muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15334, Karar No: 2024/5365, Tarih: 25.04.2024

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1301, Karar No: 2025/899, Tarih: 17.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1301 E.  ,  2025/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/501 E., 2023/1089 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mutki Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/8 E., 2023/17 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılardan ... vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacılardan Doğan'ın 14.06.2017 tarihinde, Mutki-Meydan karayolu üzerinde yol çalışması yapan .... isimli yüklenici firmada çalıştığı esnada, yol üzerinden geçen ve davalı tarafa ait olup bakımsızlıktan dolayı yere doğru sarkan yüksek gerilim tellerine, yolun kod farkının hesaplanması için elinde bulunan ve havaya doğru kaldırdığı metal sırık şeklindeki mira ölçüm cihazının temas etmesi suretiyle ve yerin de ıslak olmasından dolayı elektrik çarpması sonucu hayati tehlike geçirecek şekilde ağır yaralandığını, bu olay sonucu vücudunun çeşitli yerlerinde derin, kalıcı yanık izleri oluştuğunu ve vücudunda kalıcı maluliyet meydana geldiğini, davalının ihmalkâr ve dikkatsiz davrandığını ve kusurlu olduğunu, davacı ...'ın buna bağlı olarak tedavi süresince ağır ameliyatlar geçirdiğini, vücudunun hemen hemen tamamının yandığını ve çalışamaz hale geldiğini, davacının hayati tehlikeyi atlatmasına rağmen % 100 oranında malul kalmasının ve vücudunun estetiğinin bozulmasının birlikte yaşadığı ailesinde derin bir üzüntüye sebep olduğunu ileri sürerek, fazlaya dair dava ve talep hakkı saklı kalmak kaydıyla davacılardan ... için 1.000,00 TL iş göremezlik, 1.000,00 TL bakıcı gideri tazminatı, 100.000,00 TL manevi tazminat, baba ... ve anne ... için 60.000,00'er manevi tazminat, kardeşlerin her biri için 20.000,00'er manevi tazminat olmak üzere toplam 362.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın yüklenici ve alt yüklenici şirketlere yöneltilmesi gerektiğini, dava konusu kazanın enerji nakil hattından kaynaklandığı iddiasını kabul etmediklerini, Jandarma ekiplerince tutulan Olay Yeri İnceleme Raporunda enerji nakil hattındaki alt telin yüksekliğinin 5-5,5 m arasında olduğu belirtilmiş ise de bu ölçümlerin doğru olmadığını, kazanın meydana geldiği 14.06.2017 tarihinde, enerji kesinti talebi, ihbar, şikayet, başvuru gibi herhangi bir yazılı veya şifahi talebin müvekkili şirkete ulaşmadığını, davacı ...'ın kusurlu hareketi sonucunda kazanın meydana geldiğini, diğer davacı anne-baba ve kardeşlerin manevi tazminat talep etmeleri için öncelikle davacı ...'ın ağır bedensel zarara uğraması ve yakınlarının ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır bir şekilde bozulduğunun ispat edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli, kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli kararıyla; istinaf başvurusunun kabulü ile; davada talep edilen maddi tazminat tutarı belirlenirken Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihadı uyarınca PMF-1931 yaşam tablosu esas alınarak hesap yapılması gerekirken TRH-2010 yaşam tablosu esas alınarak düzenlenmiş rapor esas alınarak maddi tazminata hükmedilmiş olmasının doğru olmadığı, kabule göre de; herbir davacı için maddi ve manevi tazminatlar üzerinden ayrı ayrı vekalet ücreti taktir edilmesi gerektiği, davacılar ..., ..., .... ve ... lehine Mahkeme tarafından hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı az olduğu gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yeniden inceleme yapılmak üzere Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacılardan doğanlar 1.617.864,20 TL sürekli iş göremezlik, 2.104.429,80 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 3.722.294,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın ... ve ... için 60.000,00'er manevi tazminata, ...., .... ve ... için 15.000,00'er TL manevi manevi tazminata olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan talebine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı ... vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı ... vekili; tazminat hesabı yapılırken TRH-2010 yaşam tablosu kullanılması gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı ... vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı ... vekili; tazminat hesabı yapılırken TRH-2010 yaşam tablosu kullanılması gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili; iş kazası olan davanın işverene karşı açılması gerektiğini, kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, kazanın davacının kusurundan kaynaklandığını, davalının tam kusurlu sayılmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının işverenleri ile davalı arasında herhangi bir iş ilişkisi bulunmadığını, kusur oranları yönünden hesaplama yapılması gerektiğini, kazadan dolayı sorumlu tutulabilmeleri için uygun illiyet bağının bulunmadığını, bilirkişi raporlarının denetime elverişli olmadığını, pasif döneme ilişkin iskonto yapılması gerektiğini, eski tarihli maluliyet raporlarına dayalı hesaplama yapılmasının doğru olmadığını, davacının halen ve bakiye ömrü içerisindeki sürekli bakıcı çalıştırmayıp aile içi bakım dayanışmasından yararlanacağı gözetilerek hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, tazminat raporunda 2023 yılı ücreti üzerinden değil 2022 yılı verileri gözetilerek hesaplama yapılması gerektiğini, manevi tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, kaza iş kazası mahiyetinde olduğundan SGK'dan davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının, ilk peşin sermaye tutarının ne olduğu, rücuye tabi olup olmadığının araştırılması ve varsa ödemenin mahsubu, peşin sermaye değerinin düşülmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik akımına kapılarak yaralanma neticesinde uğranılan zararın tazmini istemine istemine ilişkindir.

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, kusura ilişkin bilirkişi raporunun denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olmasına, tarafların kusur oranın doğru olarak belirlenmesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Dairemizce, Hukuk Genel Kurulu ve tazminat davalarına bakan diğer Yargıtay Daireleri arasında içtihat birliğine sebebiyet verilmesi için 27.05.2022 tarihinde alınan kararla içtihat değişikliğine gidilerek, zarar görenin ya da desteğin ve hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesinde 1931 tarihli PMF (Population Mesculine et Fèminine) tablosunun kullanımından vazgeçilerek, TRH-2010 (Ulusal Mortalite Tablosu) adlı yaşam tablosunun kullanımına geçilmesine karar verilmiştir.

2. Dairemizce, Hukuk Genel Kurulu ve tazminat davalarına bakan diğer Yargıtay Daireleri arasında içtihat birliğine sebebiyet verilmesi için 27.05.2022 tarihinde alınan kararla içtihat değişikliğine gidilerek, zarar görenin ya da desteğin ve hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesinde 1931 tarihli PMF (Population Mesculine et Fèminine) tablosunun kullanımından vazgeçilerek, TRH-2010 (Ulusal Mortalite Tablosu) adlı yaşam tablosunun kullanımına geçilmesine karar verilmiştir.

Hal böyle olunca İlk Derece Mahkemesince TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılarak davacı ...'ın bakiye muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ve buna göre tazminat hesabı yapılması gerekirken, davacının 1931 tarihli "PMF" cetveline göre bakiye ömür süresinin tespiti ile yapılan hesaplamasında bulunulan usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacı ... yararına BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18947, Karar No: 2014/2871, Tarih: 25.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18947 E.  ,  2014/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 6. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2013/42-2013/609

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin, davalı eşi ile 15 yıldır evli olduğunu, bu evlilikten 3 tane çocuklarının bulunduğunu, çocukların tamamının okula gittiklerini; davalının, evliliğin başlangıcından beri davacıya devamlı şiddet uyguladığını; son altı yıldır sürekli kumar oynadığını ve evle ilgilenmediğini, halen tarafların ayrı yaşadığını ileri sürerek; müvekkili davacı için aylık 1000 TL, müşterek çocuklar için ise aylık 300'er TL'den toplam 900 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı iddialarının doğru olmadığını, müvekkilinin hiç bir kötü alışkanlığının bulunmadığını, davacının müvekkilinden şikayetçi olduğu bir davada, davacının da mahkemede ceza aldığını, cezasının ertelendiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı eş için aylık 200 TL, anne yanında kalan müşterek çocuklar için ayrı ayrı aylık 75'şer TL tedbir nafakasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Tarafların yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında; davacının ev hanımı olduğu, bir gelirinin bulunmadığı; davalının ise polis memuru olup, yaklaşık 2900 TL maaş aldığı anlaşılmaktadır.

TMK'nun 185/3.maddesinde "Eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar" Aynı Yasanın 186/3.maddesinde de "Eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılırlar." hükmüne yer verilmiştir. Yine aynı Kanunun 197/2.maddesinde "Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır" hükmüne yer verilmiş bulunmaktadır.

Tedbir nafakası, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile, günün ekonomik koşulları, genel ihtiyaçlar ve çocukların yaşı, eğitim durumları gözetilerek; nafaka alacaklısı kadın ve çocuğun ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumu arasında bir oranlama yapılarak, takdir edilmesi gerekmektedir.

Tedbir nafakası, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile, günün ekonomik koşulları, genel ihtiyaçlar ve çocukların yaşı, eğitim durumları gözetilerek; nafaka alacaklısı kadın ve çocuğun ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumu arasında bir oranlama yapılarak, takdir edilmesi gerekmektedir.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre, özellikle davalının tespit edilen aylık geliri (2900 TL) nazara alındığında takdir edilen aylık nafaka miktarları çok az olup, TMK.'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır. Mahkemece, davacı ve müşterek çocukların geçimi için gerekli, davalının mali ve sosyal durumuna uygun, hakkaniyet ölçüsünde daha makul bir nafakaya hükmedilmelidir.

Yanılgılı değerlendirme sonucu, davalının icra kesintileri sonucu ele geçen maaşı (683 TL) gözetilerek, yazılı şekilde nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1803, Karar No: 2018/5484, Tarih: 02.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1803 E.  ,  2018/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanıklar ... ile ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelenmesinde ise başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ..., Sanık ... müdafi ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10546, Karar No: 2016/7869, Tarih: 17.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10546 E.  ,  2016/7869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 176/1. maddesine aykırı olarak iddianamenin sanığa tebliğ edilmediği gibi 190/2. maddesine göre de 176. maddede belirtilen süreye uyulmaması durumunda sanığa sorgusu yapılmadan önce duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı olduğunun hatırlatılmaması,

Sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 102/2. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının beş yıldan fazla olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 150/2 ve 188/1. maddeleri uyarınca sanık müdafiin hazır bulunduğu celsede hüküm kurulması zorunlu olduğu gözetilmeden ve 26.12.2014 tarihli duruşmaya mazereti nedeniyle katılamayıp mahkemece mazereti kabul edilen sanık müdafiine duruşma günü bildirilmeden sanık ile müdafiin yokluğunda hükümler kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,Kanuna aykırı, sanık ile müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10495, Karar No: 2024/1141, Tarih: 12.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/10495 E.  ,  2024/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/753 E., 2016/308 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli kararı ile sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; müşteki ...'ın 0850 \*\*\*\* 45 numaralı telefondan arayan şahsın Genel Asistanlık Sorgulama Merkezinden aradığını söyleyip sağlık sigortası olduğunu belirttiği, güncelleme için onay gerektiğini söyleyip kart bilgilerini verdiği, son dört hanesini sorması üzerine müştekinin söylediğini, cep telefonuna gelen mesajı da bu şahsın isteği üzerine söylediği, kredi kartından Moldovalitti isimli iş yerinden 600 Dolar'lık harcama yapıldığı iddiasına ilişkindir.

2. İş Bankası yazısına göre, müştekinin Ankara İbni ... Hastanesi Şubesi nezdinde bulunan hesabına bağlı olarak çıkarılmış kartından 27.04.2015 tarihinde 3D güvenlik şifresiyle yurt dışı iş yerinden 1.631,94 TL tutarında alışveriş yapıldığı bildirilmiştir.

3. HTS kayıtlarına göre, müştekinin 0850 \*\*\* 45 numaralı telefondan 27.04.2015 tarihinde birden çok kez arandığı, bu numaranın ... adına, Afyonkarahisar adresinde kurulu olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

2. İş Bankası yazısına göre, müştekinin Ankara İbni ... Hastanesi Şubesi nezdinde bulunan hesabına bağlı olarak çıkarılmış kartından 27.04.2015 tarihinde 3D güvenlik şifresiyle yurt dışı iş yerinden 1.631,94 TL tutarında alışveriş yapıldığı bildirilmiştir.

3. HTS kayıtlarına göre, müştekinin 0850 \*\*\* 45 numaralı telefondan 27.04.2015 tarihinde birden çok kez arandığı, bu numaranın ... adına, Afyonkarahisar adresinde kurulu olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanında " 20.03.2015 ile 30.04.2015 tarihleri arasında yaklaşık 40 gün kadar çağrı merkezi işlettiğini" beyan ettiği, kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise "Afyonkarahisar ilinde bulunan Yağmur Danışmanlık Şirketinde 2015 yılında Şubat- Mart aylarında bir ay çalıştığını, çalıştığı yerin çağrı merkezi olduğunu ve sahibinin Serpil Gültekin olduğu"nu söylemesi karşısında; sanığın beyanları arasındaki çelişki giderilerek sanık tarafından dosyaya sunulan Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/3006 ve İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/68757 soruşturma numaralı dosyaları ile karara dayanak teşkil eden bilirkişi raporlarının aslı veya onaylı suretlerinin temini ile çağrı merkezine ait şirketin kuruluşuna dair dayanak belgelerin temin edilmesi ve sanığın savunmasında ismini bildirdiği Serpil Gültekin isimli şahsın olay hakkında tanık sıfatıyla ifadesinin alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1817, Karar No: 2022/643, Tarih: 17.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1817 E.  ,  2022/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davalı yükleniciler ... ve ...’a karşı açılan davanın kabulüne, davalı arsa sahiplerine ve arsa sahibi ... mirasçılarına yönelik davanın husumet yokluğundan reddine ilişkin karar davacı kooperatif vekili, davalı ... vekili ve davalı ...’ın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi: