muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1016, Karar No: 2021/8294, Tarih: 15.06.2021

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Manisa ili Soma ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda Soma maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Bunlar yanında 6100 sayılı HMK’nın 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir.

Ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun hükmün bozulması başlıklı 8. maddesi "Bir hükmün bozulmasını mütaakıp verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, mütaakıp hükme ait harçdan mahsup olunur." hükmünü içermektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre kararda sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, davalı ...’nün ünvanının gerekçeli karar başlığında eksik gösterilmesi, bunun yanında karar ve ilam harcı hesaplanırken davalı ...’nün aşamalarda yatırdığı bakiye karar harcının 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 8. maddesi hükmüne aykırı olacak şekilde dikkate alınmaması doğru olmamıştır.

Ne var ki bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Soma İş Mahkemesi’nin 2019/1201 Esas, 2020/735 Karar sayılı kararının

A.Gerekçeli karar başlığında yeralan "1-Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu" rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine geçmek üzere "1-..." rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Soma İş Mahkemesi’nin 2019/1201 Esas, 2020/735 Karar sayılı kararının

A.Gerekçeli karar başlığında yeralan "1-Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu" rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine geçmek üzere "1-..." rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

B.Hüküm fıkrasının karar ve ilam harcına ilişkin 4 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere "4-Dava açılması sırasında harç alınmaması nedeniyle 25,20-TL başvuru harcı ile hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan ve alınması gerekli 20.793,23-TL harçtan 522,21-TL ıslah harcı ile davalı ... tarafından yatırılan 24.213,71 TL bakiye karar harcının mahsubu ile yeniden harç alınmasına yer olmadığına, fazla alınan 3.942,69 TL harcın davalı ...’ne iadesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...’ne iadesine, 15.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1956, Karar No: 2016/3023, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1956 E.  ,  2016/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/1944 esas, 2015/278 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 29/05/2015 tarihli ve 2015/496-340 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/06/2015 tarihli ve 2015/487 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 05/01/2016 gün ve 94660652-105-34-13667-2015-161/405 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 05/06/2015 tarihli ve 2015/487 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/229, Karar No: 2018/10869, Tarih: 25.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/229 E.  ,  2018/10869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1. TCK'nın 53. maddesinde belirtilen güvenlik tedbirlerinin "hapis cezasına" mahkumiyetin kanuni sonucu olduğu ve sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiği halde, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması,

2. Gerekçeli karar başlığında suç isminin yanlış gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11475, Karar No: 2015/18708, Tarih: 24.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11475 E.  ,  2015/18708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2015/13-2015/179

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2012 yılında boşandıklarını, boşanma neticesinde 2008 doğumlu müşterek çocuk Mustafa'nın velayetinin davacıya verildiğini, boşanma sonrası 2013 yılında açılan iştirak nafakası davası ile müşterek çocuk lehine aylık 200 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen süre, çocuğun yaşı, okula başlayıp ilkokul 1.sınıfta eğitim görmesi gibi nedenlerle hükmedilen nafakanın yetersiz kaldığını belirterek, müşterek çocuk için 200 TL olarak belirlenen iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 400 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; müşterek çocuğun ihtiyaçları ile ilgilendiğini, nafakaya hükmedildiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında çocuğun ihtiyaçlarında önemli bir artış olmadığı gibi kendisinin ekonomik durumunda da iyileşme olmadığını, davacının ise bir fabrikada işçi olarak çalışıp kendisinden daha fazla gelir elde ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, müşterek çocuk için hükmedilen aylık 200 TL'lik iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 25 TL artışla aylık 225 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1. maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun giderleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nın 331.maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda mahkemece iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

TMK.'nın 331.maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda mahkemece iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; müşterek çocuk Mustafa'nın 2008 doğumlu olup, ilkokul 1.sınıfta eğitim gördüğü, davacının bir fabrikada işçi olarak çalışıp, aylık asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiği, aylık 320 TL kira ödemesi olduğu, menkul ya da gayrımenkulü bulunmadığı; davalının ise bir şirkette işçi olarak çalıştığı, asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiği, babasına ait evde oturup kira ödemediği, üzerine kayıtlı bir motosikleti bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaçları, iştirak nafakasına hükmedilen tarih ile bu davanın açıldığı tarih arasındaki süre nazara alındığında mahkemece takdir edilen iştirak nafakası azdır. O halde, davalı babanın tespit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31193, Karar No: 2016/11502, Tarih: 06.12.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/31193 E.  ,  2016/11502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- ... mahallesi, ... ... caddesi, ... Camii civarında bandrolsüz sigara satışı yapıldığının ihbarı üzerine İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince başlatılan soruşturma kapsamında ihbarın yapıldığı yere gidilmiş, sigara ve tütün tezagahının başında sanık ... yakalanmış, görünür vaziyette kutu içerisinde 9 paket 2005 marka, 47 paket Prestige marka, 5 paket Ashima marka, 1 paket Montana marka, 2 paket Vinson marka, 1 paket White Stora marka, 1 paket Kings Brova marka, 2 paket Pine marka, 11 paket Vigor marka, 22 paket United marka, 4 paket Marble marka, 4 paket Brillant marka, 19 paket J8J marka, 5 paket J8J light marka,10 paket Victory marka toplam 143 paket kaçak sigara ele geçirilmiş, sanığın kollukta ve Mahkemedeki savunmasında çakmak tezgahının olduğunu, sigaraların kendisine ait olduğunu ve içmek amacıyla bulundurduğunu beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak bir biçimde ortaya çıkarılması için tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenerek, söz konusu tezgahın çakmak tezgahı olup olmadığı, sigaraların satışa arz edilip edilmediği hususu ile ilgili bilgi ve görgüleri sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53.maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33545, Karar No: 2020/4806, Tarih: 11.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/33545 E.  ,  2020/4806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait işyerinde çekici şoförü olarak çalıştığı sırada müvekkilinin maliki olduğu... plaka sayılı çekici ile kaza yaparak aracın zarar görmesine sebep olduğunu, müvekkilinin 26.408,00 TL ödeyerek aracı tamir ettirdiğini, tamir işleminin 3 ay sürdüğünü, bu sürede müvekkilinin 10.000,00 TL gelir kaybına uğradığını ileri sürerek araç hasar bedeli ve uğradığı gelir kaybının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işçi, davacıya ait işyerinde çekici şoförü olarak çalıştığı sırada söz konusu kazanın meydana geldiğini, davacıya ait işyerinde toplam 4 adet çekici bulunduğunu, tamir süresinin ne kadar olduğunu bilmediğini, olayda herhangi bir kusurunun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, davalı ...'ın davacıya ait işyerinde çekici şoförü olarak çalıştığı dönemde idaresindeki... plaka sayılı çok amaçlı kurtarıcı vasıtası ile seyrettiği sırada Mersin Gediği mevkinde vasıtanın direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağ tarafından takla atması sonucunda vasıtanın hasarlanması şeklinde dava konusu kazanın meydana geldiği, dosyada bulunan trafik kaza raporu ve krokiler, trafik kazası ile ilgili Alaşehir C.Başsavcılığı'nın kovuşturmaya yer olmadığına dair 2015/312 soruşturma sayılı takipsizlik evrakı incelenerek düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporunda, davalı sürücünün dikkatsiz bir şekilde seyri sırasında, hızını yeterince azaltmaması nedeni ile direksiyon hakimiyetini kaybederek vasıtanın yolun sağ tarafından yol dışı kalması şeklinde dava konusu kazanın meydana geldiği, bu nedenle meydana gelen kazada davalı sürücünün tam kusurlu olduğu, davacı tarafın... plaka sayılı 1982 model Fatih marka kamyonda meydana gelen hasarın durumu ve miktarının dosya arasında bulunan, hasarın yapımı sonucu verilen faturalarda açıklandığı, hasarlı parçalar ve işçilik tutarı olmak üzere toplam hasar tutarının 25.582,37 TL olduğu, hasar gören aracın modeli, uğradığı hasar durumu, hasar ile ilgili yapılan tamirat işlemi, suç tarihi dikkate alındığında hasarlı parçalar üzerinden kıymet kazanma tenzili ve hurda değeri olan 7.582,37 TL düşüldüğünde hasar tutarının 18.000,00 TL olduğu, hasar durumu ve hasar ile ilgili yapılacak olan işlem dikkate alındığında aracın tamir süresinin 90 gün olduğu, Salihli Vergi Dairesi Müdürlüğünden gelen yazıya göre, vergi mükellefi olan davacı ...'ın 2014 yılına ait beyan etmiş olduğu gelir vergisi matrahının 30.000,00 TL olduğunun bildirildiği, buna göre kazanç kaybının yıllık 30.000,00 TL tutarındaki gelir dikkate alınarak 2014 yılına ilişkin yıllık gelir matrahı üzerinden hesaplandığı, araç hasar bedeli ile gelir kaybının kısmen kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Ancak hem kaza tespit tutanağı, hem uzlaşma, hem de ifade tutanakları nedeni ile olayın 16.01.2015 tarihinde meydana geldiği sabittir. Bu nedenle gelir tespiti bakımından davacının 2014 yılına ait yıllık geliri sorularak hesaplama yapılması, yine hükümde faiz başlangıç tarihinin de 16.01.2014 olarak kabul edilmesi hatalıdır.

Mahkemece, 2015 yılına ait yıllık gelir üzerinden gelir kaybı hesaplandığında miktarın yüksek çıkması halinde, kararı davacının temyiz etmemiş olduğu dikkate alınarak ve davalı lehine usuli kazanılmış hak gözetilerek bir karar verilmeli, ancak faiz başlangıcı 16.01.2015 tarihi kabul edilmelidir. Bu hususlar dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalıdır.

Mahkemece, 2015 yılına ait yıllık gelir üzerinden gelir kaybı hesaplandığında miktarın yüksek çıkması halinde, kararı davacının temyiz etmemiş olduğu dikkate alınarak ve davalı lehine usuli kazanılmış hak gözetilerek bir karar verilmeli, ancak faiz başlangıcı 16.01.2015 tarihi kabul edilmelidir. Bu hususlar dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.