muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11550, Karar No: 2015/11016, Tarih: 30.11.2015

Yönetmeliğin, 2001 yılında mevcut 4 operatör kaynaklı limit değerlerinin, 70 kg Ağırlığında 1,70 cm boyunda sağlıklı bir erkek bazında kabul edildiği, oysa toplumda hamileler, çocuklar ve bağışıklık sistemi zayıf hasta ve yaşlılar bulunduğu gerçeği gözardı edilmiştir. Bugün için aradan yaklaşık 14-15 yıl geçmiş olup, son 10 yılda baz istasyonu, cep telefonu, kablosuz iletişim sistemleri gibi teknolojilerin çığ gibi büyüdüğü ve bu oranda RF radyasyonun olumsuz etkisnin arttığı buna rağmen yönetmeliğin ilk yayımlandığı 12.07.2001 tarihinden bu yana sınır değerlerde olumlu bir değişikliğe gidilmediği anlaşılmaktadır.

Oysa, 1982 Anayasa'sının 17. maddesinde "Yaşama Hakkı", yine 56. maddesinde "Sağlık Hizmetleri ve Çevrenin Korunması" başlıkları altında yapılan düzenlemelerin "insan sağlığı ve yaşama hakkı" olarak diğer temel haklar örneğin "haberleşme hürriyeti" karşısında birincil önceliğe haiz bulunduğu kabul edilmiştir. Diğer bir deyişle "yaşama hakkı" en kutsal ve öncelikli hak olup, tehdit ve tehlikeye maruz kalması halinde mülkiyet hakkı, haberleşme hakkı gibi haklardan önce gözetilmesi gerekir. Aksi halde yaşam hakkının tehlikede olduğu bir yerde diğer tüm hak ve hürriyetlerin hiçbir değeri kalmaz. Hiçbir hak insan hayatı kadar önemli ve öncelikli değildir.

Yine, Anayasımıza göre; herkes, yaşama, maddi-manevi varlığını koruma hakkına sahiptir. Devlet, herkesin hayatını beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamakla görevlidir. Herkesin, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkını sağlamak bu kapsamda çevre sağlığını korumak, çevre kirlenmesini önlemek ve de çevreyi geliştirmek de Devlete ait bir yükümlülüktür.

Ayrıca, hukuksal bağlamda tehlike sorumluluğunda işletenin, kusurlu olduğunun ispatı gerekmez. Aksine kusursuz sorumluluk söz konusu olup, tüm dikkat ve özen gösterildiği halde "kaçınılmaz" şekilde zararın doğduğunu ispat yükü işletene aittir.

Tehlike sorumluluğu, en ağır kusursuz sorumluluk halidir. Öteki sorumluluk hallerinde olduğu gibi tehlike sorumluluğunda da üç halde illiyet bağı kesilebilir. Bunlar; mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve 3. kişinin kusurudur. Tehlike sorumluluğunda işleten, kendisinden beklenen istisnasız tüm özeni ve önlemi yerine getirdiği halde yine de sonuç değişmemiş ve zarar oluşmuş ise bu zarardan sorumlu tutulması hak ve adalet duygularıyla bağdaşmaz.

Tehlike sorumluluğu, en ağır kusursuz sorumluluk halidir. Öteki sorumluluk hallerinde olduğu gibi tehlike sorumluluğunda da üç halde illiyet bağı kesilebilir. Bunlar; mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve 3. kişinin kusurudur. Tehlike sorumluluğunda işleten, kendisinden beklenen istisnasız tüm özeni ve önlemi yerine getirdiği halde yine de sonuç değişmemiş ve zarar oluşmuş ise bu zarardan sorumlu tutulması hak ve adalet duygularıyla bağdaşmaz.

Somut uyuşmazlıkta çözümün, tehlike sorumluluğu kapsamında değerlendirilmesi gerekir. Buna göre işleten konumundaki davalının, baz istasyonunun insan ve çevre sağlığına verebileceği zarara karşı "önce insan" yaklaşımı ile "ihtiyat" ilkesine uygun olarak gerekli tüm dikkat, özen ve önlemi aldığını ve bunun gereğini eksiksiz olarak yerine getirdiğini ispatla yükümlüdür. Bu kapsamda öncelikle baz istasyonunu hiç olmazsa, insan ve çevre sağlığına en az zarar ihtimali olan bölgede konuçlandırması ve RF değerlerini asgari limitlerde tutması gerekir.Tüm bu açıklamalar ışığında baz istasyonlarının, insan ve çevre sağlığına ciddi ve geri dönüşü olmayan zarar tehdidi içerdiği gerçeği karşısında, yerel mahkemece vaki müdahalenin men'i ve kal'e karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmadığı halde sayın çoğunluk tarafından yönetmeliğin ilgili maddesinin iptal edimiş olması da değerlendirilmeden kararı onamış olması isabetli görülmemiş, bozma görüşünde olduğumuza dair karşı oy sunulmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2022/674, Karar No: 2023/10507, Tarih: 05.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/674 E.  ,  2023/10507 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1813 E., 2021/1827 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2021/27 Esas, 2021/155 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 22.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/1813 Esas, 2021/1827 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5. İkamette yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

20.09.2020 günü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ... isimli şahıstan eroin maddesinin ele geçirildiği, tanık ...'ın bu uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan ederek sanığı teşhis ettiği, akabinde 20.10.2020 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada iki parça halinde metamfetamin maddesi, suçtan elde edilen gelir olarak değerlendirilen 350,00 TL para ve

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

20.09.2020 günü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ... isimli şahıstan eroin maddesinin ele geçirildiği, tanık ...'ın bu uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan ederek sanığı teşhis ettiği, akabinde 20.10.2020 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada iki parça halinde metamfetamin maddesi, suçtan elde edilen gelir olarak değerlendirilen 350,00 TL para ve

uyuşturucu paketlemede kullanıldığı değerlendirilen poşetlerin ele geçirildiği olayda; tanık ...'ın yakalandığı tarihte üzerinde ele geçirilen eroin maddesini sanıktan aldığını beyan etmesi ve sanığı teşhis etmesi üzerine sanığın yakalanması sonrasında ikametinde yapılan aramada ihbarı doğrular mahiyette uyuşturucu madde, fişeklemeye yarar şeker poşetleri ve bir miktar para ele geçirilmesi, her ne kadar tanık ...'ın üzerinde ele geçirilen ve sanıktan aldığını beyan ettiği uyuşturucu maddenin kriminal rapor doğrultusunda eroin, sanığın ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin kriminal rapor doğrultusunda metamfetamin olduğu tespit edilmişse de; sanığın, tanık ...'ın yakalandığı tarihten bir ay sonra yakalanması ve bu bir aylık süre zarfında sanığın satımını gerçekleştirdiği ve ikametinde bulundurduğu uyuşturucu maddelerin değişkenlik gösterebileceği, sanığın idrarında eroin ya da metamfetamin gibi herhangi bir uyuşturucu madde tespit edilmemiş olması, ele geçirilen 20 adet uyuşturucu fişeklemeye yarar şeker poşetinin uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği şeffaf poşet içerisinde bulunması gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak adli para cezası verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve tartışıldığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı; Cumhuriyet savcısından usulüne uygun alınan arama emri doğrultusunda gerçekleşen arama işlemi sırasında Cumhuriyet savcısının hazır bulunması gerekmediği, olay tutanağına göre ikamette yapılan arama esnasında mahalle muhtarı ile muhtar azasının hazır bulunduğu, buna göre arama kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/1813 Esas, 2021/1827 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen

temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14459, Karar No: 2023/22026, Tarih: 04.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/14459 E.  ,  2023/22026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/898 E., 2015/1552 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Katılan sanık ...'in sanıklar ... ile ... (...) hakkında ve katılan sanık ...'ın sanıklar ... ile ... hakkında hakaret suçundan verilen hükümleri temyize hak ve yetkileri bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan sanık ...'ın temyiz istemi üzerine sanıklar ..., ..., ... (...) ve kendisi hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükümlerinin; katılan sanık ...'in temyiz istemi üzerine sanıklar ..., ..., ... ve kendisi hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükümleri ile sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1.Sanıklar ..., ..., ..., ... (...), ..., ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarıca ceza verilmesine yer olmadığına,

2.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ...'in temyiz isteği; komşularına karşı kendilerinin herhangi bir eylemde bulunmadığına, haklarında beraat kararı verilmesi gerektiğine, evlerine baskına gelen şahıslara sözlü olarak kendilerini savunmalarının suç teşkil etmediğine, verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna kendilerinin beraatine ve sanıkların üst sınırdan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ...'in temyiz isteği; komşularına karşı kendilerinin herhangi bir eylemde bulunmadığına, haklarında beraat kararı verilmesi gerektiğine, evlerine baskına gelen şahıslara sözlü olarak kendilerini savunmalarının suç teşkil etmediğine, verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna kendilerinin beraatine ve sanıkların üst sınırdan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan sanık ...'ın temyiz isteği; sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki kararları temyiz ettiğine, eve sahibi olan üst komşunun diğer kiracı ve komşuları rahatsız etme onlara hakaret etme özgürlüğü varmışcasına mahkeme tarafından ceza verilmediğine, verilen kararın bozulmasını ve kendisiyle birlikte ..., ... hakkında beraat kararı verilmesini istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tarafların aynı binada altlı üstlü ikamet edip olay günü gürültü yapıldığı gerekçesiye tartışmaya başlayıp tartışma kapsamında karşılıklı olarak birbirlerine yönelik sinkaflı sözlerle hakaret edip ayrıca sanık ... "Eşim sizi öldürür" şeklinde tehdit edip ...'i darp cebir izi oluşmayacak şekilde yaraladığı iddiasıyla kamu davasının açıldığı; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, tarafların karşılıklı olarak birbirlerini suçladıkları, bu haliyle hakaretin karşılıklı olduğu, sanık ...'un tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediğinin sabit olmadığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Katılan sanık ve sanıkların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3.Olay yerinde kamera olmadığı tespitine dair 30.05.2015 tarihli tutanak, katılan sanık ... hakkında tanzim edilmiş "Vücutta darp cebir izine ait herhangi bir lezyon mevcut değildir." görüşünü içerir doktor raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Sanık ...'in Sanıklar ... ile ... (...) Hakkında ve Katılan Sanık ...'ın Sanıklar ... ile ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Katılan sanık ...'in sanıklar ... ile ...(...) hakkında ve katılan sanık ...'ın sanıklar ... ile ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükümlerini temyiz etme haklarının bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddeleri uyarınca, katılan sanıkların temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Katılan Sanık ...'ın Temyiz İstemi Üzerine Sanıklar ..., ..., ... (...) ve Kendisi Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler; Katılan Sanık ...'in Temyiz İstemi Üzerine Sanıklar ..., ..., ... ve Kendisi Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler ile Sanık ... Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B.Katılan Sanık ...'ın Temyiz İstemi Üzerine Sanıklar ..., ..., ... (...) ve Kendisi Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler; Katılan Sanık ...'in Temyiz İstemi Üzerine Sanıklar ..., ..., ... ve Kendisi Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler ile Sanık ... Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1.Katılan sanıklar ve sanıkların aşamalardaki beyanları, Olay ve Olgular başlığı altında (3) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen tutanak ve doktor raporu, oluş, tüm dosya kapsamı karşısında, Mahkemece sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı ve sanık ... hakkında tehdit ile kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A.Katılan Sanık ...'in Sanıklar ... ile ... (...) Hakkında ve Katılan Sanık ...'ın Sanıklar ... ile ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanıkların temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan Sanık ...'ın Temyiz İstemi Üzerine Sanıklar ..., ..., ... (...) ve Kendisi Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler; Katılan Sanık ...'in Temyiz İstemi Üzerine Sanıklar ..., ..., ... ve Kendisi Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler İle Sanık ... Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34175, Karar No: 2017/1843, Tarih: 16.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/34175 E.  ,  2017/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda hırsızlık amacının ve kastının olmadığını ve çam fıstığı topladıkları arazideki ağaçların sahipli olduğunu bilmediğini savunması; suça sürüklenen çocuğun suça konu eylemi birlikte gerçekleştirdiği diğer sanıklar hakkında mahkemelerince verilen mahkumiyet kararlarının Dairemiz tarafından incelendiği ve Dairemiz'in 12.01.2016 tarih, 2014/19821- 2016/201 E-K sayılı ilamında belirtilen ''Suça sürüklenen çocuklar ve sanığın aşamalarda hırsızlık amaçlarının ve kastlarının olmadığını, çam fıstığı topladıkları açık arazideki ağaçların sahipli olduğunu bilmediklerini, bu düşünce ile ağaçlardan çam fıstığı topladıklarını savunmaları, yakınan kurumun özel güvenlik şefi olan tanık ...'ın suça sürüklenen çocuklar ve sanığın fıstık topladıkları ağaçların bulunduğu yerde tel örgü olmadığını, ağaçların etrafı açık konumda olan yerde bulunduğunu ifade ederek suça sürüklenen çocuklar ve sanığın savunmalarını doğrulaması ve olay yerini açıklayan tutanaklara göre de suçun işlendiği alanın sahipli yer olduğuna dair ayırıcı ve uyarıcı bir levha ve işaret bulunmadığının anlaşılmasına göre; suça sürüklenen çocuklar ve sanığın savunmalarının aksine hırsızlık kast ve iradesi ile hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar ve sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,'' şeklindeki gerekçeyle bozulduğunun anlaşılması karşısında soruşturma aşamasında dinlenen tanık ...'ın mahkemece dinlenerek ve Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/768- 2013/203 E-K sayılı dosyası da getirtilip incelenerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Hapis cezası ile mahkum olmayan suça sürüklenen çocuğa tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3 maddesi uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunluğu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34637, Karar No: 2017/6923, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34637 E.  ,  2017/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13479, Karar No: 2013/16127, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13479 E.  ,  2013/16127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi ve alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, kiralanan taşınmazın ½ hisse ile maliki olduğunu, yapılan sözlü anlaşma gereği 01.07.2008 yılından beri aylık 250 TL kira bedeli ile davalının kiracı olduğunu, gönderilen ihtarnameye rağmen kiranın yarısının bugüne kadar kendisine ödenmediğini belirterek, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesini ve toplam 6.250 TL kira alacağının ödenmesini istemiştir. Davalı savunmasında; davacı ile aralarında kira ilişkisi olmadığını, bir yıl önce evde oturmaya başladığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir. Davacı kira ilişkisini yazılı bir delil ile kanıtlayamamış ise de, 20.12.2012 tarihli beyan dilekçesinde kira ilişkisinin varlığının tespiti yönünden yemin deliline dayanmıştır. Kira ilişkisinin varlığının ispatı için davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonucu dairesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.