muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10071, Karar No: 2024/2994, Tarih: 05.06.2024

Nedenleriyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... her ne kadar ifadelerinde, bekçi ve şöfor olarak görev yaptığını ve yurdun işleyişi ile ilgili sorumluluğunun olmadığını beyan etmiş ise de, tüm dosya kapsamı itibariyle filliyatta ögrencilerin sanık ...'tan izin aldığı, yurda öğrenci kayıt ettiği, olay günü yangın tüplerini şirket yetkilisine teslim eden kişi olduğu dikkate alındığında, sanığın yurdun işleyişinde sanık ... ile birlikte söz sahibi olup yetkisinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın somut olayda öğrencilerin güvenliği için yapılması gerekenleri yapmaması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...'ın eşine ait olan Yılmaz Yangın Söndürme Sistemleri isimli yangın tüpü konusunda yetkili şirket statüsünde yer alan şirketin idarecisi olduğu, olay günü anılan yurdun yangın tüplerini bakım için almasına rağmen yerine geçici yangın tüpü bırakmaması karşısında, Binaların Yangından Korunması Hakkındaki Yönetmeliğin 99. maddesinin 7. fıkrasında, yangın tüplerinin dolum /bakım için yetkili şirket tarafından alındığında, alınan söndürücü cihaz niteliğinde ve aynı sayıda kullanıma hazır yangın söndürme cihazlarını geçici olarak bırakmak zorunluluğunun olduğuna ilişkin hükme aykırı davranması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Kollukta ve savcı huzurunda verdiği ifadesinde, anılan derneğe 1973 yılında üye olduğunu ve 1977 yılından beri anılan derneğin yönetim kurulu başkanı olduğunu beyan eden sanık ...'un, yurdun ilçe Milli Eğitim müdürlüğü tarafından denetlendiğini, hazırlanan denetleme raporlarını okumadığını, yurtta eksiklikler olduğunu ancak hatırlayamadığı birinin, hatırlayamadığı zamanda kendisine eksiklikleri söylediğini, sanık ...'nin eksiklikleri giderdiğini düşündüğünü, elektrik aksamı ile ilgili tadilat yapılmadığını beyan ettiği izlenmiştir.

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın ise dernek yönetim kurulu üyesi oldukları,...Kurs ve Okul Talebelerine Yardım Derneği Tüzüğünün 2. maddesinin I bendinde, derneğin çalışma konuları arasında binaların ve tesislerin muhafazası için icap eden bakım ve tamiratı yaptırmak olduğunun belirtilmesi ile derneği temsile yetkili organın yönetim kurulu olduğu tespit edilmiştir.

Dernek binasının, derneğin kurduğu tesislerin ve demirbaşların doğal afetlerden koruması için gerekli tedbirleri almakla görevli organın yönetim kurulu olduğu yukarıda zikredilen tüzüğün 10. maddesinde belirtilmiştir.

Dernek binasının, derneğin kurduğu tesislerin ve demirbaşların doğal afetlerden koruması için gerekli tedbirleri almakla görevli organın yönetim kurulu olduğu yukarıda zikredilen tüzüğün 10. maddesinde belirtilmiştir.

19 Aralık 2007 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan Binaların Yangından Korunması Hakkındaki Yönetmeliğin 4. maddesinin ff bendinde mevcut yapı kavramından bahsederek anılan yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce yapı ruhsatı alınıp yapımı devam eden veya yapımı tamamlanan yapı, bina ve tesis işletmelerini kapsadığının belirtildiği ve 1972 yılında yapımı tamamlanan olaya konu binanın mevcut yapı kavramı içinde yer aldığı,

Anılan Yönetmeliğin 6. maddesinde, bu yönetmelik hükümlerinin uygulanmasından sorumlu olan kişiler arasında yapı sahipleri ile işveren veya temsilcilerinin bulunduğunun, anılan Yönetmeliğin 146. maddesinin a bendinde, bina yüksekliği 30.50 metreden fazla olmayan binalarda kaçış merdivenine bir pencereden ulaşılmasına ve pencere geçişinde kullanılan malzemelerin en az 30 dakika yangına dayanıklı malzemeden yapılması, b bendinde ise kaçış merdivenine bir odadan geçilerek ulaşılmasına oda kapısının kendiliğinden kapanır olması ve kilitsiz tutulması ve kaçış merdivenine ulaşılan odanın kapısından kaçış merdivenine olan azami uzaklığın 9 metre'yi geçmemesi halinde müsaade edileceğinin, bu oda duvarlarının ve kapısının yangına en az 60 dakika dayanıklı malzemeden yapılması gerektiğinin belirtildiği, Yönetmeliğin 149. maddesinin b bendinde, mevcut binalarda kaçış merdiveni kapılarının parlayıcı madde içermeyen ve kullanım alanlarından kapı ile ayrılan koridorun, hol ve benzeri hacimlere açılması halinde yangın güvenlik holü yapılmasının zorunlu olmadığının belirtildiği,

Yönetmeliğin 157 .maddenin 1. bendinde, mevcut yapılarda kaçış merdivenleri kapılarının en az 60 dakika yangına dayanıklı ve duman sızdırmaz özellikte olması gerektiği ile kaçış yolu kapılarının genişliğinin 70 cm'den ve yüksekliğinin 190 cm'den az olamayacağının belirtildiği, aynı maddenin 2. bendinde, kaçış yolu kapılarının el ile açılabilmesi ve kilitli tutulmaması gerektiğinin belirtildiği, 3.bendinde ise kapıların kendinden kapatır düzenekler ile donatılması ve itfaiyeci veya görevlilerin gerektiğinde dışarıdan içeriye girebilmelerine imkan saplanması gerektiğinin belirtildiği, anılan Yönetmeliğin 75. maddesinin 3. bendinde, yapı yüksekliği itibariyle 6,50 metrenin üstü yükseliğe sahip yapılarda otomatik yangın algıma cihazlarının tesis edilmesinin mecburi olduğu,

Yönetmeliğin 84. maddesinde, yangın algılama ve uyarı sistemlerinin bina sahibinin ve yöneticisinin veya bunların yazılı olarak sorumluluklarını devrettiği bina yetkilisinin sorumluluğu altında ilgili standartlarda belirtilen sistemin gerektirdiği periyodik kontrole, teste ve bakıma tabi tutulacağının belirtildiği,

Yönetmeliğin 84. maddesinde, yangın algılama ve uyarı sistemlerinin bina sahibinin ve yöneticisinin veya bunların yazılı olarak sorumluluklarını devrettiği bina yetkilisinin sorumluluğu altında ilgili standartlarda belirtilen sistemin gerektirdiği periyodik kontrole, teste ve bakıma tabi tutulacağının belirtildiği,

Yönetmeliğin 68. maddesinde, her türlü binada elektrik tesisatının, koruma teçhizatı, kısa devre hesapları yalıtım malzemeleri, bağlantı ve tespit elemanları uzatma kabloları, elektrik tesisat projeleri ve kuvvetli akım tesisatının Elektrik İç Tesisleri Yönetmeliğine, Elektrik Tesislerinde Topraklamalar Yönetmeliğine, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine ve ilgili diğer yönetmeliklere ve standartlara uygun olarak tesis edileceği ile panellere enerji sağlayan besleme kablolarının yangına karşı en az 60 dakika dayanabilecek özellikte olması gerektiğinin açıklandığı,

Yönetmeliğin geçici 1 nolu maddesi ile de bahsedilen "Yönetmeliğin onuncu kısmında belirtilen mevcut binalar için yangına karşı alınması gereken tedbirler, bina sahibi ve yöneticisi ile kurum amirleri tarafından 1 yıl içinde yerine getirilir. Bu süre içerisinde, alınacak tedbirlerin gerekli kıldığı tesisatın yapımına başlanılmış ise, yapım süresine bağlı olarak ilgili idare tarafından 1 yılı aşmamak üzere yapım süresi tanınabilir" hükmü karşında, yapımı 1972 yılında tamamlanan 1985 yılından beri yurt olarak kullanılan binanın yıllar içinde tesisat bakımını ve yenilenmesini kanun ve yönetmeliklere uygun olarak yapmayan, kullanım amacına uygun güvenliği sağlamak için gerekli olan şartların yerine getirilmesi için adımlar atmayan yaşı küçük kız öğrencilerin eski yurt binasında kalmasına göz yuman sanıkların eylemlerinde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, her ne kadar iddianamede bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması talep edilmemiş ise de, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasını talep eden mütaalaya karşı sanıklar müdafiilerinin beyanlarının alındığının anlaşıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tayin edilen ceza miktarlarının somut olay ile uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla,... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafiileri ile katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Kozan Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1802, Karar No: 2011/2123, Tarih: 04.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1802 E.  ,  2011/2123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davaya konu 105 ada 28 parsel sayılı 5248,87 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının kabulüne, dava konusu taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, dayanılan kayıtların dava ve temyize konu taşınmazlara ait olduğunu ispatlayamamıştır. Öte yandan dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Dava konusu taşınmazın sınırında bulunan ve mera olarak sınırlandırılan komşu taşınmaz arasında ayırıcı unsur olarak doğal ya da yapay bir sınır bulunmadığından davaya konu taşınmazın meraya elatılarak kazanıldığının kabulü gerekir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tarafların temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davalıdan alınmasına, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18516, Karar No: 2014/13673, Tarih: 23.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18516 E.  ,  2014/13673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Altınözü Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2010/203-2013/79

