muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7463, Karar No: 2014/8614, Tarih: 29.05.2014

Somut olayda, davaya konu kaza 14.5.2004 tarihinde saat 00.30'da meydana gelmiştir. Davalı aynı gece saat 04.45'te yapılan kontrolde 0.30 promil alkollü bulunmuştur. İki araçlı, maddi hasarlı, yaralamalı ve ölümlü trafik kazası meydana gelmiş olup, kaza yeri terk bildirim tutanağında davalı aracının önünde seyreden dava dışı 3.kişiye ait araca arkadan çarptığı belirtilmiştir. Yukarıda açıklanan ilkelere göre, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisi alında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir. Davalı (sanık) hakkında, taksirle ölüme sebebiyet vermek suçundan, Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/207-385 sayılı dava dosyasında açılan davada; hükme esas alınan bilirkişi ve Adli Tıp Kurumu (Ankara Grup Başkanlığı) raporlarında; davalının gece vakti, alkollü şekilde, yola dikkatini vermeden seyretmesi nedeniyle, arıza şeridinde önünde seyreden 3.kişiye ait araca arkadan çarptığı olayda 8/8 oranında tamamen kusurlu olduğu belirtilmiştir. İlgili ceza mahkemesince, sanık hakkında olayda 8/8 oranında kusurlu olduğundan bahisle mahkumiyet kararı verilmiş; hüküm derecattan geçerek kesinleşmiştir. BK'nun 53.maddesi gereğince hukuk hakimi, ceza mahkemesince tespit edilen kusur oranı ile bağlı değil ise de; ceza davasında belirlenen maddi vakıa ile bağlıdır. Bu durum da davalının, önünde emniyet şeridinde seyreden 3.kişiye ait araca arkadan çarptığının kabulü gerekir. Kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediğinin bu maddi vakıaya göre incelenmesi gerekmektedir. Bu hususta mahkemece alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; önceki bilirkişiler dışında; İTÜ gibi kurum ve kuruluşlardan seçilecek, aralarında iki tane nöroloji ve bir tane trafik uzmanının bulunduğu, bilirkişi kurulundan, kazanın ceza mahkemesinde kabul edilen oluş şekli, yol, hava, gün, davalı sürücünün olay anındaki alkol durumu (Widmark formülüne göre tespit edilerek) tanık beyanları, savunma, şikayetler, ceza dosyası ile işbu dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirilip, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında kazanın meydana gelmesinde bir başka etkenin olup olmadığının, başka unsurların da etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli denetime elverişli, önceki raporlarında irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... Sigorta A.Ş.'ne geri verilmesine 29.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13959, Karar No: 2024/11685, Tarih: 27.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/13959 E.  ,  2024/11685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/779 D.İş, 2022/779 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 20.01.2018 tarihinde karıştığı trafik kazasında, yaya olan müvekkilinin yaralandığını ve sürekli iş göremezliğe uğradığını, geçiçi iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebinde bulunduğunu açıklayarak fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 8.400,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 376.602,18 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, daha önce yaptığı başvurusunun reddine karar verilmesi nedeniyle bu başvurunun da reddine karar verilmesi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusur durumunun tespitinin gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebinden sorumlu olmadıklarını, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından yapılan bir ödeme var ise mahsubunun gerektiğini, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 olarak hesaplanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kısmen kabulü ile 250.570,08 TL sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin kabulü ile davacıya ödenmesine, geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının itirazlarının reddine, davacı vekilinin itirazının kabulüne, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi dikkate alınarak düzenlenen aktüer hesap raporu sonucu 360.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 14.230,44 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 2.371,74 TL bakıcı gideri olmak üzere 376.602,18 TL toplam tazminatın yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebinden sorumlu olmadıklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosu %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini ve poliçe limitini aşan şekilde karar verilmiş olduğunu belirtmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebinden sorumlu olmadıklarını, TRH 2010 Yaşam Tablosu %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini ve poliçe limitini aşan şekilde karar verilmiş olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri taleplerine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, başvurunun usulüne uygun olmasına, kusur raporunun oluşa uygun ve denetime elverişli olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26252, Karar No: 2024/12682, Tarih: 11.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/26252 E.  ,  2024/12682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/280 E., 2021/2484 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/595 E., 2019/244 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'nun 14.07.2015 tarihi itibariyle 634.237,39 TL vadesi gelen vergi borcunun bulunduğunu, davalının gayrimenkullerine haciz konulduğunun öğrenildiğini, davalı ...'nun ... ilçesi, ... mah 214 ada 38 parsel 1. kat 2 nolu bağımsız bölüm sayılı taşınmazı 23.12.2010 tarihinde davalı ...'a 1/3 hissesini sattığını, daha sonra 30.04.2013 tarihinde aynı taşınmazı ...'ın 1/3 hissesini ...'ya 1/3 hissesini ...'nun eşi ...'ya, 1/3 hissesini de ...'nun oğlu ...'ya sattığını, yapılan satışın günlük rayiç değerinin altında olduğunu amme borçlarından mal kaçırmak amacıyla yapıldığını, davalıların kötü niyetli olduğunu, bu nedenlerle dava konusu taşınmaz ile ilgili yapılan tüm tasarrufların iptalini dava konusu taşınmaz üzerine ihtiyati tedbir konulmasını, tüm yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davalı ... hakkında açılan davanın kendisinin 3. kişi olduğundan husumet yokluğundan reddinin gerektiğini, borçlu ...'nun 23/12/2010 tarihinde kesinleşmiş bir vergi borcunun bulunmadığını, davalının paraya ihtiyacı olması sebebiyle dava konusu taşınmazı akrabalık ve hısımlık ilişkisi bulunmayan ...'a sattığını, davalı ...'nın mal kaçırmak kastı olsa tüm malvarlığını satmasının gerektiğini, davalı ...'nin taşınmazı aldıktan sonra bahçenin ortak kullanımından kaynaklanan apartmandakiler ile sorunlarının olduğu için bu taşınmazı tekrar satmaya karar verdiğini, bu yeri satın almak için davalı ...'nun tüketici kredisi kullandığını, bu nedenle mal kaçırma amacı olmadığını belirterek açılan davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı yana yükletilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.10.2019 gün, 2015/595 E- 2019/244 K sayılı ilamı ile; "Davalı ..., vergi borçlusu davalı ...'nın oğlu, davalı ...'ın ise davalı ...'nın eşi olduğu, davacının kardeşi olan tanık ...'nun beyanlarından davalı ... ile altüst komşu oldukları, önceye dayalı bir tanışıklığın olduğu, davalı ...'nın dava konusu taşınmazı 23.12.2010 tarih 19927 yevmiye nolu satış işlemi ile davalı ...'a sattığı,daha sonra davalı ...'nin 30.04.2013 tarih 5421 yevmiye numaralı satış işlemi ile dava konusu taşınmazın intifa hakkının 1/2 hissesini ...'ya, intifa hakkının 1/2 hissesini ...'ya çıplak mülkiyetinin tamamının ise davalı ...'ya sattığı, ilk satışın davalı ... vergi borçlarının tahsilini engellemeye yönelik olduğu, davalı ...'nin davacıyla olan tanışıklığı, davalı ...'nın satış tarihi itibariyle kesinleşen vergi borçları dikkate alındığında ilk satışın ikinci satışı gölgelemek maksadını taşıdığı,davalıların davalı ... tarafından herhangi bir bedel ödenmediği hususunu kabul ederek satışın davalı ... yönünden bedelsiz yapıldığını ikrar ettikleri, intifa hakkı yönünden satış tarihi itibariyle gerçek değer ile resmi satış senedindeki bedel arasında fark bulunduğu, taşınmazın çıplak mülkiyetinin satış tarihindeki gerçek değeri ile resmi satış senedindeki bedel arasında da açık bir farkın bulunduğu, bu hususun da satışın vergi borçlarının tahsilini engellemeye yönelik yapıldığı hususunu desteklediği, her ne kadar 634.237,39 TL vergi borcu olduğu iddiasıyla dava açılmış ise de ,30/05/2019 tarihli ek bilirkişi raporu ile davalı ...'nun satış yaptığı 23.12.2010 tarihinde 385.790,11 TL asıl, 2,15 TL gecikme zammı olmak üzere 385.792,26 TL vergi borcu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalılardan ...'nun tasarruf tarihi olan 23.12.2010 tarihine kadar vergi borcunun gecikme zamları dahil 385.792,25 TL olmasına göre davalı ... tarafından, Manisa ili ... ilçesi ... Mah. 214 Ada 38 parsel 1/3 arsa paylı zemin kat 1 no'lu bağımsız bölümün 23.12.2010 tarih 19927 yevmiye nolu satış işlemi ile ...'a devrine ilişkin tasarruf ile aynı taşınmazın davalı ...'dan, intifa hakkının 1/2 hissesini ...'ya, intifa hakkının 1/2 hissesinin ...'ya çıplak mülkiyetinin tamamının ise davalı ...'ya devrine ilişkin 30.04.2013 tarih 5421 yevmiye numaralı tasarrufların 23.12.2010 olan ilk tasarruf tarihine kadar doğan ve kesinleşmiş olan vergi borcunun ulaştığı 385.792,25 TL ve ferileri ile sınırlı olarak ayrı ayrı iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2021 gün, 2020/280 E- 2021/2484 K kararı ile, "talep edilen tasarrufların (3. kişi ve 4. kişilere yapılan) tamamı için kabul kararı verildiği halde davanın kısmen kabulü şeklinde karar verilmesi ayrıca cebri icra yetkisinin tanınmasına ilişkin karar verilmeyip infaz sıkıntısı yaratılması doğru bulunmadığı bu sebeple davacı vekilinin bu husustaki istinaf talebinin yerinde olduğu, harcın, vergi borcu (tasarruf tarihindeki asıl vergi borcu ve işlemiş faizi toplamı) ve tasarruf tarihindeki gerçek değerinden hangisi az ise ona göre alınması gerektiği, mevcut davada tasarruf tarihindeki değerine göre harcın alınması gerektiği halde, vergi ceza miktarı üzerinden harç alınmasının doğru olmadığı gerekçesi ile de davacı ve davalılar vekilinin istinaf talebinin de kamu düzeni gereği kabulü ile; Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.10.2019 tarih ve 2015/595 esas, 2019/244 karar sayılı kararının, HMK'nın 353/1-b-2 nci maddesi uyarınca düzeltilmesine; yeni hüküm tesisine;

Davanın kabulü ile; davalı ... tarafından, Manisa ili, ... ilçesi, ... Mah. 214 Ada 38 parselde kain zemin kat (1) nolu bağımsız bölümün 23.12.2010 tarih 19927 yevmiye nolu satış işlemi ile davalı ...'a devrine ilişkin tasarruf ile aynı taşınmazın davalı ... tarafından, 1/2 intifa hakkının davalı-borçlu ...'ya, 1/2 intifa hakkının davalı ...'ya, çıplak mülkiyetinin tamamının ise davalı ...'ya devrine ilişkin 30.04.2013 tarih 5421 yevmiye numaralı tasarrufların 23.12.2010 olan ilk tasarruf tarihine kadar doğan ve kesinleşmiş olan vergi borcunun ulaştığı 385.792,25 TL ve ferileri ile sınırlı olarak ayrı ayrı iptaline, davacı vekiline 23.12.2010 olan ilk tasarruf tarihine kadar doğan ve kesinleşmiş olan vergi borcunun ulaştığı 385.792,25 TL ve ferileri ile sınırlı olarak cebri icra yetkisi tanınmasına

karar verilmiş," karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesi ve istinaf yasa yoluna başvuru dilekçesinde yer alan taleplerin bir kısmı yönünden karar verilmemiş olduğunu, re'sen belirlenecek nedenlerle taleplerin tümü hakkında lehe karar verilmesi gerektiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 6183 sayılı Kanun'un 24 ve devamı maddelerine göre açılmış, tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 6183 sayılı Kanun'un 24 ve devamı maddelerine göre açılmış, tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyiz edenin sıfatına göre yapılan inceleme neticesinde; tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25029, Karar No: 2015/27970, Tarih: 13.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/25029 E.  ,  2015/27970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2015

NUMARASI : 2015/155-2015/352

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21998, Karar No: 2016/484, Tarih: 19.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/21998 E.  ,  2016/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.04.2015 gün ve 195/70 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, 176 ada 10 parselin 1608,75 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaline, bu kısım üzerinde kalan ağaçların kal'i ile davalının bu yere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... ada .. parselin.. m2'lik alanı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapusunun iptaline, davalının bu alana müdahalesinin önlenmesi ile ağaçların kal'ine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir.Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda;... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü 29.12.2011 tarihli yazısında, dava konusu yerin 14.03.2011 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen 27.03.2015 havale tarihli bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesine ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.