muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20282, Karar No: 2013/16882, Tarih: 21.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20282 E.  ,  2013/16882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı İdare vekili ile davalı Kutsan Şirketi vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı şirketin tüm davalı KTÜ Rektörlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı İdare vekili, taraf ve husumet itirazında bulunarak ihale makamı olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, iken diğer davalı şirket vekili ise iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, asıl işveren K.T.Ü. Rektörlüğünün sözlü/yazılı olarak adı geçen personel ile işe devam edilemeyeceği beyanı karşısında bu kararın aksine hareket ile yüklendiği işi tamamlamasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ..., 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunun 56/b ve 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğu halde, davacı tarafça peşin yatırılan harcın yargılama giderlerine katılarak davalı Üniversitenin diğer davalı ile birlikte harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirir ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 7.bendinin silinerek yerine; 7.bent olarak "Davalı Üniversite, harçtan muaf olduğundan davacı tarafça yatırılan 48,60 TL harcın diğer davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, "...75,85 TL müzekkere ve tebligat giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine" rakam ve sözcüklerinin bir bent olarak eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davalı şirketten temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12430, Karar No: 2010/20074, Tarih: 29.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12430 E.  ,  2010/20074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da, Kamulaştırma Kanununun kıymet tespit esaslarını düzenleyen 11. maddesi kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin bir kısmının satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği, bir kısmının ise uygun olmadığı açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29997, Karar No: 2018/6607, Tarih: 09.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/29997 E.  ,  2018/6607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosyanın incelenmesinde iddianamede Yeşiltepe köyünde ikamet eden ve müşteki olarak belirtilen ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında Doruklu Jandarma Karakol komutanlığınca düzenlenen 07.05.2013 tarihli fezlekede suç tarihininin 14.02.2013 olarak belirtildiği,iddianamede müşteki olarak belirtilen ve Aşağıkarataş köyünde ikamet eden ..., ..., ..., ..., ..., Yukarı Karataş köyünde ikamet eden ..., ... ve ... hakkında ise 12.05.2013 tarihinde Ceylanpınar İlçe Jandarma komutanlığınca fezleke düzenlendiği, dosyada mevut tutanaklara göre 08.05.2013 tarihinde Mardin Kızıltepe'den plaka sayılı araçla gelen şahısların kablo hırsızlığı olayına karışacakları ihbarı üzerine sanık ...'in gece saat 02.30 sıralarında ihbara konu araçla birlikte yakalandığı,daha sonra aynı gece sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın Yukarıdurmuş köyü-Düzova arasında yakalandıkları belirtildiği, Ceylanpınar İlçe Jandarma Karakol Komutanlığınca sanıklar hakkında müştekiler...,..... yönelik kablo hırsızlığı eylemi nedeni ile fezleke düzenlendiği anlaşılmakla; sanıklar hakkındaki Düzova köyünde meydana gelen kablo hırsızlığı eylemleri ile ilgili olarak soruşturma dosyasının akıbetleri araştırılarak, dava açılmış ise dosyaları getirtilip gerekirse dosyaların birleştirilmesi, mümkün değilse dosyaların onaylı örneklerinin dosya arasına alındıktan ve sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun dosyada mevcut savunmalarında belirttiği cep telefon numaraları ile üzerine kayıtlı başkaca telefon numaraları bulunup bulunmadığı tespit olunup, tespit olunan tüm bu cep telefon numaralarına ilişkin olarak suç tarihi olan 14.02.2013 ve 07.05.2013 bir gün öncesi ve bir gün sonrasını kapsar şekilde aranan, arayan numaralar ile görüşme sürelerini ve baz istasyonlarını gösterir ayrıntılı HTS kayıtlarının Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan temin edilerek, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun cep telefonlarının olay mahallinde sinyal verip vermediği; vermiş ise sürelerinin tespit edilmesinden sonra sonucuna göre, dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16435, Karar No: 2013/4563, Tarih: 08.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16435 E.  ,  2013/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....06.2012 tarih ve 2010/124-2012/127 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.03.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 24.852 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın don olayından kaynaklandığı, hasarın kayısı ağaçlarının meyvelenme döneminde meydana gelmesi nedeniyle sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 24.852 TL'nin 24.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 yılında meydana gelen ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin ....05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 8/.... maddesinde, don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin Tarım Sigortaları Kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 24.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ... numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm bölümünün 1. bendinde yer alan “24.04.2010 tarihinden” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava tarihinden” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9007, Karar No: 2023/1465, Tarih: 23.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9007 E.  ,  2023/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan neticeten hükmolunan 1.320,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.02.2015 tarihli ve 2014/28123 Soruşturma numaralı iddianame ile; suça sürüklenen çocukların, soruşturma evrakı tefrik edilen sanık ... ile birlikte geceleyin saat 03:00 sıralarında, şikâyetçiye ait iş yerine kepenklerini zorlayıp açmak suretiyle girdikleri, 2.000,00 TL değerindeki diz üstü bilgisayarı çaldıklarından bahisle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1, 116/4, 119/1-c, 151/1 ve 31/3. maddeleri gereğince hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Büyükçekmece 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/183 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuklar hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 yıl 2 ay 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2-4 maddeleri gereğince neticeten 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözardı edildiğine; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği ise suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözardı edildiğine; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği ise suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; suça sürüklenen çocukların gece sayılan saat 03.00 sıralarında, şikâyetçiye ait işyerinden diz üstü bilgisayar çaldıkları, kamera görüntüleri ve suça sürüklenen çocukların tevilli ikrarları birlikte değerlendirilerek, haklarında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Şikâyetçi ...; olay günü saat 10.00 sıralarında iş yerini açmaya geldiğinde kapının zorlanmış olduğunu, çekmecelerin karıştırılmış olduğunu, diz üstü bilgisayarının çalınmış olduğunu beyanla şikâyetçi olmuştur.

3. Suça sürüklenen çocuk ... soruşturma aşamasında; diğer suça sürüklenen çocuklar ile gezerken, suça konu iş yerinin önünde durduklarını, ... ve ...'ın kepenkleri zorladığını,...'un ise dışarıda kalıp gözcülük yaptığını, dosyası tefrik edilen suça sürüklenen çocuk ..., atılı suçu diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte işlediğini,suça sürüklenen çocuk ..., atılı suçu diğer suça sürüklenen çocukların işlediğini beyan etmiştir.

4. 27.08.2014 tarihli CD İzleme Tutanağına göre; suça sürüklenen çocuk ...'ın iş yeri kepengini kaldırdığı, temyiz dışı ...'nin, iş yerine girdiği, suça sürüklenen çocuk ...'nın dışarıda gözcü kaldığı, suça sürüklenen çocuk ...'ın elinde siyah bir cisimle iş yerinden çıktığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mala Zarar Verme Suçu Yönünden;

Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçları Yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Mala Zarar Verme Suçu Yönünden;

Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçları Yönünden;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/6 oranında artırım yapılmak suretiyle, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine 1 yıl 1 ay 5 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Mala Zarar Verme Suçu Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/183 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereği REDDİNE,

B. Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/183 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7955, Karar No: 2018/6259, Tarih: 05.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7955 E.  ,  2018/6259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek bütün evraklarının Kerem isimli muhasebecide olduğunu, 2007 yılında sadece 15.000 TL tutarında fatura düzenlediğini,diğer faturalardan haberinin olmadığını, muhasebecinin düzenlemiş olabileceğini ve faturalar altındaki imzaları kabul etmediğini ifade etmesi ve ayrıca sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ve sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu 2007 ve 2008 takvim yıllarına ait faturaların aslı ya da onaylı suretleri temin edilip dosya arasına konulması, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; faturaları kullanan mükellefler hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı ve kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının getirtilerek ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması; yine savunmada adı geçen muhasebeci Kerem'in açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilip tanık olarak ifadesine başvurulması ve gerekirse faturalarda yer alan yazı ve imzaların sanığa ve adı geçen muhasebeciye ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 05.07.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY