muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/300, Karar No: 2011/447, Tarih: 22.06.2011

Davacı sendika, 5747 sayılı yasanın geçici 2/4 yasanın yürürlüğe giriş tarihi olan 22.3.2008 tarihinden itibaren husumete ehil olanın Belediye değil, Denizli İl Özel İdaresi Başkanlığının olduğu ve davalarda husumetin ilk mahalli idareler seçiminden sonra İl Özel İdaresine yöneltileceği yorumunun hukuki dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

Genel olarak kamu tüzel kişiliği kanunla veya kanunun açıkça verdiği yetkiye dayalı olarak kurulur aynı şekilde de sona erer. Sona ermesi halinde de bu tüzel kişiliği sona eren kamu tüzel kişisi ile ilgili davalara onun halefi olan kamu tüzel kişisi tarafından devam edilir. 22.3.2008 tarih ve 2684 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun uyarınca bir kamu tüzel kişisi olan belediyenin tüzel kişiliğinin ilerde gerçekleşecek bir olaya bağlı olarak sona ereceği belirlendikten sonra bu olayın gerçekleşmesine kadar tüzel kişiliğin devam edeceği ancak kamu tüzel kişi hakkında devam eden davalarda ilerde tüzel kişisinin halefi olan kamu tüzel kişisinin husumete ehil olduğuna ilişkin düzenleme söz konusudur.

Gerçekten 5747 sayılı yasanın geçici 1/1, geçici 2/4-fıkraları ve yürürlük maddesi Yasanın bütünlüğü içerisinde değerlendirildiğinde ilk genel mahalli idareler seçiminden geçerli olmak üzere belediye tüzel kişiliği kaldırılarak köye dönüştürülen ve Denizli İl Özel İdare Müdürlüğüne devredilen Yassıhöyük Belediye Başkanlığı’nın tüzel kişiliği yasanın yürürlük tarihi olan 22.3.2008 tarihinden genel mahalli idareler seçimlerine kadar devam etmekte ise de aynı yasanın geçici 2/4. fıkrasındaki “Mahkemelerde süren davaları ile belediye olarak faaliyet gösterdiği döneme ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, katıldığı belediye veya ilgili il özel idaresidir.” Şeklindeki düzenleme gereğince Yassıhöyük Belediye Başkanlığının tüzel kişiliği devam etse dahi bu belediyeye karşı açılan veya açılacak davalarda husumetin ilgili il özel idaresi olacağı belirtilmiştir. Böyle açık bir düzenleme karşısında davalıya devredilen belediyenin tüzel kişiliğinin sona ermediği gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi doğru değildir. Kaldı ki, yasada bahsedilen ilk genel mahalli idareler seçimlerinin yargılama aşamasında 29.3.2009 tarihinde gerçekleşmiştir. Bu durumda Yassıhöyük Belediye Başkanlığı’nın dava aşamasında tüzel kişiliği sona erdiğinden Yasa’da belirlenen seçim şartı da gerçekleşmiştir. Böylece sendika aidat alacağı davasında Denizli İl Özel İdaresi Başkanlığına husumetin doğru yöneltildiği, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekir iken davanın husumet yönünden reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir…")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 61. maddesi uyarınca sendika aidat alacağının yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, direnme kararının gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu'nca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu, bir ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir. (HUMK.429 mad.)

Eş söyleyişle; mahkemenin bozmadan esinlenerek getirttiği yeni bir delile dayanarak ve gerekçesini değiştirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda ise:

Davacı Türkiye Genel Hizmetler İşçileri (Genel-İş) Sendikası tarafından, işveren Ulukent Belediyesi’nce dayanışma ve üyelik aidatlarını ödenmediği iddiasına dayalı olarak, davalı Denizli İl Özel İdaresine husumet yöneltilmek suretiyle açılan davada; 5747 sayılı ‘Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’ uyarınca Ulukent Belediyesi tüzel kişiliğinin ilk Genel Mahalli İdareler Seçiminde geçerli olmak üzere kaldırılarak köye dönüştürüldüğü, aynı Kanunun Geçici 2/4. fıkrasına göre husumetin davalı İl Özel İdaresine yöneltildiği iddiasıyla, aidat alacaklarının davalı Denizli İl Özel İdaresinden tahsili talep edilmiştir.

Mahkemenin, “Ulukent Belediye Başkanlığının tüzel kişiliğinin dava ve karar tarihi itibariyle devam ettiği, dolayısıyla davalı Denizli İl Özel İdaresi Başkanlığının davada taraf sıfatının bulunmadığı” gerekçesiyle “davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine” dair verdiği karar; Özel Daire’ce, “5747 sayılı Yasanın Geçici 1/1, Geçici 2/4-fıkraları ile yürürlük maddesi Yasanın bütünlüğü içerisinde değerlendirildiğinde Yassıhöyük Belediye Başkanlığının tüzel kişiliği devam etse dahi bu belediyeye karşı açılan veya açılacak davalarda husumetin ilgili il özel idaresi olacağının belirtildiği, Yasada bahsedilen ilk genel mahalli idareler seçimlerinin yargılama aşamasında yapıldığı, böylece Yassıhöyük Belediye Başkanlığı’nın dava aşamasında tüzel kişiliği sona erdiğinden Yasada belirlenen seçim şartının da gerçekleşmediği, dolayısıyla Denizli İl Özel İdaresi Başkanlığına husumetin doğru yöneltildiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmadan sonra Yerel Mahkemece, Tavas İlçe Seçim Kurulu Başkanlığı’ndan 08.01.2010 tarihli, Denizli İl Özel İdaresi İnsan Kaynakları ve Eğitim Müdürlüğü’nden 08.10.2010 tarihli cevabi yazılar alınmış; davacı vekilince 24.05.2010 tarihli dilekçe ekinde Yüksek Seçim Kurulu’nun 24.12.2008 gün ve 329 sayılı kararı ile Anayasa Mahkemesi ve Danıştay 8. Dairesi kararları ibraz edilmiş; Mahkemece “Ulukent Belediyesinin Yüksek Seçim Kurulu’nun 329 nolu kararı gereği 29.03.2009 tarihinde yapılan Mahalli İdareler Genel Seçimine belde olarak katıldığı, seçim sonucunda belediye başkan ve belediye meclis üyeleri seçildiği…” gerekçelerine dayalı olarak 14.12.2010 tarihli direnme kararı verilmiştir.

Görüldüğü üzere 14.12.2009 günlü Yerel Mahkeme kararı, gerçekte Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429/3. maddesi anlamında bir direnme kararı değil; bozmadan sonra, bozma ilamından esinlenerek yapılan araştırma sonucunda oluşturulmuş, yeni bir hüküm niteliğindedir.

O nedenle, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 9. Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenle, mahkemece tesis edilen yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9.Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19319, Karar No: 2018/12077, Tarih: 29.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/19319 E.  ,  2018/12077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının davalıya ait iş yerinde işçi olarak çalışırken, davalı işverenin iş yerine kamera takıp sesli ve görüntülü çekip yapmaya başladığı, davacıya yıllık izinlerinin kullandırılmadığı, öğle ve ara tatillerinde izin verilmediği,mazeret izinlerinin yıllık izinlerden düştüğü, sigorta primlerinin asgari ücretten yatırıldığı gerekçesiyle davacının haklı nedenle iş akdini feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş yerinde kameraların işverenin üstün yararı nedeniyle takıldığını, davacının iş akdini feshetmesinde herhangi bir haklı nedenin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini fesihte haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık,davacının iş akdini fesihte haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca işçinin sözleşme ve yasaya aykırı olarak ücret ve eklerinin ödenmemesi ya da eksik ödenmesi, bu kapsamda ... priminin gerçek ücretten yatırılmaması işçi açısından haklı fesih nedenidir. Diğer taraftan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 435/2 maddesi gereğince sözleşmeyi fesheden taraftan dürüstlük kurallarına göre hizmet ilişkisinin sürdürülmesi beklenemeyen bütün durum ve koşullar haklı neden sayılır.

Mahkemece davacının tüm ileri sürdüğü fesih nedenleri incelenmeksizin sadece işverenin kamera takması ve davacının yıllık iznin usulüne uygun kullandırılmadığı yönündeki fesih nedenleri incelenmiş ve sonuç olarak davacının iş akdini fesihte haklı olmadığı gerekçesiyle kıdem tazminatının reddine karar verilmiştir.

Oysa davacı gerek fesih bildiriminde gerekse de dava dilekçesinde ... primlerinin eksik yatırıldığı, mazeret izinlerinin yıllık izinden düşürüldüğü ve ara dinlenme ve öğlen tatili kullanmadığını da fesih sebebi olarak ileri sürmüştür.

Oysa davacı gerek fesih bildiriminde gerekse de dava dilekçesinde ... primlerinin eksik yatırıldığı, mazeret izinlerinin yıllık izinden düşürüldüğü ve ara dinlenme ve öğlen tatili kullanmadığını da fesih sebebi olarak ileri sürmüştür.

Dosya kapsamından ve dinlenen tanık beyanlarından davacının mazeret izinlerinin birer gün yıllık izinden düşürüldüğü, davacının öğlen tatili kullanmadığı ve davacının ücretinin brüt 1.234,52 TL olmasına rağmen ....na brüt 978,60 TL olarak bildirdiği ve primlerinin eksik ödendiği sabittir. Bu durumda işçinin iş ilişkisini sürdürmesi beklenemez. Fesih haklı nedene dayandığından kıdem tazminatının kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

İş akdini haklı nedenlede olsa fesheden taraf ihbar tazminatı talep edemeyeceğinden, ihbar tazminatı talebi reddedilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7341, Karar No: 2022/2152, Tarih: 10.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/7341 E.  ,  2022/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Diyarbakır İl Jandarma Komutanlığı merkez ve ilçe teşkilatlarına ait su faturalarının davalı Diyarbakır Su ve Kanalizasyon İşleri Genel Müdürlüğü tarafından fiyatlandırıldığını ve tahakkuk ettirilen su faturalarının düzenli olarak ödendiğini, 05/10/2017 tarihli ve 30261 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7061 sayılı Bazı Vergi Kanunları ile Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 86. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanununa eklenen Ek 2.maddeye göre kamu ve kurum ve kuruluşlarına uygulanan su ve atık su tarife ücretinin, tüketim miktarına bakılmaksızın sabit tarife ücreti olarak belirleneceği ve konutlar için belirlenen en düşük su ve atık su tarife ücretinin %50'sini geçemeyeceğinin hüküm altına alındığını; ancak davalı tarafından Diyarbakır İl Jandarma ve bağlı teşkilatına tahakkuk ettirilen su faturalarının anılan hükme aykırı olarak fazla tahakkuk ettirildiğini, durumun bildirildiği davalı kurum tarafından faturalarda herhangi bir yanlışlığın olmadığına dair cevap verdiğini, Belediye Kanunu'nda kamu kurumuna uygulanacak tarifelerde meskenlere uygulanan tarifenin uygulanacağı düzenlenmişken diğer abone grupları altında şehir merkezi ve ilçelerdeki tüm askeri kışlalara şehir merkezindeki mesken su fiyatının %50'i fazlası (3,96) uygulanmasının açıkça yasaya aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; su faturalarına istinaden yapılan 130.659,35 TL fazla ödemenin ödeme tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; genel kanun niteliğindeki 5393 sayılı Belediye Kanunu uyarınca değil, 2560 sayılı Kanun uyarınca işlem yapmakta olduğunu, 2560 Sayılı Kanun'un büyükşehir belediyelerinin mevcut bulunduğu şehirlerde uygulanan özel nitelikte bir kanun olduğunu, Su ve Kanalizasyon İdareleri 2560 Sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun hükümlerine göre kurulduklarından dolayı, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'na uyma zorunluluğu olmamasına rağmen, söz konusu yasa doğrultusunda gerekli indirimlerin yapılmış olduğunu, 5393 Sayılı Belediye Kanun'un Ek 2. maddesi çerçevesinde resmi dairelerin m3 su birim fiyatı 6,45 TL iken, DİSKİ Genel Kurul Kararıyla 01/01/2018 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere gerekli iyileştirmeler yapılarak ve 3.96 TL kabul edilerek yürürlüğe konulmuş olduğunu, 2560 Sayılı Kanun ve DİSKİ Tarifeler Yönetmeliğinin ilgili maddelerine istinaden abonelerine maliyetin altında su hizmeti verme imkânı bulunmadığını ve aksinin kamu zararına yol açacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davalı kurumun 5393 Sayılı Kanun'a tabi olmadığı, bu kanunun Ek 2. maddesinde yer alan sınırlamaya benzer bir düzenleme yapılmadığı, davacıya uygulanan su tarifesinin DİSKİ Genel Kurulunun 01/01/2018 tarihli kararı doğrultusunda belirlenmiş olduğu, fatura bedellerinin davalıdan talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; belediyelerce kamu kurum ve kuruluşlarına uygulanan su ve atık su tarife ücreti tüketim miktarına bakılmaksızın sabit tarife ücreti olarak belirlenmesi ve bu tarifenin konutlar için belirlenen en düşük su ve atık su tarife ücretinin yüzde 50 fazlasını geçmemesi gerekmekte ise de; somut davada davalının belediye olmadığı, DİSKİ Genel Müdürlüğü olduğu, DİSKİ Genel Müdürlüğünün, 5393 Sayılı Kanuna tabi bir kurum olmadığı ve 2560 Sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'a tabi olduğu, bu Kanun'un büyükşehir belediyelerinin mevcut olduğu şehirlerde uygulanan özel bir kanun olduğu, anılan Kanun kapsamındaki idarelerin 5393 Sayılı Kanun'a tabi olduğu yönünde bir düzenleme yer almadığı gibi 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun Ek 2. maddesinin su ve kanalizasyon idarelerinde uygulanacağına ilişkin bir düzenlemenin de yer almadığı, davacıya uygulanan su tarifesinin DİSKİ Genel Kurulunun 01/01/2018 tarihli kararı doğrultusunda belirlenmiş olduğu, usule uygun tahakkuk ve tahsil edilen fatura bedellerinin davalı kurumdan talep edilemeyeceğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davacı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalı kurumun mevzuata aykırı olarak fazla tahsilat yaptığı, iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, davalı kurumun tabi olduğu kanun ve 5393 Sayılı Kanun'un Ek 2. maddesinin dava konusu olayda uygulanıp uygulanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 14. maddesinin (a) bendine göre mahallî müşterek nitelikte olmak şartıyla; imar, su ve kanalizasyon hizmetlerini sunmak belediyelerin görevidir. Bu görev, büyükşehir belediyesi statüsündeki belediyelere ise 5216 Sayılı Kanun'un 7. maddesi ile verilmiştir. Öte yandan Büyükşehir Belediyesi Kanununun 26. maddesinde ise; büyükşehir belediyelerinin kendilerine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilecekleri düzenlenmiştir. Nitekim davalı DİSKİ de 2560 Sayılı İSKİ Kanunu'na göre kurulmuştur.

İSKİ Kanunu'nun 6. maddesinin (f) bendine göre; “Su satışı ve kullanılmış suların boşaltılmasına ilişkin tarifeleri inceleyerek karara bağlamak,” İSKİ Genel Kurulunun görevidir ve bu tarifelerin yönetmelikle belirleneceği aynı Kanunun 23. maddesiyle hüküm altına alınmıştır. 2560 sayılı İSKİ

Kanunu'nun 4. maddesinde; İSKİ Genel Kurulunun, İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi olduğu ve Ek 5. maddesinde ise bu Kanunun diğer büyükşehir belediyelerinde de uygulanacağı hükmü yer almaktadır. Bu hüküm doğrultusunda DİSKİ, ... Tarifeler Yönetmeliğini hazırlamış ve yönetmeliğin 6. maddesi ile aboneleri gruplandırmıştır. Davacının da içinde bulunduğu resmi daireler için Su Fiyat Tarifesi Diyarbakır Büyükşehir Belediye Meclisinin 12/01/2018 tarihli kararıyla belirlenmiştir. Davaya konu faturalar bu tarifeye göre tahakkuk ve tahsil edilmiştir.

Bununla birlikte 5293 Sayılı Belediye Kanunu'nun Ek 2. maddesinde "Kamu kurum ve kuruluşlarına uygulanan su ve atık su tarife ücreti tüketim miktarına bakılmaksızın sabit tarife ücreti olarak belirlenir ve konutlar için belirlenen en düşük su ve atık su tarife ücretinin yüzde 50 fazlasını geçemez. Belediyeler temiz şebeke suyu hizmeti vermediği yerleşim yerlerindeki kamu kurumlarından herhangi bir ad altında ücret talep edemez. Kamuya ait eğitim kurumları, yurtlar, okul pansiyonları ve hastanelerden abonelik, açma, kapama, bağlantı, teminat, güvence bedeli, katılma payı ve benzeri ad altında herhangi bir ücret talep edilemez." denilmekte olup, 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 28. maddesindeki; "Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir ve ilçe belediyeleri hakkında da uygulanır." hükmü doğrultusunda; Diyarbakır Büyükşehir Belediyesinin su ve kanalizasyon hizmetlerini sunmakla görevli şirketi DİSKİ'nin de tarifelerini düzenlerken, Kanun'un bu hükmünü dikkate alması gerekmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda; bölge adliye mahkemesince, büyükşehir belediyelerinin bu görev ve hizmetleri bir şirket (DİSKİ) eliyle yerine getirmelerinin, kendilerini bu kanunlarda yer alan düzenlemelere uyma yükümlülüğünden azade kılmayacağı ve bu şirketlerin belediye hizmetlerinin sunulmasında belediyelerin ve büyükşehir belediyelerinin bağlı olduğu mevzuata uygun olarak çalışmaları gerektiği açık olduğu gözetilerek, davaya konu faturaların Diyarbakır Büyükşehir Belediye Meclisinin 12/01/2018 tarihli kararıyla belirlenen tarifeye göre tahakkuk ve tahsil edildiği, tarifenin de halen yürürlükte olduğu, tarifeye uygun tahakkuk ve tahsil edilen fatura bedellerinin davalı kurumdan talep edilemeyeceği gerekçesi ile davacı tarafın istinaf başvurusunun reddedilmesi gerekirken, davalı DİSKİ Genel Müdürlüğünün, 5393 Sayılı Kanun'a tabi bir kurum olmadığı ve 2560 Sayılı İSKİ Genel Müdürlüğünün Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'a tabi olduğu yönündeki yanılgılı gerekçeyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirimediğinde de sonucu itibariyle doğru bulunan bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması HMK'nın 373/4 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5228, Karar No: 2011/5263, Tarih: 20.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/5228 E.  ,  2011/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 151 ada 6 parsel sayılı 6058,70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazın tapusunun iptaliyle adına tescilini öne sürmüş, dava sırasında tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine, uzman bilirkişinin 24.06.2009 tarihli ek raporundaki haritasında (A) harfi ile işaretlenen 3217,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptaliyle son parsel numarası verilerek davacı ... adına tapuya tesciline, bilirkişi raporunda (B) harfiyle işaretlenen 2841,30 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümüne yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 151 ada 6 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişinin 24.06.2009 tarihli ek raporundaki haritasında (A) harfi ile işaretlenen 3217,40 m2 yüzölçümündeki bölümünün davacı ...'ın tutunduğu 01.07.1968 tarih, 19 sayılı tapu kaydının kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelerle mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.