muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19269, Karar No: 2018/1108, Tarih: 20.02.2018

Mahkemece davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, çekişmeli taşınmaz ... adına tespit ve tescil edildiği halde, keşfe zirai bilirkişi götürülmemiş fen ve orman bilirkişisi eşliğinde keşif yapılmıştır. Öte yandan; orman bilirkişi raporunda taşınmazların yapısının kumlu-balçıklı olup işlenmediği belirtildiği halde mahkemece bu yön üzerinde durulmamış; yine aynı raporda taşınmazlar üzerinde meyve ve çam ağaçlarının bulunduğu belirtilmiş ise de meyve ağaçlarının yaşlarının ne olduğu da raporda gösterilmemiş, hakim gözlemi keşif zaptına yazılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde, sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için kadastro tespit tarihinden önceki zilyetlik durumunun tespiti amacıyla bu tarihten geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları getirtildikten sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile zirai bilirkişi, fen bilirkişi ve jeodezi ve fotogrametri uzmanı huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Taşınmazın başında yapılacak keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanına belirtilen tarihlerde çekilmiş hava fotoğrafı üzerinde stereoskop aleti ile inceleme yaptırılmalı, ziraatçi bilirkişiden taşınmazın öncesinin hangi nitelikte olduğu arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı, tarım arazisi vasfında ise zilyetliğine ne zaman başlanıldığı, zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü, taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının ve çam ağaçlarının sayısı ve yaşlarının ne olduğunu; yine fen bilirkişisinden de meyve ağaçları ve çam ağaçlarının arz üzerindeki konumlarını kroki üzerinde ayrı ayrı göstermesi istenmeli, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar yerine getirilmeden eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9027, Karar No: 2023/16509, Tarih: 27.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9027 E.  ,  2023/16509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi, katılan tarafından sunulan ses kaydının hukuka aykırı şekilde elde edildiğinden delil olarak değerlendirilemeyeceğine, belirtilen ve re'sen tespit edilecek diğer nedenlerle usul ve Yasaya aykırı olan mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine vesaire,

2. Katılan vekilinin temyiz istemi, tüm dosya kapsamından sanığın kasten yaralama suçunu işlediğinin sabit olduğuna ve beraat kararının bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Hakaret Suçu Yönünden

2. Katılan vekilinin temyiz istemi, tüm dosya kapsamından sanığın kasten yaralama suçunu işlediğinin sabit olduğuna ve beraat kararının bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Hakaret Suçu Yönünden

Tarafların aynı apartmanda altlı üstlü olarak oturdukları, olaydan önce katılanın banyosundan alt katta oturan sanığın banyosuna gelen su sızıntısından dolayı aralarında husumet bulunduğu, 28.09.2014 günü sanığın telefonla katılanı aradığı ve çok gürültü olduğundan bahisle kendisiyle tartıştığı, katılana hitaben "Sen nasıl bir komşusun lan bu saatte elektrik süpürgesiyle süpürgemi yapılır lan ... i... a... koyduğumun ... a... terbiyesizlik yapma terbiyesiz ... sinkaf ederim senin gibi komşuyu i... a... koyduğum ...." şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu, yine 13.10.2014 günü saat 15.00 sıralarında yapılan apartman yönetim kurulu toplantısı sırasında da taraflar arasında aynı meseleden ötürü tekrar tartışma çıktığı, katılana hitaben "Biz seni böcek gibi görüyoruz, sen insan değilsin." şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu, katılanın beyanları, ses kaydına ilişkin DVD içeriği, bu DVD'nin çözümüne ilişkin 19.03.2015 tarihli bilirkişi raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 18.06.2015 tarihli uzmanlık raporu, tanıklar ..., ..., ... ve ...'nin beyanları ile tüm dosya kapsamı dikkate alınarak Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

B. Kasten Yaralama Suçu Yönünden

(A) bendinde belirtilen 13.10.2014 tarihli apartman yönetim kurulu toplantı sırasında ayrıca sanığın katılanı darp etmek amacıyla üzerine yürüdüğü ancak araya giren apartman sakinlerinin engellediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

1. Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar ..., ... ve ...'nin beyanlarının sanığın savunmasını desteklemesi, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanın istikrarlı beyanda bulunması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.05.2013 tarihli 2012/1270 esas ve 2013/248 karar sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak, bir daha kanıt elde etme ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı, ani gelişen durumlarda karşı tarafla yaptığı konuşmaları kayda alması halinin hukuka uygun olduğunun kabulünün zorunlu olduğu ve somut olayda sanığın katılanı araması ve katılanın yetişememesi nedeniyle kendisinin tekrar sanığı araması üzerine yaptıkları görüşme esnasında sanığın atılı hakaret sözlerini söylediği ve katılanın yanında bulunan ve eşi olan tanığın eşine karşı yapılan haksız eylemi kanıtlamak ve yetkili makamlara başvururken sunmak amacıyla konuşmayı kaydettiği anlaşılmakla, başkaca delil elde etme imkanının bulunmaması ve olayın meydana geliş şekli ile ses kaydı içeriğinden suça tahrik ve planlama ile kayıt yapılmamış olması nedeniyle anılan ses kaydının hukuka aykırı delil olmaması ve delil değerlendirme kapsamında kalmaması karşısında, sanığın 28.09.2014 tarihinde katılanla yaptığı telefon görüşmesi esnasında gerçekleşen hakaret suçunu işlediğine ve mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın 13.10.2014 günü yapılan apartman yönetim kurulu toplantısı sırasında aralarında çıkan tartışma esnasında katılana hitaben söylediği "Biz seni böcek gibi görüyoruz, sen insan değilsin." şeklindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici davranış niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve somut olayda, sanığın hakaret eylemlerini 28.09.2014 tarihinde katılanla yaptığı telefon görüşmesi esnasında ve 13.10.2014 tarihinde yapılan apartman yönetim kurulu toplantısı esnasında gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında; aleniyet öğesinin oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle anılan maddenin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

c. Tekerrüre esas alınan önceki mahkûmiyetin kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması ve adli sicil kaydında tekerrüre esas olan başka bir mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

d. Bozma üzerine yapılan yargılamada hakaret suçundan aleniyet unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü halinde; 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönden hukuken aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9039, Karar No: 2014/17292, Tarih: 17.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9039 E.  ,  2014/17292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Karabük İş Mahkemesi

Tarihi :15/04/2014

Numarası :2013/74-2014/102

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının istifa ederek ayrılması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davacı tarafından ücret ve diğer işçilik alacaklarını alamaması nedeniyle haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde fazla mesai alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı davacının fazla mesai alacağı bulunmadığını savunmuştur. Davalı tanık dinletmemiştir. Davacı tanığı M.. S.. esnaf kefalet kooperatifinde icra memuru olarak çalıştığını, davacının mesai saatlerinin 08.00-17.00 saatleri arasında olduğunu, davacının en geç 19.00-19.30’a kadar çalıştığını, ayda iki cumartesi toplantı olduğunu, 3 ayda bir Pazar günleri de toplantı olduğunu, davacının bu günlerde de çalıştığını beyan etmiştir. Davacı tanığı S.. K.. davacının komşusu olduğunu, davacının mesai saatlerinin 08.00-17.00 saatleri olduğunu, geç çıktığı olduğunu, iş olduğunda hafta sonları çalıştığını beyan etmiştir. Davacı tanığı F.. A.. davalı işyerinde 1982-2011 yılları arasında genel sekreter olarak çalıştığını, kış aylarında mesai saatlerinin 08.00-17.00 arasında olduğunu, yaz aylarında ise 08.30-17.30 saatleri arasında çalıştığını, bazen mesleki toplantılar olunca cumartesi ve Pazar çalışıldığını, bazen hafta içi de fazla mesai yaptığını, haftada iki kez 1 veya 2 saat fazla mesai yaptığını, kendisinin normal mesai saatinde çıktığını, bazen kendisi çıkarken davacının çalıştığı zamanlar olduğunu beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacı tanık beyanlarının aksine sürekli mesai saatlerini aşar şekilde çalıştığı, davacının kış aylarında 08.00-19.00, yaz aylarında 08.30-19.30 saatleri arasında çalıştığı, davacının yaz kış günde 2,5 saat, haftada 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak tanık beyanlarından davacının mesai saatlerinin 08.00-17.30 saatleri arasında olduğu anlaşılmakta olup davacının bu saatler arasında çalıştığının kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5471, Karar No: 2019/4543, Tarih: 08.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/5471 E.  ,  2019/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun diğer sanıkları...'ın şirketteki ortaklık ve yetki sürelerinin 18/01/2006 tarihinden 25/09/2006 tarihine kadar olduğu, sanık ...'ın sorumluluğunun ise 25/09/2006 tarihinden sonra başladığı; sanığın diğer sanıkların suçuna iştirak ettiğine ilişkin delil bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki 2006 takvim yılına ilişkin hükme yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarının 213 VUK'nin yasanın 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, ... sayılı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18/02/2010 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davalarının düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 08/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12920, Karar No: 2016/1090, Tarih: 28.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12920 E.  ,  2016/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda; Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1 ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli Küçükçekmece Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2015/8 esas, 2015/114 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesince verilen 22/06/2015 tarihli ve 2015/620 Esas, 2015/467 sayılı görevsizlik kararı üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/952 Değişik İş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.