muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11131, Karar No: 2017/18375, Tarih: 28.12.2017

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3)Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkûm etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkûm edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7847, Karar No: 2021/11925, Tarih: 11.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7847 E.  ,  2021/11925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2019/117-2021/182

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı taraf ve davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Temyize konu davada, mahkemece verilen önceki iki karar Yargıtay (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesince bozulmuştur. Mahkemece verilen 02.11.2017 tarihli karar, 22.01.2019 günlü ve 2018/396 E. 2019/356 K. sayılı ikinci bozma ilamı ile, “davalı işverene ait işyeri 15.07.2009 tarihinde kapsama alındığı halde öncesinde faal olup olmadığı, işyeri apart otel işletmesi olup kışın faaliyetine devam edip etmediği araştırılmadan eksik araştırma ve inceleme sonucu verilen karar isabetsiz olmuştur. Hizmet akdinin oluşabilmesi için işyerinin varlığı öncelikli koşul olduğundan yapılacak iş; davalı işyerinin ihtilaflı tüm dönemde faal ve kapsama alınabilecek nitelikte olup olmadığını vergi kaydı, davalı işyerine ait elektrik, su abonelikleri, kira sözleşmesi ve Belediye, zabıta aracılığıyla araştırmak, davalı işyerinin hangi tarihlerde faal olduğunu belirlemek, akabinde davacının davalı işyerindeki çalışmasının sezonluk bir çalışma mı yoksa yıl boyunca devam eden sürekli bir çalışma mı olduğunu tespit etmek için ise; davalı işyerinin elektrik ve su tüketimine ilişkin kayıtları ilgili yerlerden isteyip incelemek, ilgili otelin kayıtlarını inceleyerek hangi tarihlerde müşteri kabul ettiğini tespit etmek, yine davalı işyerinde keşif yaparak işyerinin büyüklüğünü, kapsam ve kapasitesini, müşterilerine hizmet verme şeklini, faaliyette olduğu dönemi somutlaştırarak davalı işyerinin yıl boyu çalışıp çalışmadığını tespit etmek, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermektir” gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından bozmaya uyulmuş olup bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde, “davalı işyerinin vergi dairesi kayıtları, faaliyete başlama tarihinin 15.07.2009 tarihi olması, su ve elektrik tüketimlerinin yaz aylarında yüksek oranda artış göstermesi, tanık beyanlarında davalı işyerinin sezonluk faaliyette bulunduğunun belirtilmesi, bordro tanığı ...'ın davacının 2010 yılı sezon hazırlığı yapılan dönemde iş akdini sonlandırarak ayrıldığına dair beyanı ve keşif kapsamında elde edilen bilgiler ışığında davalı yanında 15.07.2009 tarihinde çalışmaya başladığı ve sezonluk olarak çalıştığı 2010 yılı döneminde ise çalışma hazırlığı yapılırken işten ayrılmış olduğuna dair bordro tanığı beyanı kapsamında 2010 yılı sezon döneminde çalışmadığı” gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işverene ait iş yerinde 15.07.2009-31.10.2009 tarihleri arasında 108 gün süreyle asgari ücretle çalıştığının ve bu çalışmalarından 77 günlük çalışmasının fer’i müdahil Kuruma bildirildiği, 31 günlük çalışmasının bildirimlerinin yapılmadığının ve primlerinin ödenmediğinin tespitine karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Eldeki davada, davacı 15/02/2009-12/05/2010 tarihleri arasında davalıya ait otelde kesintisiz olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, davalı adına kayıtlı 1119009 sicil sayılı “apart otel işletmesi” işyeri, 15.07.2009 tarihinde 506 sayılı kanun kapsamına alınmış ise de, davalıya ait apart otel işletmesinin ihtilaf konusu 15/02/2009-15.07.2009 tarihleri arasında faal olup olmadığı tespit edilmemiş, söz konusu otelin hangi işverenliğe ait olduğu, turistik bölgede bulunan davalı otelde faaliyetlerin sezonluk çalışmayı gerektirip gerektirmediği, sezonluk olması halinde faaliyetlerin hangi aylarda devam ettiği hususları net olarak belirlenmemiştir. Bununla birlikte dinlenen tanıkların davacının kışın bahçıvan, yazın barmen olarak çalıştığına dair beyanı karşısında, Mahkemece verilen kararda davacının ne iş yaptığı açıklanmadığı, bu haliyle hizmet tespiti kapsamının tayini mümkün olmadığı, davacının ne zaman işe girdiği, ayrıldığı ve işyerinde ne görev yaptığı hususları açıklığa kavuşturulmamış olması da hatalı olup bu haliyle kurulan hüküm bozmayı gerektirmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının çalıştığı iddia olunan tüm dönemlere ilişkin ilgili Emniyet kayıtlarından, otelin hangi tarihlerde müşteri kabul ettiğini sormak, çalışanlar listesini istemek ve bu listelerde davacı ile ilgili bildiriminin olup olmadığının araştırmak suretiyle davalı işyerinin hangi tarihlerde faal olduğunu belirlemek, otelin, davalıya ait vergi mükellefiyetinin başladığı tarih olan 01.07.2009 tarihi öncesinde faal olup olmadığı ilgili vergi dairesi müdürlüğünden sorularak, emniyet güçleri yada jandarma ile araştırılarak, otel ruhsatnamesinin belediyeden sorularak, otelin yaz-kış açık olup olmadığını tespit etmek, 01.03.2021 tarihli keşif zaptında, Mahkemece davacının sezon dışında kış aylarında B2 numaralı blokta dava dışı Hacı Yıldırım isimli kişiyle davacının kalmalarına müsaade edildiğinin bildirildiğinin tespit edilmesi karşısında, davacının sezon dışında işyerinde kaldığına dair beyanı araştırılarak davacı sezon dışında ikamet ediyorsa ne sebeple otelde yatıp kalktığını belirlemek, yapılan işin niteliği, iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturularak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5227, Karar No: 2017/5065, Tarih: 08.06.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5227 E.  ,  2017/5065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı Kurum, yersiz olarak ödenen ölüm aylıklarının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, karar verilmiştir.

2-Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle yetim aylığı kesilen davalının hak etmediği 01/10/2002 - 01/09/2012 tarihleri arası yersiz ödenen aylık tutarı olan 27.344,10 TL ve yersiz sağlık gideri olan 4.881,93 TL'nin, her bir aylığın ödeme tarihinden, her bir sağlık giderinin yapıldığı tarihten itibaren yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davalı ... 'in 11/07/2000 tarihinde eşi ...'den boşandığı, 07/09/2012 tarihinde denetmen tarafından ifadesi alındıktan 6 gün sonra 13/09/2012 tarihinde tekrar eşiyle evlendiği, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen 19/10/2012 tarih ve 78 sayılı raporda ; davalı ve boşandığı eşi ...'in birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının aylığının kesilerek, Kurumca 01/10/2002 - 01/09/2012 tarihleri arası ödenen aylık ve sağlık giderine ilişkin 32.226,03 TL asıl alacak ile faizinin borç çıkarıldığı, Mahkemece davalı ile boşandığı eşinin AKS kayıtları, seçmen kayıtları, medula sistemi, elektrik su vs. abonelik bilgileri ,boşanma ilamı ve sair deliller toplanarak birlikte yaşama olgusunun varlığının irdelendiği, ... denetmeninin hazırlamış olduğu araştırma ve inceleme raporunun gerçeği yansıttığı, toplanan deliller, tutanak tanıklarının samimi beyanı ve emniyet araştırması ile davacı kurumun davasının sübut bulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasında, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir.

Anılan 56. madde de, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde Mahkemece; davacı Kurumun 01.10.2008 tarihi öncesine ait borç tahakkuku işleminin reddine karar verilmesi gerekirken, 01/10/2002 - 01/09/2012 tarihleri arası davalıya ödenen aylık ve sağlık giderine ilişkin alacak talebinin tamamının kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/290, Karar No: 2024/1106, Tarih: 13.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/290 E.  ,  2024/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/40 E., 2022/2114 K.

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/481 E., 2021/363 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; maliki olduğu 1740 (yeni 21158 ve 21159) parsel sayılı taşınmazın bir kısmını Kur'an Kursu yapılması amacıyla davalı ... Belediyesine bağışladığını, ancak geçen sürede davalı tarafından çalışma yapılmadığını, taşınmazların bulunduğu alanın kesinleşen imar planında konut alanında kaldığını ileri sürerek bağışlanan kısmın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; bağışlamaya konu taşınmazın 21158 parsel sayılı taşınmaz olduğunu, 21159 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı kat irtifakı tesis edilen bina olduğunu, bağışlamanın 16.02.2016 tarihinde yapıldığını, o tarihte taşınmazın zaten konut alanında olduğunu, bağışlama amacının tersine işlem yapılmadığını, ifanın imkansız olduğu iddiasının da dayanaksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2018/481 E., 2021/363 K. sayılı kararı ile; rücu şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava tarihine göre değerlendirme yapılması gerektiğini, dava açıldıktan sonra yapılan değişikliğin dikkate alınamayacağını, Belediyenin Kur'an Kursu yapma yetkisinin olmadığını, bunu Diyanet İşleri Başkanlığının yapabileceğini, ifada imkansızlık olduğunu, bağışlamadan rücu için ihtara gerek olmadığını, ayrıca davalı Belediyenin dava açılmasına sebebiyet verdiği için davalı lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 06.12.2022 tarihli ve 2022/40 E., 2022/2114 K. sayılı kararıyla; taşınmazda Kur'an Kursu yapılmasına yönelik davacının bağışlama amacının gerçekleştiği, bağışlama sözleşmesinde süre şartının bulunmadığı, davalıya dava açılmadan önce şartın gerçekleştirilmesi için uygun bir süre de verilmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bağıştan rücu hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 291, 295 ve 297 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

01.Dava konusu 21158 parsel sayılı 546 m2 miktarlı taşınmazın davacı adına olan 8/21 payının 01.04.2016 tarihinde Kur'an Kursu yapılmak şartı ile bedelsiz olarak davalıya bağışlandığı, dava konusu taşınmaz imar planında konut alanında iken yargılama sırasında ... tarafından hazırlanan 1/1000 ölçekli plan değişikliği teklifinin 09.11.2018 tarih 2018/161 sayılı Meclis Kararı ile onaylandığı, İstanbul Büyükşehir Meclisinin 18.01.2019 tarih 66 sayılı Belediye Meclis Kararı ile uygun bulunduğu ve 24.01.2019 tarihinde onandığı, plan değişikliği ile dava konusu taşınmazın cami alanında kaldığı, ...'nın 08.02.2019 tarihli Meclis Kararı ile taşınmazın Diyanet İşleri Başkanlığına 25 yıllık süreyle tahsis edildiği anlaşılmaktadır.

2. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 346,90 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğyle karar verildi.

...