muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6125, Karar No: 2014/9534, Tarih: 21.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6125 E.  ,  2014/9534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2014(Pzt.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden ...'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.m.299).06.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/16987, Karar No: 2015/7904, Tarih: 21.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/16987 E.  ,  2015/7904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan incelenmesinde;

Sanık ...'e hükmün 04/02/2009 tarihinde aynı konutta ikamet eden babasına tebliğ edildiği ve sanığın kararı yasal süre içerisinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, dosya içeriğine ve gerekçeye göre, sanık ...'in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 21/06/2010 tarih ve 2006/445 E, 2008/274 K sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan incelenmesinde;

Mahkeme kararının 25/09/2008 tarihinde usulüne uygun şekilde aynı çatı altında birlikte ikamet ettiği annesine tebliğ olunduğu, sanığın CMUK'nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 06/10/2008 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18947, Karar No: 2013/11471, Tarih: 22.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18947 E.  ,  2013/11471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.05.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece sucu sabit görülen sanığa, eylemine uyan 5607 sayılı kanunun 3/1.maddesinde öngörülen yaptırımın alt ve üst sınırları arasında ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 61.maddesine göre " suçun işleniş şekli, kaçağa konu eşyanın gümrüklenmiş değeri göz önüne alınarak" gerekçesi ile 1 yıl hapis cezası ve 365 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme hürriyeti bağlayıcı cezayı alt hadden belirlerken, adli gün para cezasını ise asgari hadden ayrılarak belirlemiştir. Mahkeme, her iki cezanın belirlenmesinde aynı gererçeye dayanmıştır. Bu suretle hürriyeti bağlayıcı ceza ve adli gün para cezasının belirlenmesinde gerekçe yönünden çelişkiye düşülmüştür.

Hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde aynı gerekçeyle adli gün para cezasının esas alınan birim gün sayısının asgari hadden uzaklaşılarak 365 gün olarak belirlenmek suretiyle çelişkiye neden olunması ve teşdidin gerekçesinin belirtilmemesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiği görüşü ile Sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/13641, Karar No: 2017/5043, Tarih: 11.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/13641 E.  ,  2017/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı abonenin başvurusunu değerlendiren .... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetinin, elektrik faturaları ile tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesine karar verdiğini, ancak bu bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek; hukuka aykırı olan .... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı dağıtım şirketinin vermiş olduğu hizmetin bedeli ile bu hizmete ilişkin vergileri tahsil etmesi gerektiği, bu hizmetin dışında olan dava konusu bedellerin tahsil edilmesinin ise doğru olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava; 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

1-)Dava; 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı kararı ile Anayasanın "Vergi Ödevi" Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca; bu bedeller hakkında ... tarafından çıkartılan ikincil mevzuat hükümlerinin uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı, kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içermesi nedeniyle, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HGK'nun 17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamı ile verilen kararın ard etkili olması nedeniyle kesin olmadığı belirlendiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15820, Karar No: 2019/15785, Tarih: 25.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/15820 E.  ,  2019/15785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Köy Muhtarlığı tarafından elektrik şebekesinin arızalı olması nedeniyle çalışma yapılacağına dair 10.08.2013 tarihinde karar alındığı, sanık ...'nin .... Köyü Muhtarı, sanık ...'nin ise köy azası olarak görev yaptığı, sanık ...'in Yedaş tarafından elektrik hatlarının yenilenmesi çalışması kapsamında sanık ...'ye katılana ait arazinin sınırında bulunan ağaçların kesilmesi noktasında talimat verdiği, bunun üzerine sanık ...'nin sanıklar ... ve ... ile birlikte katılana ait sınırda bulunan ve yola uzayan ağaçların dallarını kestiği ve kesilen ağaçların katılana ait fındık arazisine yatırıldığı ve bu şekilde katılana ait fındık ağaçlarının zarar gördüğü sanıkların olayda mala zarar verme kastıyla hareket etmediklerine ilişkin savunmaları aksine suç kastıyla davrandıklarına dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22649, Karar No: 2014/14038, Tarih: 06.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22649 E.  ,  2014/14038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusur durumuna ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazların incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklardan ... adına kayıtlı olan, eşi ...'un zaman zaman yardım ettiği ve akrabaları ...'ın çalıştığı balık üretim çiftliğinde, bekçi olarak çalışmaya başlayan ölen ...'nın, olay günü, yağışlı havada sanık ... ile birlikte gölet içerisinde bulunan balık kafesine sandalla gittikleri, dönüşte sandalın alabora olması üzerine, yüzme bilmeyen ...'nın boğularak öldüğü olayda; sanık ...'ın tanık olarak verdiği ilk ifadesinde ve şüpheli olarak verdiği savunmasında; sanık ... 'a ait havuzda çalışan işçinin işten ayrıldığını, öleni çiftlikte işe sokmak istediğini, riskli olduğunu bildiği halde, ölenin ısrarı üzerine balıklara bakmak için sandalla gölete açıldıklarını, şiddetle yağan yağmur altında balıklara yem atıp döndükleri sırada, olayın meydana geldiğini beyan ettiği, balıkları yemleme işini başkalarının yaptığını, ancak kim olduklarını bilmediğini beyan ettiği, sanık ...'un savunmasında, söz konusu işyerinin fiilen eşi Gülsüm tarafından işletildiğini, kendisinin eşine zaman zaman yardım ettiğini beyan ettiği de dikkate alındığında; söz konusu balık üretim çiftliğinin sahibi ve yöneticisi sanık ...'un, balık yemlemek için sandalla gölete açılan çalışanların can güvenliği için, sandalda can simidi bulundurmak, işyerinin niteliği gereği işe alınacakların yüzme bilip bilmediklerini araştırmak ve bekçi olarak işe aldığı ölenin işiyle ilgisi olmayan riskli işlerde çalışmalarını önleyici eğitimi vermemek suretiyle kusurlu olduğu; söz konusu işyerinde çalışan sanık ...'ın şiddetli yağmurlu havada gölete açılmanın riskli olduğunu bildiği halde, işe iki gün önce bekçi olarak başlayan ölenle birlikte balıklara yem vermek amacıyla gölete açılmak suretiyle kusurlu olduğu gözetilmeksizin, sanıkların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6628, Karar No: 2014/9558, Tarih: 21.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6628 E.  ,  2014/9558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2014 (Pzt.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden ...'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.md.299). 6.5.2014
Yargıtay — Esas No: 2024/504, Karar No: 2024/8719, Tarih: 19.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/504 E.  ,  2024/8719 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1497 E., 2023/2519 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/343 E., 2023/665 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı kaldırma kararından sonra yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin asıl ve kadının karşı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine, kadının birleşen nafaka davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının erkeğe küfürlü konuşmayı alışkanlık haline getirdiğini, hakaret ettiğini, aralarında geçen en küçük problemi bile annesine aktardığını, annesinin de erkeği tehdit ettiğini, asılsız suçlamalar ile şikayette bulunduğunu, erkeğin boşanma kararı almasıyla kadının erkeğin amirini arayarak zor durumda bıraktığını, kadının çalışıyor olmasına rağmen erkekten sürekli para istediğini ancak evin hiçbir masrafına katılmadığını, erkek bazen para veremediğinde kadın ve annesinin erkeği rezil etmekle tehdit ettiğini, erkeğin kanser hastası babasını tedaviye götürmesini istemediğini, erkeğe sürekli olarak anne, baba ve kardeşini kötülediğini ve hakaret ettiğini, erkek evden ayrılırken kadının annesinin hakaretler ederek mesleğinden attırmakla tehdit ettiğini belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî, 100.000.00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın cevap ve karşı dava dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin evliliğin başından beri 3 kez evi terk ettiğini, kadının bu terk etme durumunu annesi ile paylaştığını, annesinin aralarını düzeltme çabasına karşılık hakaret ettiğini, her sorunda kadının kardeşlerinin adli sicilleriyle ilgili başa kakıcı bir takım sözler ve hakaretler ettiğini, alkol kullandığını, kadına hakaretler edip fiziksel şiddet uyguladığını, 2018 yılında evi terk ederek boşanma davası açtığını, sonra kendiliğinden eve geri döndüğünü, 2019 yılı Şubat ayında 7 aylık hamileyken fiziksel şiddet uyguladığını, tehdit ettiğini, ailesine durumu söyleyince ailesinin kadına hakaret ettiğini, erkeğin bu olaydan sonra yine evi terk ettiğini, bu arada arkadaşlarıyla gittiği gazino çıkışında darp edildiğini, 2019 yılı Mayıs ayında barıştıklarını, Ağustos ayında ailesinin dolduruşuyla kadına hakaretler ettiğini, evi terk ettiğini, aralamalarına cevap vermediğini, kadının annesini de telefonda terslediğini belirterek karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.500,00 TL iştirak nafakasına, aylık 1.500,00 TLyoksulluk nafakasına,100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın birleşen dava dilekçesinde; en son kadını ve çocuğu Kurban Bayramında ailesinin yanına gönderdiğini, erkeğin de geleceğini söylediğini ancak sonra mesaj yazarak gelmeyeceğini söylediğini, bunun üzerine kadının ortak eve döndüğünü ve erkeğin eşyalarını alarak evi terk ettiğini gördüğünü, ortak çocuğun 3 aylık olduğunu, evin ve çocuğun masrafları olduğunu belirterek davanın kabulü ile kadın yararına aylık 1.500,00 TL, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI