muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7703, Karar No: 2015/12139, Tarih: 20.10.2015

Davalı M.. K.., 1990 yılından itibaren sağlık sorunları yaşayan babasının sağlık masraflarının çok olacağı düşüncesi ile dava konusu yerleri diğer davalıya sattığını, satıştan haberdar olunca diğer davalı ile pazarlık yaparak geri satın aldığını, miras bırakana bakıp onunla ilgilendiğini, sağlık harcamalarını karşıladığını, öte yandan terekede çok sayıda malvarlığının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan M.. K..'nun kat mülkiyeti kurulu 63 ada 36 parsel sayılı taşınmazdaki 2 ve 4 nolu bölümlerini, kat mülkiyeti kurulu 368 ada 28 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu meskenini ve 489 ada 51 parsel sayılı taşınmazdaki payını 05.10.2001 tarihinde davalı Y.. K..'e, Yaşar'ın da 08.11.2001 tarihinde murisin oğlu olan diğer davalı Mustafa'ya satış göstermek suretiyle temlik ettikleri, 1932 doğumlu olan mirasbırakanın 27.02.2012 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacılar, davalı M.. K.. ile dava dışı eşi Ş. K. 'nun kaldıkları anlaşılmaktadır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; ugulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davalı Yaşar'ın, taşınmazların devri karşısında verdiğini iddia ettiği bir miktar para ile senetleri geri aldığını ve taşınmazları da diğer davalıya devrettiğini savunması karşısında, dava konusu taşınmazların hem davalı Yaşar'a, hem de diğer davalıya temlikinin bedelsiz olduğu, Bağkurlu olan ve çok sayıda taşınmazının bulunduğu belirlenen mirasbırakanın 4 parça taşınmazını aynı anda satmasını gerektirecek oranda sağlık harcamasının veya başka bir harcamasının bulunduğunun ortaya konulamadığı, dinlenen tanık anlatımlarına göre; murisin davalı oğlu ile altlı üstlü oturması ve onunla birlikte bulgur işi ile uğraşması sebebi ile diğer mirasçılarına göre davalı oğlu ile daha yakın ilişkilerinin bulunduğu, davalıların da arkadaş oldukları, özellikle murisin kardeşi olan ve keşifte tanık olarak beyanı alınan Durmuş A.. K..'nun da ''Muris, kardeş olduğumuz için aile arasında taşınmazları davalı Mustafa'ya verdiğini, bağışladığını söylemekteydi'' şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu olgular, yukarıda belirtilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; mirasbırakanın dava konusu temliklerdeki gerçek amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olduğu ve temliklerin muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12917, Karar No: 2021/6397, Tarih: 29.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12917 E.  ,  2021/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinde yer alan hapis ihtaratına hükümde yer verilmemesine yönelik uygulama ve sanık hakkında hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/4, 50/1-a.maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi esnasında 910 tam gün adli para cezası yerine hata sonucu 900 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve akabinde aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 40,00 TL den 36.400,00 TL adli para cezası yerine hata sonucu 36.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...'ın işletmeciliğini yaptığı taş ocağının bulunduğu arazi ile sınır komşusu olan maktül ... Özgür olay tarihinde taş ocağının yanında bulunan arazi üzerindeki bahçesinde ağaç kesim işi ile uğraşırken kaza sonucu taş ocağına ait etrafında tel örgü bulunmayan, 12 metrelik çukurun içerisine düşmesi sonucu sanığın asli kusurlu olarak maktülün hayatını kaybetmesine neden olduğu olayda; mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13807, Karar No: 2023/2686, Tarih: 20.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/13807 E.  ,  2023/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/116 E., 2022/358 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında beraat, suça konu eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla), 08.03.2018 tarihli ve 2014/229 Esas, 2018/157 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 ... maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 11 ... 10 gün hapis ve 333 gün karşılığı 6.660,00 TL adlî para cezası ile

cezalandırılmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) 08.03.2018 tarihli kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 23.06.2020 tarihli ve 2018/5714 Esas, 2020/1861 Karar sayılı ilâmıyla; 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası ve 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasında suça sürüklenen çocuk lehine yapılan düzenlemeler nedeniyle 7242 sayılı Kanun'un Geçici 12 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince bozulmasına ve dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla), 30.09.2021 tarihli ve 2020/514 Esas, 2021/456 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrili 7.000,00 TL ve doğrudan verilen 3.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2022/116 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuğun beraatine ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, suça sürüklenen çocuğun suçunun sabit olduğuna, cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde gelen ihbar neticesinde Yurtiçi Kargo Nif şubesine suça sürüklenen çocuk ... adına kaçak sigara gönderildiğinin tespit edilmesi üzerine Kemalpaşa Sulh Ceza Mahkemesinin arama kararına istinaden bahse konu kargo şubesinde kolluk görevlileri tarafından yapılan aramada, üzerinde alıcı olarak ... ibaresi bulunan 2 adet karton koli içerisinde 175 karton kaçak sigara ve 415 adet kaçak telefon şarj cihazı ele geçirilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk aşamalarda, daha önce nüfus cüzdanını kaybettiği için kaybolan kimliğini başka şahısların kullanarak üzerine atılı suçlu işlemiş olabileceklerini, kendisinin işlenen suç ile herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Dosya kapsamında bulunan 20.10.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu sigaralar ve şarj cihazlarının kaçak olduğu tespit edilmiştir.

4.İki adet karton kolinin gönderildiği kargo şubesinde teşhise imkan verecek kamera kayıtları ile kargo kabul belgelerinin mevcut olmadığı bildirilmiştir.

5.Yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince, suça sürüklenen çocuğun 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3.Dosya kapsamında bulunan 20.10.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu sigaralar ve şarj cihazlarının kaçak olduğu tespit edilmiştir.

4.İki adet karton kolinin gönderildiği kargo şubesinde teşhise imkan verecek kamera kayıtları ile kargo kabul belgelerinin mevcut olmadığı bildirilmiştir.

5.Yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince, suça sürüklenen çocuğun 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Arama tutanağına göre kargo ile gönderilen iki adet karton kutunun üzerinde suça sürüklenen çocuğun kimliğinin gönderici olarak değil, alıcı olarak bulunması, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında, suça konu kaçak eşya ile bir ilgisinin olmadığını, suç tarihinde kimliğini kaybettiğini, köyde oturduğu için kimliğini kullanma ihtiyacı duymadığını, kimliğini kaybetmesinden 5 ... kadar sonra 10.09.2013 tarihinde kayıp nedeniyle yeni kimlik kartı çıkardığını beyan etmesi, iki adet karton kutunun gönderildiği kargo şubesinde teşhise imkan verecek kamera kayıtları ile kargo kabul belgelerinin mevcut olmadığının bildirilmesi karşısında kamera kayıtlarından gönderici teşhis işlemi yapılamaması ve imza mukayesesi yaptırılamaması, suç tarihinde 14 yaşında olan suça sürüklenen çocuğun suça konu kaçak eşyayı teslim alacağı hususunu kanıtlar karton kutunun üzerinde kimliğinin yazması haricinde bir delil elde edilememesi ve bu delilin de suça sürüklenen çocuğun aksi yöndeki savunmaları karşısında, tek başına, suça sürüklenen çocuğun suça konu kaçak eşyayı teslim alacağı hususunu kanıtlar bir delil olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, maddi ceza hukukunun sübut konusundaki temel ilkelerinden olan "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince suça sürüklenen çocuğun beraatine, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suça konu kaçak eşyaların müsaderesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesince, Olay ve Olgular başlığı altında (B) bendinde açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince suça sürüklenen çocuğun beraatine, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suça konu kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmesi usul ve kanuna uygun bulunduğundan, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2022/116 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN

ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11366, Karar No: 2013/14610, Tarih: 25.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11366 E.  ,  2013/14610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 22.03.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalıya ait taşınmazda bulunan armut ağacının dallarının evinin üzerine kadar büyüdüğünü ve evin çatı saclarını çürüttüğünü, meyvelerinin devamlı kendi taşınmazına döküldüğünü belirterek ağacın taşan kısmının kesilerek kaldırılmasını istemiştir.

Davalı, davacıya ait evin kaçak olduğunu, çekme mesafesine uymadan yapıldığını ağacın davacının evinden önce taşınmazda bulunduğunu, ağacın zarar verdiği iddiasının doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile ağacın kesilerek kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı öninceleme duruşmasında tahkikat duruşması için ... Asliye Hukuk Mahkemesince tayin edilen 17.10.2012 tarihinde ... Adliyesine gittiğinde adliyenin kapatıldığı, duruşma ile ilgili kendisine bilgi verilmediği gibi tebligat da yapılmadığı için savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/46 esas sayılı dosyası ile görülen davada, yargılama sırasında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Birinci Daire Başkanlığının 26.06.2012 günlü ve 1701 sayılı kararı ile ... Adliyesinin kapatılmasına karar verilmiştir. ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilen ve yargılamaya orada devam edilen dosyada davalı, duruşma günlerinden haberdar edilmemiştir. 6100 sayılı HMK’nın 147. maddesi gereği tarafların tahkikat duruşması için davetiye ile çağrılmaları gerekir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK’nın 27. maddesi hükmüne aykırı olarak hukuki dinlenilme hakkını ihlal edecek şekilde, davalı duruşma gününden haberdar edilmeyerek taraf teşkili sağlanmadan davanın esastan karara bağlanması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1191, Karar No: 2018/4362, Tarih: 20.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/1191 E.  ,  2018/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 17.09.2015 gün, 2013/335 E.-2015/376 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.11.2016 gün, 2016/2022 E.-2016/14254 K. sayılı ilamına karşı davacı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

(1)Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

(2)Davacı, elindeki yazılı delil başlangıcı olan zamanaşımına uğramış çeke ilaveten, delil olarak iki adet tanık beyanına da dayanmıştır. Mahkemece davacı tanıklarından ... dinlenmiş, diğer davacı tanığı ...’ın dinlenilmesinden ise usule aykırı olarak vazgeçilmiştir. Davacı tanığı dinlenilmeden yemin deliline başvurulması doğru değildir. Dinlenilen davacı tanığının beyanlarına neden itibar edilmediği de gerekçeli karar yerinde yeterince tartışılmamıştır. Açıklanan bu gerekçelerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca davacı vekilinin sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle Dairemizin 02.11.2016 gün, 2016/2022 E.-2016/14254 K. sayılı onama kaldırılarak hükmün davacı yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10006, Karar No: 2022/20904, Tarih: 22.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/10006 E.  ,  2022/20904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.09.2022

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı ve bu itibarla Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 16.09.2022 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında hukuka aykırılık bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin CMK’nin 296/2 ve 298. maddeleri gereğince oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.