muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11802, Karar No: 2023/13722, Tarih: 18.12.2023

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 10.11.2021 tarihli ve 2021/6037 Esas, 2021/8638 Karar sayılı ilamıyla; "...Somut olayda; davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan 17/02/2018 tarihli aktüerya raporunda, davacı için muhtemel bakiye ömür süresi PMF 1931 Yaşam Tablosuna ve progresif ranta göre belirlenerek yapılan hesaplamada bakiye 88.570,74 TL sürekli iş göremezlik tazminatı bulunduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak yapılan hesaplamada ise şirket ödemesinin yeterli olduğu değerlendirilmesinin yapıldığı ve Uyuşmazlık Hakem Heyetince PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesaplama hükme esas alınarak davacının başvurusu kabul edilerek bakiye tazminata hükmedildiği, davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından da 01/06/2015 tarihli ZMSS Genel Şartları dahilinde, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve %1,8 teknik faiz uygulanarak, işleyecek devre bakımından ise "devre başı ödemeli belirli süreli rant" formülü kullanılarak yapılan tazminat hesabı hükme esas alınarak ödemenin yeterli olduğu gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir. Tazminat hesaplamasında, yeni ZMSSGŞ ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ZMSS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli ranf formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gerekli ise de davacı vekilinin temyiz dilekçesinde PMF 1931 Tablosu'nun kullanılması gerektiğine ilişkin itiraz ve kabulü nedeniyle (davalı lehine olacak biçimde daha kısa ömür süresi belirlediği ve davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki talebiyle bağlı kalınması gerektiğinden),17/02/2018 tarihli bilirkişi raporunda % 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak yapılan tazminat hesaplamasının hükme esas alınması gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiş olup, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan maluliyet raporunun rapor vermeye yetkili üniversite hastanesi tarafından düzenlendiği, uyulmasına karar verilen bozma ilamı gereğince davacının zararının PMF Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi esas alınarak belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle davalının itirazının reddine, davanın kabulü ile 88.570,74 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının 06.06.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili tarafından davacıya yeterli ödeme yapıldığını ve müvekkilinin başkaca sorumluluğunun kalmadığını, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda iki ihtimale göre tazminat hesabı yapıldığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınması halinde davacının bakiye zararının kalmadığının anlaşıldığını, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, müvekkilinin yasal faizden sorumlu olduğunu, davacı yararına fazla vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan araç ile davacının sevk ve idaresindeki motosikletin karıştığı trafik kazası sonucunda davacının yaralanmasından kaynaklanan bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İtiraz Hakem Heyeti kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

2. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İtiraz Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının hüküm fıkrasının (6.3) numaralı bendinde yer alan "9.835,66 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “5.100,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14222, Karar No: 2018/6608, Tarih: 11.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/14222 E.  ,  2018/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-j-son ve 53. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, akrabası olan şikayetçi ...’e ait nüfus cüzdanı üzerinde bulunan fotoğrafı kendi fotoğrafı ile değiştirdikten sonra bu nüfus cüzdanı ile muhtarlıktan şikayetçi adına ikamet belgesi aldığı, devamında suça konu nüfus cüzdanı ve ikamet belgesi ile Finansbank ... Şubesine müracaat ederek şikayetçi adına 3.200 TL tutarında tüketici kredisi kullanmak suretiyle haksız menfaat temin ettiği, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın ikrar içeren savunması, şikayetçi beyanı, suça konu kredi başvurusuna ilişkin belgeler ile dosya kapsamına göre sanığın suçunun sabit olduğu dikkate alınarak, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın hükmün bozulmasına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22700, Karar No: 2014/11186, Tarih: 10.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22700 E.  ,  2014/11186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2013/358-2013/455

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Gazipaşa Beld. Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı iki adet A grubu devre mülkü belediyenin teminatına güvenerek davalı şirketten satın aldığını, sözleşme tarihinden itibaren 30 ay içerisinde teslim edileceğini taahhüt edildiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak devremülkün değeri olan 7500,00 TL nin tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye, devre mülk satımına ilişkin sözleşmenin tarafı olmadığını, 15 sene sonra Yargıtay HGK'nun 2010/13-516 esas 2011/6 karar nolu ilamıyla sorumlu tutulduklarım, bunu fırsat bilen diğer davalı G.. Ltd. Şti.’nin sayısı bilinmeyen eski tarihli yeni sözleşmeler akdettiğini, gelişen teknoloji ışığında ‘mürekkep yaş’ yöntemiyle bu tür sözleşmelerdeki imzanın atılış tarihinin tam olarak belirlenebildiğini, ödemelerin gerçekleşmediğini, şirketin ticari defterlerini ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülkü bu şirketten satın aldığının iddia edildiğini, devre mülk inşaatlarının yapı ruhsatlarının iptal edildiğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını, inşaata çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, bu sebeple 1997 yılında edimin ifasının imkansızlığının anlaşıldığını, devre mülkle ilgili ihalenin de feshedildiğini, dönemin belediye başkanı ile meclis üyelerinin bundan dolayı cezalandırıldığını, Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/179 esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı ifa kapsamına giren davalarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 15000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 15000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava devre mülk satışı nedeniyle meydana gelen zararın tazminine yöneliktir. Davacı delil olarak bilgisayar çıktılı 15.02.1997 tarihli 999800.000 TL (eski) bedelli, 28 Temmuz -11 Ağustos dönemini gösteren devre mülk satış sözleşmesi ile iki adet kasa tahsilat makbuzu başlıklı nokta vuruşlu yazıcıdan elde edilmiş 4.5,1999 tarihli 50.400.000 TL, 5.7.2001 tarihli 300 milyon TL bedel içeren ödemelere ve 85 milyon TL bedelli çek alındı makbuzuna dayanmıştır. Davalı ise YHGK’nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Davacının tazminata hak kazanması için şirkete yaptığı ödemelerin yasal delillerle ispatlanması gerekmektedir. Sözleşme ve ödeme belgeleri davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmamıştır. Sözleşme silinti, ekleme ve kazıntılar içermekte olup bunlar ayrıca paraf edilmediği gibi kendi içinde çelişkiler içermektedir. Mübrez belgede yalnız bir dönem devre mülk yükümlenilmişken sonradan ilave yapılarak iki döneme çıkarılmıştır. Bununla birlikte ödemeler toplamının yaklaşık bir dönem devremülk bedeline tekabül etmesine karşın, iki dönem üzerinden tazminata hükmedilemez. Ayrıca davacının sözleşmede tapu tesliminde bakiye bedeli ödeyeceğini taahhüt etmesi, davalının edimini ifa etmesinin imkansızlığı yani tapunun verilmeyeceğinin 2003 yılında kesinleşmiş olması karşısında, taahhüt altına alınmış bedelin, alacak muaccel olmadan ödenmesi hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenle davalı belediyenin sahtecilik savunması doğrultusunda araştırma yapılmalı ve ödeme belgeleri üzerinde uzman bilirkişiden taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınması gerektiğinde ispatlanan kısım oranlanarak tazminata karar verilmelidir. Hal böyle olunca sözleşme ve ödeme belgelerinin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2- Temyiz nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının temyiz eden yararına BOZULMASINA 2. bende göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 262.00 TL harcın istek halinde davalı Gazipaşa Beld. Başkanlığına iadesine, 10.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4028, Karar No: 2016/5588, Tarih: 19.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4028 E.  ,  2016/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanıklar hakkında, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlere yönelik incelenmede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanıklar hakkında, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Şirinyer VD.nin 765 021 8432 vergi numaralı mükellefi (...Toptan Gıda Temizlik Maddeleri ve Tekstil Ürünleri Toptan Alım Satım) sanık ...’in, oğlu olan diğer sanık ... ile iştirak halinde 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'in suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini, oğlu olan diğer sanığın kendisinden vekaletname alarak işleri takip ettiğini ve suça konu faturalardaki yazıların kendisine ait olmadığını, sanık ...'ın ise şirketin, annesinin adına kayıtlı olup, kendisinin ortağı olmadığını ancak aile şirketi olması sebebiyle orada çalıştığını ve sahte fatura düzenlemediğini savunmuş olmaları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde tespiti, suç ile suçlu arasındaki illiyet bağının ve cezai sorumluluğun belirlenebilmesi açısından; suç tarihlerinde şirketin işleriyle fiilen kimin ilgilediği hususunun araştırılması, 2005 ve 2006 takvim yıllarında düzenlenen faturaları kullandıkları belirtilen şahısların ve şirket yetkililerinin tespiti ile suça konu faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanıkların hangisi ile muhatap olduklarının sorulması, şirketin kuruluşuna esas belgeler ile yakalama tutanaklarının temin edilerek isim ve imzaların sanıklara aidiyeti hususunda araştırma yapılması gerektiğinde suça konu faturalar üzerinde sanıklara aidiyeti hususunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16899, Karar No: 2021/9343, Tarih: 30.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16899 E.  ,  2021/9343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen 03.11.2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 29.12.2016 gün 2014/2102 E. 2016/12118 K. sayılı ilamında; “…davalı İSKİ ile ihale alan davalı ... İnşaat San ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan 21.09.2006 tarihli sözleşmenin 18.maddesinde; "yüklenicinin su baskını vs gibi rizikolara karşı sigorta yaptırma zorunda olduğu"; 22. maddesinde "işin denetimini için idare tarafından görevlendirilecek yapı denetim görevlisi kontrolünde yapılacağı", 30.10 maddesinde ise "sigorta ile yüklenici arasında oluşan anlaşmazlıklarda zararın yüklenici tarafından karşılanacağı" düzenlenmiştir. Öte yandan İSKİ'nin 05.04.2008 tarihli yazısında riziko tarihinde sigortalı fabrikanın bulunduğu ... Sanayi ... bulvarı .... cadde atıksu ve yağmur suyu hattı bulunmadığı, müteahhit firma tarafından altyapı inşaat çalışması tamamlanmadan ani yağış meydana geldiği, rizikonun meydana geldiği yerde üst yapı (yol kaplaması) ilgili belediye tarafından yapılmadığından ve müteahhit firma tarafından altyapı çalışması da tamamlanmadığından riziko tarihinde kurumunun zarardan sorumlu olmadığı belirtilmiştir. Somut olayda, davacıya işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı ... Tekstil San ve Tic Ltd Şti'ye ait fabrikaya, fabrikanın arka bahçesinde bulunan kanalizasyon rögarının bölgede meydana gelen yağış nedeniyle geri tepmesi sonucunda taştığı ve fabrika bahçe kapısından içeri girerek içeride bulunan emtialara vs zarar verdiği anlaşılmaktadır. Sigortalı fabrikanın bulunduğu bölgede davalı İSKİ Genel Müdürlüğü tarafından diğer davalıya altyapı işi ihale edilmiş olup, yukarıda belirtilen sözleşme hükümlerine ve İSKİ cevabi yazısına göre, fabrikanın bulunduğu bölgede daha önce altyapı çalışmalarının hiç yapılmamış olması, altyapı işini ihale eden İSKİ tarafından yapı denetim görevlisi görevlendirilmemiş ve gerekli denetimin yapılmamış olması, riziko tarihi itibariyle diğer davalı ihale eden yüklenici firmanın işi tamamlamamış ve yağışa karşı gerekli önlemleri almamış olması karşısında; dava dışı sigortalı fabrikanın zararından davalıların sorumlu olduğu ve davacı ... şirketinin zarar görene ödediği bedeli davalı sorumlulardan kusurları oranında rücuen isteyebileceği kabul edilerek bu doğrultuda davanın kabulü gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.595,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 30/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.