muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1949, Karar No: 2010/10321, Tarih: 30.11.2010

Ceza Mahkemesi kararlarının Hukuk Mahkemesine etkisi Borçlar Kanununun 53. maddesinde düzenlenmiş olup, Hukuk Hâkimi Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş kararları karşısında esas bakımından ilke olarak bağımsız kılınmıştır. Borçlar Kanununun 53. maddesinde, “Hakim, kusur olup olmadığına, yahut haksız fiilin faili temyiz kudretini haiz bulunup bulunmadığına karar vermek için Ceza Hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, Ceza Mahkemesinde verilen beraat kararı ile de mukayyet değildir. Bundan başka Ceza Mahkemesinin kararı, kusurun takdiri ve zararın miktarının tayini hususunda dahi Hukuk Hâkimini takyit etmez.” Hükmü öngörülmüştür.Bu açık hüküm karşısında, Ceza Mahkemesince verilen beraat kararı, kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliği, illiyet gibi esasların Hukuk Hâkimini bağlamayacağı konusunda duraksama bulunmamaktadır.Ceza Mahkemesinde bir maddi olayın varlığı ya da yokluğu konusundaki kesinleşmiş kabule rağmen, aynı konunun Hukuk Mahkemesinde yeniden tartışılması olanaklı değildir (Y.H.G.K. 11.10.1989 gün ve E.1989/11-373, K.472 sayılı ilamı). Bunun nedeni, ceza yargılamasındaki ispat araçları bakımından Ceza Hâkiminin Hukuk Hâkiminden çok daha elverişli konumda bulunmasıdır. O halde bir Ceza Mahkemesinin uyuşmazlık konusu olayın tespitine; diğer bir söyleyişle maddi olgulara ilişkin kesinleşmiş saptamasının, aynı konudaki Hukuk Mahkemesinde de kesin delil oluşturacağı açıktır. Hukuk Genel Kurulu

Mahkemenin 17.5.2006 tarihli ilk kararı ile davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay tarafından yapılan inceleme sonunda davanın reddi kararı bozularak kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediğinin araştırılması gerektiği belirtilmiştir. Yargıtay bozma ilamında sürücünün kim olduğu belirtilmeden genel ilkeler belirtilmiş olmakla taraflar yararına usulü kazanılmış hak oluşmamıştır.

TTK.nun 1282 nci maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı yasanın 1281 nci maddesine göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın da sigortacı tarafından kanıtlanması gerekir. Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle ceza Mahkemesi'nin kesinleşmiş kararı ile araç sürücüsünün ... olduğu belirlendiğinden bu hususun Hukuk mahkemesi, tarafından da kabulü zorunludur. Bu hale göre davacı ... şirketinin hasarın kasko sigorta teminatı kapsamında olmadığını somut delillerle kanıtlaması gerekir.Dava konusu trafik kazasından sonra alınan rapor ile Nadir mertoğlu’nun alkolsüz olduğu da belirlendiğine göre davacıya ait araçta meydana gelen hasar bedeli belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14118, Karar No: 2021/4599, Tarih: 24.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/14118 E.  ,  2021/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MALEN SORUMLU : Baber Nakliyat Petrol İnşaat Tarım Gıda Kuyumculuk Temizlik Taahhüt Sanayi Ve Ticari Ltd. Şti.

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, suça konu kaçak sigaralar ile nakil araçlarının müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve davadan haberdar edilmeyen malen sorumlunun nakil aracının müsaderesine ilişkin hükme yönelik temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Suça konu 8000 karton sigaranın miktarı gözetildiğinde, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının da hakça oranda alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

4. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

5. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

6. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

7. Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

8. 5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca zoralım kararı verilebilmesi için zoralıma konu aracın iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmaması gerektiğine göre, suçta kullanılan nakil araçlarının ruhsat sahibi şirket yetkilisi tarafından suç tarihinden önce noterden yapılan sözleşme ile sanığa kiralandığının anlaşılması karşısında, araçların sahibi tarafından kaçakçılık suçunda kullanılması amacıyla sanığa teslim edildiğine ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı gözetilerek sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

9. Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama gideri miktarının kalemle sonradan yazıldığının onaylanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, malen sorumlu yetkilisi ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç cezada sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8991, Karar No: 2011/15929, Tarih: 11.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8991 E.  ,  2011/15929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 05.04.2011 günü temyiz eden davacı idare vekili Av....'ın yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kadığı gönderilmesine rağmen gelmediğinden, temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geriçevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın mücavirindeki kadastro parsellerinin dahi 2010 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerleri 102,00-TL olarak bildirdiği halde, dava konusu taşınmazın emlak vergi değeri 17,00-TL olarak bildirilmiştir.

Bu kadar farklı değerler tereddüt uyandırdığından, bunun nedeni de açıklanacak şekilde dava konusu taşınmazın 2010 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Değeri, resen belirlenen emlak vergi değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden yeniden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11024, Karar No: 2006/12906, Tarih: 21.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/11024 E.  ,  2006/12906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar ıslah ettikleri dava dilekçesinde; mirasbırakanları Ş..K.. kendilerinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak ..ada ..parsel sayılı taşınmazını davalı kızına satış göstererek temlik ettiğini ileri sürüp miras payları oranında satışın iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, murisin taşınmazlarını mirasçıları arasında paylaştırmayı amaçladığını, davacıların babası F...K...ın k.. muristen hakkını aldığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işlemin danışıklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakanın ..parsel sayılı taşınmazını 6.11.2001 tarihli akitle ve satış yoluyla davalıya temlik ettiği görülmektedir.

Davacılar, söz konusu işlemin kendilerinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar; davalı ise miras bırakanın temlikteki amacının mirastan mal kaçırma değil mirasın paylaştırma olduğunu savunmuş, murisin diğer mirasçılarına da taşınmazlar verdiğini bildirmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem

taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Bu durumda, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek gerekli araştırmanın yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3163, Karar No: 2019/224, Tarih: 17.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3163 E.  ,  2019/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Rek. Tur. ve Taş. Ltd. Şti vek. Av. ... ile ... Tur. Gıda İnş. ve Oto. San. Tic. Ltd. Şti vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 29.12.2015 gün, 2014/1735 E.-2015/1327 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 23.03.2017 gün, 2016/8471 E.-2017/2416 K. sayılı ilamına karşı davacı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalıya teak ireko ağacı sattığını, malın teslim edildiğini, fatura bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini, itirazda belirtilen şekilde davacının teslim borcu olmadığını ve ürünün ayıplı olmadığını iddia ederek, itirazın iptalini, takibin devamını ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının davacıya borcu olmadığını, davacının borcunun teslim ve döşemeyi içermesine rağmen davacının uygulama (döşeme) borcunu yerine getirmediğini, davacıya kısmi ödeme yapıldığını, teslim edilen ürünün çürüdüğünü, gizli ayıplı olduğunu savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatı istemiştir.

Mahkemece, takibe konu fatura içeriğindeki malların davalıya teslim edildiği, incelenen davacı defterlerine göre kayıtlı bulunan çek bedelinin ödenmediği, davacının alacağını ispatladığı, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, takibin devamına, icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 23.03.2017 gün, 2016/8471 E.-2017/2416 K. sayılı ilamının (1) nolu bendi ile dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendi ile davacının delil listesinde açıkça yemin deliline de dayandığı, buna rağmen mahkemece davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek hükmün bu yönden bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına karşı davacı vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

Davacı vekilinin karar düzeltme talebine istinaden yeniden yapılan inceleme neticesinde Dairemizin 23.03.2017 gün, 2016/8471 E.-2017/2416 K. sayılı ilamının (1) nolu bendi uyarınca davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş olmasının yerinde olduğu ve ancak davalının taraflar arasında vuku bulan ticari ilişkiye karşılık 10.000,00 TL ödeme yapmış olduğu yönündeki savunması bağlamında delil listesinde açıkça yemin deliline dayanmış olmasına rağmen, 10.000,00 TL’lik ödeme yönünden yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olmasının yerinde olmadığı, bozma ilamının (2) nolu bendinin de bu yöne iliştiği ve ancak “davalı” ifadesi yerine bozma ilamında sehven “davacı” ifadesinin kullanıldığı anlaşılmıştır. Buna göre;

(1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

(2)Davalının taraflar arasında vuku bulan ticari ilişkiye karşılık 10.000,00 TL ödeme yapmış olduğu yönündeki savunması bağlamında delil listesinde açıkça yemin deliline dayanmış olmasına rağmen, 10.000,00 TL’lik ödeme yönünden yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.03.2017 gün, 2016/8471 E.-2017/2416 K. sayılı ilamının kaldırılmasına, yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3543, Karar No: 2021/6025, Tarih: 30.11.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/3543 E.  ,  2021/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma, ihaleye fesat karıştırmaya teşebbüs, edimin ifasına fesat karıştırma ve rüşvet alma suçlarından da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının da bu suçların zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için ... Üniversitesi Rektörlüğü, Sağlık Bakanlığı, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, ... Üniversitesi Rektörlüğü, ... Belediye Başkanlığı, Gençlik ve Spor Bakanlığı, ... Belediye Başkanlığı, ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı, ... Belediye Başkanlığı, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı, ... Belediye Başkanlığı, ... Belediye Başkanlığı, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Adalet Bakanlığı, ... İl Özel İdaresi Müdürlüğü ile Kültür ve Turizm Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada ilgili kurumların duruşmadan

haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela adı geçen kurumlara davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20524, Karar No: 2017/37112, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20524 E.  ,  2017/37112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.