muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/25954, Karar No: 2019/24241, Tarih: 24.12.2019

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacı ve davalı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre dikkate alınarak tanık anlatımlarına göre belirlenen fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 16/06/2014 – 04/09/2014 dönemi yönünden davalı tanıklarının anlatımına göre fazla çalışma iddiasının ispat edilemediği, 27/09/2011 – 16/06/2014 dönemi yönünden ise davacı tanıklarının anlatımına göre fazla çalışma yaptığı sonucuna varılmıştır. Dinlenen tanıkların anlatımına, davacı ile birlikte çalıştıkları süre ile sınırlı olarak değer verilmesi yerindedir. Ancak, davacı dava dilekçesinde ...isa ili ... ilçesindeki işyerinde Eylül 2011 tarihinde haritacı olarak çalışmaya başladığını, işyerinde haftanın 7 günü sabah 08.00 – akşam 17.30 saatleri arasında çalışıldığını, iş bitene kadar iki günde bir, 1–2 saat fazla çalışma yapıldığını, daha sonra ....’daki işyerine gönderildiğini, bu işyerinde haftanın 7 günü 08.00- 18.00 saatleri arasında haritacı olarak, saat 18.00’den sonra ise amele olarak 3 saat daha çalıştığını, ayda 2 gün evine gitmesi için izin verildiğini beyan etmiştir. Davacı, ... ile ....’daki işyerlerinde farklı çalışma düzeninde çalıştığını bildirmesine rağmen, hükme esas alınan raporda davacının 27/09/2011 – 16/06/2014 tarihleri arasında 08.00-18.00 ve 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü isabetli değildir. Özellikle,...’da çalışılan dönem yönünden, davacı, işyerinde 08.00-17.30 saatleri arasında çalıştığını, iş bitene kadar iki günde bir, 1-2 saat fazla çalışma yaptığını beyan ettiğine göre, bilirkişi tarafından günlük çalışma süresinin bu beyanı aşacak şekilde belirlenmesi yerinde değildir. Bu sebeple davacının, ...’da çalıştığı süre netleştirilmeli, bu dönem ile sınırlı olmak üzere Dairemizin 2017/25683 esas sayılı dosyasında olduğu gibi değerlendirme yapılarak, davacının haftada 6 gün çalıştığı dönemlerde 3 gün 08.00-17.30 saatleri arasında, 3 gün 08.00-18.30 saatleri arasında, haftada 7 gün çalıştığı dönemlerde ise 4 gün 08.00-17.30 saatleri arasında, 3 gün 08.00-18.30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir.

Davacının ...’da çalıştığı dönem yönünden ise, davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştığı süre ile sınırlı olmak üzere değerlendirme yapılmalı, tanıkların davacı ile birlikte ....’da çalışıp çalışmadığı veya davacının çalışma düzenini bilebilecek durumda olup olmadığı netleştirilmeli, oluşacak sonuca göre davacının ...’daki işyerine ilişkin fazla çalışma iddiasını ispat edip edemediği, dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte incelenerek belirlenmelidir.

Mahkemece davacının dava dilekçesinde bildirdiği çalışma düzeni nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5839, Karar No: 2019/1624, Tarih: 19.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/5839 E.  ,  2019/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1898, Karar No: 2016/2602, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1898 E.  ,  2016/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/1023 esas, 2015/173 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2015/532 esas, 2015/434 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/896 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

.../...

-2-

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

.../...

-2-

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 09/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12082-2015-25940/81508 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/896 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33180, Karar No: 2021/3526, Tarih: 24.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33180 E.  ,  2021/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların ... isimli şahsa ait arsa üzerinde daire karşılığı inşaat yaptıkları, bu işlemleri resmiyette sanık ...'in eşi olan ... adına yürüttükleri, katılanın köyde bulunan arazisini satmak istediği, sanık ...'ın katılana, bu arazi karşılığında yaptığı dairelerden 4 nolu daireyi vermeyi teklif ettiği, katılanla sanık ...'ın bu konuda anlaşmaya vardıkları, anlaşma gereğince katılanın arazisinin sanıkların aracılığıyla başka bir şahsa satıldığı ve bedelin sanıklara verildiği, ancak katılana 4 nolu dairenin verilmediği ve arsa sahibi tarafından başka şahısa satıldığı, bu suretle sanıkların tapu dairesini aracı kılarak hileli hareketlerle menfaat temin etmek suretiyle üzerilerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının aracı olarak kılınması suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunması, katılan ve tanıklar beyanları, satış vaadi sözleşmesi ile dosya kapsamından, katılanın daire karşılığında kendisine ait olan araziyi sanıklar aracılığıyla sattığı ve satım bedelinin bir kısmını sanıklara verdiği, sanıkların bu kapsamda iki arsa üzerinde inşaat yapmayı planladıkları ve buradan bir daireyi katılana vermeyi taahüt ettikleri, arsa sahibi olan ve tanık olarak dinlenen Salih'in sanıklara vermeyi taahüt ettiği iki arsadan birini vermediğinden sanıkların katılana karşı taahütlerini yerine getiremediklerini belirttikleri, tanık Salih'in de bu yönüyle olayı doğruladığı, olayda tarafların özgür iradeleri sonucu imzaladıkları bir gayrimenkul satım vaadi sözleşmesi ile sanıkların katılana karşı daireyi teslim edememesinin taraflar arasında hukuki ihtilaf kapsamında çözülmesi gereken bir mesele olduğu gerekçesiyle mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5978, Karar No: 2019/8856, Tarih: 25.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5978 E.  ,  2019/8856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

24.08.2010 tarihinde müşteki ...'e ait işyerindeki telefonu arayan ve kimliği tespit edilemeyen bir bayan şahsın müşteki ...'e "Büyükşehir Belediye Başkanımız sayın ...'nun size selamları var, Sakarya İşitme Engelliler Eğitim Kültür Gençlik ve Spor Kulübü derneğinin iftar yemeği organize ettiği davetiyelerden alırsanız memnun oluruz" dediği, bahse konu telefon üzerine Sakarya Belediyesi ile irtibat kuran müştekinin böyle bir organizasyon olmadığını öğrenmesi üzerine Emniyet görevlilerine haber verdiği, kısa bir süre sonra müştekiye ait işyerine gelerek sözü edilen davetiyeyi 100 TL karşılığında satmak isteyen sanığın yakalandığı; 26.08.2010 tarihinde katılan ...'a ait işyerindeki telefonu arayan ve kimliği tespit edilemeyen bir bayan şahsın aynı şekilde katılana telefonda "Ben Sakarya Büyükşehir Belediyesi özel kaleminden arıyorum, belediye başkanımız ... Otelde özürlü vatandaşlarımız için yemek verecek, bir adet davetiye 100 TL Belediye başkanımız beş adet davetiye almanızı istiyor" dediği, katılan ...'un Sakarya Belediyesini arayarak böyle bir organizasyon olmadığını öğrenmesi üzerine Emniyet görevlilerine haber verdiği, aynı gün işyerine gelen ve davetiye satmak isteyen sanığın yakalandığı, bu suretle sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın davaya katılmasına karar verilmesi, hukuki değerden yoksun olup temyiz hakkı da vermeyeceğinden, hükmü temyiz hakkı bulunmayan katılan vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1522, Karar No: 2020/14535, Tarih: 07.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1522 E.  ,  2020/14535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde, bir şahsın park halindeki araçlara girmeye çalıştığının ihbar edildiği, olay yerine giden kolluk görevlilerinin, çevredekilerin, şahsın kaçtığı istikameti tarif etmesi üzerine, sanığı kesintisiz takip olmadan yakın bir sokakta yakaladığı olayda, eylemin tamamlandığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7383, Karar No: 2019/3837, Tarih: 15.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/7383 E.  ,  2019/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında mahkumiyet

Dosya içerisinde, 02.02.2010 tarihli oturumda hakkında katılma kararı verilen İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekiline gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair tebligat parçası ile sanıklardan ... hakkında verilen 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı anlaşılmakla; katılan vekiline gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair tebligat parçası ve sanık ... hakkında 12.09.2008 tarihli ...... sayılı Vergi Suçu Raporuna istinaden düzenlenen mütalaa yazısının incelenmek üzere dosya içerisine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5360, Karar No: 2017/3989, Tarih: 25.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/5360 E.  ,  2017/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2015 tarihli ve 2015/183 esas, 2015/737 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 26/10/2015 tarihli ve 2015/886 esas, 2015/590 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 03/11/2015 tarihli ve 2015/1220 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 11/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 21/08/2017 gün ve 94660652-105-34-6263-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03/11/2015 tarihli ve 2015/1220 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 25 /09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.