muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12237, Karar No: 2023/15898, Tarih: 25.10.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının Kurumun işçisi olmayıp dava dışı ... Limited Şirketi işçisi olduğunu, davacının çalıştığı 2018/532822 ihale kayıt numaralı işe ilişkin bir muvazaa tespiti bulunmadığını, bu nedenle davacının davalı ile Maden-... Sendikası arasında akdedilen toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmasının mümkün olmadığını, davalı ile davacı arasında ... ilişkisi olmadığı gibi Kurumun ihale makamı konumunda olduğunu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ücret, ilave tediye gibi alacaklara en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının doğru olmadığını, temerrüt tarihinin en erken ıslah tarihi olması gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı, buna bağlı olarak dava konusu alacaklara hak kazanılıp kazanılmadığı, uygulanması gereken faizin türü ve başlangıç tarihi ile hesaplama dönemi bakımından arabuluculuk dava şartının yerine getirilip getirilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. Maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Dairemizin 31.05.2023 tarihli ve 2023/6819 Esas, 2023/8311 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6878 Esas, 2023/7225 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6873 Esas, 2023/7220 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6871 Esas, 2023/7218 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6870 Esas, 2023/7217 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6872 Esas, 2023/7219 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6874 Esas, 2023/7221 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6875 Esas, 2023/7222 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6877 Esas, 2023/7224 Karar sayılı; 17.05.2023 tarihli ve 2023/6876 Esas, 2023/7223 Karar sayılı ilâmları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta davalı ile davacıyı çalıştıran alt işverenler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı kabul edilerek davacı işçinin baştan itibaren davalının işçisi olarak kabulü gerektiği sonucuna varılmıştır.

3. İlâmın İlgili Hukuk bölümünün (3) numaralı bendinde yer verilen, davacı da dâhil olmak üzere aynı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında aynı işte çalışan işçilerle ilgili olarak muvazaa tespitine dair kesinleşen mahkeme kararları dikkate alındığında, işbu davadaki muvazaa tespitinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

4. Muvazaanın varlığı karşısında davacının ilave tediye ücretine hak kazandığı gerekçesiyle ilave tediye ücretine hükmedilmesi yerindedir. Dosya kapsamından ilave tediye alacağı hesabına esas alınan ücret miktarının, 17.09.2019 imza ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinde öngörülen ücret zamlarına göre belirlendiği tespit edilmektedir. Ne var ki arabuluculuğa başvuru tarihi (Temmuz 2019) itibarıyla anılan toplu ... sözleşmesi imzalanmamış olup somut uyuşmazlık bakımından 17.09.2019 imza ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi hükümlerinin uygulanması mümkün değildir.

5. Mahkemece arabuluculuk başvuru tarihindeki koşullar gözetilmeksizin bu tarih itibarıyla henüz imzalanmamış toplu ... sözleşmesinde öngörülen ücret miktarı üzerinden ilave tediye ücreti hesaplanması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28984, Karar No: 2015/4175, Tarih: 26.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/28984 E.  ,  2015/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte borçluların usulsüz tebligat şikayeti ile, gecikmiş itirazlarını bir arada sundukları, mahkemece borçluların takipten 15.08.2013 tarihli hacizle haberdar oldukları, mahkemeye başvurunun ise 25.08.2013 tarihinde yapıldığı, öğrenme tarihine göre başvurunun süresinde olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

1-Borçlu şirketin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Her ne kadar şikayet dilekçesinde hakim havalesi bulunmamakta ise de, davacılar tarafından başvuru harcının 21.08.2013 tarihinde yatırıldığı görülmektedir. Keza tensip zaptı ve gerekçeli karar başlıklarında dahi davanın açıldığı tarih 21.08.2013 olarak yazılmıştır.

O halde borçlunun başvurusu süresinde olduğundan mahkemece şikayetlerin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin süreden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

2-Borçlu ...'nun temyiz itirazlarının incelenmesinde,

İİK’nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirilmesi gerekir. İcra hakimi, gecikmiş itiraz nedenlerini inceledikten sonra gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre, takibin tatilini tensip edebilir. Mazeretin kabulü halinde icra takibi durur. Aynı celse de alacaklı itirazın kaldırılmasını sözlü olarak da isteyebilir. Bu takdirde tetkikata devam olunarak icra mahkemesinde gerekli karar verilebilir.

Usulsüz tebligatta ise, İİK.nun 65. maddesine göre yapılacak incelemeden farklı olarak, tebligat usulüne uygun olarak yapılmamıştır. Bu durumda icra hakimi tebliğ işleminin 7201 Sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığını inceleyecek ve aynı kanunun 32. maddesi gereğince öğrenme tarihine göre tebliğ tarihini düzeltecektir.

Somut olayda, borçluya yapılan tebligatın şeklen usulüne uygun olduğu görülmekte olup, borçlu, tebligat tarihinde yurt dışında olduğunu iddia etmektedir.

O halde, borçlunun itirazı, İİK'nun 65. maddesi kapsamında, gecikmiş itiraz niteliğinde olduğundan, borçlunun yurda giriş çıkış kayıtları getirtilip mazeretinin sona ermesinden sonra 3 gün içinde gelip gelmediği araştırılmadan istemin süreden reddi isabetsizdir.

Somut olayda, borçluya yapılan tebligatın şeklen usulüne uygun olduğu görülmekte olup, borçlu, tebligat tarihinde yurt dışında olduğunu iddia etmektedir.

O halde, borçlunun itirazı, İİK'nun 65. maddesi kapsamında, gecikmiş itiraz niteliğinde olduğundan, borçlunun yurda giriş çıkış kayıtları getirtilip mazeretinin sona ermesinden sonra 3 gün içinde gelip gelmediği araştırılmadan istemin süreden reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3266, Karar No: 2015/4015, Tarih: 09.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3266 E.  ,  2015/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/241872

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2011

NUMARASI : 2010/283 (E) ve 2011/122 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5873, Karar No: 2018/7253, Tarih: 17.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/5873 E.  ,  2018/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın tetkikinde incelenmesi gerekli görülen 20.02.200- tarihli tek prim esaslı yaşam teklifi belgesinin okunaklı sureti ilgili yerden getirtilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17.7.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3786, Karar No: 2017/11436, Tarih: 25.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3786 E.  ,  2017/11436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Sanığın aşamalardaki beyanında, mağdurla yaşanan tartışmada yumrukla vurduğunu ancak bıçakla yaralamadığını beyan ettiği, mağdurun yaptırılan teşhis ve alınan beyanlarından, kendisini bıçaklayan şahsı teşhis edemediği, yine olayı gören mağdurun eşi, kızı ve kardeşinin de bıçakla yaralamayı gerçekleştiren şahsı teşhis edememiş olmaları karşısında, mağdurda, bıçakla yaralanma dışında meydana gelen yaraların basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilmeyeceği hususunda rapor aldırılarak, sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre, mağdurun yaralanmasına ilişkin 15/10/2007 tarihli geçici raporda, hayati tehlikenin bulunduğu belirtildiği halde, aynı tarihli ortopedi uzmanı tarafından düzenlenen kati raporda hayati tehlikeden bahsedilmemesi karşısında, mağdurun yaralanmasına ilişkin, Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'nden kati rapor aldırılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 25/09/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1169, Karar No: 2011/3350, Tarih: 29.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1169 E.  ,  2011/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/08/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29/03/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ... ve vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; dava dışı Antalya Büyükşehir Belediyesi'nin toplu taşıma kartı ihalesini alan iş adamı davacının, ürettiği kartları önce 10,00 TL, daha sonra 5,00 TL karşılığı kullanıcılara sattığı; Belediye Meclisi üyesi olan davalının, ihale nedeniyle Belediye'nin uğradığı zararı ve kullanıcılara ücretsiz satılması gereken kartların para karşılığı satılarak tüm gelirin şirkete aktarıldığını anlatarak, hem ihaleyi yapan Belediye'yi, hem de bu uygulamalarından dolayı davacıyı eleştirdiği; 30.07.2008 günlü Son Nokta dergisinin 60. sayısında kendisi ile yapılan söyleşide davacı hakkında söylediği “…Allah korkusu taşımıyor, halk düşmanı, vicdansız...” biçimindeki sözlerinin eleştiri sınırlarını aşarak davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu anlaşıldığına göre; olayın gelişim biçimi, açıklamanın tümü, söylenen sözlerin niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 2.500,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "...5.000,00..." biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...2.500,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "...270,00..." ve "...3.105,00..." biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...135,00..." ve "...3.240,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin olan 3 nolu bendinde yer alan "...272,00..." biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...137,00..." sayı dizisinin yazılmasına; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12122, Karar No: 2017/11882, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12122 E.  ,  2017/11882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3836, Karar No: 2018/5251, Tarih: 31.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3836 E.  ,  2018/5251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008 yılı Kasım ve Aralık aylarında düzenlemiş olduğu 25111-12-13-14-15-16 ve 17 seri numaralı faturaların, bu faturalar üzerinde belirtilen sevk irsaliyelerinin ve 284, 285, 286 ve 287 numaralı 4 adet müstahsil makbuzunun sahte olduğu iddia olunan davada sanığın, ‘‘belgelerin tümünün gerçek mal alısverişine dayandığını’’ savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu 2008 takvim yılına ait faturaların, müstahsil makbuzlarının ve sevk irsaliyelerinin dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suça konu olan tüm bu belgelerin asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Belgelerin zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Belgelerin sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Belgelerdeki sanığın yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını savunması durumunda, yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Belgeleri kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Belgeleri kullanan mükelleflerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen belgeleri hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, belgeleri gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

cc) Belgeleri kullanan mükelleflerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen belgeleri hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, belgeleri gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Belgeleri düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, belgeleri düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla belge düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1.  fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.