muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20448, Karar No: 2015/16355, Tarih: 21.10.2015

Bu bakımdan, sebepsiz zenginleşmeye konu alacağın iadesine karar verilirken, taşınmazın satış bedelinin alım gücünün ilk ödeme günündeki alım gücüne ulaştırılması ve bu şekilde iadeye karar verilmesi gerekir. Bu güncelleme yapılırken, güncellemeye esas alınan somut verileri tek tek uygulanarak, ödeme tarihinden ifanın imkânsız hale geldiği tarihe kadar paranın ulaştığı değer her bir dönem için hesaplanmalı, sonra bunların ortalaması alınmalıdır.

Başka bir deyişle, denkleştirici adalet kuralı gereğince iadeye karar verilirken, satış bedeli olarak verilen paranın alım gücünün, ifanın imkansız hale geldiği tarihteki alım gücüne uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece; ödenen satış bedelinin, ifanın imkansız hale geldiği tarih itibariyle (çeşitli ekonomik etkenlerin TEFE-TÜFE artış oranları, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar, faiz ve benzeri ekonomik göstergelerin ortalamaları alınmak suretiyle) ulaşacağı alım gücü, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde, uzman bilirkişi heyetinden denetime elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenmeli; bu yolla belirlenecek miktara hükmedilmelidir. Oysa, somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda yalnızca ÜFE, altın, döviz, asgari ücret esas alınmış ise de faiz hesaplamaya dahil edilmemiştir.

O halde mahkemece; uzman bilirkişi aracılığı ile davacının ödediği satış bedelinin, ifanın imkansız hale geldiği tarihte ulaşacağı alım gücü; çeşitli ekonomik etkenlerin (enflasyon, ÜFE, TÜFE, faiz, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar vs) ortalamaları alınmak suretiyle belirlemesi ve bu yöntemle belirlenecek miktara hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21299, Karar No: 2013/21343, Tarih: 23.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/21299 E.  ,  2013/21343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Orman bilirkişisinin dava konusu yerin orman kadastrosunun kesinleşmiş alan olduğu ve alandaki 32 adet kızılçam ağacının motorlu testere ile kesilerek 2400 mk alanda açma yapıldığı, açılan alana 24 adet zeytin fidanının dikilmiş olduğuna dair raporu ile, sanığın tutanak tutulurken ağaçları ben kesmedim, çocuklarım kesmiş olabilir şeklindeki savunması karşısında, sanığın eş ve çocukları ile alandaki ağaçların kim tarafından kesildiğini ve zeytin fidanlarının kim tarafından dikildiğini bilebilecek durumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri ile köy bekçisi ve komşu parsel sahipleri tanık olarak dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Sanığın suç zaptında ağaçların kesildiği yere dikilen 24 adet zeytin fidanı ile ilgili kendisine sorulması üzerine "işte o kötü oldu, siz bunu görmemiş olun idare edin, isterseniz zabıt tutmayabilirsiniz, gereği neyse yapalım" şeklindeki beyanı karşısında zabıt mümzilerine sanığın bu şekilde beyanda bulunup bulunmadığı sorularak sanığın eylemin orman tahdidi kesinleşmiş yerde işgal ve faydalanmada bulunduğu gözetilerek hakkında ek iddianame ile dava açılarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, istem gibi BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2268, Karar No: 2017/3569, Tarih: 30.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2268 E.  ,  2017/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35/2, 62, 53/1, 63, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...’ın TCK’nun 86/1-3-e, 87/1-d, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca, cezalandırılmasına ilişkin Turhal Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01/12/2011 tarih 2009/709 esas 2011/686 karar sayılı hükmün, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12/02/2014 tarih 2013/17959 esas 2014/4962 karar sayısıyla; ”Sanığın mağdur ...'ye "senin yüzünden kardeşim içeride yatıyor, senin ananı avradını sinkaf ederim" diyerek elindeki bıçakla mağdura saldırdığı, araya girenler tarafından engellenen sanığın olay yerinden ayrıldıktan sonra tekrar gelerek mağduru karın bölgesinden iki kez bıçakla yaraladığı, boğuşma sırasında bıçağın mağdur tarafından sanığın elinden alındığı, daha sonra sanığın kaçtığı olayda sanığın kardeşi aleyhine şahitlik yaptığı için mağdura duyduğu husumet, olayın seyri, hedef alınan bölge, mağdurun hayati tehlike geçirmesi, sanığın mani sebep nedeniyle eylemine devam edememesi gibi hususlar nazara alındığında sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği, böylece delilleri takdir ve değerlendirme yerinin Ağır Ceza Mahkemesi olması gerektiği düşünülerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması” gerekçesiyle bozduğu, mahkemece bozmaya uyularak bozma yönünde uygulama yapıldığı anlaşılmakla; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili olarak temyiz inceleme görevi, ilk incelemeyi yapan Yargıtay Yüksek 3. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye GÖNDERİLMESİNE, 30/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5042, Karar No: 2021/3742, Tarih: 08.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/5042 E.  ,  2021/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/6 maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/6-2. cümle, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine (direnme kararı)

Dairemizin 10.05.2018 tarih ve 2018/268 Esas - 2018/1600 Karar sayılı ilamı ile; Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2014 tarih ve 2014/283 Esas - 2014/269 Karar sayılı kararının “aynı üniversitede öğrenci olması nedeniyle olay mahallinde bulunması için makul neden bulunan sanığın savunmanın aksine eylemi örgütsel amaçlı olarak gerçekleştirdiği sabit olmadığı” gerekçesiyle bozulmasına yönelik karar verilmesine müteakip aynı mahkemenin 23.05.2019 tarih ve 2018/422 Esas - 2019/238 Karar sayılı vermiş olduğu Direnme kararı temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Dairemiz ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın örgütsel amaçlı olay yerinde bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de öncelikle, Yerel Mahkeme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçelerle veya sonradan yürürlüğe girip lehe hükümler içermekle uygulanması gereken yeni kanun normlarına dayanarak hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçelerle veya sonradan yürürlüğe girip lehe hükümler içermekle uygulanması gereken yeni kanun normlarına dayanarak hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan hakkında kamu davası açılan sanığın, Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılaması neticesinde mahkûmiyetine yönelik hüküm kurulduğu, Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2014 tarih ve 2014/283 Esas - 2014/269 Karar sayılı mahkumiyet hükmünde, genel ifadelerle “Sanık ...'in de 10.04.2013 tarihlerinde yapılan gösteriye katıldığı sebebiyle kamu davası açılmış olup; Sanığın, 10.04.2013 tarihindeki olaya ilişkin gerek olayın sıcağı sıcağına verdiği ilk kolluk ifadesinde, gerekse tanıkların kavga eden grup içerisinde bulunduğu konusunda beyanları dikkate alındığında olaya Bilge Gençlik Kulübü öğrencileri ile birlikte katıldığı, güvenlik güçlerinin uyarılarına rağmen dağılmadığı hususu sübuta ermiştir.” gerekçe gösterilerek mahkumiyete yönelik hüküm kurulduğu, kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemiz tarafından 10.05.2018 tarih ve 2018/268 Esas - 2018/1600 sayılı ilamıyla “aynı üniversitede öğrenci olması nedeniyle olay mahallinde bulunması için makul neden bulunan sanığın savunmanın aksine eylemini örgütsel amaçlı olarak gerçekleştirdiği sabit olmadığından; atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi” gerektiği belirtilerek bozulmasına yönelik karar verildiği, Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesince her ne kadar bozma kararına uyulması yönünde bir karar verilmemişse de, bozma sonrası yeniden talimatla tanık dinlenmesi ve duruşma savcısı tarafından yeni bir mütalaa verilmesi hususları göz önüne alındığında; Dairemizin denetiminden geçmemiş olan yeni mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, yeni hüküm niteliğindedir. Bu yeni hükmün doğrudan Ceza Genel Kurulunca ele alınması mümkün olmadığından, dosyanın temyiz incelemesi Dairemiz tarafından yapılması gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar kapsamında, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın aynı üniversitede öğrenci olması ve aynı gün derslerinin olması hususları dikkate alındığında; olay mahallinde bulunması için makul neden bulunduğu, görüntü inceleme ve fotoğraftan tespit tutanaklarından da sanığın olay mahallinde bulunma eylemini örgütsel amaçlı olarak gerçekleştirdiği sabit olmadığından, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanığın aynı üniversitede öğrenci olması ve aynı gün derslerinin olması hususları dikkate alındığında; olay mahallinde bulunması için makul neden bulunduğu, görüntü inceleme ve fotoğraftan tespit tutanaklarından da sanığın olay mahallinde bulunma eylemini örgütsel amaçlı olarak gerçekleştirdiği sabit olmadığından, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1920, Karar No: 2016/2612, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1920 E.  ,  2016/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuklar ..., .... ve ..... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ...1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ...14. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/722 esas, 2015/319 sayılı kararını müteakip, ...2. Çocuk Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2015/353 esas, 2015/218 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ...14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 01/06/2015 tarihli ve 2015/629 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ...2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 21/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13653-2015-E.26788/84713 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 01/06/2015 tarihli ve 2015/629 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8135, Karar No: 2008/9818, Tarih: 14.07.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8135 E.  ,  2008/9818 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... 2-... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Ankara 16.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.7.2007 gün ve 212-298 sayılı hükmün Dairemizin 8.4.2008 tarih ve 2008/2185-4995 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici nedenler ve özellikle davalı tarafça verilen 5.6.2006 tarihli davaya cevap dilekçesinde, “davaların başında ücretin davacılara peşin olarak ödediğinin” savunulması karşısında, ücretin peşin olarak ödenmesi konusundaki anlaşmanın kabul edildiğinin anlaşılmasına, ancak ödeme konusundaki davalı savunmasının ispat edilemediğine, bu nedenle de davalı tarafından, 30.11.2005 tarihli ihtarla gerçekleştirilen ikinci azlin de haksız olduğunun kabulüne göre, HUMK’nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davalının karar düzeltme isteğinin REDDİNE.

2-Davacıların 11.6.2008 havale tarihli dilekçelerinin incelenmesinde;

Yerel mahkemece verilen 17.7.2007 tarihli hükmün, davalı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay’da yapılan duruşmaya her iki tarafın da vekillerinin katılmadığı, davacılar ve davalının asil olarak katıldıkları, buna rağmen davacılardan duruşma vekalet ücretinin tahsiline ilişkin kararın, maddi hataya müstenit olarak verildiği anlaşılmış olmakla, Dairemize ait 8.4.2008 tarihli 2008/2185 E. 2008/4995 K. sayılı ilamın “SONUÇ” başlıklı bölümünde bulunan (550,00 YTL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalıya ödenmesine) söz ve rakamlarının ilamdan çıkarılmasına, söz konusu maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine, 14.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25138, Karar No: 2015/75, Tarih: 05.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/25138 E.  ,  2015/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/61310

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk A.. C.. hakkında 15.01.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; (KAYSERİ) 1. Çocuk Mahkemesinin 21.01.2014 gün, 2013/835 esas, 2014/88 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığın- dan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, yerin- de görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanı- larak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddeleri- ne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren tahsiline karar verilmesi

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK.nun 52/4 maddesinin uygulandığı bölümünden “kararın kesinleşme tarihinden itibaren” ibaresi çıkartılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1769, Karar No: 2020/8764, Tarih: 06.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1769 E.  ,  2020/8764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı idareye bağlı ... kargo işlem merkezinde alt işveren işçisi olarak çalıştığını belirterek kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, ücret farkı, yıpranma prim farkı, akdi ücretler (yemek ücreti, yol ücreti ve benzeri), yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın usulden reddine ilişkin verilen karar Dairemizin 16.11.2015 tarih 2015/29300 Esas 2015/30933 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş olup bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde toplanan delillere göre ve kök bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar, davacı vekili ile davalı PTT A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı PTT A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.