muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5293, Karar No: 2010/8809, Tarih: 17.06.2010

”...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve villaların satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, yüzme havuzları, basketbol sahaları, beachvolley sahası, tenis kortları, buz hokeyi ve buz paten pisti, rollerblade, kaykay alanları, tırmanma duvarı ve daha pek çok olanağın bulunacağının belirtildiği, ne var ki taahhüt edilen bu spor kompleksinin mülkiyeti ...’ye ait olan 518 ada üzerinde inşa edildiği ve ... tarafından halka açık hale getirildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davalı ... İnşaat..A.Ş., her ne kadar 518 ada üzerinde yapmayı vaat ettiği spor kompleksini taahhüdüne uygun biçimde tam ve eksiksiz inşa ettiğini, davacının yararlanmasına hiçbir engel bulunmadığını, bu spor kompleksinin sadece site sakinlerine özel ve münhasıran onların kullanımına açık olacağı taahhüdünde bulunmadıklarını savunmuşsa da; “...” projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında tanıtım maketlerinde ve broşürlerinde, spor kompleksinin gösterilmesi, bu şekilde projenin reklamının yapılması nedeniyle davacıda bu yerlerin siteye dahil olduğu intibaı uyandırılmıştır. Dolayısıyla, söz konusu sosyal tesislerin, mülkiyeti ...’ye ait olan 518 ada üzerinde yapılmış olması, alıcının satın alma kararını etkileyen, taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, sosyal tesislerin ...’ye ait taşınmaz üzerine yapılmış ve kamuya açık hale getirilmiş olması, “gizli ayıp” olarak nitelendirilmiş ise de, dava konusu olayda 4077 sayılı yasada düzenlenen “ayıplı ifa” değil “eksik ifa” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Bu durumda mahkemece yapılacak ..., konusunda uzman

2010/5293-8809

kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyeti aracılığı ile, dava konusu spor kompleksinin siteye dahili halinde davacının satın aldığı konutun değeri ile siteye dahil edilmemesi halindeki değerinin belirlenmesi, yapılacak oran sonrası davacıların isteyebileceği bedel indirimi miktarının taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli raporla tespit edilmesi ve bu değer farkının ödetilmesine karar verilmesidir. Mahkemece, değinilen bu hususlar göz ardı edilerek, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacı, dava dilekçesinde, alacağın yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Mahkemece, reeskont faizine hükmedilmiştir. HUMK 74. md. gereğince "Hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez". Bu nedenle, mahkemece talebin aşılması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacı, dava dilekçesinde, alacağın yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Mahkemece, reeskont faizine hükmedilmiştir. HUMK 74. md. gereğince "Hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez". Bu nedenle, mahkemece talebin aşılması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Mahkemece, davalı yüklenici ... İnşaat…A.Ş’nin diğer davalı ...’ye vekaleten sözleşme imzaladığı, B.K’nun 32/1 maddesi hükmü kapsamında sözleşmeyi bir başkasına vekaleten imzalayan kimsenin o sözleşmenin tarafı sayılamayacağı, sözleşmeden doğan hak ve borçların temsil olunan ...’ye ait olduğu, satıcı bakımından söz konusu olan ayıba karşı tekeffül borcundan ... İnşaat...A.Ş’nin sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davalı ... İnşaat...A.Ş yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir. Davacı, davalının imalatçı-üretici sıfatı ile sorumlu olduğunu ileri sürmüşlerdir. Dosya içerisinde bulunan 31.10.2003 tarihli, davalı ... İnşaat...A.Ş ile ... arasında imzalanan sözleşmede de, davalı ... İnşaat...A.Ş’nin yüklenici sıfatı ile konutları inşa ettiği anlaşılmaktadır.İmalatçı-üretici kavramı ve sorumluluğu 4077 Sayılı Yasa'nın 3.ve 4.maddelerinde düzenlenmiştir. TKHK’nun 4/3 maddesine göre; İmalatçı-üretici, satıcı, bayi, acente, ithalatçı ve 10. maddenin beşinci fıkrasına veya 10/B maddesinin dokuzuncu fıkrasına göre kredi veren, ayıplı maldan ve tüketicinin bu maddede yer alan seçimlik haklarından dolayı müteselsilen sorumludur. Hal böyle olunca, imalatçı-üretici durumunda bulunan davalı ... İnşaat...A.Ş’ye husumet yöneltilebilir. Mahkemece, bu davalı yönünden de uyuşmazlığın esasının çözümlenmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

5-Bozma nedenine göre davalı ... İnşaat...A.Ş’nin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2010/5293-8809

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’nin ve davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İnşaat...A.Ş’nin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 17.6.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamından davacının dava konusu ettiği ayıp ve eksiklerle ilgili olarak dosyaya ibraz edilen, bilirkişi raporları, projeler, tapu kayıtları ve tüm delillerden; taahüt edilen projenin, takriben 1000 dönümlük arazi üzerinde adalar bazında bir çok siteden oluşan çok büyük bir proje olduğu ve taahhüt edilen hususların projeye uygun gerçekleştirildiği anlaşılmaktıdır.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamından davacının dava konusu ettiği ayıp ve eksiklerle ilgili olarak dosyaya ibraz edilen, bilirkişi raporları, projeler, tapu kayıtları ve tüm delillerden; taahüt edilen projenin, takriben 1000 dönümlük arazi üzerinde adalar bazında bir çok siteden oluşan çok büyük bir proje olduğu ve taahhüt edilen hususların projeye uygun gerçekleştirildiği anlaşılmaktıdır.

Davacının eksik ve ayıplı olduğunu iddia ettiği unsurlardan spor kompleksinin "... kent" projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında, tanıtım maketlerinde gösterildiği ve projenin reklamının bu şekilde yapıldığı, bu nedenle davacıda bu yerlerin siteye ait olduğu intibanın uyandırıldığı, halbuki; taahüt edilen sporkompleksinin mülkiyeti ...'ye ait 518 ada üzerine inşa edildiği ve ... tarafından halka açık hale getirildiği, bu durumun ayıplı ifa değil "eksik ifa" mahiyetinde olduğu bu yüzden davacının 10 yıllık zamanaşımı süresinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği yolundaki dairemiz çoğunluğunun bozma görüşüne katılmıyoruz.

2010/5293-8809

Zira yukarıda açıklandığı üzere; taahüt edilen proje birtek ada veya birtek siteden meydana gelmemektedir. Takriben 1000 dönüm (1.000.000 m2) arazi üzerinde bir çok ada ve siteden oluşmaktadır. Her sitenin havuz ve sosyal tesislere sahip olduğu etraflarının duvarla çevrildiği ve

2010/5293-8809

gerekli güvenliğin sağlandığı dosyadan açıkça anlaşılmaktadır.

Başlangıçta projeyle ilgili tüm alan ...'ye ait olduğu da açıktır. Davacı buradan proje kapsamında bir konut satın almıştır. Proje kapsamında davacının konut satın aldığı ada dışındaki adalara inşa edilen okul, çarşı, spor kompleksi gibi unsurlar ile sitelerin ortak yollarının site sakinlerinin özel mülkiyetine ait olacağına dair davalılarca herhangi bir taahütte bulunulmadığı gibi bu gibi unsarların site sakinlerinin özel mülkiyetinde olmasının beklenmeside hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenlerle ... arazisine inşa edilen spor kompleksininde ...'ye ait olması doğaldır.

Davalılar yapılacak spor kompleksinin mülkiyetinin site sakinlerine devredileceği taahüdünde bulunmamış ve spor kompleksini davacının da istifade edebileceği şekilde proje kapsamında gerçekleştirilmiştir. Kaldıki tapu kayıtlarının aleni olması nedeniyle davacı satın aldığı konutun tapusunun neyi kapsadığını bilebilecek durumda olup TMK 1020.maddesi gereğince "kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez" kuralı karşısında, davacının spor kompleksinin site sakinlerine ait olması gerektiği iddiasının da dinlenmesi mümkün değildir. Ortada bu nedenlerle "eksik ifadan" bahsedilemez.

Belirtilen nedenlerle; mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekip, bu nedenle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken Dairemiz çoğunluğunun "eksik ifa" nedeniyle bozma doğrultusundaki görüşüne katılmamaktayız. Mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair kararının davanın reddi gerektiği gerekçesiyle bozulması geriktiği görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2015/12852, Karar No: 2016/5528, Tarih: 23.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12852 E.  ,  2016/5528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/03/2015

NUMARASI : 2014/96-2015/187

Taraflar arasında görülen davada ... ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/03/2015 tarih ve 2014/96-2015/187 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin yurt dışında ikamet ettiğini, davalı banka nezdinde 29/03/2004 tarihinde 218744 nolu vadeli hesap açtırdığını ve aynı tarihte 67,993,017 TL yatırdığını, müvekkilinin 20/12/2004 tarihinde de aynı hesaba 74.000 TL yatırmak istediğini ancak davalı banka yetkileri tarafından müvekkili ve dava dışı ... ... adına teselsüz müşterek hesap açıldığını ve paranın bu hesaba yatırıldığını, ayrıca 218744 nolu hesabının da talimatı olmadığı halde müvekkilinin Türkçe bilmemesinden yararlanan banka yetkililerince imza attırmak suretiyle kapatıldığını, buradaki bakiyenin de müşterek hesaba aktarıldığını, müvekkilinin vadeli hesabındaki parayı 07/12/2009 tarihinde çekmek istediğinde hesabında para olmadığının bildirildiğini, müşterek hesaptaki paranın da dava dışı ... ... tarafından çekildiğini, davalı bankanın bu suretle müvekkilini zarar uğrattığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 218744 nolu hesaptaki 67.993,017 TL'nin 33.996,005 TL'lik kısmının, hesap türü itibariyle işlemesi gereken akdi faiz belirlenerek temerrüt tarihi itibariyle oluşacak anapara kısmı bulunarak, bu suretle bulunacak anaparaya 07/12/2009 tarihinden itibaren temerrüt faizi işletilmesine, bu kabul görmediği takdirde müvekkilinin talimatı dışında teselsüz müşterek hesaba aktarılan ve hepsi dava dışı ... ... tarafından çekilen 67.993,017 TL'nin 33.996,005'lik kısmının 27/12/2004 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte, 407448 nolu teselsüz müşterek hesaba yatan 74.000 TL'nin 37.000 TL'sinin 21/12/2004 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında 218744 nolu hesaptan doğan alacağının 124.002,39 TL olduğunu, bu miktarın dava tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir; birleşen davada ise, asıl davada alınan bilirkişi raporunda müvekkilinin ana paradan doğan alacak hakkının 131.937,76 TL tespit edildiğini ancak asıl davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak 124.002,39 TL talep edildiğini ileri sürerek, 7.930,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili banka tarafından yapılan işlemlerin davacının talimatıyla yapıldığını, 407448 sayılı müşterek hesabın teselsüllü olduğunu savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve bilirkişi raporuna göre; asıl davada 218744 sayılı hesap ile ilgili olarak ıslah talebi de nazara alınarak, davanın kısmen kabulü ile 123.671,76 TL'nin 07/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 407448 sayılı hesap ile ilgili olarak ise, davanın alacak miktarı için kabulü ile 37.000,00 TL'nin 21/12/2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istem ile birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8.260,69 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1958, Karar No: 2012/8419, Tarih: 19.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1958 E.  ,  2012/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/331261

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/05/2011, 2008/125 (E) ve 2011/85 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık Tarık hakkında "mağdur Yakup'a yönelik kasten yaralama" suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi gereğince itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu hükmün itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

2-) Sanık Tarık hakkında "mağdur Ali'ye yönelik kasten yaralama" ve sanık Fırat hakkında "mağdurlar Yakup ve Murat'a yönelik kasten yaralama" suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Tarık'ın "mağdur Ali'ye yönelik kasten yaralama" ve sanık Fırat'ın "mağdurlar Yakup ve Murat'a yönelik kasten yaralama" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde çıkan kavga sırasında sanık Tarık'ın, bıçak ile mağdur Ali'ye bir kez vurarak, sağda retroperitoneal hematoma, 4 ünite kan verilmesini gerektirecek kan kaybına ve yaşamı tehlikeye sokan duruma neden olacak şekilde yaraladığı, sanık Fırat'ın, bıçak ile mağdur Yakup'a üç kez vurarak, kafada ve sol el 1. parmakta basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek yumuşak doku lezyonuna, karın ön duvarında batına nafiz ve yaşamı tehlikeye sokan duruma neden olacak şekilde, mağdur Murat'a bir kez vurarak diyaframda lezyona, hemopnömotoraksa ve yaşamı tehlikeye sokan duruma neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

5237 sayılı TCK.nun 61/1.maddesi gereğince; bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 86/1.maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zararın ağırlığı ve failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir temel ceza tayini yerine, sanık Tarık hakkında mağdur Ali'ye yönelik eylemde 2 yıl 4 ay hapis cezası, sanık Fırat hakkında mağdur Yakup'a yönelik eylemde 2 yıl 4 ay hapis cezası ve mağdur Murat'a yönelik eylemde 3 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4149, Karar No: 2017/3806, Tarih: 17.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4149 E.  ,  2017/3806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve katılan temsilcisinin temyiz itirazlarının incelemesinde:

1- 213 sayılı Yasanın 139. maddesinde yazılı istisnaların bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin işyerinde yapılması gerektiği, sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın kendisine 28.05.2007 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, işyerinde faaliyete devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre;

a)Sanığa yüklenen "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı gibi adli sicil kaydına göre engel mahkumiyeti bulunmayıp, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak cezası ertelenen sanıktan hükmün açıklanmasını kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre hukuksal durumunun belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, "sanığın kamu zararını karşılamamış olması" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yerolmadığına karar verilmesi,

b)5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi hükmüne göre denetim süresinin 1 yıldan az olamayacağının gözetilmeyerek yazılı şekilde 5 ay denetim süresi belirlenmesi,

B-Sahte fatura kullanmak suçundan açılan dava nedeniyle kurulan hükme yönelik sanık ve katılan temsilcisinin temyiz itirazlarının incelemesinde ise:

b)5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi hükmüne göre denetim süresinin 1 yıldan az olamayacağının gözetilmeyerek yazılı şekilde 5 ay denetim süresi belirlenmesi,

B-Sahte fatura kullanmak suçundan açılan dava nedeniyle kurulan hükme yönelik sanık ve katılan temsilcisinin temyiz itirazlarının incelemesinde ise:

1-Sanığa atılı suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve 2004, 2005 ile 2006 takvim yıllarında sahte olarak kullanıldığı iddia olunan faturaların dosya içinde bulundurulmadığının anlaşılması karşısında; fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenmesi, düzenlenen en son fatura tarihleri ve her takvim yılı içerisinde düzenlenen sahte fatura sayısı da belirlenip; maddi gerçeğin, zincirleme suç hükümlerinin, lehe yasanın ve özellikle 2004 ve 2005 yılları açısından zamanaşımı süresinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti, faturaların incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, denetime olanak verecek sayıda dosya içinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi, vergi tekniği ve kaçakçılık suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyum... Halıcılık Ltd. Şti. hakkında düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağına geçirilip bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre;

a) Sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu,duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 02.10.2007 tarihli kamu davasının mütalaa,vergi suçu ve inceleme raporlarına uygun olarak 2004,2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçundan açıldığı; her bir takvim yılının ayrı ayrı ve şartları bulunduğu takdirde kendi içinde zincirleme şekilde bağımsız suçları oluşturduğu halde,tümünün zincirleme tek suç oluşturduğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

b)Sahte fatura kullanma suçundan dava açıldığı ve hükmün gerekçe bölümünde bu suçun oluştuğu belirtildiği halde, hüküm fıkrasında suçun "sahte fatura düzenlemek" olarak yazılması,

c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisi ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.