muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1512, Karar No: 2024/2549, Tarih: 11.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1512 E.  ,  2024/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/215 E., 2022/586 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı, davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.09.1997-30.06.2011 tarihleri arasında davalı kuruma bağlı anaokulunda geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde, hak düşürücü sürenin geçtiğini, kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının asıl olduğunu, davanın reddini talep etmiştir.

Feri Müdahil SGK vekili, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli 2017/137 Esas 2020/169 Karar sayılı kararıyla; davacının 01.09.1997-30.06.2011 tarihleri arasında okulların eğitim yılı başlangıç ve kapanış tarihleri arasında hizmet akdiyle tam gün çalıştığı kanısına varıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait işyerinde kuruma bildirilen süreler hariç 01.09.1997-30.06.2011 tarihleri arasında 10.06.2019 tarihli bilirkişi raporunun 10. sayfasında yer alan tabloda bildirilmesi gereken gün sayısı kadar asgari ücret üzerinden hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, 10.06.2019 tarihli bilirkişi raporunun iş bu kararın eki sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli 2020/1374 Esas 2022/233 Karar sayılı kararıyla; taraf vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli 2020/1374 Esas 2022/233 Karar sayılı kararıyla; taraf vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ncı maddesi ile 294 üncü ve 297 nci maddeleri gereğince, hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde, infaza elverişli olarak gösterilmesinin zorunlu olduğu, mahkemece bilirkişi raporuna atıf yapılarak hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenilen tanık ...'in 1999-2011 yılları arasında .... Hanım Anaokulunda çalıştığını, davacının bu çalışma dönemi içerisinde anaokulundaki çocuklara yemek yapıp yedirdiğini, temizlik yaptığını, müdürün hizmetinde çalıştığını, davacı tanığı ....' in .... Hanım Anaokulunda 1997 - 2009 yılları arasında çalıştığını, davacının da 1997/Eylül ila 2011/Haziran sonuna kadar çocuklara yemek hazırlama, elbiselerini değiştirme, temizliklerini yapma işlerini yaptığını ve ayrıca müdürün talimatıyla okulun temizlik işlemlerini de yerine getirdiğini, tanık ...' ın 1995 yılında ... Hanım Anaokuluna öğretmen olarak atandığını, davacının kendi sınıfında çalışmaya başladığını ve okulda 2011/Haziran sonuna kadar fiilen çalıştığını, yemek hazırlama, çocuklara yemek yedirme, temizlik işleri konularında hizmetlerinin bulunduğu beyan ettikleri bu tanık beyanlarına göre ve .... Limited Şirketinin ... Hanım Kız Meslek Lisesinin taşeronu olduğunun anlaşılması nedeniyle davacının yaz tatilleri haricinde çalıştığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne,"davacının davalıya ait işyerinde kuruma bildirilen süreler hariç, 01.09.1997-19.06.1998 tarihleri arasında,14.09.1998-25.06.1999 tarihleri arasında, 13.09.1999-16.06.2000 tarihleri arasında, 11.09.2000-08.06.2001 tarihleri arasında, 10.09.2001-14.06.2002 tarihleri arasında, 09.09.2002-13.06.2003 tarihleri arasında, 15.09.2003-15.06.2004 tarihleri arasında, 13.09.2004-10.06.2005 tarihleri arasında, 12.09.2005-19.06.2006 tarihleri arasında, 18.09.2006-19.06.2007 tarihleri arasında, 17.09.2007-13.06.2008 tarihleri arasında, 08.09.2008-12.06.2009 tarihleri arasında, 15.09.2009-18.06.2010 tarihleri arasında, 20.09.2010-30.06.2011 tarihleri arasında asgari prime esas kazanç üzerinden hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve feri müdahil vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve feri müdahil vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; mahkemenin yaz tatilleri haricinde çalışmanın tespitine karar verdiğini, oysa davacının kesintisiz ve sürekli olarak yaz tatillerinde de çalıştığını ileri sürmüştür.

Feri müdahil SGK vekili; davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gerektiğini, aynı işyerinde çalışmaya devam etmenin dahi bu süreyi kesmediğini, çalışma iddiasının kanıtlanamadığını belirterek temyiz etmiştir.

Davalı vekili; davada hak düşürücü sürenin geçirildiğini, okulların şubat ve yaz tatillerinde kapalı olduğunu, davacının kamu kuruluşunda çalışma iddiasının resmi kayıtlarla ispatlanması gerektiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/8 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16326, Karar No: 2016/15895, Tarih: 22.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/16326 E.  ,  2016/15895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ve ... ile ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne dair ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.06.2016 gün ve 240/1007 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, taraflar adına kayıtlı 102 parsel sayılı taşınmaz hakkında ortaklığın giderilmesi davasının derdest olduğunu, parsel üzerindeki evin davacı ... tarafından, 100 adet kayısı, ... adet dut ağacı, islim damı ile motopomp ve tesisatının davacı ... tarafından yapıldığını açıklayarak parsel üzerindeki evin davacı ...'e, anılan diğer muhdesatların davacı ...'e ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 102 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan 100 adet kayısı ağacının, ... adet dut ağacının,... adet islim odasının ve ... adet motopomp ve tesisatının davacı ... tarafından, 1adet inşaat halindeki mesken nitelikteki binanın davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespitine ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Dava konusu 102 parsel sayılı taşınmazın dosya içeriğindeki tapu kaydına göre davalı ... .... A.Ş., taşınmazdaki .../... payını 28.08.2009 tarihinde satın alma yoluyla edinmiştir. Taşınmazın bulunduğu yerde Mahkemece yapılan keşif sonrasında ziraat ve inşaat bilirkişileri tarafından birlikte düzenlenen ........2015 tarihli raporda, tespiti istenen kayısı ağaçlarının ..., dut ağaçlarının ...-... yaşlarında olduğu bildirilmiştir. Söz konusu ağaçlar, keşif tarihi esas alındığında davalı şirket tarafından tapuda satın alındığı tarihte mevcut olan muhdesatlardır. Nitekim, davalı şirket vekili de satın alma tarihinde muhdesatın taşınmaz üzerinde mevcut olduğu yönünde savunma yapmıştır. Anılan muhdesatlar ile ilgili davacı tarafın bir isteği mevcut ise bu isteğini, davacı, önceki malikten eda davası ile talep edebilir. Davacının, tapu siciline güvenerek üzerindeki muhdesat ile birlikte taşınmazı satın alan davalı şirkete karşı söz konusu ağaçlar yönünden tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda cinsleri belirtilen ve yaşları ... ile ... arasında değişen ağaçlar yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde aksi yönde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Tespitine karar verilen motopomp ve tesisatına gelince; ........1995 tarih ve .../... sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Dosya içerisindeki ziraat ve inşaat bilirkişilerince birlikte düzenlenen ........2015 tarihli rapor ve ekindeki fotoğraflara göre, motopomp ve tesisatı her zaman sökülüp götürülmesi mümkün olan menkul mal niteliğinde olup, bu nitelikteki eşyalar yönünden muhdesat tespiti davası açılamayacağı dikkate alınarak Mahkemece motopomp ve tesisatı yönünden de ret kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul hükmü kurulması isabetsizdir.

Dava konusu bir adet inşaat halindeki mesken ile islim damına gelince; az yukarıda da belirtildiği gibi davalı şirket, taşınmazdaki .../... payını 28.08.2009 tarihinde tapuda satın almıştır.Yapılan yargılamada, davalı şirketin taşınmazdaki payını satın alma tarihinde anılan yapıların taşınmaz üzerinde bulunup bulunmadığı araştırılıp belirlenmemiş olduğundan, Mahkemece, daha önce dinlenen tanıklar yeniden dinlenerek, davalı şirketin satın alma tarihinde söz konusu yapıların taşınmaz üzerinde mevcut olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Diğer yandan, inşaat mühendisi bilirkişiden, anılan yapıların yaşları ve eğer söz konusu yapılar davalının satın alma tarihinde inşaat halinde ise inşaatın seviyesinin ne olduğu hakkında ek rapor alınması, tüm bu eksiklikler giderildikten sonra islim damı ve mesken inşaatı hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici .... maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/... maddeleri gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı ... gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, ....231,75 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, ........2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24713, Karar No: 2013/18139, Tarih: 04.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24713 E.  ,  2013/18139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İdari Para Cezasının İptali

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, gerekçeli müfettiş raporu tebliğ edilmeden ve 4857 sayılı Kanunun 3.maddesindeki itiraz prosedürü tamamlanmadan ÇSGB tarafından yapıldığı bildirilen haksız muvazaa tespitine binaen verilen idari para cezasının usul ve yasaya aykırı olduğunun tespitine ve iptaline ayrıca muvazaa bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, talebin idari para cezasının iptaline yönelik olduğu gerekçesiyle görevli mahkemenin sulh ceza mahkemesi olduğu belirtilerek davanın usulden reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 108. maddesine göre, bu kanunda öngörülen idari para cezaları, 101 ve 106. maddelerdeki idari para cezaları hariç, gerekçesi belirtilmek suretiyle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürünce verilir. 101 ve 106. maddeler kapsamındaki idari para cezaları ise doğrudan Türkiye İş Kurumu İl Müdürü tarafından; birden fazla ilde işyerleri bulunan işverenlere uygulanacak idari para cezası ise işyerlerinin merkezinin bulunduğu yerdeki Türkiye İş Kurumu İl Müdürünce verilir ve genel esaslara göre tahsil edilir.

Yine 4857 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasında “Bu Kanunun 2'nci maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli

belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge Müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir.” ifadesine yer verilmiştir.

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 3. maddesinde, "Bu Kanunun; a)İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, b)Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında, uygulanır" denilirken yine aynı Kanun’un “Başvuru Yolu” başlıklı 27. maddesinin 1. fıkrasında ise, “İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir” düzenlemesine yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1. maddesine göre yargı yolu ve mahkemenin görevi dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen ve öncelikle dikkate alınmalıdır. Yine, davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 191. maddesi gereğince bir davada görev ve yetki uyuşmazlığı birleştiği takdirde önce görev meselesinin çözülmesi gerekir. Çünkü yetkisizliğe ilişkin ilk itirazı halledecek mahkeme, esas davayı görmeye salahiyettar olan mahkemedir. Yine aynı Kanun’un 27. maddesi uyarınca, görevsizlik kararından sonra dosyanın geldiği görevli mahkemede bakılan dava ise, yeni bir dava olmayıp, görevsiz mahkemede açılmış olan davanın devamı sayılır.

Görüldüğü üzere, 4857 sayılı Kanun’da idari para cezasına karşı başvurulacak kanun yoluna ilişkin özel bir düzenleme yer almadığından bu konudaki genel düzenlemeler olan Kabahatler Kanunu’nun 3 ve 27. maddelerindeki düzenlemelerden ayrılmayı gerekli kılacak bir durum mevcut değildir. Nitekim Uyuşmazlık mahkemesi de 02/05/2012 gün, 28280 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 09/04/2012 gün, 2012/17 Esas, 2012/70 Karar sayılı kararıyla bu konuda görevli yargı yolunun adli yargı, görevli mahkemenin ise sulh ceza mahkemesi olduğunu ifade etmiştir. Somut olayda idari

para cezasının iptaline ilişkin dava yönünden görevsizlik kararı verilmesi doğrudur.

Ancak davacı vekili dava dilekçesinde idari para cezasının usul ve yasaya aykırı olduğunun tespiti ile iptali istemi yanında ayrıca muvazaa bulunmadığının tespitine karar verilmesini de dava konusu yapmıştır. Ancak mahkemece hatalı değerlendirme ile davacının muvazaanın bulunmadığının tespitine yönelik talebine ilişkin olarak olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamıştır.

Buna göre dava dilekçesinde ki talepler dikkate alınarak davacı ile dava dışı şirket arasında muvazaa bulunup bulunmadığı yönünde de bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5320, Karar No: 2018/8691, Tarih: 01.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5320 E.  ,  2018/8691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ve Vergi Denetim Kurulu Başkanlığınca verilmesi gereken mütalaanın verilmeyeceğinin bildirilmesi karşısında, kovuşturma şartının gerçekleşmemesi üzerine sanık hakkındaki kamu davasının CMK'nin 223/8. maddesine göre düşmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 01.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8950, Karar No: 2020/13667, Tarih: 25.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8950 E.  ,  2020/13667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, 19.10.2014 , 20.10.2014 ve 22.10.2014 tarihlerinde, kalmakta olduğu C-6 ünitesinin ortak yaşam alanında ve alt koridorda bulunan camlarını kırması şeklinde gerçekleşen eylemleri ile ilgili olarak, 19.10.2014 tarihli eylemi için... 2. Asliye Ceza Mahkamesinin 2014/1087 E., 2014/165 K. sayılı kararı ile sanık hakkında 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, 20.10.2014 tarihli eylemi için... 1. Asliye Ceza Mahkamesinin 2014/1173 E., 2015/229 K. sayılı karar ile sanık hakkında 10 ay hapis cezasına hükmedildiği ve bu hükümlerin temyiz edilmeksizin kesinleştiği, dosyamıza konu 22.10.2014 tarihli eylemi için ise, TCK’nın zincirleme suça ilişkin 43/1.maddesi uygulanmak suretiyle 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu cezadan ise sanığın 19.10.2014 tarihli eylemi nedeniyle Mahkemenin 2014/1087 E., 2014/165 K. sayılı karar ile hükmedilen 10 ay hapis cezasının sanığa verilen cezadan mahsup edilerek, sanık hakkında sonuç ceza olarak, 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla; 19.10.2014, 20.10.2014 ve 22.10.2014 tarihlerinde gerçekleşen eylemlere ilişkin iddianame tarihleri dikkate alındığında, hukuki kesinti bulunmadığı ve sanığın eylemlerinin zincirleme şekilde kamu malına zarar verme suçunu oluşturup bütünüyle TCK’nın 152/1-a ve 43/1. maddelerinin uygulanmasını gerektirdiği anlaşılmakla; bahse konu dosyaların getirtilerek dosya içine konulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sadece 19.10.2014 tarihli eylem nedeniyle verilen cezanın mahsup edilmesi kararı verilerek uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30411, Karar No: 2013/29133, Tarih: 13.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/30411 E.  ,  2013/29133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirket nezdinde 03.12.2004–30.11.2005, 09.12.2005–28.02.2006, 18.04.2006–31.05.2006 tarihleri arasında 3 dönem çalıştığını, iş bitimi sebebiyle 31.05.2006 tarihinde haksız ve ihbarsız olarak davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini fesih neticesinde tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine; dönemlere uyularak ödenmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 32. maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgari ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunu'nun 323. maddesinin 2. fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.