muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2263, Karar No: 2018/5138, Tarih: 10.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2263 E.  ,  2018/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 30.05.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; YEŞİLOVA Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2015 gün ve 2015/86 esas, 2015/132 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 esas, 2018/135 karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 esas, 2016/42 karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2008 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında, hükmün 2. fıkrasında 375 TL adli para cezasına hükmedildikten sonra, 4. fıkrada "Sanığa verilen adli para cezasının her gününün sanığın ekonomik ve sosyal durumu dikkate alınarak TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca 20,00.-TL ile çarpılarak sanığın neticelen 375,00.-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının çıkartılması ve hükmün sonuç cezanın belirlendiği 3. fıkrasından sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 6.000,00 TL ve 375.00 TL adli para cezaları üzerinden infazı ile adli para cezalarının 20 ay eşit taksitle tahsiline" ibaresinin eklenmesi ve TCK 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8. fıkrasının çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10416, Karar No: 2017/7001, Tarih: 28.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/10416 E.  ,  2017/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava bakımından davacı, ölüm aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylığının tedbiren devamına, almış olduğu aylıklardan dolayı Kuruma borçlu olmadığının tespitine,

Birleşen davalar davacı Kurum ise; yersiz olarak ödenen ölüm aylığının yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, 2014/802 Esas ve 2015/327 Esas sayılı davaların kabulüne, birleşen 2015/410 Esas ve 2015/180 Esas sayılı davaların reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı birleşen davaların davacısı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı tespit edilen davacının, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne, birleşen Kurum davalarının reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Davacı ...'in eşi ...'dan 08/05/2002 tarihinde boşandığı, 1971 yılında vefat eden babasından dolayı yetim aylığı aldığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 21/10/2014 tarih ve 215 sayılı rapora göre davacının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak Kurumca 01.11.2008 - 21.10.2014 tarihleri arası yapılan 8.807,50 TL yersiz sağlık ödemesi ve 60.529,64 TL aylık ödemesi ve işlemiş faizinin borç çıkarıldığı, ... İş Mahkemesinin 2015/327, 2015/410 ve 2015/180 esas sayılı dosyalarının bu dosyayla birleştirildiği, 2015/410 E. ve 2015/180E. sayılı dosyaların SGK tarafından 01.11.2008 - 21.10.2014 tarihleri arası yapılan 8.807,50 TL yersiz sağlık ödemesi ve 60.529,64 TL aylık ödemesi ve işlemiş faizi için açılan alacak davaları olduğu, 2015/327E. sayılı dosyanın ... tarafından 8.807,50 TL yersiz sağlık ödemesi çıkarılması işleminin iptali için açılan dava olduğu, 17/02/2015 tarihli polis tutanağında; ... Mah. .... Sok.No:9/2 ... adrese gidildiği, 3 aydır başka bir şahsın burada oturduğu, çevreden yapılan soruşturmada ..., eşi ... ve çocuklarından ... ‘un 2,5 yıl önce bu adrese yerleştikleri bu sürede burada yaşadıkları , 3ay kadar önce ... Mahallesindeki Tokilerden ev alarak taşındıklarının tutanak altına alındığı, 18/02/2015 tarihli polis tutanağında; .... Sok.

No:21/8 adresinde, apartmanda ve çevrede araştırılma yapıldığı, şahısların boşandıkları 08/05/2002 tarihinden öncesi ve sonrası birlikte yaşadıkları,ve 3 yıl önce adresten taşındıklarının tutanak altına alındığı, 21/10/2014 tarih ve 215 sayılı Denetmen Raporunda; ... mahallesindeki adrese gidildiği yapılan çevre soruşturmasında davacı ve eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği denilerek başka delil sunulmadığı, raporun yetersiz olduğu davacı ve eşinin 2007 yılında aynı sandıkta oy kullandıkları, davacının eşi ...nın Kurumdan gelen ...’ya ait hizmet dökümündeki adresinin “.... Sok. No:21/8” ... (...’in 2007-2012 arası mernis adresi) olduğu, aslında dosyada birlikte yaşama olgusunu gösteren güçlü delillerin bulunduğu, ancak yetersiz denetmen raporu nedeniyle ispat için toplanan delillerin yeterli olmadığı, anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; denetmen raporu birlikte yaşama olgusunu ispatlamak için yeterli değildir. Ancak bu hususun aksi de Mahkemece tereddüte yer vermeyecek şekilde ortaya konulamamıştır. Tarafların 2002 yılında boşanmalarına rağmen 2007'de aynı sandıkta oy kullanmaları, davacı eşinin işyeri bildirgesinde davacının adresini göstermesi gibi, dosyada Mahkeme kararının aksini gösterir deliller bulunmakla birlikte, yetersiz denetmen raporunun içeriğinin, araştırma koşulları ve başvurulan tanık beyanları irdelenmek suretiyle teyide ihtiyacı bulunmaktadır. Bu durumda Mahkemece yapılacak iş; raporu düzenleyen denetmenin ifadesine başvurarak araştırmayı genişletmek ve ulaşılacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29168, Karar No: 2018/7852, Tarih: 10.07.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/29168 E.  ,  2018/7852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Belediyesi tarafından kurulan spor kulübünde 2008-2009 sezonunda tekerlekli sandalye basketbol takımında oynadığını, hakettiği sözleşme ücreti ve harcırah bedelinin ödenmediğini ileri sürerek; fazlaya dair haklarını saklı tutarak 50,00 TL harcırah bedeli ile 8.000,00 TL sözleşmeden kaynaklı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi Başkanlığı, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini dilemiştir.

Davalı ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulubü, cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, ... Belediyesi hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalı bakımından ise ispatlanamadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile sözleşmeden kaynaklanan ücret alacağının ve hakettiği harcırah bedelinin tahsilini istemiş, davalı ... ise davacının belediye çalışanı olmadığını, diğer davalı spor kulübünün ayrı bir tüzel kişiliğinin olduğunu savunarak davanın husumetten reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının sözleşme imzaladığı spor kulübü ile davalı ... Belediyesi arasında hukuki ve fiili irtibat bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Davacının basketbol sporcusu olarak çalıştığı, sporcuların antremanlarını yaptıkları yerin temininin ... Belediyesi tarafından sağlandığı, davalı spor kulübü ile spor kulübü iktisadi işletmesinin ... Belediyesine ait olduğu, böylece davalılar arasında hukuki ve organik bağ bulunduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle de sözleşmede kararlaştıran ücretin ödenmesinden davalı ... Başkanlığınında sorumlu tutulması gerekmektedir. Hal böyle olunca, davalı ... Belediyesi hakkında da işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Öte yandan; sözleşmeden kaynaklı ücret alacağının reddine dair kurulan kararın da yerinde olduğu söylenemez. Sporcu sözleşmesinin ve ödemelerle ilgili belgelerin dosyaya sunulmadığı ve bu suretle de sözleşmeden kaynaklı alacağın ispatlanamadığı gerekçesi ile anılan bu talep reddedilmiştir. Gerçekten de, dosyaya yazılı bir sözleşme sunulamamıştır. Ancak, davacı aynı zamanda federasyon kayıtlarına da dayanmış olup, kayıtların getirtilmesi, davacı sporcunun belirtilen sezonda müsabakalara katılıp katılmadığının açıklığa kavuşturulması, müsabakalara katıldığının anlaşılması halinde, verilen hizmetin karşılığının belirlenmesi amacıyla dosyanın bilirkişiye tevdii ile sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18120, Karar No: 2015/2123, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18120 E.  ,  2015/2123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/766-2014/346

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılara resmi birim fiyatı uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek bedel tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca açılan davada belirlenen bedel esas alınarak emsal kayıtları getirtilip inceleme yapılmadan soyut ifadelerle değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36755, Karar No: 2015/14767, Tarih: 19.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36755 E.  ,  2015/14767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelme diği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, şikayetçinin temyiz iste- minin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1315, Karar No: 2011/19390, Tarih: 03.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1315 E.  ,  2011/19390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlu sigorta şirketi hakkında, Sincan 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/2461 Esas sayılı takip dosyası ile Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2008/145 Esas sayılı takip dosyasında üçüncü şahsa sigorta şirketi tarafından ödenmeyen 10.102,73 YTL alacağın tahsili için icra takibine geçilmiş ve borçluya örnek 7 no'lu ödeme emri tebliğ edilmiştir. Borçlu tarafından İİK'nun 62/1. maddesinde öngörülen 7 günlük süre içerisinde icra dairesine başvurularak borca itiraz edildiği görülmektedir. Borçlunun itiraz dilekçesinin incelenmesinde; Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2008/145 Esas sayılı dosyasına 104.480,00 YTL yatırılıp, bu dosyanın alacaklı vekilinden anılan borçla ilgili ibraname alındığı, bu nedenle herhangi bir borcun bulunmadığı bildirilmiştir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliğ tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir."

Somut olayda,  alacaklı tarafça İİK'nun  68. maddesi kapsamında bir belgenin dosyaya sunulmadığı gözetilmeksizin itirazın kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6899, Karar No: 2011/12790, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6899 E.  ,  2011/12790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Boya Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. ile davalılar ... ve ... aralarındaki dava hakkında İnegöl 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.12.2009 gün ve 2009/257 - 2009/607 sayılı hüküm dairemizin 07.03.2011 gün ve 2010/6769 – 2011/1997 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 185,00.-TL para cezasının davalı ...'tan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11824, Karar No: 2013/12176, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11824 E.  ,  2013/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, elektrik abonesi olan davalının kullanmış olduğu elektrik için düzenlenen faturaya yansıtılan kayıp kaçak bedelinin alınmaması gerektiğinden bahisle yaptığı başvuru üzerine ... Kaymakamlığı ... Başkanlığı tarafından talebin kabulüne karar verildiğini, oysa alınan bedellerin mevzuata uygun olduğunu, verilen hizmet karşılığında tahakkuk ettirildiğini ve maliyet kalemlerinin ayrıştırılması nedeniyle faturalara yansıtıldığını bildirerek ... Kaymakamlığı ... Başkanlığı'nın 28/08/2012 tarihli kararının iptalini istemiştir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 28/08/2012 tarihli ... Kaymakamlığı ... Başkanlığı kararı yerinde görülerek, kaçak elektrik kullananların yakalanması ve takibi ile denetlenmesindeki aksaklıklar nedeni ile oluşan kaybın kaçak kullanımı olmayan tüketiciye yüklenmesinin hakkaniyete aykırı olduğu, suç olarak düzenlenen eylem nedeni ile oluşan zararın tüketiciden tahsilinin adil olmadığından bahisle açılan davanın reddine karar verilmiş, söz konusu hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen ... Kaymakamlığı ... Başkanlığı'nın 28/08/2012 Tarih ve 2012/349-687 sayılı kararında; davalı tüketicinin bugüne kadar ödemiş olduğu kaçak kullanım bedellerinin tarafına iadesini ve sözkonusu fazla kesintilerin bundan sonraki faturalarına yansıtılmamasını talep ettiği, ... Kaymakamlığı ...nin 28/08/2012 Tarih ve 2012//349-687 Sayılı kararında ise; abonelik sözleşmesinin hukuka aykırı olmaması ve tüketici aleyhine dengesizlik yaratmaması gerektiği, kayıp-kaçak elektrik bedelleri ile ilgili

yapılan işlemde eylem zarar ilişkisi, suçun bireyselliği ilkelerine riayet edilmemesi ve tahakkuk ücretlerinin gerekçesini ... kararına dayandırmaya çalıştığı, ancak sözleşmelerin tüketici aleyhine bir dengesizliğe sebep olmaması gerektiğinden yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup, tüketici talebinin kabulüne, tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine hükmolunduğu anlaşılmıştır.