muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1259, Karar No: 2024/4811, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1259 E.  ,  2024/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/211 Esas, 2023/12 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... İş Mahkemesinin 11.10.2022 Tarihli ve 2022/236 Esas, 2022/255 Karar Sayılı Kararı

Dava açıldığı tarihte davalının yerleşim yerinin ... ili olmayıp ... ile olduğu, davalının davacı bünyesinde çalıştığı iş yeri adresinin İstanbul ili olduğu, tazmini talep edilen iş ilişkisinden kaynaklı alacaklara ilişkin haksız fiilin ... ilinde gerçekleşmediği, dosya kapsamında davacının seçimlik yetki hususunda bir beyanı da bulunmadığından davalının yerleşim yeri olan ... Mahkemelerinin yetkili olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... 2. İş Mahkemesinin 12.01.2023 Tarihli ve 2022/211 Esas, 2023/12 Karar Sayılı Kararı

Davanın 29.06.2022 tarihinde açıldığı, davalının 20.07.2022 tarihinde ... Nüfus Müdürlüğü'nde adres beyanında bulunarak... Sokak No:24 İç Kapı No:1 Merkez/... adresinde ikamet ettiğini bildirdiği, ... Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan adres araştırmasında da davalının 15.07.2022 tarihi itibariyle... Sokak No:24 İç Kapı No:1 Merkez/... adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği, davalının 23.05.2022 tarihinde ... Nüfus Müdürlüğü'nde adres beyanında bulunarak ...i No:6 İç Kapı No:3 Merkez/... adresinde ikamet ettiğini bildirdiği, dolayısıyla davalının işbu davanın açıldığı 29.06.2022 tarihinde ...'de ikamet ettiğinin anlaşıldığı, davanın açıldığı tarihte davalının ...'de ikamet ettiğine dair dosyada hiçbir bilgi ve belge bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir. Davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. İş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. İş mahkemelerinin yetkilerine ilişkin olarak diğer kanunlarda yer alan hükümler saklıdır. Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir.”

C. Değerlendirme

C. Değerlendirme

1. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir. Ancak kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 7036 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir.

2. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

3. Dosya kapsamından, davalının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Merkez/... olduğu, bu adresin de ... İş Mahkemelerinin yargı alanında kaldığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan davalının yerleşim yeri yer mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın ... İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1970, Karar No: 2011/5001, Tarih: 16.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1970 E.  ,  2011/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1- son, 72; 647 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, katılanlar vekillerinin eksik inceleme ve sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

5252 sayılı Kanunun 5/2 maddesi gereğince suç tarihi itibariyle hükmedilen temel para cezasının 450 TL'yi geçemeyeceğinin gözetilmemesi Kanuna aykırı olduğundan, hükmün CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında 450 TL adli para cezası, TCK'nın 455/son maddesi uyarınca 6/8 oranında indirilerek 112 TL adli para cezası, TCK'nın 72. maddesi gereğince aynı neviden para cezaları toplanarak 2272 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün sair yönleri aynı kalmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/322, Karar No: 2024/6291, Tarih: 11.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/322 E.  ,  2024/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

(Denizcilik İhtisas Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2017/168 Esas, 2023/424 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak (gemi ve yük alacaklılığından kaynaklanan) davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ile katılma yoluyla temyiz eden davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının 430 paket dört konteyner buzdolabı ve yedek parçanın Mersin limanından Libreville Gabon limanına taşınması konusunda anlaştıklarını, söz konusu malların 29.06.2012 tarihli 864058438 numaralı konşimento ile taşınmak üzere davalıya teslim edildiğini, ancak bugüne kadar malların alıcıya tesliminin yapılmadığını, mallara Gabon Gümrüğünün el koyduğunun bilgisinin e-mail yoluyla davacıya verildiğini, zarardan davalı taşıyıcının sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin her türlü dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile, taşıması için davalıya teslim edilen konşimento konusu toplamda 430 paket, dört konteyner buzdolabının ve 5 koli yedek parçanın aynen iadesini, konşimentoya konu malların aynen iadesi mümkün olmayacak ise bu malların fatura bedeli olan 111.225,00 USD'nin Devlet Bankalarının USD ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanarak davalıdan tahsilini, davalıya ödenen navlun bedeli olan 14.800,00 USD'nin Devlet Bankalarının USD ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; konşimentoda mevcut İngiliz hukuku ve Londra Yüksek Mahkemesinin yetki şartı sebebiyle dava dilekçesinin reddi gerektiğini acenteye dava açılmasının mümkün olmadığını, emtianın satış şeklinin CİF Libreville limanı olduğunu, ETTK md 1143 uyarınca CİF satışlarda yüklerin gemiye yüklendiği andan itibaren nefi ve hasarın alıcıya ait olduğunu, bu sebeple yüklerin gemiye yüklenmiş olmakla artık tüm risk ve hakların Gabon'da bulunan Dıallo Thıerno Oumar isimli firmaya ait olduğunu, davalının yüklere Gabon gümrüğünde el konmasında bir kusuru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2014/818 E, 2014/296 sayılı kararı ile pasif husumet yokluğu sebebiyle davanın usulden reddine karar verildiği

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 11 HD'sinin 08.12.2015 tarihli 2014/19011 E. 2015/13156 K. sayılı kararı ile; davacının HMK 124 kapsamındaki Maersk Denizcilik A.Ş. yerine A.P. Moller /Maersk A/S/Y ye izafeten Maersk Denizcilik A.Ş.'nin davalı olması gerektiğine dair taraf değişikliği talebinin kabul edilebilir olduğundan mahkemenin kararının bozulmasına karar verildiği.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Yargıtay 11 HD'sinin 08.12.2015 tarihli 2014/19011 E. 2015/13156 K. sayılı kararı ile; davacının HMK 124 kapsamındaki Maersk Denizcilik A.Ş. yerine A.P. Moller /Maersk A/S/Y ye izafeten Maersk Denizcilik A.Ş.'nin davalı olması gerektiğine dair taraf değişikliği talebinin kabul edilebilir olduğundan mahkemenin kararının bozulmasına karar verildiği.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6102 sayılı Kanun'un 1174/1 ve 2 uyarınca gönderilenin eşyayı teslim almaması durumunda taşıyanın eşyayı tevdi etmesi ve durumdan taşıtanı haberdar etmesi gereklidir. 6102 sayılı Kanun'un 1178/3 (b) uyarınca taşıyanın eşya üzerindeki hakimiyeti ve sorumluluğu tevdi halinde sona erecektir. Dosya kapsamından eşyanın gönderilenin teslim almaması üzerine tevdi edildiğinin anlaşılamadığı, fakat eşyanın gönderilen tarafından teslim alınmasına davacı tarafından mal bedeli ödenmediği için engel olunmasından kaynaklandığı, eşyanın zayi olmasının sebebi eşyaya gümrük makamınca el konulması olmayıp eşyanın gümrük makamları tarafından el konulmasından sonra sahte evrak ile teslim edilmiş olması olup, varma limanında gümrük makamının eşyayı teslim ederken taşıyanın bu sürece müdahalesinin olup olmadığı, uygulamanın ne yönde olduğu tespit edilememekle beraber davacının sahte belge ile eşyanın teslim edilmesi sürecine taşıyanın veya adamlarının dahil olduğuna dair bir iddiası bulunmadığı, dolayısıyla eşyanın sahte evrak ile teslim edilmiş olmasına doğrudan taşıyanın veya adamlarının kusurunun sebep olmadığı, bununla birlikte eşyanın varma limanına ulaştığı tarih üzerinden uzun bir süre (6 aya yakın olduğu belirlenebilmektedir) geçmesine rağmen davacı taşıtanın eşyanın konteyner içinde muhafazasına ... göstermiş ve eşyanın gönderilene teslimini konişmento nüshalarını kendi yedinde tutarak engellediği, buna göre taşıyanın eşyayı tevdi etmemesine ilişkin kusuru ile eşyanın sahte evrak ile gümrük makamlarınca teslim edilmiş olmasına dayalı zıyaı arasındaki uygun nedensellik bağının bulunmadığından davalı taşıyanın taşımaya konu emtianın zayi olmasında kusurunun bulunmadığı açıklanan sebeple davacının eşyanın zayi olması sebebiyle mal bedelinin davalı taşıyandan tahsiline ilişkin talebinin reddi gerektiği gibi 6102 sayılı Kanun'un 1197 uyarınca, eşyanın teslim edildiği anda ve herhalde boşaltma süresi sonunda navlun muaccel olacağı ancak1199'da kaza sonucunda ortaya çıkan zıya hali ile niteliği gereği herhalde navlun ödenecek eşyadan söz edilmediğinden bu istisnai haller dışında eşyanın varma limanına taşınmış olması şartıyla zayi olmasının navlun bakımından bir etkisi bulunmadığı, eşyanın teslim edilmemiş olması dolayısıyla davacının navlunun iade edilmesine ilişkin talebinin de reddine karar verilmiştir

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile katılma yoluyla temyiz eden davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1 Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mallara Gabon Gümrüğü tarafından el konulduğu bilgisi davalı tarafından müvekkil şirkete e-mail yolu ile bildirildiğini, ancak davalı yan tarafından mallara Gabon Gümrüğü tarafından el konulduğu hususuna ilişkin herhangi bir delil ileri sürülmediği taşınan emtianın akıbeti belirsiz olduğunu, davalı, taşıma işi için makul süre geçtikten sonra, müvekkili şirketi oyalamış, uzun süre taşınan emtianın akıbeti konusunda bilgi vermemiş ve en sonunda emtiaya Gabon Limanında el konulduğunu bildirdiğini, müvekkili şirket 7 ay gibi uzun bir süre mallarının akıbeti hususunda bir bilgiye ulaşamadığını, dava konusu taşıma işinde eşya davalının hakimiyetinde kabul edilmelidir. Zira taşıyan veya acentesi; eşyanın hak sahibine teslim edildiğini veya resmi makamlar tarafından haklı bir sebeple ellerinden alınarak millileştirildiğini veyahut eşyanın akıbeti hakkında aksine bir ispat faaliyetine girişmiş değildir. Davalı malların zayi olmasına sebebiyet veren eylemin yüklemeden önce veya boşaltmadan sonra meydana geldiğini ispat etmesi gerekmektedir. Taşıyanın veya adamlarının eşyanın zıya uğramasında kusuru değil kusursuzluğu davalı tarafından ispat edilmelidir. Eşyaya gümrük tarafından el konulmasına yönelik iddiasında davalı taşıyanın dikkat ve özen yükümlülüğü söz konusu olmakla beraber gümrük tarafından gerçekleştirilen ilgili ''el koyma'' fiiline ilişkin herhangi bir belgeyi sunamadığı açık olup bu değerlendirme neticesinde taşıyanın gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, ... sonucunda taşıyanın navlun hakkı ortadan kalkmıştır ve navlunun iadesi gerekirdi. Mahkeme; bilirkişi raporlarının arasındaki çelişkiyi gidermemiş, 23.06.2023 tarihli hatalı bilirkişi raporuna ilişkin beyanlarınımızı göz ardı etmiştir.

2.Katılma yoluyla temyiz eden davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, İlk Derece Mahkeme kararı gerekçesinde hata olduğunu, İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararının 5/8 inci sayfası son paragrafında ''... somut olayda davacının ticari defter incelemesi ile taşımaya ve davaya konu mal bedelini tahsil etmediği anlaşılmakla davacının hukuki menfaatinin bulunduğu anlaşılmıştır.'' denildiğini, oysa İlk Derece Mahkemesi, Kayseri 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'ne yazdığı 16.06.2021 tarihli müzekkere ile davacı ticari defterlerinin incelenmesini talimat etmiş, Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ihtarlı tebligatına rağmen davacı taraf tetkikatın yapılacağı 17.09.2021 günü defterlerini 2021/116 Talimat sayılı dosyaya sunmadığını, dolayısıyla satış bedelini tahsil etmediğini ispat edemediğini, işbu davayı açmakta hukuki menfaatini de ispatlamadığını davanın bu nedenle de reddi gerektiğini kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların husumet ehliyetlerinin bulunup bulunmadığı, dava konusu emtianını alıcısna teslim edilip edilmediği, teslim edilmemiş ise sorumluluğun hangi tarafta olduğu, emtianın davacıya iadesinin mümkün olup olmadığı, mümkün değil ise davacının talep edebileceği tazminat miktarının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 61, 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1174,1175,1197,1198 ve 1199 ncu maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21633, Karar No: 2017/8935, Tarih: 10.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/21633 E.  ,  2017/8935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ile katılanın arkadaş oldukları, evli olan sanığın boşanarak katılan ile evlenmek istediğini söylediği, bir süre sonra sanığın "boşandım, artık özgürüm, Alanya merkezde bir ev buldum, 35.000 TL gönderirsen senin üzerine ev alacağım" dediğini, bunun üzerine katılan tarafından sanığa 26/01/2012 günü vekaletname gönderildiği ayrıca aynı gün banka aracılığıyla 35.000 TL de para gönderildiği, parayı gönderdikten sonra sanığın telefonlara bakmadığı ve katılanın sanığa ulaşamaması üzerine sanığa verdiği vekaletnameyi azlettiği, sanığın gönderilen parayı kendi harcamaları için kullandığı iddia olunan olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere sanığın hile ile katılanı aldatarak evlenecekleri vaadi ile katılana ev almak amacıyla vekaletname istediği, alacakları evin 5000 TL'sini verdiğini, kalan 35000 TL'si içinde ev sahibinin acele ettiğini söyleyerek katılandan bu parayı istediği, katılan tarafından verilen vekaletnamenin sanığın bu şekildeki hileli eylemleri sonrasında verildiği ve aynı gün paranın sanığa gönderildiği, katılanın sanığa ulaşamaması üzerine vekaletnameyi azlettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin TCK'nın 157/1. maddesinde öngörülen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18706, Karar No: 2017/2553, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18706 E.  ,  2017/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10850, Karar No: 2013/17741, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10850 E.  ,  2013/17741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ölüm aylığının iptaline ilişkin kurum işleminin iptaline, kesilen aylığının tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 01.07.2010 tarihinde vefat eden babası...’dan dolayı talep ettiği, ölüm aylığı talebini reddeden kurum işleminin iptali ile davacıya ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 04.04.1996 tarihinde eşi ile anlaşmalı olarak boşandığı, boşanma kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, emekli sandığından yaşlılık aylığı alan babasının 01.07.2010 tarihinde öldüğü, davacının 29.07.2010 tarihinde babasından dolayı kendisine ölüm aylığı bağlanmasını talep ettiği, davacının aynı zamanda 15.09.1983 tarihinde ölen annesinden dolayı ölüm aylığı aldığı, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığının, bu nedenle hak sahipliğinin 5510 sayılı Kanun’un 5754 sayılı Kanun’la yürürlüğe giren 56. maddesi uyarınca işlem yapılması kanaatine varıldığının" belirtildiği, bu idari soruşturma esnasında, tanık olarak dinlenen ...’nın imzalı beyanında; davacı ile eşinin birlikte yaşadığını beyan ettiği görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.