muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4016, Karar No: 2021/9430, Tarih: 08.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/4016 E.  ,  2021/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere, sanık ... hakkında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ın hükümden sonra, 16.11.2020 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı icabettirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II-Sanık ...'nın temyiz isteminin incelenmesinde;

Olay tutanağına göre, suç tarihinde kolluk kuvvetlerinin aldığı istihbarat üzerine Karagül iş merkezinde sanık ...'a ait dolapta kaçak eşya bulunduğu şüphesiyle yapılan arama sonucunda toplamda 268 kutu cinsel hap bulunmuş, yapılan yargılama sonunda sanık ...'nın ticari nitelikteki kaçak cinsel hapları bulundurduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmiş ise de; 5271 sayılı TCK'nun 116/119. maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, sanık ve dava konusu kaçak eşya hakkında mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması, ayrıca sanığın değişmeyen beyanlarında ele geçirilen kaçak cinsel hapların kendisine ait olmadığını savunması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38/2., 5271 sayılı CMK'nun

206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8105, Karar No: 2015/25524, Tarih: 14.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/8105 E.  ,  2015/25524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Elindeki bıçağı teslim etmesi istenen suça sürüklenen çocuğun bıçağı görevli polis memurlarına doğrultarak “beni kim alacaksa gelsin alsın, adamsanız gelip alın” dediği, ekip aracına bindirildikten sonra yine elindeki bıçağı vermediği, görevli memurların müdahalesi sırasında elindeki bıçağı sallarken polis aracının tavan döşemesinin kesildiği şeklinde gerçekleşen eylemde; kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında olası kast hükümleri uygulanırken, uygulama maddesi olarak TCK'nın 21/2 maddesi yerine TCK'nın 22/1 maddesi delaleti ile TCK'nın 22/2 maddesinin gösterilmesi,

5275 sayılı CGİK'nın 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. benindeki “TCK'nın 22/1 yollaması ile 22/2” ibaresi çıkartılarak yerine “TCK'nın 221/2.” yazılmak ve hüküm fıkralarından ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrilmesine dair ihtarın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11977, Karar No: 2018/1986, Tarih: 26.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11977 E.  ,  2018/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, 22.06.2012 tarihli 2012/4 esas ve 2012/1565 karar sayılı, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazı sırasında, Üsküdar Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün sanığın denetime uymadığı gerekçesiyle 05.11.2012 tarihinde sanık hakkındaki kaydın kapatılarak evrakların iadesi ve 30.01.2012 tarihli Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesine ilişkin talebi üzerine, Mahkemece açılan duruşmaya ilişkin davetiyenin 03.01.2013 tarihinde mahalle muhtarına tebliğ edildiği ve yargılamaya yokluğunda devam olunarak hüküm verildiği, sanığın temyiz dilekçesindeki beyanları ve ekinde bulunan askeri kimlik belgesine göre, 26.08.2012 tarihinden itibaren asker olduğu, bu nedenle 03.01.2013 tarihli tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, “denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” şerhini de içerir usulüne uygun duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilerek, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymamasının haklı bir gerekçesi olup olmadığı belirlenmeden, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5057, Karar No: 2024/8034, Tarih: 03.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5057 E.  ,  2024/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/589 E. 2018/2009 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Beraat

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 29.04.2024 tarihli ve 2022/11913 Esas, 2024/2931 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.06.2024 tarihli ve 1-2022/130641 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu ;

" Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ... ile maktül ...'in kardeş oldukları ve aralarında ortak yaptıkları iş nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, itiraz dışı sanık ...'in sanık ...'in oğlu itiraz dışı sanık ...'in ise kardeşi olduğu, taraflar arasında ayrıca mülkiyeti ...'a ait olan villada oturmakta olan ...'ın evden çıkmak istememesinden kaynaklı bir anlaşmazlık bulunduğu, olay günü ...'ın oğlu olan ...'in amcası ...'a ''sen benim villamdan çıkmıyorsun, büyük amcalarım boşu boşuna nöbet beklemesin ben geliyorum'' şeklinde mesaj attığı ve babası ...'a villaya gideceğini söylemesi üzerine ...'ın ikametinden silahını alarak çocukları olan ... ve ... ile birlikte ... ve ...'ın bulundukları yere gittikleri, burada ... ve çocukları ile ... ve ...'in arasında önce karşılıklı sözlü tartışma yaşandığı daha sonra sözlü tartışmanın fiili kavgaya dönüştüğü, öncelikle maktul ... ile ... arasında fiili kavganın başladığı, birbirlerine yönelik hareketleri neticesinde yere düştükleri, yerde de altlı üstlü kavganın devam ettiği, bu esnada maktul ...'in kendisine yönelik saldırı nedeniyle altta bulunduğu esnada üzerinde taşıdığı silahı çekerek ...'u yakın mesafaden karın bölgesinden ateşli silahlı yaraladığı, ...'un ...'in tekrar ateş etmesini engellemek için elini tutup büktüğü halde ...'in tekrar ateş ederek ...'u omzundan yaraladığı, daha sonra ayağa kalktığı, silah sesi üzerine ... ile kavga etmekte olan ...'ın oğlu ...'un yaralandığını görünce ...'e yöneldiği karşılıklı olarak birbirlerine ateş ettikleri, ...'ın iki el ateş ederek göğsünden ve uyluk bölgesinden isabetle ...'i yaraladığı, ...'in yere düşmesi üzerine elindeki tabancayı aldığı daha sonra oğlu ...'i hastaneye götürmek amacıyla olay yerinden ayrıldığı, ...'in ateşli silah yaralanması sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

Sanık savunmasında; atılı suçlamayı sadece oğlunu korumak amacıyla gerçekleştirdiğini, eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

Sanık savunmasında; atılı suçlamayı sadece oğlunu korumak amacıyla gerçekleştirdiğini, eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

Meşru savunma, 5237 sayılı Kanun'un 25. maddesinin birinci fıkrasında; "Gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez." şeklinde bir hukuka uygunluk nedeni olarak düzenlenmiştir.

Savunmanın, meşru savunma şartlarının bulunduğu sırada başladığı, ancak orantılılık ilkesinin ihlal edilmesi nedeniyle meşru savunmanın gerçekleştiğinin kabul edilmediği durumlarda, "Sınırın aşılması" söz konusu olabilmektedir.

Sınırın aşılması 5237 sayılı Kanun'un 27. maddesinde; "(1) Ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılması halinde, fiil taksirle işlendiğinde de cezalandırılıyorsa, taksirli suç için kanunda yer alan cezanın altıda birinden üçte birine kadarı indirilerek hükmolunur.

(2) Meşru savunmada sınırın aşılması mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaştan ileri gelmiş ise faile ceza verilmez" şeklinde düzenlenmiştir.

Bu açıklamalara göre somut olayın değerlendirilmesinde; Kardeş olan sanık ... ve maktül ... arasında iş ortaklığından kaynaklanan süregelen bir anlaşmazlığın mevcut olduğu, sanık ...'ın diğer kardeşi olan ... ile de mülkiyeti kendisine ait olan evi tahliye etmemesi nedeniyle ayrıca bir anlaşmazlık bulunduğu, ancak maktul ...'in bu anlaşmazlığın tarafı olmadığı olay günü sanık ... ve çocuklarının ...'ın oturduğu eve geldikleri sırada tesadüfen kardeşi ...'ın evinde olduğu ve olay sırasında ...'ın tarafında yer aldığı,

Olayın sanık ...'ın oğlu ...'in amcası ...'a ''sen benim villamdan çıkmıyorsun, büyük amcalarım boşu boşuna nöbet beklemesin ben geliyorum'' şeklinde mesaj atması ve babası ...'a villaya gideceğini söylemesi üzerine ...'ın da ikametinden tabancasını alarak çocukları olan ... ve ... ile birlikte ... ve ...'ın bulundukları yere gitmeleri üzerine başladığı, önce karşılıklı tartıştıkları akabinde tartışmanın kavgaya dönüştüğü, öncelikle maktul ... ile ... arasında fiili kavganın başladığı yere düştükleri ve yerde altlı üstlü kavgaya devam ettikleri bu şekilde ilk haksız hareketi başlatan tarafın sanık ... ve çocukları olduğu gibi,

Sanık ... ile maktul arasında öldürmeyi gerektirecek boyutta bir husumet bulunmadığı, maktul ...’in sanık ...'a yönelik bir eylemi olmadığı, ...'un maktul ile boğuşma sırasında maktulün elindeki tabancayı almaya çalışması sırasında tabancanın ateş alması sonucunda yaralandığı, ...’un beyanından maktulün kullandığı silahın mermisinin bittiğinin anlaşıldığı, olay yeri inceleme raporunda ele geçirilen ve suçta kullanıldığı anlaşılan silahın şarjörsüz olduğunun belirtildiği de gözetildiğinde, oluşa göre sanık ...’ın, oğlu ...’u yaralamasından dolayı maktulün hayati olmayan bölgelerini hedef alma imkanı bulunduğu halde hayati bölgelerini hedef alarak ateş etmesinin zorunlu bir eylem olarak nitelendirilemeyeceği dolayısıyla savunmasının hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı da olmadığı anlaşıldığından, sanığın eyleminde TCK'nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma koşullarının bulunmadığı kanaatine varılmıştır.

Bu durumda; sanık ...'in kardeşi ...'i azami haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine TCK'nın 25 ve CMK'nın 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine karar verilmesi hukuka aykırı olduğu" gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, maktulün sanığın oğlu ...'a yönelik olarak önce tokat attığı, daha sonra silahla ateş edip yaralaması akabinde maktulün tabancasını sanığa doğrultması ve ateş etmesi birlikte değerlendirildiğinde sanığın önce oğluna başlayan daha sonra kendisine yönelik olarak devam eden ağır ve haksız saldırıyı aynı oranda karşılık vererek etkisiz hale getirdiği gözetildiğinde sanığın eyleminin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığı anlaşıldığından sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Dairemizce verilen temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğuyla yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 29.04.2024 tarihli ve 2022/11913 Esas, 2024/2931 Karar sayılı temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.12.2024 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 29.04.2024 tarihli ve 2022/11913 Esas, 2024/2931 Karar sayılı temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.12.2024 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

...’un sanık ...’ın oğlu olduğu, sanık ... ile maktul ...’in ise sanık ...’ın kardeşi oldukları, sanık ... ile sanık ... ve oğulları arasında ...’a ait olup ...’ın kullanımında bulunan villadan sanık ...’ın çıkmak istememesinden kaynaklı bir huzursuzluk olduğu,

Olay günü sanık ...’ın diğer oğlu olan ...’in, ...’a ‘‘sen benim villamdan çıkmıyorsun, büyük amcalarım boşu boşuna nöbet beklemesin ben geliyorum’’ şeklinde mesaj attığı, bunun üzerine ...’ın sanık ...’ı aradığı, aralarında geçen konuşmadan sonra ..., ... ve ...’in konuşmak üzere villaya gittikleri,

Olay yerine giderken sanık ...’ın yanına silah aldığı, olay yerinde ... ve ...’in olduğu taraflar arasında yaşanan karşılıklı tartışma sırasında ...’ın ...’i yere yatırdığı, bunun üzerine ...’ın ...’a doğru geldiği, maktul ... ile ... arasında fiili kavganın başladığı, birbirlerine yönelik hareketleri neticesinde yere düştükleri, yerde de altlı üstlü kavganın devam ettiği, bu esnada maktul ..., kendisine yönelik saldırı nedeniyle altta bulunduğu esnada üzerinde taşıdığı silahı çekerek ...’u silahla yaraladığı, ...’un maktul ...’in elindeki silahı almaya çalışırken silahın ateş aldığı ve ...’un kolundan da yaralandığı, daha sonra sanık ...’ın onlara doğru geldiği ve maktul ...’e doğru 2 el ateş ettiği maktulün yere düşmesi üzerine maktulün elinden silahı almaya çalıştığı, maktul ...’in göğüs ve uyluk bölgesine isabet eden iki ateşli silah mermi yaralanmasına bağlı kot ve omurga kırığı ile birlikte gelişen iç organ yaralanması ve iç kanama sonucu hayatını kaybettiği,

Olayda sanık ...’a yönelik maktul ...’in bir eylemi olmadığı, ...’un beyanından maktulün kullandığı silahın mermisinin bittiğinin anlaşıldığı, olay yeri inceleme raporunda ele geçirilen ve suçta kullanıldığı anlaşılan silahın şarjörsüz olduğunun belirtildiği de gözetildiğinde, sanık ...’ın olayın oluşuna göre; kendi oğlu ...’u yaralamasından dolayı maktul ...’i hayatını kaybetmesine neden olmayacak şekilde yaralama imkanı varken, hayati bölgesini hedef alarak maktulü karnından omurga kırığı olacak şekilde ateşli silahla yaralayarak ölümüne sebep olması karşısında,

Olayda meşru müdafa (yasal savunma) şartları oluşmaması nedeniyle, sanık hakkında azami tahrik altında nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun eylemin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığı ve beraat etmesi gerektiği yönündeki kararın onanmasına karar veren sayın çoğunluğun görüşüne katılmadığımız için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun itirazın reddine ilişkin görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2016/23329, Karar No: 2017/35969, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23329 E.  ,  2017/35969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23369, Karar No: 2018/7851, Tarih: 19.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23369 E.  ,  2018/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, dahili davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Müdürlüğüne izafeten ... Valiliği hakkında açılan davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, dahili davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 40527 ada 1 parsel sayılı taşınmaza Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlar incelenip karşılaştırma yapılarak değer biçilmesi gerekirken, kesinleşmiş mahkeme kararına esas bilirkişi raporunda belirlenen m2 birim fiyatı emsal alınarak değer biçildiğinden bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere

göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın davacılar adına tapu kaydının iptali ile ... adına tescili yerine davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Dahili davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.