muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2142, Karar No: 2018/4417, Tarih: 07.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2142 E.  ,  2018/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, aylık kesme işlemi nedeniyle Kurum tarafından tahakkuk ettirilen borcun kaldırılması ile davacının ölüm aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi üzerine, davalı Kurumca davacının almakta olduğu ölüm aylığının iptal edilerek, 26.06.2015 - 25.12.2016 tarihleri arası dönem için, yersiz aylık ödemesi yapılması sebebiyle borç tahakkuku yapıldığı anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96 'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin ...'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle ... Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96 'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56 'ncı maddede, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Bu tür davalarda davacının boşandığı eşi ile eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, ...'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, gerek davacının ve boşandığı eşinin tespit edilen adreslerindeki komşuları, gerekse davacının ikamet ettiği lojmandaki komşuları yukarıda anlatılan ilkeler çerçevesinde belirlenerek araştırılmalı, usulüne uygun bir şekilde tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21123, Karar No: 2012/13222, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/21123 E.  ,  2012/13222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı Kooperatifin üzerine bina inşa ettiği arsayı önce kendisi satın alıp, daha sonra davalıya satış suretiyle devrettiğini, davalı tarafından 26.4.1992 tarihli genel kurul kararı ile, arsanın alım bedeli ile Kooperatife satış bedeli arasındaki fark nedeniyle tahakkuk edecek gelir vergisinin Kooperatifçe ödeneceğinin taahhüt edildiğini, ancak bu taahhüde rağmen, taksitler halinde ... olduğu 16.154,15 TL gelir vergisinin kendisine ödenmediğini ileri sürerek, anılan miktarın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu alacağın 26.4.1992 tarihli Kooperatif Genel Kurul kararı ile muaccel olduğu, alacağın muaccel olduğu tarihten dava tarihine kadar 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği belirtilerek, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, 6.5.1991 tarihinde 300,00 TL bedelle üçüncü kişiden satın almış olduğu arsayı, o tarihlerde Yönetim Kurulu Başkanı olduğu davalı Kooperatife 17.5.1991 tarihinde 3.980,00 TL bedelle sattığı, Kooperatif Genel Kurulu tarafından, arsanın alım ve satım bedeli arasındaki fark nedeniyle davacı adına tahakkuk edecek gelir vergisinin Kooperatifçe ödenmesinin taahhüt edildiği, davacı adına tahakkuk eden söz konusu bu vergi ve cezaların ise, 27.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren Vergi Barış Kanunundan yararlanılmak suretiyle, bu tarihten sonra yine davacı tarafından ödendiği anlaşılmakta olup, davacı, 26.4.1992 tarihli Genel Kurul kararına dayanarak ... olduğu toplam 16.154,15 TL’nin davalıdan tahsili için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece tahakkuk edecek gelir vergisinin, davacıya iadesinin taahhüt edildiği Genel Kurul kararının verildiği tarihten itibaren alacağın muaccel olduğundan ve dava tarihi itibariyle 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğinden bahisle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmişse de, davacı tarafından söz konusu gelir vergisi 30.4.2003 tarihinden başlamak üzere taksitler halinde ödenmiş olup, son taksit ödemesi ise 26.7.2004 tarihinde yapılmıştır. Bu durumda davada zamanaşımı süresi son taksit ödemesinin yapıldığı 26.7.2004 tarihinden itibaren başlayacağından, dava tarihi itibariyle 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmamıştır. O halde mahkemece işin esası incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 22.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9121, Karar No: 2009/17051, Tarih: 28.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9121 E.  ,  2009/17051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 29.1.2009 tarih, 21705/1782  sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190.40 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden  alınarak  hazineye gelir yazılmasına, 32.30. TL ilam harcı karar düzeltme isteyenden alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4714, Karar No: 2018/10870, Tarih: 06.11.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/4714 E.  ,  2018/10870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, borçlu vekilinin icra mahkemesine yaptığı başvurusunda; sair iddialarının yanında takipte talep edilen 8.347,56 TL maddi ve 2.732,00 TL manevi tazminat harç kalemine ilişkin dayanak ilamda alacaklı yararına hüküm kurulmadığı, bu alacak kalemlerinin maliye hazinesi lehine hükmedildiği, alacaklı tarafından bunların müvekkilinden talep edilemeyeceği iddiası ile icra emrinin iptalini talep ettiği, mahkemece, ilamda hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar için belirlenen harçların alacaklının hakkı değil maliye hazinesinin hakkı olduğu gerekçesi ile icra emrinin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

Alacaklının sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Somut olayda; takip dayanağı ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/538 E. - 2015/796 K. sayılı ilamında hükmedilen şikayete konu maddi ve manevi tazminat harcının alacaklı yararına hükmedilmediği anlaşılmakla, mahkemece bu hususta şikayetin kabulüne karar verilmesi yerindedir. Ancak şikayete konu talep ilamlı takipte istenilen 8.347,56 TL maddi ve 2.732,00 TL manevi tazminat harç kalemi ve faizlerine ilişkin olmasına rağmen mahkemece tüm alacak kalemlerini kapsar şekilde icra emrinin iptali yönünde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, icra emrinin şikayete konu 8.347,56 TL maddi ve 2.732,00 TL manevi tazminat harç kalemi ve faizleri yönünden iptaline karar verilmesi gerekirken tümden icra emrinin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1090, Karar No: 2018/16850, Tarih: 07.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1090 E.  ,  2018/16850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın basit yaralama suçundan....Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2015 tarihli, 2014/399 Esas ve 2015/6 Karar sayılı kararıyla 3.000.00 TL adli para cezasıyla cezalandırıldığı, sanığın bu kararı temyiz etmesi üzerine mahkemece sanığın temyiz talepleri yönünden 13.01.2015 tarihli temyizin reddine dair ek kararın verildiği, bu ek kararın sanığın duruşmada bildirdiği adresine 28.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ek kararı 11.02.2015 tarihinde cezaevinden temyiz ettiği anlaşılmakla:

Ek kararın sanığa 28.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 11.02.2015 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 07.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17647, Karar No: 2014/1611, Tarih: 05.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17647 E.  ,  2014/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin 8402883 nolu mesken abonesi olan davalının, davacı aleyhine Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'ne başvurarak kendisinden tahsil edilen kayıp enerji, sayaç okuma ve iletişim kullanım bedellerinin haksız alındığından bahisle iadesini talep ettiğini, ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nin 02.04.2012 tarih 2012/97 nolu kararı ile ilk tahsilat tarihinden itibaren tahsil edilen kayıp enerji bedeli, sayaç okuma bedeli, iletişim kullanım bedelinin tüketiciye iadesine karar verildiğini, kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek, iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, usulüne uygun tebliğe rağmen yargılamaya katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; tüketici hakem heyeti kararının delil mahiyetinde olduğu, delil mahiyetindeki kararlara karşı itiraz edilmesinde hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının başvurusu üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetince davacının abonelerden almakta olduğu kayıp kaçak ve bir kısım bedellerin iadesi gerektiğine karar verilmesi üzerine, bu kararın iptali talebiyle açılmış olup, davalının yaptığı başvuruyla yarattığı çekişmenin giderilmesine yöneliktir.

Öncelikle mahkeme kararının kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekmektedir.

Her ne kadar, mahkemece kararın kesin olarak karar verildiği belirtilmiş ise de, davaya konu Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararında parasal bir değerin belirtilmediği, tüketiciden alınan kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli ve iletişim bedelinin ilk defa tahsil edildiği tarihten itibaren tüketiciye iadesine karar verildiği, bu nedenle somut olayda, yaratılan çekişme ve verilen hükmün bir yıla mahsus olmadığı ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 tarih 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir kararın mahkemece kesin olarak verildiği belirtilerek ve gerçekte kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kararın kesin olduğundan bahisle red edilmesi yok hükmünde olup, hukuki sonuç doğurmaz.

HUMK.nun 432/4.maddesinde "Temyiz, temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa karar veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir." Yasanın vazettiği anlamda bir kesinlik gerçek bir kesinliktir. Yoksa ki, kesin olmayan bir karara mahkemenin kesin ibaresini koyması o kararın kesin olduğu anlamına gelmez. Dolayısıyla da 432/4. maddesinde belirtilen bir kesinlikten bahsedilemez. Kesin olmayan bir karara hakimin kesin olduğunu kararına yazması bu kararın gerçekte kesin olduğu anlamına gelmez. Dolayısıyla da temyizi mümkündür.

Arz edilen hususlar muvacehesinde kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup sonuç doğurmayacağından bu nedenle temyiz dilekçesinin kararın kesin olduğundan bahisle reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılması ve yasal süresi içinde verilen temyiz isteminin incelemesine geçilmiştir.

6100 Sayılı HMK’nun 33.maddesi uyarınca; “Hâkim, Türk Hukukunu re'sen uygular”

Aynı kanunun 31.maddesi hükmü gereğince, davanın hukuki niteliğini belirlemek ve davayı aydınlatmak görevi hâkime aittir. Buna göre davadaki iddia, davacının talebine münhasır olup, belirtilen madde hükümleri gereğince hukuki nitelendirme hâkime aittir.

Davacı her ne kadar açtığı davada tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini istemişse de dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davaya konu davacı işleminin hukuksal nitelikçe mevcut bir sözleşme (abonelik) ilişkisi sırasında, davalının kayıp-kaçak ve diğer bir kısım bedelleri ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda yaratılmış bir muaraza (çekişme) olduğu, davadaki istemin de bu muarazanın (çekişmenin) giderilmesine yönelik bulunduğu açıktır.

Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2004 gün ve 2004/13–417 E.-2004/442 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın meni (çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Kaldı ki, Hukuk Genel Kurulunun 17.03.2010 gün ve 2010/3–119 E. 2010/159 K sayılı ilamında da; bir sözleşmenin devamı sırasında taraflardan biri tarafından muaraza (çekişme) çıkarılması halinde de, diğer tarafın kendisine zarar verebilecek nitelikteki bu duruma son vermek, hukuki durumunu tereddüt içinde olmaktan kurtarmak için tespit davası açmasında hukuki yararının bulunduğu kabul edilmiştir.

Kaldı ki, Hukuk Genel Kurulunun 17.03.2010 gün ve 2010/3–119 E. 2010/159 K sayılı ilamında da; bir sözleşmenin devamı sırasında taraflardan biri tarafından muaraza (çekişme) çıkarılması halinde de, diğer tarafın kendisine zarar verebilecek nitelikteki bu duruma son vermek, hukuki durumunu tereddüt içinde olmaktan kurtarmak için tespit davası açmasında hukuki yararının bulunduğu kabul edilmiştir.

Bu bağlamda, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalı abonenin davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının davalı abonenin başvurusuna dayanarak tesis ettiği dava konusu kararın, sözleşme hükümlerine ve mevzuata uygun olup olmadığının, dolayısıyla, ortada davalı abone tarafından haksız şekilde yaratılmış ve bu yüzden de önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ortaya konulan ilkeler göz ardı edilerek, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36366, Karar No: 2014/2684, Tarih: 30.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/36366 E.  ,  2014/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Savaştepe İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2013/16-2013/24

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine 25.11.2012 tarihli sipariş sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun süresi içerisinde icra dairesine müracaat ederek borca itiraz ettiği görülmektedir.

İİK.'nun 68/1.maddesi gereğince takip talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, borçluya ait mücerret (kayıtsız şartsız) borç ikrarını içeren bir belgeyi alacaklı dosyaya ibraz edememiştir. Takip dayanağı yapılan sipariş sözleşmesi kayıtsız şartsız borç ikrarını içermemektedir.

.Borçlu tarafından icra dairesine verilen itiraz dilekçesinde, borç kabul edilmediğine göre; sözleşme şartlarının yerine getirilip getirilmediği ve dolayısıyla alacağın varlığı ile tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirir. Mahkemece, bu nedenle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle kabulüne hükmedilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.