muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/219, Karar No: 2020/2570, Tarih: 27.10.2020

Olay 20.05.2014 günü saat 03.15'de olmuştur. Olaydan sonra ilk (21 gün sonra) sanık ... teslim olmuş, ...'in tesliminden 3 gün sonra Audi araç bulunmuş ve daha sonra sırasıyla 13.06.2014'de sanık ... olayda kullandığını söylediği silahıyla yakalanmış, 14.06.2014'de sanık ... yakalanmış, 02.07.2014'de sanık ... olayda kullandığını söylediği silahıyla teslim olmuştur.

Dosyada sanıklardan ... ve ... savunmalarında olay gecesi gezmek için ...'den araç aldıklarını ve aracı sanık ...'in kullandığını gezerlerken ...'in hasımları ile karşılaşıp birbirlerine karşılıklı birlikte araçtan inerek sıktıklarını aşamalarda (dosyadaki ilk ifadelerinde) söylemişlerse de katılan ...'ın kollukta verdiği ilk beyanında olay gecesinde camları filmle kaplı içi görünmeyen Audi aracı ... kullanıyordu ve aynı hizaya geldiğimizde bize sıktı ve devam etti araçtan ...'den başka inen olmadığı için başkasını göremedim ancak aracın içinde birilerinin daha olduğu anlaşılıyordu şeklindeki beyanı ve olay yerinde maktulün yanında bulunan maktule ait 7.65 çapında tabancanın boş kovanının bulunmaması (Bu silahın maktul tarafından olay sırasında araca doğru sıkıldığına dair hiçbir delil yoktur) ...'ın beyanına göre motosiklet ve araç yan yana gelince şoför ... camı açarak bize sıktı ben yaralandıktan sonra kaçarken kurtulmak için 6.35 tabancam ile havaya iki kez sıktım şeklindeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde Audi aracın ön cam orta üst kısımlarındaki bir adet mermi giriş izinin olay sırasında gerçekleşmediği olay üzerinden 24 gün sonra ele geçen araçta olaydan sonra oluşturulduğu her iki aracın farklı yönlerden geldiği CD kaydından görülmekle maktul veya mağdurun Audi araca sıkmaları halinde kurşun deliğinin aracın ön değil arka camında bulunması gerektiği (Sanıklar ... ve ...'in aracı ... kullandı ve onun hasımlarıyla çatıştık beyanlarına da mağdur ...'ın aracı ... kullanıyordu beyanı ve maddi tespitler karşısında itibar edilemeyeceği) tarafımızdan kabul olunmuştur.

Dosya kapsamı incelendiğinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin sanık ...'in suçu işlediği kanaatini oluşturan ana delillerden biri de olay sırasında sanık ...'in kullandığı 2692 ile sona eren (0543 849 26 92) nolu hattın olay gün ve saatinde olay yerine yakın ... adresindeki Vodafone bazından sinyal aldığını gösterir dosyadaki HTS kayıtları ve 31.10.2018 tarihli bilirkişi raporudur. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi dairesinin gerekçeli kararının son sayfasında mevcut bu delil açıkça ...'in aleyhine olarak kabul edilmektedir. Halbuki dosyada TİB Başkanlığınından gönderileri CD içeriği (Dosyada vardır) ve bilirkişi ... tarafından düzenlenen 6 sayfalık raporun içeriğinden açıkça sanık ...'in olay sırasında kullandığı söylenen 2692 nolu hattın 19.05.2014 saat 23:01:52, 23:01:56, 23:05:33 sularında ... Adana bazından sinyal aldığı belirlenmiştir. Ancak Raporun açıklama ve sonuç kısmından (olayın 20.05.2014 gecesi saat 03:15'de işlendiği resmi tutanaklarla sabittir). 10 nolu Bentte "sanık ...'e ait olan ... nolu hattın olay gün ve saatinde olay yerine yakın olan ... Adana adresindeki Vodafone baz istasyonundan sinyal aldığı" şeklinde rapor sunulmuştur. Olay 20.05.2014 gece 03:15'de olmuştur. ...'in telefonu ise olaydan yaklaşık 4 saat 15 dakika önce bu mevkideki baz istasyonundan sinyal aldığı halde sanki olay anında oradaymış gibi rapor düzenlenerek sanık ... aleyhine teknik delil olarak kabul edilmiştir. Bu tespit dosya kapsamı, HTS kayıtları ve maddi gerçekle uyuşmamaktadır. Ancak bu delil yargılamanın hiçbir aşamasında doğru şekilde değerlendirilmemiştir. Bilirkişi raporunun içeriğinde ise sanık ...'in hattının hangi saatlerde orada olduğunun doğru bir şekilde belirlendiği ancak bu hususun raporun sonuç kısmında gözden kaçtığı ve Bölge Adliye Mahkemesi dairesinde rapor içeriğini dikkate almayarak hatalı değerlendirme yaptığı anlaşılmıştır.

Sanık ... dosyada savunmasını hiç değiştirmeyen ender kişilerden biri olup bu suça karışmadığını olay tarihinde başka suçtan yakalaması olduğu için kendi evinde kalmadığını, arkadaşları ile takıldığını hatta olay günü arkadaşlarıyla yüzmeye gittiklerini eşyalarını almak için eve uğradığında sanıklardan ...'in gelerek ...'in bir suç işlediğini söyleyince olaydan haberdar olduğunu, sanık ...'in suçu biz üstlenirsek bize ve ailemize bakacaklar deyip suçu üstlenmesini teklif ettiğini ancak kendisinin bu teklifi kabul etmediğini bunun üzerine sanıklar ... ve ...'in de kendisine işlemediği bir suç isnat ettiklerini söylemiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi dairesi ise sanıklar ... ve ...'in sanık ...'le husumetlerinin olmadığını ona iftira atmalarına neden bulunmadığını gerekçe göstererek ...'in savunmasına bu gerekçe ile itibar etmeyip ... ve ...'ın ... olayındaki beyanlarına itibar etmiştir.

Sanık ... kendisine suç üstlenme teklifi yapılırken arkadaşları olan tanıklar ..., ..., ... ve ...'in de bunu duyduğunu söylemiş ancak, Bölge Adliye Mahkemesi dairesi bu tanıkların hazırlıktaki olayın sıcağı sıcağına verdikleri ifadeler yerine (tanıklar ayrı ayrı ifadelerinde sanık ...'e suçu üstlenmesini teklif ettiler ancak o kabul etmedi demişlerdir). Sonradan bu tanıkların ...'in aleyhine değişen beyanlarına ve vazgeçme dilekçelerine itibar olunmuştur. Halbuki bu ifadelerden tanık ... 'ın ilk beyanı çok dikkat çekicidir. Tanık ... sanık ...'in yakalanmasından bir gün sonra arkadaşları diğer tanıklarla birlikte kolluğa giderek verdiği ifadesinde ...'in kendisinin arkadaşı olduğunu diğer arkadaşları ..., ..., ..., ... ve ... ile denize gitmek istediklerini ...'in deniz kıyafetlerini almak için onun evine birlikte gittikleri o sırada sanıklardan ... (... benim öz ağabeyimdir)'ın da oraya geldiğini ve ...'e bir olay var bunu üstlenirsen senin de ailenin de hayatı kurtulacak dediğini ancak ...'in bu teklifi ailem var onların gözünü yaşlı bırakamam diyerek reddettiğini, bu konuşmalara arkadaşları ..., ..., ...'in de şahit olduğu ancak burada isim ve para geçmediğini kendisinin de hangi olay olduğunu bilemediğini maktul ve mağduru tanımadığını ...'i mahalleden tanıdığını söylemiştir. Dosya kapsamındaki ismi geçen diğer tanıkların beyanları da bu tanıkla aynı mahiyettedir. Sanık ...'in öz kardeşi tanık ... 'ın kendi ağabeyinin aleyhine verdiği diğer tanıkların beyanları ile de örtüşmektedir. Tanık ... bu beyanını değiştirdiğinde mahkemede sorulunca bu beyanını inkar etmemiş ve ağabeyim ...'i korumak için öyle söyledim demiştir. Bu tanıkların ilk beyanları yerine sonradan değişen aşamalardaki beyanına itibar edilmesi makbul değildir. Mahkeme sanıklar ... ve ...'in sanık ...'le husumeti yoktur. Bu nedenle onun aleyhine yaptıkları isnatlar doğrudur iftira atmalarına hiçbir neden yoktur demiş. (Bu suç isnadını destekleyen hiçbir maddi delil yok iken) ancak tanık ...'ın öz ağabeyim ... benim yanımda ...'e suçu üstlenmesini teklif ettiğini ben ve diğer tanıklar duyduk şeklindeki diğer tanıklarca da doğrulanan beyanlarına (...'ın ağabeyine hangi nedenle iftira attığını bu nedenle, neden ilk beyanı değil de değişen ikinci beyana itibar edildiğini Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ettiği anlaşılamamıştır). Her nedense itibar edilmemiştir.

Dosya kapsamından uyuşturucu sattırdığına mafya olduğuna, kirli işler yaptığına dair beyanlar bulunan sanık ...'in savunmasına göre olay gecesi kendi aracını diğer sanıklar sabaha doğru geri getirdiklerinde aracın camında kırık görünce diğer sanıkların, gezerken ...'in hasımlarıyla karşılaştık ve karşılıklı silah sıktık biz birkaç gün teslim olmayacağız dediklerini bunun üzerine olayın kendi üzerine kalacağını düşünerek kendisinin de teslim olmadığını söylemiştir. Dosyaya göre olayın sanıkların ilk teslim olan kişi sanık ... olup, avukatı ile birlikte olaydan 21 gün sonra kendiliğinden teslim olmuştur. (11.06.2014'te) Ondan sonra sırasıyla 13.06.2014 te ... yakalanmış ve olayda 10 el sıkılan silahı teslim etmiş, 14.06.2014'te ... yakalanmış, 02.07.2014'te ... kendi teslim olmuş ve olayda 1 el kullanıldığı anlaşılan silahı teslim etmiştir. ...'te herhangi bir silah yoktur. Sanık ...'in olayın kendisi dışında ancak kendi aracı kullanılarak gerçekleştirildiğini öğrenmesine rağmen geçen 21 gün kendi suçsuzluğunun tespiti için çok çok önemli olduğu halde hayatın olağan akışına aykırı olarak bu kadar uzun süre teslim olmaması, aracını da olaydan 24 gün sonra kolluğa teslimi hayatın olağan akışına aykırıdır.

Maktul ...'un babası katılan olarak verdiği ifadede olaydan 3-4 gün önce mafya olan ...'in oğlu ...'dan dükkan istediğini ancak oğlunun vermediğini bu nedenle aralarında husumet olduğunu oğlunun kendisine "baba bu ... beni vuracak, ben ondan önce onu vurayım dediğini, ancak senin 5 çocuğun var sakın yapma" diyerek oğluna engel olduğunu söylemiştir.

Dosya kapsamında bulunan teşhis tutanağından mağdur ...'ın sanık ...'i teşhis ettiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'e ait Audi marka araçta yapılan kriminal incelemede araç içinde antimon maddesi bulunduğu ancak herhangi bir parmak izine rastlanmadığı anlaşılmıştır. Bu husus dahi aracın içerisinin olaydan sonra temizlenip parmak izlerinin silindiğini göstermektedir.

Sanık ... savunmasında sanık ...'i tanıdığını onun aracına olaydan bir veya iki ay önce bir kez bindiğini başkacada binmediğini savunmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi daire kararında her ne kadar sanıklar ... ve ...'in aralarında herhangi bir husumet olmayan diğer sanık ...'e iftira atmalarının hayatın olağan akışından olmadığını belirterek sanık ...'in mahkumiyetine gerekçe olarak bu beyanlara dayanmış ise de yerel mahkemede Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında beraat sanıklar ... ve ... haklarında da ceza mütaalası verince bu kez sanıklar ... ve ...'ın kendilerinin de bu suçu işlemediklerini ve üstlenmek zorunda kaldıklarını söyleyerek savunmalarını değiştirdikleri zapta geçmiştir. Bu savunmaları bile sanıklar ... ve ...'ın savunmalarının ne denli güvenilir olduğunun bir delili niteliğindedir.

Dosya kapsamında sanıklar ... ve ... savunmalarında olay gecesi ...'in kullandığı Audi marka araçla gezerken karşıdan gelen bir motosikletten kendilerine doğru önce bir el sonrada iki üç el ateş edildiğini söylemesine rağmen ne maktule ait 7.65 çaplı tabancaya ne de mağdura ait 6.35 çaplı tabancaya ait olay yerinde herhangi bir kovan ele geçmemiş, olay yerinde biri sanık ... diğeri sanık ...'dan ele geçen 2 adet 9 mm tabanca ele geçmiş (toplam 11 kovan bu iki tabancadan sıkılmıştır). Ayrıca 6+12=18 kovanı sıkan ancak ele geçmeyen 2 adet 9 mm çapında tabanca kullanıldığı anlaşılmıştır.

Muhalefet şerhinde ayrıntılı olarak yapılan tespitler ve tüm dosya kapsamından sanıklardan ... hakkında yerel mahkemece (yerel mahkeme sanıklar ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı beraat kararı vermiştir) Beraat kararı verildiği halde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Dairesinin sanık ... hakkında mahkumiyete gerekçe gösterilen delillerin (özellikle teknik delil sayılan HTS kayıtlarının) sanık ... aleyhine delil sayılamayacağı bu hali ile sanık ...'in mevcut delil durumu gözetilerek cezalandırılmasını gerektirir. Her türlü şüpheden arındırılmış kesin inandırıcı deliller bir tarafa suçu işlediğine dair kuvvetli şüphenin dahi mevcut olmadığı dosyanın sanık ...'in suçu üstlenmesini sağlamaya yönelik yönlendirilmeye çalışıldığını ancak bunun dosya kapsamından açıkça anlaşıldığı kanaatinde olduğumdan dosyada sanık ... aleyhine hangi delile dayanılarak mahkumiyet kararı verildiği ve Dairemizce de onandığı tarafımdan anlaşılamadığından sanık ...'in yaklaşık 5 yıldan bu yana tutuklu olduğu da dikkate alınmakla müsnet suçtan beraati ile tahliyesine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/19764, Karar No: 2015/21991, Tarih: 10.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/19764 E.  ,  2015/21991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 15/03/2007 tarihinde Davalı Belediye Başkanlığına bağlı olarak olarak çalışmaya başladığını, 09/06/2014 tarihinde norm kadrosunda çalışması gereken 5 ay 20 günü doldurduğu iddiası ile sözleşmesinin feshedildiğinin bildirildiği, ancak davacının geçici işçi değil sürekli, işçi statüsünde olduğunu öne sürerek davacının işe iadesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının geçici işçi statüsünde çalıştığını, 5 ay 29 günlük süreler halinde çalıştığını, bu sürenin dolması üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı işçinin 12/05/20210 tarihinde davalı işveren ... Belediye Başkanlığı bünyesinde geçici işçi olarak çalışmaya başladığı; geçici işçi olması nedeni ile yapılan fesih tarihi 09/06/2014 tarihine kadar belirsiz süreli iş sözleşmesi ile sürekli ve aralıksız çalıştığı, davacının statüsünün sürekli işçi olduğu anlaşıldığından davalı işverenin tek taraflı haksız feshinin söz konusu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçi ... Belediyesinde geçici işçi olarak işe alınmış olup davacı işçinin geçici işçi statüsünde ancak sürekli olarak çalıştırıldığı tartışma dışıdır. Davalı Belediye, 09/06/2014 tarihli bildirimi ile davacının 5 ay 29 günlük yasal çalıştırma süresinin dolması nedeni ile iş sözleşmesinin feshedildiği bildirilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık işveren feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır. Fesih bildiriminde, (5620 sayılı Kanun’un 3. maddesi gereği) geçici işçi pozisyonunda çalışan işçilerin Belediye Meclisince vizelerinin yapılması kaydıyla bir yıl içinde 5 ay 29 günden fazla çalıştırılamayacakları ve Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri ... Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24. maddesine göre geçici işçi sayısının belirlenen memur norm kadro sayısının % 20’sini geçemeyeceği nedenlerine dayanılmıştır.

5620 sayılı Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına Veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 3. maddesinde, “Bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1 inci madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz. Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir. Bu şekilde çalıştırılacak işçiler için her malî yılda; …c) Belediyeler ile bunların müessese ve işletmelerinde (Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan şirketler hariç) ve mahallî idare birliklerinde, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24 üncü maddesi çerçevesinde yetkili meclislerinden, geçici iş pozisyon vizesi alınması zorunludur. Söz konusu vize işlemi yapılmaksızın geçici işçi çalıştırılamaz ve herhangi bir ödeme yapılamaz” şeklinde kurallara yer verilmiştir. İş Kanunu’nda geçici (vizeli) işçi kavramına yer verilmemiş olsa da sözü edilen Yasa hükmüne göre kamuda kadro harici geçici işçi çalıştırılması, belli esaslar ve sürelere bağlı olarak yapılabilmektedir. Davalı belediyenin 5620 sayılı Yasa hükümleri ile bağlı olmadığı söylenemez.

Davacı işçi norm kadro dışında çalışmak üzere geçici işçi olarak işe alınmış ve aralıksız çalıştırılmıştır. Mevcut statüsüne göre ve 5620 sayılı Yasa hükümlerine göre davacı işçinin bir yılda 5 ay 29 günden fazla süreyle çalıştırılması yasaktır. Bu nedenle davacı işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi, sözü edilen yasa gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Davacının işyerinde daha önce aralıksız çalıştırılmış olması, işverence kadro tahsis edildiği ve sürekli işçi statüsüne geçirildiği sonucunu doğurmaz. Yine 5620 sayılı Yasanın amir hükümlerine aykırı şekilde yılda 6 aydan az çalıştırma koşuluna uyulmaksızın işçi çalıştırılmış olması, bundan sonraki dönemde de Yasaya aykırı şekilde işçi çalıştırmanın bir gerekçesi olamaz. Davalı işverenin somut olayın özelliğine göre gerçekleştirdiği fesih işlemi, Yasa hükmü gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Bu noktada geçerli nedeni dayanan fesih sebebiyle davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gerekli 27.70 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubuyla kalan 2,50 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 21,75 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gerekli 27.70 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubuyla kalan 2,50 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 21,75 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14710, Karar No: 2020/8699, Tarih: 14.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14710 E.  ,  2020/8699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamada, 19/03/2015 tarihinde esas mahkemesinde alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii talep etmediğini beyan ettiği gibi CMK'nin 150/2-3. maddesi gereğince de suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, suça sürüklenen çocuk müdafıinin yüzüne karşı verilen kararın müdafii tarafından 08/02/2016 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de, anılan müdafınin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının eksiklik yazısı üzerine gerekçeli hükmün suça sürüklenen çocuğa 19/02/2020 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen suça sürüklenen çocuğun hükmü temyiz etmediği ve yukarıda belirtilen gerekçe ile atanan müdafinin de temyiz yetkisinin bulunmadığı nazara alındığında temyize hakkı olmayan suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun dosyada yargılanan diğer suça sürüklenen çocuklarla iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18949, Karar No: 2017/10166, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18949 E.  ,  2017/10166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim, trafo kaybı, sistem kullanım bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-