muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/94, Karar No: 2019/6733, Tarih: 11.11.2019

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları bağlamaz.

Birlikte istihdam grup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimidir ve bu çalışma biçiminde işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler işgörme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Tüm şirketlerin idare müdürlüğünün aynı şahıs tarafından yapılması, şirketlerin birlikte kullandığı işyerinde verilen muhasebe, güvenlik, ulaşım, temizlik, kafeterya ve yemek hizmetlerinin yine tüm işverenlere karşı verilmiş olması buna örnek olarak gösterilebilir. Bu gibi bir ilişkide, işçi ve işverenler arasında tek bir iş ilişkisi vardır. Ancak bu ilişki başlangıçta bu şekilde kurulmuştur.

İş sözleşmesine katılmada ise, başlangıçta tek bir işverenle kurulan iş ilişkisine zamanla diğer bir iş veren katılmakta ve işçi iş görme edimini bu katılan şirkete karşı da yerine getirmektedir. İşçinin ilk işvereni ile bağlantısı kopmamakta, iş sözleşmesinin devri değil, işveren tarafında bir çoğalma söz konusu olmaktadır. Bu durumda da tek bir iş ilişkisi vardır.(M.Alp.İş Sözleşmesinin Devrinde Bazı Sorunlar.DEÜ.Hukuk Fakultesi Dergisi.Cilt 9.Özel Sayı, 2007.s:197).

Holding ve şirket guruplarının bünyesinde her biri bağımsız tüzel kişiliğe ve hukuki varlığa sahip şirketler yer alır, her ne kadar bir holding orada çalışanların aidiyet duygusu bakımından ve personel organizasyonunda, insan kaynaklarında vb.konularda ortaya çıkan ilkeler ve uygulamalar açısından bir bütünlük arz etse de, bu holdinge veya şirket gruplarına (topluluklarına) bağlı her şirket hukuki yapıları bakımından ayrı ayrı birer işveren niteliğini taşır. Dolayısıyla holdinge bağlı şirketlerde çalışan işçilerin işvereni hukuken holding veya şirket topluluğu değil iş akdinin tarafı olan şirkettir. Buna göre, aynı guruba ya da holdinge bağlı farklı tüzel kişiliği haiz şirketlerin iş kazaları veya meslek hastalıklarından kaynaklanan hukuki sorumlulukları, bünyesinde bulundukları holding ya da gruptan bağımsızdır. Yani holding yada guruptaki diğer şirketler, kazalı işçinin işvereni olan şirketin iş kazaları veya meslek hastalıklarından kaynaklanan hukuki sorumluluklarından ötürü kural olarak sorumlu tutulamazlar.

Ancak şirketler arasında organik bağın bulunduğu durumlarda birlikte istihdamın mevcudiyeti veya işçinin işveren şirketten alacağının tahsilini olanaksız hale getiren muvazaalı işlemlerin varlığı durumunda işveren şirketle birlikte diğer şirketler de sorumlu tutulabilir.(Süzek, Sarper. İş Hukuku. Yenilenmiş 12. Bası. İstanbul. s:158)

Ancak şirketler arasında organik bağın bulunduğu durumlarda birlikte istihdamın mevcudiyeti veya işçinin işveren şirketten alacağının tahsilini olanaksız hale getiren muvazaalı işlemlerin varlığı durumunda işveren şirketle birlikte diğer şirketler de sorumlu tutulabilir.(Süzek, Sarper. İş Hukuku. Yenilenmiş 12. Bası. İstanbul. s:158)

Öte yandan, husumet Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü'nde "hasım olmak" şeklinde, sıfat sözcüğü ise "bir kimsenin görev, ödev, toplumsal veya hukuki bakımdan yeri ve özelliği" şeklinde tanımlanmıştır. (Türk Dil Kurumu-Türkçe Sözlük- 11. Bası-Ankara 2011)

"Sıfat, dava konusu subjektif hak(dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi davanın taraflarının kişilikleri ile ilgili olduğu halde, taraf sıfatı (husumet) dava konusu subjektif hakka ilişkindir. Dava dilekçesinde davacı ile davalı olarak gösterilen (nitelendirilen) kişiler, şeklen (biçimsel açısından) o davanın taraflardır. Ancak mahkemenin bu taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin gerçekten davacı ve davalı sıfatına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, bu kişilerden birinin o davada gerçekten davacı veya davalı olmak sıfatı yoksa, dava konusu hakkın esasına ilişkin bir karar verilemez. Dava sıfat (husumet) yokluğundan reddedilir." (Prof. Dr. Baki Kuru-Hukuk Muhakemeleri Usulü-Altıncı Baskı-Cilt 1- İstanbul 2011-Sayfa 1157)

Davada sıfat dava şartlarından değildir, çünkü davada sıfat bir usul hukuku konusu değil, doğrudan doğruya maddi hukuk konusudur. Sıfat bir dava şartı olmamasına rağmen, davanın her aşamasında ileri sürülebilir veya mahkemece kendiliğinden (resen) göz önüne alınır. (Prof. Dr. Ejder Yılmaz, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi-Genişletilmiş 2. Baskı-Ankara 2013-Sayfa 557-558) Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 04/11/1998 tarih ve 6/757 Esas 793 karar sayılı kararı da aynı yöndedir. Buna göre, "Bir kişinin belli bir davada davalı sıfatına haiz olup olmadığı şeklinde nitelendirilen husumetin ileri sürülme zamanı yasa ile kabul edilen bir ilk itiraz olmadığı gibi davalı tarafından ileri sürülmesi gerekli bir defi de değildir. Davanın her aşamasında ileri sürülmesi mümkün veya mahkemece vakıf olunduğu takdirde resen nazara alınması gerekli hukuki bir durumdur. "

Somut olayda, üretim aşamalarında davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından bedelsiz olarak yükleniciye bırakılan makine ve teçhizatların da kullanılması, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün kendisine sunulan iş programını veya projeyi yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların davalı tarafından verilen süre içerisinde giderilmesi zorunluluğu, yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlenmesi, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebilmesi gibi tespitler karşısında anahtar teslimi olarak kabul edilemeyecek bir sözleşme ile kendisine olağan denetim sınırlarını aşacak şekilde yetkiler tanınmış olan davalı ... Genel Müdürlüğü'nün 4857 sayılı yasa’nın 2. maddesi gereğince asıl işveren, diğer davalı ... Kömür İşletmeleri AŞ.'nin ise alt işveren olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Manisa ili ... ilçesinde bulunan Eynez yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına temyizin kapsam ve nedenlerine göre ilk derece mahkemesi kararında sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, husumetin mahkemece resen araştırılması gereken hususlardan olduğu, davacı tarafın davalı .... açısından husumet itirazını kabul ettikleri yönündeki tek taraflı beyanlarının bu konuda etkili olmayacağı gözden kaçırılarak, dava konusu taleplerle ilgili olarak davalı ....'ne husumet yöneltilemeyeceği, ayrıca davacılar vekilinin 12/10/2017 tarihli celsede adı geçen şirket yönünden husumet itirazını kabul ettiklerini beyan ettiğinden bahisle davalı .... hakkındaki davanın eksik incelemeyle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davalı .... ile .... arasında organik bağ bulunup bulunmadığı, birlikte istihdamın veya muvazaalı işlemlerin söz konusu olup olmadığı araştırılarak, oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 11/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1847, Karar No: 2014/8945, Tarih: 04.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1847 E.  ,  2014/8945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/476-2013/574

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; İskenderun Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 19/08/2013 tarih ve 2013/850 sayılı kararıyla tüketicinin ödemiş olduğu kayıp-kaçak bedellerinin tüketiciye iadesine karar verilmiş ise de, verilen kararın hukuka aykırı olduğunu ve iptali gerektiğini, Elektrik Piyasası Kanununun ''Dava hakkı'' başlıklı 12. maddesi ''İdarî Para Cezaları dahil, Kurul tarafından alınan bütün kararlara karşı açılan iptal davaları ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da görülür. Danıştay kurul kararlarına karşı yapılan başvuruları acele işlerden sayar'' hükmünün olduğunu, bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmanın her zaman mümkün olduğunu, ancak aynı hüküm kapsamında Kurul Kararlarının iptali için açılacak davaların Danıştay'da görüleceği açıkça hükme bağlanmışken, Kurul Kararları ile belirlenerek tahsil edilen bu bedellerin iptali için hakem heyetlerine yapılan başvuruların yetki dahilinde kabul edilmesi ve olumlu bir şekilde sonuçlandırılmasının bu husus dikkate alınarak yapılması gerektiğinin değerlendirildiğini, bu nedenlerle Tüketici Hakem Heyeti kararının hukuka aykırı olduğunu ve söz konusu karara karşı itirazlarının kabulü ile İskenderun Hakem Heyeti Başkanlığının kararının kaldırılmasına ve yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahalli Mahkemece; davanın, İskenderun Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 19/08/2013 tarih 2013/850 karar sayılı kararın kaldırılması talebine ilişkin olduğu, davalının İskenderun Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurarak TEDAŞ tarafından yapılan kesintinin mevzuata ve hukuka aykırı olduğunu bu nedenle bu kesintilerin tarafına iadesini talep ettiği, İskenderun Tüketici Sorunları Hakem Heyetince talebin kısmen kabulüne karar verildiği, dava dilekçesi, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının dosyası ve diğer belgeler hep birlikte değerlendirildiğinde Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Satış fiyatlarının düzenlenmesi hakkında tebliğin 4. maddesi gereğince 1 Ocak 2011 tarihinden itibaren ''Ortalama Kayıp Kaçak Bedeli Fiyat Tavanı'' dağıtım bölgesine girmesi öngörülen elektrik miktarı olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedef oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla alınan bir bedel olduğunu, davalı şirketin EPDK kararına istinaden bu bedeli aldığını, EPDK'nun bağlayıcı olan kararı mevcut iken davalının böyle bir talepte bulunamayacağını, söz konusu talebin Danıştay tarafından kabul edilmesi hâlinde davalı tarafın dava açma hakkının doğması mümkün olacağını, henüz doğmamış bir hakka istinaden dava açılamayacağını, bu nedenle ne zaman neticeleneceği ve sonucu belli olmayan bir davanın sonuçlanmasının beklenmesinin dava ekonomisi ve davanın süratle sonuçlandırılması ilkesine aykırı olduğunu, aboneler ile davalı şirket arasında akdedilen Elektrik Enerjisi Satışına ilişkin Perakende Satış Sözleşmelerinde, taraflar 4628 Sayılı Elektrik Piyasa Kanunu, Elektrik Piyasa Kanunu, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasasında Parekande Satış Sözleşmesi Düzenlemesi Hakkında Tebliğ, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurulu Kararları ile diğer mevzuat ve mevzuatta yapılan tüm değişikliklere uymayı kabul ve taahhüt ettiğinden şikayet konusu kayıp kaçak bedeli de ilgili mevzuatlar doğrultusunda tespit edildiğinden, ayrıca Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 13/03/2013 tarih 2013/2775 Esas - 2013/4217 Karar sayılı ilamı ile aynı hususta verilen kararın onandığı anlaşıldığından, davacının davasının kabulü ile İskenderun Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 19/08/2013 tarih, 2013/850 sayılı kararın iptaline karar verilmiştir

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kayıp-kaçak bedeli altında davacının elektrik abonesi olan davalıdan tahsil ettiği bedelin alınmaması gerektiği yönündeki İskenderun Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kayıp-kaçak bedeli altında davacının elektrik abonesi olan davalıdan tahsil ettiği bedelin alınmaması gerektiği yönündeki İskenderun Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Davalı elektrik aboneliğinden dolayı davacının elektrik faturalarına yansıttığı kayıp-kaçak bedelinin yasal olmadığını öne sürerek 29/04/2013 tarihinde İskenderun TSHH'ne başvurmuş, İskenderun Tüketici Sorunları Hakem Heyeti davalının talebini haklı bularak 19/08/2013 tarih 2013/850 sayılı kararı ile; 4077 sayılı Kanunun 4/a ve 6. maddeleri gereği tüketicinin talebinin kabulüne ve 2011/8. dönemden 2013/4. döneme kadar olan toplam 114,78 TL'nin kesilme tarihinden itibaren satıcı/sağlayıcıdan (davacıdan) alınmasına karar vermiş, davacı kurum 16/09/2013 tarihli dava dilekçesi ile Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali için mahalli mahkemeye başvurmuş, yerel mahkeme yaptığı inceleme sonunda genel mahkeme sıfatıyla davacının faturalara tahakkuk ettirdiği kayıp-kaçak bedeli uygulamasının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Her şeyden önce dava; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptaline yöneliktir. Tensip Tutanağı, Ön İnceleme Duruşma Tutanağı ve karar başlığından, yargılamanın genel mahkeme sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesince yapıldığı ve kararın da bu sıfatla verildiği anlaşılmaktadır.

4077 sayılı Kanunun 22/5. maddesine göre; “değeri beşyüz milyon liranın (2012 yılı için 1.161,67 TL, 2013 yılı için 1.191,52 TL, 2014 yılı için 1.272,19 TL) altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerine başvuru zorunludur. Bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararlar tarafları bağlar. Bu kararlar İcra ve İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı on beş gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını durdurmaz. Ancak, talep edilmesi şartıyla hâkim, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını tedbir yoluyla durdurabilir. Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir.

Değeri beş yüz milyon lira (2012 yılı için 1.161,67 TL, 2013 yılı için 1.191,52 TL, 2014 yılı için 1.272,19 TL) ve üstündeki uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararlar, tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebilir. Kararların bağlayıcı veya delil olacağına ilişkin parasal sınırlar her yılın Ekim ayı sonunda Devlet İstatistik Enstitüsünün Toptan Eşya Fiyatları Endeksinde meydana gelen yıllık ortalama fiyat artışı oranında artar. Bu durum, Bakanlıkça her yıl Aralık ayı içinde Resmî Gazetede ilan edilir.”

Somut olayda, davalının kayıp-kaçak bedeli adı altında kendisinden tahsil edilen 114,78 TL'nin iadesi için TSHH'ne başvurduğu, hakem heyetinin ise bu miktarı karar altına alarak kendisine iadesine karar verdiği, davacının ise bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, Asliye Hukuk Mahkemesinin ise TSHH kararını iptal ettiği aşikârdır. Abonelik sözleşmesi ve ekleri dosya içinde bulunmadığından davalının mesken abonesi mi olduğu yoksa işyeri abonesi mi olduğu belli değildir. Ancak, kararın Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla verdiği açıktır. İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci münhasıran Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci, yine Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci münhasıran Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla, davalının sair temyiz itirazları incelenmeksizin, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10193, Karar No: 2013/14527, Tarih: 26.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/10193 E.  ,  2013/14527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delililere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.06.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Mahkemece suçu sabit görülen sanığa, eylemine uyan 5846 sayılı kanunun 81/4 maddesinde öngörülen yaptırımın alt ve üst sınırları arasında ceza belirlenirken gerekçede alt sınırdan hapis ve adli gün para cezası ile cezalandırılması gerektiğini belirterek, 5237 sayılı TCK'nun 61.maddesine göre" suçun işleniş biçimi, sanığın kusurunun derecesi ve sair hallere göre gerekçesiyle" takdiren 1 yıl hapas cezası ve 360 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme hürriyeti bağlayıçı cezayı gerekçeye uygun olarak alt sınırdan belirlediği halde adli gün para cezasını gerekçenin aksineasgari hadden ayrılarak belirlemiştir. Mahkeme, her iki cezanın belirlenmesinde aynı gerekçeye dayanmıştır. Bu suretle hürriyeti bağlayıcı ceza ve adli gün para cezasının belirlenmesinde gerekçe yönünden çelişkiye düşülmüştür.

Bir başka anlatımla mahkeme dayandığı aynı gerekçeyi hem hürriyeti bağlayıcı cezanın alt hadden belirlenmesi gerekçesi ve hem de adli gün para cezasının teşdit uygulaması gerekçesi olarak kabul etmiştir.

Bu hususun bozma nedeni yapılmasını düşündüğümüzden Sayın çoğunluğun bu konuyu dikkate almayan onama kararına katılmıyoruz.