muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10952, Karar No: 2016/14225, Tarih: 08.12.2016

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.Görevle ilgili konularda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere, dava konusu abonelik ticarethane aboneliğine ilişkin olduğundan uyuşmazlık; ticari mahiyette olup,davanın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, o yerde ayrı bir Ticaret Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılacağına karar verilerek, Ticaret Mahkemesi sıfatıyla davaya bakılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde Asliye Hukuk Mahkemesi olarak işin esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/799, Karar No: 2021/15129, Tarih: 06.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/799 E.  ,  2021/15129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı süresi içerisinde iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I- Oluş ve dosya kapsamına göre sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay günü, ... Gençlik ve Spor Müdürlüğü kompleksinin, etrafı demir korkuluklarla çevrili bahçesinde bulunan ...Afad şubesine ait 105 adet alüminyum boruyu çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h bendine uyduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

II- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ...Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2013/363 Esas 2013/747 Karar sayılı hükmünün, kasten yaralama suçundan hükmedilen doğrudan 3.000 TL adli para cezasına ilişkin ve kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamın da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 06.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14191, Karar No: 2013/16938, Tarih: 28.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14191 E.  ,  2013/16938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, ayrı yaşamada haklılık iddiasına dayalı olarak davacı için aylık 3.000 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı lehine aylık 700 TL tedbir nafakası tayini cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197. maddesi gereğince tedbir nafakasına hükmolunması için davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlaması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı tarafından davacı eşi aleyhine .....sayılı dosyası ile boşanma davası açıldığı davacı lehine aylık 600 TL tedbir nafakasına hükmolunduğu 13/03/2012 tarihinde .... sayılı karar ile davanın reddine karar verildiğini, kararın temyiz edilmeyerek 10/05/2012 tarihinde kesinleştiğini tedbir nafakasının da kararın kesinleşmesiyle sona erdiği tespit edilmiş, tarafların halen ayrı yaşadıkları davacının davalıya ait konutta oturmaya devam ettiği, anlaşılmıştır.

Ancak; Türk Medeni Kanunu'nda eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.

Somut olayda yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında; davalının halihazırda işsiz olduğu, aylık 1.200 TL kredi taksidi ödediği, anne babasıyla birlikte oturduğu, 1972 doğumlu ve lise mezunu olduğu, emekli olan birlikte yaşadığı anne ve babasının katkılarıyla geçimini temin ettiği, davalıya ait evde aile konutu şerhiyle davacının oturmakta olduğu; davacının ise 1971 doğumlu olup, .... kaydının bulunduğu, üniversite mezunu olup 42 yaşında bulunduğu, tek başına, eşine ait aile konutu şerhi konulmuş evde kaldığı anlaşılmıştır.

....

....

O halde, mahkemece tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalının gelir düzeyi ile birlikte yaşarken davalının eşine sağlamış olduğu yaşama standardı nazara alınarak; davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde, ....nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yargılama sürecinde işsiz olan davalı yönünden aylık toplam 700,00 TL nafaka ödemesine karar verilmek suretiyle, davalının geliri ile mütenasip olmayacak şekilde fazla nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13716, Karar No: 2013/15933, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13716 E.  ,  2013/15933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalılardan Kozlu Belediye Başkanlığına ait, Amele Birliği Çalışanları Sitesi Yönetimi tarafından 3 metre yükseltilen istinat duvarının çökmesi sonucu kullanılamayacak derecede hasarlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.000,00 TL hasar tazminatının 29.01.2010 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, kazaya yol açan isnat duvarının çatladığı ve yıkılma tehlikesi bulunduğu tespit edilip gerekli güvenlik önlemleri alındığı halde davacının kapatılan yola güvenlik tedbirlerini ihlal ederek aracını park ettiğini, duvarın kendileri tarafından üç metre olarak yapıldığını ancak diğer davalı tarafından 5 metreye yükseltildiğini ve yer kazanmak amacıyla düz hale getirildiğini belirtip kusur ve hasara itiraz ederek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Çalışanları Sitesi Yönetimi vekili, kusura itiraz ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 730,00 TL zarar bedelinin her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen, 2.920,00 TL diğer zarar bedelinin ise davalı ...’den 29.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava belediye tarafından inşa edilen istinat duvarının çökmesi sonucu davacıya ait araçta meydana gelen araç hasarının tazmini istemine ilişkindir.

Davacı davalı ... Başkanlığını hizmet kusuru nedeniyle dava etmiştir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediyeler, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzelkişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur. O halde mahkemece, adli yargının yargı yolu bakımından görevsiz bulunması nedeniyle davalı ... yönünden dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Başkanlığına geri verilmesine 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3486, Karar No: 2019/5095, Tarih: 08.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/3486 E.  ,  2019/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde kullanımını kolaylaştırma ve yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma suçlarından suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair...10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/217 esas, 2015/83 sayılı kararını müteakip,...2. Çocuk Mahkemesinin 14/06/2015 tarihli ve 2015/509 esas, 2015/338 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesini müteakip ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı üzerine,...10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 09/07/2015 tarihli ve 2015/759 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; T.C. Anayasasının 37. maddesinde, "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde, "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde, "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde, "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde, "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesindeki, "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanunun geçici 1. maddesinde, "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerii

devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde, "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde, "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar (Yüksek) Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar (Yüksek) Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden...2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 08/04/2019 tarihli ve 94660652-105-34-2133-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozmaya konu...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen kesin nitelikteki karar sonrası...10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17/01/2017 tarihli ve...2. Çocuk Mahkemesince verilen 28/03/2017 tarihli kararların hukuki değerden yoksun oldukları gözetilerek yapılan incelemede; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09/07/2015 tarihli ve 2015/759 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 08/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz İşl. Md. M/Ç
Yargıtay — Esas No: 2021/16087, Karar No: 2023/8799, Tarih: 25.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16087 E.  ,  2023/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/24 E., 2016/35 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.07.2011 tarihli ve 2011/45 Esas, 2011/268 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 13.11.2014 tarihli ve 2013/523 Esas, 2014/12610 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/685 Karar sayılı kararı ile Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

4. Görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/24 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.10.2020 tarihli ve 14-2016/183013 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, bozma sonrası üst dereceli Mahkemece daha önce alınan tespit ve ifadelerin yeniden ele alınarak ve değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken mevcut şekilde karar verilmesinin hatalı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, bozma sonrası üst dereceli Mahkemece daha önce alınan tespit ve ifadelerin yeniden ele alınarak ve değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken mevcut şekilde karar verilmesinin hatalı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "... İddia, sanık savunması, mağdur ve tanık beyanları, dosya kapsamında mevcut tutanaklar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; okul müdürü olan sanığın, olay tarihinde nöbetçi öğrenci olan mağdureyi makam odasına çağırdığı ve kendisine okul ... defterine kayıt yapmasını söylediği, mağdurenin verilen görevi yaptığı sırada sanığın mağdureye hitaben 'Sana masaj yapayım' diyerek elleri ile mağdurenin omzuna dokunduğu ve mağdurenin rızası dışında masaj yapmaya çalıştığı daha sonra mağdurenin elini tutarak sarılmaya çalışmak suretiyle üzerine atılı çocuğun cinsel istismar suçunu işlediği, Mahkememizce sabit kabul edilmiştir. Her ne kadar sanık aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, mağdura yönelik cinsel istismar içerikli herhangi bir eylemde bulunmadığını ileri sürmüşse de; iffetini ortaya koyarak sanığa iftira atmasını gerektirecek herhangi bir neden bulunmayan mağdurenin, aşamalardaki istikrarlı beyanları, yaşanan olaydan sonra mağdureyi gören tanıklar ... ..., ... ..., ..., ..., ... ...’ın mağdurenin kötü durumda göründüğüne ve yurda gitmek istediğine ilişkin beyanları, mağdurenin aynı gün olayı tanıklara anlatması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kendisini olası bir cezadan kurtarmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek yukarıda sübutu kabul edilen suçu işlediği kabul edilmiştir...." şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/24 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1789, Karar No: 2016/3401, Tarih: 29.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/1789 E.  ,  2016/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... VE ARKADAŞLARI

DAVALILAR : HAZİNE, ...

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın tapulama sırasında tescil harici bırakılma nedeninin Kadastro Müdürlüğünden sorularak cevabi yazının,

2- Çekişmeli taşınmaza komşu 719, 720, 721, 722, 723 ve 724 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, varsa tespit dayanağı belgelerinin (vergi kaydı veya tapu kaydı), onaylı örnekleri ile tescil ilamı sonucu tapuya tescil edilen taşınmazlar varsa tescil ilam ve haritalarının onaylı örneğinin,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu 718 parsel sayılı taşınmazın tespit dayanağı... Mevkii, 337 tahrir sayılı vergi kaydının, 747 ve 748 parsel sayılı taşınmazların tespit dayanağı ... Mevkii, 340 tahrir sayılı vergi kaydı ile 26.05.1947 tarih ve 81 sayılı tapu kaydının, 749 parsel sayılı taşınmazın tespit dayanağı ...Mevkii, 341 tahrir sayılı vergi kaydı ile Ağustos 1322 tarih ve 532 sayılı tapu kaydının, getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.