muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10227, Karar No: 2017/12425, Tarih: 09.10.2017

Ancak 6487 sayılı Yasay'la değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve Esas 2013/95, Karar 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

11.09.2014 tarihli 29116 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu 15. maddesine eklenen fıkranın birinci cümlesinin; ''... ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır'' ibaresi ile ''...veya kamu hizmetlerini aksatacak...'' ibaresi, Anayasa Mahkemesi’nin 17/6/2015 tarihli ve E.: 2014/194, K.: 2015/55 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.

Yine aynı Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede “15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce yapılmış icra takipleri gereğince konulan tüm hacizler, söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır.” hükmü ise Anayasa Mahkemesi’nin 17/6/2015 tarihli ve E.: 2014/194, K.: 2015/55 sayılı Kararı ile iptal edilerek yürürlükten kaldırılmıştır.

Bu durumda Geçici 8. maddenin iptal edilmesi ile 6552 sayılı Yasa hükümlerinin sadece Yasa'nın yürürlüğe girdiği 11.09.2014 tarihinden sonra başlatılan icra takiplerinde uygulanabileceğinin kabulü gerekir.

Bu durumda Geçici 8. maddenin iptal edilmesi ile 6552 sayılı Yasa hükümlerinin sadece Yasa'nın yürürlüğe girdiği 11.09.2014 tarihinden sonra başlatılan icra takiplerinde uygulanabileceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda; 16.10.2014 karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin hangi tarihte olduğuna dair belge ve bilgi bulunmamakta olup el atma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olduğunun kabulü gerekir. Olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma davalarında borçlunun gayrimenkul, menkul, hak ve alacaklarına haciz uygulanması hukuka uygundur. Ayrıca takip tarihi 09.05.2014 olup 6552 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce olduğundan 6552 sayılı Yasa ile 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesine eklenen ek fıkra hükümlerinin uygulanamayacağı kabul edilmelidir. Tüm bu yasal açıklamalar nedeni ile şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2405, Karar No: 2010/9314, Tarih: 26.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2405 E.  ,  2010/9314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaçların bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaçların bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

İdare tarafından kesilen ağaçlara; yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14847, Karar No: 2013/2919, Tarih: 28.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14847 E.  ,  2013/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 16.10.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili bir kısım davalıların murisi ...'den 1979 yılı Mayıs ayında halen ikamet ettiği... Mevkii 1328 ada 355 parselde kayıtlı bulunan taşınmazdan, henüz kaba inşaat halinde iken 4. kattaki 13 numaralı daireyi satın alarak tüm ince işlerini tamamladığını ve 1981 yılında daireye taşındığını, o tarihten bu yana da aynı dairede ikamet ettiğini daha sonra muris ... ile ... 1. Noterliğinin 20.09.1995 tarih 53464 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi yaptıklarını ancak kendisine fiilen teslim edilen 13 numaralı 24/320 arsa paylı daireninin tapuda ferağının müvekkiline verilmediğini, daha sonra aynı binanın bahçesinde bulunan ve tapusu olmayan gecekonduyu muris...nün davalılardan ...'a satarak tapusunu verdiğini, halen davalı ...'nın binanın bahçesindeki gecekonduda, kendisinin de 4. kattaki 13 numaralı dairede ikamet ettiğini, söz konusu taşınmazda ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1987/1395 Esas sayılı dosyası ile hükmen kat mülkiyetine geçildiğini ilave projeler yapılarak belediye tarafından onaylandığını, davacının uzun yıllardır

tapuda ferağ verilerek bu durumun düzeltilmesi için istekte bulunduğu halde yerine getirilmediğini, 13 numaralı dairenin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili davanın 4. kattaki 13 numaralı dairenin tapusunun iptali ve tescili için açıldığını, kendisinin dava konusu taşınmazın bahçesinde bulunan müştemilatta ikamet ettiğini, bu yerin kat irtifakkına göre 20/320 arsa paylı 2 kat 13 numaralı depo olduğunu, 1987 tarihinde hükmen kurulan ancak tapuda infaz edilmeyen kat mülkiyetine göre ise 16 numaralı mesken-müştemilat nitelikli bağımsız bölüm olduğunu davanın reddini savunmuştur.

Mahkemce davanın kabulüyle 2775 ada 355 parselde kaim 2. kat 20/320 arsa paylı 13 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Mahkemce davanın kabulüyle 2775 ada 355 parselde kaim 2. kat 20/320 arsa paylı 13 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

04.11.1970 tarihli yönetim planına göre tapuda kat irtifakı kurulan 2775 ada 355 parsel sayılı taşınmazda, davacıya satış vaadinde bulunan müteahhit ...'nün talebi üzerine ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin1987/1395 E-1988/1357 K. sayılı 19.12.1998 tarihli kararı ile kat mülkiyeti kurulmuş hüküm Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 21.03.1990 tarihli ilamı ile onanarak kesinleşmiştir. Ancak bu hüküm tapuda infaz edilmemiş, beyanlar hanesine 02.07.1991 tarihinde işlenmiştir.

Davacı ile bir kısım davalıların murisi ... arasında 20.09.1995 tarihinde düzenlenen satış vaadi sözleşmesine konu taşınmaz 2775 ada 355 parsel sayılı ana taşınmazdaki 24/320 arsa paylı 3. kat 13 numaralı mesken nitelikli bağımsız bölümdür. Ancak tapu kaydında kat mülkiyeti infaz edilmediğinden bu mesken kayıtlı olmadığı gibi satış vaadi de tapuya şerh verilmemiştir. Davalılardan ... ise 18.11.2004 tarihinde halen tapuda 04.11.1970 tarihli yönetim planı uyarınca kat irtifakı kurulu şekilde kayıtlı olan 2775 ada 355 parsel sayılı taşınmazdan 20/320 arsa paylı 2. kat 13 nolu depoyu satın almıştır.

Uyuşmazlık; kat mülkiyeti kurulmasına ilişkin hükmün infaz edilmemesinden kaynaklanmakta olup fiilen davacının binaya sonradan ilave edilen ve kat mülkiyetine ilişkin ilama göre 3. kattaki 13 numaralı meskende, davalının da 16 numaralı müştemilatta ikamet ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece 21.03.1990 tarihinde kesinleşen kat mülkiyeti kurulmasına ilişkin ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1987/1395 E-1988/1357 K. sayılı ilamın infazı sağlanarak satış vaadine konu 3. kat 13 numaralı bağımsız bölüm

hakkında karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile satış vaadi sözleşmesinin tarafı olmayan, tapu maliki davalı ... ...'a ait 20/320 arsa paylı depo nitelikli bağımsız bölümün tapu kaydının iptaline karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14196, Karar No: 2018/3723, Tarih: 22.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14196 E.  ,  2018/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece yaşları nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocukların velayetleri konusunda görüşlerine başvurulmadan karar verilmiştir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Söleşmesinin 12. maddesi ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Bu sebeple ortak çocukların temyiz inceleme tarihi itibariyle idrak çağına ulaştığı dikkate alınarak, ortak çocukların bizzat ya da istinabe yoluyla; eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istedikleri konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihlerinin hakim tarafından kendilerinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih E.2011/2-884K. 2012/197 ile 22.01.2014 tarih E.2013/2-2085- K.2014/30 sayılı kararları) ve gerektiğinde yeniden psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m.5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmalarının çocukların menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/2909, Karar No: 2011/20196, Tarih: 22.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/2909 E.  ,  2011/20196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 213 S.K. 359/b-1, TCK.nun 80 mad uyarınca 21 ay hp, vekalet ücreti, yasa maddesinin 5 kez uygulanmasına yer olmadığı

