muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6293, Karar No: 2013/9275, Tarih: 05.06.2013

Bu şartlar altında, davacı, kendisine ait olmayan taşınmaz üzerine ağaç diktiğine göre iyi niyetli olmadığı kabul edilerek, davacı sadece MK. madde 723 gereğince asgari levazım bedelini talep edebilecektir.

Hal böyle olunca, davacı 763 sayılı Medeni Kanunun 649/2 ve 655 . maddeleri (yeni MK. madde 995) gereğince yaptığı muhdesat ve diktiği ağaçların asgari levazım bedelini isteyebilir. Gerek öğreti gerekse sapma göstermeyen uygulama ile asgari levazım değerinin, yapı eklenti ve dikilenlerinin yapımında kullanılan tüm malzemenin işçilik ve yapımcı kârı gibi unsurlar gözetilmeksizin piyasadaki değerlerinden, yapım yılı ve yıllarına göre yıpranma düşüldükten sonra elde edilecek miktar şeklinde hesaplanacağı da benimsenmiş bulunmaktadır.

Öyle ise mahkemece, somut olayda davacının kötüniyetli olduğu kabul edilerek, asgari levazım bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanlış gerekçeler ile davanın kabulüyle ağaçların bedelinin tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9923, Karar No: 2012/28181, Tarih: 03.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/9923 E.  ,  2012/28181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde mağdurla şakalaşırken, mağdurun yaralanabileceğini öngörmesine rağmen elindeki bıçağı mağdura doğru sorumsuzca salladığı ve bıçakla mağduru yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu halde eylemi taksirle gerçekleştirildiğinden bahisle şikayetten vazgeçme nedeniyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14560, Karar No: 2015/22484, Tarih: 22.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/14560 E.  ,  2015/22484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş, davalılardan ..... avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ücreti,hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. Maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına kural olarak itibar edilmemesi gerekir. Bu beyanların diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmesi gerekir.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına kural olarak itibar edilmemesi gerekir. Bu beyanların diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmesi gerekir.

Hükme esas bilirkişi raporunda fazla mesai ücret alacağı hesaplanırken, davacı tanık anlatımları delil olarak değerlendirilmiştir. Oysa davacı tanığı olarak dinlenen işçiler aynı şekilde davalı aleyhine dava açan kişilerdir.

Tanıkların konumu, tanıklıklarına duyulacak güveni etkileyecek durumdadır. Bu nedenle tanıklıklarına itibar edilemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin, dava dışı ..... Belediye Başkanlığı'nın kaldırım ve bordür işlerini hizmet alımı yoluyla yapan davalı alt işverenliğe bağlı olarak çalıştığı, davacı tanıklarının beyanlarına itibarla davacının yaz kış tüm hizmet süresi boyunca sabah 7.00 ile akşam 19.00 saatleri arası mesai sistemine göre haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek mahkemece fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınması tanıkların dava açan kişiler olması nedeni ile hatalıdır.

Ancak, davalı tanıklarının beyanlarına göre, kış aylarında mesainin yaz ayları kadar uzun tutulmadığı, buna göre genelde 8.00-16 .00 saatleri arası çalıştıklarını belirttikleri, bu durumda davacının kış aylarında fazla çalışma yapmadığı ortaya çıkmaktadır.

O halde, mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak davacının fazla çalışma yapmadığının anlaşıldığı kış ayları dışlanmak suretiyle fazla mesai alacağı hesaplattırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31995, Karar No: 2017/6747, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31995 E.  ,  2017/6747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9216, Karar No: 2021/435, Tarih: 01.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/9216 E.  ,  2021/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası sonucunda Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 23.02.2018 tarih 2018/İHK-1390 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; davalı tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası yapılan ...plakalı aracın seyir halindeyken 22.03.2016 tarihinde yaya müvekkiline çarpması sonucunda müvekkilinin yaralandığını ... Üniversitesi Sağlık Araştırma Ve Uygulama Merkezi tarafından verilen engelli sağlık kurulu raporuna göre %14 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 60.950,55 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, davacı tarafa maluliyet sebebiyle ödeme yapıldığını belirterek başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti’nce toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;başvurunun kabulüne,60.950,55 TL'nin 18.08.2017 tarihinden avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince yapılan itiraz üzerine, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itiraz başvurusunun kısmen kabulüne, 43.689,11 TL tazminatın 18.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faiz tahsiline karar verilmiş; karar davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince tazminatın belirlenmesi amacı ile bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde 1931 tarihli PMF yaşam tablosu dikkate alınarak tazminat hesaplama yapılmış, hakem heyetince bu rapor hükme esas alınarak istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince tazminatın belirlenmesi amacı ile bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde 1931 tarihli PMF yaşam tablosu dikkate alınarak tazminat hesaplama yapılmış, hakem heyetince bu rapor hükme esas alınarak istemin kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince TRH 2010 tablosuna göre hesap yapılması için yeniden rapor alınmış, iş bu raporda zorunlu mali sorumluluk sigorta şirketi tarafından davadan önce davacılara yapılan ödeme PMF yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılan ilk rapor tarihi olan 01.11.2017 tarihi itibariyle güncelleme yapılarak mahsup edilmiştir. Oysaki, zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davacılara yapılan ödemenin, ödeme günü ile TRH 2010 tablosuna göre hesaplama yapılan aktüerya rapor tarihi olan 17.02.2018 tarihi esas alınarak bu tarihe kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizinin ödeme tutarı ile birlikte hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmesi gerekir.İtiraz Hakem Heyetince bu husus gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmediğinden, ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, dosyanın saklama kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 01/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5260, Karar No: 2016/6936, Tarih: 12.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5260 E.  ,  2016/6936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 25.04.2011 tarihli iddaname ile 2005, 2006, 2007 takvim yıllarında düzenlenen tüm faturaların sahte olduğu iddası ile bahse konu takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından dava açıldığı halde, muhteviyatı itibariyle sahte belge ve fatura kullanmak, düzenlemek ile sahte fatura kullanmak, düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda muhteviyatı itibariyle sahte belge ve fatura kullanmak ile düzenlemek suçlarının da değerlendirilip hükmün karıştırılması ve hüküm fıkralarında hangi eylem nedeniyle ceza verildiğine dair herhangi bir açıklama yazılmamaması,

2- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

3- Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2011 tarihli iddianamesinde sanık hakkında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından 231 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmayarak 231 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesinin 3 kez uygulanması suretiyle CMK'nun 226. maddesine muhalefet edilmesi, yasaya aykırı,

4- Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7231, Karar No: 2011/24220, Tarih: 24.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7231 E.  ,  2011/24220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 24/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3562, Karar No: 2016/2418, Tarih: 09.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3562 E.  ,  2016/2418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : S.S.Çocuk Şahin hakkında: TCK.nun 82/1-c-g, 35/2, 31/2, 62/1.maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası, (iki kez)

S.S.Çocuk İsmail hakkında: TCK.nun 82/1-c-g, 35/2, 31/3, 62/1.maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası, (iki kez)

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-)Suça sürüklenen çocukların yaşları gözetildiğinde 18/04/2014 tarihli oturumun gizli yapılması ve hükmün de bu şekilde tefhimi gerektiğinin nazara alınmaması, telafisi mümkün olmayan hata olarak kabul edilmiştir.

II-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in, mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, yaş küçüklüğü ile takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin “sübuta”, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, öğrencisi olmadıkları okulun önüne gidip oradaki öğrencileri rahatsız edici davranışlarda bulunan suça sürüklenen çocukların, görevli polis memurları tarafından o bölgeden uzaklaştırıldıkları, bir süre sonra yine olay yerine gelerek polislere doğru taş atıp kaçtıkları, daha sonra 10-12 kişilik bir grupla olay yerine tekrar gelerek etkili olmayan mesafeden bir kaç tane molotof kokteylini mağdurlara doğru attıkları, ancak atılan cisimlerin kimseye isabet etmediği anlaşılan olayda;

1-)Suça sürüklenen çocukların eylemlerinin kamu görevlisini yakarak nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarını taşımadığı, zincirleme şekilde saldırıda kullanılmaya elverişli aletle görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu, meydana gelen zarar ve tehlike ile işlenen fiillerin ağırlığı da göz önünde bulundurarak TCK'nun 265/1-4, 43/2.maddeleri uyarınca üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, hukuki nitelendirilmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hükümler kurulması,

2-)Kabule ve uygulamaya göre de;

2-)Kabule ve uygulamaya göre de;

a)Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporda “görev yaptırmamak için görevli memura molotof kokteyli atmak” suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğu açıklanmış ise de, ... 2.Çocuk Mahkemesinin 2010/983 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen ... Dr.Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 30.03.2012 tarihli raporunda “işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı, fakat içinde bulunduğu sosyal çevre ve içinde bulunduğu gelişimsel dönem (ergenlik) itibariyla davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam olarak gelişmediğinin” belirtilmiş olması karşısında; aynı kişi hakkında düzenlenen raporlar arasındaki çelişkiler nedeniyle TCK'nun 31/2.maddesi uyarınca “işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği” hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden aldırılmasından sonra, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme sonucu bu yönden rapor mevcut olmayan ve çok daha ağır cezalar içeren nitelikli kasten öldürme suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi,

b)Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafi ücretlerinin mali durumlarının iyi olmadığı dosyaya yansıyan suça sürüklenen çocuklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı düşünülmeden, yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk ...'den tahsiline karar verilmesi,

c)30.09.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 08.10.2011 şeklinde gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/2-c. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 09/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2212, Karar No: 2021/7890, Tarih: 06.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2212 E.  ,  2021/7890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

Sanıklar ..., ... ve ...'a yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma”; sanıklar ... ve ...'a yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”; sanık ...'e yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.