muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14977, Karar No: 2017/3641, Tarih: 22.03.2017

1-Dava, iştirak nafakasının azaltılması istemine ilişkindir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır". Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının uzman doktor olduğu, üzerine kayıtlı bir araç ve taşınmazları bulunduğu, kirada oturduğu; davalının ise doktor olduğu, üzerine kayıtlı bir araç ve taşınmazları bulunduğu, kira ödemediği anlaşılmaktadır. Taraflar arasında boşanma davasında müşterek çocuklar yararına iştirak nafakasına hükmedilmiş, anılan davanın kesinleştiği 07/05/2013 tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında yaklaşık üç yıl süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Mahkemece; davacının işyerinden son bir yıllık maaş bordroları ve varsa aldığı ek ödeme/döner sermaye ücretlerine ilişkin belgeler getirtilip, davacının gelirinin sağlıklı olarak ve bir bütün halinde tespitinden sonra, müşterek çocukların yaş ve eğitim durumları da gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken; yetersiz araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11432, Karar No: 2013/15253, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11432 E.  ,  2013/15253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı vekili Av.... Bark ile davalılar vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bozmaya uyulmuşsa da gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dairenin 03.07.2012 tarihli bozma ilamında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas m² değerinin, emsal alınan 6219 ada 83 parsel sayılı taşınmazın asgari m² değerinden daha az olduğu ve buna göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmasının doğru olmadığı, bu nedenle mahkemece gerekirse yeniden araştırma yapılarak dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya uygun yeni emsal taşınmazların incelendiği ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilmesine karşın mahkemece bozma sonrası bilirkişi kurulundan alınan ek raporda dava konusu taşınmazın bir cephesinin Pınarbaşı Mahallesi Alacahırka Caddesinde bulunduğu, bu cadde ile emsalin bulunduğu Pınarbaşı Mahallesi Alacahırka Caddesinin 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin 103,85 TL olduğu ve dava konusu taşınmazın emsalden %5 daha değerli olduğu kabul edilmiş ise de; dosyada bulunan kayıtlara göre dava konusu taşınmazın Pınarbaşı Mahallesi 1. Esen Sokaktaki cephesi dikkate alındığında emlak vergisine esas asgari m² değeri 25,96 TL, Pınarbaşı Mahallesi Alacahırka Caddesindeki cephesi dikkate alındığında asgari m² vergi değeri 103,85 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² vergi değeri de 103,85 TL'dir. Emlak vergi değerleri gözetildiğinde dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal taşınmazla eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan %5 oranında daha değerli olduğu kabul edilerek yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora itibarla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozma ilamı doğrultusunda ek rapor alınıp raporun bozma ilamına uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozma ilamı doğrultusunda ek rapor alınıp raporun bozma ilamına uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 990,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14699, Karar No: 2017/8009, Tarih: 20.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14699 E.  ,  2017/8009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesi ile; ... plakalı aracı müvekkili şirketin kasko poliçesiyle sigortaladığını, sürücüsünün yaptığı tek taraflı kaza nedeniyle aracın hasar gördüğünü, sigortalıya 11/07/2013 tarihinde 6.669,00 TL tutarında ödeme yaptıklarını, söz konusu kazada davalının hizmet kusurunun bulunduğunu, söz konusu alacak için ... takibi yaptıklarını, itiraz üzerine takibin durduğunu, uyuşmazlık mahkemesi kararı ile de sabit olduğu üzere adliye mahkemelerinin görevli olduğunu belirterek süresinde yapılan itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiş, delil olarak ... dosyası, hasar dosyası ve ödeme belgesine dayanmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın hizmet kusuruna dayalı tazminat davası olduğunu, idari yargının görevli bulunduğunu belirterek yargı yolu itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre, idari yargının görevli olması nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz

itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 95,50 TL fazla alınan harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19583, Karar No: 2018/8335, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19583 E.  ,  2018/8335 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 11.09.2018 tarihinde davacı vekili ...... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, iletim ve dağıtım bedeli ile bu bedeller üzerinden üzerinden TRT payı ile KDV tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 16.03.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 23.533,55 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim ve dağıtım bedeli ile bu bedeller üzerinden alınan KDV'nin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının

.....

..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin .... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ......K'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı....17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.....
Yargıtay — Esas No: 2021/18774, Karar No: 2022/10893, Tarih: 08.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18774 E.  ,  2022/10893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan sanık tarafından imzalı suç tutanağına göre, oluşa, iddia ve savunmalara, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu ağaçların kesildiği yerin ihale ile sanığa teslim edilen 67 nolu bölme dışında olup, 117 nolu orman bölmesinde olduğunun anlaşıldığı, mahkemece dinlenen tutanak tanığı ... ve tanık ...'nın tutanak içeriğini doğrulayarak sanığa işaretli yerleri belirtip göstererek sadece damgalanmış ağaçların içerisinde kalan ağaçları kesebileceğini söylediklerini beyan ettiği ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda da 117 nolu bölmede 116 adet ağacın dikiliden motorlu testere ile damgasız şekilde kesildiğinin belirtilmesi karşısında, atılı suçtan sanık hakkında 6831 sayılı Kanunuun 91/1-4. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş ve o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5687, Karar No: 2018/1434, Tarih: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5687 E.  ,  2018/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında; sanığın faturaların gerçek mal alışverişine dayandığını, sahte olmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, asılları dosyada bulunan sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde ve birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılması; sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin tanık sıfatıyla dinlenilerek sanığı tanıyıp tanımadıklarının, şirket adına yapılan işlemlerde sanıkla muhatap olup olmadıklarının sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sahte fatura kullanmak suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda kullanılan sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin zincirleme ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden, tek hüküm kurulması,

b)TCK'nın 51/3. maddesine göre, cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin alt sınırının hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeden, ceza miktarından daha az denetim süresine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19315, Karar No: 2015/23933, Tarih: 12.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/19315 E.  ,  2015/23933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 20/04/2015 tarih, 2014/35239 Esas - 2015/10494 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin onama kararında "Finansal Kiralama Sözleşmesinin tarihi 22/09/2011 olup, yasanın yürürlük tarihinden sonradır." cümlesindeki (sonradır) ibaresinin yazılmış olması maddi hataya müstenit olmakla hukuki sonuç doğurmaz.

Takip dayanağı Finansal Kiralama Sözleşmesi'nin tarihinin, 6361 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce olduğunun anlaşılmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 250,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/554, Karar No: 2019/11956, Tarih: 24.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/554 E.  ,  2019/11956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.02.2018 gün ve 2015/236 Esas, 2018/28 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak bu suçtan beraatine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılamada hükmün verildiği duruşmaya katılan Cumhuriyet savcısının adı, soyadı ve sicil bilgilerinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, mahallinde ikmali mümkün yazım eksikliği kabul edilmiştir.

Sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.07.2018 günlü karardan sonra sanığın 18.07.2018, 06.08.2018 tarihli dilekçeleri ve buna istinaden alınan 05.02.2019 günlü imzalı beyanı ile temyiz isteminden vazgeçmesi ve sonradan 01.07.2019 tarihli dilekçesinde belirtildiği gibi vazgeçmeden tekrar vazgeçmenin mümkün olmaması karşısında sanık müdafisinin ve 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme nazara alındığında sundukları temyiz dilekçelerinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyen katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan

değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.10.2019 tarihinde temyiz isteminin reddi kararı yönünden oy birliğiyle, onama kararı yönünden ise üyeler ... ile ...’un karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Mağdurenin beyanı, intikal şekli, muayene raporu, sanık savunması ve dava dosyasına göre; sanığın sosyal medya sayfasındaki profil fotoğrafını değiştirmek için yardım istediği komşusunun kız kardeşi mağdurun evine gelmesi ve profil fotoğrafını değiştirdikten sonra ondan hoşlandığını söyleyerek yatak odasına götürüp ağzını kapattıktan sonra yüzüstü yatırıp cinsel organını mağdurenin anüsüne sokmak için uğraştığı, mağdurenin direnmesi üzerine penetrasyon gerçekleşemeden sanığın boşaldığı, cinsel tatmine ulaşan sanığın mağduru bıraktığı ve mağdurun önce bir komşusuna ve onun vasıtasıyla da annesine durumu anlatıp olayı aynı gün intikal ettirdiği iddia ve kabul edilen olayda; tartışılan sorun sanığın mağdura karşı işlediği fiilin "basit cinsel saldırının tamamlanmış hali" mi yoksa "organ veya cisim sokmaya (tecavüz) teşebbüs nitelikli hali" mi olduğundan ibarettir.

Cinsel saldırı ve çocuğa cinsel istismar suçlarında teşebbüs hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı doktrinde tartışmalı olup 5237 sayılı TCK'nın sistemi ve suçların düzenlenme şekline göre cinsel saldırı ve istismarın organ veya cisim sokarak işlenen nitelikli haline teşebbüsün mümkün olmadığı bu görüşlerden biridir. Uygulamada ise cinsel dokunulmazlığa karşı suçların bütününde olduğu gibi bu konuda da kafa karışıklığı devam etmektedir. Cinsel suçların tasnif ve kanundaki düzenleme şekline göre organ veya sair bir cisim sokarak işlenen nitelikli cinsel saldırı veya cinsel istismar suçlarında teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına hukuken imkan yoktur. Daha önceden kanunda bulunmayan sarkıntılık ile ilgili düzenlemenin getirilmesi, cinsel saldırı veya istismar suçlarının en ileri şekli olan penetrasyon (tecavüz) ile suçların basit halinin tek suç tipi olarak birleştirilmesi ve tek suç tipi olarak kanunda düzenlenmesi nedeniyle organ veya cisim sokarak işlenen nitelikli hale teşebbüs hukuken imkansızdır.