muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6188, Karar No: 2024/9979, Tarih: 21.10.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan 07.02.2018 tarihli rapora göre davacıların desteği sürücü ...’ın kazanın meydana gelmesinde %80, yol yapım ve bakımından sorumlu kuruluş yetkililerinin ise %20 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, Türkiye Ayakkabı Sanayicileri Derneğinin 02.02.2020 tarihli yazısında 2011 yılı şartlarında ayakkabı sektöründe yönetici olarak çalışanların gelirinin belirtildiği, söz konusu gelire ve %20 kusur oranına göre tazminatın 03.06.2020 tarihli aktüer bilirkişi raporu ile hesaplandığı gerekçesiyle maddi tazminat davasının kabulüne, davacılardan ... için 91.023,26 TL, ... için 199.050,55 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihi olan 08.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak anılan davacılara verilmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, davacılardan ... için 8.000,00 TL, ... için 8.000,00 TL, ... için 4.000,00 TL, ... için 4.000,00 TL tazminatın olay tarihi olan 08.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak anılan davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili, ... vekili ve ... Ticaret A.Ş. vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; davaya konu kazanın sürücünün yüksek derece alkollü olması sebebiyle meydana geldiğini, Adli Tıp Kurumu tarafından hazırlanan kusur raporunda yol işaretleri ve uyarı levhalarının bulunduğunun tespit edildiğini, ancak yeterli olmadığı gerekçesiyle müvekkiline %20 oranında kusur izafe edildiğini, söz konusu kusur oranını kabul etmediklerini, müvekkilinin davalı şirketin maaşla çalışan mühendisi olduğunu, kendisine atfedilebilecek herhangi bir kusurun bulunmadığını, mahkemenin davalıların sorumluluk oranlarını ayrı ayrı belirlemesi gerektiğini, davacıların desteğe muhtaç olmadıklarını, bu nedenle mahkemece tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, müteveffanın hayat sigortasının, kazaya karışan aracın ölüm halinde destek sağlayan sigorta poliçesinin, müteveffanın SGK kaydının bulunup bulunmadığının, bulunması halinde davacıların bundan yararlanıp yararlanmadığının mahkemece araştırılması, davacılara davaya konu kaza nedeniyle SGK tarafından ödeme yapıldıysa, ödenen miktarın hesaplanan tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

2.Davalı ... Ticaret A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davaya konu kazanın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında değil, olay tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu kapsamında olduğunu, kazanın meydana geldiği yerin, yol çalışması sebebiyle trafiğe ve kamunun yararlanmasına kapatılmış bir inşaat (şantiye) alanı olduğunu, müteveffanın ağır kusurlu olduğunu bu nedenle 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 55 inci maddesine göre müvekkillinin meydana gelen zarardan sorumlu olmadığını, müvekkilinin şantiyede davaya konu kazanın meydana gelmemesi için bütün önlemleri aldığını, bu konuda çalışanın seçiminde, talimat vermede ve denetlemede gerekli özeni gösterdiğini, sürücünün kaza esnasında emniyet kemerinin takılı olmadığını, sürücünün aracının bagajında alkol ile birlikte kullanılması halinde alkolün etkisini arttıracak nitelikte ilaçların bulunduğunu, Adli Tıp Kurumu tarafından hazırlanan kusur raporunun doğru olmadığını, rapora karşı itirazlarının değerlendirilmediğini, davacıların desteğe muhtaç olmadıklarını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, ...'ın davacıların desteği olduğunun davacılar tarafından ispatlanamadığını, davacıların şirket ortağı olduğunu, desteğin eylemli yardımına muhtaç olmadıklarını, ölenin malvarlığından kazanç elde eden davacıların destekten yoksun kaldıklarının kabul edilemeyeceğini, aksinin kabulü halinde ise elde edilen kazancın tazminat hesabında dikkate alınması gerektiğini, müteveffa ... ile birlikte ....ı San. ve Tic. Ltd. Şti., ....ı San. ve Tic. Ltd. Şti ve .... Teknolojileri Ltd. Şti isimli şirketlerin hissedarları olan davacıların, ...'ın ölümünden sonra, ...'ın hisselerinin mirasçısı olduklarını, mahkemece müteveffanın gelirinin hatalı tespit edildiğini, müteveffanın şirket yöneticisi olduğuna ilişkin delilin bulunmadığını, davacılara sigorta kapsamında ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, mahkemece müteveffanın SGK kaydının bulunup bulunmadığı, bulunması halinde davacıların bundan yararlanıp yararlanmadığı, müteveffanın hayat sigortası olup olmadığının araştırılmasını, davacılara bu kapsamda ödenen bir miktar varsa hesaplanan tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, yeniden bilirkişi raporu alınmasına ilişkin taleplerinin mahkemece dikkate alınmadığını, eksik ve hatalı bilirkişi raporlarına itibar edilerek hatalı bir şekilde hüküm kurulduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı şirketin çalışanlarının kusuru nedeniyle davalı şirket tarafından yürütülen yol yapım inşaatında meydana gelen trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı şirketin çalışanlarının kusuru nedeniyle davalı şirket tarafından yürütülen yol yapım inşaatında meydana gelen trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı durumunda olduğundan kesinlik sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı gözetilmelidir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarlar davacılardan ... için 4.000,00 TL, ... için 4.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, dosya kapsamında Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan 07.02.2018 tarihli rapora göre davacıların desteği sürücü ...’ın kazanın meydana gelmesinde %80, yol yapım ve bakımından sorumlu kuruluş yetkililerinin ise %20 oranında kusurlu olduğunun tespit edilmesine, buna göre davalıların meydana gelen zarardan sorumlu olmasına, davaya konu kazanın iş kazası niteliğinde olmamasına, dava tarihi itibariyle ceza zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşılmasına, davaya konu kazanın karayolunda meydana gelmesine bu nedenle kazanın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında değerlendirilmesinin isabetli olmasına, sürücünün müterafik kusurlu olduğuna ilişkin delilin bulunmadığının anlaşılmasına, davacı anne ve babanın oğulları ...'ın davaya konu kazada vefat etmesi nedeniyle destekten yoksun kaldıklarının anlaşılmasına, desteğin gelirinin doğru bir şekilde tespit edilmesine, desteğin kaza tarihinde şirket yöneticisi olduğunun Ticaret Sicili Gazetesinde belirtilmesine, hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda tazminatın doğru bir şekilde hesaplandığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili ve ... Ticaret A.Ş. vekilinin davacılardan ... ve ... yönünden temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davalı ... Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz dilekçelerinin davacılardan ... ve ... yönünden miktardan REDDİNE,

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davalı ... Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz dilekçelerinin davacılardan ... ve ... yönünden miktardan REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davalı ... Ticaret A.Ş. vekilinin davacılardan ... ve ... yönünden yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

17.100,00 TL vekalet ücretinin davalı ... İnşaat AŞ'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılar .... ve ... İnşaat AŞ'den alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20953, Karar No: 2017/36485, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20953 E.  ,  2017/36485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9457, Karar No: 2008/17171, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9457 E.  ,  2008/17171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Köy Tüzelkişiliği vekili ile katılan davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davaya konu taşınmaz kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 13 parsel ayılı taşınmaz, 16.786,00 m² yüzölçümü ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı köy tüzel kişiliği, ... ve ... Mevkiinde bulunan çekişmeli taşınmazın önceden ... köyünü oluşturan dokuz aile olan ... ..., ... ..., ..., ..., ... ..., ... ..., ... ... ..., ... ve ... ... adlarına tapuda kayıtlı bulduğu ve ... Köyünün ortak malı olan yer olduğunu ileri sürerek ... Köyü tüzel kişiliği adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında Orman Yönetimi dava konusu parselin orman sayılan yerlerden olduğundan orman niteliği ile Hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece davacını ve katılan davacının davasının REDDİNE; çekişmeli taşınmazın, tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ vekili ile katılan davacı ... YÖNETİMİ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve taşımazın tespit tarihinden önce 20 yılı aşkın süredir davalının gecikmesiz aralıksız ... sıfatıyla zilyetliğinde olduğu, davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin dayandığı Ömerkan Nahiyesi Miştin Köyü Keferdide mevkiinde, ... tarla cinsli T. EVVEL 1316 D. Tarih 4 sayılı 80 dönüm yüzölçümlü, imar yoluyla ... Oğlu ..., ... Oğlu ..., ... Oğulları ..., ..., ... ve ... Oğlu ... ve v Oğlu ... ve ... ... Oğlu ... Ve ... ve ... ... adına kayıtlı, doğusu, genel yol, batısı, ... toprağı kuzeyi, Faki toprağı güneyi, Miştin toprağı sınırlı tapu kaydının çekişmeli parsele uymadığı

-2-

2008/9457 - 17171

-2-

2008/9457 - 17171

gibi, tapu kaydı maliklerinin davacı köy Tüzel Kişiliğinin miras bırakanı olmadığı ve davacı köy tüzelkişiği veya tapu maliki mirasçılarının taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı, davalının zilyetliği ve tapu kaydının 1316 (1900) tarihli olması insan ömrü ile ve maliklerin ölüm tarihleri göz önünde bulundurulduğunda, dayanılan tapu kaydının 3402 Sayılı Yasanın 13/B-c. maddesi gereğince yasal değerini yitirmiş olması nedeniyle kaydın taşınmaza ait olduğu bir an için kabul edilse bile, tapu kaydına değer verilemeyeceği göz önünde bulundurularak davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği ve katılan ... Yönetiminin davasının reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 02/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12213, Karar No: 2011/13444, Tarih: 21.09.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/12213 E.  ,  2011/13444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.809.50 TL rücu tazminatının ödenme tarihinden yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, davalı yanın haksız eylemi sonucu kamu görevlilerinin zarar görmesi nedeniyle davacı tarafından 2330 sayılı yasa gereğince ödenen nakdi tazminatın rücuen ödettirilmesi istemine ilişkindir.

Davacı idare, kavga eden davalıya müdahale etmek isteyen komiser ... ... ile polis memuru ... ...'a rastgele bıçağı savurarak ellerinden beş gün iş ve güçlerinden kalacak şekilde yaralanmaları nedeniyle 2330 sayılı yasa gereğince yaralanan polis memurlarına ayrı ayrı ödenen 1.904,75 TL toplamı 3.809,50 TL nakdi tazminatın davalıdan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, yaralanan dava dışı polis memuru ... ...'u davalının bıçakla yaralaması nedeniyle ceza mahkemesinde mahkum olması, dava dışı polis memuru ... ... yönünden ise davalının herhangi bir eylemine ilişkin mahkumiyeti ceza dosyasında bulunmadığından davalının polis memuru ... ...'u yaralaması nedeniyle davacı idareye ödenen nakdi tazminatın tahsiline karar verilmiş, diğer polis memuru ... ...'ın yaralanması nedeniyle ödenen nakdi tazminatın ise reddine karar verilmiştir.

Davalı, görevli komiser ... ...'u bıçakla elinden yaralaması nedeni ile TCK'nun 258/2 maddesindeki görevli memura silahla mukavemet suçundan mahkum olmuştur. Her ne kadar ceza mahkemesi iddianamesinde ve karar başlığında mağdur olarak polis memuru ... ... gösterilmişse de onun yönünden her hangi bir hüküm kurulmamıştır. Ceza davası açısından polis memurlarının sayısının bir önemi bulunmamakta olup davalının eylemi görevli memurlara mukavemet suçu içinde değerlendirilecektir.

Dosya içinde bulunan doktor raporu ve olay tutanaklarına göre davalının dava dışı polis memuru ... ...'ı bıçakla 5 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaraladığı anlaşılmaktadır. Davalının polis memurunu yaraladığı anlaşıldığından ayrıca mahkumiyet hükmünün aranması gerekmez. Mahkemece, bu polis memuru yönünden de ödenen nakdi tazminatın tahsiline karar verilmesi gerekirken ceza mahkemesi hükmünde yeralmadığı gerekçesiyle red edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10540, Karar No: 2011/5865, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10540 E.  ,  2011/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin sipariş üzerine yapmış olduğu kutu ve ambalaj maddeleri gereğince, davalı şirkete fatura düzenlediğini, fatura bedelinin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gerek kendisi gerekse müşteri çekleri vermek suretiyle fatura bedellerini davacıya ödediğini, bununla birlikte davacının davalıya 6.000.-TL borcu bulunduğunu, bu konuda takip başlatıldığını, ancak davacının borcunu ödemediğini, ödemenin kabul edilmemesi halinde müvekkilinin alacağının bu dava konusu borçla takasını talep ettiklerini bildirerek davanın reddi ile tazminata hükmedilmesini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının ödeme savunmasını kanıtlayamadığı, bu konuda yemin teklif hakkını da kullanmadığı, davalının takas def’i bağlamında dosyaya sunduğu her biri 3.000.-TL’şer bedelli iki çekte de davacının keşideci olduğu, bu çeklerin bankaca arkalarına TTK.nun 711.maddesi uyarınca ödemeden men talimatı nedeniyle şerh konulduğu, çeklerin arkası yazıldıktan sonra davalı şirkete ciro edildiği yani ciroların alacağın temliki hükmünde olduğu, davacının sözkonusu çek bedellerini ödediğini iddia ettiği, ancak yazılı delil sunmadığı, ödeme def’i dışında başka bir def’ide de bulunmadığı, bu itibarla davacının her iki çekin keşidecisi olması nedeniyle alacağın temliki hükümleri uyarınca da davalı şirkete karşı sorumlu olduğu gerekçeleriyle davanın takas nedeniyle reddine, davacının takipte alacağı bulunduğu gerekçesiyle de davalının kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı ödenme savunmasında bulunarak bir kısım çek fotokopileri sunmuştur. Davacı vekili ise, 18.11.2009 tarihli celsede davalının ödeme savunmasına dayanak yaptığı çeklerin başka alacağa ilişkin olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda mahkemece, davalının ödeme savunmasına dayanak yaptığı çeklerin başka alacaktan kaynaklandığını, ispat külfetinin davacı yana geçtiği gözetilmeden ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13558, Karar No: 2017/3722, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13558 E.  ,  2017/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Şikayet dosyasına dayanak icra takibinde, sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirkete ödeme emri usulüne uygun tebliğ edilmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı bulunan sebeplerden düşeceğinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.