muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/482, Karar No: 2023/2939, Tarih: 06.06.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla nafaka ve tazminatların miktarları yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla hükmedilen miktarları ödeyecek gücü olmadığını belirterek kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/147, Karar No: 2015/448, Tarih: 16.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/147 E.  ,  2015/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sayaç harici ayrı tesisattan su bağlamak eylemi iddiası ile ... hakkında, ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 35. maddesi uyarınca 694,00 Türk lirası kaçak su bedelinin tahsiline dair ... Su ve Kanalizasyon İdaresi (GASKİ) Genel Müdürlüğü Abone İşleri Dairesi Başkanlığı Kaçak Kontrol Şube Müdürlüğünün 06/02/2014 tarihli ve A/074830 sayılı tutanağına yönelik itirazın kabulü ile idari para cezasının iptaline ilişkin ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/432 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 05.12.2014 gün ve 73312 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2014 gün ve KYB. 2014/400868 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 17/2. maddesi gereğince İdarî para cezası, kanunda alt ve üst sınırı gösterilmek suretiyle de belirlenebilir. Bu durumda, İdarî para cezasının miktarı belirlenirken işlenen kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte göz önünde bulundurulur, hükmüne göre, idari para cezasının Kanunla düzenlenmesi gerektiği, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/1-i maddesi uyarınca, satıcının: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketicinin ise aynı Kanun’un 3/1-k maddesi uyarınca, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi olarak tanımlandığı, oysa eylemin taraflar arasında mal veya hizmet alım ve satımını içeren su ile ilgili olup bunun dışındaki kaçak su için uygulanan bedelin ise mahiyeti itibari ile idari para cezası olmadığı gibi müsnet karşılıksız yararlanma eyleminin ise ceza hukuku açısından suç değil özel hukuk kapsamında haksız fiil niteliğinde olduğu, belirtilen nedenlerle bu bedelin iptali için açılacak davalarda 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 73/1. maddesi uyarınca Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gözetilerek kamu düzenine ilişkin görev kuralları gereğince, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla itiraz eden hakkında davanın esasına ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma konusu yapılan eylemin, şebeke suyunu kuyu tesisatına bağlayarak sayaç harici kullanım olması karşısında; abonelik esasına göre yararlanılabilen suyun sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi eyleminin 5237 sayılı TCK. nun 163. madde 3. fıkrasında yazılı suçu oluşturacağı, zararın giderilmesinin de aynı Kanunun 168. madde 5. fıkrası uyarınca etkin pişmanlık olarak değerlendirilebileceği, 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 15/1-d maddesinde vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak yetkisinin belediyelere verildiği, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ücrete tabi işler başlıklı 97. maddesinde "Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edecekleri her türlü hizmet (...) için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye'ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir." hükmünün yer aldığı, ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 32/ 1- d maddesinde de tahakkuk ettirilen kaçak su bedeli nedeniyle abonenin öncelikle idareye başvurması gerektiğinin belirtilmesi dikkate alınarak, muterizin haksız eylem niteliğindeki kaçak su cezasına karşı öncelikle ... Su ve Kanalizasyon İdaresi (GASKİ) Genel Müdürlüğüne başvurması, sonuç alamadığı takdirde hukuk mahkemeleri nezdinde dava yoluyla uyuşmazlığın çözümlenmesi yoluna gitmesi gerektiği, mevcut olayda ise Kabahatler Kanunu kapsamında verilebilecek idari para cezasının bulunmaması nedeniyle bu Kanun hükümlerinin uygulanamayacağı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/432 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4 maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 16.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8182, Karar No: 2011/22240, Tarih: 12.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/8182 E.  ,  2011/22240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine, cezalarının teciline dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak

Aksi sabit oluncaya kadar geçerli, zabıt mümziilerinin yeminli beyanları ile doğrulanan 20.10.2004 tarihli ve 23.11.2004 tarihli suç tutanaklarının içeriğine, tanıklar . .. ve ...ın 19.11.2004 tarihli hazırlıkta verdikleri beyanlarına ve mahallinde yapılan keşif neticesi düzenlenen orman bilirkişi raporlarına ve dosya kapsamına göre suça konu yerde mevcut orman ağaçlarının sanık ... tarafından kesilerek sahaya fındık fidanlarının dikildiğinin anlaşılmasına göre sanık ...’nin eyleminin devlet ormanından açma yapmak suçunu oluşturduğu gözetilerek sanık ... hakkında mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak

1-Sanıklara verilen temel cezanın artırılmasında eylemin açma olması nedeni yerine suç tarihi itibarı ile dava konusu yerde orman kadastrosu mevcut olmadığı halde kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde suçun işlenmesinin gerekçesine dayandırılması,

2-Sanık ... ...’ın ısrarlı savunmalarına, tanıklar...ve ...’ın sanığı ağaç keserken görmediğini, müştekinin kendilerine ağaçların kesildiğini söylediğini beyan etmelerine göre sanık ... ...’ın suça konu yerde dikiliden ağaç keserek açma yapıp yapmadığının köy ihtiyar heyeti üyelerinden ve varsa komşu taşınmaz sahiplerinden araştırılarak sonucuna göre sanık ...’ın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmememsi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7235, Karar No: 2012/5768, Tarih: 27.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/7235 E.  ,  2012/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelme diği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/242, Karar No: 2024/10142, Tarih: 24.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/242 E.  ,  2024/10142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümde suça konu malın değerinin azlığı sebebiyle TCK'nın 145. maddesine göre uygulama yapılarak cezasında indirim yapıldığı hâlde, bozma sonrası suça konu 17.5 kg.lık 1 kutu boyanın değer tespiti de yapılmadan ve uygulanmama gerekçesi de gözetilmeden sanık hakkında anılan maddenin uygulanmaması,

3- Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çucuğun sonuç ceza olarak 660,00 Tl adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 660,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafîinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2380, Karar No: 2018/3947, Tarih: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2380 E.  ,  2018/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ancak,

Borçlu şirket hakkında sanık tarafından şikayetten önce 19.03.2014 tarihinde Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/931 Esas sayılı dosyası ile iflasın ertelenmesi davasının açıldığı ve mahkemece 20.02.2015 günü itibariyle iflas erteleme talebinin reddi ile borçlu şirketin iflasına karar verildiği ve iflas kararının 28/02/2017 tarihinde kesinleştiği, iflas kararının kesinleşmesi ile takiplerin düştüğü anlaşılmakla sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33744, Karar No: 2016/5318, Tarih: 08.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33744 E.  ,  2016/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,davalıya ait işyerinde 01/06/1997 tarihinden 19/04/2012 tarihine kadar çalıştığını,son ücretinin 2.010,00 TL olduğunu, sigorta priminin bir müddet gerçek değer üzerinden yatırıldığını daha sonra asgari ücret üzerinden yatırılmaya devam edilmesi üzerine bu duruma karşı çıktığını akabinde davalı firma sahiplerinin kendisine psikolojik baskı uygulamaya başladıklarını hakaret ve tehditlerde bulunduklarını 16.4.2012 tarihinde kendisine baskı ile ibraname imzalattıklarını bunun üzerine karakola giderek şikayette bulunduğunu,davalı firma sahiplerinin ifadesine başvurulduğunu,firma sahiplerinin ise yasal haklarının ödeneceğini şifaen söylemeleri üzerine uzlaştıklarını,ardından 19.4.2012 tarihinde asgari ücret üzerinden haklarının ödeneceğinin beyan edildiğini kabul etmemesi üzerine ise aynı gün fesih ihbarının gönderildiğini beyan ederek, kıdem,ihbar tazminatı, izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davacının iddialarının, çalışma süreleri dışında tamamen gerçek dışı olduğunu, müvekkil şirketin aile şirket olup, küçük ölçekli bir tekstil firması olduğunu, davacının müvekkili şirkette uzun süre çalıştığını, esas görevinin "yardımcı eleman" olduğunu, davacının yüksek maaştan sigortalı gösterilmesinin şirket yetkilisinin bilgisi dışında olduğunu bu durum farkedilince durumun düzeltildiğini,davacının diğer çalışanlara karşı iyiniyetle bağdaşmayan tavır ve hareketlerde bulunduğunu şirket faturalarından arta kalan bakiyeleri aldğını,davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödeneceği hususunda anlaşıldığını,istifa ve çıkarma kararının birlikte alındığını buna rağmen davacının karakola şikayette bulunduğunu,şirket yetkililerinin davacıyı ikna etmeleri üzerine davacının şikayet başvurusundan feragat ettiğini,davacının 25.4.2012 tarihinde şirket muhabesine gittiğini ve kıdem ihbar tazminatlarının hesaplanarak kendisine ödendiğini, kendi el yazısıyla imzalayarak ibraname verdiğini,ibranamenin tarafların kıdem ihbar tazminatı ödenerek iş akdinin sonlandırıldığı konusunda tarafların beyanını doğruladığını,davacının şikayetinden vazgeçmesinin iş akdinin feshi konusunda anlaşıldığının en açık delili olduğunu,davacının yıllık izin ve fazla mesai alacağının bulunmadığını,zamanaşımına uğradığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki davacının tüm yıllık ücretli izinlerini kullanıp kullanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti istemesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında izin hakkının bulunduğunun tespitini istemesinde hukuki menfaati vardır. Ayrıca yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz.

Somut uyuşmazlıkta ;davacı çalıştığı süre boyunca yıllık ücretli izinlerini bir hafta olarak kullandığını belirterek yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur.Davalı ise bu talebin haksız olduğunu,25.04.2012 tarihinde davacının yıllık izinlerini kullandığına ve firmadan hiçbir hak ve alacağının kalmadığına dair kendi el yazısını ve imzasını içeren ibraname vermek suretiyle şirketi ibra ettiğini savunmuştur.

Mahkemece de hükme esas alınan,aslında kıdem ve ihbar tazminatı hesaplaması içeren belgenin altında kalemle “yıllık izinlerimi kullandım firmadan hiçbir hak ve alacağım yoktur.”şeklinde ibare içeren tarihsiz belgeye dayanılarak davacının yıllık ücretli izin alacağı reddedilmiştir.

Mahkemece de hükme esas alınan,aslında kıdem ve ihbar tazminatı hesaplaması içeren belgenin altında kalemle “yıllık izinlerimi kullandım firmadan hiçbir hak ve alacağım yoktur.”şeklinde ibare içeren tarihsiz belgeye dayanılarak davacının yıllık ücretli izin alacağı reddedilmiştir.

Dosya içeriğine göre söz konusu belgenin tarih içermediği anlaşılmaktadır. Kaldı ki yıllık izinlerimi kullandım şeklindeki bir beyan hukuki fiil olup alacağın tamamen ibra edildiği anlamına gelmemektedir.Yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığını işveren ücretli izin defteri veya benzeri kayıtlarla kanıtlamak durumundadır.Bu bağlamda dosyaya sunulmuş bir delil bulunmadığı da açıktır. Bu nedenle Mahkemece bilirkişinin yıllık ücretli izne ilişkin hesap raporunun denetime tabi tutularak bu alacağın kabulü gerekirken geçersiz belgeye istinaden alacağın reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.