muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2007/339, Tarih: 13.06.2007

Genel ihbar yükümlülüğünün ihlali sonuçlarını iş sahibi üzerinde göstereceğinden, ihbar borcunu yerine getirmeyen yüklenici iş sahibinin zararından 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 96.maddesi uyarınca sorumludur.

Hemen ifade etmekte yarar vardır ki, eser sözleşmelerinde yüklenicinin ilk temel borcu eserin meydana getirilmesi, ikinci temel borcu ise meydana getirilen bu eserin iş sahibine teslimidir. Meydana getirilen eserin niteliğine ve varsa sözleşmede bağıtlanan koşullara göre eserin teslim şekli de özellik gösterecektir. Yüklenicinin temel borçlarından olan teslimin sözleşmeye ve işin niteliğine uygun yapıldığını kanıtlama yükü ise yüklenicidedir. Teslim alma ve kabul ayrı ayrı hukuki kavramlar olup, eserin teslim alınması her zaman eserin kabul edildiği anlamına gelmemekte; teslim olgusunda yüklenicinin sorumluluğu devam etmektedir. Yüklenici iş sahibine karşı genel ihbar yükümlüğünü yerine getirmemişse teslim ettiği eserin ayıbından kendisi sorumlu olur.

Bu ilkeler çerçevesinde taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi irdelendiğinde;

Davalı A.... Ltd. Şti. tarafından 8.10.2001 tarihinde davacıya verilen yazılı teklifin uyuşmazlıkla ilgili son bölümünde ; "Kuyu delme işleminin tamamlanmasından sonra su durumu kritik görülürse: Formasyon ara kat yapmaya müsait ise kuyuda ara kat tecrübesi yapılacaktır. Yeterli su çıkmaz ise, kuyu inşası bu aşamada durdurulacak ve birim fiyatın %60'ı talep edilecektir.Teklif ve taahhüt ederiz." İbaresi yer almaktadır.

Bu teklif üzerine taraflar arasında imzalanan 27.11.2001 tarihli sözleşmede de ; toplam derinliği 140 metre olan bir sondaj kuyusunun işbu sözleşme ve ekleri gereğince inşa edileceği, inşanın, teklif dosyasının 'Teknik Konular' bölümündeki hususlara ve sunulan projeye uygun olarak yapılacağı, tarafların, teklif dosyasının 'İdari ve Mali Konular' bölümündeki hususları kabul etmiş oldukları belirtilmekte; Teklif Dosyası'nın ve ayrıca, Teklif Dosyası içindeki Kuyu İnşa ve Tatbik Projesinin ve Sözleşme Eki Şartnamede Değişiklik Formunun sözleşmenin ekleri olduğu açıklanmaktadır.

Değişikliklerin, sözleşmenin esas hükümleri mahiyetinde olduğu, formun başında açıklanan Sözleşme Eki Şartname Değişiklik Formunda da;

"1- Kuyu delme işleminin tamamlanmasından sonra kuyuda su durumu kritik görülürse, kuyuda ara kat tecrübesi (şartlar uygun ise) yapılacaktır. Su çıkmaz ise kuyu inşası bu aşamada durdurulacak, birim fiyatın %50'si ödenecektir.

2-Ödeme Planı:

2.1- Sözleşme imzasında 1.250.000.000 TL.

2.2- Kuyunun100 metreye kadar delinmesinde 1.000.000.000 TL.

2.3- Bakiyenin yarısı iş bitiminde diğer yarısı 30 günlük çekle ödenecektir."

Denilmektedir.

"1- Kuyu delme işleminin tamamlanmasından sonra kuyuda su durumu kritik görülürse, kuyuda ara kat tecrübesi (şartlar uygun ise) yapılacaktır. Su çıkmaz ise kuyu inşası bu aşamada durdurulacak, birim fiyatın %50'si ödenecektir.

2-Ödeme Planı:

2.1- Sözleşme imzasında 1.250.000.000 TL.

2.2- Kuyunun100 metreye kadar delinmesinde 1.000.000.000 TL.

2.3- Bakiyenin yarısı iş bitiminde diğer yarısı 30 günlük çekle ödenecektir."

Denilmektedir.

Şu durumda yazılı şekille yapılan eser sözleşmesi yine taraflarca yazılı şekille değişikliğe uğramış; yüklenici teklifinde ve sözleşme eki şartname değişiklik formunda açıkça Kuyu delme işleminin tamamlanmasından sonra kuyuda su durumu kritik görülürse, kuyuda ara kat tecrübesinin şartların uygun olması halinde yapılacağını, su çıkmaz ise kuyu inşasının bu aşamada durdurulacağını, birim fiyatın %50'sinin ödeneceğini kabul ve taahhüt etmiştir.

Davacı eldeki davasını bu hükme dayandırmış; davalı/yüklenici de, davacı ile yapılan sözleşme eki şartname değişiklik formundan anlaşılacağı gibi, kuyu delme işleminin tamamlanmasından sonra arazi yapısı elverişli olduğu takdirde yapılacak ara kat tecrübesi ile su çıkmazsa, kuyu inşasının o aşamada durdurulacağının ve bedelin 1/2'sinin ödeneceğinin kararlaştırılmış olduğunu, arazi yapısı nedeni ile ara kat tecrübesi yapılmasının imkansızlığının davacıya bildirilerek kuyu inşasına devam edildiğini ve sonuçta suyun da çıkmış olması karşısında, müvekkilinin ücretin tamamına hak kazandığını, aksi düşünülse bile davacının en çok ücretin yarısını isteyebileceğini cevaben bildirmiştir.

Ne var ki, su durumunun kritik olmasına karşın yüklenici ara kat tecrübesini usulünce yapıp, su çıkmadığı aşamada inşaatı durduracakken sözleşme dışına çıkarak eseri ayıplı olarak tamamlamış ve iş sahibine bu şekliyle teslim ve bedelini de tam olarak almıştır.

Nitekim, Davalı A.... Ltd.Şti. tarafından davacı adına düzenlenen 22.1.2002 tarihli faturada, 140 m. Kuyu inşa bedeli 4.935.000.000 TL. su taşıma ücreti 217.500.000 TL. olarak gösterilmiştir. KDV dahil toplam fatura tutarı 6.079.950.000 TL. dir. Bu bedelin iş sahibi tarafından yükleniciye ödendiği uyuşmazlık konusu değildir.

Önemle vurgulanmalıdır ki, davalı A.... Ltd.Şti. yüklenici sıfatıyla diğer yükümlülükleri yanında genel ihbar yükümlüğüde olup, bu yükümlülük yukarıda aynen vurgulandığı üzere sözleşmede açıkça yer almakta ve davalı tarafından da kabul edilmektedir.

Buna göre yüklenici/davalı şirket dava sırasında savunma olarak getirdiği zeminin ara kat tecrübesine uygun olmadığı olgusunu iş sahibine ihbar yükümlülüğündedir. Bu ihbarı yapmadığı gibi işe devamla iş sahibinin zararının artmasına ve eserin ayıplı olarak meydana gelmesine neden olmuştur.

Buna göre yüklenici/davalı şirket dava sırasında savunma olarak getirdiği zeminin ara kat tecrübesine uygun olmadığı olgusunu iş sahibine ihbar yükümlülüğündedir. Bu ihbarı yapmadığı gibi işe devamla iş sahibinin zararının artmasına ve eserin ayıplı olarak meydana gelmesine neden olmuştur.

Her ne kadar davalı şirket vekili yargılama aşamasındaki beyan ve dilekçelerinde, delme işleminin Ocak 2002'de tamamlandıktan sonra arazinin ara kat tecrübesi yapımına uygun olmadığının davacı Kooperatif Başkanı Nihat İ........'a bildirildiğini ve bu konuda onayı alınarak çalışmalara devam edildiğini savunmuş ise de bu olguya iş sahibi karşı çıkarak ara kat deneyiminin imkansızlığı iddiasının dava açıldıktan sonra gündeme geldiğini, öncesinde kooperatif yetkililerine böyle bir açıklama yapılmadığı gibi, yapılmışsa bunun kanıtlanması gerektiğini ileri sürmüştür.

Davalı/yüklenici arazinin ara kat tecrübesi yapımına uygun olmadığını kooperatif yetkililerine bildirdiği ve genel ihbar yükümlülüğünü yerine getirdiği olgusunu kanıtlayacak herhangi bir delil ortaya koyamamış; bu olguyu ispatlayamamıştır.

Genel ihbar yükümlülüğünü yerine getirmeden eserin ayıplı olarak meydana gelmesine neden olan yüklenici yasa ve sözleşme gereği sorumlu olup; davanın yukarıda açıklanan gerekçelerle kabulü gerekir.

Bu nedenle mahkemenin davanın kabulü yönündeki kararı sonucu itibariyle doğru olup, yukarıdaki değişik gerekçelerle direnme yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece hükmedilen miktarın yerindeliği konusunda inceleme yapılmamıştır. Davalı/yüklenici vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan gerekçe ve nedenlerle DİRENME KARARI UYGUN OLUP, kararda hükmedilen miktara yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 11.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE 13.06.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2269, Karar No: 2024/1761, Tarih: 21.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/2269 E.  ,  2024/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/752 Değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu’nun 282. maddesine aykırılık eyleminden kabahatli ... hakkında, Iğdır Valiliğinin 15.10.2020 tarihli ve 1181 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 3.150,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun, üst sınırdan idarî yaptırım uygulanmasına ilişkin gerekçe gösterilmediğinden bahisle miktar yönünden kısmen kabulü ile idarî para cezasının 789,00 Türk lirası olarak uygulanmasına dair Iğdır Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.03.2021 tarihli ve 2021/176 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın, mercii Doğubayazıt Sulh Ceza Hâkimliğinin 19.03.2021 tarihli ve 2021/752 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 17.11.2021 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2021 tarihli ve KYB-2021/142441 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2021 tarihli ve KYB-2021/142441 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında Covid-19 salgın hastalığı kapsamında karantinada olması gerekirken 11/08/2020 tarihinde ikametinde yapılan kontrolde evde bulunmayarak karantina tedbirlerine aykırı davrandığından bahisle idari yaptırım uygulanmış ise de; kabahatlinin temaslı olması dolayısıyla 09/08/2020-19/08/2020 tarihleri arasında evde karantina uygulanmasına karar verildiği, Iğdır Devlet Hastanesinin 19/08/2020 tarihli hasta epikriz raporunda, "temas sonrası acile başvuran hastanın PCR sonucu pozitif gelmesi üzerine hastaya tedavisi başlanıp evde izolasyon ile gönderilmiş ancak nefes darlığında artış olması nedenli tekrar acile başvuran hastaya yatış verildi" şeklinde hasta hikayesinin belirtildiği, anılan raporda kabahatlinin 09/08/2020-19/08/2020 tarihleri arasında hastanede yattığının sabit olması karşısında, 11/08/2020 tarihinde yapılan kontrollerde kabahatlinin evde olmadığı gerekçesiyle idari para cezası uygulanamayacağı cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Her ne kadar kabahatli hakkında COVID-19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlere riayet etmemesi nedeniyle uygulanan idarî para cezasına karşı başvurusuna yönelik verilen kararın kanun yararına bozulması talep edilmiş ise de; 09.11.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi ile "24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu ile 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında COVID-19 salgın hastalığının ülkemizde yayılmasını önlemek amacıyla 11/3/2020 tarihinden itibaren bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar verilen ve bu Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla ilgilisine tebliğ edilmemiş olan idari para cezaları tebliğ edilmez, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilir. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce işlenen söz konusu kabahatler için idari para cezası verilmez, tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez." şeklinde düzenleme getirildiği, bilahare Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2023/44 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile son cümledeki "... tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez.." ibaresinin iptal edilmesi üzerine, bu kez 15.07.2023 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesine "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen idari para cezaları, 31/12/2024 tarihine kadar tahsilatı yapan idari birime yapılacak başvuru üzerine Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenecek usul ve esaslara göre iade edilir." şeklinde bir fıkra eklendiği, bu düzenlemeler ile COVID-19 pandemisi kapsamında alınan tebirlere riayet etmemek fiilleri ile ilgili olarak 5326 ve 1593 sayılı Kanun'lar uyarınca idarî para cezası verilmemesinin, verilen idarî para cezalarının ilgilisine tebliğ edilmemesinin, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilmesinin, tahsil edilenlerin ise ilgilinin başvurusu halinde iade edilmesinin öngörüldüğü cihetle, kanun yararına bozma müessesinin ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olduğu da gözetildiğinde, isteme konu kararın kanun yararına bozulmasında bir hukuki fayda kalmadığı anlaşılmıştır.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12480, Karar No: 2019/1964, Tarih: 20.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12480 E.  ,  2019/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

ü

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ... köyü 110 ada 2 parsel sayılı taşınmaza komşu olan aynı ada 1, 976 ve 977 parsellere ait kesinleşme şerhleri de bulunan kadastro tutanak örnekleri ile varsa tespite esas alınan tapu ve vergi ...tlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu ...tları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneklerinin,

2-3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yeralan kısıtlama araştırmasının adına tescil kararı verilen kişi ya da kişiler ile murisleri yönünden ... köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu ...tları ya da tescil dava dosyalarının getirtilmesi,

