muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15536, Karar No: 2013/14179, Tarih: 03.07.2013

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında11/06/2010 tarihinde taşıma sözleşmesi imzalandığı, taşıma bedelinin 4.200,00 USD olarak kararlaştırıldığı, yüklemenin 11/06/2010 tarihinde yapıldığı ve malın alıcısına 05/07/2010 tarihinde teslim olunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporu gereğince makul taşıma süresinin yükleme ve boşaltma sürelerinin ilavesi sureti ile 12-14 günde teslimi gerektiği halde malın makul süre aşılarak 05/07/2010 tarihinde gecikmeli teslim olunduğunun ihtilafsız olduğu, ancak taraflar arasındaki sözleşmede özel olarak bir taşıma süresi kararlaştırılmadığı, davalı tarafça özel bir taşıma süresi kararlaştırıldığı savunmasına esas olarak sundukları sözleşme tarihinden öncesine ait 02/06/2010 tarihli e-posta yazısında 9-10 gün "şeklinde ortalama bir süre belirlenmiş ise de düzenlenen taşıma senedinde malın belirli bir sürede teslim edilmesinde özel menfaat bulunduğuna dair bir kaydın olmadığı, CMR konvansiyonunun 17. maddesinde taşıyıcının taşıma süresinin aşılmasından sorumlu olacağı düzenlenmiş ise de bu sorumluluk için hak sahibinin bir zarara uğraması ve bunu ispatlaması gerektiği, davalı tarafın malın alıcısı olan şirkete malın geç tesliminden dolayı bu şirkete karşı tazminat borcu altına girdiğine, alıcı tarafın kendisine yansıttığı bir zarara ilişkin delil sunamadığı, geç teslimden dolayı ithalatçı firmanın navlun bedelini kendisine ödemediğini iddia eden davalının bu iddiasını ispat kapsamında herhangi bir delil sunmadığı gibi ticari defter kayıt ve belgelerinde ibrazdan kaçınmış olduğu, dava dışı malın alıcısının CMR Konvansiyonu'nun 30/3 maddesi uyarınca gecikme nedeni ile uğradığı zarar iddiasına ilişkin teslim sırasında ihtirazi kayıt koyduğuna veya gecikmeye dair bildirimde bulunduğuna ilişkin herhangi bir beyanda da bulunulmadığı, malı teslim alan alıcının bu şekilde bir bildirim yapmaksızın veya ihtirazı kayıt koymaksızın malın bedelinden kesinti yapmasının da mümkün olmadığı bu itibarla davalının faturaya dayanak belgelerle ispatlanan navlun bedelinden sorumlu olduğu gerekçesiyle itirazının iptali ile, takibin 4.200,00 USD üzerinden, takip tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince % 7,5 ve değişen oranlarda Devlet Bankalarının Amerikan Doları üzerinden bir yıllık vadeli mevduat hesabına uyguladıkları en yüksek döviz faiz oranı uygulanmak suretiyle devamına, alacak likit olduğundan 4.200,00 USD nin icra takip tarihindeki TL karşılığı olan 6.258,84TL üzerinden % 40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 055,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29670, Karar No: 2012/29822, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29670 E.  ,  2012/29822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının müracaatı üzerine Akyazı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 30.04.2012 tarih ve 2012/125 karar sayılı kararı ile;elektrik Faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini,bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını,idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek,Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini 2012/29670-29822

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini 2012/29670-29822

istemiş, mahkemece, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmemiş olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalının, davacı kurumca elektrik faturasına yansıtılan ve kendisinden daha önce tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tahsili ile gelecek olan faturalara da bu bedellerin yansıtılmaması için Tüketici Sorunları Hakem Heyetinden talepte bulunduğu ve hakem heyetince de bu talebin kabul edildiği anlaşılmaktatır. Hakem heyetinin kararı, niteliği itibariyle taraflar arasında geleceğe yönelik çıkması muhtemel olan muarazanın da giderilmesine ilişkin olup, çıkabilecek bu muarazanın miktarının bilinmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının talepleri arasında bulunan muarazanın giderilmesine yönelik talebinin miktar açısından ne kadar olduğu da tespit edilemez niteliktedir. Bu itibarla davacının dava dilekçesinde, muarazının giderilmesine yönelik talebinde değer belirtmemiş olmasının HMK.nun 119/1-d maddesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının talepleri arasında var olan muarazanın giderilmesi de bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2606, Karar No: 2016/5239, Tarih: 14.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2606 E.  ,  2016/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.03.2002 gün ve .... sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek suçları bakımından her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, 20.07.2007 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 22.05.2007 gün ve ...... sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında "2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı halde, hangi takvim yılında işlenen suçla ilgili olduğu belirtilmeden yazılı şekilde tek bir hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11302, Karar No: 2023/825, Tarih: 16.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/11302 E.  ,  2023/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/73 Esas, 2016/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Sanık hakkında 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmıştır. Sanığın sit alanı içerisinde kalan ... duvarındaki taşları sökerek tahrip ettiği ve bu taşları toplayıp bahçe duvarında kullanmak üzere evine götürdüğü iddia edilmektedir. Sanığın söz konusu taşları toplayıp bahçesine götürdüğü sabittir. Ve bu taşların 1. derece arkeolojik sit alanı içinde yer alan sura ait olduğu bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir. Sanık söz konusu taşları yol kenarından topladığını savunmaktadır. Mahkememizce mahallinde keşif yapılmış, gerek keşifte mahkememizce yapılan gözlemde, gerekse bilirkişi raporunda sanığın topladığı taşların yol kenarında dağınık vaziyette bulunduğu, bu taşların tarihi yapının taşları olduğunun herkes tarafından bilinmesinin mümkün olmadığı, kaldı ki mahkememizce yapılan keşif esnasında dahi yol kenarında bu taşlara benzer taşların görüldüğü ve bu taşların zaman zaman yağan yağmurlar ve çeşitli etkenler nedeniyle dağıldığı ve sıradan taşlar olarak kabul edilecek şekilde yol kenarında bulunduğunun anlaşılması karşısında sanığın üzerine atılı suç açısından kastının bulunmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince yüklenen suç açısından failin kast bulunmaması nedeniyle beraatine karar vermek gerekmiştir."

2. Olay günü saat 16.00 sıralarında ... Antik Kenti örenyeri görevlisi ... Yıldırım tarafından yapılan rutin kontroller sırasında, antik kentin kuzeyinde yer alan ... duvarına ait taşların yerlerinden sökülerek alınmış olduğunun görülmesi üzerine kolluk kuvvetlerine ihbarda bulunulduğu, ... Arkeoloji Müzesi Müdürlüğü'nde görevli arkeologların yerinde yaptıkları incelemeler sonunda, tahrip edilen ... duvarının (8 x 2) metre boyutlarındaki bölümünden taşların sökülerek alınmış olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

3. Suça konu ... duvarının, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 20.04.2007 tarih ve 849 sayılı kararı ile son şeklini alan ... Antik Kenti 1. derece arkeolojik sit sınırları içerisinde kaldığı belirlenmiştir.

4. Hazırlık aşamasında bilgi sahibi olarak beyanı alınan ... Yıldırım ifadesinde, ... Antik Kentinin akropolünde yer alan ... duvarındaki bir kısım taşların sökülerek faili meçhul kişi ya da kişiler tarafından alınmış olduğunu fark etmesi üzerine önce Müze Müdürlüğüne daha sonra jandarmaya haber verdiğini, etraftan taş toplayan ... Köyü'nde ikamet eden sanık ...'nun taşları götürmüş olabileceğini kolluk kuvvetlerine söylediğini, birlikte sanığın evine gittiklerini ve surdan sökülen taşları gördüğünü belirtmiştir.

5. Sanık aşamalardaki savunmalarında, ... Köyü'nde ikamet ettiğini, evinden işine gidip gelirken özellikle yağışlı havalardan sonra yollara düşen taşları kaldırıp kenara koyduğunu, evinin önünde bahçesi olduğunu, bahçesine küçük bir duvar örmek istediğini, yağmurun bahçedeki toprakları götürmemesi için derelerden suların sürüklediği taşları alıp getirdiğini, ayrıca etrafında herhangi bir yapı olmayan arazide atıl vaziyette bulunan taşları alıp dereden topladığı taşların üstüne yerleştirdiğini, müzeden gelen görevlilerin taşların antik şehre ait olduğunu söylemeleri üzerine Konuklu Köyü'nden traktör tuttuğunu ve taşları aldığı yere yolu engellemeyecek şekilde bıraktığını, kesinlikle surlardan taş sökmediğini, işe yaramayan, trafiği ve arazide ağaç yetişmesini engelleyen taşları topladığını, suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

6. Duruşmada dinlenen tanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nın da sanık savunmasını destekler mahiyette beyanda bulundukları anlaşılmıştır.

7. Keşif sonrası dosyaya sunulan 01.02.2016 havale tarihli arkeolog bilirkişi raporunda, moloz taşla örülü ... duvarı ve su iletim hattının (8 x 2) metrelik kısmının tahrip olduğu, duvarın batı tarafında duvardan söküldüğü belirtilen iki öbek moloz taş yığınının üzerindeki antik harç kalıntılarının, taşların duvardan söküldüğünü gösterdiği, ancak duvarın sağlam olmamasından dolayı duvardan kopup çevreye yayılan çok sayıda moloz taşı bulunduğu ve dağınık halde bulunan taşların tarihi yapıya ait olduğunu herkesin tespit edebilmesinin mümkün olmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmında sanık adının "... ..." olarak yazılması maddi yazım yanlışlığı, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "22.11.2014" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olayın meydana geliş şekli, dosya kapsamında mevcut tutanak ve raporlar, bilgi sahibi ... Yıldırım ile tanıkların beyanları, sanığın savunması birlikte değerlendirildiğinde, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/73 Esas, 2016/353 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35782, Karar No: 2013/21613, Tarih: 25.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/35782 E.  ,  2013/21613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/54217

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2009

NUMARASI : 2009/62 (E) ve 2009/159 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4093, Karar No: 2015/12338, Tarih: 01.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4093 E.  ,  2015/12338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

..Federasyonu'ndan; davacı ile davalı ... ..Kulübü arasında imzalanan tek tip profesyonel futbolcu sözleşmelerinin, fesih işlemlerine ilişkin yazıların ve ilgili tüm evrakların onaylı örnekleri istenerek eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17199, Karar No: 2014/6817, Tarih: 25.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/17199 E.  ,  2014/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 13. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.04.2013

NUMARASI :Esas no:2012/1014 Karar no:2013/244

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.03.2014 günü temyiz eden davalı-davacı R.. C.. ile vekili gelmediler. Karşı taraf davacı-davalı G.. C.. vekili Av.Ö.. K.. geldi. Davalı-davacı R.. C.. vekili Av.L.. Y.. tarafından mazeret dilekçesi gönderildiği davalı-davacının başka vekilinin bulunduğu ve başkalarını tevkil yetkisinin de olduğu görüldüğünden, mazereti kabul edilmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre yersiz görülen temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1100 TL. vekalet ücretinin Rifat'tan alınıp Gülden'e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.03.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/24973, Karar No: 2017/1658, Tarih: 13.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2014/24973 E.  ,  2017/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Aidiyetinin Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar ve asli müdahil vekili, kadastro çalışmaları sırasında vekil edenlerinin miras bırakanlarından intikal eden 2 kök ceviz ağacının müvekkillerinin tasarruflarında bulunmasına rağmen davalılar adlarına tespit ve tescil edilen 147 ada 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazlar içerisinde kaldığını, bu ağaçların aidiyetinin tespit edilerek tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, bu taşınmazların tamamının evvelki maliklerinden satın ve devralınarak mülkiyetlerinin edinildiğini, ağaçların arza tabi olduğunu, kadastro tespitleri sırasında herhangi bir itirazın sözkonusu olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ağaçların mülkiyetinin davacılara ait olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesine üzerine, Dairemizin 21/10/2013 tarihli ilamı ile; 147 ada 8 Parsel yönünden hükmün onanmasına, 147 ada 10 parsel üzerinde yer alan ceviz ağacının aidiyeti hususunda dinlenen mahalli bilirkişi ve taraf tanıklarının beyanları arasında çelişkiler bulunduğından, bu hususta yeniden inceleme yapılması gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemesince, bozmaya uyma sonucu yapılan yargılama neticesinde; davacıların ve asli müdahilin davasının kabulüne ve dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 147 ada 10 parsel üzerinde bulunan bir adet ceviz ağacının tapunun ilgili bölümüne davacılar ... ve ... ve ... adına kaydına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteği ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu 147 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalılardan ... adına 27.09.2007 tarihinde tapulama nedeniyle tescil edildiği anlaşılmıştır.

Davalılardan ... dava konusu 147 ada 10 parsel sayılı sayılı taşınmaza yönelik davanın kabulü hükmünü temyiz etmiştir. Davalı ...'ın, 10 Parsel sayılı taşınmazın tapu maliklerinden olmadığı tapu kaydından anlaşıldığına göre, kararı temyiz etmekte hukuki yararı da yoktur. O halde, açıklanan bu sebeple temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE, HUMK'nun 440/III-1,2,3,4 bendi gereğince Yargıtay Daire ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7894, Karar No: 2010/12699, Tarih: 05.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/7894 E.  ,  2010/12699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, anılan Yasa maddesinin 1 ve 2. .fıkrasının uygulanmasına hükmedilmesi,

2- Adli emanete kayıtlı ekmek bıçağı suçta kullanılmadığı halde, hükümlüye iadesi yerine zoralımına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hükümden 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2.maddenin uygulanmasına ve adli emanete kayıtlı bıçağın zoralımına” ilişkin bölümlerin çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak hükümlünün 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına ve adli emanete kayıtlı suçta kullanılmayan bıçağın hükümlüye geri verilmesine” cümleleri yazılmak suretiyle,diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.