muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4595, Karar No: 2022/8577, Tarih: 01.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4595 E.  ,  2022/8577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15.05.2019 tarih ve 2018/352 E. - 2019/245 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.03.2021 tarih ve 2019/1243 E. - 2021/441 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının “dürümcü şahin usta” ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin "Şahin" ibareli tanınmış markalarına dayanarak yaptıkları itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa taraf markalarının aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, dava konusu markada yer alan "dürümcü"ibaresinin tescili istenen 43. sınıf yiyecek ve içecek hizmetleri bakımından ayırt edici bulunmadığını, müvekkili şirketin “Şahin” esas unsurlu markaları ve bu markaların tanınmışlığı da göz önüne alındığında dava konusu markanın müvekkilinin seri markası olarak algılanacağını, SMK'nın 6/5 maddesindeki koşulların da oluştuğunu, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptali ile dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, taraf markalarının benzer bulunmadığını, müvekkilinin markasının esas unsurlarının "dürümcü" ve "usta" ibareleri olduğunu, müvekkilinin dava konusu markasını uzun süreden beri kullandığını ve müvekkilinin kendi bölgesinde "Dürümcü Şahin Usta"olarak bilindiğini, davacının tanınmışlık iddialarının ispata muhtaç olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, taraf markalarının benzer bulunmadığını, müvekkilinin markasının esas unsurlarının "dürümcü" ve "usta" ibareleri olduğunu, müvekkilinin dava konusu markasını uzun süreden beri kullandığını ve müvekkilinin kendi bölgesinde "Dürümcü Şahin Usta"olarak bilindiğini, davacının tanınmışlık iddialarının ispata muhtaç olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava konusu marka bir bütün olarak ele alındığında “şahin” ibaresinin hiçbir şekilde davacı markaları ile karışıklığa yol açma ihtimali olmadığı, bunun yanı sıra görsel ve sesçil unsur açısından da davalı markası ile itiraza mesnet gösterilen markalar arasında SMK 6/1 anlamında herhangi bir benzerlik bulunmadığı, “şahin” ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf görüldüğü, davacıya ait “şahin” ibareli ve kuş figürlü kırmızı ve mavi şeritli markanın tertip tarzı ve şekil unsuru ile birlikte tanınmış marka olduğu, davacı tarafın tanınmış markası ile benzemeyen başvuru markasına karşı tanınmışlık iddiası ileri sürmesinin hukuken bir değeri bulunmadığı, kötüniyet iddiasının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12828, Karar No: 2017/7619, Tarih: 07.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/12828 E.  ,  2017/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı, dava dilekçesinde tanık deliline de dayandığına göre kendisine tanıklarını liste halinde vermek üzere süre ve imkan tanınması, ondan sonra yerel bilirkişi ve tanıkların 6100 sayılı HMK'nın 243 ve 244. (HUMK'nın 258) maddeleri hükmü uyarınca keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılarak taşınmaz başında yapılacak keşifte dinlenilmesi, taşınmazın öncesinin ne ve kime ait olduğunun, kimler tarafından ne şekilde kullanıldığının, uyuşmazlık konusu olan bu yerin halen kimler tarafından zilyet ve tasarruf edildiğinin, üstün kullanma hakkının kimde bulunduğunu kendilerinden sorulup belirlenmesine çalışılması, ayrıca tespit tarihinden 20-30 yıl öncesine ait (1985-1975 arası) stereoskopik hava fotoğrafları getirtilerek dava konusu taşınmaz bölümünün ekonomik amacına uygun olarak tarımsal nitelikli zilyetliğine ne zaman başlandığı, ne şekilde sürdürüldüğü hususlarının açıklığa kavuşturulması için 3 kişilik ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile hava fotoğrafı incelemesi yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 142 ada 18 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile dosyada mevcut harita mühendisi ... ve kadastro teknisyeni ...'ın 10.06.2013 havale tarihli rapor ve krokilerinde (A) harfi ile gösterilen 2.521,77 metrekare yüzölçümündeki yerin davacı ... adına, aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline, geri kalan 91.274,28 metrekare yüzölçümündeki yerin davalı ... üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 07.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/195, Karar No: 2015/443, Tarih: 16.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/195 E.  ,  2015/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Büyükşehir Belediyesi Gaski Genel Müdürlüğünce 230566 sayılı su abonesi ile ilgili düzenlenen 06/02/2014 tarihli A-074770 seri no.lu Kaçak Su Kullanım Tutanağı üzerine, Hülya Kaya hakkında tahakkuk ettirilen toplam 694 Türk lirası kaçak su tüketim bedeline itirazın kabulü ile tahakkukun iptaline dair ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/564 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 09.01.2015 gün ve 1629 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2015 gün ve KYB. 2015/22911 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre muterizin kaçak su kullandığından bahisle Gaski Genel Müdürlüğünce tahakkuk ettirilen bedelle ilgili davanın hukuki mahiyette bulunduğu, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında idari yaptırım gerektiren bir eylemden söz edilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre muterizin kaçak su kullandığından bahisle Gaski Genel Müdürlüğünce tahakkuk ettirilen bedelle ilgili davanın hukuki mahiyette bulunduğu, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında idari yaptırım gerektiren bir eylemden söz edilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma konusu yapılan eylemin, şebeke suyunu kuyu tesisatına bağlayarak sayaç harici kullanım olması karşısında; abonelik esasına göre yararlanılabilen suyun sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi eyleminin 5237 sayılı TCK. nun 163. madde 3. fıkrasında yazılı suçu oluşturacağı, zararın giderilmesinin de aynı Kanunun 168. madde 5. fıkrası uyarınca etkin pişmanlık olarak değerlendirilebileceği, 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 15/1-d maddesinde vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak yetkisinin belediyelere verildiği, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ücrete tabi işler başlıklı 97. maddesinde "Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edecekleri her türlü hizmet (...) için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye'ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir." hükmünün yer aldığı, ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 32/ 1- d maddesinde de tahakkuk ettirilen kaçak su bedeli nedeniyle abonenin öncelikle idareye başvurması gerektiğinin belirtilmesi dikkate alınarak, muterizin haksız eylem niteliğindeki kaçak su cezasına karşı öncelikle ... Su ve Kanalizasyon İdaresi (GASKİ) Genel Müdürlüğüne başvurması, sonuç alamadığı takdirde hukuk mahkemeleri nezdinde dava yoluyla uyuşmazlığın çözümlenmesi yoluna gitmesi gerektiği, mevcut olayda ise Kabahatler Kanunu kapsamında verilebilecek idari para cezasının bulunmaması nedeniyle bu Kanun hükümlerinin uygulanamayacağı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/564 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4 maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 16.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6148, Karar No: 2018/9964, Tarih: 08.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6148 E.  ,  2018/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ancak;

Borçlu şirkete ödeme emri 01/07/2016 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, takip kesinleşmeden 06/11/2015 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İcra Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Dava ve cezanın İİK'nun 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşüceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3085, Karar No: 2021/546, Tarih: 27.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3085 E.  ,  2021/546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5 Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/176 E. - 2018/579 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel, ... ada ...,...,...,... parsel,... ada ... parsel sayılı taşınmazlar 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanun ile değişik 10. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bloke edilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idarenin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1- Kıymet takdirinde belirlenen ve davalılara ödenmesine karar verilen bedele 23.07.2017 tarihinden karar tarihine fark bedele ise karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Doğru olmadığı gibi,

2- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 2 nolu bendinde yazılı (Tespit edilen bedele) kelimelerinin çıkartılmasına yerine (İdarenin kıymet takdir raporunda belirlenen ve ödenmesine karar verilen 678.743,70 TL’ye) yazılmasına,

b-4 nolu bendinin ilk paragrafının çıkarılmasına yerine (üçer aylık vadeli hesaba depo edilen fark bedel olan 2.602.841,43 TL’ye ise 23.07.2017 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesine) yazılmasına,

c- 9 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/01/2021gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2479, Karar No: 2010/13436, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2479 E.  ,  2010/13436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının üretmiş olduğu 12 ve 20 ltr kutu suların torbalarının davalıdan satın alınması için müvekkili ile davalı arasında sözleşme imzalandığını, davalıdan satın alınan torbaların ayıplı olduğunun tespiti üzerine, davalıya ihtarname keşide edildiğini belirterek, her türlü talep ve dava haklarının saklı kalması kaydıyla şimdilik toplam 35.000.00.-TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının asılsız olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda, davalıya ait su torbalarının su ile temas edecek yüzeyinde gözle ve mikroskopla yapılan inceleme sonucunda, hiçbir portikül veya yabancı cisim bulunmadığı, davalının teslim ettiği torbalardan dolayı davacının zarara uğraması nedeniyle davalı yandan alacaklı olduğu iddiasının davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27106, Karar No: 2014/5764, Tarih: 13.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/27106 E.  ,  2014/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/160-2013/636

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.05.2001 tarihinden iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği 30.05.2011 tarihine kadar şoför olarak çalıştığını, 3 öğün yemek ve barınmanın işverence sağlandığını, dini ve milli bayramlar dahil haftanın 7 günü 07:00-19:00 saatleri arası çalıştığını, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL kıdem, 100,00 TL ihbar tazminatı, 100,00 TL fazla mesai, 100,00 TL hafta tatili, 100,00 TL dini ve milli bayram ücretlerinin, 100,00 TL yıllık izin ücretinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının K... İnş.'ta çalışması olmadığından bu davalıya karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, müvekkili şirketlerin yol yapım ihaleleri ile iştigal ettiğini ve davacının alınan ihalelere göre müvekkil şirketlerin şantiyelerinde 30.05.2010 tarihinden itibaren dönem dönem şoför olarak çalıştığını, işten kendisinin ayrıldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, her iki davalı arasında organik bağ bulunduğu, iş sözleşmesinin davalı işverence kıdem tazminatı ödenmeyecek şekilde sonlandırılmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Sözleşmenin fesih şekli taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğini davalı ise davacının kendisinin ayrıldığını iddia etmekte olup mahkemece işverenin haksız feshi kabul edilmiştir. Dinlenen davacı tanıkları davacının emekli olmak istediğini bildirdiğini, işveren tarafından alacağı ödenmediğinden davacının işten ayrıldığını beyan etmişlerdir. Dosya kapsamından davacının emekli olmak istediği, alacaklarının ödenmemesi üzerine haklı sebeple iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı ihbar tazminatına hak kazanmaz.

3-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Dosyada dinlenen tanık beyanlarından davacının kış mevsiminde fazla mesai yaptığı açık ve kesin olarak kanıtlanamamıştır. Davacının yol yapımı işinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Kış mevsiminde havanın soğukluğu sebebiyle yaz günleri kadar uzun süre çalışılmayacağı bilinen bir gerçektir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışması boyunca aynı sürede haftada 19.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş yaz ve kış mevsimlerindeki çalışmaları ayrı ayrı değerlendirilmemiştir. Bu kabul hayatın olağan akışına aykırıdır. Doğru sonuca ulaşabilmek için tanık beyanları birlikte değerlendirilerek yaz ve kış ayrımı yapılmak suretiyle davacının kış mevsiminde 07:00-17:00 yaz mevsiminde ise 07:00-19:00 saatleri arası çalıştığının kabul edilerek fazla mesai alacağının kabulü hakkaniyete daha uygundur. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacının hizmet süresi de taraflar arasında ihtilaflıdır. Davacının hizmet döküm cetvelinde davacının hangi işveren yanında çalıştığının tespit edilmediği dönemler bulunmaktadır. Mahkemece davacının çalıştığını iddia ettiği 01.05.2001-30.05.2011 arasındaki dönemlerde hangi işveren yanında çalıştığı, bu işverenin davalılarla aynı olup olmadığı, farklı bir işveren ise davalılarla aralarında organik bağ bulunup bulunmadığının tespit edilerek davacının alacaklarının gerekirse bilirkişiden ek rapor almak suretiyle yeniden hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.