muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/570, Karar No: 2022/1472, Tarih: 09.11.2022

25. Anılan içtihatları birleştirme kararı, saptanan ilkeler ışığında bakıldığında muris tarafından kendisine ait taşınmaz malı mirastan mal kaçırmak amacıyla diğer mirasçılardan bir veya bir kaçına tapu sicil müdürlüğünde resmî memur huzurunda yapılan satışlarla ilgilidir. Bir başka deyişle, 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi için; dava konusu yapılan taşınmazların muris adına tapuda kayıtlı olması, satış işleminin tapu sicil müdürlüğünde resmî memur huzurunda yapılmış olması gerekir. Ancak bu iki koşulun varlığı hâlinde sözü edilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararını uygulama olanağı söz konusu olabilecektir. İçtihadı Birleştirme Kararının sonuç bölümünde muris muvazaasının oluşabilmesi için taşınmazın tapu sicillinde kayıtlı olması yanında murisin tapu sicil memuru önünde iradesini satış doğrultusunda açıklamış olması koşulunun ne anlama geldiğinin saptanması gerekmektedir. Buradaki kastedilen irade açıklaması murisin bizzat tapu memurunun önüne giderek beyanda bulunması değil, her ne biçimde ve her ne yolla olursa olsun murisin iradesinin resmî memura ulaştırılması ve bu iradenin tapudaki muvazaalı devir işlemine esas olmasıdır, yani iradenin hangi vasıta ile değil, hangi amaçla tapu memuru önüne geldiği önemlidir. Ancak İçtihadı Birleştirme Kararına, yorum yoluyla gizli bağış iddialarına yönelik uygulama olanağı sağlanamayacağı unutulmamalıdır. Nitekim bu husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 30.12.1992 tarihli ve 1992/586 E., 1992/782 K. ve 21.09.1994 tarihli ve 1994/ 248 E., 1994/538 K. sayılı kararlarında da açıkça benimsenmiş ve yargısal uygulama anılan kararlar doğrultusunda da istikrar kazanmıştır.

26. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dosya kapsamında miras bırakan ile davalının 1975 yılında evlendikleri, daha sonra anlaşmalı boşanma talebiyle yaptıkları başvuru sırasında aralarında düzenledikleri 20.02.2008 tarihli anlaşma protokolünü mahkemeye ibraz ettikleri, boşanma protokolünde manevi tazminat karşılığı olarak tapuda muris ... adına kayıtlı 6535 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 5 numaralı bağımsız bölümün davalıya devredilmesini kararlaştırdıkları, ... Aile Mahkemesi'nin 21.02.2008 tarihli ve 2007/1412 E., 2008/165 K. sayılı kararıyla boşanma protokolü uygun bulunarak tarafların boşanmalarına karar verildiği, protokolün ilamın eki kabul edilip karara geçirildiği, ilamda boşanma kararının kesinleşmesini müteakip taşınmazın davalı adına tescil edileceğinin tespitine yönelik hükmün yer aldığı, mahkeme kararının 18.03.2008 tarihinde kesinleştiği ve devir işleminin kesinleşen mahkeme kararı uyarınca 02.10.2009 tarihli ve 18826 yevmiye numaralı işlem ile davalı adına tescil edildiği anlaşılmıştır. Somut olayda murisin boşanma protokolü uyarınca yaptığı hâkim önündeki kabul beyanını ve kesinleşmiş bu mahkeme kararı uyarınca yapılan tescil işlemini de sanki tapu sicil memuru huzurunda yapılan bir devir işlemi gibi kabul etmek mümkün değildir. Zira somut olay biçim koşulu yönünden tamamen farklılık göstermektedir. Bir başka deyişle, anılan İçtihadı Birleştirme Kararının somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, mahkemece davacının tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmelidir.

27. Muris muvazaası nedeniyle tapu iptali ve tescil davası ile tenkis davası terditli olarak açılabilir. Bu durumda öncelikle daha kapsamlı olan muvazaa iddiasının araştırılıp değerlendirilmesi ve sonucuna göre tenkis isteğinin incelenmesi gerekmektedir. Eldeki dava muris muvazaası iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil, tescil mümkün olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir. Mahkemece İçtihadı Birleştirme Kararının somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından davacının tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmeli ve terditli taleplerden olan tenkis istemi değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Özel Dairece, davanın reddine karar verilmesi gerektiği yazılmış ise de mahkemenin tenkis talebini değerlendirmesi gerektiği hususu belirtilmediğinden kararın bu değişik gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

28. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının sonuç bölümünde muris muvazaasının oluşabilmesi için taşınmazın tapu sicillinde kayıtlı olması yanında murisin tapu sicil memuru önünde iradesini satış doğrultusunda açıklamış olması koşulundan kastedilenin murisin bizzat tapu memurunun önüne giderek beyanda bulunması anlamına gelmediği, iradenin hangi vasıta ile değil hangi amaçla tapu memuru önüne geldiği hususunun önem taşıdığı, kural olarak taraflar arasındaki bir anlaşmazlığı hükme bağlayan ilamlara karşı muvazaa iddiası ileri sürülemeyecek ise de, somut olayda bu kuralın uygulanamayacağı, zira anlaşmalı boşanma davasında tarafların mal bölüşümünün mahkeme tarafından belirlenmediği, tarafların mahkemeye anlaşma şeklinde bildirdikleri iradeleri ile yapılan mal paylaşımının mahkemece kabul edilip hükme esas alındığı, eldeki uyuşmazlıkta muvazaa nedeniyle iptali istenilen işlemin boşanmaya ilişkin mahkeme kararının değil, tarafların kendi iradeleriyle belirledikleri mal paylaşımına yani temlik işlemine konu edilen işleminin olduğu, açıklanan bu iradenin gerçek irade olmayıp mirasçıdan mal kaçırmak amacını güttüğü iddia edildiğine göre talebin İçtihadı Birleştirme kararı kapsamı içinde değerlendirilmesi ve muris muvazaası nedenine dayanılarak açılan davanın dinlenmesinin gerektiği, aksi yönde uygulamanın İçtihadı Birleştirme kararında varılan sonuç ile de uygun olmadığı, somut olayda murisin mal kaçırma kastıyla hareket ettiği ve temlik işleminin muvazaalı olduğu kanıtlandığından mahkeme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

29. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

30. Bu nedenle direnme kararı yukarıda belirtilen değişik gerekçe ile bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı, 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin direnme konusu kapsamı dışında yer alan temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.11.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17932, Karar No: 2013/21690, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17932 E.  ,  2013/21690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/03/1987-31/12/1991 tarihleri arasında sigortalılığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının murisi ... Yörüsün'ün 01.03.1987-31.12.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının murisi ... 'ün 01.03.1987-31.12.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı yasa kapsamında ... sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının murisinin 01.03.1987-31.12.1991 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğu, 18.02.1987 tarihinden itibaren Silifke Ticaret ve Sanayi Odası'na üye olduğu, 18.02.1987 tarihinden itibaren esnaf ve sanatkarlar siciline kayıtlı olduğu, davacının murisinin sağlığında davalı Kurumda sigortalı olarak tescilinin bulunmadığı, ancak davacının murisine davalı Kurum tarafından gönderilen 22.09.1989 tarih, 16504 sayılı yazıda; Silifke Vergi Dairesindeki kayıtlara göre 01.03.1987 tarihinden itibaren gelir vergisi mükellefi olduğunun ve bunun için de 1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesi gereğince vergi mükellefiyetinin başlangıç tarihinden itibaren tescilini yaptırması gerektiğinin, bugüne kadar yaptırmadığının anlaşıldığının, yazıyı tebliğ aldığı 15 gün içinde ...'a giriş bildirgesini tanzim ettirip tescilini yaptırmadığı takdirde ...'a girişinin müdürlükçe yapılıp ... Yasasının şahsına yüklediği kendiliğinden sigortalılık tescilini yaptırmadığından hakkınızda suç duyurusunda bulunulacağı şeklinde bildiriminde bulunulduğu, mahkemece davalı Kurumun davacının murisinin vergi mükellefiyetinden haberdar olduğu anlaşıldığından re'sen tescil yükümlülüğü bulunduğundan yola çıkılarak davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüş, 17.04.2008 tarihli 5754 sayılı Yasa ile değişik 5510 sayılı Yasa’nın 4/b maddesinde hizmet aktine bağlı olmaksızın kendi adı ve hesabına bağımsız çalışanların sigortalılıkları için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı yeterli görülmüştür.

1479 sayılı ... kanununda 506 sayılı Yasa'nın 79/10.maddesine benzer şekilde geçmiş günlerin tesbitine yönelik yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla ... Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tesbitine olanak yoktur. 24.07.2003 tarihli 4956 sayılı Yasa'nın 47.maddesi ile 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 18.maddede bu kanuna göre sigortalılık nitelikleri taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olan sigortalıların sigortalılıklarının bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma ... olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olan hesaplanacak prim borçlarının tamamını tebliğden itibaren bir yıl içinde ödemede bulunduklara taktirde bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

1479 sayılı Kanun'un geçici 18.maddesinde, ...'a kayıt ve tescil yükümlülüğünün sigortalılara yükletilmiş olduğu açıktır. Yasada, "... sigortalılık nitelikleri taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların..." demekle sigortalıların tescil edilmesinin sigortalıların talep etmesine bağlı tutulduğu açıkça anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının murisinin sağlığında davalı Kuruma kayıt ve tescili konusunda başvuruda bulunmadığı anlaşıldığından ve Yasa hükmünün sigortalılık tescili konusunda sorumluluğu açıkça sigortalılara yüklemesi karşısında davalı Kurumun vergi mükellefiyetinden haberdar olduğu davacıyı re'sen sigortalı olarak tescil etme yükümlülüğünden de söz edilemeyeceğinden davanın reddine karar vermek yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9446, Karar No: 2008/17160, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9446 E.  ,  2008/17160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KATILAN DAVACI : ORMAN YÖNETMİİ

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Köy Tüzelkişiliği vekili ile katılan davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davaya konu taşınmaz kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 11 parsel ayılı taşınmaz 2056,12 m² yüzölçümü ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı köy tüzel kişiliği ... ve ... Mevkiinde bulunan çekişmeli taşınmazın önceden ... köyünü oluşturan dokuz aile olan ... ..., ... ..., ..., ..., ... ..., ... ..., ... ... ..., ... ... ve ... ... adlarına tapuda kayıtlı bulunduğu ve ... Köyünün ortak malı olan yer olduğunu ileri sürerek ... Köyü tüzel kişiliği adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında Orman Yönetimi dava konusu parselin orman sayılan yerlerden olduğundan orman niteliği ile hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece davacını ve katılan davacının davasının REDDİNE; çekişmeli taşınmazın ,tespit gibi tapuya tesciline, karar verilmiş, hüküm davacı ... KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ vekili ile katılan davacı ... YÖNETİMİ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve taşımazın tespit tarihinden önce 20 yılı aşkın süredir davalının gecikmesiz aralıksız ... sıfatıyla zilyetliğinde olduğu, davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin dayandığı Ömerkan Nahiyesi Miştin Köyü Keferdide mevkiinde, ... tarla cinsli T.EVVEL 1316 D. Tarih 4 sayılı 80 dönüm yüzölçümlü, imar yoluyla ... Oğlu ... ,... Oğlu ...,... Oğulları ... ,...,... ve ... Oğlu ... ve ... Oğlu ... ve ... ... Oğlu ... Ve ... Ve ... ... adına kayıtlı, doğusu, genel yol, batısı, ... toprağı kuzeyi, Faki toprağı güneyi, Miştin toprağı sınırlı tapu kaydının çekişmeli parsele uymadığı

-2-

2008/9446-17160

-2-

2008/9446-17160

gibi, tapu kaydı maliklerinin davacı köy Tüzel Kişiliğinin miras bırakanı olmadığı ve davacı köy tüzelkişiği veya tapu maliki mirasçılarının taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı, davalının zilyetliği ve tapu kaydının 1316 (1900) tarihli olması insan ömrü ile ve maliklerin ölüm tarihleri göz önünde bulundurulduğunda, dayanılan tapu kaydının 3402 Sayılı Yasanın 13/B-c. maddesi gereğince yasal değerini yitirmiş olması nedeniyle kaydın taşınmaza ait olduğu bir an için kabul edilse bile, tapu kaydına değer verilemeyeceği göz önünde bulundurularak davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği ve katılan ... Yönetiminin davasının reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 02/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21257, Karar No: 2011/3763, Tarih: 07.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21257 E.  ,  2011/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ile davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ... hakkında ki davanın husumetten reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Harcı yatırılmayan ve temyiz defterine de kaydı yapılmayan davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi gereği kamulaştırma, mal sahibi yönünden kamulaştırma işleminin tebliği ile başlar. Kamulaştırma işlemi davacılar murisine tebliğ edilmediğinden mal sahibi yönünden kamulaştırma mevcut değildir. Hukuki nitelendirme hakime ait olduğundan davalı idarenin eyleminin kamulaştırmasız el atma olarak nitelendirilmesi doğrudur.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsallerden biri Anonim Şirketine satış olup özel amaçlı olduğu gibi, dosyaya getirtilen Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilerek fazla bedele hükmedilmesi nedeniyle raporlar inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, yakın zaman içinde benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbedilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, geçerli olmayan rapor esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20719, Karar No: 2017/36430, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20719 E.  ,  2017/36430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7026, Karar No: 2016/7093, Tarih: 30.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7026 E.  ,  2016/7093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla tehdit suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2015 tarihli ve 2014/464 esas, 2015/168 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 23/06/2015 tarihli ve 2015/701-507 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/07/2015 tarihli ve 2015/797 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.