muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21519, Karar No: 2013/12595, Tarih: 07.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21519 E.  ,  2013/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan ... vekili ile katılan ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Açılan kamu davasının niteliğine göre, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar görmeyen Adalar Belediye Başkanlığının davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Adalar Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Koruma Uygulama Denetim Müdürlüğü tarafından verilen izin kapsamında tescilli binanın onarımı sırasında bir takım teknik zorunluluklardan doğan ihtiyaç nedeniyle yapılan suça konu uygulamaların sanıklar tarafından inşai ve fiziki müdahalede bulunma kastı ile gerçekleştirilmediği kanaatine varıldığından, tebliğnamede dava konusu izinsiz imalatlar nedeniyle sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun 31/03/1984 tarih ve 234 sayılı kararı ile Marmara takım adaları sit alanı bütünü olarak ilan edilen sınırlar içerisinde yer alan, aynı Kurulun 14.04.1973 gün 7087 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli bulunan suça konu taşınmazın maliki olan sanık ... tarafından basit onarım izni verilmesi talebinde bulunulması üzerine, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Koruma Uygulama Denetim Müdürlüğünün 05/05/2008 tarihli onarım ön izin belgesi ve ekindeki raporda, taşıyıcı unsurları etkilemeyen, ruhsata tabi olmayan derz, iç dış sıva, boya, badana, oluk dere, doğrama, döşeme ile mimari öğe olarak ve sanat tarihi açısından özellik arz etmeyen tavan kaplamaları, kiremit aktarımı, çatı onarımı, elektrik ve sıhhı tesisat tamirleri ile taşıyıcı unsuru etkilemeyen müdahaleler için izin verildiği, özgün malzemenin kullanılmasının, form ve ölçülere sadık kalınmasının, kontur ve gabaride değişikliğe gidilmemesinin istenildiği, Mayıs 2008 tarihli teknik raporda çatının çeşitli yerlerden su aldığının, su ve ısı yalıtımının olmadığının tespit edildiği ve bu kapsamda çatıya su membranın şaloma tekniği ile yapılması ve cam yünü uygulaması

yapılmasının önerildiği, söz konusu uygulamaları gerçekleştirmek üzere teknik uygulama sorumlusu olarak sanık ...'in belirtildiği, 03/03/2009 tarihinde Koruma Uygulama Denetim Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan incelemede suça konu tescilli yapının çatısının yükseltildiği ve arka cephede bodrum kat duvarlarının açılarak çelik kolonlar konulduğu hususlarının tespit edildiği, 23/03/2009 tarihli yapı tatil tutanağı ile de çatının yaklaşık 5-10 cm yükseltildiğinin bodrum katta da çelik kolanların mevcut olduğunun belirlendiği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ile bodrum kat+zemin kat+normal kat+ çatı katından oluşan yapının tadilattan geçirilerek yenilenmiş ve bakımlı halde olduğu, çatı bölgesinde 10 cm kadar yükselme mevcut olduğu, bu yükselmenin yapılan tadilat işlerinin doğası gereği oluştuğu ve alan kazanmak kastıyla yapılmadığı, tadilat öncesinde yapının oldukça kötü durumda, bakımsız olup, kullanıma elverişli halde bulunmadığı, yapının mevcut haline ulaşması için hacimli işlerin yapılması gerektiğinin açık olduğu, özellikle su ve ısı tecridinin sağlanabilmesi için serilmesi gereken izolasyon malzemelerinden dolayı bu yükselmenin oluşmasının muhtemel olduğu, yapı tatil tutanağında bahsedilen bodrum kattaki çelik kolonların yapılan ince işler sonrası sıva altında kaldığı için görünmediği, söz konusu çelik elemanların dört adet 150 \*150 mm çelik kutu profiller olduğu, bu profillerin bodrum katta yetersiz olan taşıyıcı duvarları desteklemek amaçlı yapıldığı, aynı şekilde ilave üç adet 150 \*150 mm çelik kutu profillerin bodrum katta iki doğrultuda döşemelerin oturduğu kirişleri desteklemek için kullanıldığı, yerinde yapılan incelemede çelik elemanların gözle görülmedikleri, bodrum kata ait eski resimlerin incelenmesinden zamana bağlı olarak hasar ve yıpranmalardan dolayı oldukça kötü durumda olduğu bu nedenle görünümü etkilemeyen, sadece taşıyıcı sistemin emniyetini artırma amacı güden çelik desteklerin yapının mimari form ve özelliğini bozmadığı hususlarının belirlendiği, tüm dosya kapsamı itibarıyla oldukça yıpranmış ve kullanılamayacak durumda bulunan yapıyı korumaya matuf olarak gerçekleştirilen uygulamalar sırasında, zorunlu nedenlerle çatı kısmında yükselme meydana geldiği, yine izin kapsamında gerçekleştirilen imalatlar nedeniyle taşınmazın bütünlüğünün tehlikeye girmemesi gayesiyle bodrum kata çelik profiller ilave edilerek taşıyıcı sistemin güçlendirildiği, bahse konu profillerin dışarıdan görünmeyecek, yapının özgün dokusuna zarar vermeyecek şekilde ahşap kaplamalar ile gizlendiği, sanıkların korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli bulunan taşınmaza zarar vermek, özgün mimari elemanlarını ve dokusunu bozmak yine izinsiz olarak fiziki ve inşai müdahalede bulunmak kast ve saiklerinin mevcut olmadığı, bu itibarla, mahkemece sanıkların beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda sanıkların üzerlerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekilinin beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/721, Karar No: 2010/863, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/721 E.  ,  2010/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 411 ada 23 parsel sayılı 875.02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, sit alanı içerisinde kaldığı belirtilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının kesin süre içerisinde Muğla Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kuruluna yazılacak yazı için gerekli masrafı yatırmadığı, keşfin yapılabilmesi için anılan belgenin dosyada bulunması gerektiği, davacının iddiasını ispat edemediği kabul edilmek sureti ile davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Çekişmeli 411 ada 23 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti sırasında ...’ın zilyet ve tasarrufunda olduğu; ancak, taşınmazın sit alanı içinde kalması nedeni ile 2863 sayılı Yasa’nın 5226 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi gereğince zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığından Hazine adına tespit edildiği diğer bir deyişle Hazine adına yapılan tespitin yasadan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 28/1. maddesi hükmü ile “Kadastro hakimi, askı süresi içinde açılacak davalar ve kadastro müdürü tarafından mahkemeye tevdi olunacak taşınmaz mallara ait kadastro tutanakları ve mahalli hukuk mahkemelerinden devredilen işler hakkında dava dosyası açar. İlgililerin başvurusunu beklemeksizin kadastro tutanakları ile uyuşmazlığın çözümlenmesine etkili olabilecek kayıt ve diğer bilgileri ilgili dairelerden getirtir.” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Davalı Hazine adına yapılan tespitin yasadan kaynaklanması nedeni ile yukarıda belirtilen hüküm kapsamında hakim, taşınmazın sit alanı içinde kalıp kalmadığına dair belgeleri re'sen ilgili yerden getirtebilecektir. Kaldı ki, 12.07.2007 tarihli oturumda Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kuruluna yazılan yazı cevabının genel olarak sit iddiasını içeren bütün dosyaları kapsar şekilde geldiği belirtilmektedir. Bu durumda kurumca ilgili yazının gönderildiği ve aynı nitelikteki diğer dosyalar içersine konulduğu, keşif esnasında bu haritalardan yararlanmanın mümkün olduğu da açıkça anlaşılmaktadır. Yargılamada taraflar kendi dayandıkları delillerin toplanması için gerekli giderleri yatırmakla yükümlü olmakla beraber, somut olayda, taşınmazın bulunduğu bölgeye ait sit haritası, davacı tarafın dayandığı bir delil değildir. Davaların uzamasını önlemek üzere konan kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalıdır. Hal böyle olunca mahkemece, istenilen haritanın daha önce bu dava dosyası ile birlikte aynı mahiyetteki diğer dosyaları da kapsayacak şekilde gönderildiği gözetilerek gerekirse diğer dosyalardan haritayı temin edilmek suretiyle tarafların iddia ve savunmaları ile ilgili tüm deliller toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3312, Karar No: 2010/4282, Tarih: 13.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3312 E.  ,  2010/4282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, borcu olmadığı halde Kurum tarafından tahsil edilen 3.500.00-TL'nın tahsil edildiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, görev yönünden isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalı Kurumca davacıdan tahsil edilen 3.500.00-TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın davacı tarafça ödenen idari para cezasının tahsili istemine ilişkin olup idari para cezasıyla ilgili uyuşmazlıklara idare mahkemelerince bakılacağı gerekçesiyle dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı Kurumca davacı Zirem Zihinsel Engelliler Yetiştirme ve Koruma Derneği hakkında 2001/2. dönemine ilişkin bir çalışanın işe giriş bildirgesinin geç verilmesinden dolayı 2004/155 takip nolu 5.2.2004 düzenleme tarihli ve 4950 sayılı 356,40 TL asıl ve 970,60 TL gecikme zammı toplamı 1.327 TL lik idari para cezasıyla ilgili ödeme emrinin 18.2.2004 tarihinde davacı Derneğe tebliğ edildiği, davacı tarafça söz konusu ödeme emrindeki borcun ödenmemesi üzerine, davalı Kurumca yapılan 2004/155 sayılı icra takibi sonucunda davacı derneğin 2001/2. dönemle ilgili tahakkuk ettirilen 3.500.00-TL lık alacağın tahsili amacıyla 11.3.2008 tarih ve 14911 sayılı Haciz Bildirisi ile, davacının Milli Eğitim Müdürlüğü' nden her türlü teminat, hak ediş ve alacakları üzerine 6183 sayılı Yasa uyarınca haciz konulduğu, haciz bildirisinin 18.3.2008 tarihinde İl Milli Eğitim Müdürlüğüne tebliğ edildiği, 10.4.2008 tarih ve 44 sayılı tahsil makbuzuyla 3.000.00-TL lik kurum alacağının haricen tahsil edilerek takibin infaz edildiği, ayrıca Antakya İl Milli Eğitim Müdürlüğünce 11.3.2008 tarih ve 14911 sayılı Haciz Bildirisine istinaden her hangi bir kesintinin yapılmadığı, dosya arasında sadece müteferrik karar fotokopisi bulunan İskenderun Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/21 Müt. Karar numaralı 4.3.2002 tarihli kararıyla davacı Derneğin kurumca tahakkuk ettirilen 356,40 TL lik idari para cezasının kaldırılmasını istediği kararın gerekçe kısmında ise davacı Derneğin Kurum İtiraz Komisyonuna posta ile yaptığı itirazının süresinde olduğu kabul edilerek, 6.11.2001 tarih ve 2001/50 sayılı Komisyon Kararının kaldırılarak itirazın değerlendirilmesi gerektiği belirtilip mahkemeye yapılan itirazın kabulüne karar verildiği, ancak itiraza konu idari para cezasının iptal edilip edilmediğinin, getirtilen işlem dosyasından anlaşılamadığı görülmektedir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı belirgin olarak 5655 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile değişik 506 sayılı Yasa'nın 140/4. maddesidir. Anılan maddeye göre idari para cezalarının ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk edeceği ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ödeneceği veya aynı süre içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edileceği, itirazın takibi durduracağı, kurumca itirazın reddedilmesi halinde kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurulabileceği, bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari para cezasının kesinleşeceği belirtilmiştir.

Süresinde ödenmeyen prim ve diğer kurum alacaklarının bizzat kurumca cebren takip ve tahsil edilebileceği 506 sayılı Yasa'nın açık hükmü gereğidir. Cebren tahsil ve takip esasları 6183 sayılı Yasa'da gösterilmiştir. 506 sayılı Yasa'nın 80/7. maddesinde kurum alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Yasa'nın uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde alacaklı sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesinin yetkili olduğu, 6183 sayılı Yasa'nın 58/1.maddesinde de kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın ödeme emrine karşı tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde itiraz edebileceği bildirilmiştir. Bu 7 günlük itiraz süresi hak düşürücü süre olup süreyi geçiren borçlunun artık menfi tesbit, istirdat gibi aynı konuda hiçbir mahkemede dava açması mümkün değildir. Çünkü 6183 sayılı Yasa'da İİK.'nun 72.maddesine koşut bir hüküm yer almamaktadır. 6183 sayılı Yasa İİK.'na nazaran özel bir yasa olup uygulama önceliğine sahiptir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.4.2001 gün ve 2002/21-201-297, 24.3.2004 gün ve 2004/10164-170 sayılı kararları)

Somut olayda ise; davacı Dernek hakkında resen tahakkuk ettirilen ve 2004/155 takip nolu icra takibinin yasal temeli olan 356,40 TL lik idari para cezasının davacı Derneğin itirazı üzerine iptal edilip edilmediği belli değildir. Halbu ki bu hususun açıklığa kavuşturulması önem arzetmektedir. Çünkü davalı Kurumun davacı Dernek hakkında bu idari para cezasıyla ilgili 2004/155 takip nolu 5.2.2004 düzenleme tarihli ve 4950 sayılı 356,40 TL. asıl ve 970,60 TL. gecikme zammı toplamı 1.327 TL lik idari para cezasıyla ilgili ödeme emrinin 18.2.2004 tarihinde davacı derneğe tebliğ edilmesine rağmen davacı dernek tarafından tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde borcun ödenmediği ve itirazda edilmediği görülmektedir. Gerçekten söz konusu 356,40 TL lik idari para cezası iptal edilmiş veya ödenmiş ise, artık davalı Kurumun sonradan yukarıda belirtilen tarih ve sayılı ödeme emri düzenlemesinin yasal dayanağı kalmamaktadır. Yok eğer idari para cezası iptal edilmemiş ve ödenmemiş ise, kurumca tebliğ edilen söz konusu ödeme emri kesinleşmiş ve dolayısıyla davacının da artık menfi tespit veya istirdat davası açma hakkının da 7 günlük hak düşürücü sürenin çoktan geçmiş olması nedeniyle kalmaması gerekmektedir. Yani davacı Kurum İtiraz Komisyonunun ret kararının tebliğine rağmen idari para cezasının iptali yönüne gitmeyerek kesinleşmesine neden olmuşsa, sonradan kurumun söz konusu idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlediği ödeme emrine karşı iş mahkemesinde açtığı istirdat davasının dinlenebilmesi mümkün değildir.

Yapılacak iş; 356,40 TL lik idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği noktasında Sulh Ceza veya İş Mahkemelerinde açılmış dava bulunup bulunmadığını araştırmak, İskenderun Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/21 Müt. Karar sayılı dosyasını getirtmek, elde edilecek sonuca göre idari para cezasının iptal edildiğinin anlaşılması halinde davanın kabulüne karar vermek, iptal edilmediğinin anlaşılması halinde ise; davalı Kurumca bu idari para cezasına dayanılarak kurum alacağının tahsili amacıyla çıkartılan ödeme emrine karşı süresinde itirazda bulunulmadığından dolayı davanın reddine karar vermekten ibaretir.

Hal böyle olunca mahkemece davanın istirdat davası olduğu ve İş Mahkemesinin görevine girdiği gözetilerek işin esasına girilip inceleme yapılması gerekirken, yazılı gerekçelerle dava dilekçesinin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5202, Karar No: 2015/10357, Tarih: 13.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5202 E.  ,  2015/10357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/207610

MAHKEMESİ : Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2013/775 (E) ve 2014/123 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Karşılıksız yararlanma suçundan verilen Beraat kararına yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan incelemede;

TCK'nın 168. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile eklenen 5. fıkrasında, zararın soruşturma tamamlanmadan giderilmesi halinde kamu davası açılmayacağının öngörülmesi ve katılan kurumun 24.12.2013 tarihli yazısından, 09.04.2013 tarihinde, kamu davası açılmadan önce ödeme yapıldığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma koşulu gerçekleşmediğinden, düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 168/5. ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, TCK'nın 168/5. madde-fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlıktan birinci kez yararlanan sanık hakkında verilen kararın kesinleşmesinden sonra adli sicile kaydedilmek üzere 5352 sayılı Kanun'un 6/2. maddesi uyarınca mahkemesince bildirimde bulunulmasına

2- Mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Soruşturma sırasında, daireyi ailesine tahsis ettiğini, zaman zaman gelip gittiğini, işi nedeniyle ara sıra il dışında bulunduğunu, evde bulunmadığı tarihte tutanak tutulduğunu, yargılamada da eski eşi R.. A..'nın iki çocuğuyla birlikte ikamet ettiğini, oğlunun, kendisinin adını verdiğini, bu adreste ikamet etmediğini belirten sanığın, tutanağa konu adreste ikamet edip etmediği kolluk marifetiyle araştırılıp, savunmasında adı geçen ve abone olduğu da anlaşılan R.. A..'nın dinlenmesinden sonra, sanığın konutta oturduğunun anlaşılması halinde, elektrik işlerinden sorumlu olan kişinin de belirlenmesi ve gerektiğinde tanık hakkında ek iddianame ile dava açılması yönünde ihbarda bulunularak, kanıtların birlikte değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3308, Karar No: 2019/6546, Tarih: 30.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3308 E.  ,  2019/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamında diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosyada mevcut olay yeri inceleme raporuna göre; metal yazar kasa çekmecesi yüzeyinden ve plastik çekmece bölmesi dış yüzeyinden 2 adet parmak izinin tespit edilmesine rağmen; suça sürüklenen çocuğun parmak izi alınarak, karşılaştırmanın yapılmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun parmak izleri alınıp olay yerinden elde edilen parmak izlerinin suça sürüklenen çocuğa ait olup-olmadığı hususunda uzman bilirkişi aracığıyla inceleme yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile üzerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.