muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10735, Karar No: 2022/6670, Tarih: 04.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10735 E.  ,  2022/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 2020/İHK-8947sayılı kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı (başvuran) vekili; davacının 28/09/2019 günü geçirdiği maddi hasarlı trafik kazasında aracında hasar meydana geldiğini, aracın davalı ... şirketine genişletilmiş kasko sigorta poliçesi ile sigortalandığını, usulüne uygun başvuruya rağmen sigorta şirketinin alkollü araç kullandığı iddiasıyla ödeme yapmadığını belirterek, 97.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, sigorta şirketine usulüne uygun olarak başvuru yapılmadığını belirterek, başvurunun usulden ve esasyan reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kısmen kabulü ile 80.000,00 TL tazminatın 19/11/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine, karar verilmiş, davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince, itirazın reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kasko sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan araçta meydana gelen hasar bedelinin sigorta şirketinden tahsili talepli alacak davasıdır.

2918 Sayılı KTK'nın madde 48 – (Değişik : 24/5/2013 - 6487/19 md.)'de; uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile alkollü olan sürücülerin karayolunda araç sürmeleri yasak olduğu belirtilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliki'nin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1 maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullanığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0,50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.5.5 maddesinde; ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5. maddesinde, taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.5.5 maddesinde; ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5. maddesinde, taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmelik'inin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0,50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir. O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK hükümleri gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23/10/2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 07/04/2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 02/03/2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14/12/2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda dava konusu kazaya ilişkin kaza tespit zaptında sürücü davacının 0,47 promil alkollü olduğu tespiti yapılmıştır. Sigorta Tahkim Komisyonunca kazanın münhasıran alkol etkisi ile oluşup oluşmadığına ilişkin uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak, yeterli araştırma yapılmadan eksik inceleme yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan nedenlerle, kazanın meydana gelmesinde başka etken hususun olup olmadığı münhasıran alkol etkisi ile gerçekleşip gerçekleşmediği konularında Adli Tıp Kurumu, ihtisas kurulundan içinde nörolog bulunan bilirkişi kurulundan dosya kapsamı, kaza tespit tutanağı ve önceki bilirkişi raporları da incelenerek kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği, alkol dışındaki başka etkenlerin de rol oynayıp oynamadığı hususlarında tereddüte yer vermeyecek, ayrıntılı, gerekçeli ve denetlenebilir nitelikte rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulması gerekmiştir.

Mahkeme karar başlığında tarafların açıkça yazılması gerekirken, talep edenin “Sigorta Tahkim Komisyonu”, karşı tarafın “hasımsız” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 04/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6067, Karar No: 2009/12109, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6067 E.  ,  2009/12109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Tapuda meyve bahçesi olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde erik ve ceviz ağaçları dışında 5 ayva, 8 kiraz, 2 elma ağaçları ile 26 ceviz fidanı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz kapama erik ve ceviz bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan değişik cins ve yaştaki ağaçlara maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama erik ve ceviz bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle ceviz ve erik ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama elma bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4757, Karar No: 2013/17150, Tarih: 19.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4757 E.  ,  2013/17150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Diyarbakır l. Aile Mahkemsei

TARİHİ :16.01.2013
Yargıtay — Esas No: 2019/3332, Karar No: 2019/7408, Tarih: 02.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3332 E.  ,  2019/7408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen reddine kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, müdürü olduğu üç şirketin davalı kuruma olan borçları nedeni ile adına kayıtlı taşınmazın Ankara 22. İcra Müdürlüğü'nün 2001/64 talimat sayılı icra takibi sonucu satıldığını, satıştan gelen 39.787,94 TL'nin icra müdürlüğü tarafından davalının hesabına aktarıldığını, kalan 5.630,89 TL'nin ise ... Otomobil Ticaret şirketine ait borçlara dağıtıldığını, ... Otomobil Ticaret şirketinin bu miktarda borcu olmadığını, aynı zamanda kuruma olan borçları nedeni ile 5458 sayılı kanundan yararlanma isteminde bulunduğunu, taksitlendirme dilekçesinin onaylandığını, taksitleri ödemeye başladığını, her ne kadar yapılandırma ve taksitlendirme için başvurmuş ise de aslında tüm borçlarının icra müdürlüğünden gelen para ile ödendiğini, bu ödemeden de haberdar olmadığından 21.07.2008 tarihinde ... Otomobil Ticaret şirketi için 7.756,69 TL taksit ödemesi yaptığını belirterek fazla tahsil edilen bedelin iadesi için fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 7.756,69 TL'nin 02.06.2006 tarihinden itibaren en yüksek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, icra dosyasına yapılan ödemeden kalan 5.630,89 TL' nin davacı işverenin talebi ile borçlarına mahsup edildiğini, borcun 1.889,48 TL'nin 1995 yılı 9 ve 10 ay sigorta primlerine, konut edindirmeye 77,61 TL, tasarruf teşvik borcuna 3.663,80 TL ödeme yapıldığını, 21.07.2008 tarihinde yapılan 7.756,69 TL ödemenin ise 5510 yapılandırma borçlarına mahsup edildiğini, mükerrer ödeme olmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, tüm dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacı/borçlu fazla ödeme yaptığını iddia etmiş ise de; yapılan ödemelerin mükerrer olmadığı, borca ilişkin olduğu saptandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davalı ...'na yapılan prim ödemelerinin mükerrer olup olmadığına ilişkindir.

Mahkemece, toplanan deliller, tüm dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacı/borçlu fazla ödeme yaptığını iddia etmiş ise de; yapılan ödemelerin mükerrer olmadığı, borca ilişkin olduğu saptandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davalı ...'na yapılan prim ödemelerinin mükerrer olup olmadığına ilişkindir.

Somut olayda mahkemece, mükerrer ödeme yapılıp yapılmadığının tespiti için iki rapor alınmış, alınan raporlarda davacı tarafından 21.07.2008 tarihinde yapılandırma kapsamında yapılan ödemenin; 10/1995 ile 06/1997 tarihleri arası eski dönem borçlarına mahsup edildiği, 02.06.2006 tarihindeki ödemenin ise, bir kısmı prim, tasarruf teşvik fonu alacaklarına ilişkin olduğu belirlenerek davacı tarafından mükerrer ödeme yapılmadığı belirtilmiştir. Davacının tasarruf teşvik fonu ödemelerini ... Bankasına yaptığına dair itirazı üzerine, bankaya yazı yazılmış, gelen cevapta davacı şirkete ait 1993 Ekim- 1995 Ağustos detayının gönderildiği fakat hükme esas alınan raporda yazı cevabının irdelenmediği anlaşılmıştır. Bunun dışında davacının ödemelerine mahsup edilen borçların kalem kalem ait oldukları yıllarla birlikte detaylandırılmadığı görülmüş, bu hali ile raporların hükme esas alınamayacağı tespit edilmiştir.

O halde mahkemece, davalı kurumdan davacının ödemelerine mahsup edilen borçların (her borç kaleminin açıklanması suretiyle) hangi dönemlere ait olduğunun kalem kalem belirtilmek suretiyle belge ve bilgi istenilmesi, ardından bankadan gelen yazı cevabı da incelenerek mükerrer ödeme hususunun açıklığa kavuşturulması için aralarında SGK hesap uzmanı olan 3'lü bilirkişiye dosyanın tevdiyle taraf ve Yargıtay denetime açık rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile itiraza uğrayan rapora göre karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1166, Karar No: 2015/13771, Tarih: 14.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/1166 E.  ,  2015/13771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefe

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Adli para cezasının beher gününün 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK'da cezaların içtima ettirilmesi düzenlenmediğinden sanık hakkında 5607 sayılı yasa uyarınca doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtima ettirilmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanık hakkında içtima ettirilerek elde edilen 3080 TL adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51 .maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesi tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün birinci bendindeki “karşılığı” kelimesinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi, adli para cezalarının içtima ettirilmesine ilişkin 5. bendin tamamı ile 6. bentte yer alan “ hükmün kesinleşmesinden itibaren” ibaresinin hükümden çıkarılması ile diğer kısımların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5676, Karar No: 2020/4176, Tarih: 09.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/5676 E.  ,  2020/4176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece, tescil davası açılabilmesi için tespit tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında mülk edinme için gerekli 20 yıllık sürenin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonucun usul ve yasaya uygun düşmediği belirtilerek, karar tarihinden evvel yürürlüğe giren 6360 sayılı yasa hükümleri uyarınca ... Belediye Başkanlığı ve.... Büyükşehir Belediye Başkanlığını davaya dahil etmesi hususunda davacıya süre ve imkan tanınıp, ardından davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında ... davaya dahil edilmiş ve bozmaya uyulduktan sonraki celsede davacının duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde mazeretsiz olarak duruşmaya katılmadığı gerekçesiyle dosya işlemden kaldırılmış ve yasal sürenin sonunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafından, dosyanın işlemden kaldırıldığı duruşma gününden önce mahkemeye mazeret dilekçesi gönderdiğinden bahisle temyiz edilmiştir.

Mahkemece, HMK'nın 150/1. maddesi gereğince dosyanın takip edilmediği gerekçesiyle işlemden kaldırılmasına karar verilerek yasal süre sonunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, varılan sonuç usul ve yasaya uygun düşmemektedir. Şöyle ki; davacının, duruşma gününden evvel 01.12.2016 tarihinde İzmir Hukuk Mahkemeleri ön bürosuna başvurarak 06.12.2016 tarihli celse için mazeretini bildirir dilekçe sunduğu yapılan UYAP sorgusundan anlaşılmaktadır. Mahkeme zabıt katibi tarafından, 01.01.2016 tarihinde kayda giren dilekçenin, celse gününden sonra hakime havale ettirilmesi dilekçenin süresinde verilmediği şeklinde yorumlanamaz.

Hal böyle olunca; Mahkemece, mazeret dilekçesinin süresinde sunulmuş olduğu gözetilerek, işin esasına girilmek suretiyle iddia ve savunma doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilmek suretiyle, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11706, Karar No: 2024/17474, Tarih: 04.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/11706 E.  ,  2024/17474 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/466 E., 2022/460 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 10.12.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan

kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8120, Karar No: 2021/2765, Tarih: 04.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/8120 E.  ,  2021/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ile bir kısım davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince dava konusu taşınmazın yerel mahkeme kararındaki parsel numarasının HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmesine ilişkin hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın dava konusu taşınmazın parsel numarasının hatalı yazıldığından bahisle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ilk derece mahkemesi kararına şerh verilmesi ile yetinilmesi doğru görülmediği gibi,