muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7391, Karar No: 2019/4413, Tarih: 17.06.2019

İşvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet bağının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)

Yargılamaya konu ihtilafın sağlıklı biçimde çözülmesi için asıl işveren-alt işveren kavramlarının da açıklanmasında fayda bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 2.maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir.

İş Kanunu'nun 2.maddesinin 7.fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7.maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kurtulmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları bağlamaz.

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları bağlamaz.

Somut olayda, üretim aşamalarında davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından bedelsiz olarak yükleniciye bırakılan makine ve teçhizatların da kullanılması, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün kendisine sunulan iş programını veya projeyi yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların davalı tarafından verilen süre içerisinde giderilmesi zorunluluğu, yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlenmesi, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebilmesi gibi tespitler karşısında anahtar teslimi olarak kabul edilemeyecek bir sözleşme ile kendisine olağan denetim sınırlarını aşacak şekilde yetkiler tanınmış olan davalı ... Genel Müdürlüğü'nün 4857 sayılı yasa’nın 2. maddesi gereğince asıl işveren, diğer davalı ... AŞ.'nin ise alt işveren olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Manisa ili ... ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun genelinde derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp kaza olayının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ... Genel Müdürlüğü'nün yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3882, Karar No: 2018/9806, Tarih: 03.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3882 E.  ,  2018/9806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İcra emrinin borçlunun vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda gösterilen borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5596, Karar No: 2008/731, Tarih: 15.02.2008

16. Hukuk Dairesi 2007/5596 E., 2008/731 K.

**16. Hukuk Dairesi 2007/5596 E., 2008/731 K.**

**- EKSİK İNCELEME

- TAPU KAYDI**- 3621 S. KIYI KANUNU [ Madde 9 ]

- 3621 S. KIYI KANUNU [ Madde 5 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Eksik inceleme ile hüküm verilemeyeceği, taşınmazın davacı-davalı HA dayanağı tapu kaydının kapsamında kaldığı keşfen belirlendiğine göre uyuşmazlığın taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı yönünde olduğu, merciinden kıyı kenar çizgisinin tespiti ile ilgili evraklar ve haritası getirtilerek, işlemin HA'e tebliğ edilip edilmediğinin idareden sorulması, uzman bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak kıyı kenar çizgisi ile ilgili haritanın uygulanması, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, kalmaması halinde tapu kaydının kapsamının yüzölçümü ile geçerli olduğu ve kapsam tayininde batıdaki yol ve kuzeydeki derenin esas alınması gerektiği, tapulu yerlerde zilyetliğin mülkiyetin koşulu olmadığının düşünülmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 592 ada 1 parselin 13.10.2005 tarihli fen bilirkişi raporunda kırmızı kalemle çizili 30.000 metrekarelik kısmına ilişkin davanın reddi ile bu kısmın tespit gibi tesciline, aynı raporda (B) ile gösterilen bakiye kısmın kadastro harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin kesinleşmediği, jeolog bilirkişi tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın davalıya ait 15.05.1965 tarih 33 nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı ve mülkiyet hakkının korunması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de değerlendirme dosya kapsamına uygun olmadığı gibi hükmüne uyulan bozma ilamına yanlış anlam verilerek hüküm kurulması da doğru değildir. Tarafların iddia ve savunmalarının içeriğine göre uyuşmazlık "kıyı kenar çizgisinin" saptanması ve tamamı kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazı kapsayan, Hazine'nin temliki ile oluşan davalı tapu kaydına değer verilip verilmeyeceği yönündedir. Bilindiği gibi, 3621 sayılı Kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirleme görevinin adli yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanununun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine işaret edilmiştir. İdare tarafından 3621 sayılı Kanunun 9. maddesi hükmüne göre kıyı kenar çizgisi haritasının düzenlendiği ancak yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği şekilde işlem görmediği böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazanmadığı anlaşılmaktadır. Somut olayda mahkeme; idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin davalıya tebliğ edilmemiş olması nedeniyle kesinleşmediğinden, kıyı kenar çizgisini tek kişiden oluşan jeolog bilirkişi ile belirlemiş ve çekişmeli taşınmazın tümü kıyı kenar çizgisi içinde kalmasına rağmen davalının tapu kaydına değer verilerek tapu kaydı miktarı olan 30.000 metrekarenin davalı adına tesciline, bakiye kısmın kadastro harici bırakılmasına karar verilmiştir. Kıyı kenar çizgisisinin belirlenmesinde, bağlayıcılık niteliği kazanmayan kıyı kenar çizgisi haritasıda değerlendirilmeli ve bilimsel verilerden yararlanılmalıdır. Üç jeologdan oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla belirlenen çizgi harita mühendisi veya tapu fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalıdır. Taşınmazın tamamının veya bir bölümünün kıyı kenar çizgisinde kalmadığı belirlendiğinde hükmüne uyulan bozma ilamında belirtildiği gibi davalı dayanağı tapu kaydına kapsam tayini gerektiği düşünülmeli, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması halinde ise tapu kaydına artık değer verilemeyeceğinden özel mülkiyete konu olamayacak taşınmazın kadastro dışı bırakılmasına karar verilmelidir

. Taşınmazın tamamının veya bir bölümünün kıyı kenar çizgisinde kalmadığı belirlendiğinde hükmüne uyulan bozma ilamında belirtildiği gibi davalı dayanağı tapu kaydına kapsam tayini gerektiği düşünülmeli, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması halinde ise tapu kaydına artık değer verilemeyeceğinden özel mülkiyete konu olamayacak taşınmazın kadastro dışı bırakılmasına karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan, bozmaya yanlış anlam yüklenerek karar verilmesi doğru bulunmadığından temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.2.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16513, Karar No: 2013/12813, Tarih: 18.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/16513 E.  ,  2013/12813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 70.630.67 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/06/2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligatlara rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak incelemenin evrak üzerinde yapımasına karar verildi ve aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 14.09.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 12,10 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının karşılanması istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemenin manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Maddi tazminatta ise tazminatın hesabında esas alınacak ücretin belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Gerçekten, Yerel Mahkemenin sigortalının asgari ücretin 2 katı düzeyindeki ücretle çalıştığının kabulü ile zararının hesaplandığı 12.04.2012 günlü hesap bilirkişi raporunu maddi tazminatın belirlenmesinde esas aldığı anlaşılmaktadır.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacı işçinin metal kutu imal edilen işyerinde vasıfsız işçi olarak işe başladığı, olay tarihinde henüz üç aylık yeni işçi olduğu, yaşı ve iş deneyimi de dikkate alındığında vasıflı işçi olarak kabulünün mümkün bulunmadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. İşyerinde TİS düzeni olmadığı gibi, yapılan işte vasıflı bir iş değildir. Hal böyle olunca yapılan işin mahiyetine göre, davacının asgari ücretle çalıştığı, giderek gerçek ücretin iş yeri kayıtlarındaki gibi asgari ücret olduğunun kabulü ile tazminatın hesabının yapılması gerekirken, davacının vasıflı işçi olduğu ve asgari ücretin iki katı ücretle çalıştığı kabul edilerek tazminatının hesaplandığı hesap bilirkişi raporunun hükme esas alınması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 18/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/13000, Karar No: 2006/6313, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2005/13000 E.  ,  2006/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beyandan sonra mal varlığında meydana gelen artışı bildirmemek suçundan sanık ...‘ın yapılan yargılaması sonunda; Davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair ANKARA 5. İcra Ceza Mahkemesinden verilen 3.5.2005 gün ve 2005/883 esas 2005/507 karar sayılı hükmün süresi içinde, Yargıtay’ca incelenmesi küşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından 15.12.2005 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Şikayetin, İİK'nun 339/1 madde ve 1. cümlesinde düzenlenen "Beyandan sonra malvarlığında meydana gelen artışı bildirmemek" suçuna yönelik olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, ve kararda yazılı gerektirici sebeplere göre müşteki vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün İcra ve İflas Kanunu’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA 10.7.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2836, Karar No: 2012/8536, Tarih: 21.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2836 E.  ,  2012/8536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/328349

MAHKEMESİ : Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/05/2011, 2009/314 (E) ve 2011/154 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanın hak ve yetkisi bulunmadığından vekilinin, hükmolunan ceza miktarı bakımından da sanık müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin, CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine;

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliğini tayin, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suçun niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye, sanık müdafiinin suçun niteliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, 1990 yılında evlendiği ve müşterek çocukları bulunan eşi Nevin ile mağdurun arasında ilişki olduğunu öğrenmesi üzerine eşiyle ayrı yaşamaya başladıkları ve aldatılmanın etkisiyle olay günü markette alışveriş yaparken gördüğü, mağduru tabancayla ateş etmek suretiyle karaciğer ve diyaframda yaralanma, onikinci kaburgada kırık, sağ göğüste hemotoraks meydana getirecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;

A) Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası belirlenmesi,

B) Sanığın eşi olan Nevin'in, kendi rızasıyla mağdurla birlikte olduğu ve olay sırasında mağdurdan sanığa yönelen ve haksız eylem oluşturan başkaca herhangi bir söz veya davranışın bulunmadığı anlaşılmakla; haksız tahrik hükümlerini düzenleyen ve cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngören TCK.nun 29.maddesi uyarınca indirim yapılması sırasında; haksız tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak, asgari orana yakın indirim yapılması yerine yazılı şekilde 2/5 oranında indirim yapılması,

Suretiyle eksik ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamadeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3892, Karar No: 2012/6177, Tarih: 14.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/3892 E.  ,  2012/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik yapmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemlere, dosya içerisinde mevcut 20.12.2006 tarihli vergi denetimi raporu, 15.11.2006 tarihli vergi tekniği raporu, vergi denetmeni tarafından dinlenen ... , ... 'nın beyanları ve mağdur ...'ın 14.04.2004 tarihli şikayet dilekçesinden sanığın üzerine atılı tefecilik yapma suçunun suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önceye ait olduğunun anlaşılması karşısında; Yargıtay Yasasının 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı kararları ile temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 7. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.