muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3856, Karar No: 2007/6782, Tarih: 06.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3856 E.  ,  2007/6782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurusunda tebligatın yapıldığı tarihte müvekkilinin yurtdışında olduğunu öne sürmüş ve takipten 09.05.2006 tarihinde eşinin ona haber vermesiyle bu takibi öğrendiğini öne sürerek gecikmiş itirazda bulunmuştur.

Mahkemece, borçlunun 09.05.2006 tarihinde hakkındaki takibi öğrendiğini ve gecikmiş itirazın süresinde olduğunu, ancak takip adi olduğundan itiraz merciinin icra dairesi olması nedeniyle icra mahkemesine itiraz edilemeyeceğinden bahisle borçlunun itirazının reddine karar verilmiştir. Konuyla ilgili İİK’nun 65. maddesi aynen: (Borçlu, kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu, maninin kalktığı günden itibaren 3 gün içinde mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur. İtiraz üzerine icra mahkemesi ancak gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre takibin talikini tensip edebilir. İcra mahkemesi tetkikatını evrak üzerinde yapar. Lüzumu halinde iki tarafı hemen davetle mazeretin kabule şayan olup olmadığına karar verir….) hükmünü içermektedir. Açıklanan yasa maddesi karşısında gecikmiş itirazı inceleme görevi icra mahkemesine ait olup, mahkemenin aksine düşüncesinde isabet bulunmamaktadır.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21018, Karar No: 2017/36498, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21018 E.  ,  2017/36498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8305, Karar No: 2018/7110, Tarih: 20.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8305 E.  ,  2018/7110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2007 takvim yılında sahte fatura kullandığı ve düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın savunmalarında, ortağı ve yetkilisi olduğu ...Ambalaj Gıda ve Temizlik San. Tic. Ltd. Şti'nin alış ve satışlarının gerçek olduğunu, atılı suçlamaları kabul etmediğini belirtmesi, 23.03.2012 tarihli Vergi Tekniği ve Vergi Suçu Raporlarında ve bilirkişinin 19.05.2012 tarihli raporunda sanığın 2007 yılında 2.183.706,08 tl tutarında toplam 176 adet sahte fatura kullanmak, 2007 yılında 2.770.086,05 tl tutarında toplam 401 adet sahte fatura düzenlemek suretiyle gerçek bir mal ve hizmet alım satımı olmaksızın sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiğinin belirtilmiş olması, ancak farklı bir bilirkişinin 28.03.2014 ve 02.05.2014 tarihli raporlarında ise; sanığın fatura aldığı ... Temizlik Mal. Amb. Gıd. San. Tic. Ltd. Şti ve Öz Grup Ata Gıda Et Ürün. Tem Amb. İnş. Tur. Oto. Pey. Tic. Ltd. Şti'nin düzenlediği faturaların sahte olduğunun ancak sanığın söz konusu firmalara yaptığı ödemeleri geçerli belgelerle kanıtladığının, bu durumda kullanılan faturaların sahtelik iddiasının asılsız kaldığının, olağan ticari hayatın akışı gereği kimsenin sahte faturaya fatura bedeli kadar para ödemesinin mümkün olmadığının, dava konusu faturaların defterlere kaydedildiğinin, gelir gider açısından bir envanter uyumsuzluğuna rastlanmadığının, bu şirketler hakkında yapılan karşıt incelemelerin defter ve belge incelemesine dayalı olmayıp muhatap bulunmadığından vergi dairesinde bulunan tarh dosyası esas alınarak varsayıma dayalı hazırlandığının, bu nedenle sahte fatura kullanma iddiasının kanıtlanabilmiş olmadığının, sahte fatura düzenlemek iddiasının geçerli dayanığının olmadığının belirtmiş olması karşısında, her iki bilirkişi raporun arasında çelişki olması ve sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların ve Vergi Usul Kanununun 230

. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların ve Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2007 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığının ancak düzenlenen faturaların ikinci nüshalarının adli emanetin 2012/5173 sırasına kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; adli emanetten suça konu faturaların getirtilip dosya arasına konulması ve incelenmesi, 2007 takvim yılına ait suça konu faturaları kullanan ve düzenleyen kişi/şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan ve düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1924, Karar No: 2021/2666, Tarih: 16.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1924 E.  ,  2021/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. Sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesi:

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temiz incelemesi:

Sanık ...'un, muhasebeci olduğunu, şirketin kuruluş işlemleri için sanık ... tarafından kendisine vekaletname verildiğini, şirketin ön muhasebe elemanı ... tarafından gönderilen fatura ve banka makbuzlarını defterlere işlediğini ve beyannameleri verdiğini, şirket işleri ile ilgisinin bulunmadığını belirtmesi, şirket müdürü olan sanık ...’nun, İzmir 22. Noterliğinin 04.05.2010 tarihli, 7202 yevmiye numaralı vakaletnamesi ile ...'ı vekil tayin etmesi, sanık ...'ın 2009 yılında şirketle ilgisi olmadığını savunması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından; 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında İzay Petrol Ltd. Şirketinin faturalarını kullanan mükellef veya şirketler hakkında karşıt inceleme raporlarının düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri ve mükellefler hakkında sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyalan getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; suç konusu faturalar sanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kabul etmemeleri halinde, sanıkların yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması; sanık ...'un savunmasında İzay Petrol Ltd. Şirketinde ön muhasebe elemanı olarak çalıştığını belirttiği, 15.02.2011 ve 23.05.2011 tarihli yoklamalarda hazır bulunduğu anlaşılan ..., suç konusu faturaları kullanan Ersier Maden Hafriyat İnş. San. ve Tic. Ltd. Şirketi yetkilisinin beyanında ismi geçen, İzay Petrol Ltd. Şirketinde çalıştığı anlaşılan ..., suç konusu faturaları kullandığı tespit edilen Metedizel Otomotiv Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisinin, İzay Petrol Ltd. Şirketi adına muhatap olduklarını belirttikleri... isimli kişinin açık kimlik bilgileri belirlenip, söz konusu kişilerin tanık sıfatıyla dinlenilerek, şirketi fiilen kimin idare ettiğinin, sanık ...’ın 2009 yılında şirket işlerini takip edip etmediğinin, sanıkların şirketteki görevlerinin, faturaların kimler tarafından düzenlendiğinin sorulması, şirketin bastırdığı faturalarla ilgili siparişleri kimin verdiğinin, ödemeyi kimin yaptığının, 23.10.2000, 14.01.2010 ve 01.11.2010 tarihlerinde Mat Grup Ambalaj Sürekli Form Matbaada basıldığı anlaşılan faturaların kimin tarafından teslim alındığının tespit edilmesi, şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına kimlerin iş ve işlemlerde bulunduğunun araştırılması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz ilenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

16.03.2021 tarihinde Başkan ...'in sanık ...'nun 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında, sanık ... hakkında da 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun her takvim yılına ait ayrı mahkumiyet hükmü kurulmayacağına ve sanıklar hakkında TCK'nin 43. maddesi gereği zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiğine dair karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Temyiz incelenmesine konu olan somut olayda; 25.07.2012 tarihinde Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı tarafından yapılan ihbar üzerine gerçekleşen eylemde; sanıklar ... ve ... baştan beri yaptığı bir plan dahilinde Konak Vergi Dairesinin ....35052 vergi kimlik numaralı vergi mükellefiyetliliğini tesis ederek, vergi mükellefiyetinin avantajları ile temin ettiği faturaları hukuki ve fiili kesinti söz konusu olmaksızın; sanık ... 2009, 2010 ve 2011 yıllarında, sanık ... 2010 ve 2011 takvim yıllarında gerçek bir mal teslimine dayanmaksızın komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme suçundan sübut bulan eylemi gerçekleştirmiştir.

Türk Ceza Kanununun 1. maddesine göre ceza kanununun amacı kişi hak ve özgürlüklerini kamu düzenini ve güveninin hukuk devletini korumak ve suç işlemesini önlemektir. Türk Ceza Kanununun 2. maddesinde ise suçta ve cezada kanunilik ilkesini belirlerken kanunun suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. Suç ve ceza işlenen hükümlerde kıyas yapılamaz. TCK'nin ilgili maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, vergi usul kanununun her takvim yılının ayrı bir suç olacağına dair yasal düzenlemenin bulunmaması, mali denetimlerin idarenin denetim esasına ve dönemlerine göre re'sen veya başka soruşturma gereği yapılmış olması, sanıkların üzerine atılı sahte fatura düzenleme eyleminden başlatılan soruşturma geçmiş yıllara ilişkin yapılan denetim, tespit ile mütalaa verildiği, bu tarihten öncesinde sanıkların suç işleme iradesinin ne zaman başladığı, devam ettiği veya hukuki kesinti olup olmadığına bakılmaksızın hazırlanan vergi değerlendirme raporu ve mütalaa ile Cumhuriyet savcılığına kamu davası açıldığı dikkate alındığında, dosya içeriğinde sanıkların suç işleme iradesinin belirgin dönemlerde gerçekleştiğine dair sanıklar aleyhine herhangi bir delil bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde;

213 Sayılı Vergi Usul Kanununun sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suçların oluşumu bakımından her takvim yılının ayrı suç oluştuğuna ilişkin yasal düzenlemenin bulunmaması, işletmenin mahiyetine göre tebliğlerle birden çok beyanname dönemini idarenin her zaman tespit edebileceği, beyanname döneminin de vergi düzeni ve sistematiği açısından belirlenmiş olması, sanıkların "suç işleme iradesinin" idarenin beyanname dönemini belirleyen tebliğlerle belirlenemeyeceği, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında ve Doktrinin kabulüne göre de "suç işleme kararını" tespit etmek için sanıkların baştan itibaren yaptığı bir plan dahilinde hareket etmesi gerektiği, sanıkların yukarıda belirlenen vergi mükellefiyeti ile belirtilen aleyhe fiili ve hukuki kesinti olduğunun belirlenmediğinden devam eden eyleminden, Türk Ceza Kanunu genel hükümlerine göre sanıkların kastının ve suç işleme iradesinin değerlendirilmesi gerektiği bu kapsamda sanıkların birden fazla takvim yılı içerisinde gerçekleştiği iddia edilen eylemlerinin hukuki veya fiili kesinti olduğunun belirlenemediğinden, dosya üzerinden hazırlanan vergi değerlendirme raporu, tarh ve mütalaa ile sanıkların suç işleme iradesinin ne zaman yenilendiğinin veya kesildiğinin tespiti mümkün olmadığından, geçmişe yönelik yapılan inceleme ile Türk Ceza Kanununun suçta ve cezada kanunilik ilkesine aykırı olarak her takvim yılı için ayrı suç kabul edilmesinin mümkün olamayacağından Türk Ceza Kanununun 43. maddesinde belirlenen zincirleme suç hükmü uygulanması gerektiğinden sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin üç kez, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin iki kez mahkumiyet hükümleri kurulmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 16.03.2021
Yargıtay — Esas No: 2010/16027, Karar No: 2011/25357, Tarih: 21.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/16027 E.  ,  2011/25357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle sanık hakkında temel cezanın tayininde 6831 Sayılı Kanunun 93/1 maddesinin tatbik edilerek bu ceza üzerinden 93/2 maddesi uygulamasıyla artırım yapılması ve cezanın 1 yıl yerine 12 ay olarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi sonuç ceza doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamış ve tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,

1) Mahallinde yapılan keşifte suça konu sahada dikili olduğu tesbit edilen dut ve armut ağaçlarının da müsaderesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Müsadere kararı verilen ağaçların değeri üzerinden orman idaresi lehine nisbi vekalet ücreti tayin edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMuK'nun 322 maddesi gereğince kararın 2 maddesine "...1 adet dut ve 2 adet armut ağacının..." ibaresinin, yine kararın 3 maddesine de "...ve müsaderesine karar verilen ağaçların değeri üzerinden 310,- TL nisbi vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1312, Karar No: 2022/5549, Tarih: 06.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1312 E.  ,  2022/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.06.2019 tarih ve 2018/898 E- 2019/609 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.10.2020 tarih ve 2019/2144 E- 2020/1295 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından Solmaz Gümrük Müşavirliği A.Ş. adına 3. Şahıs Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalanan Gebze Lojistik Merkezinde bulunan Dilovası Gümrük Müdürlüğüne bağlı antrepo içerisinde 3. şahıslara ait malların muhafaza edildiğini, 30/09/2017 tarihinde saat 14:05'de bu antrepo içerisinde davalı şirket tarafından yapılan yangın sistemi yenileme çalışmaları sırasında sprinkler sisteminde meydana gelen teknik bir aksaklık nedeni ile antrepo içerisindeki bazı eşyaların dış ambalajında ıslanma meydana geldiğini ve ekspertiz incelemesi yapıldığını; meydana gelen olay nedeni ile müvekkili şirketçe sigortalısına 26/04/2018 tarihinde 15.783,88 EURO hasar tazminatı ödendiğini, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 15.783,88 EURO tazminatın ödeme işleyecek dövize uygulanacak en yüksek faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu somut olayın, 13.09.2017 tarihinde meydana geldiğini, ekpertiz şirketine olay ihbarının 24.11.2017 tarihinde yapıldığını, ilk ekspertizin ise olaydan yaklaşık (2,5) ay sonra, 27.11.2017 tarihinde gerçekleştiğini; müvekkili şirketin değişim öncesi, yangın sistemine erişimi ve sistemdeki suları boşaltması gibi bir eylemi olmadığını; tüm bu işlemlerin sigortalı teknik personeli tarafından yürütüldüğünü, müvekkil şirketin, sigortalının talimatı ve bilgisi dışında işlem yapmasının mümkün olmadığını, ağır kusurlu tarafın bizzat sigortalı Solmaz Gümrük Müşavirlik A.Ş. olduğunu, davacının taleplerini sigortalıya yöneltmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; olayın meydana gelmesinde davalı şirket çalışanlarının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, davacının sigortalısı şirket görevlileri tarafından bildirilen ve projede görülen vanaların kapatıldığı, sigortalı şirket yetkilileri tarafından işe başlanması için onay verildiği, haksız fiil sonucu oluşan zararın tazmini için ilgilinin kusurlu olması ya da kanunen kusursuz sorumluluğun öngörülmüş olması gerektiği, davalı çalışanlarının kusurunun bulunmadığı gibi hasarın tazmini için kusursuz sorumluluk da öngörülmediği, hasardan sigortalının sorumlu olduğu, sigortalının talep edemeyeceği tazminatın onun yerine geçen davacı sigortacı tarafından da talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava dışı sigortalıya ait antrepoda yangın sistemi yenileme çalışmaları kapsamında davalı şirketin sprinker değişimi işini yapacağı, bu işlemin yapılabilmesi için ilgili vananın kapatılması ve hattaki basınçlı suyun boşaltılmasının gerektiği, antrepoda (8) yangın söndürme hattı ve her hattın da ayrı kapatma ve boşaltma vanasının bulunduğu, dava dışı sigortalı şirket çalışanları tarafından projede görülen vanaların kapatıldığı, suyun boşaltıldığı, bu işlemin bir kaç saat sürdüğü ve su boşaltma işinin bitmesi beklendikten sonra dava dışı sigortalı şirket çalışanlarının onay vermesi üzerine davalı şirket çalışanının sprinker değişimi işine giriştiği, söküm başladığında basınçlı suyun antrepoya aktığı ve bir kısım mallara zarar verdiği, dava dışı sigortalı şirket çalışanlarının kapattığı vana projedeki vana olmasına rağmen bu vananın projede yanlış gösterildiği, bu nedenle de çalışma yapılan hattaki basınçlı suyun değil başka hattaki suyun boşaltılmış olduğu, doğru hattaki vananın kapatılması ve suyun boşaltılması sorumluluğunun dava dışı sigortalı şirket çalışanlarının olduğu, esasen bu işi de onların yaptıkları, davalı çalışanlarının bu işlere dahli bulunmadığı gibi bu konuda görevlerinin de bulunmadığı, bilirkişi raporuna göre dava dışı sigortalı şirket çalışanlarının olayda tamamen kusurlu oldukları, davalı şirket çalışanlarına atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı, hasarın tazmini için kusursuz sorumluluk halinin de öngörülmediği, davalı çalışanlarının eylemi ile zarar arasında illiyet bağının bulunmadığı, hasardan sigortalının sorumlu olduğu, sigortalının talep edemeyeceği tazminatın onun yerine geçen davacı sigortacı tarafından da talep edilemeyeceği, TBK'nun 66. Maddesine göre de davalının sorumluluk şartlarının oluşmadığı gerekçeleriyle HMK.'nun 355. maddesi uyarınca; kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmaması nazara alınarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.