muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/873, Karar No: 2011/758, Tarih: 14.12.2011

Öte yandan, taraf teşkili dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece re’sen nazara alınması gereken bir olgudur ve mahkemenin, dava dilekçesi ile duruşma gününü, kararı, bozma ilamını ve direnme kararını taraflara kendiliğinden tebliğ edip taraf teşkilini sağlaması, Hukuk Muhakemeleri Kanununun amir hükmü gereğidir.

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, itirazların yapılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların duruşma gününden haberdar edilmesi ile mümkün olur. Kişinin hangi yargı merciinde duruşması bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilmesi, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğünde açıklanan usule uygun tebligat yapılması ile sağlanabilir.

Bu bakımdan, davetiyenin ve tebliğ tutanaklı zarfın, davadaki ve takipteki önemi büyüktür. Asıl olan tarafların huzurunda yargılamanın yürütülmesi olmakla birlikte, hukuk mahkemelerinde taraflar yargılamaya katılmasalar dahi mutlaka duruşmadan haberdar edilmelidir. Duruşmaya gelmese dahi yoklukta davaya devam edilip karar verilmesine usulün olanak tanıdığı hallerde, yasanın öngördüğü uyarıyı taşıyan davetiyenin tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girişilmesi ve delillerin toplanarak bir sonuca ulaşılması zorunludur.

Tebligat; bilgilendirme yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemi olduğundan tebligat ile ilgili olarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve buna bağlı olarak çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir. Kanun ve Tüzüğün amacı tebligatın muhatabına en kısa zamanda ulaşması, konusu ile ilgili olan kişilerin bilgilendirilmesi ve bu hususların belgeye bağlanmasıdır.

Gerek tebliğ işlemi ve gerekse tebliğ tarihi ancak yasa ve tüzükte emredilen şekillerle tevsik ve dolayısıyla ispat olunabilir.

Tebligat Kanunu ile Tüzüğü’nde öngörülen şekilde işlem yapılmış olmadıkça tebliğ memuru tarafından yapılan yazılı beyan onun mücerret sözünden ibaret kalır ve dolayısıyla belgelendirilmiş sayılmaz.

Hal böyle olunca, yasa ve tüzük hükümlerinin en ufak ayrıntılarına kadar uygulanması zorunludur. Kanunun ve Tüzüğün belirlediği şekilde yapılmamış ve belgelendirilmemiş olan tebligatların geçerli olmayacağı Yargıtay içtihatlarında açıkça vurgulanmıştır.

Uyuşmazlığın çözümünde tüzel kişilere yapılacak tebligata ilişkin yasal düzenlemelerin de irdelenmesi gerekmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun:

“Hükmi Şahıslara Ve Ticarethanelere Tebligat” başlıklı 12. maddesinde:

“Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır.

Bir ticarethanenin muamelelerinden doğan ihtilaflarda, ticari mümessiline yapılan tebliğ muteberdir.”

“Hükmi Şahısların Memur Ve Müstahdemlerine Tebligat” başlıklı 13. maddesinde:

7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun:

“Hükmi Şahıslara Ve Ticarethanelere Tebligat” başlıklı 12. maddesinde:

“Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır.

Bir ticarethanenin muamelelerinden doğan ihtilaflarda, ticari mümessiline yapılan tebliğ muteberdir.”

“Hükmi Şahısların Memur Ve Müstahdemlerine Tebligat” başlıklı 13. maddesinde:

“Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mûtat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.”

Hükümleri yer almaktadır.

Yine, Tebligat Tüzüğü’nün:

“Hükmi Şahıslara Ve Ticarethanelere Tebligat” başlıklı 17. maddesinde;

“Hükmi şahıslara tebliğ salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır.

Vekaletlerin ve bunların teşkilatının, mülhak ve hususi bütçeli idarelerle belediyelerin, köylerin ve hususi kanunlarına müsteniden kurulmuş olan teşekküllerle, şirketlerin ve cemiyetlerin salahiyetli oldukları mümessilleri tabi kanunlara ve statülerine göre tayin edilir.

Hükmi ve hakiki şahsa ait bir ticarethanenin muamelelerinden doğan ihtilaflarda, ticarethanenin o muamelede salahiyetli ticari mümessiline yapılan tebliğ muteberdir.”

