muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2544, Karar No: 2023/3263, Tarih: 18.05.2023

Anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mağdure ...'ye Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Mağdure ...'a Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdure ...'ye Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Mağdure ...'a Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdure ...'ye Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Mağdure ...'a Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/2780 Esas, 2022/2050 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5923, Karar No: 2018/5910, Tarih: 27.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5923 E.  ,  2018/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2007, 2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3-Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a)Faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin getirtilmesi; faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi, stoku veya üretimi olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

5- UYAP kayıtları üzerinde yapılan incelemede; sanık hakkında aynı mükellefiyet dolayısıyla, Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/887-2014/436 E.-K. sayılı dosyasında yapılan yargılamada 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1330-2015/1297 E.-K. sayılı dosyasında yapılan yargılamada 2009, 2010 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu ve her iki dosyanın da temyiz inceleme sırası beklediğinin anlaşılması karşısında; sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle, mükerrer yargılama yapılmaması ve fiillerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyaların duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, mükerrer dava açılıp açılmadığının veya sanığın fiillerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

6- Kabule göre;

a) Her takvim yılı içinde kullanılan faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu cihetle; suça konu faturaların ilgili dönem KDV beyannamelerinde kullanılmasına göre, suç tarihlerinin 25.01.2008, 25.12.2008, 25.01.2010 ve 25.04.2011 olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 13.11.2012 olarak yanlış gösterilmesi,

c) 2007 takvim yılına ilişkin olarak kurulan hükümde; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası nazara alınarak 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) 2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin kurulan hükümlerde; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140-2015/85 E.-K. sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

d) 2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin kurulan hükümlerde; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140-2015/85 E.-K. sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 27.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28539, Karar No: 2013/19579, Tarih: 09.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28539 E.  ,  2013/19579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3285 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Karar tarihinden sonra 13.06.2010 gün ve 27610 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5996 sayılı yasanın 36.maddesi uyarınca 3285 sayılı yasanın 46.maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü cihetle, hükmün BOZULMASINA,

5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22702, Karar No: 2012/25456, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/22702 E.  ,  2012/25456 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile SGK Başkanlığına izafeten İst. ...vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 3.2.2012 gün ve 521-32 sayılı hükmün Dairemizin 7.6.2012 tarih ve 9710-14973 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı eczacı, davalı kurumca 20.04.2010 tarihinde eczanesinde yapılan kontrolde, klasör içinde kime ait olduğu belli olmayan ilaç küpürleri ... raporları ve barkodu kesilmiş ilaç kutuları bulunduğundan 6 ay süreyle sözleşmesinin fesih edildiğini, klasörün ilaç mümessiline ait olduğunu feshin haklı olmadığını ileri sürerek fesih işleminin iptali ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, dairemizin 7.6.2012 gün, 2012/9710 esas, 2012/14973 karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş; bu defa davacı süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

“Davacıya ait eczanede yapılan denetimde kurum sigortalılarına ait 42 adet ... raporu ve kime ait olduğu belli olmayan 85 adet küpürü kesik ilaç ile 28 adet ilaç küpürünü tespit edilmiştir. Davalı 2009 yılı protokolün eczanede bulunmaması gereken ... raporlarına ilişkin 6.3.2 maddesi ve küpür kesik ilaçlar ve kesik küpürlere ilişkin 6.3.7 maddesi uyarınca işlem yapmıştır. Davacı bunların ilaç mümessili olan kişi tarafından bırakıldığını iddia etmiştir. Eczanede bulunmaması gereken ilaç ve ... raporlarının bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Davacının sözleşme hükmüne aykırı davrandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekir” gerekçesi ile karar bozulmuş ise de davacının karar düzeltme aşamasında ibraz ettiği 1.02.2012 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Protokolünün, davaya konu

eylemlerle ilgili 2009 protokolünün 6.3.2 ve 6.3.7 maddelerinin protokolün yürürlüğe girdiği 01.02.2012 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığını, yine 2012 S.G.K protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca; “01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz “ hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca karar düzeltme aşamasında sunulan bu sözleşme hükümlerinin mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, sehven bozulduğu anlaşılmış olmakla, davacının karar düzeltme talebinin kabulüne ve Dairemizin 7.6.2012 gün, 2012/9710 esas, 2012/14973 karar sayılı bozma kararının kaldırılarak, kararın yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı nın karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 7.6.2012 gün, 2012/9710 esas, 2012/14973 karar sayılı ı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34617, Karar No: 2017/6903, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34617 E.  ,  2017/6903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/618, Karar No: 2018/7259, Tarih: 03.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/618 E.  ,  2018/7259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle, “dava konusu taşınmaza ilişkin belirtmelik tutanağında belirtilen tapu ve vergi kayıtlarının oluşumlarına esas tüm belge ve haritaların dosya arasına getirtilmesi, taşınmazın sınırında mera parseli bulunması sebebiyle yöntemine uygun şekilde mera araştırması yapılması, mahallinde komşu köylerde ikamet eden yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları ile fen ve üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulunun katılımıyla keşif yapılması, yapılacak keşifte tespite esas tapu kaydı ile belirtmelik tutanağında belirtilen tapu ve vergi kayıtlarının yöntemince mahalline uygulanarak kapsamlarının belirlenmesi, bilirkişi ve tanıklara taşınmazların önceki ve şimdiki nitelikleri, zilyetliğin sürdürülüş şekli ve süresi, sınırda bulunan taşınmazın kadim mera olup olmadığı, kadim mera ise çekişmeli taşınmazın meranın devamı niteliğinde olup olmadığı, mera ile arasında yapay ya da doğal ayırıcı bir unsur bulunup bulunmadığı, taşınmazın meradan açılıp açılmadığı hususları etraflıca sorularak maddi olaylara dayalı açıklattırılması, tapu ve vergi kaydı malikleri ile davacılar arasında akdi ya da ırsi ilişki bulunup bulunmadığının saptanması, çekişmeli taşınmazın tapu ve vergi kaydının kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde bu kayıtların sınırlarındaki gayri sabit hudutlar nedeniyle miktarlarıyla geçerli olacaklarının dikkate alınması, kayıtların içiçe geçmesi ve taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olması halinde miktarı büyük olan vergi kaydına itibar edilmesi gerektiğinin göz önüne alınması, mahkeme hakiminin gözleminin ayrıntılı şekilde keşif zaptına yazılması, ziraatçi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın mera olup olmadığı, sınırdaki meranın devamı niteliğinde bulunup bulunmadığı, meradan açılıp açılmadığı ve mera ile arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususlarında bilimsel verilere dayalı rapor alınması, taşınmazı ve komşu parselleri bir arada gösterir fotoğrafların çekilerek rapora eklenmesi, fen bilirkişisine tapu ve vergi kaydı uygulamasını gösterir ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmesi, bundan sonra da toplanmış tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve dava konusu 110 ada 55 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, yargılama sırasında vefat eden davacı ... mirasçılarından Taner, Cemile ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

03.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8477, Karar No: 2015/17951, Tarih: 29.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8477 E.  ,  2015/17951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 10.11.2011 günlü dilekçesi hakkında verilen temyiz talebinin reddine ilişkin 05.01.2012 günlü ek karara yönelik temyiz talebinin olduğu kabul edilerek; 07.02.2012 tarihli ek karar ile 30.10.2014 tarihli ek kararın temyiz talebinin süre yö- nünden reddine ilişkin bölümünün hukuki değerden yoksun olduğu nazara alınıp 05.01.2012 günlü ek karara yönelik incelemede;

Sanığın 05.06.2008 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 10.11.2011 tarihinde temyiz ettiği anla- şılmakla; yerel mahkeme tarafından aynı kanunun 315. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz talebinin reddine ilişkin kararın (ONANMASINA), 29.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/655, Karar No: 2016/2059, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/655 E.  ,  2016/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/son maddesi gereğince mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2015/19 esas, 2015/294 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 14/06/2015 tarihli ve 2015/506-335 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/07/2015 tarihli ve 2015/851 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.