muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2252, Karar No: 2016/3049, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2252 E.  ,  2016/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve Süleyman Dıma haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2015 tarihli ve 2014/45 esas, 2015/266 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 20/05/2015 tarihli ve 2015/401 esas, 2015/273 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 01/06/2015 tarihli ve 2015/597 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 25/01/2016 gün ve 94660652-34-14640-2015-E.2126/7330 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 01/06/2015 tarihli ve 2015/597 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17399, Karar No: 2009/339, Tarih: 20.01.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17399 E.  ,  2009/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı....A.Ş. Vs. aralarındaki tazminat davası hakkında Ankara 1. İş Mahkemesinden verilen 09.07.2008 gün ve 810/405 sayılı hükmün taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Gıyabi Hükmün davalı Yakı İnş.Turizm Nak. San. Tic. Ltd. Şti’ne tebliğ edildikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı ile davalılardan Limak İnş. San. Tic. A.Ş. vekillerinin duruşma taleplerinin tebligat noksanlığının giderildikten sonra değerlendirilmesine, 20.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7532, Karar No: 2023/3222, Tarih: 15.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7532 E.  ,  2023/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi sanığın suça konu taşınmazda düzenleme yapıp ağaç dikip çakıl taşı döşeyerek kullandığının dosya kapsamında anlaşılmasına karşın beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna Dalaman Belediyesi cevaplarının çelişkili olduğuna acele karar verildiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın ... Otel yetkilisi olup katılana ait taşınmaza çakıl taşı döküp taşınmazda düzenleme yapıp ağaç dikerek taşınmazı otelin otopark alanı olarak kullanmak suretiyle işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Soruşturma aşamasında kolluk olay yerinde inceleme yapmış suça konu taşınmazın ... otel'in karşısında bulunduğu taşınmaz üzerinde komple çakıl bulunduğu taşınmazın ortadan plastik şeritle ikiye ayrıldığı şeritin sağında altı adet, solundaki kısımda dört adet ağaç bulunduğu ağaçların refüj üzerinde bulunduğu tutanak altına alınmıştır.

3. Dalaman Belediyesi 02.02.2015 tarihli yazısında 3667 Ada 6 numaralı parsel üzerinde üç adet ağaç olduğunu, belediye tarafından söz konusu arsaya çakıl dökülmediği gibi ağaç da dikilmediğini bildirmiştir.

4. Sanık suça konu taşınmaz üzerinde belediye yetkililerince çalışma yapıldığına ilişkin iş makinalarının bulunduğu resimleri dosyaya sunmuştur.

3. Dalaman Belediyesi 02.02.2015 tarihli yazısında 3667 Ada 6 numaralı parsel üzerinde üç adet ağaç olduğunu, belediye tarafından söz konusu arsaya çakıl dökülmediği gibi ağaç da dikilmediğini bildirmiştir.

4. Sanık suça konu taşınmaz üzerinde belediye yetkililerince çalışma yapıldığına ilişkin iş makinalarının bulunduğu resimleri dosyaya sunmuştur.

5. Mahkemece keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda suça konu 3667 ada 6 numaralı parselin katılan adına kayıtlı olduğunu taşınmazın yüzeyinin tesviye edilerek düz bir satıh haline getirildiği otel tarafından dikildiği iddia olunan ağaçların bulunmadığı, ağaçların bulunduğu ve bordür taşlarıyla çevrili alanın 3667 ada 6 numaralı parsel içinde kalıp 15.36 metrekare alanı kapsadığını bildirmiştir.

6. Katılan suça konu taşınmazda özel araçların ve ... otel aracının park ettiğine ilişkin resimleri dosya arasına sunmuştur.

7. Dalaman Belediyesi 30.11.2015 tarihli yazısında 3667 ada 6 numaralı parselin kuzey ve güneyinde belirtilen arsada ağaç dikme çalışması yapıldığını bildirmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın katılana ait suça konu 3667 Ada 6 numaralı taşınmazı, yetkilisi olduğu ... Otelin otoparkı olarak kullandığının tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşılması karşısında mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ortaca Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3157, Karar No: 2015/28662, Tarih: 15.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3157 E.  ,  2015/28662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun,kaldığı Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumundaki odasının camını kırdığı şeklinde gerçekleşen eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı CGİK'nin 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı Kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan "ve ödenmeyen Adli Para Cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10286, Karar No: 2014/8185, Tarih: 02.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10286 E.  ,  2014/8185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı, mağdur vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle,

18 yaşını tamamlamamış ve 5271 sayılı CMK'nın 234/2 maddesi uyarınca vekil atanması zorunlu olan mağdur ... için görevlendirilen vekilin verdiği temyiz dilekçesi ile katılma isteğini ortaya koyduğu anlaşılmakla, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca mağdurun davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın ehliyeti kaza tespit tutanağında işaretlenmiş olup, fotokopisi de dosya arasında olduğundan ve 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma verilmesi gerektiği, somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla, tebliğnamede bu konuda bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan vekilinin, kararın hukuka uygun olmadığına, mahalli Cumhuriyet savcısının ise sanığın sürücü belgesinin geçici süre geri alınmasına karar verilebilmesi için, kendisine ek savunma hakkı tanınması gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30615, Karar No: 2018/1286, Tarih: 13.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30615 E.  ,  2018/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

3- Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23182, Karar No: 2014/12854, Tarih: 10.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23182 E.  ,  2014/12854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Emirdağ Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :03.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/99 Karar no:2013/396

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kocanın kabul edilen davası, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatların miktarı, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.06.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı H.. S.. vekili Av. S.. B.. geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı Selvi Sezer ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davalı-karşı davacı vekili Av. M.. A..'ın mazeret dilekçesi gönderdiği ancak davalının başka vekilleri de bulunduğundan mazereti uygun görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00'ar TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.06.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/6253, Karar No: 2019/595, Tarih: 17.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6253 E.  ,  2019/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin 23.12.2013 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden temyiz talebinin sanık hakkında "sahte belge kullanmak" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-....Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.06.2010 tarih ve 2010/48703 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilip, sahte fatura kullanmak suçundan öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sahte fatura düzenlemek suçundan ise Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde dosyaların birleştirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20545, Karar No: 2014/3961, Tarih: 17.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/20545 E.  ,  2014/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : KDZ.Ereğli 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 03/05/2013

Numarası : 2010/946-2013/323

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, 7.5.2003-28.02.2010 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde amele olarak sürekli çalıştığını son işverenin şirket olduğunu, daha öncesinde çalıştığı Ş.A.. ile şirket arasında organik bağ olduğunu haksız olarak iş akdinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarını talep etmiştir.

Davalı, davacının çalıştığı işverenlerin müvekkil şirketle bağlantısının olup olmadığının araştırılmadığını, şirket ile Ş. A..’ın ayrı ayrı faaliyet göstermeleri nedeniyle Ş. A...’ın hala müteahhitlik faaliyetine devam edip etmediğinin, SGK ve ilgili Ticaret Odasından araştırılması gerektiğini, davacı şirketi ibra ettiğinden davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme, davacının talep ettiği dönemde davalı işyerinde çalışmaya başlayıncaya kadar davalı şirketin ortakları olan gerçek kişiler yanında çalıştığı, sonrasında bu gerçek kişilerin şirketleşerek davalı işyerini kurmaları üzerine davacının davalı işyerinde çalışmaya devam ettiği, seri halde dava açan davalı işçilerinin aynı tarihlerde aynı işyerlerinde çalışıyor gösterilmelerinin ve aynı tarihlerde işe giriş çıkışlarının bildirilmesinin de davacının sürekli olarak davalıya bağlı bir şekilde çalıştığını gösterdiği, bu haliyle işyeri devrinden söz edilmesi gerektiğinden davalı şirketin davacının önceki çalışmalarından da sorumlu olduğu, davacının davalı yanındaki çalışmaları sırasında kısa süreli kesintiler bulunmakta ise de, 1475 sayılı Kanunun 14/2 maddesinde işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürenin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğinin hükme bağlandığı, aynı işverene ait bir veya değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse bu sürenin aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatının hesaplanması gerektiği, hizmet döküm cetvelinde bildirilen sigorta süresinin esas alındığını, dosyaya sunulan ibranamenin matbu olması, boş yerlerin sonradan doldurulması, ödeme belgelerinin dosyaya ibraz edilmemesi nedeniyle itibar edilmediği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının hizmet süresine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.