muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5752, Karar No: 2020/3247, Tarih: 24.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5752 E.  ,  2020/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 31/3. maddesi olarak gösterilmesi, ancak suça sürüklenen çocuğun cezalarından indirimin ise, doğru bir şekilde 1/2 olarak yapılması karşısında, bu durum mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı gibi hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan 116/4, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının, 24.12.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1. Suça sürüklenen çocuğun iş yerinden 36.45 TL. para çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un ve 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20208, Karar No: 2014/311, Tarih: 14.01.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20208 E.  ,  2014/311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan meyve ağaçlarının yaş, cins ve sayısı itibariyle bilirkişi kurulu raporunda 504m²'si kapama incir, 280m²'si kapama ceviz, 95m²'si kapama asma, 84m²'si kapama kiraz bahçesi olarak belirlendiğine göre herbir alan üzerindeki ağaçlar dikkate alınarak alanlarının ayrı ayrı m² fiyatları tespit edilerek taşınmazda kapladıkları alanlarla çarpılması sonucunda kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, dikim yüzdesine göre net gelir hesabı yapan ve fazla bedel tespit eden rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Tapuda bağ olarak kayıtlı bulunan ve bilirkişi heyeti tarafından kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilen dava konusu taşınmaz üzerinde, taşınmaza kapama niteliği kazandıran incir, ceviz, asma ve kiraz ağaçlarının dışında taşınmazın sınırlarına gelişi güzel aralıklarla dikildiği ve zemine bir katkılarının olmadığı belirtilen beş adet zeytin, iki adet ayva, iki adet nar, beş adet erik, iki adet elma, bir adet armut, bir adet şeftali, iki adet dut ve bir adet kavak ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan zeytin, ayva, nar, erik, elma, armut, şeftali, dut ve kavak ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle incir, ceviz, asma, kiraz ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama karışık meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır. Buna göre kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilen taşınmaz üzerindeki diğer ağaçlara da ayrıca değer verilmiş olması,

3-Aynı idarenin kamulaştırması nedeniyle Dairemizce daha önce incelenerek karara çıkan aynı kamulaştırma kapsamında kalan dava konusu taşınmaza çok yakın mesafede bulunan ve taşınmazla yakın benzerlikler gösterdiği anlaşılan dava dosyalarında.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/686E-2011/172K, Dairenin 2013/9270E-2013/12185K) bilirkişi heyeti tarafından uygulanan %10 objektif artış Dairemizce de uygun bulunarak onandığı halde dava konusu taşınmaza %50 objektif artış uygulanmak suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bozma nedenleri doğrultusunda bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13799, Karar No: 2018/8341, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/13799 E.  ,  2018/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 11.09.2018 tarihinde davacı vekili .......geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 22.673,19 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 29.03.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 77.383,58 TL'ye artırmıştır.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ...... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ..... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve

.....

yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ..... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .... Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayı....eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ..... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı..... 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/3890, Karar No: 2014/5780, Tarih: 13.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3890 E.  ,  2014/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Rize 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 11.12.2012

No : 2010/440-2012/875

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı avukatının aşağıda belirtilen temyiz itirazları dışında kalan, sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davanın yasal dayanağı olan idari para cezaları ile ilgili 5510 sayılı Yasanın 102. maddesinde özel bir düzenleme getirilmiştir. Buna göre “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir.”

Dosya kapsamına göre; 2.11.2007 tarihinde, iki sigortasız yabancı uyruklu işçi çalıştırıldığından bahisle, düzenlenen jandarma tutanağına istinaden, davacı hakkında 8.6.2009 tarihinde re'sen işyeri dosyası açılarak, işyerinin 2.11.2007 tarihinden itibaren kapsama alındığı ve iki sigortalının 2007/11. aya ilişkin aylık prim ve bildirgelerinin süresinde verilmemesi nedeniyle 7.7.2009 tarihinde idari para cezası tahakkuk ettirildiği anlaşılmıştır.Daha sonra aynı işyeri hakkında jandarma tarafından 22.2.2010 tarihinde altı yabancı uyruklu işçiyi sigortasız çalıştırdığından bahisle tutanak düzenlendiği, bu kez 8.3.2010 tarihinde altı sigortalıya ait işe giriş bildirgelerini süresinde vermemekten idari para cezası düzenlendiği anlaşılmıştır.Her iki idari para cezasının yöntemince tebliğ edilip edilmediği ve kesinleşip kesinleşmediği tam olarak anlaşılamamaktadır. Bu kez, Kurum tarafından, davacı hakkında 16.8.2010 tarihli 4 adet ödeme emri düzenlenmiş, söz konusu ödeme emirlerinin az önce belirtilen idari para cezası ve işveren tarafından bildirilen 2007/11. aya ilişkin prim, işsizlik sigortası primi, damga vergisine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Davacı, söz konusu işyerinin kendisine ait olmadığını, 2007/11. aya ait olan bildirimleri kendisinin yapmadığını savunmuş ve bu nedenle idari para cezalarının ve ödeme emirlerinn iptalini talep etmiş olup, Mahkemece, idari para cezalarının davacıya tebliğ edilip edilmediği araştırılmalı, tebliğ edilmemişse; veya tebliğ edilmekle birlikte, itiraz için öngörülen prosedür beklenmeksizin icrai takibat başlatılmışsa, İdari Yargılama Usulü Kanunun 9. maddesinde öngörülen, “........Görevsiz yargı merciine başvurma tarihi, Danıştaya, idare ve vergi mahkemelerine başvurma tarihi olarak kabul edilir.”düzenleme gereğince, davacıya idare mahkemesine müracaatı için süre vermek ve müracaat halinde bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar vermekten ibaret olacaktır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12425, Karar No: 2020/9994, Tarih: 06.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12425 E.  ,  2020/9994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik, 3 yıllık denetim süresi dolduğundan kararın kaldırılarak, kamu davasının düşürülmesi gerektiğine ilişkin istemin reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 22.02.2016 tarihli dilekçesi ile Anadolu 3. Çocuk Mahkemesinin 21.03.2013 tarihli 2012/1050 E 2013/171 K sayılı kararı ile hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olarak “3 yıllık denetim süresi dolduğundan kararın kaldırılarak, kamu davasının düşürülmesi gerektiğine ilişkin” istemde bulunduğu, bunun üzerine Mahkemenin 22.02.2016 tarihli ek kararla suça sürüklenen çocuğun talebini reddettiği, bu ek kararı suça sürüklenen çocuğa 23.02.2016 tarihinde tebliğ ettiği, suça sürüklenen çocuğun 14.03.2016 tarihli dilekçe ile yine aynı istemde bulunduğu, bunun üzerine mahkemenin 15.03.2016 tarihli ek kararla suça sürüklenen çocuğun talebini tekrar reddettiği, bu kararı suça sürüklenen çocuğa 17.03.2016 tarihinde tebliğinin akabinde suça sürüklenen çocuğun 17.03.2016 tarihli dilekçesi ile, 15.03.2016 tarihli redde ilişkin ek kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve mercinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuğun dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın mercince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3106, Karar No: 2006/5193, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3106 E.  ,  2006/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt-kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili ... ... Vergi Dairesi’nin davalıdan alacağının iflas masasına kaydı için yapılan başvuru sonucunda alacağın 5.955,60 YTL.lik kısmının Vergi Barışı Kanunu çerçevesinde ödendiği, motorlu taşıtlar vergisi alacağının ise araç satışları sonrasında öncelikli olarak ödeneceği ve işin hallinin yargılamayı gerektirdiğinden bahisle reddedildiğini bildirerek, reddedilen alacak kısmının da masaya kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İflas idaresinin red gerekçesi ve savunması, masaya kaydı istenen alacağın ödendiği ve motorlu taşıtlar vergisi alacağının her bir aracın satışından sonra yasa gereği öncelikle karşılanacağı noktalarında toplanmaktadır. Vergi alacaklarının herhangi bir inceleme yapılmaksızın iflas masasına kaydedilmesi ve eğer iflas idaresinin buna yönelik bir itirazı varsa, bunu Vergi Mahkemesi’nde ileri sürmesi yönündeki ilke, verginin tarh, tahakkuk ve tahsiline ilişkin ihtilaflar bakımından kabul edilmektedir. Somut olayda davalı yan borca itiraz etmeyip ödeme itirazında bulunduğuna göre, konunun seçilecek bir bilirkişiye ya da bilirkişi kuruluna incelettirilmesi ve varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bütün alacağın masaya kaydına karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan belirli malların aynından doğan alacakların rüçhanlı sıraya kaydına karar verilmek gerekirken, kaydedilecek sıranın gösterilmemesi doğru değilse de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı iflas idaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5503, Karar No: 2021/10791, Tarih: 31.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5503 E.  ,  2021/10791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'nun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 11 yıl 3 aylık zamanaşımının ve TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının geçmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılana ait Adalife isimli otelde gerçekleşen hırsızlık olayında iş yerine ait güvenlik kamera görüntülerinde iş yerinin içerisinde hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle kovuşturma yer olmadığına karar verilen suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuk ...’nun görüntülendiği ve suça sürüklenen çocuk ...’ın soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı huzurunda verdiği ifadesinde atılı suçları yaş büyüklüğü nedeniyle ayrı soruşturma ve yargılama yapılarak hakkında beraat kararı verilen yaşı büyük... yine dosyada yargılanarak haklarında beraat kararı verilen suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve hakkında mahkumiyet hükmü verilen suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediklerini beyan etmesi üzerine diğer suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve yaşı büyük... hakkında dava açıldığı, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’nun aşamalarda alınan ifadelerinde atılı suçları işlemediklerini savundukları ve haklarında beraat kararı verildiği ve suça sürüklenen çocuk ... yönünden de suça sürüklenen çocuk ...’ın suç atma niteliğinde kalan soyut beyanı dışında üzerine atılı suçları işlediğine dair diğer haklarında beraat kararı verilen suça sürülenen çocuklarınkinden farklı olarak mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı anlaşılmış ise de; suça sürüklenen çocuk ...’ün aşamalarda alınan ifadelerinde, Adalife isimli iş yerine suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... ile hep birlikte girdiklerini, fakat ne çaldıklarını hatırlamadığını, pişman olduğunu belirterek atlı suçları ikrar ettiği gibi hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle kovuşturma yer olmadığına karar verilen suça sürüklenen çocuk ...’un kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan ifadesinde atılı suçları ..., ..., ... ve ... ile birlikte işlediklerini belirterek suça sürüklenen çocuk ...’ın da ismini verdiğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 31/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.