muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15860, Karar No: 2023/2218, Tarih: 15.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15860 E.  ,  2023/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin hükmü ortadan kaldırılarak mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2020/298 Esas, 2021/166 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve altıncı fıkraları, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/982 Esas, 2021/1047 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin sabit olmadığını, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanma koşullarının

bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin sabit olmadığını, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanma koşullarının

bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde "Sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığına" ilişkin istihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takip sırasında, sanığa ait ikamete ticari taksi ile gelip, kısa süre sonra ikametten çıkan ve hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yapılan tanık ...'in bindiği taksi durdurulduğunda, üzerinde bulunan 1 paket sentetik kannabinoid ve 2 adet neurica isimli hapı teslim ettiği; sanığın ikametinde yapılan aramada ise 40 adet neurica hapın ele geçirildiği olayda; sanığın tanık ...'e neurica isimli hap verdiğine ilişkin kısmi ikrarı, tanıklar ... ve ...'in kovuşturma aşamasındaki beyanlar, tanık ...'in sanığa ait ikamete girip çıktıktan sonra uyuşturucu madde ile yakalanması hususları birlikte dikkate alındığında, "uyuşturucu madde ticareti yapma" eyleminin sabit olduğu, tanıkta ele geçen sentetik kannabinoidin sarılı olduğu kağıt parçasının, sanığın ikametinde ele geçen hatıra defterine ait sayfalarla benzerlik gösterdiği belirtilmiş ise de, ikamette sentetik kannabinoid ele geçmemesi, olay ikamet içinde gerçekleştiğinden bu hususta tutanak düzenleyici kolluk görevlilerinin bilgisinin bulunmaması, materyal üzerinde sanığa ait parmak izi çıkmaması nedenleri ile, sanığın tanık ...'e sentetik kannabinoid verip vermediği şüphede kaldığından, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca arttırım yapılmadığı, pregabalin içeren yeşil reçeteye tabi iki adet tabletin temini veya satışı aynı Kanun'un 188 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında olduğundan, cezada yarı oranında indirim uygulandığı, sanığın sabıkalı geçmişi dikkate alınarak takdiri indirim yapılmadığı, beyanı ile suçunun veya suç ortaklarının ortaya çıkmasına yardım etmediğinden hakkında etkin pişmanlık indirimi uygulanmadığı ve sabıkasındaki ikinci kez tekerrüre esas ilam nedeniyle aynı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkındaki ihbarın ve fiziki takip tutanağının içerikleri, tanık ...'de sanığa ait ikamete girip çıktıktan sonra 2 adet neurica isimli tablet ve 1 paket sentetik kannabinoidin; sanığın ikametinde yapılan aramada ise 40 adet neurica isimli tabletin ele geçmesi, tanık ...'in kollukta müdafii huzurunda alınan beyan ve teşhisinde, "üzerinde ele geçen sentetik kannabinoidi sanıktan 100,00 TL karşılığında aldığını" belirtmesi, sanığın, tanık ...'e " ücretsiz olarak

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkındaki ihbarın ve fiziki takip tutanağının içerikleri, tanık ...'de sanığa ait ikamete girip çıktıktan sonra 2 adet neurica isimli tablet ve 1 paket sentetik kannabinoidin; sanığın ikametinde yapılan aramada ise 40 adet neurica isimli tabletin ele geçmesi, tanık ...'in kollukta müdafii huzurunda alınan beyan ve teşhisinde, "üzerinde ele geçen sentetik kannabinoidi sanıktan 100,00 TL karşılığında aldığını" belirtmesi, sanığın, tanık ...'e " ücretsiz olarak

Neurica isimli haptan verdiğine " dair tevilli beyanı, ikamet aramasında tanıktan ele geçen sentetik kannabinoidin sarılı olduğu hatıra defteri parçasıyla benzerlik gösteren sayfaları yırtılmış hatıra defterinin bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, "uyuşturucu madde ticareti yapma" eyleminin sabit olduğu, suç konusunun " sentetik kananbinoid " olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca arttırım yapıldığı, sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları gözetilerek takdiri indirime gidildiği ve sabıkasındaki ikinci kez tekerrüre esas ilam nedeniyle aynı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, aynı Kanun'un 188 inci maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/982 Esas, 2021/1047 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10100, Karar No: 2018/4755, Tarih: 21.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/10100 E.  ,  2018/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında işlenen suç hakkında; beraat

Sanık hakkında 2009 takvim yılında işlenen suç hakkında; mahkumiyet

Sanık ... hakkında Defter ve belgeleri gizlemek suçundan; beraat

2009 ve 2010 takvim yıllarında işlenen suç hakkında; mahkumiyet

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 09.01.2012 tarih ve 2012/286 Soruşturma-2012/377 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında “2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında “2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve temyiz dışı sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından da kamu davası açıldığı halde mahkemece herhangi bir karar verilmediği görülmekle, zamanaşımı süresi de dikkate alınarak bu suçlar yönünden mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma”, sanık ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma”, sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Farklı dönemlerde ... Metal Makina Döküm Plastik Maden San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanıklardan ...‘nın savunmasında; şirket işleriyle sanık ...‘ın ilgilendiğini, kendisinin şirketle fazla ilgisinin bulunmadığını, defter ve belgelerin ibrazı için kendisine herhangi bir tebligat yapılmadığını, sahte fatura kullanmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesine karşın, 05.08.2010 tarihli isteme yazısının, dosya içerisinde aslı mevcut 17.08.2010 tarihli tebliğ alındısına göre işyeri adresinde bizzat sanığa tebliğ edildiğinin görüldüğü, sanık ...’ın ise 2009 yılı Mart ayında şirket hisselerini sanık ...’ya devrettiğini, bu tarihte müdürlükten de ayrıldığını, defter ve belgeleri ise muhafaza ettiğini, kendisinden talep edilmesi halinde ibraz edebileceğini, görev yaptığı dönemde sahte fatura kullanılmadığını bildirdiği, 02.07.2014 tarihli tutanak içeriğine göre şirketin 2006-2007 ve 2008 yılına ait birtakım defter ve belgelerinin şirket muhasebecisi ... tarafından mahkemeye ibraz edilmesine karşın, 05.08.2010 tarihli isteme yazısında şirkete ait 2006-2007-2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerinin inceleme için ibraz edilmesinin talep edildiği anlaşılmakla, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1-Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması, suça konu faturaların dosya içerisinde mevcut bulunmadığı ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin duruşmaya getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun‘un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında hazırlanmış vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içerisine konulması,

c)Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

d)Sanık ...‘ın şirket yetkilisi olduğu dönemde sahte fatura kullanılmadığını savunması nedeniyle, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa)Faturaları düzenleyen şirketlere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirketler ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde yeniden karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirketler ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde yeniden karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Sanık ...‘nın üzerine atılı “Defter ve Belge İbraz Etmeme“ suçu yönünden; 213 sayılı Yasanın 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin iş yerinde yapılması gerektiği, defter ve belgelerin ibraz edilmesi için iş yeri adresine çıkarılan tebligatın, 17.08.2010 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edildiği anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi dairesi müdürlüğünden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasını gerektiren bir tespit varsa, buna ilişkin belgenin istenmesi, sanığın savunması doğrultusunda tebliğ işlemine ilişkin belgedeki imzanın sanığa aidiyetinin araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

4-Kabule göre;

a)5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle, aynı takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

b)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, mahkumiyet hükümleri yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 21.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40104, Karar No: 2014/42051, Tarih: 30.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/40104 E.  ,  2014/42051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/569-2014/349

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, 7070 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 17.657TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 100TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 13.212TL'na çıkarmıştır.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 13.212TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı

dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.