muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5300, Karar No: 2025/3819, Tarih: 07.04.2025

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında yer alan , "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklindeki,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmında yer alan ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;

Şüpheli hakkında sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasına ilişkin soruşturma dosyasında, ... Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 18/02/2022 tarihli vergi tekniği raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısındai kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu, olaya ilişkin yeterli anlatımın yapıldığı, eksik olduğu düşünülen hususların yargılamanın her aşamasında mahkemesince de giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2024 tarihli ve 2024/272 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda, 5271 sayılı Kanun'un 170. maddesi uyarınca iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2024 tarihli ve 2024/272 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda, 5271 sayılı Kanun'un 170. maddesi uyarınca iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun'un 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda Mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında 2021 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporu düzenlendiği, dosya içerisinde dava şartı olan olan mütalaanın yer aldığı, incelenen dosya içeriğine göre şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, düzenlenen iddianamenin 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesine aykırılık teşkil edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2024 tarihli ve 2024/130 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14927, Karar No: 2010/5028, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/14927 E.  ,  2010/5028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, TİS ücret alacağı, ikramiye, vasıta, hizmet, sosyal yardım,

giyim ve konut yardımları, yıllık izin, fazla mesai ile genel tatil alacağının ödetilmesine

Karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... nezdinde Türkiyedeki hastanelerde 2001-2002 ve 2003 yıllarında hemşire, ebe, doktor, eczacı, anestezi uzmanı vs. olarak çalışan ve 2003 yılı sonunda memur olarak ataması yapılan Sağlık çalışanlarının Hukuk Genel Kurulunca hizmet sözleşmesi ile çalıştıklarının kabul edilmesi üzerine memuriyet öncesi dönemlerine ait fazla çalışma istekleri dairemizce kabul edilmektedir.

Anılan çalışanlar haftalık normal mesailerinde fazla çalışma yapmadıklarından sadece tuttukları nöbetler olduğunda fazla çalışma yapmış olmaktadırlar.Davalı nöbet çizelgeler ile kısıtlanan bu fazla çalışmalar hafta içi ve hafta sonu olarak gerçekleşmektedir.

Hafta içi nöbetler 17-08 saatleri arasında 15 saat olarak gerçekleşmekte, davacının yaptığı işin niteliğine ve zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 3 saat ara dinlenme kullandığı kabul edilerek hafta içi nöbette 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmektedir. Hafta sonu nöbetler 24 saat sürmekte, yapılan işin niteliğine ve zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 4 saat ara dinlenme indirildiğinde 20 saat fazla çalışma yapılmış olmaktadır.

Bu belirlemeden sonra tutulan hafta içi ve sonu nöbet sayısına göre fazla çalışma saat olarak dönem ücretlerine göre denetlemeye elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmelidir.

Burada önemli bir hususda nöbet tutan çalışanın çoğunlukla ertesi gün nöbet izni kullanarak çalışma yapmamasıdır. Bunun belirlenmesi için de normal mesai devam çizelgeleri de mutlaka celpedilmelidir.Davacı nöbetinin ertesi günü nöbet izni kullandığında böylece ertesi gün 8 saat çalışmadığında hafta içi nöbette 4, hafta sonu nöbette ise 12 saat fazla çalışma yapmış olacağından fazla çalışma açıklandığı şekilde hesaplanmalıdır. Ancak

burada belirtilmesi gerekir ki Cumartesi ve Pazar günü davalı işyerinde zaten tatil olduğundan Cuma ve Cumartesi gecesi tutulan nöbetlerden ertesi gün çalışmadığı gerekçesi ile indirim yapılma olanağı yoktur. Öte yandan genel tatile denk gelen nöbet günlerinde ayrıca genel tatil ücreti verildiğinden yukarıda anlatılan şekilde indirim yapılmalıdır. Dairemizin kökleşmiş uygulaması 2007/40834 E, 2009/7566 sayılı, 2007/40843 E, 2009/7568 sayılı kararlarıda bu doğrultudadır.

burada belirtilmesi gerekir ki Cumartesi ve Pazar günü davalı işyerinde zaten tatil olduğundan Cuma ve Cumartesi gecesi tutulan nöbetlerden ertesi gün çalışmadığı gerekçesi ile indirim yapılma olanağı yoktur. Öte yandan genel tatile denk gelen nöbet günlerinde ayrıca genel tatil ücreti verildiğinden yukarıda anlatılan şekilde indirim yapılmalıdır. Dairemizin kökleşmiş uygulaması 2007/40834 E, 2009/7566 sayılı, 2007/40843 E, 2009/7568 sayılı kararlarıda bu doğrultudadır.

Somut olayda davacıya ait normal mesai çizelgelerinden nöbet ertesi, nöbet izni kullandığı görüldüğü halde bu durumun fazla çalışma alacağında nazara alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3319, Karar No: 2014/7569, Tarih: 10.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/3319 E.  ,  2014/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELBİSTAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 02/12/2011

NUMARASI : 2011/75-2011/1024

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, haksız açılan davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ve hafta tatili taleplerinin kabulüne, ulusal bayram ve genel tatil talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tanıkları kalorifer yakma saatlerini kış ayları için açıklamış olup, yaz aylarında aynı şekilde çalışmayı gerektiren bir durum bulunmadığı gibi, bu yönde bir beyanda yoktur. Davacının fazla mesai alacaklarının kış ayları için hesaplaması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Davacının çalıştığı yer okul olup, kurs dönemlerinde hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek tüm çalışma dönemi için alacak hesaplanmış ise de resmi kurum olan okulda hangi tarihlerde kurs açıldığı işyeri kayıtlarından araştırılıp, bu tarihlere tekabül eden hafta tatili alacağının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/28911, Karar No: 2014/17619, Tarih: 28.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28911 E.  ,  2014/17619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : a) Sanığın 2005 takvim yılındaki suça ilişkin 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 43, 53. maddeleri gereğince 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin.

b) Sanığın 2006 takvim yılındaki suça ilişkin 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 43, 53. maddeleri gereğince 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin.

1-)...Ticaret Endüstriyel Yüzey İşlem Limited Şirketinin yetkilisi olan sanığın, sahte fatura düzenlediği tespit olunan... Mühendislik Ltd. Şti., ... Lojistik Maden İnşaat Temizlik Ltd. Şti. ve Evler İnşaat Malz. Ltd. Şti.'den 2005 takvim yılında,... İnşaat Turizm Ltd. Şti. den ise 2005 ve 2006 takvim yıllarında temin ettiği sahte faturaları kullandığı iddiasından ibaret olayda; adı geçen şirketler hakkında düzenlendiği belirtilen ve bu şirketlerce düzenlenen faturaların sahte olduğuna ilişkin tespitleri içerdiği kabul edilen vergi tekniği ve inceleme raporlarının dosya içerisinde yer almaması da dikkate alınarak, anılan şirketlerin yetkilileri hakkında açıldığı anlaşılan dava dosyaları ile Vergi Tekniği Raporlarının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, gerekirse faturalar konusu mal ve hizmetlerin, faturaları düzenleyen mükelleflerden alınıp alınmadığının tespiti yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri ile kasa mevcuduyla uyumlu ödeme belgelerinin ve banka hesaplarının incelenmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Kabule göre;

a-)5327 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağının gözetilmemesi,

b-)2005 ve 2006 takvim yıllarına ait hesaplar kurumlar vergisi yönünden incelendiğinden suç tarihlerinin, 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunun 22 ve 29. maddeleri gereğince 16.04.2006 ve 16.04.2007 olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4351, Karar No: 2017/7417, Tarih: 22.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/4351 E.  ,  2017/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davada asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Alacaklı vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 10.12.1996 tarihli 1990/243 Esas ve 1996/496 Karar sayılı ''müdahalenin men’i ve kal’e ilişkin'' ilamına dayalı olarak İstanbul 28. İcra Dairesi'nin 2012/6398 Esas sayılı dosyası ile takip başlattıklarını, İcra Müdürlüğü'nden ilamın infazı için talimat yazılmasını talep ettiklerini, ancak taşınmazın el değiştirdiği ve hali hazırda aynı ilamın farklı bir kişi tarafından takibe konulduğu gerekçesiyle taleplerinin reddedildiğini ileri sürerek ilamın icrasının emrolunmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada borçlu vekili ise, ... İcra Dairesi'nin yetkili icra dairesi olduğunu belirterek, yetki itirazında bulunmuş, yine aynı ilamın daha önce ... İcra Dairesi'nin 2003/1740 Esas sayılı dosyasında takibe konulduğu ve derdest bulunduğundan, ... 28. İcra Dairesi'nde yapılan takibin mükerrer olduğundan bahisle iptali talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl dosya bakımından icra müdürlük kararının yerinde olduğu, birleşen dosya yönünden ise borçlu vekilinin davasını takip etmediğinden bahisle reddine karar verilmiş, hüküm yalnızca borçlu vekilince temyiz edilmiştir. Dairemizce 20.01.2014 tarihli 2013/12948 Esas 2014/655 Karar sayılı ilam ile, borçlu vekilinin, 18.02.2013 tarihinde UYAP üzerinden gerekçeli mazeret dilekçesi gönderdiği, mazeret dilekçesi hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde sonuca gidilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulmakla birlikte; birleşen dosya yönünden ilamın Türkiye’nin her yerinden infazının istenebileceği ve tarafları farklı olan takiplerin mükerrer olmadığı gerekçesiyle talebin reddine, asıl dosya yönünden ise, alacaklının taşınmazda müşterek malik olduğu, Ayvalık İcra Dairesi’nde yapılan takipte taraf olarak bulunmadığı, ilamın infazını istemekte hukuki yararı bulunduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile İstanbul 28. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6398 Esas sayılı dosyasında 09/04/2012 tarihli İcra Müdürlüğü kararının kaldırılmasına , alacaklı vekilinin talebi doğrultusunda işlem yapılmasına karar verilmiş olup hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin ilk hükmünde asıl dava yönünden alacaklının davasının reddine karar verildiği, bu hükmün sadece borçlu vekili tarafından temyiz edildiği görülmüştür. Davacı alacaklı hükmü temyiz etmediğinden redde ilişkin hüküm kendisi açısından kesinleşmiştir. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda sadece birleşen dava yönünden davacı borçlunun mazeretin değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken alacaklı vekilinin davasının kabulü yönünde hüküm oluşturulması doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 22.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2710, Karar No: 2022/1080, Tarih: 25.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/2710 E.  ,  2022/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A.Davacılar Anne ve Babanın Maddi Tazminat İstemleri ile Kardeşin Manevi Tazminat İstemine İlişkin Hükümler Yönünden

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanun’un, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirası’nı (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”