muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11644, Karar No: 2013/9755, Tarih: 21.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/11644 E.  ,  2013/9755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendiğinde;

2-Şikayet eden borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; 6111 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 25.02.2011 tarihinden itibaren kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan alacağa dayalı başlatılan takiplerde, idarenin mal, hak ve alacakları haczedilemeyeceğinden, yapılan haciz işlemlerinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı, bu yasal düzenlemenin Anayasa Mahkemesi'nce 22.02.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 01.11.2012 tarihli karar ile iptal edildiği, ancak bu kararın 6 ay sonra (22.08.2013) yürürlüğe gireceğinden, somut olayda anılan yasal düzenleme uygulanacağından, şikayetin kabulüne, icra dosyasında uygulanan haciz işlemlerinin iptaline karar verilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlu aleyhinde AYM'nin iptal karar tarihinden (01.11.2012) sonra haciz işlemleri uygulanmıştır. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve halen yürürlükte bulunan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi de bulunmadığından, kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda borçlu aleyhinde haciz uygulanması hukuka uygundur. Mahkemece şikayetin reddi yerine, yazılı gerekçelerle kabulüne ve haciz işlemlerinin kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 21.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14775, Karar No: 2020/18933, Tarih: 14.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/14775 E.  ,  2020/18933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdur ... hakkında... Anadolu ATK Şube tarafından düzenlenen 21.01.2016 tarihl raporda “boyun sol yanda iki adet, yüz solda bir adet yüzeysel kesi, yaralanmaların yaşamı tehlikeye sokan bir durum olmayıp, etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte oldukları, batın ön yüz deki (karın ön yüz orta -üst kısım) iki adet batına nafız yaranın ayrı ayrı yaşamı tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığına” dair doktor raporu, suçun işleniş şekli, suçun işlenmesinde kullanılan araç, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısının çokluğu, batına nafiz iki adet kesici delici alet yaralanmasının ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olması hususları da dikkate alındığında, sanığın eyleminin kasten adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hatalı kabulle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri ile bulunan 6 yıl hapis cezasının TCK’nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında indirilmesi ile 4 yıl 6 ay yerine 3 yıl 9 ay hapis cezasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirilmesi ile 3 yıl 9 ay hapis yerine 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunarak sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 14.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1626, Karar No: 2016/1837, Tarih: 16.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1626 E.  ,  2016/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gölcük Sulh Hukuk ve Kırklareli Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Gölcük Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün nüfus kayıtlarına göre yerleşim yeri adresinin “... Mah., ... Cad. No: ... .../...”olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kırklareli Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının .../... sayılı müddetnamesine göre; kısıtlanması istenenin cezaevine girmeden evvelki son ikamet adresinin “... Mah., ... Cad., No: .../... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının .../...-... sayılı müddetnamesinden hükümlünün cezaevine girmeden evvelki son ikamet adresinin “... Mah., ... Cad. No: .../... .../...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Gölcük Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gölcük Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35948, Karar No: 2017/3387, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35948 E.  ,  2017/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19818, Karar No: 2015/1885, Tarih: 09.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19818 E.  ,  2015/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BATI 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(KAPATILAN SİNCAN 5.A.H.M.)

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2014/12-2014/105

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacının, davalı şirketle yapılan elektrik aboneliği sözleşmesi gereğince elektrik kullandığını, davacının elektrik faturalarında yer alan "kayıp enerji bedeli" adı altında gösterilerek haksız olarak davacıdan tahsil edilen 6.794,53 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; husumet itirazında bulunmuş, düzenlemenin ilgili mevzuata uygun olduğunu, EPDK tarafından belirlenen kural kararına dayanarak tahsil edildiğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.013, 75 TL kayıp-kaçak bedeli ile 167,36 TL'nin ödeme tarihlerinden dava tarihine değin işlemiş faizin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 3.013,75 TL kayıp-kaçak bedeline dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 31.10.2013 günlü ve 2013/12215 E-14917 K. sayılı ilamı ile ''...tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın reddi cihetine gidilmesi gerekirken...'' gerekçesi ile bozulmasına karar ve1

Uzun yıllardan beri Yargıtay'ın kökleşmiş sapma göstermeyen uygulamaları ve öğretide benimsenen usuli kazanılmış hak müessesesi, Usul Hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir. Bu hukuki kuralın ancak iki istisnası bulunmaktadır. Bunlardan biri mahkemece Yargıtay bozma kararına uyulduktan sonra görülmekte olan davaya uygulama imkanı olan yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararının çıkması, diğeri de 04.02.1959 tarih 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirlendiği üzere hükmüne uyulan bozma kararından sonra görevle ilgili yeni bir yasal düzenlemenin getirilmiş olmasıdır.

Hal böyle iken; Dairemizin bozma kararına uyulmakla davalı açısından meydana gelen usuli kazanılmış hak istisnaları somut olayda sözkonusu değildir.

Bu itibarla; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilerek hüküm kurulmuş olmasına ve davalı açısından meydana gelen usuli kazanılmış hak istisnalarının somut olayda mevcut olmamasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4023, Karar No: 2020/8341, Tarih: 24.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4023 E.  ,  2020/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y KARARI

Dosya incelendiğinde,davalılar ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar ve davacının temyiz başvuru dilekçesi tebliğinin davalılara Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği, davalı ...’ın tebligat evrakında "Muhatap tevziat saatinde çarşıya gittiğinden 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21. maddesi gereği ilgili mahalle muhtarı Kadir Gözeller’e tebliğ edildi. Kapısına 2 no’lu haber kağıdı yapıştırıldı. En yakın komşusu Nur Uçak’a haber verildiği " anlaşılmış, davalı ...’ın tebligat evrakında "Muhatap tevziat saatinde çarşıya gittiğinden 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21. maddesi gereği ilgili mahalle muhtarı Kadir Gözeller’e tebliğ edildi. Kapısına 2 no’lu haber kağıdı yapıştırıldı. En yakın komşusu Kübra Aktürk’e haber verildiği " anlaşılmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 21/1. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30/1. maddeleri uyarınca; yapılacak tebliğ işleminde muhatap adreste bulunmaz ise, adreste bulunmama nedeninin yönetmelikte belirtilen kişilerden beyanının alınması, beyanda bulunan kişinin mutlaka adı ve soyadının ve sıfatının tebligat parçasına yazılması, beyanda bulunanın imzasının alınması gerekir. Aksi halde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olur.

Somut olayda tebligat evrakında, davalılar ... ve ...’a yapılan tebligatlarda komşularının imzaları olmadığı gibi imzadan imtina ettiklerine dair bir ibareye yer verilmeyen tebligatlar TK'nin 21/1. maddesine aykırıdır.

Yine davalılardan ...’ya gerekçeli kararın Tebligat Kanunu 35'e göre davacının temyiz başvuru dilekçesinin ise TK'nin 21/1. maddesine göre yapıldığı anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin 1. fıkrasına göre; "Kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin 2. fıkrasında ise; "Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de

tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır" düzenlemesi yer almaktadır. Söz konusu maddeye göre tebligat yapılabilmesi, muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunmaması şartına bağlanmıştır. Adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin tespit edilmesi halinde ise, 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebligat yapılacaktır.

Bir diğer anlatımla, gerçek kişilere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, daha önce aynı adreste kendisine usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasına rağmen, muhatabın adres değişikliğini bildirmemiş olması ve adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması zorunludur.

Davalı ...’ya gerekçeli karar tebliğ 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilebilmesi için, tebliğ tarihi itibari ile adı geçenin adrese dayalı kayıt sisteminde adresinin mevcut olmaması gerekmektedir.

Mahkemece, davalı ...’nın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunup bulunmadığı araştırılarak öncelikle adres kayıt sisteminde yer alan yerleşim yeri adresine tebliğ yapılmalıdır. Bu nedenle davalı ...’ya gerekçeli karar tebliği TK’nin 35. maddesine göre usulsüzdür.

Davalı ...’ya yapılan davacının temyiz başvuru dilekçesinin TK 21/1’e göre tebliğinde ise yukarıda açıklanan gerekçe ile yapılan tebligatta komşusunun imzası olmadığı gibi imzadan imtina ettiğine dair bir ibareye yer verilmediği anlaşılmıştır. Tebligat TK'nin 21/1. maddesine aykırıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, dosyanın gerekçeli karar ve davacı temyiz başvuru dilekçesinin davalılar ..., ... ve ...’ya usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp, temyiz süresi beklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7469, Karar No: 2010/3464, Tarih: 04.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7469 E.  ,  2010/3464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Raportör üyenin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davacı ... davalı ...ile diğer tarafların ortak miras bırakanı ... adına tapuda kayıtlı ortaklığın giderilmesi davasına konu, 937 ada 49 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 9975 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın üst katının kendisine aidiyetinin tespitini istemiştir.

Davalılar ... ve ... davayı kabul etmişler, davalı ... davanın reddini savunmuş, diğer davalılar Sezai, ..., ... ve ... usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemiş, herhangi bir cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulü ile 9975 ada 4 parsel sayılı taşınmaz içinde güneyde bulunan iki katlı binanın üst katının mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 9975 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın binanın üst katının aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davaya konu muhdesatın davacı tarafından kendi adına ve hesabına meydana getirildiği, iddia , savunma, dosya içeriğinde toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğini kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne varki gerek 743 sayılı Medeni Kanun ve gerekse halen yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre taşınmaz üzerinde bulunan bütünleyici parça niteliğindeki bina, ağaç gibi muhdesatların mukadderatı üzerinde bulunduğu taşınmazın arzına tabidir. Muhdesatların taşınmazların arzından ayrı bir mülkiyetinden söz edilemez. Bu olgu gözönüne alındığında muhdesatın mülkiyetinin tespiti istemi ile açılan davalarda "Çoğun içinde azı da vardır." kuralı da dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile kanıtlanması halinde muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin reddine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davacı taraf dava dilekçesinde davaya konu muhdesatın mülkiyetinin tespitini istemiştir. Az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi isabetsiz, davalı ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin birinci ve ikinci satırlarındaki "...KABULÜ...", "...mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine..." sözlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerlerine sırası ile "...KISMEN KABULÜ...", "...davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine..." sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen 176,30 TL temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 04.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/44602, Karar No: 2015/36477, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/44602 E.  ,  2015/36477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4019 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10968,16 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 9248,54 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait tapu tahsis belgeli gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4019 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10968,16 TL yapı bedeli ile 1719,62 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

2981 sayılı İmar Ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler Ve 6785 sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun'un “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular” başlıklı 13. maddesi uyarınca:

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

a) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.