muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6334, Karar No: 2022/1407, Tarih: 15.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/6334 E.  ,  2022/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2020 tarih ve 2020/31 - 2020/280 sayılı kararı

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle bir kişiyi öldürmeye teşebbüs

Hüküm : TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve TCK’nın 82/1-g, 3713 sayılı Kanunun 4. maddesi yollamasıyla 5. maddesi, TCK’nın 35, 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine ve temyiz kapsamına göre yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine ve temyiz kapsamına göre yapılan incelemede;

PKK/KCK sözde yürütme konseyinin öz yönetimden başka seçenek kalmadığına yönelik çağrısı üzerine, terör örgütünün amaca ulaşmak için gerçekleştirdiği stratejik hamlelerin en önemlilerinden birisi olan, yoğun olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesinde ve Ülkemizin değişik yörelerinde hakimiyet alanları oluşturmak için güvenlik güçlerine ve kamu binalarına topluca saldırı girişiminde bulunmak kararı kapsamında, PKK/KCK terör örgütünün şehirlerdeki milisleri ve kırsal alandaki örgüt mensuplarının silahları ile şehir merkezlerine gizlice girerek halkın arasına karıştıkları, zaman zaman bir kısım belediyelerin araç ve gereçlerini de kullanmak suretiyle insanların yoğun olarak yaşadıkları sokaklara, mahallelere hendekler kazarak el yapımı bomba ve düzenekleri yerleştirdikleri, umumun kullandığı karayollarına mayın döşeyerek patlamaya hazır hale getirdikleri, tonlarca patlayıcı yüklü kamyonlar, iş makineleri ve diğer araçlarla canlı bomba saldırıları hedefledikleri, güvenlik güçlerinin kamu düzenini ve bu yörede yaşayan vatandaşların güvenliğini sağlamak için operasyon yapma zorunluluğu sonucunda, örgüt mensuplarıyla güvenlik güçleri arasında çıkan çatışmalar sırasında daha önce yerleştirilen patlayıcıların infilak ettirilmesi ve bireysel ya da araçlarla gerçekleştirilen canlı bomba saldırılarıyla çok sayıda sivil vatandaş, kamu görevlisi ve güvenlik güçlerinin ölüm ve yaralanmasına sebebiyet verdikleri, bu süreçte yöre halkının oturduğu evleri terk etmelerini cebren engelleyerek canlı kalkan yaptıkları, yerleşim alanlarının teröristlerden ve patlayıcılardan temizlenmesi için sürdürülen operasyonların haftalarca sürdüğü, çok sayıda özel konut ve işyeri, okul, hastane gibi kamu konutları ve şehrin alt yapı tesislerinin ağır hasar görerek kullanılamaz duruma geldiği, bölge halkının büyük bir çoğunluğunun terör örgütünün yasalara ve devlet otoritesine itaatsizlik çağrısına itibar etmemesiyle, silahlı çatışmaya giren birçok örgüt mensubunun etkisiz hale getirilerek, yerleşim alanlarının, örgütün işgalinden ve patlayıcılardan temizlenerek, kamu düzeninin sağlandığı dava dosya kapsamındaki deliller ve benzer dosyalardan anlaşılması karşısında;

Somut olayda; mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere dayanan kabule göre; PKK/KCK silahlı terör örgütünün gençlik yapılanması olan YDGH-YPS üyesi olan, Sur ilçesinde kazılan hendeklerin, kurulan barikatların, döşenen patlayıcıların bulunduğu ve kolluk kuvvetleri ile yer yer çatışmaların yaşandığı mahalde hendek kazan ve barikat kuran, bu hendek ve barikatların başında uzun namlulu silahla nöbet tutan ve Kaleşnikof marka silah ile güvenlik güçleriyle çatışmaya giren sanığın eylemlerinin vahamet arz eden nitelikte bulunduğu ve TCK'nın 302. maddesinde yazılı Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden;

Yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayı gerçekleştirdiği, sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğunun belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın temyiz dilekçesinde sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10977, Karar No: 2006/14202, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10977 E.  ,  2006/14202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Mahallesi, zeytinlik mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davacının davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasının kabulüne, ... bilirkişi krokisinde A= 7010 m2 ve B= 16700 m2 yüzölçümündeki taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamış; genel arazi kadastrosu işlemi ise, 03.09.1956 tarihinde yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazlara bitişik ve yakın komşu olan bir çok taşınmaz hakkında açılan tescil davalarında verilen kararların Dairece yapılan temyiz incelemesi sırasında, 1987 - 1990 yılları arasında yapılan keşiflerde dava konusu yerlerin kimsenin zilyetliğinde olmayan dağlık-taşlık ve çalılık yerler olarak gösterildiği, keşif tarihleri ve davanın açıldığı tarih gözönünde bulundurulduğunda taşınmazlar üzerinde davacı taraf zilyetliğinin kazandırıcı zamanaşımı süresine ulaşmadığı bir yana, taşınmazların yakın tarihli amenajman haritalarında da bozuk baltalık orman olarak gözüktüğü ve bu nitelikteki taşınmazın zilyetlikle de kazanılacak yerlerden olmadığı, uzman orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, memleket haritasında ve ... fotoğraflarında biri birinin devamı olup, aynı nitelikte bulunan ve taşınmazların yüksek eğimli bölümlerinin orman sayılan ve ormanın devamı ve orman bütünlüğü içinde kabul edilmesi gereken düşük eğimli bölümlerinin ise orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmesinin açık çelişki olduğu ve mahkemece bilirkişi raporuna bu nedenle değer verilmeyerek taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39242, Karar No: 2017/6532, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39242 E.  ,  2017/6532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12133, Karar No: 2009/13546, Tarih: 21.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12133 E.  ,  2009/13546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak  miras bırakanları  O..'ın  malik  olduğu  1842  parseldeki  2 nolu  bağımsız  bölüm ile  472  parsel  sayılı  taşınmazdaki  payını  davalı  kızına   yakınlığı  nedeniyle  mirastan  mal  kaçırmak  amaçlı ve  muvazaalı  olarak  davalıya  temlik  ettiğini  ileri  sürerek  miras payı  oranında  tapuların  iptal ve  tescilini , olmazsa  tenkis  isteğinde  bulunmuştur.

Davalı, miras  bırakanın  mal kaçırma   iradesi   bulunmadığını  , bedelini  ödeyerek   satın  aldığını  bildirip, davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, davacı  iddiası  sabit görülmeyerek  davanın  reddine  karar  verilmiştir.

Karar, davacı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris  muvazaası  hukuksal  nedenine  dayalı  tapu  iptal-tescil  olmadığı  takdirde  tenkis  isteğine  ilişkindir.

Dosya   içeriğinden, toplanan  delillerden özellikle   eksiğin  tamamlanması  yoluyla   getirtilen kayıt ve  belgelerden  tarafların  ortak  miras  bırakanı  O..’ın 1842  parsel  sayılı  taşınmazdaki  2 nolu  bağımsız  bölüm  ile   üzerinde  12 daire  bulunan  472 parsel  sayılı  taşınmazın  ½  sini  satış  suretiyle  davalıya  temlik  ettiği yine  mirasçılardan  F..'in  (2007/144  esas  sayılı)  aynı  taşınmazlara  ilişkin   aynı  hukuki  sebebe  dayalı   olarak  açtığı  davanın  derdest  olduğu  anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın  reddine  karar  verilmişse  de, hükme   yeterli  bir  araştırmanın  yapıldığını  söyleyebilme   olanağı  yoktur.

Şöyle  ki, mahkemece  mahallinde  keşif  yapılarak  çekişmeli   taşınmazların  temlik  tarihindeki  gerçek   değerleri  belirlenmediği  gibi  miras  bırakanın  gerçek  iradesi   duraksamaya   yer  bırakmayacak  biçimde  ortaya   çıkarılmamış  olup, bedel  ödenip   ödenmediği de  saptanmış  değildir..

Bilindiği üzere;uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle  olunca, öncelikle  aynı  taşınmazlara  ve aynı  hukuki  sebebe  ilişkin  2007/144  esas  sayılı  dava  dosyası  ile  eldeki  davanın HUMK’nun  45. maddesi  hükmü  uyarınca  fiili  ve  hukuki  irtibat  nedeniyle  birleştirilmesi , ondan  sonra  yukarıda  açıklanan  ilkeleri  kapsar  biçimde  hükme  yeterli  bir  araştırma  yapılması , tüm taraf  delillerinin  toplanıp, birlikte  değerlendirilmesi  ondan  sonra  sonucuna  göre  bir  karar  verilmesi  gerekirken  eksik  soruşturma  ile  yetinilerek  yazılı  olduğu  üzere  karar  verilmiş olması  doğru  değildir.

