muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7970, Karar No: 2020/6604, Tarih: 23.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7970 E.  ,  2020/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun suça konu iş yerinden 66,00 TL. tutarındaki parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Devriye görevini ifa eden kolluk görevlileri şüphe üzerine durdurulan temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’in çıkan 66,00 TL paranın kime ait olduğunun sorulması üzerine henüz yasal müracaatı bulunmayan müştekinin iş yerinden yaptıklarıı hırsızlığı itiraf ederek suça konu paranın müştekiye iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamı bulunsa da suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıka olmadığı, hırsızlık suçundan zararın giderildiği ve konut dokunulmazlığını bozma suçunun da niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6 fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak tayin edilen cezaların ertelendiği, erteleme müessesesinden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden, sanığın “SSÇ'nin daha önce de hakkında HAGB kararı verildiği ve denetim süresinde suç işlediği anlaşıldığından SSÇ hakkında 5271 sayılı CMK'un 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5-Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın suça konu iş yerine hırsızlık amacıyla girdiği esnada yine temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ...’ın da dışarıda gözcü olarak beklediğinin ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’a verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

6-Kabule göre de; Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulacak hükümde, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 23.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/841, Karar No: 2018/147, Tarih: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/841 E.  ,  2018/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17122, Karar No: 2015/3956, Tarih: 11.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17122 E.  ,  2015/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/440-2014/202

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; Akhisar Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 2010/151 Esas 2010/122 Karar sayılı 16/05/2011 tarihinde kesinleşen kararıyla müşterek çocuklar Arda ve Semih adına hükmedilen ayrı ayrı 100,00 TL iştirak nafakasının; değişen koşullar ve ihtiyaçlar nazara alınarak, ayrı ayrı 500,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, asgari ücretle çalıştığını, aylık 803,68 TL gelirinin bulunduğunu, maaşında haciz olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, ayrı ayrı 100,00 TL olan iştirak nafakasının ayrı ayrı 130,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuklar Arda'nın 2006 doğumlu ilkokul 2. sınıf öğrencisi, Semih'in 2002 doğumlu, ortaokul 6. sınıf öğrencisi olduğu; davalının ise, garson olup, aylık 900,00 TL gelirinin bulunduğu, annesi, babası ve kardeşiyle birlikte yaşadığı, 200,00 TL kira ödediği anlaşılmıştır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında 3 yıldan fazla süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocukların yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı çok az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı çok az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, aylık ayrı ayrı 130,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş olması, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15301, Karar No: 2023/2079, Tarih: 10.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/15301 E.  ,  2023/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2018 tarihli ve 2017/39 Esas, 2018/20 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve beşinci fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası delaletiyle altıncı ve yedinci fıkraları, 63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.06.2018 tarihli ve 2018/1025 Esas ve 2018/1726 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 6415 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan zamanaşımı süresi içinde karar verilebileceği gözetilerek bu eksiklik sonuca etkili görülmemekle birlikte, esastan reddine karar verilmiştir

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.10.2021 tarihli tebliğnamesinde özetle, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarının yazılmaması ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihi kısmına "11/11/2016 ve öncesi" ibaresi yerine "11/11/2016" yazılması hususları yönünden hükmün düzeltilerek onanması görüşü belirtilmekle, dava dosyası Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemleri özet olarak;

1. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemleri özet olarak;

1. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2. İddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına ve ilgili dönemdeki sempati boyutunu aşmayan eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine,

3. ByLock içeriklerinde suç kapsamında yazışma veya görüşmenin bulunmadığına, sanığın şüpheye düştüğünde zaten bu programı sildiğine, bu konuda hata hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine,

4. Sanığın sunduğu samimi beyanlarının örgüt üyeliği suçunun sübuta erdiği şeklinde değil, devlete yardım amacını taşıdığı şeklinde yorumlanması gerektiğine,

5. Her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğine ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

ByLock sorguları, ... kayıtları, SGK kayıtları, tanıklar Vural K.'nin ve ... I.'nın beyanları, dijital materyal raporu, sanığın etkin pişmanlık hükümleri kapsamındaki savunmaları itibarıyla; sanığın 2010 yılında ... ilinde faaliyet gösteren örgüte müzahir ... Eğitim Öğretim Yayın Dağıtım Paz. Şirketi'nde çalışmaya başladığı, bu şirket bünyesinde ... projeleri kapsamında örgüte ait okuma salonlarında çalıştığı, bu okuma salonunda aynı zamanda ... ... Gençlik Merkezi olarak faaliyet gösterdikleri, bu kapsamda da yine gerek üniversitede okuyan örgüt mensupları, gerekse diğer üniversite öğrencilerini zaman zaman gençlik merkezine çağırıp, değişik sosyal aktivitelerle öğrencileri örgüte kazandırmaya çalıştığı, okuma salonunda öğretmen olması nedeniyle kendisine bağlı örgüte müzahir 10 tane öğrenci evi olduğu, bu evlere köylerden gelen çocukları götürdüğü, bu çocukları da farklı faaliyetlerle örgüte dahil etmeye çalıştığı, gerek okuma salonu müdüründen gerekse örgüt mensubu esnaflardan aldığı para ve erzakı örgüte ait evlerdeki öğrencilere dağıttığı, bu şekilde evlerin ihtiyaçlarını giderdiği, çocukları eve götürdüğünde bu çocuklara ve örgüt evinde kalan çocuklara örgüt adına sohbet yaptığı, ayrıca kendisinin de örgüt sohbetlerine katıldığı ve himmet adı altında örgüte mali destek sağladığı, ByLock programını telefonuna ...'ta iken okuma salonlarının genel müdürü olan ... E. ile sanığın çalıştığı okuma salonunun müdürü ....'nin birlikte yüklediği, sanığın bylock programı ile ... isimli şahıslarla görüştüğü, bu faaliyetlerine 2015 yılı Mayıs ayına kadar devam ettiği anlaşılmış ve eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyetine, sanığın yoğun kastı, örgüt içindeki konumu, meydana gelen tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına, sanığın kovuşturma aşamasında örgüt hakkında etkin pişmanlık kapsamında bilgi vermesi, verdiği bilgilerinin önemi ve kapsamı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca takdiren 2/3 oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, 6415 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan zamanaşımı süresi içinde karar verilebileceği belirtilmekle birlikte, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra dosyaya gelen ve sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren 273345 ID ve 426870 ID numaralı ByLock tespit ve değerlendirme tutanakları ile ..., K. Ş.'nin beyanları, 5271 sayılı Kanun'un 217 inci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunmadan ve tanık M. S. K.'nin kollukta müdafii huzurunda şüpheli sıfatıyla usule uygun şekilde alınan beyan ve teşhislerinin hükme esas alınıp alınmadığı tartışılmadan karar verilmesi, sanığın ByLock üzerinden haberleştiğine yönelik ikrarının ve diğer delillerin atılı suçun sübutu ve cezanın kişiselleştirilmesi için yeterli olduğu görülmekle, sonuca etkili bulunmamış olup;

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, usule uygun şekilde hükme esas alınan tanık beyanları ByLock sorgu raporu, ... kayıtları, SGK kayıtları ve sanığın etkin pişmanlık savunmaları itibarıyla, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüyle iltisaklı okuma salonunda çalıştığı, örgütün hiyerarşik yapısı içinde büyük bölge talebe mesulü olarak yer aldığı, öğrencilerin örgüte kazandırılması amacıyla faaliyetler yürüttüğü, sorumluluğundaki örgüt evlerinin ihtiyaçlarını karşıladığı, örgütsel sohbetler verdiği ve örgütsel sohbetlere katıldığı, himmet verdiği, örgüt içi haberleşmesini ByLock adlı uygulama üzerinden gerçekleştirdiği, eylemlerine örgütün operasyonel faaaliyetlerinin başlamasından sonraki süreçte de devam ettiği belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında da düzeltme sebepleri dışında bir isabetsizlik saptanmadığı anlaşılan sanığın,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu uygulandığı, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri ile sair hususların reddine, ancak;

1. Sanığın hakkında soruşturma başlatılıp yakalandıktan sonra etkin pişmanlık beyanlarını sunduğu göz önüne alınarak, etkin pişmanlık hükümleri gereği ceza indirilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi yerine "TCK'nın 221/4 maddesi" olarak gösterilmesi,

1. Sanığın hakkında soruşturma başlatılıp yakalandıktan sonra etkin pişmanlık beyanlarını sunduğu göz önüne alınarak, etkin pişmanlık hükümleri gereği ceza indirilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi yerine "TCK'nın 221/4 maddesi" olarak gösterilmesi,

2. Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının gösterilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrasının gösterilmesi,

3. Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin temadinin kesildiği yakalanma tarihi olan "11.11.2016" tarihi yerine "11/11/2016 ve öncesi" olarak yazılması, şeklindeki düzeltilerek onamayı gerektiren hususlar dışında hükümde başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.06.2018 tarihli ve 2018/1025 Esas, 2018/1726 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün 3. fıkrasından "TCK'nın 221/4 maddesi" ibaresi çıkartılarak yerine "TCK'nın 221/4-2. cümlesi" ibaresinin eklenmesi, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6. fıkrasında yer alan "5237 sayılı kanunun 58/9 maddesi delaletiyle 58/6-7 maddesi" ibresinin ve aynı fıkrada cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "5237 sayılı TCK'nın 58/6-7 maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerlerine ayrı ayrı "5237 sayılı TCK'nın 58/7-9. maddesi" ibaresinin eklenmesi, Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığının suç tarihi kısmından "ve öncesi" ibaresinin çıkartılması suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9617, Karar No: 2014/11460, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9617 E.  ,  2014/11460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davalı Kurum'dan, davacının 01.06.2009 – 31.10.2009 tarihleri arasındaki 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının iptal edilip edilmediği, edilmiş ise iptal gerekçesi sorularak ve iptal gerekçesine ilişkin tüm belgeler istenilerek, ayrıca davalı Kurum vekili tarafından cevap dilekçesi ile davacının 11.02.2008 tarihinden itibaren vergi kaydının bulunduğunun beyan edilmesine karşın, dosya kapsamından buna ilişkin bilgi edinilememesi nedeniyle, öncelikle davalı Kurum'dan davacının vergi, oda ve sicil kaydı bulunup bulunmadığı ve bulunuyor ise bu kayıtların davacının hangi iş kolundaki faaliyetlerine ilişkin olduğu sorularak, ayrıca davacının vergi, oda ve sicil kaydının bulunup bulunmadığı ilgili kuruluşlardan sorularak gelen yazı cevapları da eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.