“Hükmi Şahısların Memur Ve Müstahdemlerine Tebligat” başlıklı 18. maddesinde:

“Yukarıki Madde mucibince tebliğ yapılacak kimseler herhangi bir sebeple mütat iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamıyacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, hükmi şahsın o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

Şu kadar ki, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, hükmi şahsın yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle tebligatın muhatabı olan hükmi şahsın mümessilinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu kabil işlerle tavzif edilmiş bir şahıs olması lazımdır.

Bunların da bulunmadığı tebliğ mazbatasında tesbit edildiği takdirde tebligat, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır.”

Düzenlemelerine yer verilmiştir.

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlenen ticaret şirketleri hükmi şahsiyeti haiz olup üçüncü şahıslar ile olan ilişkilerinde ortaklardan oluşan mümessil-organ veya dışarıdan tayin edilen sair mümessiller tarafından temsil olunurlar.

Hükmi şahsiyeti haiz olmaları dolayısıyla ticaret şirketlerinde tebligatın şirketlerin “salâhiyetli mümessillerine” yapılması icap eder. Salâhiyetli mümessiller ibaresiyle evvela şirketleri kanunen temsile yetkili organlar ve bu organlar adına hareket edenler kastedilmiştir.

Hükmi şahsiyeti haiz olmaları dolayısıyla ticaret şirketlerinde tebligatın şirketlerin “salâhiyetli mümessillerine” yapılması icap eder. Salâhiyetli mümessiller ibaresiyle evvela şirketleri kanunen temsile yetkili organlar ve bu organlar adına hareket edenler kastedilmiştir.

Tebligat Kanunu’nun 13. maddesi ile Nizamname’nin buna tekabül eden 18. maddesi birlikte tatbik edildiğinde, kendisine tebligat yapılacak şahısların derecelendirildikleri görülmektedir. Bir kere, hükmi şahıslar namına kendilerine tebligat yapılabilecek salâhiyetli mümessiller mûtad iş saatlerinde işyerlerinde bulundukları ve o sırada evrakı bizzat alacak durumda oldukları takdirde memur ve müstahdemlere tebligat yapılamaz. Saniyen, memur veya müstahdemlere tebligat yapılabilecek hallerde de, önce kendisine tebligat yapılacak şahsın, şirketin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle muhatap hükmi şahsın mümessilinden sonra gelen veya evrak müdürü gibi esasen bu işlerle tavzif edilmiş bir kimse olması lazımdır. Böyle bir kimsenin bulunmaması halindedir ki (bu durum tebliğ mazbatasına dercedilmek suretiyle) o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme tebligat yapılabilir. Daha önce kendisine tebligat yapılması gereken kimselerin bulunmadıklarını veya tebligatı bizzat alamayacak durumda olduklarının ispatı bakımından mazbatada yer alacak kayıt bilhassa önemlidir (E. Moroğlu, Makalelerim I, İstanbul 2001, s. 4-5).

Görülmektedir ki, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. ve 13. maddeleri ile Tebligat Tüzüğü’nün 17. ve 18. maddelerinde tüzel kişilere tebligatın yapılma usulü açıklanmış; tebligatın, bunların tabi oldukları kanunlara ve statülerine göre belirlenecek yetkili temsilcilerine, eğer tüzel kişinin yetkili temsilcisi yoksa veya evrakı bizzat alamayacak bir halde ise; görev itibariyle temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş bir kişiye, o da yoksa tüzel kişinin o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine, yapılacağı öngörülmüştür. Eğer, tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gereğine de işaret edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nun 04.04.2007 gün ve 2007/12-200 E. 2007/187 K., 30.12.2009 gün ve 2009/12-563 E. 2009/600 K. ile 13.05.2009 gün ve 2009/12-184 E. 2009/187 K. sayılı ilamlarında da aynı husus vurgulanmıştır.

Yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri ve konuya ilişkin ilkeler gözetilerek, somut olay değerlendirildiğinde :

Davalı işveren sıfatıyla anonim şirket aleyhine dava açılmış; davacı vekili tarafından dava dilekçesinde bildirilen adrese çıkarılan ve dava dilekçesi ile duruşma gününü içeren tebligat; davalı anonim şirket adına “Gösterilen adreste muhatabın daimi birlikte çalışır Sekreter F...D...“ imzasına tebliğ edilmiştir.

Yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri ve konuya ilişkin ilkeler gözetilerek, somut olay değerlendirildiğinde :

Davalı işveren sıfatıyla anonim şirket aleyhine dava açılmış; davacı vekili tarafından dava dilekçesinde bildirilen adrese çıkarılan ve dava dilekçesi ile duruşma gününü içeren tebligat; davalı anonim şirket adına “Gösterilen adreste muhatabın daimi birlikte çalışır Sekreter F...D...“ imzasına tebliğ edilmiştir.

Ne var ki, dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliğine ilişkin bu tebligat parçasında başkaca herhangi bir açıklamaya yer verilmediği gibi, anonim şirketin yetkili temsilcisinin veya ondan sonraki yetkili kişinin adreste olup olmadığının araştırılıp araştırılmadığı ve nedenleri de şerh edilmemiştir.

Yerel Mahkemece, gerekçeli karar tebliği için, davalı anonim şirkete çıkarılan tebligatın “Muhatap adresten soruldu. Taşınmış” şerhi ile bila tebliğ iade edilmesi üzerine, davalı anonim şirkete dava dilekçesi usulen tebliğ edilmiş gibi işlem yapılarak, bundan sonraki tebligatlar, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca, yine aynı adrese yapılmıştır.

Hemen burada, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35.maddesinin uygulanması olanağının olup olmadığının tve buna yönelik olarak da davalı anonim şirkete dava dilekçesi ile duruşma gününün tebliğine ilişkin tebligat işleminin usulünce gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi gerekir.

Yukarıda ayrıntısı açıklandığı üzere, davalı anonim şirkete dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğe çıkarılmış; tebliğ memuru bu tebligatı şirketin yetkili temsilcisine; onun herhangi bir nedenle tebliği alacak durumda olmaması halinde de usulüne uygun şekilde yetkili kılınan kişiye; şayet bunlar yoksa veya tebligatı alamayacak durumda iseler bu durumu tebliğ evrakına şerh ederek o yerde hazır bulunan tebliğe yetkili memur ve müstahdemlerinden birine o da yoksa herhangi bir memur veya müstahdeme yapması; tebligat evrakında da sırasıyla tebliğe yetkili kişilerin durumunu ve onlara tebliğ edilememe nedenini şerh etmesi gerekirken, hiçbir açıklamaya yer vermeden doğrudan sekretere tebliğ etmiştir.

Tebligat bu haliyle, açıklanan yasal düzenlemelere ve yargı kararlarına aykırı olup, usulsüzdür.

Dava dilekçesi ve duruşma günü tebliği usulsüz olmakla ve böylece davalı şirkete usulünce yapılmış bir tebligat bulunmamakla, savunma hakkının kısıtlar biçimde devamı tebliğlerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35.maddesine göre yapılması mümkün değildir.

Hal böyle olunca davalı/işveren anonim şirkete usulünce tebligat yapılmadığı ve yöntemince taraf teşkili sağlanmadığı açıktır.

Öte yandan dosya içerisindeki beyan ve belgelerden davalı anonim şirketin iflası talebi ile dava açıldığı da anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece davalı şirkete usulünce tebligat yapılmadan, dolayısıyla taraf teşkili sağlanmadan savunma hakkı kısıtlanarak direnme kararı verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca davalı/işveren anonim şirkete usulünce tebligat yapılmadığı ve yöntemince taraf teşkili sağlanmadığı açıktır.

Öte yandan dosya içerisindeki beyan ve belgelerden davalı anonim şirketin iflası talebi ile dava açıldığı da anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece davalı şirkete usulünce tebligat yapılmadan, dolayısıyla taraf teşkili sağlanmadan savunma hakkı kısıtlanarak direnme kararı verilmesi doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş; davalı anonim şirket hakkında açıldığı beyan edilen iflas talebine ilişkin dava dosyasının celbi ile ticaret sicil memurluğundan da sorulmak suretiyle davalı anonim şirketin hükmi şahsiyetinin devam edip edilmediğinin tespiti ile şirketin içinde bulunduğu yasal durum itibariyle tabi oldukları kanunlara ve statülerine göre belirlenecek yetkili temsilcilerine, eğer tüzel kişinin yetkili temsilcisi yoksa veya evrakı bizzat alamayacak bir halde ise; görev itibariyle temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş bir kişiye, o da yoksa tüzel kişinin o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine, eğer tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması suretiyle bu kişilere dava dilekçesi, karar ve bozma ilamının yöntemince tebliğ edilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması olmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeden, davalı şirketin savunma hakkı kısıtlanarak hüküm verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmayıp, ön sorunun açıklanan nedenlerle kabulü ile direnme kararının bu değişik ve usule ilişkin nedenlerle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda;

