muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13874, Karar No: 2013/27579, Tarih: 07.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/13874 E.  ,  2013/27579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı... A.Ş. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...... Tatil Köyünde, her yılın 42. haftasında D 81/82 no’lu odaları kullanmak üzere devre tatil hakkına sahip olduğunu, 2004 yılında tatil hakkının engellenmiş olması nedeniyle daha önce açmış olduğu davada maddi tazminat taleplerinin kabul edilip kesinleştiğini, 2010 yılında sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğinin bildirilerek tesisten içeriye alınmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 5.250,00 TL. maddi ve 3.000,00 TL manevi tazminatın, avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, devre tatil sistemi ile sözleşmenin ifasının fiilen imkansız olduğunu bu nedenle sözleşmenin feshedildiğinin davacıya bildirildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminata ilişkin taleplerin kısmen kabulüne,4.658,06 TL. Maddi tazminatın dava tarihinden, 2.500 TL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...... Tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyiz eden davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, daha önce 2004 yılına ilişkin olarak tatil hakkının engellenmesi nedeniyle açtığı dava sonucu, sözleşme ile kararlaştırılan dönem sonuna kadar tatil hakkına sahip olduğunun tesbiti ile maddi tazminata karar verilmiş ve hüküm kesinleşmiştir. Davalının davacıya gönderdiği 21.4.2010 tarihli ihtarda; 2010 yılı dahil tesiste konaklama imkanının

fiilen mümkün olmadığı, bakiye yılların sözleşme bedelinin iade edileceğinin ve sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, sözleşmede belirlenen tatil dönemi olan 18.10.2010 tarihinde tatil hakkını kullanmak üzere tesise gittiğini ancak içeriye alınmadığını, bu durumun jandarma tutanağı ile tesbit edildiğini bildirerek manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

fiilen mümkün olmadığı, bakiye yılların sözleşme bedelinin iade edileceğinin ve sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, sözleşmede belirlenen tatil dönemi olan 18.10.2010 tarihinde tatil hakkını kullanmak üzere tesise gittiğini ancak içeriye alınmadığını, bu durumun jandarma tutanağı ile tesbit edildiğini bildirerek manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Borçlar Kanunu'nun haksız eylem faslında düzenlenen 49 maddesi, aynı kanunun 98/2 maddesi yollaması ile sözleşmeye aykırı davranışlarda da uygulanmaktadır. Ne var ki, anılan madde hükmüne göre manevi tazminat isteğinin kabul edilebilmesi için, diğer koşulların yanında kişilik haklarına hukuka aykırı, haksız bir saldırının varlığı da şarttır. Bu nedenle davacı yararına manevi tazminata hükmedilebilmesi için, davacının ailesi ile birlikte tatil yapmak üzere dava konusu tesislere giderek, tesislere sokulmadığının ve açıkta bırakıldığının anlaşılması karşısında, kural olarak davacı lehine manevi tazminata hükmedilmelidir. Ne var ki, davalı tarafından davacıya gönderilen ihtarda sözleşmenin feshedildiği ve tatil hakkının kullandırılmayacağı bildirilmiş, davacı ise bu ihtardan sonra tesise konaklamak üzere gitmiştir. O halde davacı tatil hakkının kullandırılmayacağını bilerek tesise gittiğinden içeri alınmadığından bahisle manevi tazminat talebinin kabul edilmesi doğru değildir. Mahkemece, davacının bu kalem isteğinin reddi gerekirken kabulü, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Davalı bu davada kendisini vekil ile temsil ettirmiştir. Mahkemece maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verildiğine göre, reddedilen kısım üzerinden davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken davalı lehine hiç vekalet ücretine karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen hükmün, ikinci ve üçüncü bentlerde açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12885, Karar No: 2014/33839, Tarih: 27.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12885 E.  ,  2014/33839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nda 6099 sayılı yasa ile değişikliğe gidilmiş olup 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanununun 10. maddesi'' tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.Şu kadar ki ; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (Ek fıkra : 11.01.2011-6099 S.K/3.mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.'' hükmünü T.K.nun 21/2. maddesi (Ek fıkra : 11.01.2011-6099 S.K /5.mad) gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' T.K'nın 35/2. maddesi'' adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde , tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.'' hükümlerini içermektedir. Bu çerçevede sanıklardan ...'e Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre; gerekçeli kararın binanın kapısına yapıştılmadığının ve adreste bulunmama halinde en yakın komşularından birine varsa yönetici veya kapıcıya da haber verilmediğinin anlaşılması karşısında, anılan kararın sanık ...'e usulüne uygun tebliğ edilip, tebligat belgesinin dosya içerisine konulması ve sunması halinde temyiz dilekçesi ve bu konuda düzenlenecek ek tebliğname de eklendikten sonra incelenmek üzere İADESİNE, 27.11.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25417, Karar No: 2023/3802, Tarih: 15.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/25417 E.  ,  2023/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/853 Değişik İş, 2021/853 Karar

SAYISI : İHK-2021/32373

HÜKÜM/KARAR : Davalının itirazının reddine

SAYISI : K-2021/88970

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu otobüsün ani fren yapması neticesinde otobüs içinde düşerek yaralandığını, otobüsün ani fren yapmasına neden olan aracın plakasının bilinmediği ve alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre bu aracın asli kusurlu olduğunu, kaza nedeni ile davacının %15 oranında malul kaldığını, belirsiz alacak davası olarak ikame ettikleri davada

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatını temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı talebini 18.06.2021 tarihinde 82.818,52 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kendilerine başvuru yapılsa da ceza dosyasından alınan kusur raporunun ibraz edilmeden tahkime başvuru yapıldığını, bu nedenle usule uygun başvuru yapılmadığından usulden red kararı verilmesi gerektiğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, tazminattan müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini, temerrüte düşmediklerini faiz talebine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ibraz edilen rapor ile başvuranın %15 oranında maluliyetinin olduğunun belirlendiğini, alınan hesap raporu ile TRH 2010 yaşam tablosu progresif rant yöntemine göre 82.818,52 TL, dönem başı ödemeli belirli süreli rant yöntemine göre ise 60.951,36 TL olarak hesaplama yapıldığını, kusur raporunun denetime elverişli olduğunu, Yargıtay uygulaması gereği TRH 2010 Yaşam Tablosu progresif rant yöntemi uyarınca yapılan hesaplamaya itibar edildiği gerekçesi ile başvurunun kabulüne 82.818,52 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 06.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kusur durumunun tespiti gerektiğini, başvuru şartının gerçekleşmediğini, kusur oranında sorumlu olduklarını, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, vekalet ücretinin beşte bir oranında belirlenerek, temerrüte düşmedikleri gerekçeleri ile karara itiraz etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuranının gerekli belgeler ile davalıya başvuru yaptığını, soruşturma dosyasından alınan kusur raporunda plakası tespit edilemeyen araç sürücünün %75 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini, Yargıtay uygulaması gereği TRH 2010 Yaşam Tablosu progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılmasının uygun olduğu gerekçeleri ile davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalı şirkete usulüne uygun başvuru yapılmadığını, kusur oranını kabul etmediklerini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz esasına göre yapılması gerektiğini, başvuran lehine verilen vekalet ücretinin hatalı olarak tam ve nispi oranda verildiği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı sigorta şirketleri tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan araçların karıştığı 24.02.2018 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; başvuranının 30.11.2020 tarihinde savcılık tarafından alınan kusur raporunu da ekleyerek davalıya başvuru yapmış olduğu, söz konusu kusur raporuna göre plakası tespit edilemeyen aracın kazada asli kusurlu olduğu ve daimi arama kararı verildiği, hesap bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, davacı lehine maktu vekalet ücreti verilmesine göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan ... kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2165, Karar No: 2014/9969, Tarih: 28.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2165 E.  ,  2014/9969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davadan dolayı ... ... 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 gün ve 2013/153-2013/80 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HUMK.md.445) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinin dosyada mevcut olmadığı görülmüştür. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksiklerin tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise hem elektronik ortamda hem fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8780, Karar No: 2018/5849, Tarih: 26.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8780 E.  ,  2018/5849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A- Sanık hakkında defter ve belge gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B- Sanık hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanığın temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın, inşaatlarda kalfa olarak çalışarak geçimini sağladığını, abisi ...'nun iflas eden şirketinin yerine yeni bir şirket kurmak istemesi üzerine onun durumuna üzülerek adına şirket devralmalarını kabul ettiğini, her ne kadar şirket kayıtlarında kendisi yetkili görünse de fiilen şirketi idare edenin abisi ... ile yeğeni ... olduğunu, şirketin faaliyeti ve sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturalardan sadece 2007 takvim yılında Ebru Yıldırım adına düzenlenen faturaların onaylı örneklerinin dosya içinde bulunduğu, diğerlerinin asıllarının veya onaylı örneklerinin dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilmesi, getirilen faturaların hepsinin incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, yeğeni Ahmet ile abisi Recep Avcıoğlu'na ait olduğunu söylemesi halinde; Ahmet Avcıoğlu ve Recep Avcıoğlu'nun CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) Ahmet ve Recep Avcıoğlu'nun da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya Ahmet ve Recep Avcıoğlu'na ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve/veya ...'na ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanık ile Ahmet ve Recep Avcıoğlu'na ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları basan matbaadan şirkete ait irsaliyeli faturaların kim tarafından teslim alındığının sorulması,

bb)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sahte fatura kullanma suçunu içeren 213 sayılı yasanın 359/b-1 maddesinin 5728 sayılı yasanın 276.maddesi ile 08/02/2008 tarihinde değiştirilmesinden önceki halinin 18 aydan 3 yıla kadar hapis cezası içermesi, yapılan değişiklik ile 3 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasının getirilmiş olması; 2008 takvim yılında BA-BS formu analizine göre 2008 takvim yılında düzenlendiği belirlenen faturaların asıllarının ya da onaylı suretlerinin dosya arasında bulunmaması sebebiyle 08/02/2008 tarihinden önce mi yoksa sonra mı düzenlendiklerinin tespit edilemediği cihetle 2008 takvim yılına ait faturaların 08/02/2008 tarihinden sonra olduğu belirlenmeden sanığın aleyhine kabul ile bu tarihten sonra düzenlendiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 26.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390,K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;