muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8056, Karar No: 2024/8875, Tarih: 01.07.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın 09.03.2016 tarihinde, DHKP-C adına faaliyet gösteren Gençlik ... Federasyonu’nda 09.03.2016 tarihinde yapılan aramada binanın ön cephesinde pankartların asılı bulunduğu, sanığın yakalandığı sırada bina içerisinde ve hastaneye sevki sırasında slogan attığının anlaşıldığı somut olayda;

Ayrıntıları Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 09.02.2016 tarih ve 2015/7466 Esas 2016/1025 sayılı kararında açıklandığı üzere; olay tarihi ve yeri, sanığın bina içerisinde attığı slogana ilişkin muhatap kitle üzerindeki etkisi, hastaneye sevki sırasında söylediği sözlerin terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva içermediği, binanın ön cephesindeki asılı pankartların ise sanık tarafından asıldığına ilişkin delilin bulunmaması anlaşılması karşısında; sanığın beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/1053 Esas, 2020/909 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12359, Karar No: 2016/9034, Tarih: 17.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/12359 E.  ,  2016/9034 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... Şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müteveffa sürücü ....sevk ve idaresinde bulunan davalı ....tarafından sigortalı aracın seyir halinde iken, ... sevk ve idaresindeki davalı .... tarafından sigortalı araçla çarpışması neticesinde davacıların murisi ... hayatını kaybetmiş olması neticesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik davacı eş için 2.000 TL, çocuklar için 1.000 TL'şer olmak üzere 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 2.000 TL cenaze ve defin giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili; 20.12.2013 tarihli dilekçe ile dava değerini 334.345 TL olarak ıslah etmiş ve cenaze ile defin giderleri talebinden feragat etmiştir.

Davalı ... vekili; davalı sigortanın poliçe limiti ile sigortalının kusuru oranında sorumlu olduğunu, kusur ve hesap konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması gerektiğini,...arafından davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılmasını ve dava tarihinden itibaren faiz istenebileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...vekili; davalı sigortanın poliçe limiti ile sigortalının kusuru oranında sorumlu olduğunu, davacıların murisinin kusurlu olması nedeniyle talepte bulunamayacağını, kusur ve hesap konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması gerektiğini, ...

...

tarafından davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılmasını ve ceza dosyasının kesinleşmesinin beklenilmesinin gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile cenaze ve defin giderleri yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine; davacı ... için 147,611,00 TL, davacı ....çin 18.293 TL, davacı ... için 22.689,00 TL ve davacı ... için 36.405 TL olmak üzere toplam 224.998 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... alınarak bu davacılara verilmesine; davacı ... için 71.738 TL, davacı ... için 8.890 TL, davacı ... için 11.027 TL ve davacı....çin 17.692 TL olmak üzere toplam 109.347 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... alınarak bu davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte 6098 sayılı TBK 53/3.maddesinin öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu

...

desteğini yitiren kimse BK'nın 53/3 maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı belirlenmelidir. Ölenin parasal veya bedensel destekliğinin derecesi ile bundan yoksun kalanların tazminat isteklerinin ölçüsü ya da hesaplama yöntemi konusunda öğretide görüş birliği yoktur. Gerçek yardım miktarının yeterli delillerle ispat edilemediği durumlarda yargıç, takdir hakkını kullanarak yardım miktarını belirleyebilecektir. Bu belirlemede destek ile destek olunan kimse arasındaki yakınlığın derecesi, aralarındaki manevi bağ, davacıların yaşları, dahil oldukları sosyal ve ekonomik çevre, yaşam standartları, cinsiyetleri gibi bakım ilişkisine ve miktarına etkili olabilecek unsurlar da göz önünde bulundurulacaktır. Hayatın olağan akışı içinde, destek sayılan kimsenin baktığı kimselere gelirini belli paylara bölerek baktığı pek söylenemese de tazminat hesabında bir paylaştırma yapmak zorunlu hale gelmektedir.

Buna göre öncelikle gelirin tamamının, yardım görenlere tahsis olunmuş varsayılamayacağı, ölenin gelirinden bir bölümünü kendisine ayıracağı, bu tahsisten vazgeçilemeyeceği ve bu suretle yardımın (payların) geliri yutmaması ilkesi dikkate alınmalıdır. Ayrıca ölenin kendi geçim masraflarından artan miktarın tamamının (hiçbir tasarruf düşüncesine yer bırakmadan) destek görenlere dağıtılması da kabul olunamaz. Öte yandan, destek görecek kimselere ayrılacak miktar da, bunların ihtiyaçlarının toplamı kadar olmalıdır.

Somut olayda, destekten yoksun kaldığını iddia eden davacılar, müteveffanın eşi ve çocukları olup mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda müteveffanın elde ettiği gelirinin %30'u kendisine, %70 'in %40'ı eşe, kalan %30'u ise 3 çocuğa, destek süresi biten çocuktan artan paylar payı devam eden eşe, desteği biten çocuktan artan pay ise son olarak %50'yi geçmeyecek şekilde davacı eşin payına aktarılmıştır . Oysa evli ve çocuklu olması durumunda desteğe ve eşe 2 şer pay çocuklara 1 pay verilerek gelirin paylaştırılması uygun olacaktır. Bu durumda çocuklar herhangi bir okulda okumuyor ya da okuma ihtimalleri yoksa erkekler için 18 yaş, kız çocuklar için 22 yaş, yüksek okul okumaları ya da okuma ihtimalleri olması durumunda 25 yaşına gelince

...

destekten çıkarılarak, çıkan çocuğun payı diğer paydaşlara dağıtılacaktır. Çocukların tamamı destekten çıktığı tarih itibarı ile yine çoksuz eş seçeneğinde ki gibi gelirin yarısı desteğe yarısı ise eşe paylaştırılarak hesaplama yapılması uygun olacaktır. Belirtilen şeklide hesaplama yapılması gerekirken desteğin eşine daha fazla pay ayrılarak hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ....vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ....Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ....geri verilmesine 17/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1188, Karar No: 2018/11123, Tarih: 22.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/1188 E.  ,  2018/11123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada müvekkillerinin desteğinin öldüğünü açıklayıp 1.000,00'er TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile davacı ... için 5.174,40 TL, davacı ... için 6.959,30 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu müvekkillerinin desteğini öldüğünü açıklayıp maddi tazminat talep etmiş buna göre de bilirkişi tarafından ... 2010 yaşam tablosu dikkate alınarak davacıların ve desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış, davalı vekilince anılan rapora, kullanılan yaşam tablosu yönünden ve diğer hususlar yönünden itiraz edilmiş, mahkemece davalının itirazları tartışılmaksızın bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, ...'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve yerleşik ... içtihatlarına uygun değildir.

Tarafların bilirkişi raporunda kullanılan yaşam tablosuna açık itirazları olduğu halde ve ... 51. maddesi uyarınca tazminatın kapsamı hakim tarafından belirleneceği halde mahkemece ...1931) Tablosu esas alınmayarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3-Davalı vekili savunmasında, desteğin motosiklet ile seyri sırasında kask ve benzeri koruyucu tedbirleri almaması sebebi müterafik kusurunun bulunduğunu ileri sürerek belirlenecek zarardan indirim yapılması gerektiğini bildirmiştir.

6098 sayılı Borçlar Yasasının, "Tazminatın belirlenmesi" üst başlıklı 51/1 maddesi ile (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43.maddesi); Hâkimin, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirleyeceği hükme bağlanmıştır.

Tazminattan indirim sebeplerini düzenleyen, Türk Borçlar Yasasının 52.maddesinde (Borçlar Kanunu 44. madde) öngörülen sebepler, daha çok zarar görenle ilgilidir. "Hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı" yönündeki genel hukuk ilkesinin etkisiyle, maddede sayılan belirli hal ve durumlarda tazminattan indirim yapılması mümkün bulunmaktadır.

Tazminattan indirim sebeplerini düzenleyen, Türk Borçlar Yasasının 52.maddesinde (Borçlar Kanunu 44. madde) öngörülen sebepler, daha çok zarar görenle ilgilidir. "Hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı" yönündeki genel hukuk ilkesinin etkisiyle, maddede sayılan belirli hal ve durumlarda tazminattan indirim yapılması mümkün bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece alınan kusur raporunda desteğin koruma başlığı takmaması ve sağında boşluk olduğu halde sağına direksiyon tedbiri almaması sebebi ile %12.5 oranında kusurlu bulunduğu tespit edilmiştir. Desteğin koruyucu başlık takmayarak nizamlara aykırı ve kendi can emniyetini tehlikeye atacak şekilde seyretmesi sürüş kusurlarından olmayıp, hakim tarafından tazminattan indirim sebebi olarak kabul edilecek hususlardan olup destek sürücünün koruyucu başlık takmaması gibi hususlar bilirkişi tarafından kusur oranı belirlenirken dikkate alınacak hususlar değildir.

Mahkemece; öncelikle desteğin koruyucu başlık takmaması ve sağa direksiyon tedbiri uygulamaması sebebi ile %12.5 oranında kusurlu olduğuna ilişkin tespitten % kaçlık oranın trafik akışına ilişkin olarak kural ihlali olduğunun tespiti ile belirlenen tazminattan bu kusur oranının indirilmesi ondan sonra desteğin koruyucu tedbirler olmaksızın motosiklet ile seyri ve ölüm sebepleri göz önüne alınarak desteğin bu davranışının zararın artmasına neden olup olmadığı, tazminattan indirim yapılması gerekip gerekmediği hususlarının değerlendirilerek, bu hususun desteğin müterafik

kusurunu oluşturduğu kanaatinin hasıl olması halinde Dairenin yerleşik uygulamasına göre %20 oranda müterafik kusur indirimi yapılmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3232, Karar No: 2024/8231, Tarih: 04.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3232 E.  ,  2024/8231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/649 Esas, 2021/27 Karar

KARAR : Açılmamış sayılmasına

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 36 ncı maddesine dayanan kamulaştırmadan sonra alınan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Artvin ili, Ardanuç ilçesi, ..... köyü hudutlarında bulunan ve Ardanuç - yolu yapımı için 22.05.2007 tarihli ve 2007/58 sayılı kamu yararı kararı ile kamulaştırılan taşınmazlar için açılan kamulaştırma davası sonucunda Ardanuç Asliye Hukuk Mahkemesince idareleri lehine yol olarak terkinine karar verildiğini, karar aşaması ile Geçitli köyü kadastro çalışmalarının eş zamanlı tamamlanması nedeniyle kamulaştırılan bazı parsellerin kadastro tespitlerinde eski malikleri veya bazı özel şahıslar adına tescil edildiğini, Mahkeme kararlarının Artvin Muhakemat Müdürlüğü talebi ile mahkemece kararın infazı için Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderildiğini, ancak kadastro tespitlerinin Mahkeme kararındaki parsel numaraları ve alanlar örtüşmediğinden infaz ve tescilin gerçekleşmediğini, dava konusu Geçitli köyü 165 ada 38 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma planında 252 parsel numarası ile Ardanuç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/97 Esas sayılı dosyasında kamulaştırıldığını, kadastro tespitlerine göre taşınmazın 74,55 m² yüzölçümlü kısmının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili idare adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın açılmasına ve tescil işlemlerinin yapılmamasında bir sorumluluğu bulunmadığını, ilgili kadastro müdürlüğü ile ilgili tapu müdürlüğünün kamulaştırma kararını zamanında ve gereği gibi tescil etmediğini, bu nedenle kendisi hakkında dava açıldığını, açılan davanın haksız olduğunu, daha önce yapılan kamulaştırma işlemlerine kendisinin herhangi bir itirazının olmadığını, davacı tarafın yapmış olduğu zilyetlik tespitinin eksik ve hatalı yapıldığını, maliki olduğu taşınmazın diğer hissedarlar adına tespit gördüğünü ve kendisine ödenmiş herhangi bir kamulaştırma bedelinin mevcut olmadığını, bu konudaki dava ve talep haklarını saklı tuttuklarını, tüm bu nedenlerle karar aşamasında bu hususun dikkate alınmasını ve önceki kamulaştırma kararındaki miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini, yargılama giderleri ile ücreti vekâletin davacı taraf üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın müvekkili ile bir ilgisinin bulunmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davanın açılmasına sebebiyet vermeyen müvekkili aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.02.2016 tarihli ve 2015/937 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararı ile davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ile davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; dava konusu ..........,köyü 165 ada 38 parsel sayılı taşınmazın maliki sıfatı ve tapu malikleri ile mirasçılık ilişkisi olduğuna dair veraset ilamı bulunmayan davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de davalılardan ...’ın tapu kaydında malik sıfatı ile yer aldığı gözetilmeden eksik inceleme ile bu davalı yönünden de davanın reddine karar verilmesi ve kabule göre de hakkında açılan dava pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedilen davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 22.01.2021 tarihli ve 2017/649 Esas, 2021/27 Karar sayılı kararı ile davacı tarafından üçüncü kez takipsiz bırakıldığı anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 22.01.2021 tarihli ve 2017/649 Esas, 2021/27 Karar sayılı kararı ile davacı tarafından üçüncü kez takipsiz bırakıldığı anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; Karayolları 10. Bölge Müdürlüğüne Trabzon, Rize, Giresun, Gümüşhane, Bayburt ve Artvin illeri bağlı olup bölge avukatları olarak bu illerdeki dosyaları takip ettiklerini ve haftalık yaklaşık 250-300 duruşmaları olduğundan yalnızca yoğun olan yerleri takip edebildiklerini, hem uzak hem de dosya sayısının az olduğu yerlerdeki dosyalarının duruşmalarına genelde mazeret sunarak ara kararlarını yerine getirdiklerini, hal böyle iken mazeret dilekçesi kabul edilmeyerek dosyanın işlemden kaldırılmasının doğru olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın isabetli olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun’un 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı vekilinin 20.09.2018 tarihli duruşmaya gelmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 06.02.2020 tarihli duruşmada ise davacı vekilince 10 celse üst üste mazeret sunulup mazeretini gerekçelendirir belge eklenilmediğinden mazeretin reddine karar verilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı idarenin 01.06.2020 tarihli dilekçesi ile yenileme talebinde bulunduğu anlaşılmakla taraflarca takip edilmediği için işlemden kaldırılan ve üç ay içinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, 21.01.2021 tarihli duruşmada davacı idare vekilince 11 celse üst üste mazeret sunulup mazeretini gerekçelendirir belge eklenilmediğinden üçüncü kez takipsiz bırakılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi sonucu itibarıyla doğrudur.

3. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.