muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16400, Karar No: 2012/21165, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16400 E.  ,  2012/21165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/06/2012 tarih ve 2010/119-2012/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 YTL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, müvekkiline ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 13.209 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın don olayından kaynaklandığı, hasarın kayısı ağaçlarının meyvelenme döneminde meydana gelmesi nedeniyle sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 13.209 TL'nin 23.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 yılında meydana gelen ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 8/2. maddesinde, don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin Tarım Sigortaları Kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 23.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1. paragrafında yer alan “23.04.2010 tarihinden” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava tarihinden” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5692, Karar No: 2015/315, Tarih: 29.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/5692 E.  ,  2015/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

A-Sanık H.. Ç.. hakkında mağdur N.'ı basit yaralama suçu yönünden CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyizi kabil bulunmadığı ve itiraz merciince kararın kaldırılmasına karar verildiğinden, gereğinin Mahkemesince yerine getirilmesi bakımından bu hükmün inceleme dışı tutulmasına karar verilmiştir. B-Sanık C.. P.. hakkında mağdur H. kasten yaralama, 6136 sayılı yasaya muhalefet, sanık M.. P.. hakkında mağdur N.'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.'in mağdur H.'i, sanık M.'ın mağdur N.'i nitelikli kasten yaralama suçları ile sanık C.'in 6136 sayılı yasaya muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık C. ve müdafıinin sübuta yönelen, sanık M. ve müdafiinin eksik incelemeye, yasal savunmaya ilişen, Cumhuruyet Savcısının suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile,

1- Sanık C. hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık C. hakkında mağdur H.'i, sanık M. hakkında mağdur N.'i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

1- Sanık C. hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık C. hakkında mağdur H.'i, sanık M. hakkında mağdur N.'i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamındaki delillerin içeriğine göre; sanıklardan M.'ın kızı, C.'in de kardeşi olan N.'ın, mağdurlar H. ve N.'in kız kardeşi olan M.'in kiracısı olduğu ve iki katlı müstakil evde altlı üstlü oturdukları, olay tarihinden birkaç gün önce evin boşaltılması meselesi yüzünden N. ve M.'in kavga ettikleri, M.'ın da bu kavga sırasında M.'i merdivenlerden iteklediğinin iddia edildiği, olay günü mağdurların kardeşleri M.'i ziyaret etmek için tanıklar B.. K.., E.. K.., R.. K.., A. ve M. Ç. ile birlikte Adana iline geldikleri, tanıklardan bir kısmının daha önce yaşanan kavga meselesini konuşarak çözüme kavuşturmak amacıyla sanık M. ile görüşüp evine girdikleri, onlar içeride oturduğu esnada açık kalan daire kapısının önüne gelen mağdurlar N. ve H.'in, onları görünce dışarıya çıkan N.'a "kafa öyle kırılmaz böyle kırılır" diyerek tekme tokat vurmaya başladıkları, mağdurun bağırmasını duyan ve kızının iki erkek tarafından araya alınarak darp edildiğini gören sanık M.'ın eline geçirdiği bıçak ile kavgaya dahil olduğu, yine sanık C.'in de M.'tan bağımsız olarak ani verdiği kararla elinde bıçakla gelerek kavgaya dahil olmak suretiyle, mağdur H.’i batın ve sağ lomber bölgesinden iki isabetle, transvers kolonun hepatik fleksura tarafında mezoda kesiye neden olacak ve yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, kardeşi H.'in sanık C. tarafından bıçaklandığını gören mağdur N.'in de C.’in kafasını tutarak aşağıya doğru eğdiği esnada arkadan kendisine yaklaşan sanık M.'ın bıçak darbeleriyle batın sol alt kadran ile sol gluteal bölgesinden aldığı isabetler sonucunda kolonda kesiye neden olacak ve yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

a-Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde; TCK.nun 61. maddesi uyarınca yaraların yerleri ve nitelikleri ile kullanılan aletlerin etki derecesi dikkate alınarak, l-3 yıl arasında ceza öngören TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanmasında, makul bir ceza tayini yerine temel cezaların yazılı şekilde l yıl hapis olarak belirlenmesi, b-Sanıkların eylemlerini, her iki mağdurun sanık M.'ın kızı, C.'in de kardeşi olan N.'ı aralarına alarak, kapılarının eşiğinde tekme tokat darp etmelerinin yarattığı ve haksız tahrik teşkil eden davranışlarının etkisi altında kalarak gerçekleştirdikleri ve 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında l/4 ile 3/4 arasında makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden asgari oranda indirim yapılarak fazla ceza tayini,

c-Kabul ve uygulamaya göre ise; 5237 sayılı TCK.nun 86/1 maddesi uyarınca tayin edilen 1 yıl hapis cezasının aynı kanunun 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırım uygulanmak suretiyle 1 yıl 6 ay hapis, 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım uygulanarak 2 yıl 12 ay hapis cezası olarak belirlenmesinin ardından 87/1-son uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmolunması yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Sanık C. hakkında mağdur N.'i, sanık M. hakkında mağdur H.’i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Mağdur N.'in yargılama aşamasında Mahkeme huzurunda verdiği ifadesinde, kendisini iki bölgesinden bıçakla yaralayan kişinin sanık M. olduğunu açıkça belirtmesi, mağdurların kız kardeşi olan tanık B.'in aşamalardaki anlatımlarında mağdur H.'in sanık C. tarafından bıçakla yaralandığını beyan etmiş olması karşısında, sanık C.'in mağdur N.'i, sanık M.'ın ise mağdur H.'i bıçakla kasten yaralama suçunu işlediklerini, birbirlerinin eylemlerine doğrudan katıldıklarını yada yardım ettiklerini gösterir mahiyette, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli deliller bulunmadığı ve sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle mahkumiyetlerine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ve müdafiileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11353, Karar No: 2023/979, Tarih: 06.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/11353 E.  ,  2023/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/219 E., 2015/764 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak akaryakıt ile akaryakıt aktarımında kullanılan aletlerin müsaderesine, nakil aracının sahibine iadesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2014 tarihli ve 2014/288 sayılı iddianamesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 tarihli ve 2014/219 Esas, 2015/764 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine, suça konu kaçak akaryakıt ile akaryakıt aktarımında kullanılan aletlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine, nakilde kullanılan aracın ise iadesine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri;

1.Suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi yerine iadesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesine,

3.Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri;

1.Suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi yerine iadesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesine,

3.Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dosyada mevcut 06.01.2014 tarihli olay, araç arama, yakalama ve el koyma tutanağına göre, suç tarihinde sanık ...'in Viranşehir ilçesi Kırlık mevkii civarlarında yüklü miktarda kaçak petrolü satışa sunduğunun öğrenilmesi üzerine bahsi geçen yere giden kolluk görevlilerinin herhangi bir kaçak akaryakıt satışı yapılmadığını tespit ettikleri, ardından Viranşehir'den Şanlıurfa istikametine doğru yapılan incelemede, bir ikametin önünde 2 aracın beklediğinin görüldüğü, ... plaka sayılı aracın içindeki kişilerin kolluk görevlilerini görerek "nereyi arıyorsanız yardımcı olalım" şeklindeki söylemlerinin akabinde bu kişilerin sanıklar ..., ... ve ... olduklarının anlaşıldığı, daha sonra söz konusu ikametin arkasında tarlalara doğru giden bir minibüsün olduğunun fark edildiği, bir şahsın ... plaka sayılı aracı bırakarak kaçmaya başladığı ve yakalanamadığı, yapılan araştırma neticesinde ise ikamet sahiplerinin sanıklar ... ile ... olduğunun belirlendiği, keza yakalanan minibüste yapılan aramada araç içerisindeki özel yapılmış metal tankta 4000 lt ulusal marker seviyesi geçersiz akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... aşamalardaki savunmalarında özetle, üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, diğer sanıkları tanımadığını, bir irtibatı ve görüşmesinin bulunmadığını, 02.01.2014 tarihinde aracının çevre yolunda arızalandığını ve olduğu yerde bıraktığını, ardından aracının yanına gittiğinde bıraktığı yerde olmadığını fark ettiğini ve sonradan araçta akaryakıt yakalandığını öğrendiğini beyan etmiştir.

3.Sanıklar Mehmet Sabri Sabri Söyla, ..., ... ve ...'in üzerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri belirlenmiştir.

4.İnönü Üniversitesi Petrol Analiz Laboratuvarı (İNÖNÜ-PAL) tarafından düzenlenen, suça konu akaryakıtın ham petrol olduğuna ilişkin 17.01.2014 tarihli rapor dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

3.Sanıklar Mehmet Sabri Sabri Söyla, ..., ... ve ...'in üzerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri belirlenmiştir.

4.İnönü Üniversitesi Petrol Analiz Laboratuvarı (İNÖNÜ-PAL) tarafından düzenlenen, suça konu akaryakıtın ham petrol olduğuna ilişkin 17.01.2014 tarihli rapor dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.06.01.2014 tarihinde sanık ...'in Viranşehir İlçesi Kırlık Mevkii yakınlarında kaçak petrol satışa sunduğu yönünde edinilen bilgiler üzerine güvenlik güçlerince olay yerine gidildiğinde, akaryakıt satışı yapıldığına dair şüphe duyulan bir ikametin önünde ... plakalı aracın beklediğinin görüldüğü, söz konusu araçta aynı zamanda ikametin sahibi olan sanıklar ..., ... ve ...'nın bulunduğunun tespit edildiği, ardından ikametten yaklaşık 150 m uzaklıkta bir tarlanın içerisinde ... plakalı aracın bırakıldığının ve sürücüsünün kaçtığının belirlendiği, bunun üzerine suçta kullanılan kapalı kasa minibüste yapılan usulüne uygun aramada özel yapılmış bir adet metal tank içerisinde 4000 lt ham petrol ile akaryakıt aktarımında kullanılan aletlerin ele geçirildiği olayda, maddi gerçeğin ortaya çıkartılması bakımından sanıkların ifadelerinde kullandıklarını beyan ettikleri GSM hatlarının suç tarihi ve öncesindeki sinyal bilgileri ve HTS raporlarının temin edilerek incelendikten sonra suçta kullanılan aracın sahibi olan sanık ... ile diğer sanıkların görüşme yapıp yapmadıklarının belirlenmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile beraatlerine karar verilmesi,

2.İddianamede sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası gereğince cezalandırılması talep edildiği ve el konulmasına karar verilen suça konu eşya ve nakil aracı hakkında 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsadere talebi bulunmadığı halde; mahkemece bu hususlarda ek savunma hakkı da verilmeden kaçak akaryakıtın müsaderesi ile aracın iadesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2014/219 Esas, 2015/764 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5011, Karar No: 2017/16438, Tarih: 23.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5011 E.  ,  2017/16438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesiyle; 1128209 sayılı abonelik doğrultusunda davalı şirketten elektrik enerjisi satın alınıp kullanıldığını, ... ili ve çevresinde elektrik dağıtım işini üstlenen davalı şirket tarafından sarf ettiği elektrik bedeli ve yasal vergi yükümlülükleri dışında kayıp kaçak enerji bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, dağıtım sistemi kullanım bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve sayaç okuma bedeli ile anılan bu bedellerden dolayı oluşan belediye tüketim vergisi, enerji fon bedeli, ... payı ve KDV adı altında hukuka aykırı olarak fazladan bedel tahsil edildiğini, davalı şirketin ... ve çevresinde tahsil edemediği kaçak kullanım bedelini şirketten ve diğer abonelerinden tahsil etmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 17/09/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 2.234.665 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı cevap dilekçesiyle; Enerji Piyasası Kurul Kararlarının iptalinin düzenleyici işlem olması sebebiyle ancak idari yargıda dava konusu edilebileceğini, olayda husumetin TEDAŞ'a yöneltilmesi gerektiğini, davanın yasal bir yıllık süre içerisinde açılmadığından zamanaşımına uğradığını, faturalarda yer alan dava konusu edilen bedellerin EPDK tarafından kanun, yönetmelik ve kurul kararlarına dayanılarak düzenlenen ulusal tarife esaslarına göre tahsil edilmekte olduğunu, enerji bedeli tahsiline ilişkin düzenleme yapma, tarife belirleme yetki ve görevinin EPDK'ya ait olduğunu, dava konusu tahakkukların tamamının şirket tarafından mevzuatlar gereğince faturalara yansıtıldığını, bunların tahsilinin mevzuat gereğince zorunlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,