muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/285, Karar No: 2020/150, Tarih: 05.03.2020

İtiraza konu olay bu bağlamda değerlendirildiğinde;

Sanık mağdur üzerinde kullandığı silahlı tehdidin korkutucu etkisinden yararlanarak ondan para istemiş, mağdurun parasının bulunmadığını, henüz maaşını almadığını söylemesi üzerine ikna olmayan sanık bu kez elini mağdurun arka cebine sokarak buradaki 95 TL. tutarındaki parayı almıştır. Yağma suçunun yasal unsurları açısından bakıldığında, cebir veya tehdidin kullanılması suretiyle mağdurdan paranın alınmasıyla suç tamamlanmıştır. Sanığın özgülenen kastını tayin bakımından önemli olan husus eylemin tamamlanmış olup olmadığıdır. Sanık mağdurun cebini yoklayarak üzerindeki tüm parayı almış, ancak mağdurun borcunun bulunduğunu, paranın kendisine lazım olduğunu söylemesi üzerine elindeki bıçağı mağdura yönelterek 'Kes sesini, yoksa bu bıçağı sana takarım.' diyerek aldığı paradan 70 TL’lik kısmı mağdura geri vererek kalan 25 TL’yi uhdesine almıştır. Sanığın, fiili tüm unsurlarıyla tamamlamasından sonra ister mağdurun yalvarması, ister kendi pişmanlığı, isterse başka herhangi bir saikle yaptığı kısmi iade 'özgüleme' olarak kabul edilemez, ancak TCK’nın 168. maddesi bağlamında suçun işlenmesinden sonra gerçekleşen etkin pişmanlık olarak değerlendirilebilir. Nitekim, Yerel Mahkeme de kurduğu hükümde isabetli şekilde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerini uygulamış, bununla birlikte değer azlığı indirimine yer vermemiştir.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık hakkında değer azlığı indiriminin uygulanması gerektiğine yönelen itirazının yerinde olmadığı ve reddi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun itirazın kabulüne ilişkin görüşüne katılmıyorum." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.04.2018 tarihli ve 5940-2623 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2014 tarihli ve 138-27 sayılı hükmünün sanık hakkında yağma suçunun daha az cezayı gerektiren nitelikli hâlinin düzenlendiği TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.03.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12109, Karar No: 2017/11877, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12109 E.  ,  2017/11877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5073, Karar No: 2019/15940, Tarih: 12.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5073 E.  ,  2019/15940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararının temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 11/02/2019 tarihli ve 2019/367 esas, 2019/2900 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davacı vekilince Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04/02/1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09/05/1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın maddi hatalı kararından dönülmesi mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, Dairemizin 11/02/2019 tarihli ve 2019/367 esas, 2019/2900 karar sayılı ilamıyla Mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş ise de, Mahkemece davacı tarafın mazeret dilekçesi hakkında herhangi bir karar verilmeksizin; davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir. Mahkemece mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar vermeksizin hüküm kurulması hukuki dinlenilme hakkının ihlali olması nedeniyle temyiz itirazlarının değerlendirilmesi noktasında maddi hata yapıldığı, kararın aşağıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, maddi hataya dayanan Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı işyerinde 2005 tarihinden bu yana çalıştığını, beş yıldan fazla sürede davalı Belediye Başkanının makam şoförü olarak görev yaptığını, davalı işveren ile Genel İş Sendikası arasında bağıtlanan ve işyerinde geçerli Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlandığını, işyerinde haftanın beş günü 07:00-19:00 saatleri arası cumartesi günü ise 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, yapılan şikayet üzerine işyerinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş müfettişlerince inceleme yapıldığını,inceleme sonucu işyerinde haftada onbeş saat fazla çalışma yapacak mahiyette çalışıldığının tespit edildiğini, toplu iş sözleşmesi hükümleri gereği fazla çalışma ücretinin normal ücretin % 100 zamlı olarak tespit edildiğini belirterek fazla mesai alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Belediye vekili; 6360 sayılı Kanun kapsamında Yenikent Belediyesinin tüzel kişiliğinin sona erdiğini,söz konusu belediyede çalışan işçilerin bir kısmının ... Belediyesine devir olduklarını, davacının da her türlü hak ve alacakları ile birlikte İZSU Genel Müdürlüğü'ne devir olduğunu, ... Belediyesine devredilmediği için davacıya ait hiçbir bilgi ve belgenin ellerinde olmaması dolayısıyla davanın esasına karşı beyanda bulunduklarını ve husumetin İZSU Genel Müdürlüğü'ne yöneltilmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17/04/2018 tarihli bozma ilamı ile karar bozulmuş bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Tarafların hukuki dinlenilme haklarının kısıtlanıp kısıtlanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Savunma hakkı Anayasa’mızın hak arama hürriyeti başlıklı 36. maddesinde "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." düzenlemesi ile açıkça hüküm altına alınmıştır.

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun hukuki dinlenilme hakkı başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza yansıtılmıştır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Bu kapsamda hukuki dinlenilme hakkı, bilgilenme/bilgilendirme, açıklama yapma, yargı organlarınca dikkate alınma ve kararların gerekçeli olması gibi hususları içerdiği açıktır. Bilgilenme hakkı, yargılamanın içeriğine dair tam bir bilgi sahibi olmanın yanında gerek karşı tarafın gerekse de yargı organlarının dosya içeriğine yapmış oldukları işlemleri öğrenmelerini kapsar. Bilgilenme/ bilgilendirme hakkının etkin biçimde kullanılabilmesi için gönderilecek tebligat ve davetiyelerde kanunda öngörülmüş şekil şartlarına sıkı sıkıya uyulması gerekmektedir. Ayrıca bu hak sadece davanın başındaki iddia ve savunmalar açısından değil yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Bu kapsamda devam eden bir yargılamada, tarafların açıklamaları için bilgilendirme yeterli olmayıp yargılamada yer alan diğer kişilerin (tanık, bilirkişi gibi) açıklamaları açısından da önemlidir. Bilgilenme hakkının usulüne uygun kullanımı ile tarafların haklarında öğrendikleri isnat ve iddialara karşı beyanda bulunabilme, davaya yönelik bilgi ve belge verebilme yani açıklama yapma hakkı da hukuki güvenceye bağlanmaktadır. Böylece davanın her iki tarafına eşit şekilde açıklama yapma hakkı tanınması ile adaletin görünür kılınması sağlanacaktır. Açıklamada bulunma hakkı, tarafların, yazılı veya sözlü şekilde iddia ve savunmalara karşı itirazda bulunabilme, davaya ilişkin beyanda bulunmalarını sağlar.

6217 sayılı Kanunun 30.maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuku Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429/2.maddesinde bozma sonrası mahkemece yapılacak işlemler açıklanmıştır. Buna göre mahkeme, temyiz edenden 434.madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip, dinledikten sonra Yargıtay’ın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verileceği düzenlenmiştir..

Somut olayda dosya içeriğinden, ... 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi 19/07/2018 tarihli tensip zaptı ile; taraflara duruşma gününü bildirir davetiye gönderilmesine, bozma kararına uyulup uyulmama konusunun duruşmada dikkate alınmasına, duruşmanın 26/07/2018 günü saat 10:10’a bırakılmasına karar vermiştir. Söz konusu tensip zaptı ve Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin bozma kararı 24/07/2018 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiştir. Davacı vekili 24/07/2018 tarihli dilekçesi ile; 26/07/2018 günü İzmir 8. İş mahkemesinin 2017/342 esas sayılı dosyasının duruşmasına katılacağını bildirilerek mesleki mazeretinin kabulü ile yeni duruşma günün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmesi talep edilmiştir. ... 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 26/07/2018 günlü (saat 10:05’de) yapılan duruşmasında; "Davacı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu görüldü. Okundu, dosyasına eklendi” denildikten sonra söz konusu mazeret dilekçesi hakkında mazeretin kabulü ya da mazeretin reddi yönünde herhangi bir karar vermeksizin davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir. Mahkemece mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar vermeksizin bozma ilamının içeriğine karşı değerlendirme ve beyanda bulunma olanağını davacı tarafa vermemiş olması hukuki dinlenilme hakkının ihlali mahiyetinde olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/1493, Karar No: 2021/4815, Tarih: 05.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1493 E.  ,  2021/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... ve Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... Merkez Çiftçi Malları Koruma Meclis Başkanlığının kararının iptali istemine ilişkindir.

Burhaniye Sulh Ceza Hakimliğince, ... Merkez Çiftçi Malları Koruma Merkez Başkanlığının 02.03.2016 tarih ve 53 nolu ceza ihbarnamesi ile tebliğ olunan 1227,55 TL'lik para cezasına karşı itiraz eden ... tarfından yapılan başvurunun “ idari yaptırım kararının Sulh Ceza Hakimliğince incelenebilecek kararlardan olmadığından “gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesince, itiraza konu işlemin, 4081 sayılı Çiftçi Koruma Kanununa dayanılarak, Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı tarafından kaçak hayvan otlatmaktan dolayı başvurucu hakkında düzenlenen idari para cezası olduğu anlaşılmış olup Kabahatler Kanunu gereği idari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı kararın tebliğ veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde sulh ceza mahkemesine başvurulabilir amir hükmü gereği 4081 sayılı Çiftçi Mallarının Korunması Hakkında Kanunun 26.maddesinin 1 ve 2.fıkralarındaki sulh hakiminden sulh ceza hakimliğinin anlaşılması gerektiği ,bu nedenle davanın Sulh Ceza Hakimliğinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı, davalı ... Meclis Başkanlığı tarafından kendisine "Karaağaç merasında kaçak olarak hayvan otlatmak" suretiyle yasak alanda hayvan otlatma iddiası ile ... Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığının 1227,55.-TL ‘nin davacıdan tahsiline karar verdiği, davacının ise ... Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığının vermiş olduğu bu kararın iptali isteminden ibarettir. Davacı hakkında ""Karaağaç merasında kaçak olarak hayvan otlatmak" suretiyle yasak alanda hayvan otlatma “ gerekçesi ile Çiftçi Malları Koruma Meclis Başkanlığı tarafından 02/03/2016 tarih ve 0155 sayılı kararla tazminat kararı verilmiştir.

4081 sayılı Çiftçi Mallarının Korunması Hakkında Kanunun 26. maddesi "Birinci maddede yazılı çiftçi mallarına iras edilen ve miktarı elli lirayı geçmeyen zararların tazminine mütaallik işleri koruma ve ihtiyar meclisleri Köy Kanunundaki usûle göre tetkik ve hallederek bir karara bağlar. Tazminat talebinin reddine ve yirmi liraya kadar olan kararlara karşı beş gün içinde sulh hakimine itiraz edilebilir. Şu kadar ki, zararı yapan tarafından vukubulan itirazlarda tazminine karar verilen paranın koruma sandığına aynı müddet içinde depo edilmesi şarttır. Bu fıkraya taallük eden işlerde mahkeme, tetkikatını evrak üzerinde icra ve itiraz olunan kararı tadil veya tasdik suretiyle işi bir hafta içinde intaç eder. Maddi hata vukuu veya sahtelik iddiası halinde mahkeme, lüzum görürse duruşma yapabilir. Yirmi liradan yukarı olan tazmin kararlarına karşı alakalılar, yukarıdaki fıkrada yazılı depo şartı olmaksızın beş gün içinde sulh hâkimine itiraz edebilir. Bu fıkraya göre yapılan itirazların tetkiki umumi hükümlere göre yapılır. İtirazlar mahkemeye veya koruma ve ihtiyar meclislerine de yapılabilir. Meclisler itiraz evrakını derhal salahiyetli mahkemeye gönderir ve muterize bedava bir ilmühaber verir. Koruma ve ihtiyar meclislerinin itiraz olunmıyan kararları ile sulh hakimlerinin itiraz üzerine verecekleri kararlar kati olup bunlar aleyhine hiç bir kanun yoluna baş vurulmaz.” hükmünü içermektedir. Bu hükümde kurulun tazmin kararlarına hangi mahkemede hangi usûlle itiraz edilebileceği hususu düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere bu davaya bakma görevi sulh hukuk mahkemelerine ait olup, uyuşmazlığın Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekecektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. Maddeleri gereğince Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10040, Karar No: 2012/10455, Tarih: 01.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10040 E.  ,  2012/10455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar ... ile ... ... ortak miras bırakanları olan anneleri ...'nın, bedelini ödeyip üçüncü kişiden satın aldığı 78 sayılı parselde bulunan 1 numaralı bağımsız bölümün 1/2 hissesini kızı olan davalı adına tescil ettirdiğini, akabinde kendi adına kayıtlı olan diğer 1/2 hisseyi de davalıya satış yolu ile temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile payları oranında adlarına tescil isteğinde bulunmuşlar, taşınmazın satılması üzerine davalarına alacak davası olarak devam etmişlerdir. Birleşen davanın davacısı olan diğer mirasçı ise davasında, aynı sebeplere dayanmış ve miras payının parasal değerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın muris ile davalı tarafından müştereken alındığı, ancak muris tarafından davalıya satış yolu ile yapılan 1/2 pay temlikinin danışıklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan ve yine 1.120.64.-TL. bakiye onama harcının da diğer temyiz eden davalıdan alınmasına, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19860, Karar No: 2015/16328, Tarih: 21.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19860 E.  ,  2015/16328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANAMUR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/562-2013/920

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkil şirketin, .............. Elektrik Dağıtım A.Ş ................ İşletme Müdürlüğü'nün elektrik abonesi olduğunu, elektik ihbarnamesinde kullanılan EPDK kararı ile her abonenin %15 den az olmamak kaydıyla daha çok elektrik kullanandan daha fazla oranda bir kayıp- kaçak bedeli adı altında ücret talep edildiğini, EPDK kararıyla ............. Elektrik Dağıtım A.Ş ............ İşletme Müdürlüğü'nün yaptığı uygulamanın 4077 sayılı Tüketicin Korunması Hakkındaki Kanuna aykırı olduğunu, haksızlığın ortadan kaldırılması yerine kaçak kullanımı özendirip, yasal kullanımı cezalandıran bir sonuç doğurduğınu, bu yönüyle uygulamanın hukukun temel kurallarına aykırı olduğunu, tüketiciye sunulan elektrik birim fiyatının içinde olması gerektiğini ........... Elektrik Dağıtım A.Ş ............. İşletme Müdürlüğü'nün gönderdiği ihbarnamelerde Per.Sat. Hiz. Bd.ve PSH Bd. Adı altında gösterdiği ilavelerde sabit bir rakam, oranın bulumadığını, sayaç okuma bedeli altında gösterilen tahsilatın elektriğin çok az kullanımı ile ilgili olmayan, az da kullanılsa çok da kullanılsa sabit bir karşılığı olması gereken bu hizmetin çok elektrik kullananın çok ücret ödemesini öngören biçimde düzenlendiğinin görüldüğünü, davalı kurumun bu hizmeti abonelerine ulaştırmak üzere kurulmuş bir kurum olduğunu, bu nedenle ek bir ücret talep etmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davalı kurumun engelleyemediği kaçak kullanım bedelini müvekkil şirket gibi kullanım bedelini düzenli olarak ödeyen abonelere yüklediğini, bu nedenlerle fazladan haksız tahsil edilen bu bedellerin tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle yasal süresi içerisinde açılmayan davaya zamanaşımı, görev ve iş bölümü itirazlarının olduğunu, idari işlem niteliğindeki EPDK tebliğ ve kararlarına karşı idari yargı yoluna başvurulup, sonuç almadan müvekkil kurum aleyhine adli yargıda dava yoluna başvurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, sözkonusu başvuruda hukuki yararın da bulunmadığını, davalı kurumun insiyatifine ait ve kendi iradi tasarrufuna dahil bir uygulama sözkonusu bulunmadığından konunun muhatabının da müvekkil kurum değil EPDK olduğundan söz konusu işlem nedeniyle davalı kuruma husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu, bu hususta idari yargı yoluna başvurulup düzenleyici işlemin iptalinin talep edilmesi gerektiğini, usul ve yasaya aykırı davanın öncelikle usulden reddine, mahkeme aksi kanaatte ise esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu edilen bedellerin incelenmesinde ve yasal dayanaklarının açıklanmasında yarar vardır.

Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp/kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Kayıp-kaçak bedeli; 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçlarına uygun şekilde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmaktadır.

Dağıtım bedeli; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedeldir. Bu bedel, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9. Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliği çerçevesinde alınmaktadır.

Sayaç okuma bedeli; sayaç okuma maliyetlerini yansıtan bedeldir ve 4193 sayılı EPDK kurul kararının 8. maddesinin e bendine dayanarak alınmaktadır.