muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5627, Karar No: 2024/2047, Tarih: 04.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/5627 E.  ,  2024/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1075 E., 2022/333 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ardahan Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2017 tarihli 2016/341 Esas, 2017/600 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli 2018/1075 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; somut delil bulunmadığına, taraflı beyanlar doğrultusunda verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyiz kapsamına göre dava konusu olay, 15 yaşındaki mağdur ile sanık arasında sanığın kuşlarının çalınması olayından kaynaklı husumet bulunduğu, sanığın temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar yanında olduğu halde yardım bahanesi ile çağırdığı ahırda mağdurun ellerini iple bağlamak suretiyle su hortumu, yumruk ve tekme ile darp ettikten sonra mağduru bıraktığı iddiasına ilişkindir.

2. Olayın ardından ikametine giden mağdurun babası tarafından ambulans çağrılarak hastaneye götürüldüğü anlaşılmış ve aldırılan adli tıp raporunda, darp eylemine ilişkin yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilir olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Olayın ardından ikametine giden mağdurun babası tarafından ambulans çağrılarak hastaneye götürüldüğü anlaşılmış ve aldırılan adli tıp raporunda, darp eylemine ilişkin yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilir olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamı, sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmekle, suçun işleniş biçimi , suçun işlendiği zaman ve yer, failin kastına dayalı kusurlarının ağırlığı, aynı eylemi ile üç farklı nitelikli hali ihlal etmesi de göz önüne alınarak takdiren ve alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, olayın kolluğa intikal şekli, sanığın kısmen ikrar içeren savunması, temyiz dışı suça sürüklenen çocukların beyanları değerlendirilerek, birden fazla kişi ile birlikte silahtan sayılan hortum ile hile ve cebir kullanılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğu anlaşıldığından, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin taraflı beyanlar doğrultusunda hüküm kurulduğuna yönelik temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli 2018/1075 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ardahan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9946, Karar No: 2012/19156, Tarih: 19.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9946 E.  ,  2012/19156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Muhalefet

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereği davanın reddi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının reddine ilişkin karar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları'nı Koruma Kurulu'nun 14.12.1994 tarih ve 4448 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen, Aydın İli, Didim İlçesi, Balat Köyü'nde, tapunun 1014 parselinde kayıtlı, maliki Maliye Hazinesi olan arazide, orman muhafaza memurlarının 01.03.2007 tarihli zabıt varakası ile sanık tarafından 153.900 metrekare orman alanının sürülerek kazanılan alana 1200 adet zeytin ağacı dikildiği, 2000 civarında da dikmek için zeytin fidanı yeri işaretlemiş olduğu tespit edildiği, sanığın savunmasında söz konusu ağaçları kendisinin diktiğini belirttiği, dosya içerisinde mevcut 11.06.2009 tarihli ziraat mühendisi bilirkişisi raporuna göre ile 20-30 yıl öncesi dikilmiş 170 adet selvi, 30 adet incir ve 70 adet badem ağaçları bulunan bir alanın olduğu, bu alanın bitişiğinde 6 yıl öncesi çalılıkların makiliklerin yok edildiği, 6 yaşlarında 500 adet ve 1 yaşlarında 1200 adet gemlik zeytin fidanlarının dikiminin yapıldığının tespit edildiği,

Didim Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.02.2008 tarih, 2007/268 - 2008/122 E-K sayılı kararına konu yerin dava dosyası ile aynı yer olması ile birlikte, suçun konusunun aynı olmadığı, 1200 adet zeytin ağacının Orman zabıt Varakasının tarihi ve bilirkişi raporları doğrultusunda yeni dikildiği, ilk dava konusunun ise söz konusu davanın karar tarihi itibariyle, 30 yaşlarında 350 adet, 3 yaşlarında 350 adet zeytin ağacı olduğu dolayısıyla sanığın her iki davadaki eylemlerinin farklı olduğu anlaşılmakla, yargılamaya devam edilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6702, Karar No: 2021/10505, Tarih: 16.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6702 E.  ,  2021/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlanması bakımından dosya içerisinde ve UYAP ortamında yer almayan, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunun (PMF yaşam tablosuna göre hazırlanan)dosyaya eklenmesi sonrasında temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren .... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18474, Karar No: 2017/9122, Tarih: 19.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/18474 E.  ,  2017/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 142 ada 42 parsel sayılı 1.104,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı ve 1935 tarihli tapu kaydı ile Hazine adına kayıtlı bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı Hazine'nin dayanağı tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Davacı Hazine idari yoldan oluşan 10.03.1935 tarih ve 34 nolu tapu kaydına dayanmıştır. Davalı taraf, taşınmazın murisinden intikalen geldiğini savunmuştur. Dosya kapsamı ile davalının murisi adına oluşturulan tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu anlaşılmasına göre ve ilgili tapu kaydının davacı Hazine'nin temliki ile oluşmuş bulunması nedeniyle, Hazine'nin kayda dayalı hakkı kalmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10029, Karar No: 2017/7719, Tarih: 12.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/10029 E.  ,  2017/7719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen aylığının yeniden bağlanmasına, Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı tespit edilen davacının, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve kesilen aylığının yeniden bağlanmasına, Kuruma 25.305.76 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Davacı ...’in eşi ...'dan 06/01/1993 tarihinde boşandığı, 1988 yılında vefat eden babasından dolayı yetim aylığı aldığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen 13/02/2012 tarih ve 46 sayılı rapora göre; davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşamaya devam ettiğinin tespit edildiği, Kurumca 23/10/2008-122/04/2012 tarihleri arasında ödenen 25.305.76 TL aylık tutarı ve işlemiş faizinin borç çıkarıldığı, anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen 13/02/2012 tarih ve 46 sayılı raporda; ... İlçe Emniyet Müdürlüğü’nden davacı ve eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının araştırılmasının istenildiği, gelen cevaptaki 22.11.2011 tarihli polis tutanağında ;Yeni Mah. Asfalt Şantiyesi No.10 .../... adresindeki evin alt katında oğlu ... üst katında ise ... ve anlaşmalı boşandığı eşi ...’nın ikamet ettiği, çiftin birlikte yaşadıkları, şahsın köylere traktörüyle çift sürmeye gittiği, eşinin ev hanımı olduğunun tespit edildiği, denetmence bu tutanağa dayanarak birlikte yaşadıkları kanaatine varıldığı, davacının Nüfus Müdürlüğünden bildirilen adres formunda; 2007-2012 arası Yeni Mah. Asfalt Şantiye Caddesi No.8/1 adresinde, 2012-2014 arası İncilikaya Mah. 37341. sok. No.18/2 adresinde 2014 ten sonra Yeni Mah. Asfalt Şantiye Sokak No: 10/2 adresinde ikamet ettiği , eşinin 2007-2014 arası Yeni Mah. Asfalt Şantiye Sokak No: 10/1 adresinde 13/06/2014 ten sonra İncilikaya Mah. 37341. sok. No.18/2 adresinde ikamet ettiği bildirildiği, ... Müdürlüğünün cevabı yazısında , davacının boşandığı eşinin Yeni Mah. Asfalt Şantiye Cad. No:10 adresinde elektrik ve su aboneliğinin olduğu , ...'in Yeni Mah. Asfalt Şantiyesi No.10 adresinde 2010’dan beri telefon aboneliğinin olduğu, denetmen raporundaki polis memuru ... ‘ın Mahkemede kamu tanığı olarak alınan beyanında: “ Bana sormuş olduğunuz 22.11.2011 tarihli tutanak doğrudur, altındaki imza bana aittir. Bana sormuş olduğunuz apartman iki katlıdır, ... Polis Merkezinin tam karşısıdır orası aynı zamanda benim sürekli görev yerimdir. Evin alt katında ... üst katında ise ... ve ... ikamet etmektedir. Tutanak tuttuğum tarihte çevresel soruşturmada ... ile ..'nın birlikte yaşadıkları anlaşılmıştır” dediği görülmüştür.

Tüm bu hususlar ve abonelik kayıtları, adres bilgileri, denetim raporunun dayanağı olan polis tutanağı, tutanağı düzenleyen polis memurunun Mahkemede alınan beyanları, tarafların iki katlı kendilerine ait evde altlı üstlü oturmaları, hususları birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eski eşinin aynı adreste birlikte yaşadıkları sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19245, Karar No: 2017/10438, Tarih: 13.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19245 E.  ,  2017/10438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne karşı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı karşı davacı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı-karşı davalı ... vekili dava dilekçesinde özetle ; müvekkili adına kayıtlı... plakalı , şoförlüğünü...'nin yaptığı araç ile ...-... yolu istikametinde seyir halinde iken davalıya ait telefon kablolarının koparak aracın ön camına düşmesi sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kazanın olmasında şoförün bir kusurunun bulunmadığını, kaza sonucu aracında maddi hasar meydana geldiğini, bu nedenlerle davasının kabulü ile şimdilik 11.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili; 18/05/2016 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 11.713,02 TL ye artırmıştır.

Davalı-karşı davacı ...Ş. Vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile davacının aleyhine açmış olduğu davayı kabul etmediklerini, bu davanın reddine karar verilmesini, kendi açtıkları karşı davanın kabulü ile 226,34 TL hasar bedelinin davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; DAVANIN KABULÜNE, Davalı karşı davacının açmış olduğu davanın REDDİNE, 10.655,39 TL maddi tazminatın 16/03/2014 tarihinden 1.057,63 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacıdan tahsili ile davacı karşı

davalıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı karşı davacı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı karşı davacı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile davacının aracında meydana gelen hasar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK.’nun 266 ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir. Sonucu açık ve belli durumlar ayrık olmak üzere, trafik kazalarında araçta meydana gelen hasar bedelinin tespiti de uzman bilirkişi aracılığıyla yapılmalıdır.

Mahkemece hukukçu bilirkişiden hasar bedeline yönelik alınan rapor bilirkişinin uzmanlık alanında olmadığından hükme esas alınması doğru değildir.

Mahkemece hukukçu bilirkişiden hasar bedeline yönelik alınan rapor bilirkişinin uzmanlık alanında olmadığından hükme esas alınması doğru değildir.

Bu durumda mahkemece, alanında uzman bir makine mühendisi bilirkişiden meydana gelen trafik kazasında aracın gerçek hasar bedeli tespiti konusunda ayrıntılı, denetime elverişli rapor alınarak varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına göre uzmanlık alanı olmayan hukukçu bilirkişi tarafından düzenlenen rapora dayanarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı karşı davacı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı karşı davacı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı karşı davacı ...Ş.'ye geri verilmesine 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9907, Karar No: 2017/901, Tarih: 08.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9907 E.  ,  2017/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kaçak ağaç kesme suçundan verilen hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Tüm sanıklar hakkında kaçak emval nakli ve sanık ... hakkında izinsiz ağaç kesme suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

a) Sanıkların eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4. maddesine aykırı davranarak kaçak kestikleri orman emvalini 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesine aykırı olarak nakletmek olduğu, sanıklar hakkında ağacı kestikten sonra naklederken yakalanılması durumunda, TCK'nın 44. maddesi gereğince ağır olan kaçak ağaç kesme suçundan hüküm kurulması gerekirken, ağaç kesme suçunun yanında aynı zamanda kaçak emval nakletmek suçundan da hüküm kurularak fazla cezaya hükmolunması,

b) Suçta kullanılan ve sanık ...'e ait traktör ve römorkun müsaderesine karar verilmesi gerekirken, hakkaniyete uygun düşmeyeceği gerekçesiyle müsadereye yer olmadığına karar verilmesi,

c) Yedieminde bulunan orman emvali hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun 12. madde ile değişik 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesindeki suçun önödeme şartına bağlı olduğu düzenlenmekle, mahkemece sanıklara usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.