muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13944, Karar No: 2017/13791, Tarih: 25.10.2017

Yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri ve Anayasa Mahkemesi’nin kararı ışığında Mahkemenin kanun yolunu ve süresini taraflara doğru gösterme yükümlülüğü göz önüne alındığında, istinaf isteminin reddine dair ilk derece mahkemesinin ek kararında kanun yoluna başvurma süresi 10 gün gösterilmesine rağmen, ek karara karşı istinaf kanun yoluna başvuru süresinin HMK.nun 346/2 maddesi hükmü gereğince bir hafta olduğu gerekçesiyle dilekçenin süre yönünden reddine karar veren Bölge Adliye Mahkemesi’nin değerlendirmesinin, mevzuat hükümleri çerçevesinde ve öngörülebilirlik sınırları içerisinde olduğu kabul edilemez. Aksine yorum, borçlunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal eder.

Bu durumda borçlu vekilinin istinaf istemi süresinde kabul edilerek işlem yapılması gerekirken yazılı gerekçeyle istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İKK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygluanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10886, Karar No: 2022/2782, Tarih: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10886 E.  ,  2022/2782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1)Sanıklar ... ve ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; sanıkların tüm aşamalarda hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilen ...’in kendilerine verdikleri talimat doğrultusunda suça konu faturaları düzenlediklerini bildirmeleri ve fatura içeriğinden tespit edilen malların gerçekten teslim edilip edilemeyeceğinin sanıklar tarafından bilinmesinin mümkün olmadığı hususu da gözönüne alınarak, ...’in yeniden dinlenilerek fatura düzenlenmesi hususunda talimat verip vermediğinin sorulması, sanıklar ..., ...’nun talimatın ... tarafından verildiğine dair varsa tanıkları da dinlenilerek sonucuna göre suç kastıyla hareket edip etmediklerinin de gerekçeli kararda tartışılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2)Kabule göre de;

a)Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğundan 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından zamanaşımı hükümleride gözetilerek ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği nazara alınmadan ve hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... müdafisi ve sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6564, Karar No: 2006/8229, Tarih: 30.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6564 E.  ,  2006/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verilerinin esas alınması gerekirken bilirkişi raporunda 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değere ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Mihalıççık İlçe Tarım Müdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 7000 m2 olup bunun 1588,87 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen krokiye göre her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda küçük parçada belli bir değer kaybı olabilir ise de büyük parçada herhangi bir değer kaybının olmayacağı gözetilerek bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması gerekirken bu esaslara uygun olmayan şekilde ve kamulaştırılan kısım için tespit edilen bedel üzerinden değer kaybı verilmesi,

3-Bilirkişilerce şeker pancarının ne olduğu açıklanmayan yan ürünün de değerlendirmeye alındığı, yan ürün küspe ise; (şekerpancarına İlçe Tarım Müdürlüğünden bildirilen toptan satış fiyatı uygulandığı halde fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek) küspenin gelir kapsamına alınmayacağı düşünülmeden yüksek gelir belirlenerek taşınmaza fazla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki bozma bendleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14276, Karar No: 2011/20507, Tarih: 11.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/14276 E.  ,  2011/20507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İnfaza ilişkin olan uyarlama hükümlerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması olanaklı bulunmadığından, hükümlü savunmanının bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/11-1 esas, 2010/72 sayılı kararında açıklandığı üzere, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son.maddesinde öngörülen “cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi” yalnızca “sanıklar” yönünden kabul edilmiş bir hukuki müessesedir. “Sanık” ise hakkında henüz kesinleşmiş bir hüküm bulunmayan kişidir. Uyarlama yargısının, hakkında kesinleşmiş ve infaz yeteneği bulunan bir hüküm kurulmuş kişiler için söz konusu olması nedeniyle, hükümlüler hakkında bu ilkenin uygulanması olanaklı değildir.

Mahkeme temel uygulama maddesi ile hapis cezası süresini belirlerken, yukarıda açıklanan nedenlerle uygulama olanağı bulunmayan ve sadece sonuç ceza itibariyle dikkate alınması gereken “kazanılmış hak” müessesesine dayanmış ise de; ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesinde öngörülen ölçütleri gözetip, bunları karar yerinde açıklamış olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8025, Karar No: 2018/6011, Tarih: 26.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8025 E.  ,  2018/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : Yapı Kredi Bankası

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat

2-Sanık ... hakkında TCK’nın 158/1-, 52/1-2-4, 53/1-2-3, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

3-TCK’nın 204/1, 53/1-2-3, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri sanık ... tarafından ve temyiz talebinin reddine ilişkin karar müşteki Yapı Kredi Bankası vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'un suç tarihinde Anamur ilçesinde oto yıkama-yağlama yapan işyeri işlettiği, tanık ...’nin Nakliyat isimli işyerinde pazarlamacı olarak çalıştığı ve motor yağı pazarladığı, sanık ...’a 12.700 TL'lik motor yağı sattığı, bu alışveriş karşılığında sanık ...’un Mersin Yapı Kredi şubesine ait 8011433 seri numaralı, 15.09.2010 keşide tarihli 12.700 TL bedelli tamamen sahte üretilmiş çeki, tanık ...’ye verdiği, tanığın almış olduğu bu çeki Nakliyat sahibi ...'a verdiği, çekin bankaya ibraz edildiğinde sahteliğinin ortaya çıktığının iddia edildiği olayda; sahteliği tespit edilen suça konu çekten dolayı sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik, doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi bankanın kamu davasına katılma hakkının bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair verilen 04/12/2014 gün ve 2014/115 E, 2014/252 K sayılı ek kararda ve sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ve dosya kapsamından sanık ...’un atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’un atılı suçları işlemediğine ve müşteki Yapı Kredi Bankası vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ve sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA, 26/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11385, Karar No: 2024/7662, Tarih: 12.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/11385 E.  ,  2024/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/604 Değişik İş, 2022/607 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-30767

DAVA TARİHİ : 22.10.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü-İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/51612

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu ve davacının annesi ...'in yolcu konumunda bulunduğu aracın 02.07.2021 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının desteğinin vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08.02.2022 tarihli bedel artırım dilekçesi ile talebini 74.820,79 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; usulüne uygun başvuru yapılmadığını, kazaya ilişkin kusur tespiti yapılması gerektiğini, avans faizi talebinin haksız olduğunu ve davacı lehine 1/5'i oranında vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 31.01.2021 tarihli aktüer raporu ile destekten yoksun kalma tazminatının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre usulünce hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 74.820,76 TL destekten yoksun kalma tazminatının 14.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; eksik evrak ile başvuru yapıldığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; eksik evrak ile başvuru yapıldığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan aktüer raporunun denetime elverişli bulunduğu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın isabetli olduğu, maktu vekalet ücretinin altında kalmayacak şekilde 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, buna göre Uyuşmazlık Hakem Heyetince maktu vekalet ücretine karar verilmesinin uygun bulunduğu gerekçesiyle davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik evrakla başvuru yapıldığını, hükme esas alınan hesaplama yönteminin hatalı olduğunu ve yeniden aktüer raporu alınması gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölen yolcunun desteğinden yoksun kalan davacının destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; hükme esas alınan hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılmış olmasında isabetsizlik bulunmamasına göre İtiraz Hakem Heyeti kararı usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26882, Karar No: 2017/10920, Tarih: 12.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/26882 E.  ,  2017/10920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık .......tebliğ edilen duruşma davetiyesinde İİK'nın 349. maddesinin 5. fıkrasına uygun olarak duruşmaya gelmediği takdirde yargılamanın yokluğunda yapılabileceğine ilişkin açıklamanın yerine CMK'nın 195. maddesindeki şerhi içeren duruşma davetiyesi tebliği yeterli görülüp ve sanık ...’a duruşma davetiyesi tebliğ edilip edilmediği kesin olarak belirlenmeden, yokluklarında yargılama yapılması suretiyle eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12489, Karar No: 2010/3209, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/12489 E.  ,  2010/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalılardan ... San. Tic. A.Ş ve ... Gıda Paz. San. Tic. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalılardan ... Gıda AŞ. tarafından üretilen, diğer davalı ... Gıda AŞ. tarafından pazarlama ve dağıtımı yapılan bisküvilerin, davalı-satıcı ...’nın sahip olduğu marketten satın alınarak küçük çocukları ...’ya yedirilmesi sonucu çocuğun fenalaşarak sağlığının bozulduğunu, bisküvilerin ... ... Sağlığı laboratuarında yapılan analizi sonucu gıda kodeksi yönetmeliğine aykırı olduğu, alt ve üst kısımlarında siyah partiküller olduğunun tespit edildiğini bildirerek küçük ... için 10.000.YTL, anne ve baba için ayrı ayrı 5.000.YTL olmak üzere toplam 20.000 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile, 3.500.YTL manevi tazminatın davalılar ... Gıda AŞ. ve ... Gıda AŞ.’den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılar ... Gıda AŞ. ve ... Gıda AŞ. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Gıda AŞ.’nin tüm, davacılar ile davalı ... Gıda AŞ.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davalı ...’nın ürünü tüketiciye satan kişi olarak kutu içindeki ürünün sağlığa zararlı olup olmayacağını bilemeyeceğinden ve imalatçı olmayıp satıcı olması nedeniyle, bu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir. Davalı ...’nın satıcı olduğu mahkemenin de kabulünde olup bu davalı ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/415 esas sayılı ceza yargılamasına ilişkin dosyasında, söz konusu bisküvilerin satıcısı olduğunu da ikrar etmiştir. Hal böyle olunca, 4077 sayılı yasanın 4/3 maddesi gereğince davalı ....’nın satıcı olarak sorumlu olduğu gözetilmeksizin bu davalı hakkında davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Davalı ... Gıda AŞ., diğer davalı şirket ile birlikte tazminattan sorumlu tutulmuştur. 4077 sayılı yasanın 4/3 maddesinde ayıba karşı sorumlu olanlar sayılmıştır. Bu davalının yasada öngörülenlerden ve sorumlu olduğu kabul edilen kişilerden hangisi olduğu araştırılıp belirlenmeden, bu davalı hakkında kabule karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Davalı ... Gıda AŞ., diğer davalı şirket ile birlikte tazminattan sorumlu tutulmuştur. 4077 sayılı yasanın 4/3 maddesinde ayıba karşı sorumlu olanlar sayılmıştır. Bu davalının yasada öngörülenlerden ve sorumlu olduğu kabul edilen kişilerden hangisi olduğu araştırılıp belirlenmeden, bu davalı hakkında kabule karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Gıda AŞ.’nin tüm, davacılar ile davalı ... Gıda AŞ.’nin sair temyiz itirazlarının reddine, (2)nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına, (3)nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Gıda AŞ. yararına temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda dökümü yazılı 203.00 TL kalan harcın davalılardan alınmasına, 15.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.