muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2193, Karar No: 2015/6726, Tarih: 24.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2193 E.  ,  2015/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklılar vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, vekil edenlerinin ...... İcra Müdürlüğü'nün 2012/15726 sayılı takip dosyasında alacaklı olarak yer aldıklarını, takibin kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat ilamına ilişkin olduğunu, İcra Müdürlüğü'nün Kamulaştırma Kanunu'nda yapılan değişiklik sebebiyle icra vekalet ücretini maktu olarak belirlediğini, bunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin 18.06.2010 tarihinde yürürlüğe girip 11.06.2013 tarihinde bu maddeye 7. fıkra eklendiğini, takip konusu alacağın, bu fıkranın yürürlükte olmadığı tarihte yasa değişikliğinden önce açılmış, karar bağlanmış mahkeme kararına dayandığını belirterek, İcra Müdürlüğü'nün 21.10.2014 tarihli işleminin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası gereği 1983 sonrasındaki kamulaştırmasız el atmalarla ilgili açılan her türlü davada, maktu vekalet ücreti ve maktu harç uygulanacağı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm alacaklılar vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarihli ve E.: 2013/95, K.: 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 13.06.2015 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 20.09.2012 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup, olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nisbi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11670, Karar No: 2017/1824, Tarih: 22.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/11670 E.  ,  2017/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl davada iştirak nafakasının artırılması, karşı davada ise iştirak nafakasının indirilmesi istenilmiş olup mahkemece yapılan yargılama sonucunda, asıl ve karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı- karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı, asıl davada; ... Aile Mahkemesinin 2006/860 Esas 2006/987 Karar sayılı boşanma ilamıyla müşterek çocuklar ... ve ... adına ayrı ayrı 300,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini; değişen koşullar ve ihtiyaçlar nazara alınarak, nafakaların yetersiz olduğunu belirterek; ... yönünden aylık 1.000,00 TL'ye, ... yönünden aylık 500,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı, karşı davada; işsiz olduğunu maddi zorluklar çektiğini belirterek, müşterek çocuklar adına hükmedilen ayrı ayrı 300,00 TL iştirak nafakasının ayrı ayrı 200,00 TL'ye indirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Aynı kanunun "Durumun Değişmesi" başlıklı 331.maddesinde; "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuklar ...'in 2001 doğumlu ve lise 1. sınıf öğrencisi, ...'nin 2006 doğumlu ve 3. sınıf öğrencisi olduğu; davalının ise, ısıtma-soğutma sistemleri pazarlaması yaptığı, asgari ücret üzerinden gelirinin bulunduğu, yeniden evlendiği, 1997 model aracının olduğu, 450,00 TL kira ödediği anlaşılmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 8 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 8 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

O halde, mahkemece boşanma davasında nafakaya hükmedildiği tarihten, dava tarihine kadar geçen süre zarfında; çocukların yaşının büyümesi, ihtiyaçlarının artması ve ekonomik göstergelerdeki değişim ile nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak; iştirak nafakasının, TMK. 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktarda artırılmasına karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile iştirak nafakasının artırılması talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1481, Karar No: 2020/4571, Tarih: 29.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/1481 E.  ,  2020/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis istekli dava sonunda verilen kararın mahkemece kesinleştirilmesi üzerine, davalılar vekilinin, gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tarafına tebliği ile kesinleşme şerhinin kaldırılması yönündeki isteğinin reddine ilişkin olarak verilen ek karar, davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla duruşma günü olarak saptanan 29.09.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat Alp Kemal Gözel geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden ise kabulüne ilişkin olarak verilen kararın taraflarca temyiz edilmediğinden bahisle kesinleştirilmesi üzerine davalılar vekilinin, gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tarafına tebliği ile kesinleşme şerhinin kaldırılması yönündeki isteğinin reddine ilişkin olarak verilen ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; 7201 sayılı Tebligat Kanununun “Vekile ve kanuni mümessile tebligat” madde başlıklı 11. maddesinde, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı vurgulanmıştır. Aynı yasanın 17. maddesinde “ Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları taktirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı taktirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”; Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 18. maddesinde“ Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekile bürosunda yapılacak tebligat, resmi çalışma gün ve saatleri içinde yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir.” düzenlemelerine yer verildiği açıktır.

Somut olaya gelince; davada, davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş; mahkemece 08.06.2016 tarihli gerekçeli karar davalılar vekili Avukat ...’ya tebliğe çıkarılmış, 22.07.2016 tarihinde “daimi çalışanı Adem Ocak” imzasına tebliğ edilmiştir. Taraflarca temyiz edilmediğinden bahisle karar, 17.09.2016 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir. Davalılar vekili 21.10.2016 tarihli dilekçeyle, gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğunu, zira Adem Ocak isminde bir çalışanı bulunmadığını, SGK kayıtlarına göre çalışan elemanının yalnızca Avukat Selen Mutlu olup, tebligat yapılan Adem Ocak’ın ise başka bir avukat çalışanı olduğunu ileri sürerek kesinleşme şerhinin kaldırılmasını ve gerekçeli kararın yeniden usulüne uygun şekilde tarafına tebliğini istemiştir. Mahkemece, karar tebliğinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle 24.10.2016 tarihli ek karar ile davalılar vekilinin talebinin reddine karar verilmiştir.

Ne var ki; davalılar vekilinin ibraz ettiği belgelerden tebligat yapılan Adem Ocak’ın davalılar vekilinin çalışanı olmadığı, adı geçenin davalılar vekilinin çalışanı olduğu yönünde bir delil de bulunmadığı, davalılar vekiline yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; şeklen yapılan kesinleşmenin kaldırılarak gerekçeli kararın davalılar vekiline usulüne uygun şekilde tebliği gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalılar vekilinin değinilen yönden yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile 24.10.2016 tarihli ek kararın (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davalılar vekili için 2.540.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1926, Karar No: 2011/3709, Tarih: 05.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1926 E.  ,  2011/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 13/11/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 25/06/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 05/04/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraf davalılardan ... vekili Avukat ..., Yaşam TV Yay. A.Ş vekili Avukat ... ve ... vekili Avukat ... geldiler, diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı (hukuksal konudaki bilirkişi düşüncesi dışında kalan) kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, belirtilen kanıtların yerel mahkemece varılan sonucu doğrulamaya elverişli bulunmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-HUMK'nun 275. maddesi uyarınca “mahkeme, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez”.

Somut olay, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenebilir niteliktedir. O nedenle, bilirkişi düşüncesine başvurulması maddeye açık aykırılık oluşturur. Ne var ki, ilk bentteki nedenlerle sonuca ulaşılması olanaklı bulunduğundan, bu biçimdeki usul hatası sonucu etkiler düzeyde değildir. Bu bakımdan, düşülen yanılgı, HUMK'nun 428/son maddesi uyarınca bozma nedeni sayılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, gösterilen nedenlerle ONANMASINA ve davalılar ..., Yaşam TV Yay. Hiz. A.Ş ve ... yararlarına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine 05/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1478, Karar No: 2018/7854, Tarih: 21.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1478 E.  ,  2018/7854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik mala zarar verme suçundan da cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, sanığa yükletilen ancak hüküm kurulmayan katılan ...'ye yönelik mala zarar verme suçu ile ilgili olarak mahkemesince, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteklerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanığın suç tarihi olan 11/03/2006 günü saat 08.00'dan önceki tespit edilemeyen zaman diliminde kimliği tespit edilemeyen birden fazla şahıs ile müştekiler ..., ..., ..., ... ve ...'e ait bağ evlerine girerek ikametlerden çeşitli eşyaları ve müştekilere ait trafolardan bakır tel ve trafo yağı ile müştekiler ..., ... ve ...' ait trafolardan bakır tel ve trafo yağını çalması biçimindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c maddelerindeki hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12294, Karar No: 2014/14238, Tarih: 24.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12294 E.  ,  2014/14238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN : ...

VELİ : ...

ÇOCUK : ..., ...

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Besni 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) ile Gölbaşı 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, TMK.’nun 352 ve devamı maddeleri uyarınca çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuklar Kerem ve Yavuz'un babalarının vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...'nün yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, yapılan kolluk araştırması ve köy muhtarının beyanına göre; çocuklar ve anneleri ...'nün halen ...'de ikamet ettikleri, anne ...'nün yurtdışına çıkmadan önceki Türkiye'deki son ikamet adresinin ... İli Gölbaşı İlçesi olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Gölbaşı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Gölbaşı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10569, Karar No: 2010/1455, Tarih: 09.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10569 E.  ,  2010/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gebze 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.07.2008 tarih ve 2006/2-2008/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... şirketine sigortalı akaryakıt istasyonunda yer altından geçen borunun patlaması sonucu akaryakıtının zayi olduğunu, hasar bedelinin davalı tarafından teminat kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle karşılanmadığını ileri sürerek, 10.665 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın normal kullanım nedeniyle borunun eskimesinden kaynaklandığını, bunun da teminat kapsamı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın teminat kapsamı içinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, akaryakıt servis istasyonları poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan ve makine mühendisi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda, meydana gelen hasarın harici bir müdahale olmadan yer altından geçen akaryakıt borusunun zamanla oksitlenmesi sonucu çürüyerek delinmesinden kaynaklandığı belirlenmiş olup, davalı vekili bilirkişinin sigorta hukuku uzmanı olmadığı ve hasarın teminat kapsamı dışında bulunduğunu savunarak rapora itiraz etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sigorta poliçesinin özel şartlarında işletmede bulunan makinelerin normal çalışır halde bulunurken önceden bilinmeyen ani ve beklenmedik her türlü sebepten meydana gelebilecek maddi ziya ve hasarların Makine Kırılması Sigortası Genel şartları çerçevesinde teminat kapsamı içinde bulunduğu düzenlenmiş olup, anılan genel şartların 3/H. maddesinde “makinelerin normal işlemesinden ve mutad kullanılmasından doğan aşınma ve yıpranmalardan veya çürüme paslanma veya oksidasyondan… meydana gelen hasarların” teminat dışı olduğu belirtilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece, içinde sigorta hukuku uzmanı olan yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, sigorta poliçesi özel ve genel şartları değerlendirilmek suretiyle meydana gelen hasarın poliçe teminatı içinde olup olmadığının belirlenerek oluşacak sonuca göre bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.