muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1486, Karar No: 2023/929, Tarih: 01.03.2023

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesinde yer alan, "(1) Bu Kanun kapsamındaki çocuklar hakkında mahkemeler, çocuk hakimleri veya Cumhuriyet savcılarınca gerektiğinde çocuğun bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren inceleme yaptırılır. Sosyal inceleme raporu, çocuğun, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulur. (2) Derhal tedbir alınmasını gerektiren durumlarda sosyal inceleme daha sonra da yaptırılabilir. (3) Mahkeme veya çocuk hakimi tarafından çocuk hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesi kararda gösterilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir..” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ile 5395 sayılı Kanun'un Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun şikâyetçi ...'nın konutuna girerek gerçekleştirmiş olduğu hırsızlık eylemine ilişkin olarak şikâyetçi Davut'a ait bir şey çalamadığı gerekçesiyle adı geçen mağdura yönelik hırsızlığa teşebbüs suçundan; aynı evde misafir olarak bulunmakta olan katılan ...'na ait çantayı çalmak suçundan ise tamamlanmış nitelikli hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de; suça sürüklenen çocuğun mağdur ...'un evinde bulunan çantanın aynı ikamette misafir olarak bulunan katılan ...'a ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığı anlaşılmakla; eylemin tek bir tamamlanmış nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, farklı şikâyetçilere yönelik ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurularak fazla ceza tayin edilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/147 Esas, 2020/31 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/147 Esas, 2020/31 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6347, Karar No: 2018/11204, Tarih: 26.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/6347 E.  ,  2018/11204 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, Kurum işleminin iptali ile, ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamı sonrasında ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun’un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, davacının 2011 yılı öncesi ve sonrası adreslerinin aynı adres olduğu......anlaşılmakla, davacının tespit edilen adresindeki görev yapmış/ yapmakta olan muhtar ile re'sen tespit edilecek kişilerden (kapıcı, komşu, yönetici) kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacı ve eski eşin dava konusu dönem kapsayan adresinde, birlikte yaşama olgusunun var olup olmadığının tespiti araştırılmalı, uyuşmazlık konusus husus hiçbir şüpheye mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükümbozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2020/7555, Karar No: 2021/6050, Tarih: 29.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7555 E.  ,  2021/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığın müdafii ile savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre;

2-Sanığın aşamalarda suçlamayı ve parmak izini kabul etmediği, karton kutu ve naylon poşette ne şekilde çıktığını bilmediğini beyan ettiği, olay yeri inceleme ekibince yapılan incelemede parmak izinin otomatik parmak izi teşhis (apfıs) sisteminde kayıtlı parmak izi ile karşılaştırma yapıldığında sanığa ait olduğunun bildirilmesi karşısında; sanığın parmak izi örnekleri alınarak, olay yerinden elde edilen parmak izleri ile uzman bilirkişiye karşılaştırmasının yaptırılarak sanığa ait olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Güneşin olay günü saat 07:02'de doğduğu, gece vaktinin saat 06:02'de bittiği, müştekinin, gece saat 01:00'da işyerini kapattığını ertesi gün sabah 07:00'da komşusunun haber vermesiyle işyerine hırsız girdiğini anladığını, sanığın ise atılı suçu kabul etmediğini belirtmemiş olması karşısında, suçun gece vakti işlendiğine ilişkin, müştekiye haber veren komşuları dinlenmeden ve delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılıp gösterilmeden, eksik araştırma sonucunda sanık hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılması,

4-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın 5237 sayılı Kanun'un tekerrür hükümlerini düzenleyen 58/2-b hükmü gereği tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 29/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30597, Karar No: 2018/2979, Tarih: 13.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/30597 E.  ,  2018/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat davalılardan ... in vekilliğini üstlendiğini, davalılardan ...'ın haksız azli ve davalıların ... 18.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/3 E.sayılı dosyasında sulh olması sebebiyle Avukatlık Kanunun md. 174/2, md. 164/4., 164/son ve md. 165 gereği davacının hak kazandığı akdi vekalet ücreti ve karşı yan vekalet ücretinin tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.500,00 TL akdi vekalet ücreti, 5.800,00-TL karşı yan vekalet ücreti olmak üzere toplam 13.300,00-TL vekalet ücreti alacağının faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulü ile 1.200,00 TL’nin davalı ...’den tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı avukatın müvekkili ve diğer davalıların sulh olmaları nedeniyle hak kazandığı akdi ve karşı yan vekalet ücretinin tahsili istemine ilişkindir. Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanununun 164/4 Maddesine göre özetle “değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari üret tarifelerinin altında olmamak koşulu ile davanın kazanılan bölümü üzerinden yüzde on ile yüzde yirmi arasında belirlenecek miktarı, şayet değeri para ile ölçülemeyecek işlerden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi, ayrıca yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden, avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlü olup, Avukatlık Kanunun 165. Maddesinde ise; “Sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde her iki taraf avukat ücretinin ödenmesi hususunda müteselsil borçlu sayılırlar” hükmü yer almaktadır.

Dairemiz yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmaması, sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde gerek vekil eden gerekse hasım, sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu müddeabihin tamamı üzerinden Avukatlık Kanunu'nun 164/4.maddesine göre belirlenecek ücret nedeni ile vekil eden sorumlu sayılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde, davacının vekil edeni davalı ... ile vekil edenin hasmı diğer davalıların anlaşarak uyuşmazlığı sona erdirdikleri sabit olup, mahkemenin de kabulü bu yöndedir. İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/3 esas sayılı dosyasının 29.01.2014 tarihli celsesinin duruşma zaptında, davalı ...’in “...ben davalılar ile ...noterliğinde yapmış olduğumuz 2096 yevmiye sayılı sözleşme ile anlaştık, bu nedenle davalılar aleyhine açmış olduğum davamdan feragat ediyorum...” şeklinde beyanının bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece, davalı ...’in feragat beyanında işaret ettiği sözleşme göz önünde bulundurularak tarafların sulh oldukları bedel belirlenmek suretiyle diğer davalılar ile birlikte sorumlu tutulmaları gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27716, Karar No: 2014/16208, Tarih: 02.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27716 E.  ,  2014/16208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, Vergi Denetmenine verdiği 29.07.2009 tarihli beyanında 2005,2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura aldığı belirtilen firmalardan ...Teknik Medikal Elktr. San. Tic. Ltd. Ştd. ile ilgili olarak “... Teknik Medikal Elktr. San. Tic. Ltd. Ştd. tanımıyoruz, 2005 yılında ve mütaakip yıllarda herhangi bir ticari ilişkimiz olmamıştır, bu nedenle ...Teknik Medikal Elktr. San. Tic. Ltd. Ştd.'ne herhangi bir çek, senet, havale, nakit gibi ödememizde olmamıştır, ancak yukarıda muhteviyatı yazılı faturalarda veya belgelerde belirtilen malları 2005, 2006 ve 2007 yıllarında ... vergi Dairesinin 636 020 2360 vergi numaralı mükellefi ... isimli şahıstan satın aldık ve malın yani faturaların bedellerini...' a nakden ve elden ödedik, satın aldığımız ve bedelini ödediğimiz mallara ilişkin olarak ...kendi faturasını vereceği yerde... Teknik Medikal Elektrik Sanayi Tic. Ltd. şti ibareli sahte faturayı bize vermiş ... Teknik Medikal Elektrik Sanayi Tic. Ltd. şti ibareli faturalardaki yazı ve imza ...' a ait olup söz konusu faturaları ... bizim işyerimizde gözümüzün önünde düzenledi ve bize verdi, biz farkına varamadık ve basiretli davranamadık, söz konusu sahte faturaları yasal kayıtlarımıza sehven kayıt ettik ve beyannamelerimize yansıttık herhangi bir kastımız yoktur.

Yine ... Teknik Medikal Elektrik Sanayi Tic. Ltd. şti ibareli sahte faturaları ...bize ... adresinde faaliyette bulunan ... Kırtasiyeden fakslamış ... Teknik Medikal Elektrik Sanayi Tic. Ltd. şti ibareli fatura faks çıktısı olan belgedeki yazı ve imza ...' a ait olup söz konusu faturaların faksını ... faksladı faturaların aslını bilahare bize getirecekti söz konusu sahte faturaların faks çıktılarını yasal kayıtlarımıza sehven kayıt ettik ve beyannamelerimize yansıttık herhangi bir kastımız yoktur" demek suretiyle anılan şirketle herhangi bir ticari ilişkisinin olmadığını açıklaması, sahteliği iddia ve kabul olan diğer firma ya da kişilere ilşkinde benzer yanıtlar vermesi, ödeme veya taşımaya ilişki herhangi bir belge sunamadığı gibi yapılan ödemelerin beyanında geçtiği üzere hepsinin nakit olarak yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı bulunması, 2007 takvim yılında sahte fatura aldığı şirketlerden ... Temizlik Tıbbi Mal. Taş. Gıda, İnş, Tur. San. Tic. Ltd. Ştd. Hakkında düzenlenen ve bir örneği dosya içinde bulunan Vergi Tekniği raporunda belirtilen tespitler, ...Vergi Dairesi Müdürlüğünün 03.08.2010 tarihli yazısında fatura kullanılan şirketlerden ... İlaç Medikal Paz. Ltd. Ştd. Ünvanlı şirketin kaydına rastlanmadığının tespit edilmesi, ...Vergi Dairesi Müdürlüğünün 08.11.2010 tarihli yazısında ...'ın 31.07.2006 tarihinde işini terk ettiğini ifade edilmesine rağmen, sanığın 2007 yılında anılan şahsa ait faturayı kullanması ayrıca ertelenen uzun süreli hapis cezası nedeniyle TCK'nun 53/3 maddesine uygun olarak “Kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri hariç olmak üzere, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan,” karar verilmesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak olunmamıştır

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin gerekçeleri gösterilmiş savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4824, Karar No: 2012/8470, Tarih: 05.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4824 E.  ,  2012/8470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UZUNKÖPRÜ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/10/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın çekişme konusu 3002 parsel sayılı taşınmazın ½ payını 08.10.2008 tarihli akitle gelini davalı Sebat’a satış suretiyle temlik ettiği, davacıların ise miras bırakan H.'in yapmış olduğu bu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu iddia ederek eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davacılar miras bırakan H.’in çocukları, davalı S. ise murisin oğlu İbrahim’in karısıdır. Miras bırakan sağlığında davalı ve oğlu ile altlı üstlü oturmakta olup, davalının murisin bakımı ile ilgilendiği dosya kapsamı ve taraf tanıklarının beyanları ile sabittir. Miras bırakanın dava konusu taşınmazı dışında bir çok taşınmazı daha bulunmakta olup, mal kaçırmak amaçlansa pay temliki yerine anılan taşınmazın tamamını devredebileceği gibi diğer taşınmazlarının da devrini yapabileceği kuşkusuzdur.

Öte yandan; dava konusu taşınmaz payının satış şeklinde davalıya temlik edildiği ve dosya kapsamı ile bedel ödenmediği görülmektedir. Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği kabul edilmelidir. Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakının gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşır.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı ve bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca; açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru bulunmadığı gibi, kabule göre de, hüküm yerinde iptaline karar verilen taşınmazın parsel numarasının belirtilmemiş olması ile davada iştirak sağlanmadığı halde, dava dışı mirasçı İ. adına tescil kararı verilmiş olması da isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları belirtilen sebeplerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK.'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.7.2012 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.