muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6268, Karar No: 2023/10404, Tarih: 19.12.2023

B. 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14270, Karar No: 2017/9250, Tarih: 14.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/14270 E.  ,  2017/9250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVALILAR :1- ...

2- ... 3- ... 4- ...

5- ... 6- ... 7- ...

8- ... 9- ... 10- ...

11- ... 12- ... 13- ...

14- ... 15- ... Vek. Av. ...

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ..., ..., ..., .... ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 23.05.2010- 31.10.2013 tarihleri arasında davalı apartmanda kapıcı olarak geçen çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının davalı apartman yönetiminde 23.05.2010-31.10.2013 tarihleri arasında hizmet akdi ile kısmi zamanlı olarak günde 4 saatten asgari ücretle çalıştığı sigortasız olarak yılda 360 gün çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 09.07.2013 tarihinde işe başladığına dair davalı işyerinden işe giriş bildirgesinin verildiği, hizmet cetvelinden tespiti istenen dönemde 01.11.2013- 25.12.2013 tarihleri arasında davalı apartman işyerinden ayda 30 gün üzerinden bildirilen sigortalı hizmetlerinin bulunduğu, davalı apartmanın imar tarihinin 10.10.2008 olup 15 daireli ve kömür kaloriferli olduğu, 13.12.2010 tarihinde yapı kullanım izin belgesi aldığı, 17.12.2013 tarihli müfettiş tutanağında apartman sakinlerinin ikisini beyanın alındığı ve davacının 23.05.2010 tarihinden itibaren kapıcı olarak çalıştığını beyan ettikleri, davacının ihtilaflı döneme ilişkin olarak sunduğu imzasız bir kısım aidat listelerinin bulunduğu, apartmanın kömür kaloriferli olup davacının 11.10.2010-10.11.2010 tarihleri arasında eğitime katılıp kalorifer ateşçiliği belgesi aldığı, davacı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

.../...

Somut olayda, ilgili apartmanın kömür kaloriferli olduğu ve davacının 01.11.2013- 25.12.2013 tarihleri arasındaki bildirimlerinin 30 gün üzerinden olması dikkate alınarak kaloriferin yandığı kış aylarını tespit ederek kış sezonu için kesintisiz çalıştığına, kaloriferin yanmadığı aylar için ise davalı apartmanda yapılan işlerin kapsamıma göre çalışmasının part-time mı full time mı olduğu belirlenmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Somut olayda, ilgili apartmanın kömür kaloriferli olduğu ve davacının 01.11.2013- 25.12.2013 tarihleri arasındaki bildirimlerinin 30 gün üzerinden olması dikkate alınarak kaloriferin yandığı kış aylarını tespit ederek kış sezonu için kesintisiz çalıştığına, kaloriferin yanmadığı aylar için ise davalı apartmanda yapılan işlerin kapsamıma göre çalışmasının part-time mı full time mı olduğu belirlenmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, kaloriferin yandığı kış aylarını tespit ederek kış sezonunda kesintisiz çalıştığına, kaloriferin yanmadığı aylar için ise Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye ve muhtarlık marifetiyle davalı siteye yakın komşu işyeri tanıklarını, komşu apartman kapıcılarını tespit edip beyanlarını almak, davalı apartmanın alışverişinin yapıldığı market, bakkal ve benzeri işyerlerini tespit ederek ifadelerini almak, davalı apartmanın kaç katlı olduğu, daire sayısını, davacının yaptığı iş ve görevlerin neler olduğunu tespit etmek, her gün tam gününü ayırmasını gerektirecek nitelikte olup olmadığını araştırmak suretiyle çalışmanın part-time olup olmadığı saptanarak sonucuna göre karar vermek, part-time çalıştığının kabulü halinde ise, davacının sürekli olarak bir günde kaç saat çalıştığı, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenerek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç işgücüne karşılık olduğu hususu bir uzman bilirkişinin görüşü alınmak suretiyle açıkça saptamaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13743, Karar No: 2016/3265, Tarih: 15.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/13743 E.  ,  2016/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.............Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesfit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı vergi idaresinin davalı borçlu ....... aleyhine vergi borcu nedeni ile 6183 sayılı Yasa uyarınca yaptığı takip sırasında, davacı bankaya haciz ihbarnamesi gönderdiğini, ancak süresinde itiraz edilmediğini, ancak borçlunun davacı banka nezdinde herhangi bir hak ve alacağı olmadığından borçlu olmadığının tesbitini istemiştir.

Davalı vergi idaresi vekili, davacının haciz ihbarnamesine 7 gün içerisinde itiraz etmediğinden borcun zimmetinde sayıldığını takip hukuku anlamında alacağın kesinleştiğinden menfi tesbit davasının açılmayacağını ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre, borçluya davacı banka nezdinde bir alacağının olmadığı anlaşıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vergi idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 sayılı Yasa’nın 79/4 maddesine dayalı olarak açılan menfi tesbit davasına ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı banka, davalı vergi idaresinin kendisine gönderdiği haciz ihbarnamesine 6183 sayılı Yasa'nın 79.maddesin de belirtilen 7 günlük sürede itiraz etmediğinden borç uhtesinde sayılmıştır. Ancak yine anılan Yasanın

79/4.maddesine göre 1 yıl içinde genel mahkemlerde menfi tesbit davası açma hakkı bulunduğundan, buna göre davacı eldeki davayı açmıştır. Açılan bu dava davacının hatası sonucu 7 gün içerisinde itiraz etmemesi nedeni ile açıldığı dolayısı ile dava açılmasına kendisinin sebep olduğundan, yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılması gerekirken hatalı değerlendirme ile davalı idarenin de sorumlu tutulması usul ve yasaya aykıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nin geçiçi 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7 maddesi uyarınca ve yargılama giderinden sorumlu tutulan borçlu şirket temyize gelmediğinden sadece vergi idaresi yönünden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 3 ve 4.bentlerinin tümünün silinerek yerine "Yargılama giderinin davacı banka üzerinde bırakılmasına" ibaresinin yazılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4513, Karar No: 2012/18757, Tarih: 31.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4513 E.  ,  2012/18757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinin 8. fıkrasında "adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur" hükmüne aykırı olarak, adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı belirlenen miktar çarpılarak bulunan tutardan indirim yapılmak suretiyle adli para cezasına hükmedilmesi, ceza miktarı yönünden sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21751, Karar No: 2014/19009, Tarih: 10.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21751 E.  ,  2014/19009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanığa atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, ... adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE,

II. Müşteki ... vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyizlerine göre yapılan incelemede;

CMK.nun 260.maddesi gereğince, suçtan doğrudan zarar gören ... ... ... Kurumunun hükmü temyiz etme yetkisi bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Sanığa yüklenen suçtan dolayı doğrudan zarar görme ihtimali bulunan ...'nun CMK 234.maddesi uyarınca davadan haberdar edilip aynı yasanın 237.maddesi uyarınca davaya katılma imkanı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın tezgahında, işyerinde ve ikametinde yapılan aramada, dosyada mevcut arama ve elkoyma tutanakları, bilirkişi raporu, tanık beyanları ve olay yeri inceleme sırasında çekilen video görüntülerine göre, idari para cezası verilen sarma tütünler dışında ticari nitelikte, muhtelif marka yabancı menşeli bandrolsüz ağzı kapalı sigara paketleri ve ağzı açık yabancı menşeli sigara paketlerinde sigara bulunduğu cihetle bu tespitlere aykırı bir şekilde sanığın paketlerin içinin boş olduğu yönündeki beyanına itibar edilerek yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının ve suçtan doğrudan zarar gören ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.

