muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5397, Karar No: 2013/15729, Tarih: 22.05.2013

AİHM Teixeira de Castro/Portekiz, 09 Haziran 1998 kararında, iki sivil polis memurunun; uyuşturucu satıcılığı yaptığından şüphelenilen bir kişiyle görüşüp onun, başkasından temin ettiği uyuşturucuyu polis memuruna teslim ederken yakalandığı olayda, polis memurlarının başvurucunun suç işleme kapasitesini esasen pasif bir şekilde soruşturmakla kalmadıklarını, aksine suçun işlenmesini kışkırtacak şekilde kişiyi etkilediklerini, hareketlerinin görev tanımını aştığını, memurların müdahale olmaksızın suçun işleneceğini gösteren hiçbir şey bulunmadığını, bu nedenle AİHS'nin 6/1. maddesinin ihlal edildiğini kabul etmiştir.

21.03.2002 tarihli Calabro/İtalya ve Almanya davasında, bir suçun polis tarafından kışkırtılması halinde adil yargılanmaktan söz edilebilmesi için polisin kışkırtması olmasaydı bile suçun işleneceğine dair kesin kanıtların bulunması gerektiği belirtilmiştir.

AİHM'nce, sınırları belirlendiği ve güvence altına alındığında gizli ajan ile müdahaleye tölerans gösterilebilse bile polis provokasyonun ardından toplanan delillerin kullanılmasına kamu yararının haklı kılmayacağı, böyle bir uygulamanın esasen adil yargılama hakkından yoksun bırakır nitelikte olduğu sonucuna varılmıştır. (Vlachos/Yunanistan, 18 eylül 2008- Teieira de Castro ve Vanyan/Rusya, 15 aralık 2005)

Belirlenen ajanların, güvenlik güçleri mensupları veya onların isteğiyle müdahil olan kişiler yalnızca pasif bir şekilde suç teşkil eden eylemi incelemekle sınırlı kalmayıp bir sonuca ulaşmak için yani kanıt toplanarak veya kanıt sürmek için başka türlü işlemeyeceği bir suça azmettirecek nitelikte bir kişi üzerinde etkili olursa polisin provakasyonu mevcuttur. (AİHM- Ramanauskas/Litvanya)

Belirlenen ajanların, güvenlik güçleri mensupları veya onların isteğiyle müdahil olan kişiler yalnızca pasif bir şekilde suç teşkil eden eylemi incelemekle sınırlı kalmayıp bir sonuca ulaşmak için yani kanıt toplanarak veya kanıt sürmek için başka türlü işlemeyeceği bir suça azmettirecek nitelikte bir kişi üzerinde etkili olursa polisin provakasyonu mevcuttur. (AİHM- Ramanauskas/Litvanya)

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 2. Daire 15.12.2009 tarihli .../Türkiye davasında; ''Ajanın, başvuranın suç teşkil eden (uyuşturucu madde edinme ve satma suçu) eylemini sadece pasif bir şekilde incelememiş, başvuranı telefonla arayarak ve kullanımı ve satışı yasa ile yasaklanan madde temin etmesini talep ederek başvuranı suça azmettirmiştir. Başka bir deyişle, başvuran suç işleme potansiyeline sahip olmuş olsa bile dosya unsurlarına göre, somut hiçbir unsur, ajan X'in müdahalesinden önce, başvuranın suç teşkil eden bir eylem hazırlığında olduğunu ortaya koymamıştır. Bu bağlamda AİHS, özellikle başvuranın adli sicilinin temiz olmasını ve organik bir örgütün söz konusu olmamasını dikkate almaktadır. Mevcut davada söz konusu az miktardaki uyuşturucu başvuranın evinde bulunmamıştır. Başvuran, ajan X'in talebi üzerine uyuşturucuyu üçüncü bir kişiden temin etmiştir. AİHM, mevcut davada, başvuranın mahkumiyetinin özellikle, ihtilaflı polis operasyonu aracılığıyla toplanan kanıtlara dayandığı değerlendirmesinde bulunmaktadır. Nitekim dosya unsurlarına ve Hükümet'in görüşüne göre, söz konusu kanıtlar, başka nisbi unsurlarla teyit edilmemiştir. Polis soruşturmasının zorluklarını ve önemine dikkat eden AİHM, yukarda söylenenler gözönüne alındığında, ajan X'in işlediği başvuranın işlediği suçu işlemeye azmettirici etkisi olduğu ve hiçbirşeyin, X'in müdahalesi olmadan, söz konusu suçun işlenebileceğini göstermediği kanaatindedir. Söz konusu müdahaleyi ve ihtilaflı ceza davasında kullanılmasını göz önüne alan AİHM, başvuranın davasının, AHİS'nin 6. maddesinin gerektirdiği hakkaniyete uygun niteliğini kaybettiği sonucuna ulaşmıştır.''

Failin, atılı suçu işlediğine dair yoğunlaşmış kuşku bulunması, bir soruşturmaya başlanmış olması halinde, bu kuşkuların giderilmesi için adli makamların bilgisi dahilinde gizli soruşturmacı, muhbir, gizli görevli kullanılması mümkündür. Görevlinin müdahalesi adil yargılama hakkını ihlal edici nitelikte olduğu takdirde, sanığın suçu işlediğini gösteren diğer delillerin mahkumiyete yeterli olup olmadığı, suçun nasıl işlendiği, suç eşyasının nerede ve nasıl bulunduğu, değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu itibarla somut olayda sanık ...'nin savunmasında belirttiği jandarma görevlileri ..., ..., ... isimli şahıslar ile 12.08.2003 tarihli ihbar tutanağında adı geçen 4834676 kod nolu haber elemanının tanık sıfatıyla dinlenerek istihbari bilgilere ne şekilde ulaşıldığı, sanık ... ve ... isimli şahıs ile ilk görüşmenin nasıl sağlandığı ve devamındaki olayların gelişiminin ayrıntılı biçimde sorulduktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

765 sayılı TCK.nun 31. maddesinde düzenlenen kamu hizmetlerinden yasaklanma cezasının, aynı Yasanın 11. maddesinde ''cürümlere mahsus cezalar'' başlığı altında ve 30.06.1995 tarih, 1993/1-1995/1 esas-karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da yinelendiği üzere fer'i ceza olarak düzenlendiği ve yine aynı Yasanın 41/2. madde ve fıkrası uyarınca bu cezanın ''asıl cezanın icrası müddetince devam etmekle beraber cezanın ikmal edildiği veya sakıt olduğu günden'' başlayacağının belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nun ''belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma'' başlıklı 53. madde- sinde düzenlenen ve 45. maddesinde bir ceza olarak belirlenmeyen güvenlik tedbirlerinin, ''mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar'' devam edeceğinin öngö- rülmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 765 sayılı TCK.nun 31. ve 33. maddelerine göre lehe bulunduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun bütünüyle uygulan- ması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, yerel mahkeme kararının bu nedenlerle bozulmasına karar verilmelidir.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle; sanıklar müdafiileri ile sanık ...'nun temyiz itirazları ile sanıklar ... ve ... müdafiilerinin duruşmadaki savunmaları yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), Yargıtay C.Savcısı ile sanıklar ... ve ... müdafiinin yüzüne karşı 21.05.2013 günü alenen oybir- liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6243, Karar No: 2023/7250, Tarih: 11.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/6243 E.  ,  2023/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/2494 Esas

KARAR : Dosyanın saklanması

SAYISI : 2020/İHK -7191

KARAR : İtirazın reddi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine, ek karar ile tavzih kararı talebinin reddine karar verilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen asıl ve ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1.5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin on altıncı fıkrası uyarınca sigorta tahkim komisyonunca, itiraz hakem heyeti kararı temyiz eden davacı vekiline 29.05.2020 tarihinde tebliğ edilmiş olup davacı vekilinin temyiz tarihi 29.01.2021 itibari ile iki haftalık temyiz süresinin geçirilmiş olmasına göre davacı vekilinin itiraz hakem heyetinin asıl kararına yönelik temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.

2. Ek karara ilişkin temyiz isteminin ise, itiraz hakem heyetince esasa ilişkin karar verildikten sonra karara mesnet bilirkişi raporunun hatalı olduğundan bahisle tavzih isteminde bulunulmuş olması nedeni ile böyle bir tavzih talebinin dinlenemeyecek bulunmasına, esasa ilişkin kararın da temyiz isteminin süreden reddedilmiş olması karşısında ek karar hakkında yeniden değerlendirme yapılmasına gerek görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE,

2.Davacı vekilinin ek kararın incelenmesi talebine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6119, Karar No: 2022/11268, Tarih: 28.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2019/6119 E.  ,  2022/11268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma (iki kez), kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği (iki kez)

HÜKÜM : Değişen suç vasfına göre basit zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından birer kez mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Ek tebliğnamede ismine yer verilen sanık ... hakkında herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören ... vekilinin 31/05/2019 havale tarihli dilekçesinin münhasıran katılma istemine yönelik olduğu ve temyiz iradesi içermediği nazara alınarak incelemenin sanık müdafin temyiz itirazları ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde ... köyü muhtarı olarak görev yapan sanık hakkında, köy gelir gider defterinin 2007 ve 2008 yıllarına ait giderlerin yer aldığı 42 ve 43. sayfalarında köy azalarının yerine muhasebe işlerinde kendisine yardımcı olan ...'a imza attırmak suretiyle gerçekte ödenmediği halde TEDAŞ'a toplamda 4.513,10 TL, ...'e 2.400,00 TL, ...'a 1.200,00 TL ve ...'a 750,00 TL ödendi gösterdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, bu paraları uhdesinde tuttuğu ve köy gider defterinde sahtecilik yaptığı kabulüyle mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de;

Sanığın savunmasında, köy içme suyunun pompalanması esnasında meydana gelen arızalarla alakalı yaklaşık 2.500,00-3.000,00 TL tamir masrafı yaptığını, bu masrafların köy bütçesinden karşılandığını, köye gelen misafirlere yemek ücreti olarak ... ile birlikte ... isimli lokanta sahibine de ödeme yapıldığını ve toplam yemek ücreti olarak gider defterine yazıldığını, ...'un köyde bulunan ceviz bahçesinin bakım işi için çalıştığını ve bunun karşılığında bahse konu ödemenin yapıldığını, ...'un ise köyde fahri imam olarak çalışmasının yanı sıra köy içinde parke taşı döşeme ve mezarlık çiti yapımı gibi işlerde çalışmasının karşılığı olarak ödeme yapıldığını, tanık ...'un alınan ifadesinde, köyde bulunan ceviz bahçesinin bakımı için 2001-2002 yıllarında çalıştığını ve bunun karşılığında 1.700,00 TL para aldığını, tanıklar ..., ..., ... ve ...'ın da alınan ifadelerinde, ...'un ceviz bahçesinin bakımı için çalıştığını bildiklerini ve bunun karşılığında kendisine ödeme yapıldığını duyduklarını beyan ettikleri nazara alınarak; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkartılabilmesi için sanığın tüm iddialara ilişkin detaylı savunmasının alınması, içme suyunun pompalanmasıyla alakalı meydana gelen arızaların tamir işleri için kimlere ne zaman ve hangi miktarda ödeme yaptığının, ayrıca ... ve ...'a hangi tarihte yaptıkları işler için ne zaman ödeme yaptığının ayrıntılı olarak sorulması, daha önce tanık olarak beyanları alınan ..., ..., ... ve ...'ın yeniden dinlenmesi ve ...'un ceviz bahçesinin bakım işi için hangi tarihte çalıştığı ve bunun karşılığında ne zaman ödeme yapıldığının sorulması, keza ...'in de tanık sıfatıyla beyanının alınması sonrasında, sanık savunması ve tanık beyanları kapsamında 2007 ve 2008 yılları öncesi kayıtlar ve kayıt dışı bırakılanlar dahil suç dönemine ilişkin köye ait tüm gelir ve giderler karşılaştırılarak sanığın uhdesinde kalan köy parası bulunup bulunmadığı hususunda yeni bir bilirkişi kurulundan ayrıntılı rapor alınmasından sonra, sanığın sahteciliğe konu eylemlerinin faydasız sahtecilik niteliğinde olup olmadığı hususu üzerinde de durularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu nazara alındığında, sanık hakkında düzenlenen iddianame ve iddianame yerine geçen görevsizlik kararında, "...'a ödendi gösterilen 400,00 TL ile TEDAŞ'a ödendi gösterilen 522,30 TL'nin sanığın uhdesinde kaldığı" şeklindeki eyleme yönelik açılmış bir dava bulunmadığı ve bu hususta dava da açtırılmadığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen bahse konu fiile ilişkin olarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi suretiyle CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Zimmet ve sahtecilik suçlarını TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 28/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2215, Karar No: 2025/3721, Tarih: 22.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2215 E.  ,  2025/3721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2817 E., 2024/3281 K.

DAVA TARİHİ : 01.09.2021

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 65. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/3 E., 2024/270 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Sendika üyesi davacının davalı Bakanlığa bağlı İstanbul Tersane Komutanlığı işyerinde elektronikçi iş ve meslek kolunda çalıştığını, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat Veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) "7,5 saat çalışabilecek işler" başlıklı 4. maddesine aykırı olarak günde 7,5 saat çalışması gerekirken, 8,5 saat çalıştırıldığını, ara dinlenme süresinin düşümüyle günlük çalışma süresinin sekiz saat olduğunu ve davacının günlük yarım saat fazla çalışması olduğunu ancak fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, davacının maruz kaldığı lehim malzemesinin kurşun ve kalay bileşenlerinden oluştuğunu, ölçüm yapıldığı esnada tehlikeli ortam bulunmasa dahi konuya ilişkin emsal içtihatlar gereği davacının daima çalışma ortamının tehlike sınırları içinde bulunduğunun kabulü gerektiğini, 2011 ve 2015 yıllarında yapılan ölçüme dair tablolarının sunulduğunu, kan değerlerinde kurşuna rastlanan işçilerin sonuçlarının sunulduğunu, işçinin iş yapmaktan kaçınma hakkının dahi bulunduğunu, işyerinde yürürlükte bulunan dönem toplu iş sözleşmelerinin 25 ve 33. maddelerinde fazla çalışma ücretlerinin %80 zamlı ücret üzerinden ödeneceğinin hükme bağlandığını, konuya ilişkin emsal içtihatlarda Yönetmelik gereği günlük 7,5 saat çalışma ile sınırlandırılan işlerde günlük 7,5 saatin aşılması hâlinde yapılan çalışmaların fazla çalışma olarak nitelendirilmesi gerektiğini, toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre günlük 7,5 saati aşan çalışmaların %80 zamlı ücret üzerinden ödenmesi gerektiğini, yine davalı işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 52. maddesine göre, Yönetmelik gereği günlük 7,5 saat veya daha az çalışması gereken işlere fiilî çalışma sürelerine %14 oranında kısa çalışma primi ödeneceğinin düzenlendiğini ancak davacıya davacıya kapsamda olmasına rağmen kısa çalışma priminin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, işçinin Yönetmelik kapsamında olabilmesi için fiilen yapılan işlerin değerlendirilmesi gerektiğini, iddia olunduğu gibi anılan yıllarda ölçüm sonuçlarının yüksek çıkmayıp aksine normal ve kabul edilebilir seviyelerde olduğunu elektronikçi meslek koduyla kart onarım atölyesinde çalışan davacının ayda en fazla iki saat lehim faaliyeti olduğunu ve fiilen lehim işinde görev yapmadığını, Yönetmelik'e göre çalışan işçilere fazla çalışma yaptırılamayacağını, bu sebeple 7,5 saati aşan çalışmaların fazla çalışma kabul edilerek ücretinin %80 zamlı ödenmesinin mevzuata da uygun olmadığını, müvekkili İdarenin uygulamalarının mevzuata uygun olduğunu ve aksi yöndeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını ve davacı talebinin de toplu iş sözleşmesinin 25. maddesine aykırı olduğunu, zira Yönetmelik kapsamı dışında çalışan işçiler için çalışma süresinin günlük 8,5 saat, haftada 5 gün ve 42,5 saat olduğunu, işçilere bu çalışmaları karşılığı 45 saat üzerinden ücret ödendiğini, Yönetmelik kapsamındaki işçiler için haftalık çalışma süresinin 37,5 saat olduğunu ve 45 saat üzerinden ücret ödendiğini, davacı lehine %80 zamlı ücret üzerinden fazla çalışma ücreti ödenmesi hâlinde, davacının fiilen çalışmadığı hâlde toplu iş sözleşmesi hükmü gereğince ödenmiş olan ücretinin tekrar ödenmesi sonucunu doğuracağını, alacak talebinin haksız ve dayanaksız olduğu gibi hükmolunması istenilen faiz türü ve başlangıç tarihinin de kanuni dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada her ne kadar üyeliğin bildirilişine dair evraklar olmasa da, davacının, toplu iş sözleşmelerine taraf işçi sendikasına yürürlük tarihinden önce 11.12.2017 tarihinde üye olduğunun anlaşıldığı, dosya kapsamında keşif icra edilerek alanında uzman bilirkişi heyetinden rapor alındığı, heyet raporuna karşı tarafların itirazlarının değerlendirilmesi amacıyla ek rapor alındığı, davacı çalışanın, davalı Bakanlığa bağlı İstanbul Tersanesi Komutanlığı işyeri bünyesinde olan Elektronik Sistemler Fabrikasının Kart Onarım Atölyesinde, elektronik kartların bakım onarım işlerinde elektronikçi olarak görev yaptığı ve elektronik kartlar üzerinde lehim işlemleri yapılarak onarım işleri sürdürüldüğü, lehim işlemi sırasında öncesinde ve sonrasında temizleme kimyasalları ve çözücüler ile yüzey temizliği yapılarak temizlenen bu kart yüzeyinde lehim işlemleri gerçekleştirilip, atölye çalışanlarınca çalışma masalarında gün boyunca devam ettirildiği ve kart onarım atölyesinde yapılan bu çalışmanın gün içindeki devamlılığı, zararlı ağır metallere maruziyet anlamına gelirken, ortama yayılan kurşun ve diğer ağır metaller de, solunan havaya karışmadan kaynağından emilerek ortam dışında kontrollü olarak toplanmaması hâlinde bu maruziyetin etkisi ve şiddetinin de doğru orantılı olarak arttığı, bu sebeple kart onarım atölyesinde mevcut şartlarda sürdürülen çalışmada ağır metallerden etkilenmenin boyutu, Yönetmelik'te yer alan, işlerdeki kadar etkili olacağı anlaşılmakla davacının davalı işyerinde elektronikçi olarak yaptığı işlerin günde 7,5 saat veya daha az çalışılması gereken işler kapsamında olan kurşun ve arsenik işleri ile ilgili olarak Yönetmelik'te yer alan işlerle, benzer veya yakın olabilecek bir ilgisi bulunduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının taraf vekillerince ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işyerinde asıl iş yardımcı iş ayrımının yapıldığına dair bir bulguya da rastlanmadığı, davacı tarafça yapılan işin arızalı olan elektronik kartların tamiri amaçlı ağırlıklı olarak lehim yapmak olduğu, yoğun lehim işleminden kaynaklı olarak kurşun ile muhatabiyeti söz konusu olduğundan kart onarım atölyesinde yapılan bu çalışmanın gün içindeki devamlılığı, zararlı ağır metallere maruziyet anlamına geldiği, ortama yayılan kurşun ve diğer ağır metallerin solunan havaya karışmadan kaynağından emilerek ortam dışında kontrollü olarak toplanmaması hâlinde bu maruziyetin etkisi ve şiddeti doğru orantılı olarak arttığı ve bu nedenle yapılan işin Yönetmelik kapsamında değerlendirilmesi yönündeki kabulün isabetli olduğu, sendika üyesi olan davacının dosyaya ibraz edilmiş ücret bordrolarından aylık saat ücretleri, puantaj kayıtlarından ise 8,5 saat çalıştığı günler tespit edilerek, fiilî olarak günlük 8,5 saat kapsamında çalıştırıldığı günlere ilişkin günlük toplam yarım saat mola süresi düşüldükten sonra günde yarım saat üzerinden fazla çalışması karşılığının zamlı olarak hesaplandığı, günlük yarım saatlik çalışma süreleri için verimliliği teşvik primi ödemesi söz konusu olamayacağından, davacıya fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik priminin hesaplanan fazla çalışma ücretinden mahsup edildiği, hükme dayanak tutulan hesap bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu ancak hüküm kurulurken hata yapıldığı gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355. maddesi gözetildiğinde kamu düzeni ve usul hükümleri gözetilerek davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davaya ilişkin olarak yaptıkları savunma ve itirazların dikkate alınmadığını ve istinaf incelemesinde de değerlendirilmediğini, fiilî durum ve yasal düzenlemelerin yorumunda eksik ve hatalı inceleme yapıldığını, müvekkili İdarece yapılan işlemler ve uygulamaların yasal mevzuat hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini,

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı ve hukuka aykırı tespit ve değerlendirmeler içerdiğini, zira davacının çalıştığı atölyede iddia olunduğu şekilde üretim maksatlı lehimleme yapılmayıp atölyenin bizzat tehlikeli maddeyle temas edilen, üretim yapılan atölye olmayıp, ihtiyaç durumunda elektronik kart onarımı amacıyla havya kullanılarak lehim teli ile lehim işlerinin yapıldığı bir işyeri mahiyetinde olduğunu, üstelik atölyenin tamamında yapılan ölçümlerin referans sınır değerinin çok altında çıktığını,

3. Kısa çalışma primine dair hesapların hatalı olduğunu; gün yerine saat belirtilerek yapılan hesaplamanın denetime elverişli olmadığını,