muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16055, Karar No: 2013/20649, Tarih: 14.11.2013

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde Bağ-Kur’a kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında Bağ-Kur Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.

1479 sayılı Kanunda sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler yer almaktadır. Bunlardan ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış ancak sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Yasanın tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.4.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi hükmünde ise; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.4.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.”denilmekte olup, 4.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK. tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

24.07.2003 tarihli 4956 sayılı Yasa'nın 47. maddesi ile 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 18. maddede, "bu Kanuna göre sigortalılık nitelikleri taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı ancak bu kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olan sigortalıların sigortalılıklarının bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olan hesaplanacak prim borçlarının tamamını tebliğden itibaren bir yıl içinde ödemede bulundukları takdirde bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

Tüm bu düzenlemelerde ortak nokta, tescilin belirtilen tarihlerden sonra yapılmasına karşın, Kanunda tanınan süreler içinde borçlanma hakkının kullanılabilecek olmasıdır. Kaldı ki Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilmiş olan 619 sayılı KHK, borçlanma hakkı için bir süre de öngörmemiştir. Anılan hükümle belirtilen şartları yerine getiren kişiler maddede belirtilen sürelere ilişkin prim tutarlarını ödeyerek o döneme ilişkin süreleri sigortalı saydırabileceklerdir. Anılan düzenleme ile borçlanma hakkı, 4.10.2000 tarihinden sonra zorunlu sigortalı olarak Bağ-Kur’a tescil edilmiş olanlardan, daha önce vergi kaydı bulunanlara tanınmıştır.

Kanunda, sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin başlaması için öngörülen tarihlerden itibaren, borçlanma hakkı belirtilen bu süreler dahilinde kullanılmalıdır. Bu süreler içinde borçlanma hakkının kullanılmaması halinde ise, sonrasında Bağ-Kur sigortalılığının tespitine olanak bulunmamaktadır. Bilindiği gibi, 1479 sayılı Kanunda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun hizmet tespitine ilişkin 79/10. maddesine koşut bir düzenleme bulunmamaktadır.

Davaya konu olayda, Kuruma tescil başvurusunda bulunulan tarihte, 619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi Anayasa Mahkemesinin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren kararı ile iptal edilmiştir. Benzer bir düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Kanun ile değişik 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. madde hükmü ise Kanunun yayım tarihi olan 2.8.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunmakta olup, tescil talep tarihi dikkate alındığında her iki hükmün de somut olayda uygulanma olanakları bulunmamaktadır. Bu durumda HUMK 76. maddesi de dikkate alınarak anılan tarih itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre uyuşmazlığın çözümünde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanunda yapılan değişiklikte; “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlar” dan, gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

Görüldüğü üzere; anılan Kanunun sigortalılık için aradığı koşullar dikkate alındığında davacının zorunlu sigortalı olarak Bağ-Kur kapsamında değerlendirilmesinde, hak ve yükümlülüklerin, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmiş olması önkoşulu dikkate alınarak, vergi mükellefiyetinin oluşturulduğu tarih ile başlatılmasında yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yargıtay HGK'nun 3.11.2004 günlü, 2004/10-524E., 2004/581 K., sayılı, 4.2.2009 günlü 2009/21-10 Esas. 2009/52 karar sayılı kararları da bu yöndedir.

Somut olaya gelince; davacının sigortalı olarak tescili bulunmaksızın 4.10.2000 tarihi itibariyle tescili yapılmış ve davacı 1479 sayılı Yasa’nın geçici 18. maddesinin yürürlük tarihinden önce 27.8.2001 tarihinde tescil için müracaatı ile 16.8.1996 -devam şeklinde vergi kaydı bulunduğunu belgelemiştir. Bu durumda davacının vergi kaydının bulunduğu dönemlerde 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2013/28236, Karar No: 2014/24125, Tarih: 28.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28236 E.  ,  2014/24125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her üç sanık hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Asli kusurlu olarak olaya sebebiyet veren sanıklar hakkında, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...'ın eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... A.Ş. ile ... Ltd Şti arasında imzalanan sözleşme ile, Aydın ilinin batı ilçelerinin elektrik direklerinin bakım onarım, montaj ve demontaj işini, sanık ...'un koordinatör mühendis olarak çalıştığı ... Ltd Şirketinin üstlendiği, olayın meydana geldiği yerde, 14.03.2012 tarihinde diğer sanıklar ... ve ...'ın bakım yaptıkları sırada şikayetçilerin çarpmanın meydana geldiği direkte kaçak olduğunu beyan ettikleri, bunun üzerine adı geçen sanıkların söz konusu direk üzerinde inceleme yaparak kaçak bulunmadığını tespit ettikleri, buna ilişkin tutanak tuttukları, dört gün sonra ölenin aynı direğe temas etmesi sonucu elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda, olaydan sonra yapılan incelemede, söz konu direğin branşman telinin ve lente bağlantısının uygunsuz olduğunun tespit edildiği, ... A.Ş ile ... Ltd. Şti. arasında imzalanan teknik

şartnamede, koordinatör mühendisin görev ve sorumluluklarınının belirlendiği ve koordinatör mühendisin görev alanının çok (birden fazla ilçe) olması halinde, yapacağı denetimler, şirket ile koordinasyon, işle ilgili yapılması gerekli işler haricinde normal çalışma zamanlarında bulunması gereken yeri veya yerleri şirketin belirleyeceğinin belirtildiği, şirketin hizmet alanının birden çok ilçeyi kapsadığı ve olay yerindeki direklerin mutad bakımı konusunda sanığın görevlendirmesinin bulunmadığı dikkate alındığında; aydınlatma direklerinin mutad bakımında elektrik teknikeri ve elektrik teknisyeni sıfatlarını taşıyan personelin görevlendirilmesinin yeterli olduğu, sanığın nezaret etmesinin beklenemeyeceği, söz konusu arızanın aydınlatma direklerinin bakımı sırasında diğer sanıklara sözlü olarak bildirildiği ve sanık ...'un arızadan haberdar olmadığı, bu itibarla olay nedeniyle sanığa yüklenebilecek kusur bulunmadığı gözetilerek, beraatine karar verilmesi gerekirken; sanığa kusur yükleyen bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanık ... hakkındaki hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3421, Karar No: 2014/7744, Tarih: 20.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3421 E.  ,  2014/7744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/07/2010

NUMARASI : 2008/1553-2010/797

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalının ikametgahında, kurum elemanlarınca yapılan kontrolde, kaçak elektrik kullanıldığı (mevcut sayaca müdahale edildiği) tespit edildiğinden; tahakkuk ettirilen (4 adet) fatura için yapılan icra takibine itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kaçak elektrik kullanmadığını savunup; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "...davanın haksız fiil niteliğinde olan kaçak elektrik kullanmaktan doğan zararın tazmini için başlatılan takibe karşı vaki itirazın iptaline ilişkin olduğu, davacı taraf, dayanmış olduğu yönetmeliğe göre zararı aşan oranda tazminat hesaplayıp talep etmişse de, dayanılan yönetmeliğin dayanağı olan yasal düzenleme de zararı aşan oranda tazminat öngörülmediği, zararı aşan oranda tazminatın bir medeni ceza niteliğinde olmasından dolayı yönetmelikle düzenlenmesinin yani böyle bir istisnanın yönetmelikle getirilmesinin mümkün olmadığı, ancak yasa ile öngörüleceğinden dolayı zararı aşan oranda tazminat talebinin mümkün olamayacağı, davacı tarafın dayanmış olduğu kaçak elektrik tespit tutanaklarında davacı çalışanları tarafından tespit edilen kurulu güce ve tutanak tarihinde ki tarifeye göre hesaplanan gerçek zararın ise 720,81 TL olduğu, bunun işlemiş faizinin 75,70TL olduğu, bunun üzerinde fazla tazminat talep edilmesinin aynı eylemin hem ceza kanunun da cezalandırıldığı halde bir kez de tazminatla cezalandırılması anlamına geleceği bununda doğru olamayacağı kanaati ile ispatlanan davanın kısmen kabulüne karar vermek gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur, gerekçesiyle" ispatlanan davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, kaçak olarak kullanılan elektrik bedelinin tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Tutanak tarihinde yürürlükte bulunan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13.maddesi hükmünde, dağıtım sistemine veya sayaçlara veya ölçü sistemine ya da tesisata müdahale ederek, tüketimin doğru tespit edilmesini engellemek suretiyle, eksik veya hatalı ölçüm yapılması veya hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak tanımlanmıştır.

Tutanak tarihinde yürürlükte bulunan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13.maddesi hükmünde, dağıtım sistemine veya sayaçlara veya ölçü sistemine ya da tesisata müdahale ederek, tüketimin doğru tespit edilmesini engellemek suretiyle, eksik veya hatalı ölçüm yapılması veya hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak tanımlanmıştır.

Somut olayda; davalı hakkında düzenlenen 06.12.2006- 10.04.2007-01.05.2007 ve 11.06.2007 tarihli kaçak elektrik tespit tutanakları düzenlendiği, tutanaklarda "sayaçsız, uçları sayaç kutusundan direkt bağlamalı" ifadelerinin yer aldığı tespit edilmiştir.

Kaçak Elektrik Tespit Tutanakları aksi sabit oluncaya kadar geçerlidirler.

Davacı kurum elemanları tarafından düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağı ile taşınmazda, sayaçsız, uçları sayaç kutusundan direkt bağlanmak suretiyle elektrik tüketildiği saptanmış ve buna göre dava konusu borç tahakkuk ettirilmiştir.Kaçak elektrik tutanağı aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan resmi belgelerden olup, aksi de ispat edilemediğine göre, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden enerji tüketmesi eyleminin kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğundan, mahkemece davalının kaçak elektrik kullandığının kabulü gerekir.

Hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir. Ne var ki, zararın giderilmesi kanun ve yönetmelik hükümlerine göre çıkartılan ve yayımlanan tarifeler ile belirlenmesi halinde, bunu bilerek zarara sebebiyet veren kişilerin, sorumlu tutulacağı bedelin, tarife hükümlerine göre belirlenmesi gerekir. Bu halde, gerçek zarar ilkesine bakılamaz.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, tutanak tarihinde yürürlükte bulunan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve yönetmelik hükümleri gereği yayınlanan usül ve esaslara göre davacının talep edebileceği kaçak elektrik tutarının uzman bilirkişi heyetinden alınacak rapor ile belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yasal düzenlemelere aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15140, Karar No: 2016/11594, Tarih: 15.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/15140 E.  ,  2016/11594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 22/01/2011 tarihinde davalı ...'ün alkollü olarak kullandığı araçla, geçiş üstünlüğü ihlal ederek müvekkili ...'in kullandığı araca çarpması sonucu ölümlü, yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası oluştuğunu, oluşan kazada ....'in öldüğünü, müvekkillerinin ise yaralandığını, açıklanan nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinden ... yönünden 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminat, ... yönünden 1.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminat, ... yönünden 1.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi

tazminat, ayrıca ...'nın kızı ... için 1.000,00 TL maddi tazminat ve ... ve ... için toplam 10.000,00 TL manevi tazminat, ...Yönünden 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminat, ... yönünden 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen, sigorta şirketleri açısından limitleri dahilinde tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/130 Esas sayılı dosyasında davacılar vekili; aynı olay nedeniyle ölen ....'in kardeşleri için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 25.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili; yargılama aşamasında davayı ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri aracılığı ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile ... açısından 34.745,66TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ...'den kaza tarihi olan 22.01.2011, asıl davada davalı ...Ş'den ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, ayrıca ... açısından 8.000,00 TL, davacı ... açısından ise 3.000,00 TL manevi tazminat ile birleşen dosya davacıları ..., ..., ..., .açısından ayrı ayrı 2.000,00 TL olmak üzere toplam 21.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, asıl davada davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece destekten yoksun kalma zararının belirlenmesi için bilirkişi raporları alınmış olup, bu raporlarda CSO 1980 yaşam tablosu esas alınarak hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece destekten yoksun kalma zararının belirlenmesi için bilirkişi raporları alınmış olup, bu raporlarda CSO 1980 yaşam tablosu esas alınarak hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, destekten yoksun kalma tazminatı

hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar).

Bu bakımdan dosya kapsamında alınan raporlar açıklanan hesaplama tarzına uygun olmasına karşın mahkemece belirtilen yönteme uygun olarak yapılmayan hesaplamayı içerir bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davada davalı ...Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl davada davalı ...Ş'ne geri verilmesine 15/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22639, Karar No: 2016/11975, Tarih: 15.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22639 E.  ,  2016/11975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, değerlendirme tarihi olarak dava tarihini esas alır şekilde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Her iki raporda da aynı emsal incelenmiş olup, hükme esas alınan birinci bilirkişi kurulu raporunda emsal taşınmaz 2,30 kat daha değerli kabul edilerek taşınmaza 1.300,00 TL, ikinci bilirkişi kurulu raporunda ise emsalin 1,30-1,35 kat daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle 2.250,00 TL metrekare birim fiyatı takdir edilmiş olup, aynı emsal ile farklı değerler tespit edildiğinden, alınan raporlar inandırıcı bulunmamıştır.

Bu itibarla; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3139, Karar No: 2019/8733, Tarih: 04.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3139 E.  ,  2019/8733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, yokluğunda verilip 08/06/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü bir haftalık yasal süreden sonra 22/06/2015 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkında 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 04.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.