muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11721, Karar No: 2014/21339, Tarih: 20.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/11721 E.  ,  2014/21339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/05/2014

Numarası : 2012/37-2014/183

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının 24/08/2006 - 16/04/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, evlilik nedeniyle iş akdini haklı nedenle kendisinin feshettiğini iddia ederek, fazla çalışma ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmitir.

Davalı vekili, davacının talep etmiş olduğu hak ve alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkil şirketten fazla mesai dahil hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, ayrıca davacının herhangi bir fazla çalışmasının olmadığını, nadiren herhangi bir fazla çalışma yapmış ise bunun bedeli de o ay ki bordrosuna yansıtılarak kendisine ödendiğini, buna ilişkin bordrolarda davacının imzasının bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanamadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda, mahkemece, davacının davalıya ait otelde şeftorant olarak 28/04/2006-15/04/2012 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığı ve ücret bordroları ve hesap pusulaları üzerinde yapılan incelemede 2011 yılı Ağustos ve Eylül aylarında fazla mesai ücretinin tahakkuk ettirildiği ve ihtirazi kayıt konulmaksızın imzalandığı, diğer aylarda ise imza ve fazla mesai yapıldığına dair bir kayıt bulunmadığı, dosyaya sunulan haftalık çalışma programı ve tanık beyanlarıyla davacının fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak çalışılan işyerinin otel olması nedeniyle mahkemece davacının yaz–kış aynı yoğunlukta çalışıp çalışmadığının araştırılması gerekirken bu yönde herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken iş otelin yaz ve kış sezonlarında açık olup olmadığı, açıksa ne kadar süre ile açık olduğu, bu konuda otel yönetimi tarafından alınan kararlar bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve gerekirse bu konuda taraf tanıkları da bizzat dinlenmeli bütün bu hususlar birikte değerlendirilmek suretiyle davacının fazla mesai alacağının hesaplanmasından ibarettir. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24408, Karar No: 2021/20113, Tarih: 22.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/24408 E.  ,  2021/20113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 13/09/2021

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müdafiine 31/01/2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde belirtilen on beş günlük yasal süresinden sonra 16/08/2021 tarihinde temyiz ettiği, temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesi'nin 13/09/2021 tarih ve 2020/2696-2020/3422 E.-K. sayılı ek kararı ile CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca reddedildiği ve anılan ek kararın yasal süresi içinde sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; dosya içeriğine ve gerekçeye göre, sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 13/09/2021 tarih ve 2020/2696-2020/3422 E.-K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13264, Karar No: 2022/16842, Tarih: 28.12.2022

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkili ile eski eşinin ölüm aylığı almak amacı ile boşanmadığını, yerel mahkemece 2019-2021 yılları arasına dair değerlendirme yapılmadığını, gerekçenin eksik olduğunu ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B-BAM KARARI

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince;

'...davacının babasının ölüm tarihi olan 16/03/2007 tarihinden hemen sonra ... ile 12/04/2007 tarihinde boşandığı, 01/12/2010 tarihinde tekrar evlendiği ve 18/07/2011 tarihinde çocuklarının olduğu ve anlaşmalı boşanma şeklinde 10/09/2019 tarihinde tekrar boşandığı, Kurum tarafından davacı ve eski eşinin birlikte yaşadığı gerekçesiyle davacıya bağlanan ölüm aylığının 19/10/2008 tarihi itibariyle kesildiği, ilgili raporda beyanlarına başvurulan kişilerin davacıların eski eşi ile birlikte yaşadığını beyan ettiği, mahkeme huzurunda dinlenen tanıkların ise Kurum denetmenine verdiği ifadeyi hatırlamadığını beyan ettiği, davacı ile eski eşinin 22/07/2007 tarihli seçimde aynı sandıkta oy kullandıkları, medula sisteminde kayıtlı bazı evraklardan boşandığı döneme ilişkin kayıtlarda aynı adresini kullandıkları, ihtilaflı dönemde davacı ile eski eş üzerine kayıtlı elektrik, su, doğalgaz kaydının bulunmadığı, her ne kadar davacı vekili tarafından yerel mahkemece 2019-2021 yıllarına dair inceleme yapılmadığı iddia edilse de davacının eski eşi ile boşandığı döneme dair aynı adres bilgileri ile 21/04/2020, 07/04/2020 tarihlerinde ... Necmi Kadıoğlu Devlet Hastanesinde tedavi gördükleri anlaşılmakla yerel mahkemece verilen davanın reddine ilişkin karar yerinde olup;bu açıklamalar kapsamında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,' karar vermiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

IV-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2015/2508, Karar No: 2015/1258, Tarih: 07.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2508 E.  ,  2015/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sayaç harici ayrı tesisattan su bağlamak eylemi iddiası ile ... hakkında, ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 35. maddesi uyarınca 694,00 Türk lirası kaçak su bedelinin tahsiline dair... Su ve Kanalizasyon İdaresi (...) Genel Müdürlüğü Abone işleri Dairesi Başkanlığı Kaçak Kontrol Şube Müdürlüğünün 06/02/2014 tarihli ve A/074755 sayılı tutanağına yönelik itirazın kabulü ile idari para cezasının iptaline ilişkin ... Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/574 değişik iş sayılı kararı aleyhine... Bakanlığının 22.01.2015 gün ve 5226 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2015 gün ve KYB. 2015/32707 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun kanunilik ilkesi başlıklı 4. maddesindeki, “Hangi fiillerin kabahat oluşturduğu, kanunda açıkça tanımlanabileceği gibi; kanunun kapsam ve koşulları bakımından belirlediği çerçeve hükmün içeriği, idarenin genel ve düzenleyici işlemleriyle de doldurulabilir. Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebilir”, hükmü ile Aynı Kanun’un 17/2. maddesinde yer alan “idari para cezası, kanunda alt ve üst sınırı gösterilmek suretiyle de belirlenebilir. Bu durumda, idari para cezasının miktarı belirlenirken işlenen kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte göz önünde bulundurulur”, hükmü gereğince, idari para cezasının Kanunla düzenlenmesi gerektiği, müsnet kaçak su eylemi için uygulanan bedelin ise mahiyeti itibari ile idari para cezası olmadığı ve davanın hukuki mahiyette bulunduğu, 5326 sayılı Kanun'un 28/1-b. maddesi gereğince, başvuru konusu idari yaptırım kararının sulh ceza mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığının veya başvuranın buna hakkı bulunmadığının anlaşılması hâlinde, başvurunun reddine karar verilir hükmüne ve kamu düzenine ilişkin görev kurallarına göre, başvurunun reddine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla itiraz eden hakkında davanın esasına ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma konusu yapılan eylemin, şebeke suyunu kuyu tesisatına bağlayarak sayaç harici kullanım olması karşısında; abonelik esasına göre yararlanılabilen suyun sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi eyleminin 5237 sayılı TCK. nun 163. madde 3. fıkrasında yazılı suçu oluşturacağı, zararın giderilmesinin de aynı Kanunun 168. madde 5. fıkrası uyarınca etkin pişmanlık olarak değerlendirilebileceği, 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 15/1-d maddesinde vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak yetkisinin belediyelere verildiği, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ücrete tabi işler başlıklı 97. maddesinde "Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edecekleri her türlü hizmet (...) için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye'ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir." hükmünün yer aldığı,... Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 32/ 1- d maddesinde de tahakkuk ettirilen kaçak su bedeli nedeniyle abonenin öncelikle idareye başvurması gerektiğinin belirtilmesi dikkate alınarak, muterizin haksız eylem niteliğindeki kaçak su cezasına karşı öncelikle... Su ve Kanalizasyon İdaresi (...) Genel Müdürlüğüne başvurması, sonuç alamadığı takdirde hukuk mahkemeleri nezdinde dava yoluyla uyuşmazlığın çözümlenmesi yoluna gitmesi gerektiği, mevcut olayda ise Kabahatler Kanunu kapsamında verilebilecek idari para cezasının bulunmaması nedeniyle bu Kanun hükümlerinin uygulanamayacağı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, ...Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/574 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4 maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 07.05.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3022, Karar No: 2025/2140, Tarih: 17.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2023/3022 E.  ,  2025/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/468 Esas, 2023/751 Karar

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2019/469 Esas, 2022/1545 Karar sayılı kararı ile sanığın suçu ve suçluyu övme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 215/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/468 Esas, 2023/751 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafinin, sanıklar ... ve ... müdafinin, sanık ...'ın, sanık ...'nın istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek "'30 GÜN' ibaresinin çıkartılarak, yerine '1 AY' ibaresinin eklenmesi ve hükmün kısa süreli hürrriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrildiği bölümden ' ...TCK 52/2. maddesi..' ibaresi çıkartılarak, yerine '...5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2. madde ve fıkraları...' ibaresinin eklenmesi ve yine aynı paragrafta yer alan '... 25 birim gün adli para cezasının...' ibaresinin çıkartılarak, yerine '... 25 gün hapis cezasının...' " ibarelerinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanıklar ... ve ... Müdafinin Temyiz İstemi

Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve sanıkların ifade özgürlüklerini kullandıklarına ilişkindir.

2. Sanık ...'nun Temyiz İstemi

Toplantıya katıldığına ancak slogan atmadığına ilişkindir.

3. Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Anayasal hakkı olan toplantıya katıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi

Hukuka aykırı delillere dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve sanıkların ifade özgürlüklerini kullandıklarına ilişkindir.

2. Sanık ...'nun Temyiz İstemi

Toplantıya katıldığına ancak slogan atmadığına ilişkindir.

3. Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Anayasal hakkı olan toplantıya katıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi

Hukuka aykırı delillere dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, 20.07.2015 günü Şanlıurfa Suruç'ta meydana gelen bombalı saldırıyla ilgili p\*\* terör örgütünün internet sitesinde k\* sözde yürütme konseyi eşbaşkanının çağrısı üzerine sanıkların da aralarında bulunduğu grubun toplandığı ve sanıkların kürtçe olarak ancak çevirileri "..şehit namırın(şehitler ölmez)-devrim şehitleri ölümsüzdür-katillerden hesabı devrimciler soracak-ey şehit riyate riya meye(ey şehit senin yolun bizim yolumuzdur)-dişe diş kana kan seninleyiz Öcalan-gençlik aponun fedaisidir-yaşasın ypg direnişi.." şeklinde olan slogan attıkları iddialarına ilişkin olarak;

Sanıkların eylemlerine uyan "suçu ve suçluyu övme" suçu için öngörülen cezanın üst sınırının 2 yıl hapis cezası olduğu gözetildiğinde; suçun basit yargılama usulüne tabi olduğu anlaşılmakta ise de, Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2021 tarihli duruşmasında takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, olay tutanaklarına ve CD çözüm tutanaklarına göre eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği tespit edilmiştir. Açıklanan nedenlerle; sanıklar ... ve ... müdafinin, sanık ...'nın, sanık ...'ın, sanık ... müdafinin temyiz itiirazları yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

"Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/468 Esas, 2023/751 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ..., sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1.

maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8004, Karar No: 2023/5283, Tarih: 08.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8004 E.  ,  2023/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/1033 E., 2022/1421 K.

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı-karşı davacı kadın vekili

Taraflar arasında ki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; kadının evi terk ettiğini, erkeği erkeğin ailesini küçümsediğini, çalışmasına rağmen erkeğe maddî olarak destek olmadığını, ev işleri ve çocukları ile ilgilenmediğini, erkeğin ailesini istemediğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babalarına verilmesine, ... yararına aylık 500,00 TL, Taylan yararına aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; asıl davanın reddini istemiş, erkeğin, kadını evden kovduğunu, erkeğin ve ailesinin kadına şiddet uyguladıklarını, erkeğin aşırı derecede kıskanç olduğunu, düğünde takılan ziynet eşyalarının davacı-karşı davalı erkek tarafından bozdurulduğunu iddia ederek karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin annelerine verilmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak, davalı karşı davacı kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, ayrıca davalıya düğünde takılan 17 adet burma bilezik, 17 adet yarım ve 38 adet çeyrek altının aynen iadesine, bu mümkün olmazsa dava tarihindeki değerlerinin yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalı erkekten alınarak davalı-karşı davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI