muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15369, Karar No: 2013/18137, Tarih: 17.12.2013

Görülmekte olan davada, davalı abonenin başvurusunun haksızlığının tespiti ve bu başvuru üzerine tesis edilen ... ... Heyetinin kararının iptali istenilmiştir.

Davalının açıklanan işleminin hukuksal nitelikçe mevcut bir sözleşme ilişkisi sırasında yaratılmış bir muaraza (çekişme) olduğu; davadaki istemin de bu muarazanın önlenmesine yönelik bulunduğu açıktır.

... Genel Kurulunun 29.09.2004 gün ve 2004/...–417 E.-2004/442 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın meni (çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Kaldı ki, ... Genel Kurulunun ....03.2010 gün ve 2010/...–119 E. 2010/159 K sayılı ilamında da; bir sözleşmenin devamı sırasında taraflardan biri tarafından muaraza (çekişme) çıkarılması halinde de, diğer tarafın kendisine zarar verebilecek nitelikteki bu duruma son vermek, hukuki durumunu tereddüt içinde olmaktan kurtarmak için tespit davası açmasında hukuki yararının bulunduğu kabul edilmiştir.

Bu bağlamda; taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalı abonenin davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi; bu bağlamda; davalı abonenin başvurusu ile ... ... Heyetinin bu başvurusuna dayanarak tesis ettiği dava konusu kararın, sözleşme hükümlerine ve mevzuata uygun olup olmadığının; dolayısıyla, ortada davalı abone tarafından haksız şekilde yaratılmış ve bu yüzden de önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ortaya konulan ilkeler göz ardı edilerek, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16656, Karar No: 2021/12405, Tarih: 24.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/16656 E.  ,  2021/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2021 - 2021/151 esas ve 2021/163 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 29.06.2021 - 2021/1063 esas ve 2021/1008 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tarsus Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla temyiz hakkından vazgeçme iradesi taşıyan 15/10/2021, 25/10/2021, 11/11/2021 tarihli dilekçeler gönderen sanığın dilekçe ve temyiz incelemesi tarihi itibariyle on sekiz yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 266. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanık müdafilerinin iradesi geçerli sayılarak inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24/11/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5063, Karar No: 2011/4365, Tarih: 06.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/5063 E.  ,  2011/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığı yakından izleyip yargılama sürecindeki tutum ve davranışları gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zafiyete düşmeden cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar veren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8008, Karar No: 2019/18281, Tarih: 16.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/8008 E.  ,  2019/18281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 20.12.2005 tarihinden itibaren işçi/amele olarak çalışmış olduğunu, iş akdinin 24.03.2014 tarihinde iş bitimi gerekçesiyle davalı tarafından sona erdirildiğini, son aldığı net ücretin günlük 68.00 TL üzerinden aylık 2.040,00 TL olduğunu, ücretin asgari kısmının banka üzerinden kalan kısmının ise elden ödendiğini, davalı işyerinde 1 saat öğle arası olduğunu, kendisinin şantiyede yattığını, bu nedenle konaklama ücretinin brüt ücrete eklenmesi gerektiğini, brüt ücrete yemek hakkının da eklenmesi gerektiğini, davalı işyerinde haftada 7 gün saat 08:00-18:00 arası çalıştığını, haftada 54 saat çalışma olduğunu, yasal çalışma süresi olan 45 saati aşan kısma ilişkin fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, her gün ortalama 3 saat ayrıca fazla çalışma yapıldığını, bu çalışmaların karşılığının zamsız olarak ödendiğini, davalı şirketin şantiye de konaklayan işçilere hafta tatili kullandırmadığını, çalışılan süreler için de normal mesai ücreti ödendiğini, zamlı ödeme yapılmadığını, 24 günlük son ay ücretinin ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını, milli bayramlarda çalıştığını, bu çalışmaların karşılığının zamsız olarak ödendiğini, dini bayramlarda çalışma olmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili alacağı, resmi/genel tatil alacağı ve yıllık izin alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Proje İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili 07.11.2014 havale tarihli cevap dilekçesinden; davacının davalı işyerinde çalışmadığını, husumet itirazlarının olduğunu, davacının çalışmış olduğu şirketle aralarında isim benzerliği olduğunu, Kendilerine ait bilgilerin Ticaret Sicilden sorulması gerektiğini, kendilerinin işyerinin Örnek Mah. Erzurum Kongre Cad No:2 Esenyurt adresinde olduğunu savunarak zamanaşımı itirazında bulunduklarını ve davanın reddi talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi davalı işyerinde haftada 7 gün boyunca çalıştığını iddia ederek hafta tatili alacağı isteminde bulunmuş, Mahkemece davacı işçinin haftada 7 gün boyunca çalıştığından bahisle kök bilirkişi raporunun hesaplanan 2. olasılığı üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılarak hafta tatili alacağına hükmedilmiştir.

17.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda hafta tatili hesaplaması saat olarak yapılmış olup 02.11.2015 tarihli raporda bu hatalı hesaplama biçiminin düzeltildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece her ne kadar bilirkişi raporunda davacı işçinin ücretinin 1.900 TL net olarak kabulü yönünde yapılan seçenekteki hesaplamanın hükme esas alınması doğru ise de 17.09.2015 tarihli raporda hafta tatili alacağının hesabında yanlış yapıldığı ve Mahkemece bu miktara karineye dayalı makul indirim uygulanarak hükmedildiği anlaşılmıştır. Oysa dosya içinde yer alan 02.11.2015 tarihli bilirkişi raporunun 2. seçeneğinde hesaplanan miktar üzerinden karineye dayalı makul indirim hususu değerlendirilerek ve taleple bağlılık kuralı dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken 17.09.2015 tarihli bilirkişi raporundaki yanlış hesaplanan miktar üzerinden hafta tatiline hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre davacı tarafından peşin yatırılan harçların davalıdan alınarak davacıya iadesi gerekirken bu hususta hüküm kurulmaması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13426, Karar No: 2017/208, Tarih: 19.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/13426 E.  ,  2017/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ...Tüketici ile ... 4. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın iptali istemine ilişkindir.

...Tüketici Mahkemesince, davalı tüketicinin ... ilinde ikamet etmesi sebebiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Tüketici Mahkemesi tarafından ise davalı tüketici ... ilinde ikamet ediyor ise de bu düzenlemelerin kamu düzenine ilişkin olmadığı, davalının ikametinde dava açılması gerektiğine dair usulüne uygun bir şekilde yetkiye itiraz etmesi halinde mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken ...Tüketici Mahkemesince re'sen yetkisizlik kararı verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinin beşinci fıkrasında “Değeri beşyüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararlar tarafları bağlar. Bu kararlar İcra ve İflas Kanununun ilâmların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı onbeş gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını durdurmaz. Ancak, talep edilmesi şartıyla hakim, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını tedbir yoluyla durdurabilir. Tüketici sorunları hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir.” düzenlemesi mevcuttur. Aynı Kanunun 23. maddesinin üçüncü fıkrasında ise “Tüketici davaları tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabilir.” hükmü mevcut olup kesin yetki düzenlemesi sözkonusu değildir. Buna karşın HMK'nın 19. maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı hallerde yetki itirazı cevap dilekçesinde ileri sürülmelidir, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.

Somut olayda, davanın 05.12.2013 tarihinde açıldığı, dava dilekçesinin davalıya tebliğ edilmediği ve davalının da yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı ...Tüketici Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/01/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2655, Karar No: 2016/5325, Tarih: 15.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2655 E.  ,  2016/5325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

....... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2010 tarihli iddianamesinde sanık hakkında 2005-2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından da kamu davası açıldığı ancak bu konularda hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden temyiz talebinin yalnızca beraat hükümlerine yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

I) Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" ve "2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II) Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında düzenlenen ve iddianame ile mütaalanın dayanağını oluşturan 11.06.2010 tarihli vergi suçu raporu ile vergi tekniği raporunda sanığın sahte fatura kullandığına dair somut bir anlatımın olmadığı görülmekle; sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2272, Karar No: 2019/218, Tarih: 30.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2272 E.  ,  2019/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; davacıların uzun bir süredir malik sıfatıyla zilyedi bulunduğu gayrimenkulü davalılardan ...'a kat karşılığı inşaat yapmak kaydı ile devrettiğini, ... ile davacıların çocukları arasında 08.02.2007 tarihinde adi yazılı bir sözleşme yapıldığını, ...'ın bu gayrimenkulün tapusunu belediyeden aldığını, ...davaya konu gayrimenkulü 3. şahsa devrettikten sonra kötü niyetli olarak diğer davalı ...'e devrettiğini, bu yerlerin tapusunun şu anda ... adına kayıtlı bulunduğunu, ..., davacılara ait gayrimenkulü alırken her şeyi bildiğini, muvazaalı ve danışıklı olarak diğer davalı ...'dan alındığını ileri sürerek davalılarca hile ile davacıların cahil olmasından istifade edilerek hiçbir bedel ödenmeden ve ayrıca kanunlara ve yönetmeliklere aykırı sözleşme ile devir alınan dava konusu taşınmazın ... adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile hisseleri oranında bu gayrimenkulün davacılar adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu taşınmazın 20 yılı aşkın bir zamandır ... Belediyesi adına tapuya kayıtlı olduğunu, ihale yolu ile davalı ... tarafından resmi olarak satın alındığını, tescil ... ... bu yeri ihale yoluyla satın alıp, tapuda kayıt ettirdikten bir süre sonra söz konusu gayrimenkulü ... Mühendislik Arıtım Teknolojileri İnşaat Otomotiv Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ile...'e iki eşit hisse olarak satıp tapuda adına devir ve teslim edildiğini, bunlarda ... müteahhitlik yapan ... ile burayı satmak ve inşaat yapmak üzere anlaştıklarını bu nedenle ... bir miktar para bir miktar da kat karşılığı inşaat sözleşmesi şartları dahilinde dava konusu gayrimenkülü satın aldığını ve tapuda adına kayıt ettiğini, davacıların dava konusu taşınmazın hiçbir zaman sahibi olmadıklarını, ...'in ... ile dava konusu taşınmaz ile ilgili hiçbir alakasının olmadığını bu nedenle davanın reddine karar verilmesini istemiştir."

Davalı ..., dava konusu taşınmazı ... Belediyesinden 2010 yılında ihale ile tapuların alınması sonrasında, kendisinin ruhsat alma çalışması başlattığını, 2011 yılı sonunda ruhsatın kendisi adına alındığını, sözleşme gereğince arsadaki evleri boşaltmaları için başka bir yere yapılacak ev için davacılardan başka arsa göstermelerini istediğini, davacı

...'in kendi isteği ile daireyi ve arsayı boşaltmadığını, evleri tahliye etmemeleri nedeniyle inşaata başlanamadığını, ekonomik nedenlerle inşaatı yapmasının zorlaştığını ve arsayı inşaat ruhsatı ile beraber diğer şirkete devrettiğini bu şirketin de ...'e taşınmazı sattığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

...'in kendi isteği ile daireyi ve arsayı boşaltmadığını, evleri tahliye etmemeleri nedeniyle inşaata başlanamadığını, ekonomik nedenlerle inşaatı yapmasının zorlaştığını ve arsayı inşaat ruhsatı ile beraber diğer şirkete devrettiğini bu şirketin de ...'e taşınmazı sattığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların dava konusu taşınmazda tapu maliki olmadıkları, sadece zilyet oldukları taşınmazın davalı ... ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi tarihinde ... Belediyesi adına tapuda kayıtlı olduğu, davalı ...'ın ihale ile bu taşınmazı dava dışı belediyeden satın aldığı, işlerinin kötü gitmesi üzerine dava dışı ... İnşaat'a, onun da davalı ...'e sattığı, ...'in temel ilişkinin tarafları arasındaki durumu bildiğinin kanıtlanamadığı iyi niyetli dört kişi olduğu gerekçesiyle ... aleyhindeki davanın reddine, davalı ...'ın tapu maliki olmaması gerekçesiyle aleyhindeki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, gecekondu önleme bölgesinde davacıların zilyetliğinde bulunan taşınmazda yapılacak inşaatla ilgili taraflar arasında akdedilen daire karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Sözleşme uyarınca davacıların zilyetliğinde bulunan arsanın davalı ... ile yapılan sözleşmeye dayanılarak Hüsnü tarafından belediyeden bedeli ödenmek suretiyle alındığı akabinde...ve ... Mühendislik Arıtım Teknolojileri İnş. Ltd. Şti’ne 21.01.2011 tarihinde bu kişi tarafından da davalı ...’e 30.04.2012 tarihinde temlik edildiği anlaşılmıştır.

Temlik aşamalarında dava konusu yerde davacıların zilyetliklerine devam ederek evlerde oturdukları uyuşmazlık konusu değildir. ...’in yüklenici olduğu, dava konusu yerde inşaat yaptığı bu nedenlerle sözleşmelerin ne şekilde yapıldığı konularını ve dolayısıyla davalı ...’nün belediyeden bu yeri davacıların halefi olarak aldığını bilebilecek durumda olan bir kişidir. Nitekim aşamalarda davacılara sözleşme yapılma konusunda teklifler getirildiği de anlaşılmaktadır.

Tüm bu hususlar nazara alındığında davalı ...’in iyi niyetli olduğunu kabul etmek hayatın olağan akışına uygun düşmemektedir. Bu durumda mahkemece ilk malik Hüsnü tarafından belediyeye davacıların halefi olarak ödenen bedelin iadesi şartıyla tapu kaydının iptaline ve davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde davacılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1893, Karar No: 2016/2629, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1893 E.  ,  2016/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2015 tarihli ve 2014/76 esas, 2015/179 sayılı kararını müteakip, ...2. Çocuk Mahkemesinin 16/04/2015 tarihli ve 2015/127 esas, 2015/68 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 21/04/2015 tarihli ve 2015/303 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.