muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12983, Karar No: 2013/18748, Tarih: 25.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12983 E.  ,  2013/18748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; dosyaya davalının sorumluluğu ile ilgili yeterli deliller sunulmadığı davacının davasını ispat edemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yan işbu dava konusu ... 6. İcra Müdürlüğünün 2009/25757 Esas sayılı dosyasında yaptığı takibinde 15.01.2007 tarihli Genel Kredi Taahhütnamesine dayanmıştır.

Alınan bilirkişi raporu ile anılan kredi sözleşmesine dayalı olarak 72657 hesap nolu artı para kredisinin kullandırıldığı belirtilerek bununla ilgili hesaplama yapılmış, takip talebinde istenilen çek kredisi ile ilgili olarak ise, dosyaya belge sunulmadığı gerekçesiyle bu talep yönünden hesaplama yapılmadığı açıklanmıştır.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklama doğrultusunda uzman bilirkişi veya bilikişi kurulu aracılığıyla banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılıp anılan kredi sözleşmesinden kaynaklanan borç miktarının belirlenip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13215, Karar No: 2017/25791, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13215 E.  ,  2017/25791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8214, Karar No: 2013/23463, Tarih: 23.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8214 E.  ,  2013/23463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2012 tarih ve 2009/51-2012/268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi ile sigortalanan banyo jakuzi emtiasının ABD'den Türkiye'ye nakliyesinin davalılar tarafından üstlenildiğini, söz konusu emtianın taşıma sırasında hasarlandığını, 2.397,00 Amerikan Doları hasar bedelinin müvekkili tarafından tazmin edildiğini, davalının meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 2.397,00 Amerikan Dolarının ödeme yapılan 06.10.2008 tarihinden itibaren işleyecek bankaların bir yıl vadeli döviz hesabına uyguladıkları en yüksek döviz faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ilgili malların Amerika'dan İstanbul'a gelmesi için Ünimar Uluslararası Nak. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile anlaştığını, dava konusu malların hasarlı olarak teslim edildiğine dair tutulan tutanak ile ilgili müvekkilinin bilgilendirilmediğini, müvekkilinin herhangi bir kusur ve ihmalinin bulunmadığını, gerekli bildirimlerin yükümlülerince yerine getirilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taşımaya esas konişmentoda emtianın hasarlı olduğuna dair herhangi bir kaydın yer almaması sebebiyle TTK 1110.madde gereğince yükün taşıyan tarafından yükleme limanında konteyner içinde hasarsız ve iyi durumda teslim alındığına dair karine teşkil eder ise de, TTK 1066/1.fıkraya uygun şekilde hasar ihbarında bulunulmaması karşısında TTK 1066/son fıkra gereğince yükün konişmentoda yazılı şekilde teslim edildiği, yükte hasarın taşıyanın sorumlu olmadığı bir sebepten ileri geldiği yönünde taşıyan lehine karine doğduğu, ancak TTK 1066/son fıkra son cümle gereğince bu karinenin aksinin yani hasarın taşıyanın yada fiillerinden sorumlu bulunduğu kişilerin kusuru sonucu meydana geldiğinin ispat olunabileceği, ispat yükünün davacı tarafa ait olduğu, emtianın taşıyanın muhafazası altında iken ve taşıyanın ya da fiillerinden sorumlu olduğu kişilerin ticari kusurundan doğduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminatının rücuen tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminatının rücuen tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 1065 ve 1066 ncı maddelerinde yükün muayenesi ve zararının ihbarı düzenlenmiştir. Kısmi ziya veya hasar halinde gönderilen, en geç yükün navlun sözleşmesi veya konişmento gereğince onu teslim almak hakkını haiz şahsa teslimi sırasında taşıyan veya boşaltma limanındaki bir temsilcisine yazılı olarak hasarı bildirmek zorundadır. Konuyla ilgili TTK’nun 1066.maddesinin son fıkrasında zamanında yapılmış bir ihbar veya tespitin olmaması hali taşıyanın malları konişmentoda yazılı olan halde teslim ettiği, şayet mallarda bir ziya veya hasar belirlenirse bu zararın taşıyanın sorumlu olmayacağı bir sebepten ileri geldiği şeklinde yorumlanmış, ancak bu karinelerin aksinin ispat olunabileceği de belirtilmiştir. Bu yasal düzenlemeden ziya veya hasarın ihbar edilmemesi veya tespit ettirilmemiş olmasının dava hakkını düşürmediği, ancak taşıyan lehine bir karine doğurduğu, bunun aksinin de ispat olunabileceği anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince, üst taşıyıcı olan davalı tarafından, Ünsped..A.Ş'ye hitaben yazılan 16.07.2008 tarihli yazıda alıcının malları hasarlı olduğundan bahisle almadığı ve halen malın Mahmutbey UPS deposunda bekletildiği belirtilmektedir. Bu itibarla, hasarın henüz malların alıcısına teslim edilmeden meydana geldiği ve TTK.'nun 1066/son maddesindeki karinenin aksinin kanıtlandığı kabul edilerek, sonucuna göre karar vermek gerekirken, yerinde görülmeyen yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17569, Karar No: 2012/28600, Tarih: 05.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/17569 E.  ,  2012/28600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

11.02.2010 tarihli celsede orman idaresi temsilcisi sanığın cezalandırılmasını talep etmekle suçtan zarar görme ihtimaline binaen müşteki orman idaresinin davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilerek yapılan incelemede,

1- Orman alanından kestiği ağaçları naklederken yakalanan sanığın sadece ağaç kesme suçundan cezalandırılması gerekirken, hem kesme hemde nakil suçundan ayrı ayrı ceza tayini,

2- Sanığın ağaç kesme suçu ile ilgili cezası tayin edilirken öncelikle yakacak ağacı kesme suçu için verilecek ceza bekledikten sonra artım nedenine uygulanması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak adli para cezası 1 ... fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1339, Karar No: 2024/7108, Tarih: 22.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1339 E.  ,  2024/7108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/510 E., 2023/26 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER: Düşme, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi onama, kısmi bozma

Sanık hakkında bozma üzerine 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2014/20 Esas ve 2016/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2014/20 Esas ve 2016/474 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2021/11503 Esas, 2022/8790 Karar sayılı kararı ile "Sanık hakkında defter ve belgeleri gizlemek suçundan da kamu davası açıldığı gözetilerek yüklenen suçtan mahallinde hüküm kurulması ile hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 Tarihli ve 2022/510 Esas, 2023/26 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

A. 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşmesine,

B. Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşmesine,

B. Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçlamaları kabul etmediğine, sahte fatura düzenlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

B. 2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme ile Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

B. 2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme ile Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda 28.04.2016 tarihli karar ile "sanık ...'in 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyetine" karar verildiği, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme ve 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış dava hakkında hüküm kurulmadığı, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 17.05.2022 tarihli, 2021/11503 (E) ve 2022/8790 (K) sayılı kararı ile "sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına," karar verildiği, ayrıca bozma ilamında sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması gerektiği hususunun belirtildiği, bozma kararı sonrasında mahkeme tarafından sanık hakkında bu kez 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davasının düşmesine, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesine karar verdiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden Yargıtay tarafından esasa ilişkin bir inceleme yapılmadığı ve 12.01.2023 tarihli ve 2022/510 Esas, 2023/26 sayılı hukuki sonuç doğuran ilk hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. 2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme ile Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/510 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararının Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

IV. KARAR

A. 2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme ile Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/510 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararının Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/510 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/2915, Karar No: 2018/8434, Tarih: 29.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/2915 E.  ,  2018/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.05.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 31.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak alacaklı tarafından açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalılardan ...'in kendilerine olan borcu nedeniyle ... 2. İcra Müdürlüğünün 2009/3425 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/2 D.İş 2011/2 sayılı Kararı ile yetki belgesi aldıklarını belirterek borçluya murisinden intikal eden 217, 273, 295 ve 355 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava dosyasının işlemden kaldırıldığı 04.12.2014 tarihinden itibaren 3 aylık süre içerisinde davacı vekili tarafından yenilenmediğinden, HMK'nın 150/5. maddesi gereğince 04.03.2015 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava açıldığı tarihte borçlu ...'in dava konusu taşınmazlardaki hissesi elbirliği mülkiyetine tabi olduğundan, alacaklı vekili tarafından yetki belgesine dayanılarak ortaklığın giderilmesi davası açılmıştır. Mahkemece 04.12.2014 tarihli celsede davacı vekilinin vermiş olduğu mazeret dilekçesi; dayanaktan yoksun olması sebebiyle kabul edilmemiş, taraflarca takip edilmeyen dosya işlemden kaldırılmış, üç aylık süre içerisinde dosya yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davacı vekili vermiş olduğu mazeret dilekçesi ile aynı gün duruşmasının olduğu mahkeme bilgilerini ve esas numaralarını bildirmiştir. Bu nedenle mazeretin kabulü gerekir.

Ancak uyap sisteminden alınan son ... kayıtlarına göre dava konusu taşınmazların paylı mülkiyete dönüştürüldüğü, borçlu ...'in payının müstakil hale geldiği ve 5403 sayılı Kanunun değiştirilen 8. maddesine göre payın tek başına haczi ve satışı mümkün hale geldiğinden mahkemece işin esasına girilerek davacının hukuki yararı kalmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6082, Karar No: 2014/5514, Tarih: 22.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6082 E.  ,  2014/5514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in 2009 yılı Haziran ayından itibaren 2010 yılı başlarına kadar mağdurenin de rızası ile birden fazla cinsel ilişkiye girdikleri, mağdurenin hamile kalması üzerine, olayın adli mercilere yansıdığı Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/1417 sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma sonucunda mağdurenin 12.02.2010 tarihli beyanında sanıktan şikâyetçi olmaması nedeniyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği; iddianamede, sanık ve mağdurenin 03.05.2010 tarihindeki cinsel ilişkilerinden dolayı nitelikli cinsel saldırı suçundan kamu davası açıldığı, kayden 10.03.1992 doğumlu olan mağdurenin şikâyetinden vazgeçtiği 12.02.2010 tarihi ile onsekiz yaşını tamamladığı 10.03.2010 tarihleri arasında cinsel ilişkiye girdikleri iddiasıyla açılmış bir kamu davası bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından katılan nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23668, Karar No: 2018/3169, Tarih: 28.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23668 E.  ,  2018/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 568 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-)Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca bedelin tespiti için mümkün olduğunca yakın parsel satışlarının emsal alınması gerekirken bilirkişi raporunda, farklı mahallede bulunan ve uzak mesafedeki taşınmaz emsal alınarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.