muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6638, Karar No: 2021/4354, Tarih: 25.05.2021

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın 34 adet çam ağacı ve 16 adet meşe ağacı yönünden reddine, 206 ada 2 parselde bulunan; 100 adet delice asma (2 yaşlı), 751 adet asma (3-5 yaşlı), 42 adet ... (6-10 yaşlı), 53 metre 3 lük tel, 44 adet 2 m boyunda 4 lük köşebent demir, 130 metre 1,50 m boyunda 3 lük örme demir, 206 3 parselde bulunan; 70 adet delice asma (2 yaşlı), 430 adet asma (3-8 yaşlı), 3 adet armut (10 yaşlı), 69 adet ... (34 adedi 4-6 yaşlı, 35 adedi 6-8 yaşlı), 38 adet 2,5 metre boyunda beton direk, 130 adet 1,5 metre boyunda 4 lük köşebent, 52 adet 2,5 metre boyunda köşebent, 4 mx2 m lik kapı ve 1150 m. dikenli telin ... tarafından meydana getirildiğinin, 206 ada 2 parselde bulunan; 1900 adet asma (3-5 yaşlı), 15 adet ... (5-8 yaşlı), 5 adet incir (3-5 yaşlı), 350 m. 1,50 lik kafes tel, 143 adet 2 m.lik 4 lük köşebent demir, 514 adet 2 m boyunda 4 lük köşebent demir, 400 kg 3 lük bağ teli ve 200 m. 70 cm lik 4 lük köşebent demirin ... tarafından meydana getirildiğinin, 206 ada 3 parselde bulunan; 193 adet ... (48 adedi 3 yaşında diğerleri 5-10 yaşlarında) ile 8 adet armut (5 yaşında) ve 1 adet narın (5 yaşında), ... tarafından meydana getirildiğinin, 206 ada 3 parselde bulunan; 829 adet asma (3-5 yaşlı), 38 adet ... (5-8 yaşlı) 16 adet armut (5-8 yaşlı), 256 adet bağ demiri (köşebent) ve 22,5 kg 3’lük bağ teli, 206 ada 4 parselde bulunan; 271 adet asma, 35 adet ... (5-8 yaşlı), 84 adet köşebent bağ demiri ve 7,5 kg 3’lük telin ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine dair karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek davada karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2.Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesinde,

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi eşya hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerindeki kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

2.Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesinde,

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi eşya hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerindeki kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; mevcut bir muhdesata sonradan yapılan imalatlar yeni bir muhdesat meydana getirme sayılamayacağı gibi, bu amaçla yapılan giderler de mevcut muhdesata değer kazandıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. Aynı şekilde, bütünleyici parça niteliğinde olmayıp her zaman için ana taşınmazdan sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşyalar da teferruat niteliğindedir. Bu nitelikteki eşyalar yönünden muhdesat tespiti davası açılamayacağı, iyileştirici nitelikteki giderlerden paya düşenden fazlasının ancak koşullarının varlığı halinde Türk Borçlar Kanunu'nun 61 ve devam eden maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile istenebileceği kuşkusuzdur. Eda davası açma hakkının bulunduğu hallerde bu davaya öncü olacak bir tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunduğundan söz edilemez. Somut olaya gelince; mahallinde yapılan keşif sonucunda, dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporlarına göre; tespiti istenen ve Mahkemece kabulüne karar verilen, tel çit, köşebent demir, köşebent bağ demiri, örme demir taşınmazın bütünleyici parçası, dolayısıyla muhdesat niteliğinde değildir. O halde, az yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca, tespiti istenen bu kalemler yönünden ret kararı verilmesi gerekirken, yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün 1.bendinin HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 1.fıkrasının 3, 4, 5, 6 , 7 ve 8 numaralı bentlerininin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “ ...206 ada 2 parselde bulunan; 100 adet delice asma (2 yaşlı), 751 adet asma (3-5 yaşlı), 42 adet ... (6-10 yaşlı), 206 3 parselde bulunan; 70 adet delice asma (2 yaşlı), 430 adet asma (3-8 yaşlı), 3 adet armut (10 yaşlı), 69 adet ... (34 adedi 4-6 yaşlı, 35 adedi 6-8 yaşlı), 38 adet 2,5 metre boyunda beton direkin ... tarafından meydana getirildiğinin, 206 ada 2 parselde bulunan; 1900 adet asma (3-5 yaşlı), 15 adet ... (5-8 yaşlı), 5 adet incir (3-5 yaşlı) ağacının ... tarafından meydana getirildiğinin, 206 ada 3 parselde bulunan; 193 adet ... (48 adedi 3 yaşında diğerleri 5-10 yaşlarında) ile 8 adet armut (5 yaşında) ve 1 adet narın (5 yaşında), ... tarafından meydana getirildiğinin, 206 ada 3 parselde bulunan; 829 adet asma (3-5 yaşlı), 38 adet ... (5-8 yaşlı) 16 adet armut (5-8 yaşlı), 206 ada 4 parselde bulunan; 271 adet asma, 35 adet ... (5-8 yaşlı) ağacın ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti istemlerinin reddine,” bentlerinin eklenmesine, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 25.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/901, Karar No: 2018/4354, Tarih: 05.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/901 E.  ,  2018/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 04.07.2013 havale tarihli dilekçe ile; ... ili, ... ilçesi, ... bölgesinde bulunan 526 bölüm içerisindeki 451 m2'lik yerin çok uzun süreden beri müvekkili tarafından ihya edildiğini, evi ve muhtelif tespitlere göre .... yılı aşkın yaşlarda ağaçları bulunduğunu, kadastro çalışmaları sırasında söz konusu taşınmazın tescil harici bırakıldığını, taşınmazın ... alanı olmayıp tam bir yerleşim yeri olduğunu iddia ederek, müvekkilinin zilyetliğindeki 451 m2'lik taşınmazın ... alanı olmadığının tespiti ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, herhangi bir keşif ve uygulama yapılmadan dava dilekçesi ekindeki ... Bilirkişi İlker Kanyılmaz'ın 15.04.2010 tarihli rapor ve ... (A) harfi ile gösterilen 431 m2 yerin kadastro müdürlüğünün 10.03.2014 tarihli müzekkere cevabına göre yörede 6831 sayılı Kanun kapsamında yapılan ve sonuçları 11.04.1977 tarihinde 6 ay süre ile ilân edilerek kesinleşen ... kadastrosuna göre ... sayılan yerlerde kaldığı, 6831 sayılı ... Kanununun 11/.... maddesi gereğince kesinleşme tarihinden itibaren 10 yıllık süre içerisinde, ancak, tapu sahiplerinin söz konusu sınırlandırmaya itiraz edebilecekleri belirtilmiş olup, davacı tarafından herhangi bir tapuya dayanılmadığı, sadece zilyetliğe dayanıldığı, kaldı ki davacı tarafın bir tapuya dayanmış olması halinde bile on yıllık hak düşürücü olan sürenin geçtiği anlaşıldığından dava şartı olan 10 yıllık süre geçirilmiş olması sebebi ile açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay .... Hukuk Dairesinin 10.11.2014 tarih, 2014/5268- 9272 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle:''Mahkemece, keşif yapılmaksızın dava dilekçesi ekindeki ... Bilirkişi İlker Kanyılmaz'ın ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/91 Esas sayılı dosyasına sunduğu 15.04.2010 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 431 m2 yerin, yörede yapılıp 11.04.1977 tarihinde 6 ay süre ile ilân edilerek kesinleşen ... kadastrosunda ... sayılan yerlerde kaldığı ve sadece zilyetliğe dayanan davacı tarafın bir tapuya dayanmış olması halinde bile, on yıllık hak düşürücü olan sürenin geçtiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescili istemine ilişkindir. TMK'nın 713. maddesine göre tescil davasının ... ve ilgili kamu tüzel kişisine karşı açılması ve yerlerin tapuya tesciline karar verilebilmesi için gazeteyle bir defa olmak üzere taşınmazın bulunduğu yerde uygun araç ve aralıklarla en az üç

defa ilân olunması ve son ilân tarihinden başlayarak üç aylık itiraz süresinin beklenilmesi gerekir. Mahkemece, yapılması gerekli ilânlar yapılmadığı gibi dava edilen taşınmazın konumu keşif yapılarak belirlenmemiş, ... ve ilgili kamu tüzel kişileri davaya dahil edilmemiştir. Ayrıca, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosunun ne zaman yapıldığı, genel arazi kadastrosunda taşınmazın tapulama dışı kalma sebebi araştırılmamış, yörede yapılan ... kadastrosu ve 3302 sayılı Kanun ile değişik ...B madde uygulama çalışmalarına ilişkin harita, işe başlama, işi bitirme, çalışma ve ilân tutanakları ile komşu parsellere ait kadastro tesbit tutanakları ve dayanak belgeleri getirtilmemiştir'' şeklinde gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescili istemine ilişkindir.

Yörede 6831 sayılı Kanun kapsamında 1976 yılında yapılıp 11.04.1977 tarihinde ilan edilen ... kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması yapılmıştır. Dosya kapsamından genel arazi kadastrosunun kesinleşme tarihi anlaşılamamaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından kesinleşmiş ... tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın ... tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığı ayrıca davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarınında oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 05/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13476, Karar No: 2018/4317, Tarih: 13.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/13476 E.  ,  2018/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılara Bayındırılık Birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülmek suretiyle, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4583, Karar No: 2024/1236, Tarih: 12.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/4583 E.  ,  2024/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1225 E., 2016/616 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, suça konu eşyaların ve nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

12.11.2015 tarihinde, sanık ...'ın sürücüsü, diğer sanık ...'ün sahibi olduğu... plaka sayılı aracın durumundan şüphelenilmesi üzerine, güvenlik güçleri tarafından durdurulduğu, sanık ...'e aracın bagajının açtırılması üzerine bagajda paketleri açılmamış toplamda 1.084 adet (43 kalem) cep telefonu aksesuarı ele geçirilmiş olup sanıkların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçen eşyalar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının ve bilirkişi raporlarının dosya arasında bulunduğu görülmüştür.

Sanık ... savunmasında, ele geçen eşyaların kendisine ait olduğunu, faturalarının mevcut olduğunu beyan etmiştir.

Sanık ..., aracı emanet olarak aldığını, bagajda ele geçen eşyalardan haberinin olmadığını beyan etmiştir.

Sanıklar ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, somut olayda sanığa ait iş yerinde yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu, usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasanın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı, sanıkların atılı suça ilişkin inkârları karşısında sanıkların mahkûmiyetini gerektirir nitelikte dosyada başkaca delil de bulunmadığı ve sanıklar hakkında bu nedenle beraat kararı verilmesi gerekirken; suçu işlediklerinin sabit olmaması şeklindeki hatalı gerekçe ile beraat kararı verilmiş ise de, verilen beraat kararlarının, sonucu itibarıyla doğru olduğu belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık ... tarafından faturaları ibraz edilen ve menşei araştırması yapılan eşyaların arasında 25 adet kulaklık, 61 adet ara kablo, 1 adet tablet, 208 adet telefon kılıfı, 5 adet MP3-teyp, 1 adet tuş takımı ve 9 adet bilgisayar faresi ile ele geçen 250 adet boş DVD'den 160 adedi dışında kalan 90 adet boş DVD' nin yer almadığı ve bunların müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ele geçen eşyaların tamamının sahibine iadesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün eşya müsaderesine ilişkin (2) numaralı bendine yer alan "...sahibine iadesine" ifadesinden önce gelmek üzere "25 adet kulaklık, 61 adet ara kablo, 1 adet tablet, 208 adet telefon kılıfı, 5 adet MP3-teyp, 1 adet tuş takımı ve 9 adet bilgisayar faresi ile ele geçen 250 adet boş DVD'den 160 adedi dışında kalan 90 adet boş DVD dışındakilerin" ifadesinin eklenmesi ve devamına da "25 adet kulaklık, 61 adet ara kablo, 1 adet tablet, 208 adet telefon kılıfı, 5 adet MP3-teyp, 1 adet tuş takımı ve 9 adet bilgisayar faresi ile ele geçen 90 adet boş DVD'nin 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/132, Karar No: 2021/6863, Tarih: 09.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2018/132 E.  ,  2021/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ı...fiması yetkilisi olduğu, sanık ...'un ... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda sıhhi tesisat teknisyeni olarak görev yaptığı, ....irmasının Osmaniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün arıtma tesisi bakım ve onarım hizmetleri ihalesini aldığı, bu kapsamda her ay kurumun arıtma tesisinin bakımını yapıp, buna ilişkin teknik servis raporu düzenleyerek fatura kesmelerinin gerektiği, firmanın 2012 Yılı Temmuz ayında kuruma hiç gelmediği halde sanık ... tarafından Temmuz ayında bakım yapılmış gibi 20/07/2012 tarihli sahte teknik servis raporunu düzenlendiği ve sanık ... tarafından da bu sunulan raporun imzalandığı, bu rapora istinaden yapılan işlerle ilgili faturanın kuruma gönderdiği, ancak kamera kayıtları ve tutanaklar incelendiğinde firmanın Temmuz ayında kuruma gelmediği ve arıtma tesisi bakımı yapmadığının belirlendiği, bu suretle sanıkların üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs ve özel belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunması, tanık beyanları, 01/01/2012 tarihli protokol, 03/09/2012 tarihli tutanak, uzmanlık raporu ile dosya kapsamından, uzmanlık raporuna göre, suça konu teknik servis raporundaki ilk tanzimde kullanılan kalem mürekkebinin fiziki görünümüne benzer siyah mürekkepli kalemle ay gösteren bölümün birler basamağındaki '8' rakamının tahrifen "7" rakamına dönüştürüldüğü ve ay gösteren bölümün onlar basamağındaki "0" rakamının üzerinden de mükerrer olarak gidilerek bu bölümün tahrifen "20.07.2012" haline getirildiği, bu şekilde gerçekleştirilen tahrifatın ilk bakışta ve kolaylıkla dikkati çekecek nitelikte olması nedeniyle belgenin aldatma kabiliyetini haiz olmadığı, sahtecilik suçunun oluşması için aldatma yeteneğinin bulunması gerektiği, ayrıca dolandırıcılık suçunun oluşması için gerekli olan nitelikli ve yoğun hilenin de bu haliyle dosyaya konu olayda yer almadığı, sanık ...'un bakımları ay sonununda yaptıklarını, ancak Temmuz ayında ailevi sorunlardan dolayı gidemediğinden 3 Ağustos'ta gittiği bakım için bu şekilde fatura düzenlediğini, gecikeceğini de telefonla bildirdiğini, 3 Ağustos'ta gidip 20 Temmuz'da bakım yaptığını bildiren faturayı ilgili yere sunduğunu, sanık ...'nın da teknik raporu imzalarken tarihine bakmadan imzaladığını, suç kastının olmadığını savunduğundan, sanıkların üzerine atılı eylemlerin suç olarak tanımlanmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen eylemin suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24598, Karar No: 2015/19245, Tarih: 02.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/24598 E.  ,  2015/19245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2011/198-2013/827

Davacı, farklı tarihlerde emekli maaşına yansıtılmayan zam artışlarının tespiti ile ödenmeyen farkların toplu olarak yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi A.R.B. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6180, Karar No: 2023/7185, Tarih: 21.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6180 E.  ,  2023/7185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/548 E., 2022/1747 K.

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silifke 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/185 E., 2021/201 K.

Taraflar arasındaki 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının vergi kaydına istinaden 07.10.1997- 04.10.2000 tarihleri arasında Bağ kur sigortalısı olduğunun tespitine, 04.10.2000 den önceki bu sürelerin hizmet süresi olarak kaydedilmesine, sigortalılık durumunun 07.10.1997 tarihinden itibaren nazara alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 07.10.1997- 31.12.2012 tarihleri arasında vergi kaydı olduğunun bildirilmesi, esnaf odası tarafından davacının 02.06.1999 tarihinden oda kaydı olduğunun bildirilmesi, dinlenen kamu tanıklarının davacının 1997 yılından bu yana mandırası olduğunu, süt toplama ve satış işlemleri gerçekleştirdiğini beyan etmeleri gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının zorunlu bağkur sigorta başlangıç tarihinin 07.10.1997 tarihi olarak tespitine, davacının 07.10.1997- 04.10.2000 arası zorunlu bağkur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, mahkemece alınan raporların yetersiz ve eksik olduğunu beyanla usul ve yasalara aykırı verilen ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç