muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12966, Karar No: 2017/6733, Tarih: 08.05.2017

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin

../..

-2-

olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.05.2016 günlü ve 2015-13542 E. 2016-8036 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/29435, Karar No: 2024/6438, Tarih: 24.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/29435 E.  ,  2024/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın, sanığın 11.02.2014 tarihindeki sorgusunda bildirdiği bilinen en son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca 01.08.2014 tarihinde yapılan tebliğ işlemi usûle aykırı olsa da dosya içerisindeki evraklardan, Mahkemenin 2013/526 E., 2014/515 K. sayılı erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin 15.11.2019 tarihli ek kararının 19.11.2019 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, anılan ek kararda inceleme konusu olan 16.07.2014 tarihli karardan bahsedildiği; sanığın buna rağmen hükümleri temyiz etmediği, 03.11.2020 tarihli dilekçesi ile sanığın 7188 Sayılı Kanun'un basit yargılama usulüne ilişkin ilgili maddelerinden yararlanmayı talep ettiği, sanığın bu isteminin Mahkemenin 19.11.2020 tarihli ek kararıyla reddine karar verildiği (bu ek kararın da sanığa tebliğ edildiği), daha sonrasında sanığın 07.12.2022 tarihli dilekçesi ile Mahkemenin 16.07.2014 tarihli hükümlerine yönelik eski hâle getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen; ancak 19.11.2019 tarihinde (15.11.2019 tarihli ek kararın tebliği ile) öğrendiği hükümleri 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 07.12.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz eden sanığın yerinde görülmeyen eski hâle getirme ve süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5600, Karar No: 2017/2531, Tarih: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5600 E.  ,  2017/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Ticaret sicilinde kayıtlı olan borçlu sanığın savunması, vergi dairesi yazısı, beyanname içerikleri ve zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti fiilen terk etmesine rağmen, ticaret siciline usulünce süresinde beyanda bulunmadığının anlaşılması karşısında, unsurları oluşan suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırılık bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/777, Karar No: 2021/3494, Tarih: 07.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/777 E.  ,  2021/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın kullandığı faturaların sahte olduğunu bilmediğini savunması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Faturaları düzenleyen mükellef hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı ilgili vergi dairesinden sorularak varsa getirtilmesi,

2- Aynı mükellef hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyasının getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Kabule göre de; Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, kullanılan son fatura 15.12.2008 tarihli olup, faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 26.04.2009 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “2008” şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2198, Karar No: 2022/5943, Tarih: 23.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2198 E.  ,  2022/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’na muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında, Manisa Büyükşehir Belediye Başkanlığının 24/03/2021 tarihli ve 2021/1843 sayılı encümen kararı ile uygulanan 427,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulüne ve idarî yaptırım kararının kaldırılmasına dair MANİSA 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/10/2021 tarihli ve 2021/2799 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14/12/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2022 tarihli ve KYB. 2021-156734 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun'un 1. maddesinde yer alan "Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32'nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” şeklindeki,

5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu'nun 7/1-f maddesinde ''Büyükşehir belediyesinin görev, yetki ve sorumlulukları şunlardır:f) Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek" şeklindeki,

Manisa Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğinin 7. maddesinde yer alan, ''1) Yükleme, taşıma, ve boşaltma işlemleri halkı rahatsız etmeyecek şekilde yapılacaktır. Bu işlemler yapılırken cadde ve sokaklar uzun süre işgal edilmeyecek, işlem bittikten sonra etraf temiz olarak bırakılacaktır." şeklindeki,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Emre aykırı davranış" başlıklı 32/1. maddesinde yer alan, "Yetkili makamlar tarafından adlî işlemler nedeniyle ya da kamu güvenliği, kamu düzeni veya genel sağlığın korunması amacıyla, hukuka uygun olarak verilen emre aykırı hareket eden kişiye yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Bu cezaya emri veren makam tarafından karar verilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Emre aykırı davranış" başlıklı 32/1. maddesinde yer alan, "Yetkili makamlar tarafından adlî işlemler nedeniyle ya da kamu güvenliği, kamu düzeni veya genel sağlığın korunması amacıyla, hukuka uygun olarak verilen emre aykırı hareket eden kişiye yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Bu cezaya emri veren makam tarafından karar verilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında,

... Ukome Kurulu’nun 20/07/2017 tarihli ve 2017/78 sayılı kararı ile kent trafiğini düzenlemek amacıyla 8 Eylül Caddesinin her iki yönüne park yasağı getirilerek kısa süreli duraklama yapılmasına izin verilmesine dair karar verildiği; keza ... Ukome Kurulu’nun 09/03/2018 tarihli ve 2018/44 sayılı kararı ile şehir içi trafiğinin olumsuz etkilenmemesi için şehir merkezinde bulunan iş yerlerinde yük indirme ve bindirmelerin 00:00-06:00 saatleri arası olarak sınırlandığının anlaşılması karşısında,

Somut kabahate konu olayda, mobilya sektöründe faaliyet gösteren kabahatli firmaya ait 45 UP 044 plaka sayılı aracın Manisa İli, Şehzadeler İlçesi, 8 Eylül Caddesi No:15/1 numaralı iş yeri önünde duraklamanın yasaklandığı yol üzerinde park etmek, yük ve yolcu indirmek nedeniyle uygulanan idari yaptırım kararının, belediyelerin anılan işgal ile ilgili 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesine göre idari yaptırım kararı veremeyeceğinden bahisle başvurunun kabulüne ve kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

Şehir trafiğini düzenlemek görev ve sorumluluğu kendisine tevdi edilen büyükşehir belediyesinin bu amaçla düzenleyici işlem yaparak bir takım kısıtlamalar getirebileceği ve somut kabahate konu iş yerinin bulunduğu cadde üzerinde de anılan UKOME kararları ile düzenlemeler kabul edilerek trafik yoğunluğunun önüne geçilmeye çalışıldığı, anılan güzergahta günün belli saatleri arasında yük indirme bindirme izni verildiği de nazara alındığında, Manisa Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğine atfen yönetmeliğe aykırı eylemleri nedeniyle anılan düzenlemelere uygun olarak ve 5326 sayılı Kanun uyarınca idarî para cezası uygulandığı gözetilmeden, başvurunun reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre muterizin eyleminin tek yönlü ve park yasağı olan yolun sol şeridinde park etmekten ibaret olduğu ve bu fiilin de 2918 sayılı Yasanın 60/1 ve 61/1. maddelerinde düzenlenen duraklama ve park yasaklarına aykırılık teşkil edeceği, bu maddelerde düzenlenen kabahatler nedeniyle idari para cezası tutanağı düzenleme yetkisinin de aynı yasanın 114. maddesi uyarınca Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığında olduğu, bu itibarla MANİSA 2. Sulh Ceza Hakimliğinin kanun yararına bozma istemine konu kararında bir isabetsizlik görülmediği cihetle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına kararın bozulmasına dair talebinin REDDİNE, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14217, Karar No: 2024/891, Tarih: 07.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14217 E.  ,  2024/891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1187 E., 2023/2266 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/365 E., 2023/120 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

Kararın, davalı ve fer'i müdahil Kurum tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, ... Kulübünde 3 sezon olmak üzere 08.08.2011 ile 30.06.2012 ve 10.08.2012 ile 30.06.2013 ve yine 30.07.2013 ile 30.06.2014 tarihleri arasında tam zamanlı olarak profesyonel sporcu tip sözleşmeleri ile basketbol oyuncusu olarak çalıştığını, davalı Kulüp tarafından bildirimlerinin yapılmadığını belirterek davacının ilk sigortalılık başlangıç tarihi de olan 08.08.2011 - 30.06.2012 tarihleri arasında ve 10.06.2012-30.06.2013 tarihleri arasında 1.500,00 TL net ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının dernekte 03.09.2013 ile 30.06.2014 tarihleri arasında sözleşme gereği 1 yıl çalıştığını, çalışmış olduğu döneme ilişkin ücretlerinin ve sigorta primlerinin eksiksiz ödendiğini, başkaca çalışmasının olmadığını, husumet yönünden davanın reddinin gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın yetkili iş mahkemesinde açılmadığını, davacının iddialarını resmi ve yazılı belgeler ile kanıtlaması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı, davalı ve fer''i müdahil Kurum istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili, dava dilekçesinde sunulan sözleşmelerde belirtildiği üzere davacının 08.08.2011 ile 30.06.2012 tarihleri arasında aylık 750,00 TL, 10.08.2012 ile 30.06.2013 tarihleri arasında aylık 1.000,00 TL, 30.07.2013 ile 30.06.2014 tarihleri arasında aylık net 1.500,00 TL ücret ile çalıştığını belirterek, kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili, dava dilekçesinde sunulan sözleşmelerde belirtildiği üzere davacının 08.08.2011 ile 30.06.2012 tarihleri arasında aylık 750,00 TL, 10.08.2012 ile 30.06.2013 tarihleri arasında aylık 1.000,00 TL, 30.07.2013 ile 30.06.2014 tarihleri arasında aylık net 1.500,00 TL ücret ile çalıştığını belirterek, kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili, davalı derneğin adının "Uşak Sportif Gençlik Spor Kulübü Derneği" olduğunu, davacının davalısının ise ... olduğunu, bu nedenle davanın davalı dernek bakımından husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, Yerel Mahkeme tarafından bilirkişi raporunun dikkate alınmadığını ve eksik inceleme ile karar verildiğini, davacının 03.09.2013 ile 30.06.2014 tarihleri arasında çalışmasının olduğunu ve tüm bildirimlerinin eksiksiz yapıldığını belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

3. Fer'i müdahil Kurum vekili, sadece tanık beyanları ile hizmet tespiti davasının ispatının mümkün olmadığını, dosyada komşu işyeri tanıklarının dinlenilmediğini, Yerel Mahkeme tarafından zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazlarının değerlendirilmeden karar verildiğini, Mahkeme tarafından bilirkişi raporuna yapılan itirazların dikkate alınmadığını sadece davacı tanık beyanları ile hüküm kurulduğunu belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri; istinaf kanun yoluna başvuru sebepleri ile aynı gerekçeyle kararı temyiz etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,506 sayılı Kanun'un 77ve 79 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil vekilleri temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9250, Karar No: 2023/7351, Tarih: 08.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9250 E.  ,  2023/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/202 E., 2015/165 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde anlaşılmakla, gereği görüşüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/202 Esas, 2015/165 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuk ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci, üçüncü ve beşinci fıkraları, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim olunan 17.04.2019 tarih ve 14-2015/360070 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz Sebebi

Özetle; tutarsız mağdure beyanları dışında savunmanın aksine mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik araştırmayla ve yetersiz gerekçelerle karar verildiğine, mağdurenin hoşlandığı suça sürüklenen çocuk hakkında evlenme amacıyla isnatta bulunduğuna, adli rapora göre mağdurenin psikolojisinin iftira atmaya müsait olduğuna, Mahkemenin gözlemine göre mağdurenin yaşının olduğundan büyük gözüktüğüne, suça sürüklenen çocuk hakkında lehe hükümlerin uygulanması ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi