muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9048, Karar No: 2023/1756, Tarih: 04.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9048 E.  ,  2023/1756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.06.2015 tarihli ve 2015/8078 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın gündüz vakti kapı kilit göbeğini kırmak suretiyle rızaya aykırı olarak girdiği katılana ait ikametten bilgisayar, takı seti ve kol saati çalmak suretiyle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını işlediğinden bahisle suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/737 Esas, 2016/810 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, suç tarihi itibarıyla TCK'nın 142/1-b, 116/1, 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl, 9 ay ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde; atılı suçu işlemediğinden hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; olaya ilişkin tutanaklar, parmak izi raporu ve tüm dosya içeriğine göre sanığın, olay günü gündüz vakti kapı kilit göbeğini kırmak suretiyle rızaya aykırı olarak girdiği katılana ait ikametten bilgisayar, takı seti ve kol saati çaldığı kabulüyle sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Katılan aşamalarda; olay günü 15.00- 16. 00 saatleri arasında gerçekleşen eylemler nedeniyle şikâyetçi olduğunu beyan etmiş; sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Olay yeri inceleme raporuna göre; ikametin kapı kilit göbeklerinin sökülmüş, yatak odasındaki bazanın açık ve karıştırılmış vaziyette olduğu belirlenmiştir.

4. 13.03.2015 tarihli ekspertiz raporu ile; ikametteki yatak odasında yere atılmış vaziyetteki ibaresiz karton kutu üzerinden elde edilen parmak izinin sanığın sağ el orta parmak izi ile aynı olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Olay yeri inceleme raporuna göre; ikametin kapı kilit göbeklerinin sökülmüş, yatak odasındaki bazanın açık ve karıştırılmış vaziyette olduğu belirlenmiştir.

4. 13.03.2015 tarihli ekspertiz raporu ile; ikametteki yatak odasında yere atılmış vaziyetteki ibaresiz karton kutu üzerinden elde edilen parmak izinin sanığın sağ el orta parmak izi ile aynı olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında 4 numaralı paragrafta belirtilen ekspertiz raporu içeriği, eylemin ikametin yatak odasında gerçekleşmiş oluşu, sanığın savunmaları ve dosya kapsamına göre; sanığın eylemlerinin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/737 Esas, 2016/810 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21487, Karar No: 2011/7160, Tarih: 25.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21487 E.  ,  2011/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz ve muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz ve muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmaz ve üzerindeki muhtesatın dava tarihindeki değerinin, ikisi teknik ve birisi de mahalli olmak üzere üç kişiden oluşan bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor ile tesbit edilerek, bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Belirtilen nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bentler dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Davalı idarece kamulaştırmasız el atılarak bedelinin tahsiline karar verilen bölümün tapusunun iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmemesi,

2-Davalı idare harçtan muaf olduğundan, davacı tarafından ödenen harcın istek halinde davacı tarafa iadesi yerine, davacı taraftan harç tahsiline karar verilmesi,

3-Davacı tarafından yaptırılan tespit giderlerinin yargılama giderlerine dahil edilmeden yargılama giderleri hakkında karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının dördüncü bendinin çıkartılmasına, yerine, “Dava konusu taşınmaza davalı idarece kamulaştırmasız el atılıp bedelinin tahsiline karar verilen, Kadastro Teknisyeni ...’ya ait 09.10.2007 tarihli bilirkişi raporunda A harfli kırmızı renkle gösterilen 1040 m2 lik bölümün tapusunun iptali ile, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine” bendinin yazılmasına,

B)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının beşinci bendinin çıkartılmasına, yerine (Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç tahsiline yer olmadığına, davacı tarafından ödenen harcın istek halinde davacı tarafa iadesine) bendinin yazılmasına,

C)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının altıncı bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafça yapılan 13,00 TL. tebligat, 731,25 TL. keşif ve bilirkişi ücreti ile 284,90 TL. tespit masrafı toplamı 1.029,00 TL. yargılama giderinden davanın kabul ve red oranına göre, 720,00 TL.nin davalı idareden alınıp davacı tarafa ödenmesine, bakiye kısmın davacı taraf üzerinde bırakılmasına) bendinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4755, Karar No: 2019/5118, Tarih: 01.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/4755 E.  ,  2019/5118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 19.12.2018 tarihli ve 2018/8990 Esas - 2018/13795 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Borçlu Belediye vekilinin sair iddialarının yanı sıra, müvekkili idarenin banka hesaplarına ve 3. şahıslardaki alacaklarına haciz müzekkeresi gönderilmek suretiyle uygulanan hacizlerin 5393 sayılı Kanunun 15. maddesinin 6. ve 7. fıkralarına aykırı olduğunu ileri sürerek hacizlerin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Anayasa Mahkemesi'nin 17.06.2015 tarih ve 2014/194-2015/55 sayılı, Resmi Gazete'nin 26.06.2015 tarih ve 29398 sayısında yayımlanan kararı ile; 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesine, 10.09.2014 tarihli ve 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesiyle eklenen fıkranın birinci cümlesinin "..ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır" ve ikinci cümlesinin "...veya kamu hizmetlerini aksatacak.." ibareleri ile 6552 sayılı Kanun'un 123. maddesiyle eklenen geçici 8. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

T.C. Anayasası’nın 153/5. maddesi uyarınca “iptal kararları geriye yürümez” hükmü, kesinleşen işlem ve kararlara ilişkin olup, elde bulunan uyuşmazlığın sürdüğü davalarda “geriye yürümeme kuralı” uygulanmaz. Diğer bir deyişle, bir davada uygulanması gereken bir kanun maddesi iptal edilmiş ise, eldeki davada artık uygulanmaz.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, Anayasa Mahkemesi yasanın geçici 8. maddesini iptal ettiğinden, anılan yasa maddesi, artık şikayete konu takip dosyasındaki haciz işlemlerine uygulanamaz. Ayrıca 5393 sayılı Yasanın 15/son maddesinin, haciz işleminin sadece gösterilen mal üzerine uygulanacağına dair kısmının iptal edilmiş olması nedeniyle, aynı maddede yer alan; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmü gözetilmek suretiyle belediye mallarının haczi mümkündür.

Somut olayda; mahkemece verilen karar, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi’nin 10.05.2016 tarih ve 2015/21234 E.-2016/8570 K. sayılı bozma ilamı ile sehven yalnızca 6552 sayılı Yasa ile 5393 sayılı Yasanın 15/son maddesine eklenen ek fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılıp şikayetin reddi gerektiği yönünde bozulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere bozma ilamı, maddi hataya müstenittir.

Somut olayda; mahkemece verilen karar, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi’nin 10.05.2016 tarih ve 2015/21234 E.-2016/8570 K. sayılı bozma ilamı ile sehven yalnızca 6552 sayılı Yasa ile 5393 sayılı Yasanın 15/son maddesine eklenen ek fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılıp şikayetin reddi gerektiği yönünde bozulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere bozma ilamı, maddi hataya müstenittir.

Bu durumda mahkemece, şikayete konu hesap dökümü getirtilerek, hesap üzerinde Yargıtay denetimine imkan tanıyacak şekilde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak, haczedilen paraların niteliklerinin ve dolayısıyla haczi kabil olup olmadıklarının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Dairemizce, mahkeme kararının belirtilen nedenle yeniden bozulması gerekirken, maddi hataya müstenit olarak onandığı ve bu durumun taraflar yönünden usuli kazanılmış hak teşkil etmeyeceği anlaşılmakla, karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile belirtilen nedenle onama ilamın kaldırılarak mahkeme kararının yeniden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 19.12.2018 tarih ve 2018/8990 Esas-2018/13795 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, ... 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 28.12.2017 tarih ve 2017/633 Esas–2017/1266 Karar sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/722, Karar No: 2019/7563, Tarih: 09.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/722 E.  ,  2019/7563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacılar ile davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müd.vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar ile davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müd. vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müd. vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

A.Davacı Çocuğun Maddi, Davacı Kardeşin Manevi Tazminat İstemlerine İlişkin Hükümler Yönünden Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.Davacıların dava dilekçeleri ve ıslah ile eş için 172.164,90 TL maddi, 250.000,00 TL manevi, çocuk için 39.683,27 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, anne-baba için 75.000,00'er TL manevi, kardeş için 50.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince maddi tazminat istemleri ile anne ve babanın manevi tazminat istemlerinin kabulüne, eş lehine 150.000,00 TL, çocuk lehine 130.000,00 TL, kardeş lehine 40.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davacılar ile davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce verilen 31/10/2018 tarihli kararda başvuruların esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.Bölge Adliye Mahkemesince 01/01/2018 tarihinden sonra verilen kararlar için kesinlik sınırı 47.530,00 TL'dir.Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından, davacı çocuğun maddi, davacı kardeşin ise manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin temyiz eden davalı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı çocuğun maddi, davacı kardeşin manevi tazminat istemleri hakkındaki hükümlerin temyizi mümkün olmadığından, temyiz eden davalının açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Diğer Hükümler Yönünden

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ... Genel Müdürlüğü'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle, davalı ... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne dair verilen karara karşı asıl dosya davacıları ile davalılar ... Genel Müdürlüğü ve ... Kömür İşletmeleri A.Ş. tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ... Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ... Genel Müdürlüğü'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11

.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren , iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.".

Aynı kanunun " Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5. maddesine göre,

"(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı çalışma şekli ve üretim metodlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.

e) Tehlikeli olanı tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.

f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek.

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek."

Yine 6331 sayılı Kanun " Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

"(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,

Yine 6331 sayılı Kanun " Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

"(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,

ç) Genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar gibi özel politika gerektiren gruplar ile kadın çalışanların durumu,

2) İşveren, yapılacak risk değerlendirmesi sonucu alınacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri ile kullanılması gereken koruyucu donanım veya ekipmanı belirler.

(3) İşyerinde uygulanacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri, çalışma şekilleri ve üretim yöntemleri, çalışanların sağlık ve güvenlik yönünden korunma düzeyini yükseltecek ve işyerinin idari yapılanmasının her kademesinde uygulanabilir nitelikte olmalıdır.

(4) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden çalışma ortamına ve çalışanların bu ortamda maruz kaldığı risklerin belirlenmesine yönelik gerekli kontrol, ölçüm, inceleme ve araştırmaların yapılmasını sağlar."Görüldüğü üzere, işverenin çalışanlarla ilgili sağlık ve güvenliği sağlama yükümlülüğünün çerçevesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 4. maddesinde çizilmiştir. Bu çerçevede işverenin, " Çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğu belirtildikten sonra, yapacağı ve uymakla yükümlü bulunacağı bir takım esaslara yer verilmiştir. Bunun gibi 5. maddede işverenin anılan yükümlülüklerle gerçekleştireceği koruma sırasında uyacağı ilkeler belirlenmiştir. 10. maddede ise işyerinde sağlık ve güvenlik sağlanırken, işverenin yapacağı risk değerlendirmesi çalışmasında dikkate almakla yükümlü bulunduğu hususlar belirlenmiştir. (HGK . 09/10/2013 tarih, 2013/21-102 Esas, 2013/1456 Karar )