muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9472, Karar No: 2013/12491, Tarih: 11.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9472 E.  ,  2013/12491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; elektrik abonesi olan davalının, davacı kurum tarafından tanzim edilen elektrik faturalarında kayıp kaçak kullanım bedeli adı altında yansıtılan tutarların haksız alındığını ileri sürerek yapmış olduğu başvuru sonucunda, ...Kaymakamlığı ... Başkanlığının 14.08.2012 tarih ve 2012/263-655 K. sayılı kararı ile, davalı abonenin başvurusunun kabul edildiğini, kayıp kaçak bedelinin faturalarda görünür hale gelmesinin kayıp kaçak bedelinin de içinde bulunduğu maliyet kalemlerinin ayrıştırılarak faturalarda gösterilmesinden kaynaklandığını, kayıp kaçak bedelinin, davacı kurumun yürürlükteki mevzuat gereği uygulamakla yükümlü olduğu tarifelerle belirlenmiş olan tarife birleşenleri içinde yer aldığını, dava konusu bedellerin belirlenmesinin ...'nın aldığı kurul kararlarına dayandığını, kurul kararlarının iptali için...a başvurulması gerektiğini, tarifelerin uygulanmasının lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluk olduğunu, söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararının tüm gerçek ve tüzel kişileri bağlayıcı nitelikte olduğunu belirterek, ,,... Başkanlığı tarafından verilen hukuka aykırı kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun davetiye tebliğ edilmiş, taraf teşkili sağlanmış, davalı yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece;''...Sözleşme kapsamında bulunmayan ve tek taraflı olarak belirlenen ve sözleşmeye bağlanan, mevzuatta yer almayan ve tek taraflı iradeyle belirlenerek yayınlanan tarife gereğince, kaçak elektrik kullananların yakalanması ve takibi ile denetlenmesindeki aksaklıklar nedeni ile oluşan kaybın kaçak kullanımı olmayan tüketiciye yüklenmesi hakkaniyete aykırı olduğu gibi, suç olarak düzenlenen eylem nedeni ile oluşan zararın tüketiciden tahsili de adil bulunmadığı...'' gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada iptali istenen ...Kaymakamlığı ... Başkanlığı'nın 14.08.2012 tarih ve 2012/263-655 K. sayılı kararının incelenmesinde;''... Sözleşmelerin hukuka ve yargıya aykırı olmaması ve Tüketici aleyhine dengesizlik yaratmaması gerekmektedir. Kayıp/kaçak enerji bedellerinin tahakkuku ile ilgili yapılan işlemde, eylem/zarar ilişkisi, suçun bireyselliği ilkelerine riayet edilmemesi ve tahakkuk ücretlerin gerekçesini ... kararına dayandırmaya çalıştığı, ancak sözleşmelerin tüketici aleyhine bir dengesizliğe sebep olmaması gerektiğinden; Yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup, Tüketici ...'nın talebinin kabulüne, Tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın Satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiceye iadesine...'' şeklinde karar verildiği görülmüştür.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun bir gereği olarak Türkiye genelinde dağıtım şirketlerinin uygulayacağı Ulusal Elektrik Tarifelerinin ... tarafından belirlendiği, ... tarafından belirlenerek uygulanan tarifelerin uygulanmasının davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk olduğu, lisans sahibi şirketlerin tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyeceği veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacağı, davacı dağıtım şirketinin tarifeleri uygulayıp uygulamama gibi bir inisiyatifinin mevcut olmadığı, tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak dava konusu edilen bedellerin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, dava konusu edilen bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının ...'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları açıktır.Buna göre; davacı tarafından 4628 sayılı kanun hükümlerine dayanılarak davalı tüketicinin elektrik tüketim bedeli faturalarına yansıltılan dava konusu bedelin, mevcut yasal düzenlemelere aykırı bir yönü bulunmamaktadır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmanın her zaman mümkün olduğu, ancak tarifeye ilişkin kurul kararının iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruduğu anlaşılmakla, yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1070, Karar No: 2015/6890, Tarih: 02.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1070 E.  ,  2015/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/308-2013/733

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa emsal alınan taşınmazlar farklı bölgeden alındığı gibi şirkete yapılan satışlar olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamazlar.

Taraflara yeniden emsal bildirmeleri için mehil verilip, bildirilen emsaller celp edildikten sonra ve gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahalinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Dava konusu parselle komşu olup, aynı amaçla kamulaştırılan ve idarece 2012 yılında ve acele kamulaştırma nedeniyle 2013 yılında 99.00-TL m2 değer takdir olunan 1211 ada 149 parsel nolu taşınmazın m²'sine, Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/534 esas sayılı tespit ve tescil dosyasında Ekim-2013 tarihi itibariyle 135.00TL/m2 değer biçilmiştir. Mayıs-2013 değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaza daha az değer belirlendiğinden, bilirkişi kurulundan komşu parsel için tespit edilen m² değerlerden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/830, Karar No: 2016/200, Tarih: 26.02.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/830 E.  ,  2016/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “kurum işleminin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Uşak 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 31.01.2013 gün ve 2011/361 E., 2013/116 K. sayılı kararın incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 04.07.2013 gün 2013/5779 E., 2013/14524 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, eski eşinden 18/06/1996 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı, babasının 22/08/2008 tarihinde ölmesinin ardından, 02/01/2009 tarihinde davalı kuruma yaptığı başvurunun kabul edilmesi ile, davacıya ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmıştır. Davacının yerleşim yeri olan Ağabey Köyü muhtarı Mustafa İşseven'in yazılı ihbarı üzerine, yapılan soruşturma neticesinde Kontrol memuru tarafından düzenlenen 25/11/2010 tarihli raporda; yapılan çevre soruşturmasında ihbarcı köy muhtarına sorulduğunda, davacı ve boşandığı eşinin resmen boşandıkları halde, hiç ayrı yaşamadıklarını, eski eşin Almanya'dan izne geldiğinde, davacı ve çocukları ile birlikte kaldıklarını beyan ettiği, bu beyanı imzaları alınan köylüler ... , ... ve ...'in de doğruladığı belirtilmiştir. Yargılama aşamasında dinlenen davacı tanıkları ..., ..., ... ve Saynur Kuburuk beyanlarında; davacı ve köy muhtarı arasında seçim sırasında oy verme konusunda husumet oluştuğunu, köy muhtarının bu nedenle davacı hakkında gerçeğe aykırı ihbarda bulunduğunu belirtmişler, mahkeme huzurunda dinlenen davacı, tutanak tanıkları ... , ... ve ... ile davacı tanıkları, davacı ve boşandığı eşinin ayrı yaşadıklarını, eski eşin Almanya'da başka biri ile evlendiği ve bir çocuğunun bulunduğunu, Türkiye'ye Almanya'da evlendiği eşi ve çocuğu ile geldiğini ve davacı ile aynı evde kalmadıklarını, davacının çocuklarını alarak, boşandığı eşi köyden ayrılana kadar başka bir evde kaldığını beyan etmişlerdir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihinden itibaren, ilgili Nüfus Müdürlüğünden davacı ve boşandığı eşinin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, somut olayda, ayrıca davacının ve boşandığı eşinin pasaportlarının bulunup bulunmadığı, yurtdışına giriş ve çıkış bilgileri ile birlikte giriş-çıkışlarının bulunup bulunmadığı hususları araştırılmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.03.2014 gün ve 2013/21-614 E., 2014/277 K. sayılı ilamında da aynı ilkelerin kabul edilmiş olmasına göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 26.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20991, Karar No: 2010/1994, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20991 E.  ,  2010/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek; ağaçlara ise; yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen yapıların, davacı tarafından Hazineye ait taşınmaz üzerine inşa edildiği ve davacının yasal süre içerisinde imar af müracaatında bulunması nedeni ile kendisine, 2981 sayılı Yasanın 13/b maddesi uyarınca 18838 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan hisse tahsis edilerek 22.03.1988 tarihinde tapuya tescilinin sağlandığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava konusu edilen yapıların kısmen imar yolunda, kısmen de, davacı adına yıkım tarihinden önce tapuya tescili sağlanan 18838 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer olması nedeni ile davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılarak yıkılan binaların maliyet (yapı) bedeline, ağaçların ise gerçek değerine hükmolunması gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle dava konusu yapıların enkaz; ağaçların ise odun değerine hükmolunması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14051, Karar No: 2021/2063, Tarih: 10.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/14051 E.  ,  2021/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

02/06/2014 tarihli keşif zaptında katılanın; suç tarihi ve öncesinde de dükkanının kapalı olduğunu ve iş yeri olarak kullanmadığını, faal durumda olmadığını ifade etmesi karşısında; olay tarihinde herhangi bir ticari faaliyette bulunulmadığı anlaşılan suça konu yerin iş yeri olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.