muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/27028, Karar No: 2023/211, Tarih: 16.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/27028 E.  ,  2023/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılan vekilinin ... hakkında verilen beraat kararını da temyiz ettiğini belirttiği ancak ... hakkında beraat kararı verilmediğinden temyiz incelemesinin diğer sanıklara hasren yapılması gerektiği ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanıklar hakkında tehdit ve hakaret suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarını süre tutum dilekçesi ile ve resen tespit edilecek nedenlere ilişkin olarak temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aynı okula giden çocuklarının aralarında yaşanan olay nedeni ile sanıklar ve katılanın karşılaşmaları üzerine sanıkların katılana yönelik tehdit ve hakaret ettikleri iddiası ile açılan davada sanıklara atılı tehdit ve hakaret suçlarından dosya kapsamı olay tutanağı ve dinlenen tanık beyanlarına göre mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul edilerek beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, tüm dosya kapsamında tarafsız okul müdürü ve güvenlik görevlisi olan tanıkların, sanıkların hakaret ve tehdit ettiklerini duymadıklarını beyan etmeleri nedeniyle Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine, tarafsız tanık beyanlarına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8433, Karar No: 2022/1376, Tarih: 25.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/8433 E.  ,  2022/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın ... şeklindeki tıraş bıçağının bıçak kısmını dışarı çıkaracak şekilde kırmak sureti ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 6. maddesinin 1/f kapsamında “saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli” bir özelliğe elverişli hale getirdiği anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın kimseye zarar vermediğine, cezasının kaldırılmasına, Cumhuriyet Savcısının eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19237, Karar No: 2020/6474, Tarih: 25.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19237 E.  ,  2020/6474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Yapı San. Turz. Yatırımları Tic. ve Elkt. Üretimi Aş vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 01.11.2009-01.06.2011 tarihleri arasında davalı şirketin ortağı olduğu ... ortak girişimi tarafından inşaa edilen ... Spor Kompleksi ... Stadı projesinde hak ediş ve kesin hesap mühendisi olarak çalıştığını, davacının çalıştığı dönem boyunca projenin zamanında yetişebilmesi için sürekli fazla mesai ve hafta tatili ile genel tatil çalışmaları yapmak zorunda kaldığını ancak karşılığının ödenmediğini iddia ederek; fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Yapı Sanayi Turizm Yatırımları Ticaret ve Elektrik Üretimi Aş vekili özetle; müvekkili şirketin diğer davalı ... İnşaat şirketi ile kurduğu ortak girişim eliyle TOKİ tarafından kendilerine ihale edilen ... adresinde bulunan çok amaçlı stadyum ve 4.500 araçlık otoparktan oluşan spor kompleksi inşaatı işini ifa ettiğini, ortakların bu davada birlikte sorumlu olduklarını, davacının müvekkili şirketin çalışanı olmayıp ortak girişimin çalışanı olduğunu, fazla mesai ile hafta tatili ve genel tatil çalışma iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacı ve diğer çalışanların inşaatta iş bitiminden sonra kıdem ve ihbar tazminatı ile tüm alacakları ödenerek işten ayrıldıklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Dahili Davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin davacının işvereni olan ... ortaklığını oluşturan şirketlerden olması ve zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu kanaati ile Mahkemece davaya dahili sağlanmış, yapılan usulüne uygun tebligatlara rağmen bu davalı davaya herhangi bir cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; dava işveren ortaklığı oluşturan şirketlerden ... Yapı San. ve Tur. Yat. Tic. ve El. Ür. A.Ş. hakkında açıldığı ve alacak davalarında ortaklığı oluşturan diğer işverenin mecburi dava arkadaşlığı bulunmadığı için davaya dahili yapılan ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. hakkında karar verilmesine yer olmadığına, Davalı ... Yapı San. ve Tur. Yat. Tic. ve El. Ür. A.Ş. hakkında açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı ... Yapı San. Turz. Yatırımları Tic. ve Elkt. Üretimi Aş vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı, davalı ... Yapı San. Turz. Yatırımları Tic. ve Elkt. Üretimi Aş vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde işyerinde fazla mesai yaptığını karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiştir.

Davacının fazla mesai ücreti, davalı tanığının beyanına göre hesaplanmış olup, 15.11.2010 tarihine kadar haftada 3 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek yapılan hesaplama yerinde isede, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 15.11.2010-15.01.2011 tarihleri arasında işyerinde çalışmaların yoğunlaştığı gerekçesiyle bu tarih aralığı için haftada 30 saat fazla mesai yapıldığı kabulüyle yapılan hesaplama hatalıdır.

Davacı iddialarını ispat amacıyla sadece tanık deliline dayanmıştır, dinlenen davacı tanıkları husumetli olup beyanlarına itibar edilmemesi yerindedir. Davacı stadın açılışına doğru 15.11.2010-15.01.2011 tarihleri arasında bilirkişi raporunda hesaplandığı şekilde fazla mesai yaptığını ispatlayamadığından, 15.11.2010-15.01.2011 tarihleri arasında ki dönemde de davacının haftada 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücretinin hesaplanması gerekirken, bu dönemde haftada 30 saat fazla mesai yapıldığının kabul edilmesi hatalıdır.

3-Davacı hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia ederek talepte bulunmuştır.

Davacı iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmış olup dinlenen davacı tanıkları husumetli olduğundan beyanlarına itibar edilememiştir. Davacı başkaca delil sunmadığından ispatlanamayan hafta tatili ve genel tatil ücreti taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü de isabetsizdir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3296, Karar No: 2025/6341, Tarih: 24.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3296 E.  ,  2025/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/983 E., 2024/49 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/612 E., 2022/60 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... vekili tarafından hükmün tamamı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.06.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf davacı ... ile vekili Avukat ... ve diğer davalı ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Davalı ... vekili Avukat ...'in mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL'lik vekâlet ücretinin ....'ten alınıp, ....'e verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5931, Karar No: 2016/3034, Tarih: 16.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5931 E.  ,  2016/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanı telefonla aradığı ve kendisini ... olarak tanıttığı, katılana bir adet hediye buzdolabı kazandığını bu hediyenin gönderilmesi için...'ye 245 TL para yatırılması gerektiğini söylediği, katılanın iki gün sonra sanık ... hesabına istenen parayı yatırdığı, bir süre sonra sanığın katılanı tekrar arayarak buzdolabıyla birlikte fırın ve bilgisayar da göndereceklerini, kargo parası yatırılması gerektiğini belirttiği, bunun üzerine katılanın 140 TL ve 120 TL olmak üzere iki ayrı havale daha gönderdiği, sanığın katılanı benzer şekilde bir kaç kez daha arayıp çeşitli bahanelerle para istediği, katılanın ise daha önce gönderdiği paraları kurtarmak maksadıyla sanığın talep ettiği paraları göndermeye devam ettiği, 28.12.2009 tarihinde 190 TL, 04.01.2010 tarihinde ise 50 TL, 450 TL, 160 TL, 175 TL olmak üzere toplam 1.530 TL parayı değişik tarihlerde sanığa gönderdiği ancak katılana herhangi bir hediye ulaştırılmadığı bu surette katılanın hileli davranışlarla aldatılıp zarara uğratıldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen ve Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan doğrudan gün para cezasının adli para cezasına çevrilirken uygulama maddeleri gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan doğrudan gün para cezasının adli para cezasına çevrilen bölümüne ”TCK'nın 52/2. maddeleri gereğince” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1341, Karar No: 2020/3842, Tarih: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1341 E.  ,  2020/3842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Beraat

1-Sanık ...’un 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 06.05.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 01.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10219, Karar No: 2015/11521, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/10219 E.  ,  2015/11521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, bir kısım aylık ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla mesai yapmasına ulusal bayram genel tatiller ile hafta tatillerinde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davacının Deniz İş Kanunu kapsamında çalıştığı kabul edilerek, bu kanuna göre davacının alacaklarını hesaplayan bilirkişi raporunu esas alarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “deniz ve hava taşıma işlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Deniz taşıma işlerinde çalışanlar 854 sayılı Deniz İş Kanununa tabidir. Gemiler aracılığı ile yapılan deniz taşıma işleri ayrı bir yasaya tabi olduğundan, 4857 sayılı Yasanın kapsamı dışında bırakılmıştır.

854 sayılı Deniz İş Kanununun 1. maddesine göre “Bu kanun denizlerde, göllerde ve akarsularda Türk Bayrağını taşıyan ve yüz ve daha yukarı grostonalitonluk gemilerde bir hizmet akdi ile çalışan gemi adamları ve bunların işverenleri hakkında uygulanır” denilerek, Deniz İş Kanununun kapsamı belirlenmiştir. Gemiler aracılığı ile yapılan deniz taşıma işleri ayrı bir yasaya tabi olduğundan 4857 sayılı İş Kanununun kapsamı dışında bırakılmıştır. Gemi yabancı ülke bayrağı taşıyor veya gemi Türk bayraklı olsa bile yüz grostonlitonluk değil ise, bu gemide çalışanlar hakkında Deniz İş Kanunu uygulanmayacaktır. Keza taşıma işinde çalışan bu gemideki işçiler yine 4857 sayılı İş Kanunu kapsamına girmeyecek, haklarında Borçlar Kanunu genel hükümleri uygulanacaktır.

Deniz İş Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca, “Bu kanun kapsamına giren gemi adamlarıyla bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu kanundan veya hizmet akdinden doğan davalar hakkında, 5521 sayılı kanun hükümleri uygulanır. Hizmet akdinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür”.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinde deniz ve taşıma işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra, aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre;

1.Kıyılarda veya liman ve iskelelerde gemilerden karaya ve karadan gemilere yapılan yükleme ve boşaltma işlerinde,

2.Havacılığın bütün yer tesislerinde yürütülen işlerinde,

3.Deniz İş Kanunu kapsamına girmeyen ve tarım işlerinden sayılmayan, denizlerde çalışan su ürünleri üreticileri ile ilgili işlerde,

Çalışanların 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında oldukları açıkça belirtilmiştir.

Deniz taşıma işinin Deniz İş Kanunu kapsamına alındığı sabittir. Bir gemiadamının da Deniz İş Kanunu kapsamına girmesi için deniz taşıma işinde çalışması gerekir.

Deniz taşıma işi denilince de yolcu, hayvan veya eşyanın deniz veya iç sular üzerinden, bir noktadan diğer bir noktaya taşınması faaliyetidir.

Dosya içeriğine göre davacı davalılardan Belediye Başkanlığı’nın faaliyet alanı için kurduğu iştiraki .... Şirketinin ihale ile Deniz Yüzeylerinin Temizlenmesi işini verdiği diğer davalı şirket işçisi olarak şirketin teknesinde çalışmıştır. Deniz yüzeyinin temizlenmesi işi deniz taşıma işi değildir.

Diğer taraftan 6100 sayılı HMK.’un 33. Maddesi uyarınca “Maddî vakıaların taraflarca getirilmesi esas olmakla birlikte; getirilen maddî vakıaların hukukî nitelendirmesini yapmak ve ilgili kanun maddesini uygulamak hâkime ait bir görevdir”. Hâkim uyuşmazlıkta uygulayacağı hukuku resen gözetmek zorundadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı deniz taşıma işinde çalışmadığından Deniz İş Kanunu hükümlerine göre değil, 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre tazminat ve alacakların hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Mahkemece davacının 854 sayılı Deniz İş Kanunu kapsamında kaldığı kabul edilerek bu kanuna göre hesaplanan tazminat ve alacaklara hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8323, Karar No: 2023/6146, Tarih: 15.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/8323 E.  ,  2023/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SUÇ : 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

Erzurum 1. Sulh Ceza Hakimliğince verilen 31.01.2022 tarihli ve 2022/443 Değişik İş sayılı ve 31.01.2022 tarihli ve 2022/444 Değişik İş sayılı kararlara karşı yapılan itirazlar üzerine, Erzurum 2. Sulh Ceza Hakimliğince verilen 07.01.2022 tarihli ve 2022/632 Değişik İş sayılı ve 07.02.2022 tarihli ve 2022/691 Değişik İş sayılı kararları ile itirazların reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.03.2023 tarihli ve 94660652-105-25-7328-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB- 2023/32674 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB- 2023/32674 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle satışa arz etmek veya satmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonunda Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/01/2022 tarihli ve 2011/11962 soruşturma, 2022/386 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, Erzurum Başsavcılığının adlî emanetin 2021/2453 sırasında kayıtlı 1 adet dekoratif kitap şeklindeki kutunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesi gereğince müsadere edilmesi talebinin reddine ilişkin Erzurum 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/01/2022 tarihli ve 2022/443 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Erzurum 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/01/2022 tarihli ve 2022/632 değişik iş sayılı kararı ile; adlî emanetin 2021/2537 sırasında kayıtlı 34 adet yağdanlığın müsadere edilmesi talebinin reddine ilişkin Erzurum 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/01/2022 tarihli ve 2022/444 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Erzurum 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/02/2022 tarihli ve 2022/691 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi,