muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5108, Karar No: 2022/7344, Tarih: 04.10.2022

Davalı; yangının elektrik hatlarından çıktığına dair iddianın gerçeği yansıtmadığını, olayın meydana gelmesinde davacının tamamen kusurlu olduğunu, tarafına kusur atfedilemeyeceğini, kaldı ki ağaçların yaşı gereği meyve vermesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişiler tarafından hazırlanan 17/02/2014 tarihli rapor hükme esas alınarak, 22/07/2008 tarihinde meydana gelen yangının davalı şirkete ait enerji nakil hatlarından kaynaklandığı, davacıya ait meyve ağaçlarının yanması nedeniyle oluşan zararın 106.825,30 TL, ahırın yanmasından dolayı doğan zararının ise 24.640 TL olarak belirlendiği, öte taraftan yangının yaz aylarının en sıcak gününde, şiddetli rüzgarın da etkili olduğu olağanüstü hava şartlarında meydana geldiği, elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarına fazla yüklenildiği, davacının muhtemel yangın olaylarına karşı gerekli tedbirleri almadığı, davalının kamu hizmeti gören bir kurum olduğu, tüm bu nedenlerle hesaplanan zarar miktarından uygun bir oranda indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 100.000 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen hüküm, davalının temyizi üzerine; Dairece verilen 22/02/2016 tarihli ve 2015/4628 E. 2016/2285 K. sayılı ilamla; meyve ağaçlarında oluşan zararın belirlenmesine yönelik mahkemece alınan raporların birbiriyle çeliştiği, yine tarafların kusur ve sorumluluklarının tespitine ilişkin alınan bilirkişi raporlarının ise denetime açık olmadığı, inşaat mühendisi bilirkişi raporuna karşı davalı tarafın itirazının da karşılanmadığı bu nedenle tarafların usuli kazanılmış hakları gözetilerek yeniden bilirkişi raporu alınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; olayın meydana gelmesinde davacının % 20, davalının ise % 80 oranında kusurlu olduğu, meyve ağaçlarının yanması nedeniyle oluşan zararın 118.162,80 TL olarak belirlendiği, işbu miktardan davacının kusuru oranında indirim yapıldığında 94.530,24 TL’ye ulaşılacağı, ahırın yanmasından doğan zararın ise 19.712 TL olarak hesaplandığı, toplam 115.242,24 TL zarar miktarından % 24 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığında davacının talep edebileceği tazminat alacağının 87.584,10 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 87.584,10 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen hüküm, davalının temyizi üzerine; Dairece verilen 31/10/2018 tarihli ve 2018/5362 E. 2018/10792 K. sayılı ilamla; (1) numaralı bentle davalının sair temyiz itirazları reddedildikten sonra;

“...2-...Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; zarar miktarı, yukarıda ifade edilen usulde hesaplanmayıp rapor, hüküm vermeye elverişli ve Yargıtay denetimine açık değildir.

O halde mahkemece; yukarıda belirtilen açıklamalar ve davalı tarafça iş bu rapora yapılan itirazlar da dikkate alınmak suretiyle, önceki bilirkişilerden denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre (kazanılmış haklara da riayet edilerek) karar vermek gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir...

...3-Bunun yanında, somut olayda, mahkeme hükmünün gerekçe kısmı incelendiğinde; ‘’...BK’nun 43/1 maddesi hükmü gözetilerek hesaplanan zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre usuli kazanılmış hakkın varlığı da dikkate alındığında %24 indirim yapıldığında sonuç tazminat 87.584,10 TL olarak tespit edildiği’’ belirtilmiş ise de; bu indirimin yalnızca ziraat mühendisi tarafından tespit edilen zarar miktarından yapıldığı, dava konusu yangın nedeniyle zarar gören ahır bedelinden herhangi bir indirim yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek hüküm kurulması da doğru görülmemiştir...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; ziraat mühendisi bilirkişiden alınan 10/06/2019 tahli ek rapor hükme esas alınarak; meyve ağaçlarının yanması nedeniyle meydana gelen zararın 118.162,80 TL, ahırın yanmasından doğan zararın ise 19.712 TL olarak hesap edildiği, hesaplanan toplam 137.874,27 TL tazminat miktarından davacının kusuru oranında indirim yapıldığında 110.299,416 TL’ye ulaşılacağı, işbu bedel üzerinden de % 24 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığında davacının talep edebileceği tazminat alacağının 83.827,55 TL olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 83.827,55 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalının temyizi üzerine, Dairece verilen 28/09/2020 tarihli ve 2020/2660 E. - 2020/4830 K. sayılı ilamla onanmış; onama kararına karşı, davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

1) Düzeltilmesi istenilen Yargıtay kararında açıklanan gerekçelere göre, davalı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

1) Düzeltilmesi istenilen Yargıtay kararında açıklanan gerekçelere göre, davalı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Bilirkişi raporuna itiraz” başlıklı 281 inci maddesinin birinci fıkrasında; “ Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler.” hükmü mevcuttur.

Bir tarafın bilirkişi raporuna itiraz etmemesi ile diğer (bilirkişi raporuna itiraz eden) taraf lehine usulî kazanılmış hak doğar. Yani, bir taraf bilirkişi raporuna itiraz etmez, diğerinin itirazı (veya mahkemenin kendiliğinden gerekli görmesi) üzerine yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılır (veya aynı bilirkişiden ek rapor alınır) ve ikinci bilirkişi raporu (veya ek rapor) birinci rapora itiraz edenin daha da aleyhine olursa, ilk rapora itiraz etmeyen taraf bakımından ilk bilirkişi raporu kesinleştiğinden ve bununla diğer (itiraz eden) taraf lehine usulî kazanılmış hak doğduğundan, mahkemenin ilk bilirkişi raporuna göre karar vermesi gerekir (Kuru, B., Medeni Usul Hukuku Cilt I,Yetkin Yayıncılık, Ankara: 2020, s.807).

Yargılama sırasında alınan 17/02/2014 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporunda; taşınmazların toprak yapısı dikkate alındığında yangın öncesi taşınmazlarda yer alabilecek ağaç sayısının en fazla 318 adet olacağı, toplam 500 - 550 adet ağacın yer almasının teknik ve bilimsel olarak mümkün olmadığı, bu nedenle 318 adet fıstık ağacının yandığı gözetilerek hesaplamanın bu miktar üzerinden yapılması gerektiği belirtilmiş olup, tazminat miktarının 106.825,30 TL (kusur ve hakkaniyet indirimi yapılmaksızın) olarak hesaplandığı, davacının işbu rapora herhangi bir itirazı olmamasına ve bu hususun davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşturmasına rağmen; davalının itirazı üzerine bozma sonrası ziraat mühendisi bilirkişiden alınan 02/11/2016 ile 10/06/2019 tarihli kök ve ek raporda; davalının aleyhine olacak şekilde, yandığı kabul edilen toplam 525 adet ağaç üzerinden hesaplama yapılıp, ağaçların yanması nedeniyle talep edilebilecek tazminat miktarının, bahse konu 17/02/2014 tarihli raporda belirlenen tutarı (106.825,30 TL) aşacak şekilde 118.162,27 TL (kusur ve hakkaniyet indirimi yapılmaksızın) olarak belirlendiği; uyulan bozma ilamında taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiği açıkça ifade edilmesine rağmen, 10/06/2019 tarihli bilirkişi ek raporu hükme esas alınarak davalının usuli kazanılmış hakkı ihlal edildiği gibi uyulan bozma ilamının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği de anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak, davaya konu yangın olayında 318 adet fıstık ağacının tamamen yandığının kabulü ile zarar miktarının kaim değer metodu (ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle) esas alınarak hesaplanması için, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli ek rapor alınıp, belirlenen tutara kusur ve hakkaniyet indirim oranı uygulanarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken; davalının usuli kazanılmış hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Ne var ki mahkeme kararının yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan gerekçe ile bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu defa yapılan yeniden inceleme sonucu anlaşıldığından, davalı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairece verilen 28/09/2020 tarihli ve 2020/2660 E. - 2020/4830 K. sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harçlarının istek halinde düzeltme isteyen davalıya iadesine, 04/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20205, Karar No: 2022/16850, Tarih: 05.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/20205 E.  ,  2022/16850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 02/09/2015 tarih, 2015/3103 soruşturma, 2015/1499 Esas, 2015/1495 sayılı iddianamesiyle; suça sürüklenen çocuğun ... Çocuk ve Gençlik Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde kalmakta olduğu, 01/06/2015 tarihinde tedbir amaçlı D blok tekli koridor 5 nolu odaya alınmasına sinirlenerek odada bulunan yatağı kasten yaktığı, eylemine uyan TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılama neticesinde Mahkemece TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

Dosya ile irtibatlı aynı mahkemenin 2016/49 Esas, 2016/451 Karar sayılı ilamına konu Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2015 tarih, 2015/6904 soruşturma, 2015/2321 Esas, 2015/2314 sayılı iddianamesiyle; suça sürüklenen çocuk hakkında Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2015 tarih ve 2015/676 sayılı suç duyurusu ile başlatılan soruşturmada, 10/05/2015 tarihinde kalmış olduğu Çocuk Ceza İnfaz Kurumu C/Blok 5 no'lu odada, önce saat:16.00 sıralarında lavaboyu kırdığı daha sonra saat:18.00 sıralarında bu kez aydınlatma lambasından aldığı ateş ile battaniyesini yaktığı, toplam 153, 45 TL kurum zararına sebebiyet verdiği, iddiası ile TCK' nın 152/1-a, 2-a, 43/2, 31/3, 5395 sayılı Yasanın 11. maddesi delaletiyle maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

Suç tarihleri ve iddianame tarihleri nazara alınarak dosyalarla ilgili birleştirme kararı verilerek, TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suçu hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde her iki dosyadan ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca toplam sonuç ceza miktarı bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 05/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6711, Karar No: 2011/7098, Tarih: 23.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/6711 E.  ,  2011/7098 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/223255

Çocuk yaştaki ...Burgaz'ı öldürmeye teşebbüsten, ...'ü kasten yaralamaktan sanık ... Sönmez'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KARŞIYAKA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.08.2008 gün ve 65/290 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Mağdur-müdahil ...vekilinin yüzüne karşı 05.08.2008 tarihinde verilen kararı bir haftalık yasal süresinden sonra 08.09.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, mağdur-müdahil ...vekilinin süresinden sonra yapmış olduğu temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Tanıklar ... ve ... ile ... arasında korna çalma nedeniyle tartışma yaşandığı, tarafların ayrılmasından sonra ...’ın arkadaşları olan mağdur-müdahiller ...ve ...’u alarak olay yerine geldiği, ...’yı okul bahçesinden çağırdığı, dışarıda ... ile ...,ve ... arasında kavga çıktığı, ...’nın arkadaşı olan Kurtuluş’un gelerek kavgaya katıldığı ve mağdur-müdahilleri bıçakla yaraladığı olayda, mağdur-müdahillerden sanığa yönelen, tahrik oluşturan hukukça geçerli haksız fiil bulunmadığı halde tahrik nedeniyle cezada indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten çocuk öldürmeye teşebbüs ve kasten silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen

hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanığın tahliye talebinin reddine, 23/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8753, Karar No: 2021/4189, Tarih: 24.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8753 E.  ,  2021/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın 22/05/2013 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükümleri, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 20/06/2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu bakımından suça konu faturaların 2007 takvim yılında en son Mart ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, suç tarihinin 25/04/2007 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçu bakımından ise Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 22/05/2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 24/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13311, Karar No: 2012/27237, Tarih: 13.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/13311 E.  ,  2012/27237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, Gayrımenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 17/11/1978 tarihli kararı ile belirlenen kentsel sit alanı içerisinde yer alan, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun 03/07/1987 tarih ve 3495 sayılı kararı ile tescilli olup iş yeri olarak faaliyet gösteren taşınmazı, 03/05/2004-25/06/2008 tarihleri arasında kiracı sıfatı ile kullandığı, Aydın Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü uzmanlarınca yerinde yapılan incelemelerde, anılan taşınmazın bahçesine üst örtüsü yapıldığı, taşınmaz girişine yeni levhalar konulduğu ve bahçe duvarlarının yükseltildiği tespit edilerek ilgililer hakkında yasal soruşturma açılmasının istendiği, düzenlenen rapor doğrultusunda Aydın Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 22/10/2008 tarih ve 1788 sayılı kararı ile başlatılan soruşturma sonucunda sanık hakkında atılı suçtan kamu davası açıldığı, sanığın soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadede, Kurul kararında belirtilen üst örtüsü yapma ve levha koyma eylemlerini kendisinin gerçekleştirdiğini, ancak duvarların işletmeyi devraldığında da mevcut olduğunu, bunlar üzerinde sadece tamirat yaptığını beyan ettiği, dosya kapsamında bulunan 07/09/2010 tarihli bilirkişi raporunda, yargılamaya konu ilave duvar inşasının sanık tarafından yaklaşık 6 yıl önce yapılmış olduğunun, taşınmazın bahçesindeki üst örtünün kutu profilleri kalacak şekilde kaldırılarak bu yöndeki aykırılığın giderildiğinin, bina girişindeki tanıtım tabelasının ise halen mevcut olduğunun belirtildiği, bu durumda sanığın sadece tabelanın varlığından dolayı sorumlu tutulabileceği, ancak bilirkişi raporunda, tabelanın tescilli binayı ne şekilde etkilediği, binada bu nedenle herhangi bir zarar meydana gelip gelmediği, tabelanın varlığının 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olup olmadığı hususlarında açıklama bulunmadığı anlaşılmakla, belirtilen konuda bilirkişilerden ek rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/620, Karar No: 2016/1849, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/620 E.  ,  2016/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Küçükçekmece Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/331 esas, 2015/105 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 15/06/2015 tarihli ve 2015/494-356 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/890 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.