muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3230, Karar No: 2022/9949, Tarih: 28.06.2022

Öte yandan objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştüremez. Çünkü, bazı istisnalar dışında işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır. Ancak Türk Borçlar Kanununun 417/2. maddesi, Anayasa ve 6331 sayılı Kanun hükümleri objektifleştirilmiş kusur sorumluluğu ilkesi gereğince işverenin sorumluluğunu oldukça genişletmiştir.

Öte yandan işvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet rabıtasının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Kanunun 21., 6331 sayılı Kanun ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Somut olayda Kurum tarafından yapılan tahkikat sonucu düzenlenen inceleme raporunda, ceza dava dosyasında, müteveffa sigortalının hak sahipleri tarafından açılan iş kazasından kaynaklı maddi/manevi tazminat dava dosyasında ve eldeki rücuan tazminat dava dosyasında belirlenen kusur oranları arasındaki çelişki giderilmeksizin sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş müteveffa sigortalının hak sahipleri tarafından açılan iş kazasından kaynaklı maddi/manevi tazminat dava dosyasının aslı veya onaylı fotokopisi celp edildikten sonra tamamı iş güvenliği uzmanlarından oluşan heyetten kusur raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, kusurun oran ve aidiyetinin tereddütsüz olarak tespiti noktasında diğer kusur raporlarını da değerlendiren, bilirkişilerin diğer kusur raporlarından hangi gerekçelerle ayrıldıkları yönünde gerekçeler ve açıklamalar da içeren yeni bir kusur raporu almak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 28/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1730, Karar No: 2021/3788, Tarih: 07.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1730 E.  ,  2021/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 29/12/2020 gün ve 2020/1998 Esas, 2020/8865 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yetki belgesine dayanılarak açılmış mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili Kadıköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/141 Esas sayılı dosyasından aldıkları yetkiye dayanarak; davalı ...’nın, müvekkillerine ve mirasbırakan ... aleyhine Kadıköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/141 Esas sayılı dosyasında tasarrufun iptali davası açtığını, bu davanın yargılaması sırasında ... ölünce, davalı ...’nın belirtilen dava dosyasından aldığı yetki belgesi ile mirasbırakan ...’ye ait Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1740 Esas sayılı mirasçılık belgesini aldığını, mirasçılık belgesinde mirasbırakan ...’nin tek mirasçısı olarak Maliye Hazinesine pay verildiğini, oysa ki mirasbırakan ...’nin anne tarafından mirasçıları bulunduğunu, bu nedenle Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1740 Esas sayılı mirasçılık belgesinin hatalı olduğunu, Kadıköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/141 Esas sayılı tasarrufun iptali davasında taraf teşkilinin doğru sağlanabilmesi için mirasbırakan ...’nin mirasçılarının doğru tespit edilmesi gerektiğini belirterek Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.08.2011 tarihli ve 2010/1740 Esas, 2011/939 Karar sayılı mirasbırakan ...'nin tek mirasçısının Maliye Hazinesi olduğuna dair mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemiştir.

Davalı ... vekili, mirasbırakan ...'nin tüm mirasçılarının Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1860 Esas sayılı davasında mirası reddettiklerini belirterek tek mirasçının Maliye Hazinesi olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine dair verilen hüküm, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 11.01.2016 gün ve 2015/5473 Esas, 2016/62 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Davalı ... vekili, mirasbırakan ...'nin tüm mirasçılarının Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1860 Esas sayılı davasında mirası reddettiklerini belirterek tek mirasçının Maliye Hazinesi olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine dair verilen hüküm, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 11.01.2016 gün ve 2015/5473 Esas, 2016/62 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkeme, bozma ilamına uyarak yaptığı yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen kararın, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.12.2020 tarihli ve 2020/1998 E. 2020/8865 K. sayılı ilamı ile özetle; mirasbırakanın mirasını reddeden kişilerin, mirasbırakanla irs ilişkisini gösterecek şekilde mirasçılık belgesinde miras paylarının belirlenmesi, mirası ret durumuna işaret edilmesi, mirası ret nedeniyle, mirasçılık sıfatını kaybedenlerin ve bunların payının akıbetinin (kime kalacağının) da gösterilmesi gerekir. Öte yandan, mirasbırakanın mirasını reddetmeyen anne tarafından mirasçıları ..., .... bulunmaktadır. Açıklanan nedenlerle tüm miras payının Hazineye aidiyetine ilişkin hatalı olan Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.08.2011 tarihli ve 2010/1740 Esas, 2011/939 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına karşı, davalılar vekilleri tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Bozma ilamına karşı, davalılar vekilleri tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 575. maddesinde, mirasın miras bırakanın ölümüyle açılacağı; 495. maddesinde, miras bırakanın birinci derece mirasçılarının onun altsoyu olduğu, çocukların eşit olarak mirasçı oldukları, miras bırakandan önce ölmüş olan çocukların yerini her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoylarının alacağı; 496. maddesinde, altsoyu bulunmayan miras bırakanın mirasçılarının ana ve babası olduğu, bunların eşit olarak mirasçı olacakları, miras bırakandan önce ölmüş olan ana ve babanın yerlerini her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoylarının alacağı, bir tarafta hiç mirasçı bulunmadığı takdirde, bütün mirasın diğer taraftaki mirasçılara kalacağı; 497. maddesinde, altsoyu, ana ve babası ve onların altsoyu bulunmayan mirasbırakanın mirasçılarının, büyük ana ve büyük babaları olacağı, bunların, eşit olarak mirasçı oldukları, mirasbırakandan önce ölmüş olan büyük ana ve büyük babaların yerlerini, her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoylarının alacağı, ana veya baba tarafından olan büyük ana ve büyük babalardan birinin altsoyu bulunmaksızın mirasbırakandan önce ölmüş olması durumunda, ona düşen payın aynı taraftaki mirasçılara kalacağı, ana veya baba tarafından olan büyük ana ve büyük babaların ikisinin de altsoyları bulunmaksızın mirasbırakandan önce ölmüş olması durumunda, bütün mirasın diğer taraftaki mirasçılara kalacağı, sağ kalan eş olması durumunda, büyük ana ve büyük babalardan birinin mirasbırakandan önce ölmüş olması hâlinde, payının kendi çocuğuna; çocuğu yoksa o taraftaki büyük ana ve büyük babaya; bir taraftaki büyük ana ve büyük babanın her ikisinin de ölmüş olmaları hâlinde onların payları diğer tarafa geçeceği; 498. maddesinde, evlilik dışında doğmuş ve soybağı, tanıma veya hâkim hükmüyle kurulmuş olanların, baba yönünden evlilik içi hısımlar gibi mirasçı olacakları; 499. maddesinde sağ kalan eşin, mirasbırakanın altsoyu zümresi ile birlikte mirasçı olması halinde mirasın dörtte birinin, mirasbırakanın ana ve baba zümresi ile birlikte mirasçı olması halinde mirasın yarısının, mirasbırakanın büyük ana ve büyük babaları ve onların çocukları ile birlikte mirasçı olması halinde, mirasın dörtte üçünün, bunlar da yoksa mirasın tamamının eşe kalacağı; 501. maddesinde mirasçı bırakmaksızın ölen kimsenin mirasının devlete geçeceği hükümleri düzenlenmiştir.

TMK’nın 611. maddesinde, yasal mirasçılardan birinin mirası reddetmesi durumunda onun payının, miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi, hak sahiplerine geçeceği, mirası reddeden atanmış mirasçının payının, mirasbırakanın ölüme bağlı tasarrufundan arzusunun başka türlü olduğu anlaşılmadıkça, mirasbırakanın en yakın yasal mirasçılarına kalacağı; 612. maddesinde, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın, sulh mahkemesince iflâs hükümlerine göre tasfiye edileceği, tasfiye sonunda arta kalan değerlerin, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceği hususları düzenlenmiştir

TMK'nın 612. maddesi "en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Somut uyuşmazlıkta; mirasbırakan ...’nin, 26.08.2010 tarihinde bekar ve çocuksuz öldüğü; evlat edineni ...’nin 27.07.2003 tarihinde öldüğü; kendi babası ...'nın 23.08.1978 tarihinde, annesi ...'nın 07.03.2003 tarihinde vefat ettiği; babası ...'nın anne-baba ve kardeş kayıtlarının bulunmadığı; annesi ...'nın kardeşlerinin ... ve ... oldukları; ...’in 29.06.1986 tarihinde ölümü nedeni ile ..., ...’in kaldığı; ...’in 06.06.1976 tarihinde ölümü nedeni ile....., Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1897 Esas; Nazlı İpek Ören, Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1893 Esas; ..., Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/2023 Esas; ..., Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1861 Esas; ..., Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1862 Esas; ... ve ...’in de Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2010/1860 Esas, 2011/487 K. sayılı dosyalarında mirasbırakan ...’nin mirasını kayıtsız şartsız reddetmiştir. Böylece Türk Medeni Kanunun 612. maddesi gereğince mirasbırakanın en yakın mirasçıları tarafından reddolunan miras resen tasfiye edilecektir.

Açıklanan nedenlerle tüm miras payının Hazineye aidiyetine ilişkin hatalı olan Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.08.2011 tarihli ve 2010/1740 Esas, 2011/939 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptal edilerek, tüm mirasçıların mirası reddetmeleri nedeniyle, iptale ilişkin kararda ret yokmuş gibi tüm mirasçıların gösterilmesi, sonrasında ret durumuna işaret edilmesi, en yakın tüm mirasçıların mirası reddetmiş olmaları nedeniyle TMK'nun 612. maddesi uyarınca terekenin tasfiyesi için reddin tesbitini yapan sulh hukuk mahkemesi hakimliğine bildirim yapılmasına şeklinde karar verilmesi gerekir.

Her ne kadar, Dairemizin bir önceki bozma ilamında, mirasbırakanın mirasını reddetmeyen anne tarafından mirasçıları ..., ... bulunmakta olduğuna değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de dosya içerisindeki evraklardan ... ve... ile ...’in mirasbırakanı ...’in Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2010/1860 Esas, 2011/487 Karar sayılı ilamla mirasbırakan...’nin mirasını kayıtsız şartsız reddetmiş olduğu anlaşıldığından, bozma kararının gerekçesinin maddi hataya dayalı olduğu bu kez yapılan incelemede tespit edilmekle, davalılar vekilinin bu hususa yönelik karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 29.12.2020 tarihli ve 2020/1998 E. 2020/8865 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve hükmün belirtilen gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 29.12.2020 tarihli ve 2020/1998 Esas 2020/8865 Karar sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, yukarıda belirtilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 07/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18478, Karar No: 2008/5621, Tarih: 09.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/18478 E.  ,  2008/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1979 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 381 parsel sayılı 6.500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 322 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

792 parsel sayılı 3.500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 52 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

918 parsel sayılı 6.100 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 101 yazım numaralı vergi kaydı ve Sulh Hukuk Mahkemesinin 1957/187-1958/279 sayılı kararı uygulanarak tarla niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların öncesinin orman olduğu ve 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilleri istemiyle ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptal edilerek 918 parselin tamamının, 381 ve 792 parsel sayılı taşınmazların (B) ile işaretlenen kesimlerinin 2/B madde alanı olarak Hazine adına tapuya tesciline, (A) ile işaretlenen bölümlerinin kayıt maliki üzerinde bırakılmasına, karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından 381 ve 792 parsellerin (A) ile işaretlenen kesimlerine yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman sınırı içinde iken nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre 02.02.1940 tarihli Resmi Gazetede ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 Sayılı Yasaya göre 13.12.1982 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 3302 Sayılı Yasaya göre 90 Nolu Orman Kadastro Komisyonunca 26.04.2005 tarihinde ilanı yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davanın 2/B madde uygulama alanında kalan taşınmazın tapu kaydının iptali konusunda açıldığına, yöntemine uygun biçimde yapılan uygulamada taşınmazın 2/B madde alanında kalan bölümü belirlenerek, bu bölümün tapu kaydının iptaline ve 2/B madde niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/04/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5668, Karar No: 2019/7057, Tarih: 13.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5668 E.  ,  2019/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda atılı suçlamaları inkar etmesi, olay anını gösterir kamera kayıtları ile suça sürüklenen çocuğa ait teşhise elverişli fotoğrafların karşılaştırılması için bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı ve yakalama işlemini gerçekleştiren kolluk görevlilerinin tutanağı ile yetinildiği, olay anına ilişkin yeminli tanık anlatımı ve benzeri somut delilin olmadığı, suça sürüklenen çocuğun olay yerinde ve olay tarihinde yakalanmadığının anlaşılması karşısında; müştekiye ait iş yerinde meydana gelen hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlali suçlarının gerçekleşme anını gösterir kamera görüntüleri ile suça sürüklenen çocuğun çeşitli cephelerden çekilmiş teşhise elverişli fotoğraflarının Adli Tıp İhtisas Dairesi, TÜBİTAK, Polis veya Jandarma Kriminal Laboratuvarları gibi uzman kuruluşlara gönderilip görüntü iyileştirilmesi de yapılarak görüntülerdeki şahsın suça sürüklenen çocuk olup olmadığı hususunda kesinlik içeren raporun aldırılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz delil ile yazılı şekilde üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlediği iddia olunan, müştekileri İbrahim Toprak ve Yunus Laçin olan eylemlere ilişkin evrakın getirilerek denetime olanak sağlayacak şekilde onaylı bir suretinin dosya arasına konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

a-21.01.2014 tarihli kolluk tutanağında müştekinin iş yerinin iki aydır faal olmadığı ve açık adresini bilen olmadığının bildirilmesine ve olay nedeni ile müştekiye ulaşılamadığından müracaatının alınamamış olduğunun anlaşılmasına göre suç tarihinde iş yerinin faal olup olmadığı şüpheye mahal bırakmayacak şekilde saptanarak iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Suça sürüklenen çocuğun atılı suçları inkar etmesi, müştekinin olay nedeni ile beyanının alınamadığı, olaya ilişkin çevre güvenlik kameralarında yalnız iş yerine giren ve çıkan şahısların görüntülerinin elde edildiği ile iş yeri içerisinde kamera bulunmadığının anlaşılmasına göre atılı hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığını kabule dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Suça sürüklenen çocuğun atılı suçları inkar etmesi, müştekinin olay nedeni ile beyanının alınamadığı, olaya ilişkin çevre güvenlik kameralarında yalnız iş yerine giren ve çıkan şahısların görüntülerinin elde edildiği ile iş yeri içerisinde kamera bulunmadığının anlaşılmasına göre atılı hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığını kabule dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

c-Suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden uygulanma olanağı bulunmayan aynı Kanunun 142/2-h maddesinin uygulanması sureti ile suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

d-Suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi uyarınca uygulanacak artırım oranının en fazla, temel cezanın 1/3 üne kadar olduğu gözetilmeden cezadan ½ oranında artırım yapılması sureti ile fazla ceza tayin edilmesi,

e-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 28.09.2013 yerine 20.09.2013 yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.