muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1337, Karar No: 2016/2337, Tarih: 03.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1337 E.  ,  2016/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve.... haklarında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla .... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, .... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2015 tarihli ve 2013/1118 esas, 2015/405 sayılı kararını müteakip, .... 2. Çocuk Mahkemesinin 02/09/2015 tarihli ve 2015/790-487 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen .... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/09/2015 tarihli ve 2015/1131 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

.......1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden .... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 04/01/2016 gün ve 94660652-105-34-14648-2015-E.59/139 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/09/2015 tarihli ve 2015/1131 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8522, Karar No: 2022/10446, Tarih: 14.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8522 E.  ,  2022/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan dava da ilk derece mahkemesince davanın reddine hükmedilmiştir. Hükme karşı, kadın tarafından hükmün tamamına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararını davacı kadın temyiz etmiştir.

İlk derece mahkemesi kararında, tarafların fiilen ayrı yaşamalarının davalıdan kaynaklanmadığı, davalının, davacı kadına ve çocuklarına destek olmadığı ve onlarla ilgilenmediği yönündeki iddiaların davacı tarafça ispatlanmadığı, davalının müşterek çocuklara bir süre davalının baktığı ve ev taşıma sürecinde davacıya destek olduğuna yönelik tanık beyanlarının ise duyuma dayalı olduğu, görgüye dayalı olmadığı, dava dilekçesinde davalıya atfedilen kusurlu eylemlerin ispata elverişli ve yeterli olmadığından davanın ispatlanamadığından bahisle, reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı erkeğin evlilik birlikteliğinin yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmediği, ortak giderleri ve müşterek çocuğun okul taksitlerini ödemediği, tarafların yaklaşık 2,5 yıl ayrı yaşadığı, davalının evlilik birlikteliğinin yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçeyle davanın reddi yerinde görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

Taraflar hakkında sosyal ve ekonomik durum araştırması yapılmadığı anlaşılmaktadır. Şu hale göre, davacı kadının ve erkeğin çalışma durumu araştırılarak, müşterek çocuk lehine tedbir nafakası (TMK m. 169 ) verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek gerçekleşecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda gösterilen sebeplerle KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi hükmünün BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 14.12.2022 (Çrş.)

...
Yargıtay — Esas No: 2015/13917, Karar No: 2015/4210, Tarih: 17.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13917 E.  ,  2015/4210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yasak bıçak taşıma

HÜKÜM : Sanık ... ... hakkında mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyet, sanık ... hakkında hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve yasak bıçak taşıma suçlarından mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların karıştıkları kavga olayı nedeniyle olay yerine gelen görevli polis memurlarına sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri, sanıkların haklarındaki şikâyet nedeniyle işlem yapılmasına direnmeleri nedeniyle şikâyetçi polis memurlarından ... ve ...’in basit tıbbi müdahale geçirecek biçimde yaralandıkları, sanık ...’ın ayrıca şikâyetçi polis memurlarına “ben milletvekili yakınıyım, hepinizi sürdüreceğim” dediği ve polis aracının camını tekme atarak kırdığı, sanık ...’nin üzerinde kavga olayında kullandığı belirtilen yasak niteliği haiz sustalı bıçak taşıdığı anlaşıldığından hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme ve yasak bıçak taşıma suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesine göre kurulan hükümde adli para cezasının 25 gün yerine 5 gün biçiminde eksik olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23888, Karar No: 2017/35962, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23888 E.  ,  2017/35962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13264, Karar No: 2014/2890, Tarih: 19.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13264 E.  ,  2014/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 33. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/04/2013 tarih ve 2011/165-2013/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Zeytincilik ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait malların davalı ... Zeytincilik ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti'ne ait antrepoda iken 13/10/2007 tarihinde şiddetli yağmurdan dolayı meydana gelen su baskını nedeniyle hasarlandığını, diğer davalının da antreponun sigortacısı olduğunu, hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 13.269 EURO'nun temerrüt faiziyle birlikte fiili ödeme tarihindeki Türk Lirası karşılığının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, zararın meydana gelmesinde davalının kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, olay tarihinde sağanak yağış nedeni ile ...'da bir çok ilçede su baskını meydana geldiğini, bu durumun davalı tarafından önlenecek bir durum olmadığını, davalının işlettiği antreponun, eşyanın güvenli şekilde muhafazasını sağlayacak şartlara sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından işletilmekte olan antrepoda 13/10/2007 tarihinde meydana gelen su baskınında davacıya ait gıda malzemelerinin hasar gördüğü, dava konusu emtiaların gıda maddesi niteliği dikkate alındığında muhafaza ve depolanması hususunda tabi olduğu ...'ne ilişkin mevzuat hükümlerinde belirtilen nitelikleri taşımadığı, meydana gelen yağışların sel baskını doğurmasa dahi gerek çatı aksamı, gerek binanın yan duvarları, gerekse binanın konumlandırıldığı dere kenarında olması hususları nedeniyle emtianın zarar görmesinin büyük oranda muhtemel olduğu, bu nedenle hasar nedeninin mücbir sebep olarak değerlendirilemeyeceği, dava konusu hasardan davalı antrepo işletenin sorumlu olduğu, davacı tarafça sunulan benzer nitelikteki davalara ilişkin kusur sorumluluğu yönünden farklı .../...

bilirkişi raporları ve mahkeme kararları bulunmakta ise de, sorumluluk yönünden mahkeme kararları ve bilirkişi raporlarında birbirine uygun ve istikrar içeren bir bütünlük bulunmadığı, her davanın kendine özgü niteliği, delilleri ve sujeleri bulunduğu, bu nedenle işbu dava yönünden birebir uygulanabilecek emsal nitelikte olmadıkları bu nedenle davacı vekilinin bu yönden itirazlarına itibar edilemeyeceği, davalı sigorta şirketinin sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... Zeytincilik ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti yönünden davanın kabulüne diğer davalı yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Zeytincilik ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Zeytincilik ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Zeytincilik ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.141,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Zeytincilik ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti'den alınmasına, 19/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4584, Karar No: 2013/9069, Tarih: 08.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4584 E.  ,  2013/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vd vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Belediye Başkanlığının 07.02.2013 tarihli yazısına göre dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu anlaşıldığından bilirkişi kurulunun yöntemine uygun şekilde oluşturulmasından sonra taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsaller esas alınarak değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, taşınmaza arazi olarak değer biçen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin düşülmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5677, Karar No: 2014/14501, Tarih: 08.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/5677 E.  ,  2014/14501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/83-2013/213

H.. K.. ile G.. İ.. ve G.. T.. aralarındaki değer artış payı, katılma alacağı, özgüleme davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Zonguldak 2. Aile Mahkemesi'nden verilen 26.11.2013 gün ve 83/213 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalılar G.. İ.. ve G.. T.., duruşmasız olarak davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.07.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden G.. İ.. ve G.. T.. vekili Avukat M..B..geldi, başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tarafların 22.03.1995 tarihinde evlendiklerini, müteveffa eşin 09.03.2011 tarihinde öldüğünü, mirasçı olarak vekil edeni ve davalıların kaldığını, mirasçılardan Gökçe tarafından açılan ortaklığın giderilmesi davasının sürdüğünü, dava konusu .. ada .. parsel..nolu bağımsız bölümün alınmasına kişisel malı niteliğindeki 8 adet 24 ayar her biri 13 gr ağırlığında dava tarihi itibariyle her birinin değeri 1.310,00 TL olan kalın ray bilezik ile her birinin dava tarihi itibariyle değeri 175,00 TL olan 12 adet küçük altın ve yine müvekkiline ait 3.000,00 TL'nın evin satın alınması sırasında murise verildiğini, taşınmaz üzerine Aile konutu şerhi konulduğunu, müvekkilinin TMK'nun 652 ve 240.maddeleri gereğince taşınmazın mülkiyet hakkının vekil edenine özgülenmesine, taşınmazın tasfiyesi ile müvekkilinin gerek mal üzerindeki şahsi alacakları edinilmiş mala şahsi mallardan yapılan katkı ve gerekse edinilmiş mallara katılma rejimi gereği kalan kısım üzerindeki 1/2 payının ve miras hissesinin de katılımı ile müvekkilinin taşınmaz üzerindeki payının tespitine, müvekkilinin şahsi mal ve edinilmiş mallardan kaynaklanan alacakları ve yine miras hukuku gereğince alınması gereken payının taşınmazın değerinden düşülerek davalılara miras hukuku gereği düşen miras paylarının belirlenerek bu miktarın müvekkili tarafından davalı diğer mirasçılara ödenmesi suretiyle taşınmazın mülkiyet hakkının müvekkiline verilmesine, taşınmazın tapu kaydının müvekkili adına tapuya tesciline, bu talebinin kabul görmemesi halinde ise tasfiye talep edilen mal üzerindeki müvekkilinin şahsi

alacakları-edinilmiş mala şahsi mallardan yapılan katkı ve edinilmiş mallara katılma rejimi gereği kalan kısım üzerindeki 1/2 payının ve miras hissesinin de katılımı ile müvekkilinin taşınmaz üzerindeki payına karşılık fazlaya dair her türlü talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 52.000,00 TL'nin karşı taraftan alınmasına karar verilmesini istemiştir.