muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3288, Karar No: 2024/1491, Tarih: 12.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/3288 E.  ,  2024/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/814 E., 2022/80 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre; ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2013/105 Esas, 2014/519 Karar sayılı kararı ile sanığın sahte fatura kullanma suçundan beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14.11.2018 tarihli ve 2016/11644 Esas, 2018/9099 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek hükmün eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2018/814 Esas, 2022/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, zamanaşımı hususunda tekerrür hükümleri uygulanmadan düşme kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 2007 ve 2009 takvim yılları ile 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından ayrı ayrı açılan kamu davalarının inceleme konusu dosyada birleştirilmesine karar verildiği, Mahkemece yalnızca 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma fillerinden dolayı düşme kararı verilmesi karşısında, 2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçu için mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 2007 ve 2009 takvim yılları ile 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından ayrı ayrı açılan kamu davalarının inceleme konusu dosyada birleştirilmesine karar verildiği, Mahkemece yalnızca 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma fillerinden dolayı düşme kararı verilmesi karşısında, 2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçu için mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2. Sanığın yargılama konusu 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, 2010 takvim yılındaki sahte fatura kullanma suçu açısından ise aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.11.2013 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu bu sebeple Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kurulan düşme hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9131, Karar No: 2017/11545, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9131 E.  ,  2017/11545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11518, Karar No: 2018/941, Tarih: 06.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11518 E.  ,  2018/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra takip dosyasından borçluya gönderilen ödeme emrinin 07.07.2014 tarihinde iade edildiği ve başkaca ödeme emri tebliği bulunmadığı, takip kesinleşmeden 14.05.2015 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10456, Karar No: 2014/21952, Tarih: 03.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10456 E.  ,  2014/21952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ordu İş Mahkemesi

Tarihi : 11/03/2014

Numarası : 2012/135-2014/141

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının iş akdini hizmet sözleşmesi şartlarına göre yapılması gereken maaş ve ücret artışlarının yapılmaması, İş Kanunun ve ilgili mevzuatta belirtilen çalışma sürelerinden çok fazla çalıştıkları halde maaş ve ücretlerinde her ay gecikmeler yaşanması nedeniyle haklı olarak sona erdirdiğini öne sürerek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdini feshetmesinin haklı nedene dayanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirket tarafından davacının ücretlerinin ödendiğini gösteren herhangi bir banka ekstresi sunulmadığı ve ücretinin ödendiğine dair herhangi bir belge bulunmadığı anlaşıldığından iş akdinin haklı nedenle işçinin feshettiğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın, kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, 08.03.2012 tarihli fesih ihtarında, sözleşme gereği 01.01.2012 tarihinde yapılması gereken ücret artışının halen yapılmamış olması ve ücretlerinin düzenli alınamaması nedeniyle iş akdini haklı nedenle sona erdirdiğini beyan etmiştir. Mahkemece, davacının iş akdini haklı nedenle sona erdirdiği kabul edilerek davacı yararına kıdem tazminatı hüküm altına alınmış ise de; davacının ücretlerinin davalı işveren tarafından düzenli ödenip ödenmediği hususunda yapılan araştırma yetersizdir.

Davacının Acil Tıp Teknisyeni olarak çalıştığı davalı şirket özel bir hastanedir. Hastane çalışanlarının ücretlerinin banka kanalıyla mı yoksa elden mi ödendiği netleştirilmemiştir. Mahkemece yapılması gerekli iş; ücret ödemelerinin nasıl yapıldığını araştırarak ödemelerin banka kanalıyla yapıldığının anlaşılması halinde davacıya çalışma süresi boyunca yapılan ödemelere ilişkin banka kayıtları getirtilerek davacının ücretinin düzenli ödenip ödenmediğini netleştirip sonucuna göre bir karar vermek, ücretlerin banka kanalıyla değil de elden ödendiğinin anlaşılması halinde ise tanık beyanlarına itibar ederek şimdiki gibi karar vermektir.

Mahkemece bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6120, Karar No: 2015/19603, Tarih: 19.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6120 E.  ,  2015/19603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının 375 TL üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 375 TL olarak tayin edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden, "ancak bozma öncesi yapılan yargılamada sanığın 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, önceki karara ilişkin aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; sanığa verilen adli para cezasının 375 TL'ye indirilmek suretiyle sanığın 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin çıkarılarak yerine "CMUK.nun 326/son maddesi gereğince infazın 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına" ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4909, Karar No: 2023/9942, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4909 E.  ,  2023/9942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/135 Esas, 2023/253 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Aydın Çocuk Mahkemesinin 15.02.2022 Tarihli ve 2022/52 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçükler hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 21.02.2023 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçüklerin anneleri olan ... ile birlikte Afyonkarahahisar ilinde kaldıkları gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Afyonkarahisar 2. Aile Mahkemesinin 23.03.2023 Tarihli ve 2023/135 Esas, 2023/253 Karar Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim yada mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de, kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, bu nedenle bundan sonraki talepler ve uygulama ile ilgili karar vermeye yetkili mahkemenin Aydın Çocuk Mahkemesi olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık tedbiri uygulanan küçüklerin, danışmanlık tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Aydın Çocuk Mahkemesinin 2022/52 Tedbir Talep sayılı dosyasında 15.02.2022 tarihli karar ile, küçükler hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 21.02.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Aydın Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Aydın Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1183, Karar No: 2012/8005, Tarih: 17.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1183 E.  ,  2012/8005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılmış, verilen hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların arsa niteliğinde kabulü doğru ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arsalarda, ecrimisile hükmedilebilmesi için taşınmazların bulunduğu mevkideki diğer arsaların ne şekilde kiraya verildiklerinin taraflardan sorulmak suretiyle tesbit edilmesi, varsa emsal kira sözleşmeleri ibraz ettirilerek yapılacak inceleme sonucunda ecrimisil miktarlarının belirlenmesi gerekirken, soyut şekilde hesaplama yapan geçersiz rapora göre ecrimisil bedeline hükmedilmesi ,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5701, Karar No: 2010/9175, Tarih: 10.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/5701 E.  ,  2010/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık olmadığı, diğer temyiz itirazları yerinde görülmüştür.

Ancak;

1-Sanığın Kuran Kursu kapısını kırıp, masa çekmecesinden 1 kutu yara bandı aldıktan sonra, buradan cami kapısını kırıp namaz kılınan yerdeki kumbarayı imam odasından aldığı tornavidayla kırarak içinden 1.000 lira aldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-a ve 153/1.maddelerine uyan suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Sanığın eylemine uyan 765 Sayılı TCY.nın 493/1, 81/2-3.maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-a, 53, 153/1, 53.maddelerinin, ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, uygulamaya göre hükümlü yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3050, Karar No: 2023/8024, Tarih: 15.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/3050 E.  ,  2023/8024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/107 E., 2022/102 K.

SAYISI : 2022/İHK-4458

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kısmen Kabulüne / İtirazın Reddine

SAYISI : 2021/160741

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara taraflar vekillerince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazların reddine karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 01.06.2020 tarihinde davalıya zorunlu trafik sigortalı araç ile davacının sürücüsü olduğu motosikletin çarpışması sonucu gerçekleşen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, sigorta şirketine yapılan başvuru sonucu gerçek zararın karşılanmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 40.000,00 TL sürekli iş görmezlik tazminatı ile 523,00 TL rapor ücretinin temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sorumluluklarının sigortalının kusuru oranında olduğunu, kaza ve poliçe tarihi dikkate alınarak hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1.8 teknik faiz esasına göre yapılması gerektiğini, eksik evrak ile başvuru yapıldığını, sunulan sağlık raporunu kabul etmediklerini, sigortalı araç sürücüsünün kusurunun ispat edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada %50 kusurlu olduğunun alınan uzman bilirkişi raporuyla tespit edildiği; davacının sunduğu raporda maluliyet oranının % 4 olarak tespit edildiği ve bu raporun karara esas alındığı; TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğiyle tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği gerekçesiyle, başvurunun kısmen kabulü ile 36.347,58 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 523,00 TL rapor ücreti toplamı 36.870,29 TL’nin 30.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekilleri itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri