muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/41009, Karar No: 2012/4411, Tarih: 16.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/41009 E.  ,  2012/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA :Davacı, 2006,2007,2008 yıllarına ait özlük haklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 2006,2007,2008 yıllarına ait özlük haklarının ödenmediğini ileri sürerek 2006 maaş farkı ve 13 günlük yolluk alacağı, 2007 yılı maaş farkı ve ikramiye alacakları, 2008 yılı giyim, bayram ikramiyesi, maaş farkı ve key yardımı, 2009 yılı 1. ve 2. ay maaşları olmak üzere toplam 9512 TL .sinin davalı ...’ den tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...’nın temsilen yargılamaya katıldığını belirten ancak yetki belgesi bulunmayan muhasebeci dava dilekçesinde belirtilen tüm alacaklar yönünden Belediyenin borçlu olduğunu ancak ekonomik nedenlerle ödeyemediklerini belirtmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı ...’nin toplu iş sözleşmesi hükümlerinden doğan maaş farkı, ikramiye, bayram alacağı, giyim, key yardımı gibi işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek davalıdan tahsilini istemiştir.

Yargılama sırasında davalı ... Başkanlığını temsilen duruşmaya katıldığını ifade eden işyeri muhasebecisi davacının dava dilekçisinde belirttiği tüm alacakların var olduğunu Belediye nin parası olmadığı için bu alacakların ödenmediğini ifade etmiştir.

Mahkemece herhangi bir araştırma yapılmadan dava dilekçesindeki istekler aynen hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, davalı ... ‘yi temsilen duruşmaya girdiğini ifade eden ve dava konusu işçilik alacaklarının davacıya ödenmediğini belirten muhasebecinin Belediye’yi temsile ilişkin yetki belgesi bulunmadığı gibi, mahkemece verilen süre içerisinde de yetki belgesi sunulmamıştır.

Davalı ... temyiz dilekçesinde maaş farklarının aylık ücretleri ile birlikte ödendiğini, ikramiye ödenmesine ilişkin davacı hakkında alınmış bir meclis kararı bulunmadığını, bayram ikramiyesi adı altında bir ödemenin söz konusu olmadığını, ancak bunların dışındaki giyim, yolluk, maaş gibi işçilik alacaklarını ödeyeceklerini belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı ... temyiz dilekçesinde maaş farklarının aylık ücretleri ile birlikte ödendiğini, ikramiye ödenmesine ilişkin davacı hakkında alınmış bir meclis kararı bulunmadığını, bayram ikramiyesi adı altında bir ödemenin söz konusu olmadığını, ancak bunların dışındaki giyim, yolluk, maaş gibi işçilik alacaklarını ödeyeceklerini belirterek kararı temyiz etmiştir.

Mahkemece öncelikle davacının dava konusu yaptığı işçilik alacaklarının dayanağını teşkil eden ve davalı ... ‘de uygulandığı ileri sürülen toplu iş sözleşmeleri ile bordro ve tüm ödeme belgeleri getirtilmeli, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadığı, taraf sendika üyesi olup olmadığı belirlenmeli, dava konusu yapılan alacakların varlığına ve ödemeye ilişkin gerekirse işyerinde uzman bilirkişi vasıtasıyla kayıtlar üzerinde inceleme yapılarak dava konusu alacakların varlığı ve ödeme olgusu tespit edilerek sonuca gidilmelidir.

Saptanan bu durum karşısında yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5489, Karar No: 2017/17017, Tarih: 04.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5489 E.  ,  2017/17017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum nezdinde elektrik aboneliğinin bulunduğunu, davalının kayıp kaçak bedeli adı altında haksız tahsilat yaptığını, yapılan fiyatlandırmanın yasal olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 259.405,64 TL tutarındaki kayıp kaçak bedelinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ve KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu

faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek,Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Bu noktada değinilesi gereken diğer husus; davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Bu noktada değinilesi gereken diğer husus; davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Yargılama harç ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan tarafa, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HMK m. 326/I). Bu cümleden olarak, davayı kazanan taraf, davayı bir vekil aracılığı ile takip etmişse, haksız çıkan taraf, yargılama gideri olarak vekalet ücreti ödemeye de mahkum edilir (HMK m. 323/1-ğ).

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, davanın reddine karar verilmiş ise de; yukarıda açıklandığı üzere, davacıdan bu bedellerin alınmasının hukuka aykırı olduğu hususu Dairemizce kabul edilmektedir. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda; mahkemece dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi ve yine davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2-) Bozma nedenine göre; davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre; davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4624, Karar No: 2025/897, Tarih: 19.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/4624 E.  ,  2025/897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/19 E., 2023/237 K.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; mülkiyeti davacı Kuruma ait, 2025 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 23.319 metrekarelik bölümünün 12.01.2005 tarihinde davalıya beş yıl süreyle kiralandığını, kira kapsamı dışında kalan 1.852 metrekare alanın da davalı ... tarafından kullanıldığını ileri sürerek; 01.07.2008-12.01.2010 tarihleri arası toplam 39.731,56 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini istemiş, bilahare talebini 51.773,00 TL’ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın esas ve yetki yönünden reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; “davanın ıslah talebi ile birlikte kabulü ile aynı dava konusu taşınmaz ve aynı dönem için davalı ... AŞ ile ilgili İstanbul Anadolu 15.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/347 Esas sayılı dosyasında ecrimisil davası bulunduğu için tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde 51.773,00 TL ecrimisilin yasal faiz uygulanarak davalıdan alınıp davacıya verilmesine” karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerince temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince: “davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddiyle; davalı vekilinin diğer temyiz itirazına gelince; dava konusu 2025 ada, 14 parsel sayılı taşınmazın 25.171,00 metrekare yüz ölçümünde, arsa vasfı ile davacı ... adına kayıtlı olduğu, taraflar arasında düzenlenen 12.01.2005 tarihli, 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile taşınmazın 23.319 metrekarelik kısmının davalı ... Başkanlığına kiraya verildiği, davalı ... ile İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü arasında düzenlenen protokol doğrultusunda taşınmaz üzerinde yer alan stadyumun kullanım hakkının 28.04.2009 tarihli ve 610-603 sayılı Belediye Encümen kararı ile 10 yıl süre ile bedelsiz olarak dava dışı İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne tahsis edildiği, yapılan keşfe dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporuyla taşınmazın tamamının stadyum olarak kullanıldığı, davalı ...’nın stadyum üzerindeki tasarruflarının sona erdiğini belirterek 12.01.2005 tarihli kira sözleşmesinin 12.06.2009 tarihi itibari ile feshine ve kira ödeneğinin kapatılmasına karar verdiği, ayrıca talep edilen ecrimisil bedelinin kira dönemi içerisinde kira bedeline eklenerek ödendiğinin bildirildiği, Mahkemece davalının davaya konu 1853 metrekarelik bölüme ilişkin ecrimisil bedelinin ödendiği yönündeki savunmasını, bilirkişi raporu dikkate alarak ödenmediği değerlendirmesiyle karar verilmiş ise de, davalının 17.03.2017 tarihli ve 52998 sayılı yazı ekinde davaya konu 1853 metrekare bölüme ilişkin ecrimisil bedeline ilişkin ödemeler tablosu ve ödeme makbuzları sunduğu, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda ödemeler tablosu ve ödeme makbuzlarında 01.07.2008 tarihinden itibaren dava konusu 1.852,00 metrekare alan için ödeme yapılmadığının tespiti ile yetinildiği, bilirkişi heyetince ecrimisil talebine konu olan yer için 01.07.2008-12.01.2010 tarihleri arası döneme ilişkin ödeme belgeleri üzerinden ödeme yapılıp yapılmadığının değerlendirilmediği” gerekçesiyle karar bozulmuş, davacı vekilinin karar düzeltme başvurusu reddedilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; “davacının yaptırdığı idari soruşturma raporuna göre davalı tarafından kiralanan taşınmazın 01.07.2008 ile 12.01.2010 tarihleri arasında haklı bir sebebe dayanmadan işgal edildiği, mülkiyet hakkı ihlal edilen davacı yararına kira metoduna göre bilirkişi kurulu tarafından belirlenen ecrimisil miktarının ödenmesi gerektiği, bilirkişi heyetinin son ek raporuna göre bu dönem için istenebilecek bakiye ecrimisil bedelinin 51.774,00 TL olduğu, davacının bozma öncesinde sunduğu ıslah dilekçesi ile talebini 51.773 TL'ye yükselttiği, taleple bağlı kalınarak 51.773 TL'ye hüküm vermek gerektiği, fiilen el atan ... AŞ ile ilgili İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesinde aynı taşınmaz ve aynı dönem için ecrimisil davası bulunduğu için tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerektiği, davalının taşınmazı kullandığı dönem sonlarından itibaren yasal faiz uygulanması gerektiğine” değinilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; verilen kararın hatalı olduğunu, taraflar arasında, sonraki döneme dair ecrimisil talepli davanın reddedildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrasının atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birisinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Karara karşı karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8536, Karar No: 2020/4597, Tarih: 17.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8536 E.  ,  2020/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.06.211 tarih ve 2011/1579 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanma" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak "sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule ve uygulamaya göre de;

a-Sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda sahte fatura düzenleme/kullanma eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme/kullanma suçunu oluşturacağı anlaşılmakla, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanık hakkında tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b-5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1-c bendindeki “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun sanığın kendi alt soyu dışında kalan kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,17.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.