muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16825, Karar No: 2012/24437, Tarih: 29.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16825 E.  ,  2012/24437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. Fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, denetlemeye imkan vermeyecek şekilde değerlendirmeye alınan emsallere ilişkin herhangi bir bilgi bulunmadığı gibi emsallerle dava konusu taşınmazın ayrı ayrı üstün ve eksik yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmadığından rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallerle olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu araştırılarak, getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, mahallinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12590, Karar No: 2014/10929, Tarih: 08.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12590 E.  ,  2014/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin eşinin, sürücüsü olduğu aracın karşı yönden gelen araçla çarpışması neticesinde meydana gelen trafik kazasında hayatını kaybettiğini, davalı ... şirketinin kendi sigortalısına ödediği hasar tazminatını miras payı oranında müvekkiline rücu ettiğini, kazada %100 kusurlu olduğu belirlenen murisin kaza öncesinde kalp hastası olduğunu ve kazanın da ani gelişen bir aort damarı yırtılması veya beyin damarlarında anevrizma oluşması nedeniyle meydana geldiği kanaatinde olduklarını, bu nedenle kazada müteveffa sürücünün kusur durumunun yeniden belirlenmesini istediklerini belirterek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile ödenen 21.753,00 TL'nin müvekkiline iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının murisinin kalp krizi veya beyin kanaması geçirdiği sırada kazanın meydana geldiği iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 8.7.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1951, Karar No: 2022/9866, Tarih: 06.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1951 E.  ,  2022/9866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine, re'sen gözetilen nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davalı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. Maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... ili ...., ilçesi ....., Mahallesi 285809 ada 2 parsel sayılı 537,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine krokisinde (A) harfi ile gösterilen kargir evin ...'ın kullanımında olduğuna dair şerh verilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen ..., çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan ev, arsası ve ağaçların kendine ait olduğunu ve zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek, adına tescil istemiyle dava açmış, yargılama sırasında ise taşınmaz üzerindeki muhdesatların kendisine ait olduğunun beyanlar hanesine şerh verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesindeki tespitin iptali ile beyanlar hanesine, taşınmaz üzerindeki tek katlı kargir ev ve 1 adet 50-60 yaşlarında ceviz ağacının ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/795 Esas, 2021/689 Karar sayılı veraset ilamında belirtilen......, mirasçılarına ait olduğu, taşınmaz üzerinde bulunan 2 adet ceviz ağacı, 2 adet kayısı ağacı, 20 adet üzüm asma çubuğu ve 1 adet erik ağacının ...'a ait olduğuna dair şerh yazılmak suretiyle taşınmazın tespit ve komisyon tutanağındaki gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine, re'sen gözetilen nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespit tutanağının beyanlar hanesindeki şerhin iptali ile beyanlar hanesine, taşınmaz üzerindeki tek katlı kargir ev ve 1 adet 50-60 yaşlarında ceviz ağacının ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/795 Esas ve 2021/689 Karar sayılı veraset ilamında belirtilen ......, mirasçılarına ait olduğu, taşınmaz üzerinde bulunan 2 adet ceviz ağacı, 2 adet kayısı ağacı, 20 adet üzüm asma çubuğu ve 1 adet erik ağacının ...'a ait olduğuna dair şerh yazılmak suretiyle taşınmazın tespit ve komisyon tutanağındaki gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, bu karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak Bölge Adliye Mahkemesince Hazine vekilinin istinaf isteminin esastan reddi ile birlikte infazda tereddüt oluşturacak şekilde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi doğru değilse de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle Hazine vekilinin temyiz isteminin kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm kısmının (A) bendindeki istinaf başvurusunun ibaresinden sonra gelen "reddine, re'sen gözetilen nedenlerle" kısmının kaldırılarak yerine "kısmen kabulü ile" ibaresinin eklenmesine, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün düzeltilen şekliyle ONANMASINA, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6007, Karar No: 2019/491, Tarih: 21.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6007 E.  ,  2019/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Gerekçeli kararda sanığın ikamet adresine talimat yazıldığı belirtilmişse de dosya kapsamı ve UYAP ortamında bu talimata ilişkin belge bulunmadığının anlaşılması karşısında sanığa usulüne uygun duruşma davetiyesi tebliğ edilmeksizin yokluğunda hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5768, Karar No: 2022/8747, Tarih: 02.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5768 E.  ,  2022/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Bölge adliye mahkemesince davalı erkek tam kusurlu kabul edilerek boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı kadının da erkeğe hakaret ettiği anlaşılmaktadır. O halde boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata karar verilemez. Davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. madde koşulları oluşmamıştır. O halde davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak tazminat taleplerinin kabulü doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Bölge adliye mahkemesince ortak çocuk 2010 doğumlu ... ...’nın velayeti davacı anneye verilmiştir. Velâyetin düzenlenmesinde asıl olan çocuğun ... yararıdır. Dosyada yapılan incelemede; mahkemece alınan 23.07.2018 tarihli sosyal inceleme raporunda her iki tarafın da velâyet sorumluluğunu üstlenebileceği, çocuğun anne yanında kalmaya devam etmeyi istediği, çocuğun beyanı ve eğitim durumu göz önüne alındığında velayetin anneye verilmesinin uygun olduğu belirtilmiş, 31.01.2019 tarihli duruşmada ise ortak çocuk babasının yanında kalmak istediğini beyan etmiştir. Ortak çocuğun anneye verilmesine itiraz eden baba, temyiz dilekçesinin ekinde çocuğun baba yanında yaşadığını gösterir okul ve yerleşim yeri belgeleri de sunmuştur. Açıklanan sebeplerle, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 5. maddesi

gereğince, aile mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, ana/babanın yaşam koşul ve ortamı değerlendirilip, çocuğun sağlıklı gelişimi için hangi ebeveynin yanında bulunmasının ... yararı olduğu tespit edilip, aradan geçen zaman da göz önüne alınarak yeniden inceleme ve rapor istenip; idrak çağında bulunan çocuğun velayet konusundaki görüşleri de alınarak ve toplanan diğer deliller birlikte değerlendirilerek, velâyet konusunda bir karar verilmesi gerekirken; bu hususta eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 02.11.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/20926, Karar No: 2017/36473, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20926 E.  ,  2017/36473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10087, Karar No: 2007/8313, Tarih: 21.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/10087 E.  ,  2007/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Antalya 2. İş Mahkemesi
Yargıtay — Esas No: 2021/5141, Karar No: 2021/11454, Tarih: 02.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/5141 E.  ,  2021/11454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

İstanbul Başsavcılığının 27.11.2013 tarihli 2013/60362 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı, ancak 07/11/2013 tarihli ve RDK-42-2/895 sayılı komisyon mütalaasının sanık hakkında yalnızca "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, ''2008 takvim yılında sahte fatura kullanma'' suçundan 213 sayılı VUK‘nin 367. maddesine göre usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4214, Karar No: 2012/7403, Tarih: 14.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4214 E.  ,  2012/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜSKÜDAR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/12/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup; aşamada yıkım isteği atiye terkedilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa, açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu el atmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyo-ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere yönelen aşırı akım ve nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle oluşan hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler kurulduğu bir gerçektir. M.K.'nun 706, B.K.'nun 213, T.K.'nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz ise de, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş ya da fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak ( fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şüyuun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması "ahde vefa" kuralının yanında M.K.'nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde pekçok kimse zarar görecek, toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planı olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanmalı, harici veya fiili taksim yoksa, uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi M.K.'nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 5 sayılı parselin ½ payının M.. Ağa Vakfı adına, 1/12 payının davalılar adına, kalan payların da dava dışı kişiler adına kayıtlı olduğu, tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşmadığı, paydaş davalılar tarafından yapılan binanın taşınmazın niteliğini ve bütünlüğünü bozmadığı, taşınmazın bir bölümünün boş olup davacının da çekişmesiz olarak kullanabileceği yerlerin bulunduğu; bu bulgular yukarıdaki ilkeler uyarınca değerlendirildiğinde haksız elatmanın varlığından söz edilemiyeceği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenler yönünden (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.06.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1334, Karar No: 2014/21131, Tarih: 08.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1334 E.  ,  2014/21131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/227473

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2010

NUMARASI : 2009/423 (E) ve 2010/351 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin 17.09.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık H.. Y..'ın 1987 yılında ölen dedesi İsmail Yılmaz adına tapuda kayıtlı ... İlçesi... Köyü 218 parsel sayılı 2.500 metrekare tarla vasıflı taşınmazı satmak amacı ile veraset ilamı alamaması üzerine Karapürçek Tapu Sicil Müdürlüğünde hizmetli olarak görevli diğer sanık İ.. B.. ile anlaştığının, sanık İ.. B..'in geçerli bir satış işlemi bulunmamasına rağmen tapu kütüğünün ilgi sayfasındaki İ.. Y.. adına 31.12.1984 tarih ve 2028 yevmiye nolu satış işleminin üzerini siyah kalem ile çizerek taşınmazın 26.09.1991 tarih ve 2182 yevmiye nolu işlem ile sanık Hüseyin'e satıldığına dair kaydı yazdığının ayrıca, söz konusu taşınmazın bilgisayar kaydından da malik ismini H.. Y.. olarak değiştirdiğinin, sanık Hüseyin tarafından taşınmazın satılmak istenmesi üzerine 26.09.1991 tarihinde Karapürçek Tapu Sicil Müdürlüğünün henüz kurulmamış olması nedeniyle Akyazı Tapu Sicil Müdürlüğünden satışa ilişkin işlem evraklarının talep edilmesi üzerine sahteciliğin anlaşıldığının iddia olunması, suç tarihinde yürürlükte bulunan Tapu Sicil Tüzüğünün 25/1. maddesindeki “Kütük sayfası malik sütunundaki devreden kişinin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası kırmızı mürekkepli kalemle çizilir ve yine kırmızı mürekkepli kalemle tarih ve yevmiye numarası yazılır" hükmü karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, mahkumiyet hükmünün konusunu teşkil eden tapu kayıtları celp edilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, yapılan sahteciliğin hukuki sonuç doğurmaya elverişli ve iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve belge aslının denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Suça konu, sahte oluşturulan tapu kaydının kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olmadığı gözetilmeden, TCK'nun 204/3. maddesinin tatbiki ile "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen cezada artırıma gidilmesi,

3- TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanıkların sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,