muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10511, Karar No: 2014/12508, Tarih: 17.11.2014

Somut olayda; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 03/06/1999 başlangıç tarihli ve 31/12/2011 başlangıç tarihli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Söz konusu kira sözleşmelerinde kiralayan Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü olup ayrı bir kamu tüzel kişiliğidir. 2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 75.maddesindeki düzenleme devletin özel mülkiyetinde ya da devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazların gerçek ve tüzel kişilerce işgali üzerine tahliyesini sağlamaya ilişkin bir düzenlemedir. 2886 Sayılı Kanunun 75. maddesi tahliye yönünden münhasıran “Hazine” tarafından kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanmakta iken 5393 Sayılı Belediye Kanunu’nun 15/p-3 maddesi hükmüyle 2886 Sayılı Kanun hükümlerine göre kiraya verilen Belediye taşınmazları ve 5538 Sayılı Yasanın 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ile son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malları hakkında da uygulanması öngörülmüştür. Belirtilen kurumlar dışındaki diğer kamu kuruluşları, taşınmazlarını 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya vermiş olsalar bile bu kanunun 75. maddesine dayanarak süre bitimi sebebiyle idareye ya da mahkemeye başvurmak suretiyle kiralananın tahliyesini sağlayamazlar. Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler dışındaki diğer kamu kuruluşlarına ait kiralanan taşınmaz 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Konut ve Çatılı İşyeri Kiraları hükümlerine tabi bir yer ise, kiraya verme 2886 Sayılı Devlet İhale Kanununa tabi olsa da bu taşınmazlar hakkında da Türk Borçlar Kanunu'nun Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarına ilişkin hükümleri uygulanır. Sözleşme süre sonunda Türk Borçlar Kanunu'nun 347/1. maddesi uyarınca kiracı tarafından feshedilmedikçe aynı şartlarla bir yıl uzatılmış sayılacağından ancak Türk Borçlar Kanunu'nun Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarına ilişkin tahliye sebeplerine dayanılmak koşuluyla kiralanan taşınmazların tahliyeleri sağlanabilir. Kiralanan taşınmaz Konut ve Çatılı İşyerleri Kirasına tabi olup 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda fesih ve tahliye sebepleri sınırlı şekilde gösterilmiş olup, kiraya verenin bu sebeplerden birine dayanmadan tek yanlı olarak sözleşmeyi feshedip tahliye isteme hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı- karşı davacı kiracının taşınmazdaki kiracılığı devam ettiğinden asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerekinken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca asıl dava ve birleşen davada verilen hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2609, Karar No: 2018/4586, Tarih: 18.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2609 E.  ,  2018/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Ceza ile ... .... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, küçükler hakkında danışmanlık tedbiri uygulanması istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Ceza Mahkemesi, ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün ...12/2017 tarih 65300304 - 160.02.01 E. 22011593 sayılı yazılarına ekli ... İlkokulu Müdürlüğünün 15/12/2017 tarih E.21653172 sayılı yazısı ile küçük ...'ın .../11/2017 tarihinde okuldan ayrılarak ...-...İlkokuluna nakil olduğu bilgisinin verildiği; ayrıca ...(Kapatılan) Çocuk Mahkemesinin 2016/185 Tedbir sayılı dosyasında İlayda'nın diğer kardeşleri olan ... ve ...'ın da velayetlerinin babalarına verildiği ve UYAP'tan yapılan ... kayıtlarının kontrolünden de ... ve ...'ın da babalarının MERNİS adresi olan ... İli, ... İlçesi olduğu anlaşılmakla; küçükler ... ve ... ...'in haklarındaki 5395 sayılı ÇKK'nun 5/...-a maddesi gereği danışmanlık tedbirinin devamının sağlanması için çocukların adresinin ... olduğu ve babalarının da MERNİS adresinin ... ili olduğu anlaşılmakla, dosyada ... Nöbetçi Aile Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... .... Aile Mahkemesi ise çocukların ve çocukların velisi olan babaları ...'ın yerleşim yerinin "... Mah. ... Meydanı Kapı No 10/3 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5395 sayılı Kanunun Geçici Madde .../(...) çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları görevli aile veya asliye hukuk mahkemelerince alınır" şeklindedir.

Çocuk Koruma Kanununa göre verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. madde hükmü "(...) Çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı; çocuğun anası, babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve ... savcısının istemi üzerine veya re'sen çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hakimince alınır.

Çocuk Koruma Kanununa göre verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. madde hükmü "(...) Çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı; çocuğun anası, babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve ... savcısının istemi üzerine veya re'sen çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hakimince alınır.

(2) Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları aile mahkemeleri kurulan yerler bakımından bu mahkemeler, kurulu bulunmayan yerler bakımından asliye hukuk mahkemelerince alınır.

(3) Hakkında kovuşturma başlatılmış olan çocuklar için koruyucu ve destekleyici tedbir kararı kovuşturmanın yapıldığı mahkemece alınır.

(5) Fiili işlediği sırada oniki yaşından küçük çocuklar ile onbeş yaşını doldurmamış sağır ve dilsizler hakkında mahkemece, .../9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31. maddesinin birinci fıkrası ile 33. maddesi uyarınca çocuklara özgü güvenlik tedbirleri uygulanabilir." şeklindedir.

5395 sayılı Kanunun geçici .... maddesinin dördüncü fıkrasındaki düzenleme ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü de gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanununun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının çocuk mahkemesi veya hakimince çocuk mahkemesi olmayan yerlerde ise aile mahkemesi veya yoksa asliye hukuk mahkemesince karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 8/... maddesine göre; “Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır."

Dosya kapsamından, hakkında tedbir kararı alınan küçüklerin adresinin "... Mah. ... Meydanı Kapı No 10/3 ... ..." olduğu, velayeti kendisine bırakılan baba ...'ın adresinin ... Mah. ... Meydanı Kapı No 10/3 .../... adresi olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın yetkili ve görevli ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın ... ve .... maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16031, Karar No: 2008/2326, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16031 E.  ,  2008/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastro çalışması ve 2/B madde uygulamasına itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi, ... Köyü ... mevkiinde bulunan taşınmazın zilyetliğinde bulunduğunu, ancak yörede 01.06.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastro çalışmalarında orman sınırları içine alındığını belirterek çekişmeli taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması talebi ile orman kadastro çalışmasına 6 aylık askı ilan süresi içinde dava açmıştır. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli A=1239,34 m2 ve B=2541,37 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar yönünden orman kadastro çalışmasının iptaline, bu bölümlerin orman sınırları dışına çıkarılmasına, tescil talebi yönünden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6 aylık askı ilan süresi içinde açılan orman kadastro çalışması ve 2/B madde uygulamasına itiraz ve Medeni Yasanın 713. maddesine dayalı tescil davası niteliğindedir.

Mahkemece kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmazların % 30-40 meyilli olduğu, meyilin yüksekliği nedeni ile erozyona maruz kaldığı, ... muhafaza özeliği taşıdıkları, (A) harfli taşınmaz üzerinde 1 adet meşe ağacının bulunduğu, (B) üzerinde ise üzerinde aşılı mahsuldar badem, ... ağaçlarının bulunduğu, 1963 tarihli memleket haritasında (A) harfli taşınmazın açık alanda kaldığı, (B) harfli taşınmazın ise yeşil renkli ormanlık alanda kaldığı, ancak bu görünümün taşınmaz üzerindeki kültür ağaçlarının diğer yapraklı orman ağaçlarından ayırt edilememesi ve alanı çok ... olduğundan 1/25.000 ölçekli haritada gösterilememesinden kaynaklandığı ve her iki taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanarak taşınmazların resmi belgelerdeki konumları işaretlenmiştir.

Ancak; dosya kapsamı ve toplanan delillerin değerlendirilmesi sonucunda çekişmeli (A) harfli taşınmazın üzerinde meşe ağacının bulunduğu, (B) harfli taşınmazın üzerinde ise ... ağaçlarının bulunduğu, meyillerinin % 30-40 olduğu, erozyon tehlikesinin bulunduğu ve ...

-2-

2007/16031 - 2008/2326

muhafaza özeliği taşıdıkları, memleket haritasında ve orman tahdit haritasında işaretlendikleri yerde tüm etraflarında ibreli ve yapraklı ağaç rumuzunun bulunduğu, açık renkli alanda dahi aynı rumuzların devam ettiği, amenajman planında çekişmeli taşınmazların bozuk baltalık ormanlık alan olarak gözüktüğü anlaşılmakta olup, çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden oldukları kabul edilerek mahkemece davan reddi yolunda hüküm kurulması gerekirken aksine düşünceler ile kurulan hüküm doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 14/02/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2533, Karar No: 2019/236, Tarih: 31.01.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/2533 E.  ,  2019/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-e, 43, 62, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın ... isimli eczanenin sahibi ve sorumlu müdürü olduğu, eczanede müşterileri olan sigortalı veya hak sahiplerinin sağlık karnelerinin alıkonulmak suretiyle, kullandıkları ilaçların dışındaki ilaçların sağlık karnelerine ... Eczanesince yazdırıldığı ve kendilerine 2 veya 3 kutu ilaç verilmesine rağmen sağlık karnelerine çok fazla sayıda ilaç yazdırıldığı, sigortalıların almadıkları ve kullanmadıkları ilaçların kuruma fatura edilerek parasının alındığı, kurumun 28.193,41 TL tutarında zarara uğratıldığı ve bu surette sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, kamu kurum ve kuruluşu olan Sosyal Güvenlik Kurumunun zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği ve sanığın eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli para cezasının belirlenmesi aşamasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 3. fıkrasına “2.937 gün karşılığı” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK’nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15044, Karar No: 2023/1487, Tarih: 20.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15044 E.  ,  2023/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma bedelinin ve ecrimisil bedelinin tazmini davasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece 19.08.2020 tarihli ek karar ile davacı vekilinin hükmün kesinleşmesinden önce davadan feragat ettiği anlaşıldığından feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ek Kararın davalı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme ek kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı idare vekili tarafından Dairece verilen ek kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Mahkemece verilen ek karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, karar düzeltme istemi 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı idare vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 1.471,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine,20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3461, Karar No: 2016/6622, Tarih: 29.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/3461 E.  ,  2016/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu ... Limited Şirketi adına düzenlediği 20 adet sahte faturayı, işleme izin belgesinin taahhüt hesabının kapatılması amacıyla ...İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliği’ne ibraz ettiğinin iddia ve kabul olunması, suça konu faturaların 213 sayılı Vergi Usul Yasası'nın 230. maddesine göre düzenlenen belgelerden olduğunun anlaşılması karşısında, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1 maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olmasına, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğmasının suçun unsuru olmaktan çıkartılmasına göre, suç tarihi de nazara alınarak sanığın eyleminin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 madde ve fıkrası kapsamında kaldığı ve anılan Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınarak karar verilmesi gerektiği; UYAP'tan yapılan incelemede sanık hakkında 2006 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan ...11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/405 E. 2013/531 K. sayılı dosyasında mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla ilgili dava dosyası getirtilip incelenerek, mümkünse birleştirilmesi değilse gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve suç vasfının tayininde de yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "resmi belgede sahtecilik" suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6406, Karar No: 2020/3089, Tarih: 04.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6406 E.  ,  2020/3089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü saat 09:25 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile yerleşim yeri içerisinde iki yönlü asfalt kaplama yol üzerinde seyri sırasında olay mahalli dört yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde seyir istikametine göre sağ taraftan gelmekte olan ...’nin sevk ve idaresindeki motosilet ile çarpışması neticesinde katılanın 3. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, snaık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında TCK’nın 89/1-2-b maddeleri gereğince belirlen 270 gün karşılığı adli para cezasından TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında adli para cezasının 225 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 235 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi ve netice cezanın günlüğü 20 TL'den hesaplanmak suretiyle 225 gün karşılığı 20 TL'den 4500 TL olarak tayin edilmesi gerektiği halde 4700TL şeklinde hesaplanaran sanık hakkında fazla ceza tayini

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3.4. ve 5. bentlerinin çıkartılarak yerine;

“3-Sanığın yargılama sürecindeki davranışlarının olumlu görülmesi ve verilecek cezanın geleceği üzerindeki etkisi nazara alınarak sanığa verilen cezanın TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4-Sanığa verilen 225 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde bulundurularak günlüğü takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilmesi ile sanığın netice olarak 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4-Sanığa verilen 225 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde bulundurularak günlüğü takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilmesi ile sanığın netice olarak 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5-Sanığa verilen 4.500,00 TL adli para cezasının ekonomik durumu dikkate alınarak TCK'nın 52/4. maddesi gereğince takdiren birer ay ara ile 10 eşit taksit şeklinde alınmasına, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan miktarın bir defada tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtarat yapılamadı) ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11824, Karar No: 2017/25572, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11824 E.  ,  2017/25572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.