muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6668, Karar No: 2024/2905, Tarih: 06.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6668 E.  ,  2024/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/97 E., 2023/359 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; sanığın farklı zamanlarda katılana birden fazla sahte belge vererek zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği anlaşılmasına rağmen hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmamak suretiyle eksik ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.09.2023 tarihli ve 2019/97 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık hükmü temyiz etmek istediğine dair dilekçe vermiş olup herhangi bir gerekçe ileri sürmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, 24.03.2012 tarihinde yaptığı alışveriş karşılığında tümden sahte oluşturulmuş, yasal unsurları ve aldatma niteliği haiz, 25.04.2012 keşide tarihli, 5.500,00 TL tutarındaki çeki; 04.04.2012 tarihinde yaptığı alışveriş karşılığında yasal unsurları ve aldatma niteliğini haiz, 04.04.2012 tanzim, 10.04.2012 vade tarihli, katılan lehine düzenlenmiş, 4.800,00 TL tutarındaki borçlu kısmında adı bulunmasına rağmen imzasını başkasına attırmak suretiyle sahteleştirdiği bonoyu katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; katılan anlatımları, yeminle dinlenen tanık anlatımları, kriminal rapor, ilgili cevabi müzekkereler ve tüm dosya kapsamı itibarıyla yüklenen suçun sübutu kabul edilerek bozmaya uyulmak suretiyle zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında 24.03.2012 olarak yazılan suç tarihinin, zincirleme suçu oluşturan en son suçun işlendiği 04.04.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.09.2023 tarihli ve 2019/97 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11818, Karar No: 2019/884, Tarih: 07.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/11818 E.  ,  2019/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Turhal İlçesi Hükümet Konağı adına kayıtlı bulunan abonelik sözleşmesi ile davalıya hizmet verildiğini, yapılan kontrolde her fazda akım trafoları çarpanının 20 olması gerekirken, fazın birisinin çarpanının 40 olduğunun görüldüğünü, kurum kayıtlarında 20 çarpanmış gibi eksik tahakkuk yapıldığının tespiti üzerine, fark tahakkuklarının faturalandırıldığını ancak ödenmediğinden davalı aleyhine, bir otomatik dönem tahakkuku da dahil edilerek, ...2. İcra Müdürlüğünün 2013/4552 Esas sayılı dosyası ile ilamsız takip yapıldığını, davalının takibe haksız itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; akım trafosunun hangi faza bağlı olduğuna ve bu faza ait tüketim bilgilerine yer verilmediğini, bağlantılarda hata olması durumunda abonelik işlemleri yapılırken devre bağlantı kontrolünü yapan davacı elemanlarının enerji vermemesi gerektiğini, işlem yapılırken ve tutanak tutulurken idare temsilcisinin nezaret etmesinin beklenilmediğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketinin davalı kurumun hizmet binasında kurulu trafoda yapmış olduğu işlem sırasında davalı kamu kurumunun temsilcisinin hazır bulunmadığı, trafoda değişiklik yapılmadan önce akım trafoları giriş ve çıkış değerlerinin ölçülmemiş olmasının yapılan tespitin sıhhatini ortadan kaldırdığı, öte yandan icra takibine konu edilen miktarın içerisinde 2012 yılı 11.döneme ilişkin endeks esaslı olan tüketime dayalı alacak miktarının da bulunduğu, bu tutarın davacıya ödenmiş olduğuna ilişkin bir delilin dosyaya sunulamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının (borçlunun) ...2. İcra Müdürlüğünün 2013/4552 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile, takibin 1.304,07 TL asıl alacak, 234,73 TL asıl alacak KDV'si 74,01 TL işlemiş faiz, 13,32 TL işlemiş faiz KDV'si olmak üzere toplam 1.626,13 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin ve icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Davalının temyiz itirazları yönünden yapılan değerlendirmede;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080.TL'ye çıkarılmıştır.

1-) Davalının temyiz itirazları yönünden yapılan değerlendirmede;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080.TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle davalı açısından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'cada temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-) Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Uyuşmazlık; çarpan farkı nedeniyle tahakkuk ettirilen fatura bedelinden davalının sorumlu tutulup tutulmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle, davanın yasal dayanağını oluşturan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 23. maddesinin irdelenmesinde yarar vardır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 23. maddesinde; "Ödeme bildirimine ilişkin hatalar; hatalı sayaç okunması, yanlış tarife veya yanlış çarpım faktörü uygulanması, tüketim miktarı ve/veya bedelinin hatalı hesaplanması ya da mükerrer ödeme bildirimi düzenlenmesi gibi hususlardır.

Hatalı bildirimlere karşı, müşteri tarafından fatura tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde perakende satış şirketine itiraz edilebilir. İtirazın yapılmış olması ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. İtiraza konu tüketim bedeli ile müşterinin bir önceki tüketim döneminde ödemiş olduğu tüketim bedeli arasındaki farkın yüzde otuzdan fazla olması durumunda müşteri, bir önceki dönem tüketim bedeli kadarını son ödeme tarihinden önce ödeyebilir. Bu durumda müşteriye 24 üncü madde hükümleri uygulanmaz.

İtiraz, perakende satış lisansı sahibi tüzel kişi tarafından başvuru tarihini izleyen en geç on iş günü içerisinde incelenerek sonuçlandırılır.

İtirazın dağıtım şirketini ilgilendiren hususlarla ilgili olduğunun tespit edilmesi halinde, itiraz geliş tarihinden itibaren perakende satış lisansı sahibi tarafından iki iş günü içerisinde dağıtım şirketine iletilir. Dağıtım şirketi itirazın kendisine ulaştığı tarihten itibaren on iş günü içerisinde inceleme sonuçlarını perakende satış şirketine bildirir. İnceleme sonuçları Perakende satış şirketi tarafından en geç üç iş günü içerisinde müşteriye yazılı olarak bildirilir.

İnceleme sonucuna göre itirazın haklı bulunmaması halinde, itiraza konu tüketim bedelinin eksik tahsil edilen kısmı, müşteriden tahsil edilir." hükmüne yer verilmiştir.

Yanlış çarpım faktörü uygulanması sonucu dağıtım şirketi lehine doğan alacaklarda, yürürlükte olan yönetmeliğe göre ödeme bildirimine ilişkin bu ve benzeri hatalar açısından, tüketimin hesaplanması gerektiği ortadadır.

İnceleme sonucuna göre itirazın haklı bulunmaması halinde, itiraza konu tüketim bedelinin eksik tahsil edilen kısmı, müşteriden tahsil edilir." hükmüne yer verilmiştir.

Yanlış çarpım faktörü uygulanması sonucu dağıtım şirketi lehine doğan alacaklarda, yürürlükte olan yönetmeliğe göre ödeme bildirimine ilişkin bu ve benzeri hatalar açısından, tüketimin hesaplanması gerektiği ortadadır.

Ancak, davacı şirketin endeks okumalarında çarpan farkını yanlış uygulaması, doğru çarpanın uygulanması için gereken dikkat ve özenin gösterilmemesi, sayaç okumalarında fark edilmemesi gibi sebeplerden dolayı (davalı ile birlikte) davacının da kusurlu olduğu, dolayısıyla 6098 sayılı TBK’nun 114. (818 sayılı BK’nun 98/2) delaletiyle TBK’nun 52. (BK’nu 44.) maddesi uyarınca (davalı ile birlikte) davacının da müterafik kusurlu olduğu açıktır.

Hâl böyle olunca, mahkemece, yukarıda belirtilen ilke ve esaslar doğrultusunda, konusunda uzman (üçlü) bilirkişiden rapor alınarak, belirlenecek hatalı çarpan farkı alacağından davalı yanında, davacı ... şirketinin de müterafik kusuru nedeniyle TBK’nun 114. (BK’nun 98/2) delaletiyle TBK’nun 52. (BK’nu 44.) maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz isteminin (miktar itibariyle) REDDİNE, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12897, Karar No: 2017/6946, Tarih: 28.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/12897 E.  ,  2017/6946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 20.05.1987 tarihinden itibaren ... sigortalısı olduğunun tespitiyle emekliliğe hak kazandığına ve hak ediş tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalı Kurum vekilinin temyizine gelince;

Dava, davacının Esnaf ... tescil tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 20/05/1987 tarihi olduğunun ve sigortalılığının aralıksız devam ettiğinin tespiti ile hak ettiği tarih itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 20/05/1987 tarihinden itibaren zorunlu ... sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 20/05/1987-30/04/1993 tarihleri arasında ve 01/09/1993 tarihinden itibaren devam eden vergi kaydının bulunduğu, 07/03/2013 tarihinde vergi kaydına göre 01/10/2008 tarihi itibariyle resen ... sigortalılık tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

08.05.2008 tarihli 5754 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5510 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesinde, “ Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun'un yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğünün bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren başlayacağı; ancak, bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ve (3) numaralı alt bentlerine göre sigortalı sayılanlardan bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren sigortalılıkları başlatılanların, bu Kanun'un yürürlük tarihi ile 04.10.2000 tarihi arasında geçen vergi mükellefiyet süreleri bulunmak kaydıyla, sigortalının bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde talepte bulunmak ve kendisine tebliğ edilen borçlanma tutarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 6 ay içinde ödemesi halinde, bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği” bildirilmiştir.

Somut olayda, davacının 20/05/1987-30/04/1993 tarihleri arasında ve 01/09/1993 tarihinden itibaren devam eden vergi mükellefiyetinin olması nedeniyle 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi kapsamında sigortalı sayılması gerekir ise de davacının zorunlu sigortalılık koşullarına sahip olduğu dönemde ve 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesi ile 5510 sayılı Kanunun Geçici 8. maddesinde belirtilen sürede zorunlu ... sigortalısı olarak tescili yönünde herhangi bir talebinin bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7761, Karar No: 2025/912, Tarih: 21.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/7761 E.  ,  2025/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/201 E., 2024/373 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/219 E., 2023/105 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ile davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve birleşen dava dilekçesinde özetle; sigortalının 10.02.2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

1.Davalı ... Mühendislik... Ltd. Şti. vekilinin cevap dilekçesinde özetle; davalı şirket yetkililerine herhangi bir kusur izafe edilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı .... vekilinin cevap dilekçesinde özetle; davalı Kurum yönünden husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine karar vermesini talep etmiştir.

3.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile

A) Davacının asıl dava ve birleşen Kahramanmaraş 2. İş Mahkemesine ait 2016/511 E sayılı dosyadaki davalılara yönelik sürekli iş göremezlilikten dolayı uğradığı maddi tazminat talebinin kabulü ile 2.735.248,03 TL'nin kaza tarihi olan 10.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

B) Davacının asıl dava ve birleşen Mahkememize ait 2020/162 E sayılı dosyadaki davalılara yönelik manevi tazminat talebinin kabulü ile 300.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 10.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

C) Davacının asıl davadaki tedavi masrafları için uğradığı maddi tazminat talebinin reddine,

D) Davacının asıl davadaki hastane ve evdeki bakım için (bakıcı gideri) uğradığı maddi tazminat talebinin kabulü ile 100,00 TL'nin kaza tarihi olan 10.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Mühendislikten tahsili ile davacıya verilmesine,

C) Davacının asıl davadaki tedavi masrafları için uğradığı maddi tazminat talebinin reddine,

D) Davacının asıl davadaki hastane ve evdeki bakım için (bakıcı gideri) uğradığı maddi tazminat talebinin kabulü ile 100,00 TL'nin kaza tarihi olan 10.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Mühendislikten tahsili ile davacıya verilmesine,

E) Birleşen Mahkememize ait 2022/36 E sayılı dosyadaki davacının davalılara yönelik sürekli iş göremezlik nedeniyle uğradığı maddi tazminat talebinin derdestlik nedeniyle reddine,

F) Birleşen Mahkememize ait 2022/36 E sayılı dosyadaki davacının, davalı ... Mühendislik Ltd. Şti.'ye yönelik bakıcı gideri talebinin derdestlik nedeniyle reddine,

G) Birleşen Mahkememize ait 2022/36 E sayılı dosyadaki davacının, davalılar ... ve ...'e yönelik bakıcı gideri talebinin kabulü ile 1.800.000,00 TL'nin taburcu olma tarihi olan 16.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, davacının tedavi ve bakım giderlerine yönelik hüküm kurulmadığını, davacının davalı tanığı Mustafa'nın beyanına göre hat ustası olarak çalışmasına rağmen asgari ücret aldığının kabul edilmesinin hatalı olduğunu, Ordu Ticaret Odası yazısının emsal ücret olarak dikkate alınarak davacının günlük 120,00 TL ücret aldığının kabulü gerektiğini, ilk raporda taleplerine aykırı hesaplama yapılmışsa da, 2. ek raporda davacının bu ücret üzerinden tazminat hesabı yapılmasına rağmen Mahkemece gerekçesiz olarak kabul edilmediğini, meydana gelen kazada davacının kusuru bulunmadığını, işverenin gerekli denetim ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmediğini, ayrıca davacıya gerekli iki halatlı paraşüt tipi emniyet kemeri verilmediğini, direğe çıkış-iniş sırasında hem de direk üzerinde çalışırken işçilerin kemeri takabilecekleri gerekli düzenek ve sistemin kurulmadığını, gerekli eğitim ve kontrollerin yapılmadığını, gerekli iş güvenliği ekipmanlarının verilmediğini bu nedenle işçinin kusurundan söz edilemeyeceğini, davacının zararının karar tarihine en yakın tarihteki asgari ücrete yapılan artışlar dikkate alınarak belirlenmesi gerektiğini, davacının bakım ve tedavi gideri bakımından belge sunmasına gerek kalmaksızın bu taleplerinin kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.