muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12950, Karar No: 2018/5383, Tarih: 06.06.2018

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ...' in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanık ...'in kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 06.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E,2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gerekçede gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesindeki Kaçakçılık suçu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipidir. Yukarıda ayrıntılı açıkladığımız üzere 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’ndaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman resmi kurumlardan alınmış 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda sayılan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla suç gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. Yukarıda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanunu’na tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın da taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik incelemesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, yukarıda ayrıntılı açıkladığımız birden çok usullerle içeriğin sahte olup olmadığı anlaşılabilir.213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması önemli değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden,ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde tanımlanın suçun hiç bir şekilde cezalandırılamayacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227.mad.3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespiti için fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içinde bulunmasının zorunlu olduğu görüşüne ve fatura bulunamadığı durumlarda sanığın üzerine atılı suçun oluşmadığı görüşüne katılmıyorum. 06/06/2018
Yargıtay — Esas No: 2011/7524, Karar No: 2012/1360, Tarih: 07.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/7524 E.  ,  2012/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 60/1-g.maddesine aykırılıktan ... hakkında Elazığ ... ve Denetleme Şube Müdürlüğünün 30/03/2010 tarihli ve FK 394163 sayılı trafik ceza tutanağı ile verilen 62 Türk Lirası idarî para cezasına yönelik itirazın reddine dair ELAZIĞ 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 04/06/2010 tarihli ve 2010/586 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12.05.2011 gün ve 26937 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2011 gün ve KYB. 2011-203617 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun "kişisel suçlarla soruşturma ve kovuşturma" kenar başlıklı 93.maddesinde "'Hâkim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sorgu hâkimine ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir." hükmüne yer verilmiş bulunduğu cihetle, ... Cumhuriyet savcısı sürücünün trafik kurallarına aykırı davrandığını gören görevli trafik zabıtasının eylemi tesbite yönelik tutanak düzenleyebileceği ancak, bu aşamadan sonra anılan Kanun'un 93.maddesine göre Cumhuriyet savcısınca yapılacak tahkikat sonucunda takipsizlik kararı verilebileceği veya son soruşturma yapılmak üzere o yer ağır ceza Mahkemesine dava açılabileceği gözetilmeden, görevsizlik kararı verilerek dosyanın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi cumhuriyet savcılığına gönderilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Elazığ 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 04.06.2010 gün ve 2010/586 Değişik iş sayılı kararının, CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına 07.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5873, Karar No: 2020/3440, Tarih: 15.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5873 E.  ,  2020/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- Mahkûmiyet: Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/08/2019 tarih, 2019/183 esas ve 2019/364 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10/12/2019 tarih, 2019/4007 esas ve 2019/2193 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, 07/08/2020 tarihinde on sekiz yaşını dolduran sanığın Tarsus Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 21/08/2020 tarihli dilekçesindeki “... cezamın onaylanmasını istiyorum.” , Tarsus 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 28/08/2020 havale tarihli dilekçesindeki “Hapis cezasının .... onaylanıp tarafıma gönderilmesini istiyorum” şeklindeki taleplerinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine 15/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26031, Karar No: 2015/452, Tarih: 15.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2013/26031 E.  ,  2015/452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1-c, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 51/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “2009” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1-c, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 51/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “2009” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... ili, ... Belediye Başkanı olarak görev yapan sanık tarafından imzalanan İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'ne hitaplı 27/05/2009 tarihli yazı ile, imar planında mevcut suça konu taşınmaz üzerinde inşaat yapılacağından, arkeolojik kazı iznine ihtiyaç duyulduğunun bildirildiği, sözü edilen talebe istinaden özel mülkiyetteki taşınmazda 13/07/2009 – 15/07/2009 tarihleri arasında sondaj kazısı yapıldığı, kazı sonuçlarına dayanılarak ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 14/09/2009 tarih ve 5280 sayılı kararı ile, 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde bulunan taşınmazın, Müze Müdürlüğü uzmanlarınca karar eki haritada gösterilen kısmının, 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tesciline karar verildiği, daha sonra suça konu taşınmazda inşa edilecek “yeni yapı” için ... Belediyesince 21/06/2010 tarih ve 2010/60 sayılı yapı ruhsatının düzenlendiği, adı geçen kurumu temsilen sanık tarafından imzalanan Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'ne hitaplı 16/08/2010 tarihli yazı ile, yapı ruhsatına istinaden kat irtifakı kurulmak istendiği belirtilerek, kat irtifakı kurulmasında sakınca bulunup bulunmadığının bildirilmesinin talep edildiği, anılan talep doğrultusunda Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü tarafından ... Belediye Başkanlığı'na, 14/09/2009 tarih ve 5280 sayılı kurul kararı gereğince koruma amaçlı imar planı değişikliği ile parselde ifraz yapılıp yapılmadığının sorulduğu, belediye adına sanık tarafından imzalanan 01/09/2010 tarihli cevabi yazıda, kurul kararında plan değişikliği ve parselde ifraz yapılması hususunda herhangi bir ibare bulunmadığından, ekli krokide ayrılan kısım 1. derece sit alanı olarak korunacak şekilde imar çapı düzenlenerek, projelerin buna göre çizdirildiğinin ve inşaat ruhsatının bu şekilde tanzim edildiğinin belirtildiği, kurul uzmanlarınca yerinde yapılan incelemelerin akabinde ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 15/10/2010 tarih ve 6436 sayılı kararı ile, suça konu parselde 14/09/2009 tarih ve 5280 sayılı kurul kararı doğrultusunda herhangi bir plan değişikliği ile ifraz yapılmadan ve anılan konulara dair kurul görüşü alınmadan, yürürlükteki koruma amaçlı imar planı ile notlarına da uyulmayarak, parselin tamamı için inşaat ruhsatı düzenlenmesi nedeniyle suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, sözü edilen suç duyurusu üzerine yürütülen soruşturma sonucunda da sanık hakkında inceleme konusu davanın açıldığı;

Soruşturma aşaması devam ederken 15/10/2010 tarih ve 6436 sayılı kurul kararı sonrasında ... Belediye Başkanlığı tarafından taşınmaz malikine gönderilen 27/10/2010 tarihli yazı ile, taşınmaz üzerindeki inşaat faaliyetinin durdurulması gerektiğinin, ifraz ve tadilat işlemlerine ilişkin olarak verilecek kurul kararı doğrultusunda çalışmaların devam edip etmeyeceğinin belirlilik kazanacağının bildirildiği, akabinde, ... Belediye Meclisi'nin 05/11/2010 tarihli toplantısında kararlaştırılan plan tadilatının, Koruma Bölge Kurulu'nda görüşülüp onaylanması isteminin, 26/11/2010 tarihli yazı ile adı geçen kuruma iletildiği, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 30/05/2011 tarih ve 7116 sayılı kararı ile, koruma amaçlı imar planı 1. ve 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kalan parselin belediye encümen kararına bağlanan ifraz krokisinin uygun olduğuna, yeni oluşan 1 ve 3 numaralı parsellere 3. derece arkeolojik sit şerhi, 2 numaralı parsele 1. derece arkeolojik sit şerhi verilmesi gerektiğine, 1 numaralı parselde kalan inşaatın koruma amaçlı imar planı ve plan notları doğrultusunda devam edebileceğine karar verildiği;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu inşaat faaliyetine ilişkin mimari projenin belediye onayının kendisi tarafından yapıldığını, 14/09/2009 tarih ve 5280 sayılı kurul kararının yeterince açık olmadığını, kanunlar doğrultusunda hareket ettiklerine inanarak, kurul kararını yanlış yorumlamak suretiyle suça konu işlemi gerçekleştirdiklerini, kat irtifakı kurulması istemine kurul tarafından verilen cevap ile hatalı bir işlem yaptıklarını fark ettiklerini, ... telafi etmek amacıyla da suça konu taşınmaza yönelik olarak belediye meclisinde plan tadilatı kararı alıp Koruma Bölge Kurulu'na gönderdiklerini, plan tadilatının anılan kurumca onaylanmasından sonra parselde ifraz yapılarak yeni imar çapı hazırlanacağını ve tekrar ruhsat düzenleneceğini beyan ettiği;

Atılı suçtan sanık ile birlikte yargılanıp hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...'in de, ... Belediye Başkanlığı'nda fen işleri mühendisi olarak görev yaptığını, Koruma Bölge Kurulu'ndan gelen belgeyi yanlış yorumlayarak onay verdiklerini, sözü edilen belge ile ekindeki krokiyi, kim olsa kendisinin anladığı şekilde anlayacağını söylediği;

Atılı suçtan sanık ile birlikte yargılanıp hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...'in de, ... Belediye Başkanlığı'nda fen işleri mühendisi olarak görev yaptığını, Koruma Bölge Kurulu'ndan gelen belgeyi yanlış yorumlayarak onay verdiklerini, sözü edilen belge ile ekindeki krokiyi, kim olsa kendisinin anladığı şekilde anlayacağını söylediği;

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; özel mülkiyetteki suça konu taşınmazda yapılacak inşai faaliyete ilişkin sürecin, sondaj kazısı yapılması isteminin, Belediye Başkanlığı tarafından İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'ne iletilmesi ile başladığı, kazı sonuçlarına dayanılarak alınan 14/09/2009 tarih ve 5280 sayılı kurul kararında, taşınmazın tescil durumunun değerlendirilmesi ile yetinilerek, sondaj kazısına vesile olan inşai faaliyetin yapımına izin verilip verilmediği ya da hangi koşullar altında yapılabileceği hususlarına açıklık getirilmediği, kurul kararı sonrasında, belediyede fen işleri mühendisi olarak görev yapan ...'in düzenlediği 21/06/2010 tarih ve 2010/60 sayılı yapı ruhsatının, belediye başkan vekili tarafından onaylandığı, ... Mimarlık Mühendislik Ticaret Limited Şirketince hazırlanan mimari projenin belediye onayının ise, ... ile birlikte “belediye başkanı” sıfatıyla sanık tarafından yapıldığı, belediyenin görev alanına girip, teknik uzmanlık gerektiren konularda belediye başkanı olan sanığın bilgi sahibi olması beklenemeyeceği gibi, alt kademelerde görev yapan teknik elemanların uygun görüşleri doğrultusunda yapılan onay işlemlerinde de, ayrıca ve açıkça talimatı bulunmadığı sürece belediye başkanının suç işleme kastı ile hareket ettiğinin kabul olunamayacağı, kaldı ki, yapı ruhsatının usulüne aykırı olarak düzenlendiği bildirildikten sonra, işlemin hukuka uygun hale getirilmesi için kurul kararları doğrultusunda çalışmalar yapıldığı, sözü edilen çalışmalar sonucunda 30/05/2011 tarih ve 7116 sayılı kurul kararı ile suça konu inşaatın devam edebileceğine karar verildiği, anılan karara dayanılarak da taşınmaz için 19/08/2011 tarihli yapı ruhsatının düzenlendiği anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığı gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyete dair hüküm tesisi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27400, Karar No: 2016/13618, Tarih: 12.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/27400 E.  ,  2016/13618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "tarama" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; tebliğ mazbataları elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Ayrıca, gerekçeli kararın da davacıya da tebliğ edildiğine dair tebligatlara ve mazbatalara rastlanmamıştır. Yukarıda belirtilen belgelerle beraber dava dosyası, takip dosyası ile ilgili dosyaların inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi, ayrıca gerekçeli kararın davacıya tebliği, varsa tarafların gerekçeli temyiz dilekçelerinin eklenmesi ve temyiz süresi geçirildikten sonra dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda Mahalli Mahkemesi'ne İADESİNE, 12.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3288, Karar No: 2018/4792, Tarih: 21.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3288 E.  ,  2018/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A)Sanıklar hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabul ile 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2005 olarak kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı adına Denetim Grup Müdürü Vekilinin 15.10.2009 tarihli 1222 sayılı yazısı ile mütalaa verildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ...’ın suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduğunu, ancak şirketin işleri ile kendisinin ilgilenmediğini, diğer sanık ...’in ise, şirketle bir ilgisinin bulunmadığını, adına sahte nüfus cüzdanı çıkartıldığını, şirketle bir ilgisinin olmadığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgilerinin bulunmadığını savunmaları nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

Sanık ...’ın suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduğunu, ancak şirketin işleri ile kendisinin ilgilenmediğini, diğer sanık ...’in ise, şirketle bir ilgisinin bulunmadığını, adına sahte nüfus cüzdanı çıkartıldığını, şirketle bir ilgisinin olmadığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgilerinin bulunmadığını savunmaları nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadıklarının sorulması, kendilerine ait olmadıklarını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.