muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2365, Karar No: 2019/1969, Tarih: 14.03.2019

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dosyadaki temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, 24/05/2007 tarihli iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, 15000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 24/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine hükmedildiği; istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 20000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 24/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verildiği anlaşılmıştır.Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, davacının 24/05/2007 tarihinde iş kazası geçirdiği ve maluliyet oranının % 38 olarak belirlendiği, ayrıca davacının iş kazasının gerçekleşmesinde % 30 oranında birleşen kusurunun bulunduğu tespit edilmiştir.Gerek mülga BK’nun 47. ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde Hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370) Bu açıklamalar doğrultusunda davacı lehine takdir edilen 20000 TL manevi tazminatın az olduğu açıktır.Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

G)SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 14.03.2019 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5484, Karar No: 2006/6217, Tarih: 17.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5484 E.  ,  2006/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinden dava konusu ... Köyü 1355 parselin değerlendirme yılı olan 2004 yılına ait emlak vergisine esas m2 değerine ait bilginin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece dava konusu taşınmazın 2004 yılına ait emlak vergisine esas m2 vergi değerinin ... Bölge Başkanlığından getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine tekrar GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1864, Karar No: 2018/26545, Tarih: 10.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1864 E.  ,  2018/26545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 24.08.2009-27.06.2012 tarihleri arasında exc house keeper olarak çalıştığını, işveren tarafından iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücreti ve ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak ücret alacağı talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili kanuni süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı ilkeler hafta tatili ve ulusal bayram genel tatili çalışmaları için de geçerlidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı ilkeler hafta tatili ve ulusal bayram genel tatili çalışmaları için de geçerlidir.

Mahkemece, davacının Nisan- Ekim ayları arası günde 3 saatten fazla fazla mesai yapılamayacağından 6 günde 3 saatten haftada 18 saat, kış aylarında 6 gün 08.00 – 18.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme ile 9 saat fazla mesai yaptığı, hafta tatili açısından puantaj olan dönemlerin dışlanarak hesaplama yapıldığı ve davacı talebi ile de bağlı kalınarak davacını 2009 - 2010 yıllarında tüm hafta tatillerinde çalıştığı, 2011 yılında 4, 5, 6, 7, 8 ve 9. aylarda hafta tatili kullanmadığı, 2011 yılının 2. ayında 2 gün hafta tatili kullandığı, 2012 yılında ise, 1. ayda 3 gün, 2. ayda 1 gün, 3 ve 4. aylarda 4 er gün, 5. ayda ise 2 gün hafta tatili kullandığı ve tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Davacı işyerinde 27.08.2009– 27.06.2012 tarihleri arasında çalışmış olup dinlenen davacı tanklarından ... davacı ile 2 ay kadar birlikte çalıştıklarını, Fatma ... davalı iş yerinde ağustos 2009-Ağustos 2010 tarihleri arasında 1 yıl çalıştığını beyan etmiş, davalı tanıklarından ... davalı şirkette 2006 yılında işe başladığını halende aynı şirkette çalıştığını davacının sabah 08:00'den akşam 18:00'e kadar çalıştığını, dini bayramlar ile milli ve resmi bayramlarda da kendi bölümlerinde çalışılmadığı için davacının bu günlerde çalışıp çalışmadığını görmediğini, davacının haftada yaz kış 6 gün çalışıp 1 gün istirahat ettiğini, ... ise davalı şirkette 2009 yılı Ağustos ayında işe başladığını ve 2013 yılı eylül ayında ayrıldığını, davacının sabah 09:00'dan akşam 18:00'e kadar haftada 6 gün çalışıp 1 gün izin kullandığını, dini bayramlar ile milli ve resmi bayramlarda da bölümlerinde çalışılmadığı için davacının bu günlerde çalışıp çalışmadığını görmediğini beyan etmiştir. Davacı tanıklarından ... davacının kardeşi olduğunu belirttiğinden beyanlarına itibar edilmemeli, diğer davacı tanıkları açısından ise sigortalı hizmet döküm cetveli getirilerek tam olarak hangi süre içerisinde davalı işyerinde çalıştığı belirlenerek davacı tanıklarının davacıyla birlikte ortak çalışma dönemi ile sınırlı olarak belirlenen tarih aralıkları için şimdiki gibi hesaplama yapılmalı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil açısından puantaj olan dönemlerde bu kayıtlar dikkate alınmalıdır. Bunun dışında kalan dönemler bakımından ise dinlenen davalı tanık beyanlarına göre yaz ve kış ayrımı olmadan davacının haftada 6 gün 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile 9 saat fazla mesai yaptığı, hafta tatillerini kullandığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde de çalışmadığının kabulü gerekir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14923, Karar No: 2017/6281, Tarih: 24.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/14923 E.  ,  2017/6281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, borçlu aleyhine 24.01.2014 tarihli bağımsız bölüm satış sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun süresi içerisinde borca yönelik itirazda bulunduğu, alacaklının itirazın kaldırılması talebi sonucu mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK.'nun 68/1.maddesi gereğince takip talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, borçlu hukuki ilişkiyi kabul edip borcu kabul etmemektedir. Borçlu borcu ödeme iddiasını sözleşmenin feshine bağladığı için şarta bağlı bu beyan geçerli bir borç ikrarını içermez. Hukuki ilişkiyi kabul borcu kabul anlamına gelmez. Takip dayanağı belgede belirtilen edimlerin yerine getirilmediği iddiası oluğundan takip dayanağı belge kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğinden, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirir. Mahkemece bu nedenle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6092, Karar No: 2018/10154, Tarih: 10.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6092 E.  ,  2018/10154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK' nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan suça sürüklenen çocukların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmeyerek toplam 41,85 TL yargılama giderinin sanık ve suça sürüklenen çocuklardan eşit tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından yargılama gideri ile ilgili bölümün çıkarılarak yerine suça sürüklenen çocukların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmalarına ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hırsızlık ,işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler açısından yapılan incelemede;

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hırsızlık ,işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler açısından yapılan incelemede;

Karar tarihinde başka suçtan Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olan ve duruşmalardan vareste tutulmayan suça sürüklenen çocuk hakkında yokluğunda mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11161, Karar No: 2015/11851, Tarih: 21.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/11161 E.  ,  2015/11851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2013/875-2015/180

Davacı E.. C.. vekili Avukat Mehmet tarafından, davalılar R.. M.. ve diğeri aleyhine 23/12/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan Y.. S.. vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Taraflar vekilleri, hükmün temyiz edilerek Yargıtay’a gönderilmesinden sonra vermiş olduğu 28/09/2015 tarihli dilekçesiyle kararı temiz etmekten feragat ettiğini bildirmiştir.

Kararı temyiz eden taraflar vekillerinin temyizden feragat etmiş bulunduğu, temyizden feragate yetkisi de olduğu anlaşıldığından temyiz dilekçesinin REDDİNE ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15344, Karar No: 2015/17346, Tarih: 05.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/15344 E.  ,  2015/17346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALE(DENİZLİ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/07/2015

NUMARASI : 2015/71-2015/134

Uyuşmazlık, boşanma, nafaka ve tazminat talebine ilişkin olup; 2. Hukuk Dairesi'nin bozma kararı mevcuttur.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48449, Karar No: 2019/3435, Tarih: 04.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/48449 E.  ,  2019/3435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mağdurlardan...'nin soruşturma aşamasındaki, sanığın, bıçağı kendisine yönelterek ''seni öldüreceğim'' dediğine, mağdur ...'in ise, "öldüreceğim sizi diyerek bıçağı ...'ye doğru salladığı'' şeklindeki beyanı karşısında, mağdurların anlatımları arasındaki çelişki giderilmeden hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu tartışılıp açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle TCK'nın 43/2 maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10441, Karar No: 2020/1783, Tarih: 25.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10441 E.  ,  2020/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin, Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda ... Valiliğince ... Gölü kıyı kenar çizgisi tespit çalışması yapıldığını ve tespit edilen kıyı çizgisinin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından 14.3.2011 tarihinde onandığını, dava konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın kıyı içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının el atmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki ağaçların kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... İli ... İlçesi ... Köyü ... mevkii 298 ada 1 parsel nolu taşınmazın 08.02.2016 hakim havale tarihli bilirkişi raporuna ek 1 de A harfi ile gösterilen 1.151,78 m² lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından davalı adına olan tapu kaydının iptaline ile terkinine, davalının bu kısma ağaç dikmek suretiyle yaptığı müdahalenin men'i ile müdahale teşkil eden ağaçların kal'ine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.