muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7434, Karar No: 2016/9980, Tarih: 27.10.2016

3- Sanık ...’ın 17.11.2007 tarihinde saat 11.37’de hakkında bozmadan önce beraat kararı verilen sanık ... ile yaptığı görüşmede, sanık ...’ın, sanık ...'ın kardeşleri evdeyse eve gidip bir kutu almak istediğini; kutunun fiyatı konusunda 60 TL’ye anlaşmaları üzerine, sanık ... Karayiğit’in de ... isimli şahsı arayacağını, onu görmesini söylediğinin tespit edilmesi ve olay günü yapılan aramalarda sanık ...'ın evinde 168 adet mermi bulunması karşısında bu mermileri satış amacıyla bulundurup bulundurmadığının belirlenmesi bakımından, ... isimli şahsın tespiti ile ... ve ... isimli şahsa söz konusu görüşme içeriği ve konuşulan şekilde mermi satışı gerçekleşip gerçekleşmediğinin sorulması; ayrıca Dairemizin süregelen uygulamalarına göre, evde veya işyerinde bulundurulan mermilerin 50 ve daha az olması halinde 6136 sayılı Yasanın 13/4; 51-250 adet arasında olması durumunda 13/3. madde ve fıkrasına uyan suçun oluşacağı gözetilerek, sanığın evinde ele geçen suça konu toplamda ''168'' adet merminin en az "51" tanesinin patlatılarak atışa elverişli ve 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığının saptanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek suç vasfının ve sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, sanık ...’ in evinde yapılan aramada ele geçirilen ve dosyada mevcut kriminal raporuna göre 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğu tespit edilen ruhsatsız tabancayı satmak amacıyla bulundurduğuna ve silah ticareti yaptığına dair farklı anlam yüklenmesi mümkün, üstü kapalı ve içeriği maddi bulgularla desteklenmeyen iletişim tespitlerinin dışında, savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı cihetle sanığın babasından kaldığını beyan ettiği bir adet tabancayı evinde bulundurmaktan ibaret eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3650, Karar No: 2016/12214, Tarih: 02.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3650 E.  ,  2016/12214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; davacının işletme ruhsatı ... ait olan rödovans sözleşmesi ile işlettirilmek üzere verilen ve ... tarafından faaliyette bulunulan işyerinde çalışmakta iken 01/07/2015 günü haksız ve ihbar önellerine uyulmaksızın iş akdinin feshedildiğini, davalı ... verilen işin, asıl işveren ...'nün kuruluş ana statüsü ile kendisine verilen ... sınırları içindeki taşkömürü işletme hakkının devri olduğunu, davalılar arasında muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin kurulmuş olması nedeniyle davacının başlangıçtan itibaren asıl işveren işçisi sayılması gerektiğini öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının 29/06/2015- 30/06/2015- 01/07/2015 tarihlerinde işe gelmemesi üzerine iş akdinin feshedildiğini savunarak; davalı ... vekili davalı ... ile kurumları arasında 6 nolu taşkömürü sahasının rödavans karşılığı işlettirilmesine dair rödavans sözleşmesi imzalandığını, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı ...'nın rödovans sözleşmesi ile sahayı dava dışı ... devrettiği, ... sözleşmeyi davalı ... devrettiği, ... ile de davalı ... arasında taşeronluk sözleşmesinin bulunduğu, davacının son alt işveren olan davalı ...'nde işçi olarak çalışırken davacının devamsızlık yaptığına dair 15.06.2015-07.07.2015 tarihleri arasına ilişkin olmak üzere 19 adet tutanak tutulduğu, davalı işveren tarafından davacıya devamsızlığına dair savunmasını sunmak üzere noter kanalıyla 01.07.2015 tarihli ihtarname de gönderildiği, daha sonra da 08.07.2015 tarihli ihtarname ile iş akdinin devamsızlık nedeniyle 4857 sayılı Kanunun 25/II-g maddesi uyarınca feshedildiğinin bildirildiği, davacının ise iş bu davayı 06.07.2015 tarihinde açtığı, her ne kadar savunmaya ilişkin ilk ihtarname davacıya 13.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiş görünmekte ise de; davacının ihtarnameden daha önce haberdar olduğunun ve iş akdinin feshedileceği kanaatiyle bu davayı açtığının anlaşıldığı, bu nedenle iş bu dava resmi fesih tarihinden önce açılmış ise de süresinde açılmış olarak yorumlanması gerektiği, davalı tarafından belirtilen tarihlerde davacının üst üste mazeretsiz ve özürsüz olarak işe gelmediği, davacı işveren tarafından yapılan feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davalı ... ile davalı ...'ne yönelik davanın esastan reddine, davacı asil tarafından yargılama sırasında davalı Enka Madencilik .. şirketine karşı davasından feragat etmesi nedeniyle bu şirkete yönelik davanın ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir

Mahkemece, davacı yargılama sırasında ... yönelik davasından feragat etmiş olduğundan bu şirkete yönelik davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

... ile dava dışı ... arasında rödovans sözleşmesi yapıldığı, dava dışı bu şirketin sözleşmeyi davalı ...'nun muvafakati ile davalı ... ne devrettiği, ... ile davacının kayden çalıştığı davalı ... arasında hizmet alım sözleşmesi kapsamında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu, 3213 sayılı Maden Kanunu'na 10.06.2010 tarihinde 5995 Sayılı Kanunu'nun 17. maddesi ile eklenen 7. maddesi nedeniyle bu tarihten sonra ...'nün rödovans sözleşmesi dolayısıyla herhangi bir sorumluluğu bulunmadığı dikkate alındığında davalı ... husumet yöneltilmesi doğru bulunmamıştır. Mahkemece davacının muvazaa iddasına değer verilmemesi yerinde ise de, ...'ya yönelik davanın husumet yokluğundan reddi yerine esastan reddine karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki, dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta, davalı işveren tarafından 01.07.2015 tarihli noter kanalı ile gönderilen ihtarname ile davacıdan 29.06.2015-30.06.2015-01.07.2015 tarihlerinde yaptığı savunulan devamsızlığın haklı bir nedene dayanıp dayanmadığının tespiti için mazeret bildirmesi istenmiş olup sözü edilen ihtarname davacıya 13.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı işveren davacıya mazeret bildirmesi için gönderdiği cevabı beklemeden 08.07.2015 tarihli bir başka ihtarname ile davacının 29.06.2015-30.06.2015-01.07.2015 tarihlerinde devamsızlık yapmasını ve 01.07.2015 tarihi ihtar ile mazeret bildirmesi istenmesine rağmen savunma vermemesini gerekçe göstererek iş akdine son verdiğini bildirmiştir. Davacı bu davayı 06.07.2015 tarihinde açmıştır.

Mahkemece her ne kadar devamsızlık nedeniyle yapılan feshin haklı olduğu kabul edilmiş ise de, davalı işverenin iş akdini feshetmeden önce kendisini bağlayacak şekilde davacıya mazeret bildirmesi için göndermiş olduğu ihtarnamenin davacıya tebliğ edilmesini ve mazeret bildirmesi için davacıya tanıdığı sürenin geçmesini beklemeden, davacının tanınan sürede mazeretini bildirmemesini de gerekçe göstererek iş akdini feshetmiş olması, feshi şeklen geçersiz kılmıştır. Açıklanan nedenle, davacının ... işe iadesi ile işe iadenin mali sonuçlarından bu şirketin sorumlu tutulmasına, ... yönelik davanın feragat nedeniyle ...'ne yönelik davanın ise husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Temyiz edenin sıfatına göre, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

Temyiz edenin sıfatına göre, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ...'ne ait işyerindeki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalı ... tarafından ödenmesi gereken tazminat miktarının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalı ... tarafından tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5- Davalı ...'ye yönelik davanın feragat nedeniyle REDDİNE,

6- Davalı ...'ne yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle REDDİNE,

5- Karar tarihinde alınması gerekli 29,20 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile 1,50 TL harcın davalı ...'nden alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvurma harcı, 27,70 TL peşin harç, dosyanın Yargıtay'a geliş dönüş masrafı dahil toplam 68,00 TL yargılama giderinin davalı ...'nden tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalı ...'nden alınarak davacıya verilmesine, kararı ... temyiz ettiğinden 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'ne verilmesine, davalı ...yararına avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına;

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26192, Karar No: 2012/37184, Tarih: 11.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/26192 E.  ,  2012/37184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı Turhan İnegöl tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7568, Karar No: 2017/2480, Tarih: 08.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7568 E.  ,  2017/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, müştekilerin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı ve müştekiler ile vekilinin kovuşturma evresinde şikayetçi olup davaya katılma talebinde bulunmalarına karşılık mahkemece katılma hususunda karar verilmediği de gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müştekilerin davaya katılan, vekillerinin de katılanlar vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra evrak tetkik edildi.

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılanlar vekilinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli kararın merciince mahallinde verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre 13.06.1995, dosyadaki doğum raporuna göreyse 31.05.1995 doğumlu olan mağdurenin soruşturma evresindeki ilk ifadesinde, sanıklar ilk defa 23.04.2010 tarihinden bir yada iki hafta önce rızasıyla cinsel ilişkiye girdiğini belirtmesine karşın, daha sonraki anlatımlarında sanık ile 01.04.2010 ve sonrasında zorla ilişkiye girdiğini söyleyerek çelişkili beyanlarında bulunduğu, sanığın ise aşamalarda mağdureyle 22.06.2010 günü ilk kez rızasıyla ilişkiye girdiğini, ilk ilişkilerinin dosyaya satış sözleşme örneğini sunup 18.05.2010 tarihinde edindiği arabada yaşandığını savunduğu, davaya konu olayın 01.11.2010 tarihinde intikal ettirilmesi nedeniyle ilişkinin yaşandığı tarihi belirlemeye yönelik olarak zamanında mağdurenin muayenesinin yapılamadığı ve intikalde gerçekleştirilen cinsel muayene sonucu tanzim edilen raporda zamanı belirlenemeyen çentiklerin tespit edildiği nazara alındığında, sanığın savunmasının aksine, ilk ilişkinin mağdurenin onbeş yaşını tamamladığı tarihten önce gerçekleştiğine dair soyut ve çelişkili beyanlar dışında sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.05.2017 tarihinde Üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay Yüksek 14. Ceza Dairesinin 08.05.2017 gün 2014/7568 Esas, 2017/2480 Karar sayılı ilamına ilişkin Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2012 gün ve 2011/77 Esas, 2012/358 Karar sayılı mahkumiyet kararının vaki temyiz incelemesinde, sayın daire çoğunluğuyla ihtilafımız eylemin hukuki nitelendirilmesine ilişkindir.

Sanık hakkında suç tarihinde 15 yaşını bitirmeyen mağdurenin müteşekilen ruh sağlığını bozacak şekilde ırzına geçtiğinden bahisle cezalandırılması istemiyle hakkında 5237 sayılı Kanunun 103/2-6, 43. maddeleri gereğince kamu davası açılmıştır.

Sanığın eylemleri iki zaman diliminde değerlendirilerek mağdurenin 15 yaşını doldurmadığı dönemdeki TCK'nın 103/2 15 yaşını doldurduğu dönemdeki eylemlerini ise TCK'nın 104/1,43. maddeleri kapsamında değerlendirilerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

Sanık hakkında suç tarihinde 15 yaşını bitirmeyen mağdurenin müteşekilen ruh sağlığını bozacak şekilde ırzına geçtiğinden bahisle cezalandırılması istemiyle hakkında 5237 sayılı Kanunun 103/2-6, 43. maddeleri gereğince kamu davası açılmıştır.

Sanığın eylemleri iki zaman diliminde değerlendirilerek mağdurenin 15 yaşını doldurmadığı dönemdeki TCK'nın 103/2 15 yaşını doldurduğu dönemdeki eylemlerini ise TCK'nın 104/1,43. maddeleri kapsamında değerlendirilerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

Vaki temyiz üzerine Yüksek Yargıtay 14. Ceza Dairesi tarafından "Nüfus kaydına göre 13.06.1995, dosyadaki doğum raporuna göreyse 31.05.1995 doğumlu olan mağdurenin soruşturma evresindeki ilk ifadesinde, sanıkla ilk defa 23.04.2010 tarihinden bir yada iki hafta önce rızasıyla cinsel ilişkiye girdiğini belirtmesine karşın, daha sonraki anlatımlarında sanık ile 01.04.2010 ve sonrasında zorla ilişkiye girdiğini söyleyerek çelişkili beyanlarında bulunduğu, sanığın ise aşamalarda mağdureyle 22.06.2010 günü ilk kez rızasıyla ilişkiye girdiğini, ilk ilişkilerinin dosyaya satış sözleşme örneğini sunup 18.05.2010 tarihinde edindiği arabada yaşandığını savunduğu, davaya konu olayın 01.11.2010 tarihinde intikal ettirilmesi nedeniyle ilişkinin yaşandığı tarihi belirlemeye yönelik olarak zamanında mağdurenin muayenesinin yapılamadığı ve intikalde gerçekleştirilen cinsel muayene sonucu tanzim edilen raporda zamanı belirlenemeyen çentiklerin tespit edildiği nazara alındığında, sanığın savunmasının aksine, ilk ilişkinin mağdurenin onbeş yaşını tamamladığı tarihten önce gerçekleştiğine dair soyut ve çelişkili beyanlar dışında sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması," sebebiyle bozulmasına karar vermiştir.

Sayın yüksek daire çoğunluğu ile ihtilafımız suç vasfı gereğince bozma kararının içeriği sebebiyle mahkeme kararının isabetli olup olmadığına ilişkindir.

Sayın yüksek daire çoğunluğu ile ihtilafımız suç vasfı gereğince bozma kararının içeriği sebebiyle mahkeme kararının isabetli olup olmadığına ilişkindir.

Mağdure ile sanığın 2010 yılı Mart ayı içerisinde internet ortamında tanıştıktan sonra yüz yüze görüşmek istedikleri ve bunun üzerine buluştukları, aralarında duygusal yakınlaşma başlayıp bu süreçte mağdure ile sanığın hemen hemen hergün öğlen yemekte veya pastanede buluştukları ve 1 Nisan 2010 tarihinde sanığın yakınına ait... plakalı araçla okula servisle gelen mağdureye gezme teklifi ettiği, mağdurenin bunu kabul etmesi üzerine birlikte arabaya binerek Çubuk barajı tarafında tenha bir mahale gittikleri, incelenen okul devamsızlık çizelgesininde bunu doğruladığı, burada sanığın mağdureye birlikte olmayı teklif etmesi üzerine mağdurenin bunu kabul ederek herhangi bir zor, tehdit veya hile olmaksızın rızası ile ilk kez bu tarihte yani mağdure 15 yaşından küçük iken cinsel ilişkiye girdikleri ve mağdurenin kızlık zarının bozulduğu ve sanığın mağdure ile evlenmek istediğini beyan ettiği, her ne kadar mağdure rızası ile ilişkiye girmişse de 15 yaşından küçük olması nedeniyle rızasının herhangi

bir yasal öneminin olmadığı, sanık ile mağdurenin arkadaşlığının devam ettiği, mağdurenin okulunun kapanmasından sonra yani mağdure 15 yaşını doldurduktan sonra mağdure ile sanık arasındaki rızaya dayalı cinsel ilişkinin birden fazla kez tekrarlandığı ve bu ilişkilerde de herhangi bir cebir, tehdit ve hilenin kullanılmadığı, sanığın mağdura yönelik cinsel istismar eylemi aynı suç işleme kararı icrası kapsamında ise de ilk cinsel istismar eyleminde mağdurenin 15 yaşından küçük olduğu, ikinci ve devam eden diğer cinsel istismar eylemlerinde ise mağdurenin yaşının 15 yaşından büyük olması nedeniyle eylemin niteliğinin değişerek TCK 104 maddesi kapsamında düzenlenen reşit olmayanla rızası ile cinsel istismar suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

Mağdure meydana gelen olayı ailesinden uzunca bir süre saklamış, ancak annesinin telefonunu ele geçirmesi üzerine olay ortaya çıkmıştır.

Mağdurenin cinsel istismara uğradığı ilk tarih 01.04.2010' dur. Ve bu tarihte 15 yaşında küçüktür bu itibarla verilen karar isabetlidir ve onanmalıdır. Bu düşüncelerle sayın çoğunluğun kararına muhalifim.