Davacının temyiz  itirazları   yerindedir. Kabulü  ile  hükmün  açıklanan  nedenlerden  ötürü HUMK.’nun  428. maddesi  gereğince  BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın temyiz edene  geri  verilmesine, 21.12.2009  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4774, Karar No: 2023/2367, Tarih: 13.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4774 E.  ,  2023/2367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yönünden; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2013 tarihli ve 2013/29 sayılı iddianamesiyle sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

2. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2013/43 Esas, 2014/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında alt sınırdan hüküm kurulması ve takdiri indirim maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında delil olmadığından bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında alt sınırdan hüküm kurulması ve takdiri indirim maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında delil olmadığından bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin aşamalarda çelişkili ve soyut beyanlarda bulunduğuna, müşteki babanın şikayetçi olmadığına, tanık anlatımları ile dosyadaki raporlar gözetilerek sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair maddi bir delilin mevcut olmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; mağdure ...'un babası ve üvey annesi ile birlikte yaşadığı, mağdurenin amcasının oğlu olan sanık ...'in de yaklaşık üç yıldan beri mağdure ve ailesi ile birlikte aynı evde kaldığı, Dr. ... ... Sincan Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunca düzenlenen rapora göre mağdurede hafif derecede mental retardasyon bozukluğu olduğu, fiziksel olarak da vücut fonksiyonlarının kaybının oranının % 94 olduğunu ve ağır özürlü olduğunun belirtildiği, mağdurenin eğitim gördüğü okulda okul-aile birliği başkanı olarak görev yapan tanık ...'nin yanına giderek hamile kalmanın sonuçları üzerine bazı sorular sorması üzerine olayın ortaya çıktığı, çocuk izlem merkezinde alınan ifadesinde sanığın cinsel organı ile kalçasına çıplakken dokunduğunu, kıyafetlerini çıkartarak içine soktuğunu, bu sırada acı hissettiğini ve sanığın cinsel organınından sıvı geldiğini, herhangi bir kanamasının olmadığını beyan ettiği, mağdurenin her ne kadar 21.02.2013 tarihli duruşmada hazırlık aşamasında beyanı alındığı için beyanı alınmak üzere kendisine söz verilmediği halde ağlayarak ... bana böyle birşey yapmadı, tanık ... beni zorladı, seni okuldan attırırım şeklinde beyanda bulunmuş ise de başlangıçta mağdurenin kendisinin gidip tanık ...'ye hamile kalmayla ilgili sorular sorması üzerine bu olay meydana çıkmış olması, hem tanığın, hemde mağdurenin başlangıçta dosya kapsamı itibariyle sanık ...'e iftira atmalarını gerektirecek herhangi bir hususun iddia edilmediği, bu hususta sanık yönünden de savunmada bulunulmadığı, mağdurenin beyanlarının alınan raporlara göre kendi içerisinde tutarlı ve beyanlara itibar edilebilir olduğu hususu nazara alınarak sanığın mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği, sanığın birden fazla cinsel istismarda bulunduğuna dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve alınan doktor raporlarına göre eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirmediği kabul edilen olayda dosya kapsamında bulunan deliller,

Dr. Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzleme Merkezi'nde Adlî Tıp uzmanı tarafından yapılan muayenesi sonucu düzenlenen rapor içeriğine göre; mağdurenin, ''hymen muayenesinde hymenin yeterince gelişmediği, saat 3 hizasından 9 hizasına kadar üst kısımda çok az miktarda serbest kenar izlendiği, cinsel ilişkide bulunulmuş olsa bile yırtılmayacak özellikte olduğu, bu haliyle anatomik olarak bakire olduğu ve anüs muayenesinde sfikter tonusunun normalden gevşek olduğu, bu durumun yapısal olabileceği gibi anüs yoluyla pek çok kere cinsel ilişkide bulunulması durumunda da görülebileceği kronik fiili livatanın maddi delili olabileceğinin'' tespit edildiği, aynı yer Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen rapora göre de; ''mağdurenin cinsel istismarı tarifleyemediğinden ruh sağlığının bozulmadığı'' yönündeki raporu,

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6.Adli Tıp İhtisas Kurulunun 26.05.2014 tarihli ve 1134 sayılı mağdurenin tespit edilen zeka geriliği ile olay tarihindeki yaşı birlikte değerlendirildiğinde, mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiili ruhsal yönden mukavemetine mani olacak mahiyet ve derecede bulunduğu, bu duruma göre mağdurun 06.12.2012 tarihi öncesinde mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağını, beyanlarına itibar edilebileceğini bildirir raporundan ibarettir.

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafii İle O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden

B. Sanık Müdafii İle O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, hafif derecede mental retardasyon rahatsızlığı bulunan mağdurenin başkaca delille desteklenmeyen çelişkili beyanları, tanık anlatımları, genital muayene rapor içerikleri, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE,

B. Sanık Müdafisi İle O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2013/43 Esas, 2014/251 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.