muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13886, Karar No: 2023/3565, Tarih: 29.05.2023

B. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğinine iliştindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 2020 yılının yaz aylarında mağdure Molka'nın evinin hemen yanında bulunan okul bahçesine oyun oynamak için sürekli gittiği, sanığın da aynı yerde çocuklarla top oynaması nedeniyle mağdureyle tanıştığı, mağdure beyanına göre sanığın kendisini köpeklere birlikte mama vermek bahanesiyle okulun hemen arkasında bulunan ormanlık alana çağırdığı, kendisinin de buna inanarak gittiği, burada sanığın kendisine sarılıp öptüğü ve vajinal yoldan istismar ettiği, bir sonraki gün de aynı yerde sanığın vajinal yoldan istismar ettiği, sanık savunmasına göre ise herhangi bir istismar olayının yaşanmadığı söylenmiş, yapılan soruşturma neticesinde sanık hakkında iş bu kamu davası açılmıştır.

2. Mağdurenin yabancı bir ülkede doğması sebebiyle suç tarihi itibarıyla kemik yaşının tespiti için gerekli işlemler yapılmış, bu doğrultuda Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan raporla mağdurenin, 27.02.2020 ile 31.12.2020 tarihleri arasında ise on iki yaşını bitirmiş olup, on üç yaşı içerisinde olduğu ve on üç yaşını bitirmediğinin kabulünün uygun olacağı tespiti yapılmıştır. Mağdure de mahkeme huzurundaki beyanında eylemlerin 2020 yılı yaz aylarında gerçekleştiğini beyan ettiğinden suç tarihi itibarıyla mağdurenin 12 yaşını tamamlamış olduğu mahkememizce de kabul edilmiştir.

3. Mağdure tüm aşamalardaki beyanlarında sanıkla tanışmalarını ve kendisine dönük eylemleri istikrarlı ve uyumlu bir şekilde anlatmış, sanığın ilk istismarında kanama olmadığını ancak ikinci istismarında kanama olduğunu anlatmıştır. Mahkemece yapılan değerlendirmede, Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adlî Tıp Biriminin 15.03.2021 tarihli raporunda mağdurenin "hymen açıklığının yaklaşık 2,5 cm olduğu, ereksiyon halindeki bir erişkin penisinin ve sair cismin duhulüne müsait yapıda olduğu saptandı. Saat 5 yönünde akut bulgu göstermeyen şüpheli yırtık izlendi" şeklindeki tespitinin mağdure beyanını doğrular nitelikte olduğu kabul edilmiştir.

4. Yine mağdure beyanında ikinci istismarın gerçekleştiği gün kendisi istemediği halde sanığın kendisine Iphone 6 model bir telefon verdiğini beyan etmiştir. Sanık da mağdureye telefon aldığını kabul etmiş ancak bunu art niyeti olmadan ve mağdurenin annesi katılan ...'nın bilgisi dahilinde olduğunu savunmuştur. Ancak katılan ... bunun doğru olmadığını, sanığın mağdureye telefonu neden verdiğini anlamadığı için eşine de söylediğini ve eşinin bu telefonu sanığa iade ettiğini söylemiştir. Bu çerçevede sanığın, mağdure çocuğa Iphone 6 model bir telefon hediye ettiği hususu mahkemece sabit görülmüştür.

5. Katılan ... vekili tarafından soruşturma aşamasında sanıkla yapıldığı beyan edilen bazı yazışmalar dosyaya sunulmuştur. Bu yazışmalar mağdurenin sosyal medya hesabı üzerinden sanık ile yapılmıştır. Bu yazışmalarda sanık karşısındakinin mağdure olduğunu düşünerek "... boy attınmı beni geçmişindir dimi", "Güzel günlerdi okulu hatırlıyormusun", "Sen önde ben arkadan kayarım güzel olur", "Sana gol atmayı çok özledim", "Bu sefer bacak arası açarsın ben atarım", "Tabii sen açarsın ben koyarım", "Seninle ne zaman buluşçaz özledim seni", "Bizim eve gel çok özledim", "Sana sarılmayı çok özledim", ormanda güzel sevişmiştik dimi çok özlüyorum", "Müsayit olduğunda ararsın seni seviyorum", "Pazar günü de olur amını götünü yalarım sevişi", "Bizim eve gel çok özledim", "İstersen yalarım", "Yarın gelirmisin sevişiriz çok özledim seninle sevişmeyi" şeklinde yazılar yazmıştır. Sanık savunmalarında yazışmaların kendisi tarafından yapıldığını kabul etmiş ancak kovuşturma aşamasında annesi tarafından yapıldığı için annesiyle konuştuğunu bilerek yazdığını söylemeye başlamıştır. Oysa sanığın da kabul ettiği yazışma içeriklerinde sanığın karşısındakinin mağdure olduğunu düşünerek yazışmaları yaptığı şüpheye yer vermeyecek şekilde sabittir. Söz konusu yazışma içerikleri incelendiğinde sanık ile mağdurenin yaz aylarında okulun yanında bulunan ormanlıkta cinsel ilişkiye girdikleri hususunda mahkememizde herhangi bir şüphe kalmamıştır. Bununla birlikte suç tarihi itibarıyla mağdurenin on beş yaşından küçük olduğu ve hukuken geçerli bir rızasından bahsedilemeyeceğinde sanıkla mağdure arasında gerçekleşen cinsel ilişkilerin rızaya dayalı olup olmadığı noktasında bir değerlendirme yapılmamıştır.

6. Sanık savunmaları, mağdure ve katılan beyanları, raporlar, sanığın karşısındakinin mağdure olduğunu düşünerek yazmış olduğu yazışma içerikleri ve dosyada toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın olay tarihinde on üç yaşında olan mağdureyle tanıştıktan sonra köpeklere mama vermek bahanesiyle ormanlık alana götürdüğü, burada mağdureyi vajinal yoldan istismar ettiği, bir sonraki gün yine aynı yerde top almaya giden mağdureyle karşılaşıp aynı şekilde ikinci defa istismarda bulunduğu, Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi raporunun mağdure beyanını doğrular mahiyette olması, sanığın maddi değeri olan bir cep telefonu hediye ederek mağdureyle olan iletişimini gizlice sürdürmeye çalıştığı, sanığın borç olarak verdiği şeklindeki savunmasının gerçekçi ve makul kabul edilemeyeceği, anlatıldığı şekliyle sanık tarafından yapılan yazışma içeriklerinin de mağdurenin beyanlarını doğruladığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın iki farklı zaman diliminde on üç yaşındaki mağdureye cinsel organını sokmak suretiyle nitelikli şekilde istismar ettiği ve böylece yüklenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sabit olduğu vicdani kanısına varılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7. Her ne kadar sanık savunmasında mağdure çocuğun üvey babasını kurtarmak için piyon yapıldığını belirtmiş gerçekten de mağdure çocuğun önceki iddiaları sebebiyle üvey baba Hamdi hakkında soruşturma yapılıp takipsizlik kararı verilmiş ise de; mağdure çocuğun annesi katılan kadının 'çocuğun kendisini üvey babasından kıskandığı'na dair anlatımları yine katılan annenin eşinden şüphe etmeyen açıklamaları, sanığın cep telefonundan mağdure çocukla cinsel ilişkiye girdiklerini ortaya koyan yazışmalar karşısında cezai sorumluluktan kurtulmaya yönelik ve inandırıcılıktan uzak sanık savunmalarına itibar edilmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığına karar verilmiş, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin düzeltilebilir bir yanılgı olduğundan hükme, katılan Bakanlık lehine 10.250 TL vekalet ücretine hükmedilmesine ibaresinin eklenmesi sureti ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanık savunması, sosyal medya yazışmaları ve mağdure hakkında alınan Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adlî Tıp Birimince düzenlenen 15.03.2021 tarihli raporu ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; mağdurenin vajinal muayenesi sonucu yapılan tespitler sonrası kolpospik muayenesinin önerilmesi karşısında, suç vasfının tayini yönünden mümkünse mağdurenin kolpospik muayenesinin yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi, mümkün değilse sanık lehine değerlendirme yapılarak eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Şikâyetçinin, mağdureymiş gibi sanık ile sosyal medya üzerinden yaptığı yazışmaların, soruşturma başlamadan elde edilmesi nedeniyle yasak delil olmadığı anlaşılmıştır.

3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/1558 Esas, 2022/1669 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının,5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8336, Karar No: 2022/1088, Tarih: 15.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8336 E.  ,  2022/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davalı kiracının kiralananda bulunan imalatları sökmek suretiyle zarar verdiğinin Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/8 D.İş. Sayılı dosyası ile tespit edildiğini ileri sürerek; tamir süresinin tespiti ile fazlaya dair talep ve hakları saklı kalmak suretiyle 100 TL kira alacağı ile meydana gelen zarar için 1.000 TL tazminatın tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı; tahliye sırasında götürülebilecek nitelikteki imalatları söktüğünü, binaya zarar vermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; ıslah talebi dikkate alınarak davanın kabulü ile iş yerinin yapım süresinin 30 gün olduğunun tespitine, 65.860 TL ile bir aylık net kira bedeli olan 14.000 TL'nin 05/12/2012 tarihi itibarıyla yasal faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalının temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesince verilen 24/03/2016 tarihli ve 2015/6904 E., 2016/2371 K. sayılı kararla; bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, sözleşmenin özel şartlar 3. maddesi gereğince araştırma, inceleme ve keşif yapılmadığı, sözleşmenin özel şartlar 3. maddesi uyarınca kiracının söküp götürebileceği yapıların belirlenerek, taşınmazda meydana gelen zararın olağan kullanım mı yoksa hor kullanma sonucu mu olduğu tespit edilerek, yıpranma payları da düşülerek tespit tarihindeki değerinin belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile iş yerinin yapım süresinin iki ekip ile 7 gün olduğunun tespitine, bir aylık net kira bedeli olan 14.000 TL ve 7.050 TL'nin 05/12/2012 tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine, Dairece verilen 11/12/2018 tarihli ve 2018/5349 E., 2018/12633 K. sayılı kararla; taraflar arasında imzalanan 01/05/2001 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesinin özel şartlar 3. maddesinde; "boş işyerini markete dönüştürmek için yapılacak olan tadilat ve masraflar kiracıya aittir. Tahliye esnasında taşınabilenler kiracı tarafından alınabilir.

Taşınmaz olanlar ve sökülmesi ile tahrip olacak yada binaya zarar verecek olanlar mal sahibine kalır. Bunlar için bedel talep edilmez" şeklinde düzenleme bulunduğu, hükme esas alınan 22/03/2017 havale tarihli bilirkişi raporunda; asma tavan ve giriş kapısının sökülmesinin taşıyıcı sisteme zarar vermeyeceği, elektrik sisteminin sökülmesinin ise sözleşmenin 3. maddesine göre istenemeyeceği belirtilerek bu kalemler yönünden hesaplama yapılmamış ise de; bilirkişilerin bu değerlendirmesinin sözleşmenin 3. maddesine uygun olmadığı, zira, 3. maddede sadece taşınabilir tadilatların götürülebileceği ve sökülmesi ile tahrip olacak ve binaya zarar verebilecek tadilatların götürülemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, bahsi geçen kalemlerin eski hale getirme kapsamında tazmini gerektiği, bahsi geçen kalemler yönünden eski hale getirme bedelinin hesaplatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, kabule göre de; ilk verilen hükümde dayanılan bilirkişi raporunda; asma tavan ve elektrik tesisatının yenilenmesi gibi tamir kalemleri nedeniyle tamir süresi 1 ay olarak öngörülmüş iken, hükme esas alınan 22/03/2017 havale tarihli bilirkişi raporunda; bahsi geçen kalemler tazminat hesaplamasında dikkate alınmadığı için tamir süresinin de 7 gün olarak belirlendiği, tamir süresinin yapılacak işlere göre değişeceği dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, sözleşmeye aykırı teslimden doğan 29.309,05 TL’nin 05/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, iş yerinin yapım süresinin 25 gün olduğunun tespitine, 14.000 TL kira bedelinin 05/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09/05/1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

2) Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09/05/1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemece uyulan 11/12/2018 tarihli bozma kararında, asma tavan, giriş kapısı ve elektrik sistemlerinin sökülmesi yönünden yapılan değerlendirmenin sözleşmeye uygun olmadığı, bu kalemlerin eski hale getirme kapsamında tazmini gerektiğinin belirtilmesi nedeniyle elektrik sistemi tavan aydınlatması imalatı bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu kalem yönünden talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3) İlk bozma kararında; taşınmazda meydana gelen zararın tespit tarihindeki değerinin belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde, zararın tazmine yönelik olarak dava tarihinin esas alınması suretiyle hesaplanan bedele hükmedilmesi doğru değildir.

Bundan ayrı hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kiralananın tamiri için gereken süre 25 gün olarak belirlendiğine göre, 25 günlük kira bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken bir aylık kira bedeline hükmedilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine, HUMK'nın 428. maddesi gereğince hükmün ikinci bentte açıklanan nedenle davacı, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8419, Karar No: 2015/8252, Tarih: 03.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/8419 E.  ,  2015/8252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2015

NUMARASI : 2011/125-2015/49

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava, temliken tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,3.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26985, Karar No: 2017/922, Tarih: 26.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/26985 E.  ,  2017/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili 08.03.2016 harç tarihli dilekçesi ile davacının davalı idareye bağlı alt işveren işçisi olarak çalıştığını, Mart/2015 ayına ait ücret alacağından 507,15 TL. sinin ödenmediğini iddia ederek, 507,15 TL. nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Vekili, işin anahtar teslimi verildiğini, Kurumun her hangi bir sorumluluğunun olmadığını savunarak husumet itirazında bulunmuştur.

Davalı vekili ilk oturumun yapıldığı 05.05.2016 tarihinden önce 29.04.2016 havale tarihli dilekçesi ile “ davayı kabul ettiklerini “ bildirmiştir.

Mahkemece davacının ücret alacağının dava açıldıktan sonra ödendiği gerekçesi ile

“ Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

Harç peşin alındığından tekrar alınmasına yer olmadığına,

HMK. nun 312/2. maddesi gereğince davalının ilk duruşmadan önce davayı kabul etmesi ve davaya sebebiyet vermediği anlaşıldığından davacının yaptığı yargılama giderlerinin kendisinin üzerinde bırakılmasına, yine aynı sebeple vekalet ücretine taktirine yer olmadığına” karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Davacının Mart/2015 ayına ait ücret alacağından 507,15 TL. sinin ödenmediği tartışmasızdır.

Dava tarihi 08.03.2016, dava konusu ücret alacağının ödenme tarihi ise 04.05.2016 olup, asıl işveren olarak alt işveren işçilerinin ücret dahil tüm işçilik alacaklarından sorumlu olan, alt işveren işçilerinin ücretinin ödenip, ödenmediğini kontrol etmeyen, dava açıldıktan sonra ücreti ödeyen asıl işveren davalı Kurumun davaya sebebiyet vermediğinden söz etmek mümkün değildir.

Bu nedenle mahkemenin “ davalının davaya sebebiyet vermediği “ şeklindeki gerekçesi hatalıdır. Buna bağlı olarak davaya sebebiyet veren davalı kurum davacının yaptığı yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumludur.

Ayrıca davalı Kurum harçtan muaf olduğundan davacının yatırdığı harçlar iade edilmelidir. Belirtilen bu hatalar bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 ve 3. paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;

“- T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan, davalı kurum aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

-Davacının yatırdığı başvuru ve peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 ve 3. paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;

“- T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan, davalı kurum aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

-Davacının yatırdığı başvuru ve peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

-Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT. sinin 13. maddesi dikkate alınarak hesaplanan 507,15 TL. vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

-Davacının yaptığı harçlar hariç iki tebligat masrafı toplam 22,00 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıdaki temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.01.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6938, Karar No: 2014/4593, Tarih: 07.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6938 E.  ,  2014/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/170312

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03.06.2009

NUMARASI : 2009/66 Esas, 2009/114 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kurum vekilinin 13.05.2009 ve 03.06.2009 tarihli duruşmalar için mesleki mazeret dilekçesi verdiği ancak Mahkemece S.. M..nün suçtan doğrudan zarar görmediği, Kurum vekilinin katılmasının esas etkili olmayacağı ve önceki celse de mazeret dilekçesi ile duruşmanın talik edildiğinden mazeretin reddine karar verilerek yargılamanın sonuçlandırıldığı, Kurum vekilinin de kararı temyiz ettiği dosyada, İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü vekilinin, Cumhuriyet Savcığına 17.02.2009 tarihli dilekçe ile müracaat ederek koruma altında bulunan mağdure ile ilgili düzenlenen değerlendirme raporuna istinaden cinsel istismara maruz kaldığından dolayı sanığın TCK.nın 103/1. maddesi uyarınca cezalandırılması için dilekçe vermesi üzerine soruşturma başlanılması, temyiz aşamasında yayınlanarak yürülüğe giren 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesine göre katılma daha da kolaylaştırılarak, “Bakanlık, gerekli görmesi halinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idari, cezai, hukuki her türlü davaya ve çekişmesiz yargıya katılabilir”, aynı Kanunun 2/1-d maddesine göre de, şiddetin cinsel tutum ve davranışları da kapsadığını belirten hükümler karşısında, CMK.nın 237/2. madde uyarınca suçtan zarar gören, S.. M..nün davaya katılmasına karar verilmekle yapılan incelemede;

Suç tarihinde 14 yaş 11 ay 25 günlük olan mağdurenin suçun vasfına etkisi bakımından yaşı üzerinde durularak, doğum tutanağı da temin edilerek resmi bir sağlık kuruluşunda doğup doğmadığının araştırılması, resmi bir sağlık kuruluşunda doğmadığının anlaşılması halinde, yaşını belirlemeye yönelik kemik grafileri çektirilip, tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş sorulup mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel biçimde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suç tarihinde mağdureyi arkadaşının evine götürerek, geceyi mağdure birlikte geçiren ve mağdureye yönelik basit cinsel istismarda bulunan sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediği gözetilmeden bu suçtan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8804, Karar No: 2009/6960, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8804 E.  ,  2009/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, yaşam sigortasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 27.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.