1-(I) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-(II) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı SGK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

14.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3431, Karar No: 2011/8925, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/3431 E.  ,  2011/8925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'nde 2003 yılında temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, ...'nin temizlik işlerinin ... Sosyal Hizmetler Ticaret Ltd. Şti. tarafından yürütüldüğünü, davalı tarafından müvekkiline gönderilen belgede yerel ve küresel ekonomik daralma, küçülme ve bunların etkisi altında kalan şirketin içine düştüğü ödeme güçlüğü nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, şirketin ekonomik krizden bahsettiğini, ancak bununla ilgili herhangi bir gerekçe veya açıklama yapmadığını, müvekkilinin iş akdinin feshinin geçerli nedenlere dayanmadığını ileri sürerek, müvekkilinin işine iadesine, işe başlatılmaması halinde 1 yıllık ücreti tutarında tazminat ile 4 aylık boşta geçen süreye ait ücretin davalıya yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ... Sosyal Hizmetler Ticaret Ltd. Şti. vekili, davacının 31.03.1993 tarihinde kurulmuş olan müvekkili ... Sosyal Hizmetler Ticaret Ltd. Şti.'nin işçisi olduğunu, müvekkili şirketin Türk Ticaret Kanunu’na göre kurulmuş ve ticaret sicile kayıtlı tüzel kişiliğe haiz bir şirket olduğunu, ...’nin davalı olarak gösterilmesinin yasal dayanağı olmadığını, ...’nin müvekkil şirketin ortaklarından olmasının da davalı gösterilmesinde yasal gerekçe olamayacağını, iş akdinin müvekkilinin ödeme güçlüğü çekmesi sebebiyle ekonomik nedenlerle feshedildiğini, feshin yasanın 19. maddesine uygun şekilde yapıldığını ve geçerli bir nedene dayalı olduğunu, müvekkili şirketin uzun yıllar ticari faaliyetini devam ettirmek için çaba gösterdiğini, yaşanan ekonomik zorluk ve ödeme güçlüğü sebebiyle bir kısım işçilerin iş akitlerinin feshinin kaçınılmaz olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacı ile müvekkili belediye arasında iş sözleşmesi bulunmadığından husumet nedeniyle davanın reddi gerektiğini, belediye ile diğer davalı arasında da alt üst işverenlik ilişkisi olmadığını, işin bütün halinde başka işverene devrinde taşeronluk ilişkisinden söz edilemeyeceğini, belediyelerin kamu kuruluşu olup, belirli usul ve esaslara göre daimi işçi kadrosuna atama yapabildiğini, geçici işçi çalışmasının da yasal prosedür olduğunu, oysa davacının ... Belediye sınırları içerisinde park, bakım, onarım, temizlik ve destek hizmetleri görülmesi kapsamında ihale alan şirket bünyesinde çalıştığını, dolayısıyla belediyenin asıl işveren sıfatı olmadığından fesihte de sorumluluğu bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı, davalılar arasında muvazaa bulunduğunu dava dilekçesinde ileri sürmediğinden, taleple bağlılık ilkesi nedeniyle bu husus incelenmediği, ... ... Sosyal Hizmetler Ticaret Ltd. Şti.'nin belediyenin alt işvereni olduğu, fesihten önce ücretsiz izin, kısa çalışma gibi önlemlere başvurulmadığı, personel hareketliliğinin çok yoğun olduğu, fesihten sonra eski işçilerden 12, yenilerden 4 adet olmak üzere 16 kişinin işe alındığı, davacıya alternatif iş önerisinde bulunulmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine, davacının ... ... Sosyal Hizmetler Ticaret Ltd. Şti. nezdinde işe iadesine, haklardan davalıların sorumluluğuna karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, her ne kadar muvazaa iddiasının ileri sürülmediği gerekçede değerlendirilmiş ise de, muvazaa iddiasının resen gözetileceği Dairemizin yerleşik içtihatları ile kabul edilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, her ne kadar muvazaa iddiasının ileri sürülmediği gerekçede değerlendirilmiş ise de, muvazaa iddiasının resen gözetileceği Dairemizin yerleşik içtihatları ile kabul edilmiştir.

Davalı ... ... Sosyal Hizmetler Ticaret Ltd. Şti.’nin ticaret sicil kayıtlarına göre, belediye halkının zaruri ihtiyaçlarını ucuz, sağlıklı ve güvenilir şekilde karşılaması amacıyla ... Belediye Meclisi'nin 19.02.1993/39 sayılı kararına istinaden ... Belediye Başkanlığı ile Bormar Ltd. Şti. beraberliğinde kurulan bir şirket olduğu, şirketin ağırlıklı hisse payının ... bünyesinde bulunduğu, fesih tarihinde davalılar arasında ve 01.01.2009-31.12.2009 tarihlerini kapsar şekilde hizmet alım sözleşmeleri bulunduğu ve davacı işçinin bu sözleşmeler kapsamında çalıştığı, sözleşmeler ve eki şartnameler incelendiğinde ... İlçesi dahilindeki parkların bakımı, onarımı, destek hizmetlerin alım işinde ve ayrıca ...’nin genel temizliği, katı atık toplanması, araç bakım onarım, inşaat işlerinde çalıştırılmak üzere personel alımına yönelik sözleşmeler olduğu, her ne kadar 5393 sayılı Belediyeler Kanunu uyarınca temizlik işlerinin alt işverene verilmesi, yasal olarak mümkün ise de, davalılar arasındaki sözleşmeler kapsamındaki işlerin taşeron firmaya ihale verilmesinden öte hizmet alımı ve işçi teminine yönelik hükümler içerdiği, ...’nin ihale kapsamındaki işleri denetlemesinin çok ötesinde yönetim yetkisini de üstlendiği, zira yönetim hakkına ait işçi alımı, çıkarımı, yetkilerinin belediye bünyesinde bulunduğu, davacı tanık anlatımlarından da anlaşılacağı üzere işçilerin ihale kapsamındaki işler dışında belediyenin birçok biriminde çalıştıkları, emir ve talimatları şirket yetkililerinden değil, belediyenin ilgili birim müdüründen aldıkları görülmüş, ... ... Sosyal Hizmetler Ticaret Ltd. Şti.’nin ağırlıklı hissesi ...’ne ait olup, ... dışında ihale almadığı da dikkate alındığında kamu kurumları niteliğindeki belediyelerin daimi ve geçici işçi çalıştırmadaki yasal kuralları aşmak amacıyla kurdukları bu tür belediye şirketleri aracılığı ile işçi alımları gerçekleştirdikleri, dolayısıyla davacıların hizmet alım kapsamında çalıştırılan işçi olmayıp, aslında belediye işçisi olarak çalıştığının kabulü gerekeceği, zira davalılar arasındaki sözleşmelerin yukarıdaki gerekçelere dayalı olarak muvazaalı olduğunun anlaşıldığı yolunda davacı ile benzer durumdaki işçilerin Dairemize yansıyan emsal dosyalarında kararlar verilmiş ve bunlar onanmıştır.

Yukarıda ayrıntılarıyla açıklandığı üzere, davalılar arasındaki hukuki ilişki muvazaaya dayanmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı da yargılama sırasında elde edilen delillerden, dosyada bulunan emsal dosyalardaki bilirkişi raporlarından anlaşılmaktadır. Mahkemece feshin geçersizliği ile davacının başından beri asıl

Yukarıda ayrıntılarıyla açıklandığı üzere, davalılar arasındaki hukuki ilişki muvazaaya dayanmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı da yargılama sırasında elde edilen delillerden, dosyada bulunan emsal dosyalardaki bilirkişi raporlarından anlaşılmaktadır. Mahkemece feshin geçersizliği ile davacının başından beri asıl

işvereni olan davalı belediyeye işe iade yönünde karar verilmesi gerekirken, davalılar arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisinin geçerli kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-) Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının ... Başkanlığı işyerinde işe iadesine,

3-) Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-)Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-) Davalı ... ... Sosyal Hizmetler Ticaret Ltd. Şti. hakkındaki davanın reddine,

6-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

7-)Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00.- TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

8-)Davacı tarafından yapılan (83.80) TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

9-)Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliğiyle 30.12.2011 tarihinde karar verildi.