muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26418, Karar No: 2016/12738, Tarih: 28.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26418 E.  ,  2016/12738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan muhdesat bedelinin tespiti davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28.06.2016 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan muhdesat bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Zemini davacıya ait olmayan kapama kavaklık niteliğindeki taşınmazın kavaklık değerinden zemine yıllık ekilebilecek ürün gelirine göre belirlenen değerinin indirilmesi suretiyle kavak ağaçlarının bedelinin tespiti yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın zemini sulu tarım arazisi niteliğinde olduğundan, tespit edilen kapama kavaklık ve zeminin münavebe ürünülerine göre belirlenen net gelirine % 4 kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü suretiyle ağaç bedelinin tespiti,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda zemin bedelinin belirlenmesinde münavebeye yan ürün olarak mısır samanının eklenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Ağaç bedellerin tesbitinde objektif arttırıcı unsurun uygulanmasının sözkonusu olamayacağı düşünülmeksizin hükme esas alınan bilirkişi raporunda kapama kavaklık ve zemin bedellerine objektif arttırıcı unsur uygulanmak suretiyle ağaçlar için fazla bedel tespiti,

4-Bedelinin ödenmesine karar verilen kavak ağaçlarının davacı idareye aidiyetine dair hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.350,00-TL vekalet ücreti verilmesine, 28/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26392, Karar No: 2013/19668, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/26392 E.  ,  2013/19668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan, davacı vekilinin 13.12.2012 tarihli oturumda mazeretini bildirdiği telgraf cevabı aracılığıyla duruşma gününün davacı vekiline tebliğ edilip edilmediğine ilişkin evrakın varsa eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20347, Karar No: 2014/11212, Tarih: 02.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20347 E.  ,  2014/11212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat aidiyetinin tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.06.2013 gün ve 277/333 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, hakkında ....Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/1674 Esas sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi davası açılan dava konusu .... ada .... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın müvekkili tarafından yapıldığını ileri sürerek muhdesatın davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacı ile murislerinin 1986 yılında kurulan şirkete ortak olduklarını, binaya ait yükümlülüklerinin davalılar tarafından yerine getirildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile .... ada ....parsel nolu taşınmaz üzerinde bulunan binanın mülkiyetinin davacı ... 'a ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Hüküm, süresinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile .... ada ....parsel nolu taşınmaz üzerinde bulunan binanın mülkiyetinin davacı ... 'a ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Hüküm, süresinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu bodrum kat, zemin kat ve üç normal katlı bina niteliğindeki muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın yenilenmesini gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki “….mülkiyetinin davacı ...'a ait olduğunun…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı ... tarafından meydana getirildiğinin..” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına ve 9.509,35 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 02.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, davacı ile davalıların paylı mülkiyetindeki, aynı zamanda bir başka dava ile ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın (binanın), davacı tarafından meydana getirilmiş olduğunun tespitine karar verilmesine ilişkindir. Dava kabul edilmiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Bina 1994 yılında yapılmış, davalıların mirasbırakanı .... kardeşi olan davacı ....dan ½ payı 1997 yılında satın almıştır. Davalıların mirasbırakanının payı, üzerindeki bina mevcut durumdayken satışa konu olmuştur. Binanın davacı tarafından meydana getirilmiş olması sonuca etkili değildir. Taşınmazın üzerindeki muhtesatla birlikte paylı olarak taraflara ait olduğunun kabulü gerekir. Dava haksızdır. Temyiz edilen hükmün, davanın reddine karar verilmek üzere bozulması gerektiğini düşünüyor; değerli çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 02.06.2014
Yargıtay — Esas No: 2008/2085, Karar No: 2008/2577, Tarih: 21.02.2008

21. Hukuk Dairesi 2008/2085 E., 2008/2577 K.

**21. Hukuk Dairesi 2008/2085 E., 2008/2577 K.**

**- BEKLETİCİ SORUN

- İŞ KAZASI

- MADDİ TAZMİNAT**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 77 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 23 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın Ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, İsteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, sigortalının İş kazası sonucu işgöremez ve bakıma muhtaç duruma gelmesi nedeniyle maddi ve manevi zararının, sigortalının eşi olan davacı kadının da eşinin bu duruma gelmesi nedeniyle uğradığı manevi zararının giderilmesi istemine İlişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin, davalı Karayolları Genel Mü-dürlüğü'nde yol bakım işçisi olarak çalışırken, olay günü yine davalı Karayolları Genel Müdürlüğü'nün işçisi olan Nesim'in sevk ve idaresindeki araçla karayolunda kar temizlenmesi çalışması sırasında, buzlanma nedeniyle yoldan çıkarak yolun 25 metre aşağısındaki dere yatağına yuvarlanması sonucu oluşan trafik kazasında sürekli iş göremez duruma geldiği, araç sürücüsü olmayan davacıya atfedilecek bir kusur bulunmadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Davalıların kendi aralarındaki kusur oranlarının dağılımına ilişkin itirazlarının ileride açılacak rücu davasında çözümlenmesi mümkün bulunduğundan, mahkemece, Ağrı Cumhuriyet Başsav-cılığının hazırlık soruşturmasındaki bilgi ve belgeler doğrultusunda kazada davacı sigortalının kusurunun bulunmadığına ilişkin kabulü yerindedir.

Davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının, SGK Sağlık Dairesi'nce %71, SGK Yüksek Sağlık Kurulu'nun 18.01.2005 tarihli raporuna göre %71 ve davacının itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu'ndan alınan 11.11.2005 tarihli rapor uyarınca, %100 olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının bakıma muhtaç olup olmadığına ilişkin bir saptama İçermeyen Adli Tıp Ku-rumu'nun 11.11.2005 tarihli raporu hükme esas alınmıştır.

Davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının, SGK Sağlık Dairesi'nce %71, SGK Yüksek Sağlık Kurulu'nun 18.01.2005 tarihli raporuna göre %71 ve davacının itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu'ndan alınan 11.11.2005 tarihli rapor uyarınca, %100 olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının bakıma muhtaç olup olmadığına ilişkin bir saptama İçermeyen Adli Tıp Ku-rumu'nun 11.11.2005 tarihli raporu hükme esas alınmıştır.

Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı ve sigortalının bakıma muhtaç olup olmadığı sigortalıya bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihteki artışlar nazara alınarak hesaplanan peşin sermaye değeri tazminatın miktarını doğrudan etkilediğinden işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının ve bakıma muhtaç olup olmadığının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açıktır. 506 sayılı Yasa'nın 19. maddesinde geçici iş göremezlik hali sonunda Kuruma ait veya Kurumun sevk edeceği sağlık tesisleri sağlık kurulları tarafından verilecek raporlarda belirtilen arızalarına göre iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünün en az %10 azalmış bulunduğu Kurumca tespit edilen sigortalıya sürekli İş göremezlik geliri bağlanacağı, 31. maddesinde Kurumun, sigortalıya bağlanacak gelirleri yapılan inceleme ve soruşturmalar sonunda ve gerekli belgelerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç üç ay içinde tespit ederek ilgililere yazı ile bildireceği, ilgililerin bağlanan geliri bildiren yazıyı aldıktan sonra bir yıl içinde yetkili mahkemeye başvurarak Kurum kararına İtirazda bulunabilecekleri, itirazın reddi hakkındaki mahkeme kararının kesinleşmesiyle Kurum kararının kesinleşmiş olacağı, 109. maddesinde de sigortalıların iş görmezlik hallerinin tespitinde, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlar da belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı. Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilmesi halinde durumun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca karara bağlanacağı, ayrıca 20. maddesinde sürekli kısmi veya sürekli tam iş göremez durumdaki sigortalının başka birinin sürekli bakımına muhtaç olması halinde bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin %50 oranında artırılacağı bildirilmiştir.

Somut olayda Sosyal Güvenlik Kurumu'nca davacıya %71 beden güç kayıp oranı esas alınarak sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, gelir bağlanırken %100 beden güç kayıp oranı ve bakıma muhtaçlık durumunun nazara alınmadığı, gelir bağlama kararında bakıma muhtaç olmadığının yazılı olduğu halde mahkemece davacının maddi zarar hesabının %100 beden güç kayıp oranı ve bakıma muhtaçlık esas alınarak yaptırıldığı ve bilirkişi tarafından hesaplanan gerçek zarardan %71 beden güç kayıp oranına göre bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihe göre yapılan artışlar nazara alınarak hesaplanan son peşin sermaye değeri yerine gelir bağlama tarihine göre hesaplanan peşin sermaye değerinin düşülmek suretiyle karşılanmayan zararın fazla olarak tespit edildiği görülmektedir.

Yapılacak iş, davanın niteliği gözönünde tutularak davacıya, %100 meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bakıma muhtaçlık geliri bağlanması için Sosyal Güvenlik Kurumu'na başvurmak, Kurumca bu talebin reddedilmesi halinde giderek Sosyal Güvenlik Kurumu ve işveren aleyhine tespit davası açması için önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan, davacı, dava dilekçesinde olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesini talep etmiştir. Bu durumda, olay tarihinden itibaren yasal faize hükmetmek gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de mahkemenin kabul şekli bakımından hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/11550, Karar No: 2015/11016, Tarih: 30.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/11550 E.  ,  2015/11016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/197-2014/366

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 25.05.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Baz istasyonunu insan sağlına ve çevreye zarar verdiği iddiası ile GSM şirketleri ve belediye aleyhine dava açılmış; yerel mahkemece ilk olarak davanın tüm davalılar yönünden kabulüne karar verilmesi üzerine işbu karar, sadece davalı A.... ve V.... şirketlerince temyiz edilmiş, bunun üzerine Dairemizce, baz istasyonunun limit değerler ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulup işletildiği, sağlığa zarar ilk derece mahkemesi bozulmuş, bozma doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı tarafca temyiz isteminde bulunulmuştur.

Öncelikle usüle ilişkin olarak; davanın kabulü yönünde verilen ilk kararı temyiz etmeyerek hükmün kesinleşmesine yol açan davalı belediye ve davalı T... şirketinin Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı kapsamında olmadığı, bu davalılar yönünden davacılar lehine usüli müktesep hak oluştuğu gözetilmeksizin tüm davalıları içerir şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usül hükümlerine uygun olmadığından kararın bu yönüyle bozulması gerekirken onanmış olması isabetli görülmemiştir.

Esas yönünden ise; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerler içerisinde kurulup işletildiği tespit edilmiş ise de bu limit değerlerin bilimsel geçerliliği tartışılmamış insan sağlığı ve çevreye olası etkileri de tam olarak saptanmamıştır.

Esas yönünden ise; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerler içerisinde kurulup işletildiği tespit edilmiş ise de bu limit değerlerin bilimsel geçerliliği tartışılmamış insan sağlığı ve çevreye olası etkileri de tam olarak saptanmamıştır.

Bundan ayrı olarak; "E.... Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlarına Göre M.... Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmelik"in Elektromanyetik Alan Şiddeti Limit Değerleri başlıklı 16. maddesi, Danıştay 13. Dairesinin; 22.05.2015 günlü ve 2011/2352 Esas, 2015/1943 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. Yüksek Daire iptal gerekçesinde özetle; Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 08.12.2011 günlü ve 2011/12421 Esas, 2012/2536 Karar sayılı (dosyasında hükme esas alınan) bilirkişiler raporuna atıfla; halk sağlığı açısından ilgili yönetmelik değerlerinin gerekli korumayı sağlayan bilimsel kesinliği olan bir değer olarak ele alınamayacağı, sürdürülen çalışmaların tamamlandığında kanser gibi süreğen hastalıklara yol açabileceğiyle ilgili güvenilir sonuçlara varılacak olursa geri dönük bir telafisinin mümkün olmadığı, bütün bu nedenlerle (RF) ortamından olumsuz etkileneceği kuşkusu duyulan kişilerin olması durumunda baz istasyonlarının o yerde kurulmaması gerektiği, ihtiyatlılık ilkesi gereğince baz istasyonlarının toplum sağlığına zararlı olabileceği yönünde değerlendirmeler yapıldığı belirtilmiştir.

Yine sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkının bir gereği olarak, çevre ve insan sağlığına ilişkin ciddi ve geri dönüştürülemez tehlikelerin bulunduğu durumlarda, tam bilimsel kesinlik bulunmamasına rağmen gerekli tedbirlerin alınması zorunluluğunu ifade eden ihtiyat ilkesine ve uluslararası standartlara temkinli yaklaşılması gereğine işaretle bu kapsamda diğer ülke uygulamaları da dikkate alınarak belirlenmeyen sınır değerlere ilişkin dava konusu yönetmelik maddesinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır. Denilerek iptal kararı verilmiştir.

Dairemiz çoğunluğu tarafından baz istasyonunun yönetmelik hükümlerine uygun kurulmuş ve işletilmekte olduğu böylece insan sağlığına ve çevreye olası zararlarının olmadığı benimsenerek men'i müdahale ve kal istemleri kabul edilmemiş, yerel mahkeme kararı onanmıştır.

Gerekçesi yukarıda kısaca özetlenen Danıştay Yüksek 13. Dairesinin yönetmeliğin ilgili maddesini iptal etmiş olması karşısında yerel mahkemenin hükmüne esas bilirkişi raporunun hukuken bağlayıcılığı kalmadığı gibi kararın da yönetmelik bazında hukuki dayanağı ortadan kalkmıştır.

Bu durumda hukuki dayanaktan yoksun yerel makeme kararının bozulması gerekirken onanmış olması usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Gerekçesi yukarıda kısaca özetlenen Danıştay Yüksek 13. Dairesinin yönetmeliğin ilgili maddesini iptal etmiş olması karşısında yerel mahkemenin hükmüne esas bilirkişi raporunun hukuken bağlayıcılığı kalmadığı gibi kararın da yönetmelik bazında hukuki dayanağı ortadan kalkmıştır.

Bu durumda hukuki dayanaktan yoksun yerel makeme kararının bozulması gerekirken onanmış olması usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Diğer taraftan yönetmeliğin ilgili hükümlerinin iptal gerekçesinde açıkça vurgulandığı ve benimsendiği üzere; yönetmelikte insanların geçici veya sürekli ikamet ettikleri yer sınırlarının bitiminden itibaren, önceki yönetmelikte yer aldığı gibi "güvenlik koridoruna" bu yönetmelikte yer verilmediği dolayısı ile insan ve çevre sağlığının korunmasına ilişkin gerekli tedbirlerin alınmadığı anlaşılmaktadır.

Bunun yanında, Dünya Sağlık Örgütü'nce cep telefonu kullanmaları tavsiye edilmeyen 16 yaşından küçük çocukların bulunduğu çocuk parklarına yönelik olarak yönetmelikte düzenleme yapılmamış küçük çocukların sağlığı korumasız bırakılarak tehlikeye açık hale getirilmiştir.

Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Biyofizik Anabilim Dalı Laboratuvar ve Biyofizik Anabilim Dalı bünyesinde kurulmuş olan Gazi Non-İyonizan Radyasyondan Korunma Merkezinde yapılan bilimsel çalışmalarda; baz istasyonu, cep telefonu, kablosuz internet gibi sistemlerden kaynaklı 900 ve 1800 mHz Radyo Frekans (RF) alanların saç kökü hücrelerinde DNA kırığına, kan beyin bariyeri geçirgenliğinde önemli derecede artışa, serbest radikal oluşumunda yükselmeye neden olduğu, DNA yapısında değişimlere yol açabileceği, programlanmış hücre ölümlerini arttırabileceği en önemlisi de gelişim süreci devam eden çocuk gruplarında % 80 daha fazla RF soğurulduğu böylece beyin delta dalgasını değiştirdiği, hamileler ve yeni doğanlarda ve çocuklarında işitme tarama testlerinde önemli değişimlere yol açtığı bilimsel olarak saptanmıştır.Uluslararası Kanser Araştırma Ajansı, Nisan 2011'de baz istasyonu gibi sistemlerden yayılan Radyo Frenkans Radyasyonunu, 2B sınıfı karsinojen kabul etmiştir.

Türkiye'de kurulu baz istasyonlarında yönetmelik değerlerinin aşılmadığı

mahkemelerce yapılan keşif ve bilirkişi raporlarıyla saptanmış ise de Gazi Biyofizik ve GNRK merkezi, söz konusu limit değerlerin insan ve çevre sağlığında yeterli koruma sağlayamadığını açıklamıştır. Birçok gelişmiş ülkenin, yönetmeliğin dayanağı ICNIRP limit değerlerini yüksek bulduğu daha düşük değerleri baz aldığı bilinmektedir. Örneğin, 900 mHz frekansı için ICNIRP 41 V/m'lik değer belirlediği halde Çin; 12 V/m'yi, İsveç; 4 V/m'yi, İsviçre; 3,88 V/m'yi, Macaristan, Rusya, Polonya ve Bulgaristan ise 6.14 V/m'yi sınır değer almıştır.