muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8125, Karar No: 2015/13371, Tarih: 10.11.2015

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı olduğu ve zilyetlik ile kazanılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamına, usul ve yasa hükümlerine uygun değildir. Davalı ... vekili tarafından sunulan 02.12.2009 havale tarihli dilekçe ile tanıklar bildirilmiştir. 10.11.2014 tarihli keşiften önce davalı ... vekili keşif günü sabah saattlerinde mahkemeye gönderdiği mazeret dilekçesinde müvekkilinin vefat ettiğini, mirasçılarından vekaletname almak üzere süre verilmesini ve keşfin ertelenmesini talep etmiştir. Dosyaya gelen veraset belgesinden de davalı ...'ın 22.03.2014 tarihinde vefat ettiği, bu tarihten sonra dosyaya davalının mirasçılarının dahil edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı vekilinin sunduğu mazeret dilekçesine rağmen keşfe gidilmiş, keşif tutanağında davalı vekilinin mazeret dilekçesinin reddine ve davalı ... mirasçılarını davaya dahil etmek üzere süre verilmesine karar verilmiştir. Böylece taraf teşkili sağlanmaksızın keşfe ve davaya devam edilerek davalı ...'ın mirasçılarına delillerini ve tanıklarını bildirme imkanı tanınmamış, daha önce davalı ... tarafından bildirilen tanıkların dinlenilmesi yoluna gidilmemiştir. Bu durumda davalı tarafın savunma hakkı kısıtlanmıştır. Hal böyle olunca; mahkemece davalı ... mirasçılarına delillerini ve tanıklarını bildirmesi için usulüne uygun şekilde imkan verilmeli, iddia ve savunmalar doğrultusunda taşınmaz başında taşınmazı iyi bilen, davada yararı bulunmayan ve elverdiğince yaşlı şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıkları ve fen bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup davalılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 10.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18800, Karar No: 2014/15953, Tarih: 05.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18800 E.  ,  2014/15953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hırsızlık eyleminin kamu kurumu niteliğindeki... İlköğretim Okulu'nun kantininden gerçekleştirilmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine aynı yasanın 142/1-b maddesinin uygulanmış olması, her iki maddedeki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen 2 ay hapis cezasında, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sırasında, 1/6 oranında indirim yapılarak ,1 ay 20 gün hapis cezası yerine,1 ay 10 gün hapis cezası yazılmış ise de sonuç cezanın 1 ay 20 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi karşısında, bu durum mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,ancak;

Suça sürüklenen çocuklara 5271 sayılı CMK.nun 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocukları savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara , Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğunda; sanıktan alınmasına karar verilen

yargılama giderlerine ilişkin bölümden, 466 TL zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

yargılama giderlerine ilişkin bölümden, 466 TL zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, adli sicil kaydına göre geçmişte sabıkası bulunmayan suça sürüklenen çocukların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken "Suç nedeniyle meydana gelen zararın giderilmediği ” biçimindeki, dosya içeriğine de uygun düşmeyen, yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 50/3 maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının , aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA,03.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25866, Karar No: 2012/26507, Tarih: 23.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/25866 E.  ,  2012/26507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı... Girişi Kentsel dönüşüm projesi Kanun ve buna bağlı yönetmelik, belediye meclis kararına dayanarak (1) analiz numaralı evini konut karşılığında davalıya devrettiğini, kendisine bina bedelinin de ödenmesi gerekirken sadece 1.795 TL enkaz bedeli ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2000 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 13.634,15 TL.ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 13.634,15 TL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesiyle fazlaya ilişkin haklarının saklı tutarak 2.000 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 08.02.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle de talebinin 13.634,15 TL.ye çıkarmış; mahkemece tüm alacak miktarına dava tarihinden itibaren faiz uygulanmıştır. Davacı davalı tarafından hak edişlerinden kesilen miktarların kendisine iadesi için dava tarihinden önce herhangi bir ihtarda bulunmamıştır. Bu durumda, davalının dava tarihi itibariyle 2012/25866-26507

temerrüte düştüğünün kabulü gerekir. Buna göre dava dilekçesi ile talep edilen 2.000 TL.ye dava tarihinden itibaren, bakiye 11.634,14 TL.ye ise ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken tüm alacak miktarına dava tarihinden itibaren faiz uygulanasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan "dava tarihinden itibaren" sözlerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "2.000 TL.sine dava, 11.634,15 TL.sine ise ıslah tarihi olan 08.02.2012 tarihinden itibaren" ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5810, Karar No: 2018/10325, Tarih: 13.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5810 E.  ,  2018/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık hakkında "sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesi:

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan 03/08/2010 tarihli VDENR- 2010-2565/18 numaralı vergi suçu raporunun 2008 ve 2009 takvim yıllarında "sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, iddianameye konu edilen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı; sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, birbirine dönüşemeyeceği; sahte fatura düzenleme suçundan sanıklar hakkında açılmış bir dava da bulunmadığı gözetilmeden sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması,

B-Sanık hakkında "defter ve belge ibraz etmemek suretiyle gizleme" suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesi:

1-Sanığın kendisine yapılan tebligata rağmen 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri muhasebecisi ...'da olması ve kendisine ulaşamaması nedeniyle ibraz etmediğini savunması karşısında,...'nın CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, sanığa ait defter ve belgelerin kendisinde olup olmadığı, sanığa teslim etmeme nedenleri araştırılmadan, sanığın ibraz etmeme nedenleri ve kastının bulunup bulunmadığı tespit edilmeden, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre ise;

a-Defter ve belgelerini, vergi incelemesine esas olmak üzere istenmesine rağmen merciine teslim etmediği iddia olunarak, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında; düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde olmadığı; sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden; engel sabıkası bulunmayan, hakkında takdiri indirim nedeni uygulanan ve hükmolunan hapis cezası “suç işlemekten çekineceği” kanaatiyle ertelenen sanık hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik CMK'nin 231. maddesinin uygulanmaması,

b-Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, "sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin belirtilen sebeple; "defter ve belge ibraz etmemek suretiyle gizleme" suçundan kurulan hükmün ise belirtilen sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/28601, Karar No: 2018/22428, Tarih: 05.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/28601 E.  ,  2018/22428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı şirkete ait hastanede ...Radyoloji Teknikeri olarak çalıştığını, çalışma koşullarının düzeltilmesi için yazılı ve sözlü olarak işyerine başvurduğunu, davacının röntgen çekim odasından başka dinleneceği ve istirahat edeceği oda ve teknisyen odası bulunmadığını, ücretinin bir bölümünün elden bir bölümünün bankadan ödendiğini, mesai ücretlerinin ödenmediğini iş akdini haklı nedenle feshettiğini, Radyoloji Radyum Ve Elektrikle Tedavi Ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Tüzük'ün 24. Maddesine göre radyoaktif ışınlarla çalışanlara yıllık izin haklarına ilaveten ayrıca her yıl bir aylık şua her yıl 1 aylık şua izni verilmesi gerektiğini, bu izinlerinin kullandırılmadığını, ücretinin ödenmediğini, Radyoloji Radyum Ve Elektrikle Tedavi Ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanunun ek 1 Maddesine göre radyoloji çalışanlarının haftalık çalışma süresinin 35 saat olduğunu, belirterek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücret alacağı ve şua izin ücretinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; iş akdinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği ve bunun sonucu olarak kıdem tazminatına hak kazandığı sonucuna varılmıştır. İşçinin iş sözleşmesi devam ederken, kıdem ve ihbar tazminatı dışında kalan işçilik haklarının mevcudiyetinin ispat yükü davacıya ait olup, ücretlerinin ödendiği ya da yıllık izinlerinin kullandırıldığının ispat yükü ise işverene aittir. Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ait ödenmeyen fazla çalışma ücreti ile şua izin ücretlerinin mevcut olduğu anlaşıldığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda şua izni dönem ücreti üzerinden ancak iki kat olarak hesaplanmıştır. Dairemizin uygulamalarına göre şua izni yıllık izinden ayrı olarak yılda dört hafta dinlenme hakkı olup, yıllık izin ücreti gibi hesaplanmalıdır. Şua izni hesabının iki kat olarak yapılması yasaya uygun değildir.

Şua izni alacağı bakımından son ücret üzerinden ve bir katı olarak hesaplama yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda şua izni dönem ücreti üzerinden ancak iki kat olarak hesaplanmıştır. Dairemizin uygulamalarına göre şua izni yıllık izinden ayrı olarak yılda dört hafta dinlenme hakkı olup, yıllık izin ücreti gibi hesaplanmalıdır. Şua izni hesabının iki kat olarak yapılması yasaya uygun değildir.

Şua izni alacağı bakımından son ücret üzerinden ve bir katı olarak hesaplama yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34638, Karar No: 2017/6924, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34638 E.  ,  2017/6924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11223, Karar No: 2025/3122, Tarih: 10.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11223 E.  ,  2025/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/50 Esas, 2018/50 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 28.04.2011 Tarihli ve 2011/11 Değişik İş Esas, 2011/17 Değişik İş Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçükler hakkında danışmanlık, eğitim ve sağlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, 23.02.2018 tarihli ek kararıyla da korunmaya ihtiyacı olan küçükler hakkında bakım tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 22.05.2018 tarihli ek karar ile, koruyucu ve destekleyici tedbirlerin gayesine ulaşabilmesi ve belli aralıklarla denetiminin de çocuğun bulunduğu yerde mümkün olabileceği, küçüklerin Batman ilinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Batman Çocuk Mahkemesinin 12.02.2019 Tarihli ve 2018/50 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçükler hakkındaki bakım tedbirinin uygulanmasının devamına karar verilmiştir.

Mahkemece 22.05.2018 tarihli ek karar ile, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim yada mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de, kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, bu nedenle bundan sonraki talepler ve uygulama ile ilgili karar vermeye yetkili mahkemenin Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesine ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a, c ve d alt bentleri uyarınca hakkında danışmanlık, bakım ve sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, tedbirlerinin uygulamasını takibe ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, Batman Çocuk Mahkemesinin 2018/50 Tedbir Talep sayılı dosyasında 12.02.2019 tarihli kararla ve devamındaki ek kararlarla korunmaya ihtiyacı olan küçükler hakkında uygulanan bakım tedbirinin devamına karar verildiği, 01.09.2023 ve 07.09.2023 tarihli ek kararlarla eğitim tedbiri uygulandığı, daha sonra 12.06.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Batman Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Batman Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.