muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4810, Karar No: 2020/4275, Tarih: 01.07.2020

Davanın kısmen kabulüne dair mahkeme kararı davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1993 yılında yapılan imar uygulaması sonucu edinilen taşınmaz üzerinde bulunan yapılardan dolayı elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemine ilişkin olup, davalılar yapıların kaim değerinin hesap edilerek ödenmesini savunma olarak ileri sürmüşlerdir.

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, arsa nitelikli 9380 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, taşınmazın yol iken 13.10.1993 tarihli imar uygulaması ile Antalya Belediyesi adına tescil edildikten sonra 16.12.1993 tarihinde davacı adına tahsis edildiği, dava konusu taşınmaza komşu 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan toplan 93,59 m2'lik yapının 45,76 m2'lik kısmının; dava konusu taşınmaza diğer komşu 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapının ise 101,95 m2'lik kısmının davacıya ait taşınmaz üzerinde kaldığı zemindeki yapıların 1993 yılındaki imar uygulamasından önce yapıldığı tespit edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; yıkım istekli davalarda, yıkılması istenen ve mütemmim cüz niteliği taşıyan binanın, ana nüvesinin yer aldığı taşınmaz maliklerinin tümünün davada yer alması gerekir. Ne var ki, yapıların bir kısımlarının üzerinde bulunduğu komşu parsellerin yani 9380 ada 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazların güncel tapu kayıtları getirtilerek davalılar dışında başka kişilerin malik veya paydaş olup olmadıkları, eğer davalılar dışında paydaş mevcut ise dava dışı paydaşlarında davaya dahil edilerek işin esasının incelenmesi gerekirken, taraf teşkiline dair bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

Davalı ...'a ait yapının ikinci katının 1999 yılında yapıldığı ileri sürüldüğüne göre, buna dair davacının dosyaya sunduğu ... Belediye Başkanlığı'na hitaben yazılan 26.05.1999 tarih ve 1999/1 sayılı ve 02.08.1999 tarih ve 1999/705 sayılı yazılarının akıbetinin ilgili belediyeden sorularak iddia edildiği üzere yapının ikinci katının 1993 yılındaki imar uygulamasından önce mi yoksa sonra mı yapıldığı araştırılarak, eğer imar uygulamasından sonra yapıldığının tespit edilmesi halinde ...'a ait yapının sadece giriş katının bedelinin depo ettirilmesi gerektiğinden bu husus üzerinde durulmadan her iki katın da imar uygulamasından önce yapıldığı kabul edilerek fazla bedel depo ettirilmesi,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekili ve davalılar vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20985, Karar No: 2017/36492, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20985 E.  ,  2017/36492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2173, Karar No: 2015/740, Tarih: 20.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2173 E.  ,  2015/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İlçesi ... Köyünde ikamet etmekte olan sanıkların, içme suyu paralarını zamanında ödememeleri üzerine Köy Muhtarlığı tarafından, ikametlerindeki su vanasına su kesme aparatı takılmak suretiyle içme sularının kesilmesinden sonra içme suyunu tekrar kullanmak amacıyla muhtarlık tarafından takılan aparatı kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanıkların savunmalarına ve görgü tespit tutanakları içeriklerine ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, bu şekilde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş ve sanıklara atılı mala zarar verme suçunun genel kasıtla işlenebileceği ve ayrıca kanun veya yetkili makamların emri uyarınca resmi usullerle konulan bir mührün de bulunmadağının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17250, Karar No: 2024/8092, Tarih: 12.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/17250 E.  ,  2024/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/535 E., 2019/692 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/246 Esas, 2019/26 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/535 Esas, 2019/692 sayılı Kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

-Usul ve kanuna aykırı mahkumiyet kararı verildiğine,

-Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3713 sayılı Kanunun 7/2 nci fıkrasında tanımlanan terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurları 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değiştirilerek ''Terör örgütünün, cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek şekilde'' propaganda yapmayı yaptırıma bağlamıştır.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3713 sayılı Kanunun 7/2 nci fıkrasında tanımlanan terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurları 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değiştirilerek ''Terör örgütünün, cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek şekilde'' propaganda yapmayı yaptırıma bağlamıştır.

Somut olayda Mayıs ayı şehitlerini anma bahanesiyle İstanbul Üniversitesi Beyazıt Merkez Kampüsü içerisindeki toplanan ve kendilerini PKK/KCK terör örgütünün gençlik yapılanmalarından DEM-GENÇ olarak adlandıran gruba mensup öğrencilerin sarı zemin üzerine kırmızı ve yeşil renklerle yazılmış "Hakilerle partileştik, Agitlerle ordulaştık, önderliğin çizgisinde DEM - GENÇ ile özgürlüğe" yazılı ve üzerinde terör örgütü lideri ... Öcalan'ın siluetinin bulunduğu bir adet pankartı ve siyah zemin üzerine sarı ve kırmızı renklerle "Mayıs Ayı Şehitlerine sahip çık! DEM-GENÇ" yazılı pankartı astıkları ancak asılı olan pankartların kimin astığını gösteren her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmaması karşısında 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinde yazılı silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Terör örgütü propagandası suçundan verilen cezanın, sanığın atılı suçu üniversite yerleşkesinde işlemesi sebebiyle 3713 sayılı Kanun'un suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7/3 fıkrası uyarınca artırılması gerekirken eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/535 Esas, 2019/692 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20113, Karar No: 2017/19834, Tarih: 25.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20113 E.  ,  2017/19834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... (... ...) Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bedeli yönünden alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan ... yazı cevaplarına göre; taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/40401, Karar No: 2023/9683, Tarih: 30.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/40401 E.  ,  2023/9683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1856 E., 2022/269 K.

SUÇ :Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, nitelikli kasten öldürme, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme.

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 ... Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 ... Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2019 tarihli ve 2016/182 Esas, 2019/180 ... Kararı ile sanık hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, nitelikli kasten öldürme, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2019/1856 Esas, 2022/269 ... Kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.11.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı mahkumiyet kararı verildiğine,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Delillerin yetersiz olduğu, delillerden ziyade varsayıma dayalı yargılama yapıldığına,

4.Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

5.Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

6.Çelişkili gizli tanık beyanları ile sanık konumunda olan kişilerin beyanlarının hükme esas alınamayacağına,

7.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, nitelikli kasten öldürme, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarını oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

7.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, nitelikli kasten öldürme, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarını oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında 22.05.2019 tarihli celsede sanığın duruşmada hazır olduğu yazıldığı halde mütalaya karşı esas hakkındaki savunması ve son sözü sorulmadan duruşmanın bitirilmesi nedeniyle tebliğnamede bozma istenmiş ise de; hükmün sonuç kısmında sanığın yokluğunda duruşmanın bitirildiği anlaşıldığından duruşma zaptına hazır olmayan sanığın geldiğinin yazılmasının sehven olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Tunceli İli Nazımiye İlçesinde Dereova köyü yolu üzerinde Turnayolu ve Güneycik köyleri yol ayrımı noktasında her iki yolun çatal kısmı toprak zeminine döşenen uzaktan kumandalı el yapımı patlayıcının patlatılması sonucu 22.06.2011 tarihinde iki polis memurun şehit olduğu, sanığın olaydan 12 ... önce Nazımiye Kaymakamlığı'na başvuru yaparak kazı yapmak için izin istediği, izin verilmeden 20.06.2011 tarihinde yoldan geçen su borularının tamir edilmesini ve değiştirilmesi için beraat eden diğer sanık ... isimli işçiye kazı yaptırdığı, kazı yapılan yerlerden birinde patlama olayının meydana geldiği somut olayda; tüm dosya kapsamı dikkate alındığında olay yerinde sanığın izinsiz kazı yaptırmaktan ibaret eyleminin PKK/KCK terör örgütü üyelerine yardım etmek amacıyla yapıldığına dair delil elde edilemediği anlaşılmakla PKK/KCK terör örgütü ile bağlantısı tespit edilemeyen, örgütün dağ kadrosu veya milis güçleriyle bağlantısını gösteren veya ilişkilerini belirleyen delil olmayan, patlama olayının olduğu yerden kısa süre önce izinsiz kazı yapmak dışında delil bulunmayan sanığın vahamet arz eden uzaktan kumandalı bombanın yerleştirilmesine yardımcı olduğunu gösteren her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmaması karşısında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, 2 kez nitelikli kasten öldürme, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçlarından CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar vermek gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünden açıklanan nedenlerle, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2019/1856 Esas, 2022/269 ... Kararının 5271 ... Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünden açıklanan nedenlerle, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2019/1856 Esas, 2022/269 ... Kararının 5271 ... Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma sebebi dikkate alındığında sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise DERHAL SALIVERİLMESİ için ilgili yer Cumhuriyet başsavcılığına müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1273, Karar No: 2009/5349, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1273 E.  ,  2009/5349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda;kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün,süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi,gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı olan aracın, meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu pert-total olduğunu, başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 14.000.00 YTL’nın kaza tarihten itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile talebini 500.00 YTL arttırarak toplam 14.500.00 YTL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, kaza, münhasıran sürücünün aldığı alkolün tesiri altında meydana geldiğinden, hasarın teminat dışında kaldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın alkolden kaynaklanmadığı ve hasarın sigorta teminatı kapsamında kaldığı anlaşmakla, davanın kabulüne, 14.000.00 YTL’nın 17.08.2007 kaza tarihinden, 500.00 YTL’nın ise 23.05.2008 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin, "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Motorlu Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinde; Taşıtın, uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.