muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2510, Karar No: 2014/20336, Tarih: 21.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2510 E.  ,  2014/20336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/302 Karar no:2013/901

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, davacı-karşı davalı kadının tazminat ve ziynet eşyalarının iadesi taleplerinin reddi ile nafaka miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.10.2014 günü temyiz eden davacı-karşı davalı E.. İ.. vekili Av. M.. K.. ve karşı taraf davalı-karşı davacı E.. İ.. vekili Av. M.. E.. G.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ziynet eşyalarının iadesi talebi yönünden de dinlenen davacı-karşı davalı kadın tanıkları, E.. K.. ve G.. H.., kocanın babası olan M.. İ..’nin ziynet eşyalarının kendilerinde olduğunu beyan ettiğini belirtmişler, davalı-karşı davacı koca tanığı M.. İ.. ise tanıklara bu şekilde bir beyanda bulunmadığını belirtmiştir. Mahkemece tanık beyanlarındaki çelişkinin giderilmesi için tanıkların yüzleştirilmelerine karar verilmiş, 14.11.2013 tarihli oturumda yüzleştirme için hazır olmaları konusunda ihtaratlı davetiye çıkarılmış, bahse konu oturuma, M.. dışındaki tanıklar mazeret bildirmeksizin gelmemiştir. Bunun üzerine, mahkemece, tanıklar E.. K.. ve G.. H..’nun yüzleşmekten kaçındıklarına karar verilerek, dinlenen M.. İ..’nin beyanına itibar edilmiştir. Tanıkların mazeret bildirmeksizin gelmemeleri, dinlenmelerinden vazgeçilmesi için yeterli ve yasal bir sebep sayılamaz. Mazeret bildirmeksizin gelmeyen tanıklarla ilgili hangi işlemin yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 245. maddesinde gösterilmiştir. O halde, tanıklar E.. K.. ve G.. H..’nun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243,244,245. maddelerinde gösterilen usul çerçevesinde çağrılıp, tanık M.. ile ziynet konusunda yüzleştirilmeleri ve sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmitir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, ziynet eşyalarının iadesine yönelik dava yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre, ziynet eşyalarının iadesine ilişkin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin Emre'den alınıp Emine Seçil'e verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.10.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/16541, Karar No: 2016/4030, Tarih: 30.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/16541 E.  ,  2016/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkiline ait davaı şirkete Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalı aracın maddi hasarlı trafik kazasına karışarak hasar gördüğünü, kaza neticesinde müvekkilinin aracının kullanılamaz hale geldiğini, sigorta şirketi zararın teminat dışında olduğu gerekçesile her hangi bir ödeme yapmadığını, belirterek 32.450,00 TL'nin davalı ... şirketinden alınarak müvekkiline ödenmesini istediği görülmüştür.

Davalı ... vekili, davacı ...'in kaza akabinde olay yerinden kaçtığını ve kaza saat 01:45 sıralarında meydana gelmesine rağmen kazadan 9 saat sonra .... na teslim olduğunu, davacının kaza anında kaçmış olmasının nedeninin alkollü olması ihtimali kuvvetle muhtemel bulunduğundan davanın reddine verilmesini istediği görülmüştür.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu kazanın davacı ...'in münhasıran alkolün etkisindeyken meydana geldiği bu nedenle rizikonun teminat dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin, "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Motorlu Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinde; Taşıtın, uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Ayrıca, Motorlu Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinde; Taşıtın, uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda her ne kadar kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiği belirtilmiş ise de rapor makina mühendisi ve sigorta hukuku uzmanını tarafından düzenlenmiş olup bilirkişi heyetinde nöroloji doktoru yer almamaktadır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda her ne kadar kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiği belirtilmiş ise de rapor makina mühendisi ve sigorta hukuku uzmanını tarafından düzenlenmiş olup bilirkişi heyetinde nöroloji doktoru yer almamaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, ceza dosyası ve içeriğinde bulunan tanık beyanı doğrultusunda sürücünün alkol aldığı kabul edilerek, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında olup olmadığı üzerinde durulmalı, içinde nörolog doktorun da bulunduğu uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2177, Karar No: 2016/2570, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2177 E.  ,  2016/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... .. Sulh Hukuk ve...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... .. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının nüfus kaydına göre yerleşim yeri adresinin “....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise...İ...nün cevabî yazısına göre, kısıtlı adayı ...'ın “... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

...İlçe Emniyet Müdürlüğünün 05/05/2015 tarihli yazısından kısıtlı adayının, vasi adayı ile birlikte “... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... .. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ... .. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12610, Karar No: 2018/1635, Tarih: 22.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/12610 E.  ,  2018/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporunun sanık hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçuna ilişkin olduğu; Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 25.06.2012 tarih ve 2012/24855 Esas sayılı iddianamesi ile “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, ancak, bu suç için usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı; mütalaanın dava şartı olduğu ve sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı ve hükmün gerekçe bölümünde bu suçtan bahsedildiği halde, hüküm fıkrasında karşılıksız yararlanma suçundan bahsedilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2460, Karar No: 2018/4410, Tarih: 18.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2460 E.  ,  2018/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın savunmasında, suçu kabul etmediğini, hesap kartını kayıp etmesi üzerine, bunu da bankaya bildirdiğini belirttiğinden, kayıp...çalıntı bildirimi yapılıp yapılmadığını, iptal işlemine ilişkin ve internet üzerinden hesabından yapılan işlem nedeniyle IP bilgisi ile şikayetçiye para transferleri sırasında onay mesajı gönderilip gönderilmediği, gönderilmişse bankadan gönderilen onay mesajının hangi telefona gönderildiğine ilişkin bilgi ve belgelerin, ilgili bankadan istenilmesi, cevap geldiğinde IP ve mesaj gönderilen numaraların hangi telefon hattına bağlı olup abone bilgilerinin istenmesi, sanıktan farklı kişi çıkması durumunda CMK.nun 48. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla dinlenerek sanıkla bağlantısının saptanması, sübutu halinde eyleminin TCK.nun 142/2...e maddesindeki suçu oluşturacağı da dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21311, Karar No: 2015/21606, Tarih: 08.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21311 E.  ,  2015/21606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İnegöl 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :13.08.2015

No :2015/290-2015/488

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasıyla özellikle, davacı avukatının temyiz nedenlerine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14844, Karar No: 2013/1620, Tarih: 06.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14844 E.  ,  2013/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.12.2010 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yola elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davalılar, söz konusu ağaçların davacının taşınmazı satın almasından çok önce dikildiğini ve davacının yolu kullanmasına engel olmadıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ... vekili, davacının ağaçların kesilmesine ilişkin talebi sonrası taşınmazın yol cephesindeki ağaçları hemen kestiklerini ve yolda bulunan kapıyı ve tel örgüyü kaldırdıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının yola müdahalesinin men'ine ve davacının taşınmazının sınırında bulunan tel çitin ve ağaçların kal'ine karar verilmiştir.

Hükmü, tüm davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre diğer davalıların tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... Başkanlığının temyiz itirazlarına gelince;

Davalı ... ve arkadaşlarının çekişme konusu ağaçları diktikleri ve yola kapı taktırdıkları dosya kapsamı ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davalı Belediyenin yola elattığı ve davacının kullanımına engel olduğuna dair bir delil bulunmadığından hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu davalı yönünden kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1). bentte yazılan nedenlerle diğer davalıların temyiz itirazlarının reddine (2). bentte yazılan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalı belediyeye iadesine, 06.02.2012 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2690, Karar No: 2018/1020, Tarih: 26.02.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/2690 E.  ,  2018/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne silah sağlama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

30.01.2016 tarihli olay tutanağına göre 26.01.2016 ve 27.01.2016 tarihli örgüt çağrıları üzerine eylem yapılacağı değerlendirildiğinden alınan tedbirler kapsamında örgüte müzahir şahısların ikamet ettiği ve örgüt yandaşlarınca korsan gösteri ve eylemlerin düzenlendiği mahallelerde bulunan halka açık alanlarda ve metruk binalarda yapılan kontroller esnasında metruk bina içerisinde patlayıcı madde ve patlayıcı madde yapımında kullanılan malzemeler bulunan poşet bulunduğu ve kontroller esnasında güvenlik güçlerine taşlı saldırıda bulunulması ve olay yerinin tehlike arz etmesi nedeniyle ele geçirilen malzemelerin muhafaza altına alındığı ve daha sonra yapılan incelemelerde poşet içerisindeki maddenin patlayıcı maddelerden potasyum klorat-kükürt karışımı ihtiva ettiği, eldiven kutusu üzerinden elde edilen parmak izinin de suça sürüklenen çocuk ...'a ait olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; olay öncesi örgüt çağrılarının varlığı, Emniyet Kriminal raporuna göre ele geçirilen patlayıcı maddenin niteliği ve yapılan çalışma sırasında güvenlik güçlerine taşlı saldırıda bulunulması hususları birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 315. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne silah sağlamaya teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulü gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde üye ...'nun sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğuna ve değişik gerekçe ile bozulmasına dair karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nda örgütlü suçlar yönünden yeni ve farklı bir düzenleme benimsenmiştir. Bu yasada suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin hükümlere 220. maddede yer verilip, Devletin güvenliğine, toprak bütünlüğüne, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suç işlemek amacıyla silahlı örgüt kurma, yönetme ve üye olma suçları ise, 314. maddenin 1 ve 2. fıkralarında tanımlanıp yaptırıma bağlanmış, 314. maddenin 3. fıkrasında; “Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler”in, bu suç açısından da aynen uygulanacağı belirtilmiştir.

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin 220. maddenin 7. fıkrasında; “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişi”nin örgüt üyesi olarak cezalandırılacağı belirtilmiş, böylece örgüt mensubu olmasa bile örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmiş olanların örgüt üyesi olarak cezalandırılacakları hüküm altına alınmıştır.

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin 220. maddenin 7. fıkrasında; “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişi”nin örgüt üyesi olarak cezalandırılacağı belirtilmiş, böylece örgüt mensubu olmasa bile örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmiş olanların örgüt üyesi olarak cezalandırılacakları hüküm altına alınmıştır.

765 sayılı TCY’nın sistematiğinden farklı bir anlayışla,yardım etme eylemleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir yardım suçuna kural olarak yer verilmemiştir.

Ancak, gösterdiği vahamet dikkate alınarak örgüte silah sağlama şeklindeki yardım eylemleri, bağımsız bir suç olarak düzenlenmiş, 5237 sayılı TCY’nın, “Silah sağlama” başlığını taşıyan 315. maddesinde, “Yukarıdaki maddede tanımlanan örgütlerin faaliyetlerinde kullanılmak maksadıyla bunların amaçlarını bilerek, bu örgütlere üretmek, satın almak veya ülkeye sokmak suretiyle silâh temin eden, nakleden veya depolayan kişi, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır”hükmüne yer verilmiştir.

Maddede düzenlenen suç, örgüte yardımın özel bir şekli olup, Devletin güvenliğine, toprak bütünlüğüne, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçları işlemek amacıyla kurulan silahlı örgütlerin faaliyetlerinde kullanılmak üzere, bunların amaçlarını bilerek, üretmek, satın almak ve ülkeye sokmak suretiyle silah, cephane veya nitelik ve nicelik yönünden vahim olan benzeri maddelerin temin edilmesi, nakledilmesi ve depolanması bağımsız bir suç olarak düzenlenmiş ve daha ağır bir yaptırıma bağlanmıştır.

Madde gerekçesine göre de bu düzenleme ; “silâhlı örgüt suçu kapsamına giren örgütlerin faaliyetlerinde kullanılmak üzere silâh, cephane veya benzerî maddelerin sağlanmasını, imal veya icat veya bunların naklini veya bu maddelerin hazırlanmasını veya bu maksatla yabancı memleketlerden Türkiye'ye söz konusu maddelerin sokulmasını veya saklanması ve taşınmasını ayrıca cezalandırmaktadır."

Görüldüğü üzere bu suçun oluşması için failin, örgütün faaliyetlerinde kullanılacağını bilerek “üretmek, satın almak, ülkeye sokmak suretiyle silah temin etmek” veya “nakletmek” ya da “depolamak” şeklinde sayılan, seçimlik hareketlerden birisinin gerçekleştirmesi gerekmektedir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2009 tarih 2008/9-78E. 2009/39 K. sayılı kararı).

Örgüte sağlanacak silahın,mahiyet ve niteliği hakkında yasada bir açıklık bulunmamaktadır.Ancak anılan örgütlerin amaç ve faaliyetlerini gerçekleştirmeye elverişli silahlar olması gerektiğinde de uygulama ve doktrinde tereddüt yoktur. Bu durumda suçun konusunu oluşturan silahların, 6136 sayılı Yasa kapsamına giren ateşli silahlar ve mermiler ile TCK'nın 174. maddesinde sayılan, patlayıcı, yakıcı vb. maddeler olduğu kabul edilmektedir.