muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9576, Karar No: 2017/4167, Tarih: 25.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9576 E.  ,  2017/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen özde tutarlı beyanları, tanıklar İlayda ile ...'nın bu iddiaları doğrular mahiyetteki anlatımları ve tüm dosya içeriğinden, yaklaşık 15-20 gün arkadaşlık ettiği mağdurenin bu ilişkiyi bitirmesini kabullenemeyen sanığın, değişik günlerde okul giriş ve çıkış saatlerinde ısrarla mağdurenin yanına giderek yeniden arkadaşlık etmeye zorladığı anlaşıldığından, atılı suçtan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2017 tarihinde kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu bakımından Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğu ile diğer yönlerden ise oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin beyanlarına, onu doğrulayan tanıklar ...ve ...'nın anlatımlarına ve dosya kapsamına göre, olaydan önce sanık ve mağdurenin biı süre arkadaşlık ettikten sonra ayrıldıkları, bunu kabullenemeyen sanığın olay tarihlerinde mağdurenin okul giriş ve çıkış saatlerinde farklı zamanlarda yanına yaklaşarak " benimle sevgili olacaksın, affet tekrar çıkmaya başlayalım, yine benimle çıkacaksın " demek suretiyle yeniden arkadaşlık yapmaya zorladığı sabit olup, sayın çoğunluk tarafından da oluş bu şekilde kabul edilmiştir. Sabit görülen bu eylem sayın çoğunluk tarafından kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçunu oluşturduğu kabul edilmiş ise de; zincirleme biçimde cinsel taciz suçunu oluşturduğu kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak edilmemiştir. Uyuşmazlık eylemin nitelendirilmesi ile sınırlıdır.

Sanığın fiilinin hangi suçu oluşturduğunun doğru belirlenebilmesi için anılan suçların unsurlarının ortaya konup eyleme uygulanması gerekir.

Türk Ceza Kanununun "cinsel taciz" başlıklı 105. maddesi;

"1) Bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz eden kişi hakkında, mağdurun şikâyeti üzerine, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına veya adlî para cezasına hükmolunur.

Sanığın fiilinin hangi suçu oluşturduğunun doğru belirlenebilmesi için anılan suçların unsurlarının ortaya konup eyleme uygulanması gerekir.

Türk Ceza Kanununun "cinsel taciz" başlıklı 105. maddesi;

"1) Bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz eden kişi hakkında, mağdurun şikâyeti üzerine, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına veya adlî para cezasına hükmolunur.

2) Bu fiiller; hiyerarşi, hizmet veya eğitim ve öğretim ilişkisinden ya da aile içi ilişkiden kaynaklanan nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle ya da aynı işyerinde çalışmanın sağladığı kolaylıktan yararlanılarak işlendiği takdirde, yukarıdaki fıkraya göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. Bu fiil nedeniyle mağdur; işi bırakmak, okuldan veya ailesinden ayrılmak zorunda kalmış ise, verilecek ceza bir yıldan az olamaz" şeklinde düzenlenmiş iken, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 61. maddesiyle;

"1) Bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz eden kişi hakkında, mağdurun şikâyeti üzerine, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına veya adlî para cezasına, fiilin çocuğa karşı işlenmesi hâlinde altı aydan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

2) Suçun;

a) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin ya da aile içi ilişkinin sağladığ kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

b) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

c) Aynı işyerinde çalışmanın sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

d) Posta veya elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

e) Teşhir suretiyle,

işlenmesi hâlinde yukarıdaki fıkraya göre verilecek ceza yarı oranında artırılır. Bu fiil nedeniyle mağdur; işi bırakmak, okuldan veya ailesinden ayrılmak zorunda kalmış ise verilecek ceza bir yıldan az olamaz" şeklinde düzenleme içermektedir.

Madde de belirtilen tacizin tanımı "tedirgin etme, rahatsız etme veya sıkıntı verme" dir. Maddenin gerekçesinde cinsel taciz, "mağdurun cinsel yönden ahlâk temizliğine aykırı olarak rahatsız edilmesi" biçiminde ifade edilmiştir. Cinsel tacizin ne tür bir davranışla işlenebileceği

hususunda yasalarda açıklık bulunmamakla birlikte, öğreti ve yargısal kararlarda bu suçun; mağduru hedef almış, vücut dokunulmazlığı ihlal edilmeksizin ancak cinselliğine yönelen söz söyleme, mesaj ya da mektup gönderme, el hareketi yapma, öpücük atma, cinsel ilişki teklif etme, cinsel organını gösterme gibi eylemlerle gerçekleştirilebileceği kabul edilmektedir.

Cinsel taciz suçunun maddi unsuru, bir kimseyi cinsel amaçlı olarak rahatsız etmektir. Suçun manevi unsuru ise kast olup, failin cinsel amaç gütmesi, başka bir ifadeyle cinsel arzu ve isteklerini tatmin maksadıyla hareket etmesi gerekmektedir. Eylemin cinsel amaçla işlenip işlenmediği ya da hangi fiilin cinsel taciz suçunu oluşturacağı somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından takdir edilecektir.

Cinsel taciz suçunun maddi unsuru, bir kimseyi cinsel amaçlı olarak rahatsız etmektir. Suçun manevi unsuru ise kast olup, failin cinsel amaç gütmesi, başka bir ifadeyle cinsel arzu ve isteklerini tatmin maksadıyla hareket etmesi gerekmektedir. Eylemin cinsel amaçla işlenip işlenmediği ya da hangi fiilin cinsel taciz suçunu oluşturacağı somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından takdir edilecektir.

Cinsel taciz oluşturacak davranışlar, mağdurun vücuduna temas bulunmamak şartıyla ani olabileceği gibi, devamlı nitelikte de gerçekleşebilir. Suçun oluşabilmesi için, failin cinsel amaç gütmesi ve eylemin belirli kişi ya da kişilere karşı gerçekleştirilmiş olması gerekir. Aksi takdirde cinsel taciz değil, hakaret, tehdit ya da kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçları gündeme gelebilecektir. Diğer bir anlatımla cinsel taciz suçunu kişilerin huzur sükununu bozmak, tehdit yada hakaret suçlarından ayıran en önemli fark, failin cinsel amaç gütmesi, cinsel arzu ve isteklerini tatmin amacıyla hareket etmesidir.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi için, kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçunun unsurlarının da ortaya konması gereklidir.

Türk Ceza Kanununun "hürriyete karşı suçlar" başlıklı yedinci bölümünde yer alan 123. maddesinde kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçu; "sırf huzur ve sükûnunu bozmak maksadıyla bir kimseye ısrarla; telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bit davranışta bulunulması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine faile üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir" şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Madde gerekçesinde açıklandığı üzere, bu suçla kişilerin huzur ve sükûnunun bozulması hususunda gösterilen davranışlar cezalandırılmakta, bu şekilde psikolojik ve ruhsal sükûn içerisinde yaşama hakları korunmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için özel bir maksatla hareket edilmesi, dolayısıyla ısrarla telefon etmek ya da gürültü yapmak veya aynı amaçla hukuka aykırı başka bir fiilde bulunmak suretiyle kişilerin rahatsız edilmesi ve bu hareketlerin de mağdurun huzur ve sükûnunu bozma amacıyla gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Bu suçun maddi unsuru; belirli bir kimseye ısrarla telefon edilmesi veya gürültü yapılması ya da hukuka aykırı bir başka davranışta bulunulması, korunan hukuki yarar; cinsel taciz suçundan farklı olarak ısrarlı davranışlarla kişilerin rahatsız edilmeden sükûn içerisinde. huzurlu ve sağlıklı bir şekilde yaşama haklarıdır. Suç oluşturacak eylemler bakımından herhangi bir sınırlama getirilmediğinden, seçimlik hareketli bir suçtur. Suçun manevi unsuru ise özel kast olup, eylemin sırf başkalarının huzur ve sükûnunu bozmak amacıyla gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Bu suç, ancak doğrudan kastla işlenebilir. Olası kastla ya da taksirle işlenmesi mümkün değildir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yukarıda açıklandığı üzere sanık daha önce kız arkadaşı olup kendisinden ayrılan mağdureye okul giriş ve çıkış saatlerinde yaklaşarak " benimle sevgili olacaksın, affet tekrar çıkmaya başlayalım, yine benimle çıkacaksın " demek suretiyle yeniden arkadaşlık yapmaya

zorlamıştır. Bu durumda sanık ve mağdurenin cinsiyetleri, önceki ilişkilerinin niteliği, yakınlık kurma biçimi ve sarf ettiği sözlerin içeriği birlikte değerlendirildiğinde cinsel amaçla yakınlaşmaya çalıştığı, ahlak temizliğine aykırı olarak rahatsız ettiği, söz ve davranışlarının cinsel amaç taşıdığı ve eyleminin bir bütün halinde zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk vardır. Mağdurenin cinsel amaçla rahatsız edildiği açıktır.

Açıklanan nedenlerle sanığın sabit görülen eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozmak değil, cinsel taciz suçunu oluşturduğu düşünüldüğünden, sayın çoğunluğun nitelendirilme bakımından düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/1826, Karar No: 2014/6486, Tarih: 07.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1826 E.  ,  2014/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2011/382-2013/164

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin 30.07.2013 havale tarihli dilekçesi ile davadan vazgeçtiklerini bildirdiği anlaşılmakla vazgeçme konusunda bir karar verilmek üzere mahkeme kararının BOZULMASINA, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8447, Karar No: 2024/16943, Tarih: 19.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/8447 E.  ,  2024/16943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/630 E., 2016/344 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ..., ..., ..., .....,......, ..., ..., ...

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hükümlü veya tutukluların ayaklanması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili ile sanıklar ..., ..., ... ve ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I) Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Başka suçtan... 1 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa, kararın cezaevi aracılığıyla 26.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmediği gibi cezaevinde yapılan gerekçeli karar tebliği işlemi de aynı Kanun'un 35/3. maddesine uygun şekilde okunup anlatılmaması nedeniyle geçersiz olduğu anlaşılmış ise de; sanığın ilk olarak 20.11.2019 tarihli dilekçe ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği ve talebin reddine dair ek kararın sanığa cezaevinde usulüne uygun olarak 02.12.2019 günü tebliğ edildiği, dolayısıyla yokluğunda verilen karardan en geç bu tarihte haberdar olan sanığın, kararı 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 13.05.2024 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II) Katılan vekilinin, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçlarından açılan davalarda, suçtan doğrudan zarar görmeyen kurum vekilinin hükümleri temyiz hakkı bulunmadığından katılan kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

III) Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükmü ile sanıklar Burak Bozkurt, Yoksili Akıncı ve ... hakkında kamu malına zarar verme ile hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

III) Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükmü ile sanıklar Burak Bozkurt, Yoksili Akıncı ve ... hakkında kamu malına zarar verme ile hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Başka suçtan... 1 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık ...'a, yokluğunda verilen kararın cezaevi aracılığıyla 26.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmediği gibi cezaevinde yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin de aynı Kanun'un 35/3. maddesine uygun şekilde okunup anlatılmaması nedeniyle geçersiz olduğu anlaşılmakla; sanık ...'ın 22.12.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Olay tarihinde, ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanıklar Burak Bozkurt, Yoksili Akıncı ve ...'ın toplu olarak ayaklanmaları ve ceza infaz kurumunda bulunan camlara, masa ve sandalyelere zarar vermeleri şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 296/1 ve 152/1-a maddelerinde düzenlenen hükümlü veya tutukluların ayaklanması ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanıklar hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 02.03.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

2. Sanık ...'ın olay tarihinde,... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan camlara, masa ve sandalyelere zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda; eylemin 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a. maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, diğer sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükmünün verildiği 02.03.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıkların temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar ..., Yoksili Akıncı ve ... hakkında kamu malına zarar verme ve hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçlarından açılan kamu davaları ile sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

IV) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

IV) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Başka suçtan... 1 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık ...'a, yokluğunda verilen kararın cezaevi aracılığıyla 26.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmediği gibi cezaevinde yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin de aynı Kanun'un 35/3. maddesine uygun şekilde okunup anlatılmaması nedeniyle geçersiz olduğu anlaşılmakla; sanık ...'ın 22.12.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3842, Karar No: 2018/665, Tarih: 19.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/3842 E.  ,  2018/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin ayıplı ifası sonucu sözleşmeden dönme nedeniyle ödenen bedelin iadesi ve enkaz kaldırma bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı yüklenicinin gerçekleştirip yağan yağmur nedeniyle yıkılan iş ve imalâtların, ayıplı imalâtların ortaya çıktığı 09.07.2010 tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 360. maddesinin 1. fıkrasında tanımlanan kabule icbar edilemeyecek nitelikte ayıp niteliğinde olup davacı iş sahibinin yıkılan kısımla ilgili sözleşmeden dönme ve bu kısımla ilgili verdiği bedelin iadesini istemek ve yüklenici kusurlu olduğundan diğer zarar kapsamında enkaz kaldırma bedelini de istemekte haklı olduğundan davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 20. maddesi "b" bendinde, sözleşmenin uygulanması sırasında yüklenicinin 25. maddede sayılan yasak fiili veya davranışlarda bulunduğunun tespit edilmesi hallerinde ayrıca protesto çekmeye gerek kalmaksızın kesin teminat ve ek kesin teminatların gelir kaydedileceği ve hesabın genel hükümlere göre tasfiye edileceği belirtilmiştir. Aynı yasanın "yasak fiil ve davranışlar" başlıklı 25. maddesinin "c" bendinde, sözleşme konusu işin yapılması ve teslimi sırasında hileli malzeme veya araç gereçler kullanmak, fen ve sanat kurallarına aykırı, eksik, kusurlu imalât yapmak, yasak fiil ve davranış olarak sayılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporuyla yüklenici tarafından yapılan imalâtın malzeme ve işçilik yönünden ayıplı olup hasara neden olan yağışın proje değerlerinin çok altında kalmasına rağmen ayıplı imalât nedeniyle hasarın meydana geldiği ve davacının sözleşmeden dönmekte (feshetmekte) haklı olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 20. maddesinin son cümlesi uyarınca davacı iş sahibi kendisinde kalan kesin teminatı irat kaydetmekte haklı olup iş sahibi alacağından mahsup edilmesi mümkün değildir.

....

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda irat kaydedilen kesin teminat mektubu bedeli düşülmeksizin hesaplanan 378.593,89 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu irat kaydedilen teminat mektubu bedeli davacı alacağından düşülerek yazılı miktarda alacağın tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

....

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda irat kaydedilen kesin teminat mektubu bedeli düşülmeksizin hesaplanan 378.593,89 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu irat kaydedilen teminat mektubu bedeli davacı alacağından düşülerek yazılı miktarda alacağın tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....