muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10218, Karar No: 2015/11520, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/10218 E.  ,  2015/11520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, bir kısım aylık ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla mesai yapmasına ulusal bayram genel tatiller ile hafta tatillerinde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle davanın reddini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davacının Deniz İş Kanunu kapsamında çalıştığı kabul edilerek, bu kanuna göre davacının alacaklarını hesaplayan bilirkişi raporunu esas alarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “deniz ve hava taşıma işlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Deniz taşıma işlerinde çalışanlar 854 sayılı Deniz İş Kanununa tabidir. Gemiler aracılığı ile yapılan deniz taşıma işleri ayrı bir yasaya tabi olduğundan, 4857 sayılı Yasanın kapsamı dışında bırakılmıştır.

854 sayılı Deniz İş Kanununun 1. maddesine göre “Bu kanun denizlerde, göllerde ve akarsularda Türk Bayrağını taşıyan ve yüz ve daha yukarı grostonalitonluk gemilerde bir hizmet akdi ile çalışan gemi adamları ve bunların işverenleri hakkında uygulanır” denilerek, Deniz İş Kanununun kapsamı belirlenmiştir. Gemiler aracılığı ile yapılan deniz taşıma işleri ayrı bir yasaya tabi olduğundan 4857 sayılı İş Kanununun kapsamı dışında bırakılmıştır. Gemi yabancı ülke bayrağı taşıyor veya gemi Türk bayraklı olsa bile yüz grostonlitonluk değil ise, bu gemide çalışanlar hakkında Deniz İş Kanunu uygulanmayacaktır. Keza taşıma işinde çalışan bu gemideki işçiler yine 4857 sayılı İş Kanunu kapsamına girmeyecek, haklarında Borçlar Kanunu genel hükümleri uygulanacaktır.

Deniz İş Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca, “Bu kanun kapsamına giren gemi adamlarıyla bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu kanundan veya hizmet akdinden doğan davalar hakkında, 5521 sayılı kanun hükümleri uygulanır. Hizmet akdinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür”.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinde deniz ve taşıma işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra, aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre;

1.Kıyılarda veya liman ve iskelelerde gemilerden karaya ve karadan gemilere yapılan yükleme ve boşaltma işlerinde,

2.Havacılığın bütün yer tesislerinde yürütülen işlerinde,

3.Deniz İş Kanunu kapsamına girmeyen ve tarım işlerinden sayılmayan, denizlerde çalışan su ürünleri üreticileri ile ilgili işlerde,

Çalışanların 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında oldukları açıkça belirtilmiştir.

Deniz taşıma işinin Deniz İş Kanunu kapsamına alındığı sabittir. Bir gemiadamının da Deniz İş Kanunu kapsamına girmesi için deniz taşıma işinde çalışması gerekir.

Deniz taşıma işi denilince de yolcu, hayvan veya eşyanın deniz veya iç sular üzerinden, bir noktadan diğer bir noktaya taşınması faaliyetidir.

Dosya içeriğine göre davacı davalılardan Belediye Başkanlığı’nın faaliyet alanı için kurduğu iştiraki ... Şirketinin ihale ile Deniz Yüzeylerinin Temizlenmesi işini verdiği diğer davalı şirket işçisi olarak şirketin teknesinde çalışmıştır. Deniz yüzeyinin temizlenmesi işi deniz taşıma işi değildir.

Diğer taraftan 6100 sayılı HMK.’un 33. Maddesi uyarınca “Maddî vakıaların taraflarca getirilmesi esas olmakla birlikte; getirilen maddî vakıaların hukukî nitelendirmesini yapmak ve ilgili kanun maddesini uygulamak hâkime ait bir görevdir”. Hâkim uyuşmazlıkta uygulayacağı hukuku resen gözetmek zorundadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı deniz taşıma işinde çalışmadığından Deniz İş Kanunu hükümlerine göre değil, 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre tazminat ve alacakların hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Mahkemece davacının 854 sayılı Deniz İş Kanunu kapsamında kaldığı kabul edilerek bu kanuna göre hesaplanan tazminat ve alacaklara hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/753, Karar No: 2013/4768, Tarih: 29.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/753 E.  ,  2013/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 107 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, orman; 107 ada 111 parsel sayılı taşınmaz, ham toprak niteliğiyle ... adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazların kendi zilyetliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, 107 ada 1 parsel başka dosyada da davalı olduğundan bu parsele yönelik dava tefrik edilmiş, 111 parsel yönünden davanın kabulüne ve dava konusu parselin B (5435 m2) bölümünün davacı adına tapuya tesciline, (D ve E) bölümlerine ilişkin davanın reddine, tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından taşınmazın (B) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece (B) ile işaretli taşınmaz bölümü yönünden orman sayılan yerlerden olmadığı ve davacı yararına kazanma koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle  ki; 25.04.2012 günlü keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişiler, yaklaşık 50 yıldır taşınmazın düzlük yerlerinin ekilmek, eğimli yerlerinin ise ağaç kesmek suretiyle kullanıldığını bildirmişler; uzman orman bilirkişi raporunda (B) bölümünün eğiminin % 10 - 15, üzerinde 15 - 20 yaşlarında meşe ağaç ve çalıları olduğu, 1951 tarihli memleket haritasında açık alanda yer aldığı; ziraat bilirkişi raporunda ise yine (B) bölümünde 8 - 10 yaşlarında palamut ağaçları olduğu, eğimden dolayı makinalı tarım yapılmasının mümkün olmadığı açıklanmıştır. Mahkemece iki rapor arasındaki ağaç yaşlarına ilişkin çelişki üzerinde durulmadığı gibi, kadastro tespitinden 20 yıl önceki tarihlerdeki kullanım durumunu ve tasarruf sınırlarını göstermek üzere 1980'li yıllara ait memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinden araştırma yapılmamış, buna göre zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmamış, zilyedlik tanıkları da dinlenmemiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek, hayvan otlatmak, ağaç kesmek imar, ihya olarak kabul edilemez)

3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek, hayvan otlatmak, ağaç kesmek imar, ihya olarak kabul edilemez)

ve imar, ihyanın tamamlandığı tarihten, tesbit tutanağının düzenlendiği güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazların, Kadastro Kanunun 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ve ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen orijinal renkli memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazların niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi zorunludur.

O  halde;  mahkemece yeniden yapılacak keşifte, taşınmazları geniş çevresiyle birarada gösteren kadastro paftası ile 1980' li yıllara ait memleket haritası ve hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu belgelere göre orman ya da 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde ifade edilen orman içi açıklık olup olmadığı belirlenmeli, ziraat uzmanından taşınmazdaki ağaçların sayısı, yaşı, konumu, kapalılık oranı, hakim ağaç türünün ne olduğu, tarım yapılan düzlük alanların nereler olduğu sorup saptanmalı, zilyedlik tanıkları dinlenmeli, ağaç kesmek suretiyle sürdürülen zilyedliğin kazanmayı sağlamayacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 29.04.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21680, Karar No: 2024/1417, Tarih: 08.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/21680 E.  ,  2024/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/173 E., 2016/384 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların temyiz isteklerinin özetle; sanığın kendilerine bağırarak ve aşağılayıcı şekilde ''Aldığın parayı hak etmiyorsun'' dediğinin tanık beyanları ile sabit olduğuna, beraat kararına itirazlarına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Okul müdürü olan sanığın, aynı okulda öğretmen olarak görevli bulunan katılanlara yönelik "Çocukları neden erken gönderiyorsunuz, ek dersinizi doldurmuyorsunuz, aldığınızı hak etmiyorsunuz, eğitim ve öğretimden çalıyorsunuz" diyerek hakaret suçunu işlediği ileri sürülmüş olup, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Katılanların ileri sürdüğü temyiz sebepleri açısından yapılan değerlendirmede, iddia edilen sözlerin katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olması, hakaret suçunun unsurlarının oluşmaması karşısında Mahkemenin sanığın atılı suçtan beraatine yönelik gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılanların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5759, Karar No: 2014/14741, Tarih: 09.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5759 E.  ,  2014/14741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 24.02.2002 olan suç tarihi yerine, 05.02.2002 yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanıkların ikrara yönelik savunmaları ile mahkemenin kabulüne göre de suçun, saat 23:00 sıralarında işlendiğinin anlaşılıp, kabul edilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi uyarınca gece vakti işlendiği sabit olan sanıkların eylemleri yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği kabul edilerek yapılan incelemede,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, sanık ...'in, yanında yaşı büyük diğer sanık ... ile birlikte, suç tarihinde, gece saat 23:00 sıralarında, yakınana ait ... adresindeki işyerine ait kapının üstündeki, sağlam ve muhkem nitelikteki 60x100 cm. genişliğindeki metal sacı kestikten sonra içeriye girerek, içeride bulunan 500 kg. preslenmiş alüminyum kutu ve 1 ton hurda bakırı çalarak, diğer sanık ...'a 670,00 TL karşılığında sattıklarının anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522 ve 55/3 maddeleriyle, 5237 sayılı TCY’nin 142/1-b, 143, 31/3, 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 151/1, 31/3. (mala zarar verme suçu yönünden şikayet ve uzlaşma, zamanaşımı hükümleri de değerlendirilerek) maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de; uygulama sanığın açıkça lehine olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26730, Karar No: 2017/3360, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26730 E.  ,  2017/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2131, Karar No: 2012/10079, Tarih: 08.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2131 E.  ,  2012/10079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.06.2011 gün ve 110/298 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ... ve ... vekili ile davalı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili kadastro çalışmalarında 1258 parsel numarası ile tespit edilmişken tutanağa yönelik itiraz üzerine Gazipaşa Kadastro Mahkemesinin 2011/38 Esas, 2002/34 Karar sayılı ilamı sonucunda Hazine adına 1355 parsel sayısı ile tescil edilen taşınmazın evveliyatından beri tarım arazisi vasfında olduğunu ve davacılar ..., ... ile ... tarafından önceki zilyetlerinden satın alındığını açıklayarak Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazın hükmen Hazine adına tescil edildiğini, davacılar ... ve ... yönünden kesin hüküm engeli bulunduğunu, davacı ...'in ise zilyetlikle kazanma şartlarına sahip olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, ... ... ve ... yönünden açılan davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün redde ilişkin bölümü davacılar ... ve ... vekili tarafından ve kabule ilişkin bölümü ise davalı Hazine vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacılar ... ve ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ... ve ...'a ilişkin bölümünün ONANMASINA,

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacılar ... ve ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ... ve ...'a ilişkin bölümünün ONANMASINA,

Davalı Hazine vekilinin hükmün kabulüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu 1258 parselden ifrazen gelen 1355 parsel sayılı taşınmazın 28.01.1982 tarihinde, senetsizden, 286 parselin miktar fazlası olarak, Hazine adına tespit edildiği, tutanağa yönelik itiraz üzerine, Gazipaşa Kadastro Mahkemesinin 2011/38 Esas, 2002/34 Karar sayılı ilamı sonucunda Hazine adına tescil edildiği saptanmıştır. 30.05.2011 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre; dava konusu taşınmaz, öncesinde ... ...'a ait iken davacılardan ... tarafından bu şahıstan alınmış olup, dosya kapsamında bulunan ve davacının dayanmış olduğu harici satış senetlerinde de, taşınmazın öncesinde ... ...'a ait iken, 24.10.1985 tarihinde ... ...'e ve aynı tarihte ... ... tarafından davacılardan ...'a satıldığı, ... tarafından da 31.01.1986 tarihinde ...'e satıldığı, ...'in dava konusu taşınmaza ilişkin olarak Gazipaşa Kadastro Mahkemesinin 2011/38 Esas, 2002/34 Karar sayısı ile yapılan yargılamaya iştirak ettiği, mahkemece dayandığı satış senedi tespit tarihinden sonra düzenlenmiş olduğundan görevsizlik kararı verildiği ve kararın kesinleştiği tespit edilmiştir.

Her ne kadar davacı ... hakkında Gazipaşa Kadastro Mahkemesinin 2011/38 Esas, 2002/34 Karar sayısı ile görevsizlik kararı verilmiş ise de, aynı yargılamaya iştirak eden ve taşınmazı ilk olarak 1982 yılında ...'a devreden ... ... dahi 24.12.1986 tarihinde hak iddiası ile davaya müdahil olmuş ve 12.12.1995 tarihli feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, aynı şekilde davacının bayisi olan ... yönünden de davanın reddine karar verilmiştir. Somut olayda, davacı TMK.nun 996. maddesi gereğince eklemeli zilyetliğe dayanmıştır. Taşınmaza ilişkin kadastro mahkemesinde görülen davada, davacının bayileri taraf olarak yer almış ve bu şahıslar yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Red kararları onların ardılı ve cüzi halefi olan davacıyı bağlayacağı ve davacının tespitten sonra Hazine adına tapu kaydının oluştuğu tarihe kadar 20 yıllık müstakil zilyetliği bulunmadığından davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve kanuna aykırı görülen yerel mahkeme hükmünün kabule ilişkin bölümünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. , HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden ... ve ...'tan alınmasına 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.