1-Sanık müdafii ve katılan vekilinin 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklara yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi azaltıcı bir sebebin ise bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin 2002, 2003, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen karara yönelik yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Sanık hakkında 2002, 2003, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından da dava açıldığı halde bağımsız ayrı bir suç teşkil eden her takvim yılı yönünden 5271 sayılı CMK.nun 223/1. maddesine uygun bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde iddianamede istense de yasal dayanağı bulunmadığından anılan yıllara ilişkin olarak yasa maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, katılanın şahsi hak taleplerinin saklı tutulmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4634, Karar No: 2015/16493, Tarih: 06.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/4634 E.  ,  2015/16493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait iş yerinde Kasım 1997-15.09.2007 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak kesintisiz çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe ihbar süresine uyularak iş sözleşmesi devam ederken fazla çalışma alacakları için davalıya dava açmış olmasından dolayı feshedildiğini, davacının son aylık net ücretinin 970,00 TL olduğunu belirterek kıdem tazmiantının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı iş yerinde 05.10.2000 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından 15.09.2007 itibariyle feshedildiğini, feshin verilen talimatları yerine getirmeme, koruyucu malzemeleri kullanmama ve iş sağlığı ve güvenliği kurallarına uymadığı için haklı sebeple olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçi davalı işveren iş yerinde 1997 Kasım-15.09.2007 tarihleri arası çalıştığını ileri sürerken; davalı işveren davacının 05.10.2000 tarihinde çalışmaya başladığını savunmaktadır. Mahkemece davacının 25.11.1997-15.09.2007 tarihleri arasında çalışması olduğu belirtilmiştir. Davacının 25.11.1997-05.10.2000 tarihleri arasında çalıştığı şirketlerin davalı şirket ile bağlantısı net olarak belirlenmemiştir. Hal böyle olunca öncelikle davacının bu dönemde çalıştığı farklı sicil numaralı iş yerlerinin hangi şirketlere ait olduğu, bu şirketlerle davalı şirket arasında herhangi bir organik bağ bulunup bulunmadığı, bildirim yapılan dönemlerde alt işverenlik ilişkisi bulunup bulunmadığı belirlenmeli, oluşacak sonuca göre davacının hizmet süresi tespit edilmeli, dava konusu alacaklar da yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40298, Karar No: 2017/43500, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40298 E.  ,  2017/43500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7952, Karar No: 2023/15573, Tarih: 01.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/7952 E.  ,  2023/15573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama ve 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi uyarınca kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin, olayın görgü şahidi olduğu halde beraat kararı verildiğine, üzerine araba sürülmesiye hayatının tehlikeye girdiğine, sanıkların artık daha serbest hareket edeceğine, kararın adalete olan güven sarsar boyutta olduğuna, vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin, olayın görgü şahidi olduğu halde beraat kararı verildiğine, üzerine araba sürülmesiye hayatının tehlikeye girdiğine, sanıkların artık daha serbest hareket edeceğine, kararın adalete olan güven sarsar boyutta olduğuna, vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın 29.05.014 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek alt kat komşusu olan sanık ...' nın bir ay önce "kapımdan geçemezsin, o...pu, rezil terbiyesiz" diyerek hakaret ettiğini, üst kat komşusu sanık ...'in de onbeş gün kadar önce balkonda otururken üst kat balkonundan döktüğü sıcak suyun koluna geldiğini, aynı günlerde sanık ...'in üstüne araba sürerek yaralamaya teşebbüs ettiğini ileri sürerek şikayetçi olduğu iddiası ile kamu davasının açıldığı belirlenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, öncelikle taraflar arasında aynı apartmanda altlı üstlü komşuluk ilişkisinden dolayı yoğun bir husumet bulunması, adli mercilere yansıyan başka olayların da yaşanması, katılanın dilekçe ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına başvurup alınan beyanlarında dile getirdiği davaya konu edilen iddialarını tanık ... aynen doğrulamışsa da, adı geçen tanık ile katılan arasında yakın arkadaşlık ve komşuluk ilişkisinin bulunması dolayısıyla yanlı beyanda bulunduğu kanaatine varılması ayrıca sanık ...'in iddia olunan ilk eylemi bakımından katılanın hiçbir adli raporunun dosya kapsamda bulunmaması, sanıkların oluşa uygun savunmaları karşısında, bu savunmalarının aksini ispatlar nitelik ve yeterlilikte müsnet suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, tam bir vicdani kanaat veren yeterli deliller elde edilemediğinden ve özellikle bu hususta tam bir vicdani kanaate varılamadığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alınarak sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verildiği belirlenmiştir.

2.Sanıkların, üzerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönünde savunma yaptıkları anlaşılmıştır.

3.Katılan ve tanık ...'nin, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların savunmaları karşısında, sanıklar hakkında beraat kararları verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.