muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5060, Karar No: 2010/8351, Tarih: 10.06.2010

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamından davacının dava konusu ettiği ayıp ve eksiklerle ilgili olarak dosyaya ibraz edilen, bilirkişi raporları, projeler, tapu kayıtları ve tüm delillerden; taahüt edilen

2010/5060-8351

projenin, takriben 1000 dönümlük arazi üzerinde adalar bazında bir çok siteden oluşan çok büyük bir proje olduğu ve taahhüt edilen hususların projeye uygun gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır.

Davacının eksik ve ayıplı olduğunu iddia ettiği unsurlardan spor kompleksinin "... kent" projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında, tanıtım maketlerinde gösterildiği ve projenin reklamının bu şekilde yapıldığı, bu nedenle davacıda bu yerlerin siteye ait olduğu intibanın uyandırıldığı, halbuki; taahüt edilen sporkompleksinin mülkiyeti ...'ye ait 518 ada üzerine inşa edildiği ve ... tarafından halka açık hale getirildiği, bu durumun ayıplı ifa değil "eksik ifa" mahiyetinde olduğu bu yüzden davacının 10 yıllık zamanaşımı süresinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği yolundaki dairemiz çoğunluğunun bozma görüşüne katılmıyoruz.

Zira yukarıda açıklandığı üzere; taahüt edilen proje birtek ada veya birtek siteden meydana gelmemektedir. Takriben 1000 dönüm (1.000.000 m2) arazi üzerinde bir çok ada ve siteden oluşmaktadır. Her sitenin havuz ve sosyal tesislere sahip olduğu etraflarının duvarla çevrildiği ve gerekli güvenliğin sağlandığı dosyadan açıkça anlaşılmaktadır.

Başlangıçta projeyle ilgili tüm alan ...'ye ait olduğu da açıktır. Davacı buradan proje kapsamında bir konut satın almıştır. Proje kapsamında davacının konut satın aldığı ada dışındaki adalara inşa edilen okul, çarşı, spor kompleksi gibi unsurlar ile sitelerin ortak yollarının site sakinlerinin özel mülkiyetine ait olacağına dair davalılarca herhangi bir taahütte bulunulmadığı gibi bu gibi unsarların site sakinlerinin özel mülkiyetinde olmasının beklenmeside hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenlerle ... arazisine inşa edilen spor kompleksininde ...'ye ait olması doğaldır.

Davalılar yapılacak spor kompleksinin mülkiyetinin site sakinlerine devredileceği taahüdünde bulunmamış ve spor kompleksini davacının da istifade edebileceği şekilde proje kapsamında gerçekleştirilmiştir. Kaldıki tapu kayıtlarının aleni olması nedeniyle davacı satın aldığı konutun tapusunun neyi kapsadığını bilebilecek durumda olup TMK 1020.maddesi gereğince "kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez" kuralı karşısında, davacının spor kompleksinin site sakinlerine ait olması gerektiği iddiasının da dinlenmesi mümkün değildir. Ortada bu nedenlerle "eksik ifadan" bahsedilemez.

Bu nedenlerle; Dairemiz çoğunluğunun "Eksik İfa" nedeniyle bozma doğrultusundaki görüşüne katılmamaktayım. Daha evvel mahkemenin davanın reddine dair kararının onanması yönündeki Dairemiz kararı doğru, olup belirtilen nedenlerle karar düzeltme talebinin reddi gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2018/1411, Karar No: 2018/2491, Tarih: 21.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1411 E.  ,  2018/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2007-2008-2009 takvim yıllarında işlenen suçlar hakkında beraat

2010-211 takvim yıllarında işlenen suçlar hakkında mahkumiyet

A)Sanığın, hakkında “2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen sorgusunda belirttiği ve aynı zamanda MERNİS' e kayıtlı olan adrese usulüne uygun şekilde 31.12.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra, 08/05/2017 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B)Katılan vekilinin sanık hakkında “2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davaya esas teşkil eden Antalya Vergi Dairesi Başkanlığının 18/10/2011 gün ve 11915 sayılı suç duyurusu yazısı ekinde bulunan Rapor Değerlendirme Komisyonu tarafından 20/07/2011 gün ve 2011/913/44 sayılı Vergi Suçu Raporuna atıf yapılarak mütalaa verildiği, belirtilen vergi suçu raporunun sanık hakkında 2007-2008-2009-2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi şeklinde olması karşısında; 2007, 2008 ve 2009 yılları için de sanık aleyhinde mütalaa verilmiş olduğunun kabulü gerekeceği cihetle, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamada, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10778, Karar No: 2020/7285, Tarih: 08.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/10778 E.  ,  2020/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar yönünden iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk ... yönünden, önceden aldıkları karar ve plan doğrultusunda, suça sürüklenen çocuk ...’in diğer suça sürüklenen çocuk ...’yi sırtına almak suretiyle olay yerini gören güvenlik kameralarının yönünü değiştirmesine yardımcı olduğu olayda, atılı hırsızlık suçunu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesinde belirtildiği üzere diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte iştirak halinde işlediği anlaşılmakla, dosya kapsamına aykırı olarak yardım eden olarak nitelendirilerek cezasından 5237 sayılı TCK'nun 39/1 maddesine göre indirim yapılması sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; okul yetkilisi müşteki ...’ın 22/01/2013 tarihli duruşmada, suça konu çalınan malların suç tarihi itibarıyla değerinin 30 TL olduğunu beyan ettiği gözetildiğinde, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk ... yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13752, Karar No: 2014/5616, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/13752 E.  ,  2014/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/174-2013/620

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtların gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9223, Karar No: 2012/18270, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9223 E.  ,  2012/18270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı borçlu şirketin kendisine tebliğ edilen ve kayıtlarına işlenen açık faturada belirtilen 3.200,00 TL'yi müvekkil şirkete ödemediğini, bu nedenle davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve davalı hakkında icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; söz konusu fatura tarihinin 27.09.2006 olduğunu, müvekkil şirket tarafından 29.09.2006 tarihinde davacı şirket adına bu borç karşılığında 05.11.2006 keşide tarihli, 3.200,00 TL miktarlı çekin keşide edilerek söz konusu borcun kapatıldığını belirterek davanın reddine ve davacı hakkında kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacı vekilinin, davalının ödeme iddiasının dayanağı olan çekin arkasındaki ciroların,kaşe ve imzaların müvekkili şirketin yetkilisine ait olmadığı yönünde itirazda bulunduğu ve bu ödemeyi kabul etmediklerini beyan ettiği, davacı şirketi temsile yetkili şahsın imza sirküleri ve dava dilekçesi ekindeki vekaletnamedeki imzasının cirodaki imzayla gözle görülür şekilde benzerlik arzetmesi ve birbirine yakın ünvanları bulunan....Şti'nin ortakları ve yetkilisinin aynı kişi olması dikkate alınarak imza incelemesi yaptırılması yoluna gidilmediği, her ne kadar tarafların ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de her iki şirketin defterlerinin de T.T.K. hükümlerine uygun tutulmadığı dikkate alınarak lehlerine delil olarak değerlendirilmediği, davalının ödeme yaptığını kendisi tarafından keşide edilen çeke dayandırdığı, çekin delil olarak değerlendirildiği ve fatura tutarı 3.200,00 TL'nin davacı şirkete bu çek ile ödenmiş olduğunun kabul edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının ödeme savunmasına konu ettiği çekle ilgili olarak davacı çekte sıfatı bulunmadığını, ciro imzasının müvekkili şirketle ilgisi bulunmadığını ve imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını iddia etmiş, ciranta olarak gösterilen şirketin de müvekkili şirket olmadığını ileri sürmüştür. Bu durumda Mahkemece davacının bu iddiaları üzerinde durulup, gerektiğinde imza incelemesi de yaptırılarak tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, hakimin kendisini bilirkişi yerine koyarak imza yönünden değerlendirme yapıp yazılı şekilde hüküm oluşturması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4333, Karar No: 2015/2905, Tarih: 10.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4333 E.  ,  2015/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

T

Vesayet hukukuna ilişkin davada ...2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve...1. Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, ...2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre; ... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği,...1. Sulh Hukuk Mahkemesinin ise hükümlünün cezaevine sunduğu 10.06.2014 tarihli dilekçeye göre ... Onikişubat/Kahramanmaraş” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de mahkemece hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin tespiti amacıyla kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı, cezaevine müzekkere yazılarak hükümlünün beyanının alınmadığı anlaşılmakla, hükümlünün ceza evine girmeden önceki adresinin kolluk gücü ile araştırılması, ceazevine müzekkere yazılarak hükümlüden cezaevine girmeden önceki adresinin sorulmak suretiyle tesbitiyle belgelendirilmesi, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17211, Karar No: 2024/3054, Tarih: 21.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/17211 E.  ,  2024/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/182 (E) ve 2016/176 (K)

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik incelemeyle ve delil bulunmamasına rağmen karar verildiğine, davaya konu suçlar ile ilgisinin bulunmadığına, sadece 3 adet ağaç kesmesine rağmen 30 adet ağaç kestiği belirtilerek hüküm kurulduğuna ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde yapılan kontrolde kayın ağaçları kesildiği, açma yapıldığı ve fındık ağaçları dikildiği tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, söz konusu yerin kendilerine ait olduğunu, fındıkları kendisinin diktiğini, sadece 3 adet ağaç kestiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, 3 adedi yeni olmak üzere 8 adet yapacak nitelikte ağacın motorlu testereyle kesildiği ve yeri dikim fındık fidanları olduğu tespit edilmiştir. Fen bilirkişi raporunda suça konu yerin orman parseli içinde olduğu belirlenmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde işgal ve faydalanma ile ağaç kesme suçlarını işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13839, Karar No: 2006/14538, Tarih: 03.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13839 E.  ,  2006/14538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 03.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.