muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1552, Karar No: 2009/7751, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1552 E.  ,  2009/7751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı aracın bedelinin iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 16.08.2006 tarihinde üstü açık spor model bir araç satın aldığını, kısa süre sonra yağmurda üst tavanın açılan kısmından içeri su girdiğini tespit ettiğini, defalarca aynı sorunun tekrar ettiğini ancak servise başvurmasına rağmen sorunun giderilemediğini, aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek ayıplı aracın yenisi ile değiştirilmesini, mümkün olmaması halinde akdin feshi ile ödediği 47.875,90 YTL araç bedeli ile 10.000 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 16.08.2006 tarihli araç satış sözleşmesinin feshine, aracın ekipmanları ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacı tarafından satış bedeli olarak ödenen 47.875,90YTL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,2.000YTL değer kaybının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, şartları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2009/1552-7751

2-Davaya konu araç davacı yedinde olup, davacı aracı, davalı taraf da satış tarihinden itibaren davacı tüketicinin ... olduğu satış bedelini kullanmıştır. Hal böyle olunca aracın iadesi nedeniyle davalı kullanma bedeli, davacı tüketici de ödenen tutar yönünden aracın iade tarihine kadar faiz isteyemez. Mahkemenin bu yönü gözardı ederek dava tarihinden itibaren faize hükmetmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması, HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın “Hüküm” başlıklı bölümündeki 1 numaralı bendinin 3. paragrafında bulunan “…dava tarihinden…) sözlerinin karardan çıkartılarak yerine “ayıplı aracın davalı tarafa teslim edildiği tarihten” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1,935,30 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 4.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6313, Karar No: 2010/9122, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6313 E.  ,  2010/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 9 numaralı orman kadastro komisyonunca düzenlenen ... tarihli askı ilan tutanağında ... İlçesi, ... Köyünde evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 3302 Sayılı Yasaya göre 2/B çalışması yapıldığından söz edilmektedir. Bu nedenle, 3116, 6831, 1744, 2896, ve 3302 Sayılı Yasalara göre yapılan orman kadastrosuna ilişkin ayrı ayrı işe başlama, çalışma, işi bitirme tutanakları ile askı ilan tutanaklarının ve haritalarının orman işletmesinden onaylı ve orjinal renkli fotokopi örnekleri çıkartılarak dosyaya konulması,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en yakın 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/06/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22718, Karar No: 2014/1320, Tarih: 15.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22718 E.  ,  2014/1320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2013/164-2013/372

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı G.. B.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, bir adet, A bir adet B ve iki adet C grubu devre mülk için belediyenin teminatına güvenerek davalı şirket ile üç adet sözleşme imzaladığını, sözleşme tarihinden itibaren 30 ay içerisinde teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, devre mülkün rayiç değeri olan 29200,00 TL yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan Belediye, devre mülk satımına ilişkin sözleşmenin tarafı olmadığını, aradan 15 sene geçtikten sonra Yargıtay HGK'nun 2010/13-516 esas 2011/6 karar nolu ilamıyla sorumlu tutulduklarını, bunu fırsat bilen diğer davalı G.. Ltd. Şti.’nin sayısı bilinmeyen eski tarihli yeni sözleşmeler akdettiğini, gelişen teknoloji ışığında ‘mürekkep yaş’ yöntemiyle bu tür sözleşmelerdeki imzanın atılış tarihinin tam olarak belirlenebildiğini, şirketten devre mülkü satın alan üye sayısının bilinmediğini, üyelerin iddia edilen tarihte mi yoksa Hukuk Genel Kurulu kararından sonra mı üye yapıldığının belirlenmesi gerektiğini, bu sahte ödeme belgeleri ve Belediye Başkanının şirket tarafından yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, ödemelerin gerçekleşmediğini, şirketin ticari defterlerini ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülkü bu şirketten satın aldığının iddia edildiğini, devre mülk inşaatlarının yapı ruhsatlarının iptal edildiğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını, inşaata çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, bu sebeple 1997 yılında edimin İfasının imkansızlığının anlaşıldığını, devre mülkle ilgili ihalenin de feshedildiğini, dönemin belediye başkanı ile meclis üyelerinin bundan dolayı cezalandırıldığını, Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/179 esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı ifa kapsamına giren davalarda 2013/22718-2014/1320

zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 29200 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, karar davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir,

zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 29200 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, karar davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir,

Davacı davalı şirketten 4 adet devremülk satın aldığını, tesliminin imkansız hale gelmesi nedeniyle şirkete ödediği bedelin davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur. Davada delil olarak 15.01.1996 tarihli kombi fligranlı kuşe matbu sözleşme aslı ile davacının uhdesinde bulunan 30.12.1997 tarihli senet aslını ödeme belgesi olarak ibraz etmiştir, Davalı ise dosyaya sunulan belgelerin satış tarihinden sonra düzenlendiğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle mübrez belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Mahkemece dava kabul edilmiş ise de davalı tarafın edimini yerine getirmediğinin kesin olarak anlaşılmasına göre davacının satış parasını satıcıya ödediğini yasal delillerle ispat etmesi gerekir.Bu nedenle sözleşme ve ödeme belgelerinin asıllarının ibraz edilmesi için davacıya imkan verilmeli, bundan sonra davalı belediyenin sahtecilik savunması doğrultusunda bir araştırma yapılması gerekir. Öyleyse davalının bu savunması üzerine durulmalı ve davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmayan sözleşme ve ödeme belgeleri üzerinde davalının az yukarıda ileri sürdüğü hususlarda mürekkebin ve yazının özelliğine, silinti ve kazıntıya, belgeler üzerinde yer alan kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içerik ve parlaklığına, bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar inceleme yaptırılmalıdır. Bunun için dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü ile gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek uzman bilirkişi heyetinden, taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalıdır. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek, belgelerin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının temyiz eden yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16556, Karar No: 2014/7423, Tarih: 17.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16556 E.  ,  2014/7423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/223151

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2006

NUMARASI : 2006/27 (E) ve 2006/439 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/07/2011 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kısa ve gerekçeli karardaki ilk karar numarasının 2002/667 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler Metin Bakış ve Y.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3302, Karar No: 2018/7757, Tarih: 30.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3302 E.  ,  2018/7757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilleri davacıların dava konusu ana taşınmazda 6, 9, 10 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerinin maliki olup, yine müvekkillerinden ...'ın apartmanın yöneticisi olduğunu, yapı kullanma ruhsatı alınabilmesi için Tavşanlı Belediye Başkanlığına mimari tadilat projesi sunduğunu, ana taşınmazın teknik, mimari ve fiziki şartlarındaki olumsuzlukların düzeltilebilmesi, tadilat projesinin onaylanabilmesi ve yapı kullanma ruhsatının alınabilmesi için tüm kat maliklerinin oy birliği ile müracaatının yasal olarak zorunlu olmasına rağmen, bu isteme ilişkin dilekçeyi onbir kat maliki bulunduğu apartmanda on kişinin imzaladığını, 1 numaralı bağımsız bölüm maliki davalının ise hiçbir gerekçe göstermeden imzadan imtina ettiğini, davalıya gönderilen ihtarnameden de bir sonuç alınamadığını beyan ederek; davalının söz konusu yönetim planını imzalaması için mahkemece müdahale edilmesini, gerekli ihtarın yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; taşınmaz ile ilgili gerekli tadilat projesine gösterilecek rızanın davalı kat malikinin takdirinde olup, bunun yasa ile kendisine tanınmış bir hak olduğu, kat malikinin; bunun için zorlanamayacağı, özgür iradesini koyduğu tavrın hakkın kötüye kullanılması olarak nitelendirilemeyeceği, hakimin proje değişikliğine muvafakat etmeyen kat malikinin iradesi yerine geçerek, değişikliğe onay vermiş gibi hüküm kuramayacağı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ana taşınmaz ile ilgili tadilat projesine onay vermeyen davalının onay vermiş sayılması için, Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca hakim müdahalesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; kat maliklerinin kendi iradeleri ile gerçekleştirecekleri işlemler için malikler yerine geçilerek karar verilemeyeceği göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine 30/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6680, Karar No: 2023/6864, Tarih: 11.09.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/6680 E.  ,  2023/6864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/145 E., 2021/780 K.

Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında akaryakıt kaçakçılığı suçundan kurulan hükümlere yönelik 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması, adı geçen sanıklar hakkında atılı suçtan bozma ilâmından önceki kararda hüküm kurulmaması, hükümlerin daha önceden Yargıtay incelemesinden geçmemesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesi gereğince hükümlerin istinaf yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı

Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, diğer sanıklar hakkındaki hükümlerin ise yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. 20.05.2010 Tarihli Suça İlişkin Sanık ... Hakkındaki Hukukî Süreç

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2013 tarihli ve 2012/2135 Esas, 2013/1289 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında üzerlerine atılı 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan beraat kararı verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. 20.05.2010 Tarihli Suça İlişkin Sanık ... Hakkındaki Hukukî Süreç

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2013 tarihli ve 2012/2135 Esas, 2013/1289 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında üzerlerine atılı 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan beraat kararı verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16.09.2019 tarihli ve 2015/20223 Esas, 2019/34536 Karar sayılı kararı ile sanıklar... ... hakkındaki beraat hükümlerinin onanmasına, sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükmünün ise "suç tarihinde ... plakalı kamyonla ... Kimya unvanlı firmaya ham madde getirilip karışım yapılarak kaçak akaryakıt satışı yapılacağına dair ihbarı üzerine sanık ...'a ait işyerinde yapılan aramada, ... plakalı kamyonette 6 adet 1000 litrelik ... fiber tankların bulunduğu, yine işyerinde yaklaşık 200 adet boş ve 45 adet ... teneke ile 3 adet ... vaziyette fiber tankın olduğunun, kamyonetteki tanklardan hortumla söz konusu kimyasal ürünün çekildiğinin tespit edildiği ve toplamda 17.000 lt akaryakıt olarak kullanılan petrol ürününün ele geçirildiği cihetle,...işyeri yetkilisi sanık ... ve suça konu kaçak eşyanın nakliyesini yapan sanık ...'un 5015 sayılı Kanun ek madde 5/1. uyarınca mahkumiyetleri yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası sanıklar ... ve ... hakkında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2019 tarihli ve 2019/539 Esas, 2019/679 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5015 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği, sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından anılan kararın temyizi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 07.06.2020 tarihli ve 7-2020/10630 sayılı yazı ile 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 7242 sayılı Kanun'un 61, 62 ve 63 üncü maddeleri ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik nedeniyle değerlendirme yapılması amacıyla dosyanın mahkemesine iade edildiği anlaşılmıştır.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 7242 sayılı Kanun kapsamındaki iadesi sonrası sanıklar ... ve ... hakkındaki dosya ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/574 Esas sırasına kaydedilmiş ve 25.05.2021 tarihli karar ile sanık ... açısından teselsül hükümlerinin uygulanması yönünden davalar arasında fiili ve hukukî irtibat bulunması nedeniyle aynı mahkemenin 2021/145 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

B. 29.04.2010 Tarihli Suça İlişkin Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkındaki Hukukî Süreç

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2010/1289 Esas, 2018/351 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...

B. 29.04.2010 Tarihli Suça İlişkin Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkındaki Hukukî Süreç

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2010/1289 Esas, 2018/351 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...

Çinar'ın 5015 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan anılan Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 3 yıl 9 ... hapis ve 15.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2018/3299 Esas, 2019/1032 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun'un 62 ve 63 üncü maddeleri gereği ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası mahkemece adı geçen sanıklar hakkındaki dava 2021/145 Esas sırasına kaydedilmiş olup, yukarıda da bahsedildiği üzere sanıklar ... ve ... hakkındaki dava (2020/574 Esas, 2021/376 Karar sayılı) ile birleştirilen bu dosyada yapılan yargılama sonucunda ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/145 Esas, 2021/780 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'nın 29.04.2010 tarihli akaryakıt kaçakçılığı suçundan 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 6 ... hapis ve 10.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına; sanık ...'ın üzerine atılı 29.04.2010 ve 20.05.2010 tarihli akaryakıt kaçakçılığı suçundan 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 3 yıl 1 ... 15 gün hapis ve 12.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına; sanık ...'un ise 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyaların müsaderesine, nakil araçlarının ise tedbir şerhleri kaldırılarak iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Süre tutum mahiyetinde olup, hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Üzerine atılı suçu kabul etmediğine, beraatini istediğine ilişkindir.

C. Sanıklar ... ve ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suç tarihleri göz önüne alındığında davanın zamanaşımına uğradığına, re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

D. Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Aleyhindeki suçlamayı kabul etmediğine, bu nedenle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ... ve ...'ın Temyiz İstemleri Yönünden

1.5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında