muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13811, Karar No: 2018/9512, Tarih: 24.10.2018

Müteselsil sorumluluk kanundan doğan bir sorumluluk türüdür.

Müteselsil sorumluluk ilkesi gereği davacı kusursuz olduğuna göre zararın tamamını isterse sorumluların tamamından isterse bir kısmından isteyebilir. Davacı açıkça davalının kusuru oranında sorumlu tutulmasını istemediğine göre davada dava dışı kişinin de kusurunun bulunması davalıların müteselsil sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağından davalıların zararın tamamından sorumlu tutulması gerekirken KTK 88 ve TBK 61. maddesine aykırı olarak davalıların kusuru oranında sorumlu tutulmaları bozmayı gerektirmiştir.

4- Davalı taraf, davaya konu trafik kazası sonucu, davacı aracında meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Davacı, zarar gören konumunda olup, aracında oluşan gerçek zararın tazmini gerekir. Aracının eşdeğer parçalarla onarımını kabul etmesi kendisinden beklenemez. Orjinal parçalar kullanılarak aracın tamir bedeli belirlendikten sonra aracın modeli, onarım işlemi kullanılan parçaların sayısı ve özelliğine göre araçta meydana gelen kıymet kazanma tenzilinin, onarım giderinden mahsubu ile gerçek zararın tesbit edilmesi gerekir. Onarım masrafları, taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar yada taşıt onarım kabul etmez ise taşıt tam hasara uğramış sayılır. Bu durumda aracın, olay tarihindeki 2.el piyasa rayiç değeri ile olay tarihindeki sovtaj değeri arasındaki fark davacının gerçek zararıdır.

Mahkemece, hükme esas alınan 02.02.2015 tarihli Karayolları Fen Heyeti raporunda; aracın hasarlı parçaları kalem kalem belirlenmeden ekspertiz raporunun uygun bulunduğu belirtilerek meydana gelen hasarın 5.809,05 TL olduğu belirtilmiştir. Oysa; davacı tarafından yaptırılan ... Sulh Hukuk Mahkmesinin 2014/155 D.iş sayılı tespit dosyasında verilen 02.04.2014 tarihli raporda; hasarın 21.671,00 TL olduğu belirtilmiştir.

Yine tamir süresine ilişkin hükme esas alınan 06.07.2015 tarihli raporda; tamir süresinin 13 gün olduğu, davacı tarafından açılan ... Sulh Hukuk Mahkmesinin 2014/155 D.iş sayılı tespit dosyasında verilen 02.04.2014 tarihli raporda; tamir süresinin 75 gün olduğu belirtilmiştir.

Dava konusu aracın hasar gördüğü olaya ilişkin tespit raporu ile mahkemece hükme esas alınan raporlar arasında fark mevcut olup, çelişki giderilmemiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Yine tamir süresine ilişkin hükme esas alınan 06.07.2015 tarihli raporda; tamir süresinin 13 gün olduğu, davacı tarafından açılan ... Sulh Hukuk Mahkmesinin 2014/155 D.iş sayılı tespit dosyasında verilen 02.04.2014 tarihli raporda; tamir süresinin 75 gün olduğu belirtilmiştir.

Dava konusu aracın hasar gördüğü olaya ilişkin tespit raporu ile mahkemece hükme esas alınan raporlar arasında fark mevcut olup, çelişki giderilmemiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Hal böyle olunca İTÜ'den seçilecek araç hasarı konusunda uzman bilirkişi kurulundan; davacı aracının orjinal parçalarla onarım masrafının kalem kalem belirlenip tespiti, araçta orjinal parçalarla tamir nedeniyle oluşan kıymet kazanma tenzilinin belirlenip, onarım masrafından mahsup edilmesi, daha sonra aracın pertinin uygun olup olmadığı, pertinin ekonomik ve uygun bulunması halinde, aracın kaza tarihindeki 2.el piyasa rayiç değeri ile sovtaj değerinin tespit edilmesi, piyasa rayicinden sovtaj değerinin mahsubu ile davalıların sorumlu olacakları gerçek zararın belirlenmesi; ayrıca araç pert değilse tamiri için gereken süre, pert ise kazada ağır hasarlanan ve onarımı ekonomik olmayan aracın yerine, emsal nitelikte yeni bir araç alması için geçecek makul

süre hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, önceki bilirkişi raporları ile ekspertiz raporunun da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle davalılar Şener ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin (isteminin) REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar Şener ve ...'a geri verilmesine 24/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15181, Karar No: 2011/2953, Tarih: 21.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/15181 E.  ,  2011/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen tarih 27.05.2009 ve 2008/449-2009/171 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili nezdinde sağlık sigortalısı olduğunu, 2008-2009 yıllarında yapılan prim artış oranlarına davacının fahiş olduğundan bahisle Kütahya Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığına itiraz ettiğini, 14.10.2008 tarihli karar ile prim miktarındaki artışın iptaline, sözleşmenin başlangıç tarihi olan 30.05.3008 tarihindeki yıllık TÜFE oranı göz önüne alınarak önceki prim artışının uygulanmasına karar verildiğini, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, Kütahya Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı’nın 14.10.2008 tarih ve 20/B nolu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 12.02.2009 tarihinde taraflarca takip edilmeyerek işlemden kaldırılan dosyanın 3 aylık yasal sürede yenilenmemesi nedeniyle HUMK’nun 409/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili 03.06.2009 havale tarihli dilekçesi ile duruşma günü mahkemeye gönderilmek üzere Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne verilen mazeret dilekçesi ve ekindeki belgelerin kaybolması nedeniyle eski hale getirme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, 29.06.2009 tarihli ek karar ile eski hale getirme talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili 03.06.2009 havale tarihli dilekçesi ile duruşma günü mahkemeye gönderilmek üzere Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne verilen mazeret dilekçesi ve ekindeki belgelerin kaybolması nedeniyle eski hale getirme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, 29.06.2009 tarihli ek karar ile eski hale getirme talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Her ne kadar davacı vekilince eski hale getirme talebinin reddine dair ek karar temyiz edilmiş ise de HUMK’nun 167 vd. maddelerinde eski hale getirmenin şartları düzenlenmiştir. Buna göre, belli süre içinde işlemi yapmak zorunda olan kimsenin veya vekilinin, arzu ve ihtiyarı dışında olarak o işlemi yapmaktan aciz bulunduğunun tahakkuk etmiş olması lazımdır. O kimsenin süreyi kaçırması kendi kusuruna dayanamamalı, onun elinde olmayan bir nedenle süre kaçırılmış ve kanuni yollara başvurma imkanı kalmamış bulunmalıdır. Yine eski hale getirme talebi, engelin kalkmasından (mesela ağır hastalık halinde, süreyi kaçırmış olan tarafın veya vekilin iyileşmesinden itibaren)10 gün içinde yapılmalıdır. Aksi halde talep dinlenmez. Somut olayda davacı vekili 12.02.2009 tarihli duruşmaya katılamayacağından bahisle mazeret dilekçesi verdiği halde Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kaleminde kaybedildiğinden bahisle 03.06.2009 tarihinde eski hale getirme talebinde bulunmuş olmasına göre eski hale getirme talebinin koşulları oluşmadığından davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz istemin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin davanın açılmamış sayılmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince, davacı vekili 12.02.2009 tarihli duruşmadan önce 05.02.2009 tarihinde mahkemesine gönderilmek üzere Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne mazeret dilekçesi verdiği halde bu dilekçenin mahkeme kaleminde kaybedildiği, bu durumun yazı işleri müdürü ve katip tarafından imzalanan “belgedir” başlıklı tutanak ile sabit olduğu, bu belgenin daha sonra hakim tarafından da havale edildiği, bu nedenle davacı vekilinin süresinde mazeret dilekçesi verdiği, ancak dilekçenin mahkemeye ulaşmadığı anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3400, Karar No: 2011/17710, Tarih: 17.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/3400 E.  ,  2011/17710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın tüm aramalara rağmen adresinde bulunamadığı, yapılan adres araştırmasında sanığın Kuzey Irak Devleti'nde ikamet ettiğinin belirlendiği, Kuzey Irak'ta hükümet ve otorite boşluğunun bulunması nedeniyle yetkili makamlarca tebliğ imkanının bulunmadığı gerekçeleri ile karar sanığa ilanen tebliğ edilmiş ise de, bu şekilde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla;

Adı geçen sanığın yurt dışı adresi araştırılarak tespit edildikten sonra, yabancı ülkede ikamet eden Türk vatandaşlarına tebligat usulünü düzenleyen 7201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca karar tebliği edildikten ve temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17.10.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... için yapılacak tebligatla ilgili tevdii kararı diğer sanıkların davalarının zamanaşımına uğramasına sebebiyet verecek olması nedeniyle dosyanın sanıklar ... ve ... için esastan incelenmesi gerektiği görüşüyle tevdii kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/29176, Karar No: 2017/3280, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29176 E.  ,  2017/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10254, Karar No: 2023/6683, Tarih: 01.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10254 E.  ,  2023/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2065 E., 2022/1143 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...

SUÇLAR : Kasten öldürme, nitelikli kasten öldürme, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli, 2020/16 Esas, 2021/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

c) Maktul ...'ya yönelik nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli, 2021/2065 Esas, 2022/1143 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince maktul ...'i kasten öldürme ve nitelikli hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli, 2021/2065 Esas, 2022/1143 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince maktul ...'i kasten öldürme ve nitelikli hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

b) Sanık hakkında maktul ...'yı kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak; sanık hakkında maktul ...'ya karşı nitelikli kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, nitelikli hırsızlık eylemine yönelik suç kastının olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile maktul ...'in çocukluklarından beri birbirlerini tanıdıkları, maktul ... ile sanık ...'un ise olay tarihinden yaklaşık 1-2 ay öncesinde tanıştıkları, olay tarihinde sanığın maktul ... ile dışarıda karşılaştığı ve maktul ...'ın yiyecek ve içecekler alması ile birlikte ... ve...'in birlikte kaldıkları eve gittikleri, bu sırada...'in evde bulunmadığı, bir süre sonra...'in geldiği ve birlikte yemek yedikleri, ardından maktul ...'in yatmak için odasına geçtiği, sanığın ise maktul ... ile birlikte odada alkol almaya devam ettikleri, bir ara maktul ...'ın bulundukları odanın kapısının sürgüsünü çektiği ve elinde bulunan iki ucu keskin kama şeklinde bir bıçak olduğu halde sanık ...'a kendisi ile cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği ve sonrasında elinde bulunan

bıçağı kanepeye sapladığı, sanığın korkması nedeni ile tedirgin olduğu ve sesini çıkartamadığı, bu sırada maktul ...'ın soyunmaya başladığı, sanık ...'un ise kanepenin üzerinde bulunan bıçağı alarak maktul ...'ın göğsüne bıçağı birden fazla kez batırdığı, bu sırada yan odada bulunan maktul ...'in gürültüyü duyduğu ve odanın kapısına geldiği, kapıyı açmaya çalıştığı ancak kapının kilitli olması sebebi ile kapıyı açamadığı, sanığın elindeki bıçak ile gidip odanın kapısını açtığı ve kapıyı açar açmaz ani gelişen kasıt ile elinde bulunan bıçak ile maktul ...'in de göğsüne bıçağı sapladığı, hatta bu sırada... ile aralarında bir boğuşmanın da yaşandığı, bu boğuşma sırasında sanığın da elinde bulunan bıçak sebebi ile ellerinin kesildiği, daha sonra sanığın mutfaktan başka bir bıçak alarak yeniden maktul ...'i bıçakladığı, sonrasında üstünün kan olması sebebi ile kıyafetlerini çıkarıp bir çuvala koyarak, maktul ...'e ait orada bulunan pantolonu giydiği, pantolonun cebinde bir cüzdan olduğunu fark ettiği ancak cüzdanı bırakmadan olay yerinden ayrıldığı, maktul yakınlarının maktullerden haber alamamaları üzerine maktul ...'in kardeşi olan müşteki ...'ya haber verdikleri, müştekinin ise kendisinde bulunan yedek anahtarlar ile söz konusu olayın meydana geldiği eve gittiğinde... ve ...'ı öldürülmüş vaziyette görmesi üzerine kolluk görevlilerine durumu bildirdiği, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, otopsi tutanakları, olay yeri inceleme raporu, görüntü izleme tutanağı, ... Grup Başkanlığı Adli Tıp Kurumunun 30.05.2019 tarihli raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 03.05.2019 tarihli raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün bıçakla ilgili 26.04.2019 tarihli raporu, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 28.07.2021 tarihli raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince suçun sübutuna yönelik kabulün yerinde olduğu, ancak suç vasfına yönelik yapılan değerlendirmede;

Sanığın, maktul ...'ı öldürdükten sonra maktul ...'in gürültüyü duyarak kapı önüne gelmesi ve sanığın maktul ...'ı öldürdüğünü görmesi üzerine sanığın başka hiçbir sebep olmaksızın elindeki bıçağı maktul ...'e sapladığı, amacının oradan hızlıca kaçabilmek ve geride görgü şahidi bırakmamak olduğu, sanık da savunmasında maktul ...'i öldürme sebebini bu şekilde açıkladığı, başkaca bir sebep belirtmediği, böylelikle amacının bir suçun (maktul ...'ı öldürme suçunun) delillerini yok etmek ve yakalanmamak olduğu, dolayısıyla sanığın maktul ...'e karşı eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde düzenlenen nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğu, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin; öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, nitelikli hırsızlık eylemine yönelik suç katının olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin; öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, nitelikli hırsızlık eylemine yönelik suç katının olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olayda meşru savunma

koşullarının bulunmadığı, sanığın olay sonrasında üstünün kan olması sebebi ile kendi kıyafetlerini çıkarttığı ve olay yerinde bulunan maktul ...'in pantolonunu giydiği, daha sonrasında maktul ...'in cebinde cüzdanını fark etmesine karşın cüzdanı bırakmayarak olay yerinden ayrılması şeklinde eyleminin nitelikli hırsızlık olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, olay ve olgular kısmının (B) paragrafında detayları açıklandığı üzere, sanığın maktul ...'ı öldürdükten sonra maktul ...'in gürültüyü duyarak kapı önüne gelmesi ve sanığın maktul ...'ı öldürdüğünü görmesi üzerine sanığın başka hiçbir sebep olmaksızın elindeki bıçağı maktul ...'e sapladığı, amacının oradan hızlıca kaçabilmek ve geride görgü şahidi bırakmamak olduğu, sanık da savunmasında maktul ...'i öldürme sebebini bu şekilde açıkladığı anlaşılmakla suç vasfının tespitinde isabetsizlik bulunmadığı, maktul ...'dan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli, 2021/2065 Esas, 2022/1143 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6113, Karar No: 2014/9528, Tarih: 21.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6113 E.  ,  2014/9528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Yabancı Mahkeme Kararının Tenfizi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2014 (Pzt.)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden ...'ın 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK m.299). 06.05.2014