muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15110, Karar No: 2011/5922, Tarih: 14.04.2011

... Büyükşehir Belediyesi’ne bağlı olarak 2560 sayılı Kanun hükümlerine göre kurulan davalı...Genel Müdürlüğünce yayımlanan “İçme Suyu Havzaları Koruma Yönetmeliği” ile ”Atık suların Kanalizasyona Deşarj Yönetmeliği”nde atık su kaynakları tanımlanarak ilke ve yasaklar saptanmış, evsel ve endüstriyel atık su kaynaklarının kanalizasyon şebekesine veya alıcı ortama deşarj koşulları ve yine kanalizasyon şebekesinin bulunmadığı yerlerdeki atık su kaynaklarının uyacakları esaslar, yönetmeliğe aykırı davranış halinde yapılacak ... ve işlemler kapsamlı biçimde açıklanmış, ayrıca yayımlanan “Tarifeler Yönetmeliği”nin 5.maddesinde abone tanımı ve türleri açıklanmış, 14.maddesinde herhangi bir işleme tabi tutulmamış (ham su) su kullanılması 2010/15110 2011/5922

Durumunda yine Tarifece belirlenecek esaslar dahilinde ücretlendirileceği belirlenmiş, 16.maddesinde su ve kanalizasyon hizmetlerinden yararlanan her abonenin tükettiği su kadar suyu kirleteceğinden, bunların nihai bertarafı ve uzaklaştırılması için KSUB (Kullanılmış Suları Uzaklaştırma Bedeli) ödemekle yükümlü oldukları, 18.2 maddesinde de kanalizasyon hizmetlerinden yararlanmamasına rağmen; su kullanan ve atık sularını doğrudan veya dolaylı olarak kanala, alıcı ortamlara deşarj edenlerden kullanılmış suları uzaklaştırma bedeli alınacağı öngörülmüştür.

Uyuşmazlık kanalizasyon tesisi bulunmayan dava konusu yerde ADASU'nun atık su bedeli (KSUB) alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır. Davacı şirket, davalı idare ile atık su abone sözleşmesi imzalamıştır. Davalı idare, tesis amacını gerçekleştirmek için halkın mahalli ve müşterek ihtiyaçlarını görmek üzere kurulan mahalli bir kamu tüzel kişiliğidir. Müstakil bütçeli kamu idareleri organları vasıtasıyla iradelerini açıklarlar. Davalı idarenin, davacı ile sözleşme yapması yasadan doğan bir yetki kullanımıdır. Diğer taraftan 1961 ve 1982 tarihli Anayasalarımızın 8, 115 ve 124. maddelerinde kamu tüzel kişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla yönetmelikler çıkarabileceği belirtilmiştir. Nitekim Anayasa Mahkemesi 7.6.1973 gün ve 12/24, Danıştay Daireler Kurulu 5.4.1974 gün 358/437, 16.6.1978 gün 494/397 sayılı kararlarında da, idarenin tüzük ve yönetmelik çıkarması yetkisi dışında genel nitelikte hukuki tasarruflarda bulunabileceği açıkça ifade edilmiştir. O halde ADASU'nun atık sular için tarife yapması ve bu tarifeler uyarınca ücret alması tamamen Anayasa ve kuruluş yasasının verdiği bir yetkiden kaynaklanmaktadır. Nitekim, Hukuk Genel Kurulu’nun 2003/13-13-142 sayılı ve 5.3.2003 tarihli kararında, 1997/19-526-754 sayılı ve 1.10.1997 tarihli kararında, 1996/13-346-699 sayılı ve 16.10.1996 tarihli kararında da belirtildiği gibi, atık su bedeli, bir hizmet karşılığı olabileceği gibi, şehrin içme, kullanma ve endüstri suyu ihtiyaçlarının, yer altı ve yer üstü kaynaklardan sağlanması, ihtiyaç sahiplerine dağıtılması, kullanılmış sular ile bunların uzaklaştırılması, bölge içindeki su kaynaklarının, deniz, göl, akarsu ve yer altı sularının kullanılmış sularla kirlenmesini önlemek için yeni tesisler kurmak, kurulu olanların bakım ve işletilmesini sağlamak amacıyla bu hizmetlerin görülmesini temin zımnında özel hukuk hükümlerinden doğan ve sözleşme ilişkisine dayanılarak alınan bir bedeldir.

Bu açıklamaların ışığında somut olaya baktığımızda; davacının tesisinde kullanılan suyun dört adet su sondaj kuyusundan temin edildiği, tesis içerisinde su arıtma ünitesinin bulunduğu, su tanklarında depolanan suyun soğutma amaçlı kullanıldığı, atık suların atık su toplama havuzunda toplanarak arıtıldıktan sonra, alt yapısı davacı şirkete ait isale hattı ile 3 km uzaklıktaki Çark Deresine deşarj edildiği, bu deşarj noktasının Çark Deresi üzerinde bulunan...arıtma tesisinin mansab tarafında kaldığı anlaşılmaktadır. Her abonenin kullandığı su kadar atık su ürettiği kuşkusuzdur. ADASU, bu atık suları kanalizasyon vasıtasıyla veya toplanma çukurlarına boşaltmak suretiyle zararsız bir hale 2010/15110 2011/5922

Getirecektir. Olanaklarının yetersiz kaldığı ve hizmeti bizzat yerine getiremediği durumlarda, bu ... için uygun teknik donanıma sahip gerçek veya tüzel kişilere ruhsatname verilmek suretiyle hizmetin kısmen bunlara gördürülmesi, yasadan kaynaklanan hak ve yetki tekelinin ortadan kalktığı anlamına gelmez. Öte yandan, idarenin hizmeti hiç yerine getirmemesi, idare hukukunun "hizmet kusuru" kavramı çerçevesinde sorumluluğun doğmasına yol açabilirse de, bu durum herhangi bir şekilde su kullanan ve bu nedenle de zorunlu olarak atık su üreten abonelerin izin almaksızın gelişigüzel atık su boşaltmalarına ve hizmetin yerine getirilmediği gerekçesine dayanarak, atık su bedeli ödemekten kaçınmalarına hak vermez. Bu nedenle, atık suyunu deniz, göl, akarsu, yer altı suyu gibi, davalının temiz tutması ve kirlenmesinin önlenmesi ile görevli olduğu alanlara, alıcı ortamlara deşarj eden davacı şirket, yukarıda açıklanan kural gereği atık su bedeli ödemekle yükümlüdür. O halde, mahkemece yukarıda açıklanan yasa ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak, fatura dönem tarihlerine göre işyerinin kapasitesi ve takılı su saati ile taşınan su miktarları uzman bilirkişilerce tespit ettirilerek, davacı şirketin atık su borcu bulunup bulunmadığı saptanıp, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, davalı ADASU’nun herhangi bir hizmetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.4.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı DSİ’den aldığı izin ve yetkiye istinaden taşınmazı üzerinden kuyu suyu elde ederek elektrik üretim işinde soğutma suyu olarak kullandığını, bilahare arıtarak dereye dejarj ettiğini, davalının hiçbir hizmet vermediği halde re’sen abonelik tesis ederek KSUB tahakkuk ettirdiğini ileri sürerek, aboneliğin iptaline, KSUB’tan borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

2010/15110 2011/5922

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2010/15110 2011/5922

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, re’sen yapılan sözleşmenin iptali ve menfi tespite ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık kullanılmış suyun uzaklaştırılması hususunda hiçbir hizmet verilmediği durumda kullanılmış suları uzaklaştırma bedeli (KSUB) adı altında bir ücret istenip istenemeyeceğine ilişkindir. Anayasa Mahkemesi’nin 31.3.1987 tarih ve 1986/20 esas-1987/9 karar sayılı kararı karşısında, özel mülkiyete konu yerlerden kişilerin kuyu suyu elde etmeleri nedeniyle belediyelerin su bedeli alamayacağı ve yine anayasa Mahkemesi’nin 8.5.1991 tarih ve 1990/18 esas, 1991/4 karar sayılı kararı karşısında belediyelerin KSUB adı altında hizmet bedeli alabileceklerinin kabulü gerekir. Ne var ki, KSUB talep edilebilmesi için belediyelerin mutlaka bu hususta hizmet verdiklerinin kabulü zorunludur. Belediyelerin bu hususta tek taraflı çıkaracakları yönetmelik veya tarife ile de böyle bir gelir kalemi yaratmaları mümkün değildir. Bir başka değişle kanuna aykırı yönetmelik ve tarife yapılamaz.

Nitekim ... Büyükşehir Belediye Meclisinin 14.3.2008 tarihli kararı ile atıksu tarifesi (Md 34) değiştirilmiş, tamamen arıtılan sudan atık su bedeli alınmayacağı kabul edilmiştir. Somut olayda, davacının özel mülkiyetinden elde ettiği suyu soğutma işleminde kullandıktan sonra standartlara uygun bir şekilde arıttığı ve kendi imkanları ile doğal yapıdaki dereye deşarj ettiği, davalı belediyenin hiçbir hizmet vermediği dosya kapsamı ile sabit olmuştur. Kaldı ki, tarafları aynı olan ve sadece dönemleri farklı olan davalarda Yüksek 7.Hukuk Dairesi de KSUB istenebilmesinin hizmet verme önkoşuluna bağlı olduğunu benimsemiştir. (2009/2035 esas-2009/2999 karar) Hukuk güvenliği bakımından da birlikteliğin sağlanması zorunludur. Bu itibarla yerel mahkeme kararının onanmasına görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/6899, Karar No: 2018/11238, Tarih: 27.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/6899 E.  ,  2018/11238 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile ... Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 23/03/2016 günlü ve 2015/366 E. - 2016/155 K. sayılı hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosya kapsamında ödeme emrine konu edilen idari para cezasının idari aşamada kesinleşmesine ilişkin belgelerin dosya kapsamında bulunmadığı görülmekle; Kurum tarafından çıkarılan idari para cezaları için, Kurum komisyonuna yapılan itirazın reddedilmesi üzerine; idari para cezalarının iptali için idari yargıda dava açılabilir. Kurum komisyonuna itiraz edilmeyen veya yapılan itiraz reddedilip de idari yargıda açılacak dava ile iptali istenilmeyen, veyahut idare mahkemesinde açılan ve reddine karar verilen davanın kesinleşmesi durumunda, artık idari para cezaları kesinleşmiş ve idari aşama böylece tamamlanmış olur.

İdari para cezalarının iptali, komisyona yapılan itirazın reddi kararının tebliğinden itibaren 30 gün içinde idari yargıda; idari aşamada kesinleşen veya henüz  kesinleşmemiş olan idari para cezalarının tahsili için 6183 sayılı Yasaya göre düzenlenen ödeme emirlerinin iptali ise ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük  sürede  adli  yargıda  (iş mahkemesinde) açılacak dava ile istenebilecektir. Bu kapmsanda dava konusu ödme emrine konu idari para cezalarının idari aşamada kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması ve kurumda belgelerin getirtilmesi

2-Dosya kapsamında dava konusu ödeme emrinin davacıya tebliğine ilişkin tebliğ evrakının bulunmadığı görülmekle kurumdan tebliğene ilişkin belgelerin temini,

3-Davacının ... Çiftçi Malları Koruma Kurulunda yönetim kurulu üyesi olup olmadığına ilişkin karar defterlerinin ... İş Mahkemesi'nin 2015/515 Esas - 2016/45 Karar nolu dosya içinde olduğu anlaşılmakla bu dosya örneğinin dosya içine alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere mahalline geri çevrilmesine karar verildiği, 1ve 2 nolu geri çevrime gereklerinin yerine getirilmediği, 3 nolu geri çevrime gereği ise anılan dosyanın uyapta kayıtlı evrak çıktıları alınarak gönderildiğ, bu çıkatılar da ise davacının ... Çiftçi Malları Koruma Kurulunda yönetim kurulu üyesi olup olmadığına ilişkin karar defterlerinin bulunmadığı görülmekle dairemiizn 22.11.2018 tarihli geri çevirme gereklerinin tam ve eksiksiz olarak mükerrer geri çevirmeye mahal vermeyecek şekilde yerine getirildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1361, Karar No: 2019/3845, Tarih: 16.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/1361 E.  ,  2019/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, Kurumca düzenlenen borç tahakkuk bildirimlerinin iptaline, emekli aylığı almasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/...fıkrası uyarınca davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurumun 19/01/2015 tarih ve 901955 sayılı 11.702,48 TL yersiz ödeme içerikli işleminin ve 19/01/2015 tarih ve 901555 sayılı 160,80 TL yersiz ... gideri içerikli işleminin ayrı ayrı iptaline, babasından kalan emekli maaşından faydalanmasına yönelik başvurusunun kabulüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... Sigortalar ve Genel ... Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce ... ... kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "... ... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; 1974 doğumlu davacının 01/11/2007 tarihinde eşi ...’dan boşandığı, bu evlilikten müşterek 5 çocukları olduğu, 29/1/2007 tarihinde vefat eden babasından dolayı 01/08/2009 tarihinden itibaren yetim aylığı aldığı, Kurum denetmen raporuyla davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığının tespit edildiği, bu rapora göre 01/08/2009-10/10/2014 arası davacıya yersiz ödenen aylıklar ve ... giderinin borç çıkarıldığı, Mahkemenin “Davanın Kabulüne” dair ilk kararının Dairemizce araştırmaya yönelik bozulduğu, Nüfus Müdürlüğü kayıtlarında, davacının ... merkezde bir çok adres beyan ettiği, eşinin işe 2006’dan beri adresinin .... köyü olduğu, 19.09.2014 tarihli Denetmen Raporunda; davacının üvey annesi...’in ihbarıyla denetime karar verildiği, eşinin ikamet adresi olan ... köyünde birçok köy sakininin ...’ın köyde ikamet etmediğini 4-5 yıldır ailesiyle ...’a taşındığını beyan ettiği, köy muhtarı ...’ın “2000 yılından beri ... Köyü muhtarı olduğunu, davacıyı ve eşi ...’i tanıdığını,köyde ikamet etmekteyken 2006 yılından bu yana köyden ailesiyle beraber ...a taşındığını 3-4 yıldır eşi ve çocuklarıyla .... mahallesinde yaşadığını” söylediği, ancak Mahkemede ifadesini değiştirdiği, davacının beyan ettiği mernis adreslerindeki kişiler ve ev sahipleriyle görüşüldüğü, çoğu adreste tanınmadığı, ev sahibinin “evi ... ve eşine kiraya verdiğini” beyan ettiği, denetmen tarafından davacının “... Mah 2720 Sok No:4/2 ...” adresinde ikamet etmesine rağmen beyan etmeyip başka adresler göstermesi ve tanık beyanları nedeniyle birlikte yaşadıkları sonucuna varıldığı, anlaşılmıştır.

Somut olayda; denetim raporunun içeriği, muhtarın denetmene verdiği açık, ayrıntılı ve yazılı beyanını Mahkemede nedensiz değiştirmesinin kabul edilemeyeceği, diğer tutanak tanıklarının özellikle ev sahiplerinin ilk ifadelerini teyit eder beyanları, beyan edilen mernis adreslerinin gerçek olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin, boşandıkları süreçte de birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35213, Karar No: 2017/6933, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35213 E.  ,  2017/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16948, Karar No: 2012/22951, Tarih: 28.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16948 E.  ,  2012/22951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40'ar TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75'er TL harcın temyiz edenlerden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11625, Karar No: 2022/4830, Tarih: 17.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11625 E.  ,  2022/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddi ile HMK'nın 355. Maddesi gereğince re'sen 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Esenyurt İlçesi, Esenyurt Mahallesi, 321 ada, 26 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile resen HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın ada ve parsel bilgileri ile irtifak alanının hüküm fıkrasında hatalı gösterilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin 2021/192 E. - 2021/1078 K. sayılı ilamının 1 numaralı bendinin çıkartılmasına, yerine (Davanın kabulü ile, dava konusu İstanbul İli, Esenyurt İlçesi, Esenyurt Mahallesi, İncirliktepe Mevkii, 321 ada, 26 parsel sayılı taşınmaza, davalı idare tarafından enerji nakil hattı tesisi suretiyle fiilen el atıldığından kadastro teknisyeni bilirkişisi Mustafa Yılmaz tarafından hazırlanan bilirkişi raporuna ekli krokide gösterilen 146.70 m² ve 81.25 m²'lik kısımlarda, davacının (½) payı oranında davalı ... (Türkiye Elektrik İletim Aş.) adına daimi irtifak hakkı tesisi ile, davalı ... adına tapuya tesciline, bilirkişi tarafından hazırlanan krokinin rapora eklenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.