muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2084, Karar No: 2011/2758, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2084 E.  ,  2011/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 148 ada 4 parsel sayılı 41519,72 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/351, Karar No: 2013/17238, Tarih: 01.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/351 E.  ,  2013/17238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret (İstanbul 1. Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.10.2011 tarih ve 2009/224-2011/386 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ve Çelik Sanayi A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.10.2013 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... Çelik A.Ş. arasında imzalanan taşıma sözleşmesi ile diğer davalıya ait çelik hurdası ve inşaat demirinin Ukrayna’dan İskenderun limanına taşınmasının müvekkiline ait FUNDA C gemisi ile yapıldığını, geminin limana gelişi ile birlikte boşaltma için hazırlık mektubunun verildiğini, zaman sayımının 11.01.2000 gün saat 08:00’de başladığını, ancak, davalıların acentasının teleks mesajı ile “akreditiflerden dolayı acil ihraç malları yüklenmesi gerektiğinden geminin limandan açılması”nın istendiğini ve ikinci bir faks ile de masrafların ve zamanın kendilerine ait olacağının belirtildiğini, taraflar arasında kararlaştırılan yükün tahliyesi ile ilgili starya süresinin 7 gün 6 saat 12 dakika olmasına rağmen, tahliyenin 24.01.2000 günü saat 14.50’de bitirilerek starya süresinin 6 gün 38 dakika aşılarak sürestarya alacağının doğduğunu ileri sürerek, 21.092 USD'nin davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, Navlun Sözleşmesi’nin 33. maddesi gereğince davanın hakemde görülmesi gerektiğini, navlun sözleşmesinde taşımanın davalı ... Demir Çelik A.Ş. hesabına yapılacağının belirtildiğinden diğer davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, tahliye limanının iyi ve emin liman/rıhtım olduğunu, teleks yazışmasına göre tahliyenin hava müsadeli gün esas alınarak yapılacağını, kötü hava koşulları nedeniyle kaptanın emri ile geminin açığa alınması durumunda starya süresinin işlemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 23.12.2008 tarih, 2007/4584 Esas, 2008/14339 Karar sayılı ilamında yazılı gerekçe ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, taşıtan konumunda bulunan davalı ... Demir Çelik A.Ş.’nin 140 saat 16 dakikalık sürestarya ücretinden sorumlu olduğu, gönderilen konumundaki davalı ...Ş.’nin ise sürestarya ücretinden sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davalı ... Demir Çelik A.Ş. yönünden davanın kısmen kabulüne, 20.454,88 USD’nin temerrüt faizi ile birlikte anılan davalıdan tahsiline, diğer davalı yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Demir Çelik A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, mümeyyiz davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, sürastarya ücreti alacağına ilişkin olup, Dairemizin bozma kararı öncesinde alınan bilirkişi raporunda sürestarya alacağının 8.472,33 USD olduğu, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda ise 20.454,88 USD olduğu belirlenmiş ve mahkemece sürestarya süresi konusunda her iki rapor arasında çelişki oluştuğu halde, bu çelişki giderilmeden ikinci rapor esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiştir.

Oysa, mahkemece, dosyada mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve var ise davacının süresterya alacağının belirlenmesi için içinde uzakyol kaptanının da bulunduğu bir heyetten rapor alınarak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... Demir ve Çelik Sanayi A.Ş'ye iadesine, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1577, Karar No: 2024/4212, Tarih: 08.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/1577 E.  ,  2024/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1117 E., 2022/1487 K.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/1117 Esas, 2022/1487 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.02.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/1117 Esas, 2022/1487 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7707, Karar No: 2010/22654, Tarih: 07.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/7707 E.  ,  2010/22654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/190336

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2008

NUMARASI : 2008/49

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5973, Karar No: 2009/12113, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5973 E.  ,  2009/12113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Tapuda meyve bahçesi olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde elma, armut, kiraz ve erik ağaçları dışında 7 adet ceviz ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan ceviz ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle elma, armut, kiraz ve erik ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama karışık meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16782, Karar No: 2019/9885, Tarih: 05.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/16782 E.  ,  2019/9885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, borçlu aleyhine yapılan takipte haczedilen menkullerin davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 29/03/2016 tarihinde dosyanın işlemden kaldırıldığı HMK'nin 150/5. maddesi uyarınca üç ay içinde davanın yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

İstihkak davaları İİK’nin 97/11. maddesi uyarınca genel hükümler dâhilinde basit yargılama usulüne tabidir. 6100 sayılı HMK’nin 320/4. maddesinde ise: “…(4) Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır.” düzenlemesi yer almaktadır.

Dava, 28.09.2015 tarihinde açılmış, ilk kez 09.02.2016 tarihinde dosya işlemden kaldırılmış, yasal süre içinde 01.03.2016 tarihinde yenilenmiş, bundan sonra 29.03.2016 tarihli oturumda ise davacı vekilinin belgelendirilmeyen mazereti reddedilerek yeniden işlemden kaldırılarak üç aylık süre beklendikten sonra 01.07.2016 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

HMK 320/4. maddesi uyarınca basit yargılama usulüne tabi davalarda dosya bir kez takipsiz bırakılabilir. Yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekir. Mahkemece, ilk işlemden kaldırma kararı ve yenilemeden sonra, davacının mazeretini belgelendirmemiş olması nedeniyle mazeretin reddine karar verildiği, davanın 29.03.2016 tarihli celsede davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken dosya işlemden kaldırılıp üç aylık yenileme süresinin beklenmesinden sonra davanın açlmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değil ise de karar sonuç itibariyle doğru olduğundan HUMK'un 438/son maddesi uyarınca kararın gerekçesi düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/7938, Karar No: 2023/7502, Tarih: 20.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7938 E.  ,  2023/7502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/292 E., 2015/43 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve aynı Kanun'un 264 üncü maddesine göre bu karara yönelik temyiz isteği itiraz kabul edilerek bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

SSÇ hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/292 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararı ile SSÇ hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

SSÇ'nin atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması, kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

SSÇ'nin atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması, kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

SSÇ ve katılan mağdurun aynı köyde yaşadıkları, SSÇ'nin katılan mağdurun okuduğu okulda hademelik yapan görevlinin oğlu olduğu, olay tarihinde babasının hasta olması nedeniyle temizlik işleri için SSÇ'nin okula geldiği, burada katılan mağduru sınıflardan birine çağırdığı, katılan mağdura "Seni sinkaf edeceğim, soyun" dediği, katılan mağdurun kabul etmemesi üzerine elindeki demir çubukla karın bölgesine vurduğu iddiasıyla çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması için kamu davası açıldığı, SSÇ'nin atılı suçlamaları reddettiği, katılan mağdurun annesine anlatımı ile olaydan beş gün sonra intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde dosyadaki mevcut raporlarda fiili livata ve SSÇ aleyhine bulguya rastlanmaması, katılan mağdurun fiili livatadan bahsetmeyip sadece SSÇ'nin kendisine yönelik "Pantolonunu çıkar, seni sinkaf edeceğim" diyerek darp eylemlerini anlatması, katılan mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın SSÇ'ye yüklenen cinsel istismar eylemini işlediğini kabule götürmemesi, tanık ...’ın olay sonrasında konuştuğu katılan annenin kendisine sadece SSÇ'nin darp eyleminden bahsettiğine dair anlatımı, tanık ...’ın SSÇ'nin ailesi ile katılan taraf arasında husumet bulunduğu şeklindeki ifadeleri, katılan mağdurun aşamalardaki anlatımlarında çelişki bulunması ve bir kısım anlatımlarının tanıklar tarafından doğrulanması nedeniyle SSÇ'nin atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Katılan mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma, raporlar, tanık ifadeleri ile Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından SSÇ hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemenin kabulüne göre, çocuğun cinsel istismarı olması gereken suç isminin karar başlığında cinsel istismar olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/292 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4465, Karar No: 2023/10252, Tarih: 14.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/4465 E.  ,  2023/10252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/492 E., 2023/337 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Onama, kısmi bozma

Sanık hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2021 tarihli ve 2021/4911 Esas sayılı iddianamesi ile 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/34 Esas, 2015/271 Karar sayılı kararı ile verilen beraat hükümlerinin katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2016/9499 Esas, 2019/8275 Karar sayılı kararı ile "eksik araştırma" yapıldığı gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2021 tarihli ve 2019/814 Esas, 2021/939 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarının ayrı ayrı düşmesine, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2021 tarihli ve 2019/814 Esas, 2021/939 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2022 tarihli ve 11-2022/36570 sayılı yazısı ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu ve 367 nci maddelerinde yapılan değişikliklerin sanık lehine olduğundan bahisle iadesine karar verilmiştir.

4. Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ve 2022/492 Esas, 2023/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;