muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7693, Karar No: 2019/2256, Tarih: 21.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/7693 E.  ,  2019/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile imzalanan devre tatil sözleşmesi gereğince, ... İlçesi, ... mevkiinde bulunan 911 ve 1139 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ... Tatil Sitesinde G bölgesinde bulunan 301 kapı nolu evin 15 nolu döneminin ve E bölgesi 175 kapı nolu evin 8 nolu döneminin devre tatil hakkına sahip olduğunu, davalının sözleşmenin 12. Maddesine aykırı olarak, dönemlerini 3. Kişilere kiraya vermeye engel oldukları gibi, kendisinin kiraya verip bedel ödemediğini, keyfi olarak yıllık aidatları fahiş belirleyerek 2005 ve 2006 yılı duyurularında belirlenen aidatların ödenmemesi durumunda kendisine ait kira bedellerinden kesinti yapılacağının bildirildiğini, bu şekilde 2005, 2006, 2007 ve 2008 yıllarında tesise alınmadığını, en son yaptığı 28.12.2005 tarihli duyurularla da çok düşük bedellerle devreleri geri alabileceğini bildirdiğini ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak, 2005, 2006, 2007 ve 2008 yıllarında tesisten yaralandırılmadığından her yıla tekabül eden 1.000'er TL.nin ve 2009 yılı da dahil olmak üzere bakiye yıllara tekabül eden sözleşmenin feshi ile, bu yıllara karşılık gelen bedellerin denkleştirici adalet ilkesi gereğince ulaştığı değer belirlenerek şimdilik 1.000,00-TL.nin yasal faizi ile ödetilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, davacı devreciden talep edilen yenileme katkı bedellerinin hukuka uygun olduğunun yargı kararları ile kesinleştiğini, yine sözleşmenin 10.maddesine göre belirlenen devre servis bedellerinin de mevzuata uygun olduğunu, devrecilerin tatil haklarını kullanabilmeleri için yenileme katkı bedeli ve devre servis bedellerini ödemeleri gerektiğini, kullanımı kendilerine bırakılan devrecilerden devre servis bedeli alınmadığını ve kira bedellerinin ödendiğini, tatil haklarından yararlanmalarına engel olunmadığını, kaldı ki, sözleşmeyi feshetmek isteyen devrecilere devrelerinin satın alınabileceğinin bildirildiğini aksi halde davacı isteklerine göre fesih koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tatil bedellerine ilişkin isteğin reddine, devre tatil sözleşmelerinin feshine, sözleşme bedellerinin denkleştirici adalete göre ulaştığı tazminattan 1.000,00-TL’nin dava, 41.640,00-TL’nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, dair verilen karar Dairemizin 26/05/2016 tarihli ve 2015/34932 E.-2016/13605 K. sayılı ilamıyla “ ...(1)... ekonomik etkenlerden tüfe artışlarının ve mevduat faiz artış oranlarının neye göre hesaplandığı mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundan anlaşılamamaktadır. Öyle ki, tüfe/üfe artışlarının Türkiye İstatistik Kurumu verilerinden, mevduuat faiz oranlarının da Türkiye Merkez Bankası verilerinden yararlanılarak belirlenmesi gerekir. Yine ekonomik etkenlerin benzer dosyalardaki bozma ilamında da sınırlı tutulmadığı gözetildiğinde, tüfe ve üfe artış oranlarının, asgari ücretin yanında memur maaş artış oranlarının ve dolar yanında diğer döviz kurlarındaki artış oranlarının da hesaba katılması gerekir. Mahkemece bu yönlerde eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. (2) Davacının sözleşme bedelini peşin ödemediği bakiye bedele ilişkin taksitlendirme yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece, denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplama yapılırken sözleşme bedelleri peşin ödenmiş gibi hesaplama yapılmıştır. Bu nedenle, her bir taksidin ödendiği tarihler dikkate alınarak alım gücü değerinin ne olabileceği konusunda yukarıda açıklanan ilke ve esaslar dahilinde inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönleri göz ardı ederek yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir...” gerekçesiyle bozulmuş ve mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde 2005-2008 devre tatil hakkından yararlanmadığı için talep edilen 1.000,00-TL maddi tazminat talebinin reddine, Davacının taraflar arasındaki (10.07.1990 tarih 2822 sayılı ve 27.07.1991 tarih 4121 sayılı) devre tatil sözleşmesinin iptali talebinin kabulü ile 1.000,00-TL'nin dava tarihinden ıslah tarihine kadar yasal, ıslah tarihi olan 06/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ayrıca 25.448,36-TL'nin ıslah tarihi olan 06/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının H bölgesi 301 kapı nolu 15.dönem için 10.07.1990 tarihinde imzaladığı devre tatil sözleşmesi ile sözleşme bedelinden, 9.800.000,00-TL.nin 5.000.000,00-TL si peşin ve bakiyesi 4.800.000,00-TL.nin 30 ayda ödeneceğinin, E bölgesi 175 kapı nolu, 8.dönem için 27.7.1991 tarihinde imzaladığı devre tatil sözleşmesi ile sözleşme bedeli 20.000.000,00-TL.nin peşin ödeneceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, sözleşmenin feshi ile dava tarihinden sözleşme sonuna kadar bakiye süreye karşılık gelen bedelin denkleştirici adalet ilkesine göre ulaştığı değer hesaplanırken tüfe, üfe, banka mevduat faizi, cumhuriyet altını, külçe altın, asgari ücret, memur maaş artış oranı, euro ve dolar baz alınarak, tüfe ve üfe; cumhuriyet altını ve külçe altın; asgari ücret ve memur maaş artışı; euro ve dolar kalemlerinin ayrı ayrı ortalaması alınıp 4 kalem bedel bulunduktan sonra 5. kalem olarak mevduat faizi de değerlendirmeye alınıp toplam bedelin 5’e bölünmesi sonucu ulaşılan değere karar verildiği anlaşılmaktadır. Ancak, denkleştirici adalet ilkesi hesaplanırken bozmada bahsi geçen tüfe, üfe, banka mevduat faizi, cumhuriyet altını, külçe altın, asgari ücret, memur maaş artış oranı, euro ve dolar olarak 9 kalem değerin ortalaması alınarak bulunan 11.01.2017 havale tarihli ilk bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 452,00 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11167, Karar No: 2017/11808, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11167 E.  ,  2017/11808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12273, Karar No: 2025/3386, Tarih: 24.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/12273 E.  ,  2025/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/671 E. 2018/621 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanığın, yöntemine uygun ihtarlı tebliğe karşın, temyiz nedenini içeren gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13140, Karar No: 2013/15728, Tarih: 09.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/13140 E.  ,  2013/15728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin kardeşi olan davalıya çeşitli keşide tarihlerini taşıyan, toplam 129.000,00 TL tutarlı teminat çekleri verdiğini, davadışı bankadan kredi alması için bu çeklerin davalıya teslim edilmesine rağmen iade edilmeyip müvekkili aleyhine icra takiplerine konu yapıldığını belirterek çeklerden ötürü davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacı yanca çeklerin teminat amacıyla verildiğine dair iddianın kanıtlanamadığı ve davacının davalıya yemin de teklif etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2012/6726 E. 14825 K. sayılı 10/10/2012 tarihli ilamıyla davacının davasını yazılı delille kanıtlayamamış ise de, dava dilekçesi ve delil listesinde “her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayandığı gözetilerek davalıya yemin teklif hakkının hatırlatılıp sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş davacı tarafa yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılması üzerine davalıya yemin teklifinde bulunduğu ancak davalının yapılan ihtara rağmen duruşmada hazır bulunmayarak yeminden kaçındığı ve böylece iddiasını yasal delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilerek davaya konu edilen toplam 129.000,00 TL tutarlı yedi adet çekten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde davalı vekilince sunulan ve karar tarihi olan 28.03.2013 tarihinde mahkeme yazı işleri müdürüne havale ettirildiği görülen mazeret dilekçesi ekinde müvekkili ...'nın aynı gün rahatsızlığı nedeniyle hastaneye başvurduğu, lenfanjit teşhisi konulduğu ve tedavisinin 29.03.2013'te biteceğine dair doktor raporunun olduğu ve bu nedenle yemine icabet etmediği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında mahkemece davalı vekili tarafından sunulan davalı asilin mazeretini bildiren mazeret dilekçesi ve ekli belge üzerinde durularak davalıya yeniden usulüne uygun meşruhatlı yemin davetiyesi tebliğ ettirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7046, Karar No: 2012/6452, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7046 E.  ,  2012/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.01.2008 gün ve 2005/935 Esas, 2008/9 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı ... Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin zorunlu vekilin sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen ... Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure...'in davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...'in katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra katılan mağdure vekilinin temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Mağdurenin özetle aşamalardaki; sanığın, kendisinin okul önünde servis beklediği sırada; yanına gelerek telefon ve kartvizitini verip aramasını istediği, olumsuz cevap vermesi üzerine de o zaman pazar günü buluşalım, olmadığı takdirde cumartesi günü buluşalım dediği, sonrasında da aynı okulda öğrenci olan oğlu ... vasıtasıyla telefonla kendisine ulaşarak dolaşma teklifinde bulunduğu ve her defasında da reddettiği, olay sonrasında bu durumu tanık olarak dinlenen okul müdürü ...'e ve babası olan tanık ...'e anlatması şeklindeki istikrarlı beyanları ve tanıklarca da bu hususların doğrulanması karşısında ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 06.06.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY
Yargıtay — Esas No: 2006/3812, Karar No: 2006/12886, Tarih: 21.11.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/3812 E.  ,  2006/12886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı 1.1.1989-4.4.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğunun ve 30.11.2004 tarihinden itibaren ...'dan yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine;

2- Dava, davacının 1.1.1989-4.4.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun ve 30.11.2004 tahsis talep tarihi itibariyle ...'dan yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.1.1985-4.4.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun ve 30.11.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 25.5.1989 tarihinde davalı ... tarafından düzenlenen bildirge ile 1.6.1989 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak resen kayıt ve tescil edildiği, 4.7.1989 tarihinde verdiği terk bildirgesi üzerine sigortalının başlangıç tarihinden itibaren iptal edildiği, prim ödemesinin bulunmadığı, 1.1.1989 tarihinde ise ...'ca 2925 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak kayıt ve tescil edilip 31.12.2003 tarihine kadar 2925 sayılı Yasa'ya tabi, 15.1.2004-30.11.2004 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa'ya tabi tabi zorunlu sigortalı olduğu, 1.11.1972-1.7.1974 tarihleri arasındaki askerlik süresini borçlandığı ve 30.11.2004 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, davacının ... Odası kaydının 1978-4.4.2000 tarihleri arasında olduğunun ... tarafından tesbit edilmesi üzerine 1.1.1986- 4.4.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak kabul edilip prim borcu çıkarılması üçerine ...'ca 1.1.1989-4.4.2000 tarihleri arasındaki 2925 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığı iptal edilerek yaşlılık aylığı tahsis talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasa'nın 1.3.3006 tarihinde yürürlüğe giren 5458 sayılı Yasa ile değişik Ek 19. maddesi karşısında mahkemece davacının 2925 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığına geçerlilik tanınması yerinde ise de davacının 2925 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığı 1.1.1989 tarihinde başladığı halde sigortalılık başlangıç tarihini geriye götürecek şekilde 1.1.1986 tarihinden başlatılmış olması, 2925 sayılı Yasa'nın 22. maddesi uyarınca yaşlılık aylığı kurumdan yazılı istekte bulunulan 30.11.2004 tarihini takip eden aybaşı olan 1.12.2004 tarihinden itibaren başlatılması gerekirken 30.11.2004 tarihinden başlatılmış olması ayrıca davalı kurum harçtan muaf olduğu ve bu durum mahkemenin de kabulünde olduğu halde davacının dava açarken yatırdığı toplam 13.20 YTL harcın yargılama giderleri içine katılarak davalı kurumdan tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 1-1. nolu bendinde yazılı olan " 1.1.1986 " tarihinin çıkarılarak yerine " 1.1.1989 " tarihinin yazılmasına, 1.4 nolu bendindeki " 30.11.2004" tarihinin çıkarılarak yerine " 1.12.2004" tarihinin yazılmasına, 4 nolu bendindeki "13.20 YTL " rakam ve sözcüklerinin çıkarılmasına, aynı bentteki " 136.90 YTL" rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine " 123.70 YTL " rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 21.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4114, Karar No: 2020/693, Tarih: 21.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/4114 E.  ,  2020/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemeler : İZMİR 1. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-) Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun’un tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

2-) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)Hükümden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığın İzmir Çocuk Ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan 05.05.2014 tarihinde tahliye olmasını müteakiben İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13.10.2014 tarihinde tebliğ olunan çağrı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk ihtarata uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1672, Karar No: 2013/2886, Tarih: 25.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1672 E.  ,  2013/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı tedbir nafakası (TMK.md.197) ve aile konutuna şerh verilmesi (TMK.md.194) istemlerine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9847, Karar No: 2017/11619, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9847 E.  ,  2017/11619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.