muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1107, Karar No: 2023/2039, Tarih: 25.05.2023

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 18.02.2021 tarih 2021/865 E., 2021/358 K. sayılı ilamı ile davalı tacir olmadığından mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek HMK'nın 114/1-c madde hükmü uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın Yasa'nın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin, işçi çalıştırılması olduğundan yüklenici açısından tek kalem giderin, işçilik maliyeti olduğu. davalı iş sahibi Bakanlığın hizmet sözleşmesi bedeline ilaveten yapılacak ödemelerden, sadece asgari ücret ve sigorta mevzuatından kaynaklanacak farklarla sınırlı sorumlu olduğunu söylemenin, sözleşmenin karşılıklı menfaat dengesi açısından adil olmadığı, dolayısıyla BK'nun 167.maddesindeki borçlular arasındaki hukuki ilişkinin niteliği dikkate alınarak, bu çerçevede ortaya çıkan maliyet artışına her iki tarafın eşit oranda katlanmak zorunda olduğu sonucuna varıldığı, bu sebeplerle davacıdan yapılan kesintinin yukarıda anlatılan ilkeler çerçevesinde eşit oranlarda katlanılması gerektiği vicdani kanısına varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan işçilik alacaklarının davacı şirket tarafından ödenmesi gerektiğini. davacı şirket ile müvekkil Bakanlık arasında imzalanan sözleşmelerde dava dışı işçilere dönenen işçilik alacaklarından müvekkil bakanlık'ın sorumlu olacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığını, davacı tarafın usulünce hak edişe itirazda bulunmadığını, hak edişi olduğu gibi kabul ettiğini, bilirkişi heyeti tarafından davalı Bakanlığın hizmet sözleşmesi bedeline ilaveten yapılacak ödemelerden sadece asgari ücret ve sigorta mevzuatından kaynaklanacak farklarla sınırlı sorumlu olduğu vurgulanmasına rağmen BK md. 167 deki borçlular arasındaki hukuki ilişkinin niteliği gereği denilerek sorumluluğun eşit dağıtıldığını, müvekkil tacir olmamasına rağmen ticari faize hükmedildiğini, kararda davacının talep ettiği toplam miktarın yarısının kabul edildiği belirtildiğini ancak hükmün yanlış miktar üzerinden kurulduğunu, hükme esas alınan miktar yanlış hesaplandığı için davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti de hatalı olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının bozularak davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalılar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Karara karşı karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/990, Karar No: 2025/1364, Tarih: 20.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2025/990 E.  ,  2025/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2705 E., 2024/2502 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunmasından sonra, sanık ...'nın 02.12.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği görülmüştür.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Kastamonu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.10.2024 tarihli ve 2024/538 Esas, 2024/729 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... haklarında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 12/2, 12/4, 62, 52/2-4. ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12/2, 12/4, 62, 52/2-4, 58. ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 25.11.2024 tarihli 2024/2705 Esas, 2024/2502 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... haklarında, İlk Derece Mahkemesi'nce kurulan hükümlere yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi

Suçun sübutuna, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi

Suçun sübutuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, arama kararının usulüne uygun olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi

Suçun sübutuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, hatalı ve hukuka aykırı olarak usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

A-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Suçun sübutuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, arama kararının usulüne uygun olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi

Suçun sübutuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, hatalı ve hukuka aykırı olarak usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

A-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Sanık ... müdafinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunmasından sonra, sanık ...'nın 02.12.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

B-Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümler yönünden

Dava dosyası kapsamına göre, sanık ...'ın sürücülüğünü yaptığı diğer sanıklar ... ve ...'nin ise yolcu konumunda olduğu aracın şüphe üzerine kolluk görevlilerince durdurulması, dışarıdan bakıldığında araç arka koltuğu üzerinde karton kutu içinde silahların görülmesi üzerine usulüne uygun alınan Arama ve El Koyma kararına istinaden yapılan aramada, kutu içinde şeffaf poşetler içinde 23 adet yarı otomatik tabancanın ele geçirilmesi, sanık ...'un aşamalardaki savunmasında ihtiyacı olduğu için arabasını satıp kaçakçılık işleriyle uğraşan birinden silahları satın aldığını ikrar etmesi, sanık ...'ın cep telefonunda yapılan incelemede, kutu içindeki silahların videosunu olay günü çektiğinin belirlenmesi, sanık ...'ın da cep telefonunda yapılan incelemede, silah içerikli videoların bulunması ve silah satmaya çalıştığına ilişkin mesajlaşma içeriklerinin tespit edilmesi, iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dava dosyası kapsamında usulüne uygun olarak alınan arama-el koyma kararına istinaden delil elde edildiği ve sanık ... hakkında lehe hükümlerin Mahkeme'nin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulanmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafinin ve sanık ... müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B-Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümler yönünden;

III. KARAR

A-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B-Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 25.11.2024 tarihli 2024/2705 Esas, 2024/2502 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar ... ve ... haklarındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kastamonu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14017, Karar No: 2011/143, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/14017 E.  ,  2011/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, Boruktolu köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, kararı davalı ... tüzel kişiliği temyiz etmiştir.

Davacının isteminin dayanağını 442 Sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen ek 13. madde teşkil etmektedir. Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, ve İsteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca Köy Tüzel Kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Yasa ve yönetmeliğin bu hükmü kamu düzenine ilişkin olduğundan davacının taşınmazın bulunduğu köyde ikamet edip etmediği, kolluk vasıtasıyla araştırılmalı, davacının eşi ve çocuklarına ait Yönetmeliğin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte evinin bulunup bulunmadığı tapu sicil

2010/14017-2011/143

müdürlüğünden sorulmalıdır. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 17.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1530, Karar No: 2021/439, Tarih: 03.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/1530 E.  ,  2021/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Gelir İdaresi Başkanlığı (Beyazıt Vergi Dairesi Müdürlüğü) vekili Avukat ... Bayraktar tarafından, davalı ...Nak. İhr. San. Ltd. Şti. aleyhine 23/12/2013 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/11/2015 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 11/06/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinde taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın 4. Hukuk Dairesine iş bölümü kararı uyarınca intikalinden sonra görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı şirketin, KDV iade alacağının tahsili amacıyla Beyazıt Vergi Dairesi Müdürlüğüne karşı, Bakırköy 7. İcra Müdürlüğünün 2013/10998 esas sayılı dosyasında ilamsız icra takibi başlattığını, müvekkili idare tarafından süresinde itiraz edilmemesi üzerine takibin kesinleştiğini, ancak davalı şirketin KDV iade alacağının vergi borçlarına mahsup edildiğinden alacağı mevcut olmadığını, hatta davalı şirketin halen müvekkili idareye vergi borcu bulunduğunu belirterek Bakırköy 7. İcra Müdürlüğünün 2013/10998 esas sayılı dosyasında davalı şirkete borçları olmadığının tespitini ve davalının icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı idarenin mahsup işlemi yaptığı vergi borçlarının zamanaşımına uğradığını, zamanaşımına uğrayan vergi borcuna mahsup işlemi yapılamayacağından davacı idareden alacaklı olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirketin KDV iade alacağının zamanaşımına uğradığı iddia edilen vergi borçlarına mahsup edilmesi işleminin vergi hatası olduğu, bu durumda davalı şirketin Vergi Usul Kanunu m.120 vd maddeleri uyarınca düzeltme başvurusunda bulunması gerektiği, bu usul izlenilmeden davalı şirketin muaccel hale gelmiş bir alacağından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne ve davacının, davalıya Bakırköy 7. İcra Müdürlüğünün 2013/10998 esas sayılı takibine konu borcunun olmadığının tespitine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. maddesine göre hakim, Türk hukukunu re’sen uygulamak zorundadır. Bir davada olayları belirtmek ve açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir. Yine HMK’nın 297. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu belirtilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, davalının icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiş ise de bu talep esasında İİK m.72/5 gereğince davalı şirket aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne ve davacının Bakırköy 7. İcra Müdürlüğünün 2013/10998 esas sayılı dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş ise de davacının kötüniyet tazminatı talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

Şu durumda, dava dilekçesinde talep edilen kötüniyet tazminatı yönünden HMK’nın 297/2 maddesine aykırı olarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olduğundan; mahkemece bu hususta karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22244, Karar No: 2007/149, Tarih: 15.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/22244 E.  ,  2007/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 15.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12486, Karar No: 2019/6999, Tarih: 07.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12486 E.  ,  2019/6999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Ret

Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 19.10.2009 tarihli 2009/27722 Soruşturma ve 2009/11984 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında keşidecisi olarak göründüğü Türkiye Ekonomi Bankası A.Ş. İzmir 1. Sanayi Şubesine ait 30.06.2009 keşide tarihli 7.685 TL bedelli çeke ilişkin olarak “karşılıksız çek keşide etme“ suçundan açılan kamu davasında, Ümraniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 17.03.2011 tarihli 2009/1555 Esas ve 2011/208 Karar sayılı ilamı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilerek, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden suç duyurusunda bulunulduğu; temyiz incelemesine konu dosyada, bu suç duyurusuna istinaden yürütülen soruşturma neticesinde düzenlenen İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 11.03.2014 tarihli 2012/85894 Soruşturma ve 2014/9114 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında bu kez suça konu çekte, çek bedelini ödememek için üçüncü bir kişiye kendisinin yerine imza attırmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış olması karşısında, sanığın farklı eylemine ilişkin açılan bu davanın mükerrer olmadığı ve yargılamaya devamla davanın esasına ilişkin bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde davanın mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14256, Karar No: 2021/19075, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14256 E.  ,  2021/19075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kalmakta olduğu ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda C-1 ünitesinde bulunan seramik ayna altlığı, lavabo ve musluğu kırması şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddesindeki suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımının, 16/11/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10581, Karar No: 2014/10829, Tarih: 12.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10581 E.  ,  2014/10829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 12.05.2014 (Pzt.)