muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/40663, Karar No: 2017/3412, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40663 E.  ,  2017/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3439, Karar No: 2012/20581, Tarih: 14.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3439 E.  ,  2012/20581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12942, Karar No: 2016/1602, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12942 E.  ,  2016/1602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma, korku, kaygı ve panik yaratabilecek tarzda ateş etme, toplantı ve gösteri yürüyüşlere silahla katılma, mala zarar verme ve terör örgütü propagandası yapmak suçlarından suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2015 tarihli ve 2014/570 esas, 2015/212 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 08/06/2015 tarihli ve 2015/450-310 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/620 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10560-2015-21807/69091 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/620 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23243, Karar No: 2011/4128, Tarih: 22.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23243 E.  ,  2011/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu icra müdürlüğüne itirazında borca ve tüm eklentilerine karşı çıkmış olup, alacaklı vekili icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını talep etmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Takip dayanağı belge, “... ayakkabı mağazası karşılığı 25.000.TL. borcumu yukarıda adresi yazılı olan dükkan ve ayakkabılara haciz konmaması şartı ile üzerime kayıtlı menkul ve gayrımenkullerim üzerinden tahsil edilmesini kabul eylerim...” şeklinde beyanlar içermekte olup kayıtsız şartsız  borç ikrarı taşımaktadır. İmzası borçlu tarafından da inkar edilmediğine göre, İİK.nun 68/1. maddesi anlamında bir belge haline gelmiştir. O halde, borçlu, borçlu bulunmadığını aynı kuvvetteki belge ile ispatlamalıdır. Ancak, somut olayda borçlu geçerli bir ödeme belgesi sunamadığından, mahkemece talebin kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, alacaklı tarafından dayanılan 11.01.2010 tarihli belgedeki borç ikrarının kayıtsız şartsız olmadığı, şarta bağlı olduğu, bu nedenle İİK.nun 68/1. maddesinde sayılı belgelerden olmadığından bahisle istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4230, Karar No: 2019/550, Tarih: 23.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4230 E.  ,  2019/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Antalya 27.Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 tarihli ve 2016/681 esas, 2017/340 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/04/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 10/02/2016 tarihli, 2016/8697 soruşturma ve 2016/189 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 18/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği,

2-Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kararın gereğinin ifası için 15/03/2016 tarihinde Burdur Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, infazın devamı sırasında şüphelinin adres değişikliği nedeniyle dosyanın Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği,

2-Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kararın gereğinin ifası için 15/03/2016 tarihinde Burdur Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, infazın devamı sırasında şüphelinin adres değişikliği nedeniyle dosyanın Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği,

3-Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün 27/04/2016 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 05/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin tebliğden önce 28/04/2016 tarihinde müdürlüğe başvurduğu,aynı tarihte müdürlükte bilgilendirme formu elden tebliğ edilerek hastaneye sevkedildiği, Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 03/06/2016 tarihli yazısında; yapılan tahliller sonrasında tedavisine gerek olmadığı, tedbirin infazının müdürlükçe sürdürülmesinin uygun olduğunun bildirildiği, müdürlükçe denetim planı hazırlandığı, şüphelinin 09/06/2016, 24/06/2016 ve 12/07/2016 tarihli bireysel görüşmelerine katıldığı, ancak 24/08/2016 tarihli grup seminer çalışmasına katılmadığı, mazeret bildirdiği, mazeretinin kabul edilerek herhangi bir yükümlülük ihlali işlemi yapılmadığı, 07/09/2016 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine ve grup seminer çalışmasına katılmadığı, 20/09/2016 tarihli uyarı yazısı ile uyarıldığı, uyarı yazısının 27/09/2016 tarihinde müdürlükte elden tebliğ edildiği, uyarıdan sonra 21/09/2016 ve 05/10/2016 tarihli grup/seminer çalışmalarına katılmadığı, 05/10/2016 tarihinde mazeret bildirdiği, belgelendirilebilir geçerli bir mazeret sunmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına 07/10/2016 tarihinde karar verildiği, komisyonun kapatma kararının 23/11/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, müdürlüğün 11/10/2016 tarihli yazısı ile evrakın kapatılarak savcılığa gönderildiği,

4-Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak, 13/10/2016 tarihli, 2016/8697 soruşturma, 2016/19303 esas ve 2016/16742 sayılı iddianame ile;sanığın TCK’nın 191/1,53 ve 54.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

5-Kanun yararına bozma istemine konu Antalya 27.Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 tarihli 2016/681 esas ve 2017/340 sayılı kararı ile; “… yargılama şartı oluşmadığından CMK’ nın 223(8)2. cümle maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına” karar verildiği, kararın 28/09/2017 tarihinde kanun yoluna gidilmeksizin kesinleşti,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

5-Kanun yararına bozma istemine konu Antalya 27.Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 tarihli 2016/681 esas ve 2017/340 sayılı kararı ile; “… yargılama şartı oluşmadığından CMK’ nın 223(8)2. cümle maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına” karar verildiği, kararın 28/09/2017 tarihinde kanun yoluna gidilmeksizin kesinleşti,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süreyle ertelenmesine, erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/02/2016 tarihli ve 2016/8697 soruşturma, 2016/189 sayılı kararı müteakip, denetimli serbestlik müdürlüğünce ihtara rağmen yükümlülük ihlalinde ısrar edildiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, açılan kamu davası sonucunda, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durdurulmasına dair Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 tarihli ve 2016/681 esas, 2017/340 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 kararıyla, sanığın denetimli serbestlik tedbiri kapsamında yükümlülüğünü bir kere ihlal etmesi neticesi uyarılmasından sonra ikinci ve üçüncü kez yükümlülük ihlali yapması üzerine sanık hakkında yükümlülüklerini ihlalde ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerekeceğinden bahisle davanın durmasına karar verilmiş ise de, şüpheli hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/02/2016 tarihli ve 2016/8697 soruşturma, 2016/189 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açılabilmesi için şüphelinin erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi gerektiği,

Somut olayda, 31/03/2016 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların hükümlüye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, hükümlünün 24/08/2016, 07/09/2016, 21/09/2016 ve 05/10/2016 tarihlerindeki seminer çalışmasına ve vaka sorumlusu ile olan görüşmelerine katılmayarak denetim planına uymadığından bahisle 08/09/2016 ve 20/09/2016 tarihlerinde uyarılmasına rağmen, hükümlünün belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın 05/10/2016 tarihindeki grup çalışmasına katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, böylece hükümlünün denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlal ettiği ve bu halin ısrar niteliğinde olduğu anlaşılmakla, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” Denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 tarihli ve 2016/681 esas, 2017/340 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 10/02/2016 tarihli, 2016/8697 soruşturma ve 2016/189 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açılabilmesi için, TCK’nın 191.maddesinin 4.fıkrasında yer alan; “Kişinin erteleme süresi zarfında:

a)Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b)Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,kabul etmesi veya bulundurması,

c)Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, halinde hakkında kamu davası açılır” hükmü uyarınca maddede sayılan koşullardan birinin gerçekleşmesi gerekir. İncelenen dosyada; 28/04/2016 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik

kararının infazında uyulması gereken kuralların hükümlüye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, hükümlünün 07/09/2016 tarihindeki seminer çalışmasına ve vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmayarak denetim planına uymadığı, 20/09/2016 tarihinde uyarılmasına ve uyarı yazısının 27/09/2016 tarihinde müdürlükte elden tebliğ edilmesine karşın, hükümlünün 05/10/2016 tarihli grup/seminer çalışmalarına katılmadığı, ancak 05/10/2016 tarihinde saat 10.20 de müdürlüğe verdiği dilekçesinde;yol parası olmadığını,müdürlüğe yürüyerek gelmesi nedeniyle grup/seminer çalışmasına yarım saat geciktiğini belirterek mazeret bildirdiği dikkate alındığında yükümlülük ihlalinde ısrar iradesinden ve geçerli bir mazereti bulunan hükümlünün denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğünü ikinci kez ihlal ettiğinden sözedilemeyeceği, bu nedenle ısrar koşulunun oluşmadığı anlaşıldığından, durma kararı kanuna uygun olup kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

D)Karar: Yukarıda açıklanan nedenlere göre;

D)Karar: Yukarıda açıklanan nedenlere göre;

Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 tarihli ve 2016/681 esas, 2017/340 sayılı kararına yönelik, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin CMK'nın 309. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

23/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18416, Karar No: 2013/26796, Tarih: 26.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/18416 E.  ,  2013/26796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35, 62/1 ve 52 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Bozyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2009 tarihli ve 2009/102-350 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 19.04.2013 tarih ve 2013/6298-25737 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.05.2013 tarih ve 2013/145104 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik gerçekleştirdikleri kasten yaralamaya teşebbüs suçuna ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 86/2 maddesi gereğince belirlenen 120 ... adli para cezasının aynı Kanun'un 35. maddesi gereğince 3/4 oranında indirilmesi sonucunda 30 ... adli para cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sonucunda 25 ... adli para cezasına, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince hapis cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası hesabıyla 500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmolunması gerekirken, yazılı şekilde 2.000,00 Türk lirasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bozyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2009 tarih ve 2009/102 esas, 2009/350 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanıkların ...'a yönelik eylemleri nedeniyle haklarında 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 35 ve 62.maddeleri gereğince hükmolunan 25'er ... adli para cezalarının aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından hesaplanmak suretiyle 500 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.