muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14826, Karar No: 2014/25330, Tarih: 27.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14826 E.  ,  2014/25330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2013/378-2014/588

Davacı-karşı davalı, Kurum işleminin iptaline, kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline,

Davalı-karşı davacı, yersiz olarak ödenen maaşlarının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün davalı-karşı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin ve birleşen dosyada ise itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl dava yönünden davanın kabulüne, birleşen dosyada ise davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak " eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup, kanun koyuca tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içersinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının ikamet ettiği adresteki bina görevlisi ve yöneticinin eşinin kontrol memuruna verdiği ifadede, davacı ile boşandığı eşinin boşandıktan sonra aynı adreste karı koca olarak birlikte yaşamaya devam ettiklerini beyan etmesine rağmen, mahkemece bu tanıkların da beyanlarına başvurulmak sureti ile yapılan zabıta araştırmasında ve mahkemece de bizzat dinlenilen bina görevlisinin davacının eşi ile ayrı yaşadığını beyan ederek ifadelerini değiştirmelerinin izah edilebilir bir gerekçesinin bulunmaması, kontrol memurlarınca da tespit edildiği üzere davacı ile boşandığı eşinin Yasa'da belirtilen “ fiilen birlikte yaşama ” koşulunu taşıdıkları anlaşıldığından mahkemece asıl davanın reddine, birleşen dosya yönünden ise davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, asıl dava yönünden davanın kabulüne , birleşen dosya yönünden ise davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8493, Karar No: 2018/2621, Tarih: 15.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8493 E.  ,  2018/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

-K A R A R-

Davacılar vekili birleştirilen davada, davacılardan ...’nin sürücüsü olduğu araç ile seyri sırasında anayolun hemen kenarında bulunan ilköğretim okulunda öğrenim gören ... isimli öğrencinin aniden yola çıkması nedeniyle çocuğa çarpmamak için aracı yolun kenarına doğru yönelttiği, yolun kenarında bulunan ancak Nizami olmayan ve kazaya karşı önlem alınmamış... (bariyer olmaması) nedeniyle kazanın meydana geldiğini, kaza sonucu araç içerisinde bulunan ...’nin ve ...’ın öldüğünü, davacılar ... ile ...'nin ağır bir şekilde yaralandığını, yol bakım çalışmalarının yapılmamış olmasından dolayı yolun içinde bulunduğu durumdan trafik işaret ve levhalarının görünür şekilde, yerinde ve yeterli olarak yolda yer verilmemiş olmasından ve standartlara aykırı olarak dere yatağına yapılmış ve bu halde bırakılmış olan menfezden dolayı davalı ... Müdürlüğünün kusurlu olduğunu, dava konusu kazanın gerçekleştiği yerin anayol olması ve anayol kenarına ilköğretim okulu yapılmış olması, şehirler arası trafiğin bulunduğu bir anayolun hemen kenarında ilköğretim okulunun yapılmış olmasının başlı başına bir kusur olmasının, yapılması gereken işaret ve düzenlemelerin yapılmamış olması, öğrencinin tek başına anayola çıkmasını engelleyecek herhangi bir tedbir alınmamış ve görevlendirme yapılmamış olması, yoldan karşıya geçişlerde öğrencilerin güvenliği için gereken önlemlerin alınmamış olması nedeniyle davalı ... Bakanlığının kusurlu olduğunu, ...'ın kazaya karışan aracın maliki olması sebebi ile, davalı ...Ş.'nin trafik sigortacısı olması sebebi ile sorumlu olduğunu, kazanın meydana gelmesinden dolayı asli kusurun yaya/öğrenci ...’a ait olup bu zararlardan dolayı velayeten anne ve babasının sorumlu olduğunu açıklayıp maddi – manevi tazminat talebinde bulunmuştur.Davalı ..., davalı ... vekili, davalı ...Ş vekili, davalı ..., davalı ... davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, toplanan delillere göre, asıl davada davalılar ... ve ... yönünden ispatlanamayan davanın reddine, 3.437,68 TL geçici iş gücü kaybı nedeniyle maddi tazminatın davalılar .... ve ...'a velayeten ... ve ...'dan tahsiline, davacının diğer maddi tazminat talepleri yönünden vazgeçme nedeniyle bu yönde karar verilmesine yer olmadığına, 1.500,00 TL manevi tazminatın davalı ...'a velayeten ... ve ...'dan tahsiline, birleştirilen davada; davalılar ... ve ... yönünden ispatlanamayan davanın reddine, 2.282,76 TL geçici iş gücü kaybı nedeniyle maddi tazminatın davalılar .... ve ...'a velayeten ... ve ...'dan tahsiline, davacının diğer maddi tazminat talepleri yönünden vazgeçme nedeniyle bu yönde karar verilmesine yer olmadığına, 1.500,00 TL manevi tazminatın davalı ... ...'a velayeten ... ve ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar ... ve Milli Eğitim Müdürlüğü yönünden davanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedildiği halde dosyada taraf sıfatı bulunmayan bu davalılar aleyhine işin esasına girilerek karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma ilamının neden ve şekline göre davacılar vekilinin sair, davalılar ... ve ...'ın tüm

temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair, davalılar ... ve ...'ın tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılar ... ve ...'a geri verilmesine 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21081, Karar No: 2015/18032, Tarih: 12.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/21081 E.  ,  2015/18032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Aile Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2015

NUMARASI : 2013/263-2015/109

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm eşler arasındaki mal rejiminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, inceleme görevinin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 tarihli 2015/8 sayılı işbölümü kararı gereğince Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait olduğu düşünülmektedir. Ne var ki, Yargıtay Kanunu'nda 6644 sayılı kanunla yapılan ve 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik gereğince dosyanın bu Daireye değil, işbölümü uyuşmazlıklarını çözmekle görevli Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 12.10.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/9383, Karar No: 2016/11807, Tarih: 29.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9383 E.  ,  2016/11807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2015/100-2016/66

Dava, 5510 sayılı Yasa kapsamında yapılan Kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 04.01.2013 tarihinde kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Kanun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, anlaşılmıştır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı ...ve ...Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün ...'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas - 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle ...'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190.,

./..

./..

191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, 25.06.2013 tarihli ...Güvenlik Denetim Raporunda davacının evine gidildiğinde, davacının eski eşi ile birlikte balkonda oturduğunun görüldüğü ve yapılan çevresel araştırmada davacı ile eski eşinin boşandıklarının bilinmediğinin tespit edildiği, adres kayıt sisteminin incelenmesinde, davacı ile eski eşinin aynı binada altlı üstlü oturduklarının anlaşıldığı, davacının ikamet adresinde elektrik ve su aboneliğinin eski eş adına kayıtlı olduğunun belirlendiği, bu haliyle davacı ve eski eşinin birlikte yaşadığının tüm dosya kapsamına göre sabit olduğu nazara alındığından, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1951, Karar No: 2016/3025, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1951 E.  ,  2016/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişilerin huzur ve sükûnunu bozmak ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/450 esas, 2015/107 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 02/09/2015 tarihli ve 2015/791-485 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/09/2015 tarihli ve 2015/1137 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 07/01/2016 gün ve 94660652-105-34-13633-2015-E.282/965 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/09/2015 tarihli ve 2015/1137 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11714, Karar No: 2024/4565, Tarih: 22.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/11714 E.  ,  2024/4565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/115 E., 2019/429 K.

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü

5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasa'nın değişiklik öncesindeki 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı gözetilerek yapılan incelemede;

S.S. Denizli Merkez Üzerlik Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin yönetim kurulu üyesi olan sanıklar hakkında kooperatife ait mal, nakit ve alacaklardan toplam 26.515,34 TL'nin uhdelerinde bulunduğu iddiasıyla zimmet suçundan açılan kamu davasında; Dairemiz tarafından yapılan bozmalar sonrasında Mahkemece alınan bilirkişi raporlarında sanıkların uhdesinde para bulunmadığı, kooperatif muhasebe kayıtlarının uyumlu olduğu tespitlerine yer verilmiş ise de; raporlarda kooperatifin stok durumunun dikkate alınmadığı oysa Tarım ve Köy İşleri Bakanlığının 25.03.2010 tarihli ve 16/23-22 sayılı kontrolör raporunda kooperatifin ticari faaliyetinin Haziran 2009'da bittiğinin, tüm yem stoklarının dağıtıldığının, Nisan 2009 tarihinde devretmesi gereken 215 çuval yemin stokta olmadığının, aradaki açık miktarının geçmiş aylardan devam ettiğinin belirtildiği, keza kooperatifin mal varlığı olup olmadığının araştırılması amacıyla 03.02.2010 tarihinde düzenlenen tutanakta Üzerlik Köyüne gidildiğinde kooperatifin hiç bir stoğunun bulunmadığının tespit edildiği, sanık ...'ın kontrolöre verdiği 04.02.2010 tarihli ifadesinde görevi bıraktığında 100 çuvala yakın yem bulunduğunu daha sonra bu yeme ne olduğunu bilmediğini beyan ettiği, fiilen depoda bulunması gereken fakat gerçekte olmadığı anlaşılan yem stoğu da nazara alınarak, 03.01.2010 tarihli tutanağı düzenleyen teknisyen .....ve kontrolör.....'un beyanlarına başvurulması, Mahkemece alınan bilirkişi raporları, fiilen depoda bulunması gereken yem miktarı ve muhasebe kayıtlarını birlikte değerlendiren yeni bir bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Gerekçeli karar başlığına katılan ... ve Orman Bakanlığının yazılmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-b madde-fıkra ve bendine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.