Davacıları N.. R.. vdl. vekili Avukat M.Y. tarafından, davalı B.. N.. aleyhine 05/08/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının dikkatsizliği ve tedbirsizliği neticesi çıkan yangında bahçelerinde bulunan meyve ağaçlarının zarar gördüğünü iddia ederek uğradıkları maddi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davayı kabul etmediğini, istemin çok fahiş olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca istemle bağlı kalınarak uğranılan maddi zararın ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacılar tarafından bahçelerindeki meyve ağaçlarının zarar gördüğü iddiası ile maddi tazminat istemli dava açılmış olmasına karşın, ağaçların bulunduğu taşınmazların tapu kayıtları getirtilip malikleri belirlenmemiştir.

Şu durumda, taşınmazların tapu kayıtları getirtilmeli, malik ve/veya malikleri, ölü kayıt maliki varsa mirasçıları yani hak sahipleri belirlenip sonucuna göre hüküm kurulmalıdır; eksik inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Şu durumda, taşınmazların tapu kayıtları getirtilmeli, malik ve/veya malikleri, ölü kayıt maliki varsa mirasçıları yani hak sahipleri belirlenip sonucuna göre hüküm kurulmalıdır; eksik inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2- Türk Borçlar Kanunu 49. (818 sayılı Borçlar Kanununun 41.) maddesinde deyimini bulan zarar, mal varlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08/12/1965 günlü ve Esas 4/219 ve Karar 448 sayılı ilamında da belirtildiği gibi meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanunu'nda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

O halde mahkemece yapılacak iş hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek miktarının tespit ettirilmesidir. Bu esaslara aykırı olarak (ağaçların getirebileceği ürün esasına göre) düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (1 ve 2) nolu bentlerde gösterilen nedenler ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3708, Karar No: 2012/17119, Tarih: 21.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/3708 E.  ,  2012/17119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İkametinde 6136 sayılı Yasa kapsamında 1 adet bıçak ve 2 adet muşta ele geçirilen sanık hakkında bıçak ve muşta sayısı gözetilerek TCK.nun 61/1. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7520, Karar No: 2019/3493, Tarih: 27.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/7520 E.  ,  2019/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-)Ceza yargılamasının amacı, usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda somut gerçeğin her türlü kuşkudan uzak bir biçimde kesin olarak saptanmasıdır. Gerek 1412 sayılı CMUK gerekse 5271 sayılı CMK adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaçlamaktadır. Bu nedenle hüküm kesinleşinceye kadar, inceleme olanağı bulunan kanıtların ele alınıp değerlendirilmesi, diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşmesi için, olaya ışık tutabilecek nitelikteki tüm yasal kanıt ve belgelerin araştırılıp tartışılması, doğruluğunun her türlü kuşkudan uzak bir şekilde ispatı zorunludur.

Somut dosyadaki bilgi ve belgelere gelince;

Mağdurun 20/10/2014 günlü kolluk beyanında; olay tarihinde alt geçitte 3 şahsın arkasından gelip Çiğli İzban aktarma durağına geldiği sırada bu şahıslardan birisinin kendisine bıçak çekip elindeki telefonu gösterip "Bu telefonu vermezsen seni deşerim" deyip bıçak çekip üzerine doğru geldiğini, diğer şahısların da etrafı gözlediğini ve kendisini çembere aldıklarını, bıçak çeken şahsın zorla elinden içerisinde .... nolu GSM hattı bulunan babası ...'e ait Nokia Lumia 620 marka cep telefonunu çekerek aldığını ve şahısların olay yerinden kaçtıklarını ifade edip, "birinci şahsın; 'şişman yapılı üzerinde fosforlu kısa kollu mont,sağ kolunun üzerinde omuzdan dirseğe kadar yılan dövmesi olan 180 cm boylarında, 19 yaşlarında, keçi sakallı', ikinci şahsın; 'düz yüzlü beyaz tenli fosforlu mavi eşofman altı adidas ayakkabılı 160-170 cm boylarında 17 yaşlarında', üçüncü şahsın; 'fosfor mavisi, alt eşofmanı fosfor sarısı 180 cm boylarında 19 yaşlarında kulağında daire şeklinde küpe bulunduğunu,"belirtip,

21/10/2014 günlü canlı teşhis tutanağında; kendisine bıçak çeken telefonunu alan kişi olarak sanık ...'ı,

23/10/2014 günlü canlı teşhis tutanağında ise; diğer sanığın bıçak çekip telefonunu alırken, gözcülük yapan, daha sonra telefonu alan diğer sanıktan alarak kaçan, üzerinde olay günü de teşhis sırasında üzerinde bulunan siyah, üzeri mavi fosfor çizgili eşofman üstü bulunan şahıs olarak sanık ...' ı, teşhis ettiği,

Mahkemede talimat ile alınan 16/10/2015 günlü beyanında ise; "Telefonunu elinden zorla alıp kaçan şahsın kilolu, uzun boylu, dağınık saçlı, esmer, top sakallı, üzerinde parlak fosforlu kısa kollu bir mont olan, sağ kolunun üzerinde omuzdan dirseğe kadar yılan dövmesi olan 18-19 yaşlarında bir erkek şahıs, etrafı gözleyen diğer şahıslardan birisinin zayıf, 160-170 cm boylarında, üzerinde mavi fosforlu eşofman olan, 17 yaşlarında, diğerinin ise 160-170 cm boylarında, mavi ceketli ve küpeli şahıs" şeklinde faillerin eşkal bilgilerini verdiği,

Sanık ...'ın 21/10/2014 günlü Savcılık ifadesi sırasında; "Yapılan harici gözlemde suça sürüklenen çocuğun 160-165 boylarında, ağırlığının 65-70 kg aralığında esmer tenli, küpesiz, sakalsız, sağ kol dirsek ile omuz arasında muro yazısı, sol bilek iç yüzde de zar resimleri bulunan dövmeler bulunduğu tespit edildi",

Açılan kamu davasının yürütülen yargılaması ile ilgili 27/05/2015 günlü duruşma tutanağında ise; "Suça sürüklenen çocuk ...'ın gömleği dirseklerine kaldırıldı. Sağ elinin üzerinde ela gözlüm ve sol elinin üzerinde de canım annem yazılı dövmeler bulunduğu ve sol kolunda bileği ile dirsek arasında ok işareti dövmesinin olduğu görüldü" şeklinde gözlemlerin tutanaklara yansıtıldığı,

Mağdurun babası yakınan ...'in aşamalarda özetle; olay tarihinde evde unuttuğu ve içerisinde ... nolu GSM hattı bulunan Nokia Lumia 620 marka cep telefonunu kendisine getirmek isteyen mağdurun Çiğli İzban durağında üç kişinin yağma eylemine maruz kaldığını, o gün eşinin telefonunun kendisinde olup oğlunu birkaç kez aradıysa da şahısların sürekli meşgule attığını, daha sonra haricen bir arkadaşının vasıtası ile suça konu telefonu bulduğunu beyan ettiği,

Suça konu telefon ile ilgili bir araştırmaya dosya kapsamında rastlanmadığı gibi mağdurun babası yakınan ...'e telefonun ne şekilde iade edildiğinin de irdelenmediği anlaşılıp, dosya içerisindeki 28/01/2015 günlü ve 2014/17075 soruşturma, 2015/1241 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar gerekçesi ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında;

Öncelikle;

Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı'nın sözkonusu 2014/17075 soruşturma sayılı dosyası getirtilip incelenip, gereğinde yakınanlardan suça konu Nokia Lumia 620 marka telefonun olay günü hangi hat ile kullanıldığı açıklığa kavuşturulup, bu hattan hareketle sözkonusu telefon cihazının imei numarasının tespit edilip, olay tarihi öncesi ve sonrasında bu telefonun kimler tarafından kullanıldığı ve bunun sanıklarla bağıtı ile 28/01/2015 günlü takipsizlik kararında bahsi geçen yakınanın beyanında geçen telefon cihazı ile TİB kayıtlarının hangi nedenle örtüşmediği de saptanıp, mağdurun babası ...'in beyanında geçen arkadaşının açık kimliği saptanıp konu ile ilgili ayrıntılı beyanı alınıp, gerekirse sanıklar ile mağdurun aynı duruşmada bulunması sağlanıp, olanaklı olmaması halinde teşhis ve tanımaya elverişli resimlerinin temini ile mağdura gösterilip ortaya çıkan duraksamalar giderildikten sonra, sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanıkların suçun faili olup olmadığı, faili iseler hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

II-)Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Suç tarihinde 18 yaşından küçük bulunan sanıklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

II-)Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Suç tarihinde 18 yaşından küçük bulunan sanıklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

b)Mağdurun babası yakınan ...'in, talimat ile Patnos Ağır Ceza Mahkemesinde 16/10/2015 günlü duruşmada alınan beyanında, suça konu telefonu haricen bir arkadaşı vasıtası ile bulduğunu belirttiği dikkate alındığında, telefonun ele geçiriliş biçimi açıklığa kavuşturulup sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nin 168/3. maddesinin uygulama koşullarının belirlenerek takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Sanıklar hakkında 5237 sayılı yasanın 62. maddesi ile uygulama yapılırken hesap hatası sonucu 3 yıl 20 gün hapis cezası yerine, 2 yıl 12 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunarak noksan cezaya hükmedilmesi,

d)5237 sayılı TCK’nin 31/3. maddesinin, 168. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 27/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.