muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5981, Karar No: 2019/548, Tarih: 20.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5981 E.  ,  2019/548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerinden ...'nün 5948 ada, 26 parselde bulunan taşınmaza ilişkin davalı ile aralarında ... 14. Noterliğinin 27.03.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, yapılacak binadaki bağımsız bölümlerden 1, 5. ve 6 no.lu bağımsız bölümlerin müvekkillerinden ...'ye ait olduğunu, diğer 2, 3. ve 4 nol.u bağımsız bölümlerinde diğer müvekkilleri tarafından yükleniciden satın alındığını, söz konusu binanın dış cephesinde çatlaklar meydana geldiğini, dış cephenin boyasının bozulduğunu, iç cephe duvarlarının nemlendiğini, çatlaklardan sızan yağmur sularının iç cephe boyalarını bozduğunu ve daire içerisinde bulunan mobilyalara hasar verdiğini, söz konusu durumların ... 5 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/11 D. ... sayılı dosyasıyla tespit ettirildiğini ve dosyada alınan bilirkişi raporu ile tespit ettirilen 8.500,00 TL ayıplı imalat ve hasar bedeli ile 708,00 TL tespit dosyası masrafı olmak üzere toplamda 9.208,00 TL'nin tahsili için ... takibi yapıldığını ve takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamını yine davalının asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere ... inkâr tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, zaman aşımı definde bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, inşaatın genel iskanın 09.04.2010 tarihinde alınmış olması, söz konusu ayıpların sonradan ortaya çıkması karşısında davalının zaman aşımı itirazlarına itibar edilmediği, ayıplı ve eksik inşaat bedelinin toplam değerinin 12.596,00 TL olduğu gerekçesiyle itirazın iptaline ve alacak likit olmadığından davacının inkâr tazminatı taleplerini reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2191, Karar No: 2009/2183, Tarih: 14.04.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2191 E.  ,  2009/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı yüklenici işyerinde çalışan taşeronun işçilerine verilen yemek bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin kabule dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının taşeronu olan ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddedildiğini, yemek bedellerinden davalı yüklenicinin sorumlu olduğunu belirterek alacak isteminde bulunmuştur. HUMK’nın 288 vd. maddeleri uyarınca, taraflar arasındaki akdî ilişkinin yazılı belge ile kanıtlanması gerekir. Davacı ile davalı arasında akdî ilişkiyi kanıtlayacak nitelikte yazılı belge sunulmadığı gibi davalı akdî ilişkiyi de kabul etmemiştir. Taraflar arasında, yazılı delil başlangıcı mahiyetinde belge sunulmadığından ve davalı açıkça tanık dinlenmesine ... göstermediğinden, mevcut delillere göre akdî ilişki kanıtlanamamıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde, yemin deliline dayanmıştır.

Davacıya, karşı tarafa yemin yöneltme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi (HUMK. 337 vd. md.) gerekirken, yanlış değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 14.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17691, Karar No: 2011/12503, Tarih: 15.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/17691 E.  ,  2011/12503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Jandarma Kriminal raporuna göre suça konu bıçağın susta mandalı ve susta kilidinin sağlam olduğu ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen bıçaklardan olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine konusunda uzman olmayan bilirkişinin 19.10.2007 tarihli mütalaasına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi (BOZULMASINA), 15.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18046, Karar No: 2014/26595, Tarih: 08.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/18046 E.  ,  2014/26595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2012/1135-2014/342

Davacı, kurumun haksız yere tahsil ettiği 3.373.49 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının, aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden ve ödenen aylıkların faizi ile iadesini talep eden kurum işlemine binaen, davalı Kuruma ödediği 3.373,49 TL' nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının eski eşinden TMK.nun 166/3. fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak 06/07/2006 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı ve 07/09/2010 tarihinde ise yeninden evlendiği, eski eşin 18/12/2010 tarihinde öldüğü anlaşılmış olup, dosya içerisinde davacıya ait SGK şahsi sicil dosyasının bulunmadığı, yine Kurum işlemine dayanak kontrol memuru raporu ve eklerinin de dosya içerisinde yer almadığı tespit edilmiştir. Dosyadaki verilerden, davacının eski eşine karşı 01/12/2006 tarihinde nafaka alacağı için icra takibi başlattığı, takip sonucunda 880,60 TL'nin eski eşin maaşına konulan haciz neticesinde tahsil edilerek davacıya verildiği; yine davacının, eski eşine karşı açtığı nafaka arttırım davasının, 25/03/2008 tarihinde kısmen kabul edildiği tespit edilmiş olup, 08/07/2005 tarihli olay nedeni ile davacı hakkında açılan kamu davasında ise, davacının, eski eşinin kız arkadaşı olan ve yıllardır eski eşi ile yaşadığı belirtilen Hülya Taşkın'ı ölümle tehdit ettiği iddia edilmiş olup, mahkemesince, davacı hakkında beraat kararı verildiği belirlenmiştir.Davacı ve boşandığı eşi hakkında açılan ceza davasında yaptırılan 29/03/2012 tarihli kolluk araştırmasında, davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşamadıkları bildirilmiş; davacı ve boşandığı eşinin geçmişten bugüne adres hareketleri ve oy kullandıkları yerler dahil olmak üzere seçmen kayıtlarının alınmadığı, belirlenecek adresler itibari ile fiili birlikte yaşamın bulunup bulunmadığı hususunda kolluk araştırması ile davacı ile boşandığı eşinin kimlik bilgileri itibari ile ayrıntılı abonelik araştırması(abonelik sözleşmeleri temin edilerek) yapılmadığı, davacıya ait SGK şahsi sicil dosyası ve işlemin dayanağı olan kontrol memuru raporu ve eklerinin dosyaya sunulmadığı, çevre araştırması ile tanık belirlenmediği ve re'sen tanık dinlenmediği anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğininsorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye,anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden davacı ve boşandığı eşinin geçmişe yönelik adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, sabit telefon, cep telefonu, doğalgaz, internet, kablolu TV vb. aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, geçmişe yönelik seçmen bilgi kayıtlarının tamamı(oy kullanılan yerlere ilişkin kayıtlarda dahil olmak üzere Seçsis-seçmen bilgileri geri izleme eknanından temin edilen kayıtlar) getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı, yine davacı ve eski eşinin kredi kartı ve banka hesapları varsa, hesap açılış tarihi ve yerleşim yeri olarak beyan edilen adresler sorulmalı, boşanan eşlerin, geçmişten bugüne kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacıya ait SGK şahsi sicil dosyası ve işleme dayanak kontrol memuru raporunun dosyaya ibrazı istenmeli, kontrol memuru raporundaki verilere göre ve yapılacak çevre araştırması ile tanık(lar) tespit edilerek, re'sen dinlenmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10459, Karar No: 2018/8401, Tarih: 23.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/10459 E.  ,  2018/8401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 13.12.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu kazalıya bağlanan gelir ile yapılan tedavi masrafları ile ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21/1 maddesidir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Somut olayın incelenmesinde, sigortalının kurum müfettişine verdiği ifade tutanağına göre; "sigortalı, apartman görevlisi olarak çalışmakta olup sitedeki işinin H, I ve J bloklarının temizlik, servis, bahçe düzenlemesi ve çöplerin alınması olduğunu, kaza günü uzayan ağaç dallarını budamak amacıyla yöneticinin talimatı doğrultusunda J Blok önünde bulunan ağaca merdivenle çıktıktan sonra, ağacın diğer dallarına geçmek isterken dalın kırılması sonucu dengesini kaybederek 4-5 metre yükseklikten taş zemine düşerek kazalandığı" belirtilmiş; davalı işveren vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde ise iş kazasının vuku bulduğu ağacın belediyenin sorumluluk alanı içinde kaldığı, site yönetiminin işin yapılması hususunda talimatının olmadığı savunması ile site görevlileri ... ile... ...'ın yine kurum müfettişine verdiği ifade tutanağında "ağaç budama talimatının yönetici tarafından verildiğini" ancak devamla "o bölgedeki ağaçların budama işlerinin belediyeye ait olduğunu" belirtmiş olmaları karşısında olayın oluş şekli ile ilgili çelişki bulunduğu ancak Mahkemece davalının savunması dikkate alınmadan ve olayın aydınlatılması için keşif yapılmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Bu tür iş kazalarında kusurun belirlenmesinde; öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu belirlenmeli, belirlenen ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda; tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak bilirkişi raporu uyarınca saptanmalıdır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanunun 21., 4857 sayılı Kanunun 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi ile oluşa uygun kusur raporu alınması gerekir.

Mahkemece yapılması gereken iş, olayın oluş şeklinin net olarak belirlenmesi, sigortalının sitedeki görevinin ne olduğunun, apartman görevlisi olarak mı bahçıvan olarak mı çalıştırıldığının saptanarak görevinin ağaç bakımını da kapsayıp kapsamadığını, iş kazasına konu ağaç budama işi için işveren tarafından talimat verilip verilmediği, olayda sigortalının inisiyatifi ya da tercihinin söz konusu olup olmadığı, iş kazasının meydana geldiği ağacın belediyeye ait bir alanda mı yoksa site içinde mi bulunduğu ile budama işinin belediyeye mi siteye mi ait olduğunun gerektiğinde keşif de yapılmak suretiyle tespit edilmesi, tüm bu durumlar belirlendikten sonra yapılacak araştırma sonucuna göre, olay tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata uygun, soyut ifadelere dayanmayan, alanında uzman bilirkişilerden oluşan heyet raporu alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yanlış değerlendirme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15190, Karar No: 2015/14463, Tarih: 09.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/15190 E.  ,  2015/14463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-21/09/2005 tarihli yakalama ve el koyma tutanağına göre, dava konusu olayda icra edilen aramanın... Cumhuriyet Savcısı yazılı emri ile gerçekleştirildiğinin belirtilmesi karşısında, anılan yazılı arama emrinin aslı veya onaylı sureti dosya arasına alınmadan esas hakkında bir karar verilmesi,

2-Dava konusu nakil aracının kayden sahibi görünen kişi duruşmada dinlenilip aracın müsaderesi yönünden iyi niyetli üçüncü kişi durumunda olup olmadığı hususunda delillerin toplanıp değerlendirilmesinden sonra bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-4926 sayılı Kanun'un 34. maddesi uyarınca, 21/10/2005 günü sanığa önödeme önerisi tebliğ edildikten sonra anılan kanun maddesindeki 30 günlük yasal süre beklenmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Dosya kapsamında bilirkişinin bildirdiği cif değere göre hesaplanan kaçak eşyaya mahsus tespit varakası yer aldığı halde, 5271 sayılı CMK'nın 231. Maddesinin uygulanmasına objektif koşullar yönünden engel hali olmayan sanığın 29/05/2012 tarihli celseye katılarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul ettiğini ve gümrük vergileri olan zararı öğrenmesi halinde ödemek istediğini beyan ettiği dikkate alınarak mahkemece gümrük idaresinden yeniden kaçak eşyaya mahsus tespit varakası talep ederek vergiler miktarının ne kadar olduğunun sorulduğu, verilen cevapta ise daha önceki kamu zararı miktarından daha fazla bir miktar bildirildiğinin anlaşılması karşısında;

Kaçakçılık suçlarında, yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen ... vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu gözetilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşulları arasında sayılan ve 5271 sayılı CMK'nın 231/6-(b) bendinde düzenlenen sübjektif şarta ilişkin olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmadığı gibi, bilirkişinin bildirdiği cif değere göre hesaplanan ve dava konusu eşyanın “ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler” toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde 5271 sayılı CMK'nın 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, “... bildirdiği yazıya dayanarak vergiler miktarının ödenmediğinden” bahisle yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/04/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.