muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12591, Karar No: 2023/4547, Tarih: 22.06.2023

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Katılanın cinsel saldırı sonucunda ciddi travma yaşadığına, bu tarz kişilerde olayı hatırlatan durumlardan kaçınma hali görüldüğüne, katılanın aşamalardaki ifade farklılıklarının nedeninin olayı unutup hayatına kaldığı yerden devam etme arzusundan kaynaklandığına, sadece fiillerin zamanını karıştırdığına ve bu hususun doğal karşılanması gerektiğine, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın savunması, katılan beyanı, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık hakkında cebir kullanarak cinsel saldırı suçundan kamu davası açılmış ise de, olaya ilişkin herhangi bir maddi delil bulunmadığı gibi katılanın anlatımları tüm aşamalarda farklılıklar ve çelişkiler içermektedir, katılanın emniyetteki ifadesinde ilk gün sanığın ani bir hareketle kendisine sarıldığını, dudaklarından öptüğünü, ertesi gün ise sanığın kendisine git elini yüzünü yıka demesi üzerine lavaboya gittiğinde yine sarılıp öpmeye çalıştığını beyan ettiği, yargılama aşamasında ise sanığın kendisini elini yüzünü yıkaması için lavaboya gönderdiğini ve arkasından gelerek kendisini sarıldığını söylediği, daha sonra sanığın kendisinin çenesinden tutarak dudağından öpmeye başladığını ifade ettiği, bu şekilde olayların sıralaması hususunda çelişkiye düştüğü görülmüştür. Bunun yanında 1991 doğumlu olup iddia edilen olay tarihinde yirmi iki yaşında bulunan katılanın sanık tarafından cinsel saldırıya maruz kaldıktan sonra hiç bir şey yokmuş gibi tepki göstermeyerek iş yerinde kalmaya devam ettiği, ertesi gün yine iş yerine gittiği ve yine cinsel saldırıya maruz kaldığı yönündeki beyanları hayatın olağan akışına uygun bulunmamıştır. Katılanın ilk cinsel saldırıya maruz kalması üzerine ertesi günde iş yerine gitmesi hususu tanık olarak dinlenen kişiler tarafından da farklı şekillerde aktarılmıştır. Katılanın annesi olan tanık ... bu hususu katılanın stajım yanmasın diye gittiği şeklinde açıkladığını, tanık Gülden ise katılanın acaba ilk gün halüsinasyon mu gördüm diye düşündüm şeklinde açıkladığını ifade etmişlerdir. Açılanan gerekçelerle, sanığa atılı suç üzerindeki şüphe ortadan kalkmamış, atılı suç kesin ve inandırıcı delillerle ispatlanamamış, ceza hukukunun temel prensibi olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin,19.01.2016 tarihli ve 2014/89 Esas, 2016/16 Karar sayılı sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14321, Karar No: 2023/8657, Tarih: 08.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/14321 E.  ,  2023/8657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3141 E. 2020/2287 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Reddi ile Hükmün Onanması

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığın aile konutu olan ikametgah adresine düzenlendiği, tebligat üzerinde isimsiz olarak "işyeri yetkilisi olduğunu beyan eden" kişiye tebliğ edildiğinin belirtildiği, bu haliyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine yaptığı eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2019 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Mersin 11. Ceza Mahkemesinin 12.06.2019 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesinin beraat kararının kaldırılarak sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan erteli 5 ay hapis cezası ile 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, zeytin ağaçlarının kendisine ait olduğuna, hakkını yasal yollarla aradığına, katılan aleyhine açmış olduğu önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil davasının derdest olduğuna, zeytinleri toplama ve çapalama işlemi yapma konusunda davanın sonucuna göre hareket edeceğine, yasal haklarını kullanmasının hatalı olarak değerlendirildiğine, hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay 109 ada 60 parsel numaralı taşınmaz sahibi sanığın, katılana ait tarla vasfındaki 109 ada ve 58, 59 parsel numaralı taşınmazlar üzerinde yer alan zeytin ağaçlarının 41 adetinin meyvesini toplayarak, ağaçların altlarını çapalayarak tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay 109 ada 60 parsel numaralı taşınmaz sahibi sanığın, katılana ait tarla vasfındaki 109 ada ve 58, 59 parsel numaralı taşınmazlar üzerinde yer alan zeytin ağaçlarının 41 adetinin meyvesini toplayarak, ağaçların altlarını çapalayarak tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.04.2017 tarih, 2015/243 Esas, 2017/244 Karar sayılı ilamı incelendiğinde sanık tarafından Mersin Kadastro Müdürlüğü'ne karşı açılan tapu iptali davasına konu taşınmazların eldeki dava dosyasında suça konu taşınmazlar (109 ada ve 58, 59, 60 parsel numaralı taşınmazlar) olduğu, Mahkemece davanın reddine karar verildiği, verilen kararın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 01.12.2017 tarih, 2017/574 - 512 karar sayılı ilamı ile kesinleştiği anlaşılmaktadır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince sanığın müştekiye ait taşınmazın hudutlarını değiştirmediği, taşınmazın kendisine ait olduğu iddiası ile işgal etmediği, taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının maliki olduğu anlaşıldığından ve sanığa isnat edilen hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçunun yasal unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince sanığın müştekiye ait taşınmazın hudutlarını değiştirmediği, taşınmazın kendisine ait olduğu iddiası ile işgal etmediği, taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının maliki olduğu anlaşıldığından ve sanığa isnat edilen hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçunun yasal unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Bölge Adliye Mahkemesince "Olay yeri krokisinden, katılan beyanlarından ve sanık savunmasından da anlaşılacağı üzere sanık tarafından kökleri çapalanan ve ürünü hasat edilen 41 adet zeytin ağacı ise katılana ait olan 58 ve 59 nolu parseller üzerindeki ağaçlardır. Katılan şikayetine karşı sanık her ne kadar gerek dairemizde talimat yoluyla alınan savunmasında, gerekse diğer aşamalarda alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmeyerek 2008 yılında 60 nolu parseldeki zeytin ekili tarlayı kadastrodan ölçüm yaptırarak satın aldığını, bu ölçüme göre de zeytin ağaçlarını ektiğini, 29.06.2013 tarihinde ise 22/A kadastro yenileme çalışması ile yeni ölçüm yapıldığında bir kısım zeytin ağaçlarının 59 nolu parsel tarafında kaldığını ancak 2015 yılında öğrendiğini, 2015 yılında bu olaydan dava açtığını ancak bir netice elde edemediğini, kimsenin arazisine tecavüz etmediğini, kendisine ait olan ağaçların yerlerinde kaymalar olduğundan hak kaybına uğradığını beyan ettiği görülmüş ise de, sanık savunmalarının mevcut deliller karşısında soyut nitelikte kaldığı ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilmiştir. Zira dosya arasında yer alan ve katılanın söz konusu arazileri satın almadan önceki sahiplerine karşı sanık tarafından açılan tapu iptali davasına konu Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.04.2017 tarih, 2015/243 Esas, 2017/244 Karar sayılı ilamı incelendiğinde sanık tarafından açılan davanın reddine karar verildiği, bu kararın ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 01.12.2017 tarih, 2017/574 - 512 karar sayılı ilamı ile kesinleştirildiği, dolayısıyla tapu kayıtlarında herhangi bir iptalin söz konusu olmayıp, satış yoluyla katılana yapılan tescil işlemlerinde de sorun bulunmadığından mevcut tapu kayıtları itibar etmek gerekmiştir. Böylece, katılana ait arazide bulunan 41 adet zeytin ağacının suç tarihinde sanık tarafından kendisine ait olduğu iddia edilerek aslında hak sahibi olan katılanın yararlanması engellemek suretiyle meyvesini toplayıp bakımını yapmış olması karşısında üzerine atılı "hakkı olmayan yere tecavüz etme" suçunu işlediği konusunda tam bir vicdani kanaate varılmıştır" denilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan beyanı, tapu kaydı, kesinleşmiş mahkeme ilamı ve tüm dava dosyası kapsamından suç tarihi itibariyle sanık ile katılan arasında taşınmazın mülkiyetine ilişkin herhangi bir uyuşmazlığın olmadığı, anlaşmazlığın katılanın arazisi üzerinde yer alan zeytin ağaçlarının mülkiyeti ve kullanılmasına ilişkin olduğu, sanığın zeytin ağaçlarının kullanımı için açmış olduğu önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil davasının sonucunu beklemesi gerekir iken tapu kayıtlarına göre herhangi bir hakka dayanmaksızın katılanın taşınmazı üzerinde yer alan zeytin ağaçlarının meyvesini toplayarak, ağaçların altlarını çapalayarak tecavüzde bulunduğu sabit olduğundan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 11.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6571, Karar No: 2009/7670, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6571 E.  ,  2009/7670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, (3.kişi) ... Mob.Koltuk San.Tic.Ltd.Şti. Av.... davalı (Alacaklı) ... aralarındaki istihkak davası hakkında İnegöl İcra Hukuk Mahkemesince verilen 25.12.2007 gün ve 4914/1721 sayılı kararın bozulmasına ilişkin Dairemizin 10.02.2009 gün ve 4914/1721 sayılı ilamına karşı davacı (3.kişi) vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK'nun 442. maddesi hükmünce takdire 190.00 YTL. para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5681, Karar No: 2018/7807, Tarih: 27.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5681 E.  ,  2018/7807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-)Avukatlık Asgari Ücret tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine Ceza Davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanununun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen tesis değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

2-)TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2-)TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hüküm fıkrasında yer alan " ve müsadere edilen 142.500,00 TL bina ve 2.376,00 TL duvar toplam 144.876,00 TL değeri üzerinden avukatlık ücret tarifesindeki oranlar üzerinden taktir edilen 15.487,60 TL nispi vekalet ücreti toplam 16.987,60 TL hesaplanan ancak sanığa sadece adli para cezası verildiğinden bu miktarı geçemeyeceği gözetilerek toplam 6000 TL" ibaresinin çıkarılması ve TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden "...taksitlerden birisinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" cümlesinin çıkartılıp yerine "taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına" ibaresi yazılmak suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8922, Karar No: 2021/2493, Tarih: 25.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/8922 E.  ,  2021/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Ünye Kadılar Köyü Muhtarı olarak görev yapan sanığın, yaklaşan seçimler nedeniyle tanıklar Nihat ve Yaşar'ı Kadılar Köyü'nde ikamet etmemelerine rağmen ediyorlarmış gibi, kendisine oy vermeyeceğini düşündüğü katılanlar Şenel ve Ali hakkında ise Kadılar Köyü'nde ikamet etmelerine rağmen etmiyorlarmış gibi gösterip Form (D) evrakı düzenlemesi şeklindeki eylemlerinin sübutu halinde zincirleme biçimde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/2. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11091, Karar No: 2017/25598, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11091 E.  ,  2017/25598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6733, Karar No: 2021/8104, Tarih: 03.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/6733 E.  ,  2021/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası ve ferileri ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece, Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk Yağmur yararına hükmedilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece, Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden...'a yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran ...'a geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.03.11.2021 (Çrş.)