EK GEREKÇE

İzlenen video görüntülerinden bir kısım sigara paketinin ağzının açık, sigaların kutu içine sonradan el ile gelişi güzel doldurulmuş olduğu anlaşılmaktadır. Bu husus sanığın savunmasını kısmen doğrulamaktadır. Bilirkişi ise düzenlendiği raporda, sigaraların tamamının yabancı menşeli olduğu ifade etmektedir. Bu durumda sanığın savunması da gözetilerek, konusunda uzman olan bir bilirkişiden yeniden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması ek gerekçesiyle hükmün bozulması düşüncesindeyim.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/39305, Karar No: 2017/43510, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39305 E.  ,  2017/43510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19425, Karar No: 2017/7146, Tarih: 15.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19425 E.  ,  2017/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile 1984 yılından beri evli olduklarını, davalının 5-6 ay önce evi terk ederek başka bir kadınla yaşamaya başladığını ve evin hiçbir ihtiyacını karşılamadığını, bu nedenle kendisinin çok zor duruma düştüğünü belirterek, aylık 2000,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, talep edilen nafakanın fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden itibaren aylık 880,00.TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilemsine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere,delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; taraflar hakkındaki sosyal ekonomik durum araştırmasına göre, davacının ev hanımı olduğu, sabit bir geliri bulunmadığı, geçimini anne babasının yardımı ile sağladığı, davalının kendine ait araçlar ile nakliyecilik yaptığı, aylık gelirinin 3.000 TL olduğu, adına kayıtlı tır niteliğinde araçları bulunduğu belirtilmiş, bunun yanında dinlenen tanık beyanlarında ise davalının adına kayıtlı 2 tır ve 1 adet iş makinesi olup aylık kazancının 10.000-15.000 TL civarında olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle davalının tespit edilen mevcut gelir durumuna göre, mahkemece takdir edilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Buna göre; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle davalının tespit edilen mevcut gelir durumuna göre, mahkemece takdir edilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı kocanın tespit edilen geliri ile orantılı olacak ve onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre davacı lehine daha uygun miktarda nafakalara hükmedilmesi gerekirken, az miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca davacı yönünden karar düzeltme yolu açık, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarında davalı yönünden karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14774, Karar No: 2013/16756, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14774 E.  ,  2013/16756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, olay tarihinde geçerli bir trafik sigortası bulunmayan araçta yolcu olan davacıların desteklerinin yaşanan trafik kazasında yaşamını yitirdiğini belirterek toplam 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 16.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken, ıslah dilekçesi ile davacı eş için 100.000,00TL çocuklar için ise ayrı ayrı 25.000,00TL nin 05.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre;Islah edilen davanın kabulü ile; davacı ... için 100.000,00 TL, davacıların çocukların her biri için 25.000,00 TL olmak üzere toplam 150.000,00 TL tazminatın 16.10.2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine,davalı ... Hesabının 150.000,00 TL teminat limiti dahilinde sorumlu tutulmasına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı sigorta şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı sigorta şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece destekten yoksun kalma zararı hususunda, aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda, davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek, ayrı ayrı belirlenmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, öğrenimlerinin sona erdiği tarih, yapamayacaklar ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın, desteğin sona ereceği yaş olarak kabulü, destek süresince yetiştirme giderlerinin destek tazminatından indirilmesi, raporun düzenlendiği en yakın tarih, bilinen dönem kabul edilerek, ölenin bilinen gelirine göre davacıların gerçekleşen zararının ve sonraki bilinmeyen dönem için gelirin her yıl % 10 oranında artıp, % 10 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesaplanarak bilinmeyen dönem zararının hesaplanması, davacı eşin evlenme ihtimalinin bilimsel istatistikler ve davacının somut koşulları dikkate alınarak denetime elverişli şekilde belirlenmesi suretiyle destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekmektedir. Somut olayda eldeki verilere göre kız çocukları için evlenme yaşının 27 yaş olarak kabul edip hesaplama yapan bilirkişi raporuna dayanarak karar verilmesi hatalı bulunmuştur. O halde yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bilirkişiden de rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.