muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4374, Karar No: 2013/13200, Tarih: 08.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4374 E.  ,  2013/13200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7023, Karar No: 2011/2494, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7023 E.  ,  2011/2494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen tek taraflı kaza sonucu pert total olduğunu, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, ıslâh ile arttırılmış toplam 19.200.00 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisiyle meydana geldiğini, Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5. maddesi uyarınca hasarın teminat dışında kaldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği ve hasarın sigorta teminatı kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davanın kabulüne, 19.200.00 TL’nın, 25.06.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen tazminata

ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 903,20 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 21.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13690, Karar No: 2012/24873, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13690 E.  ,  2012/24873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

K A R A R

Davacının şirket ortaklığının hangi tarihte başladığı ve hangi tarihte sona erdiğinin ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8244, Karar No: 2024/6277, Tarih: 24.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8244 E.  ,  2024/6277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/339 E., 2023/1087 K.

KARAR : Kararın kaldırılarak yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/408 E., 2020/589 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kadının eğitim hayatını tamamlamasına söz verdiği halde bu sözünü tutmadığı, evliliğin başından beri davalının evli bir eş gibi davranmayarak eş ve çocuklarına karşı hiç bir sorumluluğunu yerine getirmediğini, davalının hem madden hem de manen hiçbir katkısının olmadığını, bu durumu konuşmak istediğinde kadınla kavga ettiği ve hakaret ettiği, erkeğin eve geç saatlerde alkollü şekilde geldiği ve evi pansiyon olarak kullandığı, kadının dışarı çıkmasına ve eve misafir gelmesine izin vermediği, kadına fiziksel şiddet uyguladığı, küfürlerle evden kovulduğu, kadını aldattığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocukların her biri yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; kadının iddialarını kabul etmediklerini, erkeğin evin maddî ve manevî ihtiyaçlarının karşıladığını, kadının kıskanç ve agresif yapısının olduğu, erkeğe hakaret ettiği, küçük düşürdüğü, kadının erkeğin iş yerine geldiği iş arkadaşlarının yanında tartışma ortamı yaratarak hakkında şikayette bulunduğu, iş yerindeki eşyalara zarar verdiği, ortak çocuklara bağırıp çağırarak isteklerini yaptırdığı, kadının hakaretle ortak konuttan erkeğin kovduğu, kadının erkeğe fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine aksi halde ortak velâyet hükmünün kurulmasına, erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, kadının boşanmanın ferisine ilişkin taleplerinin reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları bir bütün olarak incelendiğinde; davalının gece eve geç geldiği eşine ilgisiz davrandığı, buna karşılık davacı kadının eşine yönelik kıskançlığının bulunduğu, eşinin okuldaki odasına girerek çekmecelerini karıştırdığı, tartışma sırasında karşılıklı iteleştikleri, davalı eşin sadakatsiz davrandığı ve evine bakmadığı iddia edilmiş ise de bunun ispatlanamadığı bu durumda her iki tarafın da eşit kusurlu olduğu, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, her iki tarafın da eşit kusurlu olması sebebi ile karşılıklı olarak maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olacağı gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri yararına aylık 600,00 TL tedbir ve 700,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 600,00 TL tedbir ve 800,00 TL yoksulluk nafakasına ve boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafın da eşit kusurlu olması sebebiyle karşılıklı olarak maddî ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden katılma yoluyla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle boşanma hükmü hariç olmak üzere kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası, ortak çocuklar yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarı, erkeğin reddedilen maddî ve manevî tazminat istemleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle boşanma hükmü hariç olmak üzere kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası, ortak çocuklar yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarı, erkeğin reddedilen maddî ve manevî tazminat istemleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre erkeğin eve geç geldiği, eşine ilgisiz davrandığı, küfür ettiği, çocuklara şiddet uyguladığı, evine bakmadığı, misafir gelmesini istemediği "canım, aşkım" gibi kelimeler kullanarak başka bir öğretmenle telefonla mesajlaştığı, güven sarsıcı davranışta bulunduğu, kadının ise eşine yönelik kıskançlığı olduğu, kontrol amaçlı okula geldiği, eşinin okuldaki odasına giderek çekmecelerini karıştırdığı, bu nedenle aralarında itiş kakış yaşandığı sabit olduğu, bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının hafif kusurlu kabul edilmesi gerektiği sonucuna varıldığı kararın kusur gerekçesi ve derecesi açıklandığı şekilde düzeltildiği, kadın yararına maddî ve manevî tazminata ilişkin yasal koşullar oluştuğu halde hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru görülmediği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusur dereceleri, kadının kişilik haklarına yapılan saldırının niteliği ve ağırlığı, paranın alım gücü, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 inci ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak kadın yararına uygun miktarlarda maddî ve manevî tazminata hükmedildiği, boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu kabul edilen erkek yararına maddî ve manevî tazminat koşulları oluşmadığı gerekçesi ile tarafların kusur belirlemesi ve derecesi ile kadının reddedilen tazminat taleplerine yönelik istinaf talebinin kısmen kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesinin buna ilişkin hükümlerinin kaldırılmasına, kararın kusur derecesi ve gerekçesinin açıklandığı şekilde düzeltilmesine, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının hafif kusurlu olduğunun tespitine, davacı kadın yararına boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden geçerli olmak üzere yasal faiziyle 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca 50.000,00'er TL maddî-manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına ödenmesine, tarafların diğer istinaf taleplerinin reddine esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının katılma yoluyla istinaf talebinin erkeğin istinaf ettiği konularla sınırlı olması gerektiği bu nedenle kadının maddî ve manevî tazminat yönünden istinaf etme hakkının bulunmadığı, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası, ortak çocuklar yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarı, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ve miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede geçimsizliğe sebep olan kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına nafaka ve tazminat takdirinin ve miktarlarının isabetli olup olmadığı, çocuklar için hükmedilen nafakaların miktarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 6 ıncı, 166 ıncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ıncı, 182 inci 330 uncu 336 ıncı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6221, Karar No: 2021/13591, Tarih: 23.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6221 E.  ,  2021/13591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile ... vd. birkısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın idare adına tesciline ilişkin davanın kabulüne dair yerel mahkeme kararı, Dairemizin 22/10/2015 gün 2015/4879 -18111 sayılı kararı ile bozulmuş, yerel mahkemece verilen kısmen direnme kısmen uyma kararının, davacı idare ile ... vd. birkısım davalılar vekillerince temyizi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca kısmen direnme kararının onandığı, HGK'nın kararına karşı ... vd. birkısım davalılar vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine, karar düzeltme talebinin 03.11.2020 gün ve 2020/5-517-819 sayılı kararla reddine karar verilip, bozma kararının uyulan bölümü yönünden temyiz incelenmesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece kısmen uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile ... vd. birkısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 135 ada 17 parsel sayılı taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-İlk karar gereği hüküm altına alınan bedel ileride ortaya çıkacak hak sahibine verilmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırtılmış olup, son karar gereği hak sahibi olduğu anlaşılan davalıya ödenmesine karar verildiğine göre faizin bitiş tarihinin son karar tarihi olması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi’nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a) Gerekceli kararın hüküm fıkrasının 6 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç tayinine yer olmadığına peşin alınan harcın talep halinde yatırana iadesine) cümlesinin yazılmasına,

a) Gerekceli kararın hüküm fıkrasının 6 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç tayinine yer olmadığına peşin alınan harcın talep halinde yatırana iadesine) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekceli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde yeralan (ilk karar tarihi olan 06.05.2014) ibaresinin çıkartılmasına yerine (son karar tarihi olan 23.06.2016) ibaresinin yazılmasına,

c) Gerekceli kararın hüküm fıkrasının davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 8/a bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... vd. birkısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10680, Karar No: 2015/7226, Tarih: 28.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/10680 E.  ,  2015/7226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2013 tarih ve 2012/264-2013/240 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26/05/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av..... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ihale ile...Limanı yükleme boşaltma hizmet alanı sözleşmesini yüklendiğini, 31.12.2005 tarihinde sona eren sözleşmeyle ilgili olarak alacağı bulunduğunu ileri sürerek, davacının 128.827,53 TL hakediş alacağının fatura tarihlerinden, 8.885,21 TL teminat mektubu alacağının 27.09.2006 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte ve fiyat farkından kaynaklanan alacağına ilişkin olarak, fazlaya ilişkin haklarını saklı turarak 10.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hakedişin haklı sebeplerle ödenmediğini, davacının iş sahasını süresinde terketmemesi nedeniyle komisyon marifetiyle belirlendiği üzere 139.707,31 TL alacakları olduğunu, fiyat farkı hakedişlerinin yapıldığını, işçilikten kaynaklanan fiyat farkı alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, görevli mahkemenin Denizcilik İhtisas Mahkemesi olduğuna ilişkin verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, davacının sözleşme hükümlerine göre işyerini süresi içinde boşaltmaması nedeni ile davalı idarenin liman sahası içinde çalışmasına engel olduğu, davalının düzenlemiş olduğu 3 adet fatura karşılığı davacı tarafın hak ediş ve teminatından yapmış olduğu kesinti tutarının 137.712,74 TL olduğu, davalı idarenin uğramış olduğu gelir kaybı ile masrafları bedelinin 121.401,33 TL olacağı, davacı tarafa sözleşme süresi içinde fiyat farkı olarak 217.717,65 TL ödemede bulunulduğu, bu nedenle işçi ücreti ile SSK taban fiyat artışından kaynaklanan fiyat farkı talebinin yersiz olduğu, davacı tarafın davalı idareden yersiz kesinti nedeni ile asıl alacağın 16.311,41 TL, reeskont faiz hesabına göre faiz alacağının 1.889,86 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, hizmet alım sözleşmesine dayalı hak ediş bedeli, teminat mektubu alacağı ve işçilik fiyat farkı alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, dava konusu alacak kalemlerinin miktarına ilişkin olarak alınan bilirkişi raporuna taraf vekillerinin itirazı üzerine alınan ek rapor hükme esas alınmış ise de, ek raporda 1 Ocak 2006 günü limanda tatil nedeniyle çalışma yapılmadığına, limanda günlük çalışma saatinin 18 saat değil 24 saat olduğuna, işçilik fiyat farkı alacağının sözleşme hükümleri çerçevesinde doğduğuna ilişkin hususlar başta olmak üzere davacı vekilinin, yine iki gemiye yapılan yükleme miktarı başta olmak üzere davalı vekilinin itirazları yeterince karşılanmadığı gibi gibi, değerlendirilen bir kısım itiraz noktaları üzerinde denetim yapılamamakta olup, bildirilen görüş hüküm kurmaya ve bu hükmü denetlemeye elverişli nitelikte değildir.

O halde,mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda içinde kaptan bir bilirkişinin de bulunduğu başka uzman bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılması,hükme esas ek raporu değerlendiren, tartışan, taraf vekillerinin 11.01.2010 ve 25.01.2010 tarihli ek rapora yönelik itiraz noktaları üzerinde yeterince duran ve denetime elverişli olan yeni bir rapor alınması, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, iddia ve savunma noktalarını yeterince aydınlatmayan ve denetime elverişli bulunmayan ek rapora dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.