muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1467, Karar No: 2014/16355, Tarih: 14.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1467 E.  ,  2014/16355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/119723

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2010

NUMARASI : 2010/121 (E) ve 2010/760 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ile katılanın akraba oldukları, sanığın katılanın evinde kaldığı ve katılandan birkaç günlüğüne kullanıp iade etmek üzere cep telefonunu istediği, katılanın cep telefonunu sanığa verdiği ancak sanığın söz konusu cep telefonunu katılana iade etmeyerek sattığı bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, katılanın söz konusu telefonu sanığa kullanması için vermediğini beyan etmesi karşısında, güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyete hükmolunması,

Kabule göre de,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14251, Karar No: 2015/14205, Tarih: 30.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14251 E.  ,  2015/14205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, 2942 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesi gereğince idarenin mal hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini, ayrıca 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince icra harçları ile vekalet ücretinin maktu hesaplanması gerektiğini açıklayarak dosyadaki tüm hacizlerin kaldırılmasını, icra vekalet ücreti ve harçlarının maktu hesaplanmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece haciz işleminde Yasa'ya aykırılık bulunmadığından hacizlerin kaldırılması talebinin reddine, 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesi gereğince icra vekalet ücreti ve icra harcının maktu hesaplanması gerektiği gerekçesi ile icra vekalet ve icra harcının nisbi hesaplanmasına ilişkin işlemin iptaline, icra harç ve icra vekalet ücretinin maktu olarak alınmasına karar verilmiştir. Hüküm taraf vekillleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Borçlu vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

2- Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarihli ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, Yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 06.06.2013 karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olduğu anlaşılmaktadır. O halde, olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece, anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu durumda, Mahkemece, anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1875, Karar No: 2016/2594, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1875 E.  ,  2016/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla..... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair,.... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/487 esas, 2015/293 sayılı kararını müteakip, .... 2. Çocuk Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2015/292-222 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ..... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 01/06/2015 tarihli ve 2015/624 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 16/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13106-2015-E.26511/83542 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 01/06/2015 tarihli ve 2015/624 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3306, Karar No: 2017/1840, Tarih: 14.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3306 E.  ,  2017/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraatSanık ... hakkında mahkumiyet, Ek karar: Temyiz talebinin reddi

Sanık ...'in 04/03/2009 tarihinde sorgusu sırasında beyan ettiği geçerli adresinin "..... Avcılar Parseller İstanbul" ve dosya içerisinde mevcut Büyükçekmece 5. Noterliğinden verilen vekaletnamede beyan ettiği adresinin "Cumhuriyet ... İstanbul" olmasına karşın, sözkonusu adreslere tebliğ işlemi yapmadan "..... Köyü .... Merkez Elazığ" adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu anlaşılmakla mahkemenin 25/06/2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının kaldırılarak sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararı ile katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde,

5271 sayılı CMK'nın 225 maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, ...Ortağı olan sanıklar hakkında 2003-2004-2005-2006 takvim yıllarında sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davası sonucunda sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden farklı ve bağımsız suçlar olduğu, her takvim yılı içinde işlenen suçların teselsül ettiği gözetilerek her iki suçtan her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine hangi suçtan hangi takvim yılı için hüküm kurulduğu da gösterilmeden denetime olanak vermeyecek şekilde tek suçtan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28737, Karar No: 2014/3330, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28737 E.  ,  2014/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sulama birliği başkanı olan sanığın, vermiş olduğu talimatla katılana ait kavak ağaçlarından 6 adedinin kökünden söküldüğü, 10 adet kavak ağacının diplerinin temizlenmesi sırasında yüzeysel yandığı, bir adet kavağın da tamamen yandığı, bu şekilde sanığın mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın, işçi olarak çalışan tanık ...’ye kanal temizliği çalışmalarına engel olduğundan bahisle bir kısım ağaçların kesilmesi hususunda katılandan gerekli izni alması için talimat verdiği, tanığın da, kanal temizliği işlerinden yaklaşık 2 gün kadar önce katılan ile görüştüğü, katılanın bu konuda gerekeni yapmaları için kendilerine izin verdiği, olay tarihinde işçiler ..., ...n, ... ve ... ile birlikte sulama birliğine ait kanaletlere zarar veren ve verme ihtimali olan kanala yakın gürlüklerin ve ağaçların bir kısmının kesilerek, bazılarının yakılarak, bir bölümün de kepçe yardımı ile temizlendiği, işlemler sırasında ...’nin kendilerine yardımcı olmasını ve yönlendirmesini katılandan istemesine rağmen katılanın duyarsız kaldığı, işçiler tarafından yapılan temizleme işlemlerinin katılanın rızası dâhilinde olduğu, ancak dosyada mevcut olay yeri görgü ve tespit tutanağından, taksirle bir kısım ağaçların zarar gördüğü anlaşılmış ise de, iddianameye konu mala zarar verme eyleminin kasten işlenilen suçlardan olması ve sanığın da bu yönde herhangi bir kastının bulunmaması hususları gözetilerek, mahkemece sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15396, Karar No: 2015/723, Tarih: 28.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15396 E.  ,  2015/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, 26.02.2013 tarihli fesih ihtarnamesi ile olağan dışı fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediği gerekçesine dayalı olarak iş sözleşmesini feshetmiş olup, dava dilekçesine ekli delil listesinde ise işveren kayıtlarına da dayanmıştır. Davacının banka çalışanı olması ve işlemlerin kendisine tesis edilen bilgisiyar ile yürütülmesi gerçeği karşısında, mahkemece davacının kullandığı bilgisayarın açılış ve kapanış saatlerine ilişkin kayıtlar getirtilip bilirkişiden bu saatler arası haftalık çalışma süresinin tespiti ile yıllık 270 saati aşan fazla çalışmanın belirlenmesi halinde bu alacakların hesaplanarak hüküm altına alınması gerekeceği ve alacaklarının bulunduğunun anlaşılması halinde işçi tarafından gerçekleştirilen feshin de haklı nitelik taşıyacağı düşünülmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18302, Karar No: 2017/22800, Tarih: 25.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/18302 E.  ,  2017/22800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ... ADINA VEKİLİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... ... Beton Sanayi A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... ... Beton Sanayi A.Ş. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... ... Beton Sanayi A.Ş. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusu tartışmalıdır.

Somut olayda, her ne kadar Mahkemece dosya içerisindeki delillere göre fazla mesai alacağı belirlenmişse de, Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan ... Batı 1. İş Mahkemesi'nin 2012/708 Esas - 2015/351 Karar sayılı dosyada aynı işyerinde yaz–kış ayrımı olmaksızın fazla mesai yapıldığı belirtilmiştir. Hal böyle olunca davalı işyerinde yaz–kış ayrımı olup olmadığı araştırılmalı, kışın fazla mesai yapılıp yapılmadığı tanıklar tekrar dinlenerek sorulmalı, ayrıca davalı işyerindeki vardiya sistemi de açıklığa kavuşturularak fazla mesai hususu netleştirilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.