muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/332, Karar No: 2024/1434, Tarih: 05.03.2024

Asli müdahil ... müdahale dilekçesinde, asli müdahil ile davacıların kardeş olup Abdulhamit Karakurt mirasçısı olduklarını, davalıların 49, 102 ve 147 parsel ... taşınmazlar üzerindeki zilyetliğini zorla ele geçirdiklerini belirterek 49, 102 ve 147 parsel ... taşınmazların miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince dava dosyaları birleştirildikten sonra yapılan yargılama sonunda, "taşınmazların tarım arazisi olduğu, taşınmazların tespitlerine esas alınan vergi kayıtları kapsamlarında kalıp zilyetliklerinin davalılar olduğu, Fatma Karakurt ve davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının malikleri ile aralarındaki ırs/akdi ilişkiyi de ispatlayamadıkları ancak 147 parsel ... taşınmazın 12 dönümlük kısmı üzerinde davacı Zeki Çelebi lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu" gerekçesiyle 49 ve 102 parsel ... taşınmazlar yönünden tüm davaların reddine, 147 parsel ... taşınmaz yönünden ise Zeki Çelebi'nin davasının kısmen kabulüne, diğer davaların ise reddine, 49 ve 102 parsel ... taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline, 147 parsel ... taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, fen bilirkişinin 30.05.2014 havale tarihli ek raporda düzenlenen krokide (A) harfi ile işaretli 12.000,00 metrekare yüzölçümündeki kısmın dava konusu parselden ifraz olunarak birliğin son parsel numarası davacı Zeki Çelebi adına, aynı tarihli kroki de (B) ile işaretli 14.000,00 metrekare yüzölçümündeki kısmın ise tespit gibi tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili, davacı ... ve arkadaşları vekili ile asli müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davacı ... ve arkadaşları vekili ile asli müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, davacı ... ve arkadaşları vekili ile asli müdahil ... vekilinin 49, 102 ve 147 parsel ... taşınmazlara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı Hazine vekilinin 102 parsel ... taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise İlk Derece Mahkemesince davacı Hazine'nin davası yönünden 102 parsel hakkında yukarı da yazılı şekilde karar verilmiş ise de hatalı değerlendirme ile karar verilmiştir. Şöyle ki, taşınmazın kadastro tespitine esas alınan 1937 tarihli 202 tahrir numaralı vergi kaydının miktarı 35 dönümdür. Taşınmazın batı ve kısmen güney yönü 97 parsel ... mera parseline sınır bulunmaktadır. İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif neticesinde vergi kaydının taşınmazı kapsadığı hususunda tereddüt bulunmayıp vergi kaydına değer verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, vergi kaydının taşınmazı 3 sınırı itibariyle kapsadığı, bu nedenlerle vergi kaydı miktar fazlasının vergi kaydının oluşum tarihinden sonra meradan açıldığını kabul etmek yerine, taşınmazın tespitte belirlenen yüzölçümü ile keşifte bildirilen malikleri adına tesciline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, fen bilirkişisinden taşınmazın ayrı ayrı tescil edilecek bölümleri gösterir ölçekli rapor ve kroki alınarak, vergi kaydının miktarı kadar yerin davalı tespit malikleri adına tesciline, miktar fazlasının ise mera olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... ve arkadaşları vekili ile asli müdahil ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle İlk Derece Mahkemesi hükmünün 49 ve 147 parsel ... taşınmazlar yönünden ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 102 parsel ... taşınmaz yönünden 6100 ... HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 ... HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 402,40 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21410, Karar No: 2017/9402, Tarih: 08.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21410 E.  ,  2017/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 6001418752 numaralı elektrik aboneliği nedeniyle 2012 Nisan-2014 Ekim ayları arasındaki düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, haksız tahsil edilen söz konusu bedellerden 2.000 TL belirsiz alacağının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve dava tarihinden sonra tahakkuk edecek faturalar bakımından kayıp-kaçak bedeli tahakkuku ve tahsilinin men edilerek muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiş, 03.02.2016 tarihli dilekçe ile talebini 28.182,44 TL'ye yükseltmiş ve 2011 yılı öncesindeki kısma ilişkin taleplerini atiye bıraktıklarını belirtmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

ONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3106, Karar No: 2023/4243, Tarih: 14.12.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3106 E.  ,  2023/4243 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1029 E., 2022/217 K.

Uyuşmazlık, ödenmeyen bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemelerine ilişkindir. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafça istinaf edilmesi sonucunda istinaf mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Kararın davalı tarafça temyiz edilmesi sonucunda, Dairemizin 07.06.2023 tarih ve 2022/2071 Esas, 2023/2234 Karar sayılı ilamı ile özetle, takip tarihi itibariyle işin kesin kabulünün yapılmadığı, alacak muaccel olmadan takip başlatıldığı, erken açılan davada davacının henüz hukukî yararı bulunmadığından, HMK’nın 114/1-h bendi uyarınca dava şartları arasında sayılan hukukî yararın bulunmadığı durumda, davanın esastan değil, HMK’nın 115/2. maddesi gereği usulden reddi gerektiği gerekçesiyle bu alacak kalemi açısından davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu alacak kalemi için de davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

Davalı vekili, 05.07.2023 tarihli dilekçesi ile Dairemizce verilen bozma ilamında “kesin kabul tarihi 15.12.2018” yazılması gerekirken sehven “15.12.2008” yazıldığı gerekçesiyle maddi hatanın giderilmesi talep edilmiş ise de, bozma ilamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde tarihin “2018” olduğunun anlaşılmasına göre maddi hata talebinin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin maddi hatanın giderilmesi başvurusunun REDDİNE, 14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7012, Karar No: 2023/11220, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7012 E.  ,  2023/11220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/204 Esas, 2023/227 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 22.03.2023 Tarihli ve 2020/140 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun Muğla ilinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Muğla Aile Mahkemesinin 10.04.2023 Tarihli ve 2023/204 Esas, 2023/227 Karar Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak ... tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin c bendi uyarınca verilen bakım tedbirinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 16.12.2020 tarihli 2020/140 Tedbir Talep sayılı ek kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, mahkemece 31.03.2021, 28.06.2021, 23.09.2021, 26.12.2022 tarihli ek kararlarıyla bakım tedbirinin devamına karar verildiği, daha sonra 22.03.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11910, Karar No: 2024/10698, Tarih: 10.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/11910 E.  ,  2024/10698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/48 E., 2023/221 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, sanık ..., katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Mahkemece gerçekleştirilen yargılama sırasında katılan mağdure hakkında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan aldırılan 25.03.2013 tarihli raporda hafif derecede zeka geriliği saptanan bu nedenle eyleme karşı ruhsal yönden kendisini savunamayıp, olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı belirtilen katılan mağdurenin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen nüfus kaydı bilgileri ile Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.07.2014 kesinleşme tarihli ve 2013/1111 Esas, 2014/527 sayılı ilamına göre 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi gereğince vesayet altına alınıp kısıtlanarak kendisine ...'un vasi olarak tayin edildiği ve adı geçen vasiye yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından, anılan kararla ilgili temyiz hakkına sahip olan vasiye gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, hükümlerin vasi tarafından temyizi halinde bununla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10404, Karar No: 2016/73, Tarih: 12.01.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/10404 E.  ,  2016/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/395849

Mahkemesi : Bayramiç Asliye Ceza

Tarihi : 15.06.2011

Numarası : 2009/19 - 2011/116

Suç : Kenevir ekme, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen karara ilişkin incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, inceleme yapılmasına yer olmadığına, gereğinin merciince yerine getirilmesine,

2- Kenevir ekme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanığın olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının ''suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme'' ya da ''daha az ceza alacağını sanma'' gibi bir amaca dayanmış olabileceği, keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18664, Karar No: 2015/41060, Tarih: 03.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/18664 E.  ,  2015/41060 K.**

* YAĞMA

* SUÇUN TAMAMLANMASI- SUÇA TEŞEBBÜS

* SANIK TEHDİTLERİNE DEVAM EDERKEN OLAY YERİNE POLİSLERİN GELMESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık, olay günü gece vakti yanında kız arkadaşı bulunan mağduru durdurarak önce sigara istediği, mağdurun olumsuz cevap vermesi üzerine "cüzdanını ver kimliğini paranı ver, yoksa seni öldürürüm” diyerek tehdit edip elini arka cebine atarak silah çıkaracakmış gibi yapıp tekrar para istemesi üzerine mağdurun elindeki dondurma poşetini vererek sanıktan kurtulmaya çalıştığı, sanık içinde iki kutu dondurma bulunan poşeti aldıktan sonra tekrar “bana para bul yoksa seni varya ....” diyerek tehditlerine devam ederken olay yerine kolluk kuvvetlerinin geldiğini gördüğü ve kaçmaya çalıştığı sırada elinde mağdura ait dondurma poşeti ile kovalamaca sonucu yakalanması şeklinde gelişen eylemde, yağma suçununu tamamlanmış olduğu gözetilmeksizin, kalkışma aşamasında kaldığından bahisle sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık C.. D.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.