muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6521, Karar No: 2024/10300, Tarih: 19.09.2024

Yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklar ... ve ...'ın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayı gerçekleştirdiği, sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (4 kez) ve Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçlarının ve yine sanık ...'ın tehlikeli maddeleri izinsiz bulundurma suçunun vasıfları tayin ve sübutları kabul edilmiş, cezaların bireyselleştirilmesi usule uygun takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş olduğundan sanıklar müdafiilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (4 kez) ve Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçları ve yine sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde, sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden aşağıda belirtilen husus haricinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü kapsamında verilen mahkumiyete dair tüm hükümlerde 5271 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunması gerekçe gösterilerek ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı olup bu hususun Yargıtay tarafından temyiz incelemesinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Kamu Malına Zarar Verme Suçu Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarının 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince suçun niteliği, verilen cezanın nev ve miktarına göre kesin olup temyizi kabil kararlardan olmadığından sanıklar müdafiilerinin temyiz taleplerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs (4 kez), Devletin Birliğini ve Ülke Bütünlüğünü Bozma ve Tehlikeli Maddeleri İzinsiz Olarak Bulundurma Suçları Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs (4 kez), Devletin Birliğini ve Ülke Bütünlüğünü Bozma ve Tehlikeli Maddeleri İzinsiz Olarak Bulundurma Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (4 kez) suçu yönünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 18.09.2023 tarihli ve 2023/707 Esas, 2023/704 Karar sayılı kararı ile Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçları yönünden Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2020/215 Esas ve 2021/352 Karar sayılı kararında, sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs (4 kez) ve Devletin Birliğini ve Ülke Bütünlüğünü Bozma Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (4 kez) suçu yönünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 18.09.2023 tarihli ve 2023/707 Esas, 2023/704 Karar sayılı kararı ile Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu yönünden Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2020/215 Esas ve 2021/352 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği, İlk Derece Mahkemesi kararı hükümünün "Ortak Hükümler" başlığını taşıyan kısmının 4 üncü maddesinin hükümden bütünüyle çıkartılarak sonraki maddelerin buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3452, Karar No: 2013/12865, Tarih: 04.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/3452 E.  ,  2013/12865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 179/b maddesinin birinci fıkrasına göre; "Erteleme kararı üzerine borçlu aleyhinde 6183 Sayılı Kanun'a göre yapılan takiplerde dahil olmak üzere hiçbir takip yapılamaz ve evvelce başlamış takipler durur..." hükmünü öngörmektedir.

Somut olayda borçlu şirket Yalova 2. Ticaret Mahkemesi'nin 03.09.2012 tarih ve 2012/533 Esas sayılı dosyasından iflas erteleme davasında ihtiyati tedbir taleplerinin kabulüne, davacı şirket hakkındaki yapılan ve yapılacak takiplerin hangi sebebe dayanırsa dayansın durdurulmasına keşide ettikleri çekler için yapılacak takiplerin önlenmesine karar verildiği, alacaklının bu tedbir kararı sonrasında 27.09.2012 tarihinde borçlu şirket aleyhinde çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlattığından borçlu şirket hakkında yukarıda belirtilen tedbir kararı gereğince takip yapılamayacağından takibin iptaline karar verilmesi gerekirken bu husus göz önünde bulundurulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38872, Karar No: 2017/6517, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38872 E.  ,  2017/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9510, Karar No: 2013/8405, Tarih: 19.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/9510 E.  ,  2013/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle meydana gelen Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. İşverene ait mermer ocağında, 14.06.2008 tarihinde kesilmiş olan mermer bloğunun ittirerek ana kayadan ayırıp devirmek amacıyla hidrolik kriko yerleştirme çalışması yapıldığı esnada , kurum sigortalısının, üzerinde olduğu mermer bloğunun çatlak kısmından koparak aşağıya kayması ve yaklaşık 10-11 m yükseklikten mermer blok ile birlikte aşağı düşüp devrilen blok altında kalarak vefatı ile sonuçlanan iş kazasının meydana geldiği; eldeki davada, makine ve maden mühendisi olmak üzere 2 kişiden oluşun iş güvenliği uzmanlarınca hazırlanan 26.09.2011 tarihli bilirkişi raporunda işverenin %40, kurum sigortalısının ise %60 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemece, anılan rapora dayanılarak hüküm kurulduğu anlaşılmakta ise de; hükme esas alınan bilirkişi raporunda benimsenen kusur dağılımının olaya, oluşa uygun olmadığı ve bilirkişi raporunu hazırlayan bilirkişi sayısının HMK 267.maddesine aykırılık teşkil ettiği anlaşılmaktadır. HMK 267.maddesinde bilirkişi sayısı düzenlemekte olup anılan maddede; kural olarak bir kişinin bilirkişi olarak seçilebileceği belirtilmekle birlikte, açıklığa kavuşturulması gereken maddi vaka birden fazla uzmanlık alanına ait bilgilerin bir araya getirilmesini ve birleştirilmesini zorunlu kılıyorsa , bunun gerekçesi açık gösterilmek suretiyle birden çok kişinin de bilirkişi olarak seçilebileceği belirtilmiştir. Ancak, seçilen bilirkişi sayısının tek olması gerekir; çift bilirkişi seçilemez. Bunun nedeni, oybirliği ile karar verilmemesi halinde ortaya çıkan sakıncalara meydan vermemektir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre, iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin ve varsa 3. kişilerin kusurunun bulunup bulunmadığı hususunu; oluşu ve yasa ve yönetmelikleri uygun olarak irdeleyen, işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman ve sayıca yukarıda belirtilen bilgiler ışığında oluşturulacak bilirkişilerden (maden mühendisi, jeoloji mühendisi gibi) kusur raporu alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıdan alınmasına, 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3326, Karar No: 2024/9455, Tarih: 03.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3326 E.  ,  2024/9455 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1075 E., 2022/1976 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/786 E., 2020/253 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve velâyet yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 03.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf davacı vekili Avukat ...'un mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Belgelendirilmeyen usul ve yasaya uygun bulunmayan davacı vekilinin mazeretinin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35212, Karar No: 2016/502, Tarih: 13.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/35212 E.  ,  2016/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Küçükçekmece Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihi itibariyle faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/1. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine devredilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/971 esas, 2015/188 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 25/04/2015 tarihli ve 2015/238 esas, 2015/145 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ...Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/05/2015 tarihli ve 2015/459 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 19.10.2015 tarih ve 2015/21188 – 67492 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.11.2015 tarih ve 2015/353735 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ...Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların

kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ...Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 13/05/2015 tarihli ve 2015/459 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/4092, Karar No: 2011/16026, Tarih: 03.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4092 E.  ,  2011/16026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Suça konu ağaçların orman ağacı cinsinden olmaları nedeniyle orman idaresinin davaya katılma ve hükmü temyiz etme yetkisinin bulunduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Tüm dosya kapsamı ve kesilen ağaçların sayı ve hacmi itibariyle, şikayetçi ...'un şikayet dilekçesi ekinde bildirdiği ... dışındaki tanıkların beyanlarının da alınması, ayrıca köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin de tesbit edilerek dinlenilmelerinden sonra sanıkların eylemlerinin hırsızlık suçu kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11663, Karar No: 2015/7169, Tarih: 18.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/11663 E.  ,  2015/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketin ihaleyi kazanamaması nedeniyle iş akdini haksız ve bildirimsiz bir şekilde feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Kurum, ihale makamı olduğundan hakkındaki davanın husumetten ve esastan reddini savunmuş, diğer davalı şirket ise, cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Yurtkur vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü’ nün harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun

geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 4, 5 ve 7 numaralı bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ 4- Davalı Yurtkur harçtan muaf olduğundan kurum aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Hükmedilmesi gereken 222,29 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı toplam 63,90 TL. harcın mahsubu ile bakiye 158,39 TL. karar-ilam harcının davalı şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,

5- Davacının yaptığı toplam 85,20 TL. harç masrafının davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine,

7- Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 271,00 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Kurum’ dan 02.09.2013 tarihli makbuz ile yersiz alınan temyiz harçlarının isteği halinde davalı Kurum’ a iadesine,18/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.