muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/763, Karar No: 2023/10552, Tarih: 11.10.2023

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK'un 427 vd. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu ve 58 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, binayı yenileme çalışmasının davalı ... Mermer Pazarlama San. ve Tic. A.Ş. tarafından yapılmış olmasına, davaya dayanak gösterilen Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/108 D.iş sayılı tespit dosyasında çini ustası sanat danışmanı bilirkişiden alınan raporla zarar gören 39 kalem eşya tek tek tespit edilerek zararın belirlenmiş olmasına, zarar gören eşyalar arasında davacı tarafından uzun emekler sonucu ortaya çıkarılabilecek sanat ürünlerinin de bulunduğunun anlaşılmasına; bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11746, Karar No: 2019/6853, Tarih: 01.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11746 E.  ,  2019/6853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a) Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Gaziantep (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/10/2013 tarihli 2013/363 Esas -747 Karar sayılı ilamı ile 3000 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün kesin nitelikte olması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

b) Kabule göre; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a) Sanığın suçta kullandığı bıçağın ele geçirilemediği ve bu nedenle 6136 sayılı Kanun 15/1. maddesi kapsamında olup olmadığı hususunda inceleme yapılmadığı, suçta kullanılan bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 15/4 maddesi kapsamında kabul edilmesi halinde ise; 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmayan suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve sanığın yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Gaziantep (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/10/2013 tarihli 2013/363 Esas -747 Karar sayılı ilamı ile 3000 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün kesin nitelikte olması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Kabule göre de;

b) Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Gaziantep (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/10/2013 tarihli 2013/363 Esas -747 Karar sayılı ilamı ile 3000 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün kesin nitelikte olması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8609, Karar No: 2012/5925, Tarih: 27.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8609 E.  ,  2012/5925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığı yakından izleyip yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, taktirde zaafiyete düşmeden CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3453, Karar No: 2018/8075, Tarih: 17.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3453 E.  ,  2018/8075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Mükellef ... İnş... Ltd. Şti ortağı ve yekilisi olan sanıkların 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddia edilen kamu davasında sanıkların suçlamaları kabul etmedikleri ancak kendilerinin mükellef şirkette yetkili olduklarını bildikleri, bu şirketle ilgili evraklara imza attıklarını kabul ettikleri, sahte fatura düzelemediklerini kendilerini ... ve ... isimli kişilerin kandırdıklarını savundukları, dosya arasında 2008 takvim yılına ait fatura örneklerinin bulunduğu, 2007 takvim yılına ait faturaların Dairemizin 2016/6029 Esas sayılı dosya arasında bulunduğu ve zorunlu unsurları ihtiva ettikleri anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakmından; öncelikle mükellefçe 2009 ve 2010 takvim yıllarında düzenlenen suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, mükellefe ait fatura vb. evraklardaki yazı imza sanıkların ve tanık ... eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Yasaya aykrı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1242, Karar No: 2022/17495, Tarih: 21.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1242 E.  ,  2022/17495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 12.12.2021 tarih 2021/İHK-43577 sayılı itirazın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22.07.2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22.07.2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra davacı vekili Av. ... tarafından sunulan 21.10.2022 tarihli dilekçe ve davalı vekili Av. ... tarafından sunulan 28.11.2022 tarihli dilekçe ile tarafların sulh oldukları bildirildiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, davalının temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8098, Karar No: 2010/13387, Tarih: 14.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8098 E.  ,  2010/13387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan ...'nun mirasçısı olduğu halde, diğer mirasçıların aldıkları geçersiz mirasçılık belgesi ile murise ait 4 parça taşınmazın adlarına intikalini sağladıktan sonra aralarında rızai taksim yaptıklarını, alınan verasetin iptali kararı ile mirasçılığının belirlendiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, 52 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu dükkanın ...'na, ondan da Halk Yaşam Sigorta A.Ş.'ye satıldığınının anlaşılması üzerine adı geçenleri davaya dahil ederek payı oranında iptal-tescil, olmadığı takdirde bedelinden payına isabet eden miktarın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, iddiaların doğru olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuşlar, dahili davalı Halk Yaşam Sigorta A.Ş. ise dava konusu 2 nolu bağımsız bölümü tapu kaydına güvenerek satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;" Adana 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/73-303 sayılı verasetin iptaline konu ilam gözetilerek davacıya hak tanınması doğrudur. Ne varki, 52 parsel sayılı taşınmazda iştirakçi olarak gözüken...'nin iştirak payının davacının murisinden mi, yoksa önceki bir muristen mi geldiği açıklığa kavuşturulmadan... payından bir bölümünün davacıya hükmen geçirilmiş olması doğru değildir. Diğer taraftan, 52 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu dükkanın davalı mirasçılar tarafından...'ye, ondan da Halk Yaşam Sigorta A.Ş.'ye satış yoluyla temlik edildiği anlaşılmaktadır. Davacı Ayın isteği yanında imkansızlık halinde bedel isteğinde de bulunduğuna göre, davacının miras payı gözetilmek suretiyle taşınmazı...'ye temlik eden mirasçılardan payı karşılığı bedelin tahsiline karar verilmemiş olması da doğru değildir. Öte yandan, veraset ilamı kapsamına göre miras bırakanın eşinin çekişmeli taşınmazlardaki davalı mirasçılara devrettiği payı dışarda kalmak suretiyle kalan paylar üzerinden davacıya pay verilmesi gerekirken, yanılgılı bilirkişi raporu dayanak yapılmak suretiyle karar verilmesi de isabetsizdir." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar ve dahili davalı ... tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.12.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları

dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalılar ve dahili davalı ...'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.222.24.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan ve dahili temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31434, Karar No: 2015/38975, Tarih: 02.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/31434 E.  ,  2015/38975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/411601

MAHKEMESİ : Denizli(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2011

NUMARASI : 2010/637 (E) ve 2011/657 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, mahkemece, ilk duruşmaya mazeret dilekçesi verip şikayetçi olduğunu ve sonraki duruşmaya katılacağını beyan eden şikayetçiye duruşmalardan haberdar edilip kamu davasına katılma olanağı sağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi M.. D..'ın davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-Sanığın, cep telefonundan katılanın cep telefonuna gönderdiği tehdit içerikli mesajların usulüne uygun olarak tespit edilmiş olması karşısında “...kesin inandırıcı delil elde edilemediği” şeklindeki, yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Katılan M..'in, 14/01/2011 tarihli “şikayetinin devam ettiğini ve mazereti sebebiyle bir sonraki duruşmaya katılacağını” beyan ettiği dilekçesinin yanlış değerlendirme ile şikayetten vazgeçme olarak kabul edilerek hakaret suçundan düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan M.. D.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7425, Karar No: 2010/19188, Tarih: 13.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7425 E.  ,  2010/19188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4949 Sayılı Kanunla değişik İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, alacaklının takibine dayanak yaptığı sözleşme karşılıklı taahhütleri içermekte olup, İİK'nun 68/1. maddesinde sayılan belgelerden değildir. O halde alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27275, Karar No: 2018/17378, Tarih: 16.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/27275 E.  ,  2018/17378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın aynı anda TCK’nın 86/2, 3-a, 35. maddesinde tanımlanan suçu da işlediği ve hakkında mahkumiyet hükmü verildiği anlaşıldığından, mağdur ...’e yönelik tehdit eylemi yönünden 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesi gereğince uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek dosya görüşüldü:

A-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... ve vasisinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başka nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdurların soruşturma aşamasındaki beyanlarında, sanığın elinde bulunan ele geçmeyen bıçakla kendilerine saldırdığını belirtmeleri, tanık ...’in ise, sanığın, müştekilere “ya beni öldürün ya da ben sizi öldüreceğim” dediğini beyan ederek bıçağa ilişkin bir anlatımının bulunmaması ve kovuşturma aşamasında da yine benzer bir anlatımda bulunarak, olayda bıçak olmadığını söylemesi, mağdurların kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında da sanığın elinde bıçak bulunmadığını, emniyetteki ifadelerinde bir karışıklık olduğunu söylemeleri, mahkemenin ise, sanığın, anne ve babası olan müştekilere elindeki bıçakla “sizi öldüreceğim”şeklinde sözler söyleyerek tehdit ettiğinin kabulüne karşın TCK’nın 106/1-1. maddesi uyarınca cezaya hükmolunması karşısında, öncelikle beyanlar yöntemince irdelenip tartışılarak ve hangi anlatıma hangi sebeplerle itibar edildiği de açıklandıktan sonra, sonucuna göre sanığın eyleminin ayrıca tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde de, hangi madde kapsamında kaldığının değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

./..

-2-

./..

-2-

2-Sanığın TCK’nın 106/1-1. 43. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi halinde ise; sanığın mağdur ...’e yönelik TCK’nın 86/3-a,35. maddeleri kapsamındaki yaralama eylemi ile aynı zamanda, mağdur ...’e yönelik tek fiille TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, ...’e karşı tehdit eyleminin uzlaşma kapsamında bulunmayan ve kesin nitelikteki yaralama eylemiyle birlikte gerçekleşmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmış ise de; diğer mağdur ...’e yönelik TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit eyleminin, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçundan uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, müşteki ...’e yönelik tehdit suçunda TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve vasisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5631, Karar No: 2025/741, Tarih: 03.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2022/5631 E.  ,  2025/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/210 E., 2021/617 K.

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Şırnak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2020/152 Esas, 2020/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/210 Esas, 2021/617 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık hakkında 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 7/2. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın cezalandırılması istemiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216/1. maddesinde düzenlenen halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme ve 3713 sayılı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen terör örgütü propagandası yapma suçlarından açılan davada; sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan beraat kararı verilip, bu kararın 08.07.2020 tarihinde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleştiği belirlenmiştir. Bu itibarla; 3713 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun konusu olan fiilin yargılandığı ve buna ilişkin kararın açıklandığı şekilde kesinleştiği anlaşılmakla halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçuna hasren yapılan incelemede;