muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1905, Karar No: 2010/9976, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1905 E.  ,  2010/9976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki 724 ve 764 parsel sayılı taşınmazların zeminine gelir metodu esas alınarak, ağaçlara; yaş ve cinsine göre değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.Ancak;

1-Dava konusu 418 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılan bölümü üzerinde muhtelif sayıda erik ve kiraz ağaçları ile bağ bulunmaktadır.Bu ağaçlar taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi ve bağ niteliği kazandırmaktadır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki karışık meyve ağaçları ile bağın zeminde kapladığı alanlar ayrı ayrı belirlenip meyvelerin cinsine göre gelirleri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği gözetilerek, bilirkişi kurulundan bu yönde ek rapor alınmadan, taşınmaz zemininin arazi kabul edilerek, ağaçlara da ayrıca değer biçen rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Taşınmazların bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre kapitalizasyon faiz oranının %4 olması gerektiği gözetilmeden, %5 kapitalizasyon faizine göre hesaplama yapan rapora göre, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine bilinmeyen masraflar, idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin az tespiti,

4-Dava konusu 724 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 241 m2'lik bölümün bedeline hükmedildiği halde tescil kararı verilmemesi,

5-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14563, Karar No: 2012/21041, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/14563 E.  ,  2012/21041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin 17.06.2010 tarihinde haksız ve usulsüz olarak fesh edildiğini, iş sözleşmesinin feshedilmesindeki gerekçelerin doğru ve haklı olmadığını beyan ederek davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve işverenin işe başlatmama durumuna ilişkin tazminatlarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı ve kanuni gerekçelere dayalı olarak fesh edildiğini, davacının davalı şirketin Denpirport firmasına ait Sarıseki limanında yükleme ve boşaltma işinde çalıştığını, davalı şirketin bu işyerindeki iş kapasitesinin normal kapasitenin çok altına düştüğünü savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı şirkete davacının iş sözleşmesinin sona erdirildiği tarihten sonra yeni işçi alınmadığı, iş sözleşmesinin fesih tarihinde davacıdan başka işçilerin de iş sözleşmelerinin sona erdirildiği, davacının performansından daha düşük performansa sahip işçilerin işyerinde çalıştırılmadığı, şirketin ekonomik durumunu düzeltmesi ile birlikte işten çıkartılan işçilerin yeniden işe alındığı, ancak davacı işçinin 02.08.2010 tarihinde başka bir işte çalışmaya başladığı anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda; davalı şirketçe davacı ile birlikte işten çıkarılan diğer işçiler fesih tarihinden kısa bir süre sonra yeniden çağrılarak işe başlatıldığına göre fesih nedeni yapılan ekonomik sebeplerin geçici olduğu sonucuna varılmaktadır. Bu durumda fesihin son çare olması ilkesi gereğince fesihten önce ücretsiz izin kullandırmak, fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak ve benzeri tedbirlere başvurulduğuna dair ispat külfeti üzerinde olan işveren tarafından dosyaya herhangi bir bilgi veya belge sunulmamıştır. Bu durumda davalı işveren tarafından fesihe son

çare olarak başvurulduğu ispat edilemediğinden fesihin geçerli nedene dayanmadığı kabul edilmelidir. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 40,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 04.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8468, Karar No: 2024/9397, Tarih: 02.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8468 E.  ,  2024/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/252 E., 2024/92 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dahili davalı ...'un işyeri sicil numarası 2.4939.01.01.1139988.055.18.35 olan davacı ...'in işyerinde çalışmadığının tespiti ve itirazının reddini içeren 02.08.2018 tarih ve 189 Karar ve Esas numaralı kayıt dışı istihdam ile mücadele işlemlerine ilişkin Komisyon kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın davası ve beyanlarının kabulünün mümkün olmadığını, usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın zamanaşımı nedeni ile reddinin gerektiğini, yapılan denetim ve kayıt dışı istihdamla mücadele uyarınca resen sigortalılık işlemlerinin yapılacağını, davacının itirazı her ne kadar prosedür diye belirtilmiş ise de resmi makamlarca kendi beyanları esas alınarak bildirim yapıldığını, gerçeğe aykırı şekilde beyanda bulunmuş ise de kendi kabahati olacağını, davacının itirazını reddetmekte haklı olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2021 tarih, 2018/878 E., 2021/644 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davacının 20.03.2007- 30.11.2013 tarihleri arasında davalı Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına bağlı Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Kömür Dağıtım Komisyonu Başkanlığında ayda 7 şer gün olarak bildirilen çalışma süresinin SGK kapsamında ayda 30 güne tamamlanması gerektiğinin tespitine

karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

Davalı Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 18.11.2021 tarih, 2021/954 Esas, 2021/3178 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 13.04.2022 tarih, 2022/429 Esas, 2022/5484 Karar sayılı bozma kararında; eldeki dosyada; Samsun Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Planlama ve Raylı Sistem Dairesi Başkanlığı tarafından kayıt dışı istihdamla mücadele kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumuna 01.08.2017 tarihli yazı ekinde gönderilen servis aracı özel izin belgeleri ve eki belgelerde, ...'un rehber personel olarak 12.10.2016-07.10.2017 arasında çalıştırılacağı belirtildiğinden, ... tarafından, bu belgelere istinaden ... için 2016/10-2017/10 dönemi aylık prim hizmet belgelerinin işverenden talep edildiği, davacı ...'in ilgili işleme itirazının 02.08.2018 tarihli Komisyon kararı ile reddine karar verildiği ve kararın 03.09.2018 tarihinde tebliğ edildiği, Kurum işlemine dayanak olan 01.08.2017 tarihli yazı ekinde sunulan belge, öğrenci servis aracı özel izin belgesi olup, Samsun Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Planlama ve Raylı Sistem Daire Başkanlığınca 12.10.2016 tarihinde verildiği, geçerlilik tarihinin 07.10.2017 tarihine kadar olduğu, belge içeriğinde taşıt sahibi ve şoför olarak ...'in rehber personel olarak ... ...'un gösterildiği, servis aracının plaka numarasının ... olarak belirtildiği, Mahkemece dosya içerisinde yer alan aracın sigorta ve ruhsat bilgilerinin, şoför tanıtım belgesinin ... adına kayıtlı olduğu, ... plakalı aracın ... adına kayıtlı okul servisi olduğu, 25.10.2016 tarihinde ... yüzüne ve aracına ceza kesildiği, ...'in 2016, 2017, 2018 Eğitim Öğretim yıllarında Yeşilkent Anadolu Lisesi, 23 Nisan Ortaokulu ve Bilgi Koleji öğrenci ve personelin servis taşımacılığını yaptığı, Mahkemece servis hizmeti verilen okullara müzekkere yazılarak aracı kullanan kişilerin ve şoförlük yapan kişilerin isimlerinin bildirilmesinin istenildiği, bu kapsamda dinlenen tanıklardan velilerin çocuklarını davacının şoförlüğündeki servisin götürdüğünü ve yanlarında ... adlı şahsın bulunmadığını ve başkaca çalışan bulunmadığını beyan ettikleri, yine diğer servis şoförü çalışanların da aynı doğrultuda beyanda bulundukları, dahili davalı ...'un 02.05.2017-08.03.2018 tarihleri arasında askerlik hizmetini ifa ettiği dosya kapsamından anlaşıldığı, Mahkemece; davacının taşımacılığını yaptığı tüm okullara müzekkere yazılarak ilgililerin (kanaat edinmeye yetecek kadar ..., personel) tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, yine davacının taşımacılığını yaptığı ilgili okul idarelerinden, davacının yedek şoför-rehber personel olmaksızın servis şoförü olarak nasıl çalıştırıldığı hususları araştırılmalı, dahili davalının askerlik süresi de göz önünde bulundurulmak suretiyle elde edilecek tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B.Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dahili davalı ... adlı kişinin davacı yanında çalışması iddiasından ... uyuşmazlıkta Kurum, ilgili ... adlı şahsın davacının yanında Samsun Büyükşehir Belediyesinden gelen belgeler kapsamında, 12.10.2016-07.10.2017 tarihleri arasında çalıştığı iddiasında bulunarak davacı aleyhine prim ve idari para cezası tahakkuk ettirdiği anlaşılan eldeki davada Mahkemece, ... hakkında yapılan araştırmada; İlkadım Askerlik Şubesinden gelen belgelerde 02.05.2017 - 12.09.2018 tarihleri arasında askerlik yaptığı, kolluk tarafından yapılan araştırmada 30.01.2019 tarihli tutanakta; ...'un 2017 yılının Mayıs ayına kadar herhangi bir iş yapmadığı, 2017 Mayıs ve 2018 Ağustos ayları arasında askerde olduğu 5 ay kadar işsiz kaldıktan sonra piazza alışveriş merkezinde işe başladığı bildirilmiş olup netice olarak çekişmeli dönem aralığının bir kısmı olan 02.05.2017- 07.10.2017 tarihlerinde bahse konu şahsın askerde olduğu anlaşıldığından davacının işbu kısım tarihleri aralığında davacının yanında çalışmadığı anlaşılmaktadır. İlgili şahsın hem Kırıkkale'de askerlik vazifesini yaparken davacının yanında çalışıyor gösterilmesi Kurumun bu süreleri davacının iş yeri sicil numarasından bildirmesi hukuka ve hakkaniyete aykırı olmakla olağan hayatın akışına aykırı görülmüştür. Yine davacının öğrenci servis işi yaptığından bahisle çekişmeli dönemde servis yaptığı okul öğrenci velileri dinlenilmiştir. ... ve ... adlı tanıkların beyanında çocuklarını davacının şoförlüğündeki servisin götürdüğünü ve yanlarında ... adlı şahsın bulunmadığını ve başkaca çalışan bulunmadığını beyan etmişler, bu kapsamda öğrencilerin okullarına yazılan müzekkere cevaplarında; bahse konu öğrencilerin okullarına kayıtlı oldukları ve bu kaydın çekişmeli döneme ait olduğu ve ...'in öğrencilerin servis şoförlüğü yaptığını beyan ettikleri görülmüştür. İlgili ...'un aynı tarihlerde çalışması iddiası ile hizmetlerinin 2019/50 E. sayılı dosyasında Kurum tarafından ...'un 2016/10,11,12 2017/1,2,3,4,5. aylara yönelik davacıdan başka şahısla birlikte çalıştığından bahisle bu şahsa prim cezası tahakkuk ettirilmiş olup aynı şekilde Kurum bahse konu kişiyi davacı yanında çalışmasından bahisle de aynı dönemler yönünden de tekrar prim cezası tahakkuk ettirmiş olup bu noktada Kurumun ...'un çalışmasını hem davacı hem de davacının kardeşi olan ...'de çalıştığı iddiası ile aynı dönemler açısından prim cezası tahakkuk ettirmesi ve Kurum tarafından ...'un hem davacı hem de davacının kardeşine ait dönem bordrolarında göstermesi hukuka aykırı olup, Kurum, ... adlı şahsı kimin yanında sigortalı olduğu iddiası noktasında çelişmektedir. Kurumun aynı dönemlerde davacı ve davacı kardeşi ... için bir de prim tahakkuk ettirmesi çelişki oluşturup Kurumun bu çelişkisi kapsamında davacı aleyhine düzenlenen ilgili Kurum işleminin iptali gerekmektedir. Bunun yanında kurumlardan gelen belgeler, dinlenilen tanık beyanları kapsamında dahili davalı ..

...'un hem davacı hem de davacının kardeşine ait dönem bordrolarında göstermesi hukuka aykırı olup, Kurum, ... adlı şahsı kimin yanında sigortalı olduğu iddiası noktasında çelişmektedir. Kurumun aynı dönemlerde davacı ve davacı kardeşi ... için bir de prim tahakkuk ettirmesi çelişki oluşturup Kurumun bu çelişkisi kapsamında davacı aleyhine düzenlenen ilgili Kurum işleminin iptali gerekmektedir. Bunun yanında kurumlardan gelen belgeler, dinlenilen tanık beyanları kapsamında dahili davalı ...'un davacının yanında eylemli bir çalışması bulunmadığı kanaati ile davanın kabulü ile dahili davalı ...'un davacıya ait 1139388 iş yeri sicil numaralı iş yerinde çalışmadığının tespitine, buna ilişkin SGK tarafından düzenlenen 02.08.2018 tarih 189 Esas ve Karar sayılı Komisyon kararının iptaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Kurum işleminin aksinin yazılı delille ispat gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 200 ve 202 nci maddeleri,

2-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; kararın bozulmasını gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı Kurum vekillinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/760, Karar No: 2016/3879, Tarih: 24.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/760 E.  ,  2016/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... izafeten ... aleyhine 16/03/2015 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı il müdürünün iş yerinde kendisine karşı haksız eylemde bulunduğunu, kamu görevlisinin bu eylemleri nedeniyle emrinde çalıştığı kamu kurumunun zarardan sorumlu olduğunu belirterek, davalı bakanlıktan manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmıştır. Davalı .. kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu kurumları aleyhine istihdam eden olarak ancak idari yargı yerinde dava açılabilir.

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 24/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.