muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11466, Karar No: 2019/2933, Tarih: 21.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11466 E.  ,  2019/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan yargılandığı ve temyiz incelemesinde Dairemizin 2019/1596 Esasına kayıtlı dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

1) Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; UYAP üzerinde yapılan kontrolde, sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/381 Esas ve 2015/505 Karar sayılı dosyası ile yargılandığı, Dairemizin 2019/1596 Esas sırasına kayıtlı olan dosyanın temyiz incelemesinde bozularak mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla, sanığın aynı mükellefiyeti ile aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle; mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, söz konusu dosya ile varsa aynı mükellefiyeti ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması; sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2) Sanığın savunmasında faturaların sahte olduğunu bilmediğini, fatura bedellerini de elden tahsil ettiğini belirterek suçlamayı kabul etmemesi; dosyada mevcut vergi inceleme raporlarından suça konu faturaları düzenleyen kişi ve şirketler hakkında sahte belge düzenlemekten vergi raporları düzenlendiğinin anlaşılması, ancak bu raporların dosya arasına alınmaması, bu kişi ve şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları düzenleyen kişi/şirketler hakkında düzenlenen vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu kişi/şirketler hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; suça konu faturaları düzenleyen kişi/şirket yetkilileri tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiklerinin sorulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, gerektiğinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılı içinde kullanılan faturaların ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek mahkumiyet hükmü kurulması,

4) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7751, Karar No: 2013/9849, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/7751 E.  ,  2013/9849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki nedeniyle reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalıların işleten ve sürücüsü oldukları araç nedeniyle meydana gelen kazada aracının hasarlandığını ve değer kaybına uğradığını belirterek değer kaybından kaynaklanan 2.500 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Turizm LTD.ŞTİ vekili, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, mahkemenin yetkili olmadığını, davalıların ortak yerleşim yeri olan Bursa Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, kazanın meydana geldiği yerin davalıların hepsi için ortak yetkili olduğu, kazanın Akhisar'da meydana gelmesi sebebiyle yetkili mahkemenin Akhisar Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

6100 s. HMK.nin 16. maddesinde “ Haksız fiilden ... davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir” hükmü getirilmiştir. İlgili madde hükmü gereğince haksız fiilden zarar gören davacı haksız fiilden kaynaklanan zararrının tazmini talebiyle kendi yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir. Davacının adres kayıt sistemine göre adresinin Denizli-Merkez olduğu anlaşılmaktadır. 6100 s. HMK 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup davanın 22.10.2012 tarihinde açıldığı anlaşıldığından Denizli Mahkemeleri uyuşmazlığın çözümünde yetkilidir. Mahkemece davanın esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yetkisizlik kararı verilmesi isabetli olmamıştır.

Kabule göre de, aynı Kanunun 331/(2) maddesinde getirilen “Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder.” hükmü gereğince yetkisizlik kararı verilirken davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21266, Karar No: 2015/18315, Tarih: 02.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21266 E.  ,  2015/18315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bodrum 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 05.02.2015

No : 2008/668-2015/123

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15.10.1994-01.12.2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı, davalı K... ve davalı işveren avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun 79. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davacı adına; 27.06.2013, 16.07.2004, 02.06.2005, 01.06.2006 tarihli işe giriş bildirgelerinin verildiği, davalı işverene ait işyerinden, davacının 27.06.2003 tarihinden itibaren her yıl, yılın belirli dönemlerinde çalışmasının bildirildiği, davacının adına düzenlenmiş 16.08.2003 tarİhinden itibaren bazı aylara ilişkin para makbuzlarının ibraz edildiği, T......, M...... ile B..... Ö......'in şikayeti üzerine düzenlenen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu'nun 20.03.2008 tarihli inceleme raporunda, mevsim itibariyle çalışan kimsenin olmadığı, mevsimlik olarak her yıl yenilenen sözleşmeler ile çalıştıklarının tespit edildiği, davalı işverenin cevap dilekçesinde davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını savunduğu ve bir kısım tanıkların da davacının mevsimlik çalıştığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının davalı işyerindeki çalışmasının sezonluk bir çalışma mı yoksa yıl boyunca devam eden sürekli bir çalışma mı olduğunu tespit etmek olup bunun için de, öncelikle davacının iddiasına göre, davalı işverene ait devre mülk tatil köyünde, bahçıvanlık, bekçilik, getir götür gibi vs işleri yaptığını belirttiği anlaşılmakla davacı ile diğer 3 kardeşinde benzer taleplerle davalı işverene karşı davalar açtığı gözetildiğinde, davacının yaptığı iş açık ve net belirlenmeli, mali müşavir ve otel işletmecisi bilirkişilerden alınan rapor içeriğinde, en az bir teknik eleman, 4 güvenlik görevlisi, 1 temizlik personelinden oluşan bir ekip ve yaz kış çalışacak 1 bahçıvana gereksinim olduğu yönünde görüş sunulmuş olduğu, yine Ziraat ve Harita mühendislerinden oluşan bilirkişilerden oluşan raporda ise, kışın herhangi bir bakım gerektirmediği, yazın ve bahar dönemlerinde ise 1 kişinin yeterli olabileceği, kazı-dolgu ve ya yeni bitki ekim dikimi sırasında ise 2 ya da 3 çalışana gereksinim olabileceği şeklinde görüş sunulduğu belirlenmiş olup tüm bu hususlar gözetildiğinde, davalı işverene ait devre mülkte yaz-kış 4 kişinin çalışmasının gerekip gerekmeyeceği şüpheye mahal bırakmaksızın netliğe kavuşturulmalı, ayrıca davacının, davalı işverene ait devremülkte barakada kaldığını beyan etmiş olması nazara alınıp davacının dava konusu dönem boyunca adrese kayıt sisteminden adresi araştırılmalı ayrıca bu tarihlerde nerde oy kullandığı tespit edilmeli, re’sen araştırma ilkesi doğrultusunda, ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmalı, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanları alınmalı, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, bu maddî ve hukukî olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya ve davalı O... İnş. ve Tur Yat... A.Ş.'ye iadesine, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14983, Karar No: 2016/9114, Tarih: 20.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/14983 E.  ,  2016/9114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR :1-...

2-...

3-...

4...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 18.10.2016 Salı günü davalı ... vekili Av. ... geldi. Davalı ... . tarafından gelen olmadı. Davalı ... tarafından gelen olmadı. Davalı ...Ş tarafından gelen olmadı. Davacı vekili .... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... vekili ve davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin 03/06/2004 tarihinde... plaka sayılı araçta yolcu olarak seyahat ederken başka bir aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada yaralandığını, kazada her iki araç sürücüsünün de kusurlu olduğunu, yolcu olan müvekkilinin hiç bir kusurunun bulunmadığını, davalı ...'e ait aracın.... tarafından .... ile sigortalı olduğunu, davalı ...'in kiraladığı, ..... kullandığı aracın da davalı ...Ş tarafından sigortalandığını belirterek, kazaya sebebiyet veren araç malikleri ile sigortacıları olarak davalılardan 90.000,00 ...azminatın avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, Davacı vekili 28.02.2007 tarihli dilekçesi ile talebini açıklamış, tedavi gideri ve geçici iş göremezlik zararın müvekkilinin sigortası tarafından karşılandığını, taleplerinin iş gücü kaybından kaynaklanan zarara ilişkin olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ...Ş vekili, davacının yolcu olarak bulunduğu aracın trafik sigortacısı olduklarını, sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı bulunup, dava ./.

...

açılmadan evvel müvekkiline her hangi bir başvuru yapılmadığını belirterek, haksız davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...vekili, kazaya karışan ... plakalı aracın trafik sigortacısı olup, kaza tarihinde azami teminat miktarının şahıs başına 30.000,00 TL olduğunu, kusur oranının ve maluliyet oranlarının tespitinden sonra tazminat hesaplanmasının yapılması gerektiğini, olayla ilgili devam eden ceza dosyasının kesinleşmesinin beklenmesini ve davacının istediği 90.000,00 Euro tazminatın nasıl belirlendiğinin anlaşılamadığını belirterek, haksız davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili davacının yolcu olarak bulunduğu araçta seyahat ederken müvekkili adına kayıtlı olan aracın kazaya sebebiyet verdiğinin ileri sürüldüğünü, ... esas sayılı dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğini ve bu davada yetkili mahkemenin Manavgat Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu belirterek, öncelikle davanın yetki nedeniyle reddine, olmadığı takdirde esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili davacının yolcu olarak bulunduğu araçta seyahat ederken müvekkili adına kayıtlı olan aracın kazaya sebebiyet verdiğinin ileri sürüldüğünü, ... esas sayılı dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğini ve bu davada yetkili mahkemenin Manavgat Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu belirterek, öncelikle davanın yetki nedeniyle reddine, olmadığı takdirde esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının ... Üniversitesi'nde yapılan muayenesi sonucu verilen raporda davacının durumunun normal olduğu ve iş ve güçten kalmadığının belirtiliğini, maluliyeti olmasının mümkün olmadığı tazminatın fahiş miktarda olup, aracın sigortasının ... tarafından yapıldığını ve öncelikle bu şirketten tazminatın istenmesi gerektiğini belirterek, haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; Davalı ...Ş tarafından, davadan sonra yargılama sırasında borç ödendiğinden, bu davalı hakkındaki davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, Davanın kabulüne, 90.000,00 Euro karşılığı 178.857,00 TL'nin 134.142,75 TL'sinin davalı ... ve ... (bu miktarın davalı ... Sigorta'nın poliçe limiti olan 30.000,00 TL'sinden sorumlu olması kaydıyla); 44.714,25 TL'sinin de davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine,... ve ...'in sorumlu oldukları miktar bakımından olay tarihinden itibaren yasal faiz, ... sorumlu olduğu 30.000,00 TL'ye de dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans

...

faizinin uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile kalıcı iş göremezlik( iş gücü kaybı-maluliyet) tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu müvekkilin yaralandığını ileri sürerek kalıcı iş göremezlik tazminatı talep etmiş, buna göre de Av sigorta hakemi ..ile ... ... tarafından hazırlanan 12.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda ....yaşam tablosu dikkate alınarak davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, ..sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak .. Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının maluliyet zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ancak karara esas alınan hesaplama, ..sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak .. Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının maluliyet zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Öte yandan davacı vekili 28.02.2007 tarihli dilekçesi ile taleplerinin sadece kalıcı iş göremezlik( iş gücü kaybı) ile ilgili olduğunu açıklamasına rağmen aktüer raporunda davacı için 12 aylık geçici iş göremezlik süresine göre geçici iş göremezlik zararının hesaplanarak toplam tazminata dahil edilmesi ve buna göre hazırlanan hatalı rapora göre yazılı şekilde talepten fazlasına dair hüküm kurulması da doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının

...

kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'e verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 20.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3505, Karar No: 2007/5822, Tarih: 27.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3505 E.  ,  2007/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir. (İİK.143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Yasanın 37. maddesi gibi).

Somut olayda, alacaklının takibine dayanak yaptığı 03.08.2003 tarihli belge, 01.03.2003 tarihli senet bedelinin ödendiğine ilişkin olup, borç ikrarını içermediğinden İİK. nun 68/1.maddesinde sayılan belgelerden değildir. Alacaklının aynı senet bedelini, senet hamilinin yaptığı takip nedeniyle yeniden ödediği ve bu şekilde mükerrer ödemede bulunduğuna ilişkin iddiası sebepsiz zenginleşmeye dayalı olup yargılamayı gerektirir. Mahkeme gerekçesinin aksine, borçlu, borca itiraz ettiğine göre alacağını İİK. nun 68/1.maddesinde sayılan belgelerle ispatlamak zorunda olan alacaklıdır.

O halde Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.