muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2714, Karar No: 2012/4912, Tarih: 26.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2714 E.  ,  2012/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...İnşaat AŞ. ve diğeri aleyhine 04/08/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; kamulaştırma kapsamına alınmayan taşınmaz üzerinde kayma, oturmalar ve çatlamalar nedeniyle oluşan zararın tazminine ilişkindir. Yerel mahkemece davalılar tarafından verilmiş bir zarar oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı DSİ aleyhine açılan dava yönünden:

Davalı Devlet Su İşleri'nin sorumluluğu yol inşaat çalışmalarına bağlı olarak yapılan faaliyetlere dayanmaktadır. Davalı idarenin görevinin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin işlemi ya da eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınır. Mahkemece anılan davalı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı yerine, esastan ret kararı verilmiş olması doğru görülmemiş, karar bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı ... İnşaat A.Ş yönünden:

Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında jeolog bilirkişisi, dava konusu parselin ve parsel üzerindeki konutların, parselin güneyinde gelişmiş olan lokal heyelandan etkilendiğine dair herhangi bir emareye rastlanmadığını, ziraat bilirkişisi taşınmazın alt kısmındaki kara yolu inşaatından dolayı meyve ve sebzeler ile yetiştirildiği alanlarda herhangi bir zararın oluşmadığını, inşaat bilirkişisi, taşınmaz üzerindeki yapıda sıva çatlaklarının dışında yer yer kılcal çatlakların mevcut olduğunu, çatlak büyüklüğü ve derinliği göz önüne alındığında herhangi bir zemin hareketinden meydana gelemeyeceği kanaatine varıldığını, bina duvarlarının ve çatısının yağmur suyuna ve hava koşullarına karşı herhangi bir izolesinin yapılmaması nedeniyle duvarların aşırı şekilde nemlenerek kılcal çatlaklara sebebiyet verdiğini beyan etmişlerdir.

Davacı delil listesinde keşif dışında tespit dosyasında alınan raporlara da dayanmıştır. Tespit dosyasında inşaat ve jeolog bilirkişiler taşınmazın topuk kısmında meydana gelen kayma ve göçmeler nedeniyle konutta çatlamalar olduğu konutun tahliyesi gerektiğini rapor etmişlerdir.

Bu haliyle mahkemece alınan raporlarla, tespit dosyasında alınan rapor arasında çelişki oluşmasına rağmen mahkemece çelişki giderilmeden davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı delil listesinde keşif dışında tespit dosyasında alınan raporlara da dayanmıştır. Tespit dosyasında inşaat ve jeolog bilirkişiler taşınmazın topuk kısmında meydana gelen kayma ve göçmeler nedeniyle konutta çatlamalar olduğu konutun tahliyesi gerektiğini rapor etmişlerdir.

Bu haliyle mahkemece alınan raporlarla, tespit dosyasında alınan rapor arasında çelişki oluşmasına rağmen mahkemece çelişki giderilmeden davanın reddine karar verilmiştir.

Şu halde taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılmalı, davacıya ait ev ve arsada zarar oluşup oluşmadığı, zarar oluşmuşsa bunun davalının eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, zararın giderilip giderilemeyeceği belirlenmeli, iki bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmeli, yeterli açıklama içeren, denetime elverişle rapor ile dava konusu taşınmazda zarar oluşmuşsa, zararın, taşınmaz değerinden fazla olamayacağı da gözetilerek oluşan gerçek zarar miktarı saptanarak varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeyerek birbirine çelişik raporlarla, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) nolu bette gösterilen nedenle DSİ Bölge Müdürlüğü yönünden (2) nolu bette gösterilen nedenle Yüksel İnşaat A.Ş yönünden BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8761, Karar No: 2012/27739, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8761 E.  ,  2012/27739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ikramiye alacağının karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... Kargo Servisi A. Ş.'de 17.09.1996 tarihinde işe başladığını, asıl işveren olan ... Kargo Servisi A. Ş.'nin acentelikler açması ile 1997 yılı başlarında ... Kargo Taşımacılık acentesinde görevlendirildiğini, 30.11.2007 tarihinde tekrar asıl işveren bünyesine alındığını, 10.10.2008 tarihinde de ...’e ait acenteye geçişi yapılarak çalışmasının kesintisiz olarak sürdüğünü, fazla mesailerin makul bir seviyeye inmesini ve çalışmanın ücretinin talep edince ... sözleşmesinin ... tarafından feshedildiğini belirterek fazla mesai, yıllık izin ve ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacı işçi ile herhangi bir hukuki münasebetinin olmadığını, bu sebeple kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar vekili cevap dilekçesinde, davacının ... nezdinde 30.09.2008 tarihine kadar çalıştığını, 10.10.2008 tarihinde ibraname imzalayarak tüm haklarını aldığını, yıllık izinlerini kullandığını, 10.10.2008 tarihine kadar Nursel İltir'in yanında çalışmadığını, bu sebeple bu dönemlere ait bir talepte bulunamayacağını, bu dönemde de yıllık izin, ikramiye ve fazla çalışma ücretlerini aldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının her üç davalı işyerinde de çalıştığı, son işyerinin ...’ e ait işyeri olduğu, denetime elverişli bilirkişi raporundan davacının fazla çalışma, yıllık izin ve ikramiye alacaklarına hak kazandığının tespit edildiği, davalılar vekili cevap dilekçesinde davacıya ikramiye ve fazla çalışma alacaklarının ödendiğini savunarak ikramiye ./..

uygulamasını kabul ettiği, alacaklarının ödendiğinin davalı tarafınca ispatı gerekip davalı tarafından bu ispat yükünün yerine getirmediği anlaşıldığından, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı çalıştığı süre içerisinde günlük ve haftalık kanuni sürelerden fazla çalıştığını ancak fazla çalışmalarının ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, tanık deliline dayanmıştır. Davalı işveren ise işyerinde uygulanan çalışma düzeni ve özellikle günlük çalışma saatlerinde fazla mesai yapılmadığını ileri sürmüş, işyeri belgeleri ve tanık beyanına dayanmıştır.

2-Davacı çalıştığı süre içerisinde günlük ve haftalık kanuni sürelerden fazla çalıştığını ancak fazla çalışmalarının ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, tanık deliline dayanmıştır. Davalı işveren ise işyerinde uygulanan çalışma düzeni ve özellikle günlük çalışma saatlerinde fazla mesai yapılmadığını ileri sürmüş, işyeri belgeleri ve tanık beyanına dayanmıştır.

Söz konusu iddialar yönünden bilgilerine başvurulan taraf tanık beyanları çelişkilidir. Alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının hafta içi günlük onikibuçuk saat, cumartesi ise dokuz saat çalışarak haftada 26.50 saat fazla mesai yaptığı belirtilerek hesaplamalar yapılmış ve mahkemece taraf tanıkları beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve özellikle işyerindeki çalışma düzeni tespit edilmeden eksik inceleme ile sonuca gidilmiştir.

Somut olayda doğru sonuca varılabilmesi için özellikle davalı işveren kargo şirketindeki çalışma düzeni merkez ve şubelerin normalde hangi saatlerde açılıp kapandığı, işveren kayıtlarına ve gerektiğinde bilgisayardaki kayıtlı bilgilere dayanılarak tespit edilmeli, taraf tanıklarının anlatımları arasındaki çalışma süreleri yönünden görülen açık çelişki üzerinde durulmalı, gerekirse tanıkların tekrar bilgilerine başvurularak kargoların en geç hangi saate kadar alındığı, işyerinin kargo alımına kapatıldıktan sonra çalışmanın devam edip etmediği ve hangi sebeple devam ettiği sorulup açıklığa kavuşturulmalı, bundan sonra deliller yeniden bir değerlendirmeye tabii tutulduktan ve özellikle tanık beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra tercih edilen tanık beyanının tercih gerekçesi de açıklanarak belirtilmeli, söz konusu iddiaların ispatı bakımından tanık delili dışında delillere ulaşılamadığı ve fazla çalışmalar hakkında kayıt ve belge bulunmadığı takdirde insan takati ve davacının işyerinde yaptığı işi de dikkate alınarak ve kayıt ve belgeye dayanmayan iddialarda tanık beyanlarına itibar edilirken hakkaniyet indiriminin gerektiğinden daha yüksek oranda hesaplanarak sonuca gidilmesi gerekirken bu hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18835, Karar No: 2016/7663, Tarih: 26.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/18835 E.  ,  2016/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı vekili, 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi'nin 13. fıkrasının Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiğini, iptal hükmünün sadece 1983 sonrası elatmaları kapsadığını, bu nedenle haciz taleplerinin kabulüne karar verilmesini ve İcra Müdürlüğü'nün red kararının iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi tarafından 12.11.2014 tarihinde 6487 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 21. maddesinin 12. ve 17. maddeye atıf yapan 13. fıkrasının iptal edildiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise

.//..

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise

.//..

hakimlere her şeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve hukuk devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun başlığı ile birlikte değiştirilen Geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem için de uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasa'nın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edildiği de gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin 04.11.1983 tarihinden önceki fiilen el atmalarda maktu olarak uygulanması gerektiği düşünülmelidir.

Bu durumda dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığı kesin olarak belirlenerek, şayet 04.11.1983 tarihinden önce el atıldığının tespiti halinde haciz yasağı olduğu, el atmanın 04.11.1983 tarihinden sonra olduğunun belirlenmesi halinde ise haciz yasağı olmadığının kabulü gerektiği düşünülmelidir.

Somut olayda; takip dayanağı kamulaştırmasız elatma ilamında taşınmazın nizalı bölümüne 1982 yılından önce fiilen el konulduğu belirtilmiştir.

Bu durumda dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığı kesin olarak belirlenerek, şayet 04.11.1983 tarihinden önce el atıldığının tespiti halinde haciz yasağı olduğu, el atmanın 04.11.1983 tarihinden sonra olduğunun belirlenmesi halinde ise haciz yasağı olmadığının kabulü gerektiği düşünülmelidir.

Somut olayda; takip dayanağı kamulaştırmasız elatma ilamında taşınmazın nizalı bölümüne 1982 yılından önce fiilen el konulduğu belirtilmiştir.

Bu durumda Mahkemece, dayanak ilama göre el koymanın 1983 öncesi olduğu göz önünde bulundurularak, haciz konulması mümkün olmadığı için icra müdürlüğü işlemi yerinde kabul edilerek şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/398, Karar No: 2022/1154, Tarih: 27.09.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/398 E.  ,  2022/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Dicle Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar, davacı asıl tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı asıl tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı asıl dava dilekçesinde; Dicle ilçesi Ulubaş köyünde bulunan tespit harici taşınmazda meydana getirmiş olduğu fıstık ağaçlarına Eğil-Dicle karayolunun yapımı sırasında kamulaştırma yapılmaksızın el atıldığını ileri sürerek fıstık ağaçlarının kendisine ait olduğunun tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000TL tazminatın davalı ... Müdürlüğünden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı idare vekili cevap dilekçesinde; davacının dava konusu taşınmazın maliki olmadığını, bu nedenle taşınmaz üzerinde hak iddia edemeyeceğini, davalı kurumca taşınmaza kamulaştırmasız el atılmadığını, davacının ecrimisil talebinin yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Dicle Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.2013 tarihli ve 2012/107 E. 2013/157 K. sayılı kararı ile; alınan bilirkişi raporları uyarınca davacının açmış olduğu davada, dava ettiği yerin orman sayılan yerlerden olduğu ve orman sayılan yere müdahalede bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 01.10.2014 tarihli ve 2014/10550 E. 2014/22861 K. sayılı kararı ile; “…Dava, zemini tespit harici bırakılan taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırmasız el atılan muhtesatın aidiyetinin tespiti ile bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava konusu fıstık ağaçlarının zeminde kapladığı alan belirlenerek arazinin kapama fıstıklık niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre net fıstık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhtesat bedelinin tespitine karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir,...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Dava konusu fıstık ağaçlarının zeminde kapladığı alan belirlenerek arazinin kapama fıstıklık niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre net fıstık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhtesat bedelinin tespitine karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir,...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Dicle Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli ve 2015/76 E. 2015/122 K. sayılı kararı ile önceki gerekçeye ek olarak; dava konusu aşılı menengiç ağaçlarının bulunduğu alanın orman arazisi olduğu, dava konusu ağaçların davacı tarafından dikilmiş ağaçlar olmayıp, bizatihi ormana ait olan ve öncesinde ilgili kurumlarca yetiştirilen ya da niteliği itibariyle kendiliğinden yetişen ağaç statüsünde bulunduğu, orman arazisi içerisinde bulunan menengiç ağaçlarının aşılanmak suretiyle fıstık ağaçlarına çevrilmelerinin yasal dayanağının bulunmadığı, davacının orman arazisinde önceden bulunan menengiç ağaçlarına hiçbir kurumdan izin almadan ve gerekli prosedürleri tamamlamadan aşı yapmak suretiyle ağaçları fıstık ağacına çevirdiği, kendi beyanlarından da açıkça anlaşılacağı üzere 20 yıla yakın bir süre orman idaresine hiç bir kullanım bedeli ödemeden elde ettiği ürünlerden haksız olarak maddi menfaat elde ettiği, orman idaresinden izinsiz bir şekilde ormanda bulunan ağaçlara müdahalede bulunup belirli bir gelir elde eden davacıdan elde ettiği bu gelirin orman idaresine ödenmesi gereken yasal kısmının tazmin edilmesi gerekirken, bu yapılmayıp davacı tarafından dikilmeyen bizatihi ormanın dikili ağaçları olduğu açıkça belli olan ağaç bedellerinin tazminat bedeli olarak davacıya ödenmesine dair verilecek kararın, mevzuat ve yerleşik içtihatlar göz önünde bulundurulduğunda yerinde bir karar olmayacağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı asıl tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda taşınmaz üzerinde meydana getirilen muhdesat bedelinin davacıya ödenip ödenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Konunun açıklığa kavuşturulması için öncelikle ilgili yasal düzenlemelerin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.