muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11610, Karar No: 2015/407, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11610 E.  ,  2015/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/564-2012/743

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide abonenin talebini reddetmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ve 113,40 TL kayıp-kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davalı da süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Esas kararın incelenmesinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla; yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10957, Karar No: 2022/19580, Tarih: 23.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/10957 E.  ,  2022/19580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 2 yıl 1 ay denetim süresine tabi tutulmasına dair Aydın Çocuk Mahkemesinin 10/03/2017 tarihli ve 2016/199 esas, 2017/93 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/07/2022 gün ve 3643-2022 -Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/10/2022 gün ve 2022/104388 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Suça sürüklenen çocuk hakkındaki erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Aydın Çocuk Mahkemesinin 18/02/2019 tarihli ve 2016/199 esas, 2017/93 sayılı ek kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2019 tarihli ve 2019/497 değişik iş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacakları değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarihli ve 2018/339-536 sayılı kararında belirtildiği üzere; hüküm tarihinde başka suçtan İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan, sorgusu sırasında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma hakkı hatırlatılmayan ve bu yönde talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Suça sürüklenen çocuk hakkındaki erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Aydın Çocuk Mahkemesinin 18/02/2019 tarihli ve 2016/199 esas, 2017/93 sayılı ek kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2019 tarihli ve 2019/497 değişik iş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacakları değerlendirilerek yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Suça sürüklenen çocuk hakkındaki erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Aydın Çocuk Mahkemesinin 18/02/2019 tarihli ve 2016/199 esas, 2017/93 sayılı ek kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2019 tarihli ve 2019/497 değişik iş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacakları değerlendirilerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'a duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün verildiği 10/03/2017 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (AYDIN) Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 10.03.2017 tarihli ve 2016/199 E., 2017/93 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 23/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3540, Karar No: 2016/2470, Tarih: 25.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/3540 E.  ,  2016/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kendisinin ... Hastanesinde insan kaynakları müdürü olduğunu, davalının da hastanenin yönetim kurulu üyesi ve başhekimi olduğunu, davalının sürekli psikolojik baskı uyguladığını, işyerinden attırmak ya da istifaya zorlamak için hakarette bulunduğunu, haksız olarak eleştirdiğini, yetkilerini aldığını, işlevsiz bırakmaya çalıştığını, telefonla rahatsız ettiğini, mobing uyguladığını belirterek uğradığı manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddia edildiği gibi işyerinde psikolojik tacize maruz kalmadığı, olayın başhekim ve yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile arasında yaşanan geçimsizliğin işyeri çalışanlarına da yansıması nedeni ile doğan anlaşmazlıktan kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 4. ve 5. fıkralarında “İşveren adına hareket eden ve işin, işyerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir. İşveren vekilinin bu sıfatla işçilere karşı işlem ve yükümlülüklerinden doğrudan işveren sorumludur. Bu Kanunda işveren için öngörülen her çeşit sorumluluk ve zorunluluklar işveren vekilleri hakkında da uygulanır. İşveren vekilliği sıfatı, işçilere tanınan hak ve yükümlülükleri ortadan kaldırmaz.” hükmü yer almaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde, işçiyle, işveren veya işveren vekili arasında iş sözleşmesinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının iş mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür.

Dosya kapsamından, davacının dava dışı .... Hastanesinde insan kaynakları müdürü, davalının ise başhekim ve aynı zamanda yönetim kurulu üyesi-işveren vekili olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup re'sen araştırılması gereken bir husustur. Şu durumda, davanın iş mahkemesi tarafından görülmesi gerekir. Mahkemece, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddi yerine işin esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Dosya kapsamından, davacının dava dışı .... Hastanesinde insan kaynakları müdürü, davalının ise başhekim ve aynı zamanda yönetim kurulu üyesi-işveren vekili olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup re'sen araştırılması gereken bir husustur. Şu durumda, davanın iş mahkemesi tarafından görülmesi gerekir. Mahkemece, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddi yerine işin esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12455, Karar No: 2013/13887, Tarih: 01.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/12455 E.  ,  2013/13887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.05.2011 tarih ve 2007/288-2011/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Yapım Ve Gösteri Hizm. Ltd. Şti. vekili ile davalı Merkez Atv Televizyonu Prodiksiyon A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Buhur Dağı Ve Kınalı Ceylan Masalı'nın yazarı olduğunu, bu masalın 2004 yılında Hayal adlı bir edebiyat dergisinde ve bir internet sitesinde yayınlandığını, davalılardan FM Yapım ve ...Yapım tarafından hazırlanan ve diğer davalı tarafından da Atv televizyon kanalında yayınlanan “Sıla” adlı dizinin 42. bölümünde, müvekkilinin yazdığı masalın senaryoda eklemeler ve tahribatlar yapılarak, anonim bir masal gibi mizansen gereği başrol oyuncularından biri tarafından anlatıldığını, dizinin bu bölümünün 7-8 dakikalık kısmının buna ayrıldığını, ayrıca bu bölümün internet üzerinden ücret karşılığında izlettirildiğini ve dizinin her bir bölümünün de ücret karşılığında satıldığını, bu şekilde müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, esere tecavüzün tespitini, önlenmesini, durdurulmasını ve men'ini, 3 kat hesabıyla 30.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini, verilecek kararın gazetede ve Atv televizyonunda ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı Merkez Atv Televizyonu Prodiksiyon A.Ş vekili, dava konusu masalın kim tarafından kaleme alındığının belli olmadığını, internette arandığında yalnızca davacının isminin değil aynı zamanda isimsiz olarak da karşılarına çıktığını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, yapım şirketleri ile yapılan sözleşmeler uyarınca sorumluluklarının bulunmadığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, dava konusu eserin, Sıla adlı dizinin 42. bölümünde yayınlandığını, bu bölümün yapımcılığını FM yapımının üstlendiğini, bazı internet sitelerinde dava konusu eserin anonim olarak gösterildiğini, dizinin senaryo yazarı Muharrem Buhara'nın da internet siteleri aracılığıyla bu masala ulaştığını ve müvekkillerinden habersiz olarak senaryoda kullandığını, tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, dava konusu eserin, Sıla adlı dizinin 42. bölümünde yayınlandığını, bu bölümün yapımcılığını FM yapımının üstlendiğini, bazı internet sitelerinde dava konusu eserin anonim olarak gösterildiğini, dizinin senaryo yazarı Muharrem Buhara'nın da internet siteleri aracılığıyla bu masala ulaştığını ve müvekkillerinden habersiz olarak senaryoda kullandığını, tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, dava konusu eserin sahibinin davacı olduğu, dava konusu eserin yayınlandığı bölüm nedeniyle gerek dizinin yapımcısı davalı ...Yapım Şirketi' nin gerekse dizinin yayıncısı Merkez ATV Şirketi'nin sorumlu oldukları, davalıların ise bu eseri, sahibinden izinsiz olarak Sıla adlı televizyon dizisinin 42. bölümünde kullanmak suretiyle eser sahibinin çoğaltma ve umuma

-/-

-2-

iletim mali hakları ile adın belirtilmesi ve eserin bütünlüğünün korunmasını isteme manevi haklarının ihlal edildiği kanaatine varıldığı, FSEK'nun 68/1. maddesi uyarınca rayiç bedel olarak 5.000 TL kabul edildiği ve 3 kat hesabıyla 15.000 TL telif tazminatının talep edilebileceği, FSEK 15 ve 16. maddelerinde yazılı her iki manevi hakkın ihlalinden dolayı, BK'nın 49. maddesinde yazılı hususlar da gözetilerek gerek davacının gerek davalıların dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal konum ve durumları ile ihlalin gerçekleşme biçimi de dikkate alınarak 3.000 TL manevi tazminat takdirinin uygun olduğu, yargılama sırasında davalılardan FM Yapım Yayıncılık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi'nin tüzel kişiliğinin sona erdiği, ticaret sicilinden terkin edildiği, davacı taraf adı geçen şirket yönünden ihya talebinde bulunmayacağını bildirdiğinden hukuki varlığı sona eren bu davalı yönünden karar verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davalılardan FM Yapım Yayıncılık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile davalıların eyleminin davacının eser sahipliğinden kaynaklanan mali ve manevi haklarına tecavüz oluşturduğunun tespitine, takdiren 15.000 TL telif tazminatı ile takdiren 3.000 TL manevi tazminatın 05.10.2007 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalılar ...Yapım ve Gösteri Hizmetleri Limited Şirketi ile Merkez ATV Televizyon Prodüksiyon A.Ş.'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Yapım ve Gösteri Hizmetleri Ltd. Şti. vekili ile davalı Merkez Atv Televizyon Prodüksiyon Paz. San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacının hak sahibi olduğu eserin izinsiz olarak davalılar tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Kararı, davalı ...Yapım ve Gösteri Hizmetleri Ltd. Şti. vekili ile davalı Merkez Atv Televizyon Prodüksiyon Paz. San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacının hak sahibi olduğu eserin izinsiz olarak davalılar tarafından kullanıldığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Davacı, eser sahibi bulunduğu masalın isimsiz olarak kullanıldığı iddiasını ileri sürmüş, davalı taraf ise davacının eser sahibi olmadığını, eserin anonim olduğunu savunmuş ve dosya içeriğinden dizinin senaryo yazarı dava dışı Muharrem Buhara tarafından da, davacının eser sahibi olmadığına ilişkin İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde dava açıldığı, bu davanın o davadan tefrik edildiği anlaşıldığı gibi dava dışı Muharrem Buhara hakkında İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nde de davacının şikayeti üzerine aynı hususla ilgili ceza davası açıldığı anlaşılmaktadır. Anılan davalarda verilecek kararlar iş bu davanın sonucunu etkileyeceğinden mahkemece, belirtilen davaların sonuçlarının beklenmesi gerekirken davanın yukarıda yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre mümeyyiz davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Yapım Gösteri Hiz. Ltd. Şti. vekili ile davalı Merkez Atv Televizyon Prodüksiyon Paz. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraflar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...Yapım Ve Gösteri Hizm. Ltd. Şti.'ye iadesine, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2624, Karar No: 2021/4004, Tarih: 27.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2624 E.  ,  2021/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velâyeti davacı babaya verilen ortak çocuk ile davalı anne arasında her yıl temmuz ayında düzenlenen kişisel ilişkide, kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatlerinin gösterilmemesi ile dini bayramların birinci gününde düzenlenen kişisel ilişkide, kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş günleri ve saatlerinin gösterilmemesi hükmün infazında tereddütlere sebep olacak niteliktedir. Yine yarı yıl tatilinde çocuk ile anne arasında kişisel ilişki kurulmaması doğru olmamıştır. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde ortak çocuk ile davalı anne arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümünün hükümden tamamen çıkartılması ile yerine; "Velayeti babaya verilen ortak çocuk ... ile davalı anne arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu cumartesi günü saat 10:00 ile takip eden pazar günü saat 18:00 arasında, dini bayramların birinci günü saat 10:00 ile saat 18:00 arasında ve her yıl 1 temmuz saat 10.00 ile 16 temmuz saat 18:00 arasında ve heryıl okul yarıyıl tatilinin ilk haftası pazartesi günü saat 10:00 ile takip eden pazar günü saat 16:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişkiye ilişkin bölümünün bu şekliyle düzeltilmek suretiyle, temyize konu diğer itirazların ise 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 27.05.2021 (Prş.)