muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2539, Karar No: 2023/5705, Tarih: 06.06.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; alt sınırdan ceza belirlenmesine, eşya değerinin fahiş olması nedeni ile artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesine, suçta kullanılan nakil aracının iadesine karar verilmesi ve re'sen nedenler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği; hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İstihbari çalışmalar sonucu 16 Y ... plaka sayılı araç ile gümrük kaçağı sigara nakliyesi yapıldığının öğrenilmesi üzerine olay günü park halinde bulunan söz konusu aracın yanından sanığın uzaklaştığı görülmüş, sanık ile yapılan görüşme sonucu 10.190 paket gümrük kaçağı sigara kolluk görevlilerince teslim alınmıştır.

2.Sanık savunmasında ele geçen sigaraları İnegöl'e satmak amacıyla getirdiğini, sigaraların bulunduğu 16 Y ... plakalı aracı 9.500,00 TL ücret karşılığında ... isimli şahıstan satın aldığını, ancak ruhsat kaydının üzerine olmadığını beyan etmiştir.

3.Dosyada mevcut 05.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda, ele geçen sigaraların gümrük kaçağı olduğunu, CIF kıymetinin 10.026,00 TL, vergiler toplamının 57.661,66 TL ve gümrüklenmiş değerinin ise 67.687,66 TL olduğunu bildirmiştir.

4.Soruşturma aşamasında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında ise CIF kıymeti 15.285,00 TL, vergiler toplamı 62.182,11 TL ve gümrüklenmiş değer 77.467,11 TL olarak belirlenmiştir. Gümrüklenmiş değerin suç tarihi itibarıyla normal değerde olduğu anlaşılmıştır.

5.... adına kayıtlı bulunan 16 Y ... plakalı nakil aracının 1998 model, Hyundaı marka kapalı kasa kamyonet olup 22.09.2014 tarihinde siciline tedbir şerhi konulduğu anlaşılmıştır.

6.Kayıt maliki ... suçta kullanılan nakil aracının ...'e haricen sattığını söylemiş, sanıkta savunmasında aracı ...'ten satın aldığını ancak devrini üzerine almadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin bu yöndeki temyiz sebebine iştirak edilmemiştir.

2.Ele geçen kaçak sigaraların miktar itibarıyla ticari mahiyette olması ve sanığın atılı suça ilişkin ikrarı karşısında sanığın üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği anlaşıldığından sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

3.7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve ödemediğinden bahisle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre suça konu eşyanın CIF değerinin 15.285,00 TL üzerinden gümrüklenmiş değerinin 77.467,11 TL olarak gösterildiği, mahkemece alınan 05.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda ise suça konu eşyanın CIF değerinin 10.026,00 TL olarak hesaplandığı anlaşılmakla, Gümrük İdaresi'ne suça konu eşyanın bilirkişi raporunda belirtilen CIF değeri üzerinden gümrük vergileri ve gümrüklenmiş değerinin sorularak, sonucuna göre sanığın lehine olan miktarlar esas alınarak etkin pişmanlık ve kamu zararı ödeme ihtarları yapılmadan, eksik araştırma ile karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

5.Nakil aracının haricen sanığa ait olduğu, dava konusu eşyanın taşıma aracının yüküne göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu, dava konusu nakil aracının bilinen piyasa değerine göre, aracın müsaderesinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı gibi hakkaniyete de aykırılık oluşturmayacağı gözetilmeden suça konu nakil aracının müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3, 4 ve 5) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/314 Esas, 2021/784 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12331, Karar No: 2015/10073, Tarih: 17.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12331 E.  ,  2015/10073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölpazarı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/22-2014/17

Davacı S.. K.. vekili Avukat A..Ç..K.. tarafından, davalı H.. A.. aleyhine 26/04/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup; davacı, murisi adına tapuda kayıtlı bulunan taşınmaz üzerinde bulunan ve ekip büyüttüğü meyve ağaçlarının davalı tarafından iş makinesi ile sökülmesi nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararların ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın haksız ve kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Türk Borçlar Kanunu 49. ..maddesinde deyimini bulan zarar, mal varlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08/12/1965 günlü ve Esas 4/219 ve Karar 448 sayılı ilamında da belirtildiği gibi meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanunu'nda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

O halde mahkemece yapılacak iş hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek miktarının tespit ettirilmesidir. Bu esaslara aykırı olarak (ağaçların getirebileceği ürün esasına göre) düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek miktarının tespit ettirilmesidir. Bu esaslara aykırı olarak (ağaçların getirebileceği ürün esasına göre) düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Davalı tarafından sökülerek zarar verilen ağaçların bedeli maddi tazminat olarak kabul edilmiş olup, davacının gerçekleşen eylem nedeniyle koşulları oluşmadığı halde manevi olarak da zarara uğradığının kabulü doğru değildir.

Yerel mahkemece, davacının manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalının manevi tazminat ile de sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1 ve 2) nolu bentlerde gösterilen nedenler ile davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının ise öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13041, Karar No: 2021/7529, Tarih: 02.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13041 E.  ,  2021/7529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, meskun mahalde, sağa tehlikeli virajlı, iki yönlü, parke kaplama caddede sağ şeritte seyrederken, önünde sürücü Hasanpaşa idaresindeki elektrikli bisikleti sollamaya çıktığı esnada, aracının sağ arka kısımlarıyla, bisikletin sol yan taraflarına çarpmasıyla sanığın asli kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

1-)TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan ''yaptırım'' ibaresinin, 01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26.02.2008 tarihli ve 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile ''tedbirin'' olarak değiştirilmesi ile, sözü edilen maddenin birinci fıkrasının ''a'' bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hükmün kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlendiği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin, infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi,

2-)Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

3-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-)Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

3-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve hükmün 5. fıkrasının çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12444, Karar No: 2018/2678, Tarih: 19.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/12444 E.  ,  2018/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve gerekçeli kararda takibin haksız olduğu ibaresi geçmiş ise de cümlenin tamamı dikkate alındığında maddi hataya müstenit olup, sonuca etkisinin olmamasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14375, Karar No: 2021/4707, Tarih: 15.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14375 E.  ,  2021/4707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK m. 310 “(1)Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 19.06.2020 tarihli ve 10.08.2020 tarihli dilekçeler ile davalı tarafla sulh olduklarını ve ibraname doğrultusunda davadan feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Dilekçesine ekli 07.05.2020 tarihli sulh protokolü ve ibraname başlıklı belgeyi dosyaya sunmuş olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı vekili de 07.07.2020 tarihli dilekçe ile feragat beyanı gereği davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra davadan feragat ettiğine dair 19.06.2020 tarihli beyan ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece (İtiraz Hakem Heyeti'nce) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE; 15 / 09 /2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4319, Karar No: 2013/20874, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4319 E.  ,  2013/20874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.12.2011 tarih ve 2011/77-2011/57 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.11.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yüklenici sıfatıyla Ankara İli Emniyet Genel Müdürlüğü ek hizmet binası inşaatın yapımını üstlendiği, idarenin zorunlu talimatı ile davalı ... şirketine inşaatı "İnşaat All Risk Sigorta Poliçesi" ile sigortalattırdığını, poliçenin genel şartlar teminat bölümünde inşaat all risk teminatı ve enkaz kaldırma masrafları teminatı verildiğini, aşırı yağan yağmurlar sonucunda dört ayrı tarih de olmak üzere inşaatta dört kez hasar meydana geldiğini, her bir hasar için ayrı ayrı ihbarlar yapılmasına rağmen ödememelerin yerine getirilmediğini, hasar poliçe teminatı kapsamında bulunmasına rağmen ödemeden imtina edildiğini ileri sürerek, şimdilik 40.000,00 TL'nin temerüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sigorta ettiren olması karşısında dava aktif dava hakkının bulunmadığını, dava konusu hasarın nedeninin proje uygulama hatası olduğunu, bu nedenle hasarın poliçe teminatı kapsamı dışında bulunduğunu, sözkonusu mevkide yer kayması gibi doğal bir afetin yaşanmadığını, dava konusu edilen inşaatın planı incelendiğinde yamaç önüne herhangi bir önlem alınmadığını,sonuçta hasarın plan, proje veya hesap hatasından kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğu, kendi çabası ile alabildiği önlemleri almasına rağmen davacı şirketin söz konusu hasarın oluşumunu engelleyemediği, dava dışı idare tarafından projenin hazırlanması aşamasında eksiklik ve hataların söz konusu olduğu, sigorta poliçesi genel şartlarının teminat dışında kalan kıymetler ve haller başlıklı bölümü H maddesinde plan, proje veya hesap hatasından dolayı sigortalı mallarda meydana gelecek fiziksel ziya ve hasarların teminat dışı olduğunun düzenlendiği, proje yapımındaki eksikliğin bu madde kapsamında değerlendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1422, Karar No: 2025/479, Tarih: 03.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1422 E.  ,  2025/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/507 Esas, 2023/1833 Karar

HÜKÜM :Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :İzmir Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2019/143 E., 2021/54 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin adına tescilli “...” asli unsurlu markalarını kreş hizmetleri, geçici konaklama, otel, motel, tatil köyü, pansiyon vs. hizmetler, çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri olmak üzere 43. sınıf ve huzurevleri hizmetleri olmak üzere 44. sınıfta kullandığını, davalının “... Hotel” markasını kreş hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri, hayvan bakım evleri hizmetleri, yiyecek içecek sağlanması hizmetleri olmak üzere kendi adına 43. sınıfta tescil ettirdiğini, işaretlerin “...” asli unsurundan oluştuğunu, yazılım ve anlam benzerliği nedeniyle ayırt edilemeyecek derece benzerlik taşıdıklarını ileri sürerek müvekkilinin markasına tecavüzün tespiti ile önlenmesine, davalı adına tescilli “... Hotel” markasının kullanımının önlenmesine, hükümsüzlüğüne, şimdilik 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve yasal mesnetten yoksun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf markalarının ortak ibaresinin “...” olduğu, davalının ibarenin başına ve sonuna ekleme yaparak tescil ettirdiği, davalının internet sitesindeki bazı kullanımlarının markasını tescil ettirdiği şekilde olmadığı, “...” kelimesinin davacı markası ile iltibasa sebebiyet verecek şekilde HOTEL ve ... kelimelerinden farklı şekilde koyu, büyük, ve belirgin yazıldığı, bu kullanımın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 7/2-b hükmü uyarınca tecavüz oluşturduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI