muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/567, Karar No: 2022/6477, Tarih: 29.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/567 E.  ,  2022/6477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.11.2019 tarih ve 2018/1647 E. - 2019/1466 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi (temlik alan) davacı vekili tarafından duruşmasız, davalı vekilince duruşmalı olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.09.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..... ile davalı vekili Av......... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. ile Çilek Gıda Ltd. Şti. arasında genel kredi sözleşmesi akdedildiğini, davalı ve dava dışı müşterek ve müteselsil borçluların kefil olarak sözleşmeyi imzaladıklarını, asıl borçlu şirketin kredi geri ödemesini gerçekleştirmediği için hesap kat edilerek Gaziantep 4. Noterliği’nin ihtarnamesi ile borcun ödenmesinin istenildiğini, söz konusu borcun ödenmediğini, Gaziantep 7. İcra Müdürlüğü’nün 2009/25779 esas sayılı takip dosyası ile borçlular aleyhine icra takibi başlatıldığını, borçluların borca itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taahhütnamenin 31.03.2006 yılında düzenlendiğini, bu sözleşmede davalının imzasının bulunduğunu, ancak bu borcun ödendiğini, borç ödendikten sonra davalının 09.05.2007 tarihinde esas borçlu şirketteki hissesini devrederek şirketten ayrıldığını, alacaklı bankanın bu tarihten sonra esas borçlu şirkete yeni kredi açtığını ve genel kredi sözleşmeleri imzalattığını, alacaklı bankanın ilk genel kredi sözleşmesini ibraz ederek davalıdan haksız yere alacağını talep etmekte olduğunu, kefilin sorumluluğunun kefil olduğu sözleşme ile sınırlı olduğunu, bankanın bu sözleşme üzerinden başka kredi veya yapılandırma yoluna giderek kredi açmasının kefili bağlamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, alınan bilirkişi raporuna göre davalı kefilin her ne kadar 27.04.2007 tarihinde dava dışı şirketle ilişiği kesilse de, davalı tarafından kefaletten dönme yönünde bankaya gerekli bildirimin yapılmadığı ve kredi kullandırımlarından önce bankaya kefaletten dönme talebi bildirilmediğinden kefaletin geçerli olduğu, davalı tarafça imzalanan sözleşme kapsamında krediler kullandırdığından davalının kefil olarak sorumluluğunun devam ettiği, 02.05.2019 tarihli raporda, davacı bankanın talep edebileceği asıl alacak, faiz, BSMV’nin hesaplandığı, yapılan hesaplamanın detaylı, denetime elverişli ve gerekçeli olduğu, bu rapordaki bedeller doğrultusunda kısmen kabul kararı verildiği, diğer yandan, takip tarihinde çek yaprağı ve teminat mektubu depo bedellerinin talep edilip edilmeyeceğine ilişkin kredi sözleşmesinin eklerinin banka tarafından ibraz edilmediği, bilirkişi tarafından bu hususta hesaplama yapılmadığı, davacı vekiline bu eksik belgeleri ibraz etmesi için süre verilmiş ise de verilen sürede bu taleplere yönelik herhangi bir belge ibraz edilmediği, kefilin çek depo bedeli ve teminat mektubu depo bedelinden sorumlu olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davalının Gaziantep 7. İcra Müdürlüğü’nün 2009/25779 esas sayılı takibine yapmış olduğu itirazın kısmen iptaline, takibin 69.407,29 TL asıl alacak, 8.907,27 TL işlemiş faiz ve 445,36 TL BSMV olmak üzere toplam 78.759,93 TL üzerinden devamına, 50.000,00 TL teminat mektubu ve 4.230,00 TL çek yaprağı bedeline yönelik depo talepleri ile fazlaya ilişkin taleplerin reddine, asıl alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı (temlik alan) vekili ile davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davacı (temlik alan) vekili ile davalı vekilince temyiz edilmiştir.

(1) Mahkemece bozmadan sonra alınan 02.05.2019 tarihli bilirkişi raporunda, banka ile dava dışı şirket arasında 08.06.2005, 31.03.2006 ve 01.08.2007 tarihli genel kredi sözleşmeleri akdedildiği, davalı ...'ın 08.06.2005 ve 31.03.2006 tarihli sözleşmeleri müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı ve ancak 01.08.2007 tarihli genel kredi sözleşmesinde kefil sıfatıyla imzasının bulunmadığı bildirilmiştir. Her ne kadar iş bu bilirkişi raporunda kullandırılan kredilerin niteliği açıklanarak davacı banka alacağı hesaplanmış ise de, kredilerin hangi sözleşme ya da sözleşmeler çerçevesinde kullandırıldığı açıkça tespit edilmemiş, genel ifadeler kullanılmıştır. Öte yandan inceleme de dava dosyasına sunulu belgeler ve banka şubesinden temin edilen belgeler üzerinde yapılmıştır. Bu durumda mahkemece, dava dosyası ve banka kayıtları üzerinde yerinde inceleme yaptırılıp takip konusu kredi alacağının/alacaklarının (her bir alacak kalemi bakımından) davalının imzasının olduğu sözleşmeden/sözleşmelerden doğup doğmadığı, başka bir deyişle takip konusu alacağın/alacakların kaynağının davalının imzasının bulunduğu genel kredi sözleşmeleri uyarınca kullandırılan krediler olup olmadığı açıkça tespit ettirilip davalının imzasının olduğu sözleşmelerden doğan bir alacağın olması halinde alacak hesabı yaptırılarak sözleşme hükümleri, tüm deliller hep birlikte değerlendirilip varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı hüküm tesisi isabetsiz olduğundan hükmün temyiz eden davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

(2) Davacı (temlik alan) Dünya Varlık Yönetim A.Ş. (en son ticari ünvanı)’nin temyiz itirazlarına gelince; dosyaya sunulan varlık yönetim şirketi ile banka arasında akdedilen alacakların devrine ilişkin sözleşmenin (temlik sözleşmesinin) incelenmesinden, bankanın yalnızca nakdi alacaklarını varlık yönetim şirketine devrettiği, gayri nakdi alacakların devre konu edilmediği anlaşılmaktadır. Banka hala takibe konu ettiği gayri nakdi alacaklar üzerinde hak sahibi olup davacı sıfatı devam etmektedir. Buna göre gayri nakdi alacaklar bakımından varlık yönetim şirketi yönünden hüküm kurulması (red, kabul, yargılama giderleri şeklinde) doğru görülmemiştir.

(3) Yukarıdaki bentlerde açıklanan bozma sebep ve şekline göre davacı (temlik alan) vekili ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

(3) Yukarıdaki bentlerde açıklanan bozma sebep ve şekline göre davacı (temlik alan) vekili ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı (temlik alan) yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı (temlik alan) vekili ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan (temlik alan) alınarak davalıya verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harçlarının istekleri halinde temyiz eden davacı (temlik alan) ile davalıya iadesine, 29/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38090, Karar No: 2014/42033, Tarih: 30.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/38090 E.  ,  2014/42033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/440-2014/273

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, 4345 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 14.295TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 11.628TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 11.626,20TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı

dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 198,75 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/61, Karar No: 2019/3144, Tarih: 20.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/61 E.  ,  2019/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri hakkında yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte suça sürüklenen çocuk ...'ın istinabe mahkemesinde 03/03/2014 tarihli duruşmada alınan ifadesinde ve suça sürüklenen çocuk ...'ün istinabe mahkemesinde 17/02/2014 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafi istemediklerini belirttikleri gibi, 18 yaşını doldurmuş olmaları nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı halde, esas mahkemenin talebi üzerine suça sürüklenen çocuk ... için barodan atanan müdafi Av. ... ve suça sürüklenen çocuk ... için barodan atanan müdafii Av. ... tarafından suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiilerin suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen kararları temyize yetkileri bulunmadığı ve Dairemizin 26/09/2018 tarihli noksan ikmali kararı üzerine suça sürüklenen çocuk ...'a gerekçeli hükmün 24/10/2018 tarihinde aynı konutta birlikte oturan yakınına tebliğ edildiği ve kararın temyiz edilmediği anlaşıldığından, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen suça sürüklenen çocuk ... müdafii Av. ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii Av. ...'in temyiz yetkileri bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ...'ün ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

On sekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 27/10/2009 tarihli, 23/03/2010 tarihli, 20/07/2010 tarihli ve 31/01/2012 tarihli oturumların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından; güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 06.22 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 05.22’de sona ereceği, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen suça sürüklenen çocuk ...'ın soruşturmadaki ifadelerine göre eylemin suç tarihinde 00.00-03.00 arasında gece vakti işlendiğinin anlaşılması ve hükmün gerekçesinde de suçun gece vakti işlendiğinin kabul edilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ile; mağdurun iş yerinden 30 paket sigara, 4 adet çakmak, 5 kutu halley, 5 paket kek, 2 kutu ülker çikolata, 2 paket cips, 1 tane 2,5 lt'lik kola, 4-5 paket bisküvi ve 3,00 TL para çalınmasına dair olayda, çalınan eşyanın değeri az kabul edilemeyeceğinden suça sürüklenen çocuk ... hakkında uygulanma koşulları oluşmayan 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

IV- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

On sekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 27/10/2009 tarihli, 23/03/2010 tarihli, 20/07/2010 tarihli ve 31/01/2012 tarihli oturumların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Fiili işlediği tarihte 12 yaşını doldurup, 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından TCK’nın 31/2. maddesi yerine, aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

1- Fiili işlediği tarihte 12 yaşını doldurup, 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından TCK’nın 31/2. maddesi yerine, aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 06.22 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 05.22’de sona ereceği, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen suça sürüklenen çocuk ...'ın soruşturmadaki ifadelerine göre eylemin suç tarihinde 00.00-03.00 arasında gece vakti işlendiğinin anlaşılması ve hükmün gerekçesinde de suçun gece vakti işlendiği kabul edilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

3- Mağdurun iş yerinden 30 paket sigara, 4 adet çakmak, 5 kutu halley, 5 paket kek, 2 kutu ülker çikolata, 2 paket cips, 1 tane 2,5 lt'lik kola, 4-5 paket bisküvi ve 3,00 TL para çalınmasına dair olayda, çalınan eşyanın değeri az kabul edilemeyeceği gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde uygulanma koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

4- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ..., hırsızlık suçunu işledikten sonra 5 paket sigara ve 4 adet çakmağı iade ettikleri, ayrıca mağdurun iş yerinden çaldıkları bir kısım yiyecek maddelerini de sakladıkları yeri kolluk görevlilerine bildirerek poşetler içinde bir kısım bisküvi, çikolata gibi yiyecek maddelerinin mağdura iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle indirimden sadece kısmi iadede bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nın yararlanabileceği de gözetilerek; gerçekleşen kısmî iade nedeniyle mağdurdan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğine uygun olmayan ve yetersiz gerekçeyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ün ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.