muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11067, Karar No: 2013/13894, Tarih: 10.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/11067 E.  ,  2013/13894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vasisi ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/10/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; 18/04/2012 tarihli mahkeme ek kararının kaldırılmasına dair verilen 05/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle açılan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece 05/03/2013 tarihli ek karar ile, mahkemenin 18/04/2012 tarihli davanın açılmamış sayılmasına ilişkin ek kararının kaldırılmasına ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ... tutuklu olarak bulunduğu cezaevi kanalıyla gönderdiği 27/10/2011 havale tarihli dava dilekçesi ile, davalının haksız eylemi neticesinde zarara uğradığını belirterek davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı; süresinde yetkisizlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemenin 29.02.2012 tarih 2011/189 Esas, 2012/32 Karar nolu kararı ile davalının yetki itirazı yerinde görülerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemenin yetkisizliğine dair 29/02/2012 tarihli kararın kesinleşmesinden sonra HMK'nun 20/1 maddesine göre iki hafta geçmesine rağmen dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için başvuruda bulunulmaması üzerine mahkemece 18/04/2012 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya arasında mevcut bilgi ve belgelerden davacı hakkında verilen mahkumiyet hükmünün 12/12/2011 tarihinde kesinleştiği ve davacıya ...karar sayılı ilamıyla 15/08/2012 tarihinde TMK'nun 407.maddesi gereğince vasi tayin edildiği anlaşılmaktadır.

Davacıya tayin edilen vasinin dosyanın yetkili.... Mahkemesine gönderilmesini talep etmesi üzerine dosya mahkemece 05/03/2013 tarihinde yeniden ele alınarak; mahkemenin 29/02/2012 tarihli 2011/189 Esas, 2012/32 Karar nolu gerekçeli kararın tebliğ tarihinde davacının hükümlü olması, hükümlüye yapılan tebligatın geçersiz olması, davacının vasisine yapılan usulüne uygun tebligattan sonra vasinin süresinde dosyanın yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekçesiyle mahkemenin 18/04/2012 tarihli davanın açılmamış sayılmasına ilişkin ek kararının kaldırılmasına ve dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

...

...

Mahkemenin 29/02/2012 tarihli yetkisizliğe ilişkin asıl kararı ve HMK'nun 20/1 maddesi uyarınca verilen 18/04/2012 tarihli davanın açılmamış sayılmasına ilişkin ek kararı ile hakim dosyadan el çekmiş bulunup sonradan dosyayı yeniden ele alarak yeni bir ek karar ile önceki kararını kaldırması usul ve yasaya uygun değildir. Dolayısıyla 05/03/2013 tarihli ek karar ile, mahkemenin 18/04/2012 tarihli davanın açılmamış sayılmasına ilişkin ek kararının ortadan kaldırılması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı ... 28/10/2011 tarihinde davayı açtığında hükümlü değil ise de yargılama sırasında 12/12/2011 tarihinde hakkındaki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi nedeniyle hükümlü haline gelmiş ve kendisine de bu nedenle vasi tayin edilmiştir. Dolayısıyla 29/02/2012 tarihli mahkemenin yetkisizliğine ilişkin kararın bu tarihte hükümlü olan davacı ...'ya tebliğ edilmesi de doğru değildir. Bu kapsamda 29/02/2012 tarihli gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş olup davacıya tayin olunan vasiye kararın tebliğinden sonra sonucuna göre işlem yapılması gerekir. Karar, bu bakımdan da yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1 ve 2) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1000, Karar No: 2017/2970, Tarih: 17.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/1000 E.  ,  2017/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı aleyhine 03/03/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket tarafından yapılan viyadük ve yol çalışması sırasında, dinamitleme ve çakıl üretme makinelerinin çıkardığı tozların, rüzgarın da etkisi ile kendisine ait zeytin ağaçlarının üzerinde biriktiğini bu suretle, ağaçların yeni filizler çıkarmasına, büyümesine, çiçek açmasına ve döllenmesine mani olarak ürün kaybının oluşmasına sebebiyet verildiğini belirterek, bu zararın davalıdan tazminine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davadan önce yapılan tespit ve sonucunda verilen tespit raporunu kabul etmediklerini, dava konusu zarar ile şirketin çalışmaları arasında illiyet bağı bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu zeytin ağaçları ve bahçedeki ürünlerin verim kaybı ile oluştuğu iddia olunan zararın, yükleniciye ihale olunan işin yapım çalışmaları sırasında ortaya çıkan tozlardan kaynaklandığı, ağaçların üzerinde biriken tozun ağaçların metabolizmasını etkilediği, zeytinlerin olgunlaşmadan döküldüğü ve bu şekilde zararın oluştuğu, bu hususun sayılı dosya kapsamında yapılan tespit ve bilirkişi raporu ile belirlendiği, zararın oluşmasında davalının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, mahkemece yapılan 2012/24 D.iş sayılı tespitin, davalının yokluğunda icra edildiği, tespit sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ise davalı tarafından kabul edilmemiştir. Davalı tarafından yargılama sırasında yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması istenildiği halde, yetersiz gerekçe ile bu talebin red edilerek eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece mahallinde uzman bilirkişiler marifeti ile keşif yapılarak dava konusu zararın davalıya ait işletmenin çalışmalarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı ile zararın kapsamının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu nedenle, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4107, Karar No: 2013/14304, Tarih: 09.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4107 E.  ,  2013/14304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Mersin 1.Çocuk Mahkemesi'nin 2011/417-711 sayılı kararı ile, adli emanette kayıtlı suça konu sustalı bıçağın müsaderesine karar verildiği, ... adlı şahısta ele geçen diğer bıçağın ise, dava konusu olmadığı gibi dosyadaki bilirkişi raporuna göre 6136 sayılı yasa kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde müsaderelerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden müsadereye ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7191, Karar No: 2014/3594, Tarih: 26.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/7191 E.  ,  2014/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2012 tarih ve 2011/51-2012/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... kurulu ... ... ... ... Tte. Ltd firmasından ... satış ve teslim şeklinde 1. hamur kağıt emtiası satın aldığını, satış ve teslim şartı icabı olarak satıcının navlun bedelini ödeyerek emtianın ... Limanı'na taşınması için ... ... firması ile anlaştığını, 16/03/2010 tarih ve 55050440 nolu konşimento kapsamında malların gönderildiğini, emtiayı taşıyan geminin ... Körfezi'nde bir kazaya karıştığını, müvekkiline ait 9 konteyner emtianın ... Limanı’nda tahliye edildiğini, söz konusu konteyner içindeki malın yapılan tespitinde baskı ve yazı kağıdı cinsi eşyanın ıslak dağınık ve yırtık olduğunun anlaşıldığını, bu nedenle eşyanın 31/05/2011/50402 kayıt tarih ve sayılı dilekçe ile hazineye hiçbir masraf getirmeyecek şekilde ... Gümrük Müdürlüğü'ne terk edildiğini, gümrüğe terk edilmiş olan emtianın ... Tasiş İşletme Müdürlüğü tarafından 06/01/2011 tarihinde açık artırma yolu ile 110.000 TL bedelle satılarak tasfiye işleminin tamamlandığını ve emtianın içinde bulunduğu konteynerlerin 07/01/2011 tarihinde boş olarak davalıya teslim edildiğini, davalının 17/01/2011 tarih ve 585877 sayılı 147980 USD bedelli demuraj faturasını müvekkiline gönderdiğini, bu faturanın ihtarname ile iade edildiğini, 131.355 USD bedelli faturanın gönderildiğini, bu faturanın da içeriğine ve miktarına itiraz edilmek suretiyle davalıya iade edildiği, davalının ... 9. İcra Müdürlüğü'nün 2011/7507 Esas sayılı takip dosyası ile ilamsız takipte ödeme emri gönderilmek suretiyle icra takibi başlattığını, belirterek davacıya borçlu olmadığının tespiti ile davalı tarafından ... 9. İcra Müdürlüğü’nün 2011/7507 Esas sayılı dosyasında başlatılan takibin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında ... 9. İcra Müdürlüğü’nün 2011/7507 Esas sayılı takip dosyasında borcun tamamının tahsil edilmesi üzerine dava istirdata dönüşmüştür.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında taşıma ve ticaret ilişkisinin bulunduğunu, davaya konu taşıma ile ilgili olarak 550504440 nolu konşimento düzenlendiğini, konşimento muhteviyatı yüklerin taşınmakta olduğu ... isimli gemi ile M/V ODESSA STAR isimli gemilerin İzmit Körfezi açıklarında çatmaları nedeniyle müvekkilinin ve taşıyanın herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, demuraj ücretinin borçlusunun ve ödeme yükümlüsünün davacı olduğunu, konşimentoda taşınan yüklerin

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında taşıma ve ticaret ilişkisinin bulunduğunu, davaya konu taşıma ile ilgili olarak 550504440 nolu konşimento düzenlendiğini, konşimento muhteviyatı yüklerin taşınmakta olduğu ... isimli gemi ile M/V ODESSA STAR isimli gemilerin İzmit Körfezi açıklarında çatmaları nedeniyle müvekkilinin ve taşıyanın herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, demuraj ücretinin borçlusunun ve ödeme yükümlüsünün davacı olduğunu, konşimentoda taşınan yüklerin

Gönderileni ve alıcısının davacının olduğunu, davacının yüklerini konteynerden boşaltma ve söz konusu konteynerleri geri teslim etme yükümlülüğü bulunduğunu, dava konusu taşımaya ilişkin konşimentoda demuraj ile ilgili kloz mevut olduğunu, taşıyanın uygulayacağı demuraj tarifesine yer verildiğini, konteynerlerin boşaltılması ve geri teslimindeki gecikmenin sebeplerinin alıcısını kendisini ilgilendirdiğini, gecikmenin varlığının müvekkilinin demuraja hak kazandırması açısından yeterli olduğunu, müvekkilinin demuraj alacağının 131.355 USD olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının konşimento gereğince gönderilen olduğu, TTK’nın 1069. maddesi gereğince malı teslim almakla, yasada belirtilen borcun borçlusu olduğu, davacı malı teslim almadığını, gümrüğe terk ettiğini, bildirmekte ise de; yükün taşıma sözleşmesi gereğince teslimi ile gümrük kanunu gereğince ithal edilmeyerek gümrüğe terk edilmesinin birbirinden ayrı iki hukuki ilişki olduğu, davacı taşınan yükün hasarlı olması sebebiyle ithal edilmeyerek gümrüğe terk edildiğini, konteynerin gümrük idaresi tarafından geç boşaltılmasının demuraja sebebiyet verdiğini, gümrüğün kusurlu olduğunu belirtmiş ise de; taşıma sözleşmesi gereğince konteyner tahsis edilmiş, taşıma gerçekleşmiş, mallar taşıyan tarafından teslim alınmamış değil, ithal edilmemiş bulunduğu, davacı gönderilen olarak ... limanında malı teslim aldığı, müşterek avarya dispeçine avarya senedi tanzim ettiği, yükün gönderileni ve sahibi olduğunu kabul ettiği, dolayısıyla Gümrük Kanunu'nun 164. maddesine göre malı devlete terk ettiği, davacının malın gümrüğe terk işlemi ile birlikte gümrükte konteynerlerin boşaltılmasını sağlayıp iade etmesi gerekirken, malı gümrüğe terk ettiğini düşünerek, konteynerlerin iadesine ilişkin bir işlem yapmayarak ya da bu süreci hızlandırmayarak demuraj ücretinin doğmasına sebebiyet verdiği ve bu ücretten sorumlu olduğu, söz konusu demuraj ücretinin TTK’nın 1110/1. maddesi gereğince konşimentoya göre hesaplandığı ve buna göre 131.355 USD olduğu, yine davalı her ne kadar acente olarak konteyner tahsis sözleşmesinin tarafı değil ise de takip konusu demuraj ücretini taşıyan firmaya ... bulunduğu tespit edildiğinden rücuen bu bedeli talep edebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5631, Karar No: 2019/7644, Tarih: 09.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/5631 E.  ,  2019/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 21/09/2011 tarihli ve 2011/142846 soruşturma, 2011/28327 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez dosyanın Aydın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2011 tarihli ve 2011/89696 soruşturma, 2011/12609 sayılı yetkisizlik kararından sonra, bu defa Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/09/2018 tarihli ve 2011/17090 soruşturma, 2018/1940 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasına dair Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 10/10/2018 tarihli ve 2018/1522 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan, “Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararını müteakip dosyanın en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla, dosya kendisine gönderilen Söke Ağır Ceza Mahkemesince yetki uyuşmazlığı hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilip dosyanın yetkili ve görevli merciye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetki uyuşmazlığının esastan çözülerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/04/2019 gün ve 94660652-105-34-2956-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Söke Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10/10/2018 tarihli ve 2018/1522 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/544, Karar No: 2016/1566, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/544 E.  ,  2016/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/311 esas, 2015/123 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 15/06/2015 tarihli ve 2015/493 esas, 2015/355 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/919 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 28/10/2015 gün ve 94660652-105-34-12509-2015-22159/70096 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/919 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.