muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8088, Karar No: 2022/3659, Tarih: 18.04.2022

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 18.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18717, Karar No: 2016/14163, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18717 E.  ,  2016/14163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne, davanın mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,... numaralı tarımsal sulama aboneliklerinin olduğunu, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100 TL kayıp-kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 14.09.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 4.537,07 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece Ticaret Mahkemesi Sıfatı ile yapılan yargılama neticesinde; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 4.537,07 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Davanın açıldığı tarihte(30.01.2015) yürürlükte bulunan 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmamasına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.

Yine, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/II. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Yine, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/II. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmeyecektir. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

6335 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır. Diğer taraftan aynı düzenleme gereğince, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan ve 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil, görev ilişkisidir. Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununun 1. maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtay’ca re'sen incelenir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dosya arasında bulunan abonelik sözleşmesi ile davacının ... numaralı tarımsal sulama abonesi olduğu anlaşılmakta ise de elektriği hangi amaçla kullandığı, yani davacının tacir sıfatının bulunup bulunmadığı mahkemece araştırılmamış, buna rağmen Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yargılama yapılmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; öncelikle ilgili yerlere müzekkere yazılarak yukarıda belirtilen kanun hükümleri çerçevesinde davacının tacir sıfatının bulunup bulunmadığı, işin her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili bir iş olup olmadığı tespit edildikten sonra, re’sen görev hususu değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yargılama yapılması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1556, Karar No: 2020/3326, Tarih: 24.12.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1556 E.  ,  2020/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :....Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :.... Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki taraf vekillerince duruşmalı olarak istenmiş, duruşma talebi kabul edilerek 03.11.2020 tarihinde yapılan duruşmaya asıl ve birleşen dosya davacısı vekili Avukat ... ile asıl ve birleşen dosya davalısı vekili Avukat Hüseyin Kurt geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl davada işin kesin kabulünün 15.12.2008 tarihi olarak tespiti, idareye verilen hizmet giderleri bedeli ile bakiye kesin hakediş alacağının tahsili, kesilen nakdi teminat mektupları ile kesin teminat mektubunun iadesi, iadesi talep edilen kesin teminat mektubu ile nakdi teminat mektupları için bankalara ödenen komisyon bedelleri ve All Risk sigorta primlerinin tahsili, birleşen davada ise kesin teminat mektubunun iadesi ile kesin kabulün hükmen yapılması talep edilmiş, ilk derece mahkemesince asıl davada 11.09.2009 tarihinin kesin kabul itibar tarihi olarak saptanmasına, iadesi talep edilen nakdi teminat, nakdi teminat mektupları, kesin teminat mektubu ve bakiye kesin hakediş alacağı yönünden konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, diğer talepler yönünden davanın kabulüne, birleşen davada konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, kararın asıl ve birleşen davada davalı olan iş sahibi BOTAŞ vekilince istinaf edilmesi üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek asıl davada iadesi talep edilen nakdi teminat, nakdi teminat mektupları, kesin teminat mektubu ile bakiye kesin hakediş alacağı yönünden davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla karar verilmesine yer olmadığına ve diğer talepler yönünden davanın reddine, birleşen dava hakkında konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre asıl ve birleşen dosya davalısının tüm, asıl ve birleşen dosya davacısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında 11.05.2005 tarihinde Adana-İskenderun-Osmaniye Doğalgaz Dağıtım/Bağlantı Hattı yapımına ilişkin eser sözleşmesi imzalanmıştır. Asıl ve birleşen dosya davacısı yüklenici, asıl ve birleşen dosya davalısı iş sahibidir. Sözleşmenin 9.2.5 maddesine göre teknik şartname sözleşmenin ekidir.

Davada davacı vekili tarafından sözleşme eki teknik şartnamenin 1.1 maddesinde işin tanımı bölümünde İş Kalemleri Yapısı (İ.K.Y.) tanımlarının verildiği, İKY’lerin hangi işleri kapsadığının belirtildiği buna göre İKY 900 ve İKY 9000’in “Yüklenici, idarenin kontrol teşkilatı için, merkez ofisi ve şantiyede sözleşme tasarısı-diğer hususlarda tariflenen tüm hizmetler ile araç-gereç ve personel teminini sağlayacaktır.” Hükmünün yer aldığı, idareye sağlanacak hizmetler konusunda ise sözleşmenin 33.17 maddesinde “Teklif mektubu eki birim fiyat cetvelindeki ‘İKY 900 ve İKY 9000 idareye sağlanacak hizmetler’ iş kalemine ait bedeller, işin tamamlanma süresi olan altı aya bölünmek suretiyle aylık bazda hazırlanacak olan hakedişlere istinaden ödenecektir” denildiği, teklif mektubu eki birim fiyat cetveline göre “İKY 900 ve İKY 9000 idareye sağlanacak hizmetler iş kalemine” ait bedelin her İKY için 150.000 $ olduğu, sözleşmeye göre altı aya (180 gün) bölündüğünde günlük 833,33 $ bedelin bulunduğu, 180 gün olan proje süresinin 329 gün uzayarak 590 gün olduğu, idarenin kusurundan kaynaklanan nedenlerden dolayı sürenin uzamasıyla bu iş kalemleri için öngörülen bedelin üzerinde bir harcama yapıldığı, davacının toplam 590 gün idareye sözleşmeye hizmet sağladığı, idarenin ise bu hizmetin 329 günlük bölümünü ödemediği, proje 329 gün uzadığı için sözleşmeye göre bu süre zarfında İKY 900 ve İKY 9000 için ayrı ayrı 274.165’er $ olmak üzere toplam 548.330 $’ın diğer alacak kalemleri yanında davalıdan tahsili istenmiştir.

İlk derece mahkemesince görüşüne başvurulan bilirkişiler inşaat mühendisi Recep Can, makine mühendisi Serhat Güngör ve hukukçu Doç. Dr. Süleyman Yılmaz tarafından düzenlenen 22.09.2014 tarihli raporda dava konusu işin, sözleşmenin 10.1.1 maddesinde belirtilen 180 gün inşaat süresinin davacı yüklenicinin kusuru dışında uzamasında dolayı meydana gelen zararı sözleşmenin 33.17 maddesine göre (İdareye Sağlanacak Hizmetler İçin Yapılacak Ödemeler) “İKY 900 ve İKY 9000 İdare İçin Sağlanacak Hizmetler” 324.165,37 $ (İKY 900) + 282.498,86 $ (İKY 9000) = 606.664,23 $ olarak hesaplanmıştır. Aynı bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 14.08.2015 tarihli ek raporda ise İKY 900 ve İKY 9000 poz nolu idareye verilecek hizmetlere ilişkin verilen teklif birim fiyatların sadece idareye hizmet için alınan personelin giderleri (maaş, yemek, SSK primi, vergi vs.) ile idare elemanlarının giderleri (yemek, iaşe, ofis cihazlarının sarf malzemeleri vs.) ve idare elemanlarının ulaşımını sağlayacak olan araçların giderlerinden (yakıt, vergi, sigorta vs.) ibaret olmayıp, verilen teklif bedeli içerisinde yatırım giderleri (araç alımı, şantiye, ofis ve tefriş maliyeti, ofiste kullanılacak cihazlar vs.)’nin de bulunduğu, dolayısıyla kök raporda sehven unutulmuş olan bu durumun dikkate alınarak değerlendirilme yapılması gerektiği, yüklenici teklifini sözleşme süresi için (geçici kabule kadar) yatırım giderleri ve işletme giderleri olarak verdiğine göre toplam 332 gün sürede yüklenicinin sadece işletme giderlerinin söz konusu olacağı, bilirkişi kuruluna mali müşavir eklenmek suretiyle davacı tarafın ticari defter kayıtlarından idareye verilen hizmetlere yönelik aylık işletme giderlerinin tespitinin uygun olacağı bildirilmiş, mahkemece bilirkişi heyetine mali müşavir eklendikten sonra düzenlenen 14.04.2017 tarihli ikinci ek raporda ise, İKY 900 ve İKY 9000 kapsamında davalıya verilen hizmetlere ilişkin taleple ilgili olarak davacı defterlerinde herhangi bir harcama kaydına rastlanmadığı, bu nedenle uzatılan sürede yüklenici davacının ne miktarda ilave işletme gideri yaptığının hesaplanamadığı açıklanmıştır. İlk derece mahkemesince verilen 13.06.2017 tarihli kararda davacı defterinde bu konuda harcama kalemi bulunmamasının esasa etkili olmadığı belirtilerek 22.09.2014 tarihli asıl raporda hesaplanan 606.664,23 $ alacak İKY 900 ve İKY 9000 idare için sağlanacak hizmetler kalemi kapsamında benimsenmiş ve taleple bağlı kalınarak bu alacak kalemi yönünden 548.330 $ fiili ödeme tarihindeki TL kuru üzerinden hüküm altına alınmış, Bölge Adliye Mahkemesi 27

. İlk derece mahkemesince verilen 13.06.2017 tarihli kararda davacı defterinde bu konuda harcama kalemi bulunmamasının esasa etkili olmadığı belirtilerek 22.09.2014 tarihli asıl raporda hesaplanan 606.664,23 $ alacak İKY 900 ve İKY 9000 idare için sağlanacak hizmetler kalemi kapsamında benimsenmiş ve taleple bağlı kalınarak bu alacak kalemi yönünden 548.330 $ fiili ödeme tarihindeki TL kuru üzerinden hüküm altına alınmış, Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından ise sözleşmede süre uzatımı halinde bu hizmet giderleri yönünden ayrıca bir bedel ödeyeceğinin kararlaştırılmadığı, davacı defterleri üzerinde yapılan incelemelerde de bu kalemler nedeniyle yapılan herhangi bir masraf kaydına rastlanmadığı, sonradan sunulan personel giderlerinin ise bu kapsamda yapılan giderlere ilişkin olduğu hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle bu alacak kalemine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı BOTAŞ tarafından proje kapsamında yapılan revize ve değişiklikler nedeniyle davacıya 329 gün süre uzatımı verildiği, sözleşme eki teknik şartnamenin “İKY 900 ve İKY 9000 işveren için sağlanacak hizmetler” başlıklı maddelerine göre yüklenicinin idarenin kontrol teşkilatı için merkez ofisi ve şantiyede sözleşme tasarısı-diğer hususlarda tariflenen tüm hizmetler ile araç-gereç ve personel teminini sağlayacağı anlaşılmaktadır. İşveren için sağlanacak hizmetler kapsamında ofis kurulumu, araç temini, şantiye, ofis ve tefriş maliyeti, ofiste kullanılacak cihazlar vs. gibi yatırım giderleri (sabit yatırımlar) uzayan proje süresi için davacı yüklenici tarafından talep edilemez ise de, İKY 900 ve İKY 9000 işveren için sağlanacak hizmetler kapsamında uzayan süreye isabet eden işletme giderlerinin (maaş, yemek, ofis malzemeleri, sarf malzemeleri, yakıt vb. gibi) talep edilebileceği açıktır. Zira sözleşme süresinin uzaması ile sabit yatırımların yenilenmesi gerekmeyecek sadece işletme giderleri devam edecektir. Davacı yüklenicinin defterlerinde işletme giderleri ile ilgili belge ve bilgi bulunmasa dahi bunların hesaplanması mümkün olduğu ve bu hizmet verildiğine göre belge ve bilgi bulunmaması bu giderlerin talep edilip, hesaplanmasına engel değildir.

O halde mahkemece yapılacak iş; 6100 sayılı 281/3 maddesi uyarınca yeniden oluşturulacak içinde işletme giderleri konusunda uzman bilirkişinin de bulunacağı bilirkişi kurulundan asıl davada uzayan sözleşme süresinde davacının talep etmekte haklı olduğu İKY 900 ve İKY 9000 işveren için sağlanacak hizmetler kapsamındaki işletme giderleri ile ilgili gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilmek suretiyle ulaşılacak sonuca uygun karar vermekten ibarettir.

Bölge Adliye Mahkemesince bu hususlar üzerinde durulmadan yanlış değerlendirilme sonucu uzayan süreye yönelik işletme giderleri ile ilgili davacı talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince bu hususlar üzerinde durulmadan yanlış değerlendirilme sonucu uzayan süreye yönelik işletme giderleri ile ilgili davacı talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı iş sahibinin tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK madde 371 gereğince davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda yeniden inceleme yapılıp karar verilmek üzere dosyanın 6100 sayılı HMK’nın 373. maddesi hükümleri gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesine, karardan bir örneğinin ise ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin asıl ve birleşen dosya davalısı iş sahibi BOTAŞ’tan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan asıl ve birleşen dosya davacısı Fernas İnş. A.Ş.’ye verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 535,60 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden asıl ve birleşen dosya davacısına iadesine, 24.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17746, Karar No: 2016/3058, Tarih: 02.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17746 E.  ,  2016/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; İzmir 4. Aile Mahkemesinin 2010/1181 Esas 2011/147 Karar sayılı boşanma ilamıyla müşterek çocuk Yonca adına hükmedilen 100,00 TL iştirak nafakasının; değişen koşullar ve ihtiyaçlar nazara alınarak, aylık 600,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; işçi olarak çalıştığını, ikinci evliliğini yaptığını, hayatını idame ettirmekte zorlandığını, ödeme imkanının olmadığını savunarak ekonomik durumu dikkate alınarak karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 100,00 TL olan iştirak nafakasının aylık 60,00 TL artırılarak 160,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuk Yonca'nın 1999 doğumlu ve açık öğretim lisesi öğrencisi olduğu; davalının ise, ayakkabıcılar sitesinde işçi olarak çalıştığı, asgari ücret elde ettiği ve 500,00 TL kira ödediği tespit edilmiştir.

./..

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 4 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, aylık 160,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş olması, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, aylık 160,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş olması, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Katip: Ş.A
Yargıtay — Esas No: 2012/6981, Karar No: 2012/11919, Tarih: 19.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6981 E.  ,  2012/11919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına, katılan olarak hazine yerine, "..." yazılması yazım hatası kabul edilmiş, sanık hakkında 30.03.2007 tarihli iddianame ile 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından dava açıldığı ve mahkeme tarafından sadece 2003 takvim yılıyla ilgili hüküm kurulduğu anlaşıldığından, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılmış kamu davasıyla ilgili mahkemesince her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.