3-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce (1995-2000'li yıllara ait) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1992 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritasları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ve ek rapor alınması, alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 20/03/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9412, Karar No: 2011/15956, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9412 E.  ,  2011/15956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki feshin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurum ile sözleşme imzaladıklarını, davalı kurumun eczanede yaptırdığı denetim sonrasında sözleşmeyi 13 ay süreyle feshettiğini, kuruma fatura edilen ilaç bedellerinin 5 katı oranında cezai şart uygulandığını, yapılan işlemin haksız ve hukuka uygun olmadığını ileri sürerek sözleşmenin feshine ilişkin işlemin iptali ile ilaç bedelinin 5 katı tutarında uygulanan cezai şart bedelinin kaldırılarak muarazanın giderilmesi istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının taraflar arasında yapılan sözleşmeye aykırı davrandığı, bu nedenle davalı kurumca yapılan işlemin yerinde olduğu, ne var ki belirlenen cezanın tacirin mahvına sebep olacağı belirtilmekle sözleşmenin feshi işleminin iptaline ilişkin istemin reddine, cezai şart bedelinin 146.756,25 TL olarak tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekir.

2-Taraflar arasında akdedilen protokolün 6.3.3 maddesi gereğince reçete bedelinin 5 katı oranında davalı kurumca ceza uygulanmıştır. Davacının tacir olduğu uyuşmazlık konusu değildir. TTK.nun 24. maddesine göre BK.nun 161/son maddesi tacirler hakkında uygulanamaz. Ancak bu hükme rağmen cezai

2011/9412-15956

şartın uygulanması tarafların ekonomik yönden mahvına sebebiyet olur ise, ahlak ve adaba aykırı olduğu için sözleşmenin o hükmü geçersiz sayılır. Ne var ki, tarafların bir cezai şart kararlaştırmış bulunmaları karşısında, cezai şartın makul bir düzeyde belirlenmesi de mahkemenin görevi içinde bulunmaktadır. Mahkemece, davacının tüm ticari defter ve kayıtları incelemeden cezai şartın ekonomik olarak mahvına sebep olacağı kanaatine varılmıştır. Mahkemece, davacıya ait tüm ticari defter ve kayıtlar ile belgeler getirtilerek, mal varlığını oluşturan menkul ve gayrimenkulları, üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları ve bu suretle aktifini oluşturan tüm unsurlar incelenmeli, cezai şartın ödenmesi davacının ekonomik açıdan çökmesine sebebiyet verdiğinin anlaşılması halinde makul bir miktara indirilmeli, ne miktar cezai şart ödenebileceği hususunda taraf ve Yargıtay denetimine elverişli uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan rapor alınmak suretiyle belirlenmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemenin değinilen bu yönleri göz ardı ederek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 3.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2333, Karar No: 2019/1101, Tarih: 21.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/2333 E.  ,  2019/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, Orta ve Uzun Vadeli Krediler İkraz Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahsili için giriştikleri icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının borcu bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 07/02/2017 tarih,2016/14960 E..2017/855 K.sayılı kararı ile bozulmuş, bozmaya uyma kararı üzerine taraflarca takip edilmeyen dosyanın İşlemden kaldırıldığı 20/03/2018 tarihinden itibaren kanuni müddet içerisinde yenilenmeyen işbu davanın HMK 150/5 maddesi uyarında açılmamış sayılmasına karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının yenileme talebi üzerine mahkemece belirlenen 20/03/2018 tarihli celseye davalının mazeret dilekçesi sunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.Bu durumda mahkemece öncelikle davalının mazeret talebi ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin dosyanın işlemden kaldırılarak müteakiben açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5985, Karar No: 2024/12574, Tarih: 23.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5985 E.  ,  2024/12574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/690 E., 2023/687 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlâl etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi hükmüne aykırı olarak, tekerrüre esas alınan hükümlülüğe konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, aynı Kanun'un 58/6-7-8. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceği; ancak sanığın sabıkasında tekerrüre esas alınabilecek olan İnegöl (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 tarihli, 2007/115 E., 2008/610 K. sayılı, 25.01.2012 tarihinde kesinleşen ve kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2, 3-e maddeleri gereğince verilen 6 ay hapis cezasının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında tekerrüre ilişkin 7 numaralı bendin çıkartılmasına ve yerine “Sanığın sabıka kaydındaki İnegöl (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 tarihli ve 2007/115 E., 2008/610 K. sayılı mahkûmiyet kararı 25.01.2012 tarihinde kesinleştikten sonra yasal süresi içerisinde atılı suçu işlendiğinden TCK’nın 58. maddesi uyarınca ve aleyhe temyiz olmaması sebebiyle birinci kez mükerrir sayılmasına, TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve cezasının infazından sonra sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına” ilişkin paragrafın eklenmesine karar verilmesi suretiyle; diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.