muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5550, Karar No: 2013/7414, Tarih: 15.04.2013

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56. maddesidir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde "Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; zabıta tahkikatında davacı ile eski eşinin aynı binanın farklı dairelerinde altlı üstlü oturmaları, kontrol memuru tarafından yapılan araştırmada dinlenilen tanıkların da davacı ile eski eşinin birlikte yaşadıklarını beyan ettiklerinin tespit edildiği, davacı vekili tarafından ibraz edilen abonelik kaydının kontrol memurunun rapor tarihinden sonra oluşturulduğunun açık olması, ayrıca her ne kadar davacı tanıkları; davacının annesinden kalan evde tek başına yaşadığını, eski eşinin de ayrı bir evde kızı ve damadı ile oturduğunu beyan etmişlerse de bu tanıkların davacının damatları olduğu, tanık olarak dinlenilen muhtarın da davacı ile eski eşinin altlı üstlü oturduğunu, boşandığı için çocuklarının davacıya baskı yaptığını, bu nedenle davacı ile eski eşinin zaman zaman bir araya geldiklerini beyan ettiği, davacının yakını olan tanıklarla, köy muhtarı olan ve birbirleri ile gündelik hayatta her an irtibat içerisinde olan, sosyal ilişkileri arasında akrabalık bağı bulunan ve bu ilişkileri köy gibi dar bir çevrede süregelen bu tanıkların, davacı aleyhine beyanda bulunmalarının beklenilmesinin hayatın olağan akışı içerisinde mümkün bulunmadığı, gözönünde bulundurulduğunda, davacının eşinden boşanmasına rağmen fiilen birlikte yaşadığının anlaşılmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Kurum işleminin iptali ve aylıkların yeniden bağlanmasına ilişkin davanın reddi ile istirdat davasının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12199, Karar No: 2012/19764, Tarih: 03.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12199 E.  ,  2012/19764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(DENİZ TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Çanakkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/05/2011 tarih ve 2010/392-2011/269 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin işletmesinde bulunan Çanakkale Limanı'na Sierra Loba isimli geminin çarpması üzerine, limanda meydana gelen hasarın tespiti amacıyla açılan tespit davasında, onarım giderinin 36.280,88 TL, onarım süresince oluşacak gelir kaybının ise 74.049,75 TL olduğunun tespit edildiğini, davalı sigorta şirketinin müvekkiline gönderdiği 01/10/2007 tarihli taahhüt mektubunda, "Sierra Loba gemisinin sahibi şirketin davacı zararını ödemede bulunmaz ise, 120.750 Doları aşmamak üzere ödemeyi kendilerinin yapacaklarını" belirttiğini, bu nedenle hem sigorta şirketi, hem de geminin sahibi Maritima Del Notre şirketinin borçtan müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, gemi donatınını temsilen Enmar Vapur Acenteliği Denizcilik A.Ş. şirketi hasım gösterilerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 110.330,63 TL'nin zararın öğrenme tarihi olan 29/04/2009'den itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı Enmar Vapur Acentalığı Denizcilik ve Tic. A.Ş. yönünden, davanın haksız fiil tazminatı istemine dayalı olduğunu, haksız fiil sonucu meydana gelen olayda donatana izafeten acenta yan tutularak dava açılamayacağını, acentanın haksız fiilden doğan tazminat ilişkisine aracılık etmediği, bu nedenle dilekçenin doğrudan donatana gönderilmesi gerektiğini, davalı sigorta şirketi yönünden ise kazanın 23/09/2007 tarihinde meydana geldiğini, dava konusu kazada sorumluluğun Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen çatma hükümlerine göre çözülmesinin mümkün olmadığını, dava konusu kazanın BK'nun 41. maddesinde düzenlenen haksız fiil sorumluluğuna dayandığını ve olayın meydana geldiği 23/09/2007 tarihinden, davanın açılış tarihine kadar 1 yıllık zamanaşımının gerçekleştiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ... İşletmesi A.Ş.'nin, limanda meydana gelen hasar nedeni ile 31/03/2008 tarihinde tespit isteminde bulunup, tespit dilekçesine ekli belgeler arasında, limandaki hasarı gösteren 28/09/2007 tarihli Kortek Korozyon Teknolojisi raporunun ekli bulunduğu dikkate alınarak, davanın açılış tarihi 27/04/2009 tarihine kadar 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, Borçlar Kanunu hükümlerine göre zarar görenin zararı öğrenmesinin, zararın kapsamına ilişkin değil varlığına ilişkin olduğu, yoksa tazminat hesabına yarayacak bütün ayrıntıların bilinmesinin aranmadığı, Çanakkale Liman Başkanlığı'nın zararı en geç 31/03/2008 tarihinde öğrenmiş sayılmasının kabulü gerektiği ve bu tarihten, dava tarihine kadar Borçlar Kanunu'ndaki 1 yıllık sürenin dolmuş bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19084, Karar No: 2018/6872, Tarih: 01.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/19084 E.  ,  2018/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, sigortalının 10/05/2010 tarihli iş kazası neticesinde vefatı sebebiyle hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; sigortalının olay günü davalı şirkette, kamyona ağaç tomruklarının yüklenmesi işinde manevracı olarak yükleme boşaltma işine refakat ettiği sırada, üzerinde bulunduğu kamyonda yüklü bulunan ağaç tomruklarının yağmur nedeniyle kayganlaşması sonucu kamyonun üzerinden yere düşmesi neticesinde vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bilirkişi heyetinden alınan 12/04/2015 tarihli kusur raporunda davalı işverene %80, kazalı müteveffa işçiye %20 kusur verilmişken, itiraz üzerine rücu dosyasındaki rapor da dikkate alınarak farklı bir bilirkişi heyetinden alınan 07/07/2015 tarihli raporda davalı işveren %60, kazalı işçiye ise %40 kusur verildiği, mahkemece %60 davalı kusuruna itibar edilerek alınan hesap raporuna itibarla karar verildiği anlaşılmıştır.

İş kazalarında olay, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik İlkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

Aynı zamanda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266.maddesinde hakimin bilirkişiye başvurması gereken haller; çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren haller olarak düzenlenmiştir. Yine aynı Kanun'un 281.maddesinde mahkemenin bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da isteyebileceği ve gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği ayrıca 282. maddesinde de hakimin, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceği açıklanmıştır.Anılan yasal düzenlemelere göre; Mahkemece alınan bilirkişi raporları birbiriyle çelişse dahi hakimin bunlardan birine dayanarak karar verebileceği gibi hiçbirini hüküm kurmaya yeterli bulmaz ise yeniden bilirkişi raporu alabilecektir.

Somut olayda, zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşullar, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile 6100 Sayılı HMK’nun 282.maddesindeki düzenleme gereğince bilirkişi heyetinden alınan 12/04/2015 tarihli kusur raporunun somut olayın oluşuna uygun olması nedeniyle bu rapora itibar edilerek davalının %80, kazalının ise %20 oranında kusurunun bulunduğu gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde olayın oluşuna uygun olmayan kusur raporuna itibar edilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş 12/04/2015 tarihli kusur raporunda belirlenen kusur oranları gözönünde bulundurularak dosyadaki delillerle beraber çıkacak sonuca göre bir karar vermektan ibarettir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bu aşamada incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine,

01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12192, Karar No: 2018/391, Tarih: 30.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/12192 E.  ,  2018/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin ortak murisi Selehaddin Ulubay'ın trafik kazası sonucunda vefat ettiğini, müvekkillerinin yasal mirasçı olduğunu, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi kapsamında davalı şirketçe yapılması gereken ödemelerin ihtarname göndermelerine rağmen yazılı olarak reddedildiğini, kaza sırasında murisin sigortalanan .... plakalı araçta sürücü olduğunu, taşımacılık işi yapan bir esnaf olup aylık 4.000,00 TL gelirinin bulunduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davacı eş ... yönünden talebini 110.932,71 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıların müteveffanın mirasçıları olup müvekkilinin murisin mirasçılarına rücu hakkı bulunduğunu, iş bu dava da davacıların bir yandan destekten yoksun kalanlar olarak alacaklı sıfatını taşıyıp bir yandan ise rücu hakları nedeni ile borçlu sıfatını taşıyacaklarını ve müvekkili şirketten herhangi bir talepte bulunmalarının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacılar ..., ..., ..., ...'ın açmış oldukları maddi tazminat davasının reddine, davacı ...'ın açmış olduğu davanın ıslah dilekçi de dikkate alınarak kabulüne, 110.932,71 TL

destekten yoksun kalma tazminatının 04/09/2014 tarihi olan temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden sigorta şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacılar murisinin ölümü nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu/olacağı yardımın miktarı doğru şekilde belirlenmelidir.

2-Dava, davacılar murisinin ölümü nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu/olacağı yardımın miktarı doğru şekilde belirlenmelidir.

UYAP üzerinden alınan nüfus kaydında; destek ...'ın babasının 06/10/2005 tarihinde vefat ettiği, ancak annesinin hayatta olduğu görülmüş olup, hükme esas alınan aktüer raporunda ise, desteğin, bakiye ömrünün sonuna kadar gelirinin %50 si oranında eşine pay ayıracağı varsayılarak hesaplama yapıldığı, davacı eş dışında hak sahibi olan anne yönünden de pay ayrılması gerektiğinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenlerle; mahkemece, Yargıtay uygulamaları da gözetilerek bilirkişiden işaret edilen hususta ek rapor alınması ve (dava dışı diğer hak sahibi) anneye de destek payı ayrıldıktan sonra oluşacak duruma göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30.1.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20506, Karar No: 2013/15260, Tarih: 09.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20506 E.  ,  2013/15260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Sanığın, katılan ile arasında arasi meselesi nedeniyle önceye dayalı husumet bulunduğu, bu nedenle sanığın suç tarihinde katılanın arazideki dut ağacını keserek aldığının iddia edildiği olayda; suça konu ağacın bulunduğu yerin ve ağaçların daha evvel hukuk davasına konu olduğu, sanığın katılanın arazisine suça konu ağacı dikmesi nedeniyle sanık aleyhine açılan müdahalenin meni ve kal davasını davalı olan sanığın kaybettiği ve yargılama sonucunda davalı olan sanığın müdahalesinin menine ve ağaçların kaline karar verildiği,

kararın infazı kapsamında sanığa ilama dayalı icra emri gönderildiği ve sanığın da kendisine gönderilen icra emri kapsamında hareket ettiği, hırsızlık yapmak veya mala zarar vermek gibi kastının bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2241, Karar No: 2019/3539, Tarih: 08.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2241 E.  ,  2019/3539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıklar hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıklardan ...‘ın aşamalarda alınan savunmalarında, ortağı olan ... ...... ile birlikte Gap Ekspres Pet. Tic. Ltd. Şti. isimli şirketi devraldıklarını, ancak faaliyete geçirmediklerini, ... ......‘un şirket belgeleri ile muhasebeciye gideceğini söyleyerek ortadan kaybolduğunu, daha sonra bu kişinin öldüğünü öğrendiğini, diğer sanık ...‘i tanımadığını, şirkete ait boş fatura koçanı ve kaşenin bu sanığın ikametinde ele geçtiğinden haberdar olmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, sanık ...‘in de savunmasında, ikametinde ele geçen fatura koçanı ve kaşeyi 2012 yılının Şubat ayında işyerine gelen ... ...... isimli arkadaşının emanet olarak bıraktığını, geri almaya gelmemesi üzerine kaybolmaması amacıyla ikametine götürdüğünü, diğer sanığı tanımadığını bildirmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; ilgili vergi dairesinden de sorulmak suretiyle, sanıklar tarafından düzenlendiği iddia olunan fatura asıllarının dosyaya getirtilmesi, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıkların eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, belgelerdeki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının belirlenmesi halinde; faturaları kullanan şirket yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle duruşmaya celp edilmeleri, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak sanıkların savunmaları doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, faturaları kullanan tanıklardan faturaları kimden aldıkları, sanıkları yada ... ...... isimli kişiyi tanıyıp tanımadıkları hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de;

a)... sayılı TCK‘nin 62. maddesine göre, sanıkların geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanıkların geleceği üzerindeki olası etkileri konusunda mahkemede oluşan kanaate göre takdiri indirim uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının karar yerinde tartışılmaması,

b)... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı ...... sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3147, Karar No: 2019/8034, Tarih: 23.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/3147 E.  ,  2019/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacı İstemi

Davacılar dava dilekçesi ve ıslah ile ... ve ... için 1.000,00'er TL maddi, 125.000,00'er TL manevi, kardeşler ..., ... ve ... için 1.000,00'er TL maddi, 100.000,00'er TL manevi, diğer kardeşler ... ve ... için 100.000,00'er TL manevi tazminat talep etmişlerdir.

B)Davalıların Cevapları

Davalılar vekilleri davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı

İlk derece mahkemesince, davacı ... lehine 92,17 TL maddi tazminat ödenmesine, diğer davacıların maddi tazminat istemlerinin reddine, ... ve ...'nın manevi tazminat istemlerinin kabulüne, kardeşler ..., ... ve ... lehine 60.000,00'er TL, diğer kardeşler ... ve ... lehine 40.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce davacılar ile davalı ... Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurularının HMK. 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

E)Temyiz Nedenleri

Davacılar temyiz dilekçesinde özetle, kardeşler lehine hüküm altına alınan manevi tazminatlar az olduğu gibi davacılar ... ve ...'e diğer kardeşlerden az manevi tazmnat verilmesinin de isabetsiz olduğunu, davacı babanın maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, diğer davacıların maddi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını,Davalı ... Genel Müdürlüğü temyiz dilekçesinde özetle davacılar lehine maddi ve manevi tazminat verilirken murisle aralarında eylemli ve gerçek bir bağ bulunup bulunmadığının araştırılmadığını, davacıların davalarını ispat edemediklerini, davacıların bu konuda tanık dahi dinletmediklerini, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında tazminatların neden bu kadar yüksek verildiğine dair davacılar özelinde bir değerlendirme bulunmadığını, ceza dava dosyasında kendi çalışanlarının beraat ettiğini, diğer

davalı şirketi denetleme yetkilerinin bulunmadığını, asıl işveren olmadıklarını, manevi tazminatın fazla olduğunu, kaza tarihinden faiz verilmesinin hatalı olduğunu, Afad tarafından yapılan yardımların tenzil edilmesi gerektiğini, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, kusurun hatalı tespit edildiğini ileri sürmüştür.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe