muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1501, Karar No: 2015/2828, Tarih: 23.06.2015

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sanığın mağdur ...'a yönelik eylemine ait adli para cezasına ilişkin sırasıyla “120 GÜN”, “40 GÜN”, “33 GÜN” ve "660 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "3 GÜN", “2 GÜN” ve "40 TL” ile sanığın ...'ya yönelik eylemine ait adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 GÜN", "30 GÜN", "25 GÜN" ve "500 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla "5 GÜN", "1 GÜN" "1 GÜN" ve 20 TL" ibarelerinin eklenmesi, suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27694, Karar No: 2020/2821, Tarih: 18.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/27694 E.  ,  2020/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 02/03/2011-31/08/2013 tarihleri arasında ilk başta sulama teknisyeni, 2012 yılından itibaren bekçi olarak çalıştığı, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 2011 yılı 3. ayında işe girdiğini, günlük ve haftalık çalışma süreleri üzerinde çalıştığını, 2012 yılından itibaren 24 saat çalışma usulü ile hafta sonları dahil çalıştırıldığını iddia etmiş, iddiasına dayanak olarak tanık deliline dayanmıştır. Davacı tanıkları, davacının kış bekçiliği yaptığı dönemde hafta tatillerinde çalıştığını beyan etmiş ise de, dosyaya kazandırılan Devlet Su İşleri rotasyon listelerine göre sulamaların 3.ayda başladığı ve 2012 yılı öncesi uygulanan rotasyon günlerinde çalışma olmadığı, davacının 2011 yılı 3.ayda işe başladığı tarihte Devlet Su İşleri sulama rotasyon çizelgesine göre en az haftada 1 gün çalışma olmadığı, 2012 yılı ve sonrasında ise davacının 24 saat çalışıp 24 saat dinlendiği, bu çalışma şekline göre davacının hafta tatili çalışmasının bulunmadığı anlaşılmıştır. Davacı tanığı olan ve aynı iş ve işyerinde çalışan Abit Özgen tarafından açılan davada da davacının hafta tatili kullandığı gerekçesi ile talebin reddine karar verildiği ve hafta tatili yönünden kararın bozulmadığı görülmüştür.

Dosya kapsamına göre davacının hafta tatili çalışması yapmadığı anlaşıldığından hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/504, Karar No: 2019/2360, Tarih: 17.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/504 E.  ,  2019/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Altsoy'dan akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1- Oğlu ...'yü öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-d, 35, 62, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına,

2-...'u öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezasına,

Dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/323 esas 2018/38 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/04/2018 gün ve 2018/1164 E. 2018/1027 K. sayılı ilamında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına ve yasal savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin teşebbüsün derecesine ve katılan Kurum vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanık ...'in bıçakla mağdur ...'i biri göbek bölgesinin 3 cm yukarısından olmak üzere toplamda 5 bıçak darbesiyle hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nin 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak makul düzeyde ceza tayini yerine yazılı şekilde alt sınıra yakın uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b) Sanık...'in bıçakla mağdur ...'yı biri sol göğüs meme başı 8 cm. medialinden olmak üzere toplam 2 bıçak darbesiyle pnömotoraks ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nin 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak makul düzeyde bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde alt sınıra yakın uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılanlar ve katılan kurum vekillerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25578, Karar No: 2017/13127, Tarih: 10.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25578 E.  ,  2017/13127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 725,00-TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 820,00-TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m2 değerine 410,00-TL değer biçilmiş olup, alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10839, Karar No: 2017/1919, Tarih: 12.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/10839 E.  ,  2017/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04/10/2013 gün, ve 2009/325 Esas, 2013/749 Karar sayılı hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin olan 01.03.2016 gün, 2014/7168 Esas, 2016/2403 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...l'ın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 73 ve 265 parsel sayılı taşınmazlarını bağış suretiyle oğlu davalı ...'a, 226 parsel sayılı taşınmazını ise ölünceye kadar bakma akdiyle torunu daval...'ya temlik ettiğini, murisin bakım ihtiyacının bulunmadığını, saklı paylarının ihlal edildiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptaline ve miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı taktirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, bakım ihtiyacı olan murise ve eşine yıllarca baktıklarını, bağışta muvazaa iddiasının dinlenemeyeceğini, mal kaçırma amacının bulunmadığını, bakım ödevinin yerine getirildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Asıl davada, davalı ...'a yapılan bağışta muris muvazaası hükümlerinin uygulanmayacağı, birleştirilen davada, davalı ...'ya yapılan temlikin ölünceye kadar bakma koşuluyla yapıldığı, mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı işlem bulunmadığı gerekçesiyle tapu iptal ve tescil isteğinin her iki dava bakımından reddine, bakım görevi yerine getirdiğinden birleştirilen davada tenkis isteğinin de reddine, asıl davada davalı

Ayhan'a yapılan taşınmaz bağışları nedeniyle davacıların saklı paylarının ihlal edildiği, gerekçesiyle asıl davanın tenkis isteği bakımından kabulüne dair verilen karar, Dairece; ...Bağış geçerli işlemlerden olup, bağış suretiyle gerçekleştirilen taşınmaz temlikleri bakımından 01.04.1974 tarih, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri yoktur, ... 226 parsel sayılı taşınmaz davalı ...'ya ölünceye kadar bakma koşuluyla temlik edilmiş olup,davalının akitten doğan borcunu yerine getirdiği....muvazaa iddiası kanıtlanamadığından davalı ...'ın tüm, davalı Ziya'nın vekalet ücretine yönelik temyiz itirazı kabul edilerek, hüküm vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmış, davalılar vekilince karar düzeltme istenmiştir.

Bilindiği üzere, tenkis davalarında temlik konusu taşınmazların temlik tarihindeki niteliklerine göre mirasbırakanın ölüm tarihindeki değerlerinin belirlenmesi gerekir. Buna göre de, temlik konusu taşınmazlarda davalı tarafından yapılan yapı ve dikilen ağaç gibi muhtesatlar mevcut ise, bunların değerleri tenkis hesabında dikkate alınmamalıdır.

Bilindiği üzere, tenkis davalarında temlik konusu taşınmazların temlik tarihindeki niteliklerine göre mirasbırakanın ölüm tarihindeki değerlerinin belirlenmesi gerekir. Buna göre de, temlik konusu taşınmazlarda davalı tarafından yapılan yapı ve dikilen ağaç gibi muhtesatlar mevcut ise, bunların değerleri tenkis hesabında dikkate alınmamalıdır.

Davalı ..., bağış suretiyle temlik edilen 265 parsel sayılı taşınmaz üzerine temlikten sonra inşa edilen evler ile 73 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçların değerinin tereke ve tenkis hasabına katılmaması gerektiğini savunmuş, 265 parsel sayılı taşınmazda temlikten sonra davalı ... tarafından inşa edilen evlerin değeri hesaplamaya dahil edilmemesine rağmen 73 parsel sayılı taşınmaz da davalı tarafından emek ve masraf yapılmak suretiyle dikilip yetiştirilen ağaçların varlığı ve değeri hesaplanmadan sonuca gidilmiştir.

Somut olayda, 73 parsel sayılı taşınmazın 24.07.1997 tarihinde bağış suretiyle davalı ...'a temlik edildiği, miras bırakanın 07.01.2009 tarihinde öldüğü, 10.05.2010 tarihinde yapılan keşifte hazır bulunan ziraat bilirkişisinin tespitine göre, taşınmaz üzerinde30-35 yaşlarında 30 adet zeytin ağacı, yaşları 3 ila 36 arasında değişen 36 adet kiraz ağacı, yaşları 3 ila 10 arasında değişen 8 adet elma ağacı,1 adet yaşlı ceviz, 4 adet yaşlı zeytin ağacı ile bir kaç şeftali ağaç ve fidanlarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, temlik tarihi 24.07.1997 tarihinden sonra davalı ... tarafından emek ve masraf yapılmak suretiyle dikilip yetiştirilen ağaç sayılarının tespiti ile bu ağaçlar değeri hesaba katılmadan tenkis hesabı yapılması gerekirken bu konu üzerinde durulmadan sonuca gidilmesi doğru değildir.

Öte yandan, birleştirilen dava reddedilmiş olamakla, dava konusu edilen 226 parsel sayılı taşınmazın keşfen belirlenen (41.600,00 TL) değeri üzerinden harcın tamamlanmış olduğu gözetilerek bu değer üzerinden avukatlık ücret tarifesi uyarınca belirlenecek nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava dilekçesinde gösterilen değerden avukatlık parasına hükmedilmesi de doğru değildir.

Öte yandan, birleştirilen dava reddedilmiş olamakla, dava konusu edilen 226 parsel sayılı taşınmazın keşfen belirlenen (41.600,00 TL) değeri üzerinden harcın tamamlanmış olduğu gözetilerek bu değer üzerinden avukatlık ücret tarifesi uyarınca belirlenecek nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava dilekçesinde gösterilen değerden avukatlık parasına hükmedilmesi de doğru değildir.

Anılan bu konular, karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonunda anlaşıldığından, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin açıklanan nedenlerle ( 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi uyarınca kabulüne, Dairenin 01.03.2016 gün, 2014/7168 Esas, 2016/2403 Karar sayılı ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA ve mahkemenin 04/10/2013 gün, ve 2009/325 Esas, 2013/749 Karar sayılı kararının açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz eden davalılara geri verilmesine, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davalılar vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, aşağıda yazılı 4.60.-TL. bakiye onama harcının da karar düzeltme isteyen davalılardan alınmasına, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

65.40. -O

60.80. -P

4.60.-TL
Yargıtay — Esas No: 2024/390, Karar No: 2025/2752, Tarih: 17.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/390 E.  ,  2025/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2273 E., 2023/2299 K.

DAVA TÜRÜ :Soybağının reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/381 E., 2023/280 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kayyım tarafından temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davalı ... vekili Avukat ...'ın mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine ve evrak üzerinde inceleme yapılmasına 17.03.2025 tarihinde karar verildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9681, Karar No: 2018/12648, Tarih: 13.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/9681 E.  ,  2018/12648 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 10.06.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; İNEGÖL 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2015 gün ve 2014/488 esas, 2015/152 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç işleme kastı olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20288, Karar No: 2013/16887, Tarih: 21.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20288 E.  ,  2013/16887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı İdare vekili ile davalı Kutsan Şirketi vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı şirketin tüm davalı KTÜ Rektörlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı İdare vekili, taraf ve husumet itirazında bulunarak ihale makamı olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, iken diğer davalı şirket vekili ise iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, asıl işveren K.T.Ü. Rektörlüğünün sözlü/yazılı olarak adı geçen personel ile işe devam edilemeyeceği beyanı karşısında bu kararın aksine hareket ile yüklendiği işi tamamlamasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ..., 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunun 56/b ve 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğu halde, davacı tarafça peşin yatırılan harcın yargılama giderlerine katılarak davalı Üniversitenin diğer davalı ile birlikte harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirir ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 7.bendinin silinerek yerine; 7.bent olarak "Davalı Üniversite, harçtan muaf olduğundan davacı tarafça yatırılan 48,60 TL harcın diğer davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, "...75,85 TL müzekkere ve tebligat giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine" rakam ve sözcüklerinin bir bent olarak eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davalı şirketten temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.