muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11645, Karar No: 2022/1459, Tarih: 07.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11645 E.  ,  2022/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, bir kısım davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ödemeye ilişkin bent yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın, aleyhine bir durum oluşmadıkça kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı idare vekili yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra; bir kısım davalılar vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, İzzettin Mahallesi 189 ada 24 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün ödemeye ilişkin bendi düzeltilmek suretiyle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İlk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak kararın kesinleşmesi ile ödenmesine hükmedilen kısmın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 07.04.2021 tarihli kararı ile davalılara ödenmesine karar verildiğinden, bu kısma bölge adliye mahkemesinin karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesi karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 2021/475E - 2021/767K sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

5 numaralı bendinde yer alan (İlk Derece Mahkemesi karar tarihi olan 07/10/2020) ibaresinin çıkartılarak yerine (07.04.2021) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9878, Karar No: 2017/11632, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9878 E.  ,  2017/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/17721, Karar No: 2021/6672, Tarih: 25.05.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/17721 E.  ,  2021/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ...’un elinde kutu ile iş merkezleri civarında şüpheli hareketler sergilemesi üzerine önleme araması kararı uyarınca göndericisi sanık ..., alıcı kısmında sanık ...’un eşinin adı yazılı olan kargo kutusunda yapılan aramada 9 adet kaçak cep telefonunun ele geçirildiği, sanık ...’in yakalamadan sonra ilgili kolluk birimine giderek cep telefonlarının kendisine ait olduğunu beyan ettiği olayda; sanıkların aşamalardaki çelişkili beyanları, sanık ...’in telefon alım satım işiyle uğraşması ve dosya kapsamına göre sanıkların ticari olarak cep telefonlarını bulundurdukları, üzerlerine atılı toplu kaçakçılık suçunu işledikleri gözetilmeksizin sanıkların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

2- Sanıklar ... ile ...’in kolluk beyanları ile mahkemedeki savunmaları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm tesisi,

3- Dava konusu eşya cep telefonu olduğu halde gerekçeli kararda bandrolsüz sigara denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11106, Karar No: 2010/21124, Tarih: 09.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11106 E.  ,  2010/21124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine,... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın yüzölçümünün dosya içinde mevcut tapu kaydına göre 500,17 m2 olduğu, ancak bilirkişi kurulu raporunda 5000,17 m2 olarak belirtildiği ve fen bilirkişi raporunda el atılan kısmın 518m2 olarak hesaplandığı anlaşıldığından, bu çelişki giderilecek şekilde taşınmazın tapu kaydının tedavülleri ile birlikte ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.05.2008 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ... Belediye Başkanlığından sorulduktan,

3) Davaya konu edilen ve mahallinde yapılan keşif sırasında taşınmazın içinde bulunan evin bodrum katı önünde tespit edilen 2 adet zeytin ağacı kökünün dosyada mevcut fen bilirkişi raporuna ekli kroki üzerinde işaretlettirildikten,

4-Genişlemeden önceki haliyle yolun karayolları ağı içinde olup olmadığının Karayolları Bölge Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/295, Karar No: 2017/10230, Tarih: 28.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/295 E.  ,  2017/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3280, Karar No: 2023/7860, Tarih: 13.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/3280 E.  ,  2023/7860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/120 E., 2022/120 K.

SAYISI : 2021/İHK-43275

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü - İtirazın Kısmen Kabulüne

SAYISI : 2021/163847

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kazadan dolayı yolcu konumundaki müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 20.09.2021 tarihli dilekçesi ile talebini 106.955,13 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulsüz olduğunu, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, ödeme yapıldığını ve kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu, ticari araç olduğundan avans faizine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda başvurunun kabulü ile 106.955,13 TL’nin 05.04.2021 tarihinden itibaren avans faizi işletilerek başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, başvurunun usulsüz olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, ödeme yapıldığını, ibraname imzalandığını, avans faizin hükmedilemeyeceğini, ıslah dilekçesinin tebliğ edilmediğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, başvurunun usulsüz olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, ödeme yapıldığını, ibraname imzalandığını, avans faizin hükmedilemeyeceğini, ıslah dilekçesinin tebliğ edilmediğini ve vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, başvurunun usule uygun olduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olduğu, ödemenin yetersiz olduğu, ticari araç olduğundan avans faizin hükmedilmesinin doğru olduğu, itiraz aşamasında davalının ıslahtan haberdar olduğu ve vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiği gerekçesiyle itirazın vekalet ücreti bakımından kısmen kabulü ile kararın bu bölümünün düzeltilmesine, davalı vekilinin diğer itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, başvurunun usulsüz olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, ödeme yapıldığını, ibraname imzalandığını, avans faize hükmedilemeyeceğini, ıslah dilekçesinin tebliğ edilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ... Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 07.05.2020 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmasına, başvurunun usule uygun olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun olmasına, ödemenin yetersiz olmasına, ibraname düzenlenmesinden itibaren 2 yıllık hak düşürücü süre içerisinde başvuruda bulunulmuş olmasına, davacı otobüste yolcu olduğundan avans faizin hükmedilmesinin doğru olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya kapsamından, davacının başvurusunda davalı tarafça yapılan ödemenin yetersiz kaldığını beyan ettiği, % 14 oranında maluliyete dayandığı, maluliyet oranı bakımından kendisini bağladığı anlaşılmaktadır. Şu durumda hakem heyetince, % 14 oranındaki maluliyete göre ödeme tarihindeki veriler esas alınarak hesaplama yapılıp, yetersiz olması halinde % 14 oranındaki maluliyete göre hesap tarihindeki verilere göre hesaplanan tazminattan ödemenin güncellenmiş hali düşülerek bakiye kısmın hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34, Karar No: 2022/9311, Tarih: 30.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/34 E.  ,  2022/9311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 14.11.2018 tarihli, 2018/4875-2018/10796 sayılı ve Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 16.01.2020 tarihli, 2019/184-2020/1252 sayılı kararları ile oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu tarafından 27.10.2020 tarihli, 2020/Bşk-15-2020/35 sayılı kararla Dairemizin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilerek, dosyanın Dairemize gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede:

Sanık ...’ın, eski kız arkadaşı olan 16 yaşındaki mağdur çocuk ...’nın üzerinde iç çamaşırı olan fotoğraflarını, 18 yaşından küçük olan tanıklardan .'in . hesabına gönderdiği ve.'a da cep telefonundan gösterdiği iddiasına dayalı olarak, sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kamu davası açıldığı olayda; Gerek sanık ...’ın gerek hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın savunmalarına göre, mağdur çocuğun iddianameye konu edilen özel fotoğraflarının, mağdur çocuk tarafından, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’a gönderilmiş olması, soruşturma evresinde kolluk görevlilerince düzenlenen 17.03.2015 tarihli cep telefonu inceleme tutanağında, sanık ...’a ait cep telefonunda ve . adlı uygulamada mağdur çocuğun iç çamaşırlı ya da çıplak herhangi bir fotoğrafının bulunmadığının ifade edilmesi, aynı doğrultudaki ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporu, tanıklar İrem ile .’ın, sanık ... tarafından, kendilerine, iddianameye konu edilen özel fotoğrafların ifşa edilmediğine dair kovuşturma evresindeki yeminli anlatımları karşısında, mağdur çocuğun dava konusu özel fotoğraflarını eski erkek arkadaşı olan sanık ...’a .adlı uygulama üzerinden gönderdiğine ve söz konusu fotoğrafların sanık ... tarafından tanıklar . ile .’a ifşa edildiğine dair iddianın soyut aşamada kaldığı, öte yandan, sanık ..., eski kız arkadaşı olan tanık .nun şikayete konu fotoğrafı kendisine göndermesi üzerine, mağdur çocukla aralarındaki ilişkiyi bilen tanık .’a, bu fotoğrafı göstererek, “Fotoğraftan bilgin var mı?” diye sorduğunu ve onun da okulda başka arkadaşlardan gördüğünü söylediğini beyan etmiş ise de, sanık ...’ın söz konusu beyanının, tanık.’ın duruşmada alınan; “…. bana ...'nın deniz cafe isimli yerde otururken normal bir fotoğrafını gösterdi, ancak müstehcen bir fotoğraf değildi…” şeklindeki yeminli anlatımıyla doğrulanmadığı; ayrıca, sanık ...’ın beyanı kısmi ikrar olarak nitelendirilse bile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.09.2022 tarihli, 2018/367-2022/552 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, başkaca yan delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak isnat edilen eylemlerin sanık ... tarafından gerçekleştirildiği sonucuna varılamayacağı anlaşıldığından, sanık ...’ın, TCK'nın 134/2. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasını gerektirir bir eylemde bulunduğuna dair, mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle üzerine atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin yerel mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24170, Karar No: 2013/7629, Tarih: 27.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24170 E.  ,  2013/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2,51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına davaya katılma talebinde bulunulduğu ve talebe atfen “müşteki kurumun” katılan olarak kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında ...'nun katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

İzmir 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun 04.04.1991 tarih ve 2809 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen alanda yer alan, İzmir İli, Selçuk İlçesi, Kalealtı Mevkii, 92 pafta, 2005 parselde, suç tarihinde Selçuk Belediyesi görevlilerince, sanığın kaçak inşaat yaptığı ve burayı hayvan damı olarak kullandığına dair yapı tatil zaptı tutulması üzerine, sanık hakkında kamu davası açıldığı, dosya içerisinde mevcut kadastro teknisyeni ve inşaat mühendisi bilirkişi kurulu raporuna göre, dava konusu taşınmaz üzerinde, 19,60 x 4,80 metre ölçülerinde zemine 0,50 metre beton dökülerek, üzerine 14 adet demir kutu profilden dikmelerle taşınan aynı boyutta demir profilden makaslar monte edildiği, üstünün oluklu trapez metal levha ile kapatıldığı, ancak tespit sırasında bu duvarların yıkılmış olduğu, kaçak inşaat, her ne kadar duvarlar yıkılarak yarı açık hale getirilmiş ise de, 2863 sayılı Kanun kapsamında, izinsiz fiziki müdahalede bulunulduğunun bildirildiği, yine dosya içerisinde mevcut arkeolog bilirkişi raporuna göre, suça konu yerin 1. derece arkeolojik sit alanında kaldığı, burada çukur kazılıp, sonradan doldurulduğu ve 7x2'şer adet metal profilden metal bir çatı konuşlandırılmış olduğu ve burada bir hayvan damı oluşturulduğunun belirtildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5601, Karar No: 2012/6133, Tarih: 19.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/5601 E.  ,  2012/6133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :09.01.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı K. M.. 07.02.2012 tarihli temyiz dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2012 (Pzt.)