muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9196, Karar No: 2014/11991, Tarih: 18.09.2014

Hâkim bu durumda gerekli önlemleri alır."

T.M.K.406.maddesi "Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır." Hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, davacı, davasında, savurganlık, alkol veya uyuşturucu bağımlılığı, kötü yaşama tarzı, kötü yönetimi düzenleyen ve bu nedenle vesayeti gerektiren T.M.K.nunun 406.maddesi kapsamında bir istemin bulunmadığı, davalı eşinin gelişi güzel harcamalarından dolayı,evlilik birliğinin sarsılması, birlikteki yaşamlarının devamı sırasında evli eşlerin evlilik birliğinin korunması amacı ile davacı tarafından, davalı eşin harcamalarına kısıtlama getirilmesi istemi ile açılan ve T.M.K.188,190,196,198 ve 199 maddelerinin tartışılması gereken bir dava olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince...ı Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5050, Karar No: 2019/5006, Tarih: 09.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5050 E.  ,  2019/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararında, aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında farklı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmalardan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğunun belirtildiği, UYAP'ta yer alan bilgilere göre hükmün açıklandığı duruşmanın yapıldığı 30/04/2015 tarihinde başka bir suçtan dolayı Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, duruşmaya getirilmesi ya da SEGBİS aracılığıyla bağlanılması suretiyle duruşmaya katılımının sağlanması gerekirken yokluğunda mahkumiyetine karar verilerek 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6230, Karar No: 2022/17457, Tarih: 24.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6230 E.  ,  2022/17457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti diğer suça sürüklenen çocuklar Kaya Dikmen ve ... ile birlikte katılan ...’e ait iş yerine camını kırmak ve katılan ...’ın iş yerine ise kapısını kanırtarak girmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın suç tarihinde yürürlükte bulunan 116/2, 119/1-c, 31/3 ve 151/1, 31/3. maddelerinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımının, 15.04.2016 olan birinci mahkûmiyet tarihi ile 18.03.2022 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 216/3. maddesine aykırı olarak, hükümlerin verildiği 18.03.2022 tarihli oturumda hazır olan suça sürüklenen çocuklardan son sözleri sorulmadan yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10894, Karar No: 2018/3250, Tarih: 07.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10894 E.  ,  2018/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/04/2016 tarih ve 2014/679-2016/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin çocuklar için kostüm tasarlayarak çeşitli okul, kreş, tiyatro ve dans okullarına satış yaptığını, aynı alanda faaliyet gösteren davalının müvekkilinin 2012 yılı kataloğunda yer alan HYV006 kodlu tasarımı aynen alarak kendi kataloğuna koyduğunu, sadece kostümü giyen çocuğun kafasını fotoşopla değiştirerek ürünü aynen kullanan davalının bu eyleminin müvekkilinin işletmesine zarar verdiğini, tescilsiz tasarımların TTK'nin haksız rekabete ilişkin hükümleri ile korunduğunu ileri sürerek davalının eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunun tespitini, haksız rekabetin önlenmesini, 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu ürünün çocuklar için üretilmiş bir kelebek kostümü olduğunu, bu tür kostümlerin hepsinin birbirine benzediğini, davacının bir zararının doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu kostümün davacı tarafça tasarlanıp davacının atölyesinde dikiminin yapıldığı, HYV006 no ile davacı kataloğunda yer aldığı, davalının ürün kataloğunun 13. sayfasında da modelin baş kısmı yerine başka bir çocuk fotoğrafı monte edilmek suretiyle davacıdan herhangi bir izin almaksızın yer aldığı, bu durumun TTK'nin 55. maddesinde belirtilen dürüstlük kuralına aykırı davranış ve ticari uygulama olarak değerlendirildiği, haksız rekabet oluşturan eylem nedeniyle davacının zararının gerçekleştiğini kanıtlayıcı nitelikte delil bildirmediği, kabul edilen haksız rekabetin tek başına maddi tazminat istemini haklı kılmayacağı, davacının emek harcayarak oluşturduğu ve kataloğuna koyduğu kostümün davalının izinsiz olarak davalı kataloğunda yayınlanmış olması, davacının bunu kendi müşteri çevresinden öğrenmiş olmasının davacının iş ilişkisi içerisinde bulunduğu müşteri çevresi ile kostümlerinin özgünlüğü konusunda şüpheye yol açabilecek olduğu birlikte değerlendirildiğinde manevi tazminat şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının davacıya ait 2012 yılı ... 10. sayfasında yer alan HYV006 kod nolu kostümün kopyalanması suretiyle davalı katoloğuna alınması eyleminin haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile haksız rekabetin önlenmesine, maddi tazminat isteminin reddine, 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, tescilsiz tasarıma dayalı haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının kataloğunda yer alan kelebek kostümü ürününün davacı kataloğunda yer alan kostümle karşılaştırılmak suretiyle haksız rekabetin varlığı tespit edilmiş ve haksız rekabetin önlenmesine karar verilmiştir. Davalının kataloğuna, davacı kataloğundaki ürünü koymak suretiyle haksız rekabette bulunduğu tespit edildiğine göre, davacının ekonomik geleceğin sarsılması nedeniyle uğradığı zarar belirlenmeli, uğranılan zarar miktarının tam olarak tespit edilememesi halinde ise TBK'nin 50/2. maddesi uyarınca hakim tarafından zarar miktarı hakkaniyete göre belirlenmelidir. Mahkemece, davacının uğradığı zarar tespit edilememişse de TBK'nin 50/2. maddesi uyarınca bir değerlendirme yapılmak suretiyle maddi tazminat miktarı belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi yerinde olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12043, Karar No: 2018/5268, Tarih: 13.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12043 E.  ,  2018/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.09.2014 gün ve 2014/693-2014/498 sayılı kararı bozan Daire’nin 31.05.2016 gün ve 2015/14165-2016/6000 sayılı kararı aleyhinde davalılardan ... Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin çorap üretim faaliyetinde bulunduğunu, ...'da mukim dava dışı firmaya çorap kutusu siparişi verdiklerini, ...'te bulunan fabrikalarına kutuların getirilmesi için davalı ...'a ait kamyona yüklendiğini, yolda davalı ...'un sürücüsü, diğer davalı şirketin işleteni ve maliki bulunduğu tankerle çarpışma sonucunda, davacının kutularının bulunduğu kamyonun devrildiğini, çorap kutularının kaza sonucu kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek, ....000 TL'nin kaza tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile ....791,18 TL'nin davalılardan tahsiline dair verilen kararın davacı vekili, davalı ... Ltd. Şti. ile ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalılar ... Ltd. Şti. ve ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... Ltd. Şti. ve ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan ... Ltd. Şti. ve ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ... Ltd. Şti. ve ...'dan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/516, Karar No: 2018/1121, Tarih: 23.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/516 E.  ,  2018/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul 2. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 12.03.2009 gün ve 2007/607 E., 2009/85 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 28.05.2010 gün ve 2009/8229 E., 2010/7294 K. sayılı kararı ile;

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul 2. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 12.03.2009 gün ve 2007/607 E., 2009/85 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 28.05.2010 gün ve 2009/8229 E., 2010/7294 K. sayılı kararı ile;

“...Davacılar, Soyak Olympiakent adıyla bilinen projede yer alan 13. bölge, D - 11 blokta yer alan 11 nolu daireyi davalı TOKİ adına vekaleten davalı ...Ş.’den 250.840,00 TL bedelle 24/12/2005 tarihli Taşınmaz Satış Sözleşmesi ile satın aldıklarını, taşınmazı Kasım 2006 tarihinde teslim alıp fiilen Mart 2007 tarihinden sonra kullanmaya başladıklarını, davalıların satış sırasında reklamını yaptıkları projede müşterilerine satın alacakları daire/villa ile birlikte 1 milyon m2 arazi üzerinde, 450 bin m2 yeşil alan içerisinde 50.000 ağaçla çevrili, yüzme havuzları, yürüyüş, koşu ve bisiklet parkurları, buz pateni ve buz hokeyi pistleri, kaykay/ dağ bisikleti ve rollerblade pistleri, beachveoley sahaları, tırmanma duvarı, basketbol ve tenis kortları, İlköğretim okulu, ticaret merkezi, sosyal tesisler vb. beklentilerin üzerinde sosyal ve sportif imkanlar sunarak, kaliteli, sağlıklı, güvenli ve huzurlu bir yaşam alanı inşa ve teslim edileceğinin ilan edildiğini, ancak sitenin genel çevre duvarının ve demir parmaklıklarının dahi büyük ölçüde tamam olmadığını ve vaat edilen “ 24 saat özel güvenlik” sisteminin işlemediğini, site çevresinin 50.000 ağacın varlığı bir yana neredeyse çıplak bir görüntüye sahip olduğunu, projede gösterilen ve standardı vaat edilen havuzların belirli bir büyüklük ve inşa standardının bulunmadığını, temizlik ve suyun kimyasal ilaçlanmasına müsait olmadığını, taşınmazın önünden ve arkasından kamuya ait son derece işlek yolların geçtiğini, toz ve gürültüye maruz kaldığını, site içinde site sakinlerine ait olacağı vurgulanan özel yaşam ve spor kompleksi vaat edilmesine rağmen 518 nolu adada site sakinlerine özel bir kompleksin olmadığını, hatta bu alanın Toki’nin malı olduğunu, diğer ortak yaşam alanları, parkurlar ve peyzajlı yeşil alanların fiili durumu itibarıyla çevre duvarı ve güvenliğinin olmaması sebebiyle kamuya açık hale dönüştüğünü, kompleks içinde Soyak Olimpiakent isimli bir okul yapılacağı belirtilmiş olmasına rağmen projeden bağımsız bir okul yapıldığını, davalıların taahhütlerini yerine getirmemeleri nedeniyle satın aldıkları taşınmazın değerinin düştüğünü, davalıların yaptıkları reklam ve tanıtımlarla kendilerini kasten yanılttıklarını ve ayıplı mal sattıklarını ileri sürerek, ağır kusur ve hile ile gizlenen ve %50 nispetinde değer kaybına sebep olan ayıp ve eksikliklerin davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen giderilmesine, bunun mümkün olmaması halinde ise fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı .....A.Ş., davalı Toki’ye vekaleten satış yaptıklarını, hukuken taraf olmadıklarını, davanın husumetten reddi gerektiğini, satılan taşınmazda ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı Toki, inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, sosyal donatı alanlarının, okul, yeşil alan, spor ve ticaret tesisleri imar yollarının özel mülkiyete konu yapılamayacağını, bu yönde bir taahhüdün olmadığını, 518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, okulun bir mahalleye tahsisinin mümkün olmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Davalı Banka, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacıların konutunu teslim aldıktan sonra 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun ve BK. 198. maddesinde öngörülen sürelerde davalılara yapılmış ayıp veya eksik işler ihbarı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların davalı ...’na yönelik tüm, diğer davalılara yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların davalı ...’na yönelik tüm, diğer davalılara yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacıların satın aldıkları dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. ”Soyak Olympiakent” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve villaların satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, yüzme havuzları, basketbol sahaları, beachvolley sahası, tenis kortları, buz hokeyi ve buz paten pisti, rollerblade, kaykay alanları, tırmanma duvarı ve daha pek çok olanağın bulunacağının belirtildiği, ne var ki taahhüt edilen bu spor kompleksinin mülkiyeti Toki’ye ait olan 518 ada üzerinde inşa edildiği ve Toki tarafından halka açık hale getirildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davalı .....A.Ş., her ne kadar 518 ada üzerinde yapmayı vaat ettiği spor kompleksini taahhüdüne uygun biçimde tam ve eksiksiz inşa ettiğini, davacının yararlanmasına hiçbir engel bulunmadığını, bu spor kompleksinin sadece site sakinlerine özel ve münhasıran onların kullanımına açık olacağı taahhüdünde bulunmadıklarını savunmuşsa da; “Soyak Olympiakent” projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında tanıtım maketlerinde ve broşürlerinde, spor kompleksinin gösterilmesi, bu şekilde projenin reklamının yapılması nedeniyle davacıda bu yerlerin siteye dahil olduğu intibaı uyandırılmıştır. Dolayısıyla, söz konusu sosyal tesislerin, mülkiyeti Toki’ye ait olan 518 ada üzerinde yapılmış olması, alıcının satın alma kararını etkileyen, taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, sosyal tesislerin Toki’ye ait taşınmaz üzerine yapılmış olması, “açık ayıp” olarak nitelendirilip, davacının konutu teslim aldıktan sonra 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun ve BK. 198. maddesinde ön görülen sürelerde davalılara yapılmış ayıp veya eksik işler ihbarı bulunmadığından davanın reddine karar verilmişse de, dava konusu olayda 4077 sayılı yasada düzenlenen “ayıplı ifa” değil “eksik ifa” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir...”

gerekçesi ile oy çokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

gerekçesi ile oy çokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava eksik ifa iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalılara ait “Soyak Olympiakent” adıyla bilinen projede yer alan 13. bölgedeki daireyi, 250.840,00 TL bedelle, 24.12.2005 tarihinde “Taşınmaz Satış Sözleşmesi” akdederek Türkiye Garanti Bankası A.Ş. ’den temin edilen 110.840,00 TL tutarlı ve 120 ay geri ödemeli kredi ile satın aldığını, sözleşmeyi davalı ... (SOYAK) A.Ş.’nin kendi adına asaleten, T.C. Başbakanlık Toplu Konut İdaresi (TOKİ) adına vekaleten satıcı sıfatıyla imzaladığını, taşınmazın Kasım 2006 tarihinde teslim alınıp fiilen Mart 2007 tarihinden itibaren kullanılmaya başlandığını, davalıların markasının yerleşik bilinirliği ve güvenirliliği ile TOKİ’nin kamu kurumu olmasına itibar edilerek satın alınan bağımsız bölümün fiilen kullanılmaya başlanılmasından sonra fiili durumun satıcıların taahhüt ettiği hususlara uymadığının anlaşıldığını (direnme noktası dışında kalan sair ayıp ve eksiklik iddialarının yanı sıra) genel görünüm itibari ile sitenin; bölgelerinin tam ortasında duran yer alan 518 adada bulunan spor ve yaşam kompleksi alanlarının site sakinlerine özel olacağı vaat edilmesine rağmen aslında TOKİ’ye ait ve kamunun kullanımına açık, yönetiminin idareye ait olacağı bir yapı olduğu, bu durumun taşınmazın değerini ve taşınmazdan beklenen faydayı azalttığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, 24.09.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 35.000 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar Garanti Bankası, TOKİ ve SOYAK A.Ş. vekilleri benzer savunmalarında davada müvekkillerinin sıfatının bulunmadığını, ayıp iddialarının haksız olduğunu, süresinde ihbarda da bulunulmadığını, Olympiakent’in 14 bölgeden oluştuğunu, hepsinin iskânının alınıp kat mülkiyetine geçildiğini, ticaret merkezi, okul ve spor tesislerinin, yürüyüş ve bisiklet parkurlarının yapıldığını, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, her sitenin yüzme havuzunun ve sosyal tesislerin olduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını, sosyal donatı alanlarının, okul, yeşil alan, spor ve ticaret tesisleri ile imar yollarının özel mülkiyete konu yapılamayacağını, aksi yönde bir taahhütlerinin olmadığını, yönetim plânının incelenmesinde bu hususun görülebileceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.