muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10021, Karar No: 2019/10702, Tarih: 04.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/10021 E.  ,  2019/10702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı ile, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı şirketten 01.12.2006 tarihinde 300 adet sertifikalı starkrimson cinsinde elma fidanı satın aldığını, bu fidanları kiralamış olduğu tarlaya diktiğini, nihayetinde 2011 yılının hasat mevsiminde söz konusu fidanlardan ürün elde etmeye başladığını, bahçesinden elde ettiği ilk ürünleri satmak istediğinde bu ürünlerin starkrimson grubuna ait olmadığını, gala, pink lady ve cinsinin ne olduğunu bilmediği bir çok farklı türe ait, piyasada satışı olmayan elma çeşitlerinin de bulunduğunu alıcıdan öğrendiğini, üretmiş olduğu bu elmaları satamadığını ve zarara uğradığını, elmaların büyük bir kısmını dağıttığını ve bir kısmının da çürüdüğünü, zararının bununla da sınırlı olmadığını, söz konusu fidanların klasik türde elma ağacı olduğu düşünüldüğünden 7'şer metre aralıklarla dikildiğini, ancak ortaya çıkan ağaçların yarı bodur türde olduğunu ve normalde bunların 3'er metre aralıklarla dikilmesi gerektiğini, ağaçlar arası 4 metre açık olduğundan toprağının boş kaldığını, bu zararının da tazmini gerektiğini, yarı bodur elma ağaçlarının klasik türdeki ağaçların 1/3'ü oranında meyve verdiğini, bu sebeple ağaçlar 10 yaşına geldiğinde söz konusu bahçeden 50 tonun üzerinde mahsul kaldırmayı düşünürken, satıcının sertifikalarına uygun olmayan ürünü satmaları nedeniyle bunun mümkün olmadığını, ayrıca ağaçları satın alırken yaptığı 1.212,00 TL ödeme, söz konusu fidanları dikerken ve yetiştirmek üzere 2006 yılından bu zamana kadar yapmış olduğu bakım masrafları, gübreleme ücretleri, işçi ücretleri, sulama sistemi için ödenen bedel, ağaçlar için ödenen su parası, ağaçların kuvvetlenmesi için 2009 yılında tarlanın tamamına ekilen şeker pancarı bitkisi için yapılan masraflar, arazi için ödediği kira bedellerinin de ayrı zarar kalemi olduğunu beyan ederek, uğramış olduğu zararın tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 3.000,00 TL maddi tazminatın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiş, 25/02/2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 235.802,58 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 88.924,90 TL zararın 3.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiye 85.924,90 TL'sinin ıslah tarihi olan 25/02/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 88.924,90 TL zararın 3.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiye 85.924,90 TL'sinin ıslah tarihi olan 25/02/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile, davalı şirketten aldığı starkrimson cinsine ait sertifikalı 300 adet elma fidesinin, sertifikada yazılı olandan farklı cinslere ait olması nedeni ile uğradığı zararın tazminini talep etmiştir. Mahkemece, bilirkişi heyetinden rapor alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 5553 Sayılı Tohumculuk Kanunu’nun 11.maddesinde "Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler. Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” hükmünü içermektedir. Yasa hükmünde bahsedilen süre, hak düşürücü nitelikte olup, taraflar ileri sürmezse dahi resen nazara alınıp uygulanması gerekir. O halde, mahkemece davacının satın aldığı fidelerin özelliklerini anlayabileceği ve zararının tespit edilebilir hale geldiği tarih, uzman bilirkişi kurulundan alınacak taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu ile belirlenip, ilgili madde hükmü değerlendirilerek ve bu arada davacının kaymakamlık makamına vermiş olduğu 07.09.2010 tarihli dilekçesine istinaden düzenlenen 30.09.2010 tarihli rapor ile davacının dava dilekçesinde 2011 yılının hasat mevsiminde söz konusu fidanlardan ürün elde etmeye başladığına yönelik beyanı da dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın taraflara ayrı ayrı iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14730, Karar No: 2024/3530, Tarih: 01.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/14730 E.  ,  2024/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1590 E., 2021/557 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, kendisine ağır ceza verildiğine ve kararın lehine bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde kaçak sigara satışı yapıldığı bilgisinin alınması üzerine, kolluk görevlileri tarafından "Yükseller AVM" isimli iş yerinin önünde bekleyen sanığın park halinde bulunan araçların arasına koyduğu bir karton kutu içerisinden sigara sattığının görüldüğü, yanına gidilerek ne yaptığı sorulduğunda, sigara sattığını beyan ettiği ve toplam 139 paket gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık mahkemede alınan savunmasında, suça konu sigaraları içmek için aldığını beyan etmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde kaçak sigara sattığı görülen sanıktan toplam 139 paket gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirilmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10928, Karar No: 2017/5856, Tarih: 21.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/10928 E.  ,  2017/5856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine görü koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulaması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihinde Karayolları 2. Bölge Müdürlüğünde Sanat sınıfı personeli olduğu kalifiye işci pozisyonunda “olur”lu Trafik Arazi ve Taşıt Kontrol Teknisyeni olarak araç muayene istasyonunda ekip başı olarak görev yapan sanık tarafından ....plaka sayılı aracın 24.11.2005 ve 14.02.2007 tarihlerinde yapılan araç muayenelerindeki soğuk mühür izlerinin ve muayene hologramların tümden sahte olarak yapıldığının iddia ve kabul olunduğu olayda; Karayolları Genel Müdürlüğü 2.Bölge Müdürlüğü'nün 19/04/2010 tarihli yazısında aracın 24/11/2005 ve 15/02/2007 tarihlerinde Urla Araç Muayene İstasyonunda kaydına rastlandığının ve muayene işleminin gerçek olduğu ancak hologramların kuruluşlarına ait olmadığının ve 17/11/2008 tarihli Burhaniye Araç Muayene kayıt defterinde fenni muayenesinin yapıldığına dair kayda rastlanılmadığının belirtilmesi, sanığın aşamalardaki savunmalarında önceki gerçek hologramların yerinden sökülmüş ve sonraki holograma uygunluğunun sağlanmasının amaçlandığını ifade etmesi karşısında; sanığın gerçek muayene işleminde sahte hologram kullanmasının hayatın olağan akışına olan aykırılığı, suça konu 14.02.2007 tarihli muayene işlemine ilişkin harcın yatırıldığına dair Urla Vergi Dairesi kaydının bulunması ile sanığın bu işlemle menfaat sağlamayacağı da dikkate alındığında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi amacıyla, suç konusu belge üzerindeki hologramların sonradan yapıştırılıp yapıştırılmadığı hususunda gerekli bilirkişi incelemesi yaptırılarak toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16404, Karar No: 2017/4228, Tarih: 10.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16404 E.  ,  2017/4228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 16/1/2014 havale tarihli dava dilekçesinde orman sınır düzeltme paftalarında ... ilçesi ... köyü sınırları içerisinde yer alan 286, 287, 288, 289, 290, 291 ve 292 sayılı parsellerin bir kısmının kısmen, bir kısmının tamamen orman sınırları içinde kaldığının tespit edildiğini belirterek, 6292 sayılı Kanuna göre orman sınırları dışına çıkarılmasını talep etmiştir. Davacı tapu kaydına dayanmıştır.

Mahkemece davacının dava konusu ettiği yerin 3116 sayılı Kanun uyarınca orman sınırları içerisinde bırakıldığı, daha sonra uygulanan 1744, 2896 ve 3302 sayılı 2/B kanunları uyarınca orman sınırları içerisinde bırakıldığı, 6292 sayılı Kanuna göre yapılan uygulamanın da bu orman sınır nokta ve hatlarının orman kadastro tutanaklarının zemine aplikesinden ibaret olduğu, bu durumun doğru olarak uygulandığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman tahdidi 3116 sayılı Kanuna göre 1939 tarihinde yapılmış ve taşınmazlar orman olarak sınırlandırılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/05/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9067, Karar No: 2015/6615, Tarih: 15.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/9067 E.  ,  2015/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2015

NUMARASI : 2014/1211-2015/532

Dava, ortaklığın kat mülkiyeti kurulmak suretiyle giderilmesi isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. madde gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 18. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3253, Karar No: 2016/674, Tarih: 22.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3253 E.  ,  2016/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sabit hakkında: TCK.nun 81, 29, 62 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

... hakkında: TCK.nun 81, 29, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinden önce maktül ...'ün iletişim dükkanı olan sanık ...'e ikinci el bir telefon sattığı, bu telefonun bir yağma olayından elde edildiğinin iddia edildiği ve sanık ...'in kolluk görevlilerine söz konusu telefonu maktulden satın aldığını söylediği, olay tarihinde ise dükkan civarında sanığın oğlu suça sürüklenen çocuk ...'i gören ...'in "benim adımı polise kim verdi lan" diye sorduğu, bunun üzerine dükkana geldikleri ve maktulün, adını polise verdikleri için sanık ... ile tartışarak sanık ile oğluna küfür ettiği, bu sırada yanında taşıdığı bıçağı çekerek ...'ı göğüs bölgesinden hayati tehlike geçirmeden basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde ve Sabit'i de “batın sol üst kadranda peritona nafiz 8 cm'lik kesi” ile yaşamını tehlikeye sokacak şekilde bıçakla yaraladığı, bunun üzerine sanık ...'in de karşılık verdiği ve maktulü sol göğsünden bıçakla yaralayarak ölümüne neden olduğu, maktulün kanında alkol ve uyuşturucu bulunduğunun anlaşıldığı olayda;

1) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede:

Sanığa ve olay tarihinde yaşı küçük olan oğlu ...'a bıçakla saldıran ve yazılı şekilde yaralayan maktülden kaynaklanan haksız saldırıyı orantılı bir şekilde defetmek zorunluluğu altında meşru savunmada bulunan sanık ... hakkında TCK 25. madde ve CMK 223/2-d maddeleri uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın maktulün ölümüne neden olan eyleme katıldığına dair dosyaya yansıyan ve mahkumiyetini gerektirecek nitelikte her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

3) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanık ...'in hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 22.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10396, Karar No: 2017/569, Tarih: 26.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/10396 E.  ,  2017/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirketçe dava dışı ... San. Tic. Ltd. Şti'ne ait iş yerinin 03/03/2009-03/03/2010 tarihlerini kapsar şekilde, ticari paket sigorta poliçesi tanzim edildiğini, müvekkilinin eksper raporu aldığını, ekspertiz raporunda özetle, 19/09/2009 tarihinde şiddetli yağan yağmur sonucu ...'ye ait rögarın tıkanmasıyla sigortalı iş yerindeki WC ve lavabo giderinden geri tepen şebeke pis suyunun iş yerine yayılarak emtialar, mutfak dolapları, masa tezgahı ve dolapların zarar görmesine sebebiyet verdiğini ve bu zararın 9.381,96 TL'ye giderilebileceğinin belirtildiğini, davacı şirket tarafından sigortalıya 03/11/2009 tarihinde 9.380,00 TL ödendiğini, davalı ...'nin rögarlarda üzerine düşen bakım, onarım ve denetim görevini yerine getirmediğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 9.380,00 TL'nin ödeme tarihi olan 03/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı ... vekili, davacının yasal yükümlülüklerini yerine getirmeden kendi kusurundan kaynaklanan zararı davalıdan istediğini, ... deşarj yönetmeliğinin 3. bölüm 10. maddesinin “m” bendi uyarınca “kanalizasyon şebekesine bağlı veya bağlanacak olan binaların, bodrum katlarının atık suları cazibe ile akıtabilse dahi mal sahibi müteahhit veya apartman yöneticisi parsel çıkış bacasında atık suyun geri gelmesini önleyecek tedbirleri almak zorundadır.” hükmü ile ilgili

olarak su baskınına uğrayan iş yeri sahibinin yükümlülüğünün yerine getirilip getirilmediği konusuyla ilgili olarak tip yapı ruhsatının 11. maddesinde “belediyemiz tip ve kurallarına ruhsat eki proje veya krokiye uygun yapılmayan kanallar kabul edilmeyeceği gibi her türlü sorumluluk mal sahibine ve fen adamına ait olacaktır.” denildiğini, ekspertiz raporu ve tutanaklarını kabul etmenin mümkün olmadığını, tutanakların yokluklarında ve tek taraflı olarak tutulduğunu, dava konusu binanın kanalizasyon bağlantısının kurumlarının izni ve bilgisi dışında ruhsatsız olarak maliklerince yapıldığını, sorunun parsele ait kanalizasyon hattından kaynaklandığını, hasarın meydana gelmesinde kusurun davacıya ait olacağını ve sigorta şirketi tarafından sigortalıya yapılan ödemenin poliçe hükümlerine ters düşen bir ödeme olduğundan, TTK 1301 maddesi gereğince halefiyet durumunun doğmayacağı ve ödediği hasar bedelini rücu edemeyeceğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Davanın kabulüne, 2.9.380,00 TL'nin 03/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 640,74 TL onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19827, Karar No: 2015/15847, Tarih: 15.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19827 E.  ,  2015/15847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/08/2014

NUMARASI : 2012/319-2014/469

Taraflar arasındaki nişan hediyelerinin iadesi ve nişan bozmasından doğan maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacı H.. K.. ile davalı F.. K..' nın 4-5 yıl nişanlı kaldıklarını, nişanın davalının kusurlu davranışları sonucu bozulduğunu , vekil edenlerinin nişan süresi boyunca yaptığı harcamalar olan bir adet kolye, 100 gr kordon, 7' li altın bilezik, 2 adet küpe, 101,4 gr tam set, 1 adet yüzük, 5 adet yüzük, 1 adet armalı, 50 cm altın zincir, 1 adet dörtlü kenar, 2 adet üstlü kolye, 18 adet çiçekli bilezik, 2 çift küpe, 30 adet ( küçük altın),1 adet saat den ibaret ziynet eşyalarının aynen mümkün olmadığı takdirde bedeli olan 71,672 TL' nin maddi tazminat olarak ; 5.000 TL' ninde manevi tazminat olmak üzere 25/12/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde; Davacıların manevi tazminat isteminin ayrı ayrı reddine, 3 adet çeyrek altının aynen mümkün olmadığı taktirde bedeli 504 TL nin, 1 adet 50 cm zincir, 1 adet takı seti, 1 adet kenarlı denilen altın, 1 adet armalı denilen altının aynen mümkün olmadığı taktirde toplam bedeli 19.700 TL nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, sözkonusu hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır.

İİK'nın 24/4. maddesinde de; taşınır tesliminde aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cins, nitelik ve gram ağırlığı gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerektiği yeralmaktadır. Anılan yasal düzenlemeler gereğince hüküm altına alınan eşyaların cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkartmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Hüküm, dava dilekçesi ve bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye gönderme yapılarak da kurulamaz.

Somut olayda mahkemece; tespit ve teslimine karar verilen ziynet eşyalarının yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere aykırı şekilde, infazda tereddüt yaratacak biçimde her birinin ayarı ve ağırlığı ayrı ayrı belirtilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu nedenle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.