muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10869, Karar No: 2017/2166, Tarih: 21.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/10869 E.  ,  2017/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.07.2013 gününde verilen dilekçe ile ihdasen tescil mümkün değil ise tazminat, ayrıca tedbir kararı verilerek taşınmazın davacının fiilen kullanımına bırakılması talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tescil talebinin ve bu yerle ilgili tazminat talebinin reddine, müdahalenin menni ve park (yeşil alan) olması itibariyle bu amaca uygun hale getirilmesi yönünden kabulüne dair verilen 01.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından, duruşmasız olarak temyizi ise davalı ... vekili ve feri müdahil ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 28.02.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... ile feri müdahil vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekili 15.07.2013 tarihli dilekçesi ile; davacıya ait olan 2349 ve 2381 parsel sayılı taşınmazların 3194 sayılı Kanununun 16. maddesine göre 4.571,31 m2'lik bölümünün kamunun yararlanması amacıyla park, kıyı kenar ve yol olarak kullanılması koşuluyla bedelsiz olarak kamuya terk edilip bağışlanmasına rağmen davalı ... tarafından bağışın amacı ve koşulları dışında ticari amaçla büfe yapılarak ... adlı şahsa kiraya verildiği, kıyı kenarında bulunan taşınmazın duvarla çevrilip kamunun yararlanmasına engel olunduğu, davacıya ait taşınmazların denizle ve sahille olan bağlantısının kesildiğini ileri sürerek tedbiren davacının fiili kullanımına bırakılarak

taşınmazın 4577 m2'lik bölümünün yeniden ve ihdasen davacı adına tesciline, mümkün olmazsa güncel değerinin tazminat olarak ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Davacı vekili daha sonra Belediye Encümeninin 02.04.2013 tarihinde park alanı içerisinde bulunan ruhsatsız yapıların yıkılmasına karar verdiğini bildirmiş, keşiften sonra dava konusu 3204 m2'lik taşınmazın değeri olan 448.656 TL üzerinden harcı ikmal etmiştir.

taşınmazın 4577 m2'lik bölümünün yeniden ve ihdasen davacı adına tesciline, mümkün olmazsa güncel değerinin tazminat olarak ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Davacı vekili daha sonra Belediye Encümeninin 02.04.2013 tarihinde park alanı içerisinde bulunan ruhsatsız yapıların yıkılmasına karar verdiğini bildirmiş, keşiften sonra dava konusu 3204 m2'lik taşınmazın değeri olan 448.656 TL üzerinden harcı ikmal etmiştir.

Davalı ... vekili, 02.12.1993 tarihli Belediye Encümeni Kararı ile mülkiyeti davacıya ait olan 2349 ve 2381 parsel sayılı taşınmazların 3194 sayılı Kanununun 16. maddesine göre tevhit edildiğini, davacının rızasıyla özel parselasyon işleminin gerçekleştirildiğini, 1336 m2'sinin bedelsiz olarak yol, 3204 m2'sinin bedelsiz olarak park, 35.72 m2'sinin kıyı kenar terki yapıldıktan sonra 4876 sayılı parselin arsa olarak 3371 m2 yüzölçümüyle davacı adına, yine 4877 sayılı parselin 2698 m2'nin arsa cinsi ile davacı adına tescil edilip beyanlar hanesine (günübirlik tesis alanıdır) şeklinde 13.01.1994 tarihinde şerh verildiğini, davacıya kalan parsellerin değerinin çok arttığını, dava konusu 3204 m2'lik park alanının 9.10.2009 tarihli Belediye Meclisi Kararı ile feri müdahil ...'e kiraya verildiğini, ihale şartnamesinde tahsis edilen alanın herkesin kullanımına açık olacağının belirtildiğini, parkın giriş kapısının kapatılamayacağının yazılı bulunduğunu, ayrıca 2942 sayılı Kanunun 35. maddesine göre davacının mülkiyeti geri isteyemeyeceğini, keşif ve fotoğraflarda görüldüğü üzere park alanı üzerinde kamunun istifadesini sağlayacak düzenlemelerin yapıldığını, yasaya aykırı tasarruf bulunulmadığını, bu sebeplerle davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Feri müdahil ... vekili, belediye meclis kararı ve 15.4.2011 tarihli yazılı kira sözleşmesi ile park alanını kiralamış bulunduğunu, bu alanı yeşillendirerek oturma ve kullanma alanı yaratıp, çevrede bulunanların kullanımına ve denizden faydalanmalarına uygun hale getirdiğini, davacının bu alanın kamuya kullandırılmadığı yönündeki iddialarının doğru olmadığını ve belediyenin savunmalarını tekrar ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 19.6.2015 tarihinde yapılan keşif sonucu alınan şehir plancısı, inşaat mühendisi ve fen memurunun müşterek rapor ve krokisinde ve mahkeme gözlemine göre, dava konusu taşınmazın park olarak ayrılan 3204,69 m2'lik kısmında Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'ne ve Kıyı Kanunu'na aykırı uygulama yapıldığı, yeşil alan niteliğindeki bu yerde amaç dışı kullanım olduğu anlaşıldığından davalı ...'nin ve Feri müdahil ...'in bu yere müdahalesinin menine, bu yerin park (yeşil alan) olması itibariyle amaca uygun hale getirilmesine, davacı tarafın dava konusu taşınmazla ilgili tescil talebinin ve bu yerle ilgili tazminat talebinin reddine, davacı vekille temsil edildiğinden 31.346 TL avukatlık ücretinin davalıdan ve feri müdahilden

alınarak davacıya verilmesine, davalı ve feri müdahil vekille temsil edildiklerinden 31.346 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya ve feri müdahile verilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, feri müdahil ... vekili, davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- 6100 sayılı HMK'nun 297. maddesinin 2. fıkrası gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Ayrıca, HMK'nın 66, 68 ve 69. maddeleri gereğince feri müdahil asıl davanın kazanılmasında yararı bulunan taraf yanında ona yardımcı olmak için davada yer alabilir, tek başına hareket edemez. HMK'nın 69. maddesi gereğince feri müdahil hakkında bir hüküm kurulamaz. Hüküm, ancak davanın tarafları hakkında kurulabilir.

Somut olaya gelince; mahkemece verilen karar 6100 sayılı HMK 297/2. maddesi hükmüne aykırıdır. Kararın hüküm sonucunda “dava konusu taşınmazın park olarak ayrılan 3204,69 m2'lik kısmında Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'ne ve Kıyı Kanunu'na aykırı uygulama yapıldığı, yeşil alan niteliğindeki bu yerde amaç dışı kullanım olduğu anlaşıldığından davalı ...'nin ve Feri Müdahil ...'in bu yere müdahalesinin menine, Bu yerin park (yeşil alan) olması itibariyle bu amaca uygun hale getirilmesine” şeklinde karar verilmekle yetinilmiş; ancak, hüküm fıkrasında dava konusu taşınmazın infazına elverişli olacak şekilde keşif krokisine atıf yapılarak taşınmazın yeri belirtilmemiştir. Hükmün, infazında şüphe ve tereddüt oluşturacak şekilde oluşturulduğu, feri müdahil davalıymış gibi hakkında karar verildiği görülmüştür. Bu hali ile verilen karar 6100 sayılı HMK'nın 69 ve 297/2. maddesine aykırı olduğundan usulüne uygun şekilde hüküm sonucu oluşturulması için kararın bozulması gerekmiştir.

Bunun yanısıra, davalının elatmasının önlenmesine ve park (yeşil alan) olması itibariyle bu amaca uygun hale getirilmesine karar verilen dava konusu taşınmazda davacının mülkiyet hakkı bulunmadığından, davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bunun yanısıra, davalının elatmasının önlenmesine ve park (yeşil alan) olması itibariyle bu amaca uygun hale getirilmesine karar verilen dava konusu taşınmazda davacının mülkiyet hakkı bulunmadığından, davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harçların istek halinde yatırana iadesine, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı Belediyeden alınarak davacıya verilmesine, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'ye verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6544, Karar No: 2019/6536, Tarih: 23.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6544 E.  ,  2019/6536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin de temyiz talebinde bulunulmuş ise de sanık müdafiinin bu talebi itiraz mahiyetinde görülerek itirazın Mahkemesince değerlendirilmesi mümkün görülmüş, sanık müdafiinin 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebine hasren yapılan incelemede:

Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu kurulan hükmün gerekçesinde 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarını işlediğinin kabul edildiği halde hüküm fıkrasında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından hüküm kurulması maddi hata olarak kabul edilmiş de mahallinde Mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yine 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, toplanan delillere göre fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların kanuna uygun biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23575, Karar No: 2016/11039, Tarih: 09.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23575 E.  ,  2016/11039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın suça konu malları aldığı şirketi araştırarak, şirketin maliyede kaydı olduğunu öğrendikten sonra fatura karşılığı gerçek değerine yakın fiyatla satın alması biçimindeki eyleminde atılı suçun unsurlarının oluşmadığı nazara alınarak sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24491, Karar No: 2013/28897, Tarih: 09.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/24491 E.  ,  2013/28897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Davalı M. B..vekili Av. U. S..'ın mazeret telgrafının olduğu görüldü. Vekaletnamesinde tevkil yetkisi bulunduğunun mazereti uygun görüldü. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden “davacı kocanın, bağımsız konut temininden kaçındığı, annesinin evlilik birliğine müdahalesine tepkisiz kaldığı, annesi ile birlikte eşine fiziksel şiddet uyguladığı, davalı kadının ise eşine ve eşinin annesine hakaret ettiği, yakınlarını müşterek haneye çağırıp kocaya fiziksel şiddet uygulamalarına sessiz kaldığı, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/12380, Karar No: 2015/38750, Tarih: 25.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/12380 E.  ,  2015/38750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Sanığın, 16/05/2012 günü, saat 23:15 sıralarında, 155 Polis İmdat hattını arayıp, “15/05/2012 günü, ... İlçesi'nde, ...Bölgesinde Eski Et Balık Kurumu civarında, bir bayan şahsı bıçakla yaraladığını, teslim olmak istediğini” söylemesi üzerine, sanığın bulunduğunu belirttiği yerde suçta kullanmış olduğu bıçak ile birlikte yakalanması ile hakkında soruşturma başlatıldığı,

... İlçe Emniyet Müdürlüğü, Asayiş Büro Amirliği görevlileri ile yapılan görüşmeler neticesinde, belirtilen tarihte ve yerde, katılan ... isimli bayanın, “Bıçakla yaralama” şikayeti ile.... Hastanesi, Acil Servisine müracaatının olduğunun tespiti ile katılana ulaşıldığı,

Katılan, kollukta alınan ifadesinde; “Olay günü, saat 15:00 sıralarında, yürümekte iken, sanığın önüne geçip, kendisinden para istediğini, olmadığını söyleyince bıçak çekip, bu kez Nokia marka cep telefonunu istediğini, vermeyince bıçakla kendisini yaralayıp, telefonu elinden alıp kaçtığını, yardım istemesi ile yaralandığını gören arkadaşı ....’ın kendisini hastaneye götürdüğünü, Hastane’de tedavisi devam ederken, tedavisi bitmeden hastaneden kaçtığını” belirtmiş; savcılıkta ve mahkemede alınan ifadesinde ise; “Cep telefonunun markasının ... X3 olduğunu, olay anında, içinde hattının bulunmadığını, ancak bu telefonu 4-5 ay süre ile 0 5..... nolu hat ile kullandığını, bu cep telefonunun yanında 70 TL parasının da gasp edildiğini” ifade etmiş;

Katılan, savcılığa ifade için çağrıldığında, katılan ile birlikte gelen ve ilk burada ifadesi alınan tanık ...“Deniz kıyısındaki kayıkta bulunduğu sırada, tanımadığı bir erkeğin, yine tanımadığı bir bayanı bıçakladığını” belirtmişken; mahkemede, “Sanık ve katılanı, olay öncesinde tanıdığını” dile getirmiş, hatta “Olaydan önce, üvey kardeşinin, katılanın kızını kaçırdığını, bu nedenle katılanı gördüğünü, ancak katılan ile herhangi bir samimiyetinin bulunmadığını” söyleyerek, katılanın iddialarını doğrular nitelikte beyanda bulunmuş;

Tüm bu ifadeler birlikte değerlendirildiğinde; olaydan hemen sonra yaralanmış olması nedeniyle hastanenin acil servisine kaldırılmış olmasına karşın, burada gasp olayına ilişkin herhangi bir müracaatı olmadığı gibi tedavisi bile bitmeden hastaneden kaçmış olan ve kendisini ihbar eden sanığın teslim olmasından sonra kendisine ulaşılarak aşamalarda gaspa maruz kaldığını iddia eden katılan ile aralarında önceye dayalı ilişki olduğu anlaşılan tanığın beyanlarının, olay sonrasında, herhangi bir şikayet olmaksızın kendiliğinden, yaralama eyleminde bulunduğunu ifade ederek, kendisini ihbar eden sanığın savunmasına üstün tutularak sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Katılanın, gasp edildiğini iddia ettiği telefonunda takılı bulunan 05... nolu hattın kullanıldığı cep telefonunun İMEİ numarası, soruşturma aşamasında tespit edilmiş olmasına karşın, belirtilen bu İMEİ nolu cep telefonunun, katılanın iddia ettiği gibi .... veya sanığın kendisini ihbar etmesi üzerine, üstünde ele geçen ...... marka ve tipi cep telefonları olup olmadığı araştırılarak, ayrıca yağmalandığı iddia edilen suça konu İMEİ nolu telefonun suç tarihi ve sonrasında kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmışsa kimler tarafından kullanıldığına dair telefon kayıtlarının istenerek, hangi baz istasyonlarından sinyal aldığının belirlenerek, sonucuna göre suç vasfının tayini gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-) 5271 sayılı CMK’nın 232/7. maddesi gereğince gerekçeli kararın, mahkeme mührü ile mühürlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve O yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10590, Karar No: 2019/6757, Tarih: 14.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10590 E.  ,  2019/6757 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2018/82676

Kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 151/1, 29 (iki kez), 62 (iki kez) ve 52/2. (iki kez) maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası ve 1.240,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair FOÇA Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2017 tarihli ve 2015/798 esas, 2017/822 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Mahkemece sanığın yapılan yargılaması sonunda, 19.09.2017 tarihli kararın gerekçe kısmında, “... sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşması nedeniyle ve diğer kanuni şartların mevcudiyeti nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmış,” şeklinde gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesinin tatbik edileceği belirtilmesine karşın, hüküm kısmında bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar vermek sureti ile gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmasında,

2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Somut olayda, sanık hakkında atılı mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi gereğince hükmedilen 120 gün adlî para cezasından, anılan Kanun'un 29. maddesi uyarınca yapılan indirim neticesinde 90 gün adlî para cezası yerine, 75 gün adlî para cezasına hükmedilerek hesap hatası yapıldığı, bu hatayı takiben aynı Kanun’un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 75 gün adlî para cezası ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca paraya çevirme işlemi neticesinde de 1.500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 62 gün adlî para cezası karşılığı 1.240,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.10.2018 gün ve 1140 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2018 gün ve KYB/2018-82676 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Hükümlü ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

Hükümlü hakkında hüküm kurulurken gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmesine ve birlikte işlenen hakaret suçundan tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanı bulunması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine karşın, kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine ilişkin ibare bulunmaması sureti ile hükümde çelişki yaratılması,

Hükümlü hakkında hüküm kurulurken gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmesine ve birlikte işlenen hakaret suçundan tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanı bulunması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine karşın, kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine ilişkin ibare bulunmaması sureti ile hükümde çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Foça Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.09.2017 gün, 2015/798 esas, 2017/822 sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2-) Hükümlü ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Yasanın 151/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmedilen “120 gün adli para cezası”ndan TCK.nın 29/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması sonucunda “90 gün hapis cezası” yerine “75 gün hapis cezası”na; TCK.nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda “75 gün hapis cezası” yerine “62 gün hapis cezası”na ve aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince paraya çevrilmesi neticesinde “1500,00 TL adli para cezası”na hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde “1240,00 TL adli para cezası”na hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Foça Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.09.2017 gün, 2015/798 esas, 2017/822 sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın aleyhe tesir etmemesine, hükmün sair hususlarının aynen korunmasına, infazın bu şekilde “1240 TL adli para cezası” üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.