davanın reddine ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından davacı vekilinin itirazının kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davacıya ait olup davalı şirket nezdinde kasko sigorta poliçesiyle sigortalı aracın yaptığı kazada ağır hasar gördüğünü belirterek 120.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; sigortalı araç sürücüsünün kaza anında 0,43 promil alkollü olduğunu, araç ticari araç olduğu için tespit edilen alkol oranının yasal sınır olan 0,20 promilin üstünde olduğunu ve alkollü sevk nedeniyle zararın teminat dışı olduğunu da belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davaya konu kazada ağır hasara uğradığı bilirkişi raporuyla saptanan araç için trafikten çekme belgesinin verilen kesin sürede davacı tarafça sunulmadığı ve KSGŞ B.3.3.2 maddesi gereği davalı sigortacının bu nedenle tazmin sorumluluğunun oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karara davacı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davacı vekilinin itirazının kabulü ile UHH kararının kaldırılmasına; davanın kısmen kabulüne ve 67.500,00 TL. tazminatın davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine; özellikle, davaya konu kazada pert olan kaskolu araca ilişkin "trafikten çekme belgesi" örneğinin davacı yanca dosyaya sunulmuş olmasına göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı şirkete ait aracın davalı nezdinde kaskolu olduğu ve 28/08/2018 tarihli rizikonun poliçe yürürlük süresi içerisinde meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kaskolu araç sürücüsünde tespit edilen alkolün kazadaki etkisi ve hasarın poliçe teminatı kapsamında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2-Dava, kasko sigorta poliçesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı şirkete ait aracın davalı nezdinde kaskolu olduğu ve 28/08/2018 tarihli rizikonun poliçe yürürlük süresi içerisinde meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kaskolu araç sürücüsünde tespit edilen alkolün kazadaki etkisi ve hasarın poliçe teminatı kapsamında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2918 sayılı KTK'nın 48. maddesinde; alkollü içki almış kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Alkol, Uyuşturucu Veya Uyarıcı Maddeler Etkisi Altında Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde kanlarındaki alkol miktarı 0.50 promilin üzerinde olan hususi otomobil sürücülerinin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "e" bendinde; "1,00 promilin altında alkollü olmasına rağmen, alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek durumda olduğu tutanakla tespit edilen sürücü, hakkında ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümlerine göre adli işlem yapılmak üzere mahalli zabıtaya teslim edilir" düzenlemesi yapılmıştır.

Bir özel hukuk ilişkisi olan kasko sigorta sözleşmesinin sigorta teminatı dışı kalan halleri düzenleyen poliçe genel şartlarının A.5.5. maddesine göre taşıtın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların kasko sigortası teminatı dışında kaldığı kabul edilmiştir. Ancak, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Böyle bir nedenle, hasarın teminat dışı kaldığını ispat yükü de TTK'nın 1409/2. maddesi hükmü uyarınca, sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine; aksi halde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir (YHGK 23/10/2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 07/04/2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 02/03/2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14/12/2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları).

Bu ilkeler doğrultusunda somut olaya bakıldığında; 28/08/2018 günü saat 17:00'de, Ordu İli Ulubey İlçesi'nde, meskun mahaldeki iniş eğimli ve virajlı yolda seyreden davacıya ait araç sürücüsünün karşı yöne ait şeride girmesi ile o şeritteki aracın sol yan kısmına çarpması şeklinde kazanın gerçekleştiği kaza tespit tutanağından anlaşılmaktadır. Sürücünün kazanın hemen sonrasında yapılan alkol ölçümünde 0,43 promil alkollü olduğu saptanmıştır.

İHH tarafından karara esas alınan, nörolog ve üniversite otomotiv bölümü öğretim görevlisinden oluşan ikili heyetin düzenlediği 30.03.2019 tarihli raporda "araç sürücüsünün alkol ölçümünden sonra tıbbi test ve muayenelerinin yapılmadığı dikkate alındığında, kazanın meydana gelmesinde alkolün etkili olduğu; ancak, kazanın münhasıran alkolden meydana geldiğini söylemenin tıbben mümkün olmadığı ve bu hususun kesin olarak söylenemeyeceği" şeklinde görüş bildirildiği görülmektedir. İHH, anılan bu raporu karara esas almış ve kazanın münhasıran alkolden meydana gelmediğini ve hasarın sigorta teminatı kapsamında olduğunu kabul ederek karar vermiştir. Karara esas alınan rapor, davalının zarardan sorumluluğu için ön şart olan, kazanın münhasıran alkolden meydana gelip gelmemesi konusunda muğlak ve soyut ifadeler içerdiğinden, karara esas alınabilecek nitelikte olmayıp bu rapora göre karar verilmesi, eksik inceleme niteliğindedir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında İtiraz Hakem Heyeti'nce; kaskolu araç sürücüsünün kaza anında 0,43 promil alkollü olduğu da gözetilerek, kazanın oluş şekli, kazanın meydana geldiği yer ve saat, karşı araç sürücüsünün davranış biçimi, yolun özellikleri (iniş eğimli ve virajlı oluşu) veya hava şartları gibi dış etkenlerin kazadaki etkisi değerlendirilerek, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin (sürücünün alkollü olmaması halinde de kazanın gerçekleşmesinin mümkün olup olmadığının) tespiti için, nörolog, sigorta hukukçusu ve makine mühendisinden oluşan 3 kişilik farklı bir bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz (vekalet ücreti ve tahsil edilmeyen primlerin tazminattan düşülmeyişine ilişkin) itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin belirtilen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; dosyanın, hakem dosyasının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne GÖNDERİLMESİNE; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4325, Karar No: 2021/21243, Tarih: 18.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4325 E.  ,  2021/21243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, şantaj

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; yerel mahkeme tarafından CMUK'nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Müşteki ...'ın, sanık tarafından aranarak kızını kaçırdığını ve ona tecavüz edeceğini söylemesi üzerine aynı gün içerisinde Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatından sonra sanığın mağduru babası ...e teslim ettiği, olay tarihinde henüz 4 yaşında olması nedeniyle adli görüşme sağlanamayan mağdure Yağmur'un, annesine, sanığın eliyle sırtına ve yüzüne vurduğuna dair anlatımı ve bu anlatımı destekleyen doktor raporuna göre, alıkoyma eylemi sırasında cebir kullanan sanığın eyleminin TCK'nın 109/2. maddesi kapsamında kaldığı ve TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki (1) ve (3) nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 107/2. madde ve fıkrasında tanımlanan şantaj suçunun oluşabilmesi için, kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir kişinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidinde bulunulması gerektiği, somut olayda, sanığın, müşteki ...'ı telefonla arayarak kızını kaçırdığını söyleyip eşini kendisine getirmesini, yoksa kızına tecavüz edeceğini belirttiği iddia edilen sözlerin TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde şantaj suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 18.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.