muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/551, Karar No: 2008/2919, Tarih: 10.03.2008

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; çekişmeli taşınmazın resmi akitle gösterilen bedeli ile o tarih itibariyla saptanan gerçek değeri arasında aşırı oransızlık bulunduğu, öte yandan davalının temlik tarihine göre belli ve düzenli gelir getiren bir işinin olmaması nedeniyle taşınmazı alabilecek ekonomik güce sahip olmadığı, ayrıca murisin anılan taşınmazı satmasını gerektirecek haklı ve kabul edilebilir bir sebebin de ispatlanamadığı dosya kapsamı ile sabittir. O halde, somut bu olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabul edilerek davacının miras payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30036, Karar No: 2017/2794, Tarih: 13.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/30036 E.  ,  2017/2794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanığın, kendi tarlasında kalan ağaçları kesip sattığını savunması, katılanların, ağaçların kendilerine ait olduğunu iddia etmeleri, yapılan keşif sonunda fen bilirkişisinden alınan raporda, ağaçların sanık ile katılanlara ait tarlalar arasındaki ortak sınırda bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın, tarlaların ortak sınırındaki ağaçları keserek satmasının hukuksal uyuşmazlık niteliğinde olduğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a- Sanığın tarladaki ağaçları kesip çalmaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması,

b- Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6369, Karar No: 2024/876, Tarih: 23.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6369 E.  ,  2024/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/286 D.İş, 2022/283 K.

SAYISI : 2022/İHK-11689

DAVA TARİHİ : 09.07.2021

HÜKÜM/KARAR : Davalı itirazının reddi/davanın kabulü

SAYISI : K-2021/192610

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede, davacı ...'ın Karaman Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, ancak, anılan kurumda memur (5510 sayılı Kanun 4/c maddesi ) veya işçi (5510 sayılı Kanun 4/a maddesi) hangi sıfatla çalıştığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Davacının anılan kurumda hangi sıfatla çalıştığının; memur sıfatı ile çalışıyor ise geçici iş göremezlik süresi içerisinde davacının mahrum kaldığı yan ödemelerin olup olmadığının, işçi sıfatı ile çalışıyor ise davacıya SGK tarafından dava konusu kaza nedeniyle geçici iş göremezlik ödemesi yapılıp yapılmadığının taraflar ve ilgili kurumlardan sorularak dosyaya kazandırılması gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12761, Karar No: 2012/19518, Tarih: 29.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12761 E.  ,  2012/19518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.03.2011 tarih ve 2010/826-2011/329 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde “Evim Sigorta Poliçesi” ile sigortalı olan dava dışı sigortalısının dairesinde, davalıya ait daireden gelen sular sonucunda maddi hasar meydana geldiğini, işbu hasardan davalının sorumlu olduğunu ve olay nedeniyle dava dışı sigortalıya 4.560,00 TL ödendiğini, TTK’nun 1301. maddesine göre sigortalısının haklarına halef olduğunu, davalının müvekkiline ödeme yapmadığını ileri sürerek, davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını ve takibin davalının haksız itirazlarıyla durduğunu bildirerek haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, oluşan hasarda müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, hasarın apartman genel giderinin tıkanmasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, davalının kusurunun davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Evim Sigorta poliçesinden kaynaklanan alacağın TTK'nun 1301. maddesi uyarınca rücuen tahsili istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 18 v.d maddeleri uyarınca, her kat maliki ortak yerlerin bakım, koruma ve onarım giderlerinden kendi arsa payı oranında sorumludur.

Somut olayda, davacı vekili ekspertiz raporuna dayalı olarak açtığı işbu davada genel giderin yağmur suları ile tıkanması üzerine davalının balkonuna dolan suyun, önce davalının maliki olduğu daireye girmesi daha sonra da alt katta bulunan dava dışı sigortalıya ait daireye sızması sonucunda hasarın oluştuğunu iddia etmiş olup, iddia tanık beyanıyla doğrulandığı gibi, mahkemece de olayın oluşu bu şekilde kabul edilmiş, ancak davalının olayda kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davanın konusu, ortak alanda bulunan genel giderin tıkanması sonucunda oluşan hasarın tazmini olup, yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde sigortalıya ait hasarlanan konut ve davalıya ait konutun da içinde bulunduğu taşınmazın tapu kayıtları getirtilerek, davalının, BK’nın 58. maddesi uyarınca arsa payı oranında sorumlu olacağı düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davanın konusu, ortak alanda bulunan genel giderin tıkanması sonucunda oluşan hasarın tazmini olup, yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde sigortalıya ait hasarlanan konut ve davalıya ait konutun da içinde bulunduğu taşınmazın tapu kayıtları getirtilerek, davalının, BK’nın 58. maddesi uyarınca arsa payı oranında sorumlu olacağı düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20953, Karar No: 2015/643, Tarih: 19.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/20953 E.  ,  2015/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, 08.01.2009 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilip olayın mağdur üzerinde etkileri ile birlikte dikkate alınıp değer olarak da gerekenden az ve/veya ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, yakınanın kilitleyerek park ettiği aracının havalı kapısını ittirmek suretiyle açıp içerisinden 60 TL paranın ve araç ruhsatının bulunduğu kutunun alınması şeklindeki somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten ve ilgili maddeler uygulandıktan sonra değer azlığı nedeniyle aynı yasanın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4585, Karar No: 2021/3963, Tarih: 15.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4585 E.  ,  2021/3963 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.02.2013 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen 02.12.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

I. DAVA

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, 19 parsel sayılı taşınmazda bulunan mesken niteliğindeki 11 no'lu bağımsız bölümün mirasbırakanları ....ile davalılardan ...’in paylı mülkiyet üzere malik olduklarını, kendilerine herhangi bir bedel ödenmediğini ileri sürerek miras bırakanlarına ait ½ pay için dava konusu 11 no'lu bağımsız bölümün Mayıs 2010 – Aralık 2012 dönemleri arası toplam 10.000,00TL ecrimisil bedelinin müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini istemişlerdir.

II.CEVAP

Davalılar, davaya konu taşınmazın 1/2 payının ...'e ait olup diğer 1/2 payın da davacılar ve diğer davalıların babası Mehmet Öçgünder'e ait olduğunu, tarafların babası Mehmet Öçgünder'in 05/03/1982 tarihinde öldüğünü, davaya konu taşınmazda davalı ... Öçgünder'in oturmakta olduğunu, davacıların Özgür Öçgünder’in taşınmazda oturmasına itirazlarının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı ... için açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2015/6817 Esas - 2017/5740 Karar sayılı ilamıyla “ Davacı tarafça keşide edilen 07.09.2010 tarih, 24791 yevmiye no'lu ihtarname ile intifadan men olgusu gerçekleşmiştir. Hâl böyle olunca, 7.09.2010 tarihli 24791 yevmiye nolu ihtarnamenin tebliği ve tanınan 10 günlük sürenin bitiminden itibaren hesaplanacak ecrimisil bedeline, taşınmazı kullanan ve kullandıranın sorumlu olduğu gözetilerek her iki davalı yönünden de hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile değinilen hususlar göz ardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz etmiştir.

2. Temyiz Nedenleri

Davalılar vekili, yargılama sırasında mazeret dilekçesi değerlendirilmeksizin sözlü yargılamaya geçilerek yokluklarında karar verildiği gerekçesiyle ve ayrıca esasa ilişkin temyiz etmiştir.

3.Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz etmiştir.

2. Temyiz Nedenleri

Davalılar vekili, yargılama sırasında mazeret dilekçesi değerlendirilmeksizin sözlü yargılamaya geçilerek yokluklarında karar verildiği gerekçesiyle ve ayrıca esasa ilişkin temyiz etmiştir.

3.Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; ecrimisil talebine ilişkin olup davalının hukuki dinlenme hakkının ihlal edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

3.2. Hukuki Sebep

3.2.1 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Tahkikatın sona ermesi” başlıklı 184. maddesinde “(1) Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. (2) Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Aynı Kanun’un “Sözlü yargılama” başlıklı 186. Maddesi ise “(1) (Değişik:22/7/2020-7251/20 md.) Mahkeme, tahkikatın bittiğini tefhim ettikten sonra aynı duruşmada sözlü yargılama aşamasına geçer. Bu durumda taraflardan birinin talebi üzerine duruşma iki haftadan az olmamak üzere ertelenir. Hazır bulunsun veya bulunmasın sözlü yargılama için taraflara ayrıca davetiye gönderilmez. (2) Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir. (Ek cümle:22/7/2020-7251/20 md.) Şu kadar ki, 150 nci madde hükmü saklıdır.” şeklinde düzenlenmiştir.

3.2.2. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesinde ise “(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. (2) Bu hak; a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b) Açıklama ve ispat hakkını, c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

3.3. Temyiz Nedenlerinin Değerlendirilmesi

3.3. Temyiz Nedenlerinin Değerlendirilmesi

3.3.1 Somut olayda; davalı vekilinin 02/12/2020 tarihli celse için mahkemeye sunmuş olduğu 24/11/2020 tarihli mazeret dilekçesinde, sağlık sorunları nedeniyle duruşmaya katılamayacağına yönelik beyanda bulunduğu, mazeret dilekçesi ekinde de bahse konu mazerete ilişkin sağlık raporunu sunarak durumu belgelendirdiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, Anayasa'nın hak arama özgürlüğünü düzenleyen 36. maddesine uygun yorumla, davanın niteliği de dikkate alınarak, davalı vekilinin mazeret dilekçesinin kabulü ile yargılamaya devam edilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davalı vekilinin mazeret dilekçesi değerlendirilmeksizin sözlü yargılamaya geçilerek yokluklarında davanın esası hakkında nihai hüküm kurulmuş olması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 27.maddesi uyarınca hukuki dinlenilme hakkına aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32910, Karar No: 2013/23768, Tarih: 30.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32910 E.  ,  2013/23768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Patlayıcı madde bulundurma ve hırsızlık

HÜKÜM : Patlayıcı madde bulundurma suçundan hükümlülük, hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

II- Sanık hakkında patlayıcı madde bulundurmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

I- 17.09.2008 tarihli tutanak ile İl Özel İdaresi yetkililerine teslim edilen ve sanıktan ele geçen ''dinamit ve fünyeler'' üzerinde yöntemine uygun olarak bilirkişi incelemesi yaptırılarak, patlayıcı özelliğini muhafaza edip etmediği belirlenip 5237 sayılı TCK.nun 174/1. madde ve fıkrasında belirtilen maddelerden olup olmadığı saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi geretiğinin gözetilmemesi,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğuna karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16964, Karar No: 2015/33111, Tarih: 23.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16964 E.  ,  2015/33111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/384608

MAHKEMESİ : İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/419 (E) ve 2014/214 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın aşamalardaki sanığın yüzüne tokatla vurduğuna dair anlatımlarına, katılanın anlatımlarını doğrulayacak şekilde adli raporunda sol yanağında kızarıklık tespit edilmesine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.