muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25224, Karar No: 2016/3826, Tarih: 29.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25224 E.  ,  2016/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 24/06/2015

NUMARASI : 2014/385-2015/569

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyulmuş ise de gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bozma ilamında emsal olarak alınan taşınmazın ticari nitelikte özel amaçlı satış olduğu belirtilerek emsal olarak alınamayacağı bildirilmesine rağmen bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda da aynı taşınmaz emsal olarak alınmıştır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir

Buna göre; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, emsal alınacak taşınmazın satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, hükümet konağı, adliye ve belediye binası gibi ilçenin merkezi yerlerine uzaklığı, emsallere olan mesafesini de gösterir işaretlenmiş krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle

yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4886, Karar No: 2012/8918, Tarih: 20.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/4886 E.  ,  2012/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak:

Sanıklar hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezasının aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar ..., ..., ..., ... için hükmün 1. fıkrasında yer alan adli para cezasına esas alınan 90 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uygulamasıyla belirlenen 75 günün 4 güne, günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sonuç 1.500.00 TL adli para cezasının ise 80 TL'ye indirilmesi, sanıklar ..., ... için hükmün 1. fıkrasında yer alan adli para cezasına esas alınan 90 günün 5 güne, TCK.nun 31/3. maddesi uygulaması ile 60 günün 3 güne, TCK.nun 62. maddesi uygulamasıyla belirlenen 50 günün 2 güne, günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sonuç 1.000,00 TL adli para cezasının ise 40 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25118, Karar No: 2017/35712, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25118 E.  ,  2017/35712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3712, Karar No: 2025/6285, Tarih: 28.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3712 E.  ,  2025/6285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/399 Esas, 2024/375 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İskenderun 2. Aile Mahkemesinin 25.06.2018 Tarihli ve 2018/357 Esas, 2018/406 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 18.11.2024 tarihli ek karar ile, Gaziantep Valiliği Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün 23.08.2024 tarihli sayılı sosyal inceleme raporunda hakkında bakım tedbiri verilen yaşı küçüğün ikamet adresinin ... Mahallesi ... Kent Kapı No:C-3-17 .../Gaziantep olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İslahiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 27.11.2024 Tarihli ve 2024/399 Esas, 2024/375 Karar Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından yetkili mahkemenin İskenderun 2. Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının c alt bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri uygulanan küçüğün, bakım tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, İskenderun 2. Aile Mahkemesinin 2018/357 Esas sayılı dosyasında 25.06.2018 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 18.11.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın İskenderun 2. Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İskenderun 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8535, Karar No: 2022/1920, Tarih: 17.02.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/8535 E.  ,  2022/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlunun icra mahkemesine başvurarak; sair itiraz ve şikayetlerinin yanında borçlu şirketin çift imza ile temsil edildiği, senette borçlu adına atılmış iki imzanın da aynı olup tek yetkiliye ait olduğu, bu suretle takip konusu senetten borçlu şirketin sorumlu olmadığı gerekçesiyle takibin iptalini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesi’nce, tüm itiraz ve şikayetlerin reddine karar verildiği, borçlu tarafın istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına ve yerine; istemin kabulü ile İİK’nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline hükmedildiği, karara karşı alacaklının temyiz başvurusunda bulunduğu görülmektedir.

Borçlu şirketin çift imza ile temsil edildiği, senette borçlu adına atılmış tek imzanın bulunduğu ve bu nedenle senet bedelinden borçlu şirketin sorumlu olmadığı iddiası, İİK’nun 169/a maddesinde düzenlenen borca itiraz niteliğinde olup, İİK’nun 169/a-5. maddesi gereğince itirazın kabulü kararı ile takip durur.

Öte yandan, TTK'nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi düzenleyenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. TTK'nun 372. maddesi hükmüne göre ise şirket adına imza yetkisini haiz kişiler şirketin unvanı altında imza atarlar. Anılan maddelerde "sorumluluk" için şirket kaşesi yada ünvanı üzerinde imzanın bulunmasının koşul olarak öngörülmediği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkda, takip dayanağı bononun tanzim eden bölümünde borçlu şirket ünvanının bulunduğu gibi altında imzanın da olduğu, düzenleyenin imzasını ihtiva eden bononun kambiyo vasfını haiz olduğu görülmektedir.

Bu suretle, Bölge Adliye Mahkemesi’nin, takip konusu senette şirket ünvanı bulunmadığı gerekçesi İİK’nun 170/a maddesi gereğince takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz ise de; Bölge Adliye Mahkemesi’nin gerekçeli kararında, borçlu şirketin çift imza ile temsil edildiğine ilişkin itirazının yerinde bulunduğu değerlendirildiğinden, İİK'nun 169/a-5. maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi'nin 18.5.2021 tarih ve 2020/2250 E.- 2021/1385 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “1” numaralı bendinin 2. paragrafında yer alan; "170/a maddesi gereğince iptaline” sözcüklerinin karar metninden çıkarılmasına, yerine;

"169/a-5 maddesi gereğince durdurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından alacaklıdan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 17/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3644, Karar No: 2014/6614, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3644 E.  ,  2014/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/24198, Karar No: 2015/120, Tarih: 19.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24198 E.  ,  2015/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/514-2014/231

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7205, Karar No: 2021/903, Tarih: 01.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/7205 E.  ,  2021/903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 27/10/2020 tarih ve 2020/15596 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/11/2020 tarih ve KYB-2020/101384 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüphelil ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02/09/2020 tarihli ve 2020/106725 soruşturma, 2020/31370 esas, 2020/21810 sayılı iddianamenin iadesine dair Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2020 tarihli ve 2020/826 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/09/2020 tarihli ve 2020/792 değişik iş sayılı kararının " Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/09/2020 tarihli kararı ile "...sahte olduğu belirtilen fatura asılları ile makbuzların dosya arasında alınmamış olması, ...faturaları düzenleyen şirketler ve mükellefler hakkında hazırlanmış vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi, ...faturayı düzenleyen mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davaya giren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,...faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi...karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yapılması...." gerekçeleriyle iddianame iade edilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Kanun'un 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ve komisyon mütalaası bulunmakla birlikte karşıt inceleme tutanağının da dosya arasında bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 02/09/2020 tarihli 2020/106725 Soruşturma ve 2020/31370 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2020 tarih ve 2020/826 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/09/2020 tarih ve 2020/792 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 01/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19070, Karar No: 2017/3506, Tarih: 03.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/19070 E.  ,  2017/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(...) ... .... Asliye

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davacının eşi ....'in sevk ve idaresindeki araçla 10.02.2009 tarihinde tek taraflı ve tam kusurlu olarak yapmış olduğu kaza neticesinde öldüğünü, davacının eşinin ölümü nedeniyle desteğinden mahrum kaldığını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 1.000,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 04/02/2014 tarihinde dava miktarını 128.284,15TL artırarak 129.284,15 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; vefat edenin sigortalı aracın sürücüsü ve tam kusurlu olduğunu, kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağını, mirasçı eşin de üçüncü kişi olmadığını, murisin kusurundan faydalanamayacağını ve davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 129.284,15 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 08.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu desteğin öldüğünü ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, buna göre de aktüer bilirkişi tarafından hazırlanan 26.01.2014 bilirkişi raporunda TRH 2010 Yılı Erkek Sigortalı Yaşam Tablosu dikkate alınarak davacının ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenerek hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

... yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken ... ... ... – ... (...) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar).

3-Pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan ücret, bir çalışmanın karşılığı değil, ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığıdır. Hal böyle olunca da ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif dönem (devre) zararının hesaplanmasında dikkate alınamayacağı açıktır. Zira, asgari geçim indirimi (AGİ), ücretin eki olmadığından, tazminat alacaklarının hesaplanmasına esas ücrete dahil edilemez. Pasif döneme ilişkin hesaplamanın, AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden yapılması gerekirken yazılı olduğu şekilde esas ücrete dahil edilerek hesaplama yapılması doğru görülmemiştir.

4-Ayrıca hükme esas aktüer raporunda aktif devre 65 yaşına kadar kabul edilerek tazminatın belirlendiği anlaşılmaktadır. Yerleşik ... uygulamalarına göre 60 yaşına kadar aktif devre kabul edilmekte olup, 60 yaşını tamamladıktan sonra pasif devre zararı hesaplanması gerekirken bu husus göz ardı edilerek düzenlenen rapora göre karar verilmesi de isabetli olmamıştır

Bu durumda mahkemece, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak ... ... .... ... (... 1931) Tablosuna göre bakiye ömür süresi belirlenerek yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda zarar hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26307, Karar No: 2017/35602, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26307 E.  ,  2017/35602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.