muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37508, Karar No: 2017/6266, Tarih: 30.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37508 E.  ,  2017/6266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'e,10/09/2014 tarihli ek kararın tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, ek karar tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin dosya içerisine konularak, tebliğ edilmemiş ise ek kararın sanığa yöntemine uygun olarak tebliği ile, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12222, Karar No: 2017/29446, Tarih: 21.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12222 E.  ,  2017/29446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1-Dosyadaki kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gönünden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bilirkişi kurulunca yapılan değerlendirmede,aynı idareye karşı aynı taşınmaz için açılan başka davada tespit edilen kbedel esasa alınarak değer biçilmiştir. Mahkeme kararı ile hesaplanan bedeller emsal alınamaz.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı, dava konusu taşınmaz imar parseli ise bulunduğu mahalde uygulanan düzenleme ortaklık payı kesintisinin oranı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle

yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3362, Karar No: 2019/6757, Tarih: 11.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3362 E.  ,  2019/6757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 04/04/2003-27/12/2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının 04/04/2003 ile 27/12/2006 tarihleri arası davalı işveren nezdinde geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Dairemizin 11/02/2016 tarih ve 2015/21523 Esas, 2016/1617 Karar sayılı kararı sonrası yapılan araştırmalar neticesinde mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri gereği bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilmeyen sigortalılar, çalışmalarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse bu çalışmaların Kurumca dikkate alınacağı belirtilmiştir. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 15.7.2003 tarihinden sonra davalı işyerinin birden fazla işyerinden çalışmalarının olduğu ve kısmi bildirimde bulunulduğu, Dairemizce yapılan bozma ilamları doğrultusunda bordro ve davacı tanıkları dinlendiği, davalı işveren kaşeli imzalı vizite kağıtlarının ve sağlık belgelerinin olduğu, davalı işverenin elektrik tüketimine ilişkin verilerin araştırıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının çalışmasının kesintisiz olup olmadığı noktasında çıkmaktadır

Dairemiz 11/02/2016 tarih ve 2015/21523 Esas, 2016/1617 Karar sayılı bozma kararı sonrası yapılan araştırmalarda da işyeri kapandığından keşif yapılamamış ve kum ocağında kışın bekçi bulundurulması gerekip gerekmediği hususunda yapılan araştırmalar ile net bir sonuca ulaşılamamıştır. Davalı işverenin birden çok ihaleli iş alıp işyeri kaydının olması ve kum ocağı olarak kayıtlı işyerinin olmaması, davacının da vefatı ile çalışmayı bilebilecek bordro tanığı bulunmasını da güçleştirmiş olup dosya da bozma ilamları öncesi sonrası yapılan tüm araştırmalar ve tanık ifadeleri değerlendirlerek sonuca gitmek gerekmiştir.

Somut olayda, dosyada yapılan tüm bozmalar öncesi ve sonrası dinelenen tanık beyanlarından ...'ın çoban olarak verdiği ifade de davacının kışında işyerinde bulunduğu, bordro tanıkları ... ve ...’ın sürekli çalışma yönünde beyanları değerlendirildiğinde sürekli çalışmanının olduğu bu neticeyi davacı hizmet cetvelinde bildirilmeyen ancak 2005/10. ay 30 gün çalışma belirtilen işveren kaşe imzalı vizite kağıdı ve yine işveren kaşe imzalı 2005/8-9-10- (27-30-30 gün) çalışma belirtilen sağlık belgesi olan yazılı belge de (eksik günler olduğunu) desteklemektedir. Ayrıca davalı işyerinin elektrik tüketimi de değerlendirildiğinde kış aylarında diğer aylara göre az da olsa tüketim yapıldığı görülmektedir ve davalı işyerinden davacı adına yapılan bildirimlere de bakıldığında davalı işverenin iddialarının aksinde kış aylarında da bildirim olduğu görülmektedir.

Yapılacak iş; yukarıda belirtilen tüm belgeler ve açıklamalar doğrultusunda davalı işyerinde bildirim başlangıcı olan 15.7.2003 tarihinden talep tarihine kadar kesintisiz çalıştığının tespitine karar vermekten ibarettir.

Ayrıca; davacının dava sürecinde vefat ettiği anlaşılmış olup mirasçılarının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi de hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/1135, Karar No: 2012/4487, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1135 E.  ,  2012/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

1-Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/2. maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği 1086 sayılı Kanun'un 427/2. maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen  alacak miktarı  hüküm tarihi itibariyle 1.540,00 TL'lik kesinlik  sınırı  kapsamında  kaldığından  davalının temyiz  isteminin  reddine,

2-Davacının temyizine gelince;

Davacı vekili, davacının, davalının alt işvereni ... Ltd. Şti.'nde 18.11.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı ....... Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihinde toplu iş sözleşmesi imzalandığını, toplu iş sözleşmesinin ücret, ikramiye, yakacak yardımlarını düzenlediğini, yürürlük süresinin 15.03.2007-14.03.2009 olduğunu, davacının davalı işyerindeki altı aylık çalışma süresini doldurmadığından iş güvencesi hükümlerinden yararlanamadığını, ancak işten çıkarılan yaklaşık 150 işçinin Üsküdar İş Mahkemesi'nde açtıkları işe iade davasının kabul edildiğini, yapılan feshin sendikal nedene dayandığının da tespit edildiğini, davacının davalı .. A.Ş.'ne ait işyerinde çalışmasını sürdürmekte iken 02.01.2008 tarihinde işyerine geldiğinde ........ Ltd. Şti. kadrosunda olup sendikadan istifa etmeme konusunda direnen işçilerin tamamı gibi işyeri güvenlik kapısından içeri alınmadığını, böylelikle işbaşı yapmasının fiili olarak engellendiğini, davalı ... A.Ş.’nin eskiden alt işveren işçisi olarak istihdam edilen personeli doğrudan kendi personeli olarak işe almada Nakliyat İş Sendikası’ndan istifa etmelerini şart  koştuğunu,  istifa  eden  ya  da  Türk

Metal iş sendikası’na üye olan işçilerin doğrudan ... A.Ş. kadrolu personeli olarak işe başlatıldığını, toplu iş sözleşmesi hükmü uyarınca davacının işe başlama tarihinden itibaren uygulanıp 02.01.2008 tarihine kadar ödenmesi gereken aylık 300,00 TL ücret zammı, yıllık 120 günlük ikramiye, aylık 100,00 TL yakacak yardımının ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, ihbar tazminatı olarak 200,00 TL, sendikal tazminat olarak 200,00 TL, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkları, ikramiye ve aylık yakacak yardımı olarak 200,00 TL olmak üzere toplam 600,00 TL alacağın faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm halini alan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin kararına göre davacının dava dışı .. Ltd. Şti.'nin işçisi olmayıp, davalı...A.Ş.'nin işçisi olduğu, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı .. Ltd. Şti.'nin ile Nakliyat İş Sendikası arasında yapıldığı, ... A.Ş.'nin iş yerlerinde bu sendikanın yetkili olmayıp, başka bir sendikanın yetkili olduğu, ayrıca davalı şirketin bağlı olduğu iş kolunun da farklı olduğu, davacının Nakliyat İş Sendikası ile yapılan toplu iş sözleşmesinin ve bu iş kolunda çalışan bir işçisi de olmadığından, bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı, ancak davacının davalı ... A.Ş. işçisi olduğu, işyerinden haksız olarak çıkartıldığı ve çalışma süresine göre bilirkişi raporunda hesap edilen ihbar tazminatı tutarının ödenmesi gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı ...A.Ş. ile dava dışı alt işveren ....Ltd. Şti.'nin arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş emsal işe iade davaları ile sabittir. Davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren   ... Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlüktedir. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nda kabul edilen temel esaslara  uygun görülmektedir. Ancak, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekmektedir. Öte yandan, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmaması esastır. Bu durumda, davacının, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ...İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı açıktır. Ayrıca, kesinleşen emsal işe iade davalarında, işçilerin sendikal nedenlerle iş sözleşmelerinin feshedildiği de kabul edilmiştir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13867, Karar No: 2012/18579, Tarih: 12.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/13867 E.  ,  2012/18579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, ayrı yaşamda haklılık nedeniyle tedbir nafakası (TMK. md.197) ve davalı eşin edinilmiş mallar üzerindeki tasarruf yetkisinin sınırlanması (TMK. md.199) istemlerine ilişkin olup, nahkemece verilen hüküm davalı tarafından her iki istem yönünden temyiz edilmiştir.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2464, Karar No: 2025/646, Tarih: 14.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/2464 E.  ,  2025/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/545 E., 2023/752 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66/6. maddesinde yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiği, bu nedenle 2010 ve 2011 takvim yılları yönünden de suç tarihinin, en son Şubat/2013 döneminde fatura düzenlenmiş olması nedeniyle, en aleyhe kabulle 28.02.2013 tarihi olup zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla, Tebliğnamede bu yöne değinen düşünceye; 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan ve dosyadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, atılı suçun sübutu ve nitelemesi yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden de, 2012 ve 2013 takvim yılları için eksik inceleme nedeniyle bozma görüşünü içeren düşünceye iştirak edilmemiş, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3022, Karar No: 2020/2547, Tarih: 22.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3022 E.  ,  2020/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz, tehdit

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz ve tehdit suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece yüzüne karşı 19.09.2013 günü verilen hükmü sanık müdafisinin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip, tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 28.09.2013 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin duruşma aşamasındaki beyanına göre okulun çevresine gelen kişinin fiziki olarak sanığa kesin olarak sanık olduğunun tespit edilememesi, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4301, Karar No: 2015/6438, Tarih: 07.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4301 E.  ,  2015/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 07.04.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... vekili Av ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş aktinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, haftanın 7 günü 06.00-19.00 saatleri arasında ve bazen 23.00 lere kadar çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ile ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığı için kıdem tazminatının ödendiğini ancak ihbar tazminatının ödenmediğini, fazla çalışma yapılmadığını, yapılmışsa ücretlerinin de ödendiğini, genel tatillerde çalışma yapılmadığını, hafta tatillerinde de izin kullandırıldığını savunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında giydirilmiş ücret hesabında çekişme bulunmaktadır.

Buna göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda giydirilmiş ücret, davacının günlük yevmiyesine günde 3 öğün yemek ve servis ücreti sosyal hakları eklenerek tespit edilmiştir.

Ancak davalı işyerinin şantiye olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Ayrıca davacının günlük çalışma şeklinin tespitine dair yeterli delil dosyada yoktur.

Buna rağmen mahkemenin kabul şekli itibariyle şantiyede yatılı kaldığı kabul edilen davacının, giydirilmiş ücreti belirlenirken ayrıca servis ücretinin eklenmesi hatalıdır.

Yapılması gereken giydirilmiş ücret hesaplanırken, davacının, şantiyede yatılı kalıp kalmadığı araştırılarak yatılı kaldığının anlaşılması halinde sadece günde 3 öğün yemek ücreti eklenmeli yatılı kalmadığının anlaşılması halinde ise günde 1 öğün yemek ücreti ile servis ücreti eklenerek sonuca gidilmelidir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,