muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7905, Karar No: 2008/10755, Tarih: 21.10.2008

2-Yükümlü .’ın ilişiğinin kesilmesi işleminin iptali için açılan davanın Askeri Yüksek İdare Mahkemesince kabul edilmesinden sonra harp okulundaki eğitimine geri dönmesi üzerine yükümlü ve kefil ...’dan 23.9.2004 gün ve 27913 yevmiye numaralı yeni bir yüklenme senedi alınmıştır. Alınan bu yüklenme senedinde, yükümlü ve kefil, yükümlünün ilişiğinin kesilmesi halinde zimmetine tazminat olarak tahakkuk ettirilecek yiyecek (yemek pişirme ve su masrafları dahil), giyim-kuşam, öğrenci harçlıkları, kitap-kırtasiye, ...-diploma- sınav ve benzeri harçlar, öğretim ve eğitimin gerektirdiği ulaşım hizmetleri, ilaç ve tedavi giderleri, barındırma (aydınlatma, ısıtma, temizlik, yakıt, yatı masrafları ve benzeri masraflar) askeri liseler hazırlık sınıfları yabancı dil eğitimi, atış, personel ve amortisman giderleri sarf tarihinden tahsil tarihine kadar geçen süre için hesap edilecek kanuni faiziyle birlikte ödemeyi taahhüt etmişlerdir.

Sözü edilen yüklenme senedinden de anlaşılacağı üzere 13.2.1992 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan “Askeri Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik”e uygun olarak düzenlenmiş bulunan harp okulundaki 2004 yılına ait eğitime ilişkin maliyet çizelgesinde yer alan atış, personel ve amortisman giderinden de davalılar . ile ... sorumludur. Buna rağmen mahkemece birleşen dosyanın davalılarının atış,personel ve amortisman giderinden sorumlu olmadığı düşüncesiyle hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

3-Davacı tarafından yükümlüye harp okulunda 2004 yılında yapılan masrafların tahsili için açmış olduğu ve bu dosyayla birleşen davanın dava tarihi 22.11.2005 olduğu halde bilirkişi tarafından 9.5.2005 tarihine kadar faiz hesabı yapılmak suretiyle eksik faiz hesap edilmesi,

Doğru görülmemiştir Mahkemece, yukarda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18534, Karar No: 2017/668, Tarih: 06.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/18534 E.  ,  2017/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 29.01.2013 tarihli Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İlk Olarak, Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan ve Mahkemenin vermiş olduğu yetkisizlik kararından sonra, 4. HD’nin 09.12.2013 tarihli kararıyla iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkeme kararının bozulduğu mahkemenin bozmaya uyarak görevsizlik kararının verildiği bu kararında temyiz edilmesi üzerine 4. HD tarafından ilamın onandığı bu haliyle davaya iş Mahkemesi sıfatıyla bakılan davada, davacı tarafça, usulsüz reçete yazıldığı gerekçesiyle, Elif Eczanesi’nin Kurum ile yapmış olduğu protokole aykırılıktan doğan cezai şartın, eczacı Elif Ünsal ile davacının da sorumlu olduğu belirtilerek davacıya, Kurumca 29.01.2013 tarihli borç bildirim belgesinin gönderildiği ve iş bu işlemin iptalinin istendiği, davalı Kurum’a dava dilekçesinin 26.02.2013 tarihinde tebliğ olduğu ve 28.05.2013 tarihinde verilen cevap dilekçesi ile, Kurum işlemini yapan yer yani İzmir İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik itirazında bulunulduğu ve Mahkemece yazılı şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır. Dava, haksız fiilden kaynaklanmaktadır.

6100 sayılı HMK’nin 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1.maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

Eldeki davada, kesin yetkinin söz konusu olmadığı belirgindir. Yetki itirazında bulunan davalıya, dava dilekçesinin 26.02.2013 tarihinde tebliğ olduğu, davalı yanca, 28.05.2013 tarihinde süresi dışında verilen cevap dilekçesinde, yetkisizlik itirazında bulunulduğu bu haliyle davalının usulüne uygun ve süresinde yetki itirazının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

./..

Kabule göre de, davacının, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesi gereğince; davalı işverenin ikametgahının bulunduğu yer mahkemesine veya aynı kanunun 16. maddesinde yer alan; “Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.” düzenlemesi gereğince bu konuda var olan seçimlik hakkına dayanarak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği yer mahkemesinde dava açması mümkündür. Mahkemece, haksız fiilin meydana geldiği yer olan Aladağ İş Mahkemesi’nin yetkili olduğunu gözetmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemece, eldeki davada, kesin yetki kuralları bulunmadığı, davalı yanca süresinde ve usulüne uygun bir yetkisizlik itirazı ileri sürülmediği dikkate alınarak davanın esasına girilmesi gerekirken, davanın usulden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20002, Karar No: 2024/1750, Tarih: 21.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/20002 E.  ,  2024/1750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/95 E., 2023/384 K.

SUÇ : 298 sayılı Kanun' a muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın, 01.11.2015 tarihli seçimlerde sandık kurulu başkanı olarak görev yaptığına, suç tarihinde ise oy kullanma işleminin bitişi saati olan 17.00 öncesinde görevli olduğu sandığı terk ettiğine, iş yeri güvenlik kamara kayıtları ile Emniyet Müdürlüğüne ait kamera kayıtları uyarınca saat 17.00 öncesinde İlçe merkezinde bulunduğunun sabit olduğuna, yaz saati uygulaması ile kış saati uygulaması arasında bir saatlik fark olduğuna, Kiraz isimli iş yerine ait olup normal zamandan 20 dakika geri olduğu tespit edilen kamera kaydına göre yaz saati uygulaması kabul edildiğinde saat 16.29 da İskilip ilçe merkezine giriş yaptığının sabit olduğuna, bu hali ile seçim sandığını saat 17.00 den önce açıp akabinde sayım yaptığı sabit olduğundan 298 sayılı Kanun'un 161/1. maddesi uyarınca hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

01.11.2015 tarihli 26. Dönem Milletvekili Genel seçimlerinde, sandık kurulu başkanı olarak görev yaptığı anlaşılan sanığın, 298 sayılı Kanun'un 161/1. maddesine muhalefet ederek, saat 17.00 den önce seçim sandığını açarak sayım yaptığı iddiası uyarınca hakkında kamu davası açılmıştır.

Bozma öncesinde yapılan yargılama uyarınca sanık hakkında müsnet suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, Dairemizin 13.12.2022 tarihli ve 2021/18544 Esas, 2022/19113 sayılı ilâmıyla ''Yaz saati uygulamasından kış saati uygulamasına suç tarihinde geçilmesi gerektiği halde, seçim nedeniyle iki hafta ertelendiğine ilişkin sanık savunmasının doğruluğu sabit olup, dosya kapsamında tanık sıfatıyla dinlenen sandık kurulu üyelerinin, oy sayımının zamanında yapıldığına ilişkin ifadeleri ile birlikte değerlendirildiğinde, 01.11.2015 tarihinde elektronik kamera saatlerinin otomatik güncellenmesi kapsamında, kayıtlar bir saat geri olabileceğinden sanık aleyhine yorumlanamayacağı gibi, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde ise savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli ayrıca kesin, net bir delil de bulunmadığından beraati yerine, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi...'' gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

Anılan bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında beraat kararı verildiği görülmüştür.

Anılan bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında beraat kararı verildiği görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; bozma ilamında yer verilen kabul ve anlatım ile temyiz dilekçesinde, sanığın şehir merkezine giriş yaptığı kabul edilen 15.29 saatine ait kamera kayıtlarının incelendiği 20.11.2015 tarihli tutanakta aracın plakasının okunmadığının belirtilmesi karşısında, sanık hakkında bozma ilamına uyularak beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10802, Karar No: 2012/30874, Tarih: 19.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/10802 E.  ,  2012/30874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.12.2012 (Çrş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Boşanmada maddi tazminat, boşanma yüzünden zedelenen mevcut veya beklenen menfaatin karşılığıdır. Buradaki zedelenen menfaat "kavramı, Borçlar Hukukundaki "zarar" kavramından farklı "sui generis (kendine özgü)" bir yapıdadır. Bu nedenle, Borçlar Hukukunda bir kısım zararları hesaplama olanağı mevcutken, zedelenen menfaati hesaplama olanağı yoktur. Zedelenin menfaat karşılığı olarak maddi tazminat; hakim tarafından bir takım ölçütlere göre takdir edilecektir. Yasada bu durum "uygun bir maddi tazminat" olarak ifade edilmiştir. Boşanma yüzünden zedelenen mevcut veya beklenen menfaat, evlilik nedeniyle eşin sağladığı bakım, barınma, sağlık ve normal yaşam faaliyetinin gerektirdiği sosyal ihtiyaçların karşılığıdır. Kısaca buna kesilen desteğin karşılığı da diyebiliriz Açıklanan nedenlerle; "zedelenen menfaat" , Borçlar Hukukundaki "zarar" dan daha geniştir. Maddi tazminatın miktarı; evlilik süresi ve talep eden eşin boşanmadan sonra yeniden evlenme olasılığı tarafların ekonomik durumu; boşanmadaki kusur derece ve yoğunluğu; eşin diğer eşin sosyal güvenlik imkanlarından yararlanma hakkının ortadan kalkması; boşanmayla yaşam standardının düşecek olması; boşanmadan sonra yoksulluk nafakası ve diğer eşin malvarlığından tasfiye ve diğer artış payı alabilme durumu; toplumun genel yapısı ve yaşam koşulları gibi Ölçütler değerlendirilip ve Türk Borçlar Kanununun 50, 51 ve 52. maddeleri de kıyasen uygulanmak suretiyle takdir edilmelidir.

Manevi tazminat miktarının takdirinde de; maddi tazminatın belirlenmesindeki ölçütlerle birlikte, Türk Borçlar Kanununun 50,51, 52 ve 58/1 maddelerinin özellikle kusur dağılım ve derecesi boşanmaya neden olan ve eşin kişilik haklarına saldırı teşkil eden olayın saldırıya uğrayan eş de bırakacağı objektif zedelenme etkisi gözönüne alınmalıdır.

Manevi tazminat miktarının takdirinde de; maddi tazminatın belirlenmesindeki ölçütlerle birlikte, Türk Borçlar Kanununun 50,51, 52 ve 58/1 maddelerinin özellikle kusur dağılım ve derecesi boşanmaya neden olan ve eşin kişilik haklarına saldırı teşkil eden olayın saldırıya uğrayan eş de bırakacağı objektif zedelenme etkisi gözönüne alınmalıdır.

Somut olaya geldiğimizde; evlilik yaklaşık beş yıl sürdürülerek boşanma davası açılmış olup; tarafların ortak çocuğu bulunmamaktadır. Evlilikle ilgili ekonomik yükümlülüklerini yerine getirmeyen ve birlikte yaşamaktan kaçınan koca boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Davacı ev hanımı olarak yaşamını kendi ailesinin desteği ile sürdürmekte olup; herhangi bir gelir ve malvarlığına sahip bulunmamaktadır. Davalı koca ise ...'da işçi olarak çalışmaktadır. ...'daki işçi ücreti dışında bir gelir ve malvarlığı saptanmamıştır. Mahkemece, davacı yararına aylık 300 TL. yoksulluk nafakası ile 20.0000 TL. maddi, 20.000 TL. manevi tazminata karar verilmiştir. Boşanmaya neden olduğu belirtilen, davalı kocanın kusurlu davranışları; davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Bu nedenle, Türk Medeni Kanununun 1742. maddesindeki bu yöne ilişkin koşul gerçekleşmemiştir. Davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirdi. Diğer yandan kusurun niteliği ve evlilik süresi göz önüne alındığında; maddi tazminat (TMK. md. 174/1 ) miktarı da fazla olmuştur. Hükmün diğer bölümlerinin onanmasına karar verilmekle birlikte; manevi tazminat ve maddi tazminata ilişkin bölümlerinin açıkladığım sebeperle bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/1146, Karar No: 2024/214, Tarih: 10.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/1146 E.  ,  2024/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1236 E., 2021/1490 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak yeniden kurulan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kayseri 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/348 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 11 yıl hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2021/1236 Esas, 2021/1490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii ile sanığın eşinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

2. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Ele geçen madde miktarının kullanım sınırlarında olduğuna,

İlişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii ile sanığın eşinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

2. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Ele geçen madde miktarının kullanım sınırlarında olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...''un başka bir eylemden (hırsızlık) kesinleşen hapis cezasının infazı için kolluk görevlileri tarafından oturduğu ikamete olay günü saat: 07:00'da gidildiği, kapının usulüne uygun kolluk görevlileri tarafından bir süre çalındığı, kapının açılmadığı, bunun üzerine çevre emniyeti alındığı esnada, ikametin alt katının arka balkon kapısının açılmak suretiyle balkon alt dışarı kısmına beyaz bir poşet atıldığının kolluk görevlisi tanık İsmail tarafından görüldüğü ve kontrol edildiği, beyaz poşet içerisinde birden fazla poşete sarılı vaziyette toplam 4 paket kişisel kullanım miktarı üzerinde esrar maddeleri ile 45 adet uyuşturucu paketlemesinde kullanıldığı değerlendirilen şeffaf kilitli poşetin olduğunun görüldüğü, kısa bir süre sonra ikametin ön kapısını açan sanık ...'un kolluk görevlilerine teslim olduğu, olay günü kesinleşmiş hapis cezasının infazı için çıkarılan yakalama emrine istinaden aranmakta olan sanığı yakalamak için ekiplerin sanığın ikametine gelmesi üzerine sanığın bir müddet kapıyı açmadığı, ikametin arkasında resmi ekiple bekleyen tutanak mümzisinin sanığa ait ikametten bir poşet atıldığını görmesi üzerine kontrol ettiğinde suça konu maddelerin ele geçirildiği, her ne kadar sanık maddelerin kendisine ait olmadığını savunmuş ise de sanığın savunmalarının kendisini suçtan korumaya yönelik olduğu, sanık savunmalarına itibar edilmediği, yakalanan maddelerin sanığın ikametinden atıldığı ve sanığın o esnada içeride olduğu, yakalanan maddelerin miktarı, cinsi ve maddelerle birlik 26 adet 11x7 ve 19 adet 6x5 ebatında uyuşturucu madde paketlenmesinde kullanılabilecek kilitli poşetin ele geçirildiği hususları göz önüne alındığında sanığın üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediğinin sabit olduğu kabul edilmiş, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki araçlar, suç konusunun önem ve değeri ile ele geçen uyuşturucu miktarı nazara alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına, sanığın geçmişi, sabıkalı kişiliği, suç işleme eğilimi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları dikkate alınarak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık söz konusu suça konu maddelerin bulunduğu poşeti kendisinin atmadığını savunmuş ise de, sanığa iftira atması için hiçbir nedeni bulunmayan kolluk görevlilerinin

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık söz konusu suça konu maddelerin bulunduğu poşeti kendisinin atmadığını savunmuş ise de, sanığa iftira atması için hiçbir nedeni bulunmayan kolluk görevlilerinin

anlatımı, olay tutanakları ve sanığın babası ile birlikte altlı üstlü olarak oturdukları ve sanığın oturduğu evin ilk katının balkonundan suça konu maddelerin bulunduğu poşetin atılması, sanığın burada eşi ve çocuklarıyla yaşadığı göz önünde bulundurulduğunda sanığın suça konu maddelerin içinde bulunduğu poşeti kendisinin atmadığı yönündeki savunmasına itibar edilmediği, sanık tarafından atıldığı sabit görülen poşet içerisinde ele geçen uyuşturucu maddenin gruplar halindeki poşet sayısı, ele geçen maddenin miktar itibariyle kullanım sınırları üzerinde olması, uyuşturucu madde paketlemesinde kullanılan 45 adet kilitli poşetin ele geçmiş olması ve sanığın vücut örneğinde esrar maddesinin bulunmayıp amfetamin maddesine rastlanması karşısında ilk derece mahkemesince sanığın suçunun sübuta erdiği yönündeki değerlendirilmesinde bir isabetsizlik ve hukuka aykırılık görülmediği, ancak olayın oluş şekli ve ele geçirilen madde miktarı, suçun işleniş biçimi dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir neden bulunmadığı halde ilk derece mahkemesince temel cezanın fazla belirlenmesi hukuka aykırı görülerek ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına, sanığın geçmiş hali, sabıkalı kişiliği, suç işleme eğilimi, sanığa verilecek cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkisi gözönünde bulundurularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafii ile sanığın eşinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2021/1236 Esas, 2021/1490 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile sanığın eşince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.