muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2248, Karar No: 2016/3051, Tarih: 24.03.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 21/01/2016 gün ve 94660652-105-34-14935-2015-1719/6230 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/04/2015 tarihli ve 2015/210 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3993, Karar No: 2017/8339, Tarih: 24.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3993 E.  ,  2017/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının bahse konu apartmanın B Blok 4 nolu bağımsız bölümünün maliki olduğunu, 29/01/2012 tarihinde yapılan Yeşilkent apartmanı genel kurulunda 2012 - 2013 kış dönemi için daire başına 800 USD toplanmasına karar verildiğini, karar gereği yakıt borcunun Kasım 2012 tarihine kadar ödenmesi hususunda davalıya bildirilmiş olmasına rağmen, davalı tarafından ödemenin yapılmadığını, yine 02/02/2013 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında 2013 - 2014 kış dönemi için daire başı 800 USD toplanmasına karar verildiğini, bu kararın da davalıya bildirildiği, davalı tarafından bu bedelin de ödenmediğini, davalı hakkında icra takibi başlatıldığını davalının takibe itiraz etmesi sonucu takibin durduğunu, davalının yakıt bedeli ödeme yükümlülüğünün 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklandığını, yakıt bedeline ilişkin yönetim kurulu kararları alındığını, kararın davalıya tebliğ edildiğini, davanın bu hali ile temerrüde düştüğünü, toplam 1600 USD'nin 800 USD'sinin 25/07/2012 tarihinden ve 800 USD'sinin 25/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek aylık % 5 gecikme tazminatı ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, dilekçesi ekinde delillerini ibraz etmiştir.

Mahkemece; yönetim planında genel giderlere katılma yükümlülüğü konusunda KMK'nın 20. maddesinden farklı bir durum düzenlenmediği, davalının genel giderlere katılma yükümlülüğünün devam etttiği, 5627 sayılı Kanunun 7/c maddesi gereğince ısınma maliyetinin ısı kullanım miktarına bağlı olarak paylaşımını sağlayan sistemin kurulmadığını belirterek davanın reddi talep edilmişse de apartman yönetimince anılan Kanun hükümlerine aykırı hareket edildiği savunması ile ısı ölçer sisteminin faaliyete geçirilmemiş olmasının kat maliklerinin apartmanın genel giderlerine katılma yükümlülüğünü kaldırmayacağı, bilirkişi raporunda tapu müdürlüğü tarafından dosyaya sunulan tapu kayıtlarında konut vasfındaki bağımsız bölümlerin metrekareleri belirtilmediğinden her bir bağımsız bölümün aynı metrekareye sahip olup olmadığı, dolayısıyla kat maliklerinin yakıt giderinden eşit oranda sorumlu olup olmadığı, genel kurul kararının yönetim planına aykırı olup olmadığının tespit edilemediği belirtilmişse de tapu kayıtlarından tüm bağımsız bölümlerin aynı arsa payına sahip olduğu anlaşıldığından yönetim planına aykırılık bulunmadığı, ayrıca davacı vekili tarafından 02.02.2013 tarihli genel kurul tutanağının tebliğine ilişkin belge sunulduğundan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununundan kaynaklanan, ortak gider alacağının tahsili istemli, alacak istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; alacak davası olup, davanın kabulü yönünde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24476, Karar No: 2014/30475, Tarih: 16.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/24476 E.  ,  2014/30475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2014/205-2014/205

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından genel haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 7 nolu ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile takibin durduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takip dayanağı belgelerin takip talebine eklenmediği ve nitelikleri itibariyle İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan ve alacaklıya genel haciz yolu ile takip yapma imkanı tanıyan mücerret borç ikrarını içeren bir belge olmadığı anlaşılmaktadır. Borçlu tarafından da hukuki ilişkinin varlığı ve borç kabul edilmediğine göre, mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7573, Karar No: 2022/13663, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7573 E.  ,  2022/13663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

A)Sanık ... hakkında 2012 takvim yılında, sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilnin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin, sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

a)Sanık ... yönünden;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2014 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2011 takvim yılındada sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b)Sanık ... yönünden:

Sanık hakkında "2012 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın farklı mal ve hizmet kollarından almış olduğu faturaların düzenleyicileri hakkında sahte fatura düzenledikleri yönünde vergi tekniği raporları düzenlenmiş olduğu ve haklarında sahte fatura düzenlemek suçundan davalar açılmış olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Faturaları düzenleyen mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan dava dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

1)Faturaları düzenleyen mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan dava dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması;

c)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1282, Karar No: 2019/612, Tarih: 17.10.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/1282 E.  ,  2019/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 190-484

Sanıklar ..., ... ve ...’ın nitelikli yağma suçundan TCK’nın 149/1-a, c, h, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba ilişkin Üsküdar (Kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.03.2009 tarihli ve 271-102 sayılı hükümlerin, sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 03.03.2010 tarih ve 21666-2142 sayı ile;

“5237 sayılı TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler gözetilip yasal ve yeterli gerekçe de gösterilmeden, sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 30.12.2010 tarih ve 190-484 sayı ile; sanıkların TCK’nın 149/1-a,c,h, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiş, bu hükümlerin de sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 04.04.2012 tarih ve 16427-7040 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 27.04.2016 tarih ve 144397 sayı ile;

"Mağdur ... imzası ile posta yoluyla gönderilen 19.07.2010 tarihli dilekçede, 'sanıklardan ...'nın yakınları tarafından tüm zararının giderildiğini' bildirmesi karşısında, suça konu mağdurdan yağmalanan aracın terk vaziyette bulunması ve bıçağın sanıklardan Tarık'ın üzerinde ele geçirilmesi nedeniyle tam iadeden söz edilemez ise de öncelikle mağdur ...'ın beyanına başvurularak, posta yolu ile gönderilen dilekçe ve altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı sorulup, mağdur tarafından gönderildiğinin anlaşılması hâlinde, kısmi iade nedeniyle mağdurdan ceza indirimine rızası olup olmadığı sorulup, sonucuna göre sanıklar hakkında ...nın 168/3-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi hususunun usul ve yasaya aykırı olduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Dairesince 27.09.2016 tarih ve 3862-5879 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tespiti açısından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tespiti açısından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

03.06.2007 tarihinde saat 03.00 sıralarında mağdurun 34 T.. 7. plaka sayılı ticari taksi ile seyir hâlinde iken sanık ...’ın el kaldırarak araca müşteri gibi bindikten sonra mağdura yan tarafta bekleyen iki arkadaşının olduğunu, onların da Dudullu’ya gideceğini söyleyerek sanıklar ... ve ...’nin de araca binmesini sağladığı, Trabzon caddesi civarına geldiklerinde araç durunca sanık ...’ın çıkardığı ekmek bıçağı ile mağdura saldırdığı, mağdurun bu bıçağı tutması üzerine bu defa arkada oturan sanık ...’in bir ip ile mağdurun boğazını sıkmaya başladığı, korkan mağdurun paralarını sanıkların üzerine atıp onların bu paraları toplamasını fırsat bilerek araçtan inip yakındaki eve doğru kaçtığı, sanıkların ise aracı gasp ederek olay yerinden ayrıldıkları, mağdurun 120 TL tutarındaki kağıt ve 20 TL tutarındaki bozuk parası ile kemik saplı bıçağının sanıklarca alınarak aracın bir sokağa terk edilmiş hâlde bırakıldığı iddiası ile sanıklar hakkında kamu davası açıldığı,

Kolluk görevlilerince düzenlenen 06.06.2007 tarihli tutanakta; başka bir ticari taksi sürücüsünün üç kişi tarafından gasp edildiğinin ihbarı üzerine yapılan kovalamaca sonucunda sanıklar ... ve ...'ın yakalandığı, yapılan üst aramasında sanık ...'ın sağ arka cebinden bir adet metal işlemeli beyaz kemik kabzalı, oluklu ve kilit tertibatı bulunan çakı ele geçirildiği, sanık ...'ın yapılan üst aramasında ise suç unsuruna rastlanılmadığının belirtildiği,

Avukat huzurunda gerçekleştirilen 06.06.2007 tarihli ifadeli teşhis tutanağında; iki sivil polis ve üç sanık olmak üzere toplam beş kişi teşhis odasına konularak bu kişiler mağdur ...'ye gösterildiğinde, kendisine ekmek bıçağı ile saldıran ve 120 TL tutarındaki kağıt parası ile 20 TL tutarındaki bozuk parasını gasp eden şahsın sanık ... olduğunu tam ve kesin olarak teşhis ettiğini, ayrıca ... isimli şahsın üst aramasında ele geçen metal işlemeli, beyaz kemik kabzalı, oluklu ve kilit tertibatı bulunan çakı bıçağı kendisine gösterildiğinde, olay esnasında bu çakının otosundan çalındığını ancak ilk ifadesinde bunu söylemeyi unuttuğunu beyan ettiğinin tespit edildiği,

06.08.2007 tarihli tensip zaptıyla tutuklu iş olması nedeniyle mağdurun zorla getirilmesine karar verildiği, diğer celselerde de mağdur hakkında zorla getirme kararı verilerek bir çok adreste araştırıldığı hâlde ulaşılamadığı, mağdurun taki 02.02.2009 tarihinde beyanının alınabildiği,

Yerel Mahkemenin 29.11.2007 tarihli duruşma zaptında; telefon ile duruşmaya çağrılan mağdurun can güvenliği olmadığı için Mahkemeye gelemeyeceğini bildirdiğinin yazdığı,

06.08.2007 tarihli tensip zaptıyla tutuklu iş olması nedeniyle mağdurun zorla getirilmesine karar verildiği, diğer celselerde de mağdur hakkında zorla getirme kararı verilerek bir çok adreste araştırıldığı hâlde ulaşılamadığı, mağdurun taki 02.02.2009 tarihinde beyanının alınabildiği,

Yerel Mahkemenin 29.11.2007 tarihli duruşma zaptında; telefon ile duruşmaya çağrılan mağdurun can güvenliği olmadığı için Mahkemeye gelemeyeceğini bildirdiğinin yazdığı,

Sanık ...'ın müdafisi olan Av. ... tarafından Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesine sunulan 23.03.2009 tarihli, bozma sonrası sunduğu tarihsiz ve 01.02.2011 havale tarihli temyiz dilekçeleriyle; mağdurun tüm zararının müvekkilinin babası tarafından savcılık aşamasında tazmin edildiğini ve müvekkili hakkında tüm yasal indirim sebeplerinin uygulanması talebinin bulunduğunu bildirdiği,

Yerel Mahkemece kurulan 23.03.2009 tarihli mahkûmiyet hükmünde; aradan uzun süre geçtikten sonra dinlenen mağdurun, alınan para ve cep telefonunun geri verilmediğini beyan etmesi nedeniyle sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği,

Mağdur ... adına imzalı görünen, Bahçelievler Mah. .... İstanbul/Beykoz adresinden posta yoluyla Yerel Mahkemeye gönderilen ve 19.07.2010 tarihinde dosyasına havale edilen dilekçeden; sanık ...'nin yakınları tarafından tüm zararının karşılandığını ve şikâyetçi olmadığının yazıldığı,

Yerel Mahkemece 20.07.2010 tarihli celsede; mağdurun tarihsiz dilekçe göndererek ...'nın yakınları tarafından zararının karşılandığını belirttiğinden bu konuda ayrıntılı beyanına başvurulmak üzere adresinden zorla getirilmesine karar verildiği,

Sanık ... tarafından Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesine sunulan 16.09.2010 tarihli dilekçede; mağdurun mahkemede şikâyetçi olmadığını beyan etmesi nedeniyle hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanmasını talep ettiği,

Kolluk görevlilerince düzenlenen 08.10.2010 tarihli tutanakta; Bahçelievler Mahallesinde Aydınlıyolu Caddesinin bulunmadığının tespit edildiği,

Yerel Mahkemece 03.11.2010 tarihli celsede dosya kapsamı ve mevcut delil durumu göz önüne alınarak müştekinin celp ile dinlenmesi kararından dönülmesine oybirliğiyle karar verildiği,

Sanık ... Aydaşlı müdafisi Av. ... tarafından sunulan 30.12.2010 tarihli dilekçe ile; müvekkilinin, mağdurun zararını karşılaması göz önünde bulundurularak hakkında yasal ve taktiri nitelikteki lehe kanun maddelerinin uygulanmasının talep edildiği,

Yerel Mahkemece kurulan 30.12.2010 tarihli mahkûmiyet hükmünde; sanıklar etkin pişmanlık hükümlerini yerine getirmediğinden haklarında TCK'nın 168/3. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği,

Sanık ... tarafından verilen 27.01.2011 tarihli temyiz dilekçesinde; mağdurun mahkemeye sunduğu dilekçesinde zararının karşılandığını beyan etmesine rağmen hakkında TCK'nın 168/3. maddesinin uygulanmamasının hata olduğunu, ailesinin korkması nedeniyle suçu işlemediği hâlde mağdurun çok az olan zararını karşıladığını yazdığı,