muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1161, Karar No: 2023/8245, Tarih: 11.10.2023

4458 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinde düzenlenen uzlaşmaya ilişkin usul ve esasları düzenleyen 31.08.2011 tarihinde yürürlüğe giren Gümrük Uzlaşma Yönetmeliğinin ekinde yer alan Gümrük Vergileri başlıklı listede (EK 1) KKDF'nin gümrük vergileri arasında sayıldığı belirlenmiştir.

Danıştay 7. Dairesinin 31.10.2018 tarihli ve 2015/434 Esas, 2018/4710 Karar sayılı kararında da ''4458 sayılı Gümrük Kanununun 3'üncü maddesinin 9'uncu bendinin, 7.7.2009 tarih ve 27281 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 7.10.2009 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 5911 sayılı Kanunun 1'inci maddesi ile değişik halinde, ithalat vergileri deyiminin, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergileri ve mali yükleri ifade ettiği belirtilmiş, ithalde ödeme şekline bağlı olarak alınan ek mali yükler olarak kaynak kullanımını destekleme fon payı da gümrük vergileri kapsamında sayılmıştır...'' şeklindeki anlatımdan Danıştay 7. Dairesi tarafından da kaynak kullanımını destekleme fon payının ek

mali yüklerden olup gümrük vergileri kapsamında olduğunun kabul edildiği anlaşılmıştır.

Tüm bu mevzuat hükümleri ve Danıştay 7. Dairesi'nin anılan kararı çerçevesinde kaynak kullanımını destekleme fon payının 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamında 'gümrük vergisi' olduğu kanaatine varılmakla,

Sanıklar hakkında kurulan hükümde;

Yukarıda olay ve olgular bölümünde 2 numaralı bentte özetlenen savunma içeriklerine göre; Ticaret Sicil Müdürlüğünden suç tarihlerindeki şirket müdürü veya yetkilisinin sorulması, Metka Gümrük Müşavirliği firmasının suç tarihlerindeki yetkili temsilcisinin gümrük müşaviri ... dışındaki bir kimse olması halinde dinlenilmesi, Metka firması çalışanlarından herhangi birinin daha evvel Gümrük İdaresi'ne sahte para transferi belgeleri ya da sahte KKDF dekontları ibraz etmekten soruşturma ve kovuşturma geçirip geçirmediğinin araştırılması, dava konusu banka transfer bildirim formları asılları üzerindeki ıslak imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı konusunda grafolojik inceleme yaptırılması ile sonucuna göre karar verilmesi yerine eksik inceleme ile sanıkların beraatlerine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/1116 Esas, 2022/424 Karar sayılı kararına yönelik olarak katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/240, Karar No: 2013/137, Tarih: 08.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/240 E.  ,  2013/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.10.2010 tarih ve 2009/33-2010/262 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.01.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına ‘Ürün Koruma Ambalajı’ ibareli 2003/01282 tescil numaralı endüstriyel tasarım tescil belgesi bulunduğunu, anılan tasarımın ‘Kaplamalı Marshmallowlu Sandviç Bisküvi’ ürünlerinde kullanıldığını, bu konuyla ilgili olarak ayrıca müvekkilinin 2003/00670 sayılı faydalı modelinin olduğunu, davalının bu tasarımın aynısı sayılabilecek şekilde ‘Ambalaj’ ve ‘Ambalaj Kutu’ ibareli olarak iki ayrı tasarımı adına tescil ettirdiğini, anılan tasarımların yeni ve ayırt edici özelliği bulunmadığını ileri sürerek, hükümsüzlüklerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tasarımların yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın markanın hükümsüzlüğüne ilişkin olduğu, 556 sayılı KHK’nin 42'nci maddesi uyarınca davanın 5 yıllık yasal sürede açıldığı, davacının, davalının markasını kötüniyetli tescil ettirdiğini kanıtlayamadığı, ikinci bilirkişi raporunda davalı adına tescil edilen her iki tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı adına tescil edilmiş iki ayrı endüstriyel tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı iddiasına dayalı hükümsüzlüklerine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Endüstriyel tasarımların tescile bağlanması koşulları, tescilli tasarımların hüküm ve sonuçları ile korunması, tescilli tasarım sahiplerinin hak ve yetkileri, hükümsüz kılınması şartları ve diğer hususlar, 27.06.1995 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'yle düzenlenmiş bulunmaktadır. Tescilsiz tasarımlar ise, genel hükümlere tabidir.

2005/008819 numaralı ‘Ambalaj Kutu’ ve 2008/03746 numaralı ‘Ambalaj-1’ ibareli endüstriyel tasarımların davalı adına tescilli oldukları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı işbu davasında anılan tasarımların 554 sayılı KHK’nin tescil için belirlediği yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşımadığını, anılan KHK hükümlerine göre tescilinin mümkün olmadığını ileri sürerek hükümsüzlüklerine karar verilmesini istemiştir.

2005/008819 numaralı ‘Ambalaj Kutu’ ve 2008/03746 numaralı ‘Ambalaj-1’ ibareli endüstriyel tasarımların davalı adına tescilli oldukları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı işbu davasında anılan tasarımların 554 sayılı KHK’nin tescil için belirlediği yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşımadığını, anılan KHK hükümlerine göre tescilinin mümkün olmadığını ileri sürerek hükümsüzlüklerine karar verilmesini istemiştir.

Bu durum karşısında, davanın 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname hükümleri çerçevesinde incelenerek bir çözüme kavuşturulması gerekirken, yazılı şekilde ayrı bir sınai hakka ilişkin olan ve uyuşmazlıkla ilgisi bulunmayan 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname kapsamında değerlendirme yapılarak hükme bağlanması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-6100 sayılı HMK’nın 266 ve devamı(Mülga 1086 sayılı HUK’nun 275 ve devamı) maddeleri uyarınca mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, tarafların talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verebilir. Hakim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer kanıtlarla birlikte serbestçe değerlendirir. Mahkemece, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendirebileceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir.

Somut olayda mahkemece uyuşmazlığın çözümü bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, birinci bilirkişi kurulu davalı adına tescilli tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığı yönünde görüş bildirmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine alınan ikinci raporda ise, tam aksi yönünde tasarımların yeni ve ayırt edici olduğu açıklanmıştır. İkinci bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, bilirkişi raporları arasında çelişki giderilmeden ve ikinci bilirkişi raporunun benimsenmesi nedenleri açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması da kabul şekli bakımından yanlış olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8896, Karar No: 2013/9289, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/8896 E.  ,  2013/9289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 2013/1733-6925 sayılı gönderme kararı ile Dairemize gelen dosya; Dairemizin 03.07.2013 tarih ve 2013/7303-7672 sayılı geri çevirme kararı ile mahkemesine gönderildiği halde, mahkemece Dairemizin geri çevirme kararı gerekleri yerine getirilmeksizin dosyanın iade edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle;

1- Dahili davalılardan ... adına mahkeme kararı tebliği ... adresinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılmış ise de, adı geçenin tebligat parçasında yazılı adreste ikamet etmediği, ikamet adresinin Akyazı Mahallesi, 793 Sokak, No:24 iç kapı No:9 ... olduğu anlaşılmakla, yapılan tebliğin usulüne uygun olduğundan söz edilemez. Bu nedenle adı geçene mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Çekişmeli taşınmaza ait kamulaştırma evrakının bulunduğu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.07.1986 tarih ve 368-400 sayılı dava dosyasının getirtilerek dosyanın içersine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21150, Karar No: 2014/17686, Tarih: 04.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21150 E.  ,  2014/17686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili sigorta şirketine kasko sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan araca, davalıların sürücüsü ve işleteni oldukları aracın arkadan çarpması sonucunda sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.066,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...; sigortalı araç sürücüsünün sinyal vermeden kendi şeridine geçtiğini, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 3.907,79 TL'nin 23.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 200,19 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 4.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10641, Karar No: 2009/1657, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10641 E.  ,  2009/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki eşya iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere özellikle karar başlığında ... adının olmaması maddi hataya müstenit olup,mahallinde düzeltilmesi mümkün olmasına göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 75.00 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 12.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9056, Karar No: 2019/15829, Tarih: 04.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/9056 E.  ,  2019/15829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Karar tarihinde ...Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ün duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı 17/06/2015 tarihli son duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suça sürüklenen çocuğun adlî sicil kaydında bulunan mahkûmiyetlerinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve adli para cezalarına ilişkin olduğunun ve hapis cezasının da suç tarihinden sonra kesinleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaların 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 04.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10917, Karar No: 2017/4476, Tarih: 11.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10917 E.  ,  2017/4476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminatın Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1)Tazminata ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

Tazminatın kabulüne yönelik sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçu açısından kurulan hükme yönelik incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14230, Karar No: 2017/1228, Tarih: 07.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/14230 E.  ,  2017/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, müvekkili belediyenin hesaplarına haciz konulduğunu, haciz işleminin 2942 Sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesinin 11.fıkrası ve 6552 sayılı Yasa ile eklenen 5393 sayılı Kanun'un 15/son maddesine aykırı olduğunu belirterek, hacizlerin kaldırılması ile bu talebin reddine ilişkin memur işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddenin 11. fıkrasına göre, şikayetin kabulü ile borçlu belediyenin hak ve alacaklarına konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil isede;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 13. fıkrasında; ''4/11/1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminat ile bu davalara ilişkin mahkeme ve icra vekalet ücretleri de, idarelerce bu maddenin sekizinci fıkrasına göre bütçelerden ayrılacak paydan ve aynı fıkrada belirtilen usule göre ödenir ve işlem yapılır. Bu alacaklar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır. Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır” düzenlemesi mevcuttur.

Ancak, 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve Esas 2013/95, Karar 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138.

Ancak, 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve Esas 2013/95, Karar 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138.

maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 26/03/2015 Karar tarihli takip konusu ilamda İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 2003 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma davalarında borçlunun gayrimenkul, menkul, hak ve alacaklarına haciz uygulanması hukuka uygundur.Tüm bu yasal açıklamalar nedeni ile şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin kabulü ile hacizlerin kaldırılması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde geri verilmesine 07.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4540, Karar No: 2008/5101, Tarih: 14.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4540 E.  ,  2008/5101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.01.2006 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırı elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi, zarar veren ağaçların kesilmek suretiyle kaldırılması ve tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece kısmen kabul kararı verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, davacının 343 parsel sayılı taşınmazı sınırına davalı tarafından dikilen ceviz ağaçlarının zararlandırıcı etkisinin giderilmesi için ağaçların kesilerek elatmanın önlenmesi ve önceye ilişkin ... zararına karşılık 5.100,00. YTL. tazminatın davalıdan tahsiline yönelik bulunduğundan mahkemenin görevini tazminat miktarı ile birlikte kal edilecek ağaçların değeri oluşturur. HUMK.nun 8.maddesi uyarınca dava tarihinde mamelek hukukundan ... değer ve miktarı 5.490,00. YTL 'yi geçen davalarda Sulh Mahkemesi değil Asliye Hukuk mahkemesi görevlidir. Davacı 5.100,00. YTL. Tazminat ile birlikte ağaçların ka’lini istediğinden dava değerinin Sulh hukuk mahkemesinin görevini aşacağı kuşkusuzdur. Bu nedenle mahkemenin görevsizlik kararı vermesi gerekirken kamu düzeninden olan görev hususu bir yana bırakılarak çekişmenin esası hakkında hüküm kurulması doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.