muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6927, Karar No: 2013/3771, Tarih: 18.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6927 E.  ,  2013/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Ağaç San. ve Tic.A.Ş. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Ağaç San. ve Tic.A.Ş.'nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Ağaç San. ve Tic.A.Ş.'ne yükletilmesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12706, Karar No: 2012/12528, Tarih: 26.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/12706 E.  ,  2012/12528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2004 ve 2005 yılları için ayrı ayrı 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 59. maddelerine göre iki kez 15 ay hapis cezası ve içtimaen 30 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın Batıçel Demir Çelik Nak. Mak. Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. nin yetkilisi olduğu, 2004 takvim yılında Karsaç Demir Çelik Metal San. ve Ticaret Ltd. Şti. ne ait toplam 11 adet sahte faturayı kayıtlarına intikal ettirerek KDV indiriminde kullanmasından ibaret eyleminde; aynı takvim yılı içerisinde gerçekleştirmiş olması nedeniyle fatura sayısı nedeniyle teselsül eden tek suçu oluşturacağı gözetilmeden, bir takvim yılında kullanılan sahte faturalar nedeniyle suç tarihinin vergi türüne göre takip eden yılın belirli dönemlerine sarkmasının o tarihte de ayrı bir suçu oluşturmayacağından 2005 takvim yılından dolayı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 26.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21702, Karar No: 2009/1758, Tarih: 29.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/21702 E.  ,  2009/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00 TL onama harcın mahsubuna, bakiye 1.60 TL nin temyiz edenden alınmasına, 29.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5422, Karar No: 2020/6691, Tarih: 21.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5422 E.  ,  2020/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, kadın lehine takdir edilen tazminatlar ve nafakalar ile kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ana ve babadan her biri, velayeti altında bulunmayan veya kendisine bırakılmayan çocuk ile uygun kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkına sahiptir (TMK m. 323). Kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Davalı baba ile velayeti anneye bırakılan ortak çocuk arasında mahkemece kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmin edecek yeterlilikten uzaktır. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün de düzeltilerek onanması gerekmiştir . (HMK m. 370)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkartılarak yerine “ Her ayın birinci ve üçüncü Cumartesi günü saat 10:00 'da başlayıp, pazar gün saat 18:00 da sona erecek şekilde, her yılın 1 Temmuz Saat 10:00'da başlayıp 1 Ağustos saat 18:00'da sona erecek şekilde, her yıl okulların yarıyıl tatilinin ilk haftası cuma günü saat 18.00'de başlayıp sonraki hafta cuma günü saat 18.00 de sona erecek şekilde, ayrıca dini bayramların ikinci günü saat 10.00 ile üçüncü günü saat 18.00 arasında sona erecek şekilde, her yıl babalar gününde saat 10.00 ile 18.00 arasında ve tekli yıllarda çocuğun doğum günü saat 10:00 ile 18:00 arasında baba ile 08.08.2012 doğumlu müşterek çocuk Metehan Türk'ün arasında kişisel ilişki kurulmasına” yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 21.12.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/17808, Karar No: 2021/2064, Tarih: 26.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/17808 E.  ,  2021/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi gereği hükmolunan "1 yıl" hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a.,52/2. maddelerine göre adli para cezasına çevrilirken bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarının hesaplanmasında hata yapılarak "14.600 TL" adli para cezası yerine "12.000 TL" adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetilebileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17362, Karar No: 2013/17325, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17362 E.  ,  2013/17325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucunda müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, 7.400,00 TL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu aracın İlçe Kaymakamlığı tarafından Gençlik Spor Müdürlüğü'ne tahsis edilmiş olduğunu, ancak, kaza tarihi tatil günü olup, araçla ilgili bir görevlendirme bulunmadığını, kazayı yapan sürücünün kurumla bir bağlantısının bulunmadığını, kaza sırasında araç içinde bulunan diğer kişinin dışarıdan hizmet alımı kapsamında Gençlik Spor Müdürlüğü nezdinde temizlik işçisi olduğunu, araç anahtarının bulunduğu yerden izinsiz (emniyeti suistimal, hırsızlık şeklinde) alınarak sebebiyet verilen kaza ve hasardan müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, davanın belirtilen şahısların mirasçılarına yöneltilmesi gerektiğinden, davanın öncelikle husumet yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının husumet itirazının kabulüyle davanın HMK'nun 114/1-d maddesi gözetilerek 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nun 1301.maddesinden (6102 sayılı TTK'nun 1472.maddesi) kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2918 Sayılı KTK’nun 3.maddesinde işleten “araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir" şeklinde tanımlanmıştır.

Aynı Kanunun 85. maddesinde ise "Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen bilet ile işletilmesi halinde motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar." hükmüne yer verilmiş olup, 107. maddesinde de işleten, kendisinin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerden birinin, aracın çalınmasında veya gasp edilmesinde kusurlu olmadığını ispat ederse, sorumlu tutulamayacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda; dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, davacıya kasko sigortalı araçta hasara neden olan ... plaka sayılı araç, trafikte ... Kaymakamlığı adına tescilli iken, dava konusu kazadan önce 15.9.2010 tarihli belgeye göre davalı idareye tahsis ve teslim edilmiş olup, buna göre, davalı idarenin işleten sıfatı ile kullanımında bulunduğu sırada dava konusu hasara neden olduğu ve davalının pasif husumet ehliyetinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, davalı vekili, araç anahtarının bulunduğu yerden izinsiz (emniyeti suistimal, hırsızlık şeklinde) alınarak sebebiyet verilen kaza ve hasardan müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını savunmuş ise de; aracın çalındığı iddiası ispat edilmiş olmadığından, davalının işleten sıfatıyla hasardan sorumlu olacağı da açıktır.

O halde, mahkemece işin esasına girilip, tarafların kusur oranları ve sigortalı araçta oluşan gerçek zarar miktarı uzman bilirkişi raporu ile belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 9.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11617, Karar No: 2015/421, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11617 E.  ,  2015/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/575-2012/754

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A RI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı elektrik faturaları yoluyla davalı dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide abonenin talebini reddetmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ve 47,28 TL kayıp-kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davalı da süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Esas kararın incelenmesinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla; yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4626, Karar No: 2016/2421, Tarih: 21.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/4626 E.  ,  2016/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ....) arasındaki davadan dolayı .....Asliye Hukuk Hakimliğince verilen.......sayılı hükmü onayan Dairemizin .... gün ve sayılı ilâmı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için yürütülen icra takibine karşı yapılan itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkin olup, mahkemenin davanın reddine dair kararı davacının temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu onama kararına karşı davacı vekili bu kez süresi içersinde karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddine,

2- Davacı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerine gelince; Taraflar arasındaki uyuşmazlık . ihale kayıt numaralı sözleşmeden kaynaklanmıştır. Sözleşme hukuki niteliğince yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan ve zaman bakımından uygulanması gereken mülga 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerindendir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Sözü edilen sözleşmenin 3. maddesinde yapılacak işin . olduğu, 6. maddesinde ise iş bedelinin 72.985,00 TL olduğu, 7. maddesine göre de KDV'nin ayrıca ödeneceği belirtilmiştir. Şu halde sözleşme kapsamındaki işin toplam bedeli KDV dahil 86.122,30 TL olmaktadır. Görüldüğü üzere iş bedeli anılan Yasa'nın 365. maddesi hükmü uyarınca götürü olarak belirlenmiştir. İş bedeli toptan götürü olarak belirlendiği bu gibi durumlarda yüklenici işi belirlenen fiyatla yapmaya mecburdur. Davacı yüklenici, 2 numaralı hakediş bedeli olan 32.726,47 TL'nin ödenmediğini, tahsili için yürütmüş olduğu icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Davalı iş sahibi ise savunmasında, geçici kabul tutanağında belirtilen 13 kalem eksik işlerden 13. maddede yer alan tüm merkezlere ait topraklama ölçüm değerlerini istenilen değere ulaştırılmadığını, bu nedenle iş bedelinin davacıya ödenmediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Sözleşmenin toptan götürü bedelli belirlenmesi durumunda yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan alacağının fiziki oran yöntemi uygulanarak belirlenmesi gerekir. Buna göre, gerçekleştirilen imalâtın, eksiklikler ve niteliğine göre ayıplar da dikkate alınmak suretiyle işin tamamına göre fiziki gerçekleşme oranı belirlenmeli, belirlenen bu oran götürü bedele uygulandıktan sonra yüklenicinin hakettiği iş bedeli saptanmalı, saptanan bu bedelden de iş sahibi tarafından kanıtlanan ödemeler düşülerek sonuca ulaşılmalıdır. Yukarda sözü edilen ve taraflar arasında imzalanan sözleşmede, iş bedeli götürü olarak 86.122,30 TL olarak belirlenmiştir. Yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporunda ise, davacının işi şartnamesinde belirtilen koşullarda yerine getirmediği, yapılan paratonerlerdeki ölçülen değerlerin teknik şartnamelerde uygun bulunan 10 ohm değerinden yüksek olduğu, kurulan sistemin şu anda işlerliğinin bulunmadığı, ilave topraklama tesisatının yapılması gerektiği belirtilmiştir. Bu suretle işin ayıplı olarak yapılıp teslim edildiği anlaşılmaktadır. Şu halde, paratonerlerin topraklama sistemindeki ayıplar gözetilerek, eksiksiz ve ayıpsız olarak yapılan diğer işlerin bedeli yukarda açıklanan fiziki oran yöntemi uygulanarak bilirkişi kuruluna tespit ettirilmeli, bu şekilde belirlenecek iş bedelinden davalı tarafından ödendiği ihtilâfsız olan 53.395,83 TL mahsup edilerek davacının 2 numaralı hakedişten kalan bakiye alacağı saptanmalıdır. Bu yönteme uyulmadan davacının henüz 2 numaralı hakedişi hak etmediği gerekçesiyle davanın reddi doğru olmamıştır.

Yukarda açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemeyle anlaşıldığından, Dairemizin onama kararının kaldırılarak yukarda açıklanan gerekçelerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair karar düzeltme istemlerinin reddine, 2. bent uyarınca diğer karar düzeltme istemlerinin kabulüyle Dairemizin 04.06.2015 gün 2014/ Esas ve 2015/ Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, ve temyiz kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme ve temyiz peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/35496, Karar No: 2012/23009, Tarih: 14.06.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/35496 E.  ,  2012/23009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, geçim indirimi, fazla çalışma, genel tatil, izin alacağı ile hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 17.07.1998 tarihinde çalışmaya başladığını, 1999 yılı Ağustos ayında işine son verildiğini, 01.01.2000 tarihinde tekrar başladığını, 06.06.2008 tarihinde “ya hiçbir alacağımız kalmadı diye imza atarsınız çalışırsınız, ya da bir daha işe gelmezsiniz” denilerek iş sözleşmesinin sona erdirildiğini ileri sürerek, kıdem , ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının bilgisayar sistemine geçilmesi nedeniyle işe intibak edemediğini ve işe gelmemeye başladığını, iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işyerinde bilgisayar ortamına uyum sağlayamaması ve davalı tarafın gereken eğitimi vermemesi nedeniyle davacının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hizmet süresinin ne kadar olduğu ve iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı davalı yanında iki dönem halinde çalışıp iş sözleşmesinin 06.06.2008 tarihinde davalı tarafından feshedildiğini ileri sürmüştür.

Davacıya ait hizmet döküm cetvelinden davalı yanından 24.06.2008 tarihinde çıkışının bildirildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca davalının 07.06.2008 tarihinden sonra davacının devamsızlık yaptığına dair tutanak tuttuğu da dosya içindeki belgelerden anlaşılmaktadır. Dolayısıyla mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda davacının işten ayrılma tarihinin 06.02. 2008 olarak kabul edilerek hesaplama yapılması doğru değildir.

3- Davacı iş sözleşmesinin ibraname vermemesi nedeniyle feshedildiğini ileri sürmüş, davalı davacının bilgisayar sistemine geçilmesine uyum sağlayamadığı için işten kendinin ayrıldığını savunmuştur.