muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25689, Karar No: 2014/36703, Tarih: 19.12.2014

1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi karışısında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanık hakkında jandarma tarafından tutulan tutanakta; mangal kömürü odunlarının paketlenerek satışının yapıldığı işletmede, paketleme işlemi sırasında oluşan tozlarının torbada birleştirilerek işletmenin yan tarafında bulunan toprak alana bırakıldığının tespit edildiği, tespitteki bulgulara dayanılarak çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı anlaşılmaktadır.

Sanık savunmasında, mangal kömürü tozlarını çuvallar içerisinde kendi arazisinde istiflediğini, tozları presleyerek tekrar mangal kömürü yaptığını, tozların toprak alıcı ortamına zarar vermediğini savunmuştur.

Bilirkişi raporunda, alıcı ortamdan numune alınıp analiz yapılmadığı, görüntü kirliliğinden hareketle çevre kirliliğinin oluştuğunun ileri sürülemeyeceği, çevre kirliliğinin oluşmadığı açıklanmış, mahkeme de rapora dayanarak beraat kararı vermiştir.

Sanık savunmasında, mangal kömürü tozlarını çuvallar içerisinde kendi arazisinde istiflediğini, tozları presleyerek tekrar mangal kömürü yaptığını, tozların toprak alıcı ortamına zarar vermediğini savunmuştur.

Bilirkişi raporunda, alıcı ortamdan numune alınıp analiz yapılmadığı, görüntü kirliliğinden hareketle çevre kirliliğinin oluştuğunun ileri sürülemeyeceği, çevre kirliliğinin oluşmadığı açıklanmış, mahkeme de rapora dayanarak beraat kararı vermiştir.

Sadece Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’ne dayanarak oluşturulan bilirkişi raporu, toprak alıcı ortamının kirlenip kirlenmediği ya da kirlenme ihtimaline maruz kalıp kalmadığı, dolayısıyla yüklenen suçun oluşup oluşmadığı açısından belirleyici nitelikte görülmemiştir.

Dosyanın, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atığın alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine

imkân sağlayacak içerikte rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan İl Çevre ve Orman Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13110, Karar No: 2010/2368, Tarih: 04.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13110 E.  ,  2010/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/10/2008

Taraflar arasında görülen davada;Davacı ve asli müdahiller, 1390 sayılı parseldeki 19, 20, 21, 22, 25, 26, 27 ve 30 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduklarını, komşu taşınmazda otel işletmeciliği yapan davalının ağaç dikmek suretiyle manzaralarını kapattığını, sık dikilen ağaçların kötü bir görüntü oluşturduğunu ileri sürüp, komşuluk hukukuna aykırı dikilen ağaçların budanması ve gerekenlerin yıkımına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazlara bir müdahalesi olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlara davalının komşuluk hukukuna aykırı olarak ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiği, ağaçların budanması ile müdahalenin son bulacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi .. raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalının parseli içinde kalan bir takım ağaçların davacıların manzarasını kapatmak suretiyle komşuluk hukukuna aykırılık oluşturduğu belirlenerek davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak, dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 1390 parsel sayılı taşınmazda davacılar ve bir kısım asli müdahillerin bağımsız bölüm sahibi oldukları, komşu 285 parsel sayılı taşınmazın dava dışı E..İnşaat Turizm ve Tic. Ltd.Şti adına kayıtlı bulunduğu, davalı şirketin anılan 285 parselde tatil köyü işletmeciliği yaptığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi, yıkım istekli davanın kayıt maliki aleyhine de yöneltilmesi zorunludur.

Öte yandan, harç yatırmak suretiyle davaya asli müdahil olan H.T. T., A.S. E.ve Ester Detolede kayıt maliki olduklarını ileri sürmüşlerse de, noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden anılan kişilerin kayıtla ilgileri kurulamamaktadır. Hal böyle olunca; yıkılması istenen ağaçların yer aldığı 285 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki E. İnşaat Turizm ve Tic. Ltd.Şti ‘nin davada yer almasının sağlanması, yine, davada asli müdahil olarak yer alan H. T.T., A.S. E. ve E..Detolede’nin kayıt maliklerinin mirasçıları olup olmadıkları, ya da hangi hakka dayanarak eldeki davayı açtıkları saptanarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken noksan soruşturma ve eksik taraf huzuru ile yargılamaya devamla yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36728, Karar No: 2013/26462, Tarih: 22.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/36728 E.  ,  2013/26462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait ... Havalimanı içerisindeki işyerinde... elemanı olarak çalışmakta iken, davalı şirketin Türk Hava Yolları ile arasındaki sözleşmenin feshedildiği gerekçesiyle iş aktini feshettiğini ileri sürerek fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, işyerinde, sezon çalışması olan 15 Haziran - 15 Eylül tarihleri arasında 24/48 vardiya usulüne göre çalışıldığı, diğer aylarda ise uçak saatlerine bağlı olarak çalıştığı, davacının işyeri servisi ile işe gidip geldiği, devamlı işyerinde bulunmadığı, mal yükleme ve boşaltma işinin en fazla 30 dakika aldığı, davacının sezon dışı çalışmasının haftada 3-4 saat olduğu, bayramlara denk gelen çalışmaların karşılıklarının ödendiği, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının taleplerini ispatladığı, bu çalışmalara ait ücretlerin ödendiğinin davalıca kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının taleplerini ispatladığı, bu çalışmalara ait ücretlerin ödendiğinin davalıca kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uyuşmazlık, davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesainin hesaplama şekli noktalarında toplanmaktadır.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.Günlük çalışma süresinin onbir saatten fazla olamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğinden, tespit edilen fazla sürelerin denkleştirmeye tabi tutulmaması, onbir saati aşan çalışmalar için zamlı ücret ödenmesi gerekir.Somut olayda, davalı taraf şahit dinletmemiş, davacı şahitleri ise yaz döneminde 25 saat çalışılıp 23 saat dinlenme usulü ile işgörüldüğünü belirtmişlerdir. Bu durumda, yukardaki ilke kararı da gözetilerek, davacının yaz döneminde 25 saat çalışılan günlerdeki fazla mesaisinin günde 4 saat olduğunun kabulü gereklidir.

Davacı şahitlerinin beyanlarından kış döneminde ise 24 saat çalışılıp 48 saat dinlenme usulü ile işgörüldüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda, yukardaki ilke kararı da gözetilerek, 24 saat olarak çalışılan her gün için günde 3 saat fazla mesai yapıldığının kabulü gereklidir.

3- Eylül 2006 dönemine ait bordroda fazla mesai tahakkuku olmasına rağmen, bilirkişi raporundaki hesaplamalar ve açıklamalardan bu ayın dışlanmadığının anlaşılması da ayrı bir bozma nedenidir.SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 22/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5676, Karar No: 2021/6131, Tarih: 02.12.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/5676 E.  ,  2021/6131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 22/05/2017 tarihli ve 2017/1432 soruşturma, 2017/266 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/06/2017 tarihli ve 2017/87229 soruşturma, 2017/7466 sayılı yetkisizlik kararını takiben, dosyanın suç yeri bakımından ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/09/2017 tarihli ve 2017/104588 soruşturma, 2017/14878 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/10/2017 tarihli ve 2017/88377 soruşturma, 2017/13078 sayılı yetkisizlik kararını takiben, dosyanın suç yeri bakımından ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/12/2017 tarihli ve 2017/194879 soruşturma, 2017/14924 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu kez suç yeri bakımından ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/12/2017 tarihli ve 2017/126644 soruşturma, 2017/15517 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci ... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2018 tarihli ve 2018/134 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 06/06/2017 tarihli yetkisizlik kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen

06/06/2017 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesi olan ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 21/04/2021 gün ve 94660652-105-78-3415-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20/02/2018 tarihli ve 2018/134 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 02/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13759, Karar No: 2014/5623, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/13759 E.  ,  2014/5623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/180-2013/623

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtların gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.