muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10014, Karar No: 2013/2860, Tarih: 19.02.2013

Türk-İsviçre Hukuk sistemlerinde aksine bir düzenleme olmadıkça, işverenin iş yerinde meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle hukuki sorumluluğu kusura dayanmaktadır.

Yüksek Özel Dairenin son yıllarda ilke niteliğindeki görüşüne göre, işçinin, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meydana gelen zararı nedeniyle işverenin hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş ayrıksı durumlar dışında ilke olarak hizmet ( iş ) sözleşmesinden doğan işçiyi gözetme borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur.

Yargıtay uygulamalarına göre, kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Bu gibi hallerde işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir.

Yüksek Özel 21. Hukuk Dairesinin bazı kararlarında risk ( tehlike ) sorumluluğu açıklanmıştır. Kararlar da tehlike sorumluluğu "Sosyal ve teknik alandaki değişim ve gelişmeler, iş yerlerinde tehlike boyutlarını arttırmış ve salt kusura dayalı kuralların bu alanda yeterli olmadığı sonucunu ortaya çıkarmıştır. İşveren kendi alanında her türlü tedbirleri almış olsa dahi; işyeri koşullarından dolayı kimi tehlikeli durumlar ve zararlandırıcı sonuçlar meydana gelmektedir. Kusura dayanan sorumluluk ilkesi, toplum ihtiyaçlarına cevap vermemiş, adaletsiz durumlar ortaya çıkarmıştır. İşte bu nedenle; kusursuz sorumluluğun bir türü olan tehlike sorumluluğu kavramı kabul edilmiş; işverenin her türlü özen görevini yerine getirmiş olması durumunda dahi, meydana gelen zararlı sonuçtan

sorumlu tutulması gerektiği kabul edilmiştir. Bu anlamda tehlike sorumluluğu mutlak bir sorumluluk olarak nitelendirilebilir. Ancak belirtmek gerekir ki, tehlike sorumluluğu bir "sonuç" sorumluluğu da değildir.

Zarar işyeri koşullarından veya işletmeye özgü tehlikeden doğmamış ve araya giren başka bir nedenden meydana gelmişse, bu durumda, işveren zarardan sorumlu tutulmamalıdır. Başka bir anlatımla, işyeri koşullarından doğan tehlike ile zarar arasında uygun illiyet bağı ( uygun neden-sonuç bağı ) yoksa, işverenin sorumluluğuda yoktur. İlliyet bağının kesilmesi genelde üç durumda söz konusu olabilir. Bu durum "Mücbir sebep, üçüncü kişinin veya zarara uğrayanın ağır kusurları, illiyet bağını kesen nedenlerdir." şeklinde açıklanmıştır. ( ...- Yargıtay 21. Hukuk Dairesi Başkanı- İş Kazası veya Meslek Hastalığından Doğan Maddi ve Manevi Tazminat Davaları Uygulaması 2011 )

Yargıtay illiyet bağını sadece kusur sorumluluğundan değil, kusursuz sorumluluğun tüm hallerinde sebep ve özellikle tehlike sorumluluğunun kurulabilmesi için zorunlu kabul etmektedir. Ancak, Yargıtayın aksi yönde de kararları vardır. Benzer bir olayda işverence görevli olarak gideceği yere uçakla gönderilen sigortalı bindiği uçağın düşmesi sonucunda ölmesi nedeniyle Yargıtay 9. Hukuk Dairesi bu olayda İşverenin iş kazasından sorumluluğu akdi sorumluluğa dayansa da tehlike (risk) nazariyesine dayalı kusursuz sorumluluğu da içerdiğini, zira işveren iş akdiyle işçisini iş ve işyeri tehlikelerine karşı korumayı taahlüt ettiği gibi çağın gelişmiş teknolojisinin yarattığı, fakat önlenmesi mümkün olmayan tehlikelerden doğacak zararları da taahhüt etmiş sayılır. Üçüncü kişinin davranışı sonucu meydana gelen tehlikeleri de bu tehlike kavramı içinde düşünmek icap eder. Bu hususlar hizmet sözleşmesinde gösterilmiş olmasa bile niteliği itibariyle akdin içeriğinde var demektir. Hizmet sözleşmesinin bu kapsamı ve niteliği işverenen sorumluluğu açısından uygun sebep sonuç bağlantısının kabulü için yeterlidir” sonucuna varmıştır. (9. Hukuk Dairesi-29/12/1981-11284-15904)

Öğretide ve uygulamada bütün bu tartışmalardan sonra, 818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinin karşılığı olarak çağdaş yaklaşımla düzenlenen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 417. maddesinin 2. fıkrasında “İşveren, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak; işçilerde iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlü” olacağı belirtilerek, İş Kanununun 77/1. maddesiyle bütünlük sağlandığı gibi 3. fıkrasında “ İşverenin yukarıdaki hükümler dahil kanuna ve sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle işçinin ölümü, vücut bütünlüğünün zedelenmesi veya kişilik haklarının ihlaline bağlı zararların tazmini sözleşmeye aykırılıktan doğan sorumluluk hükümlerine tabi” olduğu hükme bağlanmak suretiyle, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluğun hukuki niteliği konusunda tartışmalar sona erdirilmiş, sözleşmeye aykırılıktan kaynaklanan ölüm ve vücut bütünlüğünün zedelenmesine veya kişilik haklarının ihlaline bağlı zararların tazmininde sözleşmeden doğan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.

İşverenin, İş Kanununun 77. maddesindeki gözetme borcuna ve yeni İş Sağlığı ve Güvenliği Yasasının 4. maddesindeki genel yükümlülüklerine, 5. maddesindeki risklerden korunma ilkelerine aykırı davranış işverenin kusuru olarak sayılması gerekmektedir.

Somut olayda ölen işçi..., ... İlçesi, Kesik köyünde davalı işveren ...'e ait sulama havuzunda bekçi ve pompacı olarak çalışmakta iken 09/08/2006 tarihinde sulama havuzu yakınındaki sazlık gölette ölü olarak bulunmuştur.

Olay Sosyal Güvenlik Kurumu müfettiş raporunda iş kazası olarak kabul edilmiştir.

Somut olayda ölen işçi..., ... İlçesi, Kesik köyünde davalı işveren ...'e ait sulama havuzunda bekçi ve pompacı olarak çalışmakta iken 09/08/2006 tarihinde sulama havuzu yakınındaki sazlık gölette ölü olarak bulunmuştur.

Olay Sosyal Güvenlik Kurumu müfettiş raporunda iş kazası olarak kabul edilmiştir.

Adli Tıp Kurumu Adana Grup Başkanlığının 10/08/2006 tarih ve 06/907 protokol no'lu ayrıntılı otopsi raporunda, Adli Tıp Kurumu Adana Grup Başkanlığı Kimyasal Tahliller İhtisas Dairesinin toksikoloji raporuna göre kanda alkol (Etanol) bulunmadığı, kan ve iç organ parçalarında aranan uyutucu-uyuşturucu ve toksik maddelerden hiçbirinin bulunmadığı, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalının histopatoloji raporuna göre; akciğerlerde ileri derecede diffüz ve şiddetli ödem, yer yer paranlerin içi taze kanama alanları, koroner arterde lümeni %60-70 oranında daraltıcı özellikle aterosklerotik vaskuler hastalığa özgü değişiklikler saptandığı, vücudunda travmatik lezyon saptanmadığı, kişinin ölümünün suda boğulmaya bağlı mekan ile asfiksi sonucu meydana gelmiş olduğunun kabulü gerektiği açıklanmıştır.

Davacı işçinin sulama havuzunda yer alan sulama motorunun pompacılığını yaptığı, ayrıca sulama alanında bekçilik yaptığı, aynı yerde motora yakın 7 metre mesafede bulunan römorkta Yatıp kalktığı, sulama motorunu çalıştırma ve durdurma yetkisine sahip olduğu, göletten su borusu ve su motoru yardımıyla sulama havuzuna su alındığı, su çekmede kullanılan borunun ucunda klapenin mevcut olduğu, iş yerinde sulama dönemlerinde işçinin motorun bakımıyla da ilgilendiği, olay zamanının sulama dönemine tesadüf ettiği, motorun klape denilen kısmı yosun tuttuğunda bunu temizlemekte işçinin görevleri arasında olduğu, bu işlemi yapmak için suya girmesi gerektiği, sulama motorunun bulunduğu alanda gölet olduğu, suyun derinliğinin bir metre olup dibinin çamur ve bataklık olduğu, ölen işçinin 1.77 metre boyunda ve 30 yaşlarında olduğu, göletin derinliği nazara alındığında işçinin suda boğulmasının mümkün görülmediği, bilirkişilerce su motorunda düşük voltajlı elektrik kaçağının bulunma ve işçinin bu düşük akımlı elektrik çarpmasına maruz kalabileceğinin ihtimal dahilinde olduğunun açıklandığı, işçinin kaldığı römork ile ceset arasındaki mesafenin 6 metre ceset ile cesede ait olduğu söylenen terlik ve balık oltasının arasındaki

mesafenin 2 metre, ceset ile gölden çıkarıldığı yerin arasının 2 metre, cesedin çıkarıldığı yer ile gölden su çekmek için kullanılan ve ucunda klape bağlı borunun arasının 3 metre, römork ile sulama havuzunun arasının 7 metre olduğu, sulama havuzunun etrafının herhangi bir çit veya duvarla çevrilmediği, gölete girilmesinin tehlikeli olduğuna dair bir tabelanın bulunmadığı, gölet kenarlarında da herhangi bir önlem alınmadığı anlaşılmıştır.

mesafenin 2 metre, ceset ile gölden çıkarıldığı yerin arasının 2 metre, cesedin çıkarıldığı yer ile gölden su çekmek için kullanılan ve ucunda klape bağlı borunun arasının 3 metre, römork ile sulama havuzunun arasının 7 metre olduğu, sulama havuzunun etrafının herhangi bir çit veya duvarla çevrilmediği, gölete girilmesinin tehlikeli olduğuna dair bir tabelanın bulunmadığı, gölet kenarlarında da herhangi bir önlem alınmadığı anlaşılmıştır.

İşveren, çalışanlarının işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede işçilerin hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alması, risklerden kaçınması, kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmesi, risk değerlendirmesi yapması, yaptırması, teknik gelişmelere uyum göstermesi, tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmesi, mesleki riskleri önlemesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbiri alması, gerekli araç ve gereçleri sağlaması, sağlık ve güvenlik tedbirlerini değişen şartlara uygun hale getirmesi ve mevcut iş yerinin iyileştirilmesi için çalışmalar yapması gerekmektedir. Bu nedenlerle 818 sayılı Borçlar Kanunun 332. maddesi, buna paralel 6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanununun 417/2. maddesi, İş Kanununun 77. maddesi ve bu maddeyi yürürlükten kaldıran İş Sağlığı ve İş Güvenliği Yasasının 4. ve 5. maddeleri göz önüne alındığında, davalı işverenin de kusurlu olduğu kabul edilerek, davalı işverene bir miktar kusurun izafe edilmesi ve bu kusur oranında davalı işverenin hukuki sorumluluğuna gidilmesi gerektiği kanaatiyle Yüksek Özel Daire sayın çoğunluğunun yerel mahkemece davanın reddine ilişkin kararını onamasına ilişkin görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/2027, Karar No: 2014/7205, Tarih: 11.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/2027 E.  ,  2014/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.09.2012 tarih ve 2011/454-2012/209 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.04.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... Zengin ve davalılardan Cersatıg Sa Insurance&reinsurance Co. Sigorta Şirketine ... Kuzey Marin Deniz Hizmetleri Mümesillik ve Müşavirlik Ltd. Şti. vekili Av. ... Raci Alper dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin deniz ticareti ile uğraşan bir şirket olduğunu, müvekkiline ait ... Shadow isimli geminin davalı ... SA Insulance&CO. Sigorta Şirketi tarafından sigortalandığını, diğer davalının ise acente olarak yer aldığını, 14.12.2009 tarihinde sözleşmenin kurulduğunu ve primlerin ödendiğini, geminin yük için Rusya'nın Yeisk Limanı'na vardığını, yüklemeden sonra 18.12.2009 tarihinde boşaltma limanı olan Ambarlı Limanı'na doğru yola çıktığını, 19.12.2009 tarihinde bir buz kitlesinin çarpması sonucunda gemide hasar oluştuğunu ve bu nedenle Ukrayna'nın Berdiansk Limanı'na sığındığını, müvekkilinin uğradığı zararlar sigorta kapsamında olduğu halde davalı sigorta şirketinin sözleşmeyi feshettiğini ve prim iade etmeye çalıştığını, diğer davalının ise feshi müvekkiline bildirmediğini, müvekkilinin bu kazadan dolayı çekme, liman hizmetleri, liman kirası olmak üzere paralar ödediğini ve geminin Türkiye'ye geldikten sonra 350.000 USD karşılığında hurda niyetine satıldığını, bundan dolayı 300.000 TL zararı ve geminin 03.03.2011 tarihine kadar çalışamaması nedeni ile 100.000 USD kâr kaybı olduğunu ileri sürerek, 594.203,96 USD'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, yanlar arasında düzenlenen sözleşmenin ilgili maddesi gereğince İngiliz Mahkemeleri'nin ve İngiliz Hukuku'nun yetkili olarak belirtildiğini, sözleşmenin müvekkili tarafından hukuka aykırı bir şekilde feshedilmediğini, davacının edimlerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin sigorta sözleşmesinin tarafı olmadığını, acentelik faaliyeti bulunmadığını ve hakkında dava açılamayacağını belirterek pasif ehliyet itirazında bulunmuştur.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin sigorta sözleşmesinin tarafı olmadığını, acentelik faaliyeti bulunmadığını ve hakkında dava açılamayacağını belirterek pasif ehliyet itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 6762 sayılı TTK'nın 1339. maddesinde düzenlenen deniz sigortalarının Denizcilik İhtisas Mahkemeleri'nin görevini belirleyen 4. kitabın dışında kaldığı, daha sonra yürürlüğe giren 6102 sayılı Ticaret Kanun'da ise deniz sigortaları ile ilgili bir hususun düzenlenmediği ancak söz konusu hasarın tamamen sigorta sözleşmesinden kaynaklandığı, genel hükümler çerçevesinde Denizcilik İhtisas Mahkemeleri'nin görevli olmadığı ve zaman aşımı süresinin dolmadığı, davacıya ait geminin denizde oluşacak risklere karşı davalı tarafça güvence altına alındığı ve kazanın güvence süresi içinde gerçekleştiği, davalılardan Kuzey Marin Şirketi'nin diğer davalının acentesi veya ticari mümessili olmadığı, sigorta aracısı konumunda olduğu ve bu konumdaki kişilerin sigorta yaptıracak kişiler ile sigorta yapanları bir araya getirip sözleşme imzalanmasını sağladığı, bu hali ile sözleşmenin tarafı olmadığı gibi davalının da temsilcisi olmadığı, bu nedenle bu şirket hakkındaki davanın yerinde olmadığı, yanlar arasında düzenlenen poliçenin "poliçe genel hükümleri" başlığını taşıyan 10. maddesinin yetki ve uygulanacak hukuku belirlemediği, buna göre uygulanacak hukukun İngiliz Hukuku olup, İngiliz Mahkemeleri'nin yetkili olduğu, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren HMK'nın 17. maddesinde tacirler arasında yapılan yetki sözleşmelerinin bağlayıcı olduğu ve taraflarca aksinin kararlaştırılmadığı hallerde yetki sözleşmesinde belirtilen mahkemede davanın görüleceğinin düzenlendiği, somut davada da bu yetki sözleşmesi yapıldığına ve bağlayıcı olduğuna göre mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle, davalı Kuzey... Hiz. Müm. ve Müşavirlik Ltd. Şti. hakkındaki davanın HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince davalı ehliyeti bulunmadığından reddine, diğer davalı Cersatıg Sa Insurance&Reinsurance Co. Sigorta Şirketine ... Kuzey Marin Deniz Hizmetleri Mümessillik ve Müşavirlik Ltd. Şti. hakkındaki davanın ise yetkisizlik nedeniyle reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici ve sebeplere göre, davacı vekilinin davalı Certasig SA Insurance Şirketi'ne ... Kuzey Marin Deniz Hizmetleri Ltd. Şti. hakkında verilen karara ilişkin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici ve sebeplere göre, davacı vekilinin davalı Certasig SA Insurance Şirketi'ne ... Kuzey Marin Deniz Hizmetleri Ltd. Şti. hakkında verilen karara ilişkin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2–Ancak davacı tarafça davalı Kuzey... Deniz Hizmetleri Ltd. Şti. hakkında açılan davada, adı geçen davalının diğer davalı sigorta şirketi ile davacı arasında akdedilen sigorta poliçesine aracılık ettiği ve sigorta şirketi tarafından yapılan feshi süresi içinde davacıya bildirmediği iddia edilmiş olmakla, davalı Kuzey... Ltd. Şti'nin davacı ile arasındaki sözleşmeye aykırı davrandığı hukuki sebebi ileri sürüldüğüne ve adı geçen davalının bizatihi şahsına karşı dava açıldığına göre, davalı ... Deniz Hizmetleri Ltd. Şti. hakkındaki davanın esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, pasif dava ehliyeti yokluğu nedenine dayalı olarak ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin davalı sigorta şirketi hakkında verilen hükme ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5628, Karar No: 2012/7451, Tarih: 26.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5628 E.  ,  2012/7451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 07/09/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu haberin yayınlandığı tarihte yürürlükte olan 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 13. maddesinde “Basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, süresiz yayınlarda ise eser sahibi ile yayımcı, yayımcının belli olmaması halinde ise basımcı müştereken ve müteselsilen sorumludur.” şeklindeki düzenleme ile Genel Yayın Yönetmeni sorumlular arasında sayılmamıştır. Bu nedenle davalı ... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken sorumlu tutulmuş olması kararın bozulmasını gerektirmiştir.

2-Davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince:

Davacı, haftalık yayınlanan ... ... Gazetesinde davalı ... tarafından kaleme alınan dava konusu yazıda hakaret içeren ve kişilik haklarına saldırı teşkil eden ifadeler kullanıldığını beyan ederek manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, gazetenin ... ilinde yayınlanan yerel bir gazete olduğu, orta seviyedeki bir okuyucuya göre davacının hedef alındığının anlaşıldığı, yazının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası’nın 49. maddesi gereğince kişisel çıkarları zarara uğrayan kişi manevi tazminat isteyebilir. Medeni Yasa’nın 24. maddesine göre ise, kişisel çıkarları haksız saldırıya uğrayan kişi ancak yasanın öngördüğü durumlarda manevi tazminat isteyebilir. Kişilik haklarının konusu, hukuk düzenince korunan kişisel değerlerin tamamıdır. Kişiliğe yapılmış bir saldırıdan söz edilebilmesi için, kişilik değerlerine ilişkin saldırının haksız olması gerekir. Kural olarak yayınlanmasında kamu yararı bulunan gerçek ve güncel bir haberin özle biçim arasında denge kurularak verilmesi durumunda hukuka aykırılık ortadan kalkar ve basın sorumlu tutulamaz.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Yasası'nın 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda, dava konusu yazı bütün olarak değerlendirildiğinde ...spor başkanı olan davacının başkanlığı dönemindeki davranışları eleştirildiği, hakaret içeren bir ifade kullanılmadığı, öz ile biçim dengesinin korunduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, çatışan yararlar dengesinin davacı yararına bozulmadığı, hukuka uygunluk nedenlerinin bulunduğu ve böylece davacının kişilik haklarının saldırıya uğramadığı benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin davalı ... yönünden tümden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin davalı ... yönünden tümden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı ... yararına, (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.