muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9766, Karar No: 2020/3879, Tarih: 02.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/9766 E.  ,  2020/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında 2008 takvim yılı sahte fatura kullanma suçundan:Mahkumiyet

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008 takvim yılı sahte fatura kullanma suçundan: Beraat

1- Sanıklar ... ve ... hakkında 2008 takvim yılı sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...‘ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mükellef olup, fatura tarihinden önce resen terk ettirilen, hiç mükellef olmayan veya fatura tarihinden önce faaliyetini sonlandıran firma ve kişilere ait sahte faturaların sanıklar tarafından kullanılması hususu dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki 1 nolu bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, aynı takvim yılı içinde, farklı beyanname dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında "2008" şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin, suça konu faturaların 2008 takvim yılı kurumlar vergisi beyannamesinde kullanılması dikkate alınarak 26.04.2009 şeklinde mahallinde düzeltilmesi, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008 takvim yılı sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008 takvim yılı sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

Sanıkların 2008 takvim yılı sahte fatura kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda, dosya içerisindeki ticaret sicili kayıtlarına göre, sanıklar ... ve ...‘ın 20.06.2008 tarihinden itibaren şirketi temsile yetkili oldukları, sanık ...‘nun ise 22.08.2002 tarihinde başlayan temsil yetkisinin 20.06.2008 tarihinde son bulduğu, suçta kullanılan faturaların tarihleri dikkate alındığında, adı geçen sanıkların da temsile yetkili oldukları dönemde sahte faturalar kullanıldığı, ayrıca sanıkların aşamalardaki savunmalarında mal alımından bütün ortakların birlikte veya bireysel olarak sorumlu olduklarının belirtildiği gibi birbirlerinin yetki ve sorumluluklarına ilişkin de beyanda bulunduklarının anlaşılması karşısında, tüm sanıkların beyanları ile temsile ilişkin ticaret sicil kayıtlarının karşılaştırılıp, gerekirse sahte fatura düzenleyici mükellef/kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarının alındıktan sonra sahte faturaların kullanıldığı tarihlerde sanıkların yasal sorumluluklarının olup olmadığının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4004, Karar No: 2019/188, Tarih: 17.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/4004 E.  ,  2019/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile ... mah. 7 pafta 1897 sayılı parselde kayıtlı arsa üzerindeki binada bağımsız bölüm sahibi olduğunu, bu bağımsız bölümün yaşı itibariyle çeşitli deformasyonlara uğradığını, bu sebeple teras için güneş ve yağmurdan korumak amaçlı tadilat yapılması gerektiğini, bu tadilatın yöntemi ve maliyetinin hesaplattırılarak müvekkili tarafından yapılmasına ve giderin davalıdan payı oranında tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile gerek dosyaya sunulan ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/16 D.İş sayılı keşif dosyası münderacatı gerekse mahkememizce yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde yapılan tadilatın acil ve zorunlu olduğu, buna göre davacının yaptığı tadilatın KMK'nın 19/2. maddesine göre haklı olduğu, KMK'nın 20. maddesi birinci cümlesine göre genel kural her kat maliki bu masraflara arsa payı oranında katılacağı, bunun istisnasının ise kat malikleri arasında başkaca bir anlaşmanın mevcut olması hali olduğu, buna göre dosyadaki muvafakatname ve taşınmazın fiili kullanımı beraber değerlendirildiğinde taşınmazın her türlü yönetim ve tasarrufuna ilişkin mevcut bir anlaşmanın olduğu taşınmazın da halihazırda bu anlaşmaya uygun olarak iki ayrı apartman şeklinde kullanılıp tasarruf edildiği bu nedenle dava konusu yerdeki ortak giderlerden tapudaki maliklerin hepsi değil ve fakat yapılan anlaşma çerçevesinde bu bloğu kullanan kat maliklerinin sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle davalının payına düşen 7.723,01 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, faiz talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...) Dava ortak alan olan çatıda meydana gelen hasarın tamir ve bakım masraflarının tahsiline yönelik olup mahkemece ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/16 D.iş dosyasına sunulan raporu veren bilirkişiden yargılama sırasında da rapor alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

...) Dava ortak alan olan çatıda meydana gelen hasarın tamir ve bakım masraflarının tahsiline yönelik olup mahkemece ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/16 D.iş dosyasına sunulan raporu veren bilirkişiden yargılama sırasında da rapor alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2) Somut olayda, dava konusu anataşınmaza ait onaylı mimari proje getirtilmeden ve bilirkişiden alınan raporda anataşınmazın onaylı projesinde çatı olup olmadığı ve yapılan tadilat ve onarımların mimari projeye uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılmadan mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış olup bu itibarla anataşınmazın onaylı mimari projesi yerinde incelettirilip anayapının üzerinde çatı olduğunun ve yapılan tadilat ve onarımların mimari projeye uygun olduğunun tespit edilmesi halinde çatı bedelinden blok kat maliklerinin arsa payları oranında sorumlu tutulması ile arsa payı oranında davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan çatı tamir bedelinin tahsiline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11700, Karar No: 2014/14100, Tarih: 25.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11700 E.  ,  2014/14100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit - ipoteğin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile aralarında hiçbir adi ve ticari ilişki olmamasına rağmen Kartal ilçesinde bulunan taşınmazı üzerinde davalı lehine ipotek tesis ettirdiğini, davalı şirketin müvekkili hakkında bu ipoteğe dayalı olarak ... 5. İcra Müdürlüğü’nün 2011/4043 esas sayılı takip dosyası ile takip başlattığını belirterek, müvekkilinin davalıya borcu olmadığının tespitine, takibin iptaline, ipoteğin kaldırılmasına ve davalı aleyhine haksız takip tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşınmazın davacının ipotek tesis tarihinde birlikte ticaret yaptığı Serkan Kut’un borçlarının teminatı olarak kurulduğunu, davacının taşınmazı üzerinde neden ipotek kurdurduğunu açıklaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ipoteğin 01/04/2010 tarihinde 3 yıl süreli tesis edildiği, tesis edilen ipoteğin taraflar arasındaki ticari ilişkiyi teminat altına alacağının resmi senette yazılı olduğu, ancak taraflar arasında ticari bir ilişkinin olmadığı, verilen teminatın konusuz kaldığı, tesis edilen ipoteğin üçüncü kişi lehine verildiği hususunun kanıtlanamadığı, bu hususta davacı tarafın usulüne uygun olarak yemin ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının takip dosyasından dolayı davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine, dava konusu ipoteğin kaldırılmasına, tazminat talebinin reddine karar verilmiş, mahkeme kararı süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1946, Karar No: 2016/3043, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1946 E.  ,  2016/3043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Parada sahtecilik suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun kararıyla ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2015 tarihli ve 2014/1452 esas, 2015/445 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 25/04/2015 tarihli ve 2015/232-139 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/05/2015 tarihli ve 2015/480 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 24/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13664-2015-E.26999/85759 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/05/2015 tarihli ve 2015/480 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6172, Karar No: 2022/9990, Tarih: 13.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/6172 E.  ,  2022/9990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24.maddesi yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada 14/03/2022 tarihli tensip zaptı ile "genel yargılama yapılmasına" denilerek, genel hükümlere göre yargılamaya devam edilmesine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;Olay tarihinde sanık ...'nun, kolluk ekiplerince yapılan rutin kontrolde alkolmetre ile yapılan ölçüm neticesinde 1.53 promil alkollü olduğu halde trafikte seyrettiğinin tespit edildiği olayda; 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası ... kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin suçun unsurlarının oluşmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak madde olan TCK'nın 50/1-a maddesinin, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ile dayanak madde olan 52/3. maddesinin ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (3) numaralı bendi hükümden çıkartılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3

. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (3) numaralı bendi hükümden çıkartılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20TL olarak hesabıyla 1.500,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35423, Karar No: 2017/33777, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35423 E.  ,  2017/33777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9004, Karar No: 2021/9447, Tarih: 01.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/9004 E.  ,  2021/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : ..., ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bölge Adliye Mahkemesi'nin gerekçesinde davaya konu taşınmaz numarasının yanlış belirtilmesinin maddi hataya müstenit olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 59,30 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 01/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15321, Karar No: 2011/856, Tarih: 26.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15321 E.  ,  2011/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 211 ada 42 ve 43 parsel sayılı sırasıyla 5524,47 ve 4817,08 m2 yüzölçümlü taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fındık bahçesi ve tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla her iki taşınmaz yönünden ayrı ayrı dava açmıştır. Ayrı açılan davalar H.Y.U.Y.'nın 45. maddesi uyarınca birleştirdikten sonra mahkemece, davanın ve birleşen dosya kapsamında açılan davanın kabulüne ve ...,... İlçesi, ... Köyü, ... mevkiinde bulunan 211 ada 42 ve 43 parsel sayılı taşınmazların davalı adına yapılan kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına orman arazisi olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, hava fotoğrafı ve memleket haritasının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu, Orman Yüksek Mühendisleri ...,...,... ’dan oluşan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporlarda "taşınmazların memleket haritasında yapraklı orman sembolü ile gösterilen yeşile boyalı orman alanı içerisinde kaldığı belirtilerek, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu” bildirmişlerdir.