muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8098, Karar No: 2024/8883, Tarih: 20.11.2024

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı karşı davalı kadın vekili; zinaya dayalı davasında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar, erkeğin davasının kabulü, kusur tespiti, tazminat ve iştirak nafakasının miktarı ile reddedilen yoksulluk nafakası yönünden, davalı-karşı davacı erkek vekili özetle; kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve tedbir nafakası ile erkeğin reddedilen manevî tazminat talebi yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 07.03.2024 tarihli 2023/4064 Esas 2024/1585 Karar sayılı kararı ile; davacı-karşı davalı kadının davasının terditli hukuki sebepleri içeren boşanma davası olduğu, bu taleplerden özel boşanma sebebi olan zinaya dayalı davanın reddedilmesi üzerine, kararın "reddedilen hukuki sebebin öncelikle kabul edilmesi gerektiği yönünde istinaf edilmesi halinde", genel hukuki sebebe dayalı boşanma davasında verilen boşanma kararının kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, nitekim davacı karşı davalı kadın da zinaya dayalı davasının reddinin hatalı olduğu gerekçesiyle istinaf yoluna başvurduğuna göre, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından boşanma kararının kesinleştiği belirtilerek zina hukuki sebebine dayalı boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmasının doğru görülmediği, o halde, bozma sebebine göre davacı karşı davalı kadının her iki hukuki sebebe dayalı boşanma davası hakkında tümüyle yeniden değerlendirme yapılarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı-davalı dava dilekçesinde öncelikli talebi olarak yer alan zina sebebiyle boşanma talebine ilişkin vakıaları beyan ederken, davalı eşinin ... adındaki kişi ve abisinin eşi ... ile olan ilişkisinin yanı sıra konu kısmında genel olarak dava dışı kadınlarla zina ilişkisi içine girdiğini ifade ettiği ve bu iddiasını doğrulamak amacı ile davalı-davacının konaklama kayıtlarına delil olarak dayandığı, toplanan deliller uyarınca davalı-davacının 04.06.2017 tarihinde ... adlı dava dışı kadınla aynı odada konakladığı bu nedenle davacı-davalının zina sebebine dayalı boşanma davasının kabulü gerekirken reddinin hatalı olduğu, İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararında taraflara yüklenen kusurlar doğru ve maddi gerçeğe uygun olduğu, koşulları oluştuğundan karşı davanın kabulüne karar verilmesinde bir yanlışlık bulunmadığı, tarafların SGK kayıtları ve dosyaya yansıyan ekonomik durumları gözetildiğinde, hizmet döküm cetveline göre 14.01.2019 tarihinde çalışmaya başlayan kadın eş yararına hükmedilen tedbir nafakasının bu tarih itibariyle kaldırılması gerekirken hükmün kesinleşmesine kadar devamının doğru olmadığı, çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakasının az olduğu, hükmedilen maddî ve manevî tazminatın miktarı az olduğu gerekçeleri ile davacı-davalının zina sebebine dayalı boşanma davasının reddi, iştirak nafakası ile maddî ve manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının bunlara ilişkin kısımlarının kaldırılmasına, davacı-davalının zina nedeniyle boşanma talebinin kabulü ile tarafların zina nedeni ile boşanmalarına, davacı-davalının konusuz kalan 4721 sayılı Kanun`un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı boşanma talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk ... lehine boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren ve tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydıyla aylık 3.000,00 TL iştirak nafakasının davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, hükmedilen iştirak nafakasının her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına, davacı-davalı lehine takdiren 120.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya verilmesine, davalı-davacının tedbir nafakasına yönelik istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının buna ilişkin kısmının kaldırılmasına, davacı-davalı kadın için 06.03.2019 tarihli ara karar ile aylık 750,00 TL olarak hükmolunan daha sonra 14.05.2019 tarihli ara karar ile aylık 300 TL'ye düşürülen tedbir nafakasının 14.01.2019 itibariyle kaldırılmasına, tarafların diğer istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı- karşı davacı erkek vekili; zinaya dayalı davanın kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, miktarları, manevî tazminat talebinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacı- karşı davalı kadın vekili; nafaka taleplerinin reddi, nafaka miktarları, tazminat miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

. Uyuşmazlık, kadının zinaya dayalı davasının kabulünün doğru olup olmadığı, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda kusur durumu, kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarlarının uygun olup olmadığı, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası koşullarının oluşup oluşmadığı, çocuk yararına hükmedilen nafaka miktarlarının uygun olup olmadığı, erkeğin manevî tazminat talebinin reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun`un 4 üncü, 6 ncı, 161 inci ve 166 ncı, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi ile 182 nci 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekilllerince yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4032, Karar No: 2017/3303, Tarih: 11.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/4032 E.  ,  2017/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2015 tarihli ve 2014/1081 esas, 2015/173 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/160 esas, 2015/110 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 30/04/2015 tarihli ve 2015/402 değişik iş sayılı kararın;

Olumsuz görev uyuşmazlığının çözümüne dair ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2015 tarihli ve 2015/402 değişik iş sayılı kararının kesin mahiyette olduğu ve usulünce kaldırılmadan yeniden aynı konu hakkında görevsizlik kararı verilemeyeceğinden ... 19. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20/06/2016 tarihli ve 2015/453 esas, 2016/591 sayılı görevsizlik kararının hukuken yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 11/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 13/06/2017 gün ve 94660652-105-34-3933-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30/04/2015 tarihli ve 2015/402 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9459, Karar No: 2008/17157, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9459 E.  ,  2008/17157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Köy Küzelkişiliği vekili ile katılan davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davaya konu taşınmaz kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 10 parsel ayılı taşınmaz 2369.82 m2 yüzölçümü ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı köy tüzel kişiliği ... ve ... Mevkiinde bulunan çekişmeli taşınmazın önceden ... Köyünü oluşturan dokuz aile olan ... Bini ..., ... ..., ..., ..., ... Bini ..., ... ..., ... ... ..., ... ve ... ... adlarına tapuda kayıtlı bulduğu ve ... Köyünün ortak malı olan yer olduğunu ileri sürerek ... Köyü Tüzelkişiliği adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında Orman Yönetimi dava konusu parselin orman sayılan yerlerden olduğundan orman niteliği ile hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece davacını ve katılan davacının davasının REDDİNE; çekişmeli taşınmazın, tespit gibi tapuya tesciline, karar verilmiş, hüküm davacı ... KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ vekili ile katılan davacı ... YÖNETİMİ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve taşımazın tespit tarihinden önce 20 yılı aşkın süredir davalının gecikmesiz aralıksız ... sıfatıyla zilyetliğinde olduğu, davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin dayandığı Ömerkan Nahiyesi Miştin Köyü Keferdide mevkiinde, ... tarla cinsli T.EVVEL 1316 D. Tarih 4 sayılı 80 dönüm yüzölçümlü, imar yoluyla ... Oğlu ..., Haceki Oğlu ..., ... Oğulları ..., ..., ... ve ... Oğlu ... ve ... Oğlu ... ve ... Oğlu ... Ve Meradin Keno Bey Ve ... ... adına kayıtlı, doğusu, genel yol, batısı, ... toprağı kuzeyi, Faki toprağı güneyi, Miştin toprağı sınırlı tapu kaydının çekişmeli parsele uymadığı

-2-

2008/9459-17157

-2-

2008/9459-17157

gibi, tapu kaydı maliklerinin davacı köy Tüzel Kişiliğinin miras bırakanı olmadığı ve davacı köy tüzelkişiği veya tapu maliki mirasçılarının taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı, davalının zilyetliği ve tapu kaydının 1316 (1900) tarihli olması insan ömrü ile ve maliklerin ölüm tarihleri göz önünde bulundurulduğunda, dayanılan tapu kaydının 3402 Sayılı Yasanın 13/B-c. maddesi gereğince yasal değerini yitirmiş olması nedeniyle kaydın taşınmaza ait olduğu bir an için kabul edilse bile, tapu kaydına değer verilemeyeceği göz önünde bulundurularak davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği ve katılan ... Yönetiminin davasının reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 02/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12528, Karar No: 2010/16843, Tarih: 23.11.2010

7. Ceza Dairesi 2008/12528 E., 2010/16843 K.

**7. Ceza Dairesi 2008/12528 E., 2010/16843 K.**

**- SANIĞIN SORGUSU

- YURDA KAÇAK EŞYA SOKMAK**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 148 ]

- 5607 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Yurtdışından yolcu olarak gelen sanığın beraberinde 20 kg toz şeker, 10 kg pirinç ve 6 kg kutu çay yakalandığı, sanık kollukta müdafii hazır bulunmak-sızın verdiği ifadesinde, bu eşyayı satacağını beyan etmiş ise de; 5271 sayılı CMK.148/4\* maddesi uyarınca yargılama aşamasında sorgusu yapılmayan sanığın bu beyanının tek başına hükme esas alınamayacağı hususu da dikkate alınarak yargılamaya devamla, sanığın sözü edilen eşyayı satmak amacıyla getirdiğini duruşmada da tekrarlanması halinde eylemin ticari mahiyette kabulüyle, dava konusu eşyanın ithali lisansa, şarta veya izne, kısıntıya, standardizasyon kont-rolüne veyahut belli kuruluşların vereceği uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi olup olmaması bakımından araştırma yapılarak 4926 sayılı Yasanın 13/3. maddesi kapsamında eşya olduğunun anlaşılması halinde eylemin kaçakçılık suçunu oluşturacağı, aksi halde sadece ticari nitelikte olan eşya suç tarihi itibariyle lehe yasa olan 4926 sayılı Kanunun 13/2. maddesi kapsamında kalacağı ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24. maddesine göre kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun saptanması durumunda mahkeme tarafından idari yaptırım kararı verileceği,

Sanığın yukarıda açıklanan biçimde duruşmada beyanda bulunmaması halinde, sanıkta yakalanan eşyanın mahiyet ve miktar itibariyle ticari sayıla-mayacağı ve sonradan yürürlüğe girmesine karşın sanığın lehine bulunması nedeniyle 5607 sayılı Yasanın 6. maddesinin 1, 2 ve 3. fıkralarına göre bir hüküm kurulması gerektiği cihetle yargılamaya devamla toplanan deliller buna göre değerlendirilip, TCK.nun 7. maddesi de göz önünde tutularak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 23.11.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12105, Karar No: 2016/540, Tarih: 21.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/12105 E.  ,  2016/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 3160 sayılı Yasa uyarınca itibari hizmet süresinden faydalanması gerektiğinin ve itibari hizmet süresinin yaşlılık aylığının hesaplanmasında dikkate alınması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davacı, ...'nda uçucu lisans sahibi uçak teknisyeni olarak çalıştığını belirterek, 3160 sayılı Yasa uyarınca işveren nezdinde geçen çalışmalarında itibari hizmet süresinin tespitini ve tespit edilen itibari hizmet süresinin dikkate alınarak yaşlılık aylığının yeniden tespitini istemiş, mahkemece, davacının 25.03.1985 – 25.06.2006 tarihleri arasındaki itibari hizmet süresinin 4 yıl 10 ay 15 gün olduğunun tespitine, bu sürenin davacıya bağlanan yaşlılık aylığının nazara alınması gerektiğinin tespitine yönelik hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı Kanun'un 4'üncü maddesi ile "işveren; ...sigortalıları çalıştıran... kişiler..." olarak tanımlandığı, yine 5510 sayılı Kanun'un 12'inci maddesi ile "işveren; 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar" olarak tanımlandığı, itibari hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmasında, bir başka deyişle, davanın sübutu, kanıtlama yükümlülüğü ve verilen kararın infazı açısından, işverene husumet yöneltilmesi zorunludur.

Somut olayda, davacının 1985/1. dönem ila 2006/5 ayı arasında 10572.34/01 işyeri numaralı işyerinden, 23.05.2006 – 28.12.2011 tarihleri arasında ise ...unvanlı işverinin 1140851.34.01 işyeri numaralı işyerinden bildirimleri,

olduğu, mahkemece, davacının talep dönemi çalışmalarının geçtiği işverenler araştırılıp, tespit edilen işverenler davaya dahil edilmeden yargılamaya devam olunarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, talep dönemi davacının çalışmalarının geçtiği işverenler tespit edilip, işverenlere husumet yöneltilmesi için HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle davacıya mehil verilmeli; dahil edilen işverenlerin göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.