muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28231, Karar No: 2012/29703, Tarih: 27.12.2012

ücret zammının sendika üyesi olan davacı işçiye de uygulanması gerektiği, aynı işi yapan ... ...'in günlük yevmiyesine göre davacının alması gereken ve aldığı günlük yevmiyeden ... ücret farkının hesaplandığı belirtilerek ücret, ikramiye ve ilave tediye farkları kabul edilerek hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin işyerinde şoför olarak çalıştığı davacı tanıkları tarafından açıklanmıştır. Davalı işverence dosyaya sunulan yevmiyelerin bulunduğu listede yer alan işçilerden davacı işçi ile aynı unvanda olup da yevmiyesi encümen kararıyla arttırılan işçi bulunmamaktadır. Dosyaya sunulan encümen kararlarında belediye başkanı veya yardımcısının makam şoförü, sekreteri veya davacıdan çok farklı unvanlarda çalışan kişilerin yevmiyelerinde artışa gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme kararında, davacı ile aynı işi yapan Sadettin ... adlı işçinin yevmiyesinin hesaplamada esas alındığı belirtilmişse de, adı geçen kişi belediye başkanının makam şoförü ve koruması olarak görev yapmıştır. Davacı işçi ile aynı işi yapan işçiler arasında encümen kararıyla ücreti arttırılan olmadığı için bilirkişi raporunda, eğitim durumunun davacı işçiye benzediğinden söz edilerek Sadettin ... adlı kişinin yevmiyesinin esas alındığı bildirilmiştir.

Davacının emsali olan bir işçinin ücreti encümen kararıyla arttırılmadığından ... Kanunu 5. maddesi kapsamında eşit davranma borcuna aykırılıktan söz edilemeyeceği gibi toplu ... sözleşmesinin 7. maddesi hükmüne göre de davacının yevmiye farkına bağlı talepleri yerinde değildir. Encümen kararıyla sendikasız işçilere sağlanan hak ve yararları işçiye yansıtabilmek için davacıyla aynı unvanda olan ve fiilen aynı işi yapan çalışanlara bu artışın yapılmış olması gerekir. Ancak bu durumda sendikalı işçi ile üye olmayan işçiler bakımından bu ayrımın gerekçeleri toplu ... sözleşmesinin 7. maddesi hükümleriyle birlikte değerlendirmeye alınabilir. Somut olayda davacı işçi ile emsali olan sendikasız işçiler arasında ayrıma neden olacak şekilde sendikasız işçiler yararına bir artışa gidildiği kanıtlanamadığından, encümen kararı ile yevmiye artışına dayanan ücret farkı ile ikramiye ve ilave tediye fark isteklerinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18140, Karar No: 2013/10430, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/18140 E.  ,  2013/10430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, araç kiralama sözleşmesinden kaynaklanan alacak nedeniyle başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece verilen kesin süre içinde gider avansı yatırılmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunun 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. Aynı kanunun 448. maddesine göre “Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” 450.maddesinde ise “1086 Sayılı Hukuk Usulu Muhakemeler Kanunu ek ve değişiklikler ile birlikte kaldırılmıştır.”düzenlemesi mevcuttur. Anılan düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere 6100 sayalı HMK hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girecektir. HMK 115/2 ve 120 maddelerinden ve 30.09.2011 tarihli resmi gazetede yayımlanan HMK gider avansı tarifesinin 1 ve 6 maddelerindeki düzenlemelerden gider avansının davanın açılması sırasında alınmasının şart olmadığı mahkemenin sonradan da bu eksikliği kesin süre vererek ikmal ettirebileceği anlaşılmaktadır. Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. Bu durum davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekir. Gider avansının yatırılmaması halinde dava usulden red edilir.

Somut olayda mahkemece eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya 10.10.2011 tarihli ara kararında iki haftalık kesin süre verilmiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğu, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığı ve miktarı belirtilmemiştir. Dolayısı ile talep edilen avansın gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığı denetlenememektedir. Zira yukarıda açıklandığı gibi gider avansı dava şartı iken delil ikamesi avansı dava şartı olarak nitelendirilmeyecektir. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması dava şartı nedeni ile davanın reddini gerektirmeyecektir. Taraf belirlenen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilinden vazgeçmiş sayılır.

Mahkeme, dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Yukarıda açıklanan şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8722, Karar No: 2012/9790, Tarih: 20.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8722 E.  ,  2012/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindi.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların miras bırakanı A.'in maliki olduğu 7879 parsel sayılı taşınmazı intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini davalı olan oğlu K.'e 11.07.1990 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, miras bırakanın 16.09.2008 tarihinde vefat ettiği, miras bırakanın kızları olan davacıların davalıya yapılan temlikin muvazaalı ve mal kaçırmak amaçlı olduğu iddiası ile eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Türk Medeni Kanunun 706, Türk Borçlar Kanunu'nun 237 (Borçlar Kanunun 213) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacıların miras bırakanın kızları, davalının ise tek oğlu olduğu, taşınmazın temliki sırasında gösterilen bedel ile gerçek değeri arasında açık fark bulunduğu, özellikle tanık anlatımlarına göre, taşınmazın satışının çevrede duyulmadığı, öte yandan bedel ödendiğinin savunulmasına rağmen intifa hakkının miras bırakan üzerinde bırakılarak yalnızca çıplak mülkiyetin devrinin hayatın olağın akışına uygun bir davranış olmayacağı, davalının taşınmazın miras bırakan tarafından satın alınması sırasında bedelini kendisinin ödediği ve keza muristen devralırken davacılara bedel ödediği yönündeki savunmalarının herhangi bir belge ile desteklenmediği, miras bırakanın taşınmazı satması için ihtiyacı veya makul nedeninin bulunduğunun da kanıtlanamadığı gözetildiğinde, anılan temlikin gerçek bir satış olmayıp mal kaçırma amaçlı ve bağış niteliğinde olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken, reddine karar  verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  20.09.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13392, Karar No: 2014/14980, Tarih: 26.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13392 E.  ,  2014/14980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düziçi (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2013

NUMARASI : 2012/42-2013/7

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 25.11.2013 tarih, 29323/37097 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Onama ilamında "taraflar" ibaresi yerine "davacı" ibaresinin kullanılmasının maddi hataya müstenit bulunmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, harç alınmasına yer olmadığına, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10601, Karar No: 2011/10890, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10601 E.  ,  2011/10890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava dilekçesinde davacı vekili dava konusu ... Köyü 237 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasına karar verilen 2284,25 m² daimi irtifak hakkı ve 8 m² mülkiyet hakkı kamulaştırma bedelinin tespitiyle, 2284,25 m²'lik daimi irtifak hakkının davacı ... lehine, 8 m²'lik mülkiyet hakkının (kullanım hakkının ... lehine olmak üzere) Maliye Hazinesi adına tescilini talep ettiği, dava dilekçesine ekli kamulaştırma listesi kamulaştırma krokisi ve davalılara gönderilen pazarlığa çağrı belgelerinde de 8 m²'lik mülkiyet ve 2284,25 m² daimi irtifak hakkı kamulaştırılması yapıldığının belirtildiği ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda buna göre kamulaştırma bedelinin hesaplanmasına karşın kadastro teknisyeni teknik bilirkişisinin 22.11.2010 tarihli raporunda krokisinde (A) harfi ile gösterdiği 1761,09 m²'lik kısımdan ... tarafından boru hattının geçirildiğinin tespit edildiği ve mahkemece teknik bilirkişinin raporuna göre 1761,09 m²'lik daimi irtifak hakkı tesisiyle tapuya tesciline karar verilmiştir. Mahkemece dava konusu taşınmazla ilgili kamulaştırma kararı, kıymet takdir komisyonu raporu ve krokiler kamulaştırmayı yapan davacı idareden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra yerinde yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazın ne kadarında mülkiyet kamulaştırılması yapıldığı ve irtifaktan etkilenen alanın miktarının ne olduğunun tespiti yaptırılıp krokili rapor bilirkişi kuruluna tanzim ettirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8830, Karar No: 2024/13734, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8830 E.  ,  2024/13734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/21 E., 2024/1794 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/85 E., 2022/220 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanun'un 21. maddesi kapsamında vazife malulü olduğunun tespiti ile davacıya 3713 sayılı Kanun kapsamında vazife maluliyet aylığı bağlanmasına, ödenmemiş olan emekli aylıkları ile emekli ikramiyesinin, ödenmesi gereken ( hak ediş ) tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının yaralanmasına neden olan olayın, terör olaylarını önlemek amacıyla her türlü patlayıcı maddeye bağlı olarak meydana gelen olaylar sonucunda ya da terör olaylarının önlenmesi, takibi ve etkisiz ... getirilmesi amacıyla ifa edilen görevler sırasında veya bu görevlere gidiş dönüşler esnasında meydana gelen kazalar sonucunda meydana gelmeyip sandık içerisinde bulunan el bombalarının seri numaralarını yazdığı esnada içerisinde ayrı halde bulunan fünyenin kontrolünü yaparken fünyenin ateş alması sonucu yaralandığından 2330 sayılı Kanun'a göre ödenen vazife malullüğü aylıklarının 3713 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmemesi hususunda Kurumca yapılan işlemlerde bir yanlışlık bulunmadığını, yetki, derdestlik, husumet, hak düşürücü süre gibi itirazları ile zamanaşımı defi yapılmış sayılarak haksız açılan davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; davacının maluliyetine neden olan kaza hakkında düzenlenen idari tahkikat raporunda, kaza olayının Iğdır ili ... Üs Bölgesinde gerçekleştiği, bölgenin terör olaylarına müsait olduğu, daha önceki dönemlerde de bu bölgede temasa girildiği, terörist geçişlerinin tespit edildiği, yol kesme ve araç yakma eylemlerinin gerçekleştirildiği, davacının bu sebepten dolayı bağlı olduğu birliğin bu bölgenin emniyet ve güvenliğinin sağlanması maksadı ile bu bölgeye geçici olarak görevlendirildiği, aynı zamanda Iğdır ilinin Başbakanlık olurunda 2. derecede kritik il kapsamında olduğunun belirtildiği, ayrıca aynı raporda bölgenin hassasiyeti de göz önünde bulundurulduğunda gece veya gündüz meydana gelebilecek herhangi bir terör saldırısı esnasında personelin olaya müdahalesinde üzerinde bulunan mühimmatın bitmesi sonucu gerekli takviyenin yapılabilmesi için el bombalarının kapalı kilit altında bulunmamasının uygun olacağının değerlendirildiği, bu rapor ve dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacının, üstleri tarafından kendisine verilen emri yerine getirdiği esnada patlayan el bombası nedeniyle yaralanarak malul duruma geldiği konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, görevlendirme sebebi ve görev yaptığı yerin terör bölgesi olduğu hususları göz önünde bulundurulduğunda olayın "yurtiçinde ve yurt dışında görevlerini ifa ederlerken veya sıfatları kalkmış olsa bile bu görevlerini yapmalarından dolayı terör eylemlerine muhatap olarak" gerçekleştiği, olayın terör eylemlerinin neden ve etkisiyle meydana geldiğinin kabulünün gerektiği, dolayısıyla davacının malullüğünün 3713 sayılı Kanun hükümleri kapsamında olduğu sonucuna ulaşılmış olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının vazife malullüğünün 3713 sayılı Kanun kapsamında olduğunun tespitine, aksine kurum işleminin iptaline, davacıya 3713 sayılı Kanun kapsamında aylık bağlanmasına, ödenmemiş tüm parasal haklarının hak kazandığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun 47. maddesi ile 3713 sayılı Kanun maddeleri, hastane raporları, idari tahkikat raporu ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28776, Karar No: 2020/12901, Tarih: 21.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/28776 E.  ,  2020/12901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 29/09/2010 – 10/09/2014 tarihleri arasında yıkama – yağlama bölümünde çalışmış olup işten ayrılmadan önceki son 2 hafta bekçilik yaptığını, fakat müvekkilinin davalı iş yerinde bu görevlerinin yanı sıra alt yapıdaki her işi yaptığını, müvekkilinin çalışmasının kesintisiz ve düzenli olduğunu, davalı iş yerinde 07/09/2014 gecesi meydana gelen teknik binadaki kabloların çalınması olayına müvekkilinin sebebiyet verdiği gerekçesiyle işten çıkartıldığını, bu durumun tamamen asılsız olduğunu, müvekkilinin davalı işyerinden tüm alacakları hususunda fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle dava konusu edilen alacaklardan ve ihbar tazminatı, agi alacağının gerçekte belirli alacaklar olduğundan bu alacaklar yönünden kısmi dava açılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle belirsiz alacak davasına konu edilen bu talepler yönünden hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacının iş akdinin sabit noktalarda bulunan bekçi devriye saatlerini sabit anahtarların bulundukları noktalarda kurması gerekirken anahtarları zincirlerinden sökmek suretiyle tek sabit yerden kurduğunu, görevini savsaklaması sonucu iş yerinde meydana gelen hırsızlığa yol açtığı ve sonuçta işyerinin güvenliğini tehlikeye düşürmüş bulunması nedeniyle sonra erdirildiğini bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatı talebi hakkı olmadığını, davacının Aralık 2011 – Kasım 2012 tarihleri arası fazla mesai alacağının bulunmadığını, Eylül 2013 ve takip eden aylara ilişkin bordrolarda fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, iş yerinde dini bayramlarda çalışma olmayıp, resmi tatil ve hafta tatili alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki ihtilaf işverence yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.