muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/94, Karar No: 2011/15371, Tarih: 12.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/94 E.  ,  2011/15371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan 2. Asliye Hukuk (İcra Hukuk) Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Kambiyo senetlerine mahsus özel yol ile başlatılan takipte, borçlunun itirazını hangi nitelikte belgelerle kanıtlayabileceği İİK.nun 169/a maddesinde açıklanmıştır. Buna göre anılan maddede yer almayan (yemin) deliline başvurulmadığı gerekçesi ile de borçluların borca itirazlarının reddine karar verilmiş ise de, borçlular yukarıdaki madde kapsamında borcun ödendiği yönündeki itirazlarını ispatlayamadıklarından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Boçlular tarafından icra mahkemesine sunulan itiraz dilekçesinde ayrıca, takip dayanağı senedin başlangıçta "2800" TL olarak düzenlenmesine rağmen tahrifat yapılarak "17.800" TL olarak düzeltildiği ve yazı ile boş olan kısmına "on yedi bin sekizyüz TL" yazıldığı iddiasında bulunulmuştur.

Alacaklı tarafından "7" rakamındaki düzeltmenin ayrı kalemle senet tanzim edilirken yapıldığını, sonradan düzeltme yapılmadığını, tahrifat olmadığı" savunması üzerine mahkemece takibe dayanak bonodaki rakam ile bedel kısmındaki (7) rakamı üzerinde tahrifat olup olmadığı ve ayrıca yazı kısmı ile rakam kısmının aynı kalemle yazılıp yazılmadığı hususunda rapor alınması için Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesine yazılmıştır. Anılan kurumca sadece (7) rakamı üzerinde inceleme yapılarak  "mükerrer üstten gidilmeler nedeniyle rakamın mahiyeti saptanamadığı" şeklinde rapor verilmiş ve mahkemece bu rapor gereği sonuca gidilmiş ise de, borçluların itirazı senedin rakamla gösterilen bedel hanesinin başına (1) rakamının da ilave edildiğine yönelik olmakla bu yönde bir inceleme yapılmadığı tespit edilmiştir.

O halde mahkemece bu konuda ek rapor alınmalı, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13659, Karar No: 2013/16085, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13659 E.  ,  2013/16085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.06.2012 günlü ve 2011/21-2012/365 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 29.04.2013 günlü ve 2013/5657-6864 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 219,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32648, Karar No: 2017/3022, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/32648 E.  ,  2017/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19925, Karar No: 2015/34485, Tarih: 02.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19925 E.  ,  2015/34485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/58604

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/392 (E) ve 2014/484 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık Mehmet hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre müşteki sanık G.. Ş.. ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA

2)Müşteki sanık Gözel hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Müşteki sanığın yokluğunda verilen hükümün, husumetli olduğu eşi M.. Ş..'e 13/01/2015 tarihinde imzalı olarak tebliğ edilmesi karşısında aralarında husumet bulunması nedeniyle 13/01/2015 tarihinde yapılan tebligatın 7201 sayılı kanunun 32 ve 39. maddeleri gereği usulsüz olduğu, tebliğ tarihinin müşteki sanığın temyiz dilekçesini verdiği tarih olan 19/02/2015 tarihi olarak kabulu gerektiği temyizin reddi kararının yerinde olmadığı bu nedenle tebliğ tarihinin 19/02/2015 olarak kabul edilmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre müşteki sanık G.. Ş.. ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2337, Karar No: 2013/9643, Tarih: 16.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2337 E.  ,  2013/9643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itarazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı adına dava dışı 3. kişilere yaptığı ödemeler nedeniyle davalıdan alacaklı olduğunu, davalı aleyhine icra takibi başlatmasına rağmen, davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya borcunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davada, davalının borcunu ödediğini iddia ederken, dosyaya sunmuş olduğu havale makbuzlarına dayanmıştır. Bu makbuzlar incelendiğinde, 22.02.2007 tarihli 3.500Euro bedelli havalenin davacı tarafından ... Makine Pazarlama ve Tic. A.Ş.'ye yapıldığı, herhangi bir açıklama içermediği; 12.02.2007 tarihli 10.000USD bedelli havalenin de yine davacı tarafından ... Finansal Kiralama A.Ş'ye yapıldığı, “... adına yapılan havale” kaydını içerdiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davalının havale gönderilen bu şirketlere borcu olup olmadığı, davacının gönderdiği bu havalerle davalının borcunun kapanıp kapanmadığı araştırılmalı ve hasıl olacak sonuca uygun hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3392, Karar No: 2011/23, Tarih: 24.01.2011

**9. Hukuk Dairesi         2009/3392 E.  ,  2011/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar

verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bend dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Uyuşmazlık, taraflar arasında yapılan iş sözleşmesinin belirli süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve yapılması için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanunun 338. maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı yasa uygulamasında da Yargıtay kararları ile belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9.HD. 7.12.2005 gün 2005/ 12625 E, 2005/ 38754 K).

İş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle belirli - belirsiz süreli iş sözleşmesi ayrımının önemi artmış durumdadır (Yargıtay 9.HD. 13.6.2008 gün 2007/ 19368 E, 2008/ 15558 K.). 4857 sayılı İş Kanununun 11. maddesinde, “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Öte yandan 11.madde, 18 Mart 1999 da sosyal taraflar arasında imzalanan çerçeve antlaşması yasal nitelik kazandıran 1999/70 EC Konsey Yönergesi ile birlikte ele alınmalıdır.

Öte yandan 11.madde, 18 Mart 1999 da sosyal taraflar arasında imzalanan çerçeve antlaşması yasal nitelik kazandıran 1999/70 EC Konsey Yönergesi ile birlikte ele alınmalıdır.

Çerçeve sözleşmesinin 4. maddesinde ayrım gözetmeme ilkesi vurgulanmıştır. Buna göre, iş koşulları açısından, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçilere, yapılacak farklı muamele esaslı nedenlere dayandırılmadığı sürece, yalnızca belirli süreli iş sözleşmesi ve iş ilişkisi ile çalışmadan dolayı, emsal kadrolu işçilerden daha kötü davranılmayacaktır.

5. maddede ise kötüniyete karşı önlem işlenmiştir. Birbirini takip eden belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkisinden kaynaklanan istismarın önlenmesi için, istismarı önleyecek yasalar yoksa Üye Devletler sosyal taraflara danıştıktan sonra uluslararası yasalar, toplu sözleşmeler veya uygulamaya göre belli başlı bazı sektörlerin ihtiyaçları dikkate alınarak aşağıdaki tedbirlerden bazılarını alır.

1.(a) Bu türden akit veya istihdam ilişkilerinin yenilenmesinin haklı kılacak nesnel gerekçeler tespit edilmesi,

1.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azami toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşmesi veya istihdam ilişkisin kaç kez yenileneceğinin belirlenmesi.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra Üye Devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

2.(b) Belirsiz süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisi sayılacağına dair koşullar belirleyeceklerdir.

Öte yandan 1999/70 sayılı Konsey Direktifinin önsözünde (5), Essen Konseyi sonuç bildirgesi “çalışanların istemleri ve rekabetin gereklerini karşılayacak daha esnek bir iş örgütlenmesini özellikle göz önünde tutan istihdam yoğun büyüme” anlayışına uygun olarak alınması gerekli önlemleri vurgulamaktadır. 1999 yılı İstihdam Politikası Ana Hatları Hakkında 9 Şubat 1999 tarihli “Konsey Tavsiye Kararı, Sosyal tarafları işletmeleri daha verimli ve rekabetçi kılmak ve esneklik ile iş güvenliği arasında gereken dengeyi sağlayabilmek amacıyla bulundukları her düzeyde esnek çalışma düzenlemeleri dahil iş örgütlenmesinin modernize edilmesi için sözleşme görüşmeleri yapmaya çalışmıştır.” Hizmet ilişkisine İşveren Tarafından Son Verilmesi Hakkında 158 sayılı Uluslar arası Çalışma Sözleşmesine göre; bu sözleşmenin koruyucu hükümlerinden kaçınmak amacıyla belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasına karşı yeterli güvenceler alınması gerektiği vurgulanmıştır (m 2/3).

Gerek 158 sayılı İLO Sözleşmesi, gerek 1699/70 sayılı Konsey Direktifi bir taraftan esnek çalışmayı özendirirken diğer taraftan güvenliğe yer vererek bir denge amaçlanmıştır. Başka bir anlatımla esnek çalışma modellerin kötüye kullanılmaması gereğini vurgulamıştır.

Gerek 158 sayılı İLO Sözleşmesi, gerek 1699/70 sayılı Konsey Direktifi bir taraftan esnek çalışmayı özendirirken diğer taraftan güvenliğe yer vererek bir denge amaçlanmıştır. Başka bir anlatımla esnek çalışma modellerin kötüye kullanılmaması gereğini vurgulamıştır.

Sözü edilen normatif dayanaklara göre işçinin niteliğine göre sözleşmenin belirli ya da belirsiz süreli olarak değerlendirilmesi imkanı ortadan kalkmıştır. Buna karşın yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önemlidir. Yasada belirli süreli işlerle, belirli bir işin tamamlanması veya belli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilecektir.

Yasakoyucunun belirli süreli sözleşmeler için azami bir süreyi hükme bağlaması uygulamayı rahatlatacaktır.

4857 sayılı İş Kanununun 11. maddesinde esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile belli bir koruma sağlanmak istenmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması için kullanılamaz. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15. maddesinde belirtilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu’nun 23.maddesinin 1.fırkasında; “bir üniversite biriminde açık bulunan yardımcı doçentlik, isteklilerin başvurması için rektörlükçe ilan edilir. Fakültelerde ve fakültelere bağlı kuruluşlarda dekan, rektörlüğe bağlı enstitü ve

yüksekokullarda müdürler; biri o birimin yöneticisi, biri de o üniversite dışından olmak üzere üç profesör veya doçent tespit ederek bunlardan adayların her biri hakkında yazılı mütalaa isterler. Dekan veya ilgili müdür kendi yönetim kurullarının görüşünü de aldıktan sonra önerilerini rektöre sunar. Atama, rektör tarafından yapılır” kuralı öngörülmüş; aynı maddenin 2.fıkrasında Yardımcı doçentlerin bir üniversitede her seferinde ikişer veya üçer yıllık süreler için en çok 12 yıla kadar atanabilecekleri, her atama süresi sonunda görevin kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiştir. Kanunun daha sonra yürürlüğe giren geçici 47.maddesinin 2. fıkrasında ise yardımcı doçentlik kadrosunda görev yapan öğretim elemanlarının çalışma sürelerindeki sınırlamanın kaldırıldığı belirtilmiştir. Buna göre 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Kaldı ki, Kanunun 23.maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmemektedir. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir(2.5.2006 gün ve 10643-12286; 23.2.2009 gün, 2008/12778-2009/3194 sayılı kararlar).

Somut olayda, lise mezunu, iyi derecede İngilizce ve orta derecede Almanca bilen davacının otel müdürü ve yönetici olarak 1.1.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli hizmet akti imzalamasına rağmen 3.10.2004 tarihinde davalılara ait otelde çalışmaya başladığı ve 15.4.2005 tarihinde iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanmadan feshedildiği mahkemenin de kabulundedir.

Mahkemece iş sözleşmesi belirli süreli kabul edilerek bakiye süre için yoksun kalınan ücret alacağı BK 161 gereğince indirim yapılarak hüküm altına alınmıştır.

Davacının özellikleri ve yapılan iş nedeni ile belirli süreli akit yapılması için objektif neden bulunmadığından taraflar arasındaki sözleşme belirsiz sürelidir.Böyle olunca anılan isteğin reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Dairemezin kökleşmiş uygulaması ve benzer işlerde çalışanlarla ilgili 2008/41953 E, 2010/29466 K ve 2008/37877 E, 2010/29884 sayılı kararları da aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13392, Karar No: 2012/17228, Tarih: 24.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13392 E.  ,  2012/17228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

Aynı kamulaştırma kapsamında davacı idarece kamulaştırılan ve dava konusu taşınmazın bitişiğinde bulunan 505 ada, 3 parsel sayılı taşınmaza ilişkin ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/52 esas sayılı dava dosyasında taşınmazın metrekaresine 341,00-TL., yine taşınmazın yakınında bulunan 1680 ada, 1 parsel ve 505 ada, 25 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/52 ve 2009/53 esas sayılı dava dosyalarında da taşınmazlara sırasıyla 398,00-TL. ve 400,00-TL. metrekare birim bedel belirlendiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz için 179,00-TL/M2. üzerinden bedel tespit edildiğinden,

Bilirkişi kurulundan, yukarıda belirtilen dava dosyalarındaki raporlardan ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınması, ve gerektiğinde taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için tekrar imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsaller ile dava konusu taşınmazların vergiye esas rayiç değerleri Belediye Başkanlığından da sorularak, bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davalıya iadesine, temyize başvurma başvurma Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4028, Karar No: 2014/7712, Tarih: 15.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4028 E.  ,  2014/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, velayeti altında bulunduğu babası vefat eden çocuğa, vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 404. Maddesinde "velayet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır“ hükmüne yer verilmiştir.Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.Dosya kapsamından, 04.01.2014 tarihinde yapılan zabıta araştırmasına göre küçüğün nüfus kayıt sistemindeki adresi olan “... mahallesi,... sokak, NO.... adresinde oturmadığı, bu adresin halası... e ait olduğu,... ili, ... İlçesi, Yatılı bölge okulunda kaldığı, hafta sonları ise ... Mahallesi,... Sokak, No... adresinde oturan ablası... nın yanında kaldığı anlaşıldığından,uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.