muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7395, Karar No: 2021/5944, Tarih: 24.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7395 E.  ,  2021/5944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1-Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, 2009 takvim yılında 15 mükellefe 103 adet, 2010 takvim yılında 2 mükellefe 6 adet fatura düzenlediği, yapılan aramalarda sanığın mükelllefiyetine ait çift basım faturaların ele geçtiğinin tespit edilmesi ve sanığın suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini, bastırdığı 1000 tane faturadan 15-20 adedini kullanıp geri kalanını vergi dairesine iade ettiğini, gösterilen faturaları kendisinin düzenlemediğini, imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna iştirakinin değerlendirilebilmesi ile maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve suça konu mükellefiyetin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak ve mükellefiyetin sanığa ait olduğu dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması yasaya aykırı,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulamasının Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 24.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22762, Karar No: 2013/12120, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22762 E.  ,  2013/12120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çamardı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.11.2009 gün ve 2009/22 Esas, 2009/52 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdur için atanan zorunlu vekilin usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almadığı anlaşıldığından hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan mağdure vekilinin temyiz talebinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Kanunda düzenlenen hizmet ilişkisinden kastedilenin failin yazılı veya sözlü bir hizmet akdine dayanarak mağdure üzerindeki işe alma, işten çıkarma ve ücret gibi sosyal haklarını belirleme yetkisine haiz olmanın vermiş olduğu söz geçirebilmeden kaynaklanan nüfuzunun bulunması gerektiği, somut olayda ise mağdure ve ailesinin gerçekleştirdikleri tırmanış sırasında sanığın yük hayvanı ile mağdureyi taşıdığı anlaşıldığından mağdure ile arasında hiyerarşik ilişki bulunmadığı gözetilmeden TCK.nın 103/3. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

01.10.2009 tarihli bilirkişi yemin zaptının hakim imzasını bulundurmadığı böylece CMK.nın 64/6. maddesine aykırılık teşkil etmesi ile sanık zorunlu müdafiin mazeret bildirmesi karşısında, müdafiin mazereti hakkında bir karar verilmeden yargılamaya devam edilip yokluğunda hüküm kurularak CMK.nın 188/1. maddesine aykırılık yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6851, Karar No: 2023/206, Tarih: 18.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6851 E.  ,  2023/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/569 Esas, 2015/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, gerekli tanıkların dinlenmediğine, sanığın Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanmasına, sanığın suçu işlediğine dair şüphe bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olayda, sanık 26.11.2012 günü kendi beyanına göre eski öğretmenini ziyaret etmek maksadıyla Ataşehir TEB Ortaokulu'na giderek koridorda karşılaştığı mağdureye kendisini okula yeni gelen bir ... olarak tanıtarak boş bir sınıfa götürmüş ve mağdureye etek boyuyla ilgili sorular sorarak arkasından sarılmak ve yanağından öpmek suretiyle cinsel istismar eylemini gerçekleştirmiştir. Yapılan yargılamada, sanığın olay günü okul koridorlarında arkadaşı ile birlikte bulunan mağdureye kendisini okula yeni gelen ... olarak tanıtarak kandırdığı, yanında bulunan arkadaşı tanık Dilan'ı sınıfına yollayarak mağdure ile yalnız kaldığı ve bir öğretmeni, aramak bahanesiyle mağdureyi boş bir sınıfa götürdüğü anlaşılmıştır. Mağdurenin anlatımını destekleyen nitelikteki tanık beyanları, kamera görüntü kayıtları, mağdure ile sanığın daha önceden tanışmıyor oluşu, aralarında herhangi bir husumetinin olmayışı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı cinsel istismar suçunu kanaatine varılmakla hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 182 ve 185 inci maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanık hakkındaki hükmün kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlakın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde duruşma kapalı yapılsa dahi hükmün açık duruşmada tefhiminin zorunlu olduğu gözetilmeden karar celsesinde kapalılığın kaldırıldığına dair ara karar verilmeksizin gerçekleştirilen duruşma neticesinde kurulan hükmün kapalı oturumda okunup açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlali hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 10. Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/569 Esas, 2015/113 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1103, Karar No: 2016/2086, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1103 E.  ,  2016/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2013/958 esas, 2015/126 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 16/06/2015 tarihli ve 2015/574-406 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/07/2015 tarihli ve 2015/838 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/10/2015 gün ve 94660652-105-34-11258-2015-21125/67428 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/07/2015 tarihli ve 2015/838 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21261, Karar No: 2012/21587, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21261 E.  ,  2012/21587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, AGİ, yol bedeli, yemek ücreti ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, yol ve yemek bedellerini ücretinden haksız şekilde kesildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... Mühendislik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili davacı ile müvekkili arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Dağıtım Anonim Şirketi vekili, davacı ile müvekkili arasında iş akdi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten sayaç okuma ihalesini alan diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiği, davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davacı sayaç okuma işçisi olarak görev yapmakta olup, davalı işveren sayaç okuma işinde fazla çalışma yapılmadığını ileri sürmektedir. Emsal nitelikteki Diyarbakır 2. İş Mahkemesinin 2010/760 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davada, beyanları alınan davacı tanıkları ... ve ... sayaç okuma işçilerinin sabah saat 07.00'da çalışmaya başladıklarını, akşam gün batımına kadar çalıştıklarını, kışın saat 16.00'da, yazın ise saat 20.00'da çalışmanın sona erdiğini beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının günde üç haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Emsal dosya üzerinden dinlenilen davacı tanıklarının yaz-kış aylarında farklı şekilde çalışma yapıldığına ilişkin beyanlarının dikkate alınmaması ve fazla çalışma süresinin belirlenmesi açısından davalı işverenlik kayıtları celp edilmeden karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece davalı işverenin evrakları üzerinde inceleme yapılmalı ve kayıtlarla tespit edilen çalışma süreleri ile tanık beyanları bir arada değerlendirilerek haftalık çalışma süresi belirlenmelidir. Eksik inceleme dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27098, Karar No: 2016/508, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/27098 E.  ,  2016/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, bakım tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... teknisyeni olduğunu, toplu iş sözleşmesine göre ödenmesi gereken bakım tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, toplu iş sözleşmesine göre bakım tazminatının belirtilen işlerde fiilen çalışma durumunda ödenceğinin düzenlendiğini, davacının yapım işleri kontrol elamanı olduğundan tazminatı hak kazanmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-01.03.2007-28.02.2008 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin 99 maddesinde, “...bağlı ortaklıklar, genel müdürlükler ve il müdürlükleri, elektrik dağıtım şirketleri ve bağlı il müdürlükleri işyerlerinde; elektrik baş teknikeri, mesul teknikeri görev ünvanlarında fiilen çalışan işçilere vardiyalı çalışmaları halinde vardiya tazminatından yararlandıkları süre zarfında ödenmemek kaydı ile senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde çıplak yevmiyelerinin %14'ü tutarında bakım tazminatı ödenir.” şeklinde düzenleme getirilmiş, aynı düzenleme daha önceki toplu iş szöleşmelerinde de yer almıştır.

Dosya içeriğindeki 14.04.2011 tarihli görevlendirme belgesine göre davacının yapım işleri kontrol elemanı görev ünvanına atandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamakatdır. Toplu iş sözleşmesi hükmüne göre bakım tazminatının fiilen iş başında geçen süreler için verileceği açıkça düzenlenmiştir. Davacının 14.04.2011 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinde yer alan bakım tazminatı gerektiren işte fiilen çalışmadığı açıktır. Bu durumda 14.04.2011 tarihinden itibaren bakım tazminatı için fiili çalışması bulunmadığından bu döneme ait isteğin reddi gerekir. 15.08.2008-13.04.2011 tarihleri arasındaki dönem için ise davacının fiilen toplu iş sözleşmesinin 99. maddesindeki bakım tazminatını gerekitren işte fiilen çalışıp çalışmadığına dair bilgi ve belge bulunmadığından bu dönem için gerekli araştırma yapıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma nedenidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21899, Karar No: 2013/20627, Tarih: 25.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/21899 E.  ,  2013/20627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporuna ekli olarak dosyaya sunulan ve .... Mühendisleri Odasından alınan ağaçlara ilişkin liste eklenerek, bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan ağaçların yaşları da belirtilmek suretiyle, her bir ağacın cins ve yaşına göre değerlendirme tarihi olan 2012 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık verimleri, kg. satış fiyatları ve üretim masrafları ...Tarım Müdürlüklerinden ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10984, Karar No: 2021/5569, Tarih: 06.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/10984 E.  ,  2021/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 01/04/2016

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; Beraat

Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 62, 52/2, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan vekilinin, sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: