muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5817, Karar No: 2018/2005, Tarih: 22.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5817 E.  ,  2018/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (2) olarak numaralandırılan hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, aynı hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan “24 taksit halinde tahsiline” ibaresinden önce gelmek üzere, “birer ay arayla” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24289, Karar No: 2018/9842, Tarih: 24.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24289 E.  ,  2018/9842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Ortak çocuk .... 14.07.2008 doğumlu olup idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek idiyse, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde karar vermesi gerekir. Yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan ortak çocuğun mahkemece veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması, uzman veya uzmanlardan oluşan heyetten (4787 s. K m.5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/12919, Karar No: 2018/11494, Tarih: 25.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12919 E.  ,  2018/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annesi ... tarafından maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 3 nolu bağımsız bölümün 29.07.2005 tarihinde davalıya, ondan da dava dışı ...’e satış suretiyle temlik edildiğini, yapılan işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı tapu iptali- tescil ve bedele ilişkin isteminin taşınmazın dava tarihinden üç gün önce davalı tarafından üçüncü kişiye devredilmesi nedeniyle bedele dönüştürüldüğü, miras payı karşılığı 30.476,77 TL tazminat talep edilebileceği, ancak tapu kayıt maliki aleyhine açılmış tapu iptali ve tescil davası olmadığı için bedel isteminin de dinlenilemeyeceği gerekçeleriyle reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini ileri sürüp, 30.476,77 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, muvazaanın söz konusu olmadığını, tekllikin bedeli karşılığında yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alacağın sebepsiz zenginleşmeden kaynaklandığı ve zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...'in maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 3 nolu bağımsız bölümün 29.07.2005 tarihinde davalıya, ondan da dava dışı ...’e 29.07.2009 tarihinde satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak tapu iptal ve tescil istenebileceği gibi, tazminat istenebileceğinde de kuşku yoktur. Davacı, somut olayda tazminat isteğini tercih etmiştir.

Öyleyse mahkemece yapılacak iş, mirasbırakanın davalı ...’a yapmış olduğu temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olup olmadığının araştırılması, bir başka ifadeyle mirasbırakanın 1.4.1974 tarih ve ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde iradesinin tartışmaya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması ve muvazaa ile illetli olduğunun anlaşılması halinde zamanaşımı hükümlerine tabi olmayacağı da gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31467, Karar No: 2014/14085, Tarih: 22.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/31467 E.  ,  2014/14085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin iş bitimi gerekçe gösterilerek işverence haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının iş sözleşmesinin proje bitiminde görevinin sona ermesi sebebi ile sonlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ve hafta tatil çalışması yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı işveren yapılan işin inşaat işi olması nedeni ile mevsim şartlarına göre çalışma yapıldığını kış aylarında inşaat işinin durduğunu davacının aralık ve mart arası dört ay kış izni kullandığını ileri sürmektedir. Davacının eskavatör operatörü olarak çalıştığı uyuşmazlık dışıdır .Davacı tanıkları hazar denizinin donması sebebi ile dört ay çalışma yapmadıklarını yılın 8 ayında çalıştıklarını beyan etmiştir. Davacının yaptığı işe göre yaz sezonu ve kış sezonu aynı şekilde çalışmasının mümkün olmadığı nazara alındığında talep dönemine ilişkin davacının yurda giriş çıkış yaptığı tarihleri belirlenerek ülke içinde bulunduğu dönemlerin dışlanması, fazla çalışma ve hafta tatil ücretinin yaz - kış ayrımı yapılarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15237, Karar No: 2012/11442, Tarih: 13.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/15237 E.  ,  2012/11442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında: Beraat

Sanık ... hk ;(6 kez 2002- 2003- 2004- 2005- 2006- 2007) 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK 62, 51/1-3. maddelerince (15 ay HC- Erteleme -3ay den.sür);(2 kez 2008-2009) 213 sayılı 359/b-1, TCK.nun 62, 53. maddelerince (2 yıl 6ay HC-Hak Yoksunluğu) (2 kez ) 213 sayılı Yasanın 359/a-2, TCK.nun 62/1, 51/1. maddelerince (10 ay HC, Erteleme-1 yıl den. sür)

Katılan vekilinin temyiz isteminin haklarında beraat hükmü kurulan sanıklar ... ve ...'a yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I- Sanık ...'ın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatine yönelen katılan vekilinin, sanık ...'in hakkında 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, 2002-2005-2006-2009 defter ve belgelerini gizlemek suçlarından kurulan iki ayrı mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura düzenlemek suçları yönünden aynı vergi dönemi içinde birden fazla fatura düzenlenmesi sebebiyle teselsül hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...'ın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, sanık ... hakkında 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, 2002-2005 ve 2006-2009 defter ve belgelerini gizlemek suçları yönünden toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde

sanık ...'a yüklenen sahte fatura düzenlemek suçları yönünden eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin sanık ...'ın da mahkum olması gerektiğine, sanık ...'ın suç kastı bulunmadığına, 2008 ve 2009 takvim yıllarından verilen cezaların da ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin sanıklar ... ve ...'ın 2002-2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraatine dair hükümlere yönelen aynı yıllardan sanık ...'in mahkumiyetine dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

II- Katılan vekilinin sanıklar ... ve ...'ın 2002-2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraatine dair hükümlere yönelen aynı yıllardan sanık ...'in mahkumiyetine dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2002, 2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, olay tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği 2002, 2003, Eylül-Kasım 2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8134, Karar No: 2019/4461, Tarih: 03.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8134 E.  ,  2019/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'un 251. maddesine benzer hükümler içeren 5271 sayılı CMK'nın “Delillerin tartışılması” başlıklı 216. maddesinin üçüncü fıkrasında; “Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli haklarından biri de savunma hakkı olup, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2017 gün ve 59-39; 01.03.2016 gün ve 216-109; 03.03.2015 gün ve 170-20; 03.06.2014 gün ve 1207-309; 29.01.2013 gün ve 1406-30; 28.04.2009 gün ve 77-111; 29.01.2008 gün ve 193-7; 04.12.2007 gün ve 246-261; 25.04.2006 gün ve 3-124; 06.07.2004 gün ve 138-159 sayılı kararlarında açıkça belirtildiği üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili olan son sözün sanığa ait bulunduğuna ilişkin usul kuralı emredici nitelikte olup, bu kurala uyulmaması hukuka kesin aykırılık oluşturmaktadır.

Kovuşturmanın sona erdirilip hükmün kurulması ve tefhimine geçilmesinden önce son söz alan tarafın sanık olması gerektiği şeklinde anlaşılması gereken “son sözün sanığa verilmesi” kuralına uyulmaması hali, gerek “savunma hakkının sınırlandırılamayacağı” ilkesine gerek CMK'nın 216. maddesinin üçüncü fıkrasına açık aykırılık teşkil edecek ve bu durum temyiz incelemesi aşamasında hükmün esasına geçilmeden önce bozma nedeni kabul edilecektir.

Açıklanan gerekçelerle yargılamanın sanık ...’in de hazır bulunduğu 15.01.2016 tarihli son oturumunda, önce sanık ... ile sanık ... müdafiinin, ardından katılan vekilinin diyecekleri tespit edilip, savunma hakkı ile yakından ilgili bulunan CMK'nın 216/3. madde ve fıkrasına aykırı olarak, son söz alan tarafın sanık ... olması gerektiği gözetilmeksizin, katılan vekilinin beyanlarıyla yargılama bitirilmek suretiyle hükümlerin kurulması ve tefhim edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6270, Karar No: 2014/5592, Tarih: 10.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6270 E.  ,  2014/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :19/12/2013

NUMARASI :2011/535-2013/1049

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirkete kasko sigortalı olan aracın kaza mahallinin meydana geldiği kavşakta trafik ışıklarının arızalı olmasından ötürü meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davalı kurumun illiyet bağından dolayı 1. Derecede kusurlu bulunduğunu, sigortalısına araç hasar bedeli olarak 09.07.2011 tarihinde 8.304,00TL ödendiğini belirterek davalı kurumun kusur oranına isabet eden 6.228,00TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, idareye kusur atfedilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece kısa kararda; davanın kısmen kabulü ile 3.321,60 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; gerekçeli kararda ise; davanın kısmen kabulü ile 4.982,40 TL alacağın dava tarihden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davalının sorumluluğunda olduğu iddia edilen kavşaktaki trafik ışıklarının arızalı olması nedeniyle meydana gelen maddi hasarlı kazada davacıya sigortalı araçta meydana gelen hasar bedeli davacı tarafından sigortalısına ödendikten sonra, ödenen bedel davalı Karayolları Genel Müdürlüğü'nden rücuen istenmiş olup, davada hizmet kusuruna dayanılmıştır. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan idareler, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzelkişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir. Yargı yolu kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur. O halde mahkemece, adli yargının yargı yolu bakımından görevsiz bulunması nedeniyle dava dilekçesinin yargı yolu yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7597, Karar No: 2016/8718, Tarih: 10.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7597 E.  ,  2016/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 4. Sulh Hukuk ve ... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Mah. ... Cad. No: 82 İç Kapı No: 8 ...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “.../..." adresinde ikamet etmesi nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... ve ... İlçe Emniyet Müdürlüklerince yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının davacı yeğeni ile birlikte "... Mah. ... Sk. No:12 İç Kapı